Բաբինյան, Նարեկ Աշոտի

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է վիրտուալ զբոսաշրջային կլաստերների կառավարման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակակից թվային տեխնոլոգիաների պայմաններում զբոսաշրջային ոլորտի կազմակերպման նոր ձևերն են, որոնք հնարավորություն են տալիս աշխարհագրորեն տարբեր վայրերում գործող զբոսաշրջային կազմակերպություններին, ծառայություններ մատուցողներին, պետական կառույցներին և այլ շահագրգիռ կողմերին միավորվել ընդհանուր թվային միջավայրում և համատեղ ձևավորել զբոսաշրջային առաջարկ։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է կլաստերային մոտեցման էությունը, զբոսաշրջային կլաստերների ձևավորման նախադրյալները և դրանց կառավարման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ավանդական և վիրտուալ կլաստերների միջև առկա տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների դերին՝ զբոսաշրջային ծառայությունների առաջխաղացման, տեղեկատվության փոխանակման, սպառողների հետ հաղորդակցության, շուկաների ընդլայնման և զբոսաշրջային ուղղությունների մրցունակության բարձրացման գործընթացներում։ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով ուսումնասիրությունը դիտարկում է երկրի զբոսաշրջային ներուժը, տարբեր տարածաշրջանների և զբոսաշրջային ռեսուրսների փոխկապակցման հնարավորությունները, ինչպես նաև թվային հարթակների միջոցով զբոսաշրջային ծառայությունների միասնական ներկայացման ու կառավարման հեռանկարները։ Քննարկվում են վիրտուալ կլաստերի մասնակիցների միջև համագործակցության կազմակերպումը, տեղեկատվական հոսքերի կառավարումը, ընդհանուր ռազմավարության մշակումը, ծառայությունների ինտեգրումը, տվյալների օգտագործումը և այցելուների վարքագծի ուսումնասիրման հնարավորությունները։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է այն գործոններին, որոնք կարող են նպաստել նման կառույցների արդյունավետ գործունեությանը՝ թվային ենթակառուցվածքների զարգացում, մասնակիցների միջև վստահության և համագործակցության ձևավորում, միասնական տեղեկատվական համակարգերի ներդրում, մասնագիտական կարողությունների զարգացում և թվային մարքեթինգի արդյունավետ կիրառում։ Միաժամանակ վերլուծվում են հնարավոր սահմանափակումներն ու ռիսկերը, այդ թվում՝ տեխնոլոգիական անհավասարությունը, տեղեկատվության որակի և անվտանգության խնդիրները, մասնակիցների շահերի անհամապատասխանությունը և կառավարման միասնական մեխանիզմների բացակայությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի զբոսաշրջային ոլորտի համար վիրտուալ կլաստերների կառավարման արդյունավետ մոդելի ձևավորման հնարավորությունների բացահայտումը, որը կարող է նպաստել զբոսաշրջային արտադրանքի դիվերսիֆիկացմանը, տեղական կազմակերպությունների համագործակցության խորացմանը, միջազգային շուկաներում Հայաստանի զբոսաշրջային առաջարկի տեսանելիության բարձրացմանը և տարածաշրջանային տնտեսական զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել զբոսաշրջության կառավարման, տնտեսագիտության, մարքեթինգի և թվային կառավարման ոլորտների մասնագետների, ուսանողների, հետազոտողների, զբոսաշրջային կազմակերպությունների և Հայաստանի զբոսաշրջության զարգացման ռազմավարական խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։