Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Ինֆորմացիոն ցանկ (1991, Հունվար, թիվ 1)

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ռուսերեն խոսքում հայախոսների կողմից արտասանվող բաղաձայնների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանցում մայրենի լեզվի ազդեցության դրսևորումների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում լեզվական ինտերֆերենցիայի երևույթն է, որը հատկապես նկատելի է այն իրավիճակներում, երբ անձը ռուսերենը կիրառում է որպես երկրորդ լեզու, սակայն նրա արտասանական համակարգի վրա շարունակում են ազդել հայերենի հնչյունաբանական և հնչյունածին առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության առանցքային հարցերից է այն, թե ինչպես կարող է հայերենի բաղաձայնական համակարգը ներգործել ռուսերեն խոսքի հնչյունական իրականացման վրա՝ առաջացնելով ռուսերեն գրական արտասանությունից որոշակի շեղումներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բաղաձայնների արտաբերման ձևերը, ձայնեղության և խլության հակադրության իրականացումը, հնչյունների դիրքային փոփոխությունները, արտասանական լարվածության տարբերությունները, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ հայերենի համար բնորոշ հնչյունաբանական առանձնահատկությունները փոխանցվում են ռուսերեն խոսքին։ Այսպիսի երևույթները կարևոր են ոչ միայն տեսական լեզվաբանության, այլև կիրառական տեսանկյունից, քանի որ մայրենի լեզվի ազդեցության բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ երկրորդ լեզվի յուրացման ընթացքում առաջացող արտասանական դժվարությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել ռուսերենի՝ որպես օտար կամ երկրորդ լեզվի ուսուցման մեթոդաբանության մշակման համար, քանի որ հայախոս սովորողների բնորոշ հնչյունական սխալների ճանաչումը թույլ է տալիս մշակել նպատակային վարժություններ և ուղղիչ մեթոդներ։ Աշխատությունը նաև արժեքավոր է համեմատական հնչյունաբանության տեսանկյունից, քանի որ ռուսերենի և հայերենի բաղաձայնական համակարգերի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել դրանց կառուցվածքային տարբերությունները և հասկանալ, թե ինչու են որոշ ռուսերեն հնչյուններ կամ հնչյունական հակադրություններ հայախոսների համար ավելի բարդ յուրացվում, քան մյուսները։ Նյութը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հնչյունաբաններին, ռուսաց լեզվի ուսուցիչներին, թարգմանիչներին, լեզվական ինտերֆերենցիայի երևույթն ուսումնասիրող հետազոտողներին, ինչպես նաև ռուսերենը որպես երկրորդ լեզու սովորող հայախոսների կրթական գործընթացով զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հայախոսների ռուսերեն խոսքի հնչյունական առանձնահատկությունները որպես երկու լեզվական համակարգերի փոխազդեցության արդյունք և ավելի խորությամբ հասկանալ, թե ինչպես է մայրենի լեզվի հնչյունաբանական կառուցվածքը շարունակում ազդել երկրորդ լեզվի արտասանության վրա։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է մասնագիտական անգլերենի դասընթացում քաղաքական ոլորտին վերաբերող բառապաշարի ուսուցման լեզվաբանական և մեթոդական սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այնպիսի ուսուցման համակարգի ձևավորումն է, որը հնարավորություն է տալիս սովորողներին ոչ միայն յուրացնել հասարակական-քաղաքական հաղորդակցության մեջ գործածվող բառերն ու տերմինները, այլև հասկանալ դրանց իմաստային, գործաբանական և համատեքստային առանձնահատկությունները։ Քաղաքական ուղղվածություն ունեցող բառապաշարը դիտարկվում է որպես մասնագիտական լեզվի կարևոր բաղադրիչ, որն ընդգրկում է պետական կառավարման, միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտության, ընտրական գործընթացների, քաղաքական ինստիտուտների, իրավական հարաբերությունների և հանրային հաղորդակցության հետ կապված լեզվական միավորներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բառերի իմաստային կառուցվածքին, հոմանշային ու հականշային հարաբերություններին, կայուն բառակապակցություններին և տերմինաբանական համակարգերին։ Քննվում է նաև այն հանգամանքը, որ քաղաքական խոսքում բառերի նշանակությունը հաճախ կախված է հաղորդակցական իրավիճակից, խոսողի նպատակից, ժանրից և սոցիալ-մշակութային համատեքստից, ինչի պատճառով միայն բառարանային համարժեքների յուրացումը բավարար չէ մասնագիտական հաղորդակցական կարողությունների զարգացման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իսկական կամ ուսումնական նպատակներին հարմարեցված քաղաքական տեքստերի կիրառումը՝ լրատվական նյութերի, պաշտոնական ելույթների, վերլուծական հրապարակումների, հարցազրույցների և մասնագիտական փաստաթղթերի միջոցով։ Դրանց հետ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բառապաշարը յուրացնել բնական համատեքստում և միաժամանակ զարգացնել ընթերցանության, լսողական ընկալման, բանավոր ու գրավոր խոսքի հմտությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի ակտիվացման մեթոդներին, թեմատիկ խմբավորմանը, համատեքստային վարժություններին, քննարկումներին, տեքստերի վերլուծությանը և մասնագիտական հաղորդակցական իրավիճակների մոդելավորմանը։ Քննվում են նաև մայրենի և անգլերեն քաղաքական տերմինաբանության միջև հնարավոր իմաստային անհամապատասխանությունները, որոնք կարող են դժվարություններ առաջացնել թարգմանության և մասնագիտական հաղորդակցության ընթացքում։ Ուսուցման արդյունավետությունը կապվում է ոչ միայն բառապաշարի քանակական ընդլայնման, այլև լեզվական միավորների համապատասխան ու ճշգրիտ օգտագործման, տարբեր խոսքային ոճերի տարբերակման և քաղաքական տեքստի լեզվական առանձնահատկությունների քննադատական ընկալման կարողության հետ։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի, բառագիտության, մասնագիտական հաղորդակցության և դիսկուրսի վերլուծության մոտեցումները՝ նպաստելով մասնագիտական անգլերենի ուսուցման բովանդակության և մեթոդական գործիքակազմի կատարելագործմանը։

Պատմություն

Այս փաստաթուղթը ներկայացնում է Ալեքսանդրապոլ քաղաքում գործող «Խրիմյան Հայրիկ» անվան բարեգործական ընկերության կազմակերպական և իրավական հիմքերը, որտեղ մանրամասն սահմանվում են նրա ստեղծման նպատակները, գործունեության շրջանակը, անդամակցության կարգը և կառավարման կառուցվածքը։ Ընկերության հիմնական գաղափարախոսությունը հիմնված է եղել հասարակական օգնության, կրթության խթանման և սոցիալապես անապահով բնակչության աջակցման վրա՝ հատկապես հայ համայնքի շրջանում, ինչը բնորոշ էր XIX դարի վերջի հայկական բարեգործական շարժումներին Ռուսական կայսրության տարածքում։ Փաստաթղթում սովորաբար ամրագրվում էին նաև կազմակերպության ղեկավար մարմինների կազմը, նրանց ընտրության և լիազորությունների ժամկետները, ինչպես նաև անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները։ Բացի այդ, հատուկ ուշադրություն էր դարձվում կրթական նախաձեռնություններին, որբերի և կարիքավորների աջակցությանը, ինչպես նաև մշակութային ինքնության պահպանմանն ուղղված միջոցառումներին։ Ընդհանուր առմամբ, այս կանոնադրությունը արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի հասարակական մտահոգությունները՝ ուղղված ազգային ինքնության պահպանմանը, սոցիալական համերաշխության ամրապնդմանը և բարեգործական գործունեության ինստիտուցիոնալացմանը։

Գրականություն

Ժողովածուն ներկայացնում է նրա ստեղծագործական ժառանգության հիմնական մասը՝ ընդգրկելով հայրենասիրական, ազգային-ազատագրական, քնարական և երգիծական բնույթի գործեր։ Այս ժողովածուում Պատկանյանը հանդես է գալիս որպես ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման կարևոր դեմքերից մեկը՝ իր բանաստեղծություններով արտահայտելով հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի ցավը, ազատության ձգտումը և ազգային արժանապատվության գաղափարը։ Նրա պոեզիայում հաճախ հանդիպում են հայրենիքի կորուստի, պայքարի և վերածննդի թեմաները, որոնք ներկայացված են ուժեղ հուզականությամբ և պարզ, բայց ազդեցիկ լեզվով։ Միաժամանակ ժողովածուն ներառում է նաև կենցաղային ու երգիծական ստեղծագործություններ, որտեղ հեղինակը քննադատում է հասարակական թերությունները, մարդկային արատները և ժամանակի սոցիալական խնդիրները՝ օգտագործելով հումոր և սուր դիտարկումներ։ Պոեմներում առավել ընդգծված է էպիկական շունչը, որտեղ պատմական իրադարձությունները և ազգային հերոսական կերպարները ներկայացվում են վեհ և գաղափարական հարթության վրա։ Պատկանյանի լեզուն համեմատաբար պարզ է, ժողովրդական խոսքին մոտ, ինչը նրա ստեղծագործությունները դարձնում է հասանելի լայն ընթերցողական շրջանակների համար։ Ընդհանուր առմամբ այս ժողովածուն ոչ միայն գրական արժեք ունի, այլ նաև կարևոր դեր է խաղում հայ ազգային-ազատագրական գաղափարախոսության ձևավորման մեջ՝ համադրելով քնարական զգացմունքայնությունը և հասարակական-քաղաքական մտահոգությունը։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 1890-1908 թվականներին արևմտահայ ազգային-ազատագրական պայքարի արտացոլմանը «Դրօշակ» պարբերականի էջերում՝ ուսումնասիրելով ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական և ազգային-ազատագրական իրադարձությունների լուսաբանումն ու մեկնաբանությունը։ Աշխատության մեջ մամուլը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատմական իրադարձությունների մասին տեղեկությունների փոխանցման միջոց, այլև որպես ազգային-քաղաքական գաղափարների տարածման, հասարակական կարծիքի ձևավորման և ազատագրական պայքարի նպատակների ու խնդիրների ներկայացման կարևոր հարթակ։ Ուսումնասիրվում են արևմտահայության քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական դրությունը, ազգային իրավունքների պաշտպանության հարցերը, Օսմանյան կայսրության հայաբնակ տարածքներում տեղի ունեցող իրադարձությունները և դրանց արձագանքը պարբերականի հրապարակումներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային-ազատագրական շարժման գաղափարախոսությանը, պայքարի կազմակերպման ձևերին, ֆիդայական գործունեության լուսաբանմանը, քաղաքական գործիչների և ազգային կազմակերպությունների գործունեության ներկայացմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել նաև այն մասին, թե ինչպես էր պարբերականը մեկնաբանում Օսմանյան իշխանությունների քաղաքականությունը, բռնություններն ու հալածանքները, ինչպես նաև եվրոպական տերությունների և Ռուսաստանի դիրքորոշումները Հայկական հարցի նկատմամբ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պարբերականի հրապարակախոսական լեզվին, թեմատիկ առաջնահերթություններին և այն գաղափարական շեշտադրումներին, որոնց միջոցով ձևավորվում էր արևմտահայ ազգային-ազատագրական պայքարի ընկալումը։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր սկզբնաղբյուրագիտական նշանակություն ունի, քանի որ պարբերականի նյութերի միջոցով հնարավորություն է տալիս վերականգնելու ոչ միայն առանձին իրադարձությունների ընթացքն ու արձագանքը, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի ազգային-քաղաքական մտածողության, սպասումների և պայքարի ռազմավարական պատկերացումների մի շարք կարևոր կողմեր։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, մամուլի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, քաղաքական մտքի պատմաբաններին, ուսանողներին և արևմտահայ ազգային-ազատագրական շարժման պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է անձնական և անդրադարձ դերանունների գործաբանական (պրագմատիկ) կիրառության և արժեքավորման ուսումնասիրությանը ժամանակակից անգլալեզու սոցիալական մեդիայի միջավայրում։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում է, թե ինչպես են դերանունները գործում թվային հաղորդակցության տարբեր ձևերում՝ սոցիալական ցանցերում, բլոգներում, միկրոբլոգներում և մեկնաբանությունների համակարգերում՝ ձևավորելով խոսքային ինքնություն, դիրքորոշում և միջանձնային հարաբերություններ։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում «ես», «դու», «մենք» և անդրադարձ կառուցվածքների գործածությանը ինքնաներկայացման, հուզական արտահայտման, ընդգծման և հաղորդակցական ազդեցության բարձրացման նպատակներով։ Քննարկվում են նաև դերանունների դերը ինտերակտիվության ստեղծման, թվային համայնքներում պատկանելության զգացման ձևավորման և սոցիալական դիրքավորման գործընթացներում։ Վերլուծության հիմքում ընկած են լեզվաբանական պրագմատիկայի, դիսկուրսի վերլուծության և սոցիալ-լեզվաբանության մոտեցումները, որոնք թույլ են տալիս բացահայտել լեզվի գործառական բազմաշերտությունը թվային միջավայրում։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ սոցիալական մեդիայում դերանունների ընտրությունը ոչ միայն քերականական, այլև խորապես սոցիալական և իմաստային նշանակություն ունի՝ արտահայտելով խոսողի ինքնությունը, վերաբերմունքը և հաղորդակցական ռազմավարությունները։