Մարտիրոսյան, Վարդան Գեվորգի

Մարտիրոսյան, Վարդան Գեվորգի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Տեխնոլոգիա

Исследование твердофазных реакций в системах типа [MeO-Me₁] и синтез сверхтвердых тугоплавких материалов на их основе

Աշխատությունը նվիրված է [MeO–Me₁] տիպի համակարգերում ընթացող պինդֆազային ռեակցիաների ուսումնասիրությանը և դրանց հիման վրա գերբարձր կարծրության ու հրակայուն նյութերի ստացման գիտական և տեխնոլոգիական հիմքերի մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարբեր բաղադրիչների միջև պինդ վիճակում տեղի ունեցող փոխազդեցությունների օրինաչափությունները, պարզել նոր ֆազերի առաջացման պայմանները և գնահատել ստացված նյութերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ջերմաստիճանի, բաղադրության, ռեակցիայի տևողության, մասնիկների չափերի և այլ տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունը պինդֆազային փոխակերպումների ընթացքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆազային կազմի և կառուցվածքի ձևավորմանը, բյուրեղային ցանցի փոփոխություններին, դիֆուզիոն գործընթացներին և նյութի հատկությունների ու ստացման պայմանների փոխկապակցվածությանը։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել ռենտգենյան դիֆրակցիա, ջերմային վերլուծություն, մանրադիտակային և սպեկտրոսկոպիկ մեթոդներ՝ ստացված նյութերի կառուցվածքն ու բաղադրությունը ուսումնասիրելու նպատակով։ Կարևոր ուղղություն է նաև բարձր կարծրության, հրակայունության, մաշակայունության, ջերմային կայունության և մեխանիկական ամրության ապահովման համար օպտիմալ բաղադրությունների և սինթեզի պայմանների որոնումը։ Գերբարձր կարծրության հրակայուն նյութերը կարող են ունենալ կարևոր նշանակություն այն ոլորտներում, որտեղ նյութերը ենթարկվում են բարձր ջերմաստիճանների, մեծ մեխանիկական բեռնվածությունների և ինտենսիվ մաշվածության։ Այդպիսի կիրառությունները կարող են ընդգրկել մետաղամշակումը, կտրող գործիքների արտադրությունը, մեքենաշինությունը, հանքարդյունաբերական տեխնիկան և այլ տեխնոլոգիական գործընթացներ։ Հետազոտության արդյունքում ստացված տվյալները կարող են նպաստել պինդֆազային ռեակցիաների մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը, նոր նյութերի նպատակային սինթեզին և դրանց հատկությունների կանխատեսմանը։ Աշխատանքի գիտական և գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն կապում է նյութի կառուցվածքային առանձնահատկությունները դրա ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների հետ՝ հնարավորություն տալով մշակել բարձր արդյունավետությամբ հրակայուն նյութերի ստացման մոտեցումներ։ Նյութը կարող է հետաքրքրել նյութագետներին, քիմիկոսներին, ֆիզիկոսներին, մետալուրգներին, տեխնոլոգներին, ինժեներներին և բարձր կարծրության ու բարձր ջերմաստիճանային պայմաններում կիրառվող նյութերի մշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Թարմացվել է՝ 2026-09-01
Исследование твердофазных реакций в системах типа [MeO-Me₁] и синтез сверхтвердых тугоплавких материалов на их основе

Անվճար

Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Տեսնել ավելին Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1889 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին