Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Ինֆորմացիոն ցանկ = Новые книги. Обшественно-политические науки. Информационный указатель (1991, Ապրիլ, թիվ 4)

Lեզվաբանություն

Հայագիտության զուգահեռականներում-ը հայագիտական ուղղվածության տեսական և վերլուծական աշխատություն է, որը նպատակ ունի դիտարկել հայ ժողովրդի պատմության, լեզվի, մշակույթի և ինքնության ուսումնասիրությունը համեմատական և միջգիտակարգային դիտանկյունից՝ ընդգրկելով տարբեր գիտական դպրոցների մոտեցումները և հետազոտական մեթոդաբանությունները, աշխատությունում քննարկվում են հայագիտության զարգացման հիմնական փուլերը, արևելյան և արևմտյան գիտական ավանդույթների ազդեցությունը, ինչպես նաև այն, թե ինչպես են տարբեր պատմագիտական և լեզվաբանական դպրոցներ մեկնաբանել Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմական փորձը, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համեմատական ուսումնասիրություններին՝ հայ և հարևան ժողովուրդների պատմության, լեզվական կապերի, մշակութային փոխազդեցությունների և տարածաշրջանային քաղաքակրթական գործընթացների միջև, միաժամանակ վերլուծվում են հայագիտության արդի մարտահրավերները՝ գլոբալ գիտական միջավայրում ինքնության պահպանման, աղբյուրագիտական մոտեցումների արդիականացման և միջգիտակարգային համագործակցության զարգացման համատեքստում, աշխատությունը ընդգծում է, որ հայագիտությունը ոչ միայն ազգային գիտական ուղղություն է, այլ նաև միջազգային գիտական դաշտի մաս, որտեղ հայ ժողովրդի ուսումնասիրությունը դիտարկվում է ավելի լայն քաղաքակրթական և համեմատական շրջանակներում։

Գրականություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 21-րդ դարասկզբի հայ գրականության զարգացման հիմնական միտումների և ժամանակակից հայագիտության առջև ծառացած խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակակից գրական գործընթացների փոփոխություններն են, դրանց ձևավորման հասարակական, մշակութային և պատմական նախադրյալները, ինչպես նաև այն մեթոդաբանական ու գիտական խնդիրները, որոնք առաջանում են նորագույն հայ գրականության ուսումնասիրության ընթացքում։ Աշխատանքում 21-րդ դարասկզբի գրական զարգացումները դիտարկվում են նախորդ ժամանակաշրջանների գրական ժառանգության շարունակականության և նոր գեղարվեստական որոնումների համատեքստում։ Ուշադրություն է դարձվում գրական մտածողության փոփոխությանը, թեմատիկ և ժանրային նոր միտումների ձևավորմանը, հեղինակային անհատականության դրսևորումներին և ժամանակակից գրականության՝ հասարակական իրականության հետ ունեցած կապերին։ Ժամանակակից հայ գրականությունը ներկայացվում է որպես բազմաշերտ և փոփոխվող համակարգ, որի վրա ազդեցություն են ունենում ինչպես ազգային պատմամշակութային փորձը, այնպես էլ համաշխարհային գրական գործընթացները, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացումը, գլոբալացման երևույթները և հասարակական արժեքների փոփոխությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ժամանակակից գրականության թեմատիկ շրջանակի ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, պատերազմի և հետպատերազմյան իրականության, անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների, արտագաղթի, հայրենիքի և սփյուռքի, սոցիալական փոփոխությունների, սերունդների հարաբերությունների և ժամանակակից մարդու ներաշխարհի թեմաները։ Այս թեմաների միջոցով գրականությունը ոչ միայն արտացոլում է հասարակական իրականությունը, այլև ձևակերպում է դրա նկատմամբ վերաբերմունքի, գնահատման և վերաիմաստավորման տարբեր ձևեր։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժանրային զարգացումներին։ Ժամանակակից հայ գրականության մեջ նկատվում են արձակի, պոեզիայի, դրամատուրգիայի և այլ ձևերի փոխակերպումներ, ժանրային սահմանների առավել շարժուն դառնալու միտումներ և տարբեր գեղարվեստական մեթոդների համադրում։ Նոր արտահայտչամիջոցների որոնումը կարող է դրսևորվել լեզվական, կառուցվածքային և կոմպոզիցիոն լուծումների բազմազանությամբ, ինչպես նաև ավանդական գրական ձևերի վերաիմաստավորմամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է նաև գրականության լեզվական և ոճական փոփոխությունների դիտարկումը։ Ժամանակակից հեղինակները կարող են համադրել գրական լեզվի տարբեր շերտեր, խոսակցական արտահայտություններ, բարբառային տարրեր և նորագույն բառապաշար՝ ստեղծելով ժամանակակից իրականությանը համապատասխան գեղարվեստական խոսք։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվի և գրականության փոխազդեցության նոր ձևերը և գնահատելու ժամանակակից գրական լեզվի զարգացման միտումները։ Աշխատանքի երկրորդ առանցքային ուղղությունը հայագիտության խնդիրների ուսումնասիրությունն է։ Ժամանակակից հայագիտությունը ներառում է ոչ միայն դասական և միջնադարյան ժառանգության ուսումնասիրություն, այլև նորագույն գրականության, մշակույթի և հասարակական գործընթացների գիտական վերլուծություն։ Այս ընդլայնվող հետազոտական դաշտը պահանջում է նոր մեթոդաբանությունների կիրառում, միջգիտակարգային մոտեցումների զարգացում և ժամանակակից գիտական գործիքների արդյունավետ օգտագործում։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրական ժառանգության պահպանման և գիտական շրջանառության խնդիրը։ Թվային միջավայրի զարգացումը նոր հնարավորություններ է ստեղծում գրական տեքստերի հավաքագրման, թվայնացման, պահպանման, համակարգման և հասանելիության ընդլայնման համար։ Միաժամանակ առաջանում են հեղինակային իրավունքի, աղբյուրների հավաստիության, թվային արխիվների պահպանման և գիտական տեղեկատվության որակի վերահսկման խնդիրներ։ Աշխատանքում հայագիտության զարգացման կարևոր նախապայմաններից է դիտարկվում Հայաստանի և սփյուռքի գիտական ու մշակութային ներուժի համատեղ օգտագործումը։ Սփյուռքի գրական և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությունը, տարբեր համայնքներում ստեղծված գրական նյութերի գիտական շրջանառության մեջ ներգրավումը և հայագիտական հետազոտությունների միջազգային համագործակցության ընդլայնումը կարող են նպաստել հայ գրականության ամբողջական պատկերի ձևավորմանը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ժամանակակից հայ գրականության թարգմանության և միջազգային ներկայացվածության խնդրին։ Հայ գրականության տարածումը այլալեզու ընթերցողների շրջանում կարևոր է ոչ միայն մշակութային ճանաչելիության բարձրացման, այլև համաշխարհային գրական գործընթացներում դրա տեղն ու առանձնահատկությունները ներկայացնելու տեսանկյունից։ Այս ուղղությամբ անհրաժեշտ են որակյալ թարգմանություններ, գիտական ուսումնասիրություններ և ժամանակակից գրականության համակարգված ներկայացում միջազգային մշակութային դաշտում։ Աշխատանքը նաև անդրադառնում է հայագիտության մեթոդաբանական մարտահրավերներին։ Ժամանակակից գրական երևույթների ուսումնասիրությունը պահանջում է համադրել ավանդական գրականագիտական մեթոդները նոր տեսական ուղղությունների, մշակութաբանական, սոցիոլոգիական, պատմական և միջգիտակարգային մոտեցումների հետ։ Այդպիսի համադրումը հնարավորություն է տալիս ժամանակակից գրականությունը դիտարկել ոչ միայն որպես գեղարվեստական տեքստերի ամբողջություն, այլև որպես հասարակական հիշողության, ինքնության և մշակութային փոփոխությունների արտահայտման կարևոր ձև։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպատակ ունի ներկայացնելու 21-րդ դարասկզբի հայ գրականության զարգացման բազմազան գործընթացները, բացահայտելու դրա հիմնական թեմատիկ, ժանրային, լեզվական և գեղարվեստական միտումները և միաժամանակ գնահատելու ժամանակակից հայագիտության զարգացման առաջնահերթ խնդիրները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, գրականության ուսուցիչներին, թարգմանիչներին և ժամանակակից հայ գրականության ու ազգային մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ներդրումային միջավայրի բարելավման ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներդրումային միջավայրը դիտարկվում է որպես տնտեսական, իրավական, վարչական և կազմակերպական գործոնների ամբողջություն, որոնք ձևավորում են ներդրողների գործունեության պայմանները և ազդում երկրի՝ ներքին ու օտարերկրյա կապիտալ ներգրավելու կարողության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինստիտուցիոնալ միջավայրի այն բաղադրիչներին, որոնք պայմանավորում են ներդրումային որոշումների կանխատեսելիությունը՝ օրենսդրական դաշտի կայունությանը, սեփականության իրավունքների պաշտպանությանը, պայմանագրերի կատարման երաշխիքներին, պետական կառավարման արդյունավետությանը, վարչարարության պարզեցմանը, կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցմանը և տնտեսական քաղաքականության թափանցիկությանը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են նաև ներդրումների ներգրավման և պաշտպանության պետական մեխանիզմները, պետական աջակցության գործիքները, ներդրումային ծրագրերի խթանման հնարավորությունները և ներդրողների հետ պետական մարմինների փոխգործակցության արդյունավետությունը։ Կարևորվում է ներդրումային միջավայրի և տնտեսական զարգացման միջև փոխադարձ կապը, քանի որ ներդրումների աճը կարող է նպաստել արտադրական ներուժի ընդլայնմանը, տեխնոլոգիական վերազինմանը, նոր աշխատատեղերի ստեղծմանը, արտահանման զարգացմանը և տնտեսության մրցունակության բարձրացմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրության մեջ կարող են բացահայտվել այն ինստիտուցիոնալ խոչընդոտները, որոնք սահմանափակում են ներդրումային ակտիվությունը՝ կարգավորող բեռը, որոշումների կայացման դանդաղ ընթացակարգերը, տեղեկատվության անհասանելիությունը, պետական կառույցների միջև համակարգման խնդիրները և ներդրումային ռիսկերի բարձր ընկալումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և դրա համադրումը Հայաստանի պայմանների հետ՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն ինստիտուցիոնալ լուծումները, որոնք կարող են կիրառելի լինել երկրի ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման համար։ Աշխատանքում առաջարկվող բարեփոխումները կարող են ուղղված լինել ներդրումային օրենսդրության և վարչարարության բարելավմանը, պետական ծառայությունների թվայնացմանը, ներդրողների իրավունքների պաշտպանության ուժեղացմանը, ներդրումային տեղեկատվության հասանելիության ընդլայնմանը և պետական աջակցության առավել թիրախային համակարգի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանում ավելի կանխատեսելի, թափանցիկ և մրցակցային ներդրումային միջավայրի ձևավորմանը, ներդրողների վստահության բարձրացմանը և երկարաժամկետ ներդրումային հոսքերի խթանմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ներդրումային քաղաքականության և պետական կառավարման մասնագետներին, գործարարներին, ներդրողներին, իրավաբաններին, վերլուծաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում դատական քաղաքականության էության, բովանդակության և զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ համատեսական և մեթոդաբանական մոտեցումների համադրությամբ։ Գրքում վերլուծվում է դատական քաղաքականության տեղն ու նշանակությունը պետության իրավական քաղաքականության համակարգում, դրա ձևավորման տեսական հիմքերը և գործնական դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դատական իշխանության դերին իրավական պետության կայացման, օրինականության ապահովման և մարդու իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են դատական իշխանության անկախության, անաչառության, հաշվետվողականության և արդյունավետության ապահովման հիմնախնդիրները, ինչպես նաև իշխանությունների տարանջատման և փոխզսպումների ու հակակշիռների համակարգում դատարանների ունեցած դերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում դատական համակարգի կազմակերպման և գործունեության իրավական հիմքերին, դատական բարեփոխումների ուղղություններին, դատավորների կարգավիճակին, դատական կառավարման մեխանիզմներին և դատարանների նկատմամբ հանրային վստահության ձևավորման խնդիրներին։ Քննության են առնվում նաև դատական քաղաքականության մշակման և իրականացման վրա ազդող իրավական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, ինչպես նաև իրավակիրառ պրակտիկայի և դատական որոշումների նշանակությունը միասնական ու կանխատեսելի իրավական միջավայրի ձևավորման գործում։ Կարևորվում է դատական իշխանության անկախության և հանրային հաշվետվողականության միջև պատշաճ հավասարակշռության ապահովումը, քանի որ արդյունավետ դատական համակարգը պետք է միաժամանակ լինի անկախ, հասանելի, արդար և հանրության համար վստահելի։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել Հայաստանի դատական համակարգի զարգացման հիմնական ուղղությունները, բացահայտել առկա տեսական և մեթոդաբանական խնդիրները և դիտարկել դրանց լուծման հնարավոր մոտեցումները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել դատավորների, փաստաբանների, դատախազների, իրավաբանների, իրավագիտության և քաղաքագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների և դատական իշխանության զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է քիմիաթերապիայի հետևանքով զարգացող թրոմբոցիտոպենիայի կլինիկական և պաթոֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը երեխաների և երիտասարդների շրջանում։ Գրքում վերլուծվում են արյունաստեղծ համակարգի խանգարումների մեխանիզմները հակաուռուցքային բուժման ազդեցության ներքո, մասնավորապես՝ ոսկրածուծի սուպրեսիայի, թրոմբոցիտների արտադրության նվազման և դրանց կյանքի տևողության կրճատման գործընթացները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է թրոմբոցիտոպենիայի ծանրության աստիճանները, կլինիկական դրսևորումները, արյունահոսական բարդությունների ռիսկերը և դրանց կանխատեսման գործոնները մանկական և երիտասարդ պացիենտների մոտ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր քիմիաթերապևտիկ ռեժիմների ազդեցությանը, օժանդակ թերապիայի մեթոդներին և բուժման ընթացքում արյունաբանական մոնիթորինգի կարևորությանը։ Քննարկվում են նաև կանխարգելիչ և բուժական մոտեցումները՝ ներառյալ թրոմբոցիտային զանգվածի փոխներարկումը, դեղորայքային աջակցությունը և անհատականացված բուժման ռազմավարությունները։ Աշխատությունը նախատեսված է մանկաբույժների, հեմատոլոգների, ուռուցքաբանների և կլինիկական հետազոտողների համար՝ որպես գործնական և գիտական արժեքավոր աղբյուր։

Հոգեբանություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է մասնագետի հոգեբանասոցիալական կարողունակությունները՝ որպես աշխատանքային արդյունավետության, մասնագիտական հաջողության և սոցիալական հարմարվողականության կարևոր հիմք։ Այն անդրադառնում է հաղորդակցական հմտություններին, թիմային աշխատանքի կազմակերպմանը, էմպաթիայի և հուզական ինտելեկտի դերին մասնագիտական միջավայրում։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են նաև կոնֆլիկտների լուծման ռազմավարությունները, սթրեսակայունությունը, ինքնակարգավորման մեխանիզմները և պատասխանատու որոշումների կայացման հոգեբանական հիմքերը։ Հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես են անհատական որակները՝ ինքնավստահություն, նախաձեռնողականություն, ճկունություն և սոցիալական զգայունություն, ազդում մասնագիտական զարգացման և կազմակերպական արդյունավետության վրա։ Նյութը համադրում է տեսական մոտեցումներ և գործնական վարժություններ՝ օգնելով զարգացնել կիրառելի հմտություններ իրական աշխատանքային իրավիճակներում։ Գիրքը օգտակար է ուսանողների, հոգեբանների, ղեկավարների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են բարձրացնել իրենց մասնագիտական և սոցիալական արդյունավետությունը։