Лавр Водолазкин - Евгений

Կենսագրություն

Գիտնականը և նախագահը Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-76-508-2

Կրոն

Աշխատությունը ներկայացնում է հայ եկեղեցու դերակատարությունը և նշանակությունը XVIII դարի ազգային-ազատագրական շարժման ընթացքում։ Գիրքը ուսումնասիրում է, թե ինչպես է հայոց եկեղեցին ոչ միայն հոգևոր, այլև քաղաքական, կրթական և ազգային-մշակութային կյանքում ծառայում որպես ժողովրդի միավորման, ինքնության պահպանման և պայքարի ուժեղագույն հենարան։ Հեղինակ Արմեն Այվազյանը անդրադառնում է այն պատմական իրադարձություններին, առաջնորդներին և համայնքային գործիչներին, որոնց միջոցով եկեղեցին ակտիվ դեր է խաղացել ազատագրական պայքարի ձևավորման և հաջողության համար։ Գիրքը կարևորում է եկեղեցու դերը որպես ազգային գաղափարական կենտրոն, որը պահպանել է հայության պատմական հիշողությունը և արժեքները՝ առավել բարդ և վտանգավոր ժամանակներում։

Արտասահմանյան գրականություն

«Փոքրիկ իշխանը» (Անտուան դը Սենտ-Էքզյուպերի) հիասքանչ հեքիաթ-ալեգորիա է, որը ներկայացնում է մարդու հոգու պարզ և խորագույն արժեքները։ Գիրքը պատմվում է օդաչուի ձայնով, որը ճամփորդում է և հանդիպում Փոքրիկ իշխանին՝ մի փոքր մոլորակից եկած փոքրիկ տղայի։ Փոքրիկ իշխանը ճանապարհորդում է տարբեր մոլորակներով և հանդիպում տարբեր տարօրինակ մեծահասակների, որոնց միջոցով գիրքը քննադատում է անհոգ ու տարբերվող «մեծահասակների աշխարհը»։ Պատմության գլխավոր թեմաները են ընկերությունը, սերը, պատասխանատվությունը և մարդկային հոգու մաքրությունը։ Գիրքը մեծապես հայտնի է նաև այն պատճառով, որ այն մատուցում է պարզ, բայց խոր իմաստներ՝ մի շարք պատկերավոր ու խորհրդանշական ձևերով։ Փոքրիկ իշխանի և նրա սիրելի վարդի պատմությունը ցույց է տալիս, որ իրական սերը պահանջում է հոգատարություն, նվիրվածություն և հոգու ջերմություն։ Գիրքը հիշեցնում է, որ ամենակարևորը աչքով չես տեսնում՝ այն պետք է զգալ սրտով։ Սենտ-Էքզյուպերին գրքում օգտագործում է պարզ լեզու, բայց մեծ խորությամբ՝ ընթերցողին մտածեցնելով կյանքի մասին։ «Փոքրիկ իշխանը» հարմար է և՛ երեխաների, և՛ մեծահասակների համար, քանի որ յուրաքանչյուր տարիքում կարող ես գտնել նոր իմաստներ։ Այս հեքիաթը դարձել է համաշխարհային դասականություն՝ որպես մարդկային հոգու և արժեքների տպավորիչ պատում։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2011 ISBN - 978-9939-51-270-9

Հոգեբանություն

Այս գիրքը խոսում է ժամանակի ճիշտ կառավարման, արդյունավետության և սթրեսի նվազեցման մասին։ Այն օգնում է ընթերցողին հասնել ավելի շատ արդյունքի՝ առանց հոգնածության և մշտական անհանգստության։ Հեղինակը ներկայացնում է գործնական մեթոդներ և մոտեցումներ, որոնք թույլ են տալիս մարդուն լավ կառավարել ժամանակը, նվազեցնել անհանգստությունը և ավելացնել աշխատանքի որակը։ Գրքում ընդգծվում է՝ ինչպես ճիշտ ծրագրել օրն ու շաբաթը, ինչպես առաջնահերթություններ սահմանել, ինչպես բացահայտել «ժամանակի կլանիչները», ինչպես ասել «ոչ»՝ առանց մեղքի զգացման, ինչպես կառուցել սովորություններ, որոնք օգնում են առաջ շարժվել։ Գիրքը նաև ընդգծում է, որ արդյունավետությունը ոչ միայն շատ գործ անելն է, այլև առավելագույն արդյունք ստանալն է՝ նվազագույն էներգիայով։ «Առանց սթրեսի առավելագույնին հասնելու արվեստը» առաջարկում է պարզ, բայց ուժեղ սկզբունքներ, որոնք կիրառելի են ինչպես աշխատանքի, այնպես էլ անձնական կյանքի մեջ։ Հրատարակիչ - Նյու Մեգ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-9217-6-1

Այլ առարկաներ

Ուսումնական ձեռնարկը «Ջրի միջոցով փոխանցվող հիվանդությունները» ուսումնասիրում է հիվանդություններ, որոնք տարածվում են ջրի միջոցով, և ներկայացնում է դրանց կանխարգելման, ախտորոշման և վերահսկման հիմնական սկզբունքները։ Հիմնական թեմաները ներառում են՝ Հիվանդությունների տեսակներ – կոլերա, տիպային տիցեռիա, գաստրոէնտերին վիրուսային և բակտերիալ ինֆեկցիաներ։ Տարածման մեխանիզմներ – ջրի աղտոտում, սանիտարական պայմանների խախտում, սննդի միջոցով փոխանցում։ Կարգավորում և կանխարգելում – ջրի մշակման մեթոդներ, սանիտարական կանոնների պահպանում, հանրային առողջության ծրագրեր։ Ձեռնարկը նախատեսված է բժշկության, առողջապահության և հանրային առողջության ոլորտի ուսանողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են ջրի միջոցով փոխանցվող հիվանդությունների կանխարգելման և վերահսկման ռազմավարությունները:

Փիլիսոփայություն

երհայեցումներիցս մեկի ժամանակ հանդիպեցի նախամարդուն՝ ճիշտ այն պահին, երբ գտնվում էր կենդանական վիճակից մարդկայինին անցնելու կամրջին, բայց ինձ համակած, երբևէ չտեսնված ամոթը թույլ չտվեց զրուցելու չափ մոտ գնալ նրան, իսկ երբ նա ինձ նայեց մարդու կողմից երբևէ տրված բոլոր հարցերը մարմնավորող հայացքով՝ անմեղություն ճառագող ժպիտով, ես, մտաբերելով մարդկային իմացության բոլոր հետևանքները, ուժերի առավելագույն լարումով միայն կարողացա գոռալ․ «Չիմացությունդ քո պաշտպանությու՜նն է, չիմացությունդ քո պաշտպանությու՜նն է, …», ու սթափվեցի սեփական աղաղակումից՝ շուրթերիս զգալով ծորացող, նրան չասված բառեր, որոնք զգուշացմանս շարունակությունն էին. « …` ինքդ քեզանի՜ց, ինքդ քեզանի՜ց …»։ Հետո ես նրան հանդիպեցի ևս մեկ (վերջին) անգամ՝ արդեն իր նախաձեռնությամբ, երբ ինքս էի կանգնած մարդուց Բարձրագույն Ես-ին անցնելու կամրջին, որտեղ նա, մահին նախորդող ու մահն ազդարարող վերջին շնչի հանգստությամբ, շշնջաց զգուշացմանս պատասխանը. «Գիտե՜մ, գիտե՜մ, ․․․», ու հեռացավ՝ շուրթերիս թողնելով անմեղություն ճառագող իր ժպիտը. որ ինքնարարումն այլընտրանք չունի …