Նոր գրքեր օտար լեզուներով: Ինֆորմացիոն բյուլետեն

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը նվիրված է հանքային դաշտերի երկրաբանական և երկրաֆիզիկական բնութագրերի համալիր վերլուծությանը՝ պղինձ-պորֆիրային հանքակուտակների հայտնաբերման, հեռանկարայնության գնահատման և պաշարների հնարավոր կանխատեսման նպատակով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքի օրինակով։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ նման հանքայնացման ձևավորման և տարածական տեղաբաշխման օրինաչափությունների բացահայտումը պահանջում է երկրաբանական կառուցվածքի, ապարների կազմի, տեկտոնական խախտումների, մագմատիկ գործունեության և երկրաֆիզիկական դաշտերի տվյալների համատեղ ուսումնասիրություն։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել պղինձ-պորֆիրային հանքավայրերին բնորոշ հանքայնացման գոտիները, հանքաբեր ապարների տարածական դիրքը, մետասոմատիկ փոփոխությունները, հանքայնացման հետ կապված կառուցվածքային տարրերը և հանքային դաշտերի ձևավորման երկրաբանական պայմանները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի երկրաֆիզիկական մեթոդների կիրառումը, քանի որ էլեկտրական, մագնիսական, գրավիտացիոն և այլ դաշտերի առանձնահատկությունները կարող են լրացուցիչ տեղեկություններ տրամադրել երկրակեղևի խորքային կառուցվածքի, ապարների ֆիզիկական հատկությունների և հնարավոր հանքայնացման գոտիների վերաբերյալ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր երկրաբանական և երկրաֆիզիկական տվյալների համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է առանձնացնել հանքայնացման համար առավել բարենպաստ տարածքները և նվազեցնել հետախուզական աշխատանքների անորոշությունը։ ՀՀ տարածքի օրինակով ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ Հայաստանի մետաղածին գոտիներին և պղինձ-պորֆիրային հանքայնացման հետ կապված հայտնի հանքային դաշտերի երկրաբանական առանձնահատկություններին։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել հանքայնացման տարածական կապին հրաբխամագմատիկ համալիրների, խզվածքային համակարգերի և ներժայթքային մարմինների հետ, քանի որ այդ գործոնները կարևոր դեր են կատարում հանքաբեր լուծույթների շարժման և հանքանյութերի կուտակման գործընթացներում։ Աշխատանքում կարող են օգտագործվել երկրաբանական քարտեզագրում, երկրաֆիզիկական չափումներ, հորատանցքային տվյալներ, երկրաքիմիական տեղեկատվություն և վիճակագրական կամ մոդելավորման մեթոդներ՝ տարբեր ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածությունը բացահայտելու համար։ Նման համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել արդեն հայտնի հանքավայրերը, այլև գնահատել նոր հանքակուտակների հայտնաբերման հավանականությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կապված է օգտակար հանածոների երկրաբանական հետախուզության արդյունավետության բարձրացման հետ․ երկրաբանական և երկրաֆիզիկական անոմալիաների ճիշտ մեկնաբանումը կարող է նպաստել հեռանկարային տեղամասերի առաջնահերթ ընտրությանը, հետախուզական հորատման ծավալների օպտիմալացմանը և հանքային ռեսուրսների գնահատման ավելի հիմնավորված մոտեցումների կիրառմանը։ Աշխատությունը կարող է կարևոր լինել նաև Հայաստանի մետաղական հանքային ռեսուրսների ուսումնասիրման և երկարաժամկետ ռազմավարական գնահատման տեսանկյունից։ Միաժամանակ պղինձ-պորֆիրային հանքակուտակների ուսումնասիրությունը կարևոր է տնտեսության համար ռազմավարական նշանակություն ունեցող մետաղական հումքի պաշարների բացահայտման և գնահատման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է երկրաբանության, երկրաֆիզիկայի, երկրաքիմիայի և հանքային հումքի որոնման մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պղինձ-պորֆիրային հանքայնացման բնորոշ ցուցանիշները, գնահատել հանքային դաշտերի հեռանկարայնությունը և մշակել ՀՀ տարածքում նոր հանքակուտակների որոնման ու գնահատման առավել հիմնավորված մոտեցումներ։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է մանր եղջերավոր անասունների օրգանիզմում ազոտային նյութափոխանակության տեսակային և ցեղային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով սպիտակուցների յուրացման, փոխակերպման և օրգանիզմի կողմից ազոտ պարունակող նյութերի օգտագործման ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական մեխանիզմներին։ Հետազոտության շրջանակում համեմատականորեն դիտարկվում են ոչխարների և այծերի, ինչպես նաև դրանց տարբեր ցեղերի նյութափոխանակային առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ժառանգական, ֆիզիոլոգիական և սննդային գործոնների ազդեցությունը ազոտային հավասարակշռության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կերային սպիտակուցների մարսմանը, ազոտային միացությունների յուրացման արդյունավետությանը, ամինաթթուների փոխանակությանը և նյութափոխանակության վերջնական արգասիքների ձևավորման ու արտազատման գործընթացներին։ Քննվում է որոճողների մարսողական համակարգի առանձնահատուկ դերը, մասնավորապես նախաստամոքսներում բնակվող միկրոօրգանիզմների մասնակցությունը կերի ազոտային բաղադրիչների փոխակերպմանը և մանրէային սպիտակուցի առաջացմանը։ Կարևորվում է տարբեր կերաբաժինների կազմի, սպիտակուցի քանակի ու որակի և էներգետիկ ապահովվածության ազդեցությունը ազոտի յուրացման մակարդակի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել արյան, մարսողական համակարգի պարունակության և արտազատվող նյութերի կենսաքիմիական ցուցանիշները՝ նյութափոխանակության ընթացքի առավել ամբողջական բնութագրման նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ազոտի ընդունման, օրգանիզմում պահպանման և արտազատման հարաբերակցությանը, քանի որ այդ ցուցանիշները հնարավորություն են տալիս գնահատել կերային սպիտակուցի օգտագործման արդյունավետությունը։ Տեսակների և ցեղերի միջև հայտնաբերվող տարբերությունները դիտարկվում են կենդանիների գենետիկական առանձնահատկությունների, արտադրողական ուղղվածության, տարիքի, ֆիզիոլոգիական վիճակի և շրջակա միջավայրին հարմարվողականության համատեքստում։ Կարևորվում է նաև ազոտային նյութափոխանակության և կենդանիների աճի, մարմնի հյուսվածքների ձևավորման, բրդատվության, կաթնատվության ու ընդհանուր արտադրողականության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունը։ Նման համեմատական ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս ավելի հիմնավորված մոտենալ տարբեր ցեղերի սնուցման կազմակերպմանը և կերաբաժինների համապատասխանեցմանը նրանց կենսաբանական պահանջներին։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են գիտական նշանակություն ունենալ գյուղատնտեսական կենդանիների նյութափոխանակության օրինաչափությունների բացահայտման համար, ինչպես նաև կիրառական արժեք ունենալ անասնաբուծության մեջ կերային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և կենդանիների արտադրողականության գնահատման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել կենդանիների ֆիզիոլոգիայի, կենսաքիմիայի, անասնաբուծության, կերակրման և գյուղատնտեսական կենդանիների ցեղաբուծության ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատանքը նվիրված է Քուվեյթում ձևավորված և զարգացած հայկական մամուլի ուսումնասիրությանը՝ որպես ազգային ինքնության պահպանման, հայ համայնքի համախմբման և սերունդների միջև մշակութային կապի շարունակականության կարևոր միջոցի։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է Քուվեյթի հայ համայնքի հասարակական, մշակութային և ազգային կյանքում մամուլի ունեցած դերը, ինչպես նաև հայկական պարբերականների միջոցով լեզվի, պատմական հիշողության, ազգային արժեքների և մշակութային ժառանգության պահպանման գործընթացը։ Աշխատանքում դիտարկվում են հայկական մամուլի ձևավորման նախադրյալները, զարգացման փուլերը, պարբերականների բովանդակային ուղղությունները և դրանց կապը համայնքի առօրյա կյանքի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերեն լեզվի պահպանման և տարածման խնդրին, քանի որ մամուլը սփյուռքյան պայմաններում կարող է կարևոր դեր ունենալ հատկապես այն միջավայրում, որտեղ հայկական համայնքը գտնվում է այլ լեզվական և մշակութային ազդեցությունների ներքո։ Պարբերականներում տեղ գտած հասարակական, կրթական, մշակութային, պատմական և ազգային թեմաների միջոցով ներկայացվում են համայնքի խնդիրները, ձեռքբերումները, կազմակերպությունների գործունեությունը, կրթական նախաձեռնությունները և ազգային կյանքի կարևոր իրադարձությունները։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս նաև, որ մամուլը միայն տեղեկատվության փոխանցման միջոց չէ, այլև համայնքային ինքնակազմակերպման և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման հարթակ։ Այն նպաստում է Հայաստանի և սփյուռքի միջև կապերի պահպանմանը, հայկական պատմության ու մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցմանը և տարբեր սերունդների միջև ազգային արժեքների շարունակականությանը։ Աշխատանքը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ Քուվեյթի հայկական համայնքի պատմության, սփյուռքահայ մամուլի զարգացման և հայապահպանության մեխանիզմների ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է մամուլը գործել որպես ազգային ինքնության պահպանման գործիք բազմամշակութային միջավայրում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ընդգծում է հայկական մամուլի կարևորությունը սփյուռքի հասարակական և մշակութային կյանքում՝ այն դիտարկելով որպես լեզվի, պատմական հիշողության, ազգային գիտակցության և համայնքային միասնականության պահպանմանը նպաստող կարևոր կառույց։

Գրականություն

Գրքում ուսումնասիրվում են նախատիպի գեղարվեստականացման սկզբունքները Եղիշե Չարենցի պոեզիայում, վերլուծվում է, թե ինչպես հեղինակը իրականություն-կյանքի առարկայական և խորհրդանիշային օրինակները վերածում է գրական ձևերի, սիմվոլիկ և պատկերային համակարգերի, դիտարկվում է կերպարների, իրադարձությունների և առարկաների միթև-կերպարվեստային ներկայացման մեխանիզմը, ուսումնասիրվում են առօրյա և պատմական նյութերի ներառումը, ժամանակագրական և տարածական լուծումների դերը պոեմների կառուցվածքում, ներկայացվում է լեզվական և ռիթմիկ հնչեղության կիրառությունը պատկերների ընդգծման նպատակով, գնահատվում է նախատիպի վերածնումը պոետիկ մտածողության ու էմոցիոնալ ընկալման միջոցով, քննարկվում է այն ռազմավարությունները, որոնք նպաստում են ընթերցողի ներքին պատկերների և խորհրդանշային շերտերի ձևավորմանը, գիրքը համադրում է տեսական վերլուծությունը և պոեմների օրինակների ինտենսիվ մեկնաբանությունը՝ բացահայտելով Չարենցի ստեղծագործական հայեցակարգի էսթետիկ առանձնահատկությունները և գրական ձևավորման սկզբունքները։

Պատմություն

Գրքում ուսումնասիրվում է Աբխազիայի կարգավիճակի հիմնահարցը 1917–1921 թվականներին՝ ընդգրկելով Ռուսաստանի կայսրության փլուզման, հեղափոխական գործընթացների և Կովկասում նոր պետական կազմավորումների ձևավորման պատմական համատեքստը, վերլուծվում են Աբխազիայի քաղաքական ինքնորոշման փորձերը, տարածաշրջանային իշխանությունների փոփոխությունները և տարբեր քաղաքական ուժերի ազդեցությունը կարգավիճակի ձևավորման վրա, ներկայացվում են Աբխազիայի հարաբերությունները Վրաստանի, Ռուսաստանի և այլ տարածաշրջանային դերակատարների հետ, դիտարկվում են ռազմական և վարչական վերահսկողության փոփոխությունները քաղաքացիական պատերազմի տարիներին, ինչպես նաև միջազգային և ներքին քաղաքական գործոնները, որոնք ազդել են տարածքի իրավական և պետական կարգավիճակի չկայունացման վրա, աշխատանքը հիմնված է պատմական աղբյուրների և փաստաթղթերի վերլուծության վրա՝ փորձելով բացահայտել այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական գործընթացների տրամաբանությունը և երկարաժամկետ հետևանքները Հարավային Կովկասի տարածաշրջանային հարաբերությունների համար։

Կրոն

Աշխատությունը նվիրված է քրիստոնյաների և այլ ոչ մուսուլմանական համայնքների քաղաքական, իրավական, սոցիալական ու տնտեսական դրության ուսումնասիրությանը Օմայյան խալիֆայության ժամանակաշրջանում՝ VII–VIII դարերում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն գործընթացների վրա, որոնց միջոցով իսլամական իշխանության հաստատումից հետո նախկին բյուզանդական և սասանյան տարածքների բազմակրոն բնակչությունը ներառվեց նոր պետական համակարգի մեջ։ Քննության են առնվում քրիստոնեական տարբեր համայնքների կարգավիճակը, նրանց հարաբերությունները կենտրոնական և տեղական իշխանությունների հետ, հարկային պարտավորությունները, վարչական համակարգում մասնակցությունը և կրոնական կյանքի կազմակերպման պայմանները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քրիստոնյաների դերին պետական կառավարման, գրագրության, ֆինանսական գործերի, բժշկության, կրթության և մտավոր կյանքի ոլորտներում, որտեղ նախորդ ժամանակաշրջաններից պահպանված գիտելիքներն ու մասնագիտական ավանդույթները շարունակում էին կարևոր նշանակություն ունենալ։ Ուսումնասիրվում է նաև արաբերենի՝ որպես պետական կառավարման հիմնական լեզվի աստիճանական հաստատումը և դրա ազդեցությունը քրիստոնեական ու մյուս համայնքների հասարակական դիրքի և մշակութային կյանքի վրա։ Կարևորվում են հարկային համակարգի փոփոխությունները, կրոնական պատկանելության և իրավական կարգավիճակի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև տարբեր շրջաններում իշխանությունների քաղաքականության առանձնահատկությունները։ Քրիստոնյաների հետ մեկտեղ դիտարկվում են հրեական, զրադաշտական և այլ կրոնական խմբերի հասարակական դիրքերը՝ հնարավորություն տալով ներկայացնել խալիֆայության բազմազգ ու բազմակրոն կառուցվածքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է առօրյա համակեցության ուսումնասիրությունը՝ առևտրի, քաղաքային կյանքի, վարչական ծառայության և մշակութային փոխազդեցությունների տեսանկյունից։ Դիտարկվում են նաև կրոնական ինքնության պահպանման, եկեղեցական կառույցների գործունեության և համայնքային կազմակերպման հարցերը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ տարբեր համայնքների դրությունը միատեսակ չէր և կարող էր փոփոխվել՝ կախված ժամանակաշրջանից, աշխարհագրական տարածքից, տեղական պայմաններից և իշխանությունների քաղաքականությունից։ Հատուկ նշանակություն է տրվում սկզբնաղբյուրների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ արաբական, քրիստոնեական և այլ պատմագրական ավանդույթների միջոցով ժամանակաշրջանի հասարակական հարաբերությունների առավել բազմակողմանի պատկերը վերականգնելու համար։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ վաղ իսլամական պետության կառավարման առանձնահատկությունները, կրոնական բազմազանության պայմաններում հասարակական հարաբերությունների զարգացումը և քրիստոնեական ու իսլամական մշակույթների միջև ձևավորված երկարատև փոխազդեցությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել Մերձավոր Արևելքի միջնադարյան պատմության, իսլամագիտության, քրիստոնեական համայնքների պատմության, կրոնագիտության և միջմշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։