Информационный указатель новых авторских свидетельств и патентов на изобретения по сельскому хозяйству

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է ՀՀ հանրային ոլորտի կազմակերպություններում ֆինանսական արդյունքների վերահսկողության մեթոդների կատարելագործման ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ֆինանսական ռեսուրսների կառավարման, օգտագործման արդյունավետության գնահատման և վերահսկողության համակարգի բարելավման հիմնական ուղղությունները։ Հետազոտության կենտրոնում հանրային կազմակերպությունների ֆինանսատնտեսական գործունեության վերահսկողությունն է, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել ֆինանսական միջոցների ձևավորման և օգտագործման օրինականությունը, նպատակայինությունը, արդյունավետությունն ու արդյունքայնությունը։ Աշխատությունում ֆինանսական վերահսկողությունը դիտարկվում է որպես հանրային կառավարման կարևորագույն գործիք, որը նպաստում է սահմանափակ ֆինանսական ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործմանը, ֆինանսական կարգապահության ամրապնդմանը և կազմակերպությունների գործունեության թափանցիկության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրվում են ֆինանսական արդյունքների վերահսկողության տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, վերահսկողության հիմնական սկզբունքները, ձևերն ու մեթոդները, ինչպես նաև դրանց կիրառման առանձնահատկությունները հանրային ոլորտում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական պլանավորման, բյուջետավորման, հաշվապահական հաշվառման, ֆինանսական հաշվետվությունների վերլուծության և ներքին վերահսկողության փոխկապակցվածությանը։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել հանրային կազմակերպությունների ֆինանսական արդյունքների գնահատման այնպիսի ցուցանիշներ, ինչպիսիք են եկամուտների և ծախսերի կատարողականը, ֆինանսական միջոցների օգտագործման արդյունավետությունը, բյուջետային միջոցների նպատակային ծախսումը և նախատեսված ու փաստացի արդյունքների տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում վերահսկողության գործող համակարգի թերությունների բացահայտումը՝ կապված տեղեկատվության ամբողջականության, ֆինանսական հաշվետվողականության, վերահսկողական ընթացակարգերի արդյունավետության և կառավարչական որոշումների համար ֆինանսական տեղեկատվության կիրառման հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ներքին և արտաքին ֆինանսական վերահսկողության հարաբերակցությանը, վերահսկողության մարմինների գործառույթներին և հանրային կազմակերպությունների ղեկավարության պատասխանատվությանը ֆինանսական արդյունքների համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ժամանակակից վերահսկողական մեթոդների ներդրման հնարավորությունների գնահատումը։ Այդ շրջանակում կարող են դիտարկվել ռիսկերի վրա հիմնված վերահսկողությունը, ներքին աուդիտը, ֆինանսական ցուցանիշների համեմատական վերլուծությունը, շեղումների վերլուծությունը, կատարողականի գնահատումը և թվային տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի վերահսկողությունից դեպի արդյունքահեն կառավարում անցումը, երբ ուշադրությունը կենտրոնացվում է ոչ միայն կատարված ֆինանսական գործառնությունների համապատասխանության, այլև հանրային միջոցների օգտագործման արդյունքում ստացված իրական արդյունքների վրա։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև միջազգային փորձը և դրա կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի հանրային ոլորտում՝ հաշվի առնելով տեղական իրավական, ինստիտուցիոնալ և կառավարչական պայմանները։ Առաջարկվող մեթոդների կատարելագործումը կարող է նպաստել ֆինանսական ռիսկերի վաղ հայտնաբերմանը, անարդյունավետ ծախսերի կրճատմանը, ֆինանսական կարգապահության բարձրացմանը և հանրային միջոցների նկատմամբ վերահսկողության ուժեղացմանը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ արդյունավետ վերահսկողության համակարգը կարող է ապահովել ղեկավարության համար ավելի հավաստի ֆինանսական տեղեկատվություն և նպաստել հիմնավորված կառավարչական որոշումների ընդունմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հանրային ոլորտի կազմակերպությունների ղեկավարներին, ֆինանսական և հաշվապահական ստորաբաժանումների մասնագետներին, ներքին աուդիտորներին, պետական ֆինանսների և վերահսկողության ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև տնտեսագիտության, ֆինանսների և հանրային կառավարման բնագավառների ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի հիմնավորել ՀՀ հանրային ոլորտի կազմակերպություններում ֆինանսական արդյունքների վերահսկողության ավելի արդյունավետ և ժամանակակից համակարգի ձևավորման անհրաժեշտությունը՝ համադրելով ֆինանսական կարգապահությունը, ռիսկերի կառավարումը, ներքին վերահսկողությունը, կատարողականի գնահատումը և հանրային միջոցների օգտագործման արդյունավետության բարձրացումը։

Այլ առարկաներ

Մարգարյան Լ.Ա.-ն գրքում մանրամասն քննարկում է այն մեթոդները և մոտեցումները, որոնք պետք է կիրառվեն գյուղատնտեսական ոլորտում աշխատողների աշխատանքային գործընթացների առավել արդյունավետ կազմակերպման և կառավարելիության համար։ Աշխատությունը բացատրում է, թե ինչպես ճիշտ կազմակերպել աշխատանքի պլանավորումը, ինչպես նաև այն, թե ինչպիսի դեր ունեն աշխատանքային ծավալների գնահատումը և արտադրական գործընթացների համապատասխան կազմակերպումը՝ կախված գյուղատնտեսական արտադրության բնույթից և ենթակառուցվածքից։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև աշխատանքի նորմավորմանը՝ սահմանելով արտադրողականության և աշխատանքի ծավալների համապատասխան չափանիշներ, որոնք կարևոր են ինչպես աշխատողի արդյունավետության, այնպես էլ աշխատանքի ժամանակի օպտիմալ բաշխման տեսանկյունից։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև աշխատողների վարձատրության տարբեր մոդելները՝ հասկանալով, թե ինչպես են դրանք ազդում գյուղատնտեսական ոլորտում աշխատողների մոտիվացիային, ինչպես նաև ընդհանուր արտադրողականության վրա։ Աշխատությունն ընդգրկում է գործնական մոտեցումներ, որոնք վերաբերում են ինչպես տնտեսական պայմաններին, այնպես էլ աշխատանքային օրենսդրությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է բարելավել աշխատանքային հարաբերությունները ագրարային համակարգում՝ մեծացնելով դրա արդյունավետությունը։ Գրքում նաև հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական ոլորտի առանձնահատկություններին՝ կապված դրա սեզոնայնության, աշխատուժի կայունության և զարգացմանը։ Այն հատկապես օգտակար է այն մասնագետների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են գյուղատնտեսության կառավարմամբ, աշխատանքի կազմակերպմամբ և աշխատուժի վարձատրությամբ։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գնաճի կառավարման արդյունավետության ուսումնասիրությանը՝ վերլուծելով գնաճային գործընթացների ձևավորման պատճառները, դրանց վրա ազդող տնտեսական գործոնները և պետական կարգավորման կիրառվող մեխանիզմները։ Հետազոտության շրջանակում գնաճը դիտարկվում է որպես մակրոտնտեսական կարևորագույն ցուցանիշ, որն անմիջական ազդեցություն ունի բնակչության գնողունակության, եկամուտների իրական արժեքի, խնայողությունների, ներդրումների, ձեռնարկությունների գործունեության և ընդհանուր տնտեսական կայունության վրա։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել ՀՀ-ում գնաճի դինամիկան տարբեր ժամանակահատվածներում՝ բացահայտելով դրա հիմնական շարժիչները, այդ թվում՝ ներքին պահանջարկի փոփոխությունները, արտադրական և ներմուծման ծախսերը, փոխարժեքի տատանումները, արտաքին շուկաների ազդեցությունը, սննդամթերքի և էներգակիրների գների փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դրամավարկային քաղաքականության գործիքներին և դրանց միջոցով գնաճային ճնշումների կարգավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել տոկոսադրույքների փոփոխությունը, իրացվելիության կարգավորումը, դրամական զանգվածի կառավարումը և գնաճային սպասումների ձևավորման վրա ազդող քաղաքականությունը։ Կարևոր ուղղություն է նաև ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից իրականացվող գնաճի նպատակադրման քաղաքականության արդյունավետության գնահատումը՝ ուսումնասիրելով դրա ազդեցությունը գների կայունության և տնտեսության այլ հիմնական ցուցանիշների վրա։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականությունների փոխազդեցությանը, քանի որ պետական ծախսերի, հարկային քաղաքականության և բյուջետային դեֆիցիտի փոփոխությունները կարող են ազդել համախառն պահանջարկի և գնաճային գործընթացների վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է գնահատել կիրառվող միջոցառումների արդյունավետությունը տարբեր գնաճային իրավիճակներում և բացահայտել այն սահմանափակումները, որոնք կարող են նվազեցնել կարգավորման քաղաքականության արդյունավէտությունը։ Վերլուծության հիման վրա կարող են առաջարկվել գնաճի կանխատեսման, կառավարման և կանխարգելման մեխանիզմների կատարելագործման ուղղություններ՝ հաշվի առնելով ՀՀ տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները և արտաքին տնտեսական կախվածությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական և բանկային ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հետազոտողների և մակրոտնտեսագիտության ու ֆինանսների ոլորտում սովորող ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է բանկային վարկերի վերադարձելիության ապահովման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման ուղիների մշակմանը ժամանակակից ֆինանսական համակարգի պայմաններում։ Գրքում վերլուծվում են վարկավորման գործընթացում առաջացող ռիսկերը, վարկառուների վճարունակության գնահատման մեթոդները, պարտավորությունների կատարման վերահսկողության գործիքները և այն գործոնները, որոնք ազդում են վարկերի ժամանակին վերադարձի վրա։ Հեղինակը դիտարկում է վարկային ռիսկերի կառավարման միջազգային և տեղական փորձը, ուսումնասիրում է գրավի, երաշխավորության, ապահովագրության և այլ ապահովման միջոցների արդյունավետությունը՝ բացահայտելով դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են վարկային պորտֆելի որակի բարձրացման, խնդրահարույց վարկերի կրճատման և բանկերի ֆինանսական կայունության ամրապնդմանն ուղղված տեսական ու գործնական մոտեցումներ։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է իրավական, կազմակերպչական և տնտեսական գործոնների համակցված ազդեցությունը վարկային հարաբերությունների արդյունավետության վրա և առաջարկում է լուծումներ, որոնք կարող են նպաստել բանկային համակարգի հուսալիության և մրցունակության բարձրացմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել տնտեսագետների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ովքեր զբաղվում են վարկային քաղաքականության, ֆինանսական ռիսկերի կառավարման և բանկային գործունեության արդյունավետության հարցերով։

Lեզվաբանություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է «Պատմություն Աղուանից աշխարհի» երկի լեզվի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով հայոց լեզվի պատմական զարգացման, գրաբարի առանձնահատկությունների և միջնադարյան հայ մատենագրության համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկում կիրառված լեզվական համակարգի բնորոշ գծերը, բառապաշարի, քերականական կառուցվածքի, շարահյուսության և ոճական միջոցների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պարզել դրանց տեղն ու նշանակությունը հայ գրական լեզվի զարգացման պատմության մեջ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել երկի ձեռագրային և տեքստաբանական ավանդույթի ուսումնասիրությունը, քանի որ հին մատենագրական երկերի լեզվական պատկերը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն հեղինակի լեզվով, այլև հետագա արտագրությունների, խմբագրումների և լեզվական փոփոխությունների ազդեցությամբ։ Այդ պատճառով բնագրի լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը պահանջում է հնարավոր տարբերակների, ձեռագրական վկայությունների և տեքստի փոխանցման պատմության հաշվառում։ Լեզվական վերլուծության առանցքային ուղղություններից մեկը բառապաշարի ուսումնասիրությունն է։ Կարող են քննվել բնիկ հայերեն բառերը, գրաբարյան բառաձևերը, հնաբանությունները, մասնագիտական և վարչական բառապաշարը, անձնանուններն ու տեղանունները, ինչպես նաև այն բառերն ու արտահայտությունները, որոնք կապված են տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական, կրոնական և մշակութային իրականության հետ։ Բառապաշարի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն բնութագրելու երկի լեզվական ոճը, այլև բացահայտելու այն միջավայրը, որի արտացոլումն է պատմագրական երկը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի օտար և փոխառյալ բառերի քննությունը։ Պատմական երկը կարող է պարունակել տարբեր լեզվական և մշակութային շերտերից ներթափանցած բառեր, որոնք վկայում են տարածաշրջանի ժողովուրդների ու մշակույթների փոխշփումների մասին։ Նման միավորների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել պարզելու, թե ինչպիսի ազդեցություններ են կրել հայերենը և տվյալ պատմագրական երկի լեզուն տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Քերականական մակարդակում աշխատանքը կարող է անդրադառնալ հոլովման և խոնարհման ձևերին, բայի ժամանակային և եղանակային համակարգին, դերանունների գործածությանը, ածականների և մակբայների ձևերին ու շարահյուսական կապերին։ Այսպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որքանով է երկի լեզուն համապատասխանում դասական գրաբարի ընդունված նորմերին և որտեղ են դրսևորվում առանձնահատուկ կամ շեղվող ձևեր։ Կարևոր է նաև շարահյուսական կառուցվածքների ուսումնասիրությունը։ Նախադասությունների կառուցվածքը, ստորադասության ձևերը, կապակցական միջոցները, բառերի դասավորությունը և բարդ նախադասությունների գործածությունը կարող են բնորոշել հեղինակի կամ երկի լեզվական ոճը։ Շարահյուսական նյութի ուսումնասիրությունը միաժամանակ կարող է ցույց տալ պատմագրական արձակի զարգացման որոշակի առանձնահատկություններ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է լեզվի և ոճի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Պատմագրական երկի լեզուն սովորաբար միավորում է փաստագրական, պատմողական, կրոնական, բանավիճային և գեղարվեստական տարրեր։ Պատմական իրադարձությունների շարադրանքը, անձանց բնութագրումները, կրոնական գաղափարների ներկայացումը և քաղաքական իրադարձությունների մեկնաբանությունը կարող են ունենալ տարբեր լեզվաոճական դրսևորումներ։ Այդ պատճառով ոճական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու երկի հեղինակային և ժանրային առանձնահատկությունների մասին։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև հայոց լեզվի պատմական զարգացման տեսանկյունից։ Հին և միջնադարյան մատենագրական աղբյուրների լեզվի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու գրաբարի բառապաշարի և քերականական կառուցվածքի փոփոխություններին, ինչպես նաև հասկանալու գրական լեզվի և խոսակցական լեզվական միջավայրի փոխհարաբերությունները։ Երկի լեզվական նյութը կարող է արժեքավոր տվյալներ տրամադրել պատմական բարբառագիտության և հայերենի տարածքային տարբերակների ուսումնասիրության համար՝ հատկապես այն դեպքում, երբ տեքստում պահպանվել են տարածաշրջանային կամ ոչ դասական լեզվական առանձնահատկություններ։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է կարևոր լինել Աղվանքի պատմության և մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Լեզուն այստեղ հանդես է գալիս որպես պատմական տեղեկությունների լրացուցիչ աղբյուր․ տեղանունները, անձնանունները, էթնիկական և վարչական անվանումները, կրոնական ու հասարակական եզրույթները կարող են լրացուցիչ պատկերացում տալ տարածաշրջանի պատմական իրականության մասին։ Այսպիսով, լեզվական քննությունը դուրս է գալիս զուտ քերականական վերլուծության սահմաններից և կապվում է պատմության, մշակույթի և միջնադարյան հասարակության ուսումնասիրության հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը երկի լեզուն դիտարկում է որպես արժեքավոր պատմալեզվաբանական աղբյուր՝ բացահայտելով դրա բառապաշարային, ձևաբանական, շարահյուսական և ոճական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայ միջնադարյան գրական լեզվի զարգացման գործընթացների ավելի խոր ըմբռնմանը, գրաբարի պատմության ուսումնասիրությանը և հայ պատմագրական ժառանգության լեզվական արժեքի բացահայտմանը։

Տեխնոլոգիա

Գիրքը նվիրված է ջերմային պիկային կայաններ ներառող էներգահամակարգերի աշխատանքի օպտիմալ ռեժիմների ընտրության և կառավարման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում ներկայացվում են էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի շահագործման առանձնահատկությունները, պիկային բեռնվածությունների կարգավորման անհրաժեշտությունը և ջերմային կայանների արդյունավետ օգտագործման մեթոդները։ Հեղինակը վերլուծում է էներգահամակարգերի ռեժիմների ձևավորման վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ էլեկտրական բեռների փոփոխականությունը, արտադրական հզորությունների բաշխումը, վառելիքային ծախսերը, կայանների տեխնիկական հնարավորությունները և համակարգի հուսալիության պահանջները։ Գրքում ուսումնասիրվում են մաթեմատիկական մոդելավորման, օպտիմալացման մեթոդների և տեխնիկատնտեսական հաշվարկների կիրառման եղանակները՝ նպատակ ունենալով ապահովել էներգետիկ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործում և նվազեցնել շահագործման ծախսերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմային պիկային կայանների դերին էներգահամակարգի հավասարակշռության պահպանման, բեռների ծածկման և էլեկտրամատակարարման կայունության ապահովման գործընթացներում։ Աշխատությունում ներկայացվում են ռեժիմների ընտրության չափանիշներ, կառավարման մոտեցումներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել էներգետիկ համակարգերի նախագծման ու շահագործման ընթացքում։ Գիրքը նախատեսված է էներգետիկայի ոլորտի մասնագետների, էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի ինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների և տեխնիկական բուհերի ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են էներգահամակարգերի օպտիմալ կառավարմամբ և ջերմաէներգետիկ կայանների արդյունավետ շահագործմամբ։