Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Ինֆորմացիոն ցանկ=Новые книги: Обшественно-политические науки: Информационный указател (1983, թիվ 2)

Կենսաբանություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Դեբեդ գետի և նրա ջրահավաք ավազանի էկոլոգիական վիճակի համալիր գնահատմանը, ինչպես նաև տարածքի կայուն զարգացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Դեբեդի ավազանը Հայաստանի հյուսիսային կարևորագույն ջրային համակարգերից է, որն առանձնանում է բազմազան բնական պայմաններով, հարուստ կենսաբազմազանությամբ և տնտեսական գործունեության տարբեր ձևերով։ Գետի և դրա վտակների ջրերը կարևոր նշանակություն ունեն բնակչության, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության և այլ ոլորտների համար, ուստի դրանց որակի և քանակական վիճակի պահպանությունը տարածաշրջանի բնապահպանական անվտանգության կարևոր բաղադրիչ է։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել Դեբեդ գետի ջրային համակարգի բնական առանձնահատկությունները, գնահատել ջրի որակը, բացահայտել էկոլոգիական խնդիրների առաջացման հիմնական պատճառները և որոշել այնպիսի զարգացման ուղղություններ, որոնք թույլ կտան համատեղել տնտեսական գործունեությունը բնական միջավայրի պահպանության հետ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են գետի ջրահավաք ավազանի աշխարհագրական դիրքը, ռելիեֆը, կլիմայական պայմանները, ջրային ռեժիմը, գետային ցանցը, հողաբուսական ծածկույթը և բնական լանդշաֆտների առանձնահատկությունները։ Այս գործոնների ամբողջությունը ձևավորում է գետի հոսքի և ջրային էկոհամակարգերի բնական պայմանները, իսկ դրանց փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ ջրային ռեսուրսների որակի և կայունության վրա։ Ուսումնասիրության առանցքային ուղղություններից մեկը Դեբեդի ջրի էկոլոգիական որակի գնահատումն է։ Այդ նպատակով կարող են դիտարկվել ջրի ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական ցուցանիշները, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ջրային էկոհամակարգի վիճակի մասին։ Ջրի ջերմաստիճանը, թթվայնությունը, լուծված թթվածնի քանակը, հանքայնացումը, կախված նյութերի պարունակությունը, կենսածին տարրերը և տարբեր քիմիական միացությունների առկայությունը կարևոր ցուցանիշներ են ջրի որակի գնահատման համար։ Միաժամանակ ջրային օրգանիզմների բազմազանության և տարածվածության ուսումնասիրությունը կարող է լրացուցիչ տեղեկատվություն տրամադրել գետի էկոլոգիական վիճակի վերաբերյալ։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչն է Դեբեդ գետի և նրա ավազանի վրա մարդածին ազդեցության գնահատումը։ Տարածքում իրականացվող արդյունաբերական, հանքարդյունաբերական, գյուղատնտեսական և բնակավայրերի հետ կապված գործունեությունը տարբեր չափերով ազդում է բնական միջավայրի վրա։ Կենցաղային և արտադրական կեղտաջրերը, թափոնները, գյուղատնտեսական հոսքերը և արդյունաբերական արտանետումների հետևանքով առաջացող աղտոտիչները կարող են հայտնվել ջրային համակարգում և բացասաբար անդրադառնալ ջրի որակի վրա։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել աղտոտման աղբյուրների տարածական բաշխումը, դրանց ազդեցության աստիճանը և ջրային միջավայրի նկատմամբ առաջացող ռիսկերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հանքարդյունաբերության ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Հանքարդյունաբերական գործունեությունը կարող է կապված լինել ջրերի, հողերի և լանդշաֆտների վրա երկարատև ազդեցության հետ։ Հանքավայրերի շահագործման, թափոնների կուտակման և արտադրական գործընթացների հետևանքով առաջացող նյութերը որոշակի պայմաններում կարող են տեղափոխվել մակերևութային ջրեր։ Այդ պատճառով կարևոր է գնահատել հանքարդյունաբերական օբյեկտների ազդեցությունը և մշակել կանխարգելիչ ու վերականգնողական միջոցառումներ։ Գյուղատնտեսությունը ևս կարող է ազդեցություն ունենալ Դեբեդի ավազանի էկոլոգիական վիճակի վրա։ Հողերի մշակումը, պարարտանյութերի և բույսերի պաշտպանության միջոցների օգտագործումը, անասնապահությունը և ոռոգման գործընթացները կարող են փոխել բնական ջրային հոսքերի որակը։ Կայուն գյուղատնտեսության պայմաններում անհրաժեշտ է նվազեցնել ջրի կորուստները, կանխել հողի էրոզիան, արդյունավետ օգտագործել պարարտանյութերը և սահմանափակել աղտոտիչների ներթափանցումը գետային համակարգ։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենսաբազմազանության և գետային էկոհամակարգերի վիճակի ուսումնասիրությունը։ Գետի ջրի որակի փոփոխությունները կարող են ազդել ջրային բուսականության, կենդանական աշխարհի և հատկապես ջրային օրգանիզմների բնական կենսամիջավայրերի վրա։ Ափամերձ տարածքների փոփոխությունը, ջրի աղտոտումը, հոսքի ռեժիմի խախտումը և մարդու տնտեսական գործունեությունը կարող են հանգեցնել էկոհամակարգերի բնական հավասարակշռության խաթարման։ Հետևաբար Դեբեդի ավազանի էկոլոգիական գնահատումը պետք է ներառի ոչ միայն ջրի քիմիական կազմի, այլև կենդանի օրգանիզմների և բնական միջավայրերի վիճակի ուսումնասիրություն։ Աշխատության երկրորդ կարևոր ուղղությունը տարածքի կայուն զարգացման հեռանկարների վերլուծությունն է։ Կայուն զարգացումը ենթադրում է բնական ռեսուրսների այնպիսի օգտագործում, որը բավարարում է ներկա սերնդի տնտեսական և սոցիալական պահանջները՝ չվտանգելով ապագա սերունդների հնարավորությունները։ Դեբեդի ավազանի դեպքում անհրաժեշտ է ապահովել տնտեսական գործունեության և բնապահպանական պահանջների հավասարակշռություն՝ հատկապես ջրային ռեսուրսների օգտագործման, արդյունաբերության, գյուղատնտեսության և զբոսաշրջության ոլորտներում։ Ջրային ռեսուրսների ինտեգրված կառավարումը կարող է հանդիսանալ կայուն զարգացման կարևոր ուղղություն։ Այն ենթադրում է ջրային ռեսուրսների օգտագործման, պահպանության և վերականգնման միասնական մոտեցում, որի շրջանակում հաշվի են առնվում ինչպես տնտեսական պահանջները, այնպես էլ բնապահպանական սահմանափակումները։ Կարևոր են նաև կեղտաջրերի մաքրման համակարգերի բարելավումը, արդյունաբերական արտահոսքերի վերահսկումը, ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացումը և ջրային էկոհամակարգերի պարբերական մոնիթորինգը։ Էկոլոգիական մոնիթորինգի կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս ժամանակին բացահայտել ջրի որակի փոփոխությունները և կանխել էկոլոգիական խնդիրների խորացումը։ Մշտական դիտարկումների միջոցով հնարավոր է գնահատել աղտոտվածության տարածական և ժամանակային փոփոխությունները, բացահայտել առավել խնդրահարույց հատվածները և գնահատել իրականացվող բնապահպանական միջոցառումների արդյունավետությունը։ Դեբեդի ավազանի կայուն զարգացման համար կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև բնական և մշակութային ներուժի արդյունավետ օգտագործումը։ Տարածքի լեռնային լանդշաֆտները, գետային համակարգերը, անտառային և բնական տարածքները, ինչպես նաև պատմամշակութային ժառանգությունը կարող են նպաստել էկոլոգիապես պատասխանատու զբոսաշրջության զարգացմանը։ Միաժամանակ զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների ընդլայնումը պետք է իրականացվի բնապահպանական սահմանափակումների հաշվառմամբ՝ կանխելով թափոնների ավելացումը, ջրային ռեսուրսների գերբեռնվածությունը և բնական տարածքների վնասումը։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև տեղական բնակչության մասնակցությունը բնապահպանական կառավարմանը։ Տարածքի կայուն զարգացումը հնարավոր է միայն այն դեպքում, երբ բնական ռեսուրսների օգտագործման և պահպանության գործընթացներում հաշվի են առնվում համայնքների սոցիալական ու տնտեսական շահերը։ Բնապահպանական իրազեկվածության բարձրացումը, պատասխանատու բնօգտագործման մշակույթի ձևավորումը և տեղական համայնքների ներգրավումը կարող են նպաստել բնապահպանական ծրագրերի արդյունավետ իրականացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Դեբեդ գետը և նրա ջրահավաք ավազանը դիտարկում է որպես միասնական բնական, տնտեսական և սոցիալական համակարգ։ Էկոլոգիական գնահատման միջոցով հնարավոր է բացահայտել ջրային ռեսուրսների վրա ազդող հիմնական բնական և մարդածին գործոնները, գնահատել դրանց հետևանքները և սահմանել բնապահպանական առաջնահերթությունները։ Միաժամանակ կայուն զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կապահովեն ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, էկոհամակարգերի պահպանումը, տնտեսական գործունեության զարգացումը և տարածաշրջանի բնակչության կյանքի որակի բարելավումը՝ երկարաժամկետ հեռանկարում պահպանելով Դեբեդի ավազանի բնական ներուժը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է առևտրային կազմակերպություններում անձնակազմի կառավարման կատարելագործման գերակայությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի գործունեության նյութերի հիման վրա։ Գրքում մարդկային ռեսուրսների կառավարումը դիտարկվում է որպես կազմակերպության արդյունավետության, մրցունակության և կայուն զարգացման առանցքային գործոն՝ հատկապես ֆինանսական ծառայությունների ոլորտում, որտեղ աշխատակիցների մասնագիտական որակը, պատասխանատվությունը և հաճախորդների հետ աշխատանքի մակարդակը անմիջականորեն ազդում են կազմակերպության արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրվում են անձնակազմի կառավարման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, աշխատուժի պլանավորման, հավաքագրման, ընտրության, տեղաբաշխման և մասնագիտական զարգացման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային համակարգում մարդկային ռեսուրսների կառավարման առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով ֆինանսական ծառայությունների արագ փոփոխվող միջավայրը, թվայնացումը, մասնագիտական պահանջների աճը և մրցակցային պայմանները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են աշխատակիցների աշխատանքի արդյունավետության գնահատման, մոտիվացման, վարձատրության և խրախուսման մեխանիզմները, ինչպես նաև կարիերայի պլանավորման և կադրերի մասնագիտական առաջխաղացման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում անձնակազմի վերապատրաստմանը և շարունակական կրթությանը, քանի որ բանկային ոլորտում տեխնոլոգիական ու կարգավորող փոփոխությունները պահանջում են աշխատակիցների գիտելիքների և հմտությունների մշտական թարմացում։ Հեղինակը քննարկում է նաև կազմակերպական մշակույթի, ղեկավարության ոճի, ներքին հաղորդակցության և աշխատակիցների ներգրավվածության ազդեցությունը աշխատանքի արդյունքների վրա։ ՀՀ առևտրային բանկերի գործունեության ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում են անձնակազմի կառավարման առկա մոտեցումները, դրանց ուժեղ և թույլ կողմերը, ինչպես նաև այն խնդիրները, որոնք կարող են սահմանափակել մարդկային ռեսուրսների ներուժի լիարժեք օգտագործումը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են կառավարման կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ՝ հիմնված աշխատակիցների կատարողականի ավելի օբյեկտիվ գնահատման, մոտիվացիոն համակարգերի բարելավման, մասնագիտական զարգացման ծրագրերի ընդլայնման, թվային գործիքների կիրառման և աշխատակիցների կազմակերպական ներգրավվածության բարձրացման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է այն տեսանկյունից, որ բանկային կազմակերպության մրցունակությունը դիտարկվում է ոչ միայն ֆինանսական ցուցանիշների, այլև մարդկային կապիտալի արդյունավետ կառավարման համատեքստում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել բանկային և ֆինանսական ոլորտի ղեկավարներին, մարդկային ռեսուրսների մասնագետներին, տնտեսագետներին, կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին, ինչպես նաև առևտրային կազմակերպություններում անձնակազմի կառավարման համակարգերի կատարելագործմամբ հետաքրքրվող մասնագետներին։

Գյուղատնտեսություն

Այս աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսական կազմակերպություններում ռիսկերի ապահովագրության կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով «Արզնու տոհմային ԹՏԽ» ԲԲԸ-ի օրինակին։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են գյուղատնտեսության ոլորտին բնորոշ ռիսկերի տեսակները՝ բնական, կլիմայական, արտադրական, ֆինանսական և շուկայական, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ձեռնարկության տնտեսական կայունության և զարգացման վրա։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են ապահովագրական մեխանիզմների կիրառման առանձնահատկությունները, ռիսկերի գնահատման և կանխատեսման մոտեցումները, ինչպես նաև վնասների նվազեցման և կառավարման արդյունավետ գործիքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ապահովագրական քաղաքականությունների դերին գյուղատնտեսական արտադրության կայունության ապահովման, կորուստների փոխհատուցման և ներդրումային միջավայրի բարելավման գործընթացներում։ «Արզնու տոհմային ԹՏԽ» ԲԲԸ-ի գործունեության օրինակով ներկայացվում են ռիսկերի կառավարման գործնական լուծումները, դրանց արդյունավետության գնահատումը և կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է պետական աջակցության, ապահովագրական համակարգի զարգացման և գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների ֆինանսական դիմակայունության բարձրացման փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ագրարային ոլորտի մասնագետների, ապահովագրական համակարգի աշխատակիցների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների և գյուղատնտեսական ռիսկերի կառավարմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատանքը նախատեսված է գրադարանային մասնագետների համար որպես տեղեկատվական և կազմակերպչական ուղեցույց՝ ուղղված երիտասարդական կազմակերպության գործունեությանը նվիրված նյութերի համակարգման, նկարագրության և մատենագիտական մշակման գործընթացների հեշտացմանը։ Ներկայացվում է համապատասխան հրապարակումների, փաստագրական նյութերի և ժամանակաշրջանի վերաբերյալ գրականության դասակարգման մոտեցումների համակարգ, որը թույլ է տալիս արդյունավետորեն կազմակերպել թեմատիկ հավաքածուներ և ապահովել ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարումը։ Հեղինակը անդրադառնում է փաստաթղթերի մատենագիտական նկարագրության առանձնահատկություններին, նյութերի ժամանակագրական և թեմատիկ դասակարգման սկզբունքներին, ինչպես նաև գրադարանային ֆոնդերում դրանց որոնման և մատուցման օպտիմալ եղանակներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երիտասարդական շարժման պատմությանը վերաբերող նյութերի գիտական և կրթական նշանակությանը՝ որպես հասարակական հիշողության և գաղափարական դաստիարակության բաղադրիչ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է գրադարանավարի դերը տեղեկատվության համակարգման, մատենագիտական վերահսկման և օգտվողների համար հասանելիության ապահովման գործընթացներում՝ նպաստելով թեմատիկ գրականության արդյունավետ օգտագործմանը և գիտակրթական աշխատանքների կազմակերպմանը։

Մշակույթ

Դասագրքում հեղինակը հանգամանորեն վերլուծել է նախնադարյան հասարակության, Արարատյան, Երվանդունիների, Արտաշեսյանների թագավորությունների, հայ Արշակունիների առաջին պատմաշրջանի Հայաստանի քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային պատմության հարցերը, բացահայտել Հայաստանի տեղն ու դերը հին աշխարհի պատմության ընդհանուր համակարգում, լուսաբանել վիճելի զանազան խնդիրներ, կատարել ժամանակագրական տարբեր ճշգրտումներ։ Հասցեագրվում է սովորող երիտասարդությանը և ընթերցող հանրությանը։

Իրավաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է դատավորների անկախության ապահովման ինստիտուցիոնալ և ընթացակարգային հիմքերի համակողմանի ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգում, որտեղ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դատական իշխանության կազմակերպական կառուցվածքին, դրա ինքնուրույնության երաշխիքներին և այն մեխանիզմներին, որոնք նպատակ ունեն բացառելու արտաքին միջամտությունը դատական գործընթացներում։ Վերլուծվում են դատավորների նշանակման, առաջխաղացման, կարգապահական պատասխանատվության և լիազորությունների դադարեցման իրավական կարգավորումները՝ ընդգծելով դրանց ազդեցությունը դատական անկախության ամրապնդման վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են քրեական դատավարության շրջանակներում գործող երաշխիքները, որոնք ապահովում են արդար դատաքննության սկզբունքի պահպանումը, կողմերի հավասարությունը և դատարանի անաչառությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև դատական իշխանության և այլ պետական մարմինների փոխհարաբերությունների սահմանները՝ շեշտադրելով իշխանությունների բաժանման սկզբունքի գործնական կիրառումը։ Աշխատությունը կարևորում է դատական ինքնակառավարման մարմինների դերը, մասնավորապես՝ դատավորների խորհուրդների և կարգապահական հանձնաժողովների գործունեությունը որպես անկախության ինստիտուցիոնալ հենասյուներ։ Բացի այդ, քննարկվում են միջազգային իրավական չափանիշները և դրանց ազդեցությունը ազգային օրենսդրության վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես են եվրոպական իրավական մոտեցումները ինտեգրվում Հայաստանի դատական համակարգի բարեփոխումներում։