Խաչատրյան, Մամիկոն Արթուրի

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բնակչության և տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսական ծառայություններին հասանելիության ընդլայնման, դրանց օգտագործման ակտիվացման և ֆինանսական համակարգում տարբեր սոցիալական ու տնտեսական խմբերի մասնակցության բարձրացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Ֆինանսական ներգրավվածությունը դիտարկվում է որպես ժամանակակից տնտեսության զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որը ենթադրում է բանկային հաշիվների, վճարային ծառայությունների, խնայողական և վարկային գործիքների, ապահովագրության, դրամական փոխանցումների և այլ ֆինանսական ծառայությունների հասանելիություն ու արդյունավետ օգտագործում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն տնտեսական, սոցիալական, տարածքային, տեխնոլոգիական և ինստիտուցիոնալ գործոնների վրա, որոնք կարող են նպաստել կամ խոչընդոտել քաղաքացիների և կազմակերպությունների ներգրավմանը պաշտոնական ֆինանսական համակարգում։ Քննության են առնվում ֆինանսական ծառայությունների ֆիզիկական և տնտեսական հասանելիության խնդիրները, մասնավորապես՝ ֆինանսական կազմակերպությունների տարածքային բաշխվածությունը, ծառայությունների արժեքը, անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների առկայությունը և տարբեր բնակավայրերում ֆինանսական սպասարկման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մարզերում և փոքր բնակավայրերում բնակվող անձանց ֆինանսական ծառայություններից օգտվելու հնարավորություններին, քանի որ տարածքային անհավասարությունները կարող են սահմանափակել ֆինանսական համակարգի համընդհանուր հասանելիությունը։ Այս համատեքստում կարևորվում են հեռավար սպասարկման մեխանիզմները, թվային բանկային ծառայությունները և անկանխիկ վճարումների ենթակառուցվածքների զարգացումը։ Ֆինանսական ներգրավվածության կարևոր բաղադրիչ է դիտարկվում բանկային հաշիվների և վճարային գործիքների օգտագործման ընդլայնումը։ Հաշվի առկայությունը ինքնին դեռևս չի նշանակում լիարժեք ներգրավվածություն, եթե այն պարբերաբար չի օգտագործվում վճարումների, խնայողությունների, փոխանցումների կամ այլ ֆինանսական գործառնությունների համար։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվում են ոչ միայն ծառայությունների հասանելիությունը, այլև դրանց փաստացի օգտագործման մակարդակը և հաճախականությունը։ Առանձին տեղ է հատկացվում անկանխիկ տնտեսության զարգացմանը։ Բանկային քարտերի, էլեկտրոնային վճարումների, առցանց փոխանցումների և այլ թվային գործիքների տարածումը կարող է նվազեցնել ֆինանսական ծառայություններից օգտվելու տարածքային սահմանափակումները, արագացնել գործարքները և ընդլայնել ֆինանսական համակարգի հասանելիությունը։ Միաժամանակ թվայնացումը առաջադրում է նոր պահանջներ՝ կապված տեղեկատվական անվտանգության, անձնական տվյալների պաշտպանության, թվային հմտությունների և սպառողների իրավունքների ապահովման հետ։ Քննության են առնվում ֆինանսական տեխնոլոգիաների զարգացման հնարավորությունները և դրանց դերը ֆինանսական ներգրավվածության ընդլայնման գործում։ Բջջային և առցանց բանկային ծառայությունները, էլեկտրոնային դրամապանակները, հեռավար նույնականացման մեխանիզմները և այլ տեխնոլոգիական լուծումներ կարող են հեշտացնել ֆինանսական ծառայությունների օգտագործումը և նվազեցնել որոշ գործարքների իրականացման ժամանակային ու տարածքային ծախսերը։ Կարևորվում է, սակայն, որ թվային ֆինանսական ծառայությունների զարգացումը չստեղծի նոր անհավասարություններ այն անձանց համար, որոնք չունեն համապատասխան սարքեր, ինտերնետային հասանելիություն կամ բավարար թվային գրագիտություն։ Այդ պատճառով տեխնոլոգիական զարգացումը դիտարկվում է ֆինանսական կրթության և հասանելիության այլ միջոցառումների հետ փոխկապակցված։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ֆինանսական գրագիտությանը։ Բնակչության կողմից ֆինանսական ծառայությունների նպատակների, պայմանների, ծախսերի և հնարավոր ռիսկերի ընկալումը կարևոր նախապայման է դրանց պատասխանատու օգտագործման համար։ Ֆինանսական կրթության ծրագրերը կարող են նպաստել անձնական բյուջեի կառավարման, խնայողությունների ձևավորման, վարկային պարտավորությունների գնահատման, ապահովագրական պաշտպանության և ֆինանսական որոշումների կայացման հմտությունների զարգացմանը։ Հատկապես կարևորվում է երիտասարդների ֆինանսական կրթությունը, քանի որ ֆինանսական վարքագծի և պատասխանատու որոշումների հիմքերը կարող են ձևավորվել դեռևս կրթական համակարգում։ Քննության է առնվում նաև վարկային ծառայությունների հասանելիության խնդիրը։ Վարկավորումը կարող է աջակցել տնային տնտեսությունների և ձեռնարկությունների տնտեսական նպատակներին, սակայն ֆինանսական ներգրավվածության բարձրացումը չպետք է նույնացվի պարտքային բեռի ավելացման հետ։ Այդ պատճառով կարևոր է պատասխանատու վարկավորման սկզբունքների պահպանումը, վարկառուների վճարունակության գնահատումը և ֆինանսական պայմանների հստակ ներկայացումը։ Առանձին նշանակություն է տրվում փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման հնարավորություններին։ Վարկային և այլ ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը կարող է նպաստել ձեռնարկատիրական գործունեության զարգացմանը, ներդրումներին և տնտեսական ակտիվության ընդլայնմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև խնայողությունների խրախուսման հնարավորությունները։ Պաշտոնական ֆինանսական համակարգում խնայողությունների ձևավորումը կարող է բարձրացնել տնային տնտեսությունների ֆինանսական կայունությունը և միաժամանակ ընդլայնել ֆինանսական կազմակերպությունների կողմից տնտեսության ֆինանսավորման համար օգտագործվող ռեսուրսները։ Այս համատեքստում կարևորվում են ֆինանսական հաստատությունների նկատմամբ վստահությունը, առաջարկվող գործիքների հասկանալիությունը և սպառողների իրավունքների պաշտպանությունը։ Ապահովագրական ծառայությունների հասանելիությունն ու օգտագործումը ևս դիտարկվում են ֆինանսական ներգրավվածության բաղադրիչ։ Ապահովագրությունը հնարավորություն է տալիս կառավարել որոշ ֆինանսական ռիսկեր և նվազեցնել անկանխատեսելի իրադարձությունների տնտեսական հետևանքները։ Ուստի ուսումնասիրվում են ապահովագրական մշակույթի զարգացման, ծառայությունների վերաբերյալ իրազեկվածության բարձրացման և համապատասխան գործիքների հասանելիության ընդլայնման հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆինանսական ծառայությունների սպառողների պաշտպանության համակարգին։ Ծառայությունների պայմանների թափանցիկ ներկայացումը, վճարների և տոկոսների վերաբերյալ հասկանալի տեղեկատվությունը, բողոքների քննարկման արդյունավետ մեխանիզմները և անարդար գործելակերպերից պաշտպանությունը կարող են բարձրացնել ֆինանսական համակարգի նկատմամբ վստահությունը։ Վստահության ամրապնդումը դիտարկվում է որպես ֆինանսական ներգրավվածության կարևոր պայման, քանի որ ծառայությունների ֆիզիկական հասանելիությունը բավարար չէ, եթե քաղաքացիները չեն վստահում ֆինանսական հաստատություններին կամ ամբողջությամբ չեն հասկանում առաջարկվող պայմանները։ Քննության են առնվում նաև բնակչության տարբեր խմբերի առանձնահատուկ կարիքները։ Ֆինանսական ներգրավվածության քաղաքականությունը կարող է պահանջել տարբերակված մոտեցումներ երիտասարդների, տարեցների, ցածր եկամուտ ունեցող տնային տնտեսությունների, գյուղական բնակչության, փոքր ձեռնարկատերերի և ֆինանսական ծառայություններից սահմանափակ օգտվող այլ խմբերի նկատմամբ։ Կարևորվում է ծառայությունների պարզությունը և հասանելիությունը՝ հաշվի առնելով մարդկանց ֆինանսական և թվային գիտելիքների տարբեր մակարդակները։ Առանձին տեղ է հատկացվում պետության, կենտրոնական բանկի, առևտրային բանկերի, վարկային և ապահովագրական կազմակերպությունների, վճարային ծառայություններ մատուցողների, կրթական հաստատությունների և այլ շահագրգիռ կառույցների համագործակցությանը։ Ֆինանսական ներգրավվածության բարձրացումը դիտարկվում է որպես համալիր խնդիր, որի լուծումը պահանջում է ֆինանսական ենթակառուցվածքների, կարգավորման, կրթության, տեխնոլոգիաների և սպառողների պաշտպանության միջոցառումների համակարգում։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է նաև ֆինանսական ներգրավվածության մակարդակի գնահատման ցուցանիշների ձևավորումը։ Դրանք կարող են ներառել ֆինանսական հաշիվների տարածվածությունը, վճարային և խնայողական ծառայությունների օգտագործումը, վարկավորման ու ապահովագրության հասանելիությունը, թվային ֆինանսական գործիքների կիրառումը և տարբեր սոցիալական ու տարածքային խմբերի միջև առկա տարբերությունները։ Նման ցուցանիշների պարբերական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել իրականացվող քաղաքականության արդյունքները և բացահայտել այն ոլորտները, որտեղ անհրաժեշտ են լրացուցիչ միջոցառումներ։ Ֆինանսական ներգրավվածությունը կապվում է նաև ստվերային տնտեսական գործունեության սահմանափակման և ֆինանսական գործարքների թափանցիկության բարձրացման հետ։ Պաշտոնական վճարային և ֆինանսական համակարգերի ավելի լայն օգտագործումը կարող է նպաստել տնտեսական գործառնությունների հաշվառելիությանը, սակայն այդ գործընթացի արդյունավետությունը կախված է ծառայությունների մատչելիությունից և հասարակության կողմից դրանց ընդունելիությունից։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ֆինանսական ներգրավվածության վրա ազդող գործոնների համալիր ուսումնասիրությամբ և Հայաստանի պայմաններում դրանց փոխկապակցվածության գնահատմամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ ֆինանսական ծառայությունների հասանելիության ընդլայնման, թվային ֆինանսական գործիքների զարգացման, ֆինանսական գրագիտության բարձրացման և սպառողների պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների համակարգմամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆինանսների, բանկային գործի, ֆինանսական տեխնոլոգիաների, տնտեսական քաղաքականության և ֆինանսական կրթության ոլորտների հետազոտողների, մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։