Գրիգորյան, Նարեկ Գրիգորի

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրարային ոլորտի արտաքին տնտեսական կապերի զարգացմանը, միջազգային տնտեսական համակարգին ինտեգրվելու հնարավորություններին և այդ գործընթացում առաջացող հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գյուղատնտեսության և ագրոպարենային համակարգի մրցունակության բարձրացման, արտաքին շուկաներ մուտք գործելու, արտահանման հնարավորություններն ընդլայնելու և միջազգային տնտեսական համագործակցության արդյունավետ մեխանիզմներ ձևավորելու հարցերն են։ Քննության են առնվում երկրի գյուղատնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, արտադրության արդյունավետության վրա ազդող գործոնները, գյուղացիական տնտեսությունների և ագրոբիզնեսի կազմակերպությունների տնտեսական հնարավորությունները, ինչպես նաև միջազգային մրցակցության պայմաններում դրանց զարգացման սահմանափակումները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գյուղատնտեսական և պարենային արտադրանքի արտաքին առևտրին, արտահանման ու ներմուծման կառուցվածքին, ապրանքների մրցունակությանը, որակի չափանիշներին և միջազգային շուկաների պահանջներին համապատասխանելու անհրաժեշտությանը։ Վերլուծվում են միջազգային ինտեգրման վրա ազդող տնտեսական, կազմակերպական, իրավական և ենթակառուցվածքային գործոնները, այդ թվում՝ տրանսպորտային և լոգիստիկ հնարավորությունները, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը, արտադրության տեխնոլոգիական մակարդակը, գյուղատնտեսական արտադրանքի վերամշակման կարողությունները և շուկայավարման համակարգերի զարգացվածությունը։ Կարևորվում է նաև միջազգային չափորոշիչների, սննդամթերքի անվտանգության պահանջների և արտադրանքի որակի վերահսկման մեխանիզմների ներդրման նշանակությունը, քանի որ դրանց համապատասխանությունը կարևոր նախապայման է արտաքին շուկաներում կայուն դիրքեր զբաղեցնելու համար։ Ուսումնասիրվում են տարածաշրջանային և միջազգային տնտեսական համագործակցության տարբեր ձևերը, առևտրային հարաբերությունների ընդլայնման հնարավորությունները և միջազգային կազմակերպությունների ու ինտեգրացիոն գործընթացների ազդեցությունը Հայաստանի ագրարային քաղաքականության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում պետական աջակցության, ներդրումային քաղաքականության, գյուղատնտեսական վարկավորման, ապահովագրության, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման և արտադրողների համագործակցության զարգացման նշանակությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսությունների միջազգային տնտեսական գործընթացներում ներգրավման դժվարություններին և դրանց մրցունակության բարձրացման հնարավորություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել Հայաստանի և այլ երկրների փորձը, գյուղատնտեսության զարգացման ցուցանիշները և արտաքին առևտրի միտումները՝ բացահայտելու միջազգային ինտեգրման առավել արդյունավետ ուղղությունները։ Ագրարային ոլորտի միջազգային համագործակցության խորացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտահանման ավելացման միջոց, այլև որպես արտադրության արդիականացման, ներդրումների ներգրավման, նոր տեխնոլոգիաների տարածման, արտադրանքի որակի բարձրացման և գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման կարևոր գործոն։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանի ագրարային տնտեսության ներուժը և այն խոչընդոտները, որոնց հաղթահարումը կարող է նպաստել միջազգային շուկաներում երկրի դիրքերի ամրապնդմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ագրարային քաղաքականության և արտաքին տնտեսական հարաբերությունների մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատողների, հետազոտողների, ագրոբիզնեսի ներկայացուցիչների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։