Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Իրավաբանություն

Очерки по обычному семейному праву армян

Այս աշխատությունը նվիրված է հայերի սովորութային ընտանեկան իրավունքի ուսումնասիրությանը և այն իրավական ու հասարակական նորմերի բացահայտմանը, որոնք պատմականորեն կարգավորել են ընտանիքի ձևավորման, ամուսնության, ազգակցական հարաբերությունների, գույքային հարցերի և ընտանեկան պարտականությունների հետ կապված հարաբերությունները։ Հետազոտության կենտրոնում սովորութային իրավունքն է՝ որպես հասարակության մեջ երկար ժամանակ ձևավորված և պահպանված վարքականոնների ամբողջություն, որը պետական օրենսդրությունից անկախ կամ դրան զուգահեռ կարող էր կարևոր դեր ունենալ ընտանեկան կյանքի կազմակերպման գործում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հայկական ընտանեկան կենցաղի և իրավական սովորույթների առանձնահատկությունները, դրանց ձևավորման պատմական պայմանները և հասարակական նշանակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ամուսնության կնքման և ընտանիքի ստեղծման հետ կապված սովորույթներին, ամուսինների իրավունքներին ու պարտականություններին, ծնողների և երեխաների փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև ընտանիքի ներսում պատասխանատվության և հեղինակության հարցերին։ Կարևոր ուղղություն է նաև գույքային հարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ ամուսնական գույքի, ժառանգության, օժիտի և ընտանիքի անդամների միջև գույքային պարտավորությունների հետ կապված ավանդական կանոնները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես էին իրավական պատկերացումները փոխկապակցվում հայկական համայնքների սոցիալական կառուցվածքի, բարոյական նորմերի, կրոնական համոզմունքների և կենցաղային ավանդույթների հետ։ Սովորութային իրավունքի ուսումնասիրության միջոցով հնարավոր է բացահայտել այն մեխանիզմները, որոնց օգնությամբ համայնքը կարգավորում էր ընտանեկան վեճերը, սահմանում փոխադարձ պարտականությունները և ապահովում հասարակական ընդունված վարքականոնների պահպանումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում և համայնքային միջավայրերում ընտանեկան սովորույթների փոփոխություններին՝ ցույց տալով դրանց հարմարվողականությունը սոցիալական և տնտեսական պայմանների փոփոխությանը։ Կարևոր է նաև սովորութային և պաշտոնական իրավական նորմերի փոխհարաբերության հարցը, քանի որ ընտանեկան կյանքի իրական կարգավորումը հաճախ ձևավորվում էր պետական օրենքների, եկեղեցական կանոնների և տեղական սովորույթների փոխազդեցության արդյունքում։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն ընտանեկան իրավունքը դիտարկում է ոչ միայն որպես իրավական կանոնների համակարգ, այլև որպես հասարակության պատմական զարգացման և մշակութային ինքնության արտահայտություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայկական ավանդական հասարակության կառուցվածքի, ընտանեկան հարաբերությունների և իրավական մշակույթի ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, պատմաբաններին, ազգագրագետներին, հայագետներին, սոցիալական և մշակութային պատմության մասնագետներին, ինչպես նաև հայոց իրավական և ընտանեկան ավանդույթներով հետաքրքրվող հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Թարմացվել է՝ 2026-09-02
Очерки по обычному семейному праву армян

Անվճար

Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book4 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին