Ավետիսյան, Հրայր Սկրտչի

Ավետիսյան, Հրայր Սկրտչի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Հայկական լեռնաշխարհի և Հյուսիսային Միջագետքի պետական կազմավորումների քաղաքական պատմությունը մ.թ.ա. XVII-IX դդ.

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհում և Հյուսիսային Միջագետքում մ.թ.ա. XVII–IX դարերում գոյություն ունեցած պետական կազմավորումների քաղաքական պատմության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ այդ տարածքների պատմական զարգացումները դիտարկելով Հին Արևելքի լայն ռազմաքաղաքական և մշակութային գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադարձությունների ընդհանուր պատկերը, բացահայտել տարածաշրջանում ձևավորված պետական միավորների փոխհարաբերությունները, արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունները և միմյանց նկատմամբ ունեցած ազդեցությունը։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են Հայկական լեռնաշխարհի և Հյուսիսային Միջագետքի աշխարհագրական ու քաղաքական միջավայրը, բնական սահմանները, բնակչության էթնոմշակութային առանձնահատկությունները և այն պայմանները, որոնք նպաստել են պետական կազմավորումների առաջացմանն ու զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մ.թ.ա. II հազարամյակի քաղաքական իրադարձություններին, երբ տարածաշրջանում ձևավորվում և մրցակցում էին բազմաթիվ թագավորություններ ու իշխանություններ, իսկ Հայկական լեռնաշխարհը գտնվում էր խոշոր տերությունների և տեղական պետական կազմավորումների փոխազդեցության գոտում։ Ուսումնասիրվում են Միտաննիի, Խեթական տերության, Ասորեստանի և տարածաշրջանի այլ քաղաքական կենտրոնների հարաբերությունները, ինչպես նաև դրանց քաղաքական ու ռազմական ներգործությունը Հայկական լեռնաշխարհի պետական կազմավորումների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեղական թագավորությունների և իշխանությունների արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությունը՝ հատկապես ռազմական արշավների, դաշնակցային հարաբերությունների, հակամարտությունների, ենթակայության և քաղաքական ազդեցության տարածման գործընթացների տեսանկյունից։ Աշխատությունում կարող են համադրվել սեպագիր արձանագրությունների, հնագիտական նյութերի, տեղանունների և այլ սկզբնաղբյուրների տվյալները՝ տարածաշրջանի քաղաքական պատմության առավել ամբողջական վերակազմության նպատակով։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև մ.թ.ա. XII–IX դարերի անցումային շրջանի ուսումնասիրությունը, երբ Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած լայնածավալ քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները հանգեցրին նախկին պետական համակարգերի վերափոխմանը և նոր քաղաքական կենտրոնների առաջացմանը։ Այդ գործընթացների համատեքստում ուսումնասիրվում են Հայկական լեռնաշխարհում ձևավորված քաղաքական միավորների զարգացումը և դրանց հարաբերությունները Ասորեստանի հետ։ Հետազոտության առանցքային թեմաներից է Վանի թագավորության ձևավորման նախապատմությունն ու դրա նախորդող քաղաքական գործընթացները, որոնք հետագայում պայմանավորեցին տարածաշրջանում կենտրոնացված պետականության հզորացումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու Հայկական լեռնաշխարհը ոչ թե որպես մեկուսացված պատմական տարածք, այլ որպես Հին Արևելքի քաղաքական համակարգի ակտիվ բաղադրիչ, որտեղ մշտապես փոխազդում էին տեղական և տարածաշրջանային ուժերը։ Քննության են առնվում նաև տնտեսական ռեսուրսների, առևտրական ուղիների, ռազմավարական տարածքների և բնական պաշարների նշանակությունը քաղաքական հակամարտությունների և պետությունների արտաքին քաղաքականության ձևավորման գործում։ Հետազոտության կարևորությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ մ.թ.ա. XVII–IX դարերի պատմական գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու Հայկական լեռնաշխարհում պետականության զարգացման երկարատև նախադրյալները և հետագա քաղաքական կենտրոնացման հիմքերը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հին աշխարհի պատմությամբ, հայոց հին պատմությամբ, Հին Արևելքի քաղաքական պատմությամբ և հնագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև պատմության և արևելագիտության ոլորտների ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայկական լեռնաշխարհի և Հյուսիսային Միջագետքի քաղաքական զարգացումները որպես փոխկապակցված գործընթաց՝ բացահայտելով պետական կազմավորումների ձևավորման, ռազմական մրցակցության, դիվանագիտական հարաբերությունների և տարածաշրջանային ուժերի վերադասավորման հիմնական օրինաչափությունները մ.թ.ա. XVII–IX դարերի ընթացքում։

Թարմացվել է՝ 2026-09-10
Հայկական լեռնաշխարհի և Հյուսիսային Միջագետքի պետական կազմավորումների քաղաքական պատմությունը մ.թ.ա. XVII-IX դդ.

Անվճար

Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book4 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Տեսնել ավելին Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book9 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին