Մարտիրոսյան, Պետրոս Լեռնիկի

Մարտիրոսյան, Պետրոս Լեռնիկի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Ֆինանսներ

Ֆինանսական արդյունքի հաշվառման և վերլուծության կատարելագործման ուղիները ՀՀ տնտեսության իրական հատվածի կազմակերպություններում

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության իրական հատվածում գործող կազմակերպությունների ֆինանսական արդյունքների հաշվառման, գնահատման և վերլուծության մեթոդական ու կազմակերպական մոտեցումների կատարելագործմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կազմակերպությունների եկամուտների, ծախսերի, շահույթի և վնասի ձևավորման գործընթացների հաշվապահական արտացոլման, ֆինանսական արդյունքների վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգման և կառավարչական որոշումների ընդունման նպատակով դրա արդյունավետ օգտագործման վրա։ Քննության են առնվում ֆինանսական արդյունքի տնտեսական բովանդակությունը, դրա ձևավորման հիմնական աղբյուրները և կազմակերպության գործունեության արդյունավետությունը բնութագրող ցուցանիշների համակարգը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում եկամուտների և ծախսերի ճանաչման, դասակարգման ու հաշվառման սկզբունքներին, քանի որ դրանց ճիշտ արտացոլումը անմիջականորեն պայմանավորում է հաշվետու ժամանակաշրջանի ֆինանսական արդյունքի արժանահավատ գնահատումը։ Ուսումնասիրվում են արտադրական և իրացման գործընթացների հետ կապված ծախսերը, ինքնարժեքի ձևավորումը, վաճառքից ստացվող եկամուտները և կազմակերպության հիմնական ու այլ գործունեությունից առաջացող ֆինանսական արդյունքները։ Կարևորվում է հաշվապահական տեղեկատվության ամբողջականությունը, համադրելիությունը և արժանահավատությունը՝ ֆինանսական հաշվետվությունների օգտագործողների համար կազմակերպության իրական տնտեսական վիճակի վերաբերյալ հիմնավորված պատկերացում ապահովելու նպատակով։ Ֆինանսական վերլուծության շրջանակում քննության են առնվում շահութաբերության, ծախսարդյունավետության, եկամտաբերության և գործարար ակտիվության ցուցանիշները, ինչպես նաև դրանց փոփոխությունների վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները։ Առանձին նշանակություն է տրվում գործոնային և համեմատական վերլուծության մեթոդների կիրառմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել ֆինանսական արդյունքի փոփոխությունների պատճառները և գնահատել առանձին գործոնների ազդեցության աստիճանը։ Դիտարկվում են արտադրության ծավալի, արտադրանքի կառուցվածքի, իրացման գների, նյութական ու աշխատանքային ծախսերի և այլ տնտեսական գործոնների ազդեցությունները վերջնական ֆինանսական արդյունքների վրա։ Կարևորվում է հաշվառման և վերլուծության փոխկապակցվածությունը, քանի որ հաշվապահական համակարգում ձևավորվող տվյալների որակը պայմանավորում է հետագա ֆինանսական գնահատումների և կառավարչական որոշումների հիմնավորվածությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հաշվապահական հաշվառման ազգային կարգավորման և միջազգային մոտեցումների փոխհարաբերությանը՝ կազմակերպությունների ֆինանսական տեղեկատվության թափանցիկության և համադրելիության բարձրացման տեսանկյունից։ Իրական հատվածի կազմակերպությունների առանձնահատկությունների հաշվառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել արտադրական գործունեությանը բնորոշ եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը, կապիտալի օգտագործման արդյունավետությունը և շահույթի ձևավորման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆինանսական արդյունքների վերլուծության կիրառմանը կազմակերպությունների ներքին կառավարման համակարգում՝ արտադրական ծրագրերի գնահատման, ծախսերի վերահսկման, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և զարգացման ռազմավարության մշակման նպատակով։ Քննության են առնվում նաև շահույթի ավելացման և վնասների նվազեցման հնարավոր պահուստների բացահայտման մեթոդները։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է հաշվապահական և վերլուծական համակարգերի այնպիսի կատարելագործման անհրաժեշտությամբ, որը կարող է ապահովել կազմակերպությունների ղեկավարությանը ժամանակին և հիմնավորված ֆինանսական տեղեկատվությամբ։ Ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել ֆինանսական կառավարման արդյունավետության, հաշվետվողականության որակի և կազմակերպությունների տնտեսական կայունության բարձրացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հաշվապահների, աուդիտորների, ֆինանսական վերլուծաբանների, կազմակերպությունների ղեկավարների, տնտեսագետների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-09-17
Ֆինանսական արդյունքի հաշվառման և վերլուծության կատարելագործման ուղիները ՀՀ տնտեսության իրական հատվածի կազմակերպություններում

Անվճար

Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book2 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book9 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին