Մուսայելյան, Նորայր Աղաբեկի

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է պաստերելյոզի համաճարակաբանության ուսումնասիրությանը Արցախի Հանրապետությունում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հիվանդության տարածվածության օրինաչափությունները, առաջացմանը նպաստող գործոնները և կանխարգելման արդյունավետ ուղիները։ Հետազոտության կենտրոնում պաստերելյոզն է՝ կենդանիների շրջանում հանդիպող վարակիչ հիվանդություն, որի տարածումը կարող է զգալի վնաս հասցնել անասնապահությանը և տնտեսություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են հիվանդության տարածման առանձնահատկությունները տարբեր կենդանատեսակների և բնակավայրերի շրջանում, ինչպես նաև դրա դրսևորման հնարավոր կապը տարվա եղանակի, կլիմայական պայմանների, կենդանիների պահման և կերակրման պայմանների, տնտեսությունների կազմակերպման և այլ գործոնների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարակի տարածման մեխանիզմներին, հիվանդության աղբյուրներին և այն պայմաններին, որոնք կարող են նպաստել հարուցիչի պահպանմանը և կենդանիների շրջանում հիվանդության բռնկումների առաջացմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել հիվանդացության և անկումների ցուցանիշները, դրանց ժամանակային և տարածական փոփոխությունները, ինչպես նաև տարբեր տարիների տվյալների համեմատական վերլուծությունը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պաստերելյոզի համաճարակաբանական դինամիկան և գնահատելու դրա տարածման ռիսկի հիմնական գործոնները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ախտորոշման, անասնաբուժական հսկողության և հիվանդության կանխարգելման միջոցառումների գնահատումը։ Քննարկվում են կենդանիների պահման սանիտարահիգիենիկ պայմանների բարելավման, ժամանակին հայտնաբերման, մեկուսացման, ախտահանման և այլ կանխարգելիչ միջոցառումների նշանակությունը հիվանդության տարածումը սահմանափակելու գործում։ Կարևորվում է նաև անասնաբուժական ծառայությունների դերը՝ հիվանդության դեպքերի հաշվառման, համաճարակաբանական իրավիճակի մշտադիտարկման և տնտեսություններին համապատասխան կանխարգելիչ ցուցումների տրամադրման գործընթացներում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել տարածաշրջանում պաստերելյոզի դեմ պայքարի առավել արդյունավետ ռազմավարությունների մշակմանը և անասնապահական տնտեսությունների կենսաանվտանգության բարձրացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ նաև գործնական նշանակություն՝ օգնելով գնահատել հիվանդության տնտեսական հետևանքները և նվազեցնել կենդանիների հիվանդացության ու անկումների հետ կապված կորուստները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել անասնաբույժներին, անասնաբուժական համաճարակաբաններին, մանրէաբաններին, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետներին, անասնապահական տնտեսությունների կազմակերպիչներին, ինչպես նաև վարակիչ հիվանդությունների և կենդանիների առողջության պահպանման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին ու ուսանողներին։