Մնացականյան, Մեսրոպ Լիպարիտի

Մնացականյան, Մեսրոպ Լիպարիտի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Այլ առարկաներ

Հայաստանի ավանդական արտադրական կառույցների (հնձան, ձիթհան, ջրաղաց) ճարտարապետությունը և ժամանակակից օգտագործման հնարավորությունները

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ավանդական արտադրական կառույցների՝ հնձանների, ձիթհանների և ջրաղացների ճարտարապետական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց ժամանակակից օգտագործման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այդ կառույցների ձևավորման պատմական նախադրյալները, տարածական կազմակերպումը, կառուցվածքային լուծումները, օգտագործվող շինանյութերը, տեղական ճարտարապետական ավանդույթները և բնական միջավայրի հետ դրանց փոխհարաբերությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում յուրաքանչյուր կառույցի գործառնական նշանակությանը և այն բանին, թե ինչպես է արտադրական գործընթացը պայմանավորել շենքի հատակագծային ու ծավալատարածական կառուցվածքը։ Հնձանների ուսումնասիրության դեպքում կարող են դիտարկվել խաղողի վերամշակման և գինու պատրաստման համար նախատեսված տարածքները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկություններն ու ավանդական տեխնոլոգիական լուծումները, իսկ ձիթհանների և ջրաղացների դեպքում՝ համապատասխանաբար ձիթապտղի կամ այլ հումքի վերամշակման և ջրի էներգիայի օգտագործման հետ կապված ճարտարապետական ու ինժեներական համակարգերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ նման կառույցները ոչ միայն արտադրական նշանակություն ունեցող շինություններ են, այլև Հայաստանի գյուղական մշակույթի, տնտեսական կյանքի և տեղական շինարարական ավանդույթների նյութական վկայություններ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է դրանց պահպանության, վերականգնման և վերաօգտագործման հնարավորությունների գնահատումը՝ հաշվի առնելով պատմական արժեքը, շենքերի տեխնիկական վիճակը, տեղական համայնքների կարիքները և ժամանակակից գործառույթների պահանջները։ Կարող են առաջարկվել կառույցների նոր կիրառության տարբերակներ՝ որպես մշակութային, կրթական, զբոսաշրջային, թանգարանային, հանրային կամ փոքրածավալ արտադրական տարածքներ՝ պահպանելով դրանց պատմաճարտարապետական ինքնատիպությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նաև ժառանգության պահպանության և ժամանակակից միջամտությունների հավասարակշռությանը, որպեսզի նոր գործառույթների ներդրումը չվնասի կառույցների ավանդական կերպարին և պատմական արժեքներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի ավանդական արտադրական ճարտարապետության գիտական ուսումնասիրությանը, դրա պահպանության և վերականգնման ռազմավարությունների մշակմանը, ինչպես նաև պատմական շինությունների կայուն և նպատակային վերաօգտագործմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, վերականգնող մասնագետներին, արվեստաբաններին, պատմաբաններին, մշակութային ժառանգության պահպանության ոլորտի մասնագետներին, համայնքային կառույցներին և Հայաստանի ավանդական ճարտարապետությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Թարմացվել է՝ 2026-08-29
Հայաստանի ավանդական արտադրական կառույցների (հնձան, ձիթհան, ջրաղաց) ճարտարապետությունը և ժամանակակից օգտագործման հնարավորությունները

Անվճար

Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book4 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Տեսնել ավելին