Սարգսյան, Տիգրան Արտավազդի

Սարգսյան, Տիգրան Արտավազդի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Աշխարհագրություն

ՀՀ ռեգիոնալ էկոլոգիական քաղաքականությունը կայուն զարգացման հայեցակարգի համատեքստում

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ռեգիոնալ էկոլոգիական քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ կայուն զարգացման հայեցակարգի շրջանակում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել, թե ինչպես են բնապահպանական խնդիրները, բնական ռեսուրսների օգտագործումը և սոցիալ-տնտեսական զարգացման նպատակները համադրվում ՀՀ տարբեր տարածաշրջանների զարգացման քաղաքականության մեջ։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են երկրի տարածաշրջանների էկոլոգիական առանձնահատկությունները, բնական ռեսուրսների վիճակը, շրջակա միջավայրի վրա տնտեսական գործունեության ազդեցությունը, բնապահպանական հիմնախնդիրները և դրանց լուծմանն ուղղված պետական ու տեղական կառավարման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կայուն զարգացման սկզբունքներին, որոնց հիմքում ընկած է տնտեսական աճի, սոցիալական բարեկեցության և շրջակա միջավայրի պահպանության միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են դիտարկվել ջրային և հողային ռեսուրսների կառավարումը, կենսաբազմազանության պահպանումը, թափոնների կառավարումը, օդի և ջրի աղտոտվածության նվազեցումը, բնական էկոհամակարգերի պահպանությունը, ինչպես նաև տարածաշրջանների բնապահպանական անհավասարությունների մեղմացման խնդիրները։ Աշխատանքը կարող է ներառել ՀՀ տարբեր մարզերի էկոլոգիական իրավիճակի համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելով այն գործոնները, որոնք ազդում են տարածաշրջանների բնապահպանական կայունության և զարգացման հնարավորությունների վրա։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև բնապահպանական քաղաքականության իրականացման արդյունավետությունը, իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմները, պետական ծրագրերը և տեղական ինքնակառավարման մարմինների դերը։ Հետազոտության արդյունքները հնարավորություն են տալիս գնահատել ՀՀ ռեգիոնալ էկոլոգիական քաղաքականության համապատասխանությունը կայուն զարգացման սկզբունքներին, բացահայտել առկա խնդիրներն ու բացերը և առաջարկել բնապահպանական կառավարման կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բնապահպանության և տարածքային զարգացման մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների, հետազոտողների և կայուն զարգացման քաղաքականություն մշակող կառույցների համար՝ նպաստելով Հայաստանի տարածաշրջանների էկոլոգիապես հավասարակշռված և երկարաժամկետ զարգացմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-08-24
ՀՀ ռեգիոնալ էկոլոգիական քաղաքականությունը կայուն զարգացման հայեցակարգի համատեքստում

Անվճար

Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book4