Մարդու գենետիկայի մեթոդներ

Մարդու գենետիկայի մեթոդներ

Լեզու:
Հայերեն
Առարկա:
Այլ առարկաներ
Տարեթիվ:
2026
≈ %d րոպե ընթերցանություն:
≈ 113 րոպե ընթերցանություն

ԳԱՅԱՆԵ ԶԱԼԻՆՅԱՆ

ԱԼՎԱՐԴ ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆԻ ՊԵՏԱԿԱՆ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆ

Գ. Զալինյան, Ա. Կիրակոսյան

Մարդու գենետիկայի մեթոդներ

ԵՐԵՎԱՆ

ԵՊՀ ՀՐԱՏԱՐԱԿՉՈՒԹՅՈՒՆ

ՀՏԴ 575(07) ԳՄԴ 28.04 ց7 Կ 530 Հրատարակթյան է երաշխավորել ԵՊՀ կենսաբանթյան ֆակլտետի գիտական խորհրդը

Գրախոս՝ կ.գ.դ., պրոֆեսոր Եպիսկոպոսյան Լ. Մ. Խմբագիր՝ կ.գ.դ., դոցենտ Հովհաննիսյան Գ. Գ.

Գ. Զալինյան, Կիրակոսյան Ա. Կ 530 Մարդ‚ գենետիկայի ﬔթոդներ/ Ա. Կիրակոսյան, Գ. Զալինյան. -Եր.: ԵՊՀ հրատ., 2014, 120 էջ:

Ուս‚ﬓական

ձեռնարկ‚մ

հակիրճ

ներկայացված

են

առարկայական

ծրագրով նախատեսված և մարդ‚ գենետիկայ‚մ կիրառվող հիﬓական ﬔթոդները: Ներկայացված են լաբորատոր և գործնական աշխատանքներ, տոհմածառերի կազմման սկզբ‚նքները, բերված են գենետիկական խնդիրներ, տրված են դրանց լ‚ծման եղանակները: Ուս‚ﬓական ձեռնարկը նախատեսված է բ‚հեր‚մ գենետիկա ‚ս‚ﬓասիրող ‚սանողների, ավագ դպրոցի ‚ս‚ցիչների և գենետիկ մասնագետների համար:

ՀՏԴ 575(07) ԳՄԴ 28.04 ց7

ISBN 978-5-8084-1920-9

© ԵՊՀ հրատ., 2014 © Ա. Կիրակոսյան, Գ. Զալինյան, 2014

Ներածթյն Մարդ‚ գենետիկայի բնագավառ‚մ ձեռքբեր‚ﬓերը պայմանավորված են, ինչպես գենետիկական ﬔթոդների կատարելագործմամբ, այնպես էլ այդ ﬔթոդների արդյ‚նավետ‚թյան բարձրացմամբ և նոր ﬔթոդների մշակմամբ: Մարդ‚ գենետիկական ‚ս‚ﬓասիր‚թյան առանձնահատկ‚թյ‚ններն են՝ ‚շ սեռահաս‚ն‚թյ‚նը, ընտանիք‚մ ժառանգների քիչ քանակ‚թյ‚նը, սեր‚նդների համար կյանքի հավասար պայմանների ստեղծման անհնարին‚թյ‚նը, ժառանգական հատկանիշների արտահայտման և դրանց ճիշտ գրանցման բարդ‚թյ‚նը յ‚րաքանչյ‚ր ընտանիք‚մ, մարդ‚ սերնդափոխ‚թյան տևական ժամանակահատվածը (մարդ‚ ﬔկ սերնդի լիարժեք հաս‚նաց‚մը տև‚մ է ﬕջինը 30 տարի, հետևաբար, մասնագետը իր կյանքի ընթացք‚մ ի վիճակի չէ դիտարկել ավելի քան ﬔկ-երկ‚ սեր‚նդ), կարիոտիպ‚մ քրոմոսոմների ﬔծ թիվը դժվարացն‚մ է մարդ‚ գենետիկական վերլ‚ծ‚թյան իրականաց‚մը, սակայն ժամանակակից ԴՆԹ ﬔթոդների կիրառ‚մը զգալիորեն նվազեցն‚մ է այդ դժվար‚թյ‚նը: Բացի այդ մարդ‚ համար բնորոշ է գենոտիպի և ֆեոտիպի պոլիմորֆիզﬕ լայն սպեկտր, որը զգալի չափով պայմանավորված է տարբեր մ‚տացիաների բազմազան‚թյամբ և արտաքին ﬕջավայրի պայմանների ազդեց‚թյամբ: Բազմաթիվ հատկանիշների և հիվանդ‚թյ‚նների դրսևոր‚մը ﬔծապես կախված է շրջակա ﬕջավայրի պայմաններից: Հարկավոր է նշել, որ ﬕջավայրի հասկաց‚թյ‚նը մարդ‚ համար ավելի լայն իմաստ ‚նի, քան կենդանիների կամ բ‚յսերի համար: Սննդի, կլիմայի և այլ աբիոտիկ ‚ բիոտիկ գործոնների հետ ﬔկտեղ մարդ‚ համար ﬕջավայր են հանդիսան‚մ նաև սոցիալական, քաղաքական, տնտեսական գործոնները, որոնք հետազոտողի ցանկ‚թյամբ չեն փոփոխվ‚մ: Մարդ‚ անատոﬕայի և ֆիզիոլոգիայի վերաբերյալ կան բավականին սպառիչ տվյալներ: Որպես գենետիկական հետազոտ‚թյ‚նների օբյեկտ՝ մարդ‚ն ‚3

ս‚ﬓասիր‚մ են բոլոր մասնագիտ‚թյ‚նների բժիշկները, ինչը նպաստ‚մ է տարբեր ժառանգական շեղ‚ﬓերի բացահայտմանը: Մարդ‚ գենոﬕ ‚ս‚ﬓասիր‚թյ‚նները և մոլեկ‚լային գենետիկայի ձեռքբեր‚ﬓերը նպաստել են մարդ‚ գենետիկայի նոր ‚ղղ‚թյ‚նների զարգացմանը: Կլինիկական գենետիկան ‚ս‚ﬓասիր‚մ է մարդ‚ գենետիկական տվյալների և նրա առող ջական վիճակի կապը: Էկոլոգիական գենետիկան (էկոգենետիկան) ‚ս‚ﬓասիր‚մ է մարդ‚ ժառանգական‚թյան վրա էկոլոգիական գործոնների ազդեց‚թյ‚նը: Գենետիկական թնաբանթյնը (թ‚նագենետիկան) գնահատ‚մ և կանխատես‚մ է շրջակա ﬕջավայրի թ‚նանյ‚թերի ազդեց‚թյան գենետիկական հետևանքները (առաջին հերթին մարդ‚ համար): Դեղաբանական գենետիկան ‚ս‚ﬓասիր‚մ է դեղաﬕջոցների նկատմամբ առանձին մարդկանց ռեակցիայի գենետիկորեն պայմանավորված‚թյ‚նը և դեղանյ‚թերի ազդեց‚թյ‚նը մարդ‚ ժառանգական կառ‚յցների վրա: Սպորտային գենետիկան ‚ս‚ﬓասիր‚մ է մարդ‚ օրգանիզﬕ ֆիզիկական զարգացման վրա ժառանգական‚թյան ազդեց‚թյ‚նը, ինչպես նաև սպորտով զբաղվող տարբեր մարդկանց օրգանիզﬓերի ռեակցիայի տարբեր‚թյ‚նները ﬕևն‚յն սպորտաձևի և ֆիզիկական ծանրաբեռնված‚թյան հանդեպ: Դատական գենետիկան դատական բժշկ‚թյան բաժիններից ﬔկն է, այն կապված է գենետիկական մարկերների (նիշերի) կիրառմամբ հետաքնն‚թյան ապաց‚յցների ստացման հետ: Էթնոգենետիկան ‚ս‚ﬓասիր‚մ է ազգերի գենետիկական տարբեր‚թյ‚նները և ծագ‚ﬓաբան‚թյ‚նը: Հոգեգենետիկան ‚ս‚ﬓասիր‚մ է ժառանգական‚թյան և ﬕջավայրի փոխազդեց‚թյ‚նը մարդ‚ հոգեկան առանձնահատկ‚թյ‚նների ձևավորման վրա: Գենոﬕկայի զարգացմանը զ‚գահեռ գենետիկայի շատ ‚ղղ‚թյ‚ններ հետազոտ‚թյ‚ններ են վար‚մ գենոﬕ մակարդակով, օրինակ՝ դեղաբանական գենետիկայից զատ զարգացել է նաև դեղաբանական գենոﬕկան: Մարդ‚ գենետիկայի ասպարեզ‚մ ‚ս‚ﬓասիր‚թյ‚ններն իրագործվ‚մ են ﬕ շարք ﬔթոդների կիրառմամբ: Պոպլյացիոն-վիճակագրական ﬔթոդով ‚ս‚ﬓասիրվ‚մ է

մարդ‚ պոպ‚լյացիայի գենետիկական կառ‚ցվածքը, գեների նորմալ և հիվանդածին ալելների հաճախական‚թյ‚նը: Տոհմաբանական ﬔթոդի ﬕջոցով տարվ‚մ է տոհմածառերի վերլ‚ծ‚թյ‚ն և հատկանիշի ժառանգման տիպի պարզ‚մ: Երկվորյակային ﬔթոդը հնարավոր‚թյ‚ն է տալիս որոշել գենետիկական և ﬕջավայրի գործոնների դերը մարդ‚ առանձին հատկանիշների կամ հիվանդ‚թյ‚նների զարգացման համար: Դերմատոգլիֆիկական ﬔթոդի կիրառմամբ ‚ս‚ﬓասիրվ‚մ է մարդ‚ ափերի, մատների և ոտնաթաթերի մաշկային պատկերների առանձնահատկ‚թյ‚նները: Բջջագենետիկական ﬔթոդներով ‚ս‚ﬓասիրվ‚մ են մարդ‚ քրոմոսոﬓերը, տարվ‚մ է գեների քարտեզավոր‚մ: Բջջագենետիկայի ձեռքբեր‚ﬓերը կիրառվ‚մ են մարդ‚ քրոմոսոմային հիվանդ‚թյ‚ններն ախտորոշել‚ համար: 20-րդ դարի 90-ական թվականներից սկսած քրոմոսոﬓերի ‚ս‚ﬓասիր‚թյ‚նները դարձել են առավել ինֆորմատիվ (տեղեկատվական) շնորհիվ մոլեկ‚լային բջջագենետիկայի ներդրման: Կենսաքիﬕական ﬔթոդներով ‚ս‚ﬓասիրվ‚մ են գենից հատկանիշ ժառանգական ինֆորմացիայի (տեղեկատվ‚թյան) իրագործման ճանապարհները: Մոլեկլային-գենետիկական ﬔթոդների ﬕջոցով ‚ս‚ﬓասիրվ‚մ են ԴՆԹ-ի և ՌՆԹ-ի կառ‚ցվածքն ‚ ֆ‚նկցիան նորմայ‚մ և պաթոլոգիայի դեպք‚մ: Իմնոլոգիական ﬔթոդները թյլ են տալիս ‚ս‚ﬓասիրել օրգանիզﬕ գենետիկորեն պայմանավորված իմ‚նոլոգիական առանձնահատկ‚թյ‚նները և դրանց տարբեր‚թյ‚նները նորմայ‚մ և հիվանդ‚թյան դեպք‚մ:

1. Տոհմաբանական վերլծթյն Տոհմաբանական ﬔթոդն առաջադրվել է անգլիացի գիտնական Ֆ. Գալտոնի կողﬕց 1865 թ.: Այդ ﬔթոդի իմաստը տոհմագր‚թյան (տոհմածառի) կազմ‚մը և դրա հետագա վերլ‚ծ‚թյ‚նն է: Տոհմաբանական ﬔթոդը թ‚յլ է տալիս ի հայտ բերել հատկանիշների ժառանգական բն‚յթը և որոշել ժառանգման տիպը: Դրա հետ ﬔկտեղ ﬔթոդը հնարավոր‚թյ‚ն է տալիս որոշել շղթայակցված ժառանգ‚մը և գեների փոխներգործ‚թյան տեսակը, բացահայտ‚մ է, ըստ մ‚տանտ գենի, հետերոզիգոտ անհատներին, պարզ‚մ է ընտանիք‚մ հիվանդ երեխայի ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը: Ս‚յն ﬔթոդը բժըշկագենետիկական խորհրդատվ‚թյան հիմք է ծառայ‚մ: Բաղկացած է երկ‚ փ‚լերից` տոհմագր‚թյան կազմ‚ﬕց և նրա գենետիկական վերլ‚ծ‚թյ‚նից: Տոհմածառն անհատի ծագմանն առնչվող տեղեկ‚թյ‚նների գրառ‚ﬓ է որոշակի համակարգով: Տոհմագր‚թյ‚ն կազﬔլ‚ համար օգտագործ‚մ են տարբեր պայմանանշաններ: Նկար 1-‚մ բերված են տոհմածառ կազﬔլ‚ համար օգտագործվող հիﬓական պայմանական նշանները: Պրոբանդն անհատն է, որի համար կազմվ‚մ է տոհմածառը (որից սկսվ‚մ է տոհմածառի կազմ‚մը տոհմաբանական վերլ‚ծ‚թյան նպատակով): Սիբսերը ն‚յն ընտանիք‚մ ծնված եղբայրներն ‚ ք‚յրերն են: Կիսասիբսերը ն‚յն հորից և տարբեր մայրերից ծնված կամ ն‚յն մորից և տարբեր հայրերից ծնված երեխաներն են:

առողջ կին

առողջ տղամարդ հիվանդներ

կամ

ամ‚սն‚թյ‚ն ազգակցական ամ‚սն‚թյ‚ն

կամ

պրոբանդ (‚ս‚ﬓասիր‚թյան նպատակով բժշկագենետիկական խորհրդատվ‚թյան դիմող) սիբսեր՝ ﬔկ ամ‚սն‚թյ‚նից ծնված երեխաներ (թվերը ց‚յց են տալիս ծնվել‚ կարգը) արտաամ‚սնական կապ արտաամ‚սնական կապից ‚նեցած զավակ կամ արտաամ‚սնական սեր‚նդ ﬕաձվային երկվորյակներ

կամ տարաձվային երկվորյակներ կամ կամ

հետերոզիգոտ կրողներ բժշկական աբորտ

մահացածներ երեխաների ընդհան‚ր թիﬖ առանց սեռի տարբերակման

սեռն անհայտ է

մահացել են

կամ

կրկնակի ամ‚սն‚թյ‚ն անպտ‚ղ ամ‚սն‚թյ‚ն վիժ‚մ

!

մահացել է վաղ հասակ‚մ

?

! անձամբ հետազոտվածներ ?

Նկ. 1 Տոհմածառ կազﬔլ համար օգտագործվող հիմ նական պայմանանշանները

Բերենք օրինակ. Նկար 2-‚մ ընտանիքը բաղկացած է 6 անդամներից….

Նկ.2 Տոհմածառի կազման օրինակ

Երբ ընտանիք‚մ ﬕաժամանակ ﬕ քանի ժառանգական արատներ են հանդիպ‚մ, վերոհիշյալ պայմանական նշանները կարելի է փոփոխել և լրացնել, օրինակ.

Նկ. 3. Ա- Երկ արատների շղթայակցված ժառանգման դեպք

Բ- Հեմոֆիլիան և գ‚նակ‚ր‚թյ‚նը պայմանավորող գեների ﬕջև տրամախաչման փաստի առկայ‚թյ‚ն: Ըստ կարﬕր և կանաչ գ‚յների՝ գ‚նակ‚ր‚թյ‚նը նշանակված է (─), հեմոֆիլիան՝ (│) և երկ‚ արատների համատեղ առկայ‚թյան դեպքը՝ (┼): Ուղղահայաց դասավորված հռոﬔական թվերով նշված են սեր‚նդ8

ները (վերից վար), իսկ հորիզոնական (ձախից աջ) արաբական թվերով համարակալվ‚մ են ﬔկ սերնդի հետնորդները (նկար 3): Տոհմածառ կազﬔլիս պետք է պահպանել հետևյալ կանոնները. 1.Գծապատկեր‚մ յ‚րաքանչյ‚ր սեր‚նդ պետք է ներկայացվի առանձին տողի վրա: Ընդարձակ տոհմածառերը ներկայացվ‚մ են շըրջանաձև (նկար 4):

Նկ 4. Շրջանաձև տոհմածառ

2. Սերնդակիցները զբաղեցն‚մ են ﬔկ հորիզոնական կամ աղեղ, սիբսերը դասավորվ‚մ են ծննդյան թվերով` ձախից աջ, աﬔնաﬔծից սկսած: Տոհմածառի բոլոր անդաﬓերը դասավորվ‚մ են ըստ սեր‚նդների` շարքերով, սեր‚նդները նշվ‚մ են տոհմածառի ձախ կողմ‚մ հռոﬔական թվերով վերևից ներքև: 3. Եթե ծնողի մասին տեղեկ‚թյ‚նները տվյալ հիվանդ‚թյան ժառանգմանը չեն առնչվ‚մ, կարող են և չգրանցվել: 4. Եթե ընտանիք‚մ առկա են ﬕ քանի իրարից անկախ ժառանգական հիվանդ‚թյ‚ններ, նպատակահարմար է ընտրել ﬔկը: 5. Քանի որ որոշ հիվանդ‚թյ‚ններ ի հայտ են գալիս կյանքի տարբեր ժամանակահատվածներ‚մ, նշվ‚մ է ընտանիքի անդաﬓերի տարիքը: 6.Նշվ‚մ են տոհմածառի անձամբ հետազոտված անդաﬓերը:

Ատոսոմային դոﬕնանտ հատկանիշների ժառանգմը Ա‚տոսոմ-դոﬕնանտ ժառանգ‚մը բն‚թագրվ‚մ է նրանով, որ մ‚տանտ գենը կապված է ա‚տոսոﬕ հետ և դրսևորվ‚մ է, ինչպես հոմոզիգոտ (AA), այնպես էլ հետերոզիգոտ (Aa) վիճակներ‚մ: Այդ պատճառով նկատելի են ժառանգման հետևյալ առանձնահատկ‚թյ‚նները.

ջիկներին և տղաներին: Հիվանդ‚թյան կլինիկական դրսևոր‚ﬓերը կարող են զգալիորեն տարբերվել՝ կախված գենի էքսպրեսիվ‚թյ‚նից և պենետրանտ‚թյ‚նից: Էքսպրեսիվթյն է կոչվ‚մ գենի արտահայտված‚թյան աստիճանը (հիվանդ‚թյան ծանր‚թյ‚նը): Գենի բարձր էքսպրեսիվ‚թյան դեպք‚մ զարգան‚մ է հիվանդ‚թյան ծանր, հաճախ մահվան ելքով ձևը, ցածրի դեպք‚մ՝ արտաքնապես մարդն առողջ է: Պենետրանտթյան տակ հասկան‚մ են մ‚տանտ գենի դրսևորման հաճախական‚թյ‚նն այն կրողների ﬔջ: Այն որոշվ‚մ է տվյալ հիվանդ‚թյ‚նը կամ հատկանիշը ‚նեցող անձանց և ս‚յն գենը կրողների ընդհան‚ր թվի հարաբերակց‚թյամբ (տոկոսներով արտահայտված): Օրինակ՝ աթերոսկլերոզի պենետրանտ‚թյ‚նը կազմ‚մ է 40%, Մարֆանի սինդրոﬕնը՝ 30%, ռետինոբլաստոմայինը՝ 80% և այլն: Էքսպրեսիվ‚թյ‚նը և պենետրանտ‚թյ‚նը տատանվ‚մ են 0-100% սահմաններ‚մ և ﬔծապես կախված են շրջակա ﬕջավայրի պայմաններից (նկար 5, նկար 6): Ա‚տոսոմ - դոﬕնանտ տիպով են ժառանգվ‚մ պոլիդակտիլիան (բազմամատ‚թյ‚ն), բլախիդակտիլիան (կարճամատ‚թյ‚ն), ախոնդրոպլազիան (թզ‚կ‚թյ‚ն), Մարֆանի սինդրոմը (սարդի մատներ) և այլ հիվանդ‚թյ‚ններ: Ժառանգման դոﬕնանտ տիպի համաձայն, եթե ծնողներից ﬔկը հիվանդ է, ապա լրիվ պենետրանտ‚թյան դեպք‚մ հիվանդ երեխա

ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը 50% է: Երկ‚ ծնողների հետերոզիգոտ‚թյան դեպք‚մ (Aa x Aa) հիվանդ երեխայի ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը կազմ‚մ է 75%: Ա‚տոսոմ դոﬕնանտ հիվանդ‚թյ‚նների ﬔծ մասը հոմոզիգոտ ձևի մոտ ավելի ծանր են ընթան‚մ, քան հետերոզիգոտների մոտ: Սակայն պրակտիկայ‚մ հաճախակի են այն դեպքերը, երբ դոﬕնանտ գեն կրողները ֆենոտիպորեն առողջ են ﬓ‚մ: Արդյ‚նք‚մ փոխվ‚մ է ժառանգման ձևը և երևան են գալիս սեր‚նդների բացթող‚ﬓեր: Առանց ֆենոտիպորեն արտահայտման դոﬕնանտ գենի կրելը կարելի է վերագրել ծնողներից որևէ ﬔկին, եթե նրա ժառանգների ﬔջ կան այդ ն‚յն ձևի դոﬕնանտ արատներով հիվանդներ: Եթե առողջ ծնողները ‚նեն‚մ են հիվանդ երեխա և տոհմածառ‚մ կան այդ հիվանդ‚թյան այլ դեպքեր, ապա ճիշտ կլինի ենթադրել, որ ծնողներից ﬔկի մոտ գոյ‚թյ‚ն ‚նի արատավոր գեն, որը չի դրսևորվել, բայց փոխանցվել է ժառանգին: Դոﬕնանտ գենը կարող է ‚նենալ էքսպրեսիվ‚թյան տարբեր աստիճան, ինչը դժվարացն‚մ է ժառանգման ա‚տոսոմ դոﬕնանտ տիպի հաստատ‚մը: Դա կարելի է քննարկել Մարֆանի սինդրոﬕ (համախտանիշի) օրինակով: Կան այդ հիվանդ‚թյան ծանր ձևեր` ոսկրային համակարգի դասական ախտահար‚մով (սկոլիոզ կամ կիֆոզ, կրծքավանդակի դեֆորմաց‚մ, բարձր հասակ), տեսող‚թյան (բյ‚րեղիկի երկկողմանի խախտ‚մ) և սիրտ-անոթային համակարգի (աորտայի լայնաց‚մ) արատներով: Նկատվ‚մ են նաև Մարֆանի սինդրոﬕ սղված ձևեր, որոնք չեն ախտորոշվ‚մ (մարﬓի աստենիկ կառ‚ցվածք, արախնոդակտիլիա, ոչ ﬔծ ﬕոպիա): Հիվանդ‚թյան թ‚յլ արտահայտված կլինիկական ձևերը կարող են չնկատվել, այդ դեպք‚մ տոհմածառը ն‚յնպես կորցն‚մ է իր դասական ձևը, տեղի է ‚նեն‚մ սեր‚նդների բացթող‚մ: Այդ պատճառով կարևոր է ընտանիքի բոլոր անդաﬓերի զնն‚մը:

Նկ. 5 Բրախիդակտիլիայի ժառանգման տոհմածառ (յրաքանչյր սերնդ նշվմ է ﬔկ տողով` I, II, III, IV)

Նկ. 6 Ոչ լրիվ պենետրանտթյամբ ատոսոմային դոﬕնանտ ժառանգման գծապատկեր

Նկ. 7 Ընտանիքի տոհմաբանական վերլծթյնը՝ ըստ մանգաղաձև բջջային անեﬕայի (ատոսոմային ոչ լրիվ դոﬕնանտ ժառանգմ)

Ատոսոմային ռեցեսիվ հատկանիշների ժառանգմը Ժառանգման ա‚տոսոմային ռեցեսիվ տեսակի դեպք‚մ մ‚տանտ գենն արտահայտվ‚մ է ﬕայն հոմոզիգոտ վիճակ‚մ: Այդ պատճառով հետերոզիգոտ վիճակ‚մ նա կարող է գոյ‚թյ‚ն ‚նենալ ﬕ շարք սեր‚նդներ‚մ՝ ֆենոտիպորեն չարտահայտվելով: Ժառանգման տվյալ տիպի դեպք‚մ հիվանդ‚թյ‚նը սերնդափոխ‚թյ‚ն‚մ հազվադեպ է և ոչ բոլոր սեր‚նդներ‚մ է հանդիպ‚մ: Տղաների ‚ աղ ջիկների մոտ հիվանդանալ‚ հավանական‚թյ‚նը հավասար է: Հատկանիշը կարող է դրսևորվել առողջ, բայց մ‚տանտ գենի հետերոզիգոտ կրողներ հանդիսացող ծնողների սեր‚նդների մոտ: Հնարավոր են նման ամ‚սն‚թյ‚նների ﬕ քանի տարբերակներ. կլինեն (aa), տիպ), իսկ 50%՝ ֆենոտիպորեն առողջ (Aa գենոտիպով), բայց արատավոր գենի հետերոզիգոտային կրողներ,

75 %-ը` ֆենոտիպորեն առողջ (AA և Aa գենոտիպեր), բայց նրանց 50%-ը մ‚տանտ գենի կրողներ կլինեն (Aa գենոտիպ): Եթե հատկանիշը կր‚մ է ծնողներից ﬕայն ﬔկը, ապա այն երեխաների ﬕ մասի մոտ կարող է ընդհանրապես չդրսևորվել (նկ. 8 ա, բ, նկ.9): Հայտնի է, որ ժառանգական ա‚տոսոմ-ռեցեսիվ հիվանդ‚թյ‚նների հանդիպման հավանական‚թյ‚նն ‚ղղակի կապված‚թյան ﬔջ է գտնվ‚մ բնակչ‚թյան ﬔջ մ‚տանտ գենի տարածված‚թյ‚նից: Այդպիսի հիվանդ‚թյ‚նների հաճախական‚թյ‚նը հազվադեպ ﬔծան‚մ է ﬔկ‚սացված բնակախմբեր‚մ և արյ‚նակից հարազատների ﬕջև ամ‚սն‚թյ‚նների ﬔծ տոկոս ‚նեցող բնակչ‚թյան մոտ: Այդպիսի ամ‚սն‚թյ‚նները բացասական են ազդ‚մ սեր‚նդների վրա, դրա մասին է վկայ‚մ այն փաստը, որ ազգակցական ամ‚սն‚թյ‚ններից ծնված երեխաների մտավոր հետաﬓաց‚թյան հաճախական‚թյ‚նը չորս անգամ ավելի բարձր է, քան ոչ ազգակցական ամ‚սն‚թյ‚ններից ծնված երեխաների մոտ: Ժառանգական ա‚տոսոմ-ռեցեսիվ տիպի դեպք‚մ (ինչպես նաև ա‚տոսոմ-դոﬕնանտի դեպք‚մ) հնարավոր են հատկանիշի էքսպրեսիվ‚թյան և պենետրանտ‚թյան տարբեր աստիճաններ: Ա‚տոսոմ-ռեցեսիվ ժառանգման տիպով հիվանդ‚թյ‚ններից են նյ‚թափոխանակ‚թյան հիվանդ‚թյ‚նների շատ տեսակներ՝ ֆենիլկետոն‚րիան, գալակտոզեﬕան, ալբինիզմը, մ‚կովիսցիդոզը և այլն: Հաստատված է, որ ռեցեսիվ հիվանդ‚թյ‚ններն ավելի հաճախ ախտորոշվ‚մ են մանկական հասակ‚մ:

Նկ. 8 ժառանգման ատոսոմ-ռեցեսիվ տիպ

Նկ. 9 Ալբինիզﬕ ժառանգման տոհմածառ

Սեռի հետ շղթայակցված ժառանգմը Մարդ‚ սեռի հետ շղթայակցված հիվանդ‚թյ‚նների ժառանգման դեպք‚մ մ‚տանտ գենը գտնվ‚մ է X կամ Y քրոմոսոմ‚մ: Հայտնի է, որ կանայք ‚նեն երկ‚ X սեռական քրոմոսոﬓեր, իսկ տղամարդիկ` ﬔկ X և ﬔկ Y սեռական քրոմոսոմ:

Կանանց մոտ մ‚տանտ գենը կարող է գտնվել երկ‚ կամ ﬕայն ﬔկ X-քրոմոսոմ‚մ, առաջին դեպք‚մ, ըստ այդ գենի, օրգանիզմը հոմոզիգոտ է, երկրորդ դեպք‚մ` հետերոզիգոտ: Տղամարդիկ լինելով հեﬕզիգոտ` X-քրոմոսոﬕ առ‚մով, X-քրոմոսոմը փոխանց‚մ են ﬕայն աղ ջիկներին: Տղամարդկանց X-քրոմոսոմ‚մ տեղայնացած ցանկացած գեն, լինի դա դոﬕնանտ կամ ռեցեսիվ, պարտադիր պետք է արտահայտվի: Դա X-ի հետ շղթայակցված ժառանգման գլխավոր առանձնահատկ‚թյ‚նն է: X-քրոմոսոﬕն շղթայակցված ռեցեսիվ ժառանգման համար բնորոշ են հետևյալ առանձնահատկ‚թյ‚նները` Հիվանդ‚թյ‚նը ավելի հաճախ արտահայտվ‚մ է տղամարդկանց մոտ: ըստ մ‚տանտ գենի, հետերոզիգոտ է): Հիվանդ տղամարդիկ չեն փոխանց‚մ հիվանդ‚թյ‚նը իրենց տղաներին, բայց նրանց դ‚ստրերը հանդիսան‚մ են հիվանդ‚թյան հետերոզիգոտ կրողներ: Հիվանդ աղ ջիկներ կարող են ծնվել ﬕայն այն ընտանիքներ‚մ, որտեղ հայրը հիվանդ է, իսկ մայրը, ըստ մ‚տանտ գենի, հետերոզիգոտ է: Քննարկենք ﬕ քանի օրինակներ, երբ X քրոմոսոմ‚մ տեղայնացված է ռեցեսիվ գեն: Եթե ամ‚սնան‚մ են առողջ կինը և հիվանդ տղամարդը, ապա այդ ընտանիք‚մ բոլոր երեխաները առողջ կլինեն, իսկ աղ ջիկները հորից կստանան ﬔկ X-քրոմոսոմ` մ‚տանտ գենով և կլինեն հետերոզիգոտ կրողներ, քանի որ նրանք մորից կստանան երկրորդ նորմալ X-քրոմոսոմը: Այն դեպք‚մ, երբ ամ‚սնան‚մ են առողջ տղամարդը և հիվանդ‚թյան գեն կրող կինը, ապա հիվանդ տղայի ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը կկազﬕ բոլոր տղաների 50%-ը և բոլոր երեխաների` 25%-ը: Հիվանդ աղ ջիկների ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը շատ ցածր է և հնարավոր է ﬕայն, եթե հայրը հիվանդ է, իսկ մայրը, ըստ մ‚տանտ գենի, հետերոզիգոտ է: Այդպիսի ընտանիքներ‚մ տղաների կեսը կլինի հիվանդ: Աղ ջիկների կեսը ևս հիվանդ կլինեն, իսկ մյ‚ս կե16

սը` արատավոր գենի կրողներ: Ռեցեսիվ և սեռի հետ շղթայակցված ժառանգման դասական օրինակ կարող է ծառայել հեմոֆիլիան: Այս հիվանդները տառապ‚մ են արյան անմակարդելի‚թյամբ: Դրա պատճառը արյան ﬔջ մակարդման գործոնների անբավարար քանակն է: Նկար 10-‚մ պատկերված է հեմոֆիլիայով հիվանդ ընտանիքի տոհմածառը: Տոհմածառի վերլ‚ծ‚թյ‚նը ց‚յց է տալիս, որ հիվանդ են ﬕայն տղաները (II-1, 4, III 7, 15):

Նկ. 10 X- շղթայակցված ռեցեսիվ ժառանգման տոհմածառ (հեմոֆիլիա)

Այստեղից կարելի է ենթադրել,որ հեմոֆիլիայի գենը շղթայակցված է սեռի հետ: Հիվանդ երեխաներն ավելի հաճախ ծնվ‚մ են առողջ ծնողներից, հետևաբար հիվանդ‚թյան գենը ռեցեսիվ է:

Նկ. 11 Եվրոպայմ թագավորած ընտանիքների տոհմածառը, լսաբանված է հեմոֆիլիայի ժառանգմը (հատկանիշը ռեցեսիվ է, X քրոմոսոﬕն շղթայակցված)

Հայտնի է, որ հեմոֆիլիան լայնորեն տարածված է Եվրոպայի արքայական ընտանիքներ‚մ: Անգլիայ‚մ Վիկտորյա թագ‚հին հեմոֆիլիայի գենի կրող էր: Նրա որդին ծնվեց հեմոֆիլիայով հիվանդ: Իր աղջիկների և թոռների ﬕջոցով Վիկտորյա թագ‚հին հեմոֆիլիայի գենը փոխանցեց սեր‚նդներին (նկ.11): X քրոմոսոմմ դոﬕնանտ գենի տեղայնացման դեպքմ ժառանգման տեսակը կոչվ‚մ է X-շղթայակցված դոﬕնանտ: Նրան բնորոշ են հետևյալ հատկանիշները.

վանդ, իսկ բոլոր որդիներն առողջ (կրիս-կրոս ժառանգ‚մ) (նկ.12-13),

Նկ. 12 Սեռին շղթայակցված ժառանգման պատկեր

Նկ. 13 Հիպոֆոսֆատիկ ռախիտով ընտանիքի տոհմաբանթյնը (X-շղթայակցված ժառանգման տիպ)

կան‚թյ‚նն, անկախ սեռից, կկազﬕ 50 %, ծնողներից ﬔկը, X-քրոմոսոﬕն շղթայակցված դոﬕնանտ տիպով ժառանգվ‚մ են ֆոսֆատեﬕան (ֆոսֆորի պակաս‚թյ‚նը արյան ﬔջ), ատաﬓերի էմալի շագանակագ‚յն գ‚նավոր‚մը և այլն: Y քրոմոսոﬕն շղթայակցված ժառանգման դեպքմ հատկանիշը հանդիպ‚մ է ﬕայն արական սեռի ներկայաց‚ցիչների մոտ: Հատկանիշը փոխանցվ‚մ է արական գծով` բոլոր տղաներին (լրիվ պենետ19

րատ‚թյան դեպք‚մ), այն կոչվ‚մ է ժառանգման հոլանդրիկ տեսակ (հոլանդրիկ ժառանգ‚մ) (նկար 14, ա): Y-քրոմոսոﬕ հետ տղամարդիկ ժառանգ‚մ են այնպիսի հատկանիշներ, ինչպիսիք են` հիպերտրիխոզը (ականջների խեց‚ եզրերին մազերի առկայ‚թյ‚նը), ոտքերի մատների ﬕջև թաղանթների առկայ‚թյ‚նը, ատաﬓերի ինտենսիվ աճը և այլն:

Նկ.14 ա.Y քրոմոսոﬕն շղթայակցված ժառանգման տոհմածառ

Ցիտոպլազմային ժառանգմը Հատկանիշը (հիվանդ‚թյ‚նը) երկ‚ սեռերի մոտ հանդիպ‚մ է ﬕևն‚յն հաճախական‚թյամբ, հատկանիշը փոխանցվ‚մ է մորից: ﬕայն ﬕ մասին: (Օրինակ նկ.14բ - ձևերից ﬔկը` ողնաշարի ոսկրերի ել‚ստների չսերտաճ‚մը):

Նկ. 14 բ. Ցիտոպլազմային ժառանգման գծապատկեր

1.1. Մոլեկլային-գենետիկական ﬔթոդը տոհմաբանթյան ﬔջ ԴՆԹ-ն սերնդեսեր‚նդ ժառանգվ‚մ է ծնողներից երեխաներին, հետևաբար մարդկանց ԴՆԹ-ի նման‚թյ‚ններն ‚ տարբեր‚թյ‚նները կվկայեն նրանց ազգակց‚թյան աստիճանի մասին: Տոհմաբանական ԴՆԹ ‚ս‚ﬓասիր‚թյ‚ններն ընդգրկ‚մ են ﬕտոքոնդրի‚մային ԴՆԹ-ի և Y քրոմոսոﬕ վերլ‚ծ‚թյ‚նը (վերջիններս ﬔյոզ‚մ չեն վերախմբավորվ‚մ): Միտոքոնդրի‚մային ԴՆԹ-ի ողջ գենետիկական տեղեկատվ‚թյ‚նը փոխանցվ‚մ է մայրական գծով, իսկ Y քրոմոսոﬕնը՝ հայրական գծով: Միտոքոնդրի‚ﬓերի և Y քրոմոսոﬕ ԴՆԹ-ի տարբեր հատվածներ‚մ ընթացող մ‚տացիաներն ‚նեն տարբեր արագ‚թյ‚ններ: Y քրոմոսոմը կազմված է 50 ﬕլիոն ն‚կլեոտիդներից և ընդաﬔնը 27 գենից, Y քրոմոսոﬕ ԴՆԹ-ի ﬓացած մասը կազմ‚մ են ն‚կլեոտիդների չկոդավորող կրկն‚թյ‚նները: Օրինակ՝ 16 անգամ կրկնվ‚մ է ն‚կլեոտիդների ԹԱԳԱ քառյակը (թիﬕն-ադենին-գ‚անին-ադենին) կամ 11 անգամ՝ ԹԱԹ եռյակը (թիﬕն-ադենին-թիﬕն): Այս կրկն‚թյ‚նները կարող են ծառայել որպես գենետիկական մարկերներ (նշագրեր): Տոհմաբանական ‚ս‚ﬓասիր‚թյ‚նների համար ընտրվել են ԴՆԹ-ի որոշակի տեղամասեր՝ SNP (single nucleotide polymorphism ԴՆԹ-‚մ եզակի ն‚կլեոտիդային պոլիմորֆիզմ) և STRP (short tandem repeat polymorphism - 2-5 ն‚կլեոտիդային հիմքերի կրկն‚թյ‚ններ): Այսպես՝ ԱԱԳՑՑԹԱ և ԱԱԳՑԹԹԱ SNP տեղամասերը տարբերվ‚մ են ﬔկ ն‚կլեոտիդով՝ Ց Թ (նկար 15 ա), սա SNP-ի օրինակ է, վերջիններս դիտվ‚մ են հազվադեպ՝ 1 սերնդ‚մ 2,5*10-8 հաճախական‚թյամբ (40 000 000 սերնդ‚մ 1 դեպք ն‚յն կետ‚մ): STRP-մ‚տացիաներն ավելի հաճախ են ընթան‚մ՝ 1 սերնդ‚մ 2,5*10-3 հաճախական‚թյամբ (400 սերնդ‚մ 1 դեպք ն‚յն կետ‚մ) (նկար 15 բ): Օրինակ՝ DYS 391 (DNA Y-chromosome Segment №391) կենսաբանական մարկերը կարող է կազմված լինել ԹՑԹԱ հաջորդական‚թյան 7-14 կրկն‚թյ‚ններից, ներկայացված է մ‚տացիայի տարբերակ.

DYS 391 մարկեր

ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ -12 կրկն‚թյ‚ն, գրառվ‚մ է՝ DYS391=12:

DYS 391 մարկեր

ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ

ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ ԹՑԹԱ -13 կրկն‚թյ‚ն, գրառվ‚մ է՝ DYS391=13: Այս մ‚տացիան (ﬔկ կրկն‚թյան ավելաց‚մը կամ պակաս‚մը) ընթան‚մ է 15 սեր‚նդը ﬔկ անգամ:

Նկ. 15 ա. Եզակի նկլեոտիդային պոլիմորֆիզմ

Տոհմաբանական վերլ‚ծ‚թյան համար ﬕաժամանակ օգտագործ‚մ են Y քրոմոսոմ‚մ առկա STR-ի 12, 25 կամ 50 մարկերների խ‚մբը, ընդ որ‚մ, որքան ﬔծ է մարկերների թիվը, այնքան ճշգրիտ է ստացվ‚մ արդյ‚նքը: Մեկ քրոմոսոմ‚մ շղթայակցված ալելների ամբող ջ‚թյ‚նը կոչվ‚մ է հապլոտիպ (STR-ի 12, 25 կամ 50 մարկերների խ‚մբը): Պոպ‚լյացիայ‚մ առավել հաճախ հանդիպող հապլոտիպը կոչվ‚մ է մոդալ հապլոտիպ: Գենոֆոնդ‚մ կ‚տակված մ‚տացիաների վերլ‚22

Նկ. 15 բ. Կարճ նկլեոտիդային կրկնթյնների պոլիմորֆիզմ

ծ‚թյ‚նը թ‚յլ է տալիս վերականգնել պոպ‚լյացիայի գենետիկական պատմ‚թյ‚նը՝ գնահատել պոպ‚լյացիայի հասակը, ﬕգրացիայի ճանապարհները կամ ﬔկ‚սացված խմբերի բաժանվելը: Նման հապլոտիպերի խ‚մբը կոչվ‚մ է հապլոխմբ: Հապլոխ‚մբը էվոլյ‚ցիայի «ժամը ց‚յց տվող սլաքն է», իսկ հապլոտիպը՝ «րոպեներ» ց‚յց տվողը: Այսօր պատմ‚թյան ﬔջ հայտնի շատ ընտանիքների մասին տեղեկ‚թյ‚նները ճշտվ‚մ են ԴՆԹ-մարկերների օգն‚թյամբ: Ավելին, մոլեկ‚լային տոհﬓաբան‚թյան տվյալների բանկ‚մ յ‚րաքանչյ‚րը կարող է մ‚տքագրել իր հապլոտիպի մասին տեղեկ‚թյ‚նները և հաﬔմատել այն բազայ‚մ առկա այլ տվյալների հետ: Sorenson Molecular Genealogy Fundation հապլոտիպերի և տոհմաբանական տվյալների բազան հնարավոր‚թյ‚ն է ընձեռ‚մ պարզել բազայ‚մ առկա ավելի քան 50 000 հապլոտիպերից ըստ տվյալների աﬔնամոտ հապլոտիպեր ‚նեցող մարդկանց ազգան‚ններով և կառ‚ցել տոհմածառը:

1.2. Գործնական աշխատանք 1. Սովորողներին առաջարկվմ է կազﬔլ սեփական տոհմածառը: 2. Տոհմաբանական վերլծթյան առաջադրանքներ 1. Նկար 16-ում ներկայացված են մարդ‚ տոհմածառ‚մ օգտագործվող պայմանական նշաններ: Որոշել, թե ո՞ր պայմանանշաններին են համապատասխան‚մ 1-9 թվերը.

Նկ.16 Պայմանանշաններ

ա) կին, բ) հետազոտվող հատկանիշը կրող, գ) տղամարդ, դ) սեռն անհայտ է, ե) մահացել է վաղ հասակ‚մ, զ) երեխաներ, է) ամ‚սն‚թյ‚ն, ը) ծնողներ, թ) ազգակցական ամ‚սն‚թյ‚ն: 2.Փոքր սեղանատաﬓերի բացակայ‚թյ‚նը ժառանգվ‚մ է որպես դոﬕնանտ ա‚տոսոմային հատկանիշ: Որոշել ընտանիք‚մ այդ հատկանիշով երեխայի ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը, եթե ծնողներից ﬔկը չ‚նի այդ արատը, իսկ մյ‚սը հետերոզիգոտ է՝ ըստ այդ գենի: Կազﬔլ տոհմածառը: 3. ա) Առողջ ծնողներն ‚նեցել են ֆենիլկետոն‚րիայով հիվանդ երեխա: Որոշել ծնողների գենոտիպերը: բ) Գտնել ֆենիլկետոն‚րիայով հիվանդ երեխայի ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նն ընտանիք‚մ, որտեղ ծնողներից ﬔկն առողջ է, իսկ մյ‚սն ‚նի վերոհիշյալ ախտորոշ‚մը: Կազﬔլ տոհմածառը:

4.Ժառանգման յ‚րաքանչյ‚ր տիպի համար աջ սյ‚նակից ընտրել բն‚թագրերը. 1. 2. 3. 4. 5.

ատոսոմ-դոﬕնանտ ժառանգմ ատոսոմ-ռեցեսիվ ժառանգմ X-քրոմոսոﬕն շղթայակցված ռեցեսիվ ժառանգմ X-քրոմոսոﬕն շղթայակցված դոﬕնանտ ժառանգմ Y-քրոմոսոﬕն շղթայակցված ժառանգմ

ա) բ) գ)

տարբեր սեռերի մոտ հանդիպ‚մ է անհավասար հաճախական‚թյամբ ալելը դրսևորվ‚մ է ﬕայն հոմոզիգոտների մոտ տարբեր սեռերի մոտ հավասար հավանական‚թյամբ է հանդիպ‚մ

դ)

հատկանիշը հորից անցն‚մ է ﬕայն որդ‚ն

ե) զ)

տղամարդ‚ մոտ հատկանիշը դրսևորվ‚մ է, ﬕայն հոմոզիգոտ վիճակ‚մ դալտոնիզմ

է)

երկնագ‚յն աչքեր

ը)

կարճամատ‚թյ‚ն (բրախիդակտիլիա) արյան նորմալ մակարդելի‚թյ‚ն

թ) ժ) ի) լ) խ) ծ) կ) հ) ձ) ղ)

արական սեռի առանձնահատկ‚թյ‚նները պայմանավորող գեներ ալբինիզմ կարճահասակ‚թյ‚ն (ախոնդրոպլազիա) հաբսբ‚րգյան շրթ‚նք հիվանդ ծնողներից փոխանցվ‚մ է երեխաներին ընտանիքի առողջ անդաﬓերն ‚նեն‚մ են առողջ սեր‚նդ երեխաների 25%-ը կլինեն հիվանդ հիվանդ‚թյ‚նն ավելի հաճախ հանդիպ‚մ է արական սեռի մոտ առողջ ծնողներից կարող են ծնվել հիվանդ երեխաներ

5. Որոշել ա‚տոսոմային հատկանիշի ժառանգման բն‚յթը (դոﬕնանտ թե ռեցեսիվ, նկար 17-19) և գրել տոհﬕ բոլոր անդաﬓերի գենոտիպերը:

Նկ. 17

Նկ. 18

Նկ. 19

6.Նկ. 20-‚մ ժառանգվող հատկանիշը դոﬕնանտ է, թե ռեցեսիվ: Պարզել գենոտիպերը:

Նկ. 20

Նկ. 21

7. Հնարավոր եք համար‚մ արդյոք, որ նկ.21-‚մ ներկայացված ժառանգվող հատկանիշը ռեցեսիվ է: Պարզել գենոտիպերը:

Նկ. 22

Նկ. 25

Նկ. 23

Նկ. 26

Նկ. 24

Նկ. 27

8. Քննարկել յ‚րաքանչյ‚ր նկարը (նկար 22-27) և պատասխանել հետևյալ հարցին` կարո՞ղ է տվյալ տոհմածառը ներկայացնել X-քրոմոսոﬕն շղթայակցված ռեցեսիվ ժառանգման տիպը: Պարզել գենոտիպերը:

Նկ.28

9. Ըստ նկար 28-ի գտնել, թե ընտանիքի ո՞ր անդաﬓերն են ﬕաձվային երկվորյակներ, տարաձվային երկվորյակներ, քանի՞ անդամ է նշված III սերնդ‚մ, որի՞ սեռը պարզված չէ, ո՞ր ընտանիքն է անպտ‚ղ: 10.Ժառանգման ո՞ր տիպն է ներկայացված նկար 29-‚մ, հարցական նշանի տեղ‚մ գրել գենոտիպը:

Նկ. 29

11. Ժառանգման ո՞ր տիպն է ներկայացված նկար 30-‚մ, որոշել գենոտիպերը:

Նկ. 30

12. Ժառանգման ո՞ր տիպն է ներկայացված նկար 31-‚մ:

Նկ. 31

13. Ըստ նկար 32-ի՝ որոշել III սերնդի ո՞ր մասն են կազմ‚մ հիվանդները և ժառանգման ո՞ր տիպն է ներկայացված:

Նկ. 32

Նկ. 33 ա

Նկ. 33 բ

14.Զննեք նկար 33-ը և պատասխանեք այո կամ ոչ: Հիﬓավորել պատասխանը: 1. Կարո՞ղ է Ա տոհմածառը լինել ա‚տոսոմ ռեցեսիվ ժառանգման: 2. Կարո՞ղ է Բ տոհմածառը լինել ա‚տոսոմ ռեցեսիվ ժառանգման: 3. Կարո՞ղ է Ա տոհմածառը լինել ա‚տոսոմ դոﬕնանտ ժառանգման: 4. Կարո՞ղ է Բ տոհմածառը լինել ա‚տոսոմ դոﬕնանտ ժառանգման:

5. Կարո՞ղ է Ա տոհմածառը ներկայացնել X-քրոմոսոﬕն շղթայակցված ռեցեսիվ ժառանգ‚մը: 6. Կարո՞ղ է Բ տոհմածառը ներկայացնել X-քրոմոսոﬕն շղթայակցված ռեցեսիվ ժառանգ‚մը: 15.Նկար 34-‚մ տարբեր գ‚յներով նշված են արյան տարբեր խմբերը: Որոշել ընտանիքի անդաﬓերից յ‚րաքանչյ‚րի գենոտիպը:

Նկ. 34

16.Որոշել նկար 35-ի տոհմածառի ժառանգման տիպը:

Նկ. 35

17. Ընտրել ճիշտ պատասխանը:

Նկ. 36

Ըստ նկար 36-ի՝ գտնել ընտանիք‚մ առողջ երեխայի ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը.ա) 1/4, բ)1/2:

Նկ. 37

Ըստ նկար 37-ի՝ գտնել առողջ երեխայի ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը, ընտրել ճիշտ պատասխանը. ա) 1/4, բ) 1/2, գ) 0, դ)1: 18. Ընտրել ճիշտ պատասխանը: Ներկայացված տոհմածառ‚մ (նկար 38) ժառանգ‚մը ա) շղթայակցված է սեռին բ)ա‚տոսոմ դոﬕնանտ է գ)ա‚տոսոմ ռեցեսիվ է:

Նկ. 38

19.Գտնել ընտանիքի 27 համարի անդաﬕ հնարավոր գենոտիպը (նկար 39):

Նկ. 39

20.Համարակալեք նկարները, եթե հայտնի է, որ I -ը ա‚տոսոմային դոﬕնանտ տիպով ժառանգ‚ﬓ է, II-ը ա‚տոսոմային ռեցեսիվ տիպով ժառանգ‚ﬓ է, III-ը` սեռին շղթայակցված:

Նկ.40

Նկ. 41

Նկ. 42

21.Ըստ տրված տոհմածառերի` որոշել հատկանիշի ժառանգման տիպը, հնարավոր‚թյան դեպք‚մ նշել նաև գենոտիպերը (նկար 43):

Նկ. 43

22. Պրոբանդը հիվանդ է հավկ‚ր‚թյամբ: Հիվանդ են նաև նրա երկ‚ եղբայրները: Պրոբանդի հայրական կողմ‚մ հավկ‚ր‚թյամբ հիվանդներ չեն գրանցվել: Պրոբանդի մայրը հիվանդ է: Մոր երկ‚ ք‚յրերն ‚ երկ‚ եղբայրներն առողջ են: Նրանք ‚նեն ﬕայն առողջ երեխաներ: Մայրական գծով հիվանդ է եղել տատը և առողջ` պապը: Տատի ք‚յրը հիվանդ է, իսկ եղբայրը` առողջ, տատի հայրը (նախապապը) հավկ‚ր‚թյամբ է տառապել: Նախապապի ք‚յրն ‚ եղբայրը հիվանդ են եղել: Նախանախապապը հիվանդ էր, նրա եղբայրը, որն ‚ներ հիվանդ աղ ջիկ և երկ‚ հիվանդ տղաներ, ն‚յնպես հիվանդ էր: Պրոբանդի կինը, նրա ծնողներն ‚ հարազատներն առողջ են: Որոշել հիվանդ երեխաներ ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը պրոբանդի ընտանիք‚մ: 23. Պրոբանդը ճակատի վրա սպիտակ մազափ‚նջ ‚նեցող երիտասարդ է: Պրոբանդի հայրական գծ‚մ շեղ‚ﬓեր չեն նկատվել: Պրոբանդի մայրը սպիտակ մազափ‚նջ ‚նի: Վերջինս երեք ք‚յր ‚նի: Ք‚յրերից երկ‚սը սպիտակ մազափնջով են, ﬔկը` ոչ: Պրոբանդի մորաք‚յրերից ﬔկը ‚նի սպիտակ մազափնջով տղա և ﬕ աղ ջիկ առանց սպիտակ մազափնջի: Մորաք‚յրերից երկրորդի տղան ‚ աղ ջիկը սպիտակ մազափնջով են, իսկ մյ‚ս աղ ջիկը` առանց սպիտակ մազափնջի:

Մորաք‚յրերից երրորդը չ‚նի սպիտակ մազափ‚նջ, նրա երկ‚ տղաներն ‚ աղ ջիկը ևս չ‚նեն սպիտակ մազափ‚նջ: Հայտնի է, որ նախապապը և նախանախապապը ևս ‚նեցել են սպիտակ մազափ‚նջ: Որոշել ճակատային սպիտակ մազափ‚նջ ‚նենալ‚ հավանական‚թյ‚նը երեխաների մոտ այն դեպք‚մ, եթե պրոբանդը ամ‚սնանա սպիտակ մազափ‚նջ ‚նեցող զարմ‚հ‚ հետ: 24. Նորապսակները նորմալ տիրապետ‚մ են աջ ձեռքին (աջլիկ են): Կնոջ երկ‚ ք‚յրերն էլ աջլիկ էին, իսկ երեք եղբայրները` ձախլիկ: Կնոջ մայրը աջլիկ է, հայրը` ձախլիկ: Հոր ﬔկ ք‚յրն ‚ ﬔկ եղբայրը ձախլիկ են, իսկ մյ‚ս եղբայրն ‚ մյ‚ս երկ‚ ք‚յրերը` աջլիկ: Հայրական գծով պապը աջլիկ է, տատիկը` ձախլիկ: Կնոջ մայրն ‚նի ﬔկ ք‚յր ‚ երկ‚ եղբայր, բոլորն էլ աջլիկ են: Ամ‚սն‚ մայրն աջլիկ է, հայրը` ձախլիկ: Մայրական գծով տատիկներն ‚ պապիկները, ինչպես նաև ամ‚սն‚ հայրական գծով տատիկներն ‚ պապիկները ազատ տիրապետ‚մ էին աջ ձեռքին: Որոշել այս ընտանիք‚մ ձախլիկ երեխա ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը: 25. Պրոբանդն առողջ կին է, ‚նի երկ‚ առողջ և երկ‚ ալկապտոն‚րեայով հիվանդ եղբայրներ: Պրոբանդի մայրը առողջ է և ‚նի երկ‚ առողջ եղբայրներ: Պրոբանդի հայրը հիվանդ է ալկապտոն‚րեայով և իր կնոջ ազգականն է: Նա ‚նի առողջ եղբայր և առողջ ք‚յր: Հայրական գծով տատիկը հիվանդ էր և ամ‚սնացել էր իր առողջ զարﬕկի հետ: Պրոբանդի մայրական գծով տատն ‚ պապը առողջ են, պապի մայրն ‚ հայրն էլ առողջ են, ընդ որ‚մ, պապի մայրը պրոբանդի հայրական պապի հարազատ ք‚յրն է: Որոշել ալկապտոն‚րեայով հիվանդների ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը պրոբանդի ընտանիք‚մ, եթե նա ամ‚սնանա առողջ տղամարդ‚ հետ, որի մայրը ալկապտոն‚րեայով հիվանդ էր: 26. Պրոբանդն առողջ կին է, ‚նի հինգ ք‚յր, որոնցից երկ‚սը

ﬕաձվային երկվորյակներ են, երկ‚սը` տարաձվային երկվորյակներ: Բոլոր ք‚յրերը ձեռքի վրա ‚նեն վեց մատ: Պրոբանդի մայրը նորմալ է, հայրը` վեց մատանի: Մայրական կողﬕց բոլոր նախնիները նորմալ են եղել: Հոր երկ‚ եղբայրներն ‚ չորս ք‚յրերը հնգամատ են: Հայրական տատը վեց մատանի է: Նա ‚նեցել է երկ‚ ք‚յր` վեց մատանի և հնգամատ ք‚յր: Հայրական պապը և նրա բոլոր ազգականները հնգամատ են: Որոշել պրոբանդի ընտանիք‚մ բազմամատ երեխա ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նն այն դեպք‚մ, երբ նա ամ‚սնանա նորմալ տղամարդ‚ հետ: 27. Աոերբախը (1969 թ.) բեր‚մ է բազմամատ‚թյան հետևյալ տոհմագր‚թյ‚նը: Երկ‚ բազմամատ ք‚յրեր Մարգարիտն ‚ Մերին ամ‚սնացան նորմալ տղամարդկանց հետ: Մարգարիտի ընտանիք‚մ կային հինգ երեխաներ` Անդրանիկը, Ս‚սաննան, Դավիթը բազմամատ էին, Էմման ‚ Ռ‚բենը` հնգամատ: Մերիի ընտանիք‚մ ﬕակ աղ ջիկը` Ջեմման ‚ներ ձեռքի նորմալ կառ‚ցվածք: Անդրանիկի առաջին ամ‚սն‚թյ‚նից (նորմալ կնոջ հետ) ծնվեց բազմամատ Սառան, նորմալ կնոջ հետ երկրորդ ամ‚սն‚թյ‚նից նա ‚նեցավ վեց երեխա` ﬔկ աղ ջիկ և երկ‚ տղա նորմալ հնգամատ և երկ‚ աղ ջիկն ‚ ﬔկ տղան` բազմամատ: Էմման ամ‚սնացավ նորմալ տղամարդ‚ հետ: Նրանք ‚նեցան երկ‚ տղա և չորս աղ ջիկ` բոլորը հնգամատ: Դավիթն ամ‚սնացավ նորմալ կնոջ հետ: Նրանց ﬕակ որդին` Արամը, բազմամատ էր: Ռ‚բենն ամ‚սնացավ իր մորաքրոջ աղջկա` Ջեմմայի հետ: Նրանց երկ‚ աղ ջիկներն ‚ երեք տղաները հնգամատ էին: Որոշել բազմամատ երեխաների ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նն հետևյալ դեպքեր‚մ. 1. Անդրանիկի նորմալ աղջկա և Ռ‚բենի տղաներից ﬔկի ամ‚սն‚թյան դեպք‚մ: 2. Սառայի և Դավիթի որդ‚ ամ‚սն‚թյան դեպք‚մ: (Խնդր‚մ օգտագործված ան‚նները փոփոխված են):

28. Ուս‚ﬓասիրվողն առողջ կին է: Նրա ք‚յրը ևս առողջ է, իսկ երկ‚ եղբայրները դալտոնիզմով հիվանդ են: Ուս‚ﬓասիրվողի մայրն ‚ հայրը առողջ են: Ուս‚ﬓասիրվողի մոր չորս ք‚յրերն առողջ են, առողջ են նաև նրանց ամ‚սինները: Ուս‚ﬓասիրվողի մոր կողﬕց զարﬕկների մասին հայտնի է հետևյալը` ﬕ ընտանիք‚մ կա ﬔկ հիվանդ եղբայր և երկ‚ առողջ ք‚յր, մյ‚ս երկ‚ ընտանիքներ‚մ կան ﬔկական հիվանդ եղբայր և ﬔկական առողջ ք‚յր, չորրորդ ընտանիք‚մ` ﬔկ առողջ ք‚յր: Ուս‚ﬓասիրվողի մոր կողﬕց տատիկը առողջ է, իսկ պապը` դալտոնիկ: Ուս‚ﬓասիրվողի հայրական կողմ‚մ դալտոնիկներ չեն եղել: Որոշել ‚ս‚ﬓասիրվողի համար դալտոնիզմով հիվանդ երեխաների ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նն այն դեպք‚մ, եթե նա ամ‚սնանա առողջ տղամարդ‚ հետ:

Առաջադրված խնդիրների լծﬓեր 22.

Նկ. 44

24.

Նկ. 45

25.

Նկ. 46

26.

Նկ. 47

27.

Նկ. 48

28. Լ‚ծ‚մ` կազﬔնք տոհմածառը

Նկ. 49

Հիվանդան‚մ են ﬕայն տղամարդիկ, հետևաբար գենը շղթայակցված է սեռին: Ուս‚ﬓասիրվողն առողջ է, հետևաբար նրա երկրորդ X քրոմոսոմը կր‚մ է նորմալ տեսող‚թյան գենը, որը նա ստացել է հորից, քանի որ հայրական կողմ‚մ դալտոնիզﬕ գենը կրողներ չեն եղել: Ուս‚ﬓասիրվողի մայրը կրել է դալտոնիզﬕ գենը: Ուս‚ﬓասիրվողի առողջ տղամարդ‚ հետ ամ‚սնանալ‚ դեպք‚մ հիվանդ կարող են ծնվել ﬕայն տղաները 1/4 hավանական‚թյամբ:

Նկ. 50

Նկ. 51 Հոր և աղջկա ամսնթյն

Նշանակմը

Ամսնթյան տեսակը

Ինբրիդինգի գործակիցը

մորեղբայր(հորեղբայր)քրոջ (եղբոր) աղջիկ

1/8

զարﬕկներ

1/16

ազգական սիբսեր

1/32

ազգական մորեղբայր (հորեղբայր)-քրոջ (եղբոր) աղջիկ

1/32

ազգական սիբսեր

1/64

Նկ.52. Արյնակցական ամսնթյնների տեսակները

2. Դերմատոգլիֆիկական վերլծթյն Դերմատոգլիֆիկան (հ‚ն. derma -մաշկ և glipho -դրոշﬔլ, պատկեր) ‚ս‚ﬓասիր‚մ է մարդ‚ ափերի, մատների և ոտնաթաթերի մաշկային պատկերների առանձնահատկ‚թյ‚նները: Մաշկային պատկերները այնքան առանձնահատ‚կ և անկրկնելի են որքան մարդ‚ ԴՆԹ-ն: Արդեն ﬔկ հարյ‚րամյակ է, որ մատնահետքերն ‚ս‚սմ նասիրվ‚մ են հանցագործներին բացահայտել‚ համար: Դերմատոգլիֆիկայի հիﬓադիրն է անգլիացի Ֆրենսիս Գալտոնը (Չարլզ Դարվինի հորեղբորորդին), որի ﬔթոդը հիﬓված էր մատնահետքերի առանձնահատկ‚թյ‚նների վրա: Ի տարբեր‚թյ‚ն ձեռքի գծերի մատնահետքերը չեն փոխվ‚մ: Ըստ որոշ ‚ս‚մ նասիր‚թյ‚նների՝ մատնանախշերն առաջան‚մ են պտղի մոտ երրորդ - հինգերորդ աﬕսների ընթացք‚մ և ﬓ‚մ են անփոփոխ ողջ կյանքի ընթացք‚մ: Նախշերի առանձնահատկ‚թյ‚նները պոլիգենային հատկանիշներ են և ժառանգվ‚մ են ծնողներից, դրանք ևս ենթակա են մ‚տացվել‚ կյանքի առաջին չորս աﬕսների ընթացք‚մ: Դերմատոգլիֆիկան ստորաբաժանվ‚մ է մատնատպ‚թյան (դակտիլասկոպիա - ‚ս‚ﬓասիր‚մ է մատնահետքերը), պալմասկոպիայի (‚ս‚ﬓասիր‚մ է ափերի նախշերը) և պլատնոսկոպիայի (‚ս‚ﬓասիր‚մ է ոտնաթաթերի նախշերի առանձնահատկ‚թյ‚նները): Մատնատպթյն Պարզվ‚մ է, որ մատնահետքերը շատ բան կարող են ասել մարդ‚ բնավոր‚թյան և նրա նյարդային համակարգի առանձնահատկ‚թյ‚նների մասին: Մատնահետքերի վերլ‚ծ‚թյան շնորհիվ հնարավոր է պարզել՝ • ապագա սերնդի ժառանգական հիվանդթյնների հավանականթյնը, •

զարգացման հնարավոր շեղ-երը,

• •

տարբեր գենային մտացիաները, գենդերային անոմալիաները,

քրոմոսոմային հիվանդթյնները:

Մատների վրա առհասարակ կարելի է պարզորոշել տարբեր նախշեր, սակայն, տարբեր‚մ են մատնանախշերի 3 տիպեր (Գալտոնը դրանք բնորոշել է` գալար (завиток, W- whorl), օղակ (петля, L- loop) և աղեղ (дуга, A - arch)) (նկար 53): Այժմ տարբեր‚մ են աղեղ, օղակ (‚լնար և ռադիալ), իրական գալար և բարդ նախշեր:

ա) Օղակները լին‚մ են ‚լնար` ‚ղղված դեպի ճկ‚յթը (u) և ռադիալ` ‚ղղված դեպի բթամատը (r):

բ) Աղեղները լին‚մ են պարզ և բաղադրյալ:

գ) Գալարները լին‚մ են սիﬔտրիկ, պար‚րաձև և բարդ գալարներ (կրկնակի հանգ‚յց):

դ)

Նկ.53 Մատնանախշերի հիﬓական տիպերը

Գենետիկական ‚ս‚ﬓասիր‚թյ‚ններ‚մ հաճախ օգտագործ‚մ են TRC (total ridge count) - ընդհան‚ր կատարային հաշիվը: Կատարային հաշիվը դելտայից ﬕնչև նախշի կենտրոն ընկած կատարների թիﬖ է: Վերջինս պարզել‚ համար մատիտով դելտան և նախշի կենտրոնը ﬕացնող ճառագայթ են կառ‚ց‚մ, այն‚հետև հաշվ‚մ են այդ

Հաշվարկվ‚մ է յ‚րաքանչյ‚ր մատի կատարային թիվը և յ‚րաքանչյ‚ր ձեռքի հինգ մատի համար գ‚մարային կատարային թիվը: Հաշվարկվ‚մ է նաև երկ‚ ձեռքի ընդհան‚ր կատարային հաշիվը: Պարզվել է հետևյալ օրինաչափ‚թյ‚նը, որքան շատ են մատների վրա աղեղներն, այնքան փոքր է TRC-ի ց‚ցանիշը: Բարդ նախշերի դեպք‚մ հաշվ‚մ են մատի այն կողﬕ կատարային թիվը, որտեղ կատարների թիվը շատ է (երբեﬓ թ‚յլատրվ‚մ է կատարները հաշվել 2 կողﬕց): Կատարային հաշիվը տարբեր մարդկանց և տարբեր մատների համար կազմ‚մ է 0-300 (10 մատի համար): Կատարային հաշիվը կապված չէ սեռի հետ, սակայն սեռական քրոմոսոﬓերը ազդ‚մ են այդ հատկանիշի վրա (X քրոմոսոմը ավելի ‚ժեղ է ազդ‚մ, աղ. 1 ): Զանգվածային ‚ս‚ﬓասիր‚թյ‚նների դեպք‚մ իրար տակ գըրվ‚մ են նախշերի պայմանանշանները և կատարային թվի ց‚ցանիշները յ‚րաքանչյ‚ր մատի համար առանձին, սկսած բ‚թ մատից, աջից նշվ‚մ է յ‚րաքանչյ‚ր ձեռքի համար ստացված գ‚մարային թիվը: L9u + W5-11+ L10u+ L7r+ A0, TRC=37 W10-5+ A0+ L4-8r+ L12u+ W4, TRC=34: Էթնիկական խմբերը տարբերվ‚մ են տարբեր տիպերի նախշերի հաճախական‚թյամբ և կատարային հաշվով: Տարբեր երկրներ‚մ անցկացված բազմաթիվ հետազոտ‚թյ‚նների արդյ‚նք‚մ պարզ է դարձել հետևյալը. աղեղները հանդիպ‚մ են շատ հազվադեպ` 5-10%, օղակները հանդիպ‚մ են մարդկանց ﬔծամասն‚թյան մոտ` 60-65%, գալարները հանդիպ‚մ են ավելի հազվադեպ` 30% հաճախական‚թյամբ: Մատնահետքերի նախշերը բն‚թագրող ﬔծ‚թյ‚ններն են` 1. Ֆ‚ր‚գատի ինդեքս (Furugata) W/L *100%, 2. Դանկﬔյերի ինդեքս (Dankmeiyer) A/W *100%, 3. Պոլլի ինդեքս (Poll) A/L *100%, 4. Վոլոտցկ‚ դելտային ինդեքս

L+2W * 10 = DL10 A+L+W Հաստատված է, որ բարձր կատարային թիվ ‚նեցող ծնողների երեխաների մոտ ևս այդ ց‚ցանիշը բարձր է (Приходченко, Шкурат, 1997): Կատարային թվի բազմագենային ժառանգման հիպոթեզը առաջարկվել է 1931թ. Բոննեի կողﬕց: Այժմ ընդ‚նվ‚մ է մատնանախշերի տիպերի ժառանգման պոլիգենային հիպոթեզը (Գ‚սևա Ի.Ս., 1974): Համաձայն այս տես‚թյան՝ ժառանգման աﬔնաբարձր աստիճանը նկատվ‚մ է օղակների- 95,2%, գալարների- 84,1% և աղեղների- 38,9% համար: Հաստատված է նաև սեռական քրոմոսոﬓեր‚մ տեղադրված գեների մոդիֆիկացնող ազդեց‚թյ‚նը: X քրոմոսոﬓերի թվի ավելացման հետ ավելան‚մ է աղեղների քանակը և իջն‚մ է ընդհան‚ր կատարային հաշիվը (աղյ‚սակ 1): L ընտանիքի գեները մաքսիմալ էքսպրեսիվ‚թյ‚ն ‚նեն ﬕնիմալ թվով սեռական քրոմոսոﬓեր ‚նեցող մարդկանց մոտ (Շերեշևս‚-Թերների սինդրոմ): Աղյսակ 1 Կատարային հաշիվը և սեռական քրոմոսո-երի թիվը XևY քրոմոսոﬓերի թիվը

Ընդհանր կատարային հաշիվը

XO XY XYY XX XXY XXYY XXXY XXXXYY XXXX XXXXY

178,0 145,0 133,0 127,2 114,8 106,1 93,0 73,0 110,0 49,9

Ի՞նչ է հայտնի ﬔզ մատնանախշի և հոգեբանական առանձնահատկթյան կապի մասին:

Դերմատոգլիֆիկայմ կա ﬕ շատ կարևոր օրինաչափթյն. ինչքան ավելի բարդ է պատկերն, այդքան ավելի բարդ է նյարդային համակարգը և ինչքան ավելի պարզ է պատկերը, ապա մարդ‚ մոտ այդքան ավելի զարգացած է ֆիզիկական բաղկաց‚ցիչը` բնազդային բնորոշ‚մը: Խոլերիկի մատնանախշերի 50%-ից շատ գալարներն են, ﬓացած մասը օղակներ են, սանգվինիկի մատնանախշերի ﬔջ գերակայ‚մ են օղակները՝ 50%-ից ավել, ﬓացածը գալարներն են: Ֆլեգմատիկի մատնանախշերի ﬔծ մասը օղակներ են, ﬔլանխոլիկն ‚նի գոնե ﬔկ աղեղ (ընդ որ‚մ որքան շատ են աղեղները, այնքան ցածր է աշխատ‚նակ‚թյ‚նը):

Նկ. 54 Գալար լսնի թմբի վրա

Լ‚սնի թմբի վրա գտնվող գալարը շատ հազվադեպ հանդիպող նշաններից ﬔկն է: Այս նշանը հանդիպ‚մ է նորմալ (առողջ) մարդկանց մոտ` 1%, սակայն Դա‚նի հիվանդ‚թյամբ տառապող մարդկանց մոտ այն կազմ‚մ է 10.2%, իսկ փսիխոզ ‚նեցող երեխաների մոտ 90%: Ա‚տիզմով տառապող մարդկանց շրջան‚մ անցկացված հետազոտ‚թյ‚նները ց‚յց են տվել հետևյալ արդյ‚նքները. 25 ատիստ տղամարդկանցից 2-ի մոտ հայտնաբերվել է գալար Լսնի թմբի վրա: Պալմոսկոպյա՝ ափերի նախշերի վերլծթյն Ափանախշերի ﬔջ առանձնան‚մ են 3 հիﬓական գծեր (նկար 55 ա), բ)):

Նկ. 55 Ափանախշերի հիﬓական գծերը

Նկ. 56 Կապիկի գիծ (հաճախ հանդիպմ է Դանի համախտանիշի և այլ արատների դեպքմ, հանդիպմ է նաև նորմալ մարդկանց ﬕայն ﬔկ ձեռքի վրա)

Ափանախշերով կարելի է ախտորոշել որոշ ժառանգական հիվանդ‚թյ‚ններ: Այսպես, դերմատոգլիֆիկայի ﬕջոցով պարզվեց, որ շաքարախտի «մանկական» և «հաս‚ն» ձևերը տարբեր հիվանդ‚թյ‚ններ են: Պարզվել է նաև, որ շատ դեպքեր‚մ, դերմատոգլիֆիկայի փոփոխ‚թյ‚նները ն‚յնն են ծնողների և երեխաների մոտ:

Նկ. 57 Գլխավոր ափային գծերը

Նկ.58 Ափային բնթագիր

Գլխավոր ափային գծերը եռաշառավիղ (трирадиус) գտնվ‚մ են համապատասխանաբար երկրորդից-հինգերորդ մատների տակ ՝a, b, c, d (նկար 57): Ափի հիմքի մոտ կա ﬔկ դիստալ առանցքային եռաշառավիղ՝ t: atd անկյան ﬔծ‚թյ‚նն ափային բն‚թագրերից աﬔնակարևորներից ﬔկն է, նորմայ‚մ այն չպետք է գերազանցի 57"-ը (նորման 41 - 57°) (նկար 58):

Նկ. 59 Ափային նկարագրեր

Դա‚նի համախտանիշով հիվանդների (տրիսոﬕա 21) ափի վերոհիշյալ անկյ‚նը կազմ‚մ է 81-89" և ափային երկ‚ զ‚գահեռ գծերը ﬕացած են իրար, կա ‚լնար օղակ երկրորդ մատի և ռադիալ՝ ձեռքի չորրորդ և հինգերորդ մատների վրա (նկար 60), նախշերն ավելի հաճախան‚մ են հիպոտենարի վրա, դիտվ‚մ է ընդհան‚ր կատարային թվի նվազ‚մ:

Նկ. 60 Դանի համաախտանիշով հիվանդների ափանախշերը և մատնանախշերը Պատաոի սինդրոﬕ դեպք‚մ (տրիսոﬕա 13) atd անկյ‚նը կազմ‚մ է 102", ձեռքի չորրորդ և հինգերորդ մատների վրա դիտվ‚մ են ռադիալ օղակներ, ձեռքերի և ոտքերի մատների վրա գերակշռ‚մ են աղեղները, նախշերն ավելան‚մ են հիպոտենարի վրա և այլն: Կլայնֆելտերի սինդրոﬕ դեպք‚մ (ХХУ) atd անկյ‚նը փոքր է 40"-ից, մատնանախշերից գերակշռ‚մ են աղեղները, կատարային հաշիվը փոքր է, նախշերն ավելան‚մ են հիպոտենարի վրա: Շերեշևսկ‚-Թերների սինդրոﬕ դեպք‚մ (ХՕ) atd անկյ‚նը կազմ‚մ է 66", մատնանախշերից ավելան‚մ է գալարների տեսակարար կշիռը և նվազ‚մ է աղեղների տեսակարար կշիռը, նախշերն ավելան‚մ են հիպոտենարի վրա, տենար‚մ նախշերի հաճախական‚թյ‚նը նվազ‚մ է: Ափային դաշտերը ափը կազմող պայմանական տեղամասեր են (նկար 61):

Նկ. 61 Ափային դաշտեր (ափը կազմող պայմանական տեղամասեր)

2.1. Լաբորատոր աշխատանք Աշխատանքի նպատակը - մատնատպ‚թյան վերլ‚ծ‚թյան անցկաց‚մ: Ուս‚ﬓասիր‚թյան օբյեկտը - մարդը: Նյ‚թը և սարքավոր‚ﬓերը. 1. լ‚սանկարչական գլանիվ, 2. 20 x 20սմ2 մակերեսով ապակի, 3. պարալոն, 4. տպագրական ներկ (կամ որևէ փոխարինիչ), 5. թ‚ղթ, 6. ձեռքի խոշորաց‚յց (10 սմ-ից ավել տրամագծով):

Նկ.62 ա) Մատնանախշերը գրանցող սարք, բ) մատնանախշերի սﬓասիրթյն

Աշխատանքի ընթացքը - ապակ‚ վրա ներկ լցնել և այն լ‚սանկարչական գլանիկով հարթեցնել՝ հավասարաչափ շերտ ստանալ‚ համար: Ուս‚ﬓասիրվողի մատները հերթով սեղﬔլ ապակ‚ն, այն‚հետև դնել թղթի վրա (որի տակ դրված է պարալոն): Մատը դրվ‚մ է դրսային կողﬕ վրա և պտտվ‚մ է ընդհ‚պ ﬕնչև ներսի կողմը, այնպես որ ողջ մատի բարձիկի մակերեսը տպվի: Մատը պետք է զգ‚շորեն հանել, այնպես որ թ‚ղթը չտեղաշարժվի և նկարը չաղավաղվի (նկար 62 ա, բ): Թղթի վրա նշ‚մ են ազգան‚նը, սեռը և տարիքը: Այն‚հետև աջ և ձախ ձեռքերի բոլոր մատների համար հաջորդաբար ստան‚մ են մատնաթմբերի նկարները: Հաշվարկվ‚մ է TRC (total ridge count) - ընդհան‚ր կատարային հաշիվը (կատարային հաշիվը դելտայից ﬕնչև նախշի կենտրոն ընկած կատարների թիﬖ է, այն ստանալ‚ համար կառ‚ց‚մ են դելտան նախշի կենտրոնին ﬕացնող ճառագայթ և հաշվ‚մ այդ ճառագայթը հատող կատարների թիվը): Տվյալները գրանցվ‚մ են աղյ‚սակ‚մ (աղյ‚սակ 2): Աղյսակ 2 Մատները Աջ ձեռք Ձախ ձեռք

I

II

III

IV

V

Ընդաﬔնը

3. Երկվորյակային ﬔթոդ Երկվորյակային ﬔթոդն առաջին անգամ առաջարկվել է Ֆ. Գալտոնի կողﬕց 1875թ.: Երկվորյակային ﬔթոդը հնարավոր‚թյ‚ն է տալիս որոշել գենետիկական (ժառանգական) և ﬕջավայրի (կլիմա, սն‚նդ, կրթ‚թյ‚ն, դաստիարակ‚թյ‚ն) գործոնների ազդեց‚թյ‚նը մարդ‚ առանձին հատկանիշների կամ հիվանդ‚թյ‚նների զարգացման վրա: Երկվորյակային ﬔթոդի կիրառման դեպք‚մ հաﬔմատ‚թյ‚ն է կատարվ‚մ` րաձվային) երկվորյակների ﬕջև,

ﬕջև: Մոնոզիգոտ (ՄԶ) երկվորյակները գոյան‚մ են երկ‚ (և ավելի) մասերի բաժանված ﬔկ զիգոտից: Գենետիկական տեսակետից նրանք ն‚յնանման են, այսինքն ‚նեն ﬕանման գենոտիպ: Մոնոզիգոտ երկվորյակները ﬕշտ ն‚յն սեռի են լին‚մ: Դիզիգոտ (ԴԶ) երկվորյակները զարգան‚մ են այն դեպք‚մ, երբ ﬕաժամանակ երկ‚ ձվաբջիջ բեղﬓավորվ‚մ են երկ‚ սպերմատոզոիդով: Բնական է, որ երկզիգոտ երկվորյակներն ‚նեն տարբեր գենոտիպեր: Նրանք նման են ﬕմյանց ոչ ավելի քան ք‚յրերը և եղբայրները, քանի որ ‚նեն մոտ 50% ն‚յնանման գեներ: Երկվորյակների ծն‚նդների հավանական‚թյ‚նը կազմ‚մ է մոտ 1%, որոնցից 1/3-ը մոնոզիգոտ երկվորյակներն են: Հայտնի է, որ մոնոզիգոտ երկվորյակների ծն‚նդների թիվը տարբեր պոպ‚լյացիաներ‚մ մոտ է, այն դեպք‚մ, որ դիզիգոտների համար այդ թվերը զգալիորեն տարբերվ‚մ են: Օրինակ, ԱՄՆ-‚մ դիզիգոտ երկվորյակներ ավելի հաճախ ծնվ‚մ են սևամորթների, քան սպիտակամորթների մոտ: Եվրոպայ‚մ դիզիգոտ երկվորյակները կազմ‚մ են ‚թ՝ 1000 ծն‚նդների դեպք‚մ: Երկվորյակների ծն‚նդների աﬔնացածր հաճախական‚թյ‚նը բնորոշ է մոնղոլոիդ պոպ‚լացիաներին: Նշվ‚մ է, որ երկվոր55

յակների բնածին արատների հաճախական‚թյ‚նը, որպես կանոն, ավելի բարձր է, քան առանձին ﬕանձնյա ծնվածներինը: Համարվ‚մ է, որ բազմապտղ‚թյ‚նը գենետիկական հիմքեր ‚նի: Սակայն դա ճիշտ է ﬕայն դիզիգոտ երկվորյակների համար: Երկվորյակների ծննդյան վրա ազդող գործոնները ներկայ‚մս քիչ են ‚ս‚մնասիրված: Կան ապաց‚յցներ այն մասին, որ դիզիգոտ երկվորյակների ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նն ավելան‚մ է մոր տարիքի ﬔծանալ‚, ինչպես նաև ծն‚նդների հաջորդական‚թյան ավելացման հետ: Մոր տարիքի ազդեց‚թյ‚նը կարելի է բացատրել գոնադոտրոպինի մակարդակի բարձրացմամբ, ինչը բեր‚մ է բազմաօվ‚լյացիայի հաճախական‚թյան ավելացմանը: Երկվորյակային ﬔթոդն իր ﬔջ ներառ‚մ է երկվորյակների զիգոտ‚թյան ախտորոշ‚մը: Այժմ օգտագործվ‚մ են զիգոտ‚թյան որոշման հետևյալ ﬔթոդները. արտաքին հատկանիշներով: Չնայած ակնհայտ հարմար‚թյանը, ﬔթոդը որոշ չափով ս‚բյեկտիվ է և կարող է բերել սխալների: արյան խմբերի անալիզի, արյան շիճ‚կի սպիտակ‚ցների, լեյկոցիտար հակագեների, ֆենիլթիոկարբաﬕդի նկատմամբ զգայ‚ն‚թյան և այլ անալիզների վրա: Եթե երկվորյակներից յ‚րաքանչյ‚րի այդ հատկանիշները չեն տարբերվ‚մ, այդ երկվորյակներին համար‚մ են մոնոզիգոտ: րի ափերի, ոտնաթաթերի պապիլյար նախշերը: Այդ հատկանիշները խիստ անհատական են, չեն փոփոխվ‚մ մարդ‚ կյանքի ընթացք‚մ և օգտագործվ‚մ են անձի ինքն‚թյ‚նը որոշել‚ համար: Դերմատոգլիֆիկ ց‚ցանիշների նման‚թյ‚նը մոնոզիգոտ երկվորյակների մոտ ավելի բարձր է հաﬔմատած դիզիգոտների հետ: հատկանիշի, ներառ‚մ է նաև, մոնո- և դիզիգոտային երկվորյակների խմբերի համադր‚մը:

Եթե որևէ ﬕ հատկանիշ առկա է ﬔկ զ‚յգի երկ‚ երկվորյակների մոտ, ապա այդ զ‚յգը կոչվ‚մ է կոնկորդանտային, իսկ եթե երկվորյակներից ﬕայն ﬔկի մոտ է առկա, ապա երկվորյակների զ‚յգը կոչվ‚մ է դիսկորդանտային (կոնկորդանտ‚թյ‚ն-նման‚թյան աստիճան, դիսկորդանտ‚թյ‚ն-տարբեր‚թյան աստիճան): Մոնո և դիզիգոտային երկվորյակների համադրման ընթացք‚մ զ‚յգային կոնկորդանտ‚թյան գործակիցը (Kn) (աղյ‚սակ 4) արտահայտվ‚մ է ﬕավորի մասնաբաժնով կամ տոկոսներով և հաշվարկվ‚մ է հետևյալ բանաձևով. , որտեղ C-ն կոնկորդանտ զ‚յգերի քանակն է, D-ն դիսկորդանտ զ‚յգերի քանակն է: Մոնո- և դիզիգոտային երկվորյակների մոտ զ‚յգերի կոնկորդանտ‚թյան հաﬔմատ‚թյ‚նը թ‚յլ է տալիս եզրակաց‚թյ‚ն անել այս կամ այն հատկանիշի կամ հիվանդ‚թյան զարգացման համար ժառանգական‚թյան և ﬕջավայրի դերի մասին: Ընդ որ‚մ, ելն‚մ են այն ենթադր‚թյ‚նից, որ եթե կոնկորդանտ‚թյան աստիճանը մոտավորապես ն‚յնն է մոնոզիգոտների և դիզիգոտների մոտ, համարվ‚մ է, որ հատկանիշի ձևավոր‚մը ﬔծապես պայմանավորված է ﬕջավայրի գործոններով: Եթե ‚ս‚ﬓասիրվող հատկանիշի զարգացմանը մասնակց‚մ են րյակների մոտ դիտվ‚մ են որոշակի ներզ‚յգային տարբեր‚թյ‚ններ: Այդ դեպք‚մ մոնո և դիզիգոտային երկվորյակների ﬕջև կոնկորդանտ‚թյան աստիճանի տարբեր‚թյ‚նները կնվազեն: Այս կամ այն հատկանիշի զարգացման գործ‚մ ժառանգական‚թյան և ﬕջավայրի դերի քանակական գնահատականի համար օգտագործվ‚մ են ժառանգման գործակիցը, որը հաշվարկվ‚մ է հետևյալ բանաձևով.

որտեղ H-ժառանգման գործակիցն է, Kn-ն զ‚յգային կոնկորդանտ‚թյան գործակիցը մոնոզիգոտ (ՄԶ) և դիզիգոտ (ԴԶ) երկվորյակների խմբեր‚մ: H-ի արժեքներից դատելով՝ կարելի է որոշել հատկանիշի զարգացման համար գենետիկական և ﬕջավայրի գործոնների ազդեց‚թյան աստիճանը: Օրինակ, եթե H-ի արժեքը մոտ է 0-ի, ‚րեﬓ հատկանիշի զարգաց‚մը պայմանավորված է ﬕայն արտաքին ﬕջավայրի գործոններով: Աղյսակ 3 Մոնոզիգոտ (ՄԶ) և դիզիգոտ (ԴԶ) երկվորյակների որոշ հատկանիշների և հիվանդթյնների կոնկորդանտթյան օրինակներ, % Հատկանիշներ Աչքերի, մազերի գ‚յնը

ԴԶ 99.5

28.0

100.0

65.0

Պապիլյար գծերը

92.0

40.0

Մանիակալ դեպրեսիվ պսիխոզ

73.1

15.2

Շիզոֆրենիա

67.0

12.1

Էպիլեպսիա

60.8 (37.2)

12.3 (1.8)

Շաքարախտ

84.0 (58.0)

37.0 (20.0)

Տ‚բերկ‚լյոզ

66.7

23.0

Ռևմատիզմ

47.3

17.3

Միջին ականջի բորբոք‚մ

30.1

9.8

Ծ‚ռթաթ‚թյ‚ն

45.5

18.2

Ազդրի բնածին հոդախախտ

41.4

2.8

Կարմր‚կ

97.4

35.7

Ջրծաղիկ

97.7

92.0

Ք‚թեշ

56.4

11.2

Շրթ‚նքների, ականջների ձևը

ՄԶ

H-ի 1-ից ﬕնչև 0,7 արժեքների դեպք‚մ հատկանիշի և հիվանդ‚թյան զարգացման գործ‚մ գերակշռող են ժառանգական գործոնները, իսկ H-ի 0,4 - 0,7-ի արժեքների սահմաններ‚մ հատկանիշը զարգան‚մ է արտաքին ﬕջավայրի գործոնների ազդեց‚թյան տակ՝ գենետիկական հակված‚թյան առկայ‚թյան դեպք‚մ (աղյ‚սակ 5): Բերենք ﬕ քանի օրինակներ: Ինչպես արդեն նշվել է, մարդ‚ արյան խմբերը ամբող ջովին պայմանավորված են գենոտիպով և չեն փոխվ‚մ ﬕջավայրի ազդեց‚թյամբ: Ժառանգման գործակիցը հավասար է 100%-ի: Որոշ ձևաբանական հատկանիշներով (քթի, հոնքերի, շրթ‚նքների, ականջների ձևով, աչքերի, մազերի, մաշկի գ‚յնով) մոնոզիգոտ երկվորյակները կոնկորդանտ են 97-100%-ով, իսկ դիզիգոտ երկվորյակները՝ կախված հատկանիշից՝ 20-70%-ով: ՄԶ-ի կոնկորդանտ‚թյ‚նը շիզոֆրենիայով հիվանդացածների մոտ 70% է, իսկ ԴԶ-ի մոտ` 13%: : Տվյալ դեպք‚մ գերակշռ‚մ են գենետիկական գործոնները, բայց զգալի դեր են խաղ‚մ նաև ﬕջավայրի պայմանները: Երկվորյակային ﬔթոդի օգն‚թյամբ է որոշվ‚մ գենոտիպի և ﬕջավայրի նշանակ‚թյ‚նը ﬔծաթիվ ինֆեկցիոն հիվանդ‚թյ‚նների պաթոգենեզ‚մ: Այսպես, կարմր‚կով հիվանդանալ‚ դեպք‚մ առաջատար նշանակ‚թյ‚ն ‚նեն ինֆեկցիոն գործոնները, իսկ թոքախտային ինֆեկցիայի դեպք‚մ զգալի ներգործ‚թյ‚ն ‚նի գենոտիպը: Երկվորյակների հետ կատարվող հետազոտ‚թյ‚նները կօգնեն պատասխանել այնպիսի հարցերին, ինչպիսիք են մարդ‚ կյանքի տևող‚թյան վրա ժառանգական և ﬕջավայրային գործոնների ազդեց‚թյ‚նը, օժտված‚թյան զարգաց‚մը, դեղորայքային պրեպարատների նկատմամբ զգայ‚ն‚թյ‚նը և այլն: Ներկայ‚մս մարդ‚ գենետիկայ‚մ երկվորյակային ﬔթոդը կիրառվ‚մ է գենետիկական վերլ‚ծ‚թյան այլ ﬔթոդների հետ զ‚գակցված:

Աղյսակ 4 Երկվորյակային ﬔթոդով պարզված մարդ որոշ հատկանիշների ժառանգմը Հատկանիշ

Ժառանգման գործակիցը

Մարﬓի կառ‚ցվածք

0.81

Հասակը նստած վիճակ‚մ

0.76

Քաշը

0.78

Գլխային գործակից

0.75

Մենտալ հասակը՝ ըստ Բինեի

0.65

IQ-ն՝ ըստ Բինեի

0.68

IQ-ն՝ ըստ Օտիսի

0.80

Վերբալ հատկ‚թյ‚ններ

0.68

Թվաբանական ընդ‚նակ‚թյ‚ններ

0.12

Բնական գիտ‚թյ‚նների նկատմամբ ընդ‚նակ‚թյ‚ններ

0.34

Ընդ‚նակ‚թյ‚ններ պատմ‚թյան և գրական‚թյան նկատմամբ

0.45

Ուղղագրական ընդ‚նակ‚թյ‚ններ

0.53

Ոտքով թակել‚ արագ‚թյ‚նը

0.50

3.1. Գործնական աշխատանք Առաջադրանք 1. Լծել խնդիրները. 1. Վերլ‚ծել աղյ‚սակի տվյալները և գնահատել ժառանգական‚թյան և ﬕջավայրի դերը նշված հիվանդ‚թյ‚նների համար: Հաշվել ժառանգելի‚թյան գործակիցը (H) և ﬕջավայրի ազդեց‚թյ‚նը (աղյ‚սակ 5)(E): Հիվանդթյնը շաքարախտ

Աղյսակ 5 Կոնկորդանտթյնը, % ՄԶ ԴԶ

Էնդեﬕկ զոբ

ռախիտ

էկզեմա

28,6

12,7

բարորակ ‚ռ‚ցք

2. Վերլ‚ծել աղյ‚սակի տվյալները և գնահատել ժառանգական‚թյան և ﬕջավայրի դերը նշված հիվանդ‚թյ‚նների համար: Հաշվել ժառանգելի‚թյան գործակիցը (H) և ﬕջավայրի ազդեց‚թյ‚նը (աղյ‚սակ 6) (E): Աղյսակ 6

կարմր‚կ

Կոնկորդանտթյնը, % ՄԶ ԴԶ 97,4 95,7

կապ‚յտ հազ

97,1

92,0

ք‚թեշ

54,6

47,1

դիֆտերիա

50,0

37,7

անգինա

51,1

39,7

թոքերի բորբոք‚մ

32,3

18,2

պոլիոﬔլիտ

35,7

6,1

պալարախտ

32,8

20,6

ռևմատիզմ

26,0

10,5

ինֆեկցիոն հեպատիտ

45,5

18,2

խոզ‚կ

82,0

74,0

Հիվանդթյնը

4. Պոպլյացիոն (տեղախմբային) վիճակագրական ﬔթոդ Գենետիկայ‚մ պոպ‚լյացիա նշանակ‚մ է որոշակի արեալ (տարած‚թյ‚ն) զբաղեցնող, ընդհան‚ր գենոֆոնդ ‚նեցող ‚ ազատորեն խաչասերվող առանձնյակների ամբող ջ‚թյ‚նը (գենոֆոնդը՝ տվյալ պոպ‚լյացիայի գեների ամբող ջական‚թյ‚նն է): Պոպ‚լյացիոն գենետիկան ‚ս‚ﬓասիր‚մ է պոպ‚լյացիաների գենետիկական կառ‚ցվածքը, նրանց գենոֆոնդը, գենետիկական կառ‚ցվածքի կայ‚ն‚թյ‚նը և փոփոխ‚թյ‚նը պայմանավորող գործոնները: Բժշկական գենետիկայ‚մ պոպ‚լյացիոն վիճակագրական ﬔթոդը կիրառվ‚մ է բնակչ‚թյան ժառանգական հիվանդ‚թյ‚նների, տարբեր պոպ‚լյացիաների նորմալ և պաթոլոգիական գեների, գենոտիպերի ‚ս‚ﬓասիրման համար: Պոպ‚լյացիոն վիճակագրական ﬔթոդը թ‚յլ է տալիս ‚ս‚ﬓասիրել. հաճախական‚թյ‚նը,

ման ﬔջ ժառանգական‚թյան և ﬕջավայրի դերը, ման ﬔջ ժառանգական և ﬕջավայրային գործոնների դերը: Պոպ‚լյացիոն վիճակագրական ﬔթոդի կիրառ‚մը ներառ‚մ է պոպ‚լյացիայի ճիշտ ընտր‚թյ‚ն, նյ‚թի հավաք‚մ և ստացված արդյ‚նքների վիճակագրական վերլ‚ծ‚թյ‚ն: Մեթոդի հիմք‚մ ընկած է 1908 թ. անգլիացի մաթեմատիկոս Ջ. Հարդիի և գերմանացի բժիշկ Վ. Վայնբերգի կողﬕց իդեալական պոպ‚լյացիայի համար սահմանված օրինաչափ‚թյ‚նը, որն անվան‚մ են Հարդի-Վայնբերգի օրենք: Իդեալական պոպ‚լյացիայի համար բնորոշ են հետևյալ առանձնահատկ‚թյ‚նները. ﬔծ թվակազմը, ազատ խաչասեր‚մը (պանﬕքսիան), ընտր‚թյան և մ‚տացիոն գործընթացների բացակայ‚թյ‚նը,

պոպ‚լյացիայից դ‚րս և դեպի ներս ‚ղղված ﬕգրացիաների բացառ‚մը: Հարդի-Վայնբերգի օրենքի համաձայն՝ իդեալական պոպ‚լյացիայ‚մ դոﬕնանտ հոմոզիգոտների (AA), հետերոզիգոտների (Aa) և ռեցեսիվ հոմոզիգոտների (aa) հարաբերակց‚թյ‚նը սերնդեսեր‚նդ ﬓ‚մ է ն‚յնը: Ազգակցական ամ‚սն‚թյ‚նները, մ‚տացիաները, գեների դրեյֆը, ընտր‚թյ‚նը, ﬕգրացիաները առաջացն‚մ են պոպ‚լյացիայ‚մ գենոտիպերի քանակների հարաբերակց‚թյան խախտ‚մ: Տարբեր գենոտիպերի և ֆենոտիպերի քանակ‚թյան հարաբերակց‚թյ‚նը պանﬕկտիկ պոպ‚լյացիաներ‚մ որոշվ‚մ է Նյ‚տոնի բինոﬕ բանաձևով.

որտեղ p-ն A դոﬕնանտ ալելի հաճախական‚թյ‚նն է, q-ն՝ a ռեցեսիվ ալելի հաճախական‚թյ‚նը, p2 - AA գենոտիպի (դոﬕնանտ ալելով հոմոզիգոտների) հաճախական‚թյ‚նը, q2 - aa գենոտիպի (ռեցեսիվ ալելով հոմոզիգոտների) հաճախական‚թյ‚նը:

Նկ. 63 Պեննետի ցանց

Հարդի-Վայնբերգի բանաձևը կարելի է հեշտ‚թյամբ ստանալ Պեննետի ցանցի օգն‚թյամբ (նկար 63): Քանի որ գաﬔտներից յ‚րաքանչյ‚րը կր‚մ է ալելներից ﬕայն ﬔկը` A-ն կամ a-ն, ‚ստի նրանց հաճախական‚թյ‚նների գ‚մարը հավասար կլինի ﬔկի` p + q =1: Այդ դեպք‚մ գենոտիպերի հաճախական‚թյ‚նը կլինի. (pA +qa)2=p2 AA + 2pq Aa + q2 aa = 1: Եթե պոպ‚լյացիայ‚մ տվյալ գենի երեք ալելները ներկայացված են p, q և r հաճախական‚թյամբ, ապա գենոտիպերի հաճախական‚թյ‚նը կլինի. (p +q +r)2 = p2 + q2 + r2 + 2pq + 2pr + 2qr = 1: Համաձայն Հարդի-Վայնբերգի օրենքի՝ (AA) դոﬕնանտ հոմոզիգոտների հաճախական‚թյ‚նը հավասար է դոﬕնանտ ալելի հանդիպման քառակ‚ս‚ն, (Aa) հետերոզիգոտների հաճախական‚թյ‚նը՝ դոﬕնանտ և ռեցեսիվ ալելների հանդիպման կրկնակի արտադրյալին, (aa) ռեցեսիվ հոմոզիգոտների հաճախական‚թյ‚նը հավասար է ռեցեսիվ ալելի հանդիպման քառակ‚ս‚ն: Այսպիսով, պոպ‚լյացիոն վիճակագրական ﬔթոդը հնարավոր‚թյ‚ն է տալիս որոշել պոպ‚լյացիայի գենետիկական կառ‚ցվածքը: Գեների դրեյֆը արտահատվ‚մ է ալելների հաճախական‚թյան պատահական փոփոխ‚թյ‚ններով: Մարդ‚ պոպ‚լյացիաներ‚մ որպես գեների դրեյֆի օրինակ կարելի է նշել «ցեղի նահապետի (հիﬓադրի) էֆեկտը»: Այն դիտվ‚մ է, երբ պոպ‚լյացիայի կառ‚ցվածքը ձևավորվ‚մ է սահմանափակ ընտանիքների ալելներից: Այդպիսի պոպ‚լյացիաներ‚մ հաճախ նկատվ‚մ է պատահական դրեյֆի հետևանքով պահպանված անոմալ գեների ﬔծ հաճախական‚թյ‚ն: Եվրոպայ‚մ և Ճապոնիայ‚մ ռեզ‚ս բացասական արյամբ մարդկանց տարբեր հաճախական‚թյամբ (համապատասխանաբար 14% և 1%) հանդիպման, ինչպես նաև երկրագնդի բնակչ‚թյան տարբեր խմբերի մոտ ժառանգական հիվանդ‚թյ‚նների անհամաչափ տարածման պատճառը կա64

րող է գեների դրեյֆը լինել: Օրինակ, Շվեդիայի որոշ պոպ‚լյացիաներ‚մ լայնորեն տարածված է պատանեկան ամավրոտիկ ապ‚շ‚թյան գենը, Հարավային Աֆրիկայ‚մ՝ պորֆիրիայի գենը, Շվեյցարիայ‚մ՝ ժառանգական խլ‚թյան գենը և այլն: Այսպիսով, գեների դրեյֆը ﬕ կողﬕց հանգեցն‚մ է պոպ‚լյացիայի ներս‚մ գենետիկական բազմազան‚թյան նվազմանը, մյ‚ս կողﬕց՝ պոպ‚լյացիաների ﬕջև տարբեր‚թյ‚նների ﬔծացմանը և հատկանիշների տարաﬕտմանը: Վերջինս իր հերթին կարող է տեսակառաջացման հիմք ծառայել: Մոտ ազգականների ﬕջև ամ‚սն‚թյ‚նները (ինբրիդինգը) զգալիորեն ազդ‚մ են պոպ‚լյացիայի կազﬕ վրա: Շատ երկրներ‚մ այդպիսի ամ‚սն‚թյ‚նները արգելված են` ժառանգական արատներով երեխաների ծնվել‚ ﬔծ հավանական‚թյան պատճառով: Ունենալով ընդհան‚ր ծագ‚մ, ազգականները կարող են ﬕևն‚յն ռեցեսիվ պաթոլոգիկ գենի կրողը լինել, և երկ‚ առողջ հետերոզիգոտների ամ‚սն‚թյան դեպք‚մ հիվանդ երեխաների ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը ﬔծան‚մ է: Նոր գեներ կարող են մ‚տք գործել պոպ‚լյացիա ﬕգրացիայի (գեների հոսքի) արդյ‚նք‚մ, երբ առանձնյակները ﬕ պոպ‚լյացիայից անցն‚մ են մյ‚սը և խաչասերվ‚մ են տվյալ պոպ‚լյացիայի ներկայաց‚ցիչների հետ: Իրական պոպ‚լյացիաները հազվադեպ են լրիվ ﬔկ‚սացված լին‚մ: Միգրացիան բեր‚մ է հիﬓական պոպ‚լյացիաներ‚մ և ներգաղթողների ﬔջ ալելների հաճախական‚թյան փոփոխման: Լոկալ (տեղային) պոպ‚լյացիաներ‚մ ալելների հաճախական‚թյ‚նը կարող է փոփոխվել, եթե հնաբնակների և նորեկների ալելների ելքային հաճախական‚թյ‚նները տարբեր են: ԱՄՆ-‚մ սպիտակամորթների և սևամորթների խառն ամ‚սն‚թյ‚ններից ծնված սեր‚նդը համարվ‚մ է սևամորթ բնակչ‚թյ‚ն: Ֆ. Այալայի և Ջ. Կայգերի տվյալների (1988) համաձայն՝ սպիտակամորթ բնակչ‚թյան ռեզ‚ս-գործոնը կարգավորող ալելի հաճախական‚թյ‚նը կազմ‚մ է 0,028: Այն աֆրիկյան ցեղեր‚մ, որոնցից առաջացել է ժամանակակից սևամորթ բնակչ‚թյ‚նը, այդ ալելի հաճախական‚65

թյ‚նը կազմ‚մ է 0,630: Ժամանակակից սևամորթների նախնիները Աֆրիկայից դ‚րս են բերվել 300 տարի (մոտ 10 սեր‚նդ) առաջ: Ժամանակակից սևամորթ բնակչ‚թյան մոտ այդ ալելի հաճախական‚թյ‚նը կազմ‚մ է 0,446: Այսպիսով, սպիտակ բնակչ‚թյ‚նից գեների հոսքը դեպի սևամորթները կազﬔլ է 3,6%` ﬔկ սերնդի ընթացք‚մ: Տասը սեր‚նդից հետո աֆրիկյան նախնիների գեների չափաբաժինը կազմ‚մ է ԱՄՆ-ի ժամանակակից սևամորթ բնակչ‚թյան գեների 0,694-ը: Գեների մոտ 30%-ը աﬔրիկյան սևամորթները ժառանգել են սպիտակ բնակչ‚թյ‚նից: Ակնհայտ է, գեների հոսքը սպիտակամորթ և սևամորթ բնակչ‚թյան ﬕջև զգալի է եղել: Պոպ‚լյացիաների գենետիկական կառ‚ցվածքի վրա ազդ‚մ են նաև մտացիոն գործընթացը և ընտրթյնը: Որպես էվոլյ‚ցիայի գործոն՝ մ‚տացիաներն ապահով‚մ են նոր ալելների հոսքը դեպի պոպ‚լյացիա: Գենոտիպի փոփոխման տեսակետից մ‚տացիաները լին‚մ են գենային, քրոմոսոմային և գենոմային: Գենային մ‚տացիաները կարող են լինել ‚ղղակի (A>a) և հակադարձ (a>A): Ուղղակի մ‚տացիաների առաջացման հաճախական‚թյ‚նն ավելի բարձր է, քան հակադարձ մ‚տացիաներինը: Ն‚յն գեները կարող են բազմաթիվ անգամ մ‚տացիայի ենթարկվել: Բացի դրանից, ﬕևն‚յն գենը կարող է փոփոխվել ﬕ քանի ալելային վիճակների, առաջացնելով բազմակի ալելների շարք: Հեմոֆիլիա, ռետինոբլաստոմա, պիգﬔնտային քսերոդերմա և այլ ծանր հիվանդ‚թյ‚ններ առաջացնող մ‚տացիաների հաճախական‚թյան ‚ս‚ﬓասիր‚թյ‚նը հիմք է տալիս ասել‚, որ առանձին գեների պաթոլոգիական մ‚տացիաների առաջացման հաճախական‚թյ‚նը ﬔկ սերնդի ընթացք‚մ կազմ‚մ է 1-2 100 հազար գաﬔտի համար: Հաշվի առնելով մարդ‚ գեների ընդհան‚ր (25000-ին մոտ) քանակը՝ մ‚տացիաների գ‚մարային քանակը փոքր թիվ չի կազմ‚մ: Մ‚տացիաների հաճախական‚թյ‚նը կարող է ﬔծանալ օրգանիզﬕ վրա որոշ ֆիզիկական և քիﬕական մ‚տագենների ազդեց‚թյան դեպք‚մ: Մ‚տագեն հատկ‚թյ‚ններով կարող են օժտված լինել արդյ‚նաբերական թ‚յները, ինսեկտիցիդները, հերբիցիդները, սննդային հա66

վելանյ‚թերը և դեղորայքը: Մ‚տագեն ազդեց‚թյ‚ն ‚նեն նաև կանցերոգեն (քաղցկեղածին) նյ‚թերի ﬔծ մասը: Բացի դրանից, որոշ կենսաբանական գործոններ, օրինակ՝ վիր‚սներ, կենդանի վակցինաներ, ն‚կլեինաթթ‚ներ կարող են ‚նենալ մ‚տգեն հատկ‚թյ‚ններ: Հզոր մ‚տագեններ են նաև ճառագայթների տարբեր տեսակները (ռենտգենյան և գամմա ճառագայթներ, նեյտրոններ և այլն): Պոպ‚լյացիայի գենետիկական կառ‚ցվածքը խաթարող գործոններից է նաև բնական ընտրթյնը, որն առաջացն‚մ է գենոֆոնդի ‚ղղորդված փոփոխ‚թյ‚ն՝ պոպ‚լյացիային ավելի քիչ հարմարված անձանց դ‚րս մղել‚ կամ նրանց պտղաբեր‚թյ‚նը նվազեցնել‚ ճանապարհով: Այդ երև‚յթը կարելի է ‚ս‚ﬓասիրել դոﬕնանտ պաթոլոգիայի` ախոնդրոպլազայի (թզ‚կ‚թյան) օրինակով: Այդ հիվանդ‚թյ‚նը լավ ‚ս‚ﬓասիրված է Դանիայի պոպ‚լյացիաներ‚մ: Հիվանդներն ‚նեն ցածր կենս‚նակ‚թյ‚ն և մահան‚մ են ման‚կ հասակ‚մ, այսինքն` բնական ընտր‚թյան ճանապարհով հեռացվ‚մ են պոպ‚լյացիայից: Ողջ ﬓացած թզ‚կները հազվադեպ են ամ‚սնան‚մ և քիչ երեխաներ են ‚նեն‚մ: Վերլ‚ծ‚թյ‚նը ց‚յց է տալիս, որ ախոնդրոպլազայի գեների մոտ 20%-ը չի փոխանցվ‚մ ծնողներից զավակներին, իսկ այդ գեների 80%-ը դ‚րս են բերվ‚մ պոպ‚լյացիաներից: Այստեղից կարելի է հետև‚թյ‚ն անել, որ ախոնդրոպլազան ﬔծ ազդեց‚թյ‚ն չ‚նի պոպ‚լյացիայի կառ‚ցվածքի վրա: Մ‚տանտ գենոտիպերի ﬔծամասն‚թյ‚նն ‚նեն ցածր սելեկցիոն արժեք և ընտր‚թյան առարկա են դառն‚մ: Վ. Մակյ‚սիկի տվյալներով (1968)՝ մ‚տանտների ընդհան‚ր թվի 15%-ը մահան‚մ են նախքան ծնվելը, 3%-ը մահան‚մ են` չհասնելով սեռական հաս‚ն‚թյան, 20%-ը՝ ﬕնչ ամ‚սն‚թյ‚նը, իսկ 10%-ի մոտ ամ‚սն‚թյ‚նն անպտ‚ղ է: Սակայն ﬕ շարք դեպքեր‚մ պաթոլոգիական գենը հետերոզիգոտ վիճակ‚մ կարող է ավելացնել անձի կենս‚նակ‚թյ‚նը: Դա կարելի է դիտել մանգաղաձև անեﬕայի օրինակի վրա: Այդ հիվանդ‚թյ‚նը տարածված է Աֆրիկայի և Ասիայի երկրներ‚մ: HbS ալելով հոմոզիգոտ մարդիկ կր‚մ են HbS ալելով պայմանավորված հեմոգլոբինի մ‚տանտ ձևը: HbSHbS հոմոզիգոտները մահան‚մ են՝ չհասնելով սեռական հա67

ս‚ն‚թյան: HbAHbS հետերոզիգոտները ավելի կայ‚ն են մալարիայի նկատմամբ, քան նորմալ HbAHbA և HbSHbS հոմոզիգոտները: Այդ պատճառով հիվանդ‚թյան տարածման շրջաններ‚մ հետերոզիգոտներն ընտր‚թյան առավել‚թյ‚ն ‚նեն: Այն շրջաններ‚մ, որտեղ մալարիա չի եղել, HbAHbA հոմոզիգոտներն ‚նեն հետերոզիգոտներին հավասար հարմարվողական‚թյ‚ն: Այդ դեպք‚մ ընտր‚թյ‚նն ‚ղղված է ռեցեսիվ հոմոզիգոտների դեմ: Գոյ‚թյան պայմաններին հարմարվել‚ «գինը» գենետիկական բեռն է, այսինքն` պոպ‚լյացիաներ‚մ ﬖասակար մ‚տացիաների կ‚տակ‚մը: Միևն‚յն հատկանիշը ն‚յն գենն ‚նեցող որոշ օրգանիզﬓեր‚մ կարող է դրսևորվել, մյ‚սներ‚մ` բացակայել: Գենի ֆենոտիպային դրսևորման քանակական ց‚ցանիշը կոչվ‚մ է պենետրանտթյն: Պենետրանտ‚թյ‚նը բնորոշ‚մ է ֆենոտիպ‚մ տվյալ գենը դրսևորող առանձնյակների տոկոսը առանձնյակների այն ընդհան‚ր թվի նկատմամբ, որոնց մոտ այդ գենը կարող էր դրսևորվել (եթե հաշվի է առնվ‚մ ռեցեսիվ գենը, ապա հոմոզիգոտներ‚մ, իսկ եթե դոﬕնանտը` ապա դոﬕնանտ հոմոզիգոտներ‚մ և հետերոզիգոտներ‚մ): Եթե գենը դրսևորվ‚մ է բոլոր առանձնյակների մոտ, ապա այն ‚նի 100% պենետրանտ‚թյ‚ն (կամ լրիվ պենետրանտ‚թյ‚ն), ﬓացած դեպքեր‚մ խոս‚մ են ոչ լրիվ պենետրանտ‚թյան մասին: Օրինակ` մարդ‚ որոշ ժառանգական հիվանդ‚թյ‚ններ զարգան‚մ են արատավոր գենը կրող առանձնյակների ﬕայն ﬕ մասի մոտ: Գենի ոչ լրիվ պենետրանտ‚թյ‚նը պայմանավորված է գեների գործ‚նե‚թյան մոլեկ‚լային մակարդակից ﬕնչև ամբող ջական օրգանիզﬕ հատկ‚թյ‚նների ձևավոր‚մը ընթացող պրոցեսների բազմաստիճան‚թյամբ և բարդ‚թյամբ:

4.1. Գործնական աշխատանք Աշխատանքի նպատակը պոպ‚լյացիայ‚մ որևէ ալելը կրող տարբեր գենոտիպերով մարդկանց քանակական հարաբեր‚թյան և տարբեր ալելների հանդիպման հավանական‚թյան պարզ‚ﬓ է: Առաջադրանք 1. Մոդելավորել ազատ խաչասերվող պոպ‚լյացիա և գնահատել նրա գենետիկական կառ‚ցվածքը և ﬕ քանի սեր‚նդների ընթացք‚մ գենետիկական հավասարակշռ‚թյ‚նը: Պայմանականորեն գաﬔտները ներկայացվ‚մ են ստվարաթղթե շրջանների տեսքով: Մ‚գ գ‚յնի շրջանը նշանակ‚մ է A դոﬕնանտ ալելը, սպիտակը՝ a ռեցեսիվ ալելը: Յ‚րաքանչյ‚ր ենթախ‚մբ ստան‚մ է երկ‚ական պարկ, որոնց‚մ կա 100-ական «գաﬔտ», ﬔկ‚մ` «ձվաբջիջները», մյ‚ս‚մ՝ «սպերմատոզոիդները»: Այսպես օրինակ՝ A - 30 շրջան, իսկ a - 70 շրջան, ընդաﬔնը՝ 100 շրջան յ‚րաքանչյ‚ր պարկ‚մ: Պանﬕքսիան նմանակել‚ նպատակով առաջին ‚սանողը պատահական‚թյան սկզբ‚նքով հան‚մ է ﬔկական շրջան «ձվաբջիջների» պարկից, երկրորդ ‚սանողը պատահական‚թյան սկզբ‚նքով հան‚մ է ﬔկական շրջան «սպերմատոզոիդների» պարկից, երրորդ ‚սանողը գրանց‚մ է գենոտիպերի ստացված համադր‚թյ‚նները աղյ‚սակ 7-‚մ: Աղյսակ 7 Գենոտիպերի և ալելների թիվը մոդելային պոպլյացիայմ Սերնդը I տարբերակ S=0 F1 F2 F3

Գենոտիպերի թիվը АА Аа аа

Ընդաﬔնը

χ

Ալելների հաճախականթյնը рА qа

X

II տարբերակ S=-1gaa F1 F2 F3 F4 F5 F6

Մոդելավորման երկրորդ տարբերակ‚մ աշխատանքը հարկավոր է շար‚նակել ﬕնչև գենոտիպերի թվի կրկնվելը, որը կվկայի պոպ‚լյացիայ‚մ նոր գենետիկական հավասարակշռ‚թյան մասին: Այն‚հետև հաշվվ‚մ է գործնականորեն ստացված և տեսականորեն սպասվող տվյալների համապատասխան‚թյան ց‚ցանիշը՝ χ2- ին: Օգտվ‚մ ենք Պեննետի ցանցից: p2AA 0,09 - ն համապատասան‚մ է 100-ից 9-ը AA գենոտիպի, pqAa 0,42 -ը՝ 100-ից 42-ը Aa գենոտիպի և q2aa 0,49-ը՝ 100 -ից 49-ը aa գենոտիպի ստացվել‚ հետ: ♂

pА 0,3

qа 0,7

pА 0,3

p2AA 0,09

pqAa 0,21

qa 0,7

pqAa0,21

q2aa 0,49

Այն‚հետև կազմ‚մ են աղյ‚սակ χ2 հաշվել‚ համար (ասյ‚սակ 8): Աղյսակ 8 Գենոտիպերի թիվը АА

Аа

аа

Ընդ.

Ընդ‚նենք գործնական‚մ ստացվածը

Տեսականորեն սպասվողը

Շեղ‚մը (d)

+3

+3

d

χ2գործն. = Σd2/q =9:9+36:42+9:49=1 + 0,85 + 0,18 = 2,03 ; n’ =2 և P =0,05 դեպք‚մ: Քանի որ χ2գործն. < χ2 աղյ‚սակային 5,99 արժեքից, հետև‚մ է, որ տվյալները հավաստի չեն տարբերվ‚մ: Հետևաբար ազատ խաչասերվող պոպ‚լյացիայ‚մ պահպանվ‚մ է ալելների սկզբնական (рА - 0,3 և qa - 0,7) հաճախական‚թյ‚նը: Խնդիրների լծման օրինակներ Խնդիր №1. Թեյ-Սաքսի հիվանդ‚թյ‚նը պայմանավորված է ա‚տոսոմային ռեցեսիվ ալելով: Այս հիվանդ‚թյան բնորոշ հատկանիշներն են մտավոր հետամ նաց‚թյ‚նը և կ‚ր‚թյ‚նը: Հիվանդները մահան‚մ են չորս տարեկան‚մ: Նորածինների մոտ հիվանդների հաճախ‚թյ‚նը կազմ‚մ է 10 x 10-6 : Ելնելով Հարդի-Վայնբերգի բանաձևից հաշվել ալելների և հետերոզիգոտների հաճախ‚թյ‚նը: Լ‚ծ‚մ. Դոﬕնանտ A ալելի հաճախական‚թյ‚նը նշանակենք p տառով, а ալելինը` q տառով: Նորածինների մոտ նշված հիվանդ‚թյան հաճախ‚թյ‚նը կլինի q2: Հետևաբար q=

=0,003, A դոﬕնանտ գենի հաճախական‚թյ‚նը կլինի A=1-0,003=0,997, իսկ հետերոզիգոտների հաճախական‚թյ‚նը հավասար կլինի 2pq=2 x 0,003 x

0,997=0,006: Խնդիր №2. Ակատալազիան ռեցեսիվ գենով պայմանավորված հիվանդ‚թյ‚ն է, առաջին անգամ հայտնաբերվել է Ճապոնիայ‚մ: Ըստ այդ գենի՝ հետերոզիգոտ առանձնյակների մոտ նկատվ‚մ է արյան ﬔջ կատալազա ֆերﬔնտի քանակի նվազ‚մ: Հիրոսիմա և Նագասակի քաղաքների բնակչ‚թյան 0,09%-ը հետերոզիգոտ է, ըստ այդ գենի, իսկ Ճապոնիայի ﬓացած բնակչ‚թյան՝ 1,4%-ը: Ելնելով Հարդի-Վայնբերգի օրենքից հաշվել ռեցեսիվ ալելի հաճախական‚թյ‚նը 1) Հիրոսիմա և Նագասակի քաղաքներ‚մ, 2) Ճապոնիայի ﬓացած բնակչ‚թյան մոտ: Լ‚ծ‚մ. Հիրոսիմա և Նագասակի քաղաքներ‚մ 2pq=0,0009, սակայն p=1-q, որտեղից 2pq=2q(1-q)=2q - 2q2=0,0009: Ստացանք քառակ‚սի հավասար‚մ. 2q2-2q+0,0009=0, այն լ‚ծելով ստան‚մ ենք

գտանք, որ q=0,00045, p=0,99955: Խնդիրը կարելի է լ‚ծել նաև այլ ճանապարհով: Քանի որ 2 pq-ն շատ փոքր է, փոքր է նաև q-ն, իսկ p-ն մոտ է ﬔկին, հետևաբար 2q≈2pq≈0,0009, իսկ q≈0,00045: Ճապոնիայի ﬓացած բնակչ‚թյան մոտ 2pq=0,014; 2q≈0,014; որտեղից q≈0,007, p≈0,993: Առաջադրանք 2. Լծել հետևյալ խնդիրները 1. ԱՄՆ-ի բնակչ‚թյան 70%-ը զգ‚մ է ֆենիլթիոկարբաﬕդի (ՖԹԿ) դառը համը: Դրանք կոչվ‚մ են «զգացողներ», մյ‚ս 30%-ը «չզգացողներ» են: «Չզգացողների» ﬕջև բոլոր ամ‚սն‚թյ‚նների դեպք‚մ սեր‚նդը ստացվ‚մ է «չզգացող»: Այս հատկանիշը պայմանավորված է սեռին չշղթայակցված զ‚յգ գեներով, որոնցից ﬔկը լրիվ դոﬕնանտ է և ց‚ցաբեր‚մ է պենետրանտ‚թյ‚ն (առանձնյակը կարող է կրել գենը, սակայն այն ֆենոտիպորեն կարող է չդրսևորվել: Դից‚ք` հատկանիշն ‚նի 70% պենետրանտ‚թյ‚ն, սա նշանակ‚մ է, որ գենը կրողների 70% -ի մոտ է հանդես գալիս): ա) Այս երկ‚ գեներից ո՞րն է դոﬕնանտ: բ) «Զգացողների» և «չզգացողների» ﬕջև ամ‚սն‚թյ‚նների ո՞ր մասը չի կարող տալ «չզգացող» սեր‚նդ: գ) «Զգացողները» և «չզգացողները» ո՞ր մասն են կազմ‚մ երկ‚ «զգացողների» և երկ‚ «չզգացողների» ամ‚սն‚թյ‚նների դեպք‚մ: 2. Արյան MN խմբերը ժառանգվ‚մ են ABO համակարգի խմբերից անկախ: Մեզանից յ‚րաքանչյ‚րն ‚նի A, AB, B կամ O խմբի արյ‚ն: Միևն‚յն ժամանակ M, N կամ MN խմբերից ﬔկը: ԱՄՆ-ի սպիտակամաշկ բնակչ‚թյան 29,16%-ը ‚նի M խմբի արյ‚ն, 49,58% -ը` MN, 21,26%-ը` N: Ստ‚գենք այն վարկածը, որ արյան այս խմբերը պայմա72

նավորված են թերի դոﬕնանտ զ‚յգ (M և N) գեներով: 3. Ֆենիլկետոն‚րեան կապված է ֆենիլալանինը թիրոզինի վերածող ֆերﬔնտի պակասի հետ: Հիվանդի արյան ﬔջ կ‚տակվ‚մ են ֆենիլալանին և ֆենիլպիրոխաղողաթթ‚, որի հետևանքով առաջան‚մ է մտավոր թերզարգաց‚մ: ԱՄՆ-ի բնակչ‚թյան մոտ ֆենիլկետոն‚րեայի գենը (q) հանդիպ‚մ է 0.005, իսկ նորմալ գենը (p)` 0.995 հաճախական‚թյամբ: Հարյ‚րից ﬔկ անհատը հետերոզիգոտ է՝ 2pq=2 x 0.005 x 0.995=0.01: Որոշել հետերոզիգոտ ծնողներից իրար հետևից 3 առողջ կամ 3 հիվանդ երեխաներ ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը: 4. Ի՞նչ տեղի կ‚նենա Հարդի Վայնբերգի օրենքին ենթարկվող պոպ‚լյացիայի հետ 10 սեր‚նդ հետո, եթե նրան‚մ գենոտիպերի սկըզբնական հարաբեր‚թյ‚նը կազմ‚մ է 0,2AA : 0,4Aa : 0,4aa: 5. Պոպ‚լյացիայ‚մ դալտոնիզմը (գ‚նակ‚ր‚թյ‚նը) տղամարդկանց մոտ հանդիպ‚մ է 0,08 հաճախական‚թյամբ: Այս արատը պայմանավորված է սեռի հետ շղթայակցված ռեցեսիվ ալելով: Որքա՞ն է կազմ‚մ կանանց մոտ բոլոր երեք գենոտիպերի հանդիպման հաճախական‚թյ‚նը: 6. Պոպ‚լյացիաներից ﬔկ‚մ, ըստ ա‚տոսոմ լոկ‚սի, առկա է 3 գենոտիպ հետևյալ հարաբեր‚թյամբ՝ 9/16 AA : 6/16 Aa : 1/16 aa: Արդյո՞ք տվյալ պոպ‚լյացիան գտնվ‚մ է գենետիկական հավասարակշռ‚թյան վիճակ‚մ: 7. Ենթադրենք A→a մ‚տացիայի հաճախական‚թյ‚նը կազմ‚մ է 10-6, ընդ որ‚մ, հակադարձ մ‚տացիաները բացակայ‚մ են: Ի՞նչպիսին կլինի A ալելի հաճախական‚թյ‚նը 10, 1000, 100 000 սեր‚նդ հետո: 8. Մարդ‚ պոպ‚լյացիայ‚մ, ըստ տվյալ լոկ‚սի, կան երեք գենոտիպեր: 510 մարդ‚ց կազմված խմբ‚մ գենոտիպերը հանդիպ‚մ են

հետևյալ քանակ‚թյամբ ՝ գենոտիպ

1/1

1/2

2/2

թիվ

1 և 2 թվերով նշված են երկ‚ տիպերի ալելները: Պարզել ալելների հաճախական‚թյ‚նները: 9. A լոկուսում ուղղակի մուտացիաներն ընթանում են 2 x 10-5, իսկ հակադարձ մուտացիաները՝ 3 x 10-7 հաճախականությամբ: Որքա՞ն են կազմում պոպուլյացիայում A և a ալելնեի սպասվող հաճախականությունները հավասարակշռության պայմաններում, եթե բացակայում են մյուս գործընթացները: 10. ABO համակարգի արյան խմբերի հաճախականությունները պոպուլյացիայում կազմում են՝ A=45%, B=13%, AB=6%, O=36%: Պարզել արյան խմբերը որոշող գենի ալելների հաճախականությունները: 11. Պոդագրան (հոդատապը) առաջանում է միզաթթվի փոխանակության խախտման հետևանքով, որի արդյունքում օրգանիզմում մեծանում է միզաթթվի խտությունը: Այն պայմանավորված է դոմինանտ աուտոսոմ գենով: Տղամարդկանց մոտ նրա պենետրանտությունը հավասար է 20%, կանանց մոտ` 0%: 1. Ի՞նչպիսին է հետերոզիգոտ ծնողների երեխաների պոդագրայով հիվանդանալու հավանականությունը: 2. Ի՞նչպիսին է պոդագրայով հիվանդանալու հավանականությունն ընտանիքում, որտեղ ծնողներից մեկը հետերոզիգոտ է, իսկ մյուսը նորմալ է ըստ ուսումնասիրվող հատկանիշի: 12. Շվեդ գենետիկների տվյալներով շիզոֆրենիայի որոշ ձևեր ժառանգվում են որպես աուտոսոմ դոմինանտ հատկանիշ: Ընդ որում՝ հոմոզիգոտների մոտ պենետրանտությունը կազմում է 100%, իսկ հետերոզիգոտների մոտ` 20%:

1. Որոշել ընտանիքում երեխաների հիվանդանալու հավանականությունը, որտեղ ամուսիններից մեկը հետերոզիգոտ է, իսկ մյուսը նորմալ ըստ ուսումնասիրվող հատկանիշի: 2. Որոշել ընտանիքում երեխաների հիվանդանալու հավանականությունը, որտեղ ծնողները հետերոզիգոտ են: 13. Ցանցաթաղանթի անգիոմատոզը (աչքի և գլխուղեղի համակարգային հիվանդությունների մի մաս, որն արտահայտվում է ցանցաթաղանթի նորագոյացմամբ, անոթների կտրուկ լայնացմամբ, նյարդային տարրերի դեգեներացիայով) ժառանգվում է որպես դոմինանտ աուտոսոմ հատկանիշ` 50% պենետրանտությամբ: Որոշել հիվանդ երեխաների ծնվելու հավանականությունն ընտանիքում, որտեղ ծնողները հետերոզիգոտ են ըստ այդ հատկանիշի: 14. Գանգա-դիմային դիսոստոզը (կմախքային անոմալիաների խումբ) ժառանգվում է որպես աուտոսոմ դոմինանտ հատկանիշ` 50% պենետրանտությամբ: Որոշել ընտանիքում երեխաների հիվանդանալու հավանականությունը, որտեղ ամուսիններից մեկը հետերոզիգոտ է, իսկ մյուսը նորմալ ըստ ուսումնասիրվող հատկանիշի: 15. Արախնոդակտիլիան (կամ Մարֆանի սինդրոմը) բն‚թագրվ‚մ է տարբեր անոմալիաների համատեղ‚թյամբ` կմախքի, աչքի և ներքին օրգանների: Այս հիվանդ‚թյ‚նը ժառանգվ‚մ է որպես ա‚տոսոմ դոﬕնանտ հատկանիշ` 30% պենետրանտ‚թյամբ: Ձախլիկ‚թյ‚նը ժառանգվ‚մ է որպես ա‚տոսոմ ռեցեսիվ հատկանիշ` լրիվ պենետրանտ‚թյամբ: Որոշել երկ‚ արատների համատեղ դրսևորվել‚ հավանական‚թյ‚նը երեխաների մոտ, երբ երկ‚ ծնողներն էլ հետերոզիգոտ են ըստ այդ հատկանիշների: 16. Օտոսկլերոզը (խլ‚թյ‚ն, որը պայմանավորված է ﬕջին ականջի

լսողական ոսկրիկներով) ժառանգվ‚մ է որպես ա‚տոսոմ դոﬕնանտ հատկանիշ` 30% պենետրանտ‚թյամբ: Վերին կողային կտրիչների բացակայ‚թյ‚նը ժառանգվ‚մ է որպես X քրոմոսոﬕն շղթայակցված ռեցեսիվ հատկանիշ լրիվ պենետրանտ‚թյամբ: Որոշել երկ‚ արատներով երեխաների ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նն ընտանիք‚մ, որտեղ, ըստ նշված երկ‚ հատկանիշների, մայրը հետերոզիգոտ է, իսկ հայրը նորմալ է: 17. Աչքի խաժ գ‚յնը պայմանավորված է ա‚տոսոմ գենով և դոﬕնանտ է երկնագ‚յնի նկատմամբ: Ռետինոբլաստոման (աչքի ցանցաթաղանթի նյարդերի չարորակ ‚ռ‚ցք) պայմանավորված է ﬔկ այլ դոﬕնանտ ա‚տոսոմ գենով և նրա պենետրանտ‚թյ‚նը կազմ‚մ է 60%: 1.Ի՞նչպիսին է հետերոզիգոտ հիվանդ ծնողներից երկնագ‚յն աչքերով երեխա ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը: 2. Ի՞նչպիսին է հետերոզիգոտ առողջ ծնողներից խաժ աչքերով երեխա ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը: 18. Վան դեր Խևեի սինդրոմը (ներառ‚մ է երեք հիﬓական հատկանիշ` ոսկրերի փխր‚ն‚թյ‚ն, երկնագ‚յն սկլերա և խլ‚թյ‚ն) ժառանգվ‚մ է որպես ա‚տոսոմ դոﬕնանտ պլեյոտրոպ գեն: Հատկանիշների պենետրանտ‚թյ‚նը փոփոխական է՝ ըստ երկնագ‚յն սկլերի-100%, ոսկրերի փխր‚ն‚թյամբ-63%, խլ‚թյամբ-60%: 1.Երկնագ‚յն սկլերի կրողը, որը նորմալ է մյ‚ս հատկանիշներով, ամ‚սնան‚մ է նորմալ, առողջ ընտանիքից սերվող կնոջ հետ: Որոշել երեխաների մոտ ոսկրերի փխր‚ն‚թյամբ ծնվել‚ հավանական‚թյ‚նը, եթե ամ‚սն‚ ծնողներից ﬔկը կր‚մ է այդ սինդրոմը: 2.Ամ‚սնան‚մ են երկնագ‚յն սկլերա կրող երկ‚ անհատներ, որոնք նորմալ են մյ‚ս երկ‚ հատկանիշներով: Որոշել երեխաների մոտ խլ‚թյան դրսևորվել‚ հավանական‚թյ‚նը: 19. Ըստ աղյ‚սակի տվյալների՝ պարզել պոպ‚լյացիաներ‚մ գենոտիպերի հաճախական‚թյ‚նը:

Գենի հաճախականթյնը

Պոպլյացիա

IA

IB

I0 (i)

Ուտահնդիկներ

0,013

0,0

0,987

Էսկիմոսներ

0,333

0,027

0,640

Վրացիներ

0,198

0,038

0,764

Հնդիկներ

0,206

0,254

0,540

20. Ըստ աղյ‚սակի տվյալների` պարզել պոպ‚լյացիաներ‚մ գենոտիպերին համպատասխան ալելների հաճախական‚թյ‚նը:

Պոպլյացիա

Ըստ АВ0 համակարգի՝ արյան խմբերի հաճախականթյան %-ը

А

В

АВ

Նավախո հնդիկներ

77,7

22,3

Պոլինեզիացիներ

36,5

60,8

2,2

0,5

Գերմանացիներ

36,5

42,5

14,5

6,5

Եգիպտացիներ

27,3

38,5

25,5

8,7

Առաջադրված խնդիրների լծﬓեր 3. Լ‚ծ‚մ. p=3/4 իսկ q=1/4, (p +q)3 = p3 + 2 p2 q+ 2 p q2 + q3 p3 - 3 առողջ երեխա 2 p2 q -2 առողջ 1 հիվանդ 2 p q2 -1 առողջ 2 հիվանդ q3 -3 հիվանդ 4. Լ‚ծ‚մ. Ինց‚խտի ժամանակ ﬔկ ալելային գենի տարբեր‚թյան դեպք‚մ հետերոզիգոտ անհատների թիվը որոշ‚մ ենք , իսկ հոմոզիգոտներինը` բանաձևով, որտեղ n-ը ինց‚խտացված սեր‚նդների թիﬖ է: Մեր օրինակ‚մ հոմոզիգոտ բ‚յ77

սերի թիվը կլինի ‚նեցած բ‚յսերի 15/16-ը, իսկ հետերոզիգոտ` 1/16-ը: 10. Լ‚ծ‚մ՝ (pJA+qJB+rJ0)2=1 0(I) - 36%, A(II) - 45%, B(III) - 13%, AB(IV) - 6%

; , որտեղ А - А (II) արյան խմբի հանդիպման հաճախական‚թյ‚նն է, 0 - 0(I) արյան խմբի հանդիպման հաճախական‚թյ‚նն է, В - В(III) արյան խմբի հանդիպման հաճախական‚թյ‚նն է. , ; ստ‚գ‚մ՝ pIA+qIB+rI0=1 (0,6+0,3+0,1=1): 11. Պատ.` 1) 3/40, 2)1/20:

5. Բջջագենետիկական ﬔթոդ Բջջագենետիկական ﬔթոդի հիմք‚մ ընկած է մարդ‚ քրոմոսոﬓերի մանրադիտակային ‚ս‚ﬓասիր‚թյ‚նը: Մարդ‚ քրոմոսոﬓերին նվիրված բջջագենետիկական հետազոտ‚թյ‚նները սկսվեցին Արնոլդի (1879 թ.) և Վ. Ֆլեﬕնգի (1880 թ.) աշխատանքներից, երբ նրանք հայտնաբերեցին 22-28 քրոմատինային մարﬓիկներ: Քրոմոսոմ հասկաց‚թյ‚նը առաջին անգամ առաջարկվել է Վ. Վալդեյերի կողﬕց 1888 թվականին: Այն‚հետև Տ. Բովերին և Ու. Սեթտոնը 1902-1907 թթ. եկան այն եզրահանգման, որ բջջ‚մ քրոմոսոﬓերը հանդիսան‚մ են ժառանգական տեղեկատվ‚թյան կրողներ: 1923 թ. Պեյնտերը եկավ այն եզրակաց‚թյան, որ մարդ‚ բջիջները պար‚նակ‚մ են 48 քրոմոսոմ: Այդ կարծիքը ընդ‚նեցին նաև ‚րիշ հետազոտողներ և երես‚ն տարիների ընթացք‚մ բջջագենետիկների ﬔծամասն‚թյ‚նը համար‚մ էր, որ մարդ‚ քրոմոսոﬓերի դիպլոիդ քանակը 48 է: Հետագայ‚մ քրոմոսոﬓերի ‚ս‚ﬓասիր‚թյան ﬔթոդի կատարելագործ‚մը թ‚յլ տվեց ստանալ ավելի ստ‚յգ տեղեկ‚թյ‚ններ նրանց թվաքանակի մասին: Հատկապես դրան նպաստեցին բջիջների մշակման երկ‚ եղանակներ. 1. Բջիջների կ‚լտ‚րայի մշակ‚մը ալկալոիդ կոլխիցինով, վերջինս նպաստ‚մ է ﬔտաֆազի փ‚լ‚մ բաժանվող բջիջների կ‚տակմանը: 2. Բջիջների մշակ‚մը աղերի թ‚յլ լ‚ծ‚յթներով (հիպոտոնիկ լ‚ծ‚յթ), վերջինիս հետևանքով քրոմոսոﬓերն ազատ բաշխվ‚մ են լ‚ծ‚յթ‚մ: 1956 թ-ին շվեդ գիտնականներ Դ. Թիոյի և Ա. Լևանի շնորհիվ սկսվեց բջջագենետիկայի բ‚ռն զարգաց‚մը: Նրանք հայտնաբերեցին մարդ‚ սաղﬕ թոքային հյ‚սվածքի ֆիբրոբլաստների կ‚լտ‚րայ‚մ իրական քրոմոսոﬓերի թվաքանակը, որը հավասար էր 46-ի: Հետագայ‚մ անգլիացիներ Ս. Ֆորդը և Դ. Հաﬔրտոնը հաստատեցին Թիոյի և Լևանի ստացած արդյ‚նքները: Ըստ է‚թյան՝ այդ հայտնագործ‚թյ‚նը սկիզբ դրեց կլինիկական բջջագենետիկայի նոր փ‚լի զարգացմանը:

Մարդ‚ քրոմոսոﬓերի թվաքանակը (կարիոտիպը) նորմայ‚մ կազմ‚մ է 46XX (կին) և 46XY (տղամարդ): Մարդ‚ կարիոտիպը քրոմոսոմային հավաքի մորֆոլոգիական առանձնահատկ‚թյ‚նների ամբողջ‚թյ‚ն է, որը բնորոշ է սոմատիկ բջիջներին: Այն բնորոշվ‚մ է քրոմոսոﬓերի ընդհան‚ր թվաքանակով, ձևով և չափերով: Քսաներկ‚ քրոմոսոﬓերը ն‚յնն են տղամարդկանց և կանանց համար և կոչվ‚մ են ա‚տոսոﬓեր: Սեռական քրոմոսոﬓերը կանանց մոտ ներկայացված են XX քրոմոսոﬓերով, իսկ տղամարդկանց մոտ ﬔկ X և ﬔկ Y քրոմոսոﬓերով: 1960 թվականին Դենվեր‚մ (ԱՄՆ) մշակվել էր մարդ‚ քրոմոսոմների առաջին ﬕջազգային դասակարգ‚մը: Առաջարկվել էր քրոմոսոմների զ‚յգերը համարակալել ﬔկից ﬕնչև քսաներեքը: Դասակարգման հիմք‚մ ընկած էին քրոմոսոﬓերի հարաբերական չափերը և առաջնային սեղմվածքի՝ ցենտրոﬔրի դիրքը: Բոլոր քրոմոսոﬓերը բաժանվեցին յոթ խմբերի, որոնք նշվ‚մ են լատինական տառերով A- ից ﬕնչև G: Ցենտրոﬔրի դիրքից կախված քրոմոսոﬓերը բաժանվ‚մ են երեք խմբի. ա)

Անհավասարա‚ս

(ս‚բﬔտակենտրոն),

երբ

ցենտրոﬔրը

գտնվ‚մ է քրոմոսոﬕ կենտրոնից հեռ‚: բ) Հավասարա‚ս (ﬔտակենտրոն), ցենտրոﬔրը տեղադրված է քրոմոսոﬕ կենտրոն‚մ, ինչի հետևանքով քրոմոսոﬕ ‚սերը հավասար են: գ) Խիստ անհավասարա‚ս (ակրոկենտրոն), ցենտրոﬔրը գտնվ‚մ է ‚սերից ﬔկի եզրին, որի հետևանքով երկրորդ ‚սը գրեթե չի հայտնաբերվ‚մ (նկար 64):

Նկ.64 Մարդ քրոմոսոﬓերի դասակարգմը՝ ըստ ձևի. а) Մարդ քրոմոսոﬕ կառցվածք՝ 1-ցենտրոﬔր, 2- սեր, 3-ԴՆԹ-ի պարյր 4-քրոմատիդներ: b) Մարդ քրոմոսո-երն՝ ըստ ցենտրոﬔրի տեղադրման՝ 1- ﬔտակենտրոն, 2 –սբﬔտակենտրոն, 3 –ակրոկենտրոն:

Մարդ քրոմոսոﬓերի դասակարգմը Դիտարկենք քրոմոսոﬓերն ավելի մանրակրկիտ՝ ըստ Դենվերյան դասակարգման: A խ‚մբը պար‚նակ‚մ է երեք զ‚յգ քրոմոսոﬓեր՝ 1-3: 1-ինը մարդ‚ աﬔնաﬔծ ﬔտակենտրոն քրոմոսոﬓ է: Ուսի ցենտրոﬔրին հարող հատված‚մ հաճախ հայտնաբերվ‚մ է երկրորդական սեղմվածք, որը ﬕ շարք դեպքեր‚մ բեր‚մ է ‚սի երկարացմանը: 2-րդ քրոմոսոմը աﬔնաﬔծ ս‚բﬔտակենտրոն քրոմոսոﬓ է: 3-րդ քրոմոսոմը ն‚յնպես խոշոր ﬔտակենտրոն է, սակայն նրա երկար‚թյ‚նը 20%-ով ավելի պակաս է 1-ին քրոմոսոﬕց, այնպես որ նրան հեշտ‚թյամբ կարելի է ն‚յնականացնել: B խ‚մբը ﬕավոր‚մ է 4-րդ և 5-րդ քրոմոսոﬓերը: Դրանք ﬔծ ս‚բﬔտակենտրոն քրոմոսոﬓեր են, որոնք բոլորովին չեն տարբերվ‚մ ﬕմյանցից առանց դիֆերենցիալ ներկման: C խ‚մբը ներառ‚մ է 6-12 քրոմոսոﬓերը: Դրանք ﬕջին չափի ս‚բﬔտակենտրոն քրոմոսոﬓեր են: X-քրոմոսոմը տեղադրվ‚մ է այս խմբ‚մ և ﬕատարր ներկման ժամանակ նրան անհնար է տարբերել այդ խմբի մյ‚ս քրոմոսոﬓերից: 9-րդ քրոմոսոմը հաճախ ‚նի երկրորդական սեղմվածք երկար ‚սի կենտրոնաﬔտ մաս‚մ: 11 և 12-րդ քրոմոսոﬓերը բացահայտ‚մ են շատ նմանատիպ սեգﬔնտավորման պատկերներ, որն, ըստ երև‚յթի, վկայ‚մ է նրանց ընդհան‚ր ծագման մասին: Սակայն 11-րդ քրոմոսոմը իր ձևով ավելի մոտ է ﬔտակենտրոն քրոմոսոﬓերին, քան 12-րդը: Ի տարբեր‚թյ‚ն այս խմբի քրոմոսոմներին X-քրոմոսոմը զգալիորեն տատանվ‚մ է իր երկար‚թյամբ: Այն ավելի նման է C-խմբի աﬔնաերկար քրոմոսոﬓերին: D-խմբի քրոմոսոﬓերն են 13-15-ը: Դրանք ակրոկենտրոն քրոմոսոﬓեր են: Բոլոր երեք քրոմոսոﬓերն էլ ‚նեն արբանյակներ: Այս քրոմոսոﬓերի կարճ ‚սերը բացահայտ‚մ են զգալի ﬕջքրոմոսոմային տարակերպ‚թյ‚ն: Արբանյակները երբեﬓ կարող են բացակայել, իսկ երբեﬓ լինել բավական խոշոր: Կարող են դիտվել նաև տանդեմային (կրկնակի) արբանյակներ:

E-խմբի քրոմոսոﬓերը 16-18-րդն են: Դրանք հաﬔմատաբար կարճ քրոմոսոﬓեր են: 16-րդ քրոմոսոմը ﬔտակենտրոն է, որի երկար‚թյ‚նը ﬕջին‚մ կազմ‚մ է առաջին քրոմոսոﬕ երկար‚թյան ﬔկ երրորդը: Այն դրսևոր‚մ է զգալի տարակերպ‚թյ‚ն: 10%-ի դեպք‚մ երկար ‚ս‚մ հայտնաբերվ‚մ է երկրորդական սեղմվածք: F-խմբի քրոմոսոﬓերն են 19-ը և 20-ը: Դրանք փոքր ﬔտակենտրոն քրոմոսոﬓեր են: Միատարր ներկման պայմաններ‚մ նրանք չեն տարբերվ‚մ ﬕմյանցից, սակայն դիֆերենցիալ ներկման պայմաններ‚մ՝ խիստ տարբեր են: G-խմբի քրոմոսոﬓերն են 21-ը և 22-ը: Դրանք փոքր ակրոկենտրոն քրոմոսոﬓեր են: Կարճ ‚սերի տարակերպ‚թյ‚նը ն‚յնքան նշանակալի է, որքան D-խմբի քրոմոսոﬓերի մոտ: Y-քրոմոսոմը պատկան‚մ է այդ խմբին: Y-քրոմոսոմը ավելի ﬔծ է չափերով, քան G-խմբի քրոմոսոﬓերը: Y-քրոմոսոﬕ երկար ‚սի քրոմատիդները, որպես օրենք տեղադրված են ﬔկը մյ‚սին զ‚գահեռ: Դրանով այն տարբերվ‚մ է այդ խմբի այլ քրոմոսոﬓերից, որոնց մոտ երկար ‚սերի քրոմատիդները հաճախ առաջացն‚մ են լայն անկյ‚ն: Ցենտրոﬔրը երև‚մ է ոչ այդքան պարզ, իսկ արբանյակները Y-քրոմոսոﬕ մոտ բացակայ‚մ են: Երկար ‚սի չափը բավականաչափ փոփոխական է (նկար 65): Ժամանակակից տվյալների հիման վրա, քրոմոսոﬓերի չափերի մասին կարելի է կարծիք կազﬔլ ԴՆԹ-ի պար‚նակ‚թյամբ՝ ն‚կլեոտիդային զ‚յգերի /նզ/ քանակով, ինչպես ամբող ջական քրոմոսոﬕ համար, այնպես էլ առանձին, յ‚րաքանչյ‚ր ‚սի համար: Օրինակ՝ աﬔնափոքր՝ 21-րդ քրոմոսոﬓ իր ﬔջ է պար‚նակ‚մ մոտ 50 մլն. նզ, իսկ աﬔնաﬔծը՝ առաջին քրոմոսոմը, պար‚նակ‚մ է մոտ 250 մլն.նզ:

Նկ. 65 Մարդ քրոմոսոﬓերի հավաք

5.1. Քրոմոսոﬓերի դիֆերենցիալ ներկմ Քրոմոսոﬓերի հստակ ն‚յնականաց‚մը հնարավոր դարձավ ﬕայն XX դարի 60-ական թվականների վերջին և 70-ականների սկզբ‚մ: Երեք խ‚մբ գիտնականներ՝ Տ. Կասպերսոնը և համահեղինակները (Շվեդիա), Բ. Դատրիլե‚քսը և Ժ. Լեժենը (Ֆրանսիա), Ա. Զախարովը և Ն. Եգոլինան (ՍՍՀՄ), առաջարկեցին մարդ‚ քրոմոսոﬓերի դիֆերենցիալ ներկման ﬔթոդները: Դրանք են՝ G- (Գիմզա), Q-(Ակրիխին), R (reverse հետադարձ), C- (կառ‚ցվածքային հետերոքրոմատին) ﬔթոդները և նաև քրոմատիդների դիֆերենցիալ ներկման ﬔթոդը բրոմդեզոքսի‚րիդինի (ԲԴÕ) կիրառմամբ, որը թիﬕնի նմանակն է: Այս ﬔթոդները թ‚յլ են տալիս ն‚յնականացնել քրոմոսոﬓերի սեգﬔնտների զանազան տեսակներ, իսկ քրոմատիդների դիֆերենցիալ ներկման ﬔթոդը թ‚յլ է տալիս բացահայտել ք‚յր քրոմատիդային փոխանակ‚ﬓերը (ՔՔՓ): Քրոմոսոﬓերի դիֆերենցիալ ներկման ﬔթոդները հիﬓված են աղային լ‚ծ‚յթների ազդեց‚թյան վրա, որոնք ‚նեն հստակ սահմանված pH և հիﬓական ներկանյ‚թերով (ակրիխին, ակրիխին-իպրիդ) հետագա ներկման որոշակի ջերմաստիճանային ռեժիմ: Քրոմատիդների դիֆերենցիալ ներկման ﬔթոդը հիﬓված է քրոմոսոﬕ հատվածի ԲԴÕ-ն ներառել‚ ընդ‚նակ‚թյան վրա, որը կարող է փոփոխել իր խտաց‚մը և գ‚նավոր‚մը: Դիֆերենցիալ ներկման ժամանակ բացահայտվող քրոմոսոﬕ սեգﬔնտների հաջորդական‚թյ‚նը (մ‚գ և բաց շերտերը) հաստատ‚ն է, որը թ‚յլ տվեց 1971թ. Փարիզ‚մ կայացած ﬕջազգային գիտական կոնֆերանս‚մ առաջարկել մարդ‚ քրոմոսոﬓերի հապլոիդ հավաքի իդիոգրամման: Առաջնահերթ ն‚յնականացված էին մոտ 320 սեգﬔնտներ: Քրոմոսոﬕ ‚սերը նշեցին լատիներեն տառերով՝ p-petite՝ կարճ, q-queue՝ երկար: Ուսերը բաժանվեցին հատվածների, որոնց սահմանները մշտականորեն դիտվող հստակ մորֆոլոգիական նիշերն էին, իսկ հատվածները բաժանվեցին սեգﬔնտների, որոնք տարբերվ‚մ էին գ‚նավորման աստիճանով: Սեգﬔնտները և հատվածները համարակալվ‚մ են արաբական

թվերով յ‚րաքանչյ‚ր ‚սի համար առանձին, սկսած քրոմոսոﬕ ցենտրոﬔրից դեպի թելոﬔր: Քրոմոսոﬓերի ﬕատարր ներկ‚ﬓ ապահով‚մ է դրանց խմբակային ն‚յնականաց‚մը: Այն օգտագործվ‚մ է ﬕջավայրի ախտոտիչներով մակածված քրոմոսոմային խախտ‚ﬓերի մակարդակը որոշել‚ նպատակով: Այդ ներկման շնորհիվ հայտնաբերվել էին բազմաթիվ ժառանգական հիվանդ‚թյ‚ններ նաև քրոմոսոմային շեղ‚ﬓեր (աբերացիաներ), որոնք բեր‚մ են ինքնաբ‚խ վիժ‚ﬓերի, զարգացման բնածին արատների և այլն: Քրոմոսոﬓերի դիֆերենցիալ ներկ‚մը Q-ﬔթոդի կիրառմամբ սկզբնական շրջան‚մ կատարվ‚մ էր ակրիխին-իպրիտ ֆլ‚որիսցենտ ալկիլացնող նյ‚թի օգն‚թյամբ: Այդ ﬔթոդի ազդեց‚թյ‚նը հիﬓված է ﬔտաֆազային քրոմոսոﬓերի դիֆերենցիալ կերպով ֆլյ‚որոքրոﬓերը կապել‚ ընդ‚նակ‚թյան վրա: Ակրիխինով ներկ‚ﬕց հետո, սեգﬔնտները ձեռք են բեր‚մ վառ ֆլ‚որեսցենտող լ‚սավոր‚մ: Յ‚րաքանչյ‚ր քրոմոսոմ ‚նի իր յ‚րահատ‚կ պատկերը ֆլ‚որեսցենտող սեգﬔնտների թվով, չափերով և դիրքով, ինչն էլ թ‚յլ է տալիս բացահայտել բոլոր քրոմոսոﬓերը: Այդ ﬔթոդը նաև թ‚յլ է տալիս հայտնաբերել AT-զ‚յգերի ավելց‚կային քանակով քրոմատինը, քանի որ նրանք ավելի ակտիվ են ենթարկվ‚մ ֆլ‚որեսցենցիայի: Q-ﬔթոդը հնարավոր‚թյ‚ն է տալիս բացահայտել Y-քրոմոսոմը ն‚յնիսկ ինտերֆազային կորիզներ‚մ, շնորհիվ նրա վառ լ‚սավորմանը: G-ներկման ժամանակ օգտագործ‚մ են Գիմզա ներկը: Նախօրոք պատրաստ‚կները տեղադր‚մ են աղային լ‚ծ‚յթ‚մ, որից հետո մշակ‚մ են պրոթեազով: Դրա հետևանքով քրոմոսոﬓերը ձեռք են բեր‚մ սեգﬔնտավորված տեսք՝ բաց և մ‚գ հատվածների հաջորդական‚թյ‚նների շնորհիվ: Ենթադրվ‚մ է, որ ներկված սեգﬔնտներն իրենցից ներկայացն‚մ են ԴՆԹ-ի կրկնվող հաջորդական‚թյ‚ններով հետերոքրոմատինային հատվածներ, իսկ չներկվածները՝ ԴՆԹ-ի կոդավորող հաջորդական‚թյ‚ններ պար‚նակող սեգﬔնտները է‚քրոմատինային հատվածներն են: Գիմզայի կիրառմամբ դիֆերենցիալ ներկման տարատեսակներ են R- և C- ներկ‚ﬓերը: Գիմզայով ներկված պատ86

րաստ‚կների ինկ‚բացիոն պայմանների որոշ փոփոխ‚թյ‚նների շնորհիվ, R- ներկման ներքո գ‚նավորված և չգ‚նավորված սեգﬔնտների բաշխ‚մը ստացվ‚մ է հետադարձ` G- ներկման հաﬔմատ: C-ներկման ժամանակ բացահայտվ‚մ են կառ‚ցվածքային կամ ֆակ‚լտատիվ հետերոքրոմատինի հատվածները: Մարդ‚ քրոմոսոմներ‚մ այդ հատվածները տեղադրված են ցենտրոﬔրին հարող հատվածներ‚մ, իսկ Y -քրոմոսոմ‚մ՝ երկար ‚սի դիստալ մաս‚մ: Առավել խոշոր C- քրոմատինի կ‚տակ‚ﬓեր են պար‚նակվ‚մ 1,9,16-րդ քրոմոսոﬓերի երկրորդական սեղմվածքների շրջաններ‚մ և Y -քրոմոսոմ‚մ: Աﬔնափոքր ցենտրոﬔրային կ‚տակ‚ﬓերը բնորոշ են Y- քրոմոսոﬕ և 2-րդ ա‚տոսոﬕ համար (նկար 66):

Նկ. 66 Քրոմոսոﬓերի դիֆերենցիալ ներկման սխեմատիկ պատկերը

5.2. Մետաֆազային քրոմոսոﬓերի վերլծթյան ﬔթոդը Քրոմոսոﬓերի վերլ‚ծ‚թյան ﬔթոդը առաջարկվել է 1960 թվականին Ր. Մ‚րհեդի կողﬕց, որի հիմք‚մ ընկած է ﬔտաֆազային թիթեղների ստաց‚մը: Դ. Հանգերֆորդը 1965 թվականին կատարելագործեց այդ ﬔթոդը, որը հաջող‚թյամբ օգտագործվ‚մ է տարբեր հետազոտողների կողﬕց: Մարդ‚ արյան բջիջների կ‚լտիվացման ընթացք‚մ տեղի է ‚նեն‚մ լեյկոցիտների բոլոր ձևերի քայքայ‚մ, բացառ‚թյամբ փոքր լիմֆոցիտների: Դա է պատճառը, որ, ըստ է‚թյան, ﬕտոտիկ քրոմոսոﬓերի վերլ‚ծ‚թյան ժամանակ ﬔնք գործ ‚նենք լիմֆոցիտների կ‚լտ‚րայի հետ: Լիմֆոցիտների կ‚լտ‚րայի առավել‚թյ‚ններն են նյ‚թի հասանելի‚թյ‚նը, բջջային պոպ‚լյացիայի հաﬔմատաբար սինխրոն‚թյ‚նը, ինքնածին (սպոնտան) մ‚տացիաների ցածր մակարդակը, կ‚լտիվացիայի ﬔթոդի կատարելագործ‚մը և քրոմոսոﬓերի մորֆոլոգիայի վերաբերյալ սպառիչ տեղեկ‚թյ‚նները: Քրոմոսոﬓերի և դրանց խախտ‚ﬓերի ‚ս‚ﬓասիր‚թյ‚նը հնարավոր է անցկացնել նաև մաշկի ֆիբրոբլաստների կ‚լտ‚րայ‚մ, ոսկրած‚ծի բջիջներ‚մ և այլն: Մարդ‚ քրոմոսոﬓերի պատրաստ‚կները ստանալ‚ համար արյան բջիջները աճեցն‚մ են հատ‚կ սննդային ﬕջավայր‚մ՝ RPMI 1640, ավելացն‚մ են l L-գլ‚տաﬕն, խոշոր եղ ջերավոր անաս‚նի կամ հորթի սաղﬓային շիճ‚կ, հակաբիոտիկ նյ‚թ և ֆիտոհեմագլյ‚տինին (PHA), որը լոբազգիներից ստացած թ‚րմ է: Փորձանոթները տեղադր‚մ են թերմոստատ‚մ` 37 աստիճան ջերմ‚թյան պայմաններ‚մ: Փորձի նպատակներից ելնելով բջիջների կ‚լտ‚րան աճեցն‚մ են 56, 72 կամ 96 ժամվա ընթացք‚մ: Կ‚լտիվացիայի ավարտից մոտ 1,5 ժամ առաջ բջիջները մշակ‚մ են ﬕտոստատիկ նյ‚թով, որը կանգնեցն‚մ է բջիջների բաժան‚մը (կոլխիցին կամ կոլցեﬕդ): Հետագա քայլերը հետևյալն են՝ թ‚յլ աղերով մշակ‚մը, կամ հիպոտոնիկ լ‚ծ‚յթի կիրառ‚մը, որը նպաստ‚մ է թաղանթի քայքայմանը և քրոմոսոﬓերի ներթափանցմանը բջջապլազմա: Դրանից հետո կիրառ‚մ են Կառնոայի

ֆիքսատորը: Բջիջների ս‚սպենզիան կաթեցն‚մ են առարկայակիր ապակ‚ վրա և հետագայ‚մ կատար‚մ գ‚նավոր‚մ (նկար 67):

Նկ. 67 Մարդ ﬔտաֆազային քրոմոսոﬓերի հավաքը

5.3. Լաբորատոր աշխատանք Մարդ արյան բջիջների կլտիվացմ և ﬔտաֆազային քրոմոսոﬓերի պատրաստկների ստացմ: Քրոմոսոﬓերի վերլ‚ծ‚թյան համար առավելագ‚յն քանակով ﬕտոզներ ստանալ‚ նպատակով ` 1 մլ արյ‚նը կ‚լտիվացնել 8,5 մլ RРMI 1640 ﬕջավայր‚մ, ավելացնել 100 մկլ L-գլ‚տաﬕն, հորթի սաղﬓային շիճ‚կ -FCBS-1,5մլ, 100 մկլ պենիցիլինի լ‚ծ‚յթ և 100 մկլ PHA: Խառն‚րդը ինկ‚բացնել թերմոստատ‚մ 72 ժամ 375C պայմաններ‚մ: Բջիջների կ‚լտիվացիայի ավարտից 1,5 ժամ առաջ նրանց մշակել 0,1 մկլ կոլցեﬕդով: Կոլցեﬕդի ազդեց‚թյ‚նը ավարտվել‚ց հետո բջիջները ցենտրիֆ‚գել 5 րոպե 1500պտ\րոպե արագ‚թյամբ, որից հետո զգ‚շորեն հեռացնել ﬕջավայրը: Թողնել 2 մլ խառն‚րդ: Ավելացնել մոտ 8 մլ հիպոտոնիկ լ‚ծ‚յթ, և 10-15 րոպե պահել թերմոստատ‚մ: Ցենտրիֆ‚գել‚ց

հետո

անհրաժեշտ

է

զգ‚շորեն

հեռացնել

վերնստվածքային հեղ‚կը ﬕնչև 1-2 մլ, խառնել: Ավելացնել ֆիքսատորը, որը ﬔթանոլի և սառցե քացախաթթվի խառն‚րդ է (3 : 1) ( օգտագործվ‚մ է ﬕայն թարմ պատրաստած վիճակ‚մ): Այն‚հետև ցենտրիֆ‚գել 5 րոպե 1500պտ\րոպե արագ‚թյամբ, զգ‚շորեն հեռացնել վերնստվածքային հեղ‚կը ﬕնչև 1-2 մլ: Նորից ավելացնել ֆիքսատորը ﬕնչև 10 մլ, խառնել, ցենտրիֆ‚գել, հեռացնել ավելց‚կային հեղ‚կը: Այս գործող‚թյ‚նը կրկնել ևս երկ‚ անգամ: Բջջային խառն‚րդը թողնել սառնարան‚մ 24 ժամ: Կատարել բջջային ս‚սպենզիայի ցենտրիֆ‚գ‚մ 5 րոպե 1500պտ\ րոպե արագ‚թյամբ: Զգ‚շորեն հեռացնել վերնստվածքային հեղ‚կը ﬕնչև 0,5-0,6 մլ:

Նստվածքը զգ‚շորեն խառնել և կաթեցնել ճարպազրկած մաք‚ր առարկայակիր ապակիների վրա: Պատրաստ‚կները թողնել չորանալ‚, հետո կատարել ներկ‚մը: Քրոմոսոﬓերի վերլ‚ծ‚թյ‚նը անց են կացն‚մ ﬔտաֆազային թիթեղների վրա լավ ներկված և տարածված քրոմոսոﬓերի դիտարկմամբ: Մետաֆազային թիթեղները պետք է չպար‚նակեն ﬔծ քանակով քրոմոսոﬓերի վերադր‚մ և նրանց պար‚րման մակարդակը պետք է լինի այնպիսին, որ ակրոկենտրոն քրոմոսոﬓերը ներկայանան որպես ստ‚յգ արտահայտված կառ‚յցներ: Տեխնիկական գործող‚թյ‚նների հետևանքով հնարավոր է թիթեղներ‚մ քրոմոսոﬓերի կոր‚ստ և ավելաց‚մ: Այդ պատճառով քրոմոսոմային աբերացիաների հաշվառման ժամանակ սովորաբար վերլ‚ծվ‚մ են բջիջներ, որոնց‚մ քրոմոսոﬓերի քանակը կազմ‚մ է 44-47: Առավել պարզ քրոմոսոﬓերի ներկման ﬔթոդ է Գիմզայով ներկ‚մը, որը թ‚յլ է տալիս որոշել քրոմոսոﬓերի թվաքանակը, բացահայտել գենոմային մ‚տացիաները և անէ‚պլոիդիաները (նկար 68):

Նկ.68 Քրոմոսոﬓերի կլտիվացման սխեմատիկ պատկերը 1-մարդ երակային արյան վերցնելը, 2- սննդարար խառնրդի պատրաստմ, 3 - բջիջների կլտիվացմ թերմոստատմ, 4 - կոլցեﬕդի ներմծմ, 5 -հիպոտոնիկ լծյթով մշակմ, 6 - Կառնոայի ֆիքսատորով մշակմ, 7 -պատրաստկների ստացմ, 8 -ներկմ, 9 -քրոմոսոﬓերի դիտարկմ:

5.4. Սեռական քրոմատինի որոշման ﬔթոդ Սեռական քրոմատինը բջջային կորիզների հատ‚կ ներկվող մարմնիկներ են, հանդիպ‚մ են մարդ‚ և այլ կաթնաս‚նների իգական սեռի մոտ: Տեղադրված են կորիզաթաղանթի մոտ, սովորաբար օվալ կամ եռանկյ‚նաձև է, 0,7-1,5մկմ չափսերով (նկար 69): Սեռական քրոմատինն առաջան‚մ է X քրոմոսոﬓերից ﬔկից և կարող է դիտվել ցանկացած հյ‚սվածք‚մ: Կաթնաս‚նների իգական սեռի ներկայաց‚ցիչների մոտ ﬔկ X քրոմոսոմը տրանսկրիպցիոն լռակյաց է (ճնշված) չափաբաժնի փոխհատ‚ցմանը հասնել‚ նպատակով XX կանանց և XY տղամարդկանց ﬕջև: Այս գործընթացը, որը հայտնի է որպես X-ապաակտիվաց‚մ, տեղի է ‚նեն‚մ վաղ զարգացման փ‚լ‚մ, այնպիսի եղանակով, որ օրգանիզﬕ յ‚րաքանչյ‚ր բջջ‚մ ﬔկ X քրոմոսոմը կհանդիսանա որպես լռակյաց: Երբ տեղի է ‚նեն‚մ X-ապաակտիվաց‚մը, ապաակտիվացված X քրոմոսոմը նշվ‚մ է յ‚րահատ‚կ էպիգենետիկ առանձնահատկ‚թյ‚ններով, որոնցով այն տարբերվ‚մ է ակտիվ X քրոմոսոﬕց և ա‚տոսոﬓերից: Այդ փոփոխ‚թյ‚նները տեղի են ‚նեն‚մ հաջորդաբար տրանսկրիպցիոն ակտիվ վիճակից դեպի ապաակտիվ անցնել‚ ընթացք‚մ, և ﬔկ անգամ հաստատվելով՝ գործ‚մ են ռեզեռվային տրանսկրիպցիոնալ լռակյաց‚թյ‚նը պահպանել‚ ﬕտ‚մով: Այս տեսանկյ‚նից ﬔնք հետազոտ‚մ ենք բացառիկ էպիգենետիկ հատկանիշներ, որոնք բնորոշ‚մ են ապաակտիվ X-քրոմոսոմը, բացահայտ‚մ են գործոնները, որոնց ﬕջոցով այդ նշանները հաստատվ‚մ,պահպանվ‚մ և քննարկվ‚մ են, թե ինչպես է յ‚րաքանչյ‚րը նպաստ‚մ ապաակտիվ X քրոմոսոմը լռակյաց դառնալ‚ գործընթաց‚մ: Սեռական քրոմատինը առավել հարմար է ‚ս‚ﬓասիրել բերանի խոռոչի լորձաթաղանթի էպիթելային բջիջներ‚մ:

Նկ. 69 Սեռական քրոմատինով կորիզներ (առողջ կնոջ բերանի խոռոչի լորձաթաղանթի)

Նկ. 70. Առանց սեռական քրոմատինի կորիզներ (առողջ տղամարդ բերանի խոռոչի լորձաթաղանթի քսկ)

Նկ.71. Կրկնակի սեռական քրոմատինով կորիզներ (ըստ X քրոմոսոﬕ տրիսոﬕկ կնոջ բերանի խոռոչի լորձաթաղանթի քսկ)

Սեռական քրոմատինն օգտագործ‚մ են սեռի բջջաբանական պարզման համար, քրոմոսոմային հիվանդ‚թյ‚նների պարզման նպատակով (Շերեշևսկ‚-Թերների սինդրոﬕ համար բնորոշ է սեռական քրոմատինի բացակայ‚թյ‚նը (նկար 70), Կլայնֆելտերի սինդրոﬕ

դեպք‚մ տղամարդկանց մոտ առկա է սեռական քրոմատինը, ըստ X քրոմոսոﬕ տրիսոﬕկ կանանց մոտ հայտնաբերվ‚մ է երկ‚ սեռական քրոմատին (նկար 71)) և այլ դեպքեր‚մ (աղյ‚սակ 10): Աղյսակ 10 Բարրի մարմ նիկների առկայթյնը մարդ սոմատիկ բջիջների կորիզներմ Առողջ տղամարդ (XY) կամ Շերեշևսկ‚-Տերների սինդրոմով կին (XO)

Առողջ կին (XX) կամ Կլայնֆելտերի սինդրոմով (XXY) տղամարդ

Տրիսոﬕկ կին (XXX) կամ Կլայնֆելտերի սինդրոմով (XXXY) տղամարդ

Պոլիսոﬕկ կին(XXXX) կամ Կլայնֆելտերի սինդրոմով (XXXXY) տղամարդ

Նկ.72. Լսարձակող ներկով ներկված կնոջ ֆիբրոբլաստի կորիզ: Սլաքով ցյց է տրված սեռական քրոմատինը (Բարրի մարﬓիկը)

5.5. Լաբորատոր աշխատանք Աշխատանքի նպատակը - սեռական քրոմատինի որոշ‚մը: Ուս‚ﬓասիր‚թյան օբյեկտը - մարդ‚ բջիջներ: Նյ‚թը և սարքավոր‚ﬓերը. 1.ﬔտաղական մածկաթիակ, 2. առարկայական ապակի, 3. ծածկապակի, 4. 1%-անոց ացետոարսեին, 5. ֆիլտրի թ‚ղթ: Փայտյա կամ ﬔտաղական մածկաթիակով ստանալ բերանի խոռոչի լորձաթաղանթի բջիջների քս‚կ: Քս‚կը տեղադրել առարկայական ապակ‚ վրա: 15-20 րոպե պահել ֆիքսատորի ﬔջ (3 մաս ﬔթիլ կամ էթիլ սպիրտ, 1 մաս սառցաքացախաթթ‚): Ներկել 1%-անոց ացետոարսեինով (թարմ ֆիլտրացված): Պրեպարատը ծածկել ծածկապակիով, վրայից տեղադրել ֆիլտրի թ‚ղթ: Ձեռքի բ‚թ մատով ﬕ քանի վայրկյան թեթևակի սեղﬔլ ծածկապակին: Ներկի ﬓացորդները հեռացնել: Պատրաստ‚կը ‚ս‚ﬓասիրվ‚մ է լ‚սային մանրադիտակով, իմﬔրսիոն սիստեմով (x 1200-1500): Սեռական քրոմատինը մ‚գ գ‚յնով ներկված մարﬓիկ է, մոտ 1 մկմ է, ավելի հաճախ կորիզային ﬔմբրանի տակ է տեղադրված: Քանի որ սեռական քրոմատինը` Բարրի մարﬓիկը, հայտնաբերվ‚մ է կանանց կորիզների մոտ 30 - 40 %, ապա ‚ս‚ﬓասիրված կորիզների ընդհան‚ր թիվը պետք է լինի 100: Ացետոարսեինը պատրաստվ‚մ է հետևյալ ﬔթոդիկայով` 1գ սինթետիկ արսեինը լ‚ծել 45 մլ սառցաքացախաթթվի ﬔջ: Լ‚ծ‚յթը հասցնել եռման, սառեցնել և ֆիլտրել: Ստացված լ‚ծ‚յթին ավելացնել 55 մաս թորած ջ‚ր: Կատարել կրկնակի եռաց‚մ, սառեց‚մ և ֆիլտրաց‚մ:

5.6. Քյր քրոմատիդային փոխանակﬓերի հաշվառման ﬔթոդը 1972 թ. ռ‚ս գիտնականներ Ա. Զախարովը և Ն. Եգոլինան առաջարկեցին ք‚յր քրոմատիդային փոխանակ‚ﬓերի հաշվառման ﬔթոդը` ՔՔՓ: Ք‚յր քրոմատիդային փոխանակ‚ﬓերը բացահայտ‚մ են երկրորդ բաժանման ﬔտաֆազներ‚մ, երբ պրոլիֆերացվող բջիջներին ավելացն‚մ են մոդիֆիկացված ն‚կլեոզիդներ, որոնք ընդ‚նակ են ռեպլիկացիայի ընթացք‚մ ներկառ‚ցվել ԴՆԹ-ի կազմ‚մ: Նման ն‚կլեոզիդներ որպես օրենք կիրառվ‚մ է թիﬕնի համակերպ՝ 5-բրոմդեզօքսի‚րիդինը: Նոր առաջացած քրոմատիդը, ներառելով թիﬕնի համակերպը, ներկվ‚մ է թ‚յլ, իսկ մյ‚ս քրոմատիդը (նախկինը) գ‚նավորվ‚մ է սովորաբար նման ինտենսիվ կերպով (նկար 73):

5.7. Լաբորատոր աշխատանք - քյր քրոմատիդային փոխանակթյնների սﬓասիրթյն Արյան լիմֆոցիտների կ‚լտ‚րան ստացվ‚մ է վերը նկարագրված ձևով: Կ‚լտիվացման 28-րդ ժաﬕն ներմ‚ծել ԲԴÕ-ն: Պատրաստ‚կները տեղադրել ցերեկային լ‚յսի լամպերի տակ, որոշակի տարած‚թյան վրա 15 ժամով: Պատրաստ‚կները տեղադրել Սերենսենի բ‚ֆերային լ‚ծ‚յթի ﬔջ (Na ցիտրատ, NaCl, թորած ջրի խարն‚րդ): Այդ խառն‚րդի ﬔջ տեղադրված պատրաստ‚կները 90 ր-ով պահել շոգեբաղնիք‚մ 655C ն ջերմ‚թյան պայմաններ‚մ: Որպեսզի ներկը լավ կլանվի, պատրաստ‚կները տեղադրել հաջորդաբար 70 և 96% սպիրտի լ‚ծ‚յթների ﬔջ: Ներկել 15 րոպեի ընթացք‚մ 5% Գիմզայի լ‚ծ‚յթ‚մ: Ներկել‚ց հետո, մանրադիտակի տակ կարելի է տեսնել քրոմոսոմներ, որոնց քրոմատիդները ներկված են բաց և մ‚գ գ‚յներով, իսկ այն հատվածներ‚մ, որտեղ տեղի են ‚նեցել ք‚յր քրոմատիդների փոխա96

նակ‚թյ‚ններ, դիտվ‚մ է մ‚գ և բաց հատվածների հաջորդական‚թյ‚ն:

Նկ. 73 Բրոմդեզոքսիրիդինով մշակված քրոմոսոﬓերի քրոմատիդների տարբեր գնավորմ

5.8. Միկրոկորիզային թեստ 1973 թ. Հեդլը և Շﬕդը իրարից անկախ առաջարկեցին ﬕկրոկորիզային թեստ, որը հիﬓված էր ոսկրած‚ծի բջիջներ‚մ ﬕկրոկորիզների հաշվառման վրա: Հետագայ‚մ թեստը կիրառվեց տարբեր բջիջներ‚մ (լիմֆոցիտներ‚մ, լյարդի բջիջներ‚մ, մազերի ֆոլիկ‚լներոմ, բերանի խոռոչի բջիջներ‚մ և այլն): Միկրոկորիզային թեստը իր պարզ‚թյան և արագ վերլ‚ծ‚թյան շնորհիվ դարձավ քիﬕական ﬕաց‚թյ‚նների բջջագենետիկական ակտիվ‚թյան սկրինինգի ﬔթոդ: Միկրոկորիզները առաջան‚մ են քրոմոսոﬓերի հատվածներից, որոնք զրկված են ցենտրոﬔրներից և բացառվ‚մ են բջջային կորիզներից բջիջների բաժանման ժամանակ: Նրանք ներկայացն‚մ են ացենտրիկ հատվածներ: Միկրոկորիզները կարող են նաև ձևավորվել ամբողջական քրոմոսոﬓերից, որոնք հետ են ﬓացել ﬕտոզի անաֆազի փ‚լ‚մ: Այսպիսով, ﬕկրոկորիզների հաշվառման տվյալները արտացոլ‚մ են հետազոտվող ﬕաց‚թյան կլաստոգեն և անէ‚գեն ազդեց‚թյան արդյ‚նքները: Միկրոկորիզները քրոմատինային կլորավ‚ն մարﬓիկ97

ներ են, որոնք տեղադրվ‚մ են անﬕջապես կորիզի հարևան‚թյամբ: Գոյ‚թյ‚ն ‚նեն նաև տարբեր կորիզային անոմալիաներ՝ բին‚կլեատներ, երբ ﬔկ բջջ‚մ առկա են երկ‚ կորիզներ, կարիոռեքսիս՝ երբ կորիզը ներկայացված է առանձին սեգﬔնտավորված հատվածներով, պիկնոզ՝ երբ կորիզը ներկայացված է խիստ խտացված քրոմատինով և բավականաչափ փոքր է, կարիոլիզիս՝ երբ առկա է ﬕայն կորիզային թաղանթը, «կոտրած ձվի» ֆենոﬔն, երբ առկա է փոքր կորիզ, որը կամ‚րջով կապված է բջիջի հիﬓական կորիզի հետ (նկար 74): Միկրոկորիզային թեստը թ‚յլ է տալիս գնահատել հետազոտվող

Նկ. 74 Մարդ բջիջներմ բացահայտված կորիզային անոմալիաների տեսակներ. 1,2-ﬕկրոկորիզի առկայթյն, 3-բինկլեատ (կրկնակի կորիզ), 4-կարիոլիզիս, 5-կարիոռեքսիս, 6-«կոտրած ձվի» ֆենոմեն

գործոնների բջջագենետիկական ազդեց‚թյ‚նը ինտերֆազային բջիջներ‚մ: Այն կիրառվ‚մ է մարդ‚ վրա ներգործող քիﬕական և ֆիզիկական գործոնների գենաթ‚ն‚թյան գնահատման նպատակով, /ո Մ/Մօ և /ո Մ/է՛օ պայմաններ‚մ, ինչպես նաև ինքնաբ‚խ (սպոնտան) քրոմոսոմային խաթար‚ﬓերի բացահայտման համար: Հայտնի է ﬕկրոկորիզների ձևավորման ﬕ քանի ﬔխանիզﬓեր: Դրանք կարող են ձևավորվել ԴՆԹ-ի երկշղթա խզ‚ﬓերի կամ նրա

սինթեզի արգելակման արդյ‚նք‚մ: Սխալ ընթացող ռեպարացիայի ժամանակ, երբ քրոմոսոմային խզ‚ﬓերը բեր‚մ են դիցենտրիկ և ացենտրիկ հատվածների առաջացման, բջջի հետագա բաժանման ընթացք‚մ դ‚ստր կորիզների ﬕջև ի հաշիվ դիցենտրիկ հատվածների ձևավորվ‚մ են ﬕջկորիզային կամ‚րջներ (դիտվ‚մ է որպես քրոմոսոմային խաթար‚ﬓերի մարկեր), իսկ ացենտրիկ հատվածները ձևավորվ‚մ են որպես ﬕկրոկորիզներ: Միկրոկորիզները կարող են առաջանալ նաև քրոմոսոﬓերի ոչ ճիշտ տարաﬕտման արդյ‚նք‚մ, օրինակ, բջջային ցիկլը վերահսկող գեների թերի աշխատանքի շնորհիվ: Միկրոկորիզների ձևավորման ﬔխանիզﬓերից է նաև ամպլիֆիկացիայի սխալ ընթացքը, երբ ամպլիֆիկացված ԴՆԹ-ն լոկալիզացվ‚մ և հետագայ‚մ հեռացվ‚մ է բջջային ցիկլի S փ‚լ‚մ: Այսպիսով, ﬕկրոկորիզները քրոմոսոﬓերի ﬖասվածքների կամ կոր‚ստների կենսամարկերներ են: Միջկորիզային կամ‚րջները ԴՆԹ-ի սխալ ռեպարացիայի չափորոշիչ են, իսկ կորիզային բողբոջները՝ ամպլիֆիկացված ԴՆԹ-ի հեռացման (էլիﬕնացիայի) գործոն: Գոյ‚թյ‚ն ‚նեն ﬕկրոկորիզներով բջիջների հետագա ճակատագրի տարբեր զարգաց‚ﬓեր: Ենթադրվ‚մ է, որ ﬕկրոկորիզներով բջիջներն ապոպտոզի ճանապարհով կարող են վերանալ, կարող են վերադառնալ հիմնական կորիզ կամ դ‚րս մղվել բջջից: Միկրոկորիզների և դրանց ﬔջ պար‚նակվող քրոմոսոﬓերի չափերի ﬕջև չկա ‚ղիղ կապ: Փոքր ﬕկրոկորիզը կարող է պար‚նակել ինչպես ﬔծ քրոմոսոﬕ հատված, այնպես էլ ամբող ջական քրոմոսոմ, կամ տարբեր քրոմոսոﬓերի ﬕ քանի հատվածներ: Հաստատված է ‚ղիղ կապ քրոմոսոﬓերի խաթար‚ﬓերի թվի ավելացման, ﬕտոզի ակտիվ‚թյան և ﬕկրոկորիզների առաջացման ﬕջև: Հայտնի է նաև, որ ﬕկրոկորիզների սպոնտան մակարդակը բարձրան‚մ է տարիքի հետ կապված, նաև որ այն ավելի բարձր է կանանց, քան տղամարդկանց մոտ: Տարիքից կախված, բարձրան‚մ է ամբող ջական քրոմոսոﬓեր՝ հիﬓական‚մ X և Y քրոմոսոﬓեր, պար‚նակող ﬕկրոկորիզների մակարդակը:

5.9. Բջջակինեզի ճնշմամբ ﬕկրոկորիզային թեստ (cytokinesis-block micronucleus cytome assay) Այս թեստը մշակվել է 20-րդ դարի 80-ական թվականներին: Քանի որ ﬕկրոկորիզներն առաջան‚մ են ﬕայն բաժանվող բջիջներ‚մ, ապա ﬕկրոկորիզային թեստի այս տարբերակը թ‚յլ է տալիս տարբերել բաժանվող բջիջները չբաժանվողներից, ավելին՝ տարբերակել այն բջիջները, որոնք անցել են ﬔկ բջջային բաժան‚մ: Բջջակինետիկական ‚ղեփակ‚ﬓ իրականացվ‚մ է ցիտոխալազին B-ի օգն‚թյամբ, որը հանդիսան‚մ է ակտինի պոլիﬔրիզացիայի արգելակիչ: Այն ﬕկրոֆիլաﬔնտար օղակի ձևավորման համար անհրաժեշտ գործոն է: Այդ օղակը բջջի բաժանման ժամանակ կրճատ‚մ է դ‚ստր բջիջների ﬕջև գտնվող բջջապլազման: Բջիջների մշակ‚մը ցիտոխալազին B-ով բեր‚մ է երկկորիզային, իսկ հետագայ‚մ նաև բազմակորիզային բջիջների առաջացման: Ցիտոխալազին B-ի ազդեց‚թյան հետևանքով ﬕտոզի ընթացք‚մ ձևավորվ‚մ են երկկորիզային բջիջներ, որոնք ավարտել են կարիոկինեզը, սակայն չեն ենթարկվել բջջակինեզի: Դա հնարավոր‚թյ‚ն է տալիս ամրագրել գենետիկական ﬖասվածքները բջիջների առաջին սերնդ‚մ: Ենթադրվ‚մ է, որ ﬕակորիզային բջիջները արտացոլ‚մ են քրոմոսոմային կամ գենոմային մ‚տացիաների մակարդակը, որոնք առաջացել և կ‚տակվել են /ո Մ/Մօ, իսկ ﬕկրոկորիզներ կրող երկկորիզային բջիջները արտահայտ‚մ են ﬖասվածքների գ‚մարային մակարդակը, որը կ‚տակվել է կ‚լտիվաց‚ﬕց առաջ և ձևավորվել առաջին ﬕտոզի ժամանակ՝ /ո Մ/է՛օ պայմաններ‚մ: Միկրոկորիզային թեստը թ‚յլ է տալիս գնահատել քրոմոսոﬓերի խզվածքները (կլաստոգեն էֆեկտ) և քրոմոսոﬓերի կոր‚ստը (անէ‚գեն էֆեկտ): Անէ‚գեններն առաջացն‚մ են քրոմոսոﬓերի կոր‚ստ՝ գլխավորապես բաժանման իլիկի վրա ազդել‚ ճանապարհով: Ըստ այդմ՝ ﬕկրոկորիզները կարող են ներառել ամբող ջական քրոմոսոﬓեր, որոնց կարելի է բացահայտել ԴՆԹ ցենտրոﬔրային նմ‚շների կիրառմամբ:

Կլաստոգենները փոխազդ‚մ են ԴՆԹ-ի հետ և առաջացն‚մ երկթելանի խզ‚ﬓեր, հետագայ‚մ բերելով ացենտրիկ հատվածների առաջացման: Միկրոկորիզային ﬔթոդը ինտերֆազային բջիջներ‚մ թ‚յլ է տալիս հաշվառել ոչ ﬕայն ﬕկրոկորիզների հաճախական‚թյ‚նը՝ որպես բջջագենետիկական ազդեց‚թյան հիﬓական ց‚ցանիշի, այլև կորիզային փոփոխ‚թյ‚նների տարբեր տեսակներ, որոնք բնորոշ‚մ են հյ‚սվածքի պրոլիֆերատիվ ակտիվ‚թյ‚նը և բջիջների վախճանի պրոցեսը՝ նեկրոզ կամ ապոպտոզ: Միկրոկորիզային թեստի կիրառմամբ կարելի է գնահատել նաև ն‚կլեոպլազմատիկ կամ‚րջները, կորիզային բողբոջները (նկար 75):

Նկ. 75 Ցիտոկինետիկ ղեփակմամբ ﬕկրոկորիզային թեստի կիրառմամբ ﬖասված բջիջների գնահատմ

Բերանի խոռոչի լորձաթաղանթի բջիջներ‚մ ﬕկրոկորիզների ‚ս‚ﬓասիր‚թյան ﬔթոդն առաջարկվել է 1982 թվականին Ստիխի և գործընկերների կողﬕց: Այն ﬔծ կիրառ‚թյ‚ն ‚նի տարբեր հետազոտ‚թյ‚ններ‚մ, որոնք կոչված են in vivo պայմաններ‚մ մարդկանց

վրա անբարենպաստ գործոնների ազդեց‚թյ‚նը գնահատել‚ և տարբեր հիվանդ‚թյ‚նների դեպք‚մ ﬕկրոկորիզների մակարդակը պարզել‚ համար (նկար 76):

Նկ. 76 Մարդ բջիջներմ ﬕկրոկորիզների առկայթյնը

5.10. Լաբորատոր աշխատանք - բերանի խոռոչի լորձաթաղանթի բջիջներմ ﬕկրոկորիզների գնահատմ Հետազոտվող անձի հետ անց է կացվ‚մ հարց‚մ: Հարցաթերթիկ‚մ գրանցվ‚մ են տվյալներ տարիքի վերաբերյալ, ﬖասակար սովոր‚թյ‚նների մասին՝ ծխել‚, ալկոհոլի օգտագործման, վերջին օրերի ընթացք‚մ դեղաﬕջոցներ օգտագործել‚, քիﬕական նյ‚թերի հետ շփման մասին. • ﬕնչև քս‚կի վերցնելը բերանի խոռոչը ողողել, • •

փայտյա մածկաթիակի օգն‚թյամբ այտի ներսի կողﬕց քս‚կ վերցնել, քս‚կը հավասարաչափ տարածել առարկայակիր ապակ‚ մակերեսով,

ստացված պատրաստ‚կը ֆիքսել Կառնոայի ֆիքսատորի օգն‚թյամբ (սպիրտ - քացախաթթվի լ‚ծ‚յթի խառն‚րդ 3 : 1 հարաբերակց‚թյամբ),

չորացնել բացօդյա, 24 ժամվա ընթացք‚մ,

ֆիքսված քս‚կները տեղադրել 1N HCL-ի ﬔջ 20-30 րոպեով 275C ջերմաստիճան‚մ,

• •

պատրաստ‚կները տեղադրել Շիֆի լ‚ծ‚յթի ﬔջ 90 րոպեով, անցկացնել պատրաստ‚կների ﬕ շարք լվաց‚ﬓեր՝ թարմ պատրաստված նատրի‚մ ս‚լֆիդի լ‚ծ‚յթով և թորած ջրով,

• 1-2 րոպեի ընթացք‚մ ներկել «Fast green»-ով: Միկրոկորիզների հետազոտ‚մը էքսֆոլիատիվ բջիջներ‚մ անցկացվ‚մ է ﬕայն այն դաշտ‚մ, որտեղ բջիջները տեղադրված են ﬔկ շերտով: Միկրոկորիզները հաշվ‚մ են այն դեպք‚մ, երբ նրանք գտնվ‚մ են բջջի բջջապլազմայի ﬔջ կորիզի հետ ն‚յն տեսանելի օպտիկական դաշտ‚մ: Պետք է հաշվի առնել ﬕկրոկորիզի գ‚յնը, ձևը և քրոմատինի կառ‚ցվածքը բջիջի կորիզի հետ հաﬔմատած:

5.11. FISH (Ֆլոորեսցենտային in situ հիբրիդացմ) ﬔթոդը Մոլեկ‚լային բջջագենետիկայի հաջող‚թյ‚նները թ‚յլ տվեցին մշակել քրոմոսոﬓերի ‚ս‚ﬓասիրման in situ ֆլոորեսցենտային հիբրիդիզացիայի ﬔթոդը (FISH), որը գրեթե անսահմանափակ է դարձն‚մ քրոմոսոմային շեղ‚ﬓերի ախտորոշ‚մը: Վերջին տարիներին ստեղծվեցին քրոմոսոﬓերի ԴՆԹ-ի հիբրիդացման նոր ﬔթոդներ և հնարավոր դարձավ հիբրիդաց‚մը իրականացնել անﬕջականորեն քրոմոսոﬓերի անալիզի համար նախատեսված պատրաստ‚կների վրա: Դրա շնորհիվ կարելի է հայտնաբերել ԴՆԹ-ի կոնկրետ հաջորդական‚թյ‚նները անﬕջականորեն մանրադիտակի տակ: FISH ﬔթոդի կիրառման համար անհրաժեշտ է ‚նենալ նիշակիր բնափոխված ԴՆԹ-ի հատվածներ, որոնք պար‚նակ‚մ են

նախապես հայտնի ն‚կլեոտիդների հաջորդական‚թյ‚ն՝ այսպես կոչված զոնդ: Վերլ‚ծվող ԴՆԹ-ն ենթարկվ‚մ է բնափոխման` ջերմաստիճանի ազդեց‚թյամբ, որի արդյ‚նք‚մ այն ներկայացված է լին‚մ ﬔկթել պար‚յրի տեսքով: Զոնդը տեղադրվ‚մ է մ‚թ պայմաններ‚մ նախապես մշակված (բնափոխ‚մ անցած) պատրաստ‚կի վրա: Հետազոտվող¸ԴՆԹ-ի ﬔկթել հաջորդական‚թյ‚նները զոնդի հաջորդական‚թյ‚ններին կոմպլեﬔնտար լինել‚ դեպք‚մ ﬕան‚մ են ﬕմյանց` այսինքն հիբրիդացվ‚մ են: Չկապակցված զոնդը լվացվ‚մ է և հեռացվ‚մ, այն‚հետև անցկացվ‚մ է հիբրիդացված զոնդի որոշ‚մը: FISH ﬔթոդը լայն տարած‚մ ստացավ բազմաթիվ հետազոտ‚թյ‚նների ժամանակ 1970 թվականից հետո: Մեծ առաջընթաց էր համարվ‚մ այն փաստը, որ ռադիոակտիվ նիշերի փոխարեն առաջարկվեց ֆլոորեսցենտային նիշերի օգտագործ‚մը: Սակայն որոշակի հետազոտ‚թյ‚նների ժամանակ, երբ անհրաժեշտ է որոշել ԴՆԹ-ի կարճ հաջորդական‚թյ‚ններ՝ ֆլոորեսցենտ նիշը բավականին դժվար է հայտնաբերվ‚մ և կրկին կիրառ‚մ են ռադիոակտիվ նիշեր (նկար 77):

Նկ. 77 Մարդ ﬔտաֆազային և ինտերֆազային քրոմոսոﬓերմ FISH ﬔթոդի կիրառմամբ ստացված թելոﬔրային հատվածների սﬓասիրթյն DAPI գնավորմամբ

Ներկայ‚մս ստեղծվել են քրոմոսոﬓերի պատկերների վերլ‚ծման համակարգչային հնարավոր‚թյ‚ններ: Զոնդի հետ քրոմոսոﬓերի հատվածների հիբրիդացման արդյ‚նք‚մ ֆլոորեսցենտային մանրադիտակի տակ կարելի է դիտել գ‚նավորված ամբող ջական քրոմոսոմներ կամ որոշակի ԴՆԹ-ի հատվածներ: Մեթոդը հնարավոր‚թյ‚ն է տալիս բացահայտել ԴՆԹ-ի հաջորդական‚թյ‚ններն անﬕջապես քրոմոսոﬕ վրա, գնահատել քրոմոսոﬓերի կառ‚ցվածքային և քանակական փոփոխ‚թյ‚նները: Օգտագործելով տարբեր քրոմոսոﬓերի ԴՆԹ-ի հաջորդական‚թյ‚նների տարբեր‚թյ‚նները՝ գիտնականները կարողացան քրոմոսոﬓերը ներկել տարբեր գ‚յներով: FISH ﬔթոդը կիրառ‚մ են հետևյալ նպատակներով. «Մարդ‚ գենոմ» ծրագրի շրջանակներ‚մ: ներով ‚ղեկցվող տարբեր հիվանդ‚թյ‚նների ախտորոշման համար: Ներկայ‚մս հիﬓադրվել է տարբեր հիվանդ‚թյ‚նների ախտորոշման համար նախատեսված զոնդերի կոﬔրցիոն արտադր‚թյ‚ն: Ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման շնորհիվ հնարավոր է ﬕաժամանակ օգտագործել ﬕ քանի տասնյակ ԴՆԹ-զոնդեր: Բազմագ‚յն FISH տարատեսակը (multicolor, multifluor կամ multiflex FISH) իր ﬔջ ներառ‚մ է ﬕ քանի ֆլոորոքրոﬓերի ﬕակց‚թյ‚ն, որոնց ազդանշանները առանձին գրանցվ‚մ են ֆիլտրերի կոմպլեկտների հաջորդական փոփոխմամբ: Գոյ‚թյ‚ն ‚նեն հատ‚կ համակարգչային ծրագրեր, որոնք, կարդալով գ‚նային պատկերը, փոխ‚մ են այն և ստեղծ‚մ այսպես կոչված «կեղծ գ‚յներ»: Արդյ‚նք‚մ ինչպես ﬕագ‚յն, այնպես էլ տարբեր գ‚յներով ներկված հատվածները նոր գ‚նավոր‚մ են ստան‚մ (նկար 78):

Նկ. 78 Բազմագյն FISH տարատեսակով ներկված մարդ քրոմոսոﬓեր

5.12. Լաբորատոր աշխատանք՝ FISH վերլծթյան համար նմշների պատրաստմ Նմշների մշակմ Նախապես կ‚լտիվացված բջիջների ս‚սպենսզիան (կախ‚յթը) ֆիքսվ‚մ և կաթեցվ‚մ է (մոտ 100 մկլ) ծածկապակիների վրա ﬔտաֆազային թիթեղներ‚մ կամ ինտերֆազային կորիզներ‚մ համապատասխան խաթար‚մ(ներ)ը FISH վերլ‚ծ‚թյանը ենթարկել‚ համար: 1. Պատրաստել պեպսինի լ‚ծ‚յթ՝ 100 մլ թորած ջ‚ր, 500 մկլ HCl (0.2Ն), 100 մկլ պեպսինի լ‚ծ‚յթ (10%): Գործընթացն իրականացվ‚մ է ջրային բաղնիք‚մ՝ 37°C պայմաններ‚մ: 2. Լվանալ PBS-ոմ (ֆոսֆատային բ‚ֆեր): 3. Կատարել հետֆիքսացիա ֆորմալդեհիդի լ‚ծ‚յթով՝ PBS + MgCl2 + ֆորմալդեհիդ (40%-ոց): 100 մկլ ֆորմալդեհիդի լ‚ծ‚յթը մանր կաթիլներով տարածել ծածկապակ‚ վրա և ծածկել նմ‚շներով: 4. Հեռացնել ծածկապակիները և նմ‚շները լվանալ PBS-ով:

5. Նմ‚շները ենթարկել դեհիդրատացիայի էթանոլի տարբեր տոկոսային պար‚նակ‚թյամբ լ‚ծ‚յթներով՝ 70%, 85% և 96%: 6. Դեհիդրատացիայից հետո կաթեցնել զոնդը (որոշված քանակով), ծածկել ծածկապակիով, սոսնձել ռետինե սոսնձով և դնել դենատ‚րացիայի 73-75°C: 7. Նմ‚շները դրվ‚մ են խոնավ խցիկի ﬔջ և պահվ‚մ թերմոստատ‚մ 37°C 24 ժամ: Նմշների լվացմ, 11 օր 1. Թերմոստատից հանել‚ց հետո նմ‚շները լվացվ‚մ են 1x SSC-ի լ‚ծ‚յթ‚մ, ջրային բաղնիք‚մ՝ 65°C: 2. Նմ‚շները լվացվ‚մ են 4x SSC+Tween լ‚ծ‚յթ‚մ սենյակային ջերմաստիճան‚մ: 3. Նմ‚շները լվացվ‚մ են PBS-ով: 4. Նմ‚շները ենթարկ‚մ են դեհիդրատացիայի էթանոլի տարբեր տոկոսային պար‚նակ‚թյամբ լ‚ծ‚յթներով՝ 70%, 85% և 96%: 5. Չորացվ‚մ են մ‚թ պայմաններ‚մ: 6. Նմ‚շների վրա կաթեցվ‚մ է 40մկլ DAPI և պահվ‚մ է -20°C պայմաններ‚մ: 7. Ֆլոորեսցենտային մանրադիտակի տակ դիտվ‚մ են քրոմոսոմների այն հատվածները, որոնք գ‚նավորվել էին զոնդի հետ հիբրիդացման արդյ‚նք‚մ:

6. Մոլեկլային - գենետիկական ﬔթոդներ Մոլեկ‚լային - գենետիկական ﬔթոդները ﬔծ և բազմազան ﬔթոդների խ‚մբ են, որոնք հիﬓված են ն‚կլեինաթթ‚ների վերլ‚ծ‚թյան վրա՝ առաջին հերթին ԴՆԹ-ի մոլեկ‚լների: Դրանք կիրառվ‚մ են ԴՆԹ-ի հատվածի կառ‚ցվածք‚մ (ալել‚մ, գեն‚մ, քրոմոսոﬕ հատված‚մ փոփոխ‚թյ‚նների բացահայտման նպատակով, ընդհ‚պ ﬕնչև հիմքերի առաջնային հաջորդական‚թյան վերծան‚մը: Այսպիսով, մոլեկ‚լային - գենետիկական ﬔթոդների հիﬓական նպատակն է մ‚տացիաների ախտորոշ‚մը, ժառանգական հիվանդ‚թյ‚ննե107

րի առաջացման պատճառների բացահայտ‚մը, ինչպես նաև մ‚տացիաների հետերոզիգոտ և հոմոզիգոտ կրողների հայտնաբեր‚մը: Ըստ է‚թյան՝ մոլեկ‚լային կամ ԴՆԹ ախտորոշ‚մը ժառանգական հիվանդ‚թյ‚նների հայտնաբերման առավել օբեկտիվ ﬔթոդ է: Ցանկացած մոլեկ‚լային-գենետիկական հետազոտ‚թյ‚նների առաջնային փ‚լ է հանդիսան‚մ ն‚կլեինաթթ‚ների անջատ‚մը հյ‚սվածքի նմ‚շից: Մարդ‚ ԴՆԹ-ն կարելի է անջատել կորիզ պար‚նակող ցանկացած բջջից: Մարդ‚ գենոմային ԴՆԹ-ն առավել հաճախ անջատ‚մ են լեյկոցիտներից: Հետագա քայլերը հետևյալն են` նախ առանձնացն‚մ են կորիզները, պրոտեոլիտիկ եղանակով քայքայ‚մ են սպիտակ‚ցները: Այն‚հետև անջատ‚մ են ԴՆԹ-ի բարձրամոլեկ‚լային և ցածրամոլեկ‚լային ֆրակցիաները: Ավելի ժամանակակից են ԴՆԹ-ի անջատման սորբենտային ﬔթոդները: Նախնական փ‚լ‚մ բջիջները դետերգենտների օգն‚թյամբ ենթարկ‚մ են լիզիսի, որից հետո խառն‚րդին ավելացն‚մ են սիլիկագել, որի վրա նստ‚մ է ԴՆԹ-ն: Այն‚հետև սիլիկագելը լվացվ‚մ է, որից հետո լվացվ‚մ է նաև ԴՆԹ-ն: ԴՆԹ-ի նմ‚շները կրկնապատկ‚մ են մոլեկ‚լային կլոնավորմամբ կամ պոլիﬔրազային շղթայական ռեակցիայի ﬕջոցով: Մոլեկ‚լային կլոնավոր‚մը (գենային ինժեներիան, ռեկոմբինանտ ԴՆԹ-ի տեխնոլոգիաները) ﬔթոդների ամբող ջ‚թյ‚ն է, որը թ‚յլ է տալիս իրագործել ԴՆԹ-ի փոխանց‚մը ﬔկ օրգանիզﬕց մյ‚սը, ընտրել ռեկոմբինանտ ԴՆԹ-ն կրող բջիջները և ստանալ այդ բջիջներ‚մ սինթեզվող յ‚րահատ‚կ սպիտակ‚ցներ: Պոլիﬔրազային շղթայական ռեակցիան ԴՆԹ-ի ամպլիֆիկացիայի ﬔթոդ է, որի օգն‚թյամբ ﬕ քանի ժամվա ընթացք‚մ հնարավոր է ստանալ ﬔծ քանակով հետազոտվող ԴՆԹ-ի պատճեններ: Մեթոդը առաջարկվել է աﬔրիկյան գիտնական Քերի Մյ‚լիսի կողﬕց 1985 թվականին: Մեթոդի է‚թյ‚նը կայան‚մ է հետազոտվող գենոմային ԴՆԹ-ի կաղապարի հիման վրա գենի փոքր հատվածի կամ ԴՆԹ-ի այլ հատվածի ընտրողական պատճենահանման ﬔջ: Այդ հետազոտվող հատված‚մ ենթադրվ‚մ է մ‚տացիայի առկայ‚թյ‚ն: ՊՇՌ ﬔթոդը կիրառել‚ համար անհրաժեշտ է ստեղծել երկ‚ պրայﬔրներ ԴՆԹ-ի

թիրախ հատվածի ծայրամասային հաջորդական‚թյ‚նները իմանալով: Պրայﬔրներն օլիգոն‚կլեոտիդային հաջորդական‚թյ‚ններ են: Պրայﬔրները բնափոխված ԴՆԹ-ին ավելացնել‚ց հետո կապվ‚մ են կոմպլեﬔնտար հաջորդական‚թյ‚նների հետ, որով թիրախ հատվածը սահմանափակվ‚մ է: Ազատ ն‚կլեոտիդների և ջերմակայ‚ն ԴՆԹպոլիﬔրազայի արկայ‚թյամբ տեղի է ‚նեն‚մ թիրախին կոմպլեﬔնտար ԴՆԹ-հատվածի սինթեզը: ԴՆԹ-ի նոր սինթեզված հատվածները կաղապար են նման հատվածների հետագա սինթեզի համար: Առաջին փ‚լ‚մ կաղապարային ԴՆԹ-ն վերած‚մ են ﬔկթել կառ‚յցի՝ լ‚ծ‚յթը տաքացնելով ավելի քան 955C ﬕ քանի րոպեների ընթացք‚մ: Հետո հաջորդ‚մ են երեք կարճաժամկետ գործող‚թյ‚ններ, որոնց տևող‚թյ‚նը կազմ‚մ է ﬕ քանի տասնյակ վարկյաններ. 1. Հետազոտվող ԴՆԹ-ն պրայﬔրների հետ համատեղ ենթարկվ‚մ է հիբրիդիզացիայի, որը ընթան‚մ է ﬕնչև 30-505C լ‚ծ‚յթի սառեցմամբ: 2. ԴՆԹ-ի սինթեզ, սկսած պրայﬔրից, որը իրականացվ‚մ է լ‚ծ‚յթի ջերմաստիճանի բարձրացմամբ 555C ﬕնչև 705C, ինչն առավել արդյ‚նավետ է ջերմակայ‚ն ԴՆԹ-պոլիﬔրազի գործ‚նե‚թյան համար: 3. Սինթեզված ԴՆԹ-ի բնափոխ‚մ, որն իրականան‚մ է ﬕնչև 905C լ‚ծ‚յթի ջերմաստիճանի բարձրացմամբ: Հետագայ‚մ բոլոր քայլերը կրկնվ‚մ են սկսած 1 կետից: Այսպիսով, յ‚րաքանչյ‚ր փ‚լ‚մ ջերմաստիճանի փոփոխմամբ ընթան‚մ է պրայﬔրներով սահմանափակված ԴՆԹ-ի հատվածների կրկնապատկ‚մ (ﬕնչև ﬕլիոն պատճեններ): ՊՇՌ-ﬔթոդը լայն կիրառ‚մ ‚նի ժառանգական հիվանդ‚թյ‚նների և վարակների մոլեկ‚լային ախտորոշման, ինչպես նաև դատական բժշկ‚թյան, գենոմային մատնատպ‚թյան և մոլեկ‚լային մարդաբան‚թյան ասպարեզ‚մ:

Նկ.79 Պոլիﬔրազային շղթայական ռեակցիայի ընթացք

ԴՆԹ-ի հատվածների էլեկտրաֆորեզը ապահով‚մ է դրանց բաժան‚մը ագարոզի կամ պոլիակրիլաﬕդային հելի ﬔջ և կիրառվ‚մ է մասնավորապես ՊՇՌ-ի արդյ‚նքները տեսանելի դարձնել‚ համար: Հելի վրա տեղադրված ԴՆԹ-նմ‚շը հոսանքի ազդեց‚թյամբ սկս‚մ է տեղաշարժվել <-> բևեռից դեպի <+>, ըստ որ‚մ, ընթացքի արագ‚թյ‚նը կապված է ԴՆԹ-ի հատվածի ﬔծ‚թյ‚նից: Արդյ‚նք‚մ տեղի է ‚նեն‚մ երկար‚թյամբ տարբերվող ԴՆԹ-ի նմ‚շների բաժան‚մը հելի ﬔջ: Ինչքան կարճ է ԴՆԹ-ն, այնքան ավելի արագ է շարժվ‚մ և ﬔծ տարած‚թյ‚ն է անցն‚մ ավելի երկար մոլեկ‚լների հաﬔմատ: Էթիդի‚մ բրոﬕդով գ‚նավորել‚ց հետո ԴՆԹ-ն ‚լտրաման‚շակագ‚յն լամպի տակ լ‚սարձակվ‚մ է կարﬕր գ‚յնով: ԴՆԹ-էլեկտրաֆորեզի ﬕջոցով առավել պարզ են ախտորոշվ‚մ դելեցիաները և ինսերցիաները, քանի որ դրանք փոխ‚մ են ԴՆԹ-ի ամպլիֆիկացված հատվածի երկար‚թյ‚նը, հետևաբար նաև շարժ‚նական‚թյ‚նը: Այդպիսի մ‚տացիաների ախտորոշման համար բավական է կատարել ՊՇՌ-ն յ‚րահատ‚կ պրայﬔրների և էլեկտրոֆորեզի կիրառմամբ, որից հետո համադրել ԴՆԹ-ի ամպլիֆիկացված հատվածը նորմայ‚մ և հիվանդի մոտ: Ավելի երկարատարած ներգենային դելեցիաների ախտորոշման համար հարմար ﬔթոդ է մ‚լտիպլեքս ՊՇՌ-ն, որն ընթան‚մ է էլեկտրաֆորեզի ﬕջոցով ԴՆԹ-ի ամպլիֆիկացված հատվածների հետագա բաժանմամբ: Միաժամանակ ամպլիֆիկացվ‚մ են ﬕ քանի ներգենային հատվածներ` հիﬓական‚մ էկզոններ, ընդ որ‚մ, պրայﬔրներն ընտրվ‚մ են այնպես, որ այդ հատվածները տարբերվեն երկար‚թյամբ և էլեկտրաֆորետիկ շարժ‚նակ‚թյամբ: Հիմքերի փոխանակ‚մը չի փոխ‚մ հատվածների երկար‚թյ‚նը, հետևաբար դրանց որոշոման համար կարելի է օգտագործել ռեկստրիկցիոն հատվածների երկարթյան պոլիմորֆիզﬕ ﬔթոդը և սեկվենավորմը: Ն‚կլեոտիդների փոխանակ‚ﬓերի զգալի թիվը բեր‚մ է ԴՆԹ-ի հաջորդական‚թյ‚ններ‚մ տարբեր ռեստրիկտազների համար նոր սայտերի առաջացմանը: Արդյ‚նք‚մ ԴՆԹ-ի նորմալ և ն‚կլեոտիդի փոխարինմամբ հատվածները կտրվ‚մ են ﬕևն‚յն ռեկստրիկտազով երկար‚թյամբ տարբերվող հատվածների: Էլեկտրաֆորե111

զի կիրառմամբ տարբեր երկար‚թյամբ հատվածները հեշտ‚թյամբ հնարավոր է բացահայտել: ԴՆԹ-ի սեկվենավորմամբ որոշ‚մ են ն‚կլեոտիդային հաջորդական‚թյ‚նները: Այս ﬔթոդը օգտագործվ‚մ է մարդ‚ գենոﬕ ‚ս‚ﬓասիր‚թյան նպատակով նորմայ‚մ և հիվանդ‚թյ‚նների ժամանակ: Սեկվենավորմամբ որոշ‚մ են գեների ալելային տարբերակները նաև գենային մ‚տացիաների տարբեր տեսակները: «Մարդ‚ գենոմ» ծրագրի արդյ‚նք հանդիսացավ մարդ‚ գենոﬕ ն‚կլեոտիդային հաջորդական‚թյ‚նների բացահայտ‚մը, ինչն իրականացվել էր ԴՆԹ-ի սեկվենավորման ﬔթոդների կիրառմամբ: Մշակվել են ﬕկրոչիպային տեխնոլոգիաներ, որոնց օգն‚թյամբ հնարավոր է անցկացնել տասնյակ և հարյ‚րավոր մ‚տացիաների ﬕաժամանակ տեստավոր‚մ: ԴՆԹ օլիգոն‚կլեոտիդային զոնդերը չնչին քանակով տեղադրվ‚մ է ամ‚ր կրողների` չիպերի վրա, որից հետո անցկացվ‚մ է ԴՆԹ-ի հետազոտվող նմ‚շների հետ դրանց հիբրիդաց‚մը: Միկրոչիպերի նանոտեխնոլոգիաների կիրառմամբ զանգվածային հետազոտ‚թյ‚ններ տարվ‚մ են տարբեր հիվանդների մոտ: Նման գենետիկական նիշերի ﬕաժամանակ թեստավոր‚մը հիվանդների խմբ‚մ և ստ‚գիչ‚մ թ‚յլ է տալիս արդյ‚նավետ կերպով առանձնացնել հիվանդ‚թյան հետ կապված պոլիմորֆիզﬓերը: Ներկայ‚մս մոլեկ‚լային-գենետիկական ավանդական ﬔթոդները զիջ‚մ են ամբողջ գենոﬕ էքսպրեսիայի և սկանավորման հետազոտ‚թյ‚ններին: Լիարժեք գենոմային սկանավորման իրականաց‚մը հնարավոր դարձավ վերջին տասնամյակներ‚մ ﬕ շարք բացահայտ‚ﬓերի և տեխնոլոգիական նորամ‚ծ‚թյ‚նների շնորհիվ: Մարդ‚ անհատական գենոﬓերի սեկվենավորման ընթացք‚մ հայտնաբերվել է հսկայական տարատեսակ‚թյ‚ն եզակի ն‚կլեոտիդների պոլիմորֆիզﬕ վերաբերյալ - SNPs (նկար 80): Մշակվել են նոր սերնդի բարձր տեխնոլոգիական ﬔթոդներ՝ GWAS (Genome-Wide Association Scan), որոնք թ‚յլ են տալիս ﬕաժամանակ ն‚յնակայացնել ﬕնչև ﬕլիոն SNPs: Միկրոչիպերի նանոտեխնոլոգիաների կիրառմամբ զանգվածային հետազոտ‚թյ‚ններ տարվ‚մ են տարբեր հիվանդների մոտ: Նման

գենետիկական նիշերի ﬕաժամանակ տեստավոր‚մը հիվանդների խմբ‚մ և ստ‚գիչ‚մ թ‚յլ է տալիս արդյ‚նավետ կերպով առանձնացնել հիվանդ‚թյան հետ կապված պոլիմորֆիզﬓերը:

Նկ. 80 Եզակի նկլեոտիդների պոլիմորֆիզմ:

Գրականթյն Եդոյան Ռ. Հ. «Գենետիկա սելեկցիայի հիմ‚նքներով», Երևան «Իրավ‚նք», 2011, 274 էջ: 2. Կիրակոսյան Ա. Գ. Գենետիկայի խնդիրների ժողոված‚, Երևան, «Զանգակ», 2010, 176 էջ: 3. Հարթյնյան Ռ. Մ., Քոչար Ն. «Հայ ժողովրդի մարդաբանւթյ‚ն և էկոլո1.

գիական գենետիկա», Երևան, 1996, 233 էջ: 4. Հովհաննիսյան Գ. Գ., Գևորգյան Ա. Լ. «Մարդ‚ մոլեկ‚լային բջջագենետիկա», Երևան, ԵՊՀ հրատարակչ‚թյ‚ն, 2007, 54 էջ: 5. Айала Ф. «Введение в популяционню и эволюционную генетику» М., 1984, с. 60-64. 6. Бочков Н. П. Клиническая генетика. -Москва, ГЭОТАР-МЕД, 2001, 448 с. 7. Горбунова Н. В. Генетика человека с основами медицинской генетики. Москва, издательский центр «Академия», 2012. - 240с. 8. Жимулев И. Ф. Общая и молекулярная генетика. - Новосибирск : Сибирское университетское издательство, 2003, 479с. 9. Захаров А. Ф., Бенюш В. А., Кулешев Н. П. Хромосомы человека: Атлас. Москва.: Медицина, 1982, 263с. 10. Ильинских Н. И., Новицкий В. В., Ванчугова Н. Н., Ильинских И. Н. Микроядерный тест и цитогенетическая стабильность. - Томск :Изд-во Том. Ун-та,1992,272с. 11. Инге-Вечтомов С. Г. Генетика с основами селекции, Учебник для студдентов высших учебных заведений, 2-е издание, ИЗДАТЕЛЬСТВО Н-Л, СанктПетербург, 2010. 12. Кондратьева В. М, Максимюк Н. Н. Методы изучения генетики человека.Учебно-методическое пособие, Великий Новгород, 2010, 60с. 13. Мутовин Г. Р., Основы клинической генетики.- Москва, «Высшая школа», 2001, 234с. 14. Нерсесян А. К. Микроядерный тест в эксфолиативных клетках человека как метод изучения действия мутагенов /канцерогенов. Цитология и генетика. Киев,1996. Т.30, N 5, 91-96 с. 15. Рахманин Ю.

А.,Сычева Л. П. Полиорганный микроядерный тест в

эколого-гигиенических исследованиях. - Москва, 2007, 316 с. 16. Топорнина Н. А., Столинская Н. С. Генетика человека.- Москва, Владос, 2001, 96с.

17. Фогель Ф.,Мотульски А. Генетика человека. - Москва,1990.-Т. 1-3. 18. Швецов А. Г., Основы генетики.- Великий Новгород, 1988, 55с. 19. Øåâ÷åíêî Â. À., Òîïîðíèíà Í. À., Ñòâîëèíñêàÿ Í. Ñ. ,,Ãåíåòèêà ÷åëîâåêà,, ó÷åáíèê äëÿ âóçîâ, Ìîñêâà, Âëàäîñ, 2004, 240с. 20. Шкурат Т. П., Асланян М. М. и соавторы. Генетика человека. Электронный учебник, Москва. 21. Cohen HR1, Royce-Tolland ME, Worringer KA, Panning B. Chromatin modifications on the inactive X chromosome. Prog Mol Subcell Biol. 2005;38:91-122. 22. Titenko-Holland N. Moore L. E. Smith M. T. Measurement and characterization of micronuclei in exfoliated human cells by fluorescence in situ hybridization with a centromeric probe // Mutat. Res. -1994. -312, N 1.-P. 39-50.

Համացանցային էջեր •

www.snpedia.com

www.hapmap.org

• •

www.ensembl.org www.1000genomes.org

www.pharmakbg.org

• •

www.ncbi.org www.ncbi.nlm.nih.gov/guide/genomes-maps/

• •

www.ncbi.nlm.nih.gov/guide/genetics-medicine/ www.biospsma.spb.ru/SZGMU_SITE/M_Genetics/Cytogenetic_method_ for_the_study_of_human_heredity.html

www.medkursor.ru/biblioteka/nerve31/degener/4858.html

Բովանդակթյն Ներած‚թյ‚ն ...................................................................................3 1. Տոհմաբանական վերլ‚ծ‚թյ‚ն .....................................................6 1.1. Մոլեկ‚լային-գենետիկական ﬔթոդը տոհմաբան‚թյան ﬔջ .......21 1.2. Գործնական աշխատանք .......................................................... 24 2.Դերմատոգլիֆիկական վերլ‚ծ‚թյ‚ն........................................... 43 2.1. Լաբորատոր աշխատանք.......................................................... 53 3. Երկվորյակային ﬔթոդ ................................................................ 55 3.1. Գործնական աշխատանք .......................................................... 61 4. Պոպ‚լյացիոն (տեղախմբային) վիճակագրական ﬔթոդ ............. 62 4.1. Գործնական աշխատանք ..........................................................69 5. Բջջագենետիկական ﬔթոդ ......................................................... 79 5.1. Քրոմոսոﬓերի դիֆերենցիալ ներկ‚մ ....................................... 85 5.2. Մետաֆազային քրոմոսոﬓերի վերլ‚ծ‚թյան ﬔթոդ ................88 5.3. Լաբորատոր աշխատանք .........................................................90 5.4. Սեռական քրոմատինի որոշման ﬔթոդ..................................... 92 5.5. Լաբորատոր աշխատանք ......................................................... 95 5.6. Ք‚յր քրոմատիդային փոխանակ‚ﬓերի հաշվառման ﬔթոդը .......................................................................96 5.7. Լաբորատոր աշխատանք - ք‚յր քրոմատիդային փոխանակ‚թյ‚նների ‚ս‚ﬓասիր‚թյ‚ն ......................................96 5.8. Միկրոկորիզային տեստ ........................................................... 97 5.9. Բջջակինեզի ճնշմամբ ﬕկրոկորիզային թեստ ........................ 100 5.10. Լաբորատոր աշխատանք - բերանի խոռոչի լորձաթաղանթի բջիջներ‚մ ﬕկրոկորիզների գնահատ‚մ ......................................102 5.11. FISH (ֆլոորեսցենտ in situ հիբրիդացման) ﬔթոդը ..................103 5.12. Լաբորատոր աշխատանք՝ FISH վերլ‚ծ‚թյան համար նմ‚շների պատրաստ‚մ .............................................................. 106 6. Մոլեկ‚լային - գենետիկական ﬔթոդներ ....................................107 Գրական‚թյ‚ն .............................................................................. 114

ԵՐԵՎԱՆԻ ՊԵՏԱԿԱՆ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆ

Գ. Զալինյան, Ա. Կիրակոսյան

Մարդու գենետիկայի մեթոդներ

Համակարգչային ձնավորող՝ Կ. Չալաբյան Կա½մի ձնավորող՝ Ա. Պատվականյան Հրատ. Ëմբագիր՝ È. Հովհաննիսյան

Չա÷սը՝ 60x84 1/16: Տպ. մամուլը՝ 7.5: Տպաքանակը՝ 100 ûրինակ:

ԵՊՀ հրատարակչուÃյուն ք. Երնան, 0025, Ալ»ք Øանուկյան 1

ԳԱՅԱՆԵ ԶԱԼԻՆՅԱՆ

ԱԼՎԱՐԴ ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆ