Հեղինակի գրքերը (1)
Մշակույթ
Միքայել Թարիվերդիևի օպերաները
Աշխատությունը նվիրված է Միքայել Թարիվերդիևի օպերային ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ նրա երաժշտական մտածողության, դրամատուրգիական սկզբունքների, ոճական առանձնահատկությունների և բեմական երաժշտության զարգացման մեջ ունեցած նշանակության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կոմպոզիտորի օպերային երկերի երաժշտական լեզուն, կերպարային համակարգը, վոկալ և նվագախմբային արտահայտչամիջոցները, ինչպես նաև երաժշտության ու դրամատիկական գործողության փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ երաժշտությունը մասնակցում է կերպարների հոգեբանական նկարագրի ձևավորմանը, բացահայտում նրանց ներքին ապրումները և զարգացնում ստեղծագործության դրամատիկական բովանդակությունը։ Քննվում են մեղեդայնության, հարմոնիայի, ռիթմի, տեմբրի և երաժշտական ձևի առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց դերը հեղինակային անհատական ոճի ձևավորման մեջ։ Վերլուծվում են վոկալ պարտիաների կառուցման սկզբունքները, խոսքի և երաժշտության հարաբերակցությունը, երգեցիկ ու ասերգային արտահայտչաձևերի կիրառումը և դրանց նշանակությունը բեմական կերպարների ստեղծման համար։ Կարևորվում է նաև նվագախմբի դերը, որը կարող է ոչ միայն ուղեկցել վոկալ գործողությանը, այլև ինքնուրույն արտահայտել դրամատիկական իրավիճակների հոգեբանական և հուզական ենթատեքստը։ Ուսումնասիրության ընթացքում օպերային ժառանգությունը դիտարկվում է 20-րդ դարի երաժշտական մշակույթի և երաժշտական թատրոնի զարգացման ընդհանուր գործընթացների համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով ավանդական ժանրային սկզբունքների և նոր արտահայտչական մոտեցումների փոխազդեցությանը։ Քննարկվում են ստեղծագործությունների թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկությունները, հերոսների ներաշխարհի ներկայացումը, քնարական և դրամատիկական սկզբունքների համադրությունը, ինչպես նաև երաժշտական նյութի միջոցով ժամանակի, միջավայրի և գործողության մթնոլորտի ձևավորումը։ Անդրադարձ է կատարվում կոմպոզիտորի ստեղծագործական անհատականությանը բնորոշ հոգեբանական խորությանը, նուրբ քնարականությանը և երաժշտական նյութի արտահայտչական կազմակերպմանը։ Օպերային ստեղծագործությունների համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի երաժշտական մտածողության զարգացման միտումները և գնահատելու նրա մոտեցումները երաժշտական դրամատուրգիայի խնդիրների նկատմամբ։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել նաև կոմպոզիտորի ստեղծագործական ժառանգության առավել ամբողջական ընկալմանը՝ ցույց տալով նրա գործունեության այն կողմերը, որոնք կապված են երաժշտական թատրոնի և վոկալ-բեմական արվեստի հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել երաժշտագիտության, օպերային արվեստի, երաժշտական դրամատուրգիայի, 20-րդ դարի երաժշտության պատմության և կոմպոզիտորական ստեղծագործության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։
Թարմացվել է՝ 2026-09-17