Օհանջանյան, Աննա Մելքոնի

Փիլիսոփայություն

Աշխատանքը նվիրված է հայ միջնադարյան պատմագրական կարևոր երկերից մեկի ուսումնասիրությանը և դրա պատմագիտական արժեքի բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել երկի բովանդակային ու կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պարզել դրա ստեղծման պատմամշակութային միջավայրը, ուսումնասիրել հեղինակի մոտեցումները պատմական իրադարձությունների ներկայացման նկատմամբ և գնահատել ստեղծագործության նշանակությունը հայ ժողովրդի անցյալի վերաբերյալ տեղեկությունների պահպանման ու մեկնաբանման գործում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում սկզբնաղբյուրի պատմագիտական ներուժն է, այսինքն՝ այն փաստական, գաղափարական և աշխարհայացքային տեղեկությունների ամբողջությունը, որը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական, կրոնական և մշակութային իրողությունները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ երկի ստեղծման ժամանակաշրջանին և այն պատմական պայմաններին, որոնց ազդեցությամբ ձևավորվել են հեղինակի աշխարհայացքը և պատմական նյութի մատուցման սկզբունքները։ Միջնադարյան հայկական գրականության և պատմագրության ուսումնասիրության համար նման համատեքստը կարևոր է, քանի որ պատմական երկերը հաճախ միավորում են փաստական հաղորդումները, հեղինակային մեկնաբանությունները, կրոնական պատկերացումները և ժամանակաշրջանի հասարակական արժեքները։ Այդ պատճառով աղբյուրի տեղեկությունները պահանջում են ոչ միայն բովանդակային ընթերցում, այլև քննադատական վերլուծություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է երկում պահպանված պատմական տեղեկությունների համակարգումը։ Կարող են ուսումնասիրվել պետական և քաղաքական հարաբերություններին, իշխանական կառույցներին, ռազմական իրադարձություններին, բնակավայրերին, հասարակական խմբերին և հոգևոր կյանքին վերաբերող հաղորդումները։ Դրանց համադրումը այլ պատմական աղբյուրների հետ հնարավորություն է տալիս պարզելու ներկայացվող տեղեկությունների հավաստիության աստիճանը, առանձնացնելու հեղինակի անմիջական դիտարկումները հետագա ավանդություններից և գնահատելու ստեղծագործության ինքնուրույն աղբյուրագիտական արժեքը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հեղինակի պատմական մտածողության ուսումնասիրությունը։ Պատմական իրադարձությունները կարող են ներկայացվել ոչ միայն որպես ժամանակագրական փաստերի հաջորդականություն, այլև որոշակի բարոյական, կրոնական կամ քաղաքական մեկնաբանությամբ։ Հեղինակի կողմից իրադարձությունների պատճառների, հերոսների վարքագծի և պատմական փոփոխությունների գնահատումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ժամանակաշրջանի մտավոր միջավայրը և այն արժեքային համակարգը, որի շրջանակում ստեղծվել է երկը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև երկի աղբյուրներին և հնարավոր նախորդ գրավոր ավանդույթների օգտագործմանը։ Այլ հեղինակների, տարեգրությունների, եկեղեցական գրականության կամ բանավոր ավանդությունների հետ առնչությունների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել պարզելու, թե ինչպիսի տեղեկատվական հիմքի վրա է ձևավորվել ստեղծագործությունը։ Միաժամանակ կարևորվում է այն նյութի առանձնացումը, որը կարող է համարվել հեղինակի սեփական հաղորդում և որի շնորհիվ երկը ձեռք է բերում ինքնուրույն պատմագիտական նշանակություն։ Աղբյուրագիտական քննության ընթացքում կարևոր է հաշվի առնել նաև պատմական երկի սահմանափակումները։ Միջնադարյան հեղինակի հաղորդումները կարող են պայմանավորված լինել նրա կրոնական համոզմունքներով, քաղաքական դիրքորոշմամբ, տեղեկությունների հասանելիությամբ և ժամանակաշրջանի պատմագրական ավանդույթներով։ Հետևաբար ստեղծագործության պատմագիտական արժեքը առավել արդյունավետ է գնահատել համադրական մեթոդով՝ այն զուգադրելով ժամանակակից կամ մոտ ժամանակաշրջանի այլ աղբյուրների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև երկի լեզվական և տերմինաբանական առանձնահատկությունների դիտարկում։ Տեղանունները, անձնանունները, վարչական և սոցիալական հասկացությունները կարող են լրացուցիչ տեղեկություններ հաղորդել տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու քաղաքական կառուցվածքի մասին։ Դրանց քննությունը կարող է օգտակար լինել պատմական աշխարհագրության, հասարակական հարաբերությունների և միջնադարյան կառավարման համակարգերի ուսումնասիրության համար։ Հատուկ նշանակություն ունի երկի տեղեկությունների օգտագործման հնարավորությունը հետագա պատմագիտական հետազոտություններում։ Եթե ստեղծագործության մեջ պահպանվել են այլ աղբյուրներում չհանդիպող կամ մասնակիորեն ներկայացված տեղեկություններ, այն կարող է կարևոր դեր ունենալ առանձին իրադարձությունների, անձանց կամ պատմական գործընթացների վերականգնման գործում։ Այդպիսի տվյալների արժեքը հատկապես բարձր է այն դեպքերում, երբ դրանք վերաբերում են աղբյուրների սակավությամբ բնութագրվող ժամանակաշրջաններին կամ թեմաներին։ Աշխատանքը կարող է նաև ուսումնասիրել ստեղծագործության ազդեցությունը հետագա հայկական պատմագրական ավանդույթի վրա և դրա օգտագործումը ավելի ուշ շրջանի հեղինակների կողմից։ Այս տեսանկյունից երկը դիտարկվում է ոչ միայն որպես իր ժամանակի վկայություն, այլև որպես պատմական հիշողության ձևավորման և փոխանցման միջոց։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպատակ ունի ցույց տալ, որ տվյալ ստեղծագործության նշանակությունը պայմանավորված է ոչ միայն նրա հաղորդած առանձին փաստերով, այլև այն պատմական մտածողությամբ, աշխարհայացքով և մշակութային միջավայրով, որն արտացոլված է ամբողջ երկում։ Աղբյուրագիտական, պատմաքննադատական և համեմատական մոտեցումների կիրառմամբ հնարավոր է առավել ամբողջական գնահատել դրա արժեքը հայ ժողովրդի քաղաքական, հասարակական, կրոնական և մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար։ Թեման կարևոր է հայագիտության և միջնադարյան պատմագրության տեսանկյունից, քանի որ նման սկզբնաղբյուրների մանրակրկիտ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդլայնել պատմական գիտելիքների հիմքը, ճշգրտել առանձին իրադարձությունների վերաբերյալ պատկերացումները և ավելի խորությամբ հասկանալ հայ միջնադարյան պատմական մտածողության առանձնահատկությունները։