Նոր գրքեր: Հայաստան: Ինֆորմացիոն ցանկ

Փիլիսոփայություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Սուրբ Ծննդյան և Աստվածհայտնության տոնի ձևավորման, զարգացման և հայոց մեջ դրա պատմա-կրոնագիտական ընկալումների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով քրիստոնեական ավանդույթի, եկեղեցական ծիսակարգի և ազգային մշակութային առանձնահատկությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել Սուրբ Ծննդյան և Աստվածհայտնության տոնի ծագումը վաղ քրիստոնեական շրջանում, դրա աստվածաբանական հիմքերը և այն ձևափոխությունները, որոնք այն անցել է Հայ Առաքելական Եկեղեցու ավանդույթում։ Ուսումնասիրվում է տոնի միասնական բնույթը հայոց եկեղեցական ավանդության մեջ, որտեղ Սուրբ Ծնունդն ու Մկրտությունը նշվում են միասին՝ հունվարի 6-ին, ինչպես նաև դրա կապը վաղ քրիստոնեական եկեղեցու ընդհանուր տոնական համակարգի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ծիսական կառուցվածքին՝ ժամերգություններ, Սուրբ Պատարագ, ջրօրհնեքի արարողություն, և դրանց խորհրդաբանական իմաստին՝ Քրիստոսի ծնունդը, մկրտությունը և Աստվածահայտնությունը որպես միասնական փրկագործական իրադարձություն։

Հոգեբանություն

Այս թեման վերաբերում է 6–7 տարեկան երեխաների մտածողության զարգացման առանձնահատկություններին առարկաների տարածական հարաբերությունների ընկալման և վերլուծության գործընթացում։ Այս տարիքում երեխաները գտնվում են ճանաչողական զարգացման կարևոր փուլում, երբ ակտիվորեն ձևավորվում են տարածական պատկերացումները, կողմնորոշման կարողությունները և առարկաների փոխդասավորվածությունը հասկանալու հմտությունները։ Նրանք աստիճանաբար սովորում են տարբերակել «վերև–ներքև», «աջ–ձախ», «մոտ–հեռու», «առջև–հետև» և այլ տարածական հարաբերություններ, ինչպես նաև դրանք կիրառել գործնական իրավիճակներում։ Տարածական ընկալումը սերտորեն կապված է տեսողական ուշադրության, հիշողության և տրամաբանական մտածողության զարգացման հետ, ուստի երեխաները հաճախ անցնում են կոնկրետ պատկերային ընկալումից դեպի ավելի վերլուծական և ընդհանրացնող մտածողություն։ Այս տարիքում տարածական խնդիրների լուծման ընթացքում կարևոր դեր են խաղում խաղային գործունեությունը, կառուցողական աշխատանքները, նկարելը և առարկաների հետ գործնական գործողությունները, որոնք նպաստում են տարածական կապերի ավելի հստակ գիտակցմանը։ Միաժամանակ երեխաների մտածողությունը դեռևս մեծապես հիմնված է տեսանելի և անմիջական փորձի վրա, ուստի բարդ տարածական հարաբերությունների ընկալումը կարող է ուղեկցվել սխալներով կամ դժվարություններով։ Այս առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի մանկավարժության և զարգացման հոգեբանության համար, քանի որ այն օգնում է մշակել արդյունավետ ուսուցման մեթոդներ՝ նպաստելով երեխաների ճանաչողական կարողությունների, մաթեմատիկական պատկերացումների և շրջակա միջավայրում կողմնորոշվելու հմտությունների զարգացմանը։

Գրականություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայկական խորհրդային գրականության և բանահյուսության (ժողովրդական բանավոր ստեղծագործության) փոխկապակցված զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր մշակութային ժառանգության հիմնական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում են խորհրդային շրջանում ձևավորված գրական ուղղությունները, թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև սոցիալիստական իրականության արտացոլումը հայ գրողների ստեղծագործություններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական բանահյուսության տարբեր ժանրերին՝ հեքիաթներին, երգերին, առածներին, էպիկական և լիրիկական ստեղծագործություններին, որոնք պահպանել են ազգային մտածողության, լեզվի և մշակութային ինքնության կարևոր շերտերը։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև բանահյուսության ազդեցությունը խորհրդային գրականության վրա՝ որպես ստեղծագործական ներշնչման աղբյուր և գեղարվեստական մտածողության ձևավորման գործոն։ Ներկայացվում են գրականության և բանավոր ավանդույթի փոխազդեցության օրինակներ, ինչպես նաև դրանց ուսումնասիրության գիտական մոտեցումները։ Գիրքը կարևոր է հայ գրականության պատմության, մշակութաբանության և բանահյուսագիտության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել խորհրդային շրջանի մշակութային գործընթացների մասին։

Քաղաքագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայ–ադրբեջանական հակամարտության բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հատուկ շեշտադրելով ոչ միայն քաղաքական և ռազմական, այլև հոգեբանական անվտանգության հարցերը։ Հեղինակը փորձում է ցույց տալ, որ հակամարտությունը չի սահմանափակվում միայն ռազմական գործողություններով, այլ ունի խորքային ազդեցություն հասարակության մտածողության, վարքագծի և ազգային ինքնագիտակցության վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է հակամարտության պատմական և քաղաքական նկարագիրը՝ անդրադառնալով դրա առաջացման պատճառներին, զարգացման փուլերին և հիմնական հանգրվաններին։ Միևնույն ժամանակ, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվական և հոգեբանական ազդեցություններին, որոնք ձևավորվում են երկարատև հակամարտության պայմաններում։ Հեղինակը վերլուծում է հետևյալ հիմնական հարցերը․ հակամարտության ազդեցությունը հասարակության հոգեբանական վիճակի վրա վախի, անորոշության և սպառնալիքի զգացման ձևավորումը տեղեկատվական պատերազմը և քարոզչության դերը ազգային ինքնության և դիմադրողականության (resilience) ձևավորումը հոգեբանական անվտանգության ապահովման մեխանիզմները Գրքում ընդգծվում է, որ Հայաստանի Հանրապետության և Արցախ հասարակությունների համար հոգեբանական անվտանգությունը նույնքան կարևոր է, որքան ֆիզիկական անվտանգությունը։ Երկարատև լարվածության պայմաններում հասարակության կայունությունն ու միասնականությունը մեծապես կախված են տեղեկատվական դաշտից, հանրային տրամադրություններից և պետական քաղաքականությունից։ Աշխատությունը համադրում է պատմագիտական, քաղաքագիտական և հոգեբանական մոտեցումները՝ առաջարկելով համապարփակ պատկեր հակամարտության ազդեցությունների վերաբերյալ։ Այն կարևոր է ոչ միայն գիտական շրջանակների, այլ նաև քաղաքական վերլուծաբանների, հոգեբանների և լայն հասարակության համար։

Գրականություն

Հերակլեսը (Հերկուլես) հին հունական դիցաբանության ամենահայտնի հերոսներից է, որը համարվում է ուժի, տոկունության և հերոսության խորհրդանիշ։ Նրա ծնունդը կապված է Զևսի և Ալքմենեի հետ։ Զևսը, ցանկանալով ունենալ բացառիկ ուժ ունեցող որդի, մոտեցել է Ալքմենեին և Հերակլեսը ծնվել է որպես աստվածային և մարդկային ծագում ունեցող կիսաստված։ Սակայն նրա ծնունդը չի ընդունվել Հերայի կողմից, որը Զևսի կնոջն էր և մշտապես թշնամաբար էր վերաբերվում Հերակլեսին՝ նրան հետապնդելով դեռ մանկությունից։ Հերակլեսի դաստիարակությունը եղել է առանձնահատուկ և դժվարին։ Նա մանկուց ցուցաբերել է արտակարգ ուժ և քաջություն։ Դաստիարակվել է տարբեր ուսուցիչների կողմից, ովքեր նրան սովորեցրել են մարտարվեստ, երաժշտություն, գրագիտություն և իմաստություն։ Սակայն արդեն պատանեկան տարիքում նա հայտնի է դարձել իր գերբնական ուժով՝ հաղթահարելով բազմաթիվ դժվարություններ։ Դիցաբանական պատմության համաձայն՝ նա դեռ պատանի էր, երբ սպանել է վտանգավոր առյուծին և պաշտպանել իր հայրենիքը, ինչը վկայում է նրա ապագա հերոսական ուղու մասին։ Հերակլեսի կյանքում կարևոր դեր է ունեցել նաև Հերայի կողմից ուղարկված խելագարության պահը, որի ժամանակ նա, չգիտակցելով իր գործողությունները, սպանել է իր ընտանիքին։ Այս ողբերգությունից հետո նա ստիպված է եղել ծառայել Միկենայի թագավորին և կատարել իր հայտնի «տասներկու սխրանքները», որոնք դարձան նրա հերոսության և փառքի հիմքը։ Այսպիսով, Հերակլեսի ծնունդն ու դաստիարակությունը ցույց են տալիս ոչ միայն նրա աստվածային ծագումը և արտասովոր ուժը, այլ նաև մարդկային տառապանքի, փորձությունների և ինքնահաղթահարման գաղափարը։ Նրա կերպարը դառնում է պայքարի, տոկունության և հերոսական ինքնազարգացման խորհրդանիշ՝ կարևոր տեղ զբաղեցնելով հին հունական դիցաբանության մեջ։

Պատմություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Սփյուռքահայության հետ մշակութային կապի կոմիտեի և Մերձավոր Արևելքի արաբական պետությունների հայ համայնքների համագործակցության պատմությանը 1964–1991 թթ., ընդգծելով կազմակերպչական, մշակութային և սոցիալական փոխհարաբերությունների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը վերլուծում է համագործակցության նպատակներն ու ուղղությունները՝ մշակութային ծրագրերի, կրթական և համայնքային նախաձեռնությունների, հայկական լեզվի և ավանդույթների պահպանման գործընթացների շրջանակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ համայնքների ինտեգրացիային տեղական հասարակության մեջ, կոմիտեի կողմից իրականացված աջակցությանը, համայնքային կենտրոնների և կազմակերպությունների ստեղծմանը, ինչպես նաև փոխադարձ փորձի ու գիտելիքի փոխանցմանը։ Ուսումնասիրությունը ընդգրկում է քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային գործոնների ազդեցությունը համագործակցության արդյունավետության վրա, ինչպես նաև Սփյուռքի և հայապահպանության ռազմավարությունների ձևավորման դերը տվյալ տարածաշրջանում։ Աշխատությունը կարևոր է պատմաբանների, սփյուռքագետների, մշակութաբանների և հասարակական կազմակերպությունների համար՝ նպաստելով հայկական սփյուռքի և Մերձավոր Արևելքի հայ համայնքների փոխգործակցության ու մշակութային կապերի ուսումնասիրության խորացմանը։