Սաղաթելյան, Մարիամ Աշոտի

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է փոքր հիդրոէլեկտրակայաններում կիրառվող էլեկտրական գեներատորների աշխատանքային ռեժիմների ուսումնասիրությանը և դրանց տեխնիկական ու էներգետիկական ցուցանիշների բարելավման հնարավորությունների հիմնավորմանը։ Հետազոտության առանցքում հիդրոտուրբինի, գեներատորի և էլեկտրական ցանցի փոխկապակցված աշխատանքն է՝ հաշվի առնելով ջրային հոսքի, բեռնվածության և համակարգի այլ աշխատանքային պարամետրերի փոփոխական բնույթը։ Քննվում են գեներատորների տարբեր շահագործական ռեժիմներում առաջացող էլեկտրամագնիսական և էներգետիկական գործընթացները, դրանց ազդեցությունը արտադրողականության, հզորության, լարման կայունության, էներգիայի որակի և սարքավորման հուսալիության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն իրավիճակներին, երբ ջրի հոսքի կամ էլեկտրական բեռնվածության փոփոխության պատճառով գեներատորը գործում է անվանական պայմաններից տարբերվող ռեժիմներում։ Նման պայմաններում կարևոր խնդիր է դառնում գեներատորի պարամետրերի և կառավարման համակարգի համապատասխանեցումը հասանելի հիդրոէներգետիկական ռեսուրսին՝ էներգիայի փոխակերպման արդյունավետությունը պահպանելու նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ակտիվ և ռեակտիվ հզորությունների կարգավորման, լարման ու հաճախականության պահպանման, գրգռման համակարգի աշխատանքի և ցանցին զուգահեռ աշխատանքի առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է գեներատորի կորուստների գնահատումը տարբեր բեռնվածությունների դեպքում և այնպիսի աշխատանքային ռեժիմների ընտրությունը, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել ավելորդ էներգետիկական կորուստները և բարելավել ընդհանուր օգտակար գործողության գործակիցը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել անցումային գործընթացներին, բեռնվածության փոփոխությունների նկատմամբ գեներատորի արձագանքին և աշխատանքի կայունության ապահովմանը։ Մաթեմատիկական ու համակարգչային մոդելավորման կիրառումը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր շահագործական պայմաններ, գնահատել կարգավորման մեթոդների արդյունավետությունը և կանխատեսել համակարգի վարքը առանց իրական սարքավորման վրա բազմաթիվ փորձարկումներ իրականացնելու անհրաժեշտության։ Կարևորվում են նաև գեներատորի ջերմային վիճակը, երկարատև շահագործման հուսալիությունը և աշխատանքային պարամետրերի թույլատրելի սահմանների պահպանումը։ Բարելավման հնարավոր ուղղությունները կարող են կապված լինել ավտոմատ կառավարման համակարգերի կատարելագործման, աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալ ընտրության, չափման և վերահսկման միջոցների զարգացման ու գեներատոր-տուրբին համակարգի համաձայնեցված կառավարման հետ։ Աշխատությունը կիրառական նշանակություն ունի փոքր հիդրոէներգետիկ համակարգերի արդյունավետության և հուսալիության բարձրացման համար՝ միավորելով էլեկտրական մեքենաների, էներգահամակարգերի, ավտոմատ կառավարման և վերականգնվող էներգետիկայի ոլորտների մոտեցումները։