Экономика и менеджмент некоммерческих организаций

Կենսագրություն

«Հրաժեշտ պատրանքներին» Վլադիմիր Պոզների հուշագրական- ese ժանրի գիրք է, որտեղ հեղինակը անկեղծորեն պատմում է իր կյանքի, ժամանակի և Ռուսաստանի մասին՝ առանց իդեալականացման և գեղեցկացման։ Գիրքը կարելի է համարել պորտալ դեպի անցած դարերի իրական կյանքը՝ երբ Պոզները եղել է մի տեսախցիկի առաջ կանգնած ու դարձել է խորհրդային և ռուսական հանրային կյանքի միանշանակ դեմք։ Նա խոսում է այն մասին, թե ինչպես են ժամանակները փոխվել, ինչպիսին էր խորհրդային հասարակության տրամադրությունը, ինչպես էր ձևավորվում տեղեկատվական դաշտը, և ինչ դեր է ունեցել զանգվածային մեդիան։ Պոզները պատմում է նաև իր անձնական ճանապարհը՝ հաղթահարած դժվարություններ, հարցեր, հանդիպումներ և բացահայտումներ։ Գիրքը շատ անկեղծ է, հաճախ գրավիչ իր բուռն արտահայտություններով և իրադարձությունների պարզ ու անհատական մեկնաբանություններով։ Վերջին տարիների Ռուսաստանում տեղի ունեցող փոփոխությունները, քաղաքականությունը, սոցիալական փոփոխությունները՝ ամեն ինչ ներկայացվում է ոչ միայն որպես պատմական փաստ, այլև որպես մարդու ներքին տեսանկյունից ապրած փորձ։ «Հրաժեշտ պատրանքներին» գրքը ընթերցողին տալիս է զգացում, որ ամենակարևորը՝ մարդկանց մեջ մնացած մարդկային անկեղծությունն է, ոչ թե հասարակության կառուցվածքներն ու «պաշտոնական» պատմությունը։ Հրատարակիչ - Նյու Մեգ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 2009923919275

Հոգեբանություն

Գիրքը բացահայտում է, թե ինչպես է ձևավորվում հեղինակային գաղափարը, ինչպիսի հոգեբանական մեխանիզմներ են ներգրավված ստեղծագործական մտքի առաջացման և զարգացման մեջ, ինչպես նաև ինչ դեր ունեն էմոցիաները, երևակայությունը, փորձը և ներքին մոտիվացիաները գրականության ստեղծման մեջ։ Հետազոտությունը տալիս է խորաթափանց մոտեցում գրականության և հոգեբանության հատման կետերին՝ բացահայտելով հեղինակային ստեղծագործական «աշխարհը», ստեղծագործական ճգնաժամերը, ներշնչման գործընթացը և ստեղծագործական ինքնություն ձևավորելու առանձնահատկությունները։ Գիրքը նախատեսված է գրականության, հոգեբանության, մանկավարժության և մշակույթի ոլորտների մասնագետների, ինչպես նաև գրական ստեղծագործությամբ հետաքրքրված ընթերցողների համար։

Գրականություն

Գիրքը համախմբում է Մեծարենցի ամենանշանավոր բանաստեղծությունները, որոնք առանձնանում են ազգային, սոցիալական և հոգեբանական թեմաների խորը ուսումնասիրությամբ։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ անդրադառնում է մարդասիրությունը, սիրո և կորուստի զգացմունքները, ինչպես նաև հայ ժողովրդի պատմական և մշակութային դժվարությունները։ Մեծարենցի ոճը հատուկ է սիմվոլիկ, դրամատիկ և զգայական պատկերներով, որոնք ընթերցողին ընդգրկում են բանաստեղծության ներքին աշխարհում։ Հիմնական թեմաները․ Ազգային ինքնություն և հայրենիքի սեր Մարդկային զգացմունքներ՝ սեր, տառապանք, կարեկցանք Սոցիալական արդարություն և բարոյականություն Փիլիսոփայական հարցեր կյանքի, մահվան և գոյության մասին Բանաստեղծական լեզվի, ռիթմի և խորհրդանշության առանձնահատկություններ Գրքի առանձնահատկությունները․ Հստակ արտացոլված ազգային, սոցիալական և հոգեբանական մոտեցումներ Խորքային խորհրդանշական և պատկերային նկարագրություններ Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և հայ բանաստեղծության սիրահարների համար Անդրադարձ ժամանակակից հայ պոեզիայի ձևավորմանը և զարգացմանը

Հոգեբանություն

«Հուզական ինտելեկտ» գիրքը Դենիել Գոուլմանի գիրքն է, որը բացահայտում է հուզական ինտելեկտի (ՀԻ) կարևորությունը, որը հաճախ վերագրվում է սոցիալական գործառույթներին, ինչպես նաև մարդու անձնական հաջողությանը։ Գոուլմանը ներկայացնում է այն գիտական հետազոտությունները, որոնք ցույց են տալիս, որ մարդկանց հաջողությունը հաճախ ավելի շատ կախված է հուզական հասկանալու, ինքնամիտումով և մյուսներին ընդունելու կարողությունից, քան՝ միմիայն ինտելեկտի մակարդակից։ Գրքում մանրամասնորեն բացատրվում է, թե ինչ է հուզական ինտելեկտը՝ ներառելով ինքնաճանաչումը, ինքնակարգավորումը, սոցիալական գիտելիքները և հուզական հարաբերությունները։ Դրանք ազդում են թե՛ մեր աշխատանքային կյանքում, թե՛ անձնական հարաբերություններում։ Գոուլմանն ընդգծում է, որ հուզական ինտելեկտը կարող է սովորելի լինել՝ և՛ մանկուց, և՛ հասուն տարիքում, և ի վերջո, դա հիմքն է տարբեր խնդիրների լուծման և մարդկանց միջև արդյունավետ փոխհարաբերությունների ստեղծման։ Գիրքը հետաքրքիր է բոլորի համար, ովքեր ցանկանում են զարգացնել իրենց հաղորդակցման հմտությունները, էմոցիոնալ տոկունությունը և ինքնավստահությունը՝ թե՛ անձնական, թե՛ պրոֆեսիոնալ կյանքում։ Այս աշխատանքը բացահայտում է, որ հաջողությունը կախված չէ միայն ինտելեկտուալ ունակություններից, այլև այն, թե ինչպես կարող ենք կառավարել մեր հույզերը և կարեկցել մյուսներին։ Հրատարակիչ - Զանգակ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-68-783-4

Այլ առարկաներ

Ն. Սարուխանյանը գրքում ներկայացնում է նշված մշակաբույսերի աճի և զարգացման փուլերը, հողային և կլիմայական պահանջները, ինչպես նաև դրանց սննդային և տնտեսական նշանակությունը գյուղատնտեսությունում։ Աշխատությունը մանրամասն բացատրում է մշակության հիմնական տեխնոլոգիաները՝ սերմերի և տնկիների պատրաստում, դաշտային կամ ջերմատնային տնկում, ոռոգման և պարարտացման համակարգեր, բույսերի ձևավորում և խնամք, ինչպես նաև բերքահավաքի կազմակերպում։ Գրքում ընդգրկված են նաև վնասատուների և հիվանդությունների դեմ պայքարի միջոցառումները՝ ինտեգրված բույսերի պաշտպանության սկզբունքներով, ինչպես նաև ցանքաշրջանառության և հողի բերրիության պահպանման մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտենսիվ արտադրության տեխնոլոգիաներին, ջերմատնային մշակությանը և բարձր բերքատվություն ապահովող ագրոտեխնիկական լուծումներին։ Աշխատությունը նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ագրոնոմների, բանջարաբույծների և ֆերմերների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները մորմազգի մշակաբույսերի արդյունավետ և ժամանակակից աճեցման վերաբերյալ։

Գեղարվեստական հայ․

«Վերջին խոսք» Եղիշե Չարենցի անպարտելի ու դրամատիկ ստեղծագործություններից է։ Այս բանաստեղծությունը մելանխոլիկ և խորիմաստ խոսք է՝ լի զգացմունքներով, հայ ժողովրդի գոյատևման ու պայքարի պատմությամբ։ Չարենցը իր ստեղծագործություններում հաճախ բացահայտում է կյանքը ոչ միայն որպես անհատական գոյություն, այլ նաև որպես ազգային, պատմական դառնություն, որը նրա մեջ բազմաթիվ խորհրդանիշներ ու ընկալումներ է պարունակում։ «Վերջին խոսք»-ը առաջին հերթին վերաբերելով Չարենցի սեփական կյանքի փորձառություններին, արտահայտում է գաղափարներ, որոնք կապվում են մահվան, կորուստների, տառապանքների և հայրենիքին տրված պարտավորության հետ։ Դա մաքրում է իրարանցման, ապրելու և դարավոր պատմության հետ կապված ամեն ինչ։ Բանաստեղծությունն իր բովանդակությամբ հանդես է գալիս որպես վերջին դրվագ՝ անձնական կամ ազգային կյանքի համար՝ դեպի մահ, դեպի անհուսություն կամ նոր սկիզբ։ Չարենցը մշտապես որոնում է իր վերջին խոսքը՝ խոսքը, որը դեռ պիտի տրվեր իր գոյության մեջ, բայց միևնույն ժամանակ, նա բախվում է նրա ծանրաբեռնվածության հետ՝ հասկանալով, որ պատմության մի զգալի մասը արդեն կկտրվի այն գաղափարներից, որոնք նա կուզեր հայտարարված լինեն։ Նրա վերջին խոսքը այս դեպքում կարող է լինել խորաթափանց հայացք դեպի սեր, հայրենիք, ինքնություն, իր մոլորակից դուրս՝ իր գոյության իրականությունը հասկանալու փորձ։ Չարենցը այս բանաստեղծության մեջ ցույց է տալիս, թե ինչպես մարդը կարող է մնալ հավատարիմ իր արժեքներին և երկրի նկատմամբ ունեցած սիրուն՝ նույնիսկ եթե այդ ճանապարհը ծանր, խորտակված և դժվարանցանելի է։ «Վերջին խոսք»-ը նաև միստիկ, պոետիկ արտահայտություն է, որն արտացոլում է Չարենցի ներաշխարհը՝ դրամատիկ անցյալով, պայքարներով ու հայացքներով դեպի ապագա։ Դա նրա մխիթարանքը՝ թեեւ խորամանկ և ցավոտ, բայց երբեմն անխուսափելի։ Հրատարակիչ - Հայագիտակ Հրատ. տարեթիվ - 2007 ISBN - 978-99941-980-5-4