Ենգիբարյան, Անիկ Դերենիկի

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է աշակերտական կոլեկտիվի դերի ուսումնասիրությանը սովորողների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման և զարգացման գործընթացում՝ կրթական միջավայրը դիտարկելով ոչ միայն գիտելիքների փոխանցման, այլև սոցիալականացման, բարոյական դաստիարակության և անձի զարգացման կարևոր տարածք։ Հետազոտության առանցքում այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով դասարանական և դպրոցական խմբում ձևավորվող հարաբերությունները, համատեղ գործունեությունը, հաղորդակցությունը և խմբային նորմերը կարող են նպաստել սովորողների արժեքային պատկերացումների ձևավորմանը։ Քննվում է կոլեկտիվի ազդեցությունը պատասխանատվության, փոխադարձ հարգանքի, համագործակցության, արդարության, հանդուրժողականության, ինքնուրույնության և հասարակական մասնակցության վերաբերյալ պատկերացումների զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշակերտների միջև միջանձնային հարաբերություններին, խմբում անհատի դիրքին, փոխօգնության ձևերին և ընդհանուր նպատակների շուրջ համատեղ գործունեության կազմակերպմանը։ Կոլեկտիվը դիտարկվում է որպես սոցիալական փոքր խումբ, որտեղ սովորողը ձեռք է բերում հասարակական վարքագծի փորձ, սովորում է իր գործողությունները համադրել ուրիշների շահերի հետ և ձևավորում սեփական վերաբերմունքը ընդունված նորմերի ու արժեքների նկատմամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ուսուցչի և դասղեկի մանկավարժական դերակատարության ուսումնասիրությունը՝ առողջ հոգեբանական մթնոլորտի, համագործակցային հարաբերությունների և սովորողների ակտիվ մասնակցության համար անհրաժեշտ պայմանների ստեղծման տեսանկյունից։ Կարևորվում է այն մոտեցումը, ըստ որի արժեքների ձևավորումը չի սահմանափակվում ուղղակի բացատրություններով կամ բարոյական պահանջների ներկայացմամբ, այլ տեղի է ունենում նաև առօրյա շփումների, համատեղ որոշումների, խմբային նախաձեռնությունների և իրական սոցիալական փորձի միջոցով։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել աշակերտական ինքնակառավարմանը, խմբային նախագծերին, արտադասարանական գործունեությանը և հասարակական նախաձեռնություններին՝ որպես պատասխանատվության ու համագործակցության գործնական փորձ ձևավորող միջոցների։ Քննվում են նաև կոլեկտիվի ազդեցության հնարավոր հակասությունները, քանի որ խմբային կարծիքը և ճնշումը միշտ չէ, որ նպաստում են անհատի ինքնուրույն արժեքային դիրքորոշման զարգացմանը։ Այդ պատճառով կարևոր է խմբային համախմբվածությունը համադրել անձի ինքնուրույնության, անհատական տարբերությունների և սեփական կարծիք արտահայտելու հնարավորության հետ։ Հետազոտությունը կարող է հիմնվել մանկավարժական դիտարկումների, հարցումների, զրույցների և սոցիալ-հոգեբանական մեթոդների վրա՝ բացահայտելու սովորողների արժեքային կողմնորոշումների ու կոլեկտիվային հարաբերությունների միջև կապերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի դաստիարակության տեսության, դպրոցական մանկավարժության և կրթական հոգեբանության համար՝ ներկայացնելով աշակերտական կոլեկտիվը որպես անձի սոցիալական և բարոյական զարգացման կարևոր միջավայր։