Ճանճերի տերը - Վիլյամ Գոլդինգ

ՎԻԼՅԱՄ ԳՈԼԴԻՆԳ

ՃԱՆՃԵՐԻ

ՏԵՐԸ

ՎԻԼՅԱՄ

ԳՈԼԴԻՆԳ

առավ:

Ճանձերիտերը

ՔրիսթըֆըրՄարթինի երկու մահը վիպակներ

«ԽՈՐՀՐԴԱՅԻՆ

ԳՐՈՂ»

ԵՐԵՎԱՆ 1990

ԳՄԴ

84,

4Մբ-4

Գ 750

Անդլերենից թարգմանեց

ԼՕՔՋը

ՔԱՒՇՒԷՔ

ՕՒ

ՄՃՔ ՈՎ

ԵՑ

ՕԷՒ ՇՒԷՋ151ՕՔ

ՂԷ

քԼ|ԷՏ

(1ԷԷ

1ԽՕ

Ճո)

ԶԲճՂ

ԱՐՏԱՇԵՍ

ԷՄԻՆԸ

ԷՏ

Գոլդինգ Վ. Վ 750

ռերը: Քրիսքիրֆըը Մարթինիերկու մատը: Ճանճերի Վիղակներ Վիլյամ Փոլդենգ: քարգմ.ԱրտաԼԲնագը. շես էմինր|.-եր.' Խորձրդ.դրող, 19890.-- 384 էջ: |

«Ճանճերը տները» Համաչխարչային ճանաչում է գտել որպես անգլիացի արդի խոչորազույն արձակագցրի լավագույն ստեղժագորՑությունը, Առաջինճալացբից ճանմարդաբնակկղզի» քեմայր ճերքական տարբնրակթվացող այս պատմությունըճեղինակի փֆիլի»»փայական ընդճանրացմանձիրքի չնորճիվ ղառնում է ռրոչակի Հանցամանջներում մարգկային բազացակրքությանայլասերման ն կործանման

սքավ

դղգուչացում:

Բնության տարերքի դեմ մարղկային կամքի աննկուն պայքարի, ցանկացած պայմաներում ճույսը չկորցնելու, ճումանիզմի շնչով է ցրված «Քրիշքըֆըր Մարքինիերկու մաչը» վիպակը:

Ը)

Էռե:

Գ

(01)

Լօոմօր,

(28)

4402010100

ԼՏՑՈ

Ճ. Էռեօ՛

5-Շ50-00527-1

805էօր

109--90 Շ

ԳՄԴ

54.

4Մբ-4

օբողջ ժԽորՀրդային ճրատարակչություն,

թարգմանվածէ ճայնրեն,

Բն տոմ ԵՀբոո 15 քն» օՈ1961

ՄԱ2801 ւն

ի ԱէՀո օՈ հ)չ 9Հհժծլ: հոմ, իչ ՐՀ: ՏԵԼ 5աէ Է44 հթ 7ԹՈՀիշ: 4. ՃԱ րօսոձ հլու հՀ

սմ ի: Հ

հօշն, ԷԼ: Ի աթթ Ճոժ ԵԼօԽՀո Մսռէ: 4 88Տիծմ սք2145 125 ՀՇիօօմ Ե ՃոօԼհծք, ե11881, "ՅԱՏ Մոսի"

Հ

15 ն

Եսի

ձոմ ֆօկօո, Յ45

ԱԷ Տ0Հ 601իչ հզսոժչքքոօա ի:ավ Թվքա«ղոչ, վ`Հ68լթյոժոծբ: 818 մոս" Լիծ տծոօ« Տ, "1:ջո16 լ

էհ

1:5 .

Դ իչ (ում Եօ) 5օբքծմ Յոժ )Հ1ե«Ժ իչ 9156 ՌՈՇ 8ՀՏէաՀ (հՅէ /ոՅժՀ էհօ յսոջի:546 քօ: Շօսուծչ. (24

Դեշ 70166 5քօեօճջոյո. "ԼՂ ո'լ օօ «ոփ 81 ԼիծչՀ Շ(6ծք4ւ հտոմ17 իծ օԺՈծԼ օՐԼիՀ «0166 օՅՈծ ԵոՀեյոքԾԿԼօՐԼ օո 8 8ոօոջ): »1Ռ4-Եւ63: 86 Լիլ ալտ Հ էւծօնչ օք հլ ԱՌչօ5 ԿՀ քլսոք. օսջիւ ոմ փօքոջ. ԷԼՀ ԵՀու 4օԽո, (օոօ5ՀՎ

11Հհ6Վ

70ԱՐՎ.ԷԼ:

Է

մօ էհօոոչ 646(Խ է

աաշոոմվ

աջ ջիօոծ՛ հռո ԼհՀ (ու Եօ: (Թոմ. Տ416իւոջօսէ 53Թ էՇօք«Վ սք չհ/օսջի Լհչշե Տքծօէտ6ն5. "ԴՄԻՇՐՇ5փՀ ոո սոմ ԼիՀ ոծքնքիծժոծ՛'

Սոռաջին գլուխ 1/2

Դ»

ԽԵՑՈՒ

ԿԱՆԸ

խարտյաշտղան ցած իջավ վերջին քարափիցն սկսեց ճաԹեն նր նապարճ ճարթնլ դեպի ծովախորչլրո գդպրորական

։:վիթրը նա Ճանել ու քարշ էր տալիս Հետեից, բայց գորշ շապիկը բրանաթաքախէր, իսկ մաղերը ծեփվել էին ճակաերկար սպիով ջունգլին Ճատող ծառաղուրկ ին: Շուրջբոլորը շերտն ասես քարաբաղնիսլիներ: Տղան դժվարությամբառաջ ր զնում մացառների ու ծառերի փշրվածբների միջով, երբ: Ճանկարծ, վճուկի պես աղաղակելով, ոտքի տակից ղուրս պրձավ դեղնակարմիրմի թոչուն։ ինչ-որ տեղ նրա կանչին արձագանըքնցմեկ ուրիշը, -ծ-Հե՛ սպասի... Քացատիեզրին, կաթիլների տարափ առաջացնելով, մի քանի թուփ ցնցվեց: Սպասիյ-- ասաց ձայնըյ-- ես խճճվել եմ. խարույաշտղան կանդ առավ գուլպաները մեքենայաբար շտկեց, այդ շարժումով չջունդյին մի պաՀ նմանեջնելով --

ու

Անգլիայի կոմսություններինո Ձայնը նորից խոսեց.

Չեն թողնում շարժվեմ անտեր թվերըո

--

Ձայնի տերը, բաճկոնը քրքրելում,Ճետնանցդուրս մազըլպել թվուտներից։ նրա թմբլիկ, մերկ ծեկներն ամբողջովին քերծված էին: Տղան կռացավ, խնամքբովպոկեց ճագուստին շուռ կպած փշերն եկավ: նա խարոլաշից ցածր էր ու շատ գեր։ Առաջանցավ, ոտքերի ճամար աղպաճով տեղ փնտրելով, ն ակնոցի Հաստ ապակիներիմիջով նայեց վեր: ին բարձրախոսովմարդն ո՞ւր կորավ Շիկաճերտղան գլուխը տարուբերեց ինձ որ Հարցնես, էս կղղի է: ծՀրենծովի մեջ էլ Հայոլո Մեծեր կարող են իսկի չլինել. ու

--

--

Ժիրուկըցեցվեց: Ո՞նցթե, րա օդաչո՞ւնլնա չէր երեում, --

րայց

Հո

էն

աո-

ջեի խցիկում էր, չէ", խԽարտլաշն աչքերը կկոցած նայում էր ծովի ժայռին: Հետո մնացած երեխեքը,-- շարունակեց դիրուկըչ-դոնե կեսը փրկված կլինեն, չէ՞ւ Ճիշտ չե՞մ ասում: տղան որքան կարելի է անբոնազբոս դիմեց չրի Խարտլաշջ կողմը: նա փորձում էր անմիջականլինել ու շատ բազաճայտ չցուցաբերել իր անտարբերությունը, բայց գիրուկը վրա էր տալիս: ի՞նչ, ուրեմն, մեծեր Ճե՞չ չեն մնացել, Չեմ կարծում, քենմնացած լինեն,-- Հանդիսավորասաց խարտյաչը, բայց ն իսկույն նրան ճամակեց ճանկարժ իրականհացածբաղձանքիբերկրանքը: նա բացատի մեջտեղում կանգնեց գլխի վրա բերանով մեկ ժպտաց շուռ տված գի--

--

--

ու

բուկին:

Մեծերըչկա՞ան... Գիրուկըմի պաճ մտածեց: Քա էն օղաչո՞ւն: Խարտյաշըոտքերը ցած իջեցրեց

ու

նստեց քրտնխաշ ճո-

ղին:

մեղ ցած դցեց, իսկ ինքը քոռսվ-գնաց, Սենց տեղ չէ՞ր նստելու, էն էլ ակերով ինքնաթիռով: Մեր վրա Հարձակվեցին,չէ՞... Ոչինչ, ինքն ուզածիդ սլես Հետ կդա նա

--

Ճո

--

--

դլութը տարուրերեց: Փիրուկը Մենքոր իջնում էինք, ես

--

մեր էն կողթը կրակ էր կպել: Նա

պատուճանիցնայում էի՝

ճայացբով չափնցբացատը:

Էս բոլորն ինքնաթիռիարածե էր: ձեռքը պարզեց ու շոշափեց Խարտյաշչր

--

ծառի փշրված բունը, նրա Հետաքրքրությունըկարծես թե արքնացավ: Ասում ես էլի, բա ի՞նքն ինչ եղավ,-- ասաց նայ-կամ կտորները: Փոթորիկըքշեց լցրեց ծովը: Տես ո՛նը է փշրել բոլոր ծառերը: Մեջը եբոի դեռ երեխեք կային: Շա մի պաճ մարանեց, Հարցրեց. ասլա վերջապես --

--

-

Անունդի՞նչ է: Ռալֆ:

--

-.

սպասեց, որ իր անունն էլ Հարցնեն, բայց 1ալֆ Փիրուկը անունով տղան ոչ մի հախաձեռնությունչցուցաբերնեց,ցրված ժպաաց, ոտքի կանգնեց նորից դիմեց ծովախորշիկողմը: ու

Փիրուկը

ճետ

չմնաց:

Երնի էատեղմերոնցից էլի լիքը կան,

--

տեսել:

դու

ոքի չե՞ս

ոչ

Ռալֆը գլուխը թափ տվեց ն քայլերն արագացրեց, բայց նա վովեց դետնին: ճյուղի դեմ առավ, Գիրուկըշնչակտուր կանդնեց նրա կողքին: -- Մորթուրս Հի թողնում վազեմ,- բացատրեցեւս,-շնչարգելությանս ճամար: -- Շնագելությա՞ն: ոտքը

ու

Հայ շունչս տեզը չի գալիւ ես մեր դպրոյի շնչարգելությամբ միակ տղան էիւ-Է Հպարտությամբ ասաց դիրուկը:-Համ էլ երեք տարեկանիցակեոց եմ դնում: նա ակնոցը ճանեց ն Մեկնել Ռալֆին, աչքերը ճալճպաց--

հելով մաքրել: ննրքին ակնոցն ու

ու

էգ մրգերը... աչքի անցկացրեցբացատը:

-Է

նա

ես ոնց որ

--

նա

թփերի --

ժպտալով, Հետո կեղտոտ բաճկոնի փնչով սկսեց ժանկարծերա դունաս ղզեմքըծամածովել ցավից ու կենտրոնացումից:։ նա սրբեց այտերի քրտինքն իսկույն տեղը Ճագցրեց

թե, էդ մրգերից...

ակնոցը շտկել, Հանկարծ նետվեց մի կողմ

ու

պաղեը

ետնում:

Հեսա կգամ...

Ռալֆը զգուշությամբ ուռքի կանգնեցն ճյուղերի արանքով սպրդեց անտաո։ Շուտով գիրունի տնքոցները մնացին չետնում, ն նա մոտեցավ իրեն ծովից անջատողվերջին պատնեանտառից դուրս շին: Մագլցեք կոտրված ծառի վրայով ու

հկավփ

Ամբողջափով մեկ փետրավորարմավենիներէին ցրված

նրանքաճում

կողմը թեքված, ն էին ուղիղ, կոր կամ արեիխ իրենց կանաչ բներով ճախրում էին երեսուն մետրանոց բար6

ձունքում: Տապալվածծառերի բները տեղ-տեղ պատոել էին խոտի կոշտ զորդգը, որը ցիրուցան ծածկված էր փտող կոկոսներով ու արմավի ծիլերով: Հետնում միայն մուժ անտառն էր ու բացատի հրկար սպին: Ռալֆը, ծառին Հնենմաժ,կանգնել ու անքարք նայում էր առջեի շողշողուն ջրին, Մի մղոն Ճեռվում, մարջանի խութնրին խփվելով, փրփրում էր մուգ կասլույտ օվկիանոսը, բայց խութերի անկանոնաղեղի մէջ փակված ծովախորշը լեռնային լճակի պես Հարթ էր ու անխոռբվն շողում էր երկնագույնի, կանաչի ու ծիրանու րոլոր հրանդներով: Արմավներիդարավանդի ու ծովի միջն ընկած նոր լողափը անծայր աղեղով ձդվում-Հասնում էր անսաճմանությանը: Ամենուր իշխում էր թանձր, ճամարյա տեսանելի շոզը:

Ռալֆը դարավանդիցթոավ

կոշիկներովխրվեց ավազի մեջ: Շոգր խփեց գլխին:Հադուստըսկսեք խանդարել, ն նա դեն նետեց կոշիկներն ու կտրուկ շարժումով ոտքերից ձդեց գուլպաները:Հետո նորից ցատկել դարավանդին,գլխի վրավով Ճանեց չաղիկն ու կանդենց գանդանմանկոկոսների կողքին, արմավներիկանաչ ստվերներիխաղի տակս Աղա գոտին արձակեց, դուրս սաճեց շալվարի ու վարտիքիմիչից ն, բոլորովին մերկ, ճայտցքն ուղղեց ցոլլլուն ծովի ու լողափի ու

կողմը:

Տղան րավականմեծ էր՝ տասներկուսնանց,

կորյնելով մանկական ցմփորությունը, դեռ ձեռք լէր բերել դեռաճասի կաղմվածքին ճատուկ անշնորճքությունը: Ուսերի քափից լալնությունից դատելով, նա կարող էր բոնցքամարտիկ դառնալ, սակայն մեղմ աչքերն ու բերանիուրվագիծը բաղրեչոդություն էին վկայում: նա թեթնակի թակացրեց արմավենու բնին ն, ի վերջո ճամակերպվելովկղզու գոյության ճետ, լիանորից կանգնեց գլխի վրա: Հետո ճարպկոԹոք ծիծաղեց ընենշուռ եկավ, ցած թռավ ղարավանզից,ն, ծունկի դալով, երկու ձեռքով ավազը բաշեց իր մոտ: ԱպաՃետ նստեց ու իր փայլուն,անձանդիստաչքերը դարձրեց չրի կոզմը: -- Ռա՞լֆ... ոտքերը զգուշորենիջեցրեցու նլսԳիրուկըդարավանդիլց եյ

ու

ու

տեց եղրինս --

կներհա,որ

ուշացա,

էդ մրգերը...

նա

ակնոցը սրբեց ու ղրեց իր կլորիկ չրին։ Շրջանակը քթարմատին վարդագույն խորը Հետք էր թողել: Փիրուկը քննական ժի Հայք նետել Ռալֆի ոսկեզույն մարմնին, ն ձնոքը գրեց կրծքի երապա նայից սեփական Ճճաղզուստին կար շղթայի ծայրին: Վերջապեսնա չղթան վճռաբար քաշեց ու զլխի վրալով ճանեյ բաճկոնը:

Թքած:

Ռալֆն աչքի ծայրով նրան էր նայում, բայց ոչինչ չասաց: երկի պետք է բոլորի անուններնիմանալ,-Է ասաց դի--

ցուցակ սարքել: Պետքէ ժողով կանչել: Ռալֆն ակնարկը բանի տեղ չդրեց, ն գիրուկը ստիպված եղավ շարունակելը ինձ ինչ էլ ասեն, ոչինչ,-Է մտերմաբար խոստովանեց

րուկը,-Է

ու

աշ

մենակ քե դպրոցի անունը չկպլնեն

նա--

Ռալֆըփոքր-ինչ աշխուժացավ -- ի՞նչ ոլն ուն: Գիրուկըճետ նայեց, կռացավ Ռալֆի մոտ Դպրոցումինձ Խոզուկ էին ասում: Ռալֆը պոռթկաց վեր ցատկեց, -- Խո՛-ղուկ, Խո՛-զուկ: վավէլի, Ռալֆ...

ու

փսփսաց.

--

ու

--

Խոզուկնանախորժ կանխաղդայումովձեռքերն իրար սեղ-

մեց:

չէ՞, որ չեմ ուղում... Ախրես ասեցի, Խո՛-ղուկ, Խո՛-ղուկ' Ռալֆը պար դալով վազեց արնի տակ թները պարզած ճետ եկավ, կործանիչինքնաթիռի կերպարանքառած, խոզու--

--

ու

կին զնդակոծելով: --

4ր՛զղզգ»

գը՛-Գե՛-Գբ՞-դը՛-զը՞»--

գաՀչավիժեըլ խողուկի ուռքերի տակ ու պառկածմնաց ավազներիմեջ, շարունակելով Ճոռձռալ կխո՛-գուկ: խոզուկըդժկամությումբ ժպտացչ կամբին Ճակառակուրախանալով, որ առնվազնճանաչում է գտել, Դե լավ, եթն ուրիշներին չես ասելու..: նա

`

--

--

Ռալֆն, ավազի մեջ թավալ տալով, քրքջում էր: կենտրոնացման ու ցավի արտաճայաությունը նորից «այտնվեց Խողուկի դեմքին Էս բուլեիս կդում... նա եորից նետվեց անտ աու Ռալֆը ոտքի ելավ ու վազել աջ Այնտեղլողափի սաձուն դիծը կտրուկ ընդճատվումէր կոիտ անկյուններով՝ վարդագույն գրանիտի Հսկայական մի սալ անգթորեն Հատում էր անտառոր,դարավանդն ավազը ն մխրճվում ջրի մեջ, ստեղժելով մեկ մետրից քիչ բարձր մի Հարթակ: Այն ծածկող Ճճողինեղ շերոի վրա կոշ խոտ ու մատաղ արմավենիներ էին աճում: Հողը չէր չերիքում, որ մոտ արմավները մի լավ Հասակ առնեն, ն, լոք մեւորի ճասնելուվ,նրանք չորանում ու տապալվում էին ցած, գոյացնելով նստելու ճամար շատ ձճարմարբների խաչաձնված մի ցանց: Դեռնս կանգուն արմավենիների ծածկի վրա ներքնից խաղում էին ծովախորշի չրի արտացոլված չողքերը: Ռալֆը, ձեռքերը Ճենելով, վեր թռավ ալդ ճարքակի վրա, դնա ւոտնց նրա ղզովուքյուննու ստվերը, մի աչքը փակեց ու վճռել, որ իր մարմնի ստվերներն իրականում կանաչ են: նա մոտեցավ Հարթակի եզրին ն նայեց ներքեւ Հատակըպարզ երեում էր՝ վճիւռ չուրը նախշված էր արնադարձայինջրիմուռներով ու մարջանով:ներքնում դես ու դեն էր անում փոքրիկ փայփիլուն ձկնիկներիմի վտառ, Ռալֆն ակամա բայականչեց, «լնչեցնելով բերկրանքի թավ լարերը: --

՝

--

ու

-- ԱռորՀա՞ս.. ձարթակիտակ նոր Հրայքներ կային:

Աստծու

արարնե-

բից մեկը, որնէ ծովամրրիկ կամ թերես ճենց այն ճողմը, որն ուղեկցել էր իրենց անկումը, ծովախորշի ներսում ավազ էր դիզել ու նրանից անջատելերկար ու խորը մի ավազան, որի մի ծայրը փակում էլ: վարդադույն ժայոր: Ռալֆը փորձից դիէ լինում,ն նաշօտեր,որ լորության ոլատրանքը խաբուսիկ րոք ճիասթափություն էր ակնկալում: Բայց կղզին այս անդամ էլ չխաբեց, ե այղ անչավատալի տվազանը, որին ալիքներն անկասկածմիայն մակընքացությանժամանակէին Ճճասնում, այնքան խորը դուրս եկավ, որ մի ծայրից նույնիսկ մուղ կահաչ էր, Ռալֆը մանրամասն ուսումնառիրեց ավազանիամ9

երկայնքը ն նոր միայն ցատկեղ մեջը: Փուրը մարմնից շաք էր, Ռալֆն ասես լսող տար մի մեժ լոգարանի մեջ: նորից Հայտնվեց, նստեց ժայոխեզրին ն սկսեց ախողուկը նախանձով նայել Ռալֆի կանաչ ու սպիտակ մարմնին: Այ թն լող ես ալիս, ճա Ս

--

Խո՛-զուկ:

-

ԽողուկըՃանեց կոշիկներն գուլպաները, խնամքով ղրանք դարսեց ժայռին ն ուռքի բութ մատով փորձեց ջուրը Տաք է։ Քա դու ի՞նչ էիր կարծում: ես բան չէի կարծում: Մորքուրս... Զզվեցրիրքո մորքուրով: Ռալֆը սուզվեց յրի տակ ն աչքերը բացել՝ ավազանը խորշից անջատող թումբն ասես լեռնաշղթա լիներ, նա ջիթը փակեց եկավ՝ ոսկեդույն լուլսի շողերը բեկվեցին շուռ պար եկան դեմքին: Խողուկըվճռականտեսքով սկսեց ճանել էր կարճ տարտատլ: Շուտով արդեն նրա գունատ թմբլիկ մարմինը բոլորովին մերկ էր: նա ոտքերի ծայրի վրա իջավ ու

--

-Է

--

--

ու

ու

ու

ավազոտ կողմն ի վար ն մինչն վիզը պպզեցջրի մեջ, Ճպարորեն ժպտալով Ռալֆի կողմըո

-- Ի՞նչ,չես լողանալո՞ւ: Խոզուկըգլուխը թասիտվեց: Փա լողալ

--

չգիտեմ: Չեն թողնում, թե չէ չնչարդելուչՀ-՞

թԹյունս...

ճպվցրիրքո շնագելությամբ:

--

Խոզուկըխոնարճարարձայն չճանեց:

Բայց դու ճամա թե լողալ գիտես, Հա Ռալֆը մնջքի վրա լողաց դեպի ափը, բերանը ջուր -

վաքեց

ն

բարակ չիթով

դուրս

Ճա-

փչեց: Հետո գլուխը բարձրաց-

Հինգ տարեկանիցլողալ գիտեմ, Ճայրս սովորեցրեք ինջը ոաղմական նավապետ էյ, Հենց որ աղատվիչ կգա մեզ փրկելու Քո 4ե՞րն ինչ Է Խոզուկնիսկույն կարմրեց: նաո-իմ Հայրը մեռել էւ.-- Արազ ասաց իսկ մայրս... նա ակնոցը Հանեց ն սկսեց փնարել, քն ինչով սրբի նս մորքուրիս ճետ եմ ապրում: ինքը քաղցրավենիրի նս

--

-.

.

--

քեիս

խանութ ուհի, գիտե՞ս, ինչքան էի ուտում՝` ինչբան ուղեր... իսկ քո Հայրը մեղ ե՞րբ կփրկի: Հենց որ կարողանա: Խոզուկը ջրից դուրս եկավ, ե, կաթկքալով, սկսեց գուլսպղայով սրբել ակնոցը: Առավոտյանտապի միջով նրանց նասնող միակ ձայնն այժմ խութերին փշրվող Ճորձանքի երկար, -.

ընդճատվող մոնչոցն էրս խսկի՞նչ կիմանա, որ մենք էստեղ ենք: Ռալֆը ջրի մեջ թմրում էր: Քունըպարուրում էր նրան, ծովախորշի փայլը չղարչել-էր ջանացող գայքակղիչ տեսիլքննրի պետ կիմանատ: «Ռրովչետեսմտածում էր Ռալջը՝ էր: Խութերից ճասնող մոլտոցը Հետվճետե ճեռանում Օդայականում կասեն: Խոզուկը գլուխը տարուբերեց, փայլփլող ակնոցը դրեց ջքին ն ներքն նայեց Ռալֆի կողմը: Ռչ ոք էլ չի ասի, Դու օդաչուին չլսեցի՞ր, չլաեցի՞ր ատոմային ոումբի մասին ինչ ասեց: Բոլորը մեռել են: Ռալֆը ջրից դուրս եկավ, կանգնեց Խոզուկի դիմաց ու ակսեց միտք անել այդ անսովոր պրոբլեմի մասին: Խոզուկըսլոկ չէր գալիս: վո կղզի է, չէ՞: նս էն ժայոր բարձրացել եմյ-դանդաղ ասաց ՌալՔը,-- ոնց որ թե կղզի է: Ասաց Խողուկը-- էս էլ կղզի է: Քոլորը մեռել են.-Ոչ ոք չգիտի, որ մենք կորել ենք: Ռչ քո Հայրը, ոչ էլ ուրիչ որնէ մեկը: նրա չուրքերը դողացին, ակնոցըմշուշվեց: Մենք էստեղ կմնանք մինչն չմեռնենք։ «Այդ խոսքերից տապն ավելի սաստկացավ անյանելի ծանրությամբ լցվեց, իսկ ծովախորչի փայլը սկսեց կուրացնել: Գնաժ,-- մրմնջաց Ռալֆը,-- ճրեն, շորեր: Դաժան արնին դիմանալով, նա վազեց-անցավ դրանիտե ծարթակով ն ճավաքեց իր ցիրուցան ճադգուստը:Փորչ շապիկը նորից ճագնելը զարմանալիորենճաճելի էր: Ապակըրրկին մագլկեց Հարքակն ու ստվերի տակ նոտեց ժի ճարմար --

«Ռրուվծեւոն

--

--

-

--

--

ու

--

բնի վրաւ Խոզուկը, իր ամբողջ ունեցվաժբը Քնի ասկ ծալած, զույնպնեսվեր բարձրացավ նա զգուշորեն նստնըդծովախորչշին հալող փոքր ժայռաբեկորի կողբին տասլալված բներից մեկին։ Ջրի խճճված չողթերը սկսեցին խաղալ նրա

Քիչ անցնա խոսեց: Մենք անպայման պիտիմյուսներին զտնենցը:Պիտիմի --

րան անենք: Ռալֆը չպատասխանեց: ԱՀա մարջանի մի կղզի: Արնից պատսպարված,անտեսելով Խոզուկի մռայլ զաշակություն-

ԽոզուկըՀանգիստչէր թողնում: ի՞նչ գիտես, թե մենք քանի 4ոդի ենք, Ռալֆը մոտնցավ կանգնեց Խովուկիկողքին: Տգիտնմ: Տեղ-տեղ զեփյուռը կնճռոտում էր շոգի մուժի տակ ձգված --

ու

--

սկսում էին խշխշալ, չրի Ճայելին, արմավննրի սաղարթքննրը ու լույսի աղոտ բժերը սաճում էին նրանց մարմնով կամ պայծառ թիթեռնիկների պես թպրտում սավերում: Խոզուկը նայեց Ռալֆին, նրա դեմքի ստվերները չրջվել էլն՝ վերնից կանաչ էին, ներքնում, չրի արտացոլումից՝լուսավոր: Արնիշողքը լոճճվել էր ժազերի մեջ:

Մենք պետք է մի բան անենք:

--

Վերջապեօ Ռոլֆը նայում էր նրան, բայց չէր տեսնում, իր նրաղած, բայց երբեք լիովին չիրականացաժ,վայրը ճանՀ կարծ մարմնավորվում էր, կյանք առնում: Ռալֆը դոճունաչ կուքյամբ ժպտաց: Խոզուկը, ընկալելով դա որպես խրա խուսանըք, Հաճույքից ծիծաղեց: --

-

եթն

սա

իսկապեսկղվի է...

է՞ս ինչ էր:

Ռալֆն այլնս չէր ծիծաղում

մատը տնկել էր ջրի կողգրկում կաքնադույն մի բան էր մը: Փարթամչրեժուռների ն

ընկած: -.

--

Քար կլինի: 9Չ|՝խեցի։

`

Խոզուկըանկարծ լսանդավառվեց:

Դիշտ որ, խեցի է,

--

նս

մեկիչանը դրանից ունհսելեմ,

նա ղրան փող էր ասում: Հենց որ փչում էր, մայրը էր գալիոսւԳիտե՞ս,ինչ քանկանոցբան է... .Ռալֆի կողքին արմավի մի ծիլ թեքվել էր ջրի վրո' Մակավ Հողը Հազիվ էր դիմանում նրա քաշին, ու այն վաղ քհ ուշ պիտի ընկներ: Ռալֆն այդ ծիլը դուրս քաշեց ու մտցրեց ջուրը, ցիրուցան անելով ւչսպղուն ձկնիկներին: Խոզո'կը վտանգավոր կերսլով թեջվնց ցած:

բայց

դուրս

-- կամաց, կջարդես: -- Ձենդ կարի: Ռալֆը ցրված էր։ Խեցին սիրուն էր ու Հետաքրբիր՝լավ խաղալիք, բայց դերող անուրջները դեռնս ղատում էին նրան Խողուկից, որն այդ պարադայում պարզապես ավելորդ էր: Արմավի ծիլը ճկվեց ն խեցին չրեց չրիմուռների մեջ, Մի ձեռքր որոլես ճննարան դործաժելով, Ռալֆը մ լուսով սեղմեց այնպես, որ Խոլծակը ն կաքկքող խեցքն վեր բարձրացրեց ղուկն այն բոնի Այժմ, երբ լսեցին կարելի էր ձեռբ տալ, Ռալֆը նուլնաչես ոգնորվեց: Խողուկը նորից բլբլում էր: անունը Փող էր: էնքան քանկ, չես պատկերացնում: եքն ուվլենայիրմի տեղից տոնել, ամպի չափ փող իտի տավիր, լիքը... ինջը ղրան պատից էր կախում, իսկ մորՀՇ

սա

թուրս...

Ռալֆը խոզուկից իեցին վերցրեց, ն նրա ձեռթին մի թանի կաթիլ չուր ծորաց: Խեցինկաթնագույն էր, տեղ-տքղ բը վարդագույնի խփող: Փոջրիկ անցքով սուր դագաքից մինչն վարդագույն շուրքերի գեղեցիկ բայվածջն ընկած տ..սնութ մատնաչափը թեթնակի ոլորվող, նրբին պարդանախչերով դաջվաժ մակերես էր: Ռալֆը զղուշությամբ քափ տվեց խեերկար փողի մեջ կուտակված ավաղ կովի բառաչի պես էր ստացվում: Հետո ինըը սպղիտակ քարեր էլ ուներ, ու վանդակի մեջ քառած կանաչ քուքակ Բայց գե սպիտակ քարը ոնց էլ փչես, բան դուրս չի դա, էնպես որ նա ասում էր, թե... Խոզուկըլոնց, որ շունչ բաշի ն շոյեղ Ռալֆի բոնաժ փայլլուն խեցինո

ցու

--

--

ա.

Ռալջ,

Ռալֆը վեր նայեց: Մենք սրանով կարող ենք բոլորին կանչել անել: Սրա ձայնը որ լսեն, բոլորը կգան: --

ու

ժողով

Ռալֆին:

Նա պայծառացած դեմքով նայում էր Դու Ճենըցէղ էիր ուղում, չէ՞, դրա

Համար ես խեցին Ճանել, չէ": Ռալֆն իր խարտյաշ մաղերը ճակատից ճետ գցեց: Ասում նս քո ընկերն էս բանը ոնց էր փչում: կարժես մի տեսակ թքելուց լիննը.-- Ասաց Խողուկլւ-- Մորքուրսչէր քողնում փչեմ իմ շնչարգելության պուտճառով: էդ տղան ասում էր, պետք է ալ էստեղից փչել.Խողուկը ձեռքը դրեց իր գիրուկ փորին։-- Մի Հատ փորձի էլի, Ռալֆ, բոլորին կկանչես: Ռալֆը խեցու բարակ ծայրը կասկածանքով դրեց բերանին ն փչեց, Մյուս կողմից խշշոց դուրս եկավ, Ռալֆն աղաչուրը բերանից սրբեց ն նորից փորձեց, բայց ապարդյուն: նա մի տեսակ թքում էր" Ռալֆը չուրթերբ ցցեց ու օդի շիթը «րեց խեցու մեջ, Դա ալնպիսի մի ճրճվանք պատորը Հանկարծ տոտոաց: ճառեց տղաներին, որ Ռալֆը, ճոճռոցի նոպաներիմիջն, մի քանի րոպե շարունակ խեցուց նույն ձայներն էր ճանում: նա տ՛յ էստեղից էր փչում: Ռալֆը վերջասղեսՃասկացավ ն օդն ամբողջ ուժով մղեց ստոծանուց վեր Խեցին իսկույն արձաղանքեց: Խորը ն զիլ մի ձայն քնդաց արժավների տակ. տարածվեցանտառիծակուժուկերով ն արձագանքվեցսարի վարդադույն գրանիտից: Ծառերի կատարներից պոկվեցին քոչունների խառնիխուռն հրամները, ինչ-որ գազանիկներ ծղրտացին ու ցաքուցրիվ հղան ներքնում: Ռալֆը խեցին բերանից պոկեց: --

--

--

--

--

-

Շշմելո՛ւյա...

Նրա սովորականձայնը խեցու վիլ Հնչլունից Հետո շշուկ էր քվում։ նա խեցին նորից ճպեց բերանին, ն, խորը շունչ Քաշելով, փչեց: Ձայնը նորից քնդաց, Ռալֆն էլի ուժ տվեց, ն ձայնը, անակնկալ մի ությակ վեր ցատկելով, վերածվեց նախկինից ավելի ծակող անտանելի մի մոնչյունիո Խոզուկը, Վ

ակնոցը փայլատակելով, զոչ դեմքով ինչ-որ բան էր գոաղաղակում էին, մանր-մունր դազանները՝ Թռչունները փախչում: Ռալֆի չունչը սպառվեց՝ձայնը մի ությակ ընկավ, վերածվեց քավ գոմռոցի, օղի խլլյունի, ե վերջապես, մարեց: Խեցինլուռ էր՝ փայլուն մի ժանիք, Ռալֆի դեմքը լարումից կարմրել էր, օղը լցված էր քոչունների աղաղակով ն զրնգուն արձագանքով, -- Գրաղդավ՝որտեղ ասես ձի լսվում: Ռալֆը շունչը տեղը բերեց ն մի քանի կարճ կանչ արձակեց: դում:

Հանկարծխողուկըգոռաց. Հրեն մեկը: ողափի արմավենիների միջն,մուռ երեսուն մետրի վրա, --

Հայտնվեց մի երեխա: Մուտ վեց տարեկանմի տղա էր, ամրակաղզմու չեկլիկ, պատառոտված ճադղուստովն մրգերով լղոզված դեմքով: նրա շալվարն անճայտ նպատակով ցած էր իջեցված ն միայն կիսով չափ վեր քաշած: նա ցած քուվ արմավների դարավանդից, շալվարը վերջնականապեսընկավ, ն տղան նրա միջից դուրս եկավ ու դիմեց դեպի տարթակը: Խոզուկն օգնեց, որ նա բարձրանայ,իսկ Ռալֆը շարունակում էր փչել, մինչն որ անտառիցմանկական ձայներ լավեցին։ Փոքրիկ տղան պոալզեցՌալֆի դիմաց ե ներջնից վնրն սկսեց նրան ուսումնասիրել: Համոզվելով, որ ինչ-որ նպատակասլաց գործողություն է կատարվում, նա գոճունակությամբ իր, միակ մաքուր մնացած, բուք մատը գրեց բերանը: Խոզուկըկռացավնրա մուռ:

Անունդ ո՞նց է: -- Ջոնի Խոզուկն ինքն իրեն մրթմրթաց --

անունը, Հետո այն բարձրաձայն դոռաց Ռալֆին, որին դա բոլորովին լճետաՔըրքրեց։ քանի որ նա շարունակում էր փչել իր խեցին: նրա դեմբը շառագունել էր այդ ապշեցուցիչ ձայնը ճանելու վայրի Հաճույքից, շապիկը թրթռում էր սրտի զարկերից: Անէր: տառից լավվողգոռում-զոչյունը գնալով մոտենում ճեռվում ողափը կենդանացավ Շոգիքրքոռուն շղարչը այդ

բազմի

երեխաներիէր թաքցնում, որոնք շիկացած ավաղի միջով ճանապարձէին փնտրում դեպի չարթակը:։ կրեք փոքրըտղա, ՖՋոնիիցոչ շատ մեծ, Հանկարծ, Ճալտեվեցինշատ մոտիկի։՝ նրանք անտառում միրգ էին խժռում: խողուկից Քիչ փոբր, սնուկ մի տղա դուրս եկավ կողթի բքուտներից, բարձրացավ ճարքակը ն բոլորին ղվարք ժպտաց: Գնալով ավելի չատ երեխաներէին ճայտնվում: Ջոնիի անավելի էին արմավների մեղ օրինակին չճետնելով, նրանք նսաում ն տապալված բներին սպասում: Ռալֆը շարունակում էր խեցիով կարճ ու Ճատու կանչեր արձակել: Խողուկըբոլորին շրջանցում էր, Հարցնում ամեն մեկի անունը, ն, ճոնքերը կիսլաիզամաորեն տելով,փորձում մյոապաճել: երեխաները ենթարկվում էին նրան, ինչպես մինչ այդ ենթարկվում էին բարձրախոսով մարդուն: Ամանք մերկ էին, «ագուսաները ձեռթներին,ոմանք՝ բիչ քն շատ 4Ճագնված,դպրոցական Ճամազդեստներով, գորչ, կապուրոչ դարչնագույն բաճկոսնիկներով կամ բրդյա սվիթրերու: Ոմանք կրծքանշաններ ունեին, նույնիսկ՝ նշանաբաններ, Հատուկ գունավոր շերտեր գուլսպաներիկամ շապիկների վրա: կանաչ ատվերըծածկում էր ծառաբներիվրա խմբված գլուխները՝դարչնագույն, շեկլիկ, սնուկ, շագանակազույն, գորշ: գլուխները շշնջում էին, փրսփրսում, մեժ-մեծ աչքերովնայում Ռալֆին ու ենքաղրություններ անում: ինչ-որ բան էր կատարվում: Մենակկամ զույգ-ղույլզ լողափիցեկող երեխաները տեսաննլի էին դառնում, երր, մուռենալով, ը»այլտնվումէին չիկացաժ տապի շղարչից այս կողմ: Այստեղ աչքը սկզրից նկատում էր ավազի վրա թրթռացող սն չղջիկանման կերպարը, ն ետո միսյն նշմարում նրա վրայի մարմինը: Չղջիկըերեխայի ու

ռտվերն էր, որը: ուղղաձիգ կախմած տարնիցսմբելով, վերածվում էր ոտքերի միջն ընկած կարկատանի, Խեցին փչեսն բծերի վրայով ճարքայով, Ռալֆը նկատեց թապրտացող կին մոտնցող վերջին ղույդին:կլորադլուխ երկու տղա, խծուծի սլես մաղերով, իրենց ցած գցեցին Ռալֆի ոտքերիտակ ն մնսցին սլառկած, պես շնչակտուր երկշնիկների ժպտալուի վորչակներ էին, իրար այնբան նման, որ այդ զվարճալի լէր լինում: նրանք միակրկնությանըպարզապես Ճավառտալ սբն չեչում էին, միասին ժպտում, նոսնեբպինդ էին ն կենլ6

սունակվ Ռալֆին դարձրած նրանց չուրքերը խոնավ էին, երբավականաչափ մաշկ ձծատկացված կուսի ղեմբին ասես չլիներ, որից նրանը ուրվագծերը կորդնում էին իրենց շրստակությունը, իսկ բերանները բաց էին մնում, Խողուկն իր փայլուն ակնոցով կոսցել էր նրանց վրա, նրա ձայնը լսվում էր խեղու կանչի ընդմիջումներում: --

Սամ, էրիք, Սամ, էրիր:

Շուռով նա չփոքվեց,

երկվորլակները, Ճամընդճանուր ծիծաղի տակ, սկսեցին զլութննրը տարուբերել ն իրար ցույց ու

տար

ՎերջապեսՌալֆը դադարեց փչել ն, խեցին մի ձեռքում բռնած, նստեց, գլութն իջեցնելով ծնկներին: Արձագանքի չետ մարեց նան ծիծաղը: Լռություն տիրեց գ. ողափի ադամանդյա մշուշում ինչ-որ արարած էր շարժվում: ԱռաջինըՌալֆն էր դրան նկատել, րայց նրա լարված Հայացքն ամենքին ստիպել էր եայնլ այդ կողմը: Շուտով տեսան, ալդ արարածը շողի մուժից դուրս եկավ ն բոլորը որ նրա մուզ գույնը ոչ այնքան ստվերի արդյունքն էր, որքան ճագուստի: Դա տղաների մի խումբ էր, որոնք քիչ թե շատ կանոնավորքայլում էին երկու զուդաճեղ շարք կաղմած: նրանց Հագուստն արտառոց էր՝ շապիկները, տարատներն մնացած շորերը նրանք պաճում էին ձեռքում, ամեն մեկի գլխին արծաքե նշանով քառակուսի սն գլխարկ կար: նրանթ ուռքիը գլուր փարաքվաժ էին ձախ կրծրին երկար արծաթե խաչ ունեցող սն թքիկնոցներով,որոնք պսակված էին փարթամ օձիքներով: Արնադարձային տապըչ վայրէջբը: սնեդի Ճոգսնրը, վերջապես,շիկացաֆ լողափով այդ երկար, թրտբնխաշ անցումը նրանց դեմքերին նոր լվացած սալորի մուգ փայլ էին տվել: նրանց առաջնորդողղան նույն չամազգնսորն ուներ, միայն թե նրա գլխարկի նշանը ոսկեգույն էթ. մոտ երեք մետր չճասած, նա խմբին ճրամայեջ ձարքակին կանդնել՝շնչաչեղձն քրտնած, նրանք օրորվելով կանգնեցին անխնա արնի տակ: Բիկնոցի փեշերը քոցնելով, առաչնորդը ցատկեց ճարքակի վրա ն կկոցմսծ աչջերը Ճոռեց Ճամարյա անքափանց մթին -- Ո՞ւր է շեփորով մարդո ու

Վիլյամ Գոլդինգ

Տեռնելով,

որ

արնը նրան կուրացրել է, Ռալֆը պլատտս-

լանեց.

Ոչ մի շեփորով մարդ չկա նս եմ: Տղան մոտեցավ ն Հայացքը վերնից սենհռեցՌալֆին, ղեմՔը դժղոճ ծամժածոելով։Կաթնադույնխեցին ծնկներին դրած խարտյաշ տղայի տեսքը նրա վրա տպավորությունչգործեց: Սն թիկնոցը շրջելով, նա կտրուկ շուռ եկավ Ուրեմն, նա՞վ էլ չկա: երկար թիկնոցի տակ նա նիճար էր, ոսկրոտ ն բարձրաՀասակ, սն դյլխարկի տակից ղուրս էին պրժնում շիկավուն տզեղ, բայց Ճիմաղերը: Պեպննոտղեմքբըկնճռոտված էր մար չէր: նրա կաղպուլտաչքերը Հիասքափությամբէին լըցէր ցասումով բռնկվել: ված, որը սլատրաստ Ուրեմն էստեղ մեծերից մարգ չկա՞: Ռալֆը դիմեց նրա մեջքին: 9Լ, բայց մենք ժողով ենք անում: եկեք միացեք: -.

--

ու

--

--

տղաները շարքը Թիկնոցավոր

սակը

խախտեցին:

Բարձրաչա-

գռուց:

Երգչախո՛ւմբ,զգա՛ստ: Հոգնածենթարկվելով, երգչախմբի տղաները նորից խցկըվնցին արնի տակ օռրորվողչարքերը: Ոմանք, ալնուամենայնիվ, բողոքի թույլ նշաններ ցուցաբերեցին: Ախր,Մերիղլու, լի, չի լինի՞ մենց... նրանցից մեկը երեսնիվայր ընկավ ավազի վրա, ն շարՔը ցրվեց: Ուշաքափվածին բարձրացրին ն պառկեցրինՃարբակի վրոճ Մերիդյլուն փորձեց սներես չմնալ: Դի լավ, կարող հք նատել:ծանդիսաքողեք դրան: --

--

Բայց,ախր,Մճրիդյու... Ամեն

անդամ սուտմեռուկ է անում՝ նույնը չարե՞ցՔիբ-

բալքարում, Ադիս-Աբնբայում,իսկ առավոտյան ժամերգության ժամանակ գլորվում էր ուղիղ խմբավարի գիրկը: Վերջին դիտողությունից երգչախմբի անդամները, որոնք, ան քոչունների պես ծառաբներինթառած, ճետաքրքրությամբ նայում էին Ռալֆին, սկսեցին քրքջալ: Խոզուկն էլ անուններ առաչէր ճարցնում՝ նրան խեղճացրել էր Համավդգեստների ն ջացրած Ճճեղինակությունը Մերիդյուիվճռականձայնը: Խոչուկը մտել էր Ռալջի Հետեը ն ղբաղված էր իր ակնոցով: Ճետո

լ8

Մերիդյուն Ասում

--

--

Զէ,

շուռ

եկավ Ռալֆի կողմը: մեծեր չկա՞ն

ես, ուրեմն,

Մերիդյուննույնսլես նստեց կ նայեց շուրջը: -- Ռր էդպես է, մեր գլխի ճարն ինքներս պիտի չոնոնենը: Ռալֆի Հետնում իրեն ապաճով զգալով, Խոզուկը երկչոտ

ձայն բարձրացրեց:

Դրա Համար էլ Ռալֆը ժողով կանչեց. Որ տեսնենք ինչ ենք անելու Մննք արդեն սկսել ենք անունները ճավա-Հ են՝ քել, էս մեկը Ջոնին է, մյուս երկուսը երկվորյակներ Սամն ու էրիքը։ ո՞րըդէիք էրիքը:.. չէ, դու Սամն ետ --

Սամը էս եմ... ես էլ էրիքն եմ: Առանցանուններիլոլա չենք ղնա:-- Ասաց Ռալֆըւ-. ես Ռալջն եմ. Մենք արդեն լիքը անուններ գիտենք:-- Ասաց խոզուկը'-- Հենց նոր Ճավաջեցինք: Փոքրականանուններ ենյ-- ասաց ՆՄերիդյուն-- ես ես եմ. ինչի՞ պիտի Ֆաց լինեմ, Մերիդլուն Ռալֆը կտրուկ շուռ եկավ նրա կողմը: Դա իր գործն իմա--

-

-

--

--

մարդու ձայն էր: Հետո էն մլուս տղան, ո՞նց էր, մոռացա...

ցող --

Շատ

--

ես

բլբլում, Հաստաքամակչ-Ասացաք

Մե-

Զենդ կտրիճ Բոլորըծիծաղեցին: ինքըՀաստաքամակ չիչ-- ԳոռացՌալֆըւ-- նրու ճիշտ անունը խողուկէս -- Խոզո՛ւկ: խԽո՛-զուկ:

րիդլուն---

--

--

Համա թե խողն ես, Ճճա՛:

Շուրջբոլորը փոթորկում էր ծիծաղը, նուլնիսկ ամենափոքր մանուկները միացել էին ընդչանուր Ճոճռոցին: Սիծաղը մի սղաճ միավորել էր ամենքին, Խողուկինդուրս քողնելով այդ սերտ ճանրությունից։ նա շիկնեց, ն, գլութը կախ, սկր-

սեղ նորից մաքրել ակնոցը: վնրջապեսծիժաղըմարեց, ե վերսկովեց անվանակոչությունը: Ջաքից Ճետո երգչախմբի ամենախոշոր տղան լայ2"

լ9

նոթիկունք ն անդաղար բմծիժաղող Մորիսնէր. կար նան մի ն քուլակագմ, սուսուփուս տղա, ռրին ոչ ոք չէր ճանաչում ասես օրը, մի գաղտնիք բարցնելով, բոլորից խուսափում էր: նռ մրքմրբաց, չբ իր անունը Ռոջըը 1, բայց ուբիչ ոչինչ չասաց: Բիլ, Ռոբերտ, ձարըլգ, Հեերի... Ուշաթավփված տղան Ճճենվեցարմավենու բնին ն ղունատ ժպտաց Ռալֆի կողմը, ասելով, որ |բ անունը Սայմոն է:

աքը խոսեց: -- Պետքէ որոշենք, թե մեղ ոնց նն փրկելու: ժխոր առաջացավ Մանուկներիցմեկը, Հենրի անունով,

ուղում է տուն գնալ: Սուս կացեր:-Տրված ասաց Ռալֆը ն խեցին վեր բարձրացրեց:-- Մի բան որոշելու ճամար նախ ն աոաջ սլետք է առաջնորդունննալ: ասոց,

որ

--

Առաջնորդ,առաջչնո՞րզ:

--

եռ

կլինեմ առաջնորղը,-- սպլարզուշիտակ ամբարտաչ/անությամբ ասաց Ֆաքը,-- քանի որ ես ավագն եմ եղել ու շարականների սկսողը, ու Ճետո նես կարող եմ դո դիեղզ երգել: նորից ժխոր ծագեց: 17 ուրեմնյ-- առաց Ֆաքը,-- ես... նրա խոսջը կիսատ մնաց: Խորճրդավոր ւղան՝ ՈՒոջըբը, մվերջառլես,տեղիդ շարժվեց ն առաջարկեց: --

աի

--

Եկեք բետրություն աշենք: տիշտոր... Մոաջնորդընտրենք:

-- Քվնարկություն սարքենք: Քվեարկություն անցկացնելու միտբը Համարյա նույնքան գրավիչ մի խաղալիք եր, որքան խեցին: Ձաքը փորձում էր

առարկել, քայց առաջնորդ ունենալու անորոշ մղումն այժմ փոխարինվել էր մասնավորապես Ռալֆին ընտրելու խանդավառությամը: Տզաներից ոչ մեկն ընդունակ չէր ճաշիվ տալ մաւսժելու կարոիր ալդ ցանկության Համաբ՝ Խոզուկնէր ցուցաբերել, իսկ ինչ վերաբեղություն)անշուշտ, ջաբում է առաջնորդելուջիղին, ապա ակնճայտ թեկնածուն Քըն էր. Բայդ Ռալֆին սռանձնացնում էր այն յուրովի անորում նա նԽատած էր ծռոն բնին ն, ասլա, նրա վրդուվվությունը,

եղածներից

չակվիը,գրավիչ արտաբինը ե, ամենաանհքացատրելին, բայց ն ամենաաղդեցիկը՝ խեցին նա, ով արձակել էր այդ կանչը ն Հետո նստած, ալդ սիրուն բանը ծնկին, ամենՃճարքակին քին սպասել, անկասկած, պիտի որ Ճատուկ մեկը լիներ:

--

-

Խեցինբոնողին ընտրենք, Ռալֆին, Ռալֆին:

Թողալդ

փողը փիչողնառաջնորդ լինիս

Ռալֆըձեռքը բարձրացրեց,որ բոլորը լոննս ծատ լավ: Ո՞վ է ուղում առաջնորդըՋաքը լինի խոժոռ Ճնազանդությամբբարձրացրեցձնոերգչախումբը --

Քերը: --

Ո՞վէ

ինձ ուզում:

Բացի Խողուկից, երգչախմբից դուրս բոլորը բարձրացրին իրենց ձեռքերը: Քիչ անց Խոզուկն էլ, բբգրբրբդալով, ձեռքը բարձրացրեց: Ռալֆը Ճաշվեց:

Ռւբեմն, առաջնորդըես եմ' Տղաները ծափաճարեցին,Սափաճարեցնույնիսկ երգչախումբը, են Ջաքի սպեպնններնանճետացան՝արյունը խփել --

էր գլուխը: նա վեր ցատկեց, բայց ճետո միտքը փոխեց ն նատեց տեղը, մինչ օդը ծափաճարությունիցքնդում էր: Ռալֆը նրան նայեց ինչ-որ բանով մխիքարնլու ցանկությամբ: երդչախումբն, անշուշտ, թեղ է պատկանում: --

--

նրանքկարող

բանակը լինել: որսորդները... 0է, ավելի լավ է... Փաբի դեմքը նորմալ գույն ոտացավ:Ռալֆը նորից ձեռ բով արեց, լռություն սլաճանջելուլխ -- երգչախմբի աքի կլինի նրանթ պատասխանատուն են... որ լինեն: կարող ի՞նչ եք ուզում, են

կամ

-.

--

Ռրսորդներ: ու Ռալֆը երկչոտ ճավանությամբ նայնյին իրար Մյուսներըսկսեցին զրուցել. Ջաքը ոտքի ելավ: Դի լավ երգչախումբ,թիկնոցները ճանել, --

ցաբն

աշխուժորեն

--

ասես Տղաները,

իրենց դասից բաց թողած լինեին, վեր ցատկեցին, սկսեցին խոսել, սե քիկնոցները դիզեցին խո21

ոին: Փուքն իրենըՌալֆի կողքին փռեց խոտին նրա կարճլիկ զորչ բր ոնաքաքախ տաբոտր մարմնին էր կպածւ ՌալԲը Ճճիացմունքովնայնց ղրան, Ջաքը նրա ճայացքը տեսավ ն բացատրեց. ես էն սարն էի բարձրանում, որ սեսնեմ ինչ կա չկա, բայց քո խեցին խանգարեց: Ռալֆը ժպտաց ն խեցին վեր բարձրացրեց, որ բոլորը լռեն, -- Բոլորդ ինձ լսեք: ինձ ժամանակ է պետք, որ ամեն ինչ որոշեմ,միանգամից ոչ մի բան ղուրս չի զա եթե կղզի չիչ մեզ կարող է միանգամից փրկեն: Ուրեմն, առաչին Հերթին պիտի պարղենք կղղու Հարցը: Բոլորդկսպասեք էստեղ չի ոչ մի տեղ չեջ դնա: Մենք երեքով, ավելի շատ լինի, թե չէ իրար կխառնվենք կկորչենք, երեքով կդնանք արշավի ու ամեն ինչ կիմանանք: ես կվերցնեմ աքին նա աչքի անցկացրեց անչամբնր դեմքերի շրջանը: Տանկացողների պակաս չկար: --

սա

ու

ու

ու...

Ու Սալմժոնին: Սայմոնի կողքի տղաներըբրքջացին, ն նա վեր կացավ, ինքն էլ թեթեակի ժպտալով: Այժմ, երբ նրա դունատությունն անցել էր, նա մի ոսկրոտ, կարճլիկ ն աշխույժ տղա էր, ուղիղ սն, կոշտ մազերի խուրձի տակիլ նալող ճայացքով: նա զլխով արեց Ռալֆին: ես ձեզ Հնտ կգամ: -- հսկ ե՛ս... աքն իր գոտկատեղիցբավական մեծ որսորդական մի դանակ Ճանեց ն մխրճեց ծառը: երեխաներովդժվժոց անցավ: Խոզուկնիրար խառնվեց --

ու

--

--

ես էլ եմ գալու

Ռալֆը դարձավնրա կողմը: էս գործում մենք առանց թեզ էլ Մեկ է, թող ես էլ դամ: --

յոլա

կզնանք:

--

Ճեչ պետք չեսո-- կտրուկ ասաց Ֆցաքը:-- երելրիվ Ճերիք է' Խոզուկիակնոցըսվիայլատակեց: -- ինքը որ սիողը գտավչ ես ճետն էի, ես նրա ճետ էի, հրբ դեո ոչ ոք չկար: --

Քը

Դու միզ

աքն

մնացածները նրան ուշադրություն չէին դարձԲոլորը ցրվեցին, Ռալֆը, Փաջբ ն Սայմոնը ցած թոռան ծարքակից լողավազանի կողքով առաջ գնացին: Խոզուկը ու

նում:

ու

ճարաճատյալ ընկավ նրանը Հետնից: -- եթե Սայմոնին մեջտեղ գցենք,-Է առաջարկեց Ռալֆը,-- կարող ենք նրա գլխի վրալով խոսել: ոկսեցին ճամաչավփի քայլել: Դա նշանակում էր, նրանք ետ որ Սայմոնը, չընկնելու Համար, ստիպված է մեկընդմեջ Քայլերը կրկնապատկել:ՎերջապեսՌալֆը չդիմացավ ն ճետ նայեց Խողուկին: --

քսի...

Ջաքն

Սայմոնը, իբր ոչինչ չնկատելով, շարունակում էին քայլել: Դու մնզ Հետ չես կարող գալ: խոզուկիակնոցը նորից մշչուշվեց՝ այս անգամ նվաստացումից: Դու հրանց ասեցիր, նույնիսկ իմ խնդրելուց ճետու նրա դեմքը կարբմրհց,շուրթերը ղողում էին: նույնիսկ երբ ես զգուշացրի։չ որ չեմ ուզում... -- Ի՞նչ ես ասում, չեմ ճասկանում: ինձ Խոզուկ կանչելու մասին: ես ասացիչ որ դեմ չեմ, ինձ եթե չվառեսս ես քեղ զղզուշացրեցի,իսկ դու տեղնուտեղը ծախեցիր... (ռությունտիրել. Ռալֆը սկսեց ճասկանալ, քե խոզուկը էր ներոճնշված: Նատատանվում որքան է վիրավորված ղություն խնդրհլու ն էլ առավել վիրավորելու ճնարավորությունների միջե -- Ավելի Խոզուկ ասեն, քան թե Հաստաքամժակ,-առաջնորդին վալել շիտակությամբ վերջապես ասաց նսո-Ամեն դեպքում ափսոսյ իճարկե, որ դու էդքան վատ ես զգում: Դե Հիմա գնա անունները Ճավաքի: էդ է քո գործը: Ստեսթյուն: նա շուռ հկավ ն վազեց մյուս երկուսին Հասնելու: Խոզուկը մնաց կանգնած, Վրդովմունքը4ետզջետե նրա դեմՔից անչետացավ, ն նա վերադարձավՃարքակ: երեք տղաներն ավազով առույգ էին շարժվում: առաջ ու

--

--

--

--

ու

ու ու

ազատել էր ՀՏեղառվությունն

ջրիմուռներով պատված լողափի նեղ մի շերտ, որը Համարյա ճանապարճի պնս կոշտ էր. ՀղաներըՃամակված էին լուրբովիճմայքով, որը տարածվում էի նան շրջապատի վրա ն երջանիկ մի զգացում էր աղորղում իրենց: նիանք անքնդճատ իրար էին նայում, աշխուժորեն ղբուցում, ծիծաղում, իրար չէին լսում: 0ղը չինջ էր ու պայծառ Ռալֆը, որը սլարտավորված էր զդում այդ ամենը թարգմանել բացատրելիմի լեզվի, Ճանկարծգլխի վրա կանգննց ու ցած թոավ: երը նրանք կուշտ ծիծաղեցին, Սայմոնը երկչոտ շոյեց նրա թեր ն բոլորը նորից փոթկացին: Դի լավ, զնացինք:-- Վերջապեսասաց Փաքը:-- Հետախո՞ւլզենք, թե՞ չէ: Մենք կչասնենք կղզու ծայրինյ-- ասաց Ռալֆը,-- ու կնայենք, թե մյուս կողմն ինչ կաո ֆքն, իճարկն, էս կղզի լինի, տեսիլբննըը կամաց-կամաց ցբվում էին: իրիկնադեմին երանք գտան կղզու ծայրը, որն ուրվաղզծվում էր միանդամայն Հստակ՝ առանը գյուցանքի կամ խաբեության: նույն անկյունաձն զանգվածներիկուտակումն էր ու մի մեծ ժայո՝ ծովի մեջ: ժայռին անթիվ անճամար քոչուններ էին թառել: Ոնց ռր շաքար ցանած թխվածքի կտոր լինխ-- Ասաց --

--

--

--

Ռալֆը: Մենք էս ծայրից դենը չենք էլ տեսնի-. Ասաց ՖաՔը-Որտն ծայր իսկի չկա էլ՝ ափն անընդճատ կամաց--

կամաց ծովում է, Ու ճետո մեկ է, էս ժայռերով անցնել չի լինի: Ռալֆը ձեռբով ծածկեց արեն ու ուսումնասիրեցղեպի գագար բարձրացող ժայոնրի անկանոն ուրվադիծը: Մովաւղին գագաթին: այսանղ ամենից շատ էր մուտենում բարձրանալչ-- Ասաց Մենք ճիմա կփորձենք սարը նայ-ինձ որ էս է: Ավեճանասլարտճն ամննաձճեշտ Ճարցնեց, կա, քարերով ճնշտ կլինի: Գնացինք: լի թիչ ծառւմառ սկսեցին երեքով մագլցել: Մի անճայտ ուժ իառՏղաները ու նել ցրիվ էր տվել Հոկայական սալերն այնպես, որ նրանք շարվել էին թեք ու ծուռ, Հաճախիրար վրա դարսվելով։ ներբնի քնք սալի վրա որպես օրենք ճազնում էր մի նոր վարչ --

մինչեոր խառնիճառադուլյնբեկոր,ն այդյես շարունակ,

դանջ լիանաների ցնորրի միջով կառուցվում էին մալոաբէկորնեբի աստիճանաձն վարղաղդույնկուլտերը: Անմիջասյես ձողից դուրս կցված ժայռերի կողբից, որպես օրենք, ենղլիկ աբաճետներ էին բարձրանում: Տղաները, դեմքեբը ժայոին քսելով, առաջ էին խցկվում այդ կածաններով, խորանալով բուսական աշխարտը: փս ո՞ւմ սարքած կածաններն են. Ձաքը դադար առավ, դեմքից սրբելով թրտինոը։ Ռալֆը շնչակտուր կանգնած էր նրա կողքին: --

Մարդկա՞եց:

-

Ռալֆը գլուխը տարուբերեց: Չէ, դազանների: Ռալֆը ճայացքը սնեռեց ծառերի տակի խավարին Անտառը թեքնակի արքարքումէր։ -- Գնացինք: Դժվարը ոչ թե ժայոհրի կողքով բարձրացող զասիգեր կածաններն էին, այլ Հեբքական կածանին ճասնելու ճամար անանցանելի մացառները. Այստեղ լիանաՀաղթքաչճարվող ների արմատներն բներն այնքան էին խճճված, որ տաղաները երբեմն Հսկա ասեղներիպես ստիպված էին լինում թելել նրանց միչն գոլացած նեղլիկ անցբերը: նրանց միակ ուղեցույցը, բացի դարչնագույն ճովից նե տերեների խիտ ծածկից թափանցող լույսի Ճազվագյուտ շողերից, թեքությունն էր՝ արդյո՞ք Հերքական անցքը նախորղից բարձր էր, թե ոչ Մի կերպ, կամաց-կամաց, նրանք մագլցում էին վեր: երենիամենից դժվարին ու խճճված պաճին Ռալֆը չողշողուն ճայացքը դարձրեց ժլուսների կողմլո --

ու

Շշմելո՞ւյա: Առըրա՞: Բա ո՛նց: նրանց ցնծության պատճառն ամեննեինակնձճայտչէր: երեքն էլ կելտոտ էին, Հողնած քրտնխաշ Ռալֆը ոթբից գլուխ քնրծոտված էր: նրանց աղղրերի պես Ճաստ լիանանե-, բը Ճամարյա ռչ մի անցում չէին թողնում: Ռալֆը փորձի Հա--

--

--

ու

մար մի ճիչ արձակեց ն ականչ դրեց խեղդված արձագղասնըընս ֆաԱյ Թե 2ճետախուղությունըո՛նց կլինիւ-- Սատաց էս Քը-Է Գրազկգամ, որ կողմերում ուրիշ մարդ չի եղել. -

Ասաց Ռալֆը:-չուննեք: կարող ենք կեղեի վրա խաղեր քաշելյ-- առաջարկեց ու ծետո մեջը ժի սն րան տրորել: Սայմոնը,-Խավարիմեջ շողշողացող Ճայացքներիմի նոր,խորճիրղավոր փոխանակում կայացավ: վատ չէր լինի քարտեզ կազմելւ--

--

Մենոկթեն թուղթ --

Շշմելո՛ս

--

ո՛նց Գլխի վրա կանգնելու տեղ չկար: Այս անգամ Ռալֆը միոԹորկող զգացմունքներնարտաճայտեց, Սայմոնին կատակով գետին տապալելով: Շուտով համիջօրյա կիսաստվերում արդեն թավալվում էր ճնեիճնմարմիններիերջանիկկույտը: երբ հրանք իրարից վերջապես անջատվեցին, Ռալֆը Բա

--

ասաց:

-- Պետքէ գնալ: ՀաջորդժայոաբեկորըբուսականությունիցՀեռու էր, ույնսլես որ նրա կողբով կարելի էր ազատ մագլցել: Վերնում

ավելի նոսը էր, ն նրանք նույնիսկ կարողացանտեսնել ծովլո Բաց տարածությունում արեն արադ չորացրեց ճեղձուցիչ խավարում քիտնաթաթքախ եղած ճագուստը. Մինչն դադաթըմիայն վարդագույն ժայռեր էին մնացել, կարիք չկար այլես մթան մեջ խարխաւիել: Տղաներըճանապար:էին ընտբում փոքրիկ կիրճերի ու քարի կտորտանքիմիչով' անտառն

Ձգո՛ւլշ: ժայռերն այստեղ երկինք էին խրվում ցցերի ծխանելույլղների ձեով: նբանցիցմեկըչ որին ճենվել էր Ջաքը, Հան--

ու

կարծ ճոնչալով շարժվեց:

Տղե՛րք: պիտի սպասեր, Բայցոչ թե «Տղե՛րք,վերն՛».Գագաթը

--

մինչն տղերքն ընդունեին այս մարտաճրավերը: ժայոսբեկորը մի փոքր մեքենայի չափ կլիներ: --

Հո՛ւպւտուր:

Առաջ,Հետ, առաջ, Հետյ մինչն որ ճիշտ կջոույթը: -ծ-- Հո՛էլ ւռ ուր Ճոճել, ճոճել ավելի ուժեղ, խախտել Հավասարակշռու-

քյունը, մի բիչ էլ, մի քիչ էլ:

գտնվի

Հո՛ւպ տուրս Հսկա քարը տատանվեց, մի սղաճ երկմտաց, որոշեց --

Պհչո

գաճավիժեց, դղրդոցով զարկվեց ժայռին, զլուխկոնձի տվեց, օդի մեջ դժժաց ե ճարձճատյունով ճեղլբեյ անտառի սաղավարտը: Արձագանքիճետ միասին վեր սավառնեցին թռչունները: 0դը լցվեց սպիտակ ե վարդագույն փոշիով: ներքնում անտառը որոշ ժամանակ դեռ ցնցվում էր, ասես նբանով մի Հակա գաղզաղած վիշապ անցներ: ծետո ամեն ինչ խաղաղվեց:

գալ,

Ուռա՛

--

--

--

ա:

Ոնց որ ռումը լիներ:

Շշմելո՛ս

Այրող Հինզ րբուլե նրանք ուշքի չէին զալիս ճՃաղքական

վերջապես,տեղից շարժվեցին: Մինչն գագաթըճամարյա ոչինչ չէր մնացել, Վերջինզառիվերի մոտ Ռալֆը կանգ առակի Այ քեզ բանս նրանք կանգնած էին մի փոքրիկ կիսաշրչանաձն դոգա-չվորության եղբին, այն ողողված էր լեռնային կապույտ ծազիկներով, որոնք, պոունկից կախվելով, սկսել էին գրոճել նան անտառը: 0դում անճամարթպրտացող թիքեոնիկներ էին էին վխտում: վերնում արղեն լեռան տափակ գաԳոգավորության գւսթն էր, ն շուտով աղաներնարդեն կանգնած էին նրա վր: նրանքմինչ այդ էլ կոաճում էին, որ կղզի կտնսնեն: Վարգազույն ժայռերը մագլցելիս, երբ երկու կողմից ծովն էր, իսկ վերնում՝ չլացնող բարձունքը, բնազղաբար զդում էին, որ ֆովն ամենուր է, Բայց ն այնպես վճռական եզրաձճանգումը ավուր պատշաճիթողնում էին գազաթին կայացնելու Ճամար, երբ Ճորիզոնն իսկապեսչորս կողմից միայն չրով չբրջափակվեր: Ռալֆըշուռ եկավ ն դիմեց մյուսներին:

ցնծությունից,

բայց,

--

--

էս

մերն է ամբողջը

կղզին նավ էր Ճիշեցնում՝ լեռան սապատն իրենց կողմից

9ոժ էր իջնում խառնաշփոթզառիքափով։ երկու կողմից ցից

շայոեր էին, առանձին ծառեր ն զառիվեր լանջեր, Դրանից Հետո. նավի միջնամասում, լանջերն ավելի ճարթ էին ու սա-

Հուն,

ծառապատ, տեզ-տեղ

ղուրս

պրծած վարղադույնով:

ՄնացածըձՃարքն տափակ չունգլի էր, մուգ կանաչ, որը, սակայն, վերջում պսակվում էր վարդագույն պոչով, Այն-

տեղ կղզին ծովն էր մխրճվում Ճամարլա առանձնացածրբարձըը մի ժալոով, որը կանաչի տարածքի վրայով ընկալվում էր որպես վարդագույնի Հանդուգն մի բերդ:

Ուսումնասիրելով այս ամենը, տղուներն անդրադարձան ծովին: կեսօրն անցել էր, ն բարձունքիցամեն ինչ երնում էր Հստակ, առանց միգապատ պատրանքների Սա մարջանի կղզի է, ես սրա նման նկարներ նմ տեի--

սել: մոտ

Մարջանի խութերը շրջափակումէին կղզու կեսից ավելին,

մեկ մղոնի վիա զուգաճեռ ճետնելով այն ափին, որը չղաներն արդեն իրենցն էին Ճամարում. Մարջանըծովում ցանած էր այնպես, ասես փի Հսկա ձեռք անփութորենփորձել էր կավճով կղզին ուրվագծել, բայց գործի կեսից ճոգնել էր ու փոշմանել: Ներսում ջուրը խաղում էր զմրութտի, կապուլտի ն ոսկեդույնի բոլոր երանգներովակվարիումի սես երեչ ում էին խորքի բոլոր քարերն ու ջրիմուռները: Դրսում ծուռ մուզ կապույտ էր: Տեղատվությունըխութերից փրփուրի երկար պոչեր էր քաշում, ալնպես ռր տղաներինմի աճ ոբ նավն իսկողես խելով աքը ներքն ցույց ավեց: -- Հրեն մեր իջած տեղը:

թվաց,

տոաջ

է

շաբժվում:

ժայռնըիտակ, անտառիծածկում խոր վէրք

էր բացվաժ՝

ծառերի բները փշրված էին ակոսի ամրողջ լայնքով, այն ծովափից արմավների մի նեղ չերտ էր միայն լաժանում: Ծռվախորշիմեջ խրված Հարքակն էլ էր երնում, երեում էին նույնիսկ երա կողքին խլվրտացող միջատանման կերպաբանքները: Ռալֆը ձեռթի շարժումով ուրվագծեց սարի լանջով, ծաղօկների միջով, ճեղեղատը շրջանցելով, ներքն, դեպի անտառը պառսոած սպին տանող իրենց ուղին: փս Հետ գնալու ամենակարճձեն էս կայծկլտուն աչքերով,բերանները բաց, ցնծալով, նրանք երենը իրավունբլո նրանջ ըմբոշխնում էին սեվիականատիրոջ --

բոնը էրն առել,

մտեոմաղել:

ասաց -- Ռչ ծուխ կա, ոչ նավակներ:-- Խորաթամւանց Ռալֆը։-- Հետո, իճարկն, կպարզենք, բայց իմ կարձիքով էս

կղզին անմարդարնակէւ

բաղականչեց Մենք կզբաղվենք ուտեչիք ճարելով,-Ֆջաքը:-- որսի կդնանք, գաղան-մազան կբոնենք, մինչն որ... --

մեզ կգտնեն:

Սայմոնը անխոս հրանց էր նայում ն գլխով անում այնառաջ էր պես, որ նրա սե մազախուրբձն անընդճատճետ անում: էր: նրա դեմքը փայլում Ռալֆը նայեց մյուս լանջին, որն իջնում էր առանց խուու

քչրի «փը.

Ասաց աքը: էգ կողմը ոնց որ ավելի թեք լինի-Ռալֆը ափերն ասես խմելու ճամար իրար կցեց: ծնսնո՞ւմ ես էն անտառի կտորը... սարի վրա ա՛յ էո--

--

պքսԷ

նստած:

Սարիցանկացած Ճար

մասում

ծառեր էին աճում, ծաանճանդիստ խշշացչ

պեր ծաղիկներ: Հանկարծ մռնչաց, սրքսրքաց: Մոտակա ծաղիկներն ալեկոծվեցին, տղաներիդեմքին մի պատզով քամի փչեց: Ռալֆը ձեռքերը պարզեց: Էս բոլորը մերն է։ էրանք նորից ծիծաղեցին, մի թիչ էլ քավալ եկան Փռզոռոյցին սարի վրա: անտառն

ու

--

ու

Սովածեւ: Սայմոնիայլս խոռսթերիցմյուսներն էլ

--

քավյ զգացին, լավ, վնացինը, ինչ որ պետք էր իմայանք: նրանք ժայռից ած իջան, կտրեցին-անցանծաղիկներով Հովիտը ն մտան ծառերի տակ, Ապա կանդ առան ն սկսեՏին զարմանքով ուսումնասիրել կողքի թփուտները: Սայմոնը խոսեց. Աոռաչինը -- ճիշտ մոմի ղես են: ՄոմերովԹինր: երնի սրանք բող--

Դր

Մշտադալար,մուգ հանաչ այդ իիերը ծածկված Լին

անու-

Հոու մոմացլաս: կանաչ ձիգ բողբոջներով: ցաբը Փանակով կիսեց ռրանցից մեկը՝ բուրմունքը դուրս ցայն, ասես,

«նց:

--

Մոժի բողբոջներ են:

Ուզես էլ, չես վառիւ--

--

նման

են

Ասաց Ռալֆլո-- Պարզապես

մոմերի:

կանաչ մուեր.-- ԱրՀամարձանթով ասաց ջաբթը:-- Ոչ էլ ուտելու են: Գնացինք: նրանք արդենթավուտի մատույցներում էին, Ճազիվ շարժելով Հոդնած ոտքերը, երբ Ճանկարծ ձայներ լսեցին՝ ճվճըվոց կճղակների դուիյուն ՕՏղաներն առաջ նետվեցին, ճվճվոցը դնալով սաստկանում էր, մինչն որ վերածվեց զիլ էրչ որը ծայ ճիչի: կեանաների ցանցումխճճված մի խոճկոր րագույն սարսափից խելակորույս ինպրտումէր ն ճչում սուր վրա տվին, մաբը բարակ Ճճուսաճատ ձայնով Տղաները քաշեց ճանկեց իր փայլատակողդանակն խոճկորի վրաւ Բայց այդ պաճին առաջացավ մի դաղար, ընդմիջում, որի ընթացքում խոճկորը շարունակում էր թպրտալ ն ճվալ, իսկ դանակի սայրն օդում կախված շողչողում էր. Այդ պատը --

ու

ու

ու

քե որքան անբնաբավական էր, որչվեսզի նրանքըմբոնեին, կան զարճուրելի բան կլիներ այդ արվածը: Խոճկորնալդ ենքացքում լիանաներից դուրս սրծավ ե ենտվեցթփուտները: շվարած, մեկ իրար էին նայում, մեկ այդ սարսա Տղաները, փելի տեղին Ջաքի պեպենոտդեմքը սփրքնել էր, նա նկատեց, որ դանակը դեռ օդում է սլաճում ն այն դրեց պատ յանը։ Հետո հրեքն էլ ամոթխած ծիծաղեցին ն վերադարձան իրենը կածանը: Պ նս նշան էի բոնում .-- ԱսացՖաբը:-- Հարմար աճի էի սսլասում, որ ճիշո տեղին խփեմ: Պիտիդրան մորթեիր,-- վրա տվեց Ռալֆը:։-- Խողերին չեն իում: Մորթում են: 91, սկզբից վիզն են կտրում, որ արյունը թափի,-Փաքը,-- առանց դրա միսն ուտել չի կարելի ասաց Քա ինչի՞ չկարողացար..: .՞ նրանք չատ լավ գիտեին, թն ինչու՝ որովճետե կենդանի մարմնի մեջ մխրճվոդ դանակը ղարճուրելը է, որով եւն անտանելը է թափված արյան տեսքը: Կ Քան չէր մնում, որ իփեր:-- Ասաց Ֆաքը: նա առջնից ես ճիջտ էր դնում ն մյուսները նրա դեմքը չէին տեսնում:-անգամ.. տեղն էի ջսկում... Ա՛լ քե մյու ու

-Է

--

--

Հ»

--

Նա ճանկեց իր դանակն ու միրճեց մոտակա ծաոր: Մյուս անդամ` ոչ մի գթություն: նա փրփրած շուռ հկավ տեսնելու, Քն ով կշանղգնի առարկել: Այստեղնրանք անտառից դուրս եկան ն որոշ ժամանակ զբաղված էին ուտելիք փնորելով կլանելով,մինչն որ, բացատն ի վար, ձասխեն Հարթակին, եռր ժողով կանչելու ու

ԵՐկոոողգլուխ «95

Լ257 --

ԿՐԱԿԸԼԵՌԱՆ ՎԲԱ

երբ Ռալֆը դադարեցխեցին փչել, բոլորն արդեն Հրմըչտվում էին Հարթակի վբա: Այա ժողովը տարբերվում էր առավուտվանից:Հարթակիմյուս ծայրից քավփանցումէին մայր մտնոզ արնի քեթ ճառագայթները, ն երեխաներից շատները, մաշկի վրա չափից ավելի ուշ զգալով արնի խայթող ուժը, այժմ Հազեվել էին, երգչախումբը պակաս կազմակերպված տեսք ուներ ն Ճրաժարվելէր թիկնոցներից: Ռալֆը նստած էր ընկած ծառաբնին, ձախ կողն արեին տված: Աջից տեղավորվել էր երգչախմբի մեծ մասը, ձախից նստած էին էվակուացիայից առաջ իրար անծանոթ բիչ թե մեծ ջատ երեխաները, դիմացը խոտի մեջ պպզել էին մանուկները: քոլորը լուռ էին: Ռալֆը կաքնավարդազույն խեցին դրել ծնկներին, ճարթակով մեկ թեթն քամի անցավ Ռալֆը տատանվում էր՝ կանդեե՞լ, թե՞ նստած մնալ նա նայեց ձախ, ծովափի կողմը՝Խողուկն այնտեղ էր, բայց ոչնչով չէր օգնում: Ռալֆը կոկորդը մաքրեց: Ուրեմն էսպես... Հանկարծնս ճասկացավ, որ ճիմա սաճուն ու պարղ կկաՓողանա բացատրել իր ասելիքը: Ձեռքով մազերը շտկեց ն Ի ոսեց. Ի Մենք կղզի ենք ընկել: Սարի գլխից չորս կողմը ջուր --

էր երեում: Ոչ աուն կա, ոչ ժուլս, ոչ ոտնաճետք, ոչ նավակս Մենք անմարդաբնակմի կղվում ենք ու էստեղ ուրիշ մարդ չու: Ջաքը մեջտեղ ընկավ: -ծ- Մեկէ, բանակը ւվետք է... որսի Համար, Խոզեր բրոնելու... Ճիշտ է, էստեղ խոզեր կանչ Երեքնէլ փորձեցինՀաղորդել լիանաներումխճճվածվարդադույն ճչացող կենդանու զգացումը: Տեսնեիքո՛նց էր թայրտում... Ջինը գլուխն էր գցել... Հետո թողեց տոճիկ տվեց... հսկի չճասցրի խճիել, ոչինչ, մյուս անգամ... աքն իր դանակը նորից մխրճել ծառն ու Հճանդուգն --

--

--

--

--

'

նայեց

շուրջը:

ժողովը Ճանդարտվեցւ

ասաց Ռալֆըչ-- մեզ իսկապես որսորդպետք միս ճարելու ճամար: Բացի դրանից... նա խեցին ծնկներին դրեց ն նայեց բոլորի արնաճարված դեմբերին: Քացի դրանից մենք չենք կարող էստեղ բոլորս միանդամից խոսել: Պետք է դպրոցի պես ձեռք բարձրացնել: նա խեցին պարզեց իր դեմքի առաջ ն նայեց բացվածջին: նս էս փողը կտամ նրան, ով ձայն խեղրիչ

Էնպես որյ--

--

ներ

են

--

--

Փողը՞ս

--

--

Հա, էս խեցու անունը փող էւ նս

խոսողին --

--

--

ու

նա

Ախր... խկ... Ունրան

սա

կտամ Հաջորդ

կարող է խոսելուց փողը պաճել ձեռքին

ոչ

ոք

իրավունք չի

ունենա

ինձանից:

ընդճատել: Բացի

Ջարը ոտքի ցատկեց, -- Մենք օրենքներ կչնարենք:,-Ոգնորված գոչնցնայ--

Աջը օրենջներ, Ճիշտ է... --

ու

եքե որնէ մեկը փորձի...

--

Ուռւա՛ ա..:

լ... Ուխա՛

Շշմելո՛ւ... Ռալֆի ձնոքից խեցին վերցրին Խոզուկը, խնամքով --

զըր-

կաթնագույն փողը,կանդնեց Աղմուկը մեջտեղում: լռեց: քաքը Հարցական մի Ճճայացք նետեցՌալֆիկողմը: մեծ

կած

վերջինս ժպատց ն թխակթխկացրեց ծառի բունը: Սաջը ակնոցը Ճանեց, ե, աչքերը ճպճպացնելով, նստեց:Խողուկն ակսեց շապիկի փեշով մաքրել: Դուք Ռալֆին խանգարում եք: Ջեք թողնում ամենակարնոր բանն ասի: նա տպավորիչմի դադար արեց: Ո'վ գիտի, որ մենք էստեղ ենք, Հը՞: Սդակայանումդիտենւ էն քարձրախոսովմարգը... Հայրիկս գիտի: Խոզուկնակնոցը դրեց: Ռչ ոք չգիտի մենք ուր ենք:-- ԱսացԽոզուկը: նտ շատ գունատ էր ն դժվարությամբ էր շնչում:--Է նրանք ամենաշատր կարող են իմանալ, քե մենք ուր ենք գնում, բայց չգիոնե, թե չիմա ուր ենք, որովնան մենք էնտեղ լճասանքւ- Մի ւած նս օղ էր կուլ տալիս, Հետո ճոճվեց ու նստեց տեղը: Ռալֆը նրա ձեռքից խեցին վերցրեց: ես էլ Հենց էդ էի ուղում ասել,-շարունակեց նայ-նա ծրբ որ դուք...-նայեց երեխաների ուշադիր դեմբերինւ-Մեզ խփեցին, մեր ինքնաթիոր կրակ էր կպել... Ոչ ոք չգիտի, ռր մենք էստեղ ենք ու մենք կարող ենք դեւ շատ մնալ էս բայց

--

--

--

--

--

-

--

կղզում:

այնքան Քոլորն

էին, որ լսվում էր Խոզուկի ծժծանը չնչառությունը, Արեն իջել էր ն ոսկեգույն լույսով ողողել ձագի պես ջրի վրա իր պոչի ՀետեՀարթակի կեսը:կատվի վից ընկած «ովիկն այժմ ճարթքակի վրայով տեղափոխվում էր անտառի կողմը: Ռալֆը ճակատիցետ գցեց խարտյաշ մազերի խուրձը: -- էնչլես որ կարող է էստեղ դեռ երկար մնանք, Ոչ ոք ոչինչ չասաց: Ռալֆն անսպասելիժպտաց: Քայց լավ կղզի է: Ես աքի ու Սայմոնիճետ բարձ--

լուռ

սա

ՎիլյամԴոլդինց

ՅՅ

րացա

էն

Ճասմ ջուր,

սարի. ութը: Շշմելու

ճամ...վ

կղզի է՝

Համ

ոււելիք կա,

ժայռեր»... -- կապույտ ծաղիկներ... Մասամբ ուշքի եկած խոզուկը մատը անկեց Ռալֆի խեցուն, ն քաքն Սայմոնը լռեցին: Էնպես որ, քանի դեռ մեզ էստեղից չեն տարել, մենք --

ու

--

էս կղզում,

շատ լավ ժամանակ կանցկացնենք: լայն պարզեց ձեռքերը:

նա

Ոնց որ գրքերում: Բոլորն իրար խառնվեցին:

--

գԳանձերիկղզին»: գՍիժեռնակներնու ամազոնները»: «Մարջանիկղզին»:

--

--

--

լոնցին տարուբերեց: -ԵոՖո Սա մեր կղզին է: Շատ լավ

կղզի է: Մենք էատեղ կուտենք, կխմենք, կուրախանանքմինչն մեծերի գալը: աքը ձեռքը բարձրացրեց ն ստացավխեցին: էստեղ խոզեր կան,-- ասաց նայ-- ու լիքը ուտելիք, իսկ էն առվում՝ խմելու ջուր ինչ որ քեֆնեերդուզի, Ուրիշ ո՞վ-ինչ է գտել: նա խեցին վերագարձրեց Ռալֆին ն նստեց տեղը: կարծես թե ոչ ոք ուրիչ ոչինչ չէր գոչել: նրանք մանուկին նկատեցին, երբ վերջինս սկսեց դիմադրել ու քացի տալ: Փոքրիկներիմի խումը նրան առաջ էր ձրում, բայց նա չէր ուզում զալ Մոտ վեց տարեկանվտիտ խամի տղա էր, դեմքի մի կողմը ծածկում էր թանացքագույն նա տակ խուն ոտքով շփոթված, լը: ԲազմաթիվՀայացքների լաց էր փորում, ինչ-որ բան թնգթնգում ն քիչ եր մնում --

--

լինելր:

Մյուս փոբրիկները, փափսալով, նրան Հրում էին Ռալֆի կողմը:

Ասաց Ռալֆը-- հ՞նչ է եղել: Անրիտեսնեմ:-Փոքրիկ տղան սարսափաճարշուրջը նայեց: --

Ռե

ձայն ժանի: Սանչուկը ձեռքերը երկարեց խեցու կողմը, --

բոլորը

փրոթ-

կացին, խեղճը ձեռքերն իսկույն ետ քաշեց ն սկսեց լաց փնել: Թողեք վերցնիյ-- գոռում էր Խողուկը,-- թողեք փողը --

վերցնի:

Վերջապես ՌալֆըՀամողեց նրան խնցին

վերցնել,

բայց

ՀՏամընդճանուր ծիծաղից փոքրիկիլեզուն կապ էր ընկել: Խոզուկը ծունկի իջավ նրա կողբին, ականջ դրեց ն սկսեց ժոզովի Համար մեկնաբանել նրա ասածները: Ռւղում է իմանալ, թե օձին ինչ էք անելու: Ռալֆը ծիծաղեց, մյուսները միացան նրան: Փոքրիկտղան մի բուռ ղարձավ: Ասա տեսնենք,էդ ի՞նչ օձ էր:. Ասում է, գազան էրս: փՐնչգազան: 0ձի պես: Մեծ-մեծ: ինքն է տեսել: --

--

-.

--

--

Որտե՞ղ: Անտառում:

Դեգերողքամու կամ դուցե արնի ցածրության սլատճառով Հարթակը զովացել էր: Տղաները սկսեցին սրթսրթալ: Սրա պես փոքր կղզիներում օձ գազան չի լինում:-Համբերատար բացատրեց Ռալֆը։-- Դրանքմենակ Աֆրիկամթ Հնդստանիվես մեծ երկրներում են ապրում: բանիմացաբարզլխով արին Բոլորը փսփսացին Ասում է, գազանը մթան մեջ եկավ Բա որ մութ էր, ո՞նը տնսավ Սիծաղ ծափաճարություններ: խեցի՞ք, ասում է, մթան մնջ է տեսել զազանին: ու

--

ու

ու

--

--

ու

--

Ասում

--

է,

եկավ, քողեց-գնաց

ու

Ճետո

նորից եկավ,

իրան ուտի:

բ

երազում տեսած կլինի: Ռալֆը ժպտալով շուրջը նայեց, իր խոսքերի վավերացումը փոքՓնտրելով: Ավաղ տղաննրը ճամաձայեվեցին, րայց --

բնեթիկասկածներըփարատելուճամար ովջամիտ բացատրու Թյոծը բիչ էր: Հաստատ երաղի բոբոներից է եղել: էղքան լիանաների ճեջ քափառելուց Հետո զարմանալիչի' --

Գլխով անողների թիվն ավելացուվ՝ երազի բորոներին շատերն էին ծանոթ: Ասում է, էդ գազանը, էղ օձր էս գիշեր Հո Հետ չի՞ դալ Ոչ մի ղազան չկաս Ասում է, առավոտյան դառավ էն սլարաններիպես, Ասում է, էս գիշնր Հո նոոր էստեղ ծառերից կախած են. րից չի՞ գալու Ասեցինք, չէ՞չ որ ոչ մի դգաղանչկա: Այս անդամ ոչ ոք չծիծաղեց, բոլորը մռայլ դիտում էին, թն ինչպես է Ռալֆը ձեռքերը խրում մաղնրի մեջ ն զարմանքով ճիասթափությամր նայում փոքրիկ տղույին, Ջաբր ճանկեց (եցին: դիշտ է ասում Թալֆը՝ ոչ մի օձ էլ չկա. նքե նույնիսկ լիներ էլ, մենք նրան կրոնեինք կսսղանեինք. Մենք որսի ենք գնալու, որ խոզեր բոնենք ու բոլորի ճամար մլվս բերենք: էդ ձեր օձին էլ ման կղանք: Ախր չկա էլի էդ անտեր օձը: Մենք էլ ճենց որս անելուց ճաստատ կատուռենքո իրեն անօգնական ու մի պաճ նան պարտված Աճա մի իրավիճակ, որից նա չէր կարողանում դլուխ զգաց: ճանել: նիան ճառած ճայացքները միանգամայն լուրջ էին, կեր ոչ մի գաղան չկաս նմ ոտքի կանգնեց ինչու, ինքնէլ չչասկացավ, Չգիտես ն հորից, կտրուկ ու բարձրաձայն, ճայտարարեց: Ասում եմ ձեղ, որ ոչ մի գազան չկսու --

-

--

--

ու

--

ու

--

--

-Աալֆն --

--

ժողովը լուո էր: Ռալֆը խեցին բարձրացրեց ն այն մտջից, քե ճիմա ինչ

պիտի ասի, նրա տրամադրությունն էլ բարձրացավ: իսկ Հիմա ամենակարնորը:ես մի լավ մոածեցիս Սաըը բարձրանալուց էլ էի մտածում :-- նա մյուս երկուսին թաքուն ճամախոտներիպես ժպտացւ-- Հենց Հիմա էլ էի մտածում ու որոչնցի՝ մենք ուղում ենք մի լավ բեֆ անել ու մենք ուղում ենք փրկվել: սաւհրախուսական բացականչություններն ալիքի պես ողողեցին Ռալֆին ն կտրեցին նրա մտքի թելը, նա նորից մտածե: իմ Ճայիը է: նա տռսում է, որի աշուղա հավատորժի --

--

Յծ

Խարճում էլ

մի անճայտ կղզի չի մնացել: նա ասում է, որ թազուճին բարտեպզներով լիքը մի մեծ աննլյակունի, ու այխարձճիբոլոր էնտեղ կան: էնպես որ թագուչին կղզիներն մեր կղզու նկարն էլ ունի Նորից լսվեցին գոճ ու ցնծազին բացականչություններ: Շուտ թե ուշ էստեղ նավ կուղարկեն: Մեկ էլ տեսալր՝ նույնիսկ Հորս նավը եղավ: էնպես որ, ոնց էլ լինի, մեղ էստեղից կտանեն: նա Ճճապաղելց, որ իր ասածը տեղ Հասնի նրա խոսքերը տղաներին աւաճովության զղզացում ներարկեցին: նա վաղուց էր բոլորին դուր եկել, բայց այժմ շաճեց նան տղաների Հարգանքը: Հարթակովմեկ ինքնաբուխ ծափաճարություն բոնկվեց։ Ռալֆըկարմրեց, աչքի տակով նկատեց Խոզուկի բացաճայտ երկրչլագությունը նյ մյուս կողմում, Ֆաբի թրմՓիծաղն ու կեղծ ծափերը: Ռալֆր խեցին տարուրերեց: Հերիք է, սուս կացեք, դե լսեք: ողեռրված,նա շարունակեց: Հաջողությամբ էլ կա: Մենք մեզ փնտրողներինկարող ենք Մի բան է սլատաճի, որ կողթիը անցնողնավը մեզ իսկի օգնել,կարող չնկատի էլ: էնպես որ մենք պետք է սարի գլխին ծութ սարբենք։ Պետքէ խարույկ վառել: ոչ

--

--

--

-- Խարո՛ւյկ, խարույկ: արոլորն իսկույն վեր-ցատկնցին: աջն

ամենքից բարձր էր մատնված: աղաղակում, խնցին մոռացության էր -- Տղե՛րք,իմ ետնից, Արմավներիտակ կատարյալ իրարանցում գոյացավ: ՌալՖո նույնպես կանգնեց, փորձելով բոլորին լռեցնել, բայց ճետնելով, բոլորը միանգամից նրան ոչ ոբ չէր լսում: մաքին ենշվեցին կղղու խորքն շուտով այլես չէին երնում: նույնէսկ ամենափոջը մանչուկները ամառորեն մագլցում էին կոտրված ճյուղերի ու մացառների միջով: Խեցին ձեոքին, Ռալֆը մենակ մնադ Խոզուկի Ճեւու Խոզուկիշունչը վաղուց տեղն էր ընկել: -- Ոնց որ հրելսեր լինենյ-- ճանդիմանեց կա,յ-- մաբուր էրբեխաներիպես են իրենը պա՝ում: Ռալֆը կասկածանբովնայեց նրան ն խեցին ցած դրեց' ու

մ/վ գիտի արղեն ուտելու ժամը լինլ՞-- Ասաց Խողուի՞նչ են կորցրել էդ սարի գլխին: նա ակնածանքովշոյեց խեցին ն վեր նայեց, -- Հել, Ռալֆ, էդ ո՞ւր: «Ռալֆն արդեն ճաղքաճարում էր անտառոխ սպիի առաչին փշրված գերանները: Սիծաղն աղմուկը գնալով Հեռանում էին: նայեց նրա ճետնից: Խոզուկը նեղացած խսկըոնց որ երեխեք լինեն: նա Հոգոց ճանեց, կռացավ ն սկսեց կոշիկները կալել: Խելքածանարված ժողովի աղմուկը Հետղճեստնմարում էր սարն ի վեր, Զարաճճիերեխայի բմայքներին նաճատակվող ծնողի տեսքով, Խոզուկը վերցրեց խնցին ն ջարդուխուրդ սպիի միջով դիմեց դեպի սարը ՍարիՀակառակլանջին անտառապատ մի ելուստ կար: Ռալֆն ափերնիրար միացրեց, ցույց տալով: Այ, էնտեղ ինչքան ասես ցալ կա: Ջաքը գլխով արեց ն քաշեց իր ներքնի շրթունքը, Ճառիթաւիլանջով մի երեսուն մետրըհերքնում գտնվող այդ ելուռտբնչ ասես, ճատուկ նախատեսվածլիներ վառելիք մատակարարելու Համար: խոնավտապը ծառերին վեր էր մղում, բայց Հողը քիչ էր, ն նրանք, վաղաժամ չորանալով, տապալվում նոր ծիլերով չրջապատված: էին ու փտում, լիանաներով Ջաքը շուռ եկավ կազմուպատրաստերգչախմբի կողմը: նրանը խորչրդանիչջսն գլխարկներըբերետների սլես թեջ--

կը--

Թե

ու

--

--

ու

վել էին կողքի: -- Մ մեծ խարույկ սարքելու, առաջ: սը ուռին ե ոկընրանը ղտան ներբն տանող ամէնաձճարմ ճասան նախ փոբրիկՇուտով վրա ծառերը քաշքշել: մեցին ու ներն բոլորն աշխատում էին, չկար իսկույն կոլան գործի՝ միայն Խոզուկը: Ծառոբների մեծ մասը փտած էր ն դիւղչելուն սլես ցրիվ էր գալիս՝ մանր բեկորների, փայտոջիլների ու մգլած փոշու անձրն տեղալով, բայց որոչ բներ վերն էին Հասնում անվնաս: Այսպիսիմի գերան տել էին երկվորյլակննրը, Սամն ուէրիքը, բայց չէին կարողանում ճախից գալ, մինչն որ Ռալֆը, Ջաքը, Սայմոնը, Ռոջրըն ու Մորիսը չճասան օգնության: Զավեշտական այդ ւտեսքունեդող անկենդան

«րանը նրանք միասին քարչ տվին վերե ն գցեցին ընդճաձ-.թ կույտի վրաւ Տղաներիամեն մի խումբ ուժերի ներածին չափով իր բաժինն էր բերում, ե վառելիքի կույոն արագ ճում էր: Ռալֆը նորից Հայտնվեցաքի ճետ մի գերանբրուն նրանք քմծիծաղ տվին միմյանց: Բարձր գագաթին Խ.ժ, բեզնող բեք լույսի տակ, ծովից փչող թույլ քամու, աղմուկ ազաղակի մեջ, նրանք կրկին միասին վայելում էին այդ «եռրսալի ճմայբը, կիսում էին. դոզունակության, արկածի է ջեկերության զարմանալի շնորձըո Այ քե ծա՛նը դերն եմ ասել: Ցաքն ի պատասխանժղտաց: երկուսիսճամար ի՛նչ է որ նրանք միասին ուսերին առան այդ բեռը ն, օրորվելով, Հաղթքաչարեցինսարի վերչին զառիվերը:Միասին գոռացին «Մեկ,երկու,երեք»,հետեցին այդ դերահը բարձր կույտի գ-զաթին ն Հետ կանդենցին,ցնծագին Հաճույքից ծիժաղելով՝ այն աստիճան, որ Ռալֆը նորից գլխի վրա կանգնեց: Ներփնում տղաները դնո աշխատում էին, չնայած փոբրերից շաաերե արդեն ճետաքրքրությունը կորցրել ն նոր անտառում մեբգ էին փնտրում: նրկվորյակները,զարմանալի ձեռներեՑուքյամբ, չոր ։տերեներիխուրձեր բերին ն լցրեցին կույտի վբոո Տղաներըմեկ առ մեկ Հայտնաբերում էին, որ խարույէ, ե մնում էին վերնեում,վարդագույն ժայռերի ձջ պատրաստ չորանում էր, շնչառությունը՝ տեղն ընկնում: «եջ Քրտինթը Ռալֆն ու ցարը կննարոնում կանզնածիրար էին նայում, մջեչ ժողովուրդը սղասում էր. երկուսն էլ ամոթալի մի եղբչշկացության էին ճանդել ն չդիտհին, բն ինչպես խուտու

--

--

Հանվեն:

Առաջինըշիկնած Ռալֆը խոսեր: Գուցե դու... Նա կոկորղը մաքրեց ն շարունակեց: Գուցե խարույկը վառէ՞ս: վիճակը րացաճայտվեց, Սաբը նույնպես շիկԱրտառոց --

--

ՖՏջ

ն

--

ակսծց մրթմրբիալր

Պետք է նբկու փայտիկ վերքնել

ու

իրար թսել, ջսել

Քո»...

նա

նայեց Ռալֆին, որի վերջնականապեսՀանձն առավ երենց անճարակությունը, պոռթկալով Ռչ ոք լուցկի չունի՞: Փայտիկր պետք է աղեղով պատել,-Է ասաց /ոչըըն ու ձեռքով ցույց ։տվեց,-- դըժ-վըժ, դըժ-վրժ..» Սարիվրայով քամի անցավ, ն Ճալոնվեց Խողուկը:կարմ տաբատն ու շապիկը Ճադին, խեցին քնի տակ խնամքով սեղմած, նա զգուշորեն դուրս էր գալիս թավուտից, իրիկնային արնի փայլն ակնոցից արտացոլելով, Ռալֆը,նրան տեսնելով,գոռաց: Ճո լուցկի -ծ- Խոզուկ, չունե՞ս: Մնացած տղաներըմիացան նրանյ սարը դղրբդացնելով: Խոզուկըգլուխը տարուբերեց ն մստեցավ խարույկին: Տես է՛, ինչ էլ մեժ կույտ եք դիզել: ՀանկարծՓաքը գլխի ընկավ: -- Ակնոցները... Ախր սրա ակնոցները խոշորացույցեն, --

--

-.

չէ՞... Խոզուկըչչասցրեց ծպտուն Ճանել, երբ արդեն շրջապատՀ վաժ էր:

Թողեք, Հո չե՞ք գժվելւ-- Սարսափաճար ձճյաց նայ մինչ Ջաքը նրա ջից պոկում էր ակնոցլո-- ոնք, ակնոցա տվեք) ես բան չեմ տեսնում, վա՛ լխ,ախր փողը կջարդեք: Ռալֆը նրան մի կողմ 4ճրեցն ծունկի իջավ խարույկի կողջին։ Ին կողմ, լույսը մի փակեք, նրա շուրջը 4Ճրմշաոցն ավելորդ իրարանցում ստեղծվեց: «Ռալֆըոսպնյակները ճետ ու առաջ էր շարժում, վերե-ներքն անում, մինչն որ կարողացավ մայր մտնող արնից պայծառ մի բիծ կենտրոնացնել փտած ճյուղերից մեկի վրա: իսկույն բարալիկ ծուխ բարձրացավ, որից Ռալֆը սկսեց ազալ: աքը ծունկի իջավ նրա կողթին ն զգուշությամբ փչեց: Մուխր բեկվեց, Հաստացավն, վերջապես, կրակի մի փոքրիկ լեզվակ ցույց տվեց: Պայծառլույսի տակ սկզբում Համարյա անտեսանելի,բոցը շուոով Ճասավմի փոքրիկ ճյուղի, աճեց, գուլն առավ ե քով մի ուրիշ ճյուղի, որն իսկույն ճարվառվեց, ն չողաները ճատյունով բոնկվեց:Խարույկը Հրրճվանքով աղաղակեցին, բ --

--

Ակնոցս,-- կաղկանձում էր Խողուկը-- ակնոցս տվեր: Ռալֆը խարույկից ետ կանգնեց ն ակնոցը խոքեց նո-

--

զուկիի խարխափող ձնոքը:

Վերչինս արդեն ճաղիվ լսելի մրքմրթում էր: Ամեն ինչ լղովված է, ձեոս Հազիվ եմ տեսնում: Տղաներըպար էին բոնել: խարույկիփայտն այնքան նեանձխած էր չոր, որ դգնրանները միանդամիդը նատուր էին լինում դեղին կրակին, վեր մղելով լոք-ութ ժետանրանոց բոցավառ թքպրտացուլմորուսը: Շուրջբոլորն ճոծ տանելի շոգ էր, քամին կայծերի վոառներ էր ցրում: Ծառերի Հաստ բներն անճետ կորչում էին սպիտակ փոշում: էլի փայա բերեք, բոլորդ փայտբերեք,-- բացական--

ու

--

չեց

Ռալֆը: Խարույկիճետ

մրցելով, տղաներըցրվեցին մոտակա

անտառում: առաջնաչերը մտաճողությունը դարձավ Նրանց

ցադաթին ցոլացող բոցը վառ սլաձճելը՝ ըն ճետ ինչ կլինի, ոչ ռքի չէր 2նտաքբքրում: նույնիսկ ամննափոբրմանուկները, ձքնեմրգերով չէին դբաղված, ցած էին բերում ն զցում կրակի մեջ: Քամին փռբր-ինչ ուժեղացավ՝իբարուլկի մի կողմում օդը պով էր, մյուս կողմում անտանելի շճգի թնքն բօկույն նեք խանձում էր անզգույշ տղաների մազերը, Իրիկնային զով քամու թարմություր դեմքերին զդալով, ն տղաները Հասկանում էին, որ ուժասպառ են: ժայռերի ստվերի տակ վռվում գետնին, Բոցն անշեղորեն պակասում էրբի: անց խարույկը ներս ընկավ ն մարմանդ ճոդոցով փլվեց, կայծերի ծառանման մի բույլ ժայթթելով,որը բամուհետ Ճյուղավորվեց-դնաց: Տղաներըպառկել էին, շների պես Հաճախակի շնչելուր Ռալֆը գլութն արմունկներիցբարձրացրեց: 0գուտ չուներ: Ռոջըըը Հարպկորենթքեց ածուխներիմեջ: Առածղի՞նչ է: Խոզուկը նստել էր երկուքարի միջե, խեցինծնկներին

սարի

--

--

դրած: --

նա--

Ջր դրա

եթե կաշվից

Ասաց սարքած խարույկը բանի պետք չէր.-պես խարույկը երկար պաճել չի լինի, նույնիսկ դուրս

գաս:

Թե

Ճաստ

կաշվի նմանը լինի, իճարկե բան դուրս ծեփեց Սաբը,-- դու բեզ ճամարնստած էիր: ինչի՞, նա էլ օդնեց.-- ասաց Սայմոնը, դաստակով լղողելով իր առանց այդ էլ սն այտրո-Մենքնրա ակնոցը --

չի

քդ

գայ---

ւերցրինք, չէ՞: --

րս --

պես

Թողեք նա խոսեմ, վրդովվեց հողուկը-- փողը մոէ, չէ՞ս Սարի գլխին փողը Ճաշիվ չի,-- ասաց Ֆաբը,-- էն-

ձենդ կորի: -- Փողն է՛մ ձեռքին է: Պետք էր դալար ճյուղեր ավելացնել.-- Ասաց Մոբիսը։-- Մուխ անելու լավագույն ձեն էդ էւ -- Ախրփողը ես եմ բոնել... Ջաքը զայրացած շուռ եկավ' -- Չասեցի՞ ձենղ կտրի" Խոզուկը սսկվեց։ Ռալֆը լսեցին նրա ձեռքից վերցրեց ն նայեց շուրջը: Մննք պիաի կրակը պաճող Հատուկ մարդիկ ունենանք նավը նրբ ասես կարող է դգալ:-- նա ձեռթով ցույց տվեց Ճճորիզոնիգիծը:-- ու եթե մենք նրանց իմացչոանք, մեղ չեն փրկիր:Ու մի բան էլ: Մեղ նոր օրենքներ են պետթ Որտեղ խեցին՝ էնտեղ ժողով, մեկ է՝ վերնում քն ներքնում։ բնրանըբացեց, բայց, Բոլորըճամաձայնեցին: Խոզուկը միտքը փոխեց: Ջաքը ձեռքը դեմ առնելով Ցաքի ճայացքին, մեկնեց, մրուռ ափերով զգուշորեն վերցրեց խեցին ն խոսեց: Մեզ նոր օրենքներ են պետբ, Ռալֆը ճիշտ է ասում: ռր բոլորը ենքարկվեն: Վերջապեսվայրենիներ Ճո չե՞նք, Մենք անգլիացի ենք, իսկ անգլիացիներնամեն ինչում լավագույնն են: էնպես որ մենք պետք է ամեն ինչ կարդին անենք, որ

--

--

--

ղիմեց Ռալֆին: Թալի, ես իմ երգչախումբը, այսինքն, որսորդներին, կբաժանեմ խմբերի ու մենք պատասխանատու կլինենք կրանա --

կի ճամար...

նրա մեծաճոդությունը ճատուկենտծափեր առաջացրեց, մաքր ամծիծաղ տվեց ն, խեցին քափաճարելով, լռություն սլաճանջեց:

Հիմա կթողնենք, որ խարույկը ճանգի, մեկ է, գիշերով մի ծութ չի երետ, Սրանիցճելտո, երբ ուզենանք, կվառենք: Այս չաբաթ կրակ պաճողներն առաջին ձայները կլինեն, իսկ մյուս շաբաք՝երկրորդները: ժողովըլուռ Համաձայնվեց: Բացի դրանից մենք նան դիտորդներ կլինենք: Եթե նտեղչ»-- բոլորը նայեցին նրա մատնանշած կողմը,-- նավ երետ, դիտորդներըկրակին դալար ճյուղեր կավելացնեն, որ ժուխ դա: Բոլորն անթքարքնայում էին ճորիղոնին, ասես այնտեղ ուր որ է պիտի Ճայտնվերնավի ճաղիվ նշմարելի ուրվաղիծըո: Արնի ոսկեգույն կաթիլը գլորվելով մոտենում էր աշխարՀի չեմին: ձանկարծբոլորը գիտակցեցին, որ ջերմությունն ու Լույսը շուսով կվերջանան: Խեցին վերցրեց Ռոչըրն ու մռայլ ճայացքը շրջեց բոլորի դեմքերով, ես վաղուց եմ նայում ժովին՝ նավի նշույլ էլ չի եղել, վայ թե մեզ երբեք չփրկեն։ Տղաներովշշուկներ անցան: Ռալֆը ետ վերցրեց խեցին: նս ձեզ ասում եմ, որ մեզ շուտ ժե ուշ կիրկեն, սլարզապես պիտի սպասենք,ուրիշ ոչինչ: Խոզուկըխեցին անվախխլեց: Վրդովված Բա հս ինչ էի ասում, ես չէի՞ ասում, որ կարգուկանոն 4 պետք, իսկ դուք՝ «ձենդ կտրի»... նրա ձայնն արղարացիկշտամբանքիցսրվելն ճղճղանէր տարձել։Ոմանք փորձեցիննրան լռեցնել: Մսեցիք, ուզում եք փորը խարույկ սնել, բա էդ «ոկա Գ"ւյտն ո՞վ ղիզեցսՀենց ես ուղում եմ բերանսրացելչ-- ճչում Հթ գառը ճշմարտության ջատադովը,-- վրա եք տալիս՝ «ձեՃ»գ կտրի», իսկ երբ Ջաքը, կամ Մորիսը, կամ Մալժոնը... Խառըժխորի մեջ նա մի պած կանդ առավ, բոլորի գբլի«ձրի վրայով նայնլով դիմացի լանջի ելուստին, որից ժինչ ալգ վառելիք էին բերում. Հանկարծնա պոոթկաց այն աս: տիչան տարօրինակմի ծիծաղով, որ բոլորը սսկվեցին ու մի պաշ ապշած նալում էին նրա ցոլցլուն ակնոցին։ Ասլա4նտեգելին այդ Հայլացքինն դատն նրա մոտս բերկրանքի պատ--

ոչ

--

,

--

--

--

--

ձառը:

Խեղրեմ,էս էլ ձեր փոքրիկխարույկը: Տաղալված բներին փաթաթված լիանաների արանքից ծուխ էր բարձրանում: Բոլորի աչքի առաջ բոնկվեց փայտի խուրձերից մեկը, ծխի բարալիկ շիքերը ճեաղճետե Ճււուոացան: Տեղ-տեղ կրակի փոբրիկ լեզվակները սկսեցին լպստել --

Թիերն տերնհերը,

ու

ճյուղերը,ղնալովբաժանվելովբազու

մանալով: Մի մեծ ծառի դիպչելով, կրակը պայծառ սկյուռիկի պես ակնքարթարբար մադլցեց վեր։ Մութն ավելանում էր, ըանձրտնում, քուվլա-քովա գլորվում վեր: Սկյուռիկը քան մուց քներ առավ ցատկեց ճարնան ծառին, այս անդամ ն սաղարթներիստվեարդեն ներքն վազելով: Սխածածկույքի րի տակ, կրակը սողոսկելով, բոնկել էր ամբողջ անատոր ն ճիմա, զազաղած, խժոում էր ինչ պատաճի:Շիկավուն ն սն ծխի Ճակայածավալզանդվածներն անչեղորեն սողում էին ծովի կումը: կործանարար ձճրդեչիտեսքից երեխաներըսկսեցին բորբոքված ճչալ: կրակն ասես կենդանի լիներ, Ճճովազ պես փորսող տալով, նա մոտեցել էր կեչիներ չիշեցնող ծառերի մատաղ մի պուրակի, որը բմբովլների խավի պնս ծաժկել էր վարդագույն ժայռերից մեկը: 8ձատկելով առաչին ծառին, բոցն այն վայրկենասլեսվերաժեց վառվոուն ջաճի, ապա ն, պար դաճեշտությամբ Հաղթաչարեց փոքրիկ բացատը, լու, սկսեց միանգամից խժռել ամբողջ պուրակը: ՀիացմունՓիլ քովոացող տղաներիոտքի տակ մոլեգնող ճրդե՞ը բորնկել էր անտառի քառորդ մղոնը, անխնա ծուխ քառակուսի: արձակելով: Հրդեճի առանձին ձայները միաճյուսվել էին մեջ, սրից ամբողջ սարն ասս խլացուցիչ մի ճոռնդյունի գղրդար:

Խնղրեմ, էս էլ ձեր փոքրիկխարույկը: Ռալֆն անսպասելիորեն նկատեց, որ տղաներնաստիճս:--

նարար լոում են ն Հանդարտվում, սկսելովերկյուղել իրենց քքների տակ սանձարձակվող աճեղ ուժից: Այդ դիտակցուքյունը, խառնվածնույն երկյուղի տետ, կատաղության դուռր Ճճասցրեցնրան: վերջապեսձայնդ կտրելու ես, քե չէ: Փողն իմ ձեռքին է:-- Վիրավորվածասաց խոզուկը-նս խոսելու իրավունք ունեմ, նրան նայում Լին չտնսնող ճալացքներով, ականջները --

--

նաՀոնդյունին։ Խողունն անձչանդոատացած ու յեց այդ ղժոխթի կողմն խեցին պիչդ որկեց: Ռւպէք, չուղնեք, պիտի թողնեք վաոմի իսկ դա մեր ամբողջ փայտի պաշարն էր:

լարած Հբշնչի --

շուրթերը լպստեց:

Նա

Մւեեթբան չենք կարող անել, Սրանից ճետո պեսո է լինել: Ոնց եմ վախենո՞ւմ: ավելի ուջադիր Ձաքն աչքերը ճրդեչից կտրեց։ Իսկ դու ե՞րբ չես վախենում որ, ձաստաքամակի մեկը: ն Փողը ես եմ բոնել:-նվաղ ձայնով ասաց Խովուկը շուռ եկավ Ռալֆի կողմը:-- Ճիշտ չի՞, Ռալֆ Ռալֆը դժկամությամբ երեսը բարձրեց սքանչելի սար--

--

--

ու

սրռազդու

-- Հր, ինչ

տեսարանից:

կա:

ի՛մ ձեռքին է, ե՛ս լիտր խոսեմ: Երկվորյակները ֆրքջացին: Ծուխ էքք ուզում, ո՞նց չէ, էս էլ ձեր ծուխը... Փողն

--

--

ո"

տարածվում էր չամարյա մինչն սկսեցին բրքջաղ, ճետզճեհորիզոնը: Խոզուկից Օխի վիթխարի ամպր

բացի, բոլորը

տե

անցնելով բուռն հռնռոցի:

կորցրեց: եք փողը ես եմ բոնել։ Դուք պարտավո՛ր անել՝ քոծովափին ինձլսել:Առաջինչերթին ի՞նչէր պետք լիկներ սարքել: Մտջներովղիսկի չանցավ էլ, որ դիշերն էստեղ շան պես ժբսելու եք: Բայց ճենց Ռալֆն ասեց «խարույկ», բոլորդ հարայհրոցով թոաք սարը: Ոնց որ փոբր երեխեք: Հիմա արդեն նրա ճառին ականջէին դեում: ՍՐնց էք ուզում, որ ձեղ փրկեն, եթե չեք իմանում Խոզուկը ոնք,

--

համբերությունը

ախր

--

ինչ անել: սկզբից ակնոցը

Նա

փորձեց խեցին ցած դնել, րայց իսկույն ձեռքերը պարզեցին, ն նա Խոզուկը խեցին դրեց քնի տակ ն պպղեց

Հանեց

ն

ավազ տղաներից շատերն միտքը փոխեց: ժայռին:

ախմախ խարույկը սարբեցիք ու կղզին Հիմա ռր ամբողջ կզղուց բան լմնա, ո՞վ է մեզաճա՞: Ոչ վոր: Խորովոծ միրգ ու տապակած խող եք ոսոհլու, մի ծիծաղելու բան չկա: Դուբ Ռալֆին առաջնորդ ընտրեցիք --

մատեղ է էս

վառեցիք:

իսկի չքողիք մի կարդին մտածի: իսկ երբ նա մի բան ասեց, բոլորդ գժի պես... նա կանդ առավ, որ շունչ քաշի: ներքնեումմոլտում էր ու

-- էդ դեռ ի՛նչ, բա պուճուրները, ով մարդու տեղ նրա՞նը դրեց, ո՞վ զիտն, թե նրանք քանի Ճոդի են, Ռալֆն առաջ անցավ Բա հս քեղ չասի՞, որ ցուցակ սարքես: ՄՔնակո՞նց սարքեի,-- վրդովված գոռաց Խոզուկը,-թողում-իախեում էին, ջուրն էին ընկնում, ուր տսհս չէին խցկվում: ի՞նչ իմանայի որը որն էր: Ռալֆըլոլստեց իր գունատ շուրթերը: Սւրեմն դու ճիմա լզիտե՞ս էստեղ քանի ճոգի պիտի --

--

--

լինի։

-

Ռ՞կց իմանամ, երբ որ էդ բլոճներն անընդճատվաղզվբզում էին: իսկ երբ ղուք երեքով չնտ եկաք, ճենց խարույկի անուն տվիր, տնով-տելով առաք փախացք, հս իսկի --

չճչասգրի...

՝

Հերիք նզավ-- կտրուկ ընդճատեց նրան Ռալֆն ու Ինչ չես արել՝ չես արել: իսկ Ճետո Ճարձակվեցիք ակնոցս ձեռիցս առաթբ... Ջաքը նրան սաստեց: -Զենդ կտրի... -Շաչիսկ պուճուրներն էնտեղ թրն էին գալիս՝ 4րդեճի տեղը: է՞նչ իմանաք, թե Հիմա էլ էնտեղ չոնս ծխի քուլաԽոզուկը կանգնեց ն մատը տնկեց կրակի --

խեցին խլեց--

ու

--ա

ու

անձանդգիստ մրմունջ անցավ: ների կողմը: Տղաներով ղուկը շնչակտուր լոեը՝ նրան ինչ-որ տարօրինակբան

պատաճել,

Խո-

էր

4նում էր խԽոզուկը,-խալով տղան, աչէ... ճ իմա ո՞ւր երնում, Մեոյալ լոություն տիրեց: էն որ օձերից էր բողոքում, ինքն էլ էր ներքեում... Բոցերի մեջ մի ծառ ոումբի պես պայթեց: Սդում լիանաների երկար սլատառներ ցրիվ եկան, հ, Ճոդեվարբի մեջ գոռացին: ընկանցած: Մանուկները դալարվելով, --

Գե ճատոն...--

Քիս չի --

--

0Օձե՛րը,տեսե՛թ, օձերը:

Արնմուտքում, Ճորիզոնիցընդամենը մի մատնաչավիվե-

րն, անուշադրության էր մատնված արնը։ Բոլորի դեմքերը

լուսավորված էին կարմիր գույնով: Խողուկն իրեն թեք ժայոխ վրա ն ձեռքերով այնգրկեց: ժն խալով ճատոն... Ո՞ւր կորավ, ձեզ եմ ասում, այքիս

ներքնից

գցեց մի --

չի

երնում...

Տղաները վախվորած, տտրակուսանքով իրար էին

նա-

յում:

Ո՞ւր կորավ... Ռալֆը շփոթված մրթմրթաց: --

-

էն... էն... ԵրնիՃեւո դնաց էնտեղ,

Ներքնումյ սարի Հոնդյունը:

սոսկալի

պառիթավփլանջին, շարունակվում էր

ԵՐՐոոդգլուխ ԶՅ».

ՀՀՀ

ԾՈՎԱՓԻ ՔՈԼԻԿՆԵՐԸ

Զաքր, վազորդի պես երկու տակ կքված, քիքը ճամատրյա հպելձբ խոնավ ողին: էիանանհրով պարուրված ծառերի բներն անճետանում էին տասը մետրանոց կանաչ մշուշում, շուրջբոլորը թփուտներ էին: Այստեղ մի ճաքած ճյուղ կար ն ձողին դրոշմված կես կճղակի պես մի բան, ուրիշ ոչինչ, նա դեմքն իջեցրեց նկ ճայացքն այնպես սենոնը Ճետքերին,կարծես ուզում էր նրանցից խոստովանություն կորզել: Որսկան շան պես, չորեքիաթք,անտեսելովանճարմարդիքը, նա մի ճինգ քայլ առաջ անցավ ն կանգնեց: կիանաների Ճունդույցն այստեղ օղակ էր կաղմում, որից մի կոշտ բեղիկ էր կախված: Բեղիկը ներբնից մաշված էր՝ օղակով անցնելիս, խոզերը փայլեցրել էին այն իրենց մորթով Սի պան կա մնաց այդ ճեյտբի մոտ, անքարք նայելով մացառների խավարին, կղղում Ճճալտնվելուօրից նլրս շեկ մազերը խկատելիորեն երկարել էին ու գունաթափվել, պե47

պենոտ, մերկ մեջքը մաշկաճան էր լինում: Աջ ձեռքին նա էր տալիս մեկուկես մետրանոց սուր մի ձող ն մերկ էր, չՃճաշվածդանակը սլաճող գոտիով քրքրված կարճ տաբատը: Նա վիզը ձղեց, փակեց աչբերն ու լայնացած ռունգերով անաղմուկ ներս քաշեց օդր՝ ջերմ շիթը ստուգելով նոր տվյալների »ամարո: էլ անշարժ էին՝ անտառն ու Փաքլո նա երկարՃոզոցով վերջապես օդը դուրս թողեց ն բացեց աչերը: Աչքերը երկնազույն էին, բայց տվյալ պաճին 4ուռախաբությունից կայժակում ն ճամարյա խենթ էին: նա լեզվով Թրջեց չորացած շուրթերն ու աչբի անցկացրեդ անբարոսո անտառը: Ասյա նորից առաջ անցավ, ղետինըխուղարկելուի Անտառիլությունը շոգից ավելի թանձր էր ու ճնշող, օրվա այս ժամին նույնիսկ միջատները չէին տղզղում: Ջան ինքը պատաչմամբ իր անպաճույճ բնից փախցրեց երփներանգ մի թոչունի, որի խոպոտ ճիչը փշրեց անտառի անդորբը։, զրնգացնելով ասես զարնրի խորքից եկող արձագանընկրկելով, նա շունչը սլաճեցն, մի պատ, Շը: Վախեցած որսորդից վնրածվեց ժառին ծեփված ճալածված կապկանըման մի էակի: Ապա կորցրած Ճետքի Ճուսախաբությունընորից նրան կանչեց ե սեղմեց դնտնին։ Գունատ ծաղիկներով պատված աժդաճա մի ծառի դորչ բնի մուռ նա կանգ առավ, աչքերը փակեց ն նորից ներս քաշեց տաք օդրո Հենցայդ պաճին երա շունչը կտրվել՝ դեմքը սփրթնեց ն անմիջապեսչառաղզունեց:նա ստվէրի սես սպրղեց ծառի ճետեն ու սկսեց ղննել ոտքի տակ տրորված գետինը: Թրիբը դղնո տաք էր։ ՓորփրածՀողին կլունձված, այն ողորկ էր ու կանաչավուն ն թույլ գոլորշի էր արձակում: ցափակած լիաէլ բարձրացրեցգլութնն ու նայեց ճանապարձճը նաների անթափանցմանվածբին։ Ապա նիզակը վեր առավ ե կկանաներիվարագույրից այն կողմ խոսողոսկեց առաջ: ղերի սորորած իսկական կոշտ մի արաճետ էր գոյացել: Ռոբի կանգնելով, Փաքն ինչ-որ շարժում նշմարեց, նա անմիչջապես ետ գցեցաջ ձնոքե ու ամբողջ ուժով նիզակը նետեց: Արաճետիցկճղակների Ճաճախակիկակտոց լսվեց՝ զայքաէվիչ, խննքացնող, միս ավետող: Ջաքը դուրս պրծավ թիուտքարշ

Երկուսն

ներից վում:

ու

ճանկեց նիզակը: կճղակներիկտկտոցը մարեց

ճնո-

աքը քրտնաթաթախոտքի կանդնեց՝ցեխոտ, որսի

տա-

նա բաբախտություններիՃետքերը մարմնին, Հայճոյելով, ն արաճետիցցաժ իջավ սկսեց թփուտներիմիջով ճանապարծ Հարթել, մինչն որ անտառի մութ ծածկր պաճող մերկ բների փոխարեներնացին լուսավոր դորշ արմավենիները՝փնետրազարդ սաղարթներով: նրանց արանքիցշողշողում էր ծովը, ե ձայներ էին լսվում: Ռալֆը կանգնած էր արմավենու տերնննրից ն բներից մոդոնած, ծովին նայող կոշտուկուլիտ մի բո(իկի կողքին, որն ուր որ է պիտի փիլվեր։նա մաքին չէր նկաել: -- Ջուրչունե՞սւ Ռալֆըխոժոռ Ճճայացքըթեքեց աերններիՃճյուսվածրիցւ նայելով աքին, նա դեռնաչէր նկատել նրան: Ասում եմ, ջուր չունե՞ս, խամեմյ, ծարավ եմ. Ռալֆը քոլիկից կտրեց ուշադրությունն ու Ճանկարժճայտնաբերեց աքին: վա՞լ, բարն: Ջուրը ճրենյ ծառի տակ, պիտի որ մնացած լինի: Ջաքը ստվերում շարված կոկոսի կեղններիցընտրեց բերներերան թարմ չրով լցված մնկն ու սկսեց խմել: Ջուրը լըցվեց նրա կզակին, վզին, թափվեց կրծքին: Ապա նա ճնիչն շունչը տեղը բերեց: --

--

փւխա՛ր Քոլիկիցլսվեց Սայմոնիձայնը: Մի ջիչ վերե Ռալֆը տերնների չարանով մի ճյուղ Հրեց վերն Տերն-, --

-.

Ֆերն իրարից անջատվեցին ու թափվեցին ցած, մեջ չայտեվեց մեղավոր տեսքով Սայմոնը: ես չարի: դիտմամբ

Բացվածքի

--

Ռալֆը զղվանըովնայում էր ավերակներին, Սրա պես որ գնա՝ կյանքում չենք ոլրծնիս նա գետին նետվեց աքի ոոքերի կողքին, Սայմոնը --

«նաց անցքից ցատրեց:

ղուրս

Վիլյամ Գուղինզ

ցցված:

Ռալֆ

գետնի վրայից

բա49

Քանի օր

--

ըտճը::.

է չարչարվում ենք,

ու

եղածն ի՞նչ լինի,

ծրկու խարխուլ քոլիկ մի կերպ կանդնած էին, երրորդն ավերվել էր: Մենակթե թողնեն-փախնեն:Հիշո՞ւմ ես ժողովին ոնց Գին երդվում, որ օր գիշեր քրտինք են թափելու, մբնչե Քոլիկները չշինենք: Քացիինձնից ու իմ որսորդներից» -- Բացի որսորդներից. Դե փոքրերը, ո՞նց ասեմ... Նա ձեռքով մի շարժում արեց:ճիշտ խոսքը փնտրելով: ԱնչՀույսեն: Բայց ախր մեծերն էլ մբ բան չեն: Տեռար չէ՞ առավոտից մենակ ես ու Սայմոնն ենք դործ անում, ուրիշ մարդ չկա: (ողանում են, լափում կամ խաղ անում: Սայմոնը անցքից գլուխը Հանեց: դու ես, դու էլ Հրամայի' Առաջնորդը Ռալֆը, մեջքի վրա պառկած, նայում էր երկնքինու արմավներին: ժողով, չէ մի չէ՛, խելքնեծրըգնում է ժողով անելու նա ՀենՀամար, կուղես՝ աժեն օր, կուղես՝ օրն երկու ճատւ-վեց արմունկներին։-- Գրազ գանք, ճիմա փողը փչեմ, վաղելով կզան: Խելոք-խելոք կնստեն, ճետռ մեկնումեկը կառաջարկի ինքնաթիռ սարքել, կամ սուղանավ, կամ Հեռուստոցույց: Ժողովից Հետո մթ ինդ րոպե կաշխատեն կգրվեն որս աննլու Ջաքը շիկնեց: Մխ էլ է պետք, չէ" Էա, էլ են պեսք: որ լիներ, բան չէի ասի: Քոլիկներն Հետո, քո մնացած որսորդները վաղուց են եկել, ճրեն, մինչն ճիմա լող են տալիս: ծս նրանց ինքս բաց թողի մենակ գնացի, ես... նա փորձեց Ռալիկինբազատրել 4Ճնտաղպնղելու, տալու սպանելու իրեն 4ամակած մարմաջը: նս ինքս դնացի, մենավ... նրա աչքերում նորից վառվեց խենք փայլը: -- Քբչէր մնում-սպանեի: Բայց ճում չսպանեցիր: Բան չէր մնացել: --

ու

--

--

--

--

ու

--

-

--

--

--

--

ու

Ռալֆի ձայնը ղողաց քողարկված զայրույթից: Քայց չսպանեցիր, չէ՞: եթե ձայնի Հատուկ երանգըչլիներ, նրա առաջարկը կա--

էր սովորական թվալ: Գու, իճարկե, միտք չունե՞ս մեղ նելու:

բող

--

Մել միս էլ

-

--

է

ճետ

թոլիկներ չի-

ռլեւք...

Զւոնսանքէդ միսը: Այժմ արդեն դիմակայությունը բացաճայտ էր: կտեսնեք, մյուս անդամ` անպայման: Մենակ քե նի-

--

զակի ծերին Ճաջողացնեմկեռ անել, թն չէ մեկին խվփեցինք, դուրս ընկավ, չպաճելր: Այ թե կեռ անելու ձեն իմանայի... Մել տուն-տեղ էլ է պետք: --

աքն անսպասելիկատաղեց: ես ասում... -- Հը,ի՞նչ,բա՞ն եմ էն ասում, որ Ճճոգիներս դուրս եկավ: էդքսսնբան Երկուսն էլ կարմրել ն գժվարությամբ էին իրար նայում: Ռալֆը գլորվեց փորի վրա ու սկսեց խոտի Հետ խաղալ" եթե մեր եկած օրվա պես անձըն դայ առանց թոլիկների յոլա չենք դնա: Ու Հետո քոլիկները մեղ նան պետք են... նա ժի պաճ դադար արեց, երկուսն էլ մարեցին իրենը ղայրույթը: Ռալֆը շարունակեց ասլաճով թեմայով: Դու էլ ես նկատել, չէ՞ս Ջաթը նիզակը վայր զրեց ու պպզեց: --

--

--

Ի՞նչ եմ նկատել:

--

Դր,

--

նա

շուռ

ռր

լցրել աատկները

եկավ

ու

դեմքին:

են...

անքարթ նայեց Ջաբի վայրի, ցեխուռ

ժասկանումես, նրանը երազում ինչ-որ րան են տնսնում, ինքս եմ լսել, դու ի՞նչ է, գիշերը չե՞ս զարթնում: Ջաքը դլուխը աարուբերեց: գոռում, էդ փոքրերը: նույնիսկ Քնի մեջ խոսում են --

ես

ու

--

ուրիշներն էլ, ոնց -.

որ...

Ոնց որ էս կղզին լավը չլինի' նրանք նայեցին Սարոնի լուրֆ

ապշած, Միչամտությունից գ14չեն:

էն գազանը, Հիշարունակեց Սայլմոնը,--

Ռնեցորյ--

--

շո՞ւմ լինի: երկու ավազը, այդ ամոթալի բառը լանլով, ցնցվեցին: Սձերի մասին վաղուց արդեն չէր խոսվում, չէր կարելի խոեք, էն օձի պես գազաննիսկական

սել:

Ոնց

--

որ

էս կղզին լավը

ֆր.-- Ճիշտ որ:

չլինիչ-- Դանդաղասաց

Ռալ-

ցաքր նսանեց ոտքերը երկարեց: խելա"ռեն, ինչ են: են: Հիշո՞ւմ ես, ոնց էինք 4ետալուղուչ -- ԸՀը, պնդվել ու

--

քյան գնացել: նրանք ժպաացինիրար, վերճիչելով առաջին օրվու դյուքանքը: Ռալֆը շարունակեց: էնպես որ քոլիկները մեղ պետքեն, որ... Տուն ունենանք: ժայ Հենց դրա ճամար: ցաքլ ուռքերը ծալեց, դրկեց ծեկներն ու Հոնքերը կիտեց՝ ջանալով սլարղություն մտցնել: ինչ կուղես ասա, բայց անտառում, երբ որս ես անում, ոչ թն բոլորով, միրգ փնտրելուց, այլ՝ մենակ, ինքդ քեղ... նա մի պատլոնց, կասկածելով, արդյո՞ք Ռալֆն իրեն կբնդունի: լուր --

--

--

--

Հետո՞չ

--

Որս անելուց մեկ-մեկ էեսես ես զդում, ոնց որ...-ծանկարծ շիկնելս-- Հեչ, լուրջ բան չի, իճարկեւ Պարղապես էն տպավորություննես ունենում, որ ոչ քե դու ես քեղ են ռրսում, ոնց որ ինչ-որ մեկը որսի դուրս եկել, այլ... ջունգլիներում անընդճչատրնկած լինի ճետնիցդ: նրանք նորից լռեցին, Սայժոնը՝ լարված, Ռալֆը՝ թերաճավատությամր ն քեթնակի զայրույթով: նա ոտրբի կանդնեց, կեղտոս: ձեռքով ուսը տրորելով: Ի՞նչ ասեմ, չեմմանում: Ցաքը վեր ցատկեց ն սկսեց ճապճեպ խոսել: Այ, անտառում էդպես է լինում, եղածը մի լուրջ բան մենակ թե... չիչ բայց... ճետ նա մի թանի շտապ արնց ծովափի նողմն քայլ եկավ: --

նա

--

--

ու

Եջ

Ռալֆըվրդովմունքիցիրեն կորցրեց: ծս էստեղ ինչ եմ ասում ծուխի մասին... Ասի, չե՞ս ուզում քեզ փրկեն: Գիշեր-ցերեկ մենակ խոզերից ես բլբը--

լում: --

--

Բա

միս չճարե՞նց... հս առավոտից էստեղ մենակ Սայմոնի ճետ էշուանում, ու դու դալի իսկի բանի տեղ էլ չես դնում էս

իսկ

Թյուն եմ Քոլիկները: ես

էլ եմ գործ անում... Հայ բայը դու քո արածից Ճաճույք ես ստանում,-բացականչեցՌալֆը,-- դու որս անել սիրում ես, իսկ ես... Հույզերիշփումից շշմած, նրանք դեմդիմացկանդնաժէին թե ավազին խաղացող մապլալծառ լողափին: Զեացնելով, նուկները գրավեցինիր ուշադրությունը, Ռալֆն առաջինըթնքեց Ճալացքը: չարթակի մլուս կողմիցլովում էր ավազանում որսորդների դոռում-դոչլունըը Խողուկը, Ճարթքակի լողացող եզրին փովածյ, նայում էր ճստակ ջրին: Ոչ մեկդ բանի Կետց չեք: Ռալֆն ուղում էր բացատրել, որ մարդիկ իրականումբո էիր: լորովին այլ բան են զուրս դալիս, քան պատկերացնում ինձ մենակ Սայմոնն է օդնում,-Է նա ցույց տվեց թոլիկները,-- մնացածըցրվեցին: ինթն էլ իմ չարի զործ արեց, մենակ թե... միշտ քիթս էր մտնում: --

--

--

--

Ռալֆը Ջաքի

Էս

վերադարձավքոլիկների մոտ: բեղ մի բիչ կօդնեմ,-Է ասաց ջաբը,-- մինչն գնամ

լողանամ: --

Բան

ու

ճետ

,

'

դործ չունես:

երը նրանք ճասան քոլիկներին, Սայմոնը չէր երեում: զարձավ Ռալֆը գլուխը մտցրեց բացվածքը, ղուրս Ճանեց աքին: ու

--

էս մեկն էլ

ցվրվեց:

Զատլանգնաց,-- ասաց Ջաբը,-- լողանալուց կլինի: Ռալֆըճոնջերը կիտեց: Փարօրինակ տղա է, խփնված: աքը Տենց այնպես գլխով արեց ն, անխոս Համաձայնուչ թյամբ, նրանք ուղղվեցին ավազանիկողմը: --

--

Հենց լողանամյ-- ասաց ,Ջաքը,-Է մի բան կուտեմ ու կգնամ սարի էն կողմը, մեկ էլ տեսարբախտս բերեց: նդա՞ս --

Արե Հեսա կմժտնիւ Ոչինչ, ես կՃասցնեմ: նրանք քայլում էին կուլբ կողքի դաղափարների Ճույղերի երկու տարբեր աշխարչ՝անընդունակՀաղորդակցվելու Մենակթե մի խոզ ձեռս ընկներ: ես ճետ կդամ տուն շինելու: երանք իրար նայեցին տարակուսանքով,սիրով ն ատե. լությամբ։ Ավազանիաղի, տաց չրի չփչփոցը, ծիծաղն ազմուկ-աղաղակը բավական էին, որ նրանք նորից միասին --

--

ու

--

--

ու

լինեն:

Սայմոնը, որին նրանք ակնկալում էին տնսնել ավազանում, այնտեղ չէր: երբ Ռալֆն Ջաքըդնացին ծովափից ու

սարին նայելու, մի քանի քայլ նրանց ճեւռնեց, ապա կանդ առավ ե որոշ ժամանակ խոժոռ նայում էր ինչ-որ մեկի, ավազից կառուցած կիսաքանդտնակին: Հետո շուռ եկուվ ն նպատակասլաց տեսքով մտավ սնտառը:Ն մի վտիտ,ոսկն այլն աստիճան պայծառ տչբերոտ տղա էր ցցուն կղզլակով բով, որ Ռալֆը մոլորության մեջ էր ընկել, կարծելով, քե նա զվարթ է ու չարաճճի: Սն ու կոշտ երկար մազերի խուրձը լրիվ ծածկումէր նրա լայն ճակատը Նա աքի Հճամատրյչա սլես ուռաբոբիկ էր ն Հադած էր իր կարճ տաբատի մնացորդները: Ու թեն երա մաշկն առանց ալդ էլ մուզ էրչ ալժմ այն արնից վառվել էր ու ավելի սնացել, քրտինքից փայլելով: Նա անցավ երկար սպիի միջով ն, առաջին օրը Ռալֆի Նա մաղլցած ժայոր կողբից, ծառերբ միջով թեքվեց աջ: վստաճ քայլում էր միդատու ծառերի պուրակի միջով, ուր նույնիսկ ամենադինջմարդն առանց դժվարության կարող էր սնունդ Հայթայթել, որը սակայն, չէր կշտացնում: Մաղկած ծառերին միաժամանակ նան մրդեր էին աճում, օդը լցված էր Հասունությանբույրով ն ժիլիոնավոր մեղուների դզզոցու: Այստեղ ՍայմոնիՀետնից ընկած մանուկենրըվերջապեսՀապան նրան: իրար խանդարելով, նրանք բոլորը միանգամից ինչ-որ բան էին դռոում ու քարշ տալիս նրան ծառերի ուղղուարեանդադարգվվոցի տակ, հտտմիջօրյա թյամբ:Մեղուների վի լույսի ներբո, Սայմոնըերանց Համար քաղեց վերնեիամենա

նաճասուն

մրդերն

ու

բաժանեց անչամբեր երկարած անթիվ

նա նալեց քաքթիկներին: երեխաներին դոճացնելով,

շուրջր

Փոքրիկները,լիովի գրկած ընտիր մրզերը, առեղծվածային ձալացքներովնայում էին նրան: նրանց լքեց, առաջ դնաց Ճճազիվնշմարելի մի Սալմոնը ն կածանով չուտով ճայլտնվեց անտառիքավուստում: Մառեիի բարձր բները պատված էին անսպասելիորեն դունատ ծաղիկներով ՞չամարյա մինչե մութ կատարները, որտեղ աշխույժ եռուզես էր տիրում: ներբնում նույնպես մութ էր, ծաորից կախվածլիանաներնասես խորտակվածնավերի թոկենբ լինեին Նրա ուռնաճետքերըդրոշմվում էին փափուկ 4ոդին, լիանաներն ամեն ճպումից ամբողջ երկայնքով Թրթբռում

էին:

վերջապեսնա ճասավ արնոտ մի բացատ այստեղ լիա-

նաները լուլսին ձգվելու կարքք չունեին ն րացատը մի կողՔիը վարադուրել էին ճակայականմի գորգով: Հողի մանե բեսին ներքնից բնդճուպ մոտեցած ժալոր խոտերից ու ոլտերներից մեծ ուրիշ ոչ մի բույս չէր Հանդուրժում:Բաղատըերիղված Լր մուզ գուլնի անուշաբուլր թփերով ն, ասես, շոգի ու լուսի կաքսա լիներ: Մի Հսկա ծառ տապալվել-ճենվել էր ծարնան, ղզեռեսկանդուն, ծառերին ն ոտքից գլութ ցողված էր պատատուկիդեղին ու կարմիր ծաղիկներով: Սայմոնը կանգնեց, Ջաբի պես նայեց իր ճետնից ծածկստուգելով, ճամողվեց, որ վող անցումին ն, արագ շուրջը մենակ է: Հալածվածի սլես շարժվելով, նա կոացավ ն դոսկեց լյացատը վարագուրողդորդից այն կողմ: (իանաներն այնքան քիպ էին, որ հրա քրտինբիցթրջվում ն ճետնից անմիջապես իրար էին միանում։ ներս սողալով, նա ճալտեվեց բացատից տերններով քողարկված փոբրիկ մի որջում: Պպըձեռքով բացեց ն դուրս նայեց:Ոչինչ չէր ղեց, ւռերեները շարժվում, բացի շող օդում իրար չուր քպրտացող մի զույգ խայտաբղեւռթիթնոներից: լարված ականջ Շունչըպաճելով, դրեց կզզու ձայներին, Երեկոն աստիճանաբարզավթում էր կղղին՝չեքիաթային երփներանգթոչունների ձայները, մեզուների զվվոցը, նույնիսկ ժայռերի մեջ իրենց բները վերադարձող ճայերի ճիչերը խլացել էին, Հնոու-Հեռվում խութերին սո-

փշրվող ծովի շրչյունն ավելի Ճուշիկ էր, քան արյան

շրջա-

սլտույտլո

Սայմոնը տերններն իջեցրեց: Արնի մեղբադույն

ճառա-

դայքները գնալով բերվում էին, նրանք սաճեցին թվփերբվրաաձե բողբոջները,քսվեցեն սաղարթներին, ն ծառերի տակ քանձրացավխավարը:ուլսի Ճեւո խաբեցին նան ըմբոստ գույները, ստիպողական նաչանջեց: Մոշողը մաձն բողրոջներըխլրտացին: նրանց կանաչ թերթիկները ճետ քաշվեցին, զգուշորեն աղատելովսպիտակ ծաղիկների նրբին կոկոնները: Արերվերջնականապեսլքել էր բացատն ջնջվել երկընողողում էր անտառը, խորտակելով ծառերի Քից: Խավարը արանքները,մթնչն որ երանք աղոտ անսովոր կերպարանք ստացան, ասես ջիի տակ ըբնկղժվելուր շողշողուն Սպիտակ, ծաղիկները լայն բացվեցին առաջին աստղերից ծորացող լույսին ընդառաջ: նրանց բուրմունքը լցրեց օղը ն զավքեց կղզին:

յով, տնողեցին մում

ու

ու

գլուխ Չորբբորղ «9Փ"

«գո

ՆԵՐԿԱԾ ԴԵՄՔԵՐ, ԵՐԿԱՐ ՄԱՍԵՐ

Առաջինկշոուլթը, որին նրանք ընտելացան, օրվա

ան-

Ճոճքն էր այդաբացից մինչն կարուկ մայրամուոր: Հմայքը, սլալծառ արնը, ծովի ծիանքն ու քաղցը Առավուռյան օդր նրանք ընկալում էին որպես վալելքների ն խաղի ժամանակ, երբ Ճույսն ավելորդ էր ն, Հետկաբար՝ մոռացված: կեսօրին մոտ, երբ լուլսք ուլղաճալաց ճեղեզը մարդարտափայլ մեղմություն էր ճաղզորդումլուսաբացի գիլ գույներին, իսկ շոգը, արնից թասի առնելով, սկսում էր խփել գլխին), նրանք արնից խուլս էին տալիս ու պառկում, անգամ քնում, ստվերների տակ

շտապ

կեսօրին տարօրբնակբաներ էին պատաճում: Գապղուն ծովն ուռչում էր ե ճեղքվում ծայրագույն անկարելիության բաղում դրվադների՝մարջանի խուքերը ն նրանց կառչած ճատուկենտ գաճաճ արմավենիներըծառանում էին վեր,

քրքոում, երկփեղկվում, լարից կախված կաթիլների պես դլորվում ու բազմապատկվում, ասես ճալելիների արտառոց շարանում։ Մեկ էլ ճանկարծ ցամաք էր ճալտնվում այնտեղ, ուր ոչ մի ցամաք չէր եղել, ապա՝ երեխաներիաչբի առաջ, պղպջակիպես չբվում։ Խողուկն տլդ ամենը գիտականորեն դանց առավ որպես «միրաժ», ն քանի որ տղաներիդը ոչ մեկը չէր կարող սրատամ գայլաձկներիմիջով լողալ-Ճասնել նուլըսկ ամենամուռ խութերինյ, բոլորը վարժվեցին այդ «րաշքներին ն այլես ղրանք չէին նկատում, ինչսլես չէին նկատում նան թրքոուն խորճրդավոր աստղերը: կնսօրին պատրանքները ձուլվում էին երկնքին, որից, զայրապածաչքի պես, ներօն էր նայում արնը։ հրիկնադեմինմիրաժները սմքում էին, կ երկնագույն Ճորթվլոնըճարվում էր ձդվում իջնող արնի ննրթո։ կրկին, մքան սպառնալիքիտակ, բիչ քե շատ զով էր դալիս: Արնի սուգվելուն պես խավարը կլանում էր կղզին, ն բոլիկները, Հեռավոր աստղերի տակ, բոնվում էին անճանդրստությամբ: Այնոււանդերձաշխատանքի,խաղի ն սննդի Ճլուսիսեվրոչլական ավանդությունը նրանց Համար անճնար էր դարձնում լիովին Համակերպվել օրվա նոր կշոույթին:։ Փոբրիկներից մեկը, Փըրսիվալր, չենց սկզբից խցկվել էր ջոլիկներից երկու օր շարունակ դուրս չէր դալիս՝ ինքն քր ճետ մեկն տարախոսելով, երգելով լացը լինելով, մինչն որ բոլորը, հա դուր կուսելով. սկսեցին նրան գժի տեղ դնել վերջապես եկավ, խեղճացած ու սմքած, կարմիր աչբերով, ն ղրանից Հետո, Ճամարյաչ չէր լսաղում անվերջ ճեժկլտում էր: կրտսերտղաներնարդեն Ճավաբականփոքրեր» անունով էին կոչվում: Հասակի նվաղումը, Ռալֆից սկսած, աստիճանական էր, ու թեն Սայմոնի, Ռոբերտիու Մորիսի դրությունը վիճելի էր, բոլորը Ճճեշտությամբզանազանումէին մեժերին փոբրերին: Շուրջ վեց տարեկանները,անվիճելիփոքրերը, իրենց Հատուկ, լարված կլանքն էին ապրում:0րվա մեծ մասը որակից անկախանխընրանք ութում էին, Հասունությունից ու

ու

ու

ու

ու

ու

ձեռքի տակ ընկածմրգերը, տիրքաղելով

այդ պատճառով միշյո փորացավ կայուն լուծ ունեին: նրանքանասելիսարսափում էին մթությունից ն խավարի մեջ վախվորած իրար էին սեղմվում: Ուտելուց ն քնելուց բացի, նան ժամանակ էին դտնումծովափին պարղ ու աննպատակ խաղերխաղալու: երանք չատ ավելի բիչ էին թնկքնկում իրենց մայրերի 4Ճամար, քան կարելի էր ակնկալել, մուգ դարչնագույն էին ն հԽեցուկանչին ենթարկվում էին, մաանտանելի կեղտո՞ւ սամը որովճետն այն Ռալֆն էր փչում, որբ բավականաչաի խոշոր էր երեխաների աչքում մեծերի աշխարճին կապվելու ճամար, իսկ մասամբ էլ այլն պատճառով, որ ժողովները նրանց ղվարճացնում էին: Մնացած դեպքերում նրանք որպես օրենք մեծերով չէին ճետաբրքրվում, սպրելով իրենց առանձին, աշխույժ կյանքով: Փոքրիկգետակի բերանին նրանք մոտ կես մետր բարձրությամբ, խեցիներով, քոշնած ծաղիկներովու նախշուն քարերով զարդարված ավազե դղյակներ էին ծեփում։ Այդ բարդ կառույցները շրջապատվածէին ճանապարճների,ուլեցույցների, երկաթգծերին թմբերի խճճված ցանցով, որից կարելի քր զլուս Հանել միայն ընդճուղ ավաղի վրա կոանալով: Մանուկներն այստեղ խաղում էին եքե ոչ զվարք, աղա կենարոչ նացած ն ճավփշտակված,ճաճախ միննուլն դղյակի վրա նրանք աշխատում էին մինչն երեք ճոդուի Հիժա էլ այստեղ երեք փոքրիկ էին խաղում, Հենրիննրոնցից ամենամեծն էր. նսա նան Հեռավոր ազգականն էր այն խալով տղայի, որին մեծ 4րղեչճիգիշերվանիցայլես տեսնող չէր եղել: Բայց Հենրին դեռ այնքան մեծ չէր, որ դա Ճասկանար՝եթե նրան ասեին, որ ալն տղան ինքնաթիռով տուն է դնացել, նա միամտորեն կճավատար: Այսօր Հենրինսլարագլխի պես մբ բան էր, քանի որ մյուս երկուսը Փըրսիվալնու Ջոնին էին՝ կղզու ամենափոքրերը: Փբրսիվալըմկնադույն էր ն լավիկ չէր թվացել նույնիսկ սեփական մորը, Ջոնին բարեկաղմ էր, խարտյաշ կովարտր: Տվյալ պատիննա 4ճնազանդէր, որովճետն ճափշտակվել էլ խաղով: երեքով ավաղին չոքած, մանուկները չանդիստ խաղում էին: ն

ու

ու

Անտառիցղուրս

եկան Ռոջըընու Մորիսը: խարույկին4Հեանելու նրանց ճերքն անցել էր, ն նրանք իչել էին լողալու Ո-ջըրն ուղիղ դղյակների վրայով էր քայլում ոտքով փլելով գ'րնքները, ծաղիկները տրորելով ն ցրիվ տալով թնամբով ընտրված քարերը: Մորիսը ծիծաղելով լրացնում էր ավերածությունը: երեք մանուկներն ընդմիջեցին իրենց խաղն ու վեր ետյեցյին։ Բախտիբերմամբ տվյալ պաՀին իրենց ՀետաՔներքրող կառույցները չէին տուժել, այնպես որ նրանք չընզվղեցին, Մբայն Փորրսիվալը սկահց թնկթնկալ, որովճետն երա աչքն ավաղ էր լցվել, ն ՄորիսըՃապճեպմի կողմ ջաշվեց: նոխորդողկյանքում նրան արդեն վիճակվել էր մի լավ պատիժ ուտել ուրիշի աչքն ավազ լցնելու Համար ն այժմ, չնայած ծնողական ծանր ձեոքը չկար, Մորիսն իրեն ալնուամեխոյոիվ մեղավոր Ար զգում: նրա մտքում ներողություն խընգբելու աղոտ մի ցանկություն ծագեց: նա ինչ-որ բան ժրթմըըքաց լողալու մասին ն թողեց-փիախավ: Ռոջըըըմնայ, նայելով ժանուկներին: Առաջին օրվա 4ոմեմատ նրա մաշկի դույլնն առանձնապես չէր մգվել, բայց ճակատն ու վիղը ծածկող սն մազերի բաշն ավելի էր բնգգրծել նրա դեմքի մոատյլությունը՝ են տռաջ այն պարզապես անբարհճամբույրըէր, տպա այժմ վանող Լր գարձել: Արցունքները լվացին Փբրսիվալիաչքի ավազը, ն նա ձայնը կտրեց վերսկանց խաղալ: Ջոնին կաղուտակ աչքերով նրան էր նայում, Հետո սկսեց բռերով ավաղ քոցնել,ն շուտով Փրրսիվալը նորից ձայնը գցեց: երբՀենրինխաղից ձանձրացավն քթողեց-գնացծովի կովժը, Ռոջչըըը արմավների տակով 4ճետնեցնրան: Հենրինդեռ շատ փոքր էր արնից շիտակցաբարպատսպարվելուՀամար ն լողափի մեջտեղով էր թայլում: նա մուռեցավ ափին ն սկսեց ջրի 4նտ զբաղվել: Սկսվել էր խաղաղօվկիանոսյանժեժ մակընթացությունը, ն ծովախորչի Ճամեմատաբարճանդարտչուբը վայրկյան առ վայրկյան առաջ էր գալիս: Ծովիեղերքում Հազիվ նշմարելի քափանրիկ էակներ էին ապրում, որոնք չրի Հետ վրա էրն տալիս շիկացած չոր ավազին ն աներնույթ խուղարկում նոլ տարածքը: Գուցեայնտեղ, ղդայարաններով ուր նախորդ ասպատակության մամանակ ոչինչ չկար, այժմ կեր էր Ճայտնվել՝քոչնաղբ, մլակներ կամ վերդետնյա կյանու

Փի այլնայլ քափոններ: ծոկայականեղանի անթիվ ատատնեբի պես, քափանցիկ եակնեերնափը գրոճում էին աղլչաՀավաքի: Հենրին զմայլված էր. նա ջուրն էր մացրել մաշած ու աղակալած մի փայտիկ, որը նույնպես ծովն էր բերում, ու չչոլրձում էր լուրովի կարգավորել աղբաճավաքներիանցուդարձը: Ավաղիմեջ փոքրիկ առվակներ էր փորում ե, մակընբացության ջրի Ճնտո, աշխատում որքան կարելի է շատ էակներ ներս քշել: նա երանության մեջ էր, ըմբոշխնելովկենդանի էակների նկատմամբ վայելած իր իշխանությունը: Խոսում էր նրանց ճետ, շտապեցնում, ճրաժաններտալիս: Առաջ գալով, մակընքացությունը ջրափոսերիէր վելածում նրա ուռկալանված Թափանցիկ էակներինաննաճետոքերը, երանցում վերասպլաճ տիրելու սատրանը տոեղծելով Հենրիի մուո։ Ջրի եղրին պպզած, նա գլուխն իջեյրել էր ներքն՝ Ժաղերը ճակատի վրայով ցած էին թափվել: կեսօրյա արեր վերնհիցանտեսանելի նեռուհրէր թափում: Ռոջըրբը սպասում էր: Սկզրում նա թաքնվել էր մի Հատո բայց արմավենու «ետնում, Հենրիի Հափշտակվածությունն այնքան ակներն էր, որնա վերջիվերջո դուրս էր եկել: Ռոնայեց շուրջը՝ Փըրսիվալըլաց լինելով փախել էր ն ղողորը ակները թողել ցնժազին Ձոնիին: Վերջինս,թքի տակ երգելով, ավաղ էր նետում երնակայական Փրրսիվալիվրա' նրախԽոեից այն կողմ հրնում էին Ճարքակը կ Ռալֆի,Սայժոնի, ղուկի ու Մորիսի բարձրացրած ջրի ցայտերը/ Ռոջըընուշադիր ականջ դրեց, Ճաղիվ լանլով նրանցից ճասնող ձայները: Անսպասելիքամին ցնցեց արմամենրի շարանը, խշխչացնելով ու թափ տալով նրանց կատարները:Ռոջըրի զյխավեբնում, բսան մետրանոց բարձունքում, ծառից պոկվեց գնղաի չափ կոկոսների մի ամբողջխուրձ, որոնք քրխկալով քափխույս տալու առանց նրսն դիպչելու Ռոռջըըը վծցին շուրջը, փորձ չարեց, նա մեկ կոկոսներին էր նայում, մեկ Հենրիին, Արմավներիտակի Հողը ճումուսի ուշ կուտակումներից էր, ն ծառերի սերունդները նրա տակից արմատներով դուրս էին քաչել վաղեմի ուրիշ մի ծովափի բարերը: Ռոջրրըկոսցավ, մի բար վերցրեց, նշան բոնեց ն նետեց ձչենրիիմրտ միաուփնավոր վրիպելով: Քարը,վայրենաբարո ժամանակների այդ

ճինդ մետրիվրա խորչճրդանիչը,

սուրաց

կողբով Հենրիի

ն

ընկավ ջուրը: Ռոջըրն էլի մի քանի քար Հավաքեց ն սկսեց ճերքով նետել: Բայց ն այնպես Հենրիի շուրջը մնացելէր մոտ վեց մնտր տրամագծով մի շրջան, որին նա չէր Ճամարու ձակվում դիպչել: Անհրնույթ ղորավոր, այնտեղ ուժի մեջ էր Հին կյանքի տարուն: Պպզած երեխային պատսպարելէր ծնողների, դպրոցի, ոստիկանությանն օրենքի Ճովանավորուքյունը։ Ռոջըրիձեռքը բոնել էր այն աշխարճի քաղաքակըըքությունը, որը, նրանից անտեղյակ, արդեն ավերակների մեջ էր: էր բերնլ Հենրիին: Ջրի ճողիյունըՀանկարծակիի

Նա

Հանգիստ քողեց թափանցիկ էակներին ե, ցեղարլուն ջան սլես, քիթը տնկեց չրի վրա լայնացող շրջաններիկենտրոնին: բնկնում էին մեկ աջից, մեկ ձախից, ե ՀենրինՀլու Քարերն շրջում էր գլուխը, բայց չէր Հասցնում քարերն օդում տեսնել: Վերջապեսնա տեսավ քարերից մեկն ու ծիծաղեց, փնտրելով իրեն ձնեորառնող խաղընկերոջը: Բայց Ռոջըըն արդեն սղրրդել-մտել էր նույն ծառի Ճեւոնը, Ճեիչն աչքերը թարթելով: Հենրինքարերից Հիասքավիվեցն թողեց-գնաց:

Ռո՛ջրը:՛ Տասը մետր այն կողմ ծառի տակ կանդնաժ էր Ֆաքը: նրան անսնելով, Ռոջրրիթութս դեմքն ավելի մբննց, րայց -.

Ջաքըոչինչ

չնկատեց: նա անձճամբերնշաններ էր տնում, կանչելով: նախքան ծովը լցվելը, գետակը Ռոջրրինթր փոքրիկ ժի լիճ էր կաղմուժ, ջրաշուշաններովու եղեգներովլի Այստեղ, Բիլի ճետ միասին, նրանը սպասում էին Սաժն ու էրիջը: Ջաքը ծունկի իջավ լճի ափին ն բացեց չետը բերաժ երկու խոշոր տերեները: Մեկի մեջ սպիտակ կավ էր, մյուսի մեջ՝ կարմբը: նողքինխարույկիյ բերված ածուխի մի կտոր էր: Գործի անցնելով, Ջաքը սկսեց Ռոջըրինբացատրել, նրանք իմ Հոտը չեն առնում, բայց ոնց որ թե տեսնում են՝ ծառերի մեջ մբի սպիտակ րան են երեի տեսնում: նա կավը քսեց դեմքին: Երնեկ ժի ջիչ էլ կանաչ լիներ: նա Ռոչջըրին դարձրեցդեմքի ներկած կեսն ու պատասխամուտ

-

--

նեց վերջինիսաչբերում ծագած

6շ

ենթադրությանը:

ԸՃր, որսի Համար է, ոնց որ պատնրազմի ժամանակ, Գիտես էլի քողարկություն, որ մի բան ուրիշ բանի --

տեսք

ունննա...

ամեն գնով ջանում էր Ռոչջըրին ճասկուցնել, Ոնց որ ցեցը ծառի վրաւ Ռոջըրը Հասկացավ ե իսոժոռ գլխով արեց: երկվորյակնեըը մոտելյան Փաքին կ երկչոտ սկսեցին ինչ-որ բանից գանդատվել: Ջաբը նրանց ժի կողմ ճրեց: Ռադներգքաշեք: նա ածուխը քսեց դեմքի կարմիր ու սպիտակ բծերի միջե: 9է, Հետս կգաք: Նա կռաՋաքը նայեք իր արտացոլմանն ու չճավաննեց: ու ցավ, երկու բուռ գոլ ջուր վերցրեց դեմքին քսածր լվաց: երնացինպեպեններն ու ավազագույն ծոնբերը: Ռոջըըըդժկամորեն ժասուը: նա --

--

--

ամա թե տե՞սքունես: աքն իր ճամար արդեն նոր դեմք էր Հորինում: Մի ալտն աչքի շուրջը նա սպիտակ ներկեց, իսկ դեմքի մյուս կեսը՝ կարժիր։ Ապաաջ ականջից ածուխով ճաստ գիծ բաշնեցմին--

ու

չե

կղակիձախ կողմը:Նա կռացավ լճակիվրա,

բայց

ջուրը

շնչառությունից դողում էր եհ պատկերը խախաում: կամ, երիք, մի դատարկ կոկոս բերեր, շուտ: Հրով լի կեղեր բոնած, Ջաքը ծունկի իջավ: կույսի կլոր բիժը օկահց խաղալ նրա դեմքին, չրի մակերեսը պայծառացավ: նա ապշաճար ուսումնասիրում էր արդեն ոչ քն իր, այլ սարսռաղդու մի անծանոթի արտացոլումը: Ապա ջուրը սկսեց Հոտըքափեց, ուռքի ցատկեց ն խանդավառությունից ռավ: նրա չջլոտ մարմնի վբա տնկված էր մբ դիմակ, որը սարսափեցնում ն ձգում էր բոլորի ճալացքները:Ֆարը սկսեց ալար գալ, նրա ծիծաղի վերածվեց արյունարրու մոնչոցի նա կյանքով էր ցատկուսնց Բիլի կողմը՝դիմակն ինքնուրույն ապրում, Ջաքը քաքնվել էր նրա տակ, աղատվելով ամեն տեսակ ամոթից: կարմիր, սպիտակ, սն դեմքը պար գալով անկարծ լոնց Փշում էր Բիլի վրա: Բիլր փոքկաց։ րայց ու սկսեց թփերի միչով փախչել, Ջաքը նետվեց երկվորյակներիկողմը: Շարվիր...առա՛ջ,իմ ետնից: -.

--

Բայց...

--

Ախր...

-

Հո մի չեմ -- Առա՛ջ: կսողամմոտն Դիմակըոտիպում էր ենթարկվել: ու

տա...

Ռալֆը ջրավազանից դուրս եկավ, նատեց արմավներբը ստվերի տակ ն ձեռքով սրբեց Ճակատինու Հոռնքերինժեփվաժ խարայաշ մազերը: Սայմոնը, չրի մեջ փոված, ոտքերով փբրփուր էր ծեծում, Մորիսըսովորում էր սուզվել: Խոզուկնաննպատակթրն էր գալիս, գետնից ինչ-որ բաներ վերցնելով ու դեն հնածելով:նրան գերող չրափոսերըմակրնթացությունն իր տակն էր առել, ն Խոզուկը սպասում էր, մինչն ջուրն իջնի: Ռալֆին տեսնելով, նա մոտեցավ ե նոտեց կողքին: Խողուկր Հագել էր իր կարճ տաբատի մնացորդը, նրա գեր մարմինը ոսկեգույն երանգ էր տտացել, իսկ ակնոցը դեռ չայլում էր, երբ նա ինչ-որ բանք էր նայում: նա կղղու միակ տղան էր, որի մազերը կարծես բոլորովին աճած չլինեին, Մյուս բոլորը վաղուց արդեն մաղակալել էին, իսկ Խոզուկի զլութը պատված էր նույն կարճլիկ խոպուլներով, ասես նրա ն այդ անկատար ճակատն ռրված լիներ ճաղատ դառնալը, ծլած ժածկույլբը, նոր եղջյուրների աղվամաղի պեսյ շուտով պիտի վերանար: ես էստեղ ժիբտքէի անում,-նայ-ժամացույասաց պի մասին: կարելի է աբեի ժամացույց սարքել: Ավազի մեջ մի փույտ կխրենք Դրա Հետ կապված Հանրաձճաշվական րարդություններն արտաճայտելընրա ուժերից վեր էր: Խոզուկն ընդամենըձեռքով օդում մի քանի շարժում արեց: Վրից էլ մի ճատ ինբնաքիռ կսարքենք, մի ճատ էլ քված արձագանքեցՌալֆը,-- ճետո էլ Ճեռուստացույց,-շոգեմեքենա... Խողուկըգլուխը շարժեց: Դրանց Համար լիքը մետաղ է պնտքյ-. ասաց նայըր, խնդրեմ, մենք մետաղ չունենք: իսկ փայտիկի, Ռալֆն ակամա ժպտաց: Խսղուկը բոլորի ճոզին Հանում էր՝ նրա ճարպը, շնագելություննտարբեր տեսակի մտաճղլացումներըձունձրացուցիչ էին, բայց նրան ձեռք առնելը --

ու...

--

--

ու

միշտ էլ զվարճալի էր, նույնիսկ երբ վատաձճմաժըէր

ստաց-

վում:

նրա ժպիտը մեկնաբանեցորպես բարլացակաԽոզուկը մության նշան, Մեծերիշրջանում լոհլյայն կարծիք էր Հաստատվել, որ Խոզուկը խորթ է, ոչ միայն խոսվածքի պատճառով, որը ոչ մեկի Հոզը էլը այլ նան՝գիրության, չնագհլության, ակնոցի ե ֆիզիկական աշխատանքից լխորչելու ճամար: Տնանելով,որ Ռալֆն իր խոսքերից ուրախացավ, Խոզուկը քներ առավ ն սկսեց զարգացնել իր նվաճումը: Փայտիկներ ինչքան ասես կան. Ամեն ժեկս մի արնի ժամացույց կունենանք, երը ուղենք, ժամը կիմանանք, -- Ռր ճանկարծ ուտելուց չուշանանք: Դո՞ւ չէիր ասում, որ մեղ փրկելու Համար պիտի րաններանենք: -- Ո՛ւֆ, դաճլաս տարար: Նա ութի ցատկեց ն Ճետ գնաց լողավազանի մուտս Հնեց այդ պաճինՄորիսըրավական անճաջող ցատկեց չուրը: Ռալֆեն ուրախ էր քեմժանփոխել: նրբ Մորիսըչրի մակերես դուրս եկավ, նւ բացականչեց: Այ թն լտվ փորսուղ տվիր: Մորիսը ժպտաց, իսկ Ռալֆը սաճուն ցատկեց ջուրը: նա լսելով ափեղբոլոր տղաներիցլավ էր լողում, բայց այսօր, ն նույնիսկ ն ւս էր, սրտնեղել ցվփեղ ինրված փրկություն բառը, չրի կանաչ խորքն ու արնի ոսկեգույն շողերը նրա սիրտը չէին Հովացնում: Ջրում մնալու ն խաղալու փոխարեն, նա եկավ վճռաբար լողաց-անցավ Սայմոնիտակով ն դուրս սվազանի Ճակառակ ափին պառկելու, փոկի պես կաքկքալով ու փայլելով: Խողուկը, ինչես միշտ անշնոր4ճք,մոտնցավ ն կանգնեց նրա կողքին, ստիպելով Ռալֆին գլորվել փորի վբա ձի անել, թե նրան չի տեսնում: արդեն մարել Միրաժնելն նա մռայլ աչքի էին, Հորիզոնը: անցկացրեց --

ու

--

ու

ՀաջորդակնթարթինՌալֆը կանգնածդգոսումէր. նո՛ւխը, ծո՛վսը: Սայմոնը ջրի մեջ պառկած վեր քոավն ջիչ էր մնում Խեղդվեր։ ճատկել պատրաստվողՄորիսը կրունկների վրա -

Ճոչվեց, նհուվեց դեպի Հարթակը, Ֆ

ՎիլյամԳոլդինգ

բայդ

շեղվեց արմավների

կողմե ջոտ

ու

սկսեց Համենայն դեպս ճապճնպ ճագնել իր

քբր-

տարար:

Ռալֆը կանգնել էր, մի ձեռքով ճակատից ճետ քաշելով մազերը, մյուսը՝ բռունցք արած: Սայմոնըջրից գուրս էր գալիս: խողուկնիր տարատի փեյլով ակնոցն էր մաքրում ն աչքի տակից նայում ծովին: Մորիսը երկու ոտքը ժոցրել էր մի փողքի մեջ, միայն Ռալֆն էր անշարժ կանգնած, եռ ծուխ չեմ անսնումյ-կասկածանքով ասաց խողուկըւ-Է Ոչ մի ծուխ չի երնում, Ռալֆ, ի՞նչ ծուխ նս ասում: Ռալֆը չէր պատասխանում: նա ճակատն արդեն երկու ձեռքով էր սեղմել, որ մաղերն աչքերը չընկնեն: նա առաջ էր ծովաջրից սկսնլ էր սպիտակել: թեքվել, մարմինը չորացող Ռալֆ, ի՞նչ է, նա՞վ կա: ՍայմոնըԺոտեցավ ն Հայացքը Ռալֆից դուրձրեց Ճորիդիմեց դոնի կողմը: Մորիսը դեն գցեց պատովածտարատըչ --

--

անտառիկողմն ու իսկույն Հետ վազեց: Ծուխը ճորիզոնի վրա դանդաղ արձակվող փոքրիկ մի Հանգույց էր. նբա տակի կետը կարող էր նավի ծխնելույզը լինել: Ռալֆի դեմջը գունատ էր: նրանք մեր ծութը կտեսնեն: --

Խոզուկն արդեն ճիշտ ուղղությամբ էր նայում, -- Ռր ասեմ Համարյա չի երնուժ... նա շուռ եկավ ն նայեց սարին, Ռալֆն անչճագՃճայայքով շարունակում էր ճետնել նավին: Նրա դեմթին առստիճանաբար դույն էր գալիս, Սայժոնը լուռ կանգնած էր կողքին:

տիշտն ասած ես լավ չեմ տեսնումյ-մենք ծուխ ունե՞նք, թե՞ չէւ

--

կըչ--

ասաց

Խոզու-

Ռալֆն անչամբեր շարժում արեց) Հայացքը նավից չկոտրելով:

Սարիծուխը գալի՞ս է, քե" չէ. Վազելով եկավ Մորբսն ու Հայացքը Ճառեց ծովին, Սայմոնն Խողուկըսարին էին նայում: խոզուկիդեմքն այլայլասես վեց, իսկ Մայմոնն ամբողչ ուժով գոռաց, խիստ ցա--

ու

վից:

Ռա՛լֆ, Ռա՛լֆ: Նրա ձայնք որակը Ռալֆին մեխեց ավազին, --

Ասեքէլիչ-- պաղատում էր Խողզուկը,--մենք աղզդանը-

-

թե ունե՞նք,

շան

չէ:

Ռալֆը Ճետ նայեց Հորիզոնում Ճալչող ծխի շիքին

նորից սարին:

ապա"

ու

|

Խնդրումեմ, Ռալֆ, ազդանշան չկա՞... Սայմոնը ձեռքը երկչուտպարզեց Ռալֆին դիսլչելու, բայց

--

նա

արդեն վազում էր ավազանի սաղր կողմով, շիկացած սպիտակ ավազի վրայով ն արմավենիներիսւակով Քիչ անց նա Ճճաղթքաճարում էր սպին արդեն ծածկել սկսող խիտ մացառուտը:

Սայմոնն ռում

ու

Մորիսըվազեցին նրա Հետնրը: Խոզուկըգո-

էր:

Ռալֆ, խնդրում եժ, Ռալֆ... Ապանա էլ վազեց, խճճվեց Մորիսիգցած տաբատիմեջ, դուրս պրծավ ն նեսվեց նրա Հետնիցւ:Չորս տղաներիՃճետեվում ծուխը դանդաղ սողում էր ճռրիզոնի վծուր (ողափին --

արին

վրա, որը Փոնին ավազ էին նետում Փորսիվալի կամացուկ լաց էր լինում՝ երեքն էլ իրարանցումից անտեղու

լար

:

Սպիի Հակառակ ծայրին ճասնելով, Ռալֆի չնչակտուր

ՀայՀճոյեց:նա անխնա ջերձել էր մերկ մարժինը լիանաների կոշտ կողերով ե այժմ արյունլվա էր. Սարի լանջին Հասնե(ով, նա կանգ առավ, Մորիսըմբ քանի մետր 4ետ էր մնացել: Խոզուկիակնոցները,-- դոռաց Ռալֆը,-- թե կրակը պրծած լինի, պետք կղան... նա կանգ առավ օրորվեց, Խոզուկըտեսադաշտում նոր անվարժ գլորվելով ավազի վրայով: Ռալֆը էր ճայտնվում, մեկ Հորիզոնին էր նալում, եկ սարին: Գուցե Հարկավորէր ակնոցը Խողուկիցվերցնե՞լ, բայց նավն այդ ընթացքումկաբող էր գնալ: իսկ եթե նրանք ճասնեին վերեյ ու խարույկը Հանգած լիներ՝ դե նոտիր ու սպասիր ժինչե Խոզուկըբարձրանա, նայելով, քն նավն ինչպես է չքանում: երկընտրանքից կեղեջվելով, անորոշության Հոգեվարքի մեջ, Ռալֆը բացականչեց. --

ու

ե՛ք, Տե՛ր Առւտված... ՍայմոնըՀնիչն մաքառում էր Ժացառներիղեմ: նրա դեմ-

Տ'

Քըն այլայլված էր:

Ճորիղոնի ծուխը

Ռալֆն,իրեն չթնայելով,առաջ

4եռանում

ննտվեց,

էր:

ԽարույկըՀանգած էր: նրանք դա իսկույն

նրանք գիտեխնդեռ ներքնում, ծովափին, երբ Հայրենի ծուխը կանչել էր նրանց: Խարույկն անկենդանէր, ճանդած, անգամ Հր ծխում, չերթապատճները չկային: Պատրաստի վառելիքի կույտը դիզված էր կողքին: Ռալֆը դարձավ ծովի կողմը: Հորիզոնիգիծը նորից ունայն էր անդեմ՝ միայն ծխի Հաղիվ նշմարելի ժի Հետք էր երեվում, Ռալֆն իրեն գցեց ծովի կողը, ժայոի եզրին մի կերպ փրկեցՀավասարակշոությունն դոռաց: տեսան,

այդ

ու

ու

--

Նա

ԱրիՀեա,

Հե՛տ արի».

ժայռի վրայով ղես դեն էր անում, ծովից Ճճայացքը ն չկտրելով, խելադարի պես ճչում: --

ու

Հետ

արի,Հետ

արի...

Սայմոնն Մորիսը վրա Հասան: Ռալֆն անթարք նայեց նրանց: Սայժոնը Հայացքը թեքեց, այտերը սրբելով: Ռալֆը փնտրեց իր իմացած ամենասոսկալի բառը: իշի ջուռակներըխարույկը ճանգցրին, ու

--

նայեց սարի Ճակառակլանջն ի վար: Փոքրիկի պես նվնվալով, ճայտնվեց շնչաճեղձ Խողուկը։ Ռալֆը բոռունցքները սեղմնց ն շառագունեց:նրա սնեծոուն ճայացքն ու լարված ձայնն ակամա նշեյին ուղղությունը: նա

--

Հեն են:

Թափորըշարժվում էր ներքնում, ափամերձ վարղագույն

քարաբեկորների միջով: Ոմանց գլխին սն գլխարկներ կային, ճամարյա մերկ էինչ Հեշտ տեղերով դրանից բացի բոլորը անցնելիս, նրանք ամեն անդամ ձեռքերի փայտերըվեր էին բարձրացնում: ինչ-որ բան էին երգում, որը վերաբերում էր լելքածան արված երկվորյակների քարչ տված բեռին: Ռալֆըն անդամ Հեռվից իսկուլն տարբերեց Ջաքին՝ բարձրաճասակ, շիկաչճեր ն, իշարկեյ, բոլորի առաջն ընկած: ՍայմոնըՌալֆից Հայացքը դարձրեց Զաբին, ինչպես մինչ այդ դարձրել էր Ճորիզոնին հ, Հավանաբար, Ջաջի անսջից վախնցավ Ռալֆն այլես ոչինչ չասաց ն սպասեց, որ թափոչ Երգնարդեն լսվում էր, բայց բառերը չէին ղաըը մոտենա: նաղզանվում:երկվորյակները բայլում էին Սաքի Հետեիս, ուսե68

րին մի ճաստ ձող գցած: Զողից կախված մորքվաժ խոզի իրանը ծանր տարուբերվում էր ճանապարճիանճարթությունները Ճճաղթաճարող նրկվորյակների ցնցումներից. Պատոտժ կոկորդից կախված գլուխն ասես ճամփան ճոտոտեր։ Վերջապես, մոխրացաժ տափարակիվրայով, երգի խոսքերը ճասան վեր Խողին ժորթենք, կոկորդը ճղենք, թափենք արլունը: Հենց որ խոսքերը լսելի դարձան, թափորը սկսեց զառիքափսվ բարձրանալ, ն մի երկու րուլեից երգը մարեց: խողզուկըքիքը քաշեց, Սայմոնը անմիչապես նրան սաստեց, ասես խեղճը եկնղեցում բարձրաձայն խոսած լիներ: ցարը, կավով նախշված դեմքով, առաջինը ճասավ գագաքին ն բարձրացրաժ նիզակով Ռալֆին ոգեորված ողջու--

նեց:

Տես

-.

է՛, խող նենքսպանել... սողացինբքմռտը, կաղլմեջ

արինք:

Ռրսորդեերըվրա տվին:

կալմեջ արինք... Սուսուփուսմոտեցանք... Զննը գլուխն էր գցել... Խոզըճոճվում էր երկվորյակների միջն, քարերին ան կաթԹիլնքը թափելով: նրանք երկուսով ասես մի ընդճանուր, լայն, ինքնամոռաց ժպիտ կիսեին։ մաքր լգիտեր, որը պատմի, որը րողնիչ նա բիչ էր մնում պար գար, բայց արժանապատվությունը Ճիշելով, կանդ առավ, լայն ժպիտը դեմքին: Հետո նկատեց ձեռքերի արյուննզզվանքով ծամածովեց, մի բան փեսորելով, ռր սրբիչ Վերջապեսձեռբերը մաքրեց տարաոին ու ծիծաղեց: Ռալֆըխոսեց: ւկ: Դուք թողեցիք, որ ԷՀ բում փոթը-ինչ զայրանալով նման անտաչուՋաքը ընկրկել. թյունից, որը, սակայն, չէր կարող պղտորել նրա հրջանկու--

--

-

ու

"-

--

թյունը:

ասիր՝ նորից կվառննք: Պիտի մեղ ճետ լինեիր, Ռալֆ, շշմելու րան էր: նրկվորյակներըփովել էին... 2ո չտվի՛նց... --

Քան

--

--

նս Հասա

մրեն: (ր

վիզը կտրեցի,-- Ճճպարտասաց աքը, այնուաչ մենայնիվ ցնցվելով-Քոնը կտա՞ս, Ռալֆ, դանակիս կո-, թին նշան անեմ: Տղաներնաղմկում էին ու պար դալիս. նրկվորյակները շարունակում էին ժպտալ: -- էրիվ արյուն էր եղելյ-- ծիծաղելով ասաց աքը ն նոբից սիքարթացչ»-ոնաատած ուլիտի լինեքը... Ռալֆը տեղից չշարժվեց, նրա ձայնը խոպոտ էր: Դուք կրակն անածերէիք թողել: աքի դուրը չեկավ, նա նայեց նախ երկԿրկնությունը վորյակներին, ապա Ռալֆին, նրանց որ չվերցնեինք,-- ասաց նա,-- չէինք կարանա կալմեջ անել: Հետո շիկնեց, Հասկանալով, որ սխալ բան է արել: Մի ծրկու ժամ էր, էլի, ճեսա նորից կվառենք... նա նկատեցՌալֆիձանկռուտած մերկ մաշկը, բոլոր չորսի մռայլ լռությունը: 1այլնասիրտ երջանկությամբնա ուղում Լր բոլորին սլարգնել կատարվածիբերկրանքը: նրա միտքը Ճեդեղված էր որսի պատկերներով՝ թպրտացող խողի վրա ճարձակվելու դաճով, կենդանունճարպկությամբ գերազանցելու, իր կամքը ։ղլաբտաղըելու,երկար, ծարավը ճագեցնելու սլես, նրա կյանքըխլելու Հայտնություններով: նա լայն տարածեց ձեռթերըո Պիտիտեսնեիր ո՛նը էր արյունը թափվում: Փոքր-ինչ խաղաղված որսորդներն այս խոռսբերիցնորից խլրտացին, Ռալֆը մազերը Հետ գցեց ն ձեռքը պարզեց ճոբիզոնի կողմը: նրա գազազած ձայնից բոլորն իսկույն սսկվենս Հլ

-»

--

--

--

--

ցին: --

էնտեղ նավ կար:

քաքըմիանգամից ըմբոնեց ասվածի սոսկալի նշանակությունն ու Ռալֆք Հայացքից խույս տվեց: նա ձնոքը դրեց թողին ն դանակը դուրս քաշեց: Ռալֆն իջեցրեց սեղմած բռունցքը, նրա ձայնը դողում էր: նտեղ նավ կար: Դու խոսք էիր տվել կրակը սլաճել --

եկավ ն աչքերը բարձրացրեց: նրանք մեզ կտեսնեին ու --

մենք

տուն

կդնույինք...

Խոզուկնայլնս չդիմացավ

ե, կորստի վշտից

մոռանալով

էր երկչոտությունը, ճչաց: Դո՛ւ էլ,

քո արլո՛ւննէլ, ցաք Մերիդյուչքո որսի պատճառով... Հիմա արդեն տուն կդնայինք... Ռալֆը Խոզուկինմի կողմ Հրեց։ էստեղնս նմ առաչնորղն ու դու պարտավոր ես իմ ասածներն անել: Մենակ քն թողնեն լոունհու նույնիսկ բոլիկ շինել չես կարող... գնում ես որսի ու կրակն անտերթողնում: նա լռեց ն չուռ եկավ: Առա բորբոքված ավելացրեց: -- Էնտեղնավ էր անցնում մեկը, փոքրերից սկսեց 4եկեկալ ՉարաՈրսորդներից բաստիկ իրողությունը սկսում էր բոլորին տեղ Հուսնել: ՖաՔը» կաս-կարմիր կտրած,դանակով խփումէր խոզին: -Ախը շատ մեծ գործ էր, ուռանցը բոլորիյոլա չէինք դնա: Ռալֆը շրջվեց: Քոլիկներըկորժնեինք, բոլորին կվերցնեիր։ էլ ո՛նց կլիներ, պիտի որսի գնայիր... Միսէլ էր պետք, չէ՞: Այս ասելով, աքն ուսերն ուղղեց, արլունոտ դանակը ձեռքին, նրանք կանգնածիրար էին նայում: Մի կողմիը որսի, ռրոգայթների, վայրենի բերկրանքի, ճարա։կությանաշխարճն էր, մյուս կողմից՝ անձկության ու տարակուսող ողփոխեց մյուս ձեռքը նյ քըրաջամտության: աքը դանակը կած մազերը «նտ քաշելով, ճակատն արնոտեց: Խողուկը նորից մեջ ընկավ Դու իրավունք չունեիր կրակն անտերթողնել: Դու խոսք էիր տվել ծուխըչղաձճել... Խողուկիցնման բան լշելը, ն այն էլ որսորդներիցոմանց Համամիտընկթնկոցի տակ, աքին կատաղությանդուռր Ճասառաջ ցրիեց:նրա կազուլտ աչքերը կայլծակեցին:աջն եկավ ն, վերջապես մեկնումեկին խելու Ճնարավորույուն դտնելով, բռունցքը մխարճեց Խոզուկ|:փորը: Խոզուկըխոնչաց ու նստեց: Ջաբը կանգնեց կողքին: նբա ձայնը վիրավորանքից չարացել էր: -- Հը, ո՞նց էր, կնրա՞ր, ձաստաքամակ: Ռալֆըբայլ արեց նրանց կողմը, Ջաբը խինց Խողուկիգոլ--

-

-

--

-

--

խին, Ակնոցըթով ճար ճչաց,

--

ու

շրխկաց քարին: Խոզուկըսարսավփա-

Ակնո՛ցըու

չորեբթաթ սկսեց շոշափել գետինը, րայց Սայմոնն ն ավելի շուտ Հասավ ակնոցը մեկնեց նրան, Սարի զլխին, Սայմոնիշուրջ, աղետալիթեձրով քոպրտումէին կրջերը: Մի կողմը փշրվեց: Խոզուկնակնոցը խլեյ ն դրեց քթին: նա կատաղած նալեց մաքին: նս առանց ակնոց չեմ կարող, մի աչքով մնացի, ես նա

--

--

քո...

Ջաքը բշեց Խոզուկիվրա, որը սողաց-թաբնվեցմի բարի Ապա գլուխը տնկեց, միակ աղակին փայլա-

Հետնում.

ու

տակեց:

-- Մի սչքով մնացի, ես քեզ ցույց կտամ: աքը կաղկեց նրա սողալն ու լացուկոծը: -- վա՛ց միաչքանի եմ դառե՞լ... խԽողուկն իր տնազն այնքան ղգարձալի էքն, որ ոռրսորղները ծիծաղեցին: Ջաքը քաչջալերվեց: նա շարունակեց ու

ղավեշտորհն սողալ, ն ծիծաղը վերածվեց անսանձ 4ոճռոցիւ շուրթերն ակամա թրքռացինոնա ղայրացավ, որ տեՌալֆի ղի տվել ն, ատամները ասաց: սեղմաժչ Դու ստոր բան արիր: Ջաքը դադարեցթավալ գալ, նայեց Ռալֆին ն ոտքի կո:նգնելով, գոռաց. Դե լավ, Լուի նա ճերթով նայեց որսորդներին,Ռալֆին Խոզուկին, եղ չեի ուզում, դե էղ... խարույկը էլի, ոնց ասեմ, --

--

--

եռ...

նա

շունչ ճավուքեց:

ներողություն եմ խնդրում: Որսորդննբըդվվացին, Հիացաժ այդ արժանավայելարարՔի: կասկածչկար, որ աքը, մեծաճոգարարներողություն խնդրելով, մեծապես շաճել էր, մինչդեռ Ռալջը, չգիտես ինչու անճարմար վիճակի մեջ էր ընկել: ելուն պատշաճ ն արժանիպատասխանիէին սպասում: --

«2

Ռալֆը

մի նման ասելիք չուներ, Փաքն իսկապես Ճճաչող դուրս եկավ իր մեղքի տակից, բայց դրանիցՌալֆը միայն ավելի կատաղեց: խարույկըճանդել էր, նավը՝ գնացել: Մի՞թե ոչ ոք չէր Հասկանում: ի՛նչ արժան պատասխան,նա չէր կարողանում զապել իր զայրույթը: հս արել: Դու ստորություն Սարի դագաթին բոլորը լոնլ էին: աքի աչքերը մի պ.-5 մթագնեցին: Ռալֆի վերջին սոսջն անվայելուչ ժրթմրքոց էր' Դն լավ, կրակը վառեք: Բոլորըվերջապես ինչ-որ զբաղմունք գտան ն լարումը փոքր-ինչ պակասեց: Ռալֆն այլես բերանըչէր բացում, ոչինչ չեր անում ն կանգնած նայում էր ուռքերի տակի մոխրին: աքն աշխույժ ղեսուդեն էր անում: նա աջ ձախ կարգա-Հ դրություններ էր տալիս, երդում էր, սուլում ն մեկ-մեկ Ռալֆի կողմը դիտողություններնետում, որոնք պատասխանչէին ս աճանջում ն նոր շփման առիթ չէին տալիս: Ոչ ռք, հույնիսկ Ջաքը, չէր Ճանդգնում նրան խնդրել իր տեղից շարժվել, ն խարույկը ստիպված շարեցին երեք մետր այն կողմ, պակաս Հարմար մի տեղում: ԴրանովՌալֆը փաստեցիր առաջնռրդությունը ն ալդ անելու ավելի լավ ձե երեի չէր գտնի, հույնիսկ եթե օրերով մտածեր: Այդ աներնույթ ու ազդեցիկ զենքի դեմ Ֆաքը ոչինչ անել չէր կարող ն սաստիկ բորբոջվում էր, առանց պատճառըՀասկանալու երբ խարույկը ւղպատրաստ էր, նրանց արդեն բարձր մի պատնեշ էր անջառչ

--

-.

ու

տում:

Մնացխարույկը վառել, ն այստեղ մք նոր ճգնաժամ նհըշմարվեց: Ջաքը կանգնած չգիտեր, քն ինչ անիր ի զարմանս ն ակնոցը նրա, Ռալֆն ինքը մոտեցավ Խողուկին վերցրեց: նույնիսկ Ռալֆը չրմբոնեց, թե ինչութս իր ն Ֆաջի միջն նոբր, ճաստատվեցգրեթե կոտրվածկապը: -- Հիմա կբերեմ: --

տը,

ես

էլ

եմ

գալիս:

Ռալֆը ծունկի իջավ ն սկոնց շարժել փայլփլուն կիզաղեմինչ Խոզուկը կանդնել էր նրա կողբին՝ անմիտ դույնե-

բի ծովի մեջ կղզիացած: խարույկը վառվելուն սլես ձեռքը պարղեց ն ճանկեց ակնոցը:

Խողուկը

Դեղին, կարմիր ն մանուշակագույն Հեքիաթային ծաղիկճալվեց-գնաց: նրանք ների կողքին անբարյացակամությունը վնրածվեցինճամբարային խարույկի շուրջ Ճավաքվածտղա-

ների սովորական մի խմբի, Համարյա ներգրավելով նույնիսկ Ռալֆին ու Խողուկին:Շուտով ոմանք վազեցին նոր ցախ բերելու, մինչ Ջաքը դանակով կտրում էր խոզի իրանը: Սկըզբում փորձեցին խոզն առանց ձողից Հանելու միանգամից խասրովել,բայց փայտն իսկույն նեք ածխացավ: Հետո մսի

կտորներըճադցրինդալար ճյուղերին ու բոնեցին կրակիվրա, բայց այժմ էլ ստիպված էին գրեքե մաբ Հետ Ճավասար խարկվել: Ռալֆի փորը սովից վեց-վեց էր անում: նա որոշել էր մսից ճրաժարվել, բայց ճատուկենտձկներով ու խնցվգետիններով Համեմված մրգերի ու ընկույզների երկար ծոմը նրան մսի դիմադրելու ուժ չէր տալիս. նա ձեռքն առավկիսաճում ու կտորն գայլի պես ճարձակվեցվրան: --

ինձ

Խոզուկը:

չի Հասնում,

ճա՞,--

թուքը կուլ տալով,

ասաց

աբը մտադրվել էր անորոշությամբնրան մի քիչ տանջել՝ Խոզուկը, անպատետ բայց

իբ իշխանությունը բանեցնելով,

մեջտեղ ընկնելով, ավելբ դաժան վերաբերմունքի արժանացավ: Դու որսի չես եկել: Թե չէ Ռալֆն եկել էր,-- կաղկանձեց կամ խոզուկը»-Սայմոնը... Ախր խաչավառի մեջ Հեչ ուտելու բան չկա:---

--

Ընղգծեց նաւ ն ԽոզուկիմիՌալֆը սրտնեղած երկվորյակների Ցնցվեց: նռտած ջն Սայմոնը բերանը սրբեց ու իր կտոր-միսը քարի վրայով գցեց Խոզուկին,որն աղաճորեն Հարձակվեց վրան: նրկվորյակները Քրքջացին, իսկ Սայմոնն ամոթխած գլուխն

իջեցրեց:

աքը վեր թոավ, դանակովմսի աճռելի մի ինը խիգցեց Սայմոնի տակ:

ոտքերի

կեր, գրողը քեզ տանի: նա փայլող աչքերով նայում էր Քեղ չասի՞ն վերցրու: --

--

Առ

պատառ

մայմոնին։

կըոՀ

Ապշած տղաների օղակի կենարոնում Ֆաքը քափով պտտվեց կրունկների վրա: ես ձեր ճամար միս եմ ճարել: նրա անթիվ, անճամար, անճառելիճուսախաբությունները ու միանգամից սպարպվեցին սարսճաղդու կատաղության սղայթյունով: ե՛ս եմ երեսս ներկել, Ե՛ս սողացի մոտը... ճեմա բոլորդ նատած խժռում եր, էդ ե՛ս եմ... Սարի գագաթինաստիճանաբար կխտացավ լռությունը, մինչն որ պարղ լահլի դարձանխարույկի ճաճտոցն ու խարկվող մսի թշչյունը: մաջը նայեց չուրջ՝ փոխըմբոնումփբնտրելով, բայը միայն ճարդանք գտավ: Միսը ձեռջին, Ռալֆը կանգնաժէր նախորդ խարույկի տեղում ու ոչինչ չէր ասում: ռությունը կոտրեց Մորիսը: նա շոշափեց միակ նյութը, որը կարող էր նրանց մեծ մասին ձամախմբել: իսկ խոզին որտե՞ղգտաք: Ռոչըիըցույց տվեց սարի Հակառակլանջը: Էնտեղ,ծովի մոտ: Ջաքը, ուշքի գալով, չճանդուրժեց, ռր իր պասոմությունն ուրիշը անի ն Ռոջըրինընդճատեց: Սկզբիցդրան կալմեջ արինք, Հետո ես փորսող տաճասա լով մոտը: նիզակներըչղաճեցին, որոն կեռնը չունեին: Վեր թռավ ու ձենը գցելով տոճիկ տվեց... Հետո էլ մեզ տեսավ ու արյունլվա ճիտ վազեց... Հծղաները, սրտներըթեթնացած, ուրախ վրա էին տալի: Մենք շրջանը սեղմեցինքը... Մի Հատ ռր չճասցրի, 4նտնի ոտքերն անջատվեցին, տղերքը ճառան վրան ու տո՛ւր թե կտաս... նպ էլ կոկորդը պատոեցի... երկվորյակները,դեռնս նույն ժպիտը կիսելով, սկսեցին իրար շուրջ թռչկոտել: Մյուսներըմբացան նրանց, գոռգոռալով ն մեռնող խոզի ձայներին ընդօրինակելով» --

տարրական -

--

--

--

--

--

--

--

Հա

շո՛

գանգին... չչասցրի

էլ ջիքմոթի՛ն... Հետո Մորիսըձնացըեց, թե ինքը խողն է ն ճվճվոցով վադեց կենտրոն, իսկ որսորդները, շրջան կազմած սկանհցին կատակով նրան ճարվածել, պար գալով ու երգելով. --

ես

Խոպինմորքենք, կոկորդը ճղենք, տանք ջախջախենք: Ռալֆը նախանձով զզվանքով նրանց էր նայում: երբ --

ու

բոլորն ուժասպառվեցինն երգը մարեց: նա առաց. նս ժողով եմ կանչում: նրան նայեցին: ճերբթովկանգ առան Տղաները ժողովը կանենք, եթե նույնբակ մութն ընկնի ներքեվում՝ Հենց որ փողը փչեմ: Տեղնուտեղը: նա շուռ եկավ ե սկսեց սարից իջնել: --

ու

--

գլուխ Հինգերորդ ՊԺ».

--4

«»

ԾՈՎԻ ԳԱԶԱՆԸ

ուրը գնալով ավելանում էր, նեղացնելով արմավների խորդուբորդ դարավանդին ծովի միջն ընկաժ կոշտ լողափը: Ռալֆը գնում էր այդ ճարք շերտով, որովճետն մի լավ մտածելու կարիք ուներ, իսկ դա միակ ճանապարտնէր, որը թույլ

էր տալիս ոտքերի տակ չնայել: Ֆրի կողքով բայլելով, Ռալֆն ապշեցուցիչ մի ճայտնություն արեց, ճանկարծ գիտակցելով իր կյանքի տաղտկալիությունը,երբ ստիպված ես գլուխ դնել ամեն ժասն մի կածանի Հետ, արթուն ժամանակվա մեծ նա ուզած-չուզած ոտքի տակ նայելով: կանց առավ է, կիղղուն հայելով,որպես մանկության սլալծառ մի Ճճուշ,մտաբերեց իրենց առաջին խանդավառ ճետախուղությունը:Ռալֆը թմծիծաղ տվեց, շուռ եկավ ն արնին ընդառաջքայլեց ղեւլի Ճճարթակը: ժողով անելու ժամանակնե էր ն, շլացուցիչ լուվնա առ օի միջով անցնելով, կետ կետ ուշադիր վերանայում էր իր ճառը: Այս ժողովը վճռորոշ էր լինելու, առանց պատԼանքնեերիճետնից ընկնելու... նրա ժտքերը խճճվեցին, բառերը չէին ճերիքում ծագող աղուռ գաղափարներըձնակերպելու ճաժար: Հոնքերըկիտենա լով, նորից փորձեց:

Այս ժողովը պիտի լուրջ լիներ, առանց խաղուպարի: Այդ մտքի վրա նա քայլերն արագացրեց՝միաժամանակ ընկալելով խնդրի ճրատասլությունը, արնի ցածր դիրքն ու արագությունից դեմբը ղովացնողքամին: Քամինկրժքին սեղմեց գորշ շապիկը ն նայ իր այլս նոր, ուշիմ ովգեվիճակով, նկատեց, թե ինչես են կոշտացել ծալբերը, ն ինչպես ռսաՃբատի քրջուտ եզրերը սկսել են ազդրերը ճարել: Ռալֆը մբոկելով ըմբոնեց, թե ինքը որքան է կեղտոտվել ու առլականվել, Հասկացավ, թե ինչքան չի սիրում անվերջ աչբեբից քաշել սաճճվածմազերը ն, արնը մայր մտնելուն պես, ամեն անդամ չոր տերնների վրա խշխաշալով, պառկել քնելը: Ավազանիափին ժողովին սսպլասող տղաների ցաքուցրիվ խմբեր էլն կանգնած: նրանք լուռ ճանապարճ էին տալիս Ռալֆին, Ճասկանալով, որ նա խարույկի պատճառով անտրամադիր է: Ժողովիվայրը քիչ թն շատ եռանկյունաձնէր, բայց, իրենց ն անտաշ: Հիմքում ընճիմնած ամեն ինչի պես` ծուռումուռ կած էր մի գերան, որին ինքը Ռալֆն էր նստում՝ Հարթակի ժառնրի ճամեմատ բացառիկ Ճաստ մի բուն, որը երնի բշելբերել էր խաղաղօվկիանոսյանառասպելականփոթորիկներից մեկը: Գերանըլողափքն զուգաճեո էր, ն Ռալֆը նստելով նրա վրա, նայում էր կղղուն, մինչդեռ տղաները տեսնում էին միայն ծովախորշի փայլի դիմաց ուրվագծվող մուժ ստվերը: Մյուս կողմերը պակասակնբախէին, Աջից անճանգիստնրոտատեղերովփայլեցված մի ուրիչ գերան էր, որն իր չափով կ ճարմարավետությամբ զիջում էր առաջնորդինին,Զախից չորս կարճ դերաններ էին, որոնցից մեկը, չարարաստիկվերջին գերանը, անընդճատոստոստում էր. Ամեն անգամ ժողովը ծիծաղից պայթում էր, երբ չափից ՃճՃեռունստելով, որեէ մեկը գերանը վեր էր քոցնում, խոտին գլորելով միանգամից չՀինդ-վեց4Հոդու.Ռալֆը նոր միայն տեսավ, որ ոչ ոք, անղամ ինքը, Փաբը կամ Խոզուկը, գլխի չէր ընկել մի ջար բերել դնել ալդ գերանի տակւ Ուստի նրանք պիտի շարունս եռրից մոնակեին գերանից ցաժ գլորվել, քանի որ... լորվեց մտքերի քավուտում: տակ խոտը տրորվածէր, չնայած բուոն աճում Չերանների նան գաղաթի մուռ, որտեղ էր եռանկյունու կենտրոնում տա-

ու

ու

չէր նստում: եռանկյունինշրջապատվածէր ուղիղ ն թեք դորչ բներով, որոնց տաղարքները, միաճյուսվելով, ցաձր կտուրովծածկում էին 4ավաքատեղին:երկու կողմից ափն էր, Հետնում՝ծսվախորշը, իսկ առջնեից՝կղզու խավարը: Ռալֆը մոտեցավ առաջնորդիտեղին նրանք գեո երբեք այսքան ուշ ժողով չէին արել: Այդ էր պատճառը,որ իմա ամեն ինչ ուրիշ տեսք ուներ: Սովորաբարկանաչ կտուրին ծոչ վախորշիցընկնում էին ջրի ցոլջերը ն նրանց դեմքերը լուսավորում տակից, ճիշտ այնսլես, մտածեց Ռալֆը, ինչպես երբ ձեռբքիղլապտեր ես բոնում: Բայց ծիմա արնն իջել էր, ն ստվերներն ավանդականձնով էլն ընկնում: շուռումուռ եկուվ: Վատն այն է, որ «Ռալֆնանճանդգիստ եթե առաջնորդ ես, աղա պնտք է մտաժեսյ, իմաստուն լինես: Գետքէ Հարկ եղած դեպքում կայծակնային որոշումներ ընդունես: Ուղած-չուզածսկսում ես մտածել, որովճետնմիտքը կարնորբան է, արդյունավետ... «Մճնակթե»,-- վճռեց Ռալֆը, առաջնորդիտեղին նայե լով,-- «ես մտածել չգիտեմ: Ի տարբերություն Խոզուկի»: երեկոյի ընթացքում Ռալֆն արդեն երկրորդ անկամ էր վերանայում իր արժեքները: Խոզուկնիր գոնչո գլխով ամեն թեթն անել, բայց դե Խոզուկից ինչ կարողանումէր ծանը ի՛նչ առաջնորդ: Խողուկը Հաստափոր էլ ու զավեշտական, չնայած նրա ուղեղն անկասկածլավ էր գործում: Ռալֆն արչ դեն մասնագիտացելէր մտածելու զործում ն ընդունակ էր մտածողին մյուսներից տարբերել:. Արեը խփնըցնրա աչքին, Ճիշեցնելով, որ արդեն ուշ է, ն նա ծառից վերցրեց ու սկսեց ուսումնասիրել փողը: Խեցու վարդագույն ն դեղին փայլն օդից խամրել էր՝ սպիտակ, ճամալա թափանցիկ դարձել: Ռալֆը մբ տեսակ քնքուշ ակ չնայած ինքն էր ծոնաժանքէր տածում այդ խեցու Ճանդեպղ, ճանել, այն Դեմբը վախորչից դարձնելով Հավաքատեղիկողնա մը, սկսեց փչել: Բոլորըվաղուց ղրան էին սպասում ն անմիջապեսՀավաքվեցին: նրանք, ովքեր զիտեին, որ նավ էր անցել, իսկ խարուվկը ճանդած էր եղել, ընկճված էին, կանխազգալովՌալքի զայրույթը, մյուսները, այդ թվում ն փոքրերը, ազղվել չին ընդճանուրմթնոլորտից: Հավաքատեղնարագ լցվում էր, ոչ

ոբ

ու

Մորիսըհ որսորդներիմեծ մասը կոտել էին աքը, Սայմոնը, աջից, մնացածը՝ձախից, արնի տակ: խոզուկըեռանկյունուց դուրս էր կանգնել, «ասկացնելով, որ լսելու է, բայց չի խոաի, որպես բողոքի նշան: -- էսւլես ուրեմն՝ մենք պիտի ժողով անենք: Ոչ ոք ձայն չճանեց, բոլոլն անձճամրերնայում էին Ռալֆին, որը խեցին էր գուրգուրում: Փորձընրան ցուլը էր տվել, որ նման ծանրակշիռդատողությունները տեղ ճասցնելու Հա: մար, ճարկավոր էր առնվազն մեկ անգամ կրկնել: Պետքէր նկատել:բոլորի ուշադրությունը գրավել խեցուն եյ, ծանը կլոր քարերի սպես,խոսքերընետել դերաններինծվարած տղանեբին: նա փնտրում էր այն պարզ խոսքերը, որոնք նույնիսկ փոքրերին կստիպեինճասկանալ, քե ժողովն ինչի մասին է, Հետո քող փորձված ճարտասանները՝ Ջաքը, Մորիսը,Խողուկը։ ինչ ուղնեինառնին, կարեորը Ճենց սկզբից, ճոտակ ու անվերտապաճ, ժողովին ճիշտ ընքացբ տալն էլ: Մենք պետք է ժողով անենք. Ոչ քն Հաճույքի, ծիծաղելու ու դղերանից ընկնելու Համար,-- ճոճվող գերանին նրատած փոքրերըբրքջացին,-- ոչ թե իրար ձեռ առնելու կամ,-նա խեցին բարձրացրեց, դիպուկ բառ փնտրելով,-Է փիլիսոփայլելու ճամար: եդ բոլորը գլաներիցդ Հանեք. Մենք ժողով ենք անում, որ մեր ճարցերը լուծենք: նա մի կարձ դադար արեց էատեղգալուց ես երկար մտածում էի ինչն ինչոց էւ Ու արդեն գիտեմ մեղ ինչ է պետք՝ ճարցերը լուծող ժողով: Դե ճիմա լսեք, ինչ եմ ասում: նա կանզ առավ ն մեքենայաբար մաղերը ճետ քաշեց: Խողուկը մատների ծայրերի վրա մոտեցավ եռանկյունուն, վերջ տալով իր ապարդյուն ցույցին, ն միացավ մնացածնեն--

--

րին:

Մենք գիշեր-ցերեկ ժողով ենք անում՝ ո՞վ չի սիրում ելույք ունենալ ու իրար գլխի «ավաջվել։ Ամեն անդամ բաներ ենք ռրոշում: Բայց դրանք անո՞ղնով է. Որոշել էինք փուչ տերեներովփակած պակոկոսներովգետակիցջուր բերել Հել. Մի երկու օր էդպես էլ արինք պրծ: Հիմա էլ ջուր չունննք՝ կոկոսները դատարկենս Բոլորը գնում գետից են խմում: ժողովըի Համաձայնություն գվվաց: --

ու

ու

խմելու Գետակից

մեջ վատ բան չկա, ո՞վ չե ուղի Հին փոխարեն ջուրն կոկոսի էնտեղից խմի, ինքներդ դիտեր, էե, մոտ որ լճակի չրբվեժկա: Բայց ախր, ինքներս ենք որոշել բերել, չէ՞չ հսկ Հիմա, խնդրեմ, էսօր մենակ երկու լիբը կոկոս կար: նա շուրթերը լիզեց: Քա քթոլիկնե՞րը՝ քնելու անղի Հարցր նորից մրմունջ ծագեց ու մարեց: Միծ մասդ քոլիկներում եք բնում: էս գիշեր, բացի խարույկի ճերքապաչներ Սամներիքից,բոլորդ էլի էնտեղ կբընեք: Բայց էդ բոլիկներն ո՞վ է շինել, ժխռր առաջացավ:Քոլիկներըբոլորն էլ շինել էին: Ռալֆը ստիսլվածէր խեցին քափաճարել: իմ ասածն էն է, թե ով շինեց բոլոր երեքը: Առաջինը բոլորով էինք չինում, երկրորդը՝չորսով, իսկ երրորդը՝մենակ նս ու Սայմոնը: Դրա Համար էլ քիչ է մնում փուլ գամ ինչ եք բերաններդբացել: Հենց անձրն դա, տեղնուտեղըկփըլՎի» Իսկը,երբ որ ամենաչատը սլետքներս լինիս նա դադար առավ ու կոկորդըմաքրեց: Հետո մի բան էլ կաչ Մենք ինքներս պայմանավորվեցինք, որ զուգարանըավաղանիՀետնի էն քարերում կլինի: Ու շտտ էլ ճիշտ արինք: նույնիսկ էս ճատոները գիտեն, որ ծովն իրան-իրան մաքրում է էդ տեղը: Ոժանքնորից թրբֆացինու իրար նայեցին: իսկ Հիմա որտեղ պատաճի պպվզումեք, եռւլնիսկ քոլիկներիու էս ճարքակի մոտ. Այ դուբ, ճատոներ, Հենց որ միրգ ուտելուց բոնի...

--

--

--

--

--

--

Ժողովը ոռնաց: --

Ասում

եմ,

դոնե մրգերից ռում եք:

որ

Ճնռու

էղ մամանակ ճանկարծ փորներդբռեիչ գնացեք, թե չէ եղած-չեղածըմուռտաՀ

Բոլորը նորից ՀոՀռացին: Մարդուսիրտ է խառնում: --

նա --

բռնեց իր

գոբշ,

Ձզվելս գալիս

կոշտացած շապիկը: Չէ, իսկականից, որ տեսաք էլ չեք

է:

դիմանում, վազեք.էն քարերի մոտ, եղա՞վ:

Խոզուկըձեռքը սլարզեցխեցուն, բայց Ռալֆըգլուխը բուբերեց: նա կետ կետ ծրագրել էր իր ճառը: ՍրանիցՃետո բոլորդ կգնաք էդ քարերի մոտ: Թե չէ կեղտի մեջ կորում ենրչ-- նա դադար արեց: ժողովը, վճռատա-

առ

--

կան պաճը կանխազգալով,լարբված՝սպասում էր.--

էլ՝ խարույկը:

Ու

մեկ

Ռալֆն ավելորդ շունչը դուրս թողեց մի Ճճոգոցով, որը բոլորից արձաղանքբերեց: քաբը սկսեց դանակովմի փայտ տաշել ու ինչ-որ բան փափսացՌոբերտիականջին,որը երեսը թեքեց: խարույկնէս կղզու ամենակարնորբանն է. Առանց դրա մեղ կյանքում չեն փիկի, եթե, իճարկե, շան պես բախտներս չբերի' Մի խարույկի եղածն ի՛նչ է, որ չենք կարում սլաճել: Ֆա ձեռքն առաջ պարզեց: նայենք,թե ջանի ճողի ենք: Ու էսքանով չենք կարում մի խարույկ պաճել, որ ծութ տա: Ախըրո՞նց չեք Ճասվլանում՝ որ մեռնենք էլ, խարույկը պիտի վառ սպաճենը: Որսորդներըքաշված քրքջացին։ Ռալֆը կրքոտ նրանց կողմը դարձավ: Որսորդ եք, ինչ եր, դեռ ծիծաղում եք, Հա՞։ Անց գլուխներդ չի մտնում, որ ծուխը ձեր խոզերից կարնոր է, ինչքան էլ ոի դրանցից սպաներ: Հիմա գոնե Ճճասկացա՞քըւ նա լայն պարզեց ձեռքերն ու դիմեց բոլորին: Մենք պետք է սարի գլխին ծուա ունենանք, թե չէ... կմեռնենը: --

`

--

-

--

--

նա

դադար

առավ, ծանրութեքն անելով ճաջորդ կետը:

Մի բան էլ։

--

Ինչ-որ մեկը քացականչեց:

Քաներդշատ չեղան Բոլորը փորկացին։ Ռալֆն ուշադրություն չդարձրեց: Մի բան էլ, Մենք բիչ էր մնում կղզին վառեինք: Հիմա էլ իզուր ժամանակ ենք ծախսում, քար-մար ճավաքելովու --

--

մանր-մունը օջախներ սարբելով: ես որպես առաջնորդ նոր սրանից Ճետո սարի գլխից բազի ուրիշ օրենք եմ սաճմանուվ՝ ոչ մի տեղ կրակ չի լինելու: Ոչ մի դեպքում:

ՎիլյամԳոլդինգ

--«.-ո

իսկույն իրարանցում ստեղծվեց: Տղաներըվեր էին ցատինչ-որ բան գոռում, Ռալֆն ի պատասխան նույն-Հ

կում ռլես

ու

գոռաց.

Մր ձուկ կամ խաչափառխորովելու ճամար էլ կբարձրանաք, չեք մաշվի' էդալես ավելի ապաճով կլինի' Մայր մտնող արնի լուլսի տակ բաղում ձեռքեր ձգվում էին խեցին վերցնելու: Ռալֆը ցատկեց գերանի վրա: -- էսքան բան: Դուքինձ ինքներդ հք աղաջնորդ ընտբել ու ինչ որ ճիմա ասեցի, պիտիանեք: Բոլորը ՃեհտզճետնՀանդստացանն նստեցին իրենց տեղեր: Ռալֆը ցած իջավ ու իր սովորական ձայնով շարու նակեց: Տեսեք չմոռանաբ: Զուգարանը՝քարերի մոտ, սարի ու գլխին՝ միշտ խարույկ ծուխ, էնտեղից կրակ չեջեցնել, ինչ որ խորովելու եք՝ տանել վերե, Ջաբը ոտքի ելավ, խավարի մեջ մռայլվելով, ն ձեռքը երՀ կարնց խենցուն: ես դեո չեմ պրծել: --

--

--

Մեռարխոսելով: Փողնիմ ձեռքին է: Հաքը բրդբրդալով նստեց տեղը: Ուրեմն ամենավերջինը:Դրամասին առանց էն էլ --

--

--

ար-

դեն խոսում են: նա սպասեց, մինչե կատարյալ լռություն ճաստատվիս հնչքա՛ն լավ էինք սկսել, քեֆներիս քեֆ չէր ճասնլ: Բայց ճետու խելքս չի կտրում ինչի, ճամը սկանցդուրս գալ: --

երբ որ... նա

խեցին ժեղմ օրորեց, բոլորի վրայով նայելով ունալնությանը, Հիշելով գազանը, օձը, րդեճը, վախի մասին շշուկները: նրբ որ ժողովուրդը սկսեց վախենալ, ժողովով ճառաչանքիպենսմրմունջ անցավ: աքը դադարեց փայտը տաշել: Ռալֆը ճատու շարունակեց: էդ բոլորը փոքրերի ճնարածն է, մենք դրան պիտի վերջ տանք: Հիմա մնաց, որ մենք էդ մասին խոսենք ու վախի ճարցը մեջտեղից ճանենը: նրա մազերը նորից քափվեցին աչքերին: --

--

--

Պետքէ դրա մասին խոսենք, որ տեսնենք, որ մեջը Մեկ-ժեկ ես էլ եմ վախում, ճետո՞ ինչ, Հեչ բաներ

րան չկա:

Հնարած: Դրա Հախից որ գանք, ամեն ինչ մարդավարի կսկսենք ու կրակին արդեն ավելի շատ ուշադրություն կդարձնենք:-- նրա երնակայության մեջ-ծագեց պայծառ ծովափով քայլող հրեք տղաների պատկերը-- չամ էլ երջանիկ կլիեն,

նենք:

Ռալֆը խեցին ճանդիսավորդրեց գերանին, ցույց տուլով, իր ճառն ավարտված է, Արենի նրանց Ճասնողլուլսն արդեն գետնին զուգաճեռ էր: ճաքը ոտքի կանգնեց ն վերցրեց խեցին: Ուրեմն ժողով ենք անում, ռր պարզենքինչն ինչոց է: ես ձեղ ճիմա կասեմ: էս ամբողջը դուք սկսեցիք, փոբրերդ: Գաղա՞ն,Հա գաղա՛ն: ի՞նչդաղան: Բան չեմ ասում, ենք էլ ննք մեկ-մեկ վախենում, բայց մենք մեր վախի չախրց գալիս ենք: Ռալֆն ասում է գիշերներովգոռում եջ՝ երազ եք տեսնում, էլի: Ոչ որսի եր դալիս, ոչ գործ անում, ոչ օգնում, փսլնքոտ մամայի բալաննը նեք, ա՛լ թե ով եր, իսկ վախը, վախի ճետ պիտի մեր բոլորի պես յոլա գնաք: Ռալֆը բերանըբաց նայում էր քաքին, բայց նա չէր նկաոր

--

ւոում:

Վախըձեզ

մի վնաս չի կարա տա, ոնը որ երազը: էս կղզում եչ ոչ մի գազան չկա:-- Նա աչքով անցկացրեց իսկը տեղը կլիներ, որ ձեզ չշարքը:-Է փոքրիկներիփափսացող մեկնումեկն ուոեր, մեկ է, ձեր լացուկոծով ոչ ոքի պետք չեք: Մենակթե դաղզանիսկականիցչկա... Ռալֆը բարկացկոտնրան ընդճատեց: սնուն ո՞վ ավել: Ի՞նչ դաղան, այ մարդ: Գաղանի -- Հենց դու՝ էն օրը: Չասի՞ր, քնի մեջ վեր են բոնում ու դողում: Հիմա էլ ինչ-որ շշուկներ են սկսել, արդեն իմ որսոռրդներնէլ են խոսում, մենակ փոքրերը չեն, ինչ-որ սն բանի մասին, դազան է, ինչ էչ ես ինքս եմ լսել: Ուրեմն չգիտեք, ճա": Դե Ճճիմալանք: Սրա պես ստից կղզիննրում մեժ դաղան չի լինում, Մենակ խովղեր։ Առյուծներն ու վագրերը պես մեժ երկրներում նն լինում... Աֆրիկայիու Հնդկաստանի -.

ոչ

-

--

-6:

Մեկ էլ գազանանոցում:

Փողըմուտս

է,

սուս

մնացեք: ես վախի-մախի մասին ՏՅ

Շատ հք ուղում՝ չեմ խոսում: ես դաղանիմասին եմ ասում վախեցեք: Բայց գազանի ճամար... ճաքը, խեցին զրկած, լոհց ն դիմեց կեղտոտ սն գլխարկ-

ներով որսորդներին: ես որսո՞րդեմ, թե չէ' --

նրանք անկեղծորեն գլխով արին. Այն էլ ի՛նչ

ոչ Դրանում

որսորդ

մի կասկած չկար: Դի ռր տենց է, ինձ լսեք ես էս կղզին ծերից-ծեր ինքըս ման եմ եկել, մենակ Գազան Թե լիներ, ոնց էլ պատաչ չեր, կտեսնեի: կարող եք տակներդ լցնել, ձեր բախտն էլ էդ է, բայց անտառում ոչ մի դաղան չկաս թեԶաքըխեցին վերադարձրեցն նստեց տեղը: Արտները քնացած, բոլորը նրան ծափաճարեցին:Խոզուկըձեռբ բարձրացրեց: հս աքի ասածներիցմի բան եմ ընդունում: իչարկեյ անտառում ոչ մի գազան չկաս Ո՞նց կարող է լինել: Բա ի՞նչ --

--

էր ուտելու --

--

խող: Մենք ո՞նց ենք խով ուտում...

խո՛-ղուկ... -- Փողըես եժ բոռնել:-- Զայրացածգոչեց Խողուկը:-Ռալֆ, ասա ձենները կտրեն, էլի' Հել, մանրապճեղներ,սուս կացեք, վախի ճաշվով ես մաքի Հետ Ճճամաձայնչեմ, անտաղում վախենալու բան չկա, ինքս եմ էնտեղ եղել: էսպեսոր գնա, չուռով արդեն կսկսենք ուրվականներճնարելւ Մենք շատ լավ գիտենք ինչն ինչոց է, իսկ եթե նույնիսկ մի բան --

էնպես չլինի, միշտ էլ կարգի բերող կգտնվիւ նա ակնոցը Հանեց ն սկսեց այրերը թարթել, Արեր մարեց, ասես ինչ-որ մեկը լույսն անչատեր: Խոզուկըշարունակեցբացատրել: եքն մեկի փորը ցավում է, փոքր լինի, քն մեծ... քե բոնի սպեսմեծ գտնվի: Դժվար Որ ծիծձաղեք-ոլրծներ,կասեր: էդ պուճուրներըտեղնուտեղն էլի կընկենն, ավելի լավ է գետեին ժնան ու ինձ լսեն: Ամեն ինչի Համար իրա բժիշկը կայ, նույնիսկ խելքի Հո չե՞ք ուզում ասել, որ մենը Ճա պիտի չգիտես ինչից վախենանք: կլանքում,-- խոզուկըսկսեց ընդճանրացումներանել,-Է ամեն ՝

--

-

--

ինչ գիտականէ, լավ իմացնը։ Մի երկու տարուց սչլատերաղմը որ պրծնի, մարդիկ արդեն Մարս կրոնեն-կգան։ ես գիտեմ, ռր ոչ մի գազանչկա, իմ առտծը ճանկերով-բանովգաղանը չի, ես Հաստատ զիտեմ, որ վախն էլ չկա արեց: դադար Խոզուկը .- Քանիդեռ... Ռալֆն անճանդվատ շուռումուռ եկավ: Քանիդեռ ի՞նչ... Քանի դհո չենք սկսել իրարից վախենալ: նկնս ծաղրականծիծաղ բարձրացավ:Խոզուկըգլուխը սրեց ուսերի մեջ ն Հապճեպշարունակեց, եկեք գազանից վախեցող էն երեխուն բերենք ու Ճճասկացնենք, որ էդ բոլորը փուչ բան էր: սկսեցին փսփսալ, մինչն որ նրանցից մեկն Փոքրիկները աղաջ քայլեց: --

--

--

Անունդի՞նչ է: Ֆիլ։

-

--

Փոքրիկիճամար նա բավական ինչնավոտաճ կր՝ ճիշտ շուրջն էր նայում, խոսելուց Ռալֆի պես գրկել էր խնցին ու

Հչրավիրելովլրոլորի ուշադրությունը: Երեկ գիշեր ես մի երազ տեսա, շատ վախենալու, վրաս տարբեր բաներ էին Հարձակվել: Դրսում լրիվ մենակ դրանց ճետ կովում էի... սնց որ էն ծառից կախվող լչաները լինեին: նա լոնց, ն մնացած փոքրիկները սարսափաճարկարեկանքով ծիծաղեցին: Հետը լեղիս ճաքած զարթնեցի, տնսնեմ՝ մթան մեջ Քոլիկի կողթին եմ, իսկ էդ ոլոր-մոլոր սն բաները չքվել են: Բոլորնաճաբեկվածսսկվեցին, աչքը առաջ տեսնելով այդ ղզաիրճուրելի պաճը: Փոքրիկըծվծվում էր խեցու ճետնից, կանչել, մեկ էլ տեսնեմ վախեցած սկսեցի Ռալֆին սե: ու է աճավոր ծառերի մԺեջմի բան շարժվում, նա լռեց, վերապրելով այդ պաճի սարսափը, բայց ն

առաջ --

--

--

Հպարտ իր կերտած տպավորությամբ: երազիբոբոն էր էլիչ-- ասաց Ռալֆը,-- քնի մեջ ես եկել: ժողովըկիսաձայն Համաձայնությամբ մրմնջաց: --

ման

Փոքրիկըկամակոր գլութը քափաճարեց: Էն ոլորմոլորներիՀեւո կովելուց իսկականից քնածէլ, ես արդեն զարթնել էի ու նրանք որ չքվեցին, բայց ծառերի ոն բան տեսա: մեջ շարժվող մի աճավոր Ռալֆը խեցին նրա ձեռքից վերցրեց, ն փոքրիկընստեցլ ես էլ քեղ ասում եմ, որ քնած էիր: էնտեղ ոչ ոք էլ գիշերով թափառի, չե եղել, ո՞ւմ ճարն է կտրել, անտառում Տենց մա՞րդ կաո երկարընդմիջում Բոլորիծիծաղը դալիսէր առաջացավ: դիշերով մենակ դուրս գալու մտքի վրաճ Ապա ուքի կանդնեյ Սայմոնը:Ռալֆն ապշաձճարնրան էր նայում: Տաս Դո՞ւ ինչի էիր գիչլերվակեսին թրն գալի ջղաձգված նրա ձեռքից պոկեց խեցին: Սայմոնը Եռ ուղում էի... մի տեղ գնալ։.. իմ իմացած տեղիս Ի՞նչ տեղ: -- էդպես մի տեղ կա, անտառիմեջ: --

ու

--

--

--

--

Նա

վարանեց:

Ջաքը բոլորի ճամար ճարցը լուծեց, միայն իրեն Հատուկ ծաղրական արճամարճանքովասելով. Հասկացանք էլի՝ ցոիկ էիր կպել: Սայմոնիփոխարեն վիրավորվելով, Ռալֆը խեցին վերց» --

րեց, խիստ նայելով

նրա

աչբերին:

Մյուս անգամ տենց բաներ չանես Հասկացա՞ր,էն էլ՝ գիշերով: Առանց էդ էլ մեռան դաղզանի մասին ավել պակաս խոսելով, մնում էր ճիմա էլ գիշերներըփոթրերը քեզ անտառում տեսնեն դնալ-գալուց, ոնց որ... Առաջացածծաղրական ծիծաղը վախով ու կշտամբանքով էր շաղախված: Սայմոնը բերանը բացեց, որ խոսի, բայց խեցին Ռալֆի ձեռքին էր, ն նա լուռ տեղը: Ռալֆը դարձավ Խոզուկի կողժըո Ուրիշ ասելիք ունե՞ս -- Ճստոներից մեկն էլ կար, ալ, էն մեկը: ՓոքրիկներըՓըրսիվալինդուրս Հրեյին կենտրոն: Մինլե --

հոոնց

--

ծեկները խոտի մեջ քաղված,

ոտնալում էր իր ծածկված քերին ինքն իրեն փորձում Համոզել, որ ապաճով տեղ է ընկել՝ քաքստոլ Ռալֆը Հիշեց ժամանակին նույն տեղում կանդնած մի ուրիշ փոքրիկ աղայի, ն, ընկրկելու, իսկույն

ն

նա

նա

ջանք չէր խնայել այն մաքից սշրվոնդեցայդ պատկերը: Ճեռու ե քշելու ճամարն միայն սրա պես բելու,որքանկարելի ուղղակիՃիշեցումը կարոզ էր նորից կենդանացնելայդ ճուէլ չէին Ճաշվել, մասամբ, որովշետն մա Փոբրերինայլես ստույգ մի տեղ Ճավաքել չէր Ճճաջողվում, մասամբ բոլորին ված ճարէլ այք պատճառով,որ սարի դադաթինԽողուկի ցերիցառնվազնմեկի պատասխանըՌալֆըՀաստատ զիտեր, շիկաճեր, սնուկ, պեՓոքրերնինչ տեսք առես, որ չունեին՝ ն անխտիր՝կեղտոտ, բայց նրանց բոլորի դեմջերը պենոտ աստիճանանբիծ էին՝ մանուշակագույն խալն փշաքաղվելու չէր տեսել: սարի ոք երանի Խողուկն այն օրը, քե այլես ոչ

վրա, իր քերացումը կոծկելու ճամար, այդքան չաքլորանարւ Անձայնխոստովանելով,որ ճիշեց այն, ինչը Ճիշելուենքակա չէր, Ռալֆը Խողուկինգլխով արեց: տես ինչ ունի ասելու -- Հարցրու, ծունկիիջավ,խեցին ձեռքին: խողուկը -- Անունդի՞նչէ: քաշվեց իր քաքատոցը:խողուկնանօգնական Մանչուկը տեսքովնայեց Ռալֆին,որն անողորմճարդրեց: ի՞նչ է անունդ: նրալռությունից սրտնեղելով, ամբողջ ժողովըվբա տվեց: Սնունդի՞նչ է, ի՞նչ է անունդ: --

--

--

Հերի՛ք: Ռալֆը կիսախավարիմեջ ճայացքը ճառեց մանչուկին:

անունդինչ է, Փըրաիվալ Վիմղ Մեդիսըն,ծխականքաճանայիտուն, ՃեՀաքըընենք Անթքընի, ճեռւսխոսը,Ճճեռախոսը, Համփշիր, Ռի

ճիմա

ասա

--

ռա...

եվ,

ճասցեն խարսխվածլիներ ողբիանձչատակ աղբյուրներին,մանչուկը սկսեց Ճեկեկալ։ նրա փոքրիկդեմՔի կնճոուվեց, բերանը նմանվեց լայն ու մութ քառակուսի խոռոչի,աչքերից Ճորդացինարցունքները:Սկզբումնա կանգնաժ

Հետո

ասես

այդ

էր որպես կատարյալ վշտի լուռ մարմնավորում, բայց խելացն անզուսպ երկարու սաստիկ, դուրս ժայթքեց՝

կանչիպես

Մու --

Գի լավ, Ճերիք եղավ, Խո՛ւս նո

ՓըրսիվալՎիմզ Մեդիսընըսուս

չէր մնում: Ոչ մի Հեղինակություն, նույնիսկ մարմնական սպառնալիքն ի զորու չէր զապել նրա ողբ ու կոժի Հորձանքը: Փոքրիկը,ձիգ կանգհաժ, շարունակում էր ճեծկլտալ, ասես դամվաժ լիներ լացին: Այ տղայ սուս մնա, ձենդ կտրի: Փոքրիկներըայլես իրենը չէին զասլում։ Ամեն մեկը Ճիչել էր սեփական վշտերը, գուցն նան ըմբոնել էր իր Հաղորդությունը Համընդճանուր վշտին: նրանք նույնսլես լացուկոծ դցեցին, երկուսը՝ ճամարյա նույնքան բարձր, ինչքան Փըրսիվալը: Դրությունըփրկեց Մորիսը նա բացականչեց: Մի էատեղ նայեք: Ու դիտմամբ վայր ընկավ: նա սլոչուկը տիորեց, ապա պատկեցճոճվող դերունիվիա ն նորից ցած գլորվեց: Որպես ծաղրածու Մորիսը բանի պետք չէր, բայց մանուկները ժըպտացին ն սկսեցին ջթները քաշել, Շուտովնրանց վարակիչ ու անճեքեք ծիծաղին չդիմացան անդամ մեժերը: ճաքի ազդեցիկձայնը լսվեց նույնիսկ աղմուկի միջից: նա խեցի չուներ հ խախտում էր օրենքը, բայց դա ոչ մեկին չէր անձանդգստացնում: --

--

Հասկացանք, բա դազա՞նը: Փըրսիվալինինչ-որ տարօրինակ բան պատաճեց: Նա լայն ճորանջեց ն ճոճվեց, Ջաքը նույնիսկ ստիպված երան --

բոնեց

ու

թափ տվեց:

էդ գազաննո՞ւր է ապրում: ՓբրշիվալըՓարի ձեռքերինծանրացավ, --

թե խելոք գազան պտի լինի-- ծաղրեց Խողուկը,-- որ կարանաէս կղզում սլախկվել, Փաքն ամեն տեղ ման է եկել... -- Որտե՞ղ պտիապրեր, որ... Քա չէ՛, գազան... Փըրսիվալնինչ-որ բան մրթմրթաց, ն ժողովը նորից ժիծաղեց։ Ռալֆն առաջ թեքվեց, հնչ է ասո՞ւմ: աքն ականջ դրեց Փրրսիվալի պատասխանինն նրան բաց թողեց: Փըրսիվալն, ագասվելով, մարդ արարածների ապաձով չրջապատում, պլառկեց երկար խոտի մեջ ն քնեց: --

--

--

--

Համա

աքը կոկորդը մաքրեց ն իմիջիայլոց Հայտարարեց: նա ասեց, որ դազանըծովի մեջից է դալիս: Սիծաղնընդճատվեց: Ռալֆն ակամա շուռ եկավ" կքված մութ ստվերի պես ուրվազծվելով ծովախորշի ֆոնին: Բոլորը միննույն կողմն էին նայում՝ տնտղելովչրի անծայրածիր տարաժըը, ծովի առեղծվածային։անակնկալներովլի անճատակ կապույլտըչլուռ ականջ դնելով խութերի մոտ ալիքների ճեծեծանբին: Մորիսնանսպասելիորենայնքան բարձր խոսեց, որ բո--

լորը

--

վեր բռան:

Հայրս ասում

էլ գտել:

էր,

որ

զեռ ծովի

բոլոր

բնակիչներինչեն

Նորից վեճ բռնկվեց. Ռալֆը խեցին պարղեց, Հնազանդ այն իր ձնոքն առավ:

ե

Մորիսը

Բոլորըլոնցին: աքը ճիշտ ասեց, որ ով երբ ասես կարա վախենա, դրա մեջ մի բան չկա: երբ որ նա ասեց, որ էս կղզում մենակ խոզեր կան, էլի երնի ճիշտ էր, բայց ի՞նչ իմանաս, այսինքն նա 4ո Հաստատ չի՞ կարող ասել...-- Մորիսը շունչ քաշնցչ-- Ճերս ասում էր, որ ծովում մի աեսակ ճրեշ կայ էն --

թանաք է բաց թողնում, ութոտանի, ասում է դրանք Ճարվուր մետրանոց էլ են պատաճում ու ճանդիստ կարան կետ նա կանգ առավ ու զվարք ծիժաղեց:-- ես ձկանը կով աալ:-Է գազանինչեմ Հավատում: Խոզուկիասելով, կլանքում ամեն բան դիտական է, բայց ի՞նչ իմանաիր... Այսինքն ճաստատ Հգիտենք, չէ՞... ինչ-որ Ժեկը ձայն տվեց: ջրից դուրս գալ չի կարող: Սովատրեչշը Շատ լավ էլ կարոզ է: Զէ, չի կարող: ձարքակն անմիջապեսլցվեց աղաղակող, վիճաբանող, ձեռներն աշխույժ քափաճարոլ սավերներով: Գերանիննրսեն. ինչ տած, Ռալֆին թվում էր, որ բոլորը խելագարվել ու ասնս չեն դուրս չեն տալիս՝ էլ վախ, էլ ղաղան-մաղան Հասկանում, որ խարույկն ամեն ինչից կարնոր է: հսկ երբ փորձում հս նրանը խելբի բերել, ամեն ինչ իրար են խառնում, սկսում են ճիմար ու տան բաներ դուրս տար որ

--

--

--

Մթան մեջ իր կողքին սպիտակ մի բան նշմարելով, նա Մորիսիձեռքից խեցին ճանկեց ն, ինչքան ուժ ուներ, փչեց: ժողովը, ճանկարծակիիգալով, լոնց: Սայմոնըկողքից ձեռքը դրեց խեցու վրա: նա խոսելու աղետալիմի մղում էր զգում, չնայած ժողովի առջե ելույք ունենալու միտքն աճաբեկում էր նրան: -- Մեկ էլչ.-- կամաց կմկմայ նա,-- մեկ էլ տնսարչ էդ դաղզաննիսկականից կա: Շուրջբոլորը վայնասուն ծագեց, Ռալֆը վարմացած կանգնեց: Ա՛յ Սայմոն, ու դու ճավատում ես, Ճա՞ճ Ջեմմանում-Ասաց Սայմոնը, նրա սիրտր քոռնլ էր կռկորվը:-- Բայց դե... Փոթորիկըպայթեց: Բերանդփակիս Կեր ընկի տեղմ -- Փողը ղրա ձեռից չունք: իշու գլուլու Ցենդ կտրի, թն չէ... --

--

--

--

--

--

Ռալֆը գոռա: Սպասեք, տեսնենը, ինչ կասի: Փողն ինքն է բռնել: ես ուզում էի ասել, ռր երեի...էդ ճենց մենքենք: Արայ, չրիվ ցնդգվելե Դա արդեն քաղաքավարությունըոռնաճարող Խողուկնէր: -- երեիճենց մենք ենք, որ, ո՞նց ասեմ... --

--

ռա

--

Սայմոնը խոսքեր չէր զանում մարդկության ճիմնական արատը բնութագրելուճամար: ժանկարծնա պայծառացավ Ռ՝՞րնէ աշխարձիամենճկեղտոտ բանը: ի պատասխան աքը գռեճիկ միավանկ մի ճիշոց նետեց --

տարակուսողլռության մեջ:

դրան ճետնած

կարումըպարպվեցկտղուցքի պես: Ճոճվող գերանին մագըլցած փոքրիկներընորից Հրճվանքովցած գլորվեցին, Որ-

սորդները ցնծագին ոռնում էիե Սրծաղըցավոտ Ճարվածեցն փշրեց Սայմոնի վճռականությունը, նա խեղճացածնստեց տեղը: մնրջապեսժողովը ճանդարտվել: ինչ-որ մեկն առանց չերի

ասաց:

՝

իր ասածը երնի ուրուներն են: Ռալֆը խեցին բարձրացրեցն ճայացքը Ճառեց խավարին: ԴժգույնլողասիբՀազիվ էր երեում: Փոքրերըկարծես թն ավե ՞

--

լի էին մոտեցել: Դե իճարկե, պինդ իրար գրկած, նրանք նբստել էին կենտրոնի խոտերի մեջ: Քամին շարժեց արմավների կատարները,ն տերեների խշխշոցը լոության ն խավարի մեջ ավելի նկատելի ու բարձր թվաց: երկու գորչ ծառաբուն իրար էին քավում չարագուշակ մի ճոռոցով, որը մինչ այդ ցերեկով ոչ ոք չէր նկատել: նրա ձեռքից խեզին վերցրեց: նրա ձայնը վըրրԽոզուկը գովված էր: ես ոչ մի անսակ ուրվականներիչեմ ճավատում: Ջաքը նույնպես ռւտքիվրա էր, չգիտես ինչու զայրացած գոռալով: Քո Ճճավատած-չճավատածը ոչ ոքի վեջը չե» Հաս--

--

տաքամակ: --

Խեցինես եմ բոնել: Տուրուղմփոց սկսվեց. Խեցին մթան մեջ դեսուղնն էր

սնում:

Շռւտ արնք փողը ճետ

տվեք: ն կրծքին մի Ճարվածկերավ ուժով մեկի ձեռքից խեցին պոկեց ն շնչակտուրնսանց իր

--

նա

Ռալֆը խցկվեց նրանց միջե

տեղը: --

4ժերիքեղավ ուրուներից խոսեք, առավոտ լույս

' մի

բան կանենք:

Մի անանուն ձայն կամացուկառաց: երնի էդ գազանը Ճենց ուրու էլ լինի ժողովնասես քամուց ցնցվել: չաժը ճանեցիք անճեթեր մեջ ըեկնելով.-- Ասաց Ռալֆու-- Առանց կարգուկանոնի մարդավարի ժողով անել չի --

--

լինի»

նորից կանգ առավ: ժողովի իր մանրակրկիտծրագիրը տապալվել էր: իմա էս ձեզ ի՞նչ ասեմ: Ի՛նչ էշություն արի, որ էսքան ուշ ժողով կանչեզի, Բոլորս էլ ճոդնել ենք, եկեք էդ ուրուների Հարցը քվեարկենք ու գնանք քնենք: աք, Փո դո՞ւ չես, սպասի: ես ասում եմ, ռր ուրուների չեմ Հավատում, կամ նա

--

ավելի ճիշտ, Ճավատալսչի գալի: Բայց ղրանց մասին մտաՓելն էլ դուրս չի գալիս, էլ չասաժ՝ գիշերով: Մենք ինքներս ճենց էն գլխից որոշեցինք բոլոր ճարցերը լուծել: նա խեցին մի պաճ վեր բարձրացրեց, էնպնս որ Հիմա եկեք գցենք-բոնենք, ուրվականներ կա՞ն, թե՞ չէ: նա մի պաՀ մտածեց, Հարցը ձնեակերպելով: -- Ո՞վէ կարծում, որ ուրվականներըկան: երկար ոչ ոք ձայն չէր ճանում ն չէր շարժվում: Ռալֆն ուշոչդիր նայեց մթությանը ն սկսեց տարբերելբարձրացված ձեռքերը: Պարղէ:-- Տափակձայնով առաց նա 0րինավոր ու 4ասկանալիաշխարճըձեռքից փախչում էր: Առաջ ամեն ինչ իր տեղն ուներ, իսկ Հիմա... նավն էլ թողեց գնաց: Խեցին նրա ձնոքից պոկեցին ե լսվեց Խոզուկի ճղճղան ձայնը: նս ոչ մի ուրվականի օգտին չեմ քվեարկել: նա կտրուկ դարձավ ժողովի կողմը, Ճետո չասենք: -- Տեսեք, Եւսոտքով խփել գետնին: -եր, մենք մա՞րդենք, 22 յլսնառուն:վայրենի՛ ենք, ի՛նչ ենք. Մեծերը մեր մասին ի՞նչ կմտածեն: Թողնում ցըրընկնում, կրակն անահր թոլնում, ու վում ենք, խողի «ճետեիխց Ճճիմաէլ... վրա քինուռ մի ստվեր քշեց: Խոզուկի -- Զենդհարի: դանղալոշ մեկը: 2Ճաստաքամակի Նորից դզվոտոց բռնկվեց, ն խեցին սկսեց վերուվարփայչ լատակել:Ռալֆը ոտքի ցատկեց: Ջա՛ք, Փա՛ք, փողը թեզ տվող չի եղել, Թող ինքը խոսի' աքի դեմքը ճալտնվեցնրա մուս Գու էլ ձենդ կտրիչ Տո դո՞ւ ով եռ, որ: նստած սրաննրան ճրամաններ ես աալիս, Ո՛չ որս նել կարաս, իսկի երգել չգիտես... ես տռաջչնորդն եմ, ինձ ընտրել են: Շատ է ընտրելը, մենակ քն ախմախ ճրա--

--

"

--

--

--

--

--

մատեւերտաս.

մ

:"

ՓողըԽոզուկիմոտ էս Ռ՛նց կլիներ, ընկերոջդկպնող եղավ... Ջա՛ք...

--

--

--

Ձաքը սկսեց նրան մաղձոտ կապկել:

9ա՛ք, Ֆա՛ք:

-Է

Օրենքը,-- գոռաց Ռալֆըչ-- դու օրենքն ես խախտում: Հետո ինչ: Ռալֆըխելքը գլուխը Հավաքեց, Հնտո էն, ռր օրենքներիցբացի, մենք ուրիշ բան չու-

--

«2

--

նենք:

Բայցաքը

նորից էր գոռում: Թքած ունեմ ես քո օրենքներիվրա. Մենք ուժեղ ենք՝ մենք որս ենք անում: էլ լինի, կտանք, կուանենք: Գազան կալմեջ կանենք ու Հա կդնգսենք... Վայրի ռոնոցով նա ցած թռավ ծոմափի դժգույն ավազին: Հարթակնիսկույն լցվեց գոռում-գոչյունով, խառնաչվոթ ծիլոժաղով ն ճիչերով: ժողովը կաղմալուծվեց ե գիշերային ու ղավփովմեկ ցաք ցրիվ եղավ, տեսադաշտիցվերանալով: Ռալֆը զգաց իր այտին Հալվածխեցին ն Խոզուկիձեռքից այն վերցրեց։ Հիմա մեծերն ի՞նչ են ասելույ-- նորից բացականչեց խողուկը,--մի դրանց նայի: նովավից լսվում էին կեղծ որսի ձայները, սանձարձակ ծիծաղե ճավատիսարսափիճիչերը: Ռալֆ, արի դու փողը փչի, էր նրա Խոզուկն այնքան մուտ էր, որ Ռալֆը տեսնում ակնոցի միակ ապակու փայլը: Տենց էլ խարույկը գլուխները չմտավ: Ախր ո՞նց չեն ճասկանում: Դու ճիմա պիտի խիստ լինես, պիտի ստիպես, որ բո --

--

ու

--

--

--

ասածն

անեն,

Ռալֆի ձայնը չրջաչայաց էր,

ասես

նա

թեորեմ

յուրաց-

նելիս լիներ:

նրանք չգան, ուրեմն՝վերջ: էլ խարույկը պատողչի լինի, Վայրի գաղանների պես կդառնանք: նս չեմ տնանում էնտնղ իրանք ինչ նն անում, (այց 4ո լսում եմ: --

եթե

ես

խեցին փչեմ

ու

Ցրված ստվերներն այժմ միացել էին, ե լողափի վրայ ինչ-որ բան երգելով, մի ստվար սն զանգվածէր պտտվում: Հալից ընկած փոքրերը կաղկանձելովճնեռանում էին, Ռալֆը խեցին ճպեց շուրթերին, բայց Ճճետռ ցած դրեց: հսկ գլխավորը, Խոզուկ, ուրուների կա՞ն: կամ էդ գազանը: էլի որ չկան: Ինչի՞ս -- Որ լինեին, ամեն ինչ իրա իմաստը տները, կկորցներ՝ փողոցները... ճեռուստացույցըչէր աշխատի Շուրջսլար րոնած տղաներնաստիճանաբարճեռանում էին, մինչն որ նրանց երգը վերածվեցլոկ անխոսք կչոռույթի, իսկ, ասենք, քե էդ բաներն իսկականից իմաստ չունեն, Հենց թեկուզ էստեղ, մեր կղզում: ի՞նչ գիտեա,որ նրանք ճիմա մեր վրա աչք չեն դրել: չեն սպասում: Ռալֆն ուժգին սարսռաց ն մղվեց Խոզուկիկողմը: նրանք երկուսն էլ խիստ վախեցան, մքան մեջ բախվեցին իրար Գոնե դու էղպես չխոսեիր, Ռալֆ: Առանց դրա էլ վիճակներսմի բան չի։ ես արդեն Հաղիվ եմ դիմանում: Վրից էլ էդ ուրուները... ես ձեո կքաշեմ առաջնորդ լինելուց, Լոո՞ւմ ես, ինչ --

--

--

--

ու

--

--

են

անում:

Աստվածսիրես, մենակ քե տենց րան չաննու Խոզուկըբոնվեց Ռալֆիթեից' եքն աքն առաջնորդլինի, առավուից-իրիկուն որս կանեն ու խարույկին նայող չի մնաս Ու մենք կմնանք էստեղ, մինչն բոլորս չմեռնենք: ձանկարծխոզուկըծղրտաց: էդ ո՞վ է էդտեղ նստած: --

--

--

ես եվ՝

--

Որ

Սայմոնը:

Ասաց Ռալֆը,-բանի պետք չենը-եմ ձեռ Չէ, Ոնց որ քոո մկներ: քաշելու Դոլ որ ձնո քաշես,-- լեղաւատառ շշնջաց Խոզուկր,-- իմ ճալն ի՞նչ է լինելու: Բան էլ չի լինի: ինքն ատում է ինձ. Չիմացա ինչիս Քեղ ինչ կա որ՝ --

--

--

--

ասում

եմ,

ինքը քեզ բանի տեղ կդնի: Տեղը որ

գա,

ղու

մոթին էլ կարաս

տալ,

Քա էդ

ո՞վ էր նոր ճետն առյուծի պես կովում: Ախր փոզը մոտս էր,միամիտասաց խողուկը,-խոսելու իրավունք ունեի: Սայմոն մբոանմեջ չշարժվեց: --

--

ես

Դո՛ւ մնա

առաջնորդ: գոնե չխոսեիր, մոծակ. Չէի՞ր կարող առել, մի գազան չկաս «2

Դո՛ւ

--

ոչ

ես

--

նրանից վախենում եմ,--

ասաց

խողուկը,--

որ

դրա

ճամար էլ նրան լավ գիտեմ: Մեկիղ որ վախենում ես, սկբռում եռ ատել, բայց դրան արդեն գլխիցդ չես ճանում: ինքդ ես, որ լավ, էնքան էլ վատը չի, բայց քեզ Ճամովում ճենց որ նորից տեսնես, շնչարգելության պես չոքերդ թուլանում ենչ Դու ինձ լսի, Ռալֆ, ինքը քեզ էլ է ատում, Ի՞նձ ինչի պիտի ատիս ինչ իմանա՞մ: Դու նրան խարույկի ճամար թուքումուր ձամ էլ գու առաջնորդհս, իսկ ինքը՝ չէ' արիր: Հետո՞ ինչ: ինքն էլ... ինքն էլ Ֆաք Մերիդյուն է: եռ իմ կյանքում էնքան եմ Հիվանդ ւառկել, որ աճագին մեծացել եմ, ես մարդկանց լավ եմ ճանաչում, ես ինձ էլ գիտեմ, իրան էլ: ինքը քեղ բան չի անի, բայց որ դու արինքը Ճճաջորդիվրա կճարձակվի: հոկ էդ դեն չխանզպարես, --

--

--

--

հռ եմ:

Ռալֆ, ճիշտ է ասում Դո՛ւ մենա առաջնորդ: նի: --

խոզուկը: Դու չ(ինես՝ Ջաքը կլի-

Դանդալոշներիպես ամեն ինչ ձեռներիցս գնում է: Տանըգոնե մեծեր կային: «ներեցեք, սըր, ներեցեր, միս». խնդրեմ, ամեն ինչի պատասխանը կոս Այ թե ճիմա՞... երանի՛ քե մոռրքուրսէստեղ լիներ... երնե՛կ թե ճայրս... է՛Հ, ի՞նչ օգուտ: Խարույկը որ պաճենց... գնում էին դեՈրսորդներնավարտելէին իրենց պարն --

ու

--

--

--

ու

պի քոլիկները:

ինչ գիտենչ-- Ասաց խոզուկը:-- Նրանք մեջ չեն վախենում, նրանք ճիմա կնուռեին թելելու ման բոլոր Ճճարցերըկլուծեին... --

Մեծերն ամեն

ու

նրանք կղզին չէին 4րդեչի: Ու չէին կորցնի էն... նրանք նավ կսարբեին... երեք տղա կանգնած էին մթան մեջ, ապարդյուն չանալով բնութագրել մեծերի կլանբի վեճությունն ճմայքր: նրանքչէին վիճի... Ու ակնոցս չէին ջարդի... Ոչ էլ գազանի անուն կտային... --

--

ու

--

--

--

երանի կարողանային մեղ մի լուր Ճասցնել,-- վճատված բացականչեց Ռալֆը,-- մեծական մի բան ուղարկեին, կամ գոնե մի նշան տային... խավարիմիջից եկավ մի բարակ կաղկանձ, նրանց լեղապատառ նետելով իրար գիրկը: կաղկանձը սաստկացավ, ու ապա վերածվեց անկապակյված Փեռավոր անդրերկրային, բրքմնջոցիչ Փըրսիվալ Վիմզ Մեդիսընը, ծխական քաճանայի տնից, Հաքըթ Սենթ Անթընի, բարձր խոտերի մեչ պառկած, առլրում էր ալն արճավիրքը, որի դեմ անզոր է նույնիսկ ւսնգիր արված Ճառցնի կախարդանքը: --

Վեցեբոողգլուխ ֆ

5:5 «1.

ԵՐԿՆՔԻ ԳԱԶԱՆԸ

|

Մնաց միայն աստղերի լույսը: երբ սարոռաղղու այղ ձայաղբյուրը պարզվեց ե Փորսիվալը նորից ճանզստացավ, Ռալֆն Սայմոնը նրան անշնորձք գրկեցին ն տեղավփոխեխոսքերին, Խոզուկըմի քայլ ցին թոլիկը: Զնալածիր մեժ-մեծ եի

ու

ն, մանուկին տեղավորելով, նրանք միասին չէր մնում մյուս քոլիկը։ Չոր տերեներն անձճանգիստխշաչացնելով, նրանք երկար նայում էին ծովախորշի կողմը բացվող աստղազարդ ելքին: Մյուս քոլիկներում մերթ ընդ մերթ ճչում էին փոթրիկները, ն մի անգամ քնի մեջ խոսեց մեծերից մեկը։ Քիչ անց-նրանք նույնպեսքնեցին: նոր ծագած արժողթնլուսինն այնքան փոքր էր, ձճորիղոնից որ Հազիվ էր ջրին փոում լուսավոր կածանը, սակայն երճետ

մտան

էին, քարբքում կընքում ուրիշլուլսեր կային,որոնբ խոլանում կամ ճանզգում,թեն տասըմղոնանոց ընքացող բարձունքում ճասչէր ղմփոց ներքն անդամ թույլ ճակատամարտից այդ նում: ն այնուամե Բայց այնսլես մեծերի աշխարճիցմի նշան նայնիվ տեղ Հասավ, չնայած երեխաներիցոչ մեկն արուն մի պայթյուն չէր այն տեսնելու ճամար: Հանկարծակիպալծաոռ ձրկնքում գալարվող ճնտք գծեց, ն նորից տիրեցին խավարն աստղերը: կղզու վրա երկնքում ուրվազծվեց չնչին մի կետ՝ արագ իջնող անկարդելիցկախ ընկած մի անկամ կերպարանք, բարձրություններումխոխվող քամիներըկամովի գես Տարբեր ու դեն էին շպրտում նրան: Ապա, նրեք մղոն բարձրության վրա, քամին կայունացավ ե, երկնքով մեկ, խութերի ու ծովախորշի վրայով, այն կորացծով նետեց սարի վրաս Մարմինն ըբեկավն կուչ եկավ սարալանջի կապույտ ծաղիկների մեջ, րայց այստեղ էլ էր քամի բարձրացել՝անկարգելն ուռեց, ականց թպրտալ ու ձղել: Մարմինը շարժվեց սարն ի վեր, ոտքերը ճետեիցթավալ տալով: Մետրառ մետր, քամու ամեն փչոցից, այն թարչ էր գալիս կապույտ ծաղիկների մեջ, ապառաժների ու կարմիր քարերի վրայով, մինչն որ Հանդրվանեց դագաթի ժայռաբեկորների միջն։ Այստեղի լընդճատ քամին փաթաթնց ն իրար խառնեց անկարզելիճուլանները, ն մարմինը,սաղավարտովգլուխը ծնկներին «ենած, նստեց, կախվելով այդ խճճված ցանցից, Քամու աժեն պոռռթկումիցճոչ պանները ձգվում էին ու կրծքավանդակըգլխի ճետ վեր քաշում, ասես այն սարի ծերպից դուրս նայեր: Քամին նստելուն պես իրանը թուլանում էր ու նռրից առաջ ընկնում, գլուխը թեջելով ծնկներին: Այդպես, աստղերի պտույտի եններքո, սարի գագաթին նոտած այդ կերպարանքըշարունակ խոնար«վում էր, աւա շտկվում ու նորից խոնարճվում: Լուսադեմիմթության մեջ սարի լանջով բիչ ներքե ձայներ լսվեցին: Չոր տերններիկուլտից դուրս գլորվեցին երկու տղա, քնկուռ, քչփչացող երկու աղոտ ստվեր. Դրանք խարույկի մուռ ճերքապաճող երկվորյակներն էին. Տեսականորեն նրանցից մեկը պիտի քնած լիներ, մինչ մլուսը՝ Հերթա«լածեր, բայց նրանք երբեք ոչինչ գլուխ չէին բերում իրարից անկախ: եվ քանի որ ամբողջ գիշերն արթուն մնալն անկաու րձլի էր, ապա նրանք միասին էլ քնել էին: Հորանջելով աչու

ՎիլյամԳոլդինգ

մնաՔերը տրորելով, նրանք այժմ մոտենում էին խարույկից պած մոխրակույտին: Տեղ ճասնելով, նրանք դադարեցին«որանջել, ե մեկն իսկույն նեթ վազեց չոր տերեներ ու ցախ բերելու: Մյուսը ծունկի բջավ։ Ոնց որ թե լրիվ Հանզել էւ նւս եղբոր բերած փայտերից մեկով մոխիրը խառնեց: 9էչ --

--

ռ"լառկելով, նա Գնտնին

շուրթերը ճամարյա ճպեց մոխթեթնակի փյել: կարմիր փայլն ուրվագծեց նրա դեմՔը' նա մի պաճ դադարեց փչել: Սամ, 4իմա մեզ... մարխ է պետք: էրիջը կռացավ ն շարունակեց փչել, մինչն որ բավական մեծ, պլայծառմի կետ դոլացավ: Սամն այնտեղ դրեց մարխը, ն վրայից մի ճյուղ: Քիչ անց ճյուղը բոցավառվեց:Սամը նոր ճյուղեր ավնլացրեց: Բոլորըչդնեսյ-- ասաց էրիքըչ-- շատ եռ ավելացնում: բին

ու

--

--

սս.

--

չտաքանա՞նք: Տաքանալուճամար էլի պիտի բերենք: Մրսհցիչ Քա

--

--

--

--

ես

--

Հաժ էլ..:

էլ:

մութ է: Լավ, գնամ բերեմ: էրիքը պպզած նայում էր, քե ինչպես է Սամը խարույկը շարում: նա չոր փայտից փոքրիկ մի վրան դարսեց, ն շուտով արդեն կրակն ապաճովվառվում էր: Մի բիչ էլ որ ուշանայինք:.էլ մի առսճ -- ՔԹներիցսկբերեր: Ոնց էր փրփրելո՞ւ: Մի ջանի վայրկյան երկվորյակները լուռ նայում էին կրակին: Ապա էրիքը փոթկաց: Ոնց ար էն անդամ: --

Կո.

--

--

--

-

--

--

--

--

Հայ

աչ

քանիպատճառո՞վ...

խոզի ու խարույկի: վավէ մեզ բան չասեց, Ջաքի վրա գցվեց:

ԸՀը: ԴպրոցիՀերսոտ Բիձուն Հիշո՞ւմ

--

-նեք:

եռ:

Պատանյակ, դուք-ինձ-խելա-գարության-դուռը-կնասցը-

միանման բրքջացին, բայց խավարը ն էլի երկվորյակները Խարույուրիշ բաններՀիշելով, վախվորած նայեցին շուրջը: կի բոցկլտացողբուրգը նորից ձգեց նրանց Ճայացքները:էրիապարՔը։ նայելով փայտոչիլներին, որոնք գլխակորույս ու դյուն փորձում էին կրակից խույս տալ, ճիշեյ առաջինօրվա ճրդեճը, Ճենց այնտեղ, ներքնում, ուր Ճիմա կատարյալ խա-

վար էր տիրում: Ալդ Ճճիշողությունընրա դուրը չեկավ, ն նա Հայացթր թերեց սարի գագաթին: խարույկըշոգ էր ճառագում ու ջերմացնում նրանց ղեմՔերը: Սամը զբաղված էր կրակի մեջ Հնարավորինչափ ճյուղեր դարսելովս էրիքը ձեռքերը պարզել ու փորձում էր գտնել այն կետը, որից այն կողմ ձեռքը պաճելն անչնար էր: Պարասլ Ճայացքը սաճեցնելով խարույկից անդին, նա սկսնց ցիրուցան ապառաժների տափակ ութրվագծերինմտովի ճաղորդել ցնրեկային լույսի տակ ստացվող ծավալները: Աճա այն մեծ ժալոր, երեք քարը, կողքը մյուս երկփեղկվածժայոր, տակի ճեղթը, որի մեջ... --

--

-ծ--

Սամ:

Ւ՞նչ կաս

Հեչ:

Բոցը խժռում էլ ճյուղերը, կեղնը գալարվում էր պոկվում, ճարճատում էր փայտը: Փոքրիկվրանը փլվեց, լույսի տակ լայն շրջան նետելով ժայռերին: ու

--

Սամ...

ա

վա՞լ, Սա՛մ, Սա՛մ։ Սամը զայրացած նայեց եղբորը: էրիքի մի կետին գամված սնեռուն ճայացքը սարսավեցընց Սամին, քանի ռր այդ կետն իր Ճետնում էր: նա շրջանցեց խարույկը, պպզեց էրիթի կողքին ն վեր նայեց, նրանք թար կտրեցին, պինդ սեղմելով իրար արմունկները՝չորս անթարթաչք երկու բացված բե--

ու

րան:

ներքեում անտառըխշշաց ե սկսեց շառաչել:Մազերըքոան նրանց ճակատներից,խարույկի բոցը բեկվեց ու քովեց Ճո-

7`

դին: Տասնչծինդ մետրի վրա լսվել ծալքերը բացող

պասաա-չ

ռի տրուիյունը:

Տղաներից ոչ մեկը չճչաց, բայց նրանը ձեռքերն ավելի խորը խրվեցին իրար արմունկները, իսկ կզակներն ավելի Մուռ ճինգ վայրկյան նրանք այդպես պպղած էին, կախվեցին: մինչ խարույկը ծխում էր, կայծեր արձակում ու թրքոուն լույսի ալիքներ ուղարկում սարի գագաթին: Ապա,ասն, կիսելով միննույն աճաբեկված զիտակցությունը, նրանք հտ-ետ սռղացինքարնրի վրայով ու փախան:

Ռալֆը երազ էր

նա

վերջապես խորը քուն էր տնրններում ըստ երնույքին ժամերով չուռումուռ չետու դալուց Մլուս քոլիկներից լսվող մղձավանջային ձայները նրան արղեն չէին Հասնում, նա վերադարձելէր այնտեղ, որտեղից եկել էր՝ պարտեզիցանկապատիվրայով շաքար էր կերակրում փոքրիկ ձիուկներին։ Հետո երա ուսից Քաշնցին, ասելով,որ թելելու ժամանակն է: Ռալֆ, զարթնի: ծովի պես շառաչեցին: Տերնները տեսնում.

մտնել, չոր

--

--

Ջարքնի,Ռալֆ: Ի՞նչ է եղել Մենք դաղանին...

տեսանք... ուղիղ քքննրիս տակ: եք: -- Ո՞վ տեսավ... Ջութակ, դո՞ւք Որ չտեսանք... Սուս մնացեք: Խոզո՛ւկ Տերններըշարունակում էին շառաչել, Մքան մեջ Խողուելքը: կին բամփվելով, նա դիմեց դեսլի դեռնս աստղաղարդ երկվորյակներից մեկը նրա ձեռքից բոնեց: էնտեղ մի գեա, սիրտդ կտրաքի: -- Խոզուկ,նիզակներն ի՞նչեղան: --

աս

--

Կա.

--

--

--

-Է

--

Վալ

Սո՛ւա

լաեցի՞ջ...

մնացեք,ւառկե՛ք:

նրանք պառկեցին,սկզբից կասկածանքով,ապա`ղարճուրելով, ունկնդրելով լռության երկար պաճերով ընդմիջվող լցվեց երկվորյակներիկիսաձայն նկարագրությանը: խավարը

անորոշությամբ, չարիքով, ժանիքներով ու ճանկերով: ԼուՀ սաբացը տանջալիերկար էր տնում, դանդաղ խունացնելով աստղերը, մինչն, վերջապես, առավուռյան դալուկ լույսը ծորաց նան քոլիկից ներսս նրանք չնասկսեցին շարժվել լած դրսի աշխարճըդեռնս սպառնում էր անասելի փորձանքներով: խավարիմուժն արդեն տրոճվում էր Հեռվի ու մոտիկի, բարձր երկնքում կախված ամպիկները ջերմ գույն էին առնում. Մի միայնակ ծովային թոչուն խոպոտ ճիչով քոավ երկինք, ն ամեն կողմից արձազանքներլսվեցին, անտառում ինչ-որ բան ծղրտաց: Հորիզոնինփոված ամպերի պատաոները ներծծվեցին վարդագույնով, հ արմավների փետրոտ կատարենրըհորից կանաչեցինւ Ռալֆը ծունկի իջավ ելքի մոտ ն ղդուշորեն շուրջը նա-

լեց: --

Սամ

էրիք

ու

աղմուկ չանեք:

ժողովիկանչեք

դրանց, շուռ:

Շատ

դողդողալով ն իրար քսվելով, Հաղթաճաերկվորյակները,

րեցին մինչն Հարնան քոլիկն ընկած մի քանի քայյն բոթը տարածեցին,Ռալֆը, արժանապատվություն, պաճպանելով, ոտքի ելավ ն քայլեց դեպի ճարթակը, չնայած սիրտը փորն էր ընկել: նրան ՀետնեցինԽոզուկն Սայմոնը, մյուսները: Ռալֆը փայլեցված նստատեղիցխեցին վերցրեց ն մոտեցրեց բերանին, բայց վարանեց ն չփչեց: Փոխարենընա տալով, ն նրանք խեցին վեր բարձրացրեց, բոլորին ցույց Հասկացանւ. ժորիզոնից ելնում էին արնի Ճճովճարաձնճառազայքներն սփովում նրանց աչքերի մակարդակին:Ռալֆը ճայացքըդարձրեց ոսկու ընդարձակվող պոնկին, որն աջից լույս էր ճՃառադում կարծես սիրտ տալիս: նրա առջե որսորդական նկիղակների փշերը տնկած աղաներիխումբն էր: Ռալֆը խնցին ճանձնեց երկվորլակներից ամենամոտ կանգնած էրիքինւ -- Մենք էդ գազանին մեր աչքով տեսանք: Չէ, քնած չէինք... Սամը շարունակեց: Խեցին երկուսին էլ խոսելու իրավունք էր աալիս, այդպես էր կարգը, քանզի նրանց անբաժանինքնությունն արդեն անառարկելիճանաչում էր գտել ու

ու

ու

ու

-«ա-թ

Քրդոտ էր գլի Հետեն էլ մի բան էր շարժվում, թներ լինեին... ինքն էլ էր շարժվում... Թուքս չորացել էր, մեկ էլ տեսնեմ, կարծես քե ու

--

ոնց

որ

--

նստեց:

Խարույկըլավ լույս նոր էինք վառել...

--

--

--

ցախ ավելացրել...

ա

Համա թե աչքեր

-

Ատամներ...

էր գցում...

ուներ...

ճանկեր...

-

Թոռղինք տոճիկ տվինք... ու

--

Հա՛ ստեղընդեղէինք

-.

իոփվում...

Գցվեցմեր ճետնից: ՍառերիՀետնն էր մտնում... -- Քիչ էր մնում ինձ ճանկեր... Ռալֆըվախնցած մատնացույց արեց էրիքի դեմքը, որը --

--

մա-

դառներիը քեհրծոտվածէր:

էղ

--

ի՞նչօրն ես

ընկել:

էրիքը դեմքը շոշափեց:

արյուն չի՞ գալիս: Տղաներիշրջանն աչաբեկված ընկրկեց: Փոքրիկ ,ոնին Հռրանջելու կեսից սկսնց բարձրաձայն զոալ, եհ Բիլը նրան ապտակեց, որ ձայնը կտրիչ Պայծառառավուտըսպառնալիքով լի էր, ն տղաներիչրջանակը սկսեց փոխվել: ներս նաԲան չկա Հո

-.

վելու փոխարեն բոլորն այժմ իրենց ճայլացքներըդուրս էին դարձրել, փայտյա սուր նիզակներովցանկապատվելով:Ֆաքը նորից ներս Հրավիրեց նրանց ուշադրությունը: Համա թե որս է լինելու, Հա՛ Ո՞վ է գալիս: --

Ռալֆն անչանգիստ չշարժվեց: էս փայտե նիզակներովո՞ւր ենք գնում, Ջաքը քմծիծաղ տվեց: --

լուրջ

Վախեցա՞րո էլի որ, ո՞վ չի վախենում:

մտածլո

նա Ճուսախաբվելուակնկալությամբնայեց երկվորյլակնե.

րին:

Դուք Ճո մեզ ձեռ չե՞ք առնում: նրանք ըմբոստացան,ոչ մի կասկած չքողնելով:

--

Խոզուկը խեցքն մերօրեց, հսկ չի՞ լինի տեղներս Հանգիստմեր ընկնենք: Մեկ էլ --

տեսար, զազանն էստեղ իսկի չի էլ դալիս... Ռալֆը Քիչ էր մնում նրա վրա գոռար, րայց այն վղզացուտի, քե ինչ-որ մի րան նրանց Ճետնում է, կասեցրեց նրան:

էս ւվուճախն Մնանք էստե՞ղ. խԽցկվենք տակներս լցրած սպասենք, Հա՞ Բա ուտելիք ո՞նց ենը ճարելու, րա խարո՞ւյկը: վեր կացեք դնանք,-- անչձամբերասաց ցաբը,-- իզուր տեղը ժամանակ ենք կորցնում: իզուր տեղը չի: Փոքրերին ի՞նչ եԼք անում: Բա մեզ պե՛տքեն փոքրերը: Մեկը սլիտինրանց նայխ Մինչն Ճիմա ո՞նց էին լոլա գնում: ՄինչնՀիմա ուրիշ էր: չիմա արդենպետք էւ Թող Խո ու

--

--

--

--

--

--

--

ղուկը

մնա

ճետները:

ո՛նց, ճանկարծ Խոզուկին մի բան չատաճի: Խելք ունեցի: ինքը մի աչքով ի՞նչ կարա անի: Մնացած տղաները«Հետաքրքրությամբ նայում էին մեկ --

Բա

--

Ցաքին,մեկ Ռալֆին:

ա/1 մի բան էլ: էս անգամ ռսվորականիպես որս անել չեք կարա, որտե էղ գազանը ճետքեր չի թողնում: Որ թողնողը լիներ, կտեսնեիք:էնպես որ ինքը կարող է ծառից-ծառ քոնի, էն րանի պես, ո՞նց էր անունը... Բոլորըզլխով արին: էստեղմտածել է պետքւ Խողուկնակնոցը ճանեց ն մաքրեց միակ ապակին: --

Ռալֆ, բա մե՞նք: Աոանցփողի մի խոսի,

աու

որ էդ գազանն առանց մեզ Մե՞նքինչ անենք: Հանկարծ գաւ նս լավ չեմ տեսնում, իսկ որ վախեցա... ցաքը արձամարճանքովընդճատելց հսկ ե՞րբչես վախենում, որ: Փողըես եմ բռնել: Դու էլ, քո փողն էլ,-- բացականչեցճաքը,-- էդ փողն էլ ոչ մեկին պետք չի: Առանցդրա էլ գիտենք ով պիտիբան ասի Սայմոնի խոսելուց ի՞նչ օգուտ եղավ, կամ Բիլի, կամ --

Բա

--

--

--

Վոլքըրի: կավ կլնի ոմանք ըձրանները փակ պաճեն ՃորՋեր լուծելու մեջ բքները չկոխեն, Ռալֆն այլնս անկարողէր դրան դիմանալ: Արյունըխփել ու

էր նրա դեմքին: Փողըդու չես բոնել: նստիտեղդ: --

Ձաքըդունաավեց, երեՃստակդարչնագույն կետերով

վացին նրա պեպենները:նա շուրթերը լիզեց նած:

ե

մնաց կանզ-

էս գործը որսորդի դործ է:

--

Մնացածաղաները աչքերըչորս

արած սպասում էին: խովուկը շառից Ճեռու խեցին սաճեցրեց Ռալֆի ծնկներին ն նաբծց տեղըո ռությունը սկսեց ճնշող դառնալ: խոզուկըշունչը պաճեց, էս մենակ որսորդի գործ չի,- վերջապնսասաց ՌալՋըյ-Է որտնկ ղզաղզանը ճետքեր չի թողնում, Հետո ի՞նչ է, չե՞ս ուզում, ռր քեզ փրկեն: --

նա

դիմեց ժողովին: Չեք ուզո՞ւմ, որ ձեզ փրկեն: Ու նորից նալեց Սաքին: նս միշտ ասել եմ, որ խթարուլկիցկարնոր բան չկամ Ով գիտի ժիմա ճանգած էլ լինի... Հին կատաղությունը նրան գրոճելու նոր ուժ տվեց: եւ չեմ ճասկանում, Ճե՞չ մեկդ խելք չունիս Չե՞ք տեսնում, որ պետք է խարույկը վառենք: Մտքովդ չի էլ անցել, չէ՞, աք: կարո՞ղ է պատաճիոչ մեկղ փրկվել չեք ուզում: Անշուշտ, ո՞վ չէր ուղենա փրկվել, դրանում ոչ մի կասՃակվեկած չկար, ն ժողովը Ճաղթաճարեցայս ճգնաժամը, լով Ռալֆի կողմը: Խոզուկն աղմուկով շունչը դուրս թողեց ե բերանը բացեց, որ նոր շունչ քաշի, բայց չկարողացավ: Իձրանը լայն բաց, նա ընկավ գերանի կողքին, նրա շուրթերը կապտեցին։ Աչ ոք նրան ուշադրություն չդարձրեց: վավ մտածի, Ֆաց, էս կղզում մի տեղ կա՞, որ հղած չլիննու քաջը դժկամորենսլատասխանեց, Գե որ լինի էլ... Հայ Հիշո՞ւմ ես, էն կղզու պլոչում, որ քարավներն իրար են դիզված: նս էն կողմերում եղել եմ,

--

--

|

--

,

քարից ոնց որ կամուրջ լինի սարքած մինչն էդ տեղը: Մենսչկ էղպես կլինի բարձրունալ, ուրիշ ճամփա չկա կարողէ Հենց էղտեղ էլ ապրի: --

Բոլորըմիանդամիցսկսեցինխոսել: Հանգիստ:էնտեղ էլ կփնորենք: երե գազանն էնտեղ --

չլինի, սարը կբարձրանանքու էլի կնալենք, Ճամ էլ խարույկը կվառենք: Դի զնացինք: Սկղբիցպետք է ուտելւ-- Ռալֆը դադար արեց:- Լավ կլինի հիզակներն էլ վերցնեն: Ուտելուց ճետո Ռալֆը մեծերին առաջնորդեց ծովափի երկայնքուխ խողուկինայդպես էլ թողեցին ճարքակում ընկած: Օրը խոստանում էրչ։ մլուսների սպես,կասյույլտ գմբեթի տակ թարաբաղնիս լինել: Լոլափը կորադգծովերկարում էր նրանց տոջն, մինչն որ Ճեռանկարում միաձուլվում էր անտառին: Լիիրավ ցերեկը նոր էր միայն սկսվում, ն Հեռուն դեռ չէր չղարշվել տեսլային մուժով. Որպես ճանապար», Ռալֆի պնդումով, ափամերձ շիկացած ավազի փոխարեն նրանք ընտրեցին արմավների դարավանդի եզրը: Նա Սռղեց, որ առջնից գնա աքը, որն իր ամեն բայլն անում էր ստրքովի ղդուշավորությամբ, չնայած քշնամուն կարելի էր քսան մետրից էլ տեսնել, Ռալֆը քայլում էր վերջից, շնորձակալ լինելով, որ գոնե ժամանակավորապեսաղատվել է պատասխանատվությունից: Սայմոնը քայլում էր Ռալֆի աոռջնիցու տարակուսում՝ սարի գլխին նստած սոսկալի մագիլներով մի զաղան, որը ճետքեր չի թողնում, ու ճանկարծ չկարողանա Սամներիքին ճասնե՞լ: ինչքան էլ Սայմոնն այդ գազանի մասին մտածեր, նրա երնակալությանը մարդ էր ներկայանում՝ճերոսական ու Ճիվանդադին: նա Հառաչեց: Ուրիշները ճեշտ ու Ճանգիսա վեր էին կենում ու ժողովի առաջ ելուլք ունենում, ակնճայտորենչկաշկանդվելով սոսկալի ճնշող ամոթից, ու խելքներին ինչ փչի ասում էին, կարծես միայն մեկի ճետ խոսեինւ նա մի կողմ էր քաշվեց ն ճետ նայեց: նիղակն ուսին դրած մոտենում Ռալֆը: Ոտբըկախ դզելով, Սայմոնըչուտով արդենքայլում էր Ռալֆի կողքից, աչքերը ծածկող կոշտ սն մաղերի տակից --

--

ծ.--

նրան ներքնից-վերն նայելով, Ռալֆը մի պաՀ դարձավ նրա կողմը,բոնաղբոսիկ ժպտաց, ասես չճիշելով,Թե Սայմոնն ինչպես էր ժողովի առաջ ապուշ կտրել, ն նորից Հայացքըթնբեղ: Սայմոնըերջանիկէր, որ իրեն չեն վանել: ինքնամոռաց շարունակելովքայլել, նա խփվեց ծառին: Ռալֆը անճամբնր մի կողմ նայեց, իսկ Ռոբերտը չարախինդ փոթկաց։ Սայմոնը ճետ թռավ, կարմրած ճակատիցսկսեց արյուն կաթել: Ռալֆն Սայմոնից շեղեց իր անձնականցավերին, ուշադրությունը Վաղ թե ուշ նրանք կճասննին այդ բերդին, ն առաջնորդը պետը է Հանձն առներ իր պարտականությունները: Ցաբը ճետ ընկավ ն Ճասավնրանց: --

--

ԱրդենՀասնում ենք: ինչքա՞նկարանքմոտենալ:

Տեսնես

առաջ ընկավ: Բերդի դեմատույցներում տինը թեթնակի բարձրանում էր, աջից ծառերի ու լիանաների անանցանելի պատ էր: Հանկարծու դրանց մեջ լինի Ջի լինի, տեսնում ես անցնելու տեզ չկաւ րեմն բերդում:

Նա աքի

Ճնտ

--

--

--

Տեսնենք, Ռալֆը ձեռքով կիսեց խոտերի պատնեշըն դուրս նայեց: տարածություն, որից ճետո Մնացել էր մի փոքրըքարքարոտ պետք էր որ կղզու երկու կողմերն իրար էին միանում, Դրա ավարտվեինսուր ծալրով կամ ճրվանդանով: փոխարեն ծովի մեջ մխրճվում էր մի նեղ քարափ, մի քանի մետր լայնությամբ ն մոտ տասնչճինգ՝երկարությամբ: Այն ավարավում էր վարդագույն, վիթխարի այն բազմանիստերիցմեկով, որոնք ընկած էին ամբողջ կղզու Հիմքում: Բերդիմերձափնյա կողմը, մուռ երեսուն մետր բարձրությամբ,ճենց այն ամրոցն էր, որը նրանք տեսել էին սարի գագաթից: ժայռի մակերնույլթըճաճքած էր, վնրնում երերուն բեկորներ էին --

ու

կիտված:

Քարձրխոտերիմիջով նրանց ճասան առան: Ռալֆը նայեց Փաբին: Որսորդըղու ես: ցանքըկարմրեց: Գիտեմ:Գնացի' --

--

որսորդներն

ու

կանգ

Ինչ-որ բան Ռալֆի խորքից նրան ստիպեց ասել: ես էլ տոռաջնորդն եմ, ես կդնամ: էլ չլոսնու --

նա

ղարձավ մնացածի կողմը: փատեղ դարան մտեց ու սպասեքինձ: Զայնընրան չէր ենթարկվում, բիչ էր մնում կտրվեր կտամ չափից շատ րարձր դուրս գար Նա նայնց Սաբին: --

Ուրեմն ասում ես... Ջաքը մրթմրթաց: Ամեն տեղ նալել եմ: Պտի որ «տեղ լինի: --

--

Գի լավ

շփոթված մրմնջաց. Սայմոնը --

Ճիշտն ասած, Հավատալս չի գալիս, թե էդ

գազա-

նը կա.

քաղաքավարի,ասես Ռալֆընրան պատասխանեց նակը քննարկելիս:

եղա-

Ընդճանուրառմամբ՝իճարկեւ գունատ շուրքծրը բարակել էին: նա դանդադճետ Ռալֆի քաշեց ճակատիմազերլո Դե լափ Առայժմ: նա իր ոտքերին ստիպեց շարժվել, մինչե որ Ճայլտնվեց --

-.

նեղլիկ պարանոցիվրա՛ Չորս կողմից դատարկ օդի անդունդննը էինւ Թաքնվելու տեղ չկարչ նուլնիսկ եթե ստիպվածչլինեիր առաջ գնալ: Նա Հապաղեց ու ներքն նայեց: Շուտով, մի քանի դար անց, ծովն այս բերդը կղզու կվերածեր: Աջիցծովախորշնէր, որն աոբնչվում էր արձակ չրի ալիջներին: Զախից..: էր Ռալֆը սրթսրքաց: Սովախորչըմինչ այդ պալջտպլանել նքանց խաղաղականից՝ չգիտես ինչու միայն Փաքն էր իջել կղզու մլուս ավը: Այժմ նա ինքը ցամաքիցտնսավօվկիանոսը՝ այն շնչում էր զարմանաչրայշկենդանի մի էակի լես: Ցուրըդանդաղիջնում էր ժայռերի միջե, մերկացնելովդրաչրինիտն վարդագույն սալերը, մարջանի, պոլիպների ու մուռների արտառոց գոլացությունները: Ջուրն անվերջ իջնում էր ու իջնում, անտառիսաղարթը շարժող Ճովի սլես շրչալով: ներքնում մի սեղանաձնճարք սալ կար, ջուրը չորս կողմից ժծվեց նրա տակը, մամռոտ եզրերը բացելով: Ապա քնած

լնճաքանն արտաշնչեց՝ օվկիանը բարձրացավ, ջրիմուռները փովեցին մակերեսին,ջուրը շոնդալով եռաց սեղանաձն սալին: Ալիքների շարժում չկար, պարվապես ջուրն անշտապ լարձրանում էր ու իջնում, բարձրանում ու իջնում: Ռալֆը շուռ եկավ կարմիր ժալոի կողմը: Բարձրխոտերի միջից նրան ճետնում էին՝ տեսնեն, քե ինչ է անելու Ռալֆը նկատեց, որ իր ափերի քրտինքը սառել է ն ճանկարծ զարմանքով ճասկացավ, որ ոչ մի գազան չի ակնկալում ն նթե տեսնի էլ, չի իմանա, թե ինչ անի, նա տնսավ, որ ցանկության դեպքում կարող էր ժայոն ի վեր մագլցել, բայց դրա կարիքըչկար: ժայոր երիզված էր մի հլուստով, որին բարձրանալով, կարելի էր աջից ծովախորշի կողմով այն կամաց-կամաց շրջանցել: Այդ անելն առանձնապես ղժվար չէր, ն շուտով Ռալֆն արդեն նայում էր անկյան մյուս կողմր Անսպասելիոչ մի բան չկար՝ վարդագույն, ծուռումուռ ապառաժներ, ծածկված քոչնաղբով, ասես չաքար ցանած եվ դեպիբերդի երերուն քարերիպսակըտանող զաթխվածջ: ռիվեր վերելթ: Ջաքը լսվող մի ձայն ստիպեց երան շուռ գալ, Հետնից կովքի վրա անցնում էր ելուստով: Հո քեզ մենակ չէի՞ թողնելու: Ռալֆը ոչինչ չասաց: նա վեր բարձրացավ ն խուզարկեց փոքրիկ անձավի պես մի րան, որտեղ սարսափելի ոչինչ չկար, բացի մի քանի նեխած ձվից: Ապա նստեց ն նայեց նիզակի ծայրով ջարին թխկթիկացնելով: շուրջը, Ջաքը ոգնորվել էր: Այթե ամրոցիտեղ եմ ասել, Հա՛ ներքնիցնրանց Ճասավ ջրափոշուսյունը: խմելու ջուր չկա --

--

--

Բա էս

ի՞նչ է: իսկապես,քիչ բարձր, ժայոխի վրա երկար ու կանաչ մի ն բիծ կարչ։ նրանք բարձրացան Համտես արեցին այնտեղից --

ծորացող --

ջուր --

ջուրր

Սրատակ կարելի է մի փուլ կոկոս դնել ու միչտ թարմ ունենալ: ես գործ

չունեմ, ճարամ տեղ է:

կողք-կողքի նրանք ճաղքաճարեցինվերջին ղառիվերն

ու

բրդգաձնկատարին, որն ավարտվում էր վերջին կոտրրված ժայռարեկորու: Ֆաքը բռունցքով խփվեցմոտակա բեկորին ն այն թեթնակի դղրդաց. Ճճասան

ես... -- Հիշո՞ւմ երկուսնէլ ճիշեցին

նան

այդ

ամենի միջն ընկած

աճաճ

ՋաքըՃճաղճեպ ժամանակները: խոսեց:

ներքնը որ Ճճանկարծքշնամի անցնի, սրա տակ մի փետ կկոխենք ու... Հլա մի նայի... երեսուն մետր ցածում նեղ պարանոցն էր, ապա քարքարուռ ճողակտորըն գլուխներով նախշված բարձր խոտը, դրանից այն կողմ անտառն էր: -- Մի ճատ Ճճուպտասյ-ճրճված գոռում էր քաքը,--

ու

վը՛զղ...

նրա ձեռքը սուրաց օդի միջով: Ռալֆը սարին էր նայում: Ի՞նչ է եղել: Ռալֆըշուռ եկավ: Հբո, -- Մի ատնսակ... էնպեսես նալում, որ... -- Ոչ կրակ կայ ոչ ծուխո Մորթեցիրէլի, ղու էլ խոինվել նս էդ ծխի վրա: նրանց երիզում էր կապույտ, ձիզ Հորիզոնը, միայն մի տեղ ընդմիջվելովսարի գագաթով: Ախրմեր ուննցած-չունեցածըմենակ էդ էւ Նա իր նիզակը ճենեց խախուտ քարին ն երկու ձեռքով --

Ը

--

--

մազերը

ճետ

քաշեց:

Պետք է

--

ճետ

դաղանին տեսել: Թե չէ նա էլ --

-

գնալ սարի գլուխը: նրանք էնտեղ

նստած

ինչ: Ճարնե՞րս մեջ սպասող Խոտերի

են

մեզ է սպասում:

տղաներըտիսան ողջ ն առողջ ցաքաքստոցից դուրս վազեցին Քննախույզ

քին Ռալֆին մարմաջով տարված, նրանք մոռացան դազանի գոյության մասին: Առաջնետվեցինպարանոցիերկայնքով ն շուտով արդեն աղաղակելով վեր էին մագլցում: Ռալֆը կանգնած ճենվել էր ճակայական,ճաքած ջաղացքարի պես, մի խախուտ կարմիր ժայռաբեկորի: Բոունցքը սեղմած, նա դնգսում էր ու

ե

Փարնանկարմիր պատը: Նրա բերանի պինդ սեղմված էր, աչջերի կարուով նայում էին ճակատինընկած մազերի տա-

կից. --

նա --

Ծուխը: ծծեց իր վնասվածբռունցքը: Գի, դնացինք,Փաք:

Բայց աքն այնտեղ չէր Մի խումբ տղաներ, անասելի աղմուկ անելով, որը նա չէր նկատել, Ճարձակվելէին ռաբռնկորննրից մեկի վրաչ Ռալֆի նալելուն պես այն ճայ ու քեց դգաճավիժեց ծովը, ջուրը շոնդալով ցայտելով Ժինչն ժայռի կեսը: Հերիքեղավ, էլ մի արեք' նրա ձայնից բոլորի լռեցին: Ախր ծուխը... Ռալֆի գլխում տարօրինակբան էր կատարվում:ինչ-որ բան չղջիկի սլես թնաճարում ու խանդարում էր միտքը ձե-

ժայ-

--

--

վակերպել: Ծուխի... Միտքն իսկույն տեղն ընկավ, իր ճետ բերելով ջղայնու» ըյունը: Մեզ ծուխ է սպետք,իսկ դութ էատեղ իզուր ջուր եք

--

ծեծում:

Ռոջիրիգոռաց, Ւ՞նչ է եղել որ, ամպի չափ ժամանակ ունենք Ռալֆը գլուխը տարուբերեց: Գկում ենը սարի գլուխը: խառի բացականչություններլսվեցին, Տղաներից ոմանք քանկություն ճայունեցին վերադառնալ ծովափ: Մյուսներն ուզում էին էլի քար գլորել. Արեր պայծառ շողում էր երկբնքում, խավարի ճետ ճալվել էր նան վտանգը: աք, դազանը կարող է Հենց էնտեղ լինել: Արի մեզ դու էդ կողմերը լավ գիտես, տար, -- Աքովղնանք,էնտեղ մրգերկան, Բելը մոտեցավ Ռալֆին, Ի՞նչկլիներ, որ մի բիչ էլ մնայինք: --

--

-Է

--

--

ճիշտ է ասում... եկնք ամբող սարբենք:

հատեղուտելիք չկաւ- Ասաց հալֆլ-աեղ: Խմելու ջուրն էլ Հերիք չո Շչմժելուամբոց կլիներ:

Ոչ էլ քնելու

--

--

Քարերկզլորեինջ... Ուղիղ կամրչի գյխին:

--

-.

ես չասացի՞, դնո՛ւժենը,-- կուռաղզածգոռաց ֆր.-Է Պետք է Հաստատ ստուգենք: Շուտ արեր: է լավ էստեղ մնանք... Ավելի Սէ, տուն զեանք...

Ռալ-

--

--

--

Ռեց եմ Հոգնել...

--

Չի

--

Ռալֆը բռունցքի Ճոգերի մաշկը ջերքել էր, չեր ղգում:

Առաջնորդըես

--

եմ:

Մենք պիտի գնանք

ցավ

բայց

ու

ստուղննք:

Չե՞բ որ Հիմա նավ անցնի: Խելքներդթոցրել եք արդեն: Տղաները,բրդբրդալով, լոնցին: Ջաքը նրանց առաջնորդեց ներքն ն անցկացրեց պարատեսնում

աղդանչշանչկա: Բա

նոցով:

Յոթերոոդգլուխ Հե

Փգռ

ԲԱՐՁՐ ԾԱՌԵՐ ՈՒ ՍՏՎԵՐՆԵՐ

Խոզերիարաճեւտնանցնում էր կղզու մյուս կոզմի ափամերձ ապառաժներիկողքով, ն Բալֆը դոճ էր, որ առջեից ցաքն է գնում։ եքե ի վիճակի լինեիր ականջըփակել ծովի անշտապավվոցինու վերադարձիֆշշոցին, ն մոռանալ, բե ինչքան խուլ ու վայրի են չորս կողմի քավուռները, ապա Հնարավորէր դաղանինգլիից անել ն որոշ ժամանակ մատնիվել երազանքների: ԱրնեըՀասել էր միջկամարինն կղզին կիզում էր ճիշտ վերնից:Ռալֆի ւսքին նշան արեց, ն ճականդ առան ուտելու: ջորդ մրդատու ծառի տակ բոլորը նատած, Բալին մեջ առաջինանդավ նկաԳետնին օրվա

-ծ-ծ--

տեց շոգը:

նա

զզված քաշեց իր գորչ շապիկից ու սկսեց կըչռաղատել այն լվանալու բախտախնդիրՃնարավորությունի, Շոդն այսօր անտանելիէր նույնիսկ այս կղզու Համար: Թալֆը վճռեց իրեն կարդիբերել: Ջէր խանգարիմի մկրատ ունեհալ ու մազերը մարդավարի կտրել, նա ճետ զցեց կեղտակոլոլ խուրձր։ Հետո լոգանք ընդունել՝ մի լավ թավալվել փրփրածսապնաջրում: Լեզվի ծայրով տնտղեց ատամներնու դտավ, որ ատամի խոզանակիէլ տեղին կլիներ: իսկ եղունդների... Ռալֆը շուռ տվեց ն սկսեց ուսումնասիրելձեռբերի ավփեբը: եղունգներըմինչն ճիմքը կրծած էին, չնայած նա չէր մտաբերում, թե երբ է վերսկսել ալդ ամոթալի սովղրույքը: Սնեեց որ գնա, մատս էլ կոկսեմ ծծել... նա գողեգող չուրչի նայեց: Ոչ ոք կարծես թե չէր լսել: Որսորդները,փորների Ճեշտ ուտելիթով լցնելով, փորձում էին իրենք իրենց Ճամոզել, որ աշխարձում բանանից ու ինչոր կանաչ դոնդողաձնուրիշ մրդից Համով բան չկա: իր վաղեմի, կոկիկ արտաքիննընդունելով որպես չափանիշ,Ռալֆը սկսեց տղաներին ուսումնասիրել: նրանք կեղտուռ էինյ բայց եհ ցեխը մտած կամ ոչ այն դիտարժանտեսքով, որն ունենում ոչ ցնցուղի անձրնաջրովքայլող երեխաները: նրանցից ժեկը ակնձճայտթեկնածու չէր, բայց ն այնպես... Մազերը երկար էին, տեղ-տնզ չոր տերնի կամ չուխի շուրջ ւճճված, դեմերի ուտելուց ն քրտնելուց բավականաչափմաքուր էին բայց պակաս մատչելի տեղերում մի տեսակ ստվերուռ էին, Ճաղուստըքրջոտ էր ու քրտինքից կարծրացած, այն կրում էին ոչ թն ոլճնվելու կամ Ճճարմարության Համար, այլ, ավելի շուտ, սովորությունից դրդված, մաշկն աղաջրից թեփոտել էր... Ռալֆը ճանկարծ ճասկացավ, որ արդեն ինտելացել է այդ ամենին ն նորմալ է Ճճամարում:նրա սիրտը մի պաճ ինկճվեց: նա Ճճոգոցճանեց ն մի կողմ Հրեց մաքրազարդած ճյուղը: Որսորդներիարդեն սպրդում էին ծառերի ճետեն ու եկավ ժայռերի արանքը իրենց դործն անելու: Լալֆը շուռ ծովի կողմը" Այստեղ,կղգու մլուս կողմում, տեսարանըկատարելապես ուրիչ էր Միրաժներըչէին դիմանում օվկիանոսյան սառը --

ջրին

ն

Հորիզոնը միանդամայն Հատակ, կապույտ գծով կրտ-

Ներրում էր տեսադաշտը: Ռալֆն իջավ քարափներիմոտ: Քնում, Համարյա ծովի մակարդակին, լավ էր երեում անՀատնում բարձր ալիքներիուռուցիկ անցուդարձը: նրանքմղոնների եհրկարությունունեին, բոլորովին նման չէին կոճակի կամ խութերի ծփանքին ե այլեպես էին քսվում կղզուն, կարծես ամեննին ճաշվի չառնեին երան ն մտքներին ուրիշ գործ ունենային. ոչ այնքան ալիքներն էին շարժվում, որքան ինջն ն իջնում: Այժմ ծովը ճետ էր ծծվում, օվկիանոսը՝ծառանում հաճանջիճանապարճինփոքրիկ չրվեժնեերու ջրապտույտներ կողբով իջնելիս,ծովի փայլուն առաջացնելով: Քարափների «Ճամազերի պես նրանց էր ծեփում չջրիմուռները,ապա, պաղելով ն ուժ Ճավաքելով, Ճոնդալով անդիմադրելիվեր էր խոյանում, փրփրած ձնոքի պարզում ծերպերին ե, ճամարյա Հասնելով, փշրվում բյուրավոր ցայտերի մատներով: Ալիք-ալիքի ճետնից Ռալֆը նայում էր ալդ տատանմանի, մինչն որ, առնեչաղուրկ ծովին Հետնելով, նրա ուղեղի թմրեց, Հետո, աստիճանաբար,անինդգրկելի տարածքի խորճուրդը ներխուժեց հրա գիտակցությունը: Սա անջրպեստնէր՝ վախճանը: կղղու մլուս կողմում, միրաժներովշղարշված, ծովախորշի ապաճով վաճանի ներքո, փրկության պատրանքը դեռ ընդունելի էր, Բայց այստեղ, օվկիանոսի բիրս. անզգաչությանը դեմդիմաց, անծայրածիր տարածքով ամեն ինչից կտրված, մարդ վճատության էր մատնվում, անտերանում, ջնջվում... Սայմոնըխոսեց ճիշտ նրա ականջին:Ռալֆը Ճանկարծակիի եկավ, տեսնելով, որ ինքը երկու ձեռքով պինդ սեղմել է ժայռի, կքված, վիզը թմրած բերանը լայն բաց: Դու անպայման տուն կզեաս, մի մտածի: Սայմոնի գլխով էր անում. նա ծունկի էր իջել վերնի քարին, մի ոտքն իջեցրած Ռալֆի կողմը ն կողջի քարափը երկու ձեռքով գրկած: Ռալֆը տարակուսանքովնայեց նրա դեմքին, փորձելով գտնել այդ խոսքերի բանալին: Ախրէս անտերըծայր չունի... գլխով արեց Սայմոնը Մեկ է, դու ճետ կգնաս, ես գիտեմ: ու

--

--

--

Տ

ՎիլյամԳոլդինգ

Ռալֆի մարմինը լիցքաթափվել: նա մի Հայացբ նետեց ծովի կողմը ն դառր մպտաց Սայմոնին, Ջլինի՞ թե գրպանիդ մեջ հավ ունս պաճած: Սայմոնընույնսլես ժոլտաց ն դլուխը շարժեց: --

--

Բա

ի՞նչդիտես,որ

Սայմոնըլուռ

--

ասում

ես

էր:

ես, էլի: Խփնեված

Սայմոնըկատաղիդլուխը տարուբերեց,քատ տալով իր սե, կոշւո մազախուրձի: Բոլորովին:Պարզապես դիտեմ, որ դու ոնց էլ լի--

նի

կգնատ Մի սղա4ճ երկուսն էլ Հետ

տացին:

լուռ

էին: Հետո Ճճանկարծ իրար ժլրսլ-

Ռոջըբըգոռաց թփուսների միջից: Շո՛ւո, եկեք տեսեր, --

Արաճետիմոտ

ճողբ փորփրած էր, կողքին գոլորշի աբձակողզթրիք կար: աքի սիրաճարվածիպես կռացավ վրան: փալֆ, նույնիսկ եթե մենք ուրիչ բանի ճետնից ենք ընկել, միսը ոնց էլ լինի պետք է: եքն ճամփան չթեբենը, ինչքան ուղում եբ, որս արեք. նրանք առաջ գնացին: Որսորդները,դաղանիճիշատակնումից. փոքր-ինչ ավելի սեղմ էին քայլում, մինչ Ջաքը պրպիտում էր աոջնում: նրանք ավելի դանզաղ էին շարժվում, քան նկատի էր ունեցել Ռալֆը, բայց նա ինչ-որ չափով նույնիսկ ուրախ էր նիզակը գրկաժ մի ջիչ դեգերել, Ջաքը դեմ էր առել իր արճեստի ստիպողականսլարադաներից մեկին, ն ամբողջ խումբր կանգնել էր: Ռալֆը ճենվեց մուսլակա ծառին ն տեզնուտեղն ընկղմվեց անուրջներիմեջ: Որսր Ջաքբիգործըն էր, իսկ սարին ինչպեսէլ լիներ կճասնեին... --

--

ժամանակին,նրբ ճորի Չաթիմից տեղափոխել էին Դեվընիփորք,նրանք ապրում էին չոլերի եզրին գտնվող մի տանը: իր ասլրած աների շարքից այն ճատկապես Հստակ էր Հիշում, որովճետն դրանիցՀետո նրան ուղարկեցինդարոց: Մայբենը ղեռ իրենց ճետ էր, ն Ճայրիկն ամեն օր տուն էր գալիտ Պարտեզիդրսի ցանկապատին միշտ ոքրիկ վայրի ձիուկեեր էին մոտենում, ձլուն էր գալիս Տան ճետնում ցա14

թատան պես մի բան կար, կարելի էր այնտեղ պառկել ու Հետնել կողքից թոչող փաթիլներին։Սկզբում ամեն մի փաթելից քաց ճետք էր մնում, ետո նշմարում էիր առաջին չճալված փաթիլն ու նայում, թե ինչպես էր ամբողջ գետինը Հետո,արդենմրսելով, կարելի էր տուն մտնել ուղիտակում: ու պատուճանից դուրս նայել, պղնձե փայլուն թեյնիկի ու կապույտ մարդուկներով պնակի վրայով..: Անկողնումշաքարով ու սերուցքով եգիպտացորենիձողիկներ էին տալիս: Հետո գրքերը... Մաճճակալիմոտ՝ դաբակին իրար Ճենված, մի երկուսը միշտ խցկած վերնից, որովՀետն ծուլացել էիր ճիշտ տեղը դնել, Գրքերըքրջրված էին ու ու Մուիսիի մասին փայլուն կազմաշված: կար Թուվխիսիի մով գրավիչ մի գիրք, որը նա երբեջ չէր կարդում, որովճնտե այն երկու աղջկա մասին էր: Մի գիրք էլ կար, կախարդիմասին, որը նա կարդում էր սարսափիցփշաքաղվելով,բաց թողնելով թսանյոթ էջը՝ այնտեղ աճավոր սարդի նկարն էր: կար մի դիրք Հողը փորող ու բաներ ճանող մարդկանց մասին՝ ինչ-որ եգիպտականբաներ: «Գնացքների գիրք տղաներիճամար», «նավերի դիրք տղաների «ամար»: նրանք կարծես էր ձեռքը երկարել ե, դուրեկան աչքի առաջ լինեին, մնում ծանրություն զգալով, վերցնել դարակից սաճող ծղաների ճակա գիրքը»: Ամեն ինչ լավ էր, ամենքըբարի էին ու

Ը.

ճոժաբակամ:

Դիմացիթիերը շրխկացին։ Տղաներըճչալով դես

դեն նետվեցին ն ծվարեցինլիանաների տակ: ինչ-որ բան աքին մի կողմ շպրտեց: Արաճետով Ռալֆի կողմն էր վաղում փայլատակող ժանիքներովսարսռազդու խոնչացող մի կնեղանի: Ռալֆն անսպասելիսառնասրտությամբնշան բռնեց ն մի Հինգ մետրից նետեց իր ճիմար փայտը, որը մխրճվեց ն մր պաճ մնաց աճոռելիդնչից կախված: Վարազըվնդստաց ցատկեց կողբի բսիուտները։Արաճետընորից լցվեց տղաների աղաղակով, ճաքը մուտ վազեց ու սկսեց թփերը ջրքրել: ստեղ մտավ... Գորժչունենք, կտա կսպանի... ու

ու

--

--

-- էստեղ, ասեցի... վարազըմացառներիմիջով փախչում էր: Տղաներն

առա-

8'

չինին զուգաճեռ մի նոր արաչճեւտ դտան ն ինկան նիա Հետեվից: Առջնիցաքն էր վազում: Ռալֆը լի էր Ճպարտությամբ, վախով ու կանխազգայումներով: ես նրան խփեցի հիզակըս խրվեց մեջը... նրանք անսպասելիորենդուրս եկան ծովի ափլրո աջը ժտաճոդգվածտեսբով նետվեց քարափներըխուզարկելու --

Փախասի

-

--

նա

Ո՛նց խփեցի։-- կրկնեցՌալֆը,-- մնջը պածեց, է՛: վկաների կարիջ

զգաց:

Տեսաբ, չէ՞: Մորիսըգլխով արեց: Քա ռնց, 4ո չտվի՛ր մոթին, չիրը խկ... Ռալֆըբորբոքված շարունակում էր ԿպաԷ՛, խրվել էր մեջը, Հաստատ վիրավորել --

--

-.

նա

եմ:

ըմրոշխնում էր իր Հանդեպ ծաղած ակնածանքինոր

ռրակը՝ի վերջո, որոն էլ վատ բան չէր: Մի լավ ճագցրի։ Ով գիտի ճենց գազանն էր: աքի վերադարձավ: Գազանըչէր՝ վարազ էր: ես նրան խփեցի' Ձնռքովպիտիբոնեիր, իմ պես... Ռալֆիձայնը արվեց: --

--

--

--

--

Ռ՞ռւ,

վարազի՞ն:

Ջան անմիջապես կարմրեց: Քա ասեցիր, կտա-կսպանիսէլ ինչի՞ էիր --

նիզակով

խփում, մի քիչ սպասեիր, էլի'

ձեռքը պարզեցառաջ: նայեք: եվ ձախ արմունկը թեքեց, որ բոլորը յոնսնեեչԴրսիկողժից պատովածքկար։ չնչին, բայց արյլունազեղ: ճղեց: հսկի չչասցրի նիզակս վրա բերեմ: -- ժանիքջով Ուշադրությունը տեղափոխվեցմաքի վրա: Վերք է եղել.-- Ասաց Սայմոնը:-- Պիտի ծծես, Ոնց նա --

Դն

--

Ջաքը ծծեց: նրան խոինցի,-- վրդովվեց Ռալֆը,-վիրավորեցի: --

ու

ծա

կպա մոթին

նա

փորձում էր վերազրավելտղաներիուշաղրությունը: Ռոբերտինրա վրա գոմռաց: Ռալֆը մտավ խաղի մնջ, ն տղաների ծիծաղեցին, Բոլորն արդեն նիզակները ճոճում էին Ռոբերտիվրա, որը, կապիկություն անելով, խույս էր տալիս:

Ջաքը բացականչեց: Շրջանսարքեք: Շրջանըպտույտիբոնվեց ն աստիճանաբարհնղացավ: Ռոբերտի սկսեց շինծու սարսափի,իսկ ապա նանկ՝ անկեղծ ցավի ճիչեր արձակել: վա՛խ: Հերի՛ք եղավ Ցավացնում եք, չէ՞ս նա սայթաբեց, նե նիզակի բութ ծայրն իջավ նրա մեջՔին, Բռնե՛ք դրան, նրան ձեռքերից ու ուքերից բռնեցին, Հանկարծ ողնորությամբ բռնկված, Ռալֆը խլեց էրիքի նիզակն ու ինքն էլ սկիսեց այն ճոճել Ռոբերտիվրա Սպանեքդրան, սպանեք: ւենթի պես Ռոբերտնիսկույն սկսեց կատաղի ճչալ քացի տալ: արը բռնել էր մազնրից ն դանակով սպառնում էր։ Ռոջըբընրա Հետնից փորձում էր առաջ խցկվել: Ասյա, ասես որսի կամ պարի վերջին պաճերին, ծնվեց ծիսական երգը: Խոզին մորթենք, կոկորդը ճղենք, արյունը թափենք, տանք ջախջախենք: Բալֆի նույնպես ձգտում էր մոտ անցնել, ձեռքի գցել դարչնագույն, անօգնական մարմնի իր բաժինը: Վնասելու ն ցավ պատճառելու անճագ ծարավն ամենակուլ էր: աքն իր ձեռքն իջեցրեց՝ բոլորը ցնծագին բացականչեկին նե սկսեցին մաճամերձ խողի ձայներ արձակել, Ապա, ուժասպառ ճկալով, պառկեցին, ականջ դնելով Ռոբերտիվախեցած թնգքնգոցին: նա կեղտոտթնով դեմբը սրբեց ու փորձեց կեցվածքըվերազտեել: Վա՛խ, խեղճ քամակս: նա խնամքով պոչուկը տրորեց:Ջաքը գլորվնց փորի վրոու ավ խաղ էր: --

--

--

--

ու

--

--

-.

Խաղ էր էլբո'-- Անսիրտասաց Ռալֆը-Է Մի անգամ ռեգբի խաղալուցինձ էլ էին մի լավ կերցրել: Թմբուկէ պետբյ-- ասաց Մորիսի,-- որ կարողանանք էս ամրողջը մարդավարիանել, --

--

Ռալֆը նայեց նրան: Մարդավարի՞ն որն էր, ինչ իմանամ: երեի պիտի խարույկ լինիչ --

Հետո

քրմինչ թմբուկի տակ անենք: Խոզ է պնտք,-- ավելացրեց Ռոչըրը,-- ոնց որ իսկական որսում: կամ էլ մեկը պիտի խոզի ձեն անի,-- ասաց ֆարը,-ու խոզի պես կճաղդյցնենք վրաս, կամ դրա թող ճարձակվի պես մի բան անի... Ավելի լավ է իսկականըլինիչ-- Ռոբերտըշարունակում էր Հետներտրորել,-- վերջում սպանելու ենք, չէ՞ս Փոքրերիցմեկին կվերցնենթ։-- Ասաց Ջաքը, ն բոլորը ծիծաղեցին: --

բուկյ

որ ամեն

--

--

--

--

Բ

ալֆը նստեց

Սենց որ դնա, մենք մեր փնտրածը չենք դտնիս նրանք մեկ-մեկ ոտքի ելան, ցնեցուռինենրըշտկելով: --

Ռալֆընայեց

աքին:

Դե գնանք սարը:

--

Ավելիլավ չի՞ գնանք Խոզուկիմոտյ--

--

ասաց

Մորիար,--

քանի դեռ մութը չի ընկել: մեկ մարդու պես գլխով արին։ երկվորյակները ճիշտ է ասում: Առավոտըկգնանք,էլի՛' Ռալֆը նայեց շուրջն ու տեսավ ծովը: Մենք պետք է խարույկը վառենք: Խոզուկի ակնոցի չունենք,-- ասաց Փաքը,-- էնպես որ չենք կարա Դե ուբեմն կատուդենքէնտեղ մի բան կա՞, թե՞ չէ: չուղենալով վախկոտ թվալ, Մորիսն ասաց վարանելով,

--

--

--

--

Քա

ռր

դգաղանեէնատե՞ղ լինիս

աքն իր նիզակնօրորեց: կտանջ-կսպանենք: --

Արեր կարծես քե փոքր-ինչ պաղեց: Ջաքը նիզակը թաառաջ իջեցրեց:

փով --

Հետո՞,

ինչի՞ենք

սպասում:

գնանք,-Է ասաց Ռալֆը։-- կճասնենը էն վառած տեղի տակն ու ճանգիստկբարձրանանք: Ջաջի գլխավորությամբ, նրանք առաջ քայլեցին վերուվար անող կուրացնող ծովին ղուղաճեռ: հրազանքներին, իր վարժ Ռալֆը նորից մատնեվեցղ քերին թողնելով ճանապարչի մանրամասնությունները: Սակայն այստեղ նրա ոտքերն ավելի շրջաճայացէին: Մեծ ժասամբ երանք ստիպված էին խցկվել մերկ քարափների երբեմն չոխավար անտառիմիջն գոլացած նեղ անցումները, բեքթքաթՃաղթաճարելովճանապարճըփակող ապառաժների: Տեղ-տեղ քարը թաց էր, ճարկ էր լինում ցատկել տեղատվության թողած յչրափոսերիվրայով, Ապա նրանք ճասան նեղ ափի պաշտպանականջրանցքի պես կտրող անչատակ մի ճեղքի: Տղաները սարսուռով նայում էին ներքկում մոայլ կլթկլթացող ջրին: Ալիջը ետ դարձավ, ջուրի եռաց, վեր խոլացավ ն, ճզոր շատրվանովցայտելով մինչն լիանաները, ոտքից գլուխ թրջեց աղաղակող տղաներին: նրանք փորձեցին ճեղքը շրջանցել, բայց անտառըթոչնի բնից խիտ էր մանված, ի վերջո, որոշեցին ճերթով այդ ճեղբի վրայով ցատկել, ամնն անգամ սպասելով, որ ջուրն իջնի, ն այնուճանդերձ ոմանց վիճակվեց երկրորդ անդամ էլ թրջվել, Դրանիցայն կողմ ժայռերն անանցանելիէին թվում, ն նրանք դադար արեցին, Հագուստը չորացնելով ն նայելով կողքից անցնող ճիսկայածավալ ալիքների փրփրած ուրվադծերին: Հետո մրգեր գտան, որոնց շուրջը միջատներիպես փոքրիկ պայծառ թրոչուններ էին վխտում: Ռալֆն ասաց, որ այդպես նրանք տեղ չեն Հասնի ն նրանք շտապեցինքարերի միչով, մինչն որ Ռոբնրտը բավական խորը ծունկը քերծեց, ն բոլորը Ճամաձայնվեցին, որ տեղ ճասնելու ճամար պետք է ավելի ճանդիստ քայլել, նրանք ամենայն զգուշությամբ առաջ անցան, ասես վտանգավորսար մազլցեին, մինչն որ ապառաժներըվերածվեյին անանցանելիբուսականությամբ ծածկված անմատույց մի պատի, որի ձդվում էր ինդճուպ մինչն ծովը: Ռալֆը գնաճատեցարնի դիրթը' --

էս ափով

որ

ոտ-

ու

Արդենիրիկվա կողմն է Էնթբիքիժամն

--

Փաստատ:

ես

--

էս

պատը

չեմ Հիշում,--

երեի էս տեղը բաց Ցաքլըո--

եմ

ասաց

անցավ, էդ

տեսքից ընկած

թողել,

Ռալֆը գլխով արեց: Սպասեքմտածեմ: Ռալֆե արդեն չէր քաշվում բոլորի առաջ մտածելուց, օրվա վճիռները հա կայացնում էր այնպես, կարծես շախմատ խաղար: Մրակ ցավն այն էր, որ նա Ճաղիվ քե շախմատի գիտակ լիներ: նա Հիչեց փոքրերին Խոզուկին։ նրա աչքի առաջ ցայտուն երեաց մղձավանչջերիձայներով լի բոլիկում ծվարած խողուկր: Մենք փոքրերին ամբողջ գիշեր մենսւկ Խոզուկի ճետ --

ու

--

թողնել չենք կարող: Ռալֆի շուրջը կանգնած տղաներըոչինչ չասացին, նրան հայելով: եթե Հետ դնանց, ով գիտի ինչքան տնի աքը կոկորդը մաքրեց ե անսովոր խեղդված ձայնով --

ասաց

ՀանկարծԽողուկինմի բան չս(լատատճի, չէ՞: Ռալֆն էրիբիցխլած նիզակի կեղտոտծայրը թխկթխկացնում էր իր ատամներին, իսկ որ կղզին կտրե՞նք... --

--

նա շուրջը

նայեց:

Մեկնումեկըպիտի կղզին կտրի

ու Խոզուկինասիչ որ մենք մութն ընկնելուն չենք Ճասնի: Բիլը ականջներինչչավատաց: -- Ո՞նցԹե, անտառով»մենակ, ճենց ճիմա՞, ավել չի լինի ծախսել: Մի 2ճողզուց Սայմոնը մյուսների միջով խցկվեց Ռալֆի մոտո կուզե՞ս ես գնամ, ինձ բան չկա, աստվածվկա Ռալֆը դեռ չէր Հասցրել պատասխանել,երբ նա, Հպան-չ ցիկ ժպտալով, շուռ եկավ ե մտավ անտառը: Ռալֆը դարձավ Ֆաքին, կատաղած նայելով ե առաջին --

--

--

անդամ տեսնելով նրա: Փաք Անցած անդամ --

Ջաքը մռայլվեց:

դու

մինչե բերդր Ճասել էիր, չէ՞:

ի՞նչ կա որ: էս ափով էլ

--

Հետո

--

եկել

--

ես

եկել, սարի տակով, չէ՞ս

եմ,

Ո/ւ

--

ի՞նչ:

Ռւ էն,

յ

գտա, երկար-երկար: Ռալֆը դլխով արեց: նա ցույց տվեց անտաոր: Ռւրեմնէդ կածանն էս կողմերում ։լիտի լինիս Բոլորնիմաստուն տեսքովՀամաձայնեցին: --

որ

խոզերի կածան

--

Դե որ

էդպես է մենք Հիմա կեցկվենք անտառը),մինչե էղ կածանըչգտնենք: նա քայլ արեց ու կանդնեց: Մի րոպե, բայց էղ կածաննո՞ւր է տանում: ՇարունակեցՓաքըր-- ես քեզ արդեն Սարի մուտ։-նա ասել էխ-քմծիծաղ տվելչ-- Դո՞ւ չէիր ուղում սարը գել: Ռալֆը Հողոց Հանեց, նախազգալով նոր դիմակայություչ նը՝ առաջնությունը զիչելով, աքն ամեն անգամ նույնն էր --

որ

--

--

ահում:

լույսի մասին էի մտածում: Մթան մեջ ինչի ասես չենք կպնի, Քա գազա՞նէինք փնտրելու վույսըչի Ճերիքի' Ոչինչ, ես տենց էլ կղզնամ,-- բորբոքված ասաց ՖաՔը,չ-ինձ ի՞նչ կա որ: Դու քեզ տես Թե՞ սկզբից մի չատ ես

--

--

--

--

վազես Խոզուկին Հարցնեսս կարմրելու Հերթը ճասավ Ռալֆին, ԽոզուկիՀուՀիշելով նա Ճուսաճատ շած տեսակետը, ճարցրեց: ինչի՞ ես ինձ ատում: անախորժ խլրտացին, ասես անպատկառ մի Տղաներն բան լսելով, Լռությունը երկարեց: Ռալֆը, վիրավորված ն դեռես բորբոքված, առաջինըշուռ եկավ --

--

Նա

Գնացինք: խճճված մացառառաջընկավ,իրեն վերապաճելով

ները ճեղքելու իրավունքըո Պաշտոնավզուրկ Ջաքը մտասուզեզրափակում էր խումբը: ված Խովերի արաճետը խավար մի թունել էր Արեն արագ

դրորվում էր աշխարճի ծայրին ընդառաջ, իսկ անտառում ուռանց այն էլ ստվերի սլակասչէր ղդացվում:Արաճնտըլայն Լո ն լավ տրորված, այնպես որ տղաները Հանդիստվազում տերեներիկաուրը ճեղքվեց, ն նրանք Ճեիչն գին Շուտով կայլծկլտողնոսր կանգ առան, նայելով սարի գաղաթի չուր

աստղերին: -- էսքան բոն: Տղաներըկասկածանքովիրար նայեցին Ռալֆը որոշում ընդունեց: .- Հիմա ուղիղ տուն ենք գնում, վաղը կբարձրանանք: Բոլորնի Համաձայնությու մրքմրքացին. ՕՋաքը մոտեցավ նրան: -- երե տակդլցրելես, ես բան չեմ ասում... Ռալֆըկտրուկ շուռ եկավ: Ո՞վ առաջինը գնաց բերդը: ես էլ եկա: Հետո ցերեկով ի՛նչ: Դէ լավ: Ո՞վ է ուզում տեղնուտեղըսարը բարձրանալ: Միսակ ղատասխանըլռությունն էր: -- ի՞նչ կասեք,Սամերիք: է գնալ, Խոզուկինասել... Պետք ՑԱ, ասել, որ... Սայմոննարդեն ասած կլինի: Խոզուկինարժի ասել, մեկ էլ տեսար... --

-

--

-

սս.

--

--

-- Ռոբերտ, Բել,դո՞ւք: նրանք ուղիղ ափ էին գնում, վախեցածչէին, չէ՝ Հողնածս Ռալֆը նորից դարձավՓաքին: -- Տեսա՞ր: Ես

գնում: Զաքն այդ խոսքերն արտասանեցթքինու, ասես Հայճոլելով: նա նայեց Ռալֆին՝ նիչար մարմինը պրկված, սպառնալից բռնած նիզակը: ես Ճճիմասարն եժ դնում գազանին փնտրելու եվ ապա՝ ամենաէականը,Հպանցիկ, ճեդգնական խոսբը: կդա՞ ո Այդ խոսքի վրա տղաներիտուն գնալու ձգտումն անէացավ, ն նրանք մնացին մթան մեջ կամքերի նոր բախումը Համտես անելու Այդ խոսբն այնքան Հաջող էր արտասան--

--

--

էշ2

սարն

եմ

ված, այնքան ճեգնականու ընկճող, որ կրկնության կարի չուներ, Ռալֆը ճանկարծակիիեկավ, նա արդեն թմրել էր ճետ գնալու մաբից։ քոլիկներն ու ծովախորշի մեղմ, բարի չրերն ակնկալելով Ինչի՞ չէ: Ռալֆն ինքն իր ձայնի վրա ապշել՝ ծանգիատու սառը, -.

աքի Հեդնանքը չեզոքացնող: եքե իչարկե դու ղեմ չես Չէ Հա՛, ի՞նչ ես ասում: Ճաքը քայլ արեց, Դիոր տենց է... --

--

--

լուռ ձայացքների տակ, նրանք կողք-կողթի Տղաների ականցինբարձրանալ սարը: Ռալֆը կանդ առավ Հեչ խելք չունենք: Ասենք թե Հիմա ես ու դու ղնացինք,բա որ մի բան գտնենք, մենակ երկուսով ի՞նչ ենք անելու: Տղաներնիսկույն նտ քաշվեցին, Մի սն ատվերանասլասելիորեն շարժվեց Ճոսանքին Հակառակ: --

Ռոջըը,դո՞ւես:

--

ես եմ:

--

Ուրեմն երեքով կլինենք: նրանք նորից սկսեցին սարի լանջով բարձրանալ: խավարը ալիք ալիք ծածկում էր նրանց: աքը, որ մինչ այդ լուռ էր, «անկարծ ճազացչ նհչ քամու պոռթքկումից, բոլոր հրհքը սկսեցին շնչաճեղձ լինել բղկրղկալ: Ռալֆի աչքերից արցունքէր թափվում: Մոխիրէ: էն վառած տեղին ենք ճասել: --

առ

ու

--

Ամեն

քայլափոխից ն անգամ աննշան վեփյլուռիցփոքրիկ փոշեպտույլտներէին բարձրանում:նրանք նորից կանգնեցին ե Ռալֆը, ճազալու ընդմիչումներում, Ճճասցրեցըմբոնել, թե իրենք ինչ մեձ Հիմարություն են անում: եթե այնտեղ գաղան չկար, որը Հավանաբար Ճենց այդպես էր, ապա ամեն ինչ լավ է: Բայց երե վերնում նրանց ինչ-որ բան էր սպասում՝ մթան մեջ խարխափող,փայտ բռնած երեք տղա ի՛նչ պիտի կարողանայինանել: -- Բութ ենք, էլո

-

Պատասխանն եկավ խավարիմիջից, Զոքերդքուլացա՞նւ Ռալֆըչարացած իրեն քափ տվեց Ամեն ինչ աքի մեղ--

Քով էրս

Քա

--

չէ՞, Մեկ է՝ բութ էնք,

ծքէ չես ուզում

--

դգալ,--Է

չարախնրաց ձայնը,--

ես մե-

նակ կգնամ: Ռալֆը նկատեց ծաղրականերանգն ու աքին ատեց: Աչքերը կծող մոխիրը, ճոգնությունը, վախը միանգամից կանրան, տաղզեցրին եա, գնա, մենք կսպասենք: Պատասխանչկար: Քա դու գնում էիր, թե՞ տակդլցրիր: Խավարիմեջ մի բիժ, որը Ֆաքն էր, սկսեց 4եւռանալս Դի լավ, առայժմ: Բիծը չքացավ: նրա փոխարեն ճայտնվեց մեկ ուրիշը Ծունկնինչ-որ բանի խփելով, Ռալֆը ձեռքով շոշափեց ածխացածխորղուբորդ գերանը: ժամանակինկեղն եղած սուր ածութները քսվեցին ոտքին ն հա ճասկացավ, որ գերանին նստեց Ռոջըըը: Ձեռքովտնտողելով,նա նստեց Ռոջըրի կողքին, գերանը ճոճելով անտեսանելիմոխրի վրաւ Սակավանա ոչ գազանի մասին խոսեց, ոչ խոս Ռոջըըըոչինչ չասաց: է բացատրեց, թե ինչու միացել այս ցանցառ արշավին: Պարզապեսնստել ն կամացուկ օրորում էր գերանը: Ռալֆը լոնց Համբերությունը սպառող Ճաճախակիմի կտկոոց ե Հասկացավ, սր Ռոջրրնիր Ճիմար ձողով ինչ-որ բանե է խվում: Այդպես էլ նստած էին, օրորվող ու կտկտացնողանքա-չ փանց Ռոջըրը ն բորբոքված Ռալֆը: Շուրջբոլորն աստողա-Հզարդ երկինքն էր, բացի այն տեղից, ուր սարը երկնակամաբում սն անցք էր բացում: Վերնից սաճող ձայներ լսեցին, ասես մեկը երկար ու քարերի վրայով: Վերջապես անփույթ լոնբեր գցեր մոխրի Ցաքը նրանց գտավ, նա դողդողում էր ու ինչ-որ բան ասում խոսլոտ մի ձայնով, որ նրանք Հազիվ ճանաչեցին, ես տեսա... էնտեղմեկը կա: --

--

--

ու

--

խփեց գերանին ու ընկավ:Գերանը թասով ճոնվեց:Ջաքը մի պաճ լուռ էր, ապա մրթմրթաց: վավ նայհք, Հանկարծ ճետնիցս ընկած չլինի, նա նստեց, շուրջը մոխիր բարձրացնելով: Սարիդլխին մի բան էր ուռում: Աչքիդ է էրնացեր-- Դողդոջունձայնով ասաց Ռալֆը:-- Բնության մեջ կենդանի ոչ մի ուռող բան չկա: Ռոջըրիձայնից նրանք վեր թռան, Ռոչրրին ոչ ոք չէր Ճիշում: Քա դոդո՞չշրո Ջաքըջրքջաց ու ցնցվեց: -- Դոդոշէր, բա չէ՞: Մի տեսակ լփուտացող,ձնե էլ էր Հանում, Մեկ էլ տեսնեմ` ուռեց: Ռալֆը զարմացավ ոչ այնրան իր աներեր ձայնի, որքան` ձանդուգնմտադրության վրաս. նա

ոտքը

--

--

--

--

Գնանքտեսնենք:

--

ցաքին ծանոթանալու օրից ի վեր Ռալֆն առաջին անդամ տեսավ նրան վարանելիս: Հենց Հիմա՞... Ռալֆիձայնն ինքը պատասխանեց: էլ Է՞րբ: նա ոտքի կանդնեց ե ճոճոսն ածութսներիմիչով խորասուզվեց մթության մեյ. Մյուսները Հետնեցին նրան: Հիմա, երբ Ռալֆի բերանը լոնց, լսվեց նրա ներքին ձայնր ե ուրիշ ձայներ: Խոզուկնասում էր, որ նա իրեն փոքր երեխայի պես է պաճում։ Մի ուրիշ ձայն նրան տխմար էր անվանում: Խավարընե նրանց Հուսակտուր մտաճղացումը դիշերվան ատամնաբույժի աթոռի անճեթեթությունն էին ճա--

-

ղորդում:

մուռենալով, Գագաթին ցոաքն Ռոջըըըմուռ

քաշվեցին, բծերից վերածվելով ճանաչելի ուրվադծերի: նրանք անխոս կանգ առան ու կքվեցին Ճողին: նրանց Ճետեում, այնտեղ, ուր Քիչ անց պետք է ծագեր լուսինը,Ճորիղոնն ավելի պայծառ էր: Անտառում մռնչաց քամին ն ցնցոտիները սեղմեց նրանց մարմիններին: Ռալֆըչարժվեց: ու

պղտոր

-

եկեք:

էջ5

հրանք առաջ

գնացին, Ռոչջըրը մի փոքր ետ մնաց: աքն Ռալֆը միասին անցան սարի մլուս կողմը ԽԾովախորյի փայլփլունչուրը ն խութերի երկար, սպիտակ գիծըձգվում էին հերքնում: Ռոչըրը նրանց ձասավ Ջաքը շշնջաց: Հիմա չորեքթաք կգնանք: Մեկ էլ տեսար քնած եղավ: Ռոջըընու Ռալֆն առաջ անցան, Ջաքը, չնայած մեժ-մեժ խոսելուն, ճետ ընկավ: նրանք Հասան տափակգագաթին, քարերը սկսեցին ծնկներն ու ձեռքերըցավեցնել, ու

--

Ռւռչողինչ-որ արարած... Ռալֆըքիչ էր մնում գոռար, ձեռքը դնելով խարույկի սառըչ փափուկ մոխրին։ նրա թնը ն ուսը ջղաձգվեցինանսպասելի 4պումից: Մքագնածաչքերի առջե մի պատճկանաչ ցոլքեր պար եկան կ 4ալվեցին խավարի մեչ: Ռոչըրը ճետեում էր պառկաժ. ՍաթըՌալֆի ականջինշշնջում էր: Հրեն, էն ռր ժայոիխ մեջ ճաք կար, կուզի պես մի բան է, տեսա՞ր: Հանկարծխարույկի մոխիրը քոավ Ռալֆի դեմքին. նա --

ճեղքն էր տեսնում, ոչ որեէ րից խաղում էին աչքի առաչ, ոչ

բան, կանաչ չողքերը նոսարի գագաթը մի կողմ էր

այլ

սաճում:

նորից, ասես ճեռվից, լսվեց Սաքի ձայնը, Վախեցե՞լես: նա ոչ այնքան վախեցածէր, որքան՝կաքվածաճար,ձեռքերն ոտքերն անջատվելէին: Ռալֆն անզգայացածփռվել էր օրորվող, Հալյող սարի գաղզաթին:Ֆաքը սողալով ճեռացավ: Ռոջըրըդեմ առավ սփոված Ռալֆին, շոշափեց, փնչաց հ անցավ առայ: Լսվեց նրանց շշուկը: --

ու

--

--

Զե՞ս տեսնում: Փեսա...

նրանց առջեում, երիք-չորմ մետր այն կողմ, մի ցցուն սասլատ էր նշմարվում այնտեղ, ուր առաջ ոչինչ չկար. Ռալֆը մի քույլ չխկչխւկոցլսել՝ ըստ երնեույթինճենց իր ատամներն չին շրխկում։ նա խելքը գլուխը Հավաքեց, կամքի ճիգով իր վախն ու հողկանքը վերածեց ատելության: ոտբի կանգնեցե երկու ծունր քայլ արեցառաջ: Հետնում լուսինն ամբողջովին անջատվելէր Ճորիզոնից:

Առջնում, գլուսը ծնկներին Հենած, նստած քնած էր վինխրի կապիկ ճիշեցնող մի էակ: Ապաանտառում ոռնաց թափին, նրանց խավարը խոովվեց, ն էակը բարձրացրեց գլուխը, դարձնելով իր նախկին դեմքը' Հսկայականոստյուններով, ոտնակոխելով ճնարավորի սաչմանըյ, ճետնից լսվող Ճիչերի ե գուիլունի ներքո,Ռալֆը դլուսն առած սուրաց ցած: մարի դագաթին մնացին երեք լքված նիզակ նե այն, ինչ խոնարչվում էր ու շտկվում:

գլուխ Ութերորդ

2.5

ՆՎԵՐ ԽԱՎԱՐԻՆ

Խոզուկն իր դժբախտՀայացքը առավոտյանխամրած լողափից դարձրեց սարի կողմը: Հաստատ

--

Մեռա

--

է՞ս ասում,

ասելովյ--

սանք:

4արլուրտոկոսո՞վ:

ասաց

Ռալֆըչ,--ժենք

նրան

տնե-

ճանկարծէստեղ եկավ, Հը՞: ես ի՞նչ իմանամ: -- Աստվա՛ծ, Ռալֆը կտրուկ շուռ եկավ նրանից ն ծովափով մի քանի ավաղին քայլ Հեռացավ: Ջաքը, ծունկի իջած, ցուցամատով շրջաններ էր գծում: Խոզուկի անշունչ ձայնը նորից նրանց Բա որ

--

Հասավ: --

.-

բան է՞: արձամարձանքովասաց Ֆաբըրչ--

Ժո աչքներիդ չի՞ երնեացել,Հաստատ

ինքդ նայիյ--

բա-

բով գնաս:

Ցոլա կգնամ: ատամներ ունիչ-Վաղզանն

--

--

սե

ասաց

Ռալֆը,--

ու

մեծ,

աչքեր:

նըրամարմնով մեկ ումգին դող անցավ: Խոզուկնիր միաչքանի ակնոցըճանեց ն սկսեց ապակինմանրել: Բա ծիմա ի՞նչ ենք անելու Ռալֆը շրջվեց ճարթակի կողմը: Սառերի արանըից, գնո --

չծազաժծ արնի դիմաց, սպիտակ Հատիկի պես շողշողում էր խեցին: նա մազերը ետ գցեց: -- Ի՞նչիմանամ: նա Ճիշեց իր խոաճապաճար փախուստը: -- Մենք երնի էդ աճոռելուդեմ գուրս լգանջ, ազնիվ խոսք, գիտե՞ս: հնչ ասես չենք խոսի, բայց վագրի գեմ «ո չէի՞նք կովելու նակուծուկերը կմտնեինք: Ֆաքն էլ ճետըւ

Ջաքը Հայացքն ավազից չէր կտրում: -- Ուրեմնիմ որսորդներըՀե՞չ: Սայմոնը գողունի դուրս սաճեց քոլիկների տվերիցս Ռալֆը Ջաքի Հարցն անպատասխան թողեց. նա մատնացույց արեց Հորիզոնում բացվող դեղինը: Օրը ցերեկով դեռ ոչինչ, բայց Ճետո՛ւ Թարսի ռես էլ մոտ է Հենց խարուլկի նստել, որ մեզ չփրկեն: Ռալֆն ակամա ձեռքերն էր կուռրատում. նրա ձայնը --

բարձրացավ:

ելչենք կարող ազդանշան տալ:.. կորանթ: Սովի եզրին ոսկեգույն մի կեա երնաց, ամբողջ երկինթը

--

սլալծառացավփ Քաս իմ որսորգնե՞րըո --

կռպալներովերեխեքչե՞ն եղածրո

--

կանգնել աքը ուտքի

ն, շառագունած,

ծեռացավ: Խո-

զուկն ակնոցը գրեց ն նայեց Ռալֆին: իրան էլ Հենց էդ էր-ալետքւՈր իրա --

որսորդներին

կպնես: ՋաՀլասմի տանի: --

Ասես փչած խեղու ձայնը նրանց ընդճատեց, Անվարժ

ծա-

արկին ցայգերդգ Հղելով, Ֆաքն անընդճատփչում էր, մինչե որ թոլիկներում սկսեցին շուռումուռ դալ: Որսորդները Հավաջվելին Հարավի վրա, փոքրիկներըընգքնդացնումէին' Ռալֆը ճնազանգ ոտքի ինչնա վերջերս Հաճախէին անում: ն Հետ միասին դիմեց ճարթակի կողմը: կանգնեց Խոզուկի Դառնորեն Թողնես ամբողջ օրը լեզվին զոռ տան-դող

--

ասաց

Ռալֆը:

նա խեցին Ժաքից վերցրեց: --

փս ժողովը...

աքն ընդճատեց:

էս ժողովը ես

--

Գու

եմ

չանեիր,

կանչել, ես էի կանչելու: Դու մքնակ

փողը փշեցիր: Էդ Հաշիվ չի, Հա՞ս -- կավ,ձամը մի ճանի, առ, խւ սի' նսանց իր տեղը: Ռալֆըխեցրն խոցեց Զառի ձեռքն ծս ժողով եմ կանչել,-- ասաց քաբը,-- լիքը բաների ճամար: նախ, բոլորդ արդեն դիտեր, մենք ղաղանինտեսանք: տալով Հասանք մոտը, մի երկու քայլ էր մեացել: Փորսող ինքը հատեց ու նայեց վրներս: նս չգիտե: ինըն էնտեզ ի՞նչ է անում: իսկի չգիտեմ, թե էդ ինչ էր... -- Սովից ղուրսեկած կլնի... Մթանմիջից... --

որ

--

.

ու

--

`

--

նառերից... Մուսեք,--դոռացՖառը,-- ինձ լսեք: ինչ

-

--

էլ

ռր

ւշնե-

լինը, 4իմա էդ գաղանը էնտեղ նստած... Մեզէ սպասում... -- Մարախէ մտել... Ռրսիդուլս եկած կլինի... Նա Հիշեց անտառում անամեն Հա, որս է անում:-դամ իր ապրած նախնադարյանթրքիոները:-- Որսորդզաղան է: Մյուսն էն է, որ մենք նրան սպանել չկարացանըւ Ու վերչինը՝ Ռալֆն ասաց, որ իմ որսորդներըբանի պնոթ չեն: ես տենց բան չեմ ասել: մուս, փողը ես եմ բոնել: Սրան որ ճարցնեք, դուք փալնքոտներիմեկն եք, որ լեղին ճաքած տոճիկ եթ ալիս Համ վարազից, Ճամ էդ գազանից: Հիմա լսեք ՀարթակովՃոդոց անցավ, բոլորն ասես գիտնին, քն ինչ է լինելու Փարի երերուն, բայց ճաստատակամձայնը շարունակեց անարձագանքլռության մեչ ինչը ոնց որ Խոզուկիպես լինի: Խոզուկինման բաներ է ասում: հեքը կարգին առաջնորդչի: աքը խեցին սեղմեց կրժբինս ծամ էլ վախլանի մեկն է: Նա մի պաճ լռեց ու շարունակեց: էնտեղ վերէում, երբ որ ես ու Ռոչըրը գնացինք, ինջը Հետ մն:

լուց

--

--

--

--

--

--

--

--

ՎիլյամԴոլղինզ

--

--

ես

էլ եկա:

Հայ

բայց

Հետու

Մազերի տակից նրանք աչքերով իրար էին ուտում: ես էլ եկա,չ-- ասաց Ճետո փախա, ոնց Ռալֆը,-ու

--

որ

դու: --

Դե

Հիմա փորձվի ինձ մի

ճատ

վախլան

առայ

տես-

նենք:

Ջաքը դիմեց որսորդներին: ինքր որսորդ չի, հնբը մեղ կյանքում միս չի բերել: ինքն իսկի ավագ էլ չի եղել, մենք նրա մասին բան չգիտենք: ձախ ճրամաններտա, որ մենք էլ Մենակքողնես աջ --

սու-

ու

սուիուս կատարենք:Ամեն օրվա էս

բլբլոցը:.:

ղեո բլբլոցից ե՞ս խոսում,-Է գոռաց Ռալֆը,-է ո՞վ բլբլում, էս ժողովն ո՞վ կանչեց: աքը շուռ եկավ, շառագունած,կղակնիջեցրած կրծքին: կիտված ճոնքերի տակից նրա աչքերը փայլատակեցին: Դի լավ,-- քինուտու բաղզմանշանակալից նայ-ասաց դե լավ: նա մի ձեոքով խեցին սեղմեց կրծքին ե, ցուցամատը տնկած, վերե սլարզեց մյուս ձեռքը: Ո՞վ է կարծում, որ Ռալֆն առաջնորդչպիաի լինի' սառած նա անչճամբերնայեց շուրջը տղաներին: Արմավների տակ մեռյալ լռություն Ճաստատվեց: Ոչ որ ուղում է,-- շեշտված կրկնեց ցաքը,-- որ Ռալֆըն առաջնորդչլինի, թող ձեռք բարձրացնի: Սանր, ամոքաճար լռությունը շարունակվում էր: Արյունը դանդաղ ետ բաշյվեց ,Ջառքիդեմքից, ապա, դավագին պոռթկումով, նորից խինց ճետ նա շուրթերը լիզել ե թեքնց գլութը, քաշվելով մյուսների Հայացքներից: -- Քանի՞սդ եք կարծում, որ..: նրա ձայնն ընդճատվեց։ Խեցին բոնաժ ձեռքերը դողում Լին։ նա կոկորդը մաբրեց ն բարձրաձայնասաց: Գի լավ: նա խնցին խնամջով դրեց ոտթերի տակ, խոտերի մեջ: արցունքները: Աչբէրի անկյուններից գլորվեցին անպատվարեր ես ձեզ Հետ գորժ չունեմ: Վե՛րչ: --

--

--

--

--

--

Ու դու

Տղաների մեծ

մասը աչքերը ճառել էին ոտքերի

խոտին:

տակի

նս

Ռալֆի թայֆայից չեմ լինի... նալեց աջակողմյանգերանին,«Հաշվելովորսորդներին՝ նախկիներգչախումբը: նս ինքս իմ գլխի տերը կլինեմ: Թող Ռալֆն էլ իրա խողերին բոնի: Ով ուղի Ճետս որս անել, կարա գաւ խփվելով, նա հոանկյունուց ղուրս եկավ ե Գերաններին դիմեց գեպի ափը: քաք նա մի լաճ ՀապաՋաքը շուռ եկավ ն նայեց Ռալֆին: ղեց, ապա գաղաղած, սուր ձայնուվ գոռացս 9է, Հարթակիցցած քոավ ն վազեց լողափի երկայնքով, առանց նկատելու այտերով ճորդող արցունքները, մինչն որ, Ռալֆի ձայլացքի ուղեկցությամբ, մտավ անտառը: -Է

նա

--

--

--

Խոզուկըվրդովվածէր: ես

--

քեզ էստեղ բան

եմ

ասում,

իսկ

դու

կանգնած ես,

անը որ...

կամաց, առանց տեսնելու Խողուկիննայելով, Ռալֆը խռ-

սում

--

էր ինքն իր

ճետ:

ինքըճետ

կգա: Արեք որ իջնի, կդաւ-զուկի բոնաժ խեցուն:

Նա

նայեց

Խո-

ինչ ասեցի՞ր...

--

Ասում եմ...

--

ԽողուկըՌալֆին նախատելու միտքը փոխեց: նա նորից տայլեցրեց ակնոցն ու վերադարձավ իր նյութին: Առանց Ջաք Մերիդյուի էլ լոլա կդնանք: Ոնը որ էլ կա, կղզում ուրիչ մարգ չմնաց: Բայց գն էգ գազանը որ չայած 4նեչՀավատալաս չի գալիս, մենք սլտի էս կողմերում «եանք, էնապնսոր ինքն իրա որսով մեղ արգեն էնքան էլ որոշենք ինչ ենք անում: նաք չի Մենք պիաի նստենք ինչ կարանք անել որ, Խողուկ, ճարնե՞րսինչ, Նրանք ընկճված լռում էին, Սայմոնը ռտբի կանգնեց ե Եշշուկի ձեռքից խեցին վերցրեց: Խոզուկնայնքան զարմաոբ մնաց կանգնած: Ռալֆը նայեց Սալյմոնին: Տվ, --

ու

--

3"

Սայմո՞ն:Էս անգա՞մինչ ես ասելու: ժողույ/ովկիսաձայն ծիծաղ անցավ, թնեաթափ անելով --

Սկալյմոնին: --

ես

կարծում եմ, մենք գեռ երեի կարող եհք մի

անել: կարելի է...

բան

ճնշումից նրա ձայնը նորից կարրՀրասպլարակայնության վեց: Քաջալերությունփնտրելով, նա ձճայացբըկանգնեցրեց Խոզուկիվրա: Դարչնադույնկրծքին խսնցինսեղմելով, Սայչափ թեքվեց նրա կողմը: մոնը կիսուվ| կարելիէ սարը բարձրանալ: Սայմոնը չկարողացավշարունաՏղաներըզարղանդեցին:։ կել ն աչքերը դարձրեց Խողուկին, որը Ճեգնականտարակուսանբով հրան էր նայում: Ի՞նչ օգուտ էդ զաղանի մոտ դնալուց, երբ որ Ռալֆը Ճոդով ղրա ճառից չկարողացավ դար երկու Սայմոննիր պատասխանըճամարյա շշնչաց: Ուրիշ ի՞նչ կարող ենք անել: Ասելիքըսպառելով, նա թողեց, որ Խոզուկնիր դրկից խեցին վերցնի, ն նստեց մնացածներից Հնարավորին չափ ճե--

--

--

ռու

Խոզուկըխոսեց ինքնավստաճնյ ինչպես այլ Հանդամանքններում կճամարեին ներկաները, բավականությամբ: Արդենասեցի, որ մենք առանց ոմանց էլ յոլա կգնանք: Հիմա պիտի որոշենք ինչ ենթ անելու նս նույնիսկ դիտեմյ թե Ռալֆը ճիմա ինչ կասի: Որ մեր ամենակարեորբանը ծուխրն է: հսկ ո՞վ չգիտի, որ երե խարույկ չունենանը, ծուխ էլ չենք ունենա: Ռալֆն անճանգիստչշարժվեց: Բան գուրս չի գա, Խոզուկ: Մենք խարույկ չունենը: էգ անտերը նստած է վրան: Խոզուկըխեցին բարձրացրեց, իր ճաջորդգխոսքերին ասես ավելի կշիո Ճաղորգելուճամար: Սարիվրա մենք խարույկ է՛լ չունենք: հսկ էստեղ վառած խարույկն ինչո՞վ է պակաս որ: Քարերի վրա, թեկուզ Հենց ավազի: նույն ծուխը չի՞ լինելուս --

--

--

--

--

ճիշտ ասեց... էլի ծուխ կտա..:

--

Հենց լողավազանիմոտ... ալեկոծվեցին։ Խարույկը սարից ներբնեբերելու Տղաներն միտքը կարող էր ճանդգնելմիայն Խողուկիբանականությունը: Որ էդպես է, խարույկը ներջնում կվառենը:--Ասաց Ռալֆը: նա շուրջը նալեց։-- Հենց էնտեղ, ճարթակի ու ավաղանիմեջտեղում: Մենակ թե... Նա լռեց, ծանրթութեթնանելով, անգիտակցաբարկրծելով եղունգը: հատեղծուխն իչարկե էդքան երեացող չի լինի, շատ Հեռվից չեն տեսնի: Բայց դրա տեղը մենք էլ չենք մոսենա էն... էնտեղ... Հասկանալով, բոլորի գլխով արին՝ ժոտեՄիանգամայն -

--

նալու կարիբ չի լինի, Հիմա էլ ենց կսարբենք: --

Բոլորմեծագույն

են մտաճղացումներըսլարզ լինում: ամեն նպատակձեռք բերելով, ոք սկսեց եռանղուն աշխատել: Խոզուկնայնքան լի էր բերկրանքով ե աքի բայակայությունից առաջացած անկաշկանդությամբ, որ նույնիսկ օգեում էր ցախ բերել: նա անշուշտ Ճեռու չէր գնացել, ավելորդ մի գերանքարշ տալով ճենց Հարթակից՝այն աստիճան սրբագործված ուրիշների աչքում, ռր այնտեղից չէին Ճանդրգնում նույնիսկ անպետք բաները վերցնել: Հետո երկվորյակները գլխի ընկան, որ խարույկի Ճարնանությամբդիշերով ավելի Հանգիստ կքնեն, ն այդ Ճայտնությունից փոքբերից մի քանիսը սկսեցին ծաւսիտալ ու պարել: նրանց Հավաքաժ վառելիքն իր չորությամբ զիջում էր սարի վրա բանեցրածին: Փայտր մեծ մասամբ խոնավ էլ, փտած ն միջատներովվխտուն, այն պետք էր զգուշորեն վերցնել, այլապես փխրվում էր նամոտ փոշու: Բացի այդ, խուսափելով խորանալ անտառի մեջ, տղաները քաշքշում ե բերում էին ձեռքի տակ ընկածցանկացածանկենդան փայտ, անկախ նրան պարուրած նոր բուսականությունից: Անտառի փնչերը ե սպին լավ լուրացված էին, մոտ էին խեցուն թոլիկներին ե ցերեկով բավականաչափապաճովէին թվում: Ոչ ոք միտքը չէր ղբրաղեցնում նրանով, քե ինչ կարողէ լինել այգտեղ գիշերը: Այգպիսովբոլորն աշխատում էին ուրախ հ աշխույժ, չնայած ուրախությունը գնալով սկսում էր նմանու

վել ջղաձգության, իսկ աշխուժությունը խուճապիւ Տերեներից, ծղոտրը, ճյուղերից ն գերաններից նրանք ավազի վրա մի բուրգ չարեցին ճիշտ ճարքակի կողքին Առաջինանդամ այդ կղզում Խոզուկնինքը Հանեց ակնոցը, ծունկի իջավ ն լուլսր կենտրոնացրեցմարխի վրա: Շուտով ծխի ծածկի տակ բացվեց կրակի դեղին ծաղիկը: որոնք առաջին աղետից ի վեր Համարյա կրակ Փոքրերը, չէին տեսել, խիստ գրգովեցին։ նրանք սկսեցին պար դալ ու հրգել, ամբողջ Ճավաքինտոնական երանգ տալով, ՎերջապեսՌալֆնաշխատանքնընդճատեցն վեր կացավ, կեղտու ձեռքով սրբելով ճակատիքրտինքը: Մեզ ավելի փոքր խարույկ է պետք: Սրա նմանը սլաՃել չե լինի' Խողուկր զգուշությամբ նստեց ավաղին ն սկսեց ակնոցը փայլեցնել: Ամեն ձնի կփորձենք: Պետք է գտնել շատ թեժ փոքր խարույկ անելու ձեն ու վրան դալար ճյուղեր գցել: Հաստատ էն տեսակտերեներկլինեն, որ ավելի լավ ծուխ կտան: Խարույկի Հետ սկսեց մարել նան ոգնորությունը: Փոքրիկները դադարեցին երգել ու պարել ն ցրվեցին ծովի, մբրգերի ու քոլիկների կողմը: --

--

Ռալֆը փովեց ավաղին: -- Պեւոքէ խարույկին նայողների նոր ցուցակ անել: եթե էդ նայողներին ճարես: Ռալֆը նայեց շուրջը ն նոր միայն Ճասկացավ,քե ինչու էր --

խարույկը շարելու գործն ալդքան ծանը,

ն

մեծերը:

որքան բիչ

են

՝

Մորիսնի՞նչ եղավ: Խոզուկընորից տրորեց ասլակին: երեի... Բայց դժվար, Ճո մենակ --

--

անտառ

չէ՞ր գնալու:

Ռալֆը ոտքի ցատկեց, արագ վազեց խարույկի շուրջը կանդնենցԽողուկիկողբին, մաղերը բոնելուլ:

ն

Մենք անպայման պետք է ցուցակ անենք: Դու ես,

հս

--

եմ,

Սամներիքը ու...

Առանց Խոզուկիննայելու, նա իմիջիայլոց Հարցրեց: -- Բելնու Ռո՞չբըն ինչ եղան:

Խողուկն առաջ թեջվեց նե խարույկին մի ճյուղ ավելացընց: Ոնց որ թե գնացել են: երեի նրանք էլ չեն ուղում դործ ունենալ... Ռալֆը նստեց ն սկսեց ավաղի մեջ մատու) անցքեր անելը Մեկի կողբին նա արլուն նկատեց ե, մատին մոտիկից նայելով, տնսավ, որ կրծոտած եղունդի կողքին ատսմով պոկած ծվիկի տեղում, արյան գնդիկ է կախված: Խոզուկըշարունակեց: Փայտ Ճճավաքելուցես դրանց տեսաո ճվրվեցին իրա --

'

-

նացած կողմը:

Ռալֆը Հայացքը եղունգից կտրեց ն նայեց վեր. նրկինջը։

ասես

նրանց

քայլ,

այսօր

կատարված փոփոլություններին ճամաշուրջ ուրիչ էր, միգապատ, շիկացած օղը տեղ-տեղ նույնիսկ սալիտակէր թվում: Արծաքավուն արնի աղոտ ակավառակըկարծես ավելի մոտ լիներ ն պակաս այրող, քեն օդը նուլնքան Ճեղձուցիչ Լր: Ավելորդգլխացավանքէին, էլի: Խողուկիմտաճոգվածձայնը մոտեցավ -- Ցոլակգնանը: Հիմա որ ավելինրջանիկկապրենք, չէ՞ս Ռալֆը նոտեց:Մի մեծ գերան քարշ տալով, ցնծագին ժպտալով, եկան երկվորյակները, կայծեր թոցնելով, նրանը դերանը գցեցին ածուխներիվրա: Մենք մեղ Համար 4Ճանգիսւտ կապրենք, չէ՞: Փերանիչորանալու, բոնկվելու ե բոցավառվելու ամրողջ նտ ընացքում Ռալֆը, ավաղին հստած, ոչինչ չէր ասում: չտեսավ, թե ինչես էր Խոզուկը փոափսումնրկվորյակների ճետ, ն ինչես նրանք երեքովմտան անտաու -- Վերցրու: Ռալֆն ընկրկեց ե ուշքի եկավ: Խողուկը, մյուս երկուսի ճետ միասին, կանգնած էր գլխավերնում, մրգերով բեռնված: ես մատածեցի,-ասաց Խողուկը,--որ մենք ճիմա պիասեմ, տի մի տեսակ, ո՞նց քեֆ անենք: երեքն էլ նստեցին. նրանք մեծ միանգամայն Հասուն մրզեր էին բերել նբբ Ռալֆը վերցրեց ե ակսեց ուտել, նրանք ժպտացին: --

--

--

քանակությամբ

Աալրեր,-- ասաց նայ ապա, Ճաճելի զարմանքի երանդով, ավելացընը,-- շնորճակուլություն: Շատ ճանգիստինքներս մեզ կապրենք:։-Ասաց Խոճանում ղուկը:-Է Ով խելք չունի, մենակ Համը է: Մի պուճուր քնժ խարույկ կանենք Ռալֆը ճիշեց, թն ինչն էր իրեն անճանգստացնում: Սայմո՞նն ինչ եղավ: --

--

ու...

--

ինչ իմանա՞մւ Հիմա Ճո սաիը չի՞ գնացել: Խողուկն աղմկոտ ծիծաղեց ե էլի միրդ վերցրեց: -- Գեաց՝գնաց,-- նա կուլ տվեց բերանի պլտրունակու--

--

Էլունը,-Է խփնվածի մեկն է:

Սայժոնն անցնում էր մրզասու ծառնրի կողքով, րայց ձեոթրիկնելնայսօր ամբողջ ուշադրությունը գարձրել էին ծովափիխարույկին ն նրան անճչանգստացնող չկար: նա լիանաներիմիջով առաջ անցավ, մինչե որ ճասավ բայատը վարադուրող գորգին սողոսկեց ներս: Արնեըդրսից բսվում էր տերեների ծածկին, բացատի մեջտեղում թիթեռներն իրենց անվերջ պարն էին պարում: նա ծունկի իջավ, ն լույսի նետը դիսլավ նրա աչքին: նախորդ անգամ օդն ասես շոգից թրքըու

այժմ այն սպառնալից ճնշում էր: Շուտով նրա երկար

ռար,

մաղերն արդեն քրտնաքաթախէին: նս. անճանդիստչուռումուռ եկավ, բայց արնից փախչելու ճար չկար Մարավեց, ծարավը գնալով սաստկացավ: նա շարունակեց մնալ նույն դիրբում:

Հեռու-չեռովում Փաբը ծովափին կանգնած (կր տղաների փոքրիկմի խմբի առջե:

նա

ցնծում էր:

Քեֆներիսուղածիըպես որս կանենք:.-- նա ուռբից ոլուլթ չառինց տղաներին:նրանց գլխներին սն թասակների մնացորդներն էին՝ անտճիչելիժամանակներում, երկու պարկեշտ --

կազմած, նրանք էին երգել:

շարբ

ճրեշտակների ձայներովսաղմոսներ

Որս կանենք, ու ես էլ կլինեմ առաջնորգը: նրանք գլխով արեցին, Ճեշտ ու Ճանգիստ 4աղթաձարելով

--

վճռորոշ պալ

Մնացդգաղանի Ճարցը: նրանք ալեկոծվեցինյ)նայեցին անտառի կողմը: Ուրեմն էսպես մենք էդ դաղանով իսկի չենք էլ

զբաղվի:

Այս անգամ Ջաքըգլխով արեց: -- Գազաւնին զլաներիցդ ճանեք: ճիշտ որո Տենց էլ կանենք: -- Մոռանանքդաղանին: նույնիսկ եթե Ջաքն այդ ճոժարակամությունից զարմա--

--

ցավ,

նա

ոչինչ

ցույց

չավեց:

Քացի դրանից, էս կողմերում աչքներիս էդքան բանման չի երնա, ինչքան չլինի Համարյա կղզու ծերին ենք: Քազմաչարչար ճոգիների խորքից բոլորը կրթոտ Ճամա--

ձայնվեցին:

Հիմա լանք, մենք Հետո երնի ճետ գնանք էն բերդը: Բայց մինչն էդ պետք է մեծերից էլի մի երկու ճոդու էղ թեցուց-մեցուց կտրել, Մի խոզ կմորթենք կարգին քեֆ կա--

ու

նա

շարունակեց արդեն ավելի դանկանգ առավ իսկ գազանը... Մենք մեր որսի մի մասը կթողնենք իրան, մեկ էլ տեսար մեղ Հանգիստթողեց: Դե ճիմա դնացընք նենբ:--

ու

դաղ--

որսիս

Ջաքը շրջվեց ն առաջ վազեց, ջիչ անց բոլորը խոնար Հետնեցին երան: նրանքվախվորելով տրվեցինանտառում: աքը ձՃամարյլա իսկույն գտավ փորփրած ճողը ե շուռ ատվածարմատները, ռրոնք վկալում էին խոզի մասին, ե շուտուվ արդեն քարմ չետքերումէր ընթանում: նա բոլորին ճրամայլեցսպասել ե միայնակ առաջ անցավ: նա երջանիկ էր, անտառի խոնավ մթությունն ասես իր ճին, մաշված ճադուստըլիներ: Թեր Հարթությամը սողաց ներքն ն ճայտնվեց ճատուկենտ ծատերով քարքարոտ ծովափին: ւառկած վայելում Ճարի տողած տոպրակները, Խոզերը՝ ձին ծառերի շուքը: Քամի չկար, ն նրանք ոչինչ չէին կասկանա ժում, Սաքր սուվորել էր ստվերի պես անձայն քայլել: մոտ ն չճամաղատասխոան կարգա վէրագարձավ տղաների դթություններ արեց: Անասելի չոդից քրտիհլով, բոլորը միա187

սին անձայն սողացին առաջ: Մառերիտակ ծուլորեն խլշտաց մի ականջ: Մնացածներից Քիչ ձեռու, մայրական երանության մեջ, փռված էր ամենամեծ դերունը:Նա վարդագույն էր, սն շարաբծերով,աճռելիորովայնին սեղմված էր խսճկորների նր: Ոմանք քնաժ էին, մյուսները վնգստում էին ու քաշքշում: Խոզերիխմբին մոտ տասնձճինգ մետր չճասած, ՍՋաբը կանդ ն Հետո առավ ձեռքը պարղեց մերունի կողմը: Հարցականնաե եց տղաներին, նրանք գլխով արեցին, ցուլց տալով, որ Ճասկացան: Բոլորի աջ բաղուկները միաճամուռ ճնտ քաշվեցին:

ձասե՛ք:

-

ՀեԽողերըխրտնած վեր լքոռան:Տասը մետրից սլակաս ռավորությունիցկրակովքրժված ծայրերովնիզակներըթռան դեպի թիրախը: Խոճկորներիցմեկը, խելակորույս ճվճվոցով, իրեն նետեց ծովը, ճետեից քարշ տալով Ռոջըրի նիզակը: Մերունըխեղդվածխանչյլունով վեր թռավ երերաց, ցնցեՏղաներն աղաղաճարալոտ սրված երկու լով կողը նիզակը: լելով առաջ եետվեցին, խոճկորները ցիրուցան եղանյ իսկ մխրճվեց մացառների մերունը, պատոնլով երանց չարքը, ու

մնջ

ե

--

փախավ:

ԸԲնկե՛ք չեւտնից:

նրանքառաջ նետվեցինողի

անտառը բայց արաձճետով, էր մութ ու խճճված, ն աքը, ճայճոյելով, բոլորին կանդնեքրեց ն սկսեց դեսուդեն անել ծառերի միջե: Նա չէր թոսում, միայն սաստիկ փնչացնում էր, տղաներնակնածանքովՃնտեվում էին երան: Վերջապեսնա մասը տնկեց ճողին:

շատ

--

Ը4ը:

Մինչ նրանք կճասցնեին ղենել արյան բիծը, Ջաքը մի ճյուղը: նա ասաջ ուրիշ ճետք գտավ, շոշափելով կուտրվածժ ե անցավ, անմեկնելիորեն վստաճ, որսորգները վազեցին

նրա ճետնից:

Ռրջիառաջ նա կանգ առավ: Մեջն է, նքանքշրջապատեցինորջը, բայց մերունը նորից փախավ, կողքին ես մի նիզակ ստանալով: նիղակներիկախ տված պոչերը խանդաբում էին վաղել, խորդուբորգ սայրերն անասելի սանջանբ էին պատճառում: նա խփվեց մի ծառիյ ավելի --

խորը մխրճելով նիզակներից մեկը, ն դրանից Հետո տվաներն արգեն կարող էին Հեշտ ու ճանդիստ նիան Ճետապնղել արյան քարմ կարիլներով։ Ցերեկըճալվում էր, խոնավ, 4Հեղձուցիչ տապով պղտորելով օդլրո ՑնորվաժմՄերունը,երերախղկվում էր մացառլով նե արյուն կաթելով, դժվարությամբ ների միջով: Որսորդները, նրան չղբալմղումով վավաշոտ ված, ընկել էին ճետեից, երկար ճետապեղումից ե արյան տեսքից բորբոքվելու։ նրանք արդեն տեսնում էին խողին, Համարյա Հասել էին, բայց նա, վերջին ուժերը ճավաքելով, նռրից առաջ նետվեց ե քիչ էր մնում 4ետապնդգումից պոկեր: Որբսռրդները վրա Հասան, երը նա դուրս քոավ մի բացատ ուր պայժաոռ ծաղիկներ Լին աճում, իրար շուրջ պար էին դալիս քիքնոները ն օդը տոթ էր ու անշարժ: Այստեղ չոգը խփեց գլթին, նա վայր ընկավ, ն որսորդները ճարձակվեցինվրան 0տար ուժերի զարճուրելբ տյդ պոռթկումը խենթացրեց նրան, նա մոլեգին խոնչում էր ու քոլրտում: Ամեն ինչ իրար էին խառնվել՝քրյոոինք,աղաղակ, արյուն ն սարսափ: Ռոջըրըըվաղում էր քավալվուլ կույոի շուրջ, նիղակը ճոճելովամեն անգամ, երի երնումէր խոզի իրանը: Ջաքը, խողին շեծած, կատաղի գսնակաճարում էր վերջապեսճարմար մի պաճ որսաց ն խրեց իբ նրան:Ռոջըըը նիզակը, մարմնի ամբողջ ծանրությամբ Ճճենվելովվրան: նիդակը կամաց-կամաց հերս էր մտնում, մինչն որ խոզի սար,ափաճար խոինչը վերածվեցզիլ ճիչի, Ճաբը վերջապես գտավ նրա վիզը, ն տաք արյան չիքը ճորդեց նրա ձեռքերին: նրանք Մերունըտապալվեց:Սանրացած ն բավարարված,

կենտրոնում ղեռնս պարում չին պլառկելէին վրան:Բացատի ամենին անձաղորդթիթեռները: Սսղանությանանմիջականթրթիռը վերչապես մարէը, ն նրանք ետ քաշվեցին անկենդանմարմնից: արը հաիդննը, ձեռքերն առաջ սլարղելու: -- էստեղնայեք: նա քրքջաց ե, տղաննրի ծիծաղի տակ, սկսեց պտոել Հետո քաքը բոնեց Մորիսին ն ժարը դարչշաճոտ ափերը: քօմսեց նրա այտերին: Ռոչջըըըսկսեց իրնիղակը զուրս բաչել, ն տղաները նոր միայն այն եկատեցին: Ռոբերտնի մի բերեց դրությունը, բուռն ճոճռոց առաջաքենլով:

խակըոռի ժեջ: Խնցի՞ք։ Տեսա՞ք ինչ ասեց: իսկը ոռի մեջ: Այս անգամ դերերը ստանձնեցին Ռոբերտըն Մորիսը: Վերջինսայնքան ձՃաջողէր կապկում խոզի նիզակից խույս տալու ճիգնրը, որ տղաներըծիծաղից ոռնում էին: Քիչ անց դրանից էլ կշտացան: աքն իր արնուտձեոքերը քարով սրբեց ն սկսեց ժիսն անդամատել, դուրս քաշելով գունավոր տաք փորոտիքն դիզելով գետնին: նա աշխա--

-

--

--

ու

տում

էր

ն

խոսում:

-ՔՄիսբծովի

ափով կտանենք, իսկ ես կգնամ դրանց մոտ կկանչեմ քեֆի: Որ ժամանակ չկորցնենք: Ռոջըրը խոսեց: Առաջնորդ... 2ըդ Բա կրակ ո՞նց ենք անելու քաջը սլոլզեց, մռայլ նայելով խոզին: -- կճարձակվենք վրեբն ու կրակը կխլենք,Դու կգաս, Հենրին, մեկ էլ Բիլն ու Մորիսը: երեսներսկներկենք սուխուս կմուռենանը՝մինչն ես իմ ասելիքն ասեմ, Ռոջըըը կրակը կքրոցնի,Մնացածդ էս քարչ կտաք էն Հին տեղն խարույկ կչարեք։ Մեկ էլ... ու

--

--

--

ու

սու-

ու

նա ղադար առավ ն ոտքի կանգնեց, նայելով անտառի ստվերներին։ նրա ձայնն իջավ, Մր ժասն էլ կթողնենք, որ... նա ծունկի իջավ ն սկսեց դանուկով ինչ-որ բան անել: Տղաներըխմբվեցին շուրջը: Ուսի վրայով նա ՌոջըրինՀրամայնց: Մի փետ վերցրու ու երկու կողմից սրի' Քիչ անց ոտքի ելավ, խոզի կաթքկքող գլուսը ձեռոին բոնւծ: -- էդ փետնի՞նչեղավ --

--

--

--

Վերցրու: Մի ծերը կոխի Ճողը»Հե մոնո՞ւմ,լավ, ի ցկի էն ճարը

Այ սնեց:

՛

Ջաքը բարձրացրեց խոզի զլութը ն կոկորդով խրեց ջցի վրա, որի ծայիը երախից դուրս տնկվեց: Ջաքը ճետ քաշվել՝ դլութը մնաց ցրված, ձողի վրալով արյուն կաթելով: նույնպես ակամա 4Ճետ քաշվեցին: Անտառը լռում Տղաները " չր: Փորուռիքիկույսի վրա բարձր տզզում էին ճանճերը, Ջաքը ճամարյա շշնջաց. խոզինվերցրեքս Մորիսը ն Ռոբերտըթողի իրանը չագցրին մի --

Հաստ

ձո-

ղի վրայ, շալակեցին պատրաստ կանգեհցին: կերղացած արյան մեջ լուռ կանդնած, երանք միասին Հանկարծ գողունի ասլավորություն գործեցին: ու

Ջաքը բարձրաձայնասաց: ենք գազանին:նվեր: -- Գլուխըթողնում Լռությունն անխոս ընդունեց նվերը, աճաբեկելովերանց: Գլուխը մնաց ցցված, պղտոր աչբերով, քմծիծաղող ասամների միջե լերդացած արյամբ: Բոլորըմիանգամից տեղից չափ սպլոկվեցին,Ճճնարավորին կողմը:

արադ

փախչելբվ ծովափի

մնաց իր տեղում՝ տերններովքողարկված Սայմոնը

դարչ-

մի ստվեր: Անգամաչքերը փակ, խոզի դլուխը ցցվում նագույն էր նրա ձճայացթիառն: կիսախուփ ալքերը շղարչված էին մեծերի կլանթի անսաճման ցինիզմով: Նրունըերաշխավորում էին, որ ամեն ինչի Համը զուրս է եկել:

ինքսդիանմ, Սայմոնըդիտակցեց, ռր բարձրաձայն է խոսել: նա արադ բացեց աչքերը՝ արտասովորլուլսով ողողված, գլուխը գոՀունակությամբ քմծիծաղ էր տալիս բանի տեղ չդնելով ռանճերին, քափված փորոտիքը ն անգամ իր ցից Հանված անսլատվաբեր վիճակը: Սայմոնը Հայացբը թեջեց, չորացած չուրքերը լիզելով: նվեր գազանին. իսկ եքն գազանը գա իր նվերը տանելո՞ւ: Գլուխըկարծես Համաձայն էր: «Թող փախիրչ,- լուռ Հորդորում էր նայ-- վնրադարձիր ժլուսների մոտ. Մի կատակ էր, արեցին, դո՞ւինչ գործ ունես: Պարղապես վատ ես զդում, ուրիչ ոչինչ, գլխացավ ունես, երնի մի սխալ բան ես կերել: Գետ, բալիկ ջան, դնաջ անխոս ասում էր գլուխը:լ --

ու

--

(41

Սայմոնը գլուխը վեր բարձրացրեց, իր քաց մազերի ծանրությունը զգալով: երկինքը,որպես բացառություն,ամպամած էր՝ գորշ, կարմրաթույր ն պղնձագույն փրփրադեզկուտակումները ծառանում էին կղզու երկնակամարովմեկ: Ամպերը նստում էին գետնին, ճնշում, քամում վայրկյան առ վայրկյան սաստկացող «Ճեղձուցիչտոթը, Անգամ թիքեոները լբել էին բացատը, որտեղ կաթկթում ն բմծիծաղ էր տալիս այդ նողկալի բանը։(Սայմոնն իչեցրեց դեմքը, ջանալով կոպերը չբանալ, ն ձեռքով ծածկեց աչքերը: Մառերըստվեր չէին գցում, ամեն ինչ Հճամակված էր մարգարտակփայլանդորրով՝Հստակ ուրվագծերի տաշխարչից խույս տալով սլատրանքներիտիրույքը։ Փորոտիքիկուլտը սն ճանճագունդ էր դարձել, օղոցող տղզոցով լցնելով օղը: Շուտովճանճերը Հայտնարերեցին նան Սայմոնին, Հավխրածսոսնձվեցին քրաինքի առվակների ն սկսեցին խմել. Ճանճերըլսուտուտ էին տալիս նրա շուրջ ռունգերը ն խլվրտում ագդրերին։ նրանք սն էին կամ ծիծանսսիույլ կանաչ ն թիվ ու քանակ չունեին, Սայմոնի առջն՝ քցի վրա տնկված էր քմծիծաղ տվող Ծանճերիտերըո ի վերջո Սայմոնը տեղի տվեց ե նայեց՝տնսավ ապիտակ ատամենրն ու պղտոր աչքերը, արյունը, ն այլես ի վիճակի չէր «այացթը կտրել վաղնջական,անխուսափելիճանաչումից Սայմոտի աջ քունքը սկսեց բաբախել, 3

Ռալֆն Խողուկը, ավազին պառկած, նայում էին կրահին ն անգործությունից խճաքարեր էին ննտում խարույկի ու

անծուս սրտի մեջ:

--

Գերանըոլրծավ: Սամներիքնո՞ւր կորան: Փայտ չունենք:Դալար ճյուղեր էլ

պետք: վեր կացավ: չարթակի տրմավե1նները ստվերներ չունեին, տարօրինակլույսն ասնս ամեն Ցողմից միաժամանակընկներ: Վերնում, բարձր ամպերի ժեջ, կրակոցի պես քնդաց ամպրուլը: Խայտառականձրե է գալու ԽարույկիՃերը կանիժվի: Ռալֆը վազեց անտաո, փարքամ կանաչածժի ճյուղ բերեց Ճանեց Ռալֆը 2Ճոդոց

--

--

ն

են

գցեց կրակի վրա: Ճյուղը ճրճտաց, տերնները ոլորվնցին, դեղին ծխի քուլաներ եկան: մատով ավազի մեջ անկապգծեր էր քաշում: ԸԽոզուկը Վատն էն է, որ խարույկը պաճելու ճամար մենք չենք ճերիքում: Սամներիքըմի Հաշիվ են, ամեն ինչ իրար ճետ

ն

ն

--

անում...

են

Հետո՞ ինչ Հետո էն,

--

--

ավելի

շատ

որ

դա

անխղճություն է, նրանցից Հերթով

խեր կլիներ:

Ռալֆը մտածեց

ճասկացավ:նա ստիպված էր ընդունել, որ մեծերի պես մտածել Համարյա չի կարողանում:Ռալֆը ճոդոց ճանեց, եղղին գնալով ավելի բիչ էր նրա դուրը դաու

լիս: 2 խոզուկընայել խարույկին: Մի քիչ Ճետո նոր ճյուղ պետք կգա՛ --

Ռլֆը գլորվեց փորի վրա: Խոզուկ,մեր Հալն ի՞նչ է լինելու: ինչ պիտի լինի, առանց նրանց ապրելու ենքս --

--

Քա

--

խարո՞ւյկը:

Ռալֆը խոժոռ նայեց սն սպիտակածխակույտինյ,որում բնկաժ էին ճյուղերի չվառված ծայրերը: նա փորձեց իր միտ-

յ

Քը

ու

ձնակերպել, ծս

-շ

վախենումեմ:

Խոզուկըվեր նայեց: Ռալֆը կցկտուր չշարունակեց, 9է, դաղանից չէ: Այսինքն՝ դաղանից էլ նմ վախեկում, Բայց ախր խարույկը ուրիշ էլ ոչ ոբի վեջը չի: Դու որ --

մեկը քեղ սլարան գցեր... կամ եքե խեղդվելուց լինեիր բժիշկն ասեր, առ էս դեղը խմի, որ չխմես, կմեոնես՝ Հէի՞բ խմի, կխմեիրչ չէ՞: Բա ղա ասելո՞ւբան էր, էլի որ կխմեիխս Ախր ո՞նց չնն Հասկանում, Մենք առանց ծխի ստեզ անտեր կմեռնենք: խնդրեմ, նայի' Խարույկի վրա չիկացած օդի չիթեր էին քրքոում, ծխի նշույլ անդամ չկար: Մենք խարույկը մենակ չենք կարող պաճել: իսկ իրանջ ունեն: էղ դեռ ոչինչ...-- նա ակնապիչ նայեց խ..Քջաժ զուկի քրտնախաշ դեմքին: ու

Խ8-լ |

--

(3

փդդեո օչինչ, մեկ-մեկ ես էլ թքած ունեմ: Գցենք քն էլ ուռիշների պես ամեն ինչի վրա թքած ունենամ, մեր Ճալնի՞նչ է լինելուս --

ես

խիստՃՀուղված, ակնոցըՃանեց: Խոզուկը, Զեմմանում, Ռալֆ: Դայթենք-տրաքենք, ալտի --

լոլա

դնանք: Ոնց որ մեծերը կանեին: Ռալֆը, սկսելով սիրտը քեթնացնել, այլնս ի վիճակի չէր կանգ առնել:

Խոզուկ,ախր ի՞նչն էր սխալ: նրաննայեց: փւղում նես ասել... եժ ասել... Ինչի՞ց է, 2է, էդ չէ... ՌՈւղում

--

զարմացած Խոզուկը --

չի ամը սկսեց

դուրս

որ

ամեն

ին-

գալ:

Խոզուկը դանդաղմաքրում էր ակնոցը ն

մտածում:

թե Ռալֆնինչ աստիճանիէ սկասնլիրեն տակցելով,

Հել, խոզուկը 4ճսլարտությունից շիկնեց:

Գի-

վստա-

ի՞նչ իմանամ, Ռալֆ: երեի նրա պատճառով էւ Փաքի՞: ժա, արիչ-Այդ րառի շուրջը նույնպես տաբու էր ես

--

--

--

առաջանում:

Ռալֆը լուրջ գլխով արեց: երնի Հենց էղպես է, որ կա: Անտառըլցվեց վայրի աղաղակով: Սպիտակ,կարմիր --

ն

կանաչ ներկված Ճրեշավոլրդեմբերով կերպարանքները վայնասունով դուբս պրծանլողակ: Փոբրիկներըճչալով ցրիվ եկան: Աչքի տակով Ռալֆը տեսավ փախչող խԽողուկին: չարն 1ալձակվողներից երկուսը ննտվեցին խարույկի կողմը, ֆը պատրաստվեցպաշտպանվել,բայց նրանք կրակից ծխացող ճյուղերը ճանկեցին կ լողափով փախան, Մյուս երերը կանդնեաժծ նայում էին Ռալֆին, ն նա տենսավ,որ նրանցից ամենաբարձրը, լրիվ մերկ, չճաշված գուռին ն ներկը, ոՔեն էր: Ռալֆի շունչը տեղն ընկավ, նա ասաց. --

Ու

ի՞նչ։

Ֆոաքրնրան բանի տեղ չդրեց, բարձրացրեցիր նիզակը ն սկսեց --

ռոոալ:

|

Բոլորդ ինձ լսեք.

նս

ու

իմ որսորդները կղզու ծերի

քառակուսի ժայոի մոտ ենք ապրում: Մենք որսի ենք գնում ու քեֆ անում. Թե կուղնեթիմ ցեղին միանալ, ճամեցեք տեսնք: կարողէ պպատաչի,ձեզ ընդունեմ, կամ էլ չեմ ընդունիչ նա կանգ առավ ու նայեց շուրջը Դիմակնազատում էր նրան ամոթից ե կաշկանդվածությունից, թույլ տալիս ճեր թով նայել բոլորի դեմքին: Ռալֆը, խարույկի մոտ ծնկաչոք, մեկնարկի սպասող վազորդի էր Ճիշեցնում, մազերը կախվաժ էին մրոտ դեմքին: Սաժներիքըծիկրակում էին անու. ռի մոտ փեշի արմավների Հետնիցս Լողավազանի վզոումէր կասկարմիր կտրած մի փոթրիկ, Խոզուկըկանգնած էր Հարթակին, կրծքին պինդ սեղմելով խեցին: 1 իս իրիկուն մենք քեֆ ենք անում: Խոզ ենք սպանել ու լիքը միա ունենք: Ով ուզի, կարա Ճետներս ուտի' երկնքի խորխորատներում նորից թնդաց ամպրուղը: ՓաՔը ն երկու անճայտ վայրենի ցնցվեցին ու վեր նայեցին, ն իսկույն ուշքի եկան Փոքրիկը բայց շարունակում էր զոալ Ցաքն ինչ-որ բանի էր սպասում, նա անճչամբերփսփսաց մյուս երկուսին: Ո՞ւմ եք սպասում, դե՛: Վայրենիներնինչ-որ բան մրքմրթացին:Ջաքը նրանց կոդիտ ընդնատեց: --

--

Գեւ

--

իրար նայհցին, բարձրացրեցիննիզակները Վայրենիներն 4Ճայտարարնցին: Առաջնորդը վերջացրեց: Ապա երեն էլ շուռ եկան նհ վազելով Հեռացան: Ռալֆը ուռբի կանգնեց ե նայեց վայրենիների անճետացած ուղղությամբ: Սամներիքնեկան, աճաբեկվածշշնջալով: Քիչ էր մնում կարծեի... -(եղի... ճաքել էր Խողուկը, Հարքակին կանգնած, չարունակում էր բռնել խեցին: թռ -( Ֆաքն էր, մեկ էլ Մորիսն ու Ռոբերտը,-- ասաց Ռոալենո3 ֆրւ-- հրանց խելքին զվաւլրճանում Քիչ էր մնում շնչարզելությունսբոներ: Մորթեյիր բո շնադելությամբ: ն

--

--

--

ա

--

--

ՎիլյամԳոլդինգ

Ը- Հենց Ֆաքին տեստ, կարծեցի, որ եկել է փողը վերցնի: 9իմացաինչի: Տղաներիխումբն ակնածանքովնայեց սպիտակխեցուն: Խողուկնայն դրեց Ռալֆի ձեռքը, ն փոքրիկները,ծանոթ խոր-

Ճբրղանիշը տեսնելով, սկսեցին

վերադառնալ:

ժատեղչէ: Մեսի անչրաժեշտությունը զգալով, նա մագլցեց «արթակը ն, խեցին բռնած, դնաց եռանկյունու կողմը, նրան --

ծայր աստիճան մռայլ Խոզուկը, 2Ճետնեցին երկվորաղպա՝

յակները ն, վերջում` փոքրիկներնու մնացածները: Բոլորդ նստեք, նրանք կրակի ճամար Ճարձակվեցին: իրանցխելքին քեֆ են անում, Բայց..։ Ռալֆը 1չշմեց, Հայտնաբերելովիր մտքում բացուխուփ անող փեղկը: Քիչ առաջ նա ուղում էր մի բան ասել, ն աճա՝ փեղկը Հանկարծփակվեց: Բայց... Բոլորը լուրջ նրան էին նայում, դեոնս կասկածի չենթարկելով նրա իրազեկությունը: Ռալֆն աչքերից քաշեց ախմախ մազերը եհ նայեց Խողուկին: Հայ թարույկը: Դե իճարկն խարույկը: նա սկսեց ծիծաղել, Ճնտո դադարեց ն վարժ շարունա--

--

--

կեց:,--ԸՔՀ--

խարույկից կարնոր բան չկա, Առանց խարույկի մեղ

չի փրկիչ ես ինքս էլ չէի Հրաժարվի երեսս ներկոտել վայրենի դառնալ: Բայց մենք: անպայման պիտի կրակը վառ պաճենք, քանի որ... Քանի որ... Այս անդամ ընդմիջումը լցվնց տարակուսանքովն կասոչ

ոք

ու

կածներով:

ԽոզուկըՀապշտապ շշնջաց: -- Փրկություն:

ձայ, առանց խարույկի մեղ ոչ ոք չի «փրկիչէնպես որ մեկս խարույկից Հեռու չպիտի գնանք ու ոլիտի նայննք, որ ծութ լինի: Ռչ-ոք որնէ բան չասաց: Ճիչտ նույն տեղում բազմիցս արտասանվածփայլուն ճառնրիը Ճետո Ռալֆի ելույթը կաղլիկ թվաց նույնիսկ փոքրիկներին: Բելը ձեռբը մեկնեցէ։ ղուն: Վերջապես --

ոչ

Մենք արդեն չենք կարող խարույկը վերնում վառել, որտն... վերնեումվառել չենք կարող: ժամ էլ մենք էղ գործի ճամար ճերիք չենք անում: նկեք գնանք դրանց քեֆին ու ասենք, որ էսքանով խարույկից գլուխ չենք ճանում: Ու Ճետո որս անելն էդ մնացածը՝վայրենի լինելը, պետք է որ առագին Հավես բան լինիս Խեցինվերցրին Սաժներիքը: ՀեՊետքէ ռր Հավես լինի, ոնց որ Բիլն էր ասում... տո նա մեզ կանչեց... --

ու

--

քեֆի...

--սսս

--

--

մսով...

ս.

խորոված... կուտեի՛...

Ոնց միս

--

Ռալֆըձեռքը բարձրացրեց: հսկ ե՞նչ կլինի,որ մենք ինքներս միս ճարենք: -

երկվորլակներնիրար նայեցին, Բիլըսլատասխանեց: Մենք էդ անաառը գնացողը չենք: --

Ռալֆը ծամածովեց: Բայ

--

ով, ո՞նց է դնում, ինքը..:Գիտեք

ինքը որսորդ

--

բան է:

Հ

Մի պաչ ոչ Մի՛ս...

ոք

է, նրանք բոլորն էլ

չէր խոսում,

ապա

որսորդ

են.

էդ ուրիշ

Խոզուկըմրթմրթաց:

--

տրտում Փռոքրերը,

թուք էին կուլ տալիս ն միս պատկերացնում: երկնքում ժի նոր պայթյուն քնդաց, ն արմավների կատարները Հանկարծակի քամուց խշխշացին,

Է-

նստած,

Դու փոքրիկ դմբո

փոքրիկ

ու

եսյ--

ասում

էր ՃանճերիՏերը,--

անխելք դմբո:

Սայմոնը շարժեց իր քմրած լեզուն,

բայը ոչինչ չասաց: Տեկարծում ես սո՞ւտ եմ ասում,-ասաց Ճանճերի ես: դու ընդամենը փոքրիկ մի դմբո րը,-Սայմոնը երան պատասխանեցնույն Ճճամրլեզվով: Արիինձ լսիր,-- ասաը Ճանճերիտերըչ,-- փալխիրգնա, ձերոնց Հետ խաղ արա: նրանք թեղ գժի տեղ են դնում: Դու Հո չե՞ս ուղում, որ Ռալֆը թեզ զժի տեղ դնի: Դու Ռալֆին հս Հավանում, չէ՞: Խողուկին էլ, Ձաքին էլ: շատ --

--

10"

Սայմոնիոլուխը մի փոքր

ետ էր ընկել: նա չէր կարողաաչքերը կարել իր առջնից, որտեղ օդի մեջ կախված էր

նում

Ճանճերի Տերը Թե ի՞նչ ես էստեղ մենակ անում, չեմ Հասկանում: Մի՞թե ինձնից չես վախենում: Սայմոնըցնցվեց: դչ ոք չկա, որ քեզ օզնի: Միայն ես հեմ, հսկ նս գա--

--

ղանն

եմ:

Սայմոնի բերանը արտաբնրեցՀազիվ լանդժվարությամբ

լի խոսբերը:

Փայտինցըած խոզի գլուխ:

-

Իէ

չէ գու կարծում էիր, քե ԳազանինՀնարավոր է սպանել։-Է Ասաց գլուխը: Մի քանի վայրկյան անն բոլոր տառը մյուս աղու: գուշակվող տեղերն արձագանքում էին ղավնշտական ծիծաղու:-- Բայց ղու գիտեիր, չէ՞: Գիտեիրչ որ ես Հենց.քո մեջ եմ, անրաժանմասղ եմ: Որ Ճենց իմ պատճառովոչինչ չստացվեց: Որ ամեն ինչ ես փչացրիւր նորից ղղրդաց ծիծաղը: իսկ Ճիմայ-- ասուց Ճանճերի Տերը,-- վեր կաց գնա մոտ ու ամեն մոռանանք: ձերոնց արի ինչ գլութը պտտվում էր: նրա կոպերը կիսախուփ Սայմոնի էին, ասես ծաղրելով փայտին ցցված ղաղրելի բանլո նա է կչասնի:Ճանճերի զգում էր, որ Հերթական ժամը ուր-որ Տերը փուչիկի պես ուռչում էր: Սիծաղսբերում ես: ինքդ էլ շատ լավ գիտես, որ ներՔնում նորից ինձ ես տեսնելու: իզուր մի փորձիր փախչել: Սայմոնի մարմինը չղաձգվել էր ու պրկվել։ Ճանճերի Տերը խոսեց դասատուի ձայնով: Դու արդեն ամեն ինչի չին անցնում ես: հմ խե՛ղճ, մոլորվա՛ծ մանուկ, մի՞քն կարծում ես, որ ինձանից չատ ես Ճճասկանում: Ապա,ընդմիչումից Հետո. Զդուշայնում եմ քեղ՝ դու ինձ խելագարության դուռը կշասցնես: Չես ւհսնո՞ւմ, որ դու ոչ ոքի սլետք չես. Մենք --

ւ

թոնել

ու

--

--

--

--

կղղում քեֆ ենք անելու Հասկացա՞ր:Ուտենք, խմենք, ուրախանանք:Հասկացա՞ր:Այնպես ռր կամակորություն մի արա իւն ղճ իժ ժոլորված մանուկ, թե չէ...

այս

Սայմոնն արդեն միայն լայն բացված երախ էր ներսում ընդլայնվող խավարն էր: --

Թի

Հէ,--Է

ասաց

Տերը,-- մբնք Ճանճերի

Ջաքը, կտանք: Հասկացա՞ր: ու

ու

Քո

Ռոջըրը, ու Մորիսը, ու

խոզուկը, Ռալֆը: Պա՞րզէւ Սայմոնը երախի ներսում էր.

թափվեց

տնսնում:

վերջը

Բիլը»

ու

Է

նա

վայր ընկավ ն

ուշա-

իններորդգլուխ

Ե.»

ՄԱՀՎԱՆՊԱՏԿԵՐԸ

կղղու վրա շարունակում էին դիզվել ամպերը: Շիկացած օդի կայուն Ճոսանքն ամբողջ օրը սարից բարձրանում էր վեր, երեք Հազար մետրի Հասնելով: Գազերի Ճորձագտույտից օդը լիցքավորվել ե պայթուցիկ էր դարձել: հրիկնադեմին արեն արդեն չկար, ցերեկային լույսի տեղը պղնձագույն մի փայլ էր գրավել: Անզամ ծովից փչող զեփյուռը թարմություն չէր բերում: Ջրից, ծառերից, ժայռերից քամվել էին բոլոր գույները: Անուսսլիտակամպերը թուխս էին նստել: Բարգավաճում էին միայն ճանճերը: նրանք սնացրել էին իրենց տիրոջը, թաիված փորոտիքըչողշողուն ածխակույաի էին նմանեցրել, նրանց նույնիսկ չգայքակղեց Սայմոնիքթում նրանք նախրնտրեցին պայթած մագանոթը: Թափվող արյանը խողի գարչաճոտությունը: Արյան կորստից Սայմոնի նոպան սաճուն վերափոխվեց ուժասպառ քնի: նո փոված էր լիանաներիտակ, մինչցերեկը զիջում էր իր դիրթեբը, ն վերնում թնդում էր «Հրանոթը։Ի վերջը հա արչնացվ ն այաի տակ աղոտ նշմարեց մթնադույն Ճողը: նա չշարժվեց ն որոշ ժամանակ մնաց երեսնիվայր պլառկաժ,աչքերը շշմած Հառելով իր առջն: Հետո չուռ եկավ, ծեկնէրը մռա քաշեց եյ (լիանաներիցբոնվելով, իրեն վեր Ճուի տղղոցովվեր ցնցումիցճանճերը ձեց: Վարագույրի

ուդ քոան, բայց բիչ անց կրկին պաշարեցինլեշը: Սայմոնը Քի կանգնեց: բացատիլույսն անդրերկրայինէր. Մանճերի Տերը գնդակի պես ցցված էր փայտին: Սայմոնըբարձրաձայն դիմեց բացատին: -- էլ ի՞նչ մնաց չանել:

Պատասխան չկար: Սայմոնըբացատից հրեսը դարձրեց նե լիանաների միջով խցկվեց առաջ, մինչն որ Ճայտնվեց անտառի թավուտում: նա տրտում քայլում էր բների միջն, որեէ արտաճայտությունիցզուրկ ղեմքով, բնրանի ու կզակի չուրչը չորացած արյամբ: նրբեմն,լիանաներըմի կողմ րելիս, կամ ճանապարձընտրելու սլաճերին,նրա շուրթերն ինչ-որ խոսբեր էին կազմում, առանց դրանք արձակելու: Շուռով լիանաները նոսրացան ն ծառերի կատարներից ծորաց մարգարտավուն լույսր. Այստեղ կղզու ճենքն էր, ն սարի մատույցներում քեքնակի բարձրացող Ճողը ծածկված էր պակասխիտ անտառովդՓոբրիկ քավուտներնընդմիջվում էին բազմաթիվբացատներով,վեր բարձրանալով,անտատոն ընդճանրապեսվերջացավ չնա առաջ էր գնում, տեզ-տեղ Հողնությունից սայթաքելով, բայց ոչ մի անդամ կանգչառավ Աչքերիսովորականփայլն անճետացել էր, նա մռայլ վճռականությամբ էր քայլում՝ծերունու պեսո Քամու պոռթկումից նա երերաց ն տեսավ, որ պղնձաթույր նրա ոտքերը լույսի ներքո դուրս է եկել բաց ժայուաւճարթակը: թմրել էին, լեզուն վաղուց արդեն ցավում էր: Սարի գագաքին բսվելով, քամին դարչնագույն ամպերի ֆոնին ինչոր նա իրեն ստիպեց առաջ դնալ, կապույտ բան էր ծածանում, քամին սաստկացավ, թրքրելով ծառերի սաղարթները, մինչն որ ամբողջ անտառըսկսեց ճոճվել ու ճոնդալ: Սայմոնը տեսավ, թ» ինչպես սարի գագաթին կքվաժ մեկը ճանկարծ նստեց ն ցած նայնց իր կոզմժըո Դեմքըքաքցնելով, Սայմոնը տքնել տոռաջ, Ճանճնրը նույնպես Հայտնաբերել էին սարին նստածին, կյանքիւվատրանքիցմի պաճխրտնելով, նրանք աժեն անդամ սն պաստառը Անկարդգելի ամպով ցրվում էին գլխի չուրչը սմքելուն սլես, նստած ծանր խոնարճվում էր, «ողզոցՃանելով, ն ճանճերը կրկին Ճավաքվում էին նրա վրա: Սայմոնըծնկներով խիվեց բարին նա սողաց առաջ ն

ի վերջո ամեն ինչ ճասկացավ: Խճճվածճոպաններըբացանա տեսավ Ճայտում էին չարագուշակ պատրանքիաստառը: սպիտակ քթքոսկրբը, նհեխոզատամները:Տեսավ մարժինն անգթորեն կաղապարածփոկերն ու բրեզենտը, առանց որոնց այն վաղուցկազմալուծված պիտի լիներ:Քամիննորից աշխուժացավ, մարմինը շտկվեց ն խոնարճվեց, ժանտաճոտ շունչը իչելով Սայժոնիդեմքին: նա ցած նետվեց ե, չորեքմինչն որ ամբոզջ ստամոքսը դատարկվի,Հեքաք, վփսխեց, տո քարերի տակից արձակեց ճոպանները, ազատելով մարմինը քամու անարգանքից: ի վերջո նա շուռ եկավ ն նայեց ծովափին: Հարթակիկողքի խարույկը Ճանգել էր, ճամենայն դեպս ծուխ չէր երնում: Ավելի Հեռվում, գետակից այն կողմ, աճռելի քառակուսի ժայոխմոտ երկինքը ծխի բարալիկ շիք էր բարձրանում: Ճանճերին մոռանալով, Սայմոնը երկու ձեռքի տակից անթարը նայում էր ծխի կողմը: նույնիսկ այդ Ճեռավորությունից մեժ մասը, գուցե նան րոլորը, երնում էր, որ տղաների այնտեղ էին: Ասել կուզի տեղաճանէին եղել՝գազանից «եռոս Այդ մտածելով, Սայմոնը շուռ եկավ ն նայեց քարերի արանէր ն աճարկու, անվտանդ քում նեխող քշվառինս Գաղզանն է ռլետք էր ինչքան կարելի շուտ բոլորին Ճասցնել այդ լուրը: Սայմոնը սկսեց սարից իջնել։ ծնկները թուլանալու: կամքի գերագույն լարումով նայ Ճաղիվճազ, երերալով, առուջ էր գնում: . -

տանքյ-լող Մոանենք

ասաց

չմնաց:

Ռալֆըչ-- ուրիչ

ճար

Խոզուկն ակնոցի միջից զննում էր խոժոռ երկինքը:

Հիշո՞ւմես

մեր դալու օրն ինչ փոթորիկ էր: կատաղածանձրն կլինիճ Ռալֆը ցատկեց ջուրն ու սուզվեց: Ափի եզրին երկու փոքչրով: րիկ էին խաղում, իորձելով քարմանալ տաք Խոզուկն ակնոցը ճանեց, ծանրաբարոմտավ ջուրը ն ակնոցը նորից դրեց քթին, Ռալֆը երես դուրս եկավ ն բերանի չուրը փչեց Խոզուկի վրա: --

էս

ամպերըդուրըս

չեն գալի:

--

Հանկարծակնոցիս ջուր չընկնի-- ասաց Խողուկըյ-թրջվեց, ստիպված պիտի դուրս գամ մաքրեմ: Ռալֆը բնրանով ջրի մի նոր շիք արձակեց, այս անդամ վրիսլելով: նա ծիծաղեց, ակնկալելով, որ Խոզուկն ինչպես ԽոՄիշտ սուսուփուս վիրավորված կնա4ճանջիս Փոխարենը ղուկը ձնռքը խփեց ջրին: վե՛րջ տուր, ասեցի եսյ-- գոռաց նայ-- չլսեցի՞րւ Նա բորբոքված ջուր ցայտեց Ռալֆի դեմքին, -- Լավ,լավյ-Է ասաց Ռալֆը,-- սպոզերդմի տնկի: Խողուկըդադարեց ջուրը ծեծել: Գլուխսցավում էւ երնեկՀովանար: Հետն էլ անձրն դար: -- երնեկտուն գնայինք: 222 ասիին: Խոզուկը սլառկեց ցուրըսկսեց լողավազանի չորանալ նրա ցցված փորի վրա: Ռալֆը բերանով փոբրիկ շատրվան չիչեց երկինք: Արնի շարժումը կռաճվումէր ամպենի կուտակումներով սաճող լուսավոր աղոտ բծից:։ նա չրի մեջ ծունկի իջավ ն նայեց շուրջը: --

որ

--

--

--

Բոլորն ո՞ւր են:

--

նստեց: Խոզուկը

նրնիթոլիկներումվեր են ընկել.

--

Սաժերի՞քն ինչեղան:

-

Քա

-.

Բիլը":

մատնացույց Խոզուկը --

ֆը

արեց ճարքակի ուղղությամբ,

էնտեղ են գնացել: Ջաքի քեֆին: Ռալֆը,-- իմ Թող գնանյ-- սրտնեզած ասաց

--

վի-

չի:

Մի կտոր մսի ճամար»: Որս անելու ճամար էլւ-- իմաստուն տեսքով ավելացրեց Ռալֆը:-- Որ ձն անեն, թն վայրենիներիցեզ նն ու երեսները ներկեն: նախոզուկրջրի տակ ավազը խառնեց, առանց Ռալֆին

լելոշ

Գուցե մենք է՞լ գնայինք: Ռալֆը կտրուկ նրան նայեց: Խոզուկըշիկնեց, Ուղում նս ասել, որ Ճանկարծ բան-ման չպատաճի: Ռալֆը նորից բերանովջուր փչեց: --

--

լ5շ

Դեռ

չճասաժ,Ռալֆն Ճեռվից։աքի ճամբարին

ու

Խո-

Անտառին

զուկր լսեցին բեֆի ձայները: լողափի միջն արՆրա ժավների տակ խոտով ծածկված լայն շերտ էր մնում: եզին ընդճուպ մոտենում էր տեղատվությանբերած մանր, ն տաք չոր ավազը, Դրանիցճետո ձգվում էր գեպի ծովախորշն իջնոզ քարքարոտ տարածքը ն, արդենջրի մոտ, ավաղի երիզը: Քարքարոտմասում խարույկի վրա խորովվում էր խոզի միսը, աներնույք բոցերի մեջ յուղ կաթկթալով: կղզու բոլոր տղաները, չճաշված Խոզուկին,Ռալֆին, Սայմոնինն խորոված անոզ մյուս երկուսին, խմբվել էին խոտի վրա Պառկած, կանգնած կամ պպզած, նրանք ծիծաղում էին ն երգում,ձեռքներին բոնած մսի սլատառններըո Ճարպոտած դեմքերից դատելով, ուտելու դործն ավարտինէր մոտենում, ոմանջ արդեն կոկոսի կեղններից ջուր էին խմում, Քեֆից սչռաջ մի մեծ գերան էին քարչ տվել մարգագետնիկենտրոնը ն այժմ, ներկված ու զարդարված, նրա վրա կուռթի ոլես նրստած էր Ջաքը: նրա կողքին տերեներին դրած խորովածի կույտեր էին, մրգեր ն բերնեբերանկոկոսի կեղններ: նրբ Ռալֆն ու Խողուկը մոտեդան մարգագեւտնին,երանց նկատոզ տղաներըմեկ աո մեկ լոնցին, մինչն որ խոսում էր միայն աքի կոզքին կանգնած տղան. Աղա լռություն տիիեց նան այնտեղ, ն Ջաքը նստած տեղը շուռ եկավ: Մի պաճ լավող ձայներից ամենաբարձրը խարույկի ճարճատյուննէր: Ռալֆը Ճայացքըթեջեց, ն Սամը, կարծելով թե նա իրեն կըշէ նայում, կաշկանդվածքրքիջով ցած դրեց իր տաւտբանքովվ կրծած ոսկորը Ռալֆն անվստաճ քայլ գցեց, մատնացույց արեց մի արմավենու ն Խոզուկի ականջինկամացուկ ինչ-որ րան փսփսաց, որիդ երկուսն էլ քրքջացինճիշտ Սաժի նժան, ավաղից բարձր ճանելով, նա քայլեց մարգագետնի Ռաբերն կաղթով:խողուկըփորձում էր շվշվացնել: նույն այդ սպաճինխորոված անող տղաները, երկուսով պատրաստ մսի մի մեծ կտոր բոնած, վազեցինխոտի կողմը: նրանք խփեցին ն այրեցին Խոզուկին,որը սկսեց ոռնալ ու պար գալ: Ռալֆը նե մնացած տղաներն անմիջապես միապան կ պարպվեցին ծիծաղի Ճամըեղճանուր պոռթկման մեջ: կրկին ղարձավ բոլորի ծաղրիառարկահ, ե սւլաԽոզուկը

ները նորից իրենը նորմալ

ն

զվարք ղդացին:

Ջաքը ոտքի կանգնեցն քափաճարեցիր նիզակը: Միս տվեք դրանց Միսը բերած տզաները նրանց մի-մի Հյլուքալի պատառ չրաժ, նրանք ընդունեցինընծան կ սկսետվեցին:Բերանենրը ցին ուտել, պղնձյա փոքորկաբերերկնքի տակ կանգնած: Ջաքը նորից նիզակը թափաճարեց, --

Բոլո՞րըկուշտ են: նրա ձայնում զգուշացում էր Հնչում, սհիականատիրոջդգոռոզություն, կ տզաները սկսեցին ավելի արագ ուտել, քանի դեռ ճնարավորությունկար: Տեսնելով, որ դրա վերջը չի երեվում, Ջաքը վեր կացավ գաՀճ ծառայող գերանից ն ճեմեց շեպի խոտի եզրը: Դիմաներկի տակից նա ներքն նայեց Ռալֆին ն Խողզուկին,նրանք փոքր-ինչ Հեռացել ն նրստած էին ավազի վրա: Ռալֆը ուտում ն խարույկին էր նանա նկատեց, որ խունացածլույսի լում. ննքագիտակցաբար տակ բույն արդեն պարզ երնում էր: Գեղեցիկանդորրի :իոխարեն երեկոն իր ճետ բոնուցյան խոստում էր բերում: --

Ջաքը խոսեց: Ջուր բերեք խմեմ: մատուցեց, ն նա սկսեց խմելչ Հենրին կոկոսի մի կեղեն ու խորդուբորդ պոունկի վրայով ճետնելով Ռալֆին Խոզուկին: նրա ուռուցիկ դարչնագույն բազուկներինճանգրվանել էր ուժը, իշխանությունը բազմել էր ուսին, ն, կապիկի պես, բարբաջում էր ականջիմեջ, Բոլորդնստեք: Տղաներընրա առջն շարքերով նստեցին խոտին:Ռալֆն ու Խոզուկը, բիչ ցածր, մնացին ավազի վրա կանգնած: Ջաքը նրանց ուշադրություն չդարձրեց նե, դիմակը քնբելով խոտին նաւտածների կոզմը, նիզակը տնկեց նրանց վրա Ո՞վէ ուզում մտնել իմ ցեղ Ռալֆը Հանկարծակիմզումից սայքաքեց: Տղաներիցոմանք --

--

--

դարձանկրա կողմը: նս ձեզ կերակրեցի,-- ասաց մաջը,-- իսկ իմ սորդները կպաշտպանենձեզ գազանից: Ո՞վ է մտնում --

ցեզը:

ես եմ,-Առաջնորդը

ասաց

որ-

իմ

Ռալֆը»--դուք ինքներդ

եք ինձ ընտրել, Մենք ւլիտի խարույկին Ճետնենք, իսկ դուք ընկել եք լափի Հետնից: Թի չէ դու չես ընկել,-- Բացականչեց Փաքը:-- Զնոքիդ ոսկորին նայի: Ռալֆըշառադունեց: ես ինքս եմ ձեզ որսորդ նշանակել: Ջեր գործն էլ էդ է: արը նրան բանի տեղ չդրեց: Ո՞վ է մտնում իմ ցեղն ու գիշեր-ցերեկ քեֆ անում: Դողդոջունձայնով ասաց ՌալԱռաջնորդըես եմ:-ֆո-- Մենք պետք է խարույկին Հետնենք. Ու ճետո, փողը է... ինձ մու Գի ցույց տուրչ-ասաց ցաքը,-- էդ ո՞նց թողեցիր էս եկար: Խե՛լքդ սիրեմ: կղզու կեսում փողը Հաշիվ չի... Խուլ թնդոցի փոթհւարենամպրոպն այլս անդամ պայքեց սարսռազդու ճարճայունով: Փոզըէստեղ էլ է Հաշիվ,-- ասաց Ռալֆը,-- փողն ամբողջ կզզում Հաշիվ է' Իբր քե որ Ճաշիվ լիներ, արածդ ի՞նչ էր լինելու: Ռալֆը Հայացքով տնտղեց տղաների չարթերը: նրանցից օգնություն չկար, ն Ռալֆը շփոթված աչքերը թեքեց, քրտինքը խփեց նրա դեմջին: Խոզուկըշշնջաց: --

--

--

--

--

--

--

Խարույկ: Փրկություն,

-

Ո՞վ կմտնի իմ ցեղը"

--

նտ

--

նս

--

նռ

--

նս

կմտնեմ: էւ:

փոզը կփչեմ,-- խեղդված ասաց ղով կկանչեմ: --

Մենք էլ չենք լսի Խոզուկըդիպավ Ռալֆի դաստակին, Արի գնանք: Համը դուրս է գալու կերանք սպլրծանք,

Ռալֆը,-Է

ու

ժո-

--

--

Մենք մեր բաժինը

հ ամպրոպնայնպես վրա կայծակ փայլատակեց, Անտառի

եղավ: Սկսեյին անձրեի ղզրդաց, որ փոքրիկներիցմեկը լաց խոշոր կաթիլներ տեղալ, ամեն մեկն ընկնելիս առանձին ձայն ճանելով: Փոթորիկկլինի,-- ասաց Ռալֆը,-- ոնց որ էն առաջին --

Հիմա ո՞վ

խելքը սիրի: Ո՞ւր է ձեր ժնալու տեզը, լնչի՞ տակ եք մանելու, Հը՞: անձճանգստացած նայում էին երկնքին, կաՌրսորդներն ըիլնճրից դեմքերը կնճոունլու: Բոլորն իրար անցան, անմտ դես ու դեն անելով: կայծակի փայլատակումներըՃաճախացան,ամպրոպի գոռոցն անտանելիդարձավ: Փոքրերը, Ըշ:րձր ճիչերով, խուճառմի մատնվեցին: ժաբը ցատկեց ավազի վրաս Մեր սպլարը սլարենք, եկեր,դե շո՛ւմո: : վրա սայքաբքելով, նա վազեց խարույկի կողբի Ավազի բաց տսփարակը: կայծակի բնղմիջումներով շուրջբոլորը մուժ էր սարսափելի, ն տղաներըգոռումգոչյունով Ճետեվեցին երան: Ռոջըրըակսեցխոզի ձներն անել, խոխոացնելով ն ճարձակվելովխույս տվող Ջաբի վրա' վերցՈրսորդները րին իրենց նիզակները,խորոված անողները՝ շամ։վուրները, իսկ մյուսները խարույկից մնացած փայտերը: Սկսվեց նրդըն շրջանաձնշարժումը: Ռոջըընընդօրինակում էր խողի սարսա իը, փոբրիկները վազվզում ու ցատկուռում էլն օղակի ներսում: նրկինքնայն աստիճանսարսոռավդու էր, որ Ռալֆն Խոզուկըցանկություն ուննցան միանալ թեկուզ վայրւ գ, բայց Համեմատաբարապաճով այդ շրջանին: նրանք ուրախ էին ճպվել քովռացող դարչնադույն մեջբերի ցանկապաւս-ին,որը շրջափակել ե տանելի էր դարձնում սարսավփը: Գազանինժորթենք: կոկորդը ճղենք: Թահնբ ար«ր

ում

-

ու

ու

ու

--

յունը:

Պատույլտները կանոնավորվեցին,երգը, կորցնելով առաջին սպլաճերի մակերեսային գբդիոր, ճաստատուն կշռույք ձեռք ու բերեց: Ռոջըրը դադարեցխողը լինել որսորդ դարձավ, ն շրջանի կննտրոնը մնաց դատարկ: Փոքրերից ոմանք սեբոնեցին, ն ամեն կոզմից նորանորօղակփականշուրջպարը ններդոյադան, կարծես կրկնությունն ինքնին ապաճովության դրավակւն լիներ: Բոլորը բաբախում նկ դոփում էին միասհսկան մարմնի պես: ) Խավարերկինքը պտտովեց կապտասպիտակսպիով: Հաջորդ ակնթարթին վիքխարի մտրակի ղես նրանց խարանեց Երգը օրծասական սրություն ստացավ դ. դյունը:

--

յունը:

Գազանինմորթենք, նռկորդըճզենք: Թափենք

ծենց Սարսավիը

ձգելի: կույր: -յունը:

մի նոր բաղձանց' մածուցին,

տր-

անճետա-

Փազանին մորթենք:կոկորդըճղենը: Թաիենթ ար-

կ լսվեց կապտասպիաակ սպին նորից ճեղքեց երկինքը, ծծմբաղույն պայթյունի որոտը: Փոքրիկները, սարստվաչոր

եղան անտառի ճչալով,ցաքուցրիվ մի փեշից,լեղասլլատառ

մանուկ պատոռնհց մեծերի օղակը: եկա՞վ,ինքը եկա՛՛ւի Օղակը պայտի վերածվեց. Անտառիցդուրս էր սողում մի բան մութ ու անորոշ, նրան ուղեկցող անասելի զիլ ճիչերն ականջ էին ծակում, Գազանը պայտի բերանից ներա -.

ար

ընկավ Գազանինմորթենք, կոկորդը ճղենք, Ձավե՛նք --

ար-

յունը:

Փայտերըցած իջան,

այտը շրխկոցով փակվեց, վայկննտրոնում ճիչեր արձակելով: գազանը, ծնկաչոք ընկած, թներով պատսպարել էր գլութը: Ֆանալով խլացնել սաճմոկեցուցիչ ազմուկը, նա ինչ-որ բան էր գոռում սարի վրայիմեռելիմասին:Ապա գազանն առաջ նետվեց, պատռեց օղակը ն, քարափի սուր եպրի վրայով զլորվելով, ընկավ ափամերձ ավազի վրա: ԱմբոխըՀորդեց Հետնից, քարափից ցաժ (լցվեց ն Ճարձակվեցգազանի վրա՝ ոռնալով, բզկտելով, Խոսքերչկային, ն չկար ուրիշ խփելով, կծելով

րագ

ու

շարժում,բացիզզգղող

ատամներիցճանկերից: ու

Ամպերը պատովեցին, անձրնը չրվեժի նման պարպելուն Փուրը Ճորձում էր սարի կատարից, պոկում էր ծառերի տեըններն ճլուզերը, սառը ճեղեղով վիժում էր ավազի վրա ու

գալարվող կույտին։ հ վերչո կույոր քանդվեց, ն երերուն ստվերներըցբվեցին տարբեր կողմեր: Միայն գազանըմնաց անթափռված, ծովից մի քանի մեւոր այն կողմ: նույնիսկ էին, թե որքան փոքր փանց անձրեի միջով նրանք տեսնում էր գազանը, ավաղն արդեն սկսել էր նրա արյունից ներկվել: Քամու սաստիկ պոռթկումը կողքի բեկեց անձրեր, լափ տալով անաառի սաղարթում կուտակվածջուրը

Սարիկովկա

էթ7

թին անկարգելըփջվեց ն շարժվեց, մարմինը սաճեց, ոտքի ն, քաց օդի ստվար տարածքովցած սուրալով, ելավ, ճոճվեց, ւսնվարժքայլեց անտառի բարձր կատարների վրայով: Անփնդճաւտցած իջնելով, այն գաճավիժեց ծովափի վրա, ն տղաներնաճաբեկվածճիչերովցիրուցան եղան խավարի մեջ: մարմինն առաջ քաշեց, ծովախորշի Անկարգելը Ճերջուրը կելով,այն խինց խուքերին ն գցեց արձակ ծովը

Կեսգիշերինմոտ անձրնրդադարեց, ն ամպնրըցրվեցին՝

երլնքում շաղ տալով աստոզերիղարմանաձճրաշ լապտերիկները: Հետո մարեց քամին, ն անդորըըսկսեց խոովել միայն աերհից-տերն ն, ապա, գետնինքափվող չրի կաթկթոցը: 0ղր զով էր, խոնավ ու ջինջ, շուտով դադարեց նան կաթկթոցը: Գաղանըկքված ընկած էր գունատ լողափին, բծերը գնալով տարածվում էին։ / Ծովախորչի եզրը վերածվել էր լուսաթաքախմի չերտի, որն աստիճանաբարգրոճում Լր ափը մակընքացությանՀետ Միասին: Ջինջ ջրում արտացոլվում էին ջինջ երկինքը ն բազմանկյունպայծառ աստղարույլերը: ուսավորերիզը ուռչում էր խճաքարերին ավազաճատիկներիզլիին, մի պաճ վուրաքանչյուրին դրկում-թրթոում լարման մեջ, ապա անձայն

կուլ տալիս ն շարժվում ուռաջ: Փոլացածծանծաղուտի երկայնքով սպլայժառերիզը լի էր կայծկլաուն աչբերով տարօրինակլուսաքաղանը արարածնեբուհ Քիչ Թե շատ մնծ խճաքարերըտեղ-աեզ պաճպանել էին օդի սհխիական խավով պաշարը, մարգարտաձճառտիկների ծածկվելով: Մակընթացությունը Հարքում էր անձրնի ծակծբկված ավազը, ամեն ինչ մեղմելով արծաթյաշզարչով: Աշա ջուրը ճասավ ջախջախվածմարմնից ծորացող առաջինբծին, ն արարածներըխմբվեցին նրա վրա լուսափայլ երերուն կարկատանով: ուրը շարունակեց լույսով զգեստաբարձրանալ, վորելով Սայմոնի կոշտ մազերը: կզակի գիծն արծաթաղօժվեց, ուսը մարմարյա ողորկություն ստացավ կայծկլտուն

Հետք թոզնոզարտասովոր աչքերով,միգախառն Ճոդարար-

ձուներն այժմ զբաղված էին նրա գլխի շուրջ: Մարմիննավալից մի փոբր պոկվեց, բերանից դուրս պրծավ օդի պղպչջակը ն խոնավ բլքոցուվ պայթեց: Մարմինըմեղմ ճոճվեց չրի վրաւ

Աշխարչիմժուքեզրից անդին, ինչ-որ տեղ մրցում էին արնի ն լուսնի ձգողությունները: նրկրադունդը ծածկող ջուլը մի կոզմից քեթնակի ուռչում էր, մինչ ցամաջբը պտտվում Լր տիեզերքիմեջ: Մակընթացությանվիթխարիալիքը շարունակում էր ծառանալ կզզու շուրջըո ոպլայծառէակնեՊրոտուն, րով երիզված, արծաթափայլ ժի ուրվագիծ արակայուն սստղաբույլերի ներքո» Սայմոնի անկենդան մարժինը լոզաց դեպի արձակ ծովը:

զլուխ Տասներորդ -:5

ԽԵՑԻՆ ԵՎ ԱԿՆՈՑԸ

Խոզուկն ուշադիր զննում էր մուտեցողին։ Վերջերս նրւն ճաճախ թվում էր, որ ակնոցի ապակին մյուս աչքին շրջեառանց դրա լով, ինքն ավելի լավ կտեսնի ՍակույնԽողզունն էլ, այն ամենից ճետո, ինչ տեզի էր ունեցել, Ռալֆին ուրիշ ոչ մեկի ճետ չէր խառնիչ Նա կաղալով գալիս էր կոկոսի ծառերի կողմից, դեղին մաղերի մեջ չորացած տերններ էին խճճված: Դեմքի մի կողմն այտուցվել էր: տչբր ճեղքի նմանեցնելով, աջ ծնկին երկար քաց սպի կար: նա մի սղաճ կանգնեց, ճայացքը ճառած ճարթակի վրա կանդնածին: Մենակ դո՞ւ ես մնացել: Խռղզո՞ւկ: -- Օստոներից մի բանի 4ճոդիկան: էղ 4եչ Մեծերից ո՞վ կա: Հա, Սաժներիբը,ցախ հն Հավաքում: Ուրիշ ոչ ո՞ջ: նս ռր չգիտեմ, Ռալֆըզգուշորեն մազլցեց ճարթակի վրա' կոշտ խոտը դեռես տրորված էր նախկին ժոզղովատեզում,վիխրուն, սպիտակ խեցին առաջվա պես շողշողում էր ողորկ գերանիվրա: Ռալֆը նստեց խոտին, դեմքով դեպի խեցին ն առաջնորդի --

--

--

--

--

չոեղը: Խոզուկը նրա աջ կողմում ծունկի իջավ, ե մի ամբողջ երկար րոպե նրանք լուռ էին: ՎերջապեսՌալֆը կոկորդը մաքրեց ն ինչ-որ բան շշնջաց:

ինչ

--

ես

ասո՞ւմ:

Ռալֆը ձայնը բարձրացրեց: Սայմոնը: Խողուկը ոչինչ չասաց ն մոայլ գլխով արեց: Երկուսն էլ մնացին նստած, թերի տեսողությամբ նայելով առաջնորդի նիստին ն շողշողուն ծովախորշին: նրանը կեղտոտ մարմինննըին խաղում էին փայլուն շողերն կանաչ լույսը վերջասլես Ռալֆը ոտքի կանդնեց ե մոտեցավ խեցուխ: Նա երկու ձեռքով գուրգուրանքով այն վերցընց ն ծունկի `

--

ու

իջավ, «ենվելով խոզուկ:

դերանին:

--

Հը ի՛նչ հնք անելու Խոզուկըգլխով ցույց

--

--

Ռու կարող ես...

--

տվեցխեցինւ

Ժողով կանչե՞լ: Ռալջն այդ խոսքի վրա մաղձուռ ծիծաղեց, ԽոզուկըՃոն--

Քերը կիանց: Դու դեո առաջնորդ ես' Ռալֆը նորից ծիծաղեց: փաքանիս ժրոռ Գու մի խոսի, փողն ինձ մոտ Է: Ռալֆ, ձեռ մի առ, սլետք չի էղզպեսծիծաղել: Ուրիշներն ի՞նչ կմտածեն: ՎնոջառլեսՌալֆը ծիծաղը կտրեց: նա սրթսրթում էր: '

-.

--

--

--

Խոզուկ:

--

--

--

--

--

--

սելուց

Հը'

էդ Սայմոնն էր: Արդեն ասեցիր: խոզուկ: Հք" էդ սպանությունէր: Խոզուկը,-- էդպես խոՎերջ տուր,-Է զիլ բացականչեց

ի՞նչօգու

կանգնեցՌալֆի գլթին: մեկ էլ էդ, դե էդ անտեր պարը: կայծակ -- Մուքէր էր խփվում,դղրդում էր, անձրն էր գալի" կեղիներսճարել էր' հմը չէր տրաքվել,-- դանդագ ասաց Ռալֆը,-- ես... Նա ոտքի ցատկեց ն ու

--

չգիտեմ ինչ էի եղել, վեղիներս ճարել էր,-- բորբոքված չշարունակեցխողուկը,-- ինչ ասես կաբող էր լինել Բայց էդ... բո ասածը չէր" նա շարժում էր ձեռքերը, ձնակերպում փնտրելով: --

է՛,

խոզուկ:

Ռալֆի կոտրված ն թուլ ձայնը Խողուկինստիպեց կանգ առնել: նա թեքվեց Ռալֆի կողմը, որիչ խեցին գրկած, ճետ ու

էր ճոճվում: Ո՞նց չես Ճասկանում, խոզուկ, որ մեր արածը...

առաջ --

կարող է նա դե... ցե կարող է ձն էր թափում...

--

--

--

ձայնը Ռալֆիարտաճայտությունից Խոզուկի

կտրվեց: դրսում էիր, էդ շրջանի մեչը չէիր իսկի չմտար էլ:չ-- տեսար, թե մենք... իրանքինչ էին անում: նրա ձայնը սաճմոկում էր, բայց միաժամանակնան տենդադին թրթոում: Դու

--

Գու

տեսարչէ՞, Խողուկ: լավ չտեսա: ես Հիմա միաչքանի եմ, Պետք է արդեն որ իմանայիր, Ռալֆ, Ռալֆը շարունակում էր ճետ ու առաջ ճոճվել: վՎդպատաճար էր,-- ճանկարծ ասաց Խոզուկը,-այ թենինչ: դժբախտպատաճար:չ-- նրա ձայնր նորից սրվեց:-Մքան միջից, անտառից էնպես դուս եկավ... Ո՞վ էր իրան ասում մթան միչից էդպես դուս գար: Խլինվածէր, էլի: Տենց էլ պարիլիներ-- նա նորից ձեռքերը թափաշարում էր: --

Շատ

--

--

Դժբախտպատաձար էր:

--

Դու

չանսար նրանք ինչ էին անում... Ռալֆ,մենք էդ պետք է մոռանանբ, Դրա մասին մտածելով ոչ մի բանի չենք Հասնի, Ճասկացա՞րս նս սկսել եմ վախենալ: չեեց նմ Մեզանից, Տուն ուզում: Տե՛ր Աստված, ո՛նց եմ ուզում տուն գեւ, --

--

սի,

--

ՎիլյամԳոլդինգ

Գժբախտպատաձճար էր,-Է ճամառորեն պնդում Խոզուկը,-- էդքան բան: --

Նա

դիպավ

Ռալֆը ցնցվեց:

Ռալֆիմերկ

ուսին,

էր

մարդկային 4սլումից

4ետո տես, Ռալֆ,-- խոզուկըժածուկ շուրջը նայեց ն քնջվեց Ռալֆի վրա,-- ճանկարժչվառես, որ մենք էլ էինջ էդ շուրջպարի մեջ: Սամներիքին մի ասաս Բայց եղել ենք, չէ՞, բոլորս էլ եղել ենք: խոզուկըգլուխը թափ տվեց, Մենք մինչե վերջ չենք մնացել: Մենք իսկի մեշն էլ չենք մտել: Դո՞ւ չասիր, որ ես դուրսն էի մնացել... նս էլ,-մրթմրթաց Ռալֆը,-- ես էլ էի զրսում: քեքնացած գլխով արեց: խոզուկը Պիշտ է: Երկուսս էլ դրսում էինք: Մենք ոչ ժի բան չենք տրել ու ոչ մի բան չենք տեսել: --

--

--

-.

--

խովուկը սպասեց, ապա շարունակեց: Մենք մեղ Ճամարչորսով լոլա կգնանք: -խարույկ չես պաճի: ՉԶորսու: էդքանով Մի բան կաննեք, նայի, հս արդեն վառել նմ, Սամներիքնանտառից դուրս եկան, մի մեծ գերան քարշ տալով: նրանք գերանը գցեցին կրակի վրա ն դիմեցին դեպի Ռալֆը ոտջի ցատկեց: լողավաղանը: վանք,ձեզ եմ ասում: Երկվորյակներըմի պաճ ընկրկեցին, բայց շարունակեցին --

--

--

առաջ

գնալ:

Թող գնանլողանան, Ռալֆ: կավ է միանգամիցդրանից պրժնենը: երկվորյակներըշատ ղարմացան,Ռալֆինիրենց առջե տեսնելով: նրանք չիկնեցին ն ցրված ճայացքով նայեցին նրա

վրայով:

--

Ռալֆ,ո՞նց եսս Ողջույն,

նռր անտառում էինք... որ խարույկի ճամար փայտ բերենք... անցած դիշեր մոլորվել էինք: Ռալֆն իր ոտքի մատներնէր ուսումնասիրում: էն... բանից Հնտո"ւ խոռուկնակնոցի ապակինէր մաքրում:

--

--

--

--

է62

աա

սա

Քնֆից ձետո,-. խեղդված ձայնով ասաց Սամը։ էրեգլխով արնց:-- չա, բեֆոց Հետո էր արդեն -- Մենբ շուտ գնացինք,-որուն արագասաց խողուկը,-Հոգնել էինք: Մենք էլ... շատ շուտ գնացինք... շատ էինք Ճճողնել: Սամըդիպավ իր ճակատիբերծվածբին ն ձեռքը Ճապճեղ իչեցրեց։ էրիքը շոշամինցիր ճեղթվածչուրթը' Հաւ չալիցենկել էինք,-- շարունակեցՍամը,-- էնպես որ շուտ քողինք-գնացինք: Ո՞նց էր էդ... 0դը ծանրացել էր չարտաբերվածիմացությունից: Սամը ծամժածովեց,պիղծ բառը դուրս րելով: --

Քը

--

--

Կա

--

աս

Հ»

ցել,

որը

մա

շուրջպարը:

Հիշելով շուրջպարը, բոլոր

չորսը

որին նրանցից ոչ մեկը չԼր մասնակջղաձգվեցին:

ՀասնելովԱմրոցը ցամաքից անջատող պարանոցին,Ռոչզարմացավ, երբ իրեն ձայն տվին: Ճարճուրելիգիշեր-

վա ենքացքում նա ճենց այդպես էլ վճռել էր, որ ցեղի նըվազն մի մասը, կղզու սարսափներիցփրկվելով, պիտի աո-

ապավիներ ամենից ապաճով վայրին, Ձայնը զրնգաց վերնից, իրար դիղածժգնալով փոբրացող ժայռաբեկորներիարանքից: կանգնիՈ՞վ է գալիս --

--

--

Ռոջբրը: Անցի, տխպեր:

Ռռջըրնանցավ: Թի չէ չտնսա՞րես ով եմ: Առաջնորդնասաց, որ րոլորին ստուգենք: Ռռջըըըվեր նայնց։ կուղեն կանցնեի, ի՞նչպիտի անեիք ոլո կանցնեիր,բա չէ՞։ Արի նայի Ռոջըըըաստիճանաձներիզով մագլցեց վեր: --

--

--

--

--

11"

Դր տես:

Ամենաբարձր ժայռաբեկորիտակ մի գերան էր խցկած, որն իր ճերթին ճենվում էր մի ուրիչ գերանի՝ լծակի վրաւ

Ռոբերորքեթնակի սեղմեց լծակը,

ժայոաբեկորըճոճռաց: դեպքում, ժայռաբեկորը կգաճավիժեր ճիշտ պարանոցիվրա: ՌոջըրըՃիացավ, -տենց կլնի,Է՛, Առաջնորդը Ռոբերտնանխոս ճամաձայնվեց: Ասեց էսօր որսի ենք գնալու: նա դլխով արեց Ճճեռավոր ջոլիկների կողմը, որտեղ ծխի բարակ չիթը երկինք էր մագլցում: ժայռի պոունկին նստած, Ռոջըըըմոայլ նալում էր կղզուն, մատով շոշափելով ճոճվող ատամը:Նրտ Ճայացքը կանդնեց ռաբիճեռավոր գագաթին: Ռոբերտըխոսակցությունն անշոշափելի նյութից շեղեց: Մտքինդրել է Վիլֆրեդին ժեժի: Ինչի՞ճամար, Ռոբերոն անվստաճգլուխն օրորեց: Ի՞նչ իմանամ: Բան չասեց: Ջղալնացավ ու ստիպեց նրան կապենք: -- Արդեն,--նա ճրճված Քրբջաց,--արդեն մի քանի ժամ է կապած, նատած սպասում է... Բա Առաջնորդը չասե՞ց, ինչի ճամար: ես ահննց բան չեմ լսել: Ռոջիրը։ կիզիչ արնի տակ ապառաժներիմիջն նստած, ճոայդ լուրն ընդունեց որսլես ճայտնություն: նա դաղարեց Ճել թուլացած ատամը ն մնաց անշարժ, մարսելով անկաշԱպայ կանդ իշխանության ընձեռած 4ճնարավորությունները: ոչինչ չասելով, ժայոի ճակառակ կողմով իջավ դեսլի բարանձավն ցեղի մնացած մասը: նստած էր այնտեղ, Մինչե գոտկատեղըմերկ Առաջնորդը դեմքը ծածկած սպիտակ ն կարմիր ներկի տակ, Ցեղը կիսաշրջանով փոված էր երա առջի: Մեծված ն ապատ արձակված Վիլֆրեդըբարձր քնկթեկում էր անկյունում: Ռոջըրըմոտեցտվ ն սլոլզեց ժյուսների կողքին: Վաղը,-- շարունակեցԱռաջնորղըչ--մենք նորից որսի ենք դնալու, նս նիզակը Ճերթով տնկեց վայրենիներիցոմանց վրա: բերելու ու դար-- Մի բքշնիսդ կմնաք քարանձավըկարգի

ուժով սեղմելու Ամբողջ

--

--

--

--

--

--

ու

--

ն

պասը 4սկելու: ես մնացած որսորդներովկղնամ ու միս կճարեմ, Պաճակնեերը կչետնեն, որ մարդ-մուրդ քաքուն ներս չմտնի Մի վայրենի ձեռքը բարձրացրեց,ն Առաջնորդն իր ճերմակ դեմջը թեքեց նրա կողմը: Առաջնորդ,իսկ ինչի՞ պիտի դրանք թաքուն գան որ մշուշոտ, բայց անխարդախպատասխանեց: Առաջնորդը կգան: Որ Ճամը Հանեն: էնպես որ պաճակները պիտի շատ ուշադիր լիննն: Ու ճետո... Առաջնորդըդադար առավ: Անակնկալվարդագույն հռանկյունին սաճեց նրա շուրթերի վրայով նե ներս սպրդեց: ու Ճետո, կարող է դգաղանը էլի ճարձակվիչ Չե՞ք Ճճիշումոնց սողալով եկավ... կիսաշրջանըցնցվել ն ի ճամաձայնություն՝ մրմնջաց: ինքն ուրիշի տեսք առաժ էր եկել, Մեկ էլ տեսար, էլի եկավ, չնայած մենք մեր ռրոի զլուխը թողել էինք իրան, որ ուտի: էնպես որ աչքերդ չորս արեր ու Հսկեր, Ստեելին արմունկր ժայռից պոկեց ե ճարցական մատ բարձրացրնց: -- ի՞նչկա: Քա մենք... մենք դրան չէի՞նք... նա շփոթվեց ու աչքերն իջեցրեց զնտնին, 9՛: --

--

--

«ս

--

--

--

Վայլրենիներըլոնցին՝ ամեն մեկը խույս էր տալիս սնփական 4ճիշողությունից, Չէ, Մենք ո՞նց կարող էինք դրան... սպանել: Բոլորի սիրտը Ճովացավ, բայց ն միաժամանակաճ ընկավ նորանոր սարսափներիՃնարավորությունից, էնպես որ սրանիցՃետո սարից Ճեռու կմնաքյ-- խիստ առաց Առաջնորդը,-- ու որս անելուց էլ գլուխը միշտ կքողնեք իրան: Ստենլիննորից մատ բարձրացրեց: -- Երեիգազանըտեսքը փոխում է, կարող է պատածել,-- ասաց Առաջնորդը,անքենլբվ Ավելի լավ է առտվածաբանականվարկածների ոլորտրւ-Է գթ.շնից Հեռու մնանք, քե չէ, չգիտես խելքն ինչ կարա փչի Տնեղախումբըտազնապածցնցվեց, ասես սառը քամուց: --

--

--

Նկատելովիր խոսքերի քողած ազդեցությունը, Առաջնորդը կորուկ ոտբի կանգնեց: վաղը դնում ենք որսի Ռր միս ճարենք, մի լավ կանենք: Բիլը ձեոքը բարձրացրեց: --

ջբեֆ

Առաջնորդ: ի՞նչ Քա ինչո՞վ ենք կրակ վառելու: Սպիտակն կարմիր կավը թաքցրեց ԱռաչնորդիշիկնանՔը: Դրան ճնետնած տաբակուսականլռության մեջ շշուկներ անցան: Առաջնորդըձեռբը բարձրացրեց: Կրակը մենք նրանցից կվերցնենք: Լաեք, Վաղը բոգնում ենք որսի, որ միս ճարենք: իսկ էս գիշեր ես երլորս կու Ճոգու ճետ... ո՞վ է դալիս: Մորիսն Ռոջըրըձեռքերըբարձրացրին: -- Մորիս... սում եմ, Առաջնորդ: Ասում ես, դրանցխարույկն ո՞ւր էրս --

--

--

--

ու

--

--

էն ճին տեղում, ժայռի

--

մոտ,

Առաջնորդըգլխով արեց: -- Մնացածդ պես քնել, իսկ ես, կարաք մութն ընկնելուն դեռ անելիթ ունենք, արեր որ մտնի, Մորիսն Ռոջըրը ու

կգնանք...

Մորիսըձեռքը բարձրացրեց: Բա որ դեմներս Ճանկարծ... Առաջնորդըձեռքի շարժումով վերացրեց առարկությունը: Մենբ ավազով կգնանք: Որ ճանկարծ դուրս գայ նորից... մեր պարը կպարենք: --

--

Անձավովնորից մրմունջ անցավ: Խոզուկնիր ակնոցը մեկնեց Ռալֆին ն նստած սպասում էր, մինչն ճետ ստանա: Փայտը խոնավ էր, երրորդ անգամ էին արդեն վառում: Ռալֆը «նտ կանգնեց, ինբն իրեն դիմելով: --

Երկրորդգիշերն առանց խարույկի չի լինիչ

նա

մեղավորտեսբով նայեց կողքին կանգնած ժլուս երեՔին: Ռալֆը մտբում առաջին անգամ էր ընդունում խարույկի կրկնակի դերը: Անշուշտ, Ճիմնականը ազդանչան տալն էր, բայց կար նակ փյուսը՝ օջախ ծառայել ե գիշերով ջերմացնել: էրիքըծնկաչոք փչում էր, մինչե որ փայտը կիզվեց ն երնաց կրակի փոբրիկ լեզվակը: Դեղնասպիտակ ծուխը երնրաց խաչ բույկի մրա, Խողուկն ակնոցը ճետ վերցրեց ն քավականուըյամժբ նայեց ծխին, Այ քն կարանալյինքմի ճատ ռադիո սարբել: կամ ինքետթիռ... կամ էլ նավ: Ռալֆը ճիշողության մեջ փորփրեցճին աշխսարձճի խառ. նող իմացությունը: Քա որճանկարծ կարմիրներինդերի ընկնեինը, էրիքը մազերը ճակատիցետ քաշեց, էլի ավելի լավ կլիներ, ջան քե... Նու չուզեց անուններ տալ, ն Ռալֆը նրա խոսքերը լրսցրեց, ափիերկայնքովգլխով անելով: Ռալֆը վերճիջեց անկարգելից կախված անճոռնի մար-.

--

--

Կ..

--

-

մինը: --

ինքը մճոնլի մասին ինչ-որ բան էր գոռում.,.--

Նա

սաստիկ շիկնեց, գլխի ընկնելով, որ ընդունեց շուրջպարին եր մասնակցելու փառոլրո նա ամբողջ մարմնով մղվեց խարույկի կողմը: 9է, մենակ թե չճանգես: Ծուխը բարակել ծլի փայլո է պետք, քեկուզ նամ: --

--

--

շնչարգելությունբ-.. Մորթեցիրբո շնագելությամբ: Գերաննձրջարչ տալուց իմ շնչարգելություն վատանում է: Ես Ճո դիամամբչեմ անում, Ռալֆ: Տղաներընրեքով մտան անոտո ն վերադարձանննխածժ մայլտի խուրձերով: Թանձր, դեղնավուն ծուիսը նորից բարձիմ

--

--

--

բացավ,

եկեք մի բան ուտենք: նիզակներըվերցրած, նրանք միասին գնացին մրգատու

--

ծառերի մոս

կ

ճաղպշտաս,ճամարյա առանց խոսելու, սկսե167

ցին փորները լցնել: երբ անտառից դուրս եկան, արեն արդեն իջնում էր, իսկ խարույկից միայն անթեղներնէին մնացել, ես էլ չեմ կարող փայտ քարչ տալյ-էրիքը,-ասաց են: քներս թուլացել Ռալֆը կոկորդը մաբրեց: Վերկումժեր խարույկը միշտ վառ էր: էն խարույկը փոբր էր, իսկ էս մեկը մեժ որ չլինի, բանի պետք չի Ռալֆը բերեց խարույկին մի փայտ էլ ավելացրեց ն սկսեց 4նտնել աղջամուղջիֆոնին ծորացող ծխին: Անպայմանպիտի վառ պաճենքւ էրիքը փովեց գետնին, ծս ալից ընկել եմ: Ու Ճճետո օգուտն ինչ: է՛րիք,-- չանթաչարվածբացականչեցՌալֆը,-- չճամարձակվես էդպես բան ասել: Սամըծունկիիջավ եղբոր կողջին: իսկականից,օգուտն ի՞նչ էր որ: Ռալֆը վրդովված փորձեց վերչիչել: Խարույկի ճետ մի շատ լավ բան էր կապված, խենթանալուաստիճանլավ -- Ռալֆըմեռավ ասելով.-- անտրամադիր միջամտեց ուրիշ ո՞նց եք ուղում, որ մեզ փրկեն: Խողուկը,-իՀարկե, եթե մենք ծուասչունենանջ... Ռալֆը կիսախավարիմեջ պպզեց նրանց առջեւ եք Հասկանո՞ւմ:էլ ինչի՞ էիք ոադիո ու նավ ուզում: Նա ձնոքը պարզեցն սեղմեց բոռունցքը: էստեղիցազատվելու մենակ մի ձն կա, ով ուզի, թող որս անի, ով ուղի՝ միս ճարի... նա դեմբիցչ-դեմբ նայեց: Ամենակրքոտ Ճճամողվածության պաճին նրա մտքում նորից շրխկալով փակվեց փեղկը, ն հա մոռացավ, քհ ինչ էր ուղում ասել, Բոունքքը սեղմած, ծընկաչոբ, լուրջ նայում էր մեկից ժլուսին. Փեղկը ետ քաշվեց: Հա Բայց մենը պիտի ծուխ անենք, անընդձատծուխ... Ախրո՞նը անենք, ինքդ նայի խարույկըմաճամերձ էր: Երկու 4ոդով խարույկին կնայենք,-- քրիմնջում էր Ռալֆը էգ կլինի մարդա տասներկուժամ: Մեճք էլ չենք կտրող փայտ բերել, Ռալֆ, --

--

--

--

--

-:

--

--

--

--

--

--

--

--

--

մժան մեչ... զիշերով... վավկլինի ամեն առավոտնորից վառենբյ-- ասաց խոզուկը,-- գիշերով ծուխը տեսնո՞ղնով է: Սամը եռանդունգլխով արեր: 1ւրիչ բան, երբ որ կրակը... սարի գլխին էր: Ռալֆըոքի կանգնեց,ճնշող խավարի տակ արտասովոր անօգնականզզալով իրեն Դե լավ, թողեք զիչերը ճանգի: նա գեաց առաջին քոլիկի մոտ, որը դեռ կանգուն էր, չնայած երերում էր: ներսում չոր ն խշխշան տերնների անկողիններն էին: Կողքիքոլիկում մի փոքրիկ սկսեց ջնի մեջ խոսել: Զորս մեծերը մտան ներս ն թաղվեցինտերեների մեջ: Երկվորյակները պառկեցինիրար կողքի, Ռալֆն ու Խոզուկը՝ խշիշալով Հակառակ անկյունում, Որոշ ժամանակ բոլորը փնտրելով: շուռումուռ էին գալիս, Հարմար դիրք սէս

--

--

ա.

--

:

--

--

ու

--

-

--

--

--

Խողուկ:

Հը": Ռ'ից

ես,

Ոչինչ Վերջապես,Ճճատուկենտշրչյունները լճաշված,

քոլիկը սն էր, ուղղանկյունին ասողածածկ աոջն մուտբի լռեց: նրանց ամեն խութներիցլսվում էր ալիքների սնամեջ ձայնը: Ռալֆը, գիշերվա պես, սկսեց «ենթադրենք»խաղալ, ենթադրենքիրենց ոնակտիվ ինքնաթիոռվ տուն ուղարչբացված նրանք վայրէջք կեին։ Այդ դեպքում դեռ լույսը

կկատարեինՎիլքշիրի մեծ օդակայանում:Հետո մեքենայով, է, ամենալավը կլիներ՝ գնացքով կգնային ուղիղ Դեվըն ու Խորից կվարձեին այն առանձնատունը: Վայրիձիուկները նո-

բել կգային ալգու պատի մոր... եկավ: Ռալֆը պառկած տեղն անճանդիստ շուռումոււ էլ էին ձիուկներն Դարթմուրնընդճանրասվես տեղ էր, վայրի փայրի։ Վայրիությանճմայքն այլես չէր ճրասլուրում նրան: Նրա միտքը սաճեց դեսլի ամեն տեսակ վայրենությունը Հանձաժ քաղաքի պատկերը: ինչը կարող էր լինել ավելի

«ոաոաթ

ապաճով ու անվտան, քան ավտորուսների կայանը, լապու ատենրներով անիվներով: Ռալֆըսկսեց պար գալ փողոցային լապտերի շուրջ: Ավտոկայանից դուրս սողաց տարօրինակ ավտոբուսը...

Թա՛լֆ, ա՛լ Ռալֆ: Ի՞նչէ եղել: էդթանաղմուկ մի արա... կներես:

--

--

--

--

Քոլիկիյուս

ծայրի խավարից սոսկալի ոռնոց լավեց, վախեցած «րքսրթացին տերններբ տակ Սամն էրիքըգրկախառնվածկովում էին իրար Հետ երանք

ու

Սա՛ժ, Սա՛մ:

--

Հե՛յ, է՛րիջ: ինչ նորից Ճճանդարտվեց: Խողուկըկամացուկ ասաց: իսկը ցվրվելու ժամանակնէ: Այսի՞նքն: -- Ռր ղան մեղ ստեղիցտանեն: Առաջինանդամ օրվա մեջ, չնայելով խեղդող մթությանը, Ռալֆըքրջջաց: է, լուրջ եմ ասում,-շշնջաց Խողուկը,-Է թե էս մի Ճաստատ տուն կխփեվենք: օրը չընկնենք, քանի խելքներսկթոցնենը: փրիվանջո կղառնունք: --

նժեն

--

--

--

--

--

Ամեն ձնի:

--

Ռալֆն աչքերից ճեռացրեցխոնավ մազերը: Մորքուրիդնամակ գրի' Խողուկը սկսեց լրջորեն ծանրութեթն անել: ես ինչ իմանամ ինքր Հիմա ո՞ւր է: Հեւոռ ծրար չունեմ դրոշմանիշ: Փոստարկղէլ չկա, ոչ էլ փոստատար: Ռալֆը «Հրճվեցիր կատակի ունեցած Հաջողությունից: նա գետնովմեկ գլորվում: անզուսպքրքջում էր, ջղաձգվում Խոզուկն արժանապատվությամը նրան նախատեց: --

--

ու

ու

իժ

ասաձի մեջ էդքան ծիծաղելի ոչ մի բան չկար Ռալֆը չէր կարողանում կանգ առնել, չնայած նրա կըրժարդեն ցավում էր: Անդադարկծկուժներից ուժաքավանդգակն նայ ամեն անդամ շնչակտուր պառկած, սպասում քափվելով, --

էր Հաջորդ նոպային, մինչե նրան ղարանեց քունը: --

ա

Ռալֆ,

շատ

ես

որ, ընդմիջումներից մեկում,

աղմուկ

անում:

Հանդիստմեա,

որտն... Ռալֆը տերկեերի միջից վեր քով: նա շնորճակալ էր իր քունն ընդչատելու ճամար, որուձելոն ավոոԽողուկին |

րուսն արդեն մոտեցել -

--

Որտն ի՞նչ: Սուս մնա

ու

ե

ավելի Հստակ էր երնհում

լսի:

Ռալֆը վզզուչորենպառենց, անրենէրը երկար Հոգզոցներ Հանեցին:էրիբն ինչ-որ բան մոռլտաց,ն ամեն ինչ խաղաղվեց: Խավարը,աստղերի անմիտ պատուծանըչԴաշված,քաղիբի սլես թանձր էր: Ջեմ լսում: մի բան է շարժվում: Դրսում Ռալֆի քունքերը բարախում էին, արյան խշլոցը խլացրեց բոլոր մվուս ձայները, բայց Ճետո անցավ Բան չեմ լսում: աիր, երկար ականջ դիր: ն պարղորոշ, ճոատակ թոլիկի ՃակառակկողՄիանգամայն մից մի երկու մետրի վրա, մի ճյուղ ճոթաց: Արյունը նորից շառաչեց Ռալֆի ականջներում, մտքում բազմակերպարտեսուլում էր սիլներ խառնվեցին: նրանց բոլորի Հանրազումարը Խոզուկը գլուխը սեղմել էր Ռալֆի ուսին Քոլիկների չուրջը: կ ջղաձղվածբռնել էր նրա ձեռքը

-

--

--

--

--

Ռա՛լֆ, Ռա՛լջ։

Սուս կաց

ու

լսի:

Ռալֆը Հուսակորույս աղաչում էր առտժուն, ռր գազանը նախընտրի փոքրիկներին: ձայն շշնջաց: Մուտքիմուռ մի սաչծմոկեցուցիչ Խռղո՛ ւկ... Խոզո՛ւկ... ուրեմն իսկականիցկու եկավ,-- տնքաց խԽողուկը,-նա կառչեցՌալֆից ու սկսեց օդ կուլ տալ Խոզուկ, դուրս արի: ես քեզ եմ ուղում, Խողուկ: Ռալֆն իր բերանը Հպեց Խոզուկիականջին: Զայն չճանես: խողուկ,ո՞ւր ես, Խողուկ' --

--

--

--

--

Քոլիկի Հետեից ինչ-որ բան թսվեց: Խոզուկն անշարժա-

ցավ,

բայց

ճենց ճաջորդ պածին սկսվեց նրա շնչարգելունա սկսեց ուռքերըխփել չոր տե-

թյունը: նրա մեջքը ճկվեց, ըններին: '

Քոլիկի մուտքից, Քինախնդիր մոնյչալով, դոփելով շբմփացնելով, ներս խուժեցին ինչ որ արարածներ. Մեկը, Ռալֆին դեմ առնելով, սայքաբեց ընկավ: Խոզուկիանկյուու

ու

եր վերածվեց գոմոոցների, դմփոցների ու կծիկ գդարձաժ վերչույքների խառնաշփոթի: Ռալֆը Ճարվաձեցմքությանը ն, երեի մի տասը Ճոգու դիմակայելով, ընկավ ու սկսեց դգլորվել, կծել ու քերծել: նրան քափ էին տալիս ն բզկտում, նա հր բերանում մատներ ճայտնաբնրեց ն կծեց: Բռունցքդարձած, նրանք մխոցի պես Ճեւո վերադարձան, ամբողջ թոլիկն անտանելիլույսով պայթեցնելով: Ռալֆը Հետ ընկավ զալարվող մի մարմնի վրա ն այտին տաք շնչառություն զգաց: նա ակսհց ղեղսել այդ բերանը, բռունցքը որպես մուրճ րանեցենլով, անդադարխփելով դնալով աճող ցասկուռ բորբոքվածությամբ, մինչն որ բռունցքի տակի դեմքը լպրծուն դարձավ: ձանկարծնրա ուռբերի միչն մի ծունկ խրվեց, ն նա կողքի ընկավ, ուշքն ու միտքը սկեեռածձ իր ցավին, մնալով տուրուդղմփոցիտակ: Քոլիկըվերջապես փլվեց, անվերապաՀորենխեղդելով կոիվլ' Անանուն ստվերներըդուրս պբրծան փլատակներիմիջից ծլկեցին, լսելի դարձնելովփոքրիկենրի ճիչերը ն Խոզուկի փնչոցը: Ռաֆը ղդաղջողունձայնով բազականչեց: Քոլոր փոքրերը պառկեն րեելու։ Մենք էն Հետ կռիվ արինք: կարողհք Ճիմա քնել: Սամներիքըմոտեցան ն ուշադիր նայեցին Ռալֆին, փ՞նչ օրի եք: ու

մյուսների

-շ

--

--

--

--

Ոչինչ...

աւիօկ ինձ մի լավ կերցրին: էլ: ԽողուկինՃո րան չի՞ եղել:

Ինձ

Նրանք Խովուկին դուրս քաշեցին փլատակներիտակից ն Հենեպին ծառին: Գիչերը զով էր, անմիջական սպառնալիքը նրանից ղտվել էր, Խողուկիշնչառությունը փոքր-ինչ կարգավորվեց: Հո չե՞ս -- Խոզուկ, վնասվել:

`

Շատ չէս

--

իրա որսորղներն էին։-- Դառնորեն ասաց Ռալֆը'-- Թե ի՞նչ են ժեր Հախից կղել։ Ոչինչ, մենք նրանց քթներից բերինք,-- ասաց Սամո

Փաբն

--

ու

--

երան Ազնվությունը

դրդեց ավելացնել:-- Համենայն դեպս՝ դուք: իմ անկյունում մի տնակ շշկովել էի` ծս մեկի ջիթը բերանըչնջխեցի,-- ասաց Ռալֆը,-որ էլի ուզենա քիթն էստեղ կոխել, մի լավ կմաածիս ես էլւ-մեկն Ասաց էրիքը-- Ձարթնեմ, տեսնեմ երեսս դնդսում է: Ով դետի արյունլվա եղած լինի: Բայց ես նրա ձախից եկա: Ի՞նչ արիլո Սնկով Հասցրի ձմերին-- Պարղուշիսակ պարտու քյամը ասաց էրիքլո-- Տեսնեիք ո՛նց էր ոռնոցը գցել: ինբն էլ էստեղ գալուց առաջ մի լավ կգցի կբոնիչ էնպես որ էնքան էլ վատ չենք Հախներիցեկել: Ռալֆն անսպասելիչշարժվեցմթության մեջ, բաց Հետո լսեց, թե ինչպես էրիքը բերանն է քչփորում: Բան է՞ եղել: 4եչ, ատամս թուլացել էւ Խոզուկըոտքերըմուռ քաշեց: Ո՞նց ես, Խողուկ: ես կարծում էի, եկել են փողըտասելու Ռալֆը ծովափովվազեց ն ցատկեց Հորքակի վրառ Խեցին դեռ փայլփլում էր առաջնորդիգերանին. նա մի պաչ մնոց կանգնած, նայելով, ապա վերադարձավԽոզուկիմուու Փողը չեն տարել: Փիտեմ: Նրանք փողի ճամար չէին եկել։ Ուրիշ բանի Համար էին եկել: Ռալֆ, Հիմա իմ Հալն ի՞նչ է լինելու Հեռվում, ծովափիաղեղի երկայնքով, երեք Հոգի անշտապ վաղում էլն Ամիոցի ուղղությամբ. նրանք անտառից Ճճեռու էին մնում, նախընտրելովափամերձ ավազը: Մերը ընդ մերը կամացուկ երդում էին կամ գլուխկոնծի տալիս ծովի լուսաթրթիռ երիզի կողքին: Առաջնորդըտոկուն վարդով ընթանում էր առջեից, ցնծալովվիր ձեռքբերումից: Հիմա նա արդեն իրավամբ առաջնորդէր ն վաղում էր, օղը նիզակով ծածճկելով: նրա ձախ ձեքում, ճոճվում էր Խոզուկի ջարդված ակերցլ: ես

ու

--

--

--

--

--

--

--

--

-.

գլուխ Տասնմեկեոոոդ Հ»

«45

ԱՄԲՈՑԸ

կուսադեմիվաղանցիկ ղովության մեջ տղաները չորսով խմբվել էին խարույկի մոխրակույտի վրա: Ռալֆը ծնկաչոք փչում էր. Գորշ, թեթնաթն մոխիրը ցրվում էր դես ու դեն, բայց ոչ մի կայծ չէր փայլատակում: երկվորյակներն անճամրբերդիտում էին, խողուկը,կարճատեսությանճաճանչափայլ անջրպետովպատսպարված, անարտաճայտիչդեմքով

Ռալֆը կողջին

էր շարունակում էր փչել, մինչն որ ուկանջները սկսեցին լարումից զրեգզալ, ապա առավոտյան կեփյուռը գործը նրա ձեռքից խլեց ն աչքերին մոխիր փչեց: Ռալֆը չայճոյեց, ն ճետ քաշվեց, աչքերը պսլզած տրորելով: Օգուտչունի: Զորացածարյան դիմակի տակից էրիջը վերնից ներքն նայեց նրան: Խողուկն աչքերը կկոցել էր Ռալֆի մոտավոր ուղղությամբո Ասես-չասես, Ռալֆ, մենք էլ կրակ չունենք: Ռալֆն իր դեմքը մոտեցրեց Խողուկին,մի մետրի չափ տարածություն թողնելով: Տեսնո՞ւմ ես ինձ, Թէ՞ չէ: Մր շիչ: Ռւռւսծ այտը նորից ծածկեց Ռալֆի աչքը: նրանքմեր կրակը տարան, նրա ձայնը ցասումից բարակեց: -- երանքդողացանմեր կրակը կեղտուներըո-- ԱսացԽողուկը:-- ես իրանց պատճառով Հծիմաքոռ եմ, Հասկանո՞ւմեք: ես էդ քաբ Մերիդյուի ինչն նմ ասել: Ռալֆ, ժողով կանչի, որոշենք ինչ ենք անում: ինքներսմեղ Հո չե՞նք կանչելու էդ էլ մեր բախտից: Սամ, արի քեզնից րբոնվեմ: նրանք գնացին Հարթակի կողմը: Փոզը փչի,-- ասաց Խողուկը,-- ինչքան կարաս ուժեղ:

նատած

--

--

--

-

--

--

--

--

--

Անտառնարձագանքեց, թոչունները աղաղակելով լքեցին ծառերի կատարները, ինչպես այն առաջին առավոտը դարեր առաջ. Սռվափն երկու կողմից ամայի էր: Ծոլիկննրի կողժից մի քանի փորիկ եկան: Ռալֆը: նստեց ողորկ դերանին, փյուսները մնացին նրա առջն կանգնած: Ռալֆը գլխով արեց, ն նստեցին աջից: Ռալֆը խեցին մտցրեց եոՍամներիքը զուկի ձեռքը: Փայլուն կոնը բոնած, Խոզուկը կանդնած աչբերն էր թարթում: Դե

սկսի, փողը վերցրի, որ մենակ մի բան ասեմ: ես էլ բան ու չեմ տնսնում ակնոցս պիտի Հետ ստանամ: էս կղզում ինչ այլանդակություն ասես չարվեց: ես իմ ձայնը բեղ եմ տվել որպես առաջնորդի: Դու միակն ես, որից էս կղզում թեր է Թե չէ... եղել։ էնպես որ վեր կաց, Ռալֆ, ու մի բան ասսու Խոզուկնիր խոսքն անավարտ թողեց, քիթը քաշեց ն նատեց։ Ռալֆը նրանից վերցրեց խեցին: Սովորականժի խարույկի եղա՞ծն ինչ էր, որ չպիտի ունենայինք: Մի քիչ ծութ էր տալու, որ մեղ փրկենչ Վայրհնի՛ ենք, ի՛նչ ենք: Բայց էլ ի՛նչ ձուբւ Հիմա ռր նավ անցնի, լավ կլինի՞:Հիշում եք, չէ՞, ոնց գնաց որսի, խարույկն անտերթողեց ու Հենց էդ ժամանակ նավ էր անցնում։ Ու էդքան բանից Ճեւտո նրանք դեռ կարծում են, որ դրանից լավ Առաջնորդ չկա: ԴրանիցՀետո էլ էդ... էդ դեպքը եղավ, էլի իրա մեղթովմ էլ ինքը որ չլիներ, տենց բան չէր պատաճծի:Հիմա Խռողուկը բան չի տեսնում: նրանք գիշերով...-- Ռալֆի ձայնը քուլացավ,-մթան մեջ զողեգող եկան ու մեր կրակըտարան: Բայց Բռնեցինու ղողացան: Ախր որ խնղրեին, էլի կւոայինք: երանք եկան գողացան, ու ճիմա մենք էլ ծուխ չենք ունննա, ու մեղ երբեք չեն փրնի։ Հասկանում եք, չէ՞, ինչ եմ ասում: Մենք Հենց էնպես էլ նրանց կրակ կոտյինք, բայց նրանք հկան ու գողացան նս... նա շփոթվեց ու կանգ առավ: Գլխում եռրից սկսեց բացուխուփ անել փեղկը: Խոզուկըձեռքը մեկնեց խեցուո --

ես

--

--

՛

--

Հիմա ի՞նչ ես անելու, Ռալֆ:էդպես չուր

չես որոշի: ինձ --

իմ ակնոցն է պետք:

բան ծեծելով

Փռրձում եմ մի բան Հնարել: Կարելիէ վեր կենալ

ու

գնալ մոտները, լվացված, սանրված, մարդավարի տեսքով,

փրկությունը խաղ Վերջապես,

մենք էլ ճո վայրհնի՞ չենք: սլար չի... նա այտը

ցած քաշեց

ե

ու

նայնց երկվորյակներին:

Մի բիչ մեզ կարգի կգցեինք կգնայինք... Առանցնիզակներիչարժի գնալ,-- ասաց Սամըյ-- քող ու

--

--

Խոզուկն էլ վերցնի: մեկ էլ տեսարպետք եկան Առանցփողիմեջ մի ընկեք: Խոզուկըխեցին բարձրացրեց: Թե ուղում եք, դուք վերցրեք, բայց ես դործ չունեմ: ի՞նչ օգուտ: Մեկ էլ ինձ շան պես պիտի ճնտեներիցդքարշ տաց: Միծաղեք, ծիծաղեք: էղ նրանք նն, որ ամեն ինչի վրա ծիծաղում են: Ու տեսեք ինչ օրն ենք ընկել: Մեծերն ի՞նչ կմտածեն: ԲռնեցինՍալմոնին սպանեցին:Բա էն ճատոն, որ երեսին խալ ուներ. Մեր գալու օրվանից նրան ո՞վ է տեսել: խողուկ,Մի րոպե սուս կաց: Փողը ես հմ բոնել, ես ինքս կգնամ ցաք Մերիդյլուի մոտ իրա երեսին ինչ որ պետք է կասեմ, կտեսնեք: էժան չես պրծնիւ Սրանիցավելե՛նչ պիտի անի: ես իրան կասեմ, թե ինջր ով է: Կթողնեսփողըես տանեմ, Ռալֆ: ես ցուլց կտամ, քն իրան ինչ է պակասում: լոնց ու աչքերը կկոցեց մյուսների պղտոր պաոԽոզուկը կերներին: Հին ժողովների խուռի մեջ ւորորված ուրվագիծն ականջ էր գնում: Փողրձեռքիս կզնամ ժուոր: Հետո կբարձրացնեմվերեւ նայի, կտսեժ, դու ինձանից ուժեղ ես ու շնչարգելություն չուննս: Ու դու լավ ես տեսնում, կասեմ, երկու աչքովդ էլ: Բայց ես իմ ակնոցը քնզանից որպես լավություն չեմ խնդրում: ես քեղ չեմ աղաչում, որ մարդ լինես, կասեմ, որոն անկախ քո ուժից ինչ ռր արդար է, արդար է: Ակնոցս Հետ տուր, կասնի, դու իրավունք չունես չտալ: Խոզուկըվերջացրեց: նա կաս-կարմիր էր կտրել ն մարմնով մեկ դողում էր: Ասես ուղելով Հնարավորին չափ շչուտ խնցուց ազատվել, նա այն արագ խցկեց Ռալֆի ձեռքը ն արցունքենրըսրբնց: նրանց վրա ընկնող մեղմ կանաչավուն -Հ-

աչ

--

--

--

--

ու

--

--

--

լույսի ներքո, խեցին դրած էր Ռալֆի ոտքերիտավ՝ սպիտակ ն փխրուն: խոզուկիմատներից անցած միակ կաթիլն ասողի պես չողշողում էր նրբին կորության վրա: ի վերջո Ռալֆը մեջքը շտկեց ն Հետ քաշեց մազերը: Շա բարի: Այսինքն,փորձի,եթե ուզում եռւ Մենք ճետդ կգանք: ինքը ներկված կլինիչ-- երկչոտ ասաց Սամըչ-- ինք--

--

ներդ դիւոեք ոնց...

մեղ բանիւռեղչի դնի... Կոճանկարծ որ փրփրեց, կաշիներս կբերթի... Ռալֆը խոժոռ նայեց Սամին Նա աղոտ ճիշեց ժամանաչ կին, ժայոհրի մուռ, Սայմոնի իրեն ասած մի բանը: եվ Հանկարծ ավելացՀիմար բաներ դուրս մի տուչ-Է րեց:-- Գնացինք: Նա խեցին ժեկնեց խոզուկին, որի շիկնեց, այս անդամ --

աս

--

--

աիղենՀպարտությունից: --

Փողըդու կտանես: Հենց որ շարժվենք, ձեռքիս բոնած կտանեմ... Խոզուկըխոսբեր էր փնտրում, որպեսզի արտաճայտիբոփորձանքներիմիջով խեցին անցկացնելու իր կրքոտ

--

լոր

'

պատրաստակամությունը: Փաճույքով|,Ռալֆ, մենակ թե ինձ էլ պեւոք է ձեռքից բռնած տանեք Ռալֆը խեցին նորից դրեց գերանին: Գեալուցառաջ ուտել է պետք: Խո նրանք գնացին ավերված մրգատու պուրակի մուու ն նա սկսեց շոշափելով ղուկին օգնեցին Ճասնել մրգերին, ե մտածում պոկել: Ռալֆը ուտում էր ցերեկվա մասին, -- Մենթժեր առաջվա տեսքով կգնանք: Մի լավ կլվացվենք... Առանցէղ էլ առավոտից իրիկուն չրի մեչ հեք, էլիր ն Հոնայեց իր առջնեիկեղտուո քշվառականներին Ռալֆը դոց ճանեցս Պետքէ մազերը սանրել: Մենակ թե շատ են երկար նս իմ թոլիկում եմ պաճել:--Ասաց էրիգուլպաները Քը:-Կարողենք քաշել գլխներիս, ոնց որ քասակի պես մի րան: --

Կաս

--

--

--

--

1շ

ՎիլյամԳոլդինգ

ա

--

առաց

կարելի է ձեր մազերը Հետեից մի րանով կապելչ--

խԽողուկը:

Բա Հէ,

աղջիկներիպես 9է, ուրիշ ձնի Ոնը որ կանք, տենց էլ կզնանքյչ-- ասաց Ռալֆը,-իրանք էլ մի բան չեն, էրիքը ձեռքով ճանապարձըփակեց: Բայց ախր իրանք ներկված կլինեն, ինջներդ գիտեք: Մյուսներըգլխով արին: նրանք շատ լավ Հասկանում էին քողարկող ներկի ընրած վայրենացնող ձերրաղատումը: Մենթ մեղ չենք ներկի,-- ասաց Ռալֆը,-- քանի որ վայրենի չենք: Սամներիքնիրար նայեցին: --

-

--

--

--

--

Մեկ է...

-.

Ռալֆըգոռաց: --

նա --

նա --

/չ մի ներկ, փորձեցվերտճիշել:

Ծուխ,-- ասաց նա,-մեղ ծուխ է պեւոք: կատաղած դարձավ երկվորյակների կողմը: ես ասհցի ծութ: Մենք անպայման պիտի ծուխ

ունե-

նանք:

ոությունը խանգարում էր միայն անթիվ մեղուների գըվվոցը: ՎերջապեսԽոզուկը շրջանկատորենասար: փՀարկեպիտի ունենանք: ՍՄուխը ազդանշան է, իսկ --

եթե ազդանշանչունենանք, մեղ ոչ ոք չի փրկի' նա ես դա գիտեիյ-- բացականչեց Ռալֆը ձեռքը Հեւո քաշեց:-- ծո չե՞ս ուզում ասել... Խոզուկից նս պարզապես քո ամեն անգամվաասածն էի կրկրնում,-Հապճեպ ընդմիջեց Խողուկը,-- ես մի պատճկարժեցի, որ... Բոլորովին,-- բարձրաձայն ասաց Ռալֆը,-- ես ամբողջ ժամանակ էլ էդ ճիշել եմ: ես չեմ մոռացել: ԽոզուկըՀամերաշխթարար գլուխը ճոճնց: Դու առաջնորդն ես, Ռալֆ: Դու ամեն ինչ Ճիշում ես: ես չէի մռոտցել: իՀարկեչէիր մոռացել: --

--

--

--

--

--

երկվորյակներըզարմանքովՌալֆին էին հայում,

ասէս

առաջին անդամ նրան տեսնելով:

նրանքշարբով շարժվնցին ծռվափի երկայնջով: Առջնից, քեքնակի կաղալով, զնում էր Ռալֆը, նիզակն ուսին դրած: նա

լավ չէր տեսնում, շողշողուն ավազի վրա կախված գաղջ մուժի, երկար մազերի ն այրոուցի պատճառով: նրան 4Ճետեվում էին երկվորյակները,մի փոքր սրտնեղած, րայց ինչես միշտ կենսարութ: նրանք ձամարյա չէին խոսում, իրենց Ճետնից ավազով բարշչ տալով նիզակները, քանի որ Խոզուկը այքերն առջնիլյ ծածկելով, կաՀայտնարերել էր, որ, Ճողդեած րողանում էր նշմարել գրանց պոչերը Այղպիսովնա քալլում էր նիզակների ժիչջչն,խնամթով խեցին զրկած: (րանց սեղմ խմբակը շարժվում էր ավազի վրայով, ոսքերի տակ պարում էին չորս տափակ ստվեր: Փոթորկիցոչ մի Հիշեցում ածելու սայր լիներ չէր մնացել, ափն ասես նոր Ճեսանած ն երկինքը սարը շողշողում էին անճասանելիճեռվում, միրաժը երկնքի կեսից կախել էր արծաթափայլ լճակի մեչ օրորվող խութերը: նրանք Հասան այն տեղին, ուր շուրջպար էր բռնել ցեղը: Ածուխներըդեռ թափված էին այն քարափներիկողքին, որտեղ բոլորին կասեցրեց անձրեր, րայց ափամերձավազը նորից Ճարք էր: նրանք լուռ անցան այդ տեղը: Ոչ մեկը չէր ն, այն տեսէ Ամրոցում, կասկածում: որ դեղը Հանգրվանել առան: Աջից կղղու ամենանելով, նրանք միանգամից կանգ խիտ մացառուտն էր՝ կանաչ ն սն բուսականության անանցանելի ճլուսվածքը, առջնում ալեկոծվում էր րարձր խոտը: Ռալֆն առաջ անցավ Տեղ-տեղ խոտը դեռ ճմրթված էր այն օրից, երր նա այղտեղիցդնացել էր Ճնտախուղության. Ապա գալիս էր նեղ ոլարանոցը, ժայռոբերիզող ելուստը ե վերնի ատամնավոր պսակը: Սամըդիպավ նրա արժունկին: --

Ծուխը:

ժայոի Հակառակ կողմից ծխի բարակ երերուն սյուն էր բարձրանում: --

խարույկեն վառել:

շուռ Ռալֆը --

նա քարոռ

եկավփ

Ումից ե՞ք թաքնվում: խոտերի միչից տափարակը:

դուրս

եկավ պարանոցիառջնի քար-

Դուք երկուսով վերջից կդաբ: Առաջիցես կզնամ, ինձանից մի քայլ Ճետ՝ Խոզուկը, նիզակներըպատրաստ պա--

ճեր:

ԽոզուկնանձկագինՀայացքը սնեռել էր աշխարճիըիրեն զատող

լուսասքող

շղարշին:,

իսկ էնտեղ ապաՃո՞վտեղ է,

--

ձեն

Ճո

անդունդ չկա՞, ծովի

է զգալի

ԳՓորժ չունես,

--

դու

ինձ կպի:

Ռալֆը դիմեց դեպի պարանոցը: նա ոտքով մի քար գլորեց, ն այն ճողվաց չրի մեջ: Ծովը ծժվեց ցած, Ռալֆի ձախ ձեռքի տակ տասնչճինզմետր ներքնում ժերկացնելով մամ-

ուղղանկյուն, կարմիր սալը: Հանկարծչգլորվեմյ.-- դողդողաց խոզուկիձայնը,չոքերս թուլացել են: Ատամնավորալսասկից նրանց վրա ռոռացին, ն գրան Հետնած մարտական ճիչին ժայոխի«Հետնից տրձագանքեց մի խոսքր վայրենիների աղաղակը: Խեցինտուր ինձ ու մնա տեղդ: կանգն Ո՞վ է գալի: Ռալֆը գլուխը ետ գցեց ն վերնում նշմարեց Ռոջըրի դեմքը: Իբր թե չես տեսնումյ-- գոռաց նայ-- ձներ մի թափի: նա խեցին սեղզճեցշուրթերին ն սկսեց փչել: Դեղի պարանոցն իջնող հլուստի վրա Հայտնմեցին անճանաչելիորեն հերկվածվայրենիները:նիղակներըձեռքներին,նրանք սլաշոպանականդիրբ էին գրավել, Ռալֆը չարունավում:էր փչել, ամնռեսելով Խոզուկի սարսափը: ռապատ, --

--

--

--

Ռոջըըըգոռաց, ֆես Հա՛,

Հանկարժչմոտեխաս: Ռալֆը խեցին ըերանից «եռացրել Վերջապես առուն նրա առաջին խոսքերը չնչանտուր էին, բայց ժողով եմ ննչում: --

--

աւ.

ն

շունչ լսելիո

Պարանոցըպաշտպանողվայրենիները փսվաացին, բայց մնացին անշարժ: Ռալֆը ես երկու քայլ արեց: նրա Հետնից շշնջաց աղերսագինձայնը: ինձ մի քող, Ռալֆո իչի ծնկներիդ,-- կողքի ասաց Ռալֆը,-սպասի մինչե գամ, նա կանգնեցպարանոցիկեսին ն ճայացքը սնհռնց վայբննիների վրա: ներկի ճատստ շերտով ձերբաղատված, մապերը դգլաների4ետնում կապած, նրանք իրենց չատ ավելի անկաշկանդէին զդում, քան Ռալֆը: նա վճոնդ սրանից Ճճետո մազերը նույն ձեով կապել: Քիչ էր մնում նույնիսկ վալըբենիներինխնդրեր սպասել, մինչն որ ինքը տեղնուտեղնայդ անի, բայց դրա ժամանակը չէր, Վայրննիները բքրքջացին, նրանցիցմեկը նիզակով ցույց տվեց Ռալֆին, ՎերեումՌոջըըը լծակը բաց թողեց, որ տեսնի իրարանցմանառիթը, Սեփական ստվերների լճակից ցցված էին պարանոցինկանգնած տղաներիմազակխլած գլուխները: Խոզուկը կբվել էր տձն պարկի պե նս ժողով եմ կանչում: --

ու

--

--

(ոություն,

Ռոջըրըմի փոթը քար վերցրեց ն նետեց երկվորյակների

արանքը, դիպուկ վրիպելով։ նրանքընկրկեցին,ն Սամը ճազիվ կարողացավ պաճպտնելՀավասարակշոությունը: Ռոջըրի մարմնում սկսեց տիուիել իշխելու աղուտ գրդիոր:

Ռոլֆըբարձրաձայնկրկնեց: նս

ժողով եմ կանչում: նա աչբի անցկացրեց վայրենիներին: -Ո՞ւըէ աքը: նրանց խումբը սկսեց խործճրդակյցել. ներկված մի դեմք Ռորերտիձայնով ասա ինքը գնաց որսի: Ասեց որ ձեզ ներս չքողնենք, ես խարույկի ճաշվով եմ եկել,-- ասաղզ Ռալֆը,-- ու --

--

--

Խոզուկի ակնոցների,

խմբում թեն, Հրճվագինծիծաղ քրիութց, Տղաների ձիր ժայռից արձագանթվելով: Ռալֆիճետնից մի ձայն խոսեց: --

բար-

Ուզածներդի՞նչ էւ

Ռալֆի կողթովառաջ երկվորչակները

նետվեցին ն կուչ հկան նրա ու ժայոի մեջտեղում: նա կտրուկ չուռ եկավ: Անճանաչելի, մոտառի կողմից, չարժուձնով շեկ մազերով տենում էր Ջաքը: Մի-մի որսորդ քսմսվում էին երա երկու կողքերից: երեքն էլ սն ու կանաչ ներկով էին ծածկված: նրանց ճետնում գցած էր խողի անգլուխ փորոտած իրանը: մնգստաց, Խողուկը Ռա՛լֆ, ինձ մի քող: Զավեշտական զգուշությամբ նա գրկեց ծովի վրա կախվաժ մի մեծ քար: Վայրենիներիբրբիջբը վերաճեց բարձը ծաղիուծանակի' աքն աղմուկիցբարձր գոռաց: -- Թողդնա, Ռալֆ: Գնա կղզու քո ծերը: հսկ էս իմ Հողն է իմ ցեղը: Ռադդքաշի: Ծիծաղըլռեց, Գու ցրել ես Խողուկի ակնոցները,-- չունչը ետրվելով, ասաց Ռալֆը,-- դու ոլարոավոր ես Հետ տար ե՞մ: Ո՞վ ասեց, Պարտավոր Ռալֆը փրիրեց: նս եմ ասում: Դու ինքդ ես ինձ Առաջնորղընտրել, ձայնը չլսեցի՞ր։ կեղտոտ բան ես արել, որ ասեիր, Փողի մենք ջեզ կրակը նենց էլ կտայինք: նրա այտերը արյամբ էին լցվել, ուռած կոպը քրթոում էր: Երբ ուզեիր, մարդավարի կգայիր կտանեիր, Քայց ո՛նց կլիներ:Տակետակվրա տվիր ու Խոզուկի ակնոցները ու

--

ու

--

--

--

--

գողացար,

Փորձվիրնորից -- Գողավազակիմեկը: Խողուկըճչաց: հնձ մի մոռացի, Ռալֆ: իջեցրեց Ռալֆիկրծքին: Ցաքնառաջ նետվեց ն նհիզակն Նրա բազուկի դիրքից Ռալֆը գուշակեց Հարվածիուղղություներն իր նիզակի պոչով այն մի կողմ թեքեց: Ապանիղակը շրջեց ինքն էլ Հարվածժեց,բներժելովՋաջի ականջի կը։ կուրծքկրծբի տված, կատաղի նալով, նրանք իրար Հըրմշտում էրն աչքերովխժռում: Ո՞վ է գող ավազակը: ասա

--

--

ու

տա-

ու

--

Դու ես:

--

նիզակով Հարվածեց Ռալֆին:Անխոս ճամաձայնությամբ նրանք այժմ նիզակներըորպես սուսեր էին բանեցնում, այլնս չՀանցգնելով մեջտեղ բերել մաՀացու ծայրերը: ձարվածըսաճեց Ռալֆի նիզակովն ի վար, կրակի պես մղկտացնելով նրա մատները: նրանք նորից բաժանվեցին, փոխելով դիրքը, Փաքն այժմ ամրոցի կողմն էր, Ռալֆը՝ կղզու: երկուսնէլ սաստիկՃեում էինս

Ջաքըխարս տվեց

Դե

--

ե

արի, արի-:.

ի՛նքդ արի... նրանք մոլեգնած վրա տվին, առլաճով Ճեռավորությունը: --

Դի

--

պաշտպանելով,սակայն,

փորձվի...

հ՛նքղ փորձվի... Գետնինծեփված խողուկըջանում էր գրավել Ռալֆի ուշա-

--

ներակողմը, դրությունը: Ռալֆըթենթվեց

բի վրա'

աչքը

Ջապաճելով

Ռալֆ, մի մոռացի ինչի ենթ եկել: Խարույկի, իմ ա-

նոցի ճամար: Ռալֆը գլխով արեց: նա պրկված մկաններըթուլացրեց ն նիղակի կոթն իջեցրեց գետնին: Ֆաքն անքնին ճայացքով ղիմաներկի տակից նրան էր նայում: Ռալֆը ճայացքը դարձրեց ժայոի ատամնաշարին, խմբված վայրբնապա՝ներքնում նիներին: կեք, Մենք ճենց էնպես չենք եկել. նախ ղութ պարտավոր եք Խոզուկի ակնոցները Հետ տալ: ինքն առանց դրա էս ձեզ ճամար խաղ չի... բան չի տեսնում: ներկվածվայրենիներիխումբը քրքջաց, ն Ռալֆի միտքը քարկապ ընկավ: նա մազերը 4ետ քաշեց ն նայեց առջնի սն ու կանաչ դիմակին, փորձելով վերճիշել Սաթի անսքը: փսփսաց: Խոզուկը Մեկ էլ խարույկը: Հա: Մեկ էլ խարույկը: նորից եմ ասում: Առաջինօրվանից էդ եմ կրկնում: նա նիզակը տնկեց վայրենիների կողմը: Զեր Միակ ճույսը առավոտիցիրիկուն ծուսը պաճելն --

-Է

--

--

Մեկ էլ տեսարմի նավից նկատեն գան մեզ փրկեն ւոուն: Առանցծուխի պիտի սպասենք, մինչն մի նավ կամ գայ կամ էլ չէ, ով դիտի պառավենքէս սպատաճմամբ

է։

ու

տա-

նեն

կղզում... 0դում ցանվեց վայրենիների քրքոուն,

արծաթաչունչ, Հանգավ արձագանքներիչարանում: Ռալֆըմոլեգնեց,նրա ձայնը սկսեց բեկվել: Ջեք ճասկանում, ներկած էշեր, որ Սամը, էրիբը, Խոհս քիչ ենք, Մենք ամեն զուկն ինչ արինք, որ խարույկը պաճենք, բայց բան դուրս չեկավ: իսկ դուք էստեղ որս եք խաղում... Նա մատնացույց արեց դլխավերնեիմարդարտափայլերկընքում ծորացող բարալիկ ծուխը: Մբ էնտեղ նայենք:Բա դա նշան տալու ծո՞ւխ է: խորովածի խարույկ է, կուտեք-կպրծնեց, ու էլ ծուխ չի լինի: Գլութներդո՞նց չի մտնում, բա որ ճիմա նավ անցնելուց լինի... Նա կանդ առավ, լռությունից ն մուտքը պատսլանող վույրբենիներիանդեմությունից շվարելով: Առաջնորդի դիմակը բացեց վարդագույն բնրանը ն դիմեց ցեղի ն իր ժիջն կանգ-

անիրականծիծաղը,

ն

--

ու

--

Մամներիքին: Հել, դուք, Հետ քաշվեք: Ոչ ոք չպատասխանեց:նրկվորլակները տարակուսաժիրար նայեցին: Գզվոտոցիավարտից սիրտ աոռնելով, Խոզուկը զգուշորենվեր կացասի աքը նայեց Ռալֆին,ապա՝երկվորլակներինո: Քոնեքդրանց Ռչ ոք չշարժվեց: Ջաքը գազազած դոռաց: ես չասի՝գրանցբոն ե՞ք: ներկվածխումբը, անճամարձակ,իրար նայելով, շրջաուանը Մամներիքին։ նորից զրնդաց արծաքաձայն ծիծաղը: Մաժներիքնի խորոց բաղտքակրթության սրտի ընդվզենած

--

--

--

ցին:

չե՞ք ղժվել... էղպեսչի կարհլի' նրանցձեռքից խլեցին նիղակները: Բռնեց կապեր: --

Հո

--

--

ու

Ռալֆը Ճուսաճատ Ժաք:

--

--

գոռաց

սն

ու

կանաչ դիմակի վրաւ

Շուտ արեք, բռնեք կապեք:

ներկված խումբն արդեն սկսում էր զգալ Մաժներիրջ օտարասեռությունը,իրենց վայելած իշխանությունը նրանք անվարժ վայրենաբարգետնին տապալեցինՍամննրիքինւ աքը ոդնորվել էր. նա կռաճեց, ռր Ռալֆը կփորձի օգնուքյան ճասնել: նրա նիզակը գվվոցով աղեղ գծեց Ռալֆի ուղղությամբ, որը Հազիվ Հասցրեցյխույս տալ: Ջաքից այն կողմ շարունակվում էր երկվորյակների ու ցեղի ոուրուղմփոցլո Խողուկընորից կուչ էր եկել, Վերջաղեսվայրենիները ետ քաշվեցին, կանդնելովդետնինվոված ապլչաճարերկվորյակհերի շուրջր: քաքթըդարձավ Ռալֆին ն սեղմած ատամներով ու

ասաց:

-- Տեսա՞րինչ ուզեմ՝կանեն: նորից լռություն տիրեց: Անչնորճք կապկպված երկվորյաւկները պառկած էին, վայրենիները նայում էին Ռալֆին, սպասելով, թե նա ինչ կանք Ճակատին մաղերի քավփված արանքից Ռալֆը նրանց ճաշվեց, ապա մի ճայացք գցեց անպետք ծխին: Արյունը խփեց նրա դլխին: նտ դոռաց Ֆանի վրտ. Գու զաղան եսյ անասուն, ստոր գողի մեկր եվ քշեց վրան: Զաքը, զգալով, որ վճռական պածը ճասավ, նույնպէս առաջ նետվեց: Նրանք բախվեցին իրար ն ճետ քոռ, ցարը բռունցրով խփեց Ռալֆի ականջին, եվ տեղնուտեղը փո»"ն մի Հարված ստացավ ու տնքաց: նրանք կրկին կանգներ'ն իրար դեմդիմաց, մոլեդնած ու շնչակտուր: մեկը մյուսի ցասումից երկլուղելով: նրանց ականջիննոր ժիայն ճասավ մեկամարտն ուղեկցող աղմուկ ցեղի խրախուսական ղիլ աղաղակը: Ռալֆին Հասավ Խոզուկիձայնը, Թողեքբան անմ: Խոզուկը ոտքի կանգնեց կովի բարձրացրած փոշու մեչ, ն. նրա մսադրությունը տեսնելով, ցեղը վայնասուն բարձրացրեց: --

--

ԻԼՎ

Խոզուկըխեցին վեր պաճեց, ն Հարայ-ճրոցը փոքր-ինչ աղա վերսկսեց նոր քավփով: ես եմ Փողը բոնել։ Խոզուկըդոոում էր: իք ահսնո՞ւմ, փողը ես եմ բռնել: Ռրքանէլ ղարմժանալի թվայ, վայրենիներըլոնցին, նրանք որոշեցին լսել, թե Խոզուկն իրենց ինչով կզվարճացնի՛ ԴրանՀետեած խաղաղ ընդմիչումով Ռալֆի ականջիտակ

մեղմացավ, --

--

օդի տարօրինակ սվսվոց լսվեց, նա դրան Ճամարյա ուշադրություն չդարձրեց, բայց աճա նորիը՝ «ֆսսս: Վերնիըբար էին նետում, |էոջըընէր, մյուս ձեռքը դրած լծակին: Ներբնում Ռալֆը որպես Խճռված մազախուրձ էր երեում, Խողուկը՝ ճարպի տոպրակ: վսեք ինչ եմ ասում: Դուք ձեզ փոքր երեխեքի պես եք ալաճում, նորից վայնասուն ծագեց ն մարեց, ճենց որ Խոզուկըկախարդական սպիտակխեցին վեր բարձրացրեց: Ո՞րն է լավ, ձեր պես ներկած սեքամակներիոճմա՞կ լինել, թե՞ Ռալֆի սլես խելքը գլխին մարդ: վայրենիները սաստիկ աղաղակ բարձրացրին,Խոզուկը --

--

գոռաց: --

ու

Ո՞րն է լավ, Հաշտ

սսլանել:

ու

խաղա՞ղապրել, թե՞

որս

անել

Նորից ժխոր ն նորից՝ «ֆաս»: Ռալֆը գոռաց աղմուկի մեջ, -- Ո՞րն է լավ, օրենք ունենալ փրկվե՞լ, թե՞որս անել ու ամը 4անել: Այժմ արդեն աքն էր գոռում ն Ռալֆի ձայնը ոչ մեկին չէր Ճասնում: Ջաքը կնաճանջել-միացելէր ցեղին նե նրանք նիզակներըցցաժ սպառնաչունչ ստվար ղանգվածէին կազմել, նրանց մեջ աստիճանաբարՀասունանում էր Հարձակվելու ն պարանոցը սրբելու վճռականությունը:Ռալֆը, նի-ղակը պատրաստ, կանգնած էր նրանց դիմաց, պարանոցի եզրին, Խոզուկըհրա կողքին էր, դեռ առաջ պարզելով Ճմա1իլը՝ չողչողուն, փխրուն, գեղաճկունխեցին: Աղմուկըխփում էր նրանց փոթորկացողատելության մտրակով: Գլխավերեու

վում, բարձր ժայռի վրա, զառանցագինմոռացության մարմաջով, Ռոջըընամբողջ ուժով Հենվում էր լծակին: Ռալֆը վիքլխարի ժայռաբեկորի Հճոնդյունըլսեց այն տեսնելուց շատ առաջ: Ներբաններիմիջով նրան աղորդվեց երկրաշարժինման ցնցումը, փշրվող քարերի դղրդյունը: Ասլա աճոռելիբեկորը սլարանոցովթավալգլոր առաջ սուրաց, ն Ռալֆը փորի վրա նետվեց գետնին. Վալրենիներբ ոռնում էին: բեկորը ոտքից գլուխ ղարկվեց Խոզուկին՝ Ճանապարճին խեցին փշրվեց Հաղար սպիտակ կտորների ն դադարեց դգոյություն ունենալ: Խողուկը անձայն, չճասցնելով նույնիսկ ծղրտալ, կողքի վրա շպրտվեցցած, օդում գլուխկոնծի տաԼողի ժայռաբեկորը, երկու անդամ վեր քոչելով, կորավ անտառում: մետր Տասնչինդ դաճավիժելով, Խոզուկը մեջքի վրա ընկավ ծովից տնկված կարմիր սալի վրա: նրա գլուխը ճեղքվեց, պարունակությունը դուրս քափվեց ն սկսեց կարմիր ինչպես ներկվել: Խողուկի ձնոքնըն ու ոտթերը ջղաձդգվեցյին, հոլ մորքվաժ խոզինը: Ապա ծովը խորը չունչ քաշեց, չուրը բարձրացավ ն եռաց սալի վրա, իսկ երբ նորից ցաժ քաշվեց, մարմինն արդենչկարո Խոզուկի Մեռյալ լռություն էր տիրում: Ռալֆի շուրքերը մի խոսք

կազմեցին, բայց չարտարերեցին, Ջաքը մի ոստյունով իր ցեղից անջատվեց ն Հանկարծ վայրագ գոռաց: Տեսա՞ր: Տեսա՞ր, Գո՛ւ էլ նույն օրը կընկնես: նս ՀաԴու արդեն ոչ յեղ ունես, ոչ խեցի... նաք չեմ անում, նա մեջքն իջեցրածառաջ էր վազում: Առաջնորդըե՛ս եմ Քինոտ նշան բռնելով, նա նիզակը նետեց Ռալֆի վրա' Ռալֆի կողերի մաշկը ն ըննիզակիծայրն անցավ-պատոնհը միայն խուբայց ցավ չզգաց, ջուրը: Ռալֆը երնրաց, կավ ճապ: Վայրենիները,առաջնորդի պես աղաղակելով, պոկվեցին առաչ, Մի ուրիշ նիղակ, որը ծուռ էր ն ուղիղ չէր Թրոչում, սուրաց Ռալֆիդլխի վրայու։ Վերնիըընկավես մեկը, Ռոջըբի գպածլո նրկվորյակներըպառկած մնացին վայրեսանիների Հետնում, պարանոցինվխտում էին անանուն ն տախչել: եկավ սկսեց Ռալֆը շուռ տանայականդեմքերը: --

--

երան Հետապնդում էր ճայերի կռինչի պես վայնասունը: Են-

որի դոյուքյունն ինքն անդամ չի առաջ էր վազում, խույս տալով թռչող նիզակներից: նա ժամանակիննկատեց խողի իրանը ն վրայով ցատկեց: Ապա մխրճվեց մացառներն ու թաք-

բարկվելով մի

բնազդի,

կասկածում, Ռալֆըոլոր-մոլոր

նրվեց անտառում: Առաջնորդըխոզի մոտ կանգ առավ, շրջվեց մնացածների կողմը ն ձեռքերը բարձրացրեց: Հետ,

--

Հետ

դնացեք: Ամրոց:

ցեղն աղմկոտ վերադարձավպարանոց,որՎայրենիների տեղ նրանը միացավ Ռոջըըը: զայրացած ղիմեց նրան: Առաջնորդը Դո՞ւ ինչի քո տեղում չես, Ռոջըրըմոայլ նրան նայեց, --

Հեչ,իջա...

--

նրա տեսքը դաճճիպես ղարձճուրանք էր ներշնչում: Առաջնորդը նրան այլնս ոչինչ չասաց ն ներքն նալեց Սամներիքին, Հիմա մտնում ե՞ք իմ ցեղը: Քաց թող ինձ... ինձ էլ: Առաջնորդըճանկեց գետնին ընկաժ նիզակներից մեկը ե սեղմեց Մաժի կողքին: Ասաժդինչ է, «ըր"«-- Մոլեղգնեցնհա-- նիզակները ձեռթներիդ էդ ո՞ւր էիք գալիս: էդ ինչի՞ իմ ջեղը չեք ուզում մանել: նիզակը պարբերաբարմխրճվում էր կողի տակ: Սամը սկսեց ոռնալ: է՛, ձնը չգիտես: ացկվեց Առաջնորդիկողքով, ուսով Ճամարյա 4րեՌոջըըը լով նրան: Ոոնոցըդադարեց: Սամներիքըպառկած լուռ սսրմերձենում էր նրանց, անսափով նայում էին վեր: Ռոռջըրը բարբառելի զորությամբ ճամակված --

--

--

ա.

--

--

Տասնեոկուեբոոդ զլուխ 89».

5:52

ՈԲՍՈՐԴՆԵՐԻ ԿԱՆՉԸ

Թաքստոցումւլառկաժ,Ռալֆըմտածում էր, քե վերբերն ինչ անիսԱջ կողերին արյան մեժ զեղում կար, նիղակի թողած արնոտ պատովածքնայտուցվել էր. նրա կեղաակոլոլ մազերը ցցված էին լիանաների շոշափուկներիպենս:Անտառի

միջով փախչելուց ամբողջ մարմինը ճանկոուռվածէր ն կապտուկներով ծածկված: Շունչըտեղը բերելով, նա վճռեց, եր վերթերը լվանալն անճրաժեշտէ ճնետաձգել:րում չփչփացենլիս ինչոլե՞ս լսես մուռեցող ոտնաձայները, ինչպե՞սքաջեվես դետակի կամ ծովի բաց ափին Ռալֆն ականջ դրեց. նա աժրոցից չատ չէր ճեռացել, ն առաջինխուճապոաճար պաճինկարծեց, թե իրեն ճետտպնդում են. Բայց որսորգները ընդամենըաչքի ածեցին անտառիփեշերը, երեր նիզակննրըՃավացքելով,ն ճետ վազեցին արնոտ ժայոխ կովմը, ասես սոսկալով թավուտի խավարից: Ռալֆն անգամ տեսավ նրանցից մեկին կարմիր, սն ու դարչնա-չմտա-չդույն շերաերով, ն որոշեց,որ զա Բիլնէր: Այսինքն, ժեց Ռալֆը, ի՛նչ Բիլ: Վայրծնու կերպարանքը4ճրաժարվում էր ձուլվել կարճլիկ տաբատով ն վերնաշապիկով տղայի պատկերի Հ Ցերեկը Հանգչում էր՝ լույսի կլորավուն բծերն անշաաղլ սաճում էին տերնեներիե դարչնագույն ճլուսվաժքների մրաով, Ամրոցի կողմից ձայն չէր լավում: Ռալֆը վերջապես դուրս պարանոցին նայող սողոսկեց քաքստոցից ն պլստաց անանցանելի մազառուտի կողմը: Արտակարգվզգույությամը ձա հ տեսավ ժայոի կադուրս նայեց ճյուղերիարանքից տարին սպաճակկանգնած Ռոբերտին,Զախ ձեռքին նիզակ կար, աջով նա քարկտիկ էր խաղում: նրա ճեսնից ծխի թոնձր քուլաներ էին բարձրանում, Ռալֆի ոունգերն ուռեցին ե բերանը չրեց։ նա ափի Ճճակառակ կողմով սրբեց դեմբը ն օրվա մեջ առաջին անդամ քաղը զգաց: Ցեղը երեի նստել ե

քայում Էէ խողից ածուխներիվրա քամվող այրվող ճարոլի կաթիլներին. Առանց աչքերը կտրելու: Ռոբերտիկողքին ճալտնվեց մի ուրիշ անճանաչելի կերսլարանք եյ նրան ինչ-որ բան ճանձնելով, անճնտացավքաբի Ճետնում: Ռոբերտընիզակը ցած դրեց ն սկսեց որոճալ: Ասել կուզի բեֆն արդեն սկովել էր, ն ժամապաճին Հատկացրել էին իր բաժինը: Ռալֆը Հասկացավ,որ առայժմ իրեն ոչինչ չի սպառնում: նա Հողնածժ քարչ եկավ մրգատու ծառերի կողմը, դեպի խրղՃուկ կերակուրը, կեղեքվելով քեֆի մտքից. Այսօր՝ ջեֆ, վաղը:.. Ռալֆնանձամողիչ ենթադրեց, որ իրեն երեի Ճճանզիատ քողնեն, գուցե բանադրանքի ենթարկեն, բայց ոչ մի կերպ չկարողացավ խուսափել չարադուշակ, անմեկնելի իմազությունից: խելու փշրվելը, խողուկի ու Սայմոնի մատը վառնում էին կղզու վրա: ներկվածվայրենիներըդրանովչէին սաչմանափակվելու:եվ Ճետո՝ հրա ն աքի այդ անբացատընլի առնչությունը .աքը երբեք նբան ճանգիստ չէր թքողնի, երբե՛ք, Արնիշողերով ողողված, նա մի պաճ վաբանեց, ձեռքով Հետ քաշելով այն ճյուղը որի տակ մտադրվում Ար մտնել: Ասյա աճաբեկված ցնցվեց ն բարձրաձայն գոռաց: 9է, կրանք չեն կարող էդքան վատը լինել: էդ միամիտ ստացվեց, նա սսպրդեցճյուղի տակ ն ղժվարությամբ առաջ վազեց: Քիչ անց կանգ առավ ն ականջ դրեց Առջնում ավերված մրդատու պուրակն էր: նա սկսեց ուտել եչ սեվիական շատ աղգաճորեն անտեղյակ, արտաքինից ղարմացավ, երբ իրեն տեսաժ երկու փոքրիկներըճչացին փախան: նա դիմեց դեպի ծովասիլը ՔոլիկիփլատակՀագենալով, ններիկողքին արնեիթեք ճառագայթներըսաճում էին արմավների բներով: երնումէին ճարթակը ն լողավազանը: երեր Հարկավորէր անտեսել սրտին ծանրացաժ արճիճը ն ապավինել նրանց ողջամտությանը, դատողությանցերեկային մնաէր պորդներին. Այժմ, երբ նրանք արդեն կուշտ էին, մնում մեկ անգա էլ փորձել. Ամեն դեպբում, ամայացած ճարքաու

սա-

--

ու

կի կողքին, դատարկջոլիկում գիշերն անցկացնելը լինել»չ բան չէր: նա փշաքաղվեց, Ոչ խարույկ, ոչ ծուխ, ոչ փրկուքյուո Նա շուռ եկավ եչ անտառի միչով կաղալով, քայլեց դեպի Ճաքի տիրույթը: քԱրեիքեք սլաքներն արդեն լճճվում էին տերնների մեչ, Նա Հասավ մի կանաչուտի, ուր ճողի մակերնույթին մուռեպող ժայլոր ղսպում էր բուսականունյան բուռն աճը: Բացատը ողողված էր մուք ստվերներով, ն Ռալֆը բիչ էր մնում նետվեր ծառի Ճճետնը, կենտրոնում ցցված ուրվադիծը տեսնելով, բայց Հճետո ճասկալզավ, որ սպիտակ դեմքը խողի գանգ է, որը ձողի վրայից քմժիծաղ է տալիս նրա կողմը: նա դանդաղ մոտեցավ ն նայեց ուղիղ ալդ դազանին, որն արձակում էր ժամանակին միայն խեցուն Ճատուկսպիտակփայլը ն կարժես ցինիկ ժպտար։ Ակնախոռոչներից մեկում մի չետաբրքրառեր մրջյուն էր բջջում, կյանքի ուրիշ նշաններ չկային: Թե՞...

Ռալֆի թիկունքը փշաքաղվեց: նա երկու ձեռքով 4եւտ քաշեց մազերը, գանդը ճամարյա իր դեմքի մակարդակին էր: մոԱտամներըթմծիծաղում էին, դատարկ ակնախոոռոչների

դական Հայացքը չէր թողնում աչքերը կտրել: Ի՞նչէր դա: նայում էր Ռալֆին այնպես, ասես գիսեր բոլոր Գանգը չարցերի սլատասխանները,բայց ասել չէր ուզում: Ռալֆը սատմոկեց ն բոնկվեց կատաղությամբ:նա դավաղաժ խփեց նման այդ գարչանքին, որը խաղալիքի ճոճվեց ու Հեւո եկավ, աուսջվա պես քմծիծաղ տալով: Ռալֆը,մոլեգնած, նորից խփեց ն ատելությունից լաց եղավ: Ապա սկսեց լիզել վնոսված մատները, նայելովդատարկձոդին՝գանգի կիսվ:3ֆ ընկաժ էր գետնին, երկու մետրանոց ժսլիտով ժպտալով: նտ ձողը կտրուկ գետնից դուրս քաշեց ն նիզակի ղես պաճեց իր ե սպիտակբեկորների միջն: Ապա 4Հետ-ճետ գնաց, ղեմբը չչրչելով երկնքին քմծիծաղ տվող գանգից: երբ Ճորիզոնում մարեց կանաչ ցոլքը ե վերջնականաղես Հաստատվեցգիշերը, Ռալֆը նորից մոռեցավ ԱժրոցիննաՃյուղերի արանքից դողմացառուռսյին: հաչելով,նա տեսավ, ոբ գագաթինդեռես նիզակր ձնոբին մարդ կաւ

նա

ծունկի իջավ սավերների մեջ ն իր միայնությունը դաոռր կոկիծ վդաց: Չնայած վայրենի, բայց նրանք այնուամենայնիվ մարդ էին. գիշերվա սարսափներնարդեն դարան էին մտնում անտառի խորքում: Ռալֆը կամացուկ Ճառաչեց։ նա սաստիկ Հոգնած էր, բայց վայրենիների վախից չէր Հանդգնում անջատվել, ընկրղմվել քնի անդունդը: իսկ դուցե Համարձակմտնել Ամրոց, ասել «ազոտ քաղաքացի», ուրախ ժպտալ ն բոլորի ետ պառկել քնելո՞ս նացնել, թե նրանք դեռ այն տղաներնեն, դպրոցականները, որոնք ասում էին «այո, սըր» ն Համաղգեսուի դլլարկնե՞ր դնում: Ցերեկը դեռ կարող էր պատասխաԽել՝ տյոյ բայց խավարը ն մաճացու սարսափն ասում էին՝ ո՛չ։ Մթան մեջ պառկած, նա գիտեր, որ ավելորդ է: Ռրտն իմ խելբը գլուխս էւ նա այտը բսեց քնին, առնելով աղի, քրտինքի ն քարքացսժ կեղտի կծու Հոտը: Առջնում, ձախից, շնչում էր օվկիախոսը, մեկ քաշվելով ցած, մեկ նորից եռալով վարդագույն սալի վրա: Ամրոցիճակառակ կողմից ձայներ էին գալիս: Ուշադիր ականչ դնելով, շեղվելով ծովի օրորից, Ռալֆը զանազանեց ծանոթ կշոույթը: Փաղզանին մորթենք, կոկորդը ճղենք, թափենք արյունը վայրենիների ցեղի պարում էր: Քարե պատից այն կողմ ինչ-որ տեղ մութ շուրջպարն է, պալծառ խարույկը ն միսը Հիմա նստած ըմբոշխնում էին ուտելիքն ու իրենց ապաճովությունը վալելում: Ավելի Մոտիկից մի ձայն լսելով, նա ընկրկեց: Վայրքնիները մաղլցում էին ժայռի գագաթը, լսվում էր նրանց խոսակցությունը: նա մի քանի քայլ առաջ սողաց ն տեսավ, քե ինչպես կատարին եշմարվող ուրվագիծը խախտվեց ն ընղլայնվեց։ Ամբողջ կղզում միայն երկու տղա այդպիսի ձայն ե շարժուձն ունեին: Ռալֆը գլովւսն իջեղրեց արմունկներին, «այտնությունը արդեն ցեղի անդամ էին, ցավոտ խոցեց նրան: Սամներիքն էին իրենից: նրանցփրկելու ն նրանք Ամրոցը սլաճսրանում ցեղ չիմնելու Ճճույսերը կղզու մյուս ծայրում վտարանդիների --

--

փշրվեցին: Սամժներիքը մյուսների պես վայրենի էին դարձել, Խողուկըմեռած էր, իսկ խեցին՝ջարդոսիշուրթ:

Քիչ անց նախորդպաճակը ցած իջավ: Մնացած երկուսը ժայռի մուգ շարունակությունն էին,թվում: Հետնում մբ արզ վառվեց ն իսկույն չնչվեց նրանց շարժումից: աս-

Ռալֆը խարխափելովառաջ չշարժվեց: Աջից աղոտ չրի երկար տարածքն էր, ձախից ջրճորիպեսբացվումէր անՃանգիստ օվկիանուր: Ջուրն ամեն բոպեն մեկ մերկացնում էր մաճվան սալը ն նորից ծաղկում սպիտակ փրփուրով: Վերչապես Ռալֆի ձեռքը դեմ առավ վերն տանող ելուստին: ԴաՀակները ճիշտ հրա գլխավերնում էին, նունիսկ երնում էր ժայռի եզրից ցցված նիզակի ծայրը: նւսշատ կամացուկ կանչեց:

Սաժներիք... Պատասխան չկար: Հարկավորէր ավելի բարձր կանչել, Քայց դա կարող էր գրավել խարույկի մոտ քեֆ անող շեր--

ւավոր թշնամիների ուշադրությունը, նա ատամները սեղմեց սկսեց մագլցել վեր, շոշսփելով գտնելով 4ենակետերը: Գանգինախկին ցիցը խանդարում էրչ բայց նա ոչ մի գնով չեր Ճրաժարվիիր միակ ղզենթից:նա ճամարյա ճառսավերկմակարդակինե նորից կանչեց: վորյակների ն

Սամներիք...

--

Լսվեց վախեցածմի ճիչ

ու

խլրտոց: ծրկվորյչակներն իրար

սեղմված ինչ-որ բան էին բարբոսջում: նս եմ,

--

Ռալֆը:

որ նրանք տագնապ կկանչեն վախենալով,

կփախչեն, վեր ձզվեց, մինչն որ իր ուսերն գլուխը երնեացինժայռի վրաս Թնատակից,ճեռու ներքնում, նշմարվում էր սալի վբա փրփրող չուրը: նա

ու

ու

Ռալֆըո երանք թեքվեցին Վերջապես ես եմ, ես,

--

առաջ

ն

աչբերը անկեցին

ճրա դեմքին:

Մենք էլ ասեցինք...

--

--

Կ.

չիմացանք ինչ էր...

ՎիլյամԳոլղինզ

-.

«ոթ

--

կարծեցինք...

սս

նրանքՀիշելին իրենց նոր ամոթալի պատկանելությունը: կաէրիթր ոչինչ չասաց, բալց Սամը փորձ արեց պարտթը ւռարել:

Թող գնա, Ռալֆ: Գործչունես...

--

նա --

նրզակը ճոճեց, կատաղություն սլատկերելու: Ռաղդ քաշի, Ճասկացա՞ր:

էրիքն ի Համաձայնություն գլխով արեց ն նույնլես նիզակով օդր ծակեց Ռալֆը 4ննվել էր ձեռքերին ն անզից չէր շարժվում:

ես էլ

--

ձեր երկուսիդ մուտ էի դալիս...

այգ բում ցավը, նա Բառերնանկարողէին արտաճայտնել լոնց: կայժկլտուն աստղերըցրվեցին պար եկան երկնաու

կամարով մեկ: Սամն

--

անհճանդիստ չարժվեց

Հորս արն, Ռալֆ, լավ կանես գնաս

Ռալֆը նորից նայեց նրանց:

Դուք իսկի ներկված էլ չեք, ո՞նց կարողացաց...

--

Թե

ցերեկով լիներ... եթե ցերեկ լիներ, նրանք ամոթից գետինը կմտնեին: Բայց այժմ մութ գիշեր էր Առաջինը սկսեց էրիքը, ապա նրանք երկուսով շարունակեցին իրենց տարափոխիկխոսքը: որ

--

-Շ

-.

--

Թող գնա, քո Համար եմ առում... իրբանք մեղ զոռով ստիպեցին,տանջելով... սաթ Ով, Ֆա՞քը։

Ի՛նչ ուք...

նրանք մուռ բերվեցին կ ձայներն իջեցրին: --

--

Ցրվի, Ռալֆ... Սրանքվայրենի են... ղոռով ստիպեցին... Կա.

աս

դիմանալու բան չէր...

Այս անդամ Ռալֆի ձայնն էլ էր ցածր ն կարծես խեղգվածս Ախըես ի՞նչ եմ.նրանց արել: ես նրան Ճավանում էի... Ուղում էի, որ խրկվենք... --

Աստղերընորից ցրիվ եկան երկնքով մեկ, էրիքը գլուխը քափ ւվեց: եռւսնդուն վսի, Ռալֆ, դու էստեղ իմաստ մի վնտրիւ Տենց բաներն անցան... -- Առաջնորդի Համար դարդմի արա... --

--

--

-Հ.

--

վերջը

ասեց,

Գա

թող գնա, թե չէ բանդ բուրդ կլինի:

Առաջնորդն ու

սա

իրանքքեղ

ատում

են,

Ռալֆ, Մաքներինդրել

են

թո

տալ:

վաղըդուրս 9եմմանում: որ

էղ

որսը

-Շամենք շպրտենք ոնց --

Ռոջըըը:..

Ռոջրրը...

ձայ

են գալու

քո

որսիս

Ռալֆ, Ֆաքը, ղե, Առաջնորդը, վտանգավորէ լինելու... Ու Հետո,

պիտի շատ զգույշ որ խողի վրա:

լինենք

ու

նիզակները

Պիտիկղզու մի ծերից մյուսը շարքով ցրվենց...

էդպես առաջ գնանք... ամինչն քեղ չգտնենք: րւ պիտիիրար ձեն տանք, սրա պես. էրիքը գլուխը բարձրացրեց, ն ափով բերանին խւխելով, Հնդկացիներիմարտական ճիչը Հիշնցնող մի թույլ ձայն արձակեց: ժետո սկսեց վախեցած շուրջը նալել: --

աու

--

--

--

Դրապես...

մնենակթե, իճարկե,ավելիբարձր Քայց ես ախր բան չեմ արել,-- բորբոքված շշնջաց Ռալֆը,չ-- ես մենակ ուղում էի խարույկը վառ պաճել: նա մի սլաճ լոնց, քշվառ մտածելով վաղվա մասին ն գլխի ընկավ ամենից կենսականճարցը տալ: --

սա

--

իսկ Հետո դուք... Ռալֆը չկարողացավ իրեն ստիպել պարղարանել: Բայց --

Հբայնությունը ն վախը նրան խթանեցին: -- Որ ինձ գտնեն, ե՞ն: են անելու: նորից փրփրեց մաճեշկվորլակները լուռ էին: ներթքնում վն սալը:

ի՞նչ են... Տե՛ր Աստված,սովից սատկում ասես ճոճվեց երա տակ: աշտարակն Քարն Ասում եք ի՞նչ... --

Ինձ

եմ...

--

երկվորյակները խուսափեցինուղղակի պատասխանից, Շու

արա գետ, Ռալֆ: ում: ճամար ենք ԻնչքանՀեռու մնաս, էնբան լավ Հետս չե՞ը դաւ երեքովմի բան կանեինք: Մի սղաճ ընդմիջումից Ճետո Սամը խեղդված ձայնով

--

--

Քո

ւս

--

--

ասաց:

Գու

--

--

ա.

Ռոջըբինչգիսհս: ինքն աճավոր է... էլ, իրանք երկուսով... Առաջնորդն

նե... սարսափի ՄենանԹե Ռոջըրը... երկվորյակները քարացան. ծեղի կողմից ինչ-որ մեկը վեր էր բարձրանում: Գալիսէ մեզ ստուգելու Շուտ արա, Ռալֆ: Պոտրասովելով իջնել, Ռալֆը կառչեց Պանդիպումից վերջին օզուտր քամելու առիթից: ես էս մոտերբում եմ պա4ճմոնելու, էն թավուտում,-սպաճեք, էնալես որ իրանց էղտեղից «եռու շշնջաց նայ-կյանքում գյխի չեն ընկնի էդքան մոտիկ նայել... Ոտնաձալներըդեռնս շատ չէին մոտեցել: Սամ, ինձ բան չե Լենի,Հէ՞... երկվորյակները լռում էին Աոյ-- Ճանկարծ ասաց Սամը,--Վերցրու Ռալֆըճանկեց հրա խոթած մսի պատաոլո Ասեքէլի, որ ինձ բռնեք, ի՞նչ եք աննլու: Վերնումլռություն էր. Ռալֆն ինքն էլ էր զգում, որ ծրն անմտություն է: նա ժայռի պոունկից ցաժ իչավ Ի՞նչ եք անելու... Քարե աշտարակի կատարից լսվեղ անմեկնելի պոոոասխանը: Ռոջըըներկու կողմից մի փայտ էր սրել. Ռոջբըն երկու կողմից մի փայտ է սրել: Ռալֆը ոթնում էր վրան ինչ-որ իմաստ ճաղորդել, բալց ապարդյուն: նա իր իմացած բոլոր Ճճիշոցները, կատաղության մի մտաբերեց --

Կա

-.

աճ

ու

ս...

--

--

--

--

--

ասա-

--

--

պոռթկումով,

վերածվեց Հորանջի: ինչքա՞ն կարելի էր

որը

առանց քնելու դիմանալ նա հրազեց ճերմակ սավանովմի

անկողին, բայց շրջապատիմիակ ճերմակությունըծովի կաթնազույն փրփուրնէր այն սպիի վրա, որին ընկել էր Խոզուկը: ամենուր Խոզուկն

դարձել իմա

էր, ճանդիստ չէր տալիս,

խավարի ն

չրից

դուրս

աճարկու էր

մաճվան ստվերի ննրբու եթե

Խողուկը

դլուխը ղատարկ... Ռալֆը անքաց ն

գար,

Ճորանջեց փոբրիկի պես:

փայտին:

Հձենվեցձեռքին բոնաժ երերալով,

նորից պրկվեց. Ամրոցիտանիքից ձայներ լսվեցին Սամներիքնինչ-որ մեկի ճետ վիճում էին: Փա՛ոք աստժոլ բարձր խոտն ու պտերներնարդեն մոտիկ էին, Այսսեղ կաբելի էր մնալ մինչն տոավոտ, երբ կողքի քավուտբ պետք կգար որպես թաքստոց: ԱՀա, հրա ձեռքը դիպավ խոտին, գիշերելու տեղը, ցեղից ոչ Ճեռւուս խԽործրդավոր գերբնական ուժերի աճին չդիմանալու դեպքում կարելի էր ձուլվել մարդ խմբին, նույնիսկ եթե... արարածները նա

եթե ի՞նչ: Երկու կողմից սրած մի փայտ: ձետո՞ ինչս նրանք արդեն հիզակաչճարելէին իրեն վրիպել, միայն մեկն էր կպել. Թերենսայս անգամ էլ վրիպեին ու

պպղեց երկար խոտերի մեջ, Հիշեց Սամի տված ժիոր ագաճորենՃարձակվեցպատառիվրա: Ուսելու ընքացքում նորից ձայներ լսեց՝ Սամներիքիխուճապաճար,ցավագին դգոռոցները,զայրացկոտ բացականչություններ: Ուրեմն Նա

ն

միայն ինքը չէր նեղն ընկել՝ երկվորյակներից առնվազնմեկե բանը բուրդ էր: Զայներըթուլացան, տեղափոխվելովժայ-

դադարեց դրա մասին մտածել: շոշափեց զով, փափուկ տերնեները,ճիշտ թքավուտի Ձեռքով ռի Հակառակ կողմր,

ե

նա

Հենց այստեղ էլ կքնի: հսկ վաղ առավոտտատույցներում: լույսի Հետ կմագլցի թավուոը: կխցկվի ծուլան, առաջին Ճումուռ

բների արանքով, կսողոսկի ն այնքան խորը կծպովի,

միայն իր պես ճկուն մեկը կկարողանաճասնել: իսկ ելե Հանի էլ, նիզակի Հարված կուտիւ ԱՀա այդպես կքաբեվի, կողքով կանցնի, մարտականճիչերով կդնեա կղզու որր Խռրթր. ն ինոր (մնա աղատ. որ

նա մի բիչ էլ

խորացավպտերներիմեջ, ձողը դրեց կողՔին կուչ եկավ խավարի մեջ: Պետք է անպայման 4իշել ն լույսր բացվելու, պես արքնանալ, վայրենիներին բոլոլնլու ճամար: Ռալֆը չնկատեց, թե երբ եկավ խորը քունը ն երան ներքին ղառիքափլանչով ցած դլորեց: ն

ն, դեռ աչքերը չբացած, լսեց մուռիկից եկող Արքնացավ

մի ձայն։ Մի աչքը բացելով, դեմքի կողջին փոքրիկ Հողաթումբ տեսավ ն մատներով նրանից կառչեց: նա Ճաղիվ «ոասցիրեց Հասկանալ, որ գաճավիժելու ն մաճվան մշտնջենական մղձավանջն ավարտվել է, ն արդեն առավոտ է, երբ ձայնը հորից լովեց։ Դա «նդկացիների ճիչի պես մի աղաղակ էր, որը լսվեց սկղբում ծովափից, ապա՝պակասճեռվից ն, վերչապես՝ Համարյա կողբից. Աղաղակրընրա կողքով անցավ կղզու մի ափից մյուսը, քոչող ճայի կանչի պենս: Առանց մտածելու վրա ժամանակ կորցնելու, Ռալֆն իր ձողը ճանկեց հ պտերների միջով նետվեց Հետ: Հչաջորդակնքարքին նա արդեն դալարվելով մխրճվում էր քավուտը, ճաղզիվ լխույս Սմեն կողմից տալով իր կողմը եկող վայրենու ուռքի տակից: ն դոփյուն էր լսվում, Անճայտ վայրենին շրմփոց, թրխկոց կրկնվեց երկու անգամ արձակնց պայմանական ճիչը, որը

նրա աջից, առա՝ ձախից ն մարեց Ճեռվում։ Ռալֆը սսկված կուչ եկավ

ն որոշ

ժամանակ այլես ոչինչ չէր լսում:

Վերջապեսնայեց շուրջը Անչուշտ այստեղ նրան ոչ ոբ չէր բոնի, կարելի էր անդամ ասել, որ նրա բախտը բերել էր:

Խոզուկին սպանած վիթխարի ժայռաբեկորը, վեր ցատկելով, բնկել էր քավուտի ճիշտ կենտրոնը, մի բանի բայլի վրա

ջախջախելովեղած-չեղածը: Խցկվելովայդ բացվածքը, Ռալֆոն իրեն ապաճով ն իմաստուն վչշրված բների միջն

ն

զգաց:

նա

զգուշորեն նստեց

ժինչն որսն անցնիեր սկսեց սպասել,

կողքով: Տերեներիմիջով վեր նայելով,

նա

ինչ-որ կարմիր

բան նշմարեց: Ամրոցիկտուրն էր, Ճեռավոր ն անվնաս, նա ցնծագին շուռումուռ եկավ, Հարմար դիրք ընդունելով, ակրն-

կալելով լսել որսի Հեռվում մարող ձայները:

Սակայնոչ մի ձայն չէր լսվում: Բոպեներնանցնում Էնն,

ե

նրա ցնծությունը Ճետզճետեխամրում էր կանաչ ստվեր-

Կերջապեսնա մի ձայն լսեց՝ Ջաջինը, --

ձժաստատ

բայց

խլացած:

գիտե՞ք:

Վայրենին, որին դիմում էին, ոչինչ արեց:

չասաց,

երեի գլխով

ավեց Ռոջբրիձայնը: --

Տես Հա՛,

թե մեղ էշի տեղ ես դրել...

նույն ակնթարթին մի տնքոց լսվեց ն ապլա՝ցավագին մղկտոց: Ռալֆն ակամա կջվեց։ Երկվորյակներից մեկն այնտեղ էր, թավուտի եզրին, Փաքի ՌոջըրիՀետ: կարողէ ուրի՞շ տեղ էր առում: ու

--

երկվորյակընորից տնքաց ն մղկտացս --

--

Հաստատ

էստեղ է՞ր ուզում պլաճմտնել: Հա, վա՛խ, Հա՛ ասեցի...

Ծառերիարանքիցարծաթաճունչծիծաղ լովեց: Ուրեմնգիտեն: Ռալֆն իր ձողը վերցրեց ն պատրաստվեցկովի: Բայց նրանք է՛նչ պիտի անեին, որ: Մի շաբաթում Հաղիվկարողանային թավուտում արաճետբացել,իսկ ով որ փորձեր մենակ ներս սողոսկել, թող Հետո չնեղանար: նա բքամատով նիզակի սրությունը ն մաղձոտ քմծիծաղ տվեց. Ով փորձեց խցկվեր, մի լավ ճարված կուտեր, խողի պես ձայնը գլուխ

գցելով:

նրանք ետ էին գնում դեպի Ամրոցը նա լսեց ճեռացող ն ինչ-որ մեկի քրքիջը ոտնաձայները եվ նորից այդ բարձր, Քոչնանման ճիչը, որն անցավ-գնաց շարքով մեկ: Ուրեմն ոմանք մնացել էին նրան 4Հսկելու:իսկ ժլուսնե՞բը... երկար ու ճնշող լռություն տիրեց: Ռալֆը Հանկարծ գիկրծում է նիզակի կեղնլը: Նա ուսքի կանգնեց ե նւ.յեց Ամրոցի կողմը: Նույն սլաՀին կտուրիցլսվեց քաքի ձայնը: տանցեց,

որ

երեք, չորո, Հո՛ւպւռուր: ժայռի դադաթին կանգնած ապառաժներիցմեկր վայրւնապես, վարագույրի նման, իջավ, կասլույտ երկնջի ֆո--

ե

երն ուրվագծելով վայրենիներիստվերները: Գետինըցնցվեց, ն ասես ժի ճսկա ձնռք օդը պատոնց սրընթաց սուլոցը, ասլտակեցքավուտի եզրը. Ապառաժըչ դղրդալով ու ամեն ինչ խչրելով, թավալգլոր սլացավ ծովափի կողմը, Ռալֆի գլխին տաշեղներին տերնների անձրնեթափելով։ Վայրենինենրնուրախ աղաղակում էին քավուտի եզրին:

նորիցլռություն տիրեց: Ռալֆը մատները դրեց բերանը ն կժեցւ վերնում տեղից պոկելու ենթակամիայն մի բեկոր էր մեացել, բայց այն մի կես տան չափ կլիներ, մեքենայի, տանկիչափ: նա սարօըոազղու ձատակությամբպատկերացրելայդ բեկորի 4ավանական ուղին. Դանդաղտեղից պոկվելով, ելուստից-ելուստ խփվելով, այն վիթխարի չոգեգլանիպես կգլորվեր պարանո-

ցով մեկ.

4ո՛ալ տուր, էլի՛, էլի՛' Ռալֆն իր նիզակը ցած դրեղ նե նորից վերցրեց: նա ճակատից դայրացկոտ Հետ քաշեց մազերը, երկու ճապճեպ --

քայլ Քր

արհց փոքրիկ բացվածքում, ասլա «ճետ գնաց Հառեց Ճյուղերի կուրված ծայրերին,

ն

ճայաց-

Առայժմ ոչ մի ձայն չէր գալիս: նկատեցիր կրծժքավանղակի Հաճախակիկծկուժները ե Խիստ զարմացավ: կենտրոնիցքիչ ձախ պարզ երնում էր սրտի բաբախոցը: նիզակը նա նորից ցաժ դրեց: նա

երեք չորս,Ճո՛ւպ տուր: երկարու զիլ ցնծագինաղաղակներ:

--

կարմիր ժայռին մի բան ճոնղաց, գետինը վեր ցատկեց սկսեց կանոնավորցնցվել, դղրդոցը գնալով սաստկացավ Ռալֆը շպրտվեց վեր ն ցած ընկավ, կոտրված ճյուղերին ն

խիվելով։ Աջից, ընդամենը մի քանի մետր ճեռավորության վրա, ամբողջ իււվուտը բեկվեց ցած, Հողից Ճոնչալով դուրս պրծան արմատնեերըո չլես պտտվելով, կողթից Ջաղացքարի դանդաղ գլորվեց ժալոաբեկորը: Ասա, փղավայնլ ծանրուԹյամբչայն Հանգիստքավալ տվեցծովի կողմը:

Ռալֆը ծունկի իջավ ճմլված Հողին ն սպասեց, մինչն գետինը ղաղարի դղրդալ: Վերջապեսսպիտակճեղբվաժ կոճ200

ղերը: փշրված ճյուղերը ն թավուտի չիլաչփոթը վերջին անդամ ցնցվեցին ն տեղն ընկան, Ռալֆի կուրծքն ասես մամլիչի տակ լիներ: Ամեն

ինչ խաղաղվեց' Բայց՝ ոչ լրիվ: Դրսում փսփսում էինլՀանկարծաջից թա-

վուտները երկու տեղում ցնցվեցին, երնաց նիղակի սուր ծայբը: Խուճապաճար,Ռալֆն իր ձողը ամբողջ ուժով մխրճեց այդանհղ: --

Վա՞խւ

ձեռքում թպրտաց։ ն նիզակը -- Ո՛ւֆ, ո՞ւֆ...

նա

այն

ճետ

քաշեց:

Դրսում ծագած իրարանցման մեջ ինչ-որ մեկը Հեծեծում էր Ապա կատաղի վեճ բոնկվեց, մինչ վիրավոր վայրենին շարունակում էր տնքալ: Հետո լռություն տիրեց, ն ժի ձայն, Ֆաջինըչէր, ասաց:

Տեսա՞ք, ՍածցիՀէ՞, որ ինքը վտանդավոր է: Վիրավորվայրենին նորից տնքաց: Հիմա՞ ինչ է լինելու --

Ռալֆը պինդ սեղմեց ծամծմած նիզակը, մաղերը քաիվեցին ճակատին: Ամրոցի ուղղությամբ մի քանի քայլ այն կողմ ինչ-որ թեխչոց էր լսվում: Ապա մի վայրենի ապշաճար բացականչեց՝«Ձէ՞ Հաջ, ե ղապված քրքիջ (ավեց, Ռալֆն ատամները բացեց

ն

գոմոաց

այդ

կողմը, նիզակըբարձրաց-

Ֆձլով։ Ապասկսեց պպզած սպասել

Անտեսանելիխումբը նորից

նա

տարօրինակմի ՀԲշյուն լսեց, որը շուտով վերածվեց բարձր շառաչի, ասես «ձՀկը բացեր ցելոֆանի ճակա թերթերի ծալքերը, կԿողքում էրձտաց մի ճյուղ ն Ռալֆը խեղդված ճաղաց: Տերեների աբանթից սպիտակ նե դեղին քուլաներով ծուլս էր ծորում, քրքջաց:

Խավերնի երկնագույն կարկատանըմթնեց «յշ »բդեն ծփում էր նրա շուրջբոլորը:

Ինչ-որ մեկն ուրախ ծիծաղեց, ն մի ձայն Ծո՛ւխր

ն

շուտով ծուիոն

դոռացւ

-.

՛

Ռալֆըթավուտի միջով սողոսկեց անտառիկողմը, 4նաբավորին չավ սեղմվելով գետնին, որ ծուխ կուլ չտա: Թավուտի ն անտառի միջն մի նեղ բացատ էր մնացել, որտեղ

կանգնածէր նիզակով զինված կարմրասպիտակշերտերով փոբր մի վայրենի: նա Հաղում էր

ն

ձեռքով տարածում

քերի կողքի ներկը, փորձելով ծխի միջով ինչ-որ բան հել, Ռալֆը կատվի պես առաջ նետվեց ն մոլտոցով

աչ-

տես-

ցած

իջեցրեց իր նիզակը՝վայրենին երկու տակ եղավ Թավուտից աղաղակներլսվեցին, ն Ռալֆը վախի արագությամբ սուրաց

թփուտներիմիջով: Նա խոզի աբաճետ դտավ, ն դրանով վազեց մուո ճարյուր մետր, ապա կտրուկ թեքվեց մի կողմ: Հետնում կղզին կրկին Հատեց պայմանականճիչը, ն առաննա Հասկացավ, որ դա ձին մի ձայն երեք անդամ դոռաց: անցնելու աղդանշաննէր, ն տեղից ։վոկվեց ու սուրաց այնպես, որ կուրծքը սկսեց այրվել" Հետո ժի Թի տակ նետ-

առաջ

Նա լեզվով տնտղեց վեց գետնին, շունչը տեղը բերելու ատամներն ու շուրթերը, ե Ճճեռվումնորից լանց ճետապընդողների կանչը: ծառ բարձրանալ, կարելի էր անել: 0րինավ՝ չրջաճայաց լուծում չէր լինի: եթե գոննին, նրանը

Դեռ ինչ ասես բայց

դա

կմնար միայն Հեշտ

ու

ճանգիստսպասել:

երտնի մտածելու ժամանակլիներ:

նորից նույն Հեռավորությունիցկրկնակի ճիչ լավնց ն Ռալֆը գուշակեց նրանց ծրագիրը: Անտառում խճճվող վայրենին սլետք է կրկնակի կանչ արձակեր, ն ամբողջ շարքը կանգնում էր երան սպասելու: Այդպիսովշղթան չէր խախտվում ն կղզին ծածկում էր մի ափից մյուսր Ռալֆը Հիշեց նրանը շաբբը 2եշտությամբ ճաղթաճարածվարաղին: Շայքաճեղ դեսլքում կարելի էր նրանց մոտ թողնել, շղթան սլատռել ն փախչել: Բայցո՞ւր: նրանք շուռ կգային ե նորից կարըրեին կղզին: Վաղ քե ուշ Հարկավորկլիներ ուտել կամ քնել: նա կաբթնանար չորս կողմից ձգվող ճանկերի օղակում ն նրա մեծ հնտորնականջը կմնար:

Ուրեմն ի՞նչ անել: Սա՞որ բարձրանալ, քե՞ վարազիպես երկուտարբերակնէլ սոսկալի էին,

շղթան Էեղթել:

նոր ճիչից նրա սիրտը թրթռաց, վեր ցատկելով, նա նետվեց օվկիանոսի կողմը, անտառիամենախիտ մասը,մինչն խքմճվեց կախվեցլիանաներիմեջ,

նա այդոլես մի ջիչ ժնաց, միայն ձկնամկաններնէին դողում: Ա՛խ, երանի դադար լիներ, մտածելու ժամանակ: որ

ու

`

Աճտա, նորից, զիլ ու անխուսաիելի,մի ափիցմլուսը գլորվեց մարտականճիչը: նա ձիու սլես ընկրկեց ն հորից գլթքան գետնին կորույս առաջ վաղնց, մինչն որ շնչասսպլառվելով նեւլովելցինչ-որ ս։լտերներիտակ Շա՞ռը, նր շղթան ճեղբեքը: նա շունչը տեղը բերեց, բերանը սրբեց ն իրեն ճրամալեց ճանգստանալ:Այդ շղքայում ինչ-որ տեզ նան Սամներիքն էին՝ սրտները ճմլվելով։ Այսինքն, ի՛նչ իմանաս: Ամեն դեպքում նա կարող էր երկվորչլակներիվոխարեն դեմ առնել, ասենք, Առաջնորդին, կամ դաճիճ Ռոջբբինս

Ռալֆըթճճված մազերը ճետ քաշեց

բեց քրտինքը:

նա

ն առողջ

բարձրաձայնասացւ

աչքից սբր-

Մտածիւ

--

Ո՞րնէր ոզջամիտընտրությունը: Ոչ

կար, Խոզուկը

խելոք րաներ ասերչ ոչ ժողովը, ամեն ինչ մարդավարի քննարկելու ճամար, ոչ խինցուպատիվը -

որ

Մտածիւ

Ամենիցշատ

նա ճիմա վախենումէր ուղեղում ճայտնվող գմբոյացնող փեղկից, որը կարող էր սքողել վտանգի զգա-

ՏՋումը:

երրորդտարբնրակնայնպեսթաբնվելն էր,

որ

շղքան նրան

չեկատեր ն վիայլով անցներ: նա գլուլը

վեր տնկեց ն ականջ դրեց: նախորդաղմուկի ֆոնին նոր ձայն էր ավելացել,թավ մի գոմոռոց,ասես անտառն էնջը զայրացած լիներ նրա վրա, ձայն, որին, ինչպես ապակուն, սաճմոկեցուցիչ ճոնչյունով քսվում էին որսորդների ճիչերը: նա այդ ձայնն ինչ-որ տեզ արդեն լսել էր, բայց վեբչիշելու ժամանակ չուներ

Շղթանճեղքել"

Շառր: ու թողնել,որ անցնեն: Թաբնվել

Ճիչերից ժեկը ճամարլա քթի տակ լսվեց, նրան ոտքի նետելով ն մղելով առաջ, փշերի ու մորու խփփերիմիջով անտառն ընդճատվեց, ն նա դուրս թով այն նույն Հանկարծ

բայց գանդի մետրանոց ժպիտն այժմ ոչ թե կաերկնջին էր այպանում, այլ քմծիծաղ էր տալիս ծխի բանձր ամպերին: Ռալֆը ննտվեց առաջ, ծառերի տակչ ճասճոնղյունի աղբյուր կանալով Սխով երան թաքստոցից դուրս քշելով, որսորդներըՃրդեճել էին կղզին, բացատը: պույտ

ծառ Թաջնվելը

բարձրանալուցլավ էր, որովճետկ Հայտնհաբերվելուդեպքում դեռ կարելի էր շղքան պատոել:

Ուրեմն պետք է թաքնվել: Հետաքրքիրէ, խոզը ղրան Հավանություն կտա՞ր, թե՞ ոչ։ Ռալֆը, չգիտես ում, ծամածովեց: Գտնել անտառիամենամութ, ամենախուլ ծակը ե սպրդել մեջը Շարունակելով վաղել, նա սկսեց նայել շուրջը: Արնիշողբերը պար էին գալիս նրա վրա, կեղտոտ մարմնով ոսում էին քրտինքի շողշողուն առվակները: Ճիչերը թուլացան, մնացին ճեռվում:

Վերջաղեսնա դտավքիչ քն շատ ճարմար մի տեղ, ասենք, ուրիչ ընտրություն էլ չուներ: Թփերին լիանաների խառնիճաղանջ միաճլուսությունը ստեղծել էր դետնից կես մետրից պակաս բարձրույյան վրա սփովող անլուսաքափանց ժի ծածկ, որն իր տարածքով մեկ ծածկված էր ցողուններովն բներով: Այդ ծածկի ճիշտ կենտրոնի տակ սողալով, կարելի էր

շատ

լավ թաջնվել,

ե

ղնո կողթից էլ Ճինգ մձար տեղ

կմնար: եթե վայրենին նույնիսկ ճպվեր գետնին ն ներս վեր, միննույն է, խավարընրան ոչինչ թույլ լէր

դեպքում վատագույն

դեռ

մնում

շղթան ճեղքելու, |սարբստալու քեր:

էր նրա վրա ն Հետ

տա

նա-

տեսնել:

ճարձակվելու,

վազելու ճնտրավորու-

Զգուշորեն,ձողը ճետնից քարշ տալով, Ռալֆը ցողունների արանքով սողոսկեց հերս ն պառկեց կենտրոնում, ականջ ւֆծլուի

Հրդեճը տարածվել էր: Ռալֆը կարծում էր, «ոնղյունը թողել էր Ճեռվում, բայց այն անշեղորեն մոտենում էր. Ասում նին, չէ՞, ռր ճրղեճն ընդունակ է վաղող ձիուց առաչ ըրնկ204

նել, Պառկածտեղից Ռալֆն ի վիճակի էր տեսնել մոտ «իսուն մետր տարածությամբգետնին շաղ տրված արեի ւլայ-

բծերը. Մինչ նայում էր, բոլոր բծերը քարքեցին։ Դա այնքան էր Հիշեցնում անիծյալ փեղկի տատանումը,որ նրան մի պատ թվաց, թե լույսերն իր ներսում են թարքում: Սա-

ծառ

կայն բծերը սկսեցին ավելի «Հաճախակի թարթել, ապա խամրեցին ե բոլորովին ճանգան, Մխի Ճակայածավալ զանգվածը կղզին արնից վարագուրեց։

Անգափեթե որեէ մեկր նայեր իիինրի տակ ն պատա4մամբ եշմարեր մարդկային մարմինը, գուցե ճենց Սաժներիքը լինեն ն ձնացնեն, Յե ոչինչ չտնսան ու ձայն չճանեն։ նա այտը սեղմեց չոկոլադազույն ձողին, լիզեց չոր շուրթերը ե աչքերը փակեց: Թավուտիտակ Հոլը թեթեակի թրթոում էր, կամ դուցե դաս մի թույլ ձա՞ յն էր, «րդեչի ճռեդյունի ն ռրսորդների ճանկոող աղաղակի ֆոնին աննչմարելի՞ս

Ճիչերիցմեկը մոտիկից լսվեց: Ռալֆն այտը Ճողից կրտրուկ պոկեց ն նայեց խամրող լույսի կովմը։ երեի արդեն Հասնում են, մտածեց նայ ն սիրտը սկսեց բաբախել: Թաքերվել։ շղթան պատոնլ, ծառը բարձրանալ, ո՞րն էր, այնուամենայնիվ, լավը: Պետքէր ընտրել, նորից փորձելու Հնարամորություն չի լինի: Հրդեչը մոտեցել էր, Հրաձգության պես ձայները ծագում էին Հաստ ճյուղերի անդամ ամբողջ ծառաբներիպալթյուններից: Տիամարները, ճրդետը ռր ապուշները՝ ըաստագլութ մրգատու պուրակը վառի, վաղն ի՞նչ են ուտելու:

Ռալֆն անճանզիստշուռումուռ եկավ իր նեղ անկողնում: արդեն չէր մեացել, Ի՛նչ կարող էին իրեն Հժետո՞ անել: Մեժե՞լ։ ինչ: Սպանե՞լ,երկու ծայրից սրած բան կռրցնելու

փայտ:

Համարյաականջիտակ լսված ճիչերից նա վեր թռավ: Եիղակով զինված շերտավոր մի վայրենի

կանաչ թավուռից

էր նրա թաքստոյին, Ռալֆը մատներով լինել, ռեղմեց Հողը. Պետք էր ամեն բանի պատրաստ

աբագ

մոտենում

Ռալֆը սկսեց շոշափել նիղակը, որպեսզի սուր

ծայրն

-շՐ

առաջ

ուղղիչ

բայց

է սրված:

պարզվեց,

որ

իր փայտը երկու կողմից

տասնճինգմետր թաքստոցինչճասնելով, կանդ Վայրենին, առավ ն արձակեց ոլայմանական ճիչը: «Հանկարծճրդեճի ճոռնդյունիմեջ սրտիս բաբախոցը մուտ եկավ, գոտկատեղից վեր այլես չերնեաՎայրենին չով: Աճա նրա նիզակի կոթը: Այժմ միայն ծնկներն էին երվում: 9Չզոռալ: մի երամակ ճվճվալով դուրս քռավ վայրենու4եԽոզերի տեի թփուտներիցն անտառ նետվեց: Թռչուններնաղաղակում էին, մկները՝ ծվծվում, փոքրիկ թովոան մի բան ցատկեց ծածկի տակ ն պաճ մտավ: Վայրենին Ճասավ ծածկի եղրին ն կանգ առավ, պայմահական ճիչն արձակելով: Ռալֆը ոտքերը ներս քաշեց ն Հճենվեցծնկներին: երկու կողմից սրած ցիցը ձեռքում դողում էր, մեկ երկարում, մեկ կարճանում, քեթնանում, ծանրահում, նորից թեթնանում, Ափից-ավփ նորից սավառնեց մարտականճիչր: Վայրենին ծունկի իջավ: նրա 4ետկում անտառիխորքում արդեն ցոլքեր էին նշմարվում: ԱՃճա մի ծունկը խրվեց Ճճողիմեջ, աճա՝ մյուար: Երկու ձեռքը: նիզակը:

Դեմթը:

վայրենին Հայացքը Հառեց խավարին, կողքերից նա դեռ ինչ-որ բան նշմարում էր, բայց ոչ մեջտնղում: Այստեղ մուէը թանձր էր ն անթափանց:Վայրենին դեմքը կնճռոտեց, ջանալով վերծանել խավար:

վայրկյաններըերկարեցին:։Ռալֆը նայում էր ուղիղ վայլ-

բենու աչքերին

Ջղոռալ: Դու ան

այման

կվերադառնաս: Տեսավ: Ստուզումէ: Սրածփայտուր Ռալֆը գոռաց: Վախիը,ցասումից, վճատությունից: նրա ուռբերն ուղվվեցին, դոռոցը վերածնվեց անընդճատյ,փրփրած տուն

նե դուրս Նւս առաջ նետվեց, սլատոնց մացառուռը աղաղակի

պրծավ, գոռալով, մոլտալով, արյուն կաթալով։ նա ցիոն առաջ մղեց, ն վայրենին ցած գլորվեց, բայը չորս կողմից սղաղակելով արդեն ուրիշներն էին վրա տալիս: նա խույս տվեց վրան նետված նիզակից նչ ձայնր կտրելով, վազեց առաջ: Առջնումցոլացող լուլսերը մի ակնթարքում միաձուլվեցին, ճրդետի ճոնդյունը վերաճեց ամսլագոռգոռղղրդոցի, նե նրա դիմացի մեծ թիուտը վայրկենապեսբռնկվեց Ճճովտարաձն բոցով: նա նետվեց աջ, գլխակորույս վաղելով, ձախից կիզում էր չոդըչ ճիդեչը մակընթացությանսլնս գլորվում էլ: առաջ: Վայրենիների աղաղակըտարածվեց, տրոճվեց սուր, Հատու ճիչերի՝ որսը Հայտնաբերելու նշանը: Աջից մի դարչնագույն ստվեր ծլեց, բայց Հետ ընկավ, Բոլորըվաղում էին

խենթի սես ճչում: Ռալֆը լսում էր, թե ինչպես են նրանք մերճվում մացառներիմիչով, ձախից փոթորկում էր Հրդեը: նա մոռացավ իր վերքերը, քաղցը, ծարավը, մնաց միայն ն

վախը, թռչող ոռքերով ճուսակտուրվախը: որն անտառիմիչով սլանում էր դեպի ծովասիը:Աչքերի առջն մանը կետեր էին Թովոում, վերածվում կարմիր օղակների որոնք արագ լայէին ե տեսադաշտից լքվում. ինչ-որ մեկի ոտքերն ուժասպառվումէին այնտեղ, ներբնում, վայրենիներիխելաէր, Համարյա ծաժկում նրան կորույս աղաղակը մոտենում ոխ խորդուբորդ պոունկով, ուսքն արմատիխփելով, ն, լսելով ճետապնդողնայլթաքնց, նա տեսավ),քե ինչսլես բոցավառվեց ների ճիչը, վեր ցատկեց: նանում

Քոլիկըչ կրակը լիզեց նրա ուսը,

Վայր ընկավ

ն

գլորվեց

թերով ծածկելով, աղերսը:

գաղջ

առջնում փայլատակեցջուրը: ավազի վրայով, գլուխը

փորձելով կոկորդից քամել

ձեռ-

գթության

երերալովուտքի կանգնեց, կծկվելով նոր սարսափները ակեկալությամբ, ապա այքերը վեր բարձրացրեց նե տեսավ ճակասպայականգլխարկը: Գլխարկիվերնամասըսպիտակէր, կանաչ ճովանու վերնում ոսկեգույն թագն էր, խարիսխը ն Նա տեսավ սպիտակ կտավըչ ուսադիրոլսակըո տեբեների շարանը ձամաները,ատրճանակը: ոսկեզօծ կոճակների

զգքստի վրա՛

Ավավին կանգնած նավատորմիսպան ուշադիր ն չվարած վերնից նայում էր Ռալֆին: նրա Ճճետնում՝ լողափին էր խրված մոտորանավակիսուր բիթը, որը բոնել էին երկու նավաստի: նրրորդ նավաստին զնդացիրը ձեռբին կանգնած էր նավակի մեջ: մարտական ճիչը բեկվեց ն մարեց: Վայրըննիների

Սպանմի պաճ տարակուսանքովնայեց ձեռքն ատրճանակիկոթից «ետ քաշեց:

Ռալֆին,ապա

Բարեւ Քաշվելով իր խայտառակ տեսքից, Ռալֆը երկչոտ --

սլա-

տասխանել,

--

ձեղ, Բարե

Սան դլխով արեց,

ասես

ստունսւլով:

ինչ-որ

«արցի

սլատասիան

Զեղ ճետ չափաճասներ... մեծեր կա՞ն: Ռալֆը Համրորեն գլուխը տարուբերեց: նա ետ չրջվեց' կողափինկիսաշրջանովլուռումունջ կանդնածէին գունավոր --

կավով ներկոտած սրածայր փայտերով տղաները:

Քեֆ անողին քեֆ չի ճասեիչ-- Ասաց սպան: կրակը Ճասավ դարավանդինն աղմկոտ խժոռնցարմավենիները. Բոցի ինքնագլուխ ժի ծվեն ակրոբատի սլես ցաւտկեց ն լիզից-տարավ Հարթակիարմավների կատարները:Եր--

կինքը ան էր'

Սպանուրախ ժպտաց Ռալֆին: Մենք տեսանք ձեր ծուխը. ինչո՞վ էիք ղբողված: տնրա՞զմէր, ի՞նչ էր: Ռալֆը գլխով արեց: --

Պա-

Սպանուսումնասիրում էր իր առջն ցցված փոջրիկ խըրադվիլակին երեխային ան4չրաժեշտէր մի լավ լողացնել, մազերը կտրել, քիթը սրբել ն վերջերը մշակել չե՞ն եղել, Հուսով եմ' Դիակներչկա՞ն: Սալանվածներ Միայն երկուսը: Բայց ծովը նրանց տարավ Սպանկռացավ ն ուշադիր նույլեցՌալֆին: --

--

--

ծրկո՞ւսը:Սպանվա՞ծ:

Ռալֆը կրկին գլթաովարեց, նրա Հետնում Ճրկիզվում ն դղրդում էր ամբողջ կղզին: Սպան,որպես օրենք, կարողանում էր զանազանել, դիմայինը ճի՞շտ է խոսում, թե՞ ոչ նա կա-

մացուկ սուլեց: կողավին նոր տղաներ էին Հայտնվում, մանրառճեղներ, փոքրիկ վայրենիների պես դուրս ցցված փորներով: նրանցից մեկն ընդճուպ մոտեցավ սպային ն աչքերը բարձրացընց: --

նս...

ես...

եվ ուրիշ ոչինչ Փըրսիվալ Վիմզ Մեղիաընըապարդյուն ջանում էր Հիչշողությունից պեղել անճետ կորած կախարդական բանաձեր: Սպանթեբվեց Ռալֆի կողմը: Մենքձեզ կվերցնենք:Քանի" Հոգի եքս Ռալֆը գլութը տարուբերեց. Սպաննրա վրայով նայեց տղաների խմբին: Ջեր գլխավորնո՞վ է: ես հմ.-ասաց Ռալֆլո Բարձրաձայն Արտառոցքասակի մնացորդները գլխին մի պատանյակ, որի գոտկատեղիցկուսրվածակնոց էր կախված, դիմեց առաջ, Ճետո միւոքը փոխեց ն մնաց տեղում: բայց Մենք նկատեցինք ձեր ծուխը: Ուրեմն չգիտե՞ք,քն բոնի ճոգի եբ. --

--

--

--

--

Ոչ, սբրո Թվում էր,--

ունենալով ասաց սոլան, աչքի առաջ կղզին խուզարկելու Ճեռանկարը,-- թում էր, քն անգլիացի տղաները բոլորդ անգլիացի եք, ճի՞շտ է-- պիտի որ ավեԼ բարվոք վիճակում գտնվեին, ուղում եմ ասել... Սկզբում Հենց այդոլես էր,չ-- աստց Ռալֆը,-- քանի դեռ... նա կանգ առավ: Մենք այն ժամանակ բոլորս միսաին էինք... գլլոով արեց,սիրտ տալով: Սպան Գիտեմ, Քեֆներիդ բեֆ չէր ճառն ճիշտ «Մարջանի --

--

--

--

--

ձղզու» լես:

:

Հ4ց առաչին

օրը

ՎիլյամԳոլդինգ

նա

մի սլաճ վերճիծովափը պարուրած արտասովոր ճմայքի'

Ռալֆը Համրացած նրան էր ետյում:

Բայց կղզին լուցկու պես այրվել էր... Սայմոնը մեռած էր, իսկ մարը... Ռալֆի աչքերից արցունքներ որդեցին, նա ակսնը անզուսպ Ճճեկեկալ։կղզում Հայտնվելուց ի վեր առաչ ջին անդամ նա անձնատուր եղավ լացին՝ վշախբուռն կրֆկումները տակնուվրաէին անում նրան: Մխիսհաթույլրծած-

կի ներքո կղղզուածխացող ավերակի վրա տարածվեց երա նրա ապրումներից վարակվելով,մյուս երեխաները նույնպես սկսեցին ճեկեկալ: նրանց միջն կանդնած, կեղտուո, գղգզված, փսլնքոտ, Ռալֆը ողբում էր անմեղության վախճանը, մարդկային սրտի խավարը ե այն, թե ինչսլես էր ժայորից դաճավիժում իմաստուն ն ճավատարիմ բնկերը,խԽոզուկ անունուր ՍպանՀուղված էր ե շփոթված: երեխաներինուշքի գալու ժամանակ տալով, նա շրջվել էր ծովի կողմը, Ճայացքը ճան, ատու ուրվագծի վրաւ գըստացնելովճեռավոր ՃՀածանավի ողբի:

Հարա

աաա

աաա

աա աա աա աաա

աա

աաա

«Սովորաբարմենք հագնվում

ու

աա

աա արա

աա

ար

ա աաա

աաա

աա

վարվումենք այնպես,ասես

աաա

աաա

աար»

զուրկլինենք

սեռականօրգաններից:Վազմախոսության այդ խիստանհրաժեշտբառերիշուրջ

Մինչդեռհիվանդանալիս բժշկի քննությաննէ հանձնվում արդենամբողջմարմինը:Երբ հանգամանքներըլրջանում են, մենք այլեսչենք թաքցնումայն,ինչ ունենք: Իմ կարծիքով,ԱՃ ն 2424 սկզբի նման տաբուներեն հաստատվելնան մարդկային արնմտյանհասարակարգում անխինդ էությանշուրջ: Ենթադրվումէր որ դաժանությանն հեշտասիրության են ն պարագաներն անհարիր մարդուն:Իսկ հասարակական քաղաքական համակարգերըկառուցվում էին մարդուբուն էությունիցանջատ»: բազմաթիվտաբուներու արգելքներեն

դիզված:

,

Այս խռսքերիհեղինակՎիլյամ Գոլդինգնիր ստեղծագռրծություններով եթե ոչ

բուժում, ապա առնվազնձշգրիտախտորոշումէ տալիսդարիբազում

ինչպեսիր լավագույն, չարիքներին,փորձելովբացահայտելդրանցաղբյուրները, «ՃանձերիՏերը»վեպում:Յռթանասունութամյա նոբելյասմրցանակակիրը շարունակում է գրել համարվելովարդիանգլիականքերթության նահապետներից մեկը: