Եղիշե Չարենց - XX դարի հայ պոեզիայի անմահ ձայնը

Եղիշե Չարենց - մի ձայն, որ չի լռում

Կան բանաստեղծներ, որոնց տողերը դառնում են ազգի սրտի բաբախյունը։ Եղիշե Չարենցը հենց այդպիսին է։ Ծնված 1897 թվականին Կարսում՝ նա ապրեց կարճ, բայց բոցավառ կյանք և իր ետևից թողեց պոեզիա, որ մինչ օրս հնչում է հայ ընթերցողի շուրթերին։ Չարենցը XX դարի հայ գրականության ամենահամարձակ ու ամենաթարմ ձայնն էր՝ նորարար, կրքոտ և անվախ։

Նրա ամենահայտնի տողերը՝ «Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բառն եմ սիրում», դարձել են հայրենասիրության հանրահայտ խորհրդանիշ։ Կարդացեք այս զգացմունքի աղբյուրը Ես իմ անուշ Հայաստանի ժողովածուում, որտեղ Չարենցը սերն առ հայրենիք վերածում է երաժշտության։

Չարենցի պոեզիան միայն հայրենիքի մասին չէ։ Այն խոսում է սիրո, ապստամբության, ժամանակի ու մարդկային հոգու մասին։ Բանաստեղծություններ ընտրանին հավաքել է նրա լավագույն գործերը՝ վաղ քնարերգությունից մինչև հասուն, փիլիսոփայական խորության հասնող ստեղծագործությունները։ Այս գիրքը կարող եք նաև կարդալ առցանց՝ ուղղակի ձեր էկրանին։

Իսկ նրա կյանքի վերջին շրջանի խոհերն ու ողբերգական մտորումները ամփոփված են Վերջին խոսք ժողովածուում՝ խորը, անկեղծ և սրտաճմլիկ։

Չարենցի ձայնը չլռեց նույնիսկ 1937 թվականին նրա ողբերգական մահից հետո։ Այսօր նրա տողերը նորից ու նորից վերածնվում են ամեն ընթերցողի հետ։ Բացեք ELIB-ի գրադարանը՝ բացահայտելու հայ գրականության գանձերը։

Թերթեք առաջին էջը, և Չարենցի ձայնը կդառնա ձերը։ Սկսեք կարդալ հենց հիմա։