ՍԱՐՔԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԻ ՆԱԽԱԳԾՄԱՆ ԵՎ ԱՐՏԱԴՐՈՒԹՅԱՆ ԿԱՊԻՏԱԼ ՆԵՐԴՐՈՒՄՆԵՐԻ ՀԱՇՎԱՐԿԸ

Lեզվաբանություն

Որոշչի արտահայտման եղանակները անգլերենում վերաբերում են այն միջոցներին, որոնցով նախադասության մեջ նկարագրվում կամ հստակեցվում է գոյականը։ Անգլերենում որոշիչը կարող է արտահայտվել մի քանի հիմնական ձևերով։ Առաջին հերթին այն արտահայտվում է ածականներով (adjectives), որոնք ուղղակիորեն բնութագրում են գոյականը, օրինակ՝ a beautiful house կամ a big city։ Երկրորդ եղանակը նախադասական կապակցություններն են՝ prepositional phrases, որոնք ավելի մանրամասն տեղեկություն են տալիս գոյականի մասին, օրինակ՝ the book on the table կամ the girl with long hair։ Երրորդ ձևը մասնակցային կառույցներն են՝ participial phrases, որոնք օգտագործում են ներկա կամ անցյալ դերբայներ, օրինակ՝ the man standing near the door կամ the broken window։ Որոշիչը կարող է արտահայտվել նաև հարաբերական նախադասություններով՝ relative clauses, որոնք սկսվում են who, which, that հարաբերական դերանուններով, օրինակ՝ the student who studies hard կամ the car that I bought yesterday։ Բացի այդ, անգլերենում որոշիչ կարող են լինել նաև գոյականային կապակցությունները (noun modifiers), երբ մի գոյականը օգտագործվում է մյուսը բնութագրելու համար, օրինակ՝ school bus կամ history teacher։ Այս բոլոր միջոցները միասին օգնում են ավելի ճշգրիտ և բազմազան կերպով նկարագրել առարկաները, մարդկանց և երևույթները անգլերեն լեզվում։

Բնապահպանություն

Նվիրված է լեռնային էկոհամակարգերի պահպանության, կայուն օգտագործման և կառավարման հիմնարար սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Գիրքը ներկայացնում է լեռնային լանդշաֆտների առանձնահատկությունները՝ ռելիեֆի բարդ կառուցվածքը, կլիմայական փոփոխականությունը, հողերի էրոզիայի բարձր ռիսկը և կենսաբազմազանության յուրահատուկ կազմը՝ ընդգծելով դրանց զգայունությունը մարդու գործունեության նկատմամբ։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է լեռնային տարածքների էկոլոգիական հավասարակշռության խախտման հիմնական պատճառները՝ անտառահատումներ, անթրոպոգեն ճնշում, անասնապահական և զբոսաշրջային ազդեցություններ, ինչպես նաև դրանց հետևանքները՝ սողանքներ, հողի քայքայում և կենսաբազմազանության կորուստ։ Աշխատությունում ներկայացվում են պահպանության և վերականգնման ժամանակակից մոտեցումները՝ ներառյալ էկոհամակարգային կառավարումը, պահպանվող տարածքների ստեղծումը, հողերի ռացիոնալ օգտագործումը և էկոլոգիական մոնիթորինգի կիրառումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայուն զարգացման սկզբունքների կիրառմանը լեռնային շրջաններում և տեղական համայնքների ներգրավմանը բնապահպանական գործընթացներում։ Գիրքը նախատեսված է էկոլոգիայի, աշխարհագրության, բնապահպանության և ռեսուրսների կառավարման ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես համապարփակ գիտական և գործնական ուղեցույց լեռնային լանդշաֆտների պահպանության գործում։

Տնտեսագիտություն

Նվիրված է տնտեսագիտական տեսությունների ձևավորման, զարգացման և փոխակերպման պատմական գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, պատմության, պետական կառավարման և սոցիալական գիտությունների ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են տնտեսագիտական մտքի հիմնական դպրոցները և ուղղությունները՝ սկսած հին աշխարհի տնտեսական գաղափարներից մինչև դասական, նեոդասական, մարքսիստական և ժամանակակից տնտեսական տեսություններ, բացատրվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում տնտեսական համակարգերի վերաբերյալ ձևավորված մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը տնտեսական քաղաքականության և հասարակական զարգացման վրա, մանրամասն քննարկվում են Ադամ Սմիթի, Դավիդ Ռիկարդոյի, Կառլ Մարքսի, Ալֆրեդ Մարշալի և այլ նշանավոր տնտեսագետների գաղափարները, աշխատությունը անդրադառնում է նաև XX–XXI դարերի տնտեսական մտքի զարգացման նոր ուղղություններին՝ քեյնսյան տնտեսագիտություն, ինստիտուցիոնալ մոտեցումներ և գլոբալ տնտեսական մտածողության ձևավորում, ներկայացվում են տնտեսագիտական տեսությունների կիրառական նշանակությունը տարբեր տնտեսական համակարգերում և պետությունների տնտեսական քաղաքականության ձևավորման գործընթացում, գրքում ընդգծվում է տնտեսագիտական ուսմունքների պատմության դերը ժամանակակից տնտեսական գիտության տեսական հիմքերի ձևավորման և տնտեսական մտածողության զարգացման գործում, աշխատությունը համադրում է պատմական, տեսական և վերլուծական մոտեցումները՝ ձևավորելով տնտեսագիտական մտքի էվոլյուցիայի ամբողջական պատկերացում։

Պատմություն

Կիլիկյան Հայաստանը միջնադարյան հայկական պետականություն էր, որը գոյություն է ունեցել 11-14-րդ դարերում Կիլիկիա տարածաշրջանում՝ Միջերկրական ծովի արևելյան ափին, և ձևավորվել է այն ժամանակ, երբ Armenia-ի բնակչության մի մասը սելջուկյան արշավանքների և քաղաքական ճնշումների հետևանքով տեղափոխվել է այդ տարածք։ Կիլիկյան Հայաստանի հիմքում կանգնած էր հայ իշխանական տների և ռազմաքաղաքական առաջնորդների գործունեությունը, որոնք աստիճանաբար ստեղծեցին ինքնուրույն պետական համակարգ, իսկ հետագայում այն վերածվեց թագավորության՝ հայտնի որպես Cilician Armenia։ Այս պետությունը կարևոր դեր է խաղացել տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ՝ համագործակցելով խաչակիրների հետ, ինչպես նաև պայքարելով Բյուզանդիայի, սելջուկների և այլ ուժերի դեմ։ Կիլիկիան դարձել էր տնտեսական և մշակութային զարգացած կենտրոն, որտեղ զարգացել են առևտուրը, ծովային կապերը և հայկական միջնադարյան մշակույթը՝ ձեռագրերի արվեստը, ճարտարապետությունը և իրավական համակարգը։ Մայրաքաղաքներն էին Տարսոնը, Սիսը և այլ քաղաքներ, որոնք դարձել էին քաղաքական և մշակութային կենտրոններ։ Կիլիկյան Հայաստանը նաև կարևոր դեր է ունեցել որպես միջնորդ Արևելքի և Արևմուտքի միջև՝ հատկապես խաչակրաց արշավանքների ժամանակաշրջանում, ինչը նպաստել է նրա միջազգային կապերի ընդլայնմանը։ Սակայն 14-րդ դարում ներքին թուլացման, արտաքին հարձակումների և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների հետևանքով Կիլիկյան հայկական թագավորությունը կորցրեց իր անկախությունը և վերջնականապես անկում ապրեց։ Ընդհանուր առմամբ, Կիլիկյան Հայաստանը համարվում է հայկական պետականության կարևոր փուլերից մեկը, որը շարունակել է հայկական պետական և մշակութային ավանդույթները նոր աշխարհագրական և քաղաքական պայմաններում։

Աշխարհագրություն

Արևելա-Եվրոպական և Արևմտասիբիրական հարթավայրերը Եվրասիա մայրցամաքի ամենախոշոր հարթավայրային տարածքներից են, որոնք առանձնանում են իրենց ընդարձակ տարածքով, համեմատաբար հարթ ռելիեֆով և բնական-աշխարհագրական պայմանների յուրահատուկ համադրությամբ։ Արևելա-Եվրոպական հարթավայրը տարածվում է Արևելյան Եվրոպայի մեծ մասով՝ ընդգրկելով Ռուսաստանի արևմտյան հատվածը, Ուկրաինան, Բելառուսը և հարակից տարածքները, և բնորոշվում է թույլ ալիքավոր մակերևույթով, հին բյուրեղային հիմքի վրա ձևավորված նստվածքային ծածկով, ինչպես նաև բազմազան կլիմայական գոտիներով՝ մերձարկտիկականից մինչև չափավոր մայրցամաքային։ Այստեղ զարգացած են խառը և լայնատերև անտառները, անտառատափաստանային և տափաստանային գոտիները, իսկ ջրագրական ցանցը խիտ է՝ ներառելով Վոլգա, Դնեպր, Դոն և այլ խոշոր գետեր։ Արևմտասիբիրական հարթավայրը գտնվում է Ուրալյան լեռներից դեպի արևելք՝ մինչև Ենիսեյ գետը, և համարվում է աշխարհի ամենամեծ ցածրադիր հարթավայրերից մեկը, որը ձևավորվել է հաստ նստվածքային շերտերի կուտակման արդյունքում և ունի չափազանց հարթ, տեղ-տեղ ճահճապատ մակերևույթ։ Նրա կլիման ավելի կտրուկ մայրցամաքային է՝ ձմեռները երկար և սառը, ամառները՝ կարճ ու համեմատաբար տաք, ինչի հետևանքով տարածքում լայնորեն տարածված են տայգային անտառները և ճահճային էկոհամակարգերը։ Երկու հարթավայրերն էլ ունեն կարևոր բնական ռեսուրսային նշանակություն՝ ներառյալ նավթագազային պաշարներ, հողային և անտառային ռեսուրսներ, ինչպես նաև մեծ դեր են խաղում Եվրասիայի կլիմայական և էկոլոգիական համակարգերում՝ ազդելով օդային զանգվածների շրջանառության և բնական գոտիների ձևավորման վրա։

Բժշկություն

Տուբերկուլյոզի արտաթոքային ձևը հիվանդության տեսակ է, որի դեպքում միկոբակտերիաները ախտահարում են ոչ թե միայն թոքերը, այլև մարդու օրգանիզմի այլ օրգաններ և հյուսվածքներ։ Տուբերկուլյոզը վարակիչ հիվանդություն է, որը հիմնականում առաջանում է Mycobacterium tuberculosis բակտերիայից և կարող է տարածվել արյան կամ ավշային համակարգի միջոցով՝ հասնելով տարբեր օրգաններ։ Արտաթոքային տուբերկուլյոզը կարող է ախտահարել ոսկրերը, հոդերը, ավշային հանգույցները, երիկամները, միզասեռական համակարգը, ուղեղի թաղանթները և այլ օրգաններ։ Այս ձևը հաճախ ավելի դժվար է հայտնաբերվում, քանի որ ախտանիշները կարող են լինել ոչ սպեցիֆիկ՝ երկարատև թուլություն, ջերմություն, ցավ ախտահարված հատվածում, քաշի կորուստ և ընդհանուր վատ ինքնազգացողություն։ Օրինակ՝ ոսկրային տուբերկուլյոզի դեպքում կարող են առաջանալ ցավեր և շարժման սահմանափակումներ, իսկ նյարդային համակարգի ախտահարման դեպքում՝ գլխացավեր և նյարդաբանական խանգարումներ։ Արտաթոքային տուբերկուլյոզի ախտորոշումը պահանջում է լաբորատոր, ռենտգենաբանական և միկրոբիոլոգիական հետազոտություններ, ինչպես նաև երբեմն բիոպսիա։ Բուժումը երկարատև է և հիմնականում ներառում է հակատուբերկուլյոզային դեղամիջոցների համակցված ընդունում՝ բժշկի խիստ հսկողությամբ։ Հիվանդության կանխարգելման համար կարևոր է ժամանակին հայտնաբերումը, BCG պատվաստումը, առողջ ապրելակերպը և վարակված անձանց հետ շփման սահմանափակումը։ Արտաթոքային տուբերկուլյոզը համարվում է լուրջ բժշկական խնդիր, սակայն ճիշտ բուժման դեպքում հնարավոր է լիարժեք ապաքինում և բարդությունների կանխում։