ՊԱՐՈՆԱՅՔ ԳՈԼՈՎԼՅՈՎՆԵՐԸ: ՀԵՔԻԱԹՆԵՐ

Հարգելի՜ ընթերցող. ԵՊՀ հայագիտական հետազոտությունների ինստիտուտը, չհետապնդելով որևէ եկամուտ, իր կայքերում ներկայացնելով հայագիտական հրատարակություններ, նպատակ ունի հանրությանն ավելի հասանելի դարձնել այդ ուսումնասիրությունները: Մենք շնորհակալություն ենք հայտնում հայագիտական աշխատասիրությունների հեղինակներին, հրատարակիչներին:

Մեր կոնտակտները` Պաշտոնական կայք՝ http://www.armin.am Էլ. փոստ՝ [email protected]

ՇՈՒՍ

ԴԱՍԱԿԱՆՆԵՐԻ

ԵԱՇՂԱՕԼԷԽՃ

ԳՐԻԴԱՐԱՆ

ՔՄԵՇԽՕՌ ԲՈՃՇՇՈՒՆԸ

ժ//(աոան Լյ»

/ //,,/7/4/-ՕնՄա

(ՕՇՈՕՃՃ

ՕԲՕԹՐԲՑԵ

ՇՏՃՅԻՈ Հել

13141ԷՌԵՇ180

/օ1չ-Օե«ժո ՄՈՐԻ Հ"

«ՀՕ8Է1Ճ/ՃԻ

1801», ԷՔԲԲՃԱ--1577

ՊԱՐՈՆԱՅՔ

ԳՈԼՈՎԼՅՈՎՆԵՐԸ

ՀԵՔԻԱԹՆԵՐ

(ԶՄ

Չ.ա/29./2-4

«32

«ՍՈՎԵՏԱԿԱՆ ԳՐՈՂ» ՀՐԱՏԱՐԱԿՉՈՒԹՅԱՒՆ.

ԵՐԵՎԱՆ

--

Ք

|

ւո ս

ՊԱՐՈՆԱՅՔ

«Թ0Լ

(4059)

70101176

ԳՈԼՈՎԼՅՈՎՆԵՐԸ

203 747 «Ւ

ԸՆՏԱՆԵԿԱՆ

ԴԱՏԱՍՏԱՆ

Մեկ անգամՃճեղավոր կալվածքիզուրմիստի Անտոն Վասիլեր, վերջացնելովզեկուցումը տիրուճի Արինա Պետրովնա Գոլովլյլովային՝ա̀նձեագրերով ապրող գյուղացիներից տուր» Քնր դանձելու ճամար Մոսկվակատարածուղնորության մառին ն արդեն թույլտվություն ստանալով սպասավորն երք օծհցակըգնալու, կանգնածտեղը ճանկարծ ժի անտակխորվարանեց, ասես հա դեռ մի խոսք էլ, մի գործ էլ ճերդավոր ուննը, օրի մասին է՛ ուղում էր, ն՛ չէր ուղում զեկուցել: Արինա Պետրովնան,որ լիովին Հասկանում էր իր մերձավոր մարդկան, ոչ միայն ամննափոքի շարժումի, այլե նրանց գազանի մտածմունքները,իսկույն անձճանհգստացզավ: Ռւրիշչէ՞նչ կայ-- Հարցրեց նայ ակնդետնայելով բուր-

:

--

միստրինս Ռւրիշ ո ինչ-Սռսո մի' առաչ --

--

Անտոն

փորձեց խույս

տալ

Անտոն

էլի՛ կա: Աշքերի՛զդեմ

Վասիլենր, սակայն,չէր

տենում:

վաօռիլեր:

վճռում պատասխանելե

շարունակում էր ոտքից ոտբ փոխվել: Ապա'՛, ուրիչ էլ ի՞նչ գործ ունես,-- կտրուկ ձայնով բղավեց նրա վրա ԱրինաՊետրովնան:--Ասա՛, պոչ թավ ժի՛ --

տուր...

(2 Սովետական գրող: հշատաբակշչությունչ է ճայեբեն, էջ77 Թաշգմտեված

բազբերանչ

Արինս,Պեւտրովնան օիրում

էր մականուններ կպցնել իր

վարչականե ընտանեկանանձնակազմըճանդիսացող մարդ -9.-

էլ/ անվաեէլո՛չ այ կանց: Անտոն Վառիլնիննա օբացբերանո նա իրոբ երբնիցն նկատվել էր լամաճտնուոր պատճառով, էր: նրա որ նա լեզվից թուլ թրանմեջ, այլ այե սպվատճադով, կալվածքիկենտրոնըմի աչջի ընկնող առնթորակառավարած

հային: էնոոն Վասիլն կան գլուղ էր, ուր շառ պանդոկներ որ իր տիրուծին խմել, պարծենալ, սիրում էր պանդոկումթեյ ն ամենազոր է այդ պարծենկոտությանժամանակ անեկասնլի կերպով բերանից խոսքեր էր թոցնում. Բայց որովչետն մշտապեսզանավան դատականդործեր ԱրինաՓետրովնան ոք Հավատարիմ ձր ւատաճումի, ուներ,ուստի Հաճախայնպես մարդու շաղակրատանքը տիրուժու ռազվականխորամանկությունները ճրապարանէր Հանում նախբրան երանը իրադործ-

վելը:

կա...

--

խոկապծո...--

Վասիլեր»

վերջապեո փնթփնթաց

Անտոն

Ի՛նչ: հ՞եչ 4,- Հուզվեց ԱրինաՊետրովնան, Որպէս տիրակալկին ե միաժամանակմեծագույն չափով օժտված լինելով ստնղժագործականչնորջքով, նա մի ակեթարթում ամեն տեսակ ճակասություններիու ճակազչ դեցությունների մի ամբողջ պատկերնկարեքիթ մոքում ն անմիջապեսայնպեստարվեցդրանով, որ նույնիսկ գունաոչ վեԺ վեի ի քով բաղզվախոռի կաթ Էդ: Սանպան Վլադիմիրի չբ Մոսկվայիտունը ժախել է...-ԳՈԹ բուրմիստիը, ծոր տալով: ու

թռավ

-

--

--

--

--

ջ

Ինչպե՛ս Սախել է Ինչո՞ւ, ինչե՞ս: Մի' ծամծժիր,առաս Պարտքի տեղ... Այդպեսպետք է ենթադրել: Հայտնի

հաա իրաՊատա իիամ .

բա՞ջը, ութ

-

ու

,

ոստիկանությո՞ւ

է, -- Նշանակում

մազա

«իիեժ ինա

Պւ

չէր կտրի: նրա շրթունքները շտրժվում

դշԹց»ք

ՒՐ

իյ

ե. ախել:

Դ Դարա

-

ճոմը աժորոո

ն

տրովնան ծանրորենընկավ բազկաթոռին ն ալքերըՀառեցՖ լուսամուտին: «Ա Առաջին բուեներին արդ Փպայոչ 1ուքյունն, բատ երնույթին,մթագնձցերա դիտակցությունըֆ լուսամ

ՎԼ

«իո»

աչբծրը նայում նա էին «նոուն, օակայիոչինչ չէին տեսնում: նույնիսկ չերաածք, որ նույն այդ ժամանակ սպասավորուծիԴունյաչկան գոգնոցովմի բան ծածկելով,թափով օզեց ԿչանալլուսամուՀ Հանկարժ տեսնելով տի տակով: բայց միրունուն,մի պա`

եկավհույն չլտույտ «պտույտ

Հուշիկ քայլերով ետ դարձավ(ուրիչ գեպքում այդ արարքը մի ամբողչ ճետաքըննության առիթ կճանդիսանար):Վճրջաղպնա, սակայն, Արբնա տեղում

ե

ուշքի Գետրովնան --

--

մեկնում

եթե նրան ասեին, որ ՍանպանՎլադիմիրիչր կին է, որ գոլովլյովյան գլուղլացիներն ապսաամբել են չեն գալիս,կամ որ ճորտատիրական դուրս խրավունքը է , ապուշ երագել անգամ այդ դեւլքում նտ ադ ապաիճաշն

պանել ե հոռի

եկավ ե առաց. ի՛նչ մասխարություն:

Որին կրկին Հայորդեց աճեղ լոության մի քանի րուեւ Այդպես ութեմն, առում ես, որ տունը տոտիկանություէ ծախել,-- հորից Հարցրեց նա, Ֆը ութ ճաղզարո՞վ ՏՏՀ ժիշտ»այդպես: ԾնողականօրՀչեությունը, Հա, ա՞վ Հ... օրիկա"ն, Արինա Դծտրովնանզգում էր, որ աոա ցաւծտելնկության պատճառովեա տանճապազ պետք է որոշում ընդունի, բալը ռչ ժի բան մտածել չէր կարողանում, օրովճետն նրա փոքերը խճճվում չին միանգամայն Հակառակուղզություններով: Մ" կոզմից փոածում էր՝ «Ոստիկանությունն է ծախել: ՉԷ որ մի բոպեում չի ծախել: 9է՞ ռր վնրդիր է կազմել» զնաճաթություն չ եղել, աճուրդի ճարոարարություններ են արվել: Սախել է երբ ՀամարԲ երկու ութ ճազարով, ձազար րբ ինքը ինքը նուլննույն այդ տան տարի երն Բ առաչ սծփական ձեռներով տասներկու Հազար է Համթել մի ու վես: Թե հր աա չինձր, ինքը կարող առնել` բ ուք ճչազարօվ ճազար ( ամուրդովու "Դ ուս կողմից կողմից ժտքին մոք ծագոլի» էր ն այն, օր Ոստիկանությունը է ութ ճաղարով խել... Ծնողականօրճնությո՛ ւեր: Սրիկա՛։ Ութ Հազարով ծնո ն օրճնություւնն ՉՈՀն ղական է քոո ու փուչ արհ: Ք.մի՛ջ լոծցիի,-- վերլապես Հարցինց նա, վերջեաԿանապեա կանգ առնելով այն ժաթի վրա, որ տունն արդեն --

ԷՆ

--

այդ

Բրո

իմանար

-

՛

--

--

ուա

ծախվել է ե ռի, Հետնապես, էժան ցնով ձնոր բնրելու իր Համարկորել է ընդմիչտ: -- հվան Մեխ»իլի, չպանդոկաւզեւոն ագայ

Հույսն

չի զգուշացրել: հսկ ինլո՞ւ նա ինձ ժաժանակին Երկլուղ է կրել, նշանակում է: հրկյուղ է կրել Այլ ես նրան «երկլուղ կրծձլ» ցույց ն Ճենց որ գա, իսկույն զինչ կտամ: կանչել նրան Մոսկվայից» ուղարկել ե ճակատըսափրելն«Երվորականվարչությո՛ւն --

--

--

կյո՛ւղ է կրելոս իրավունքը վերանալու վրա էր, Թեպետճորտատիրական դեռ գոյություն ուներ,

բայց

Շատ էր պատաճել Անտոն

Վա

սիլեին տիրուճուց շատ տեսակ լուրաճատուկ ճրամաններ չսել: բայը Աիինս Պեռրովնայիալո որոշումն այն առտիճան անապասէլիէր, որ նույեիսկ Անտոն Վասիլեր բավականանՀարմարզգաց իրեն, հատ որում ակամայիցՀիշնց իր «բացբնրան» մականունը,հվան Միխայլիչրշրջաճայաըմարդ էր, ն ռչ ոքի մտքով անգատչէր անցնի, օր նրա գլխին որեէ փորչ նա ձանք կգա: Քացի այղ, իր մտերիմ բարեկամն էր ու ն զավոբը ճանկաիծնրան զինվոր ուղարկել այն բանի --

ճամար միայե, որ ինքը, Անտոն վասիլեր, բացբերանիեվան չԱարողացավ լէեզունհրեն պատել: ներեցեք... հվան Միխսլիչլին,--փորձեց պաշտպա» --

նել նրան, «.

Գեա"...

միլեր՛ իդյ-- բղավեց նիա վրա Արինա Փե

բովնան, բայց այեպիռիձայնով, որ Անտոն վասիլեր փոքով անդամ չանցկացիեց այնուճետե նա պլաշտպանելհվան Մր-

խալլիլին։

Մակայն, նախքանիմ պատմությունը շարունակելը, ես կր խնգրեմ ինթերգդողին ժուռիկիք ծանոթանալԱրինաՊերովնա ն նրա Գոլովլյովայի ընտանեկան ղրության ճեոչ օ.օ

տիրովեան վաքսուն տարեկանին կին ՈՐՆ» նսովոթ պես ապրել, Հու Արե,

զ.

մոտ

է

։ այհրճնած աճել, միանձի

է իր ուզածի ա

-ծ.զ

ն

ն

Պա-

ինջնիչխան կառավարուժ

է գոլովլյովյանըիդարձակկալվածքը, ապրում է առաձնա« ցաժ, անայողաբար, Համարչա ժլատ, ճարեանների ճետ րա չի անում, Թնեգակունիշխանություններին բաբնկամություն

բլացակամվերաբերմունքէ ցույց տալիս, իսկ երեխաների: պլաճանջումէ, որպեսգինրանը այնպես Հնազանդլինձե իթեն, որ մի քան անելիս Ճարց տան իրենց՝ իսկ ի՞ն) կասի ալդ մասին մամենկան։ Ընդճանրապնս խնքնուրույն բնավորություն ն ունի, անդրդվելի մասամբ ըմբուո, ինչին, բոտ որում, քիչ չէր նպաստում ն այն Հանգամանքը,ոթ ամբողջդոլովլլովյան ընտանիքում չկար մի արդ, օրի կողմից նա ճակառակության Հանդիպեր։ նրա ամուսինը թեթնամիտ ն ճարբեցող մարդ է (Արինա ՊետրովնանՀչոժարությամբասում է իր մա սհն, որ ինքը ոչ այրի է, ոչ ամուսնացած կին). երեխաներից ոմանք ծառայում էն Պետերբուրգում, ոմանք քաշել են 4ոիր Ի րես սատելիներ», թույլ չին տրվում մասնակցելու որնք տետաննեկան գործիչ Այդ պայմանեերում Արինա Պետրովնան հրնն վաղ զգաց միայնակ,այնպես որ, ճշմարիտնասած, նույ» հքոկ ընտանեկան կյանքից բոլորովին խոիքացավ, թեպետ «շնտանիք» բառր շարունակ նրա լեզվին է, ե արտաքնապես Ֆրա բոլոր գոլ ժոզությունենըը բացառասլնեսընտանեկանգործերը կարգավորելու անխոեյլ Հոցսերն են ղեկավարում: էնտանիբի գլխավորը` Վլադիժիր Միխայլիչ Գոլովլյովը» դեռես ձրիտասարդՃասակում 4արոնի էր իր անկարզ ե անրզէ Արինա դամ բնավորությամբ մեջ, որը Փշտաչ Չետրովնայի «ծս աչքի էր ընկնում իր լրջությամբ գործնականությամբ» հրբեր ոչ մի Համակրանքէր Հարուցում: ՎլադիմիրՄեխալու

չիչբ գատարկ վում

ձր իր

անցորժ կյանք էր վարում, չատ Հաճախ փակառանձնասենյակում, ձրգում էր՝ սարյակներիե, ու

ն աքաղաղներին ու այլ Քոչունեէրին նմանեցնելով զբաղվում էր այսպես կոչված «ազատ Հորիբանատտեհդժություններ» Անկեղծության հելով: րուլեներին ճղարտանհում զեղումների ծր նրանով, որ հղել է Բարկովի' ընկերը, ն ռր վերջինս, իբին Թծն, նույնիսկ իր ժաճվան անկողնում օրճնել է իրեն, Արինա ՉետրովեանՀենց «կղբից չռիինը աժուսնու բանաստեղծուԹյունները, գարչելիություն ն խեղկատակություն էր «Համարում դրանք, հայց, օրովճեան ՎլադիմիրՄիխայլիչն, իս» -յ-

ապես այմա'ծչամուսնացավ2Էնը Ֆրա ճամարչ որոլեոգի մեկը ունենա ձեռքը լսող մեշ իր բանաստեղծություները հրկար սպատակ, ապա ճասկանալիէ, որ դմտություինծրը աճելով կ անողոր անցել չովեցին իրենը: Աստիճանաբար ենուլթ ստանալով,այդ գժաությունները վերջացան

զեոջ

անտարբծրությամը վոզժից կատարյալ ն աբձամարձական ամուօնու կողժից՝ դեպի կին դեպի ժաղրաժու-ամուսինը, սրտանցատելությամբ, որի մեյ, սակայն,նշանակալիը լաչփով վախ կար: Ամուսբնըկնոջն անվանումէր «վջուկջ ն «սա

կ անվանում էր քամու ջրաղաց ժեջ գանվեչ ճանլարբալալայկա»:Այդպիսիճարաբերությոան տարի Համատեղ կյանք լով, նրանք ավելի թան քջասասուն ձին վարում ն երբե՛քոչ մեկի, ոլ ժյուսի մտքով լէր անչնումյ որ այդզիսի կյանքն իր մել բնլ-որՊակաբնական բան է պաՀ խունակում ժամանակիընթացքում Վլադիմիր Միխարիչր ամբարչտությունըռչ միայն չէր անցնում, այլե նույնիսկ Բ առավել նենդամիտբնուլթ էր ստանում, Բարկովլանոզով բանաստեղժական վարժություններիցանկախ, նա սկսեց խբմել ն ժիչանցքումդարանակալում ձր աղախիններին: Արինա Պետրովնան սկգրում իր ամուսնու այգ նոթ զբաղմունքին վն» հաբնրում էր զզվանքով ե նույնիսկ ճուզմունքով (որի մեջ, սակայն, ավելի դնի էր խաղումեշխանատենչությունը, քան ուլզակի խանդը),բայը Հետո ձեռք քաշեցն միայն Հետնեում էր, որպեսզի անաժոթ աղզչիկները բարինին երոֆեիլ լտանեն: մնն 4 ժամանակվանից սկսած, ծիր Արինա ԳՓետրովնան ասաց իրծն, որ ամուսիննիր բ Հորը ընկերըչի, նա իր բ ամբողջ18 ուշադրուչ ոչոգր Բ չ դարձրեց բացառապես մի առարկայի՝գոլովլովյան Քյունը կալվածքն աժբուչացնելու ափուս» Զենծլ վրա. ն իրո ինք, քա ռասնամյա/ նական կյանքում նա կարոզացավ տասնապատվել իր կարողությունը: Դ Ջարման Հաժ ուեր: պարմանալի կ այալբր" բնրատարությամբ նա Հետամտում Հուքլամբ ամտում 422Բ ն մ. էբ էր Ճեռավոր երին Դեղավոր գլուլերին,

տանան, կինը ամուսնուն

,

1,

Ճա

ուռակա գաղանաքար տնդեկանումէր Խնամակալական խորՀրդինՀետ նրանցտճրերի ունեցած Հարաբերության մասին ն ժիչտչ

փնչպեսմարդուգլխին 4լուն մաղվի, Հայտնվումէր աճուրդ ներում: Ահիական միջոցներով Հողձր դնելու այդ մօլեղահդ Հիտապերումների չրբապտույտի մեջ ՎլագիմիրՄբխայլիլե -

0.

ավելի էր ետին պլան մղվում, էսկ վերջապես՝ բոլերովին վայրիացավ: Այե բուեիե, երբ «կվում չ «ալա կա արդեն ղադա փյուլ ժերունի է, պատմությունը, ոիի «ամարյա անկողնուց դուրս չի գալիս, իսկ եթե Հազվադեպանէր գալիս ննջարանի, ապա դամներ էլ զուրս իայն այն բաավելի

ու

«սատանա ք ներս տանի, բզավի՝ հռրից ակչճչայտանաչ Շատ էլ բախտավոր մր Արինա Պետրովնան նան ղաՀ Նա վակների կողմից: չափից ավելի անկախ, այսպես ասած, ամուրի բնավորություն ուներ, որպեսզի երեխաներիեջ որեվ այլ բան տեսներ, քան ավելորղ բեռ լինելը: նա այն ժամանակ էր միայն ազատ շնչում, երբ միայնակ էր մնում իր Հաչիվեծրի ու տետեսականձնոնարկուժների Հետ, երբ դչ ոք չէր խանգարում նրա գործնական խոռսակցություններինբուրՀ ն ուբիչմիստրների, պյուղապետների, մատակարարուճիների Հտ: նծրի Նրա աչքին երեխաները մեկն ձին այն քակատաՀ դական կենւականՃանգամանքներից, ռրոնը ամբողջականության դեմ նա իրձն իրավավոր չէր Համարում բուլոքելու, բայց որոնք, այնուամննայնիվ, չէին շոշափում նրա ներքին ության ոչ ժի լարը, որն ամբողջովին անձնատուրէր եղել ու

կենսակառուման անթիվ մանրբամասնություններին: Երեխա-

ները չորսն էին՝ երեք տղա ն մեկ աղջիկ: Մեժ որդու ն աղջկա մասին նա չէր սիրում թռսել, դեսի կրտսեր որդին ավել կամ պակաս անտարբերէր է միայն միջեճկին՝ ք սիրում տ էր, շայինք ռչ Թն նում էյէր նրան այլ, ասես ք Ւր վախենում նրանիղ» մոք տեպան Վլադիմիրի ավագ որդին, որի մասին չը, վելապեսխոսվումէ այս սլուտմվածքում, ինտանիրումԱոլոպն կա-տխժար / ՞ մա Սայոպկա-կովարար քբ էր անունով ր «Հոչակված: « ն եւս շատ վաղ ընկավ ելինն «ատելիներիդ չարքը հ ման մանուկ4 կից ոչայն է պարիայի՞, ոչայն է ծաղրաժծուր դեր էր կատարում անու Է ԴԺ 766 նորք ախտաբարս դա շատ չնորձալի տզա էր, որ մեձ 7. ն արա ճույթով «4 ուրացնում էր Բ այն «մ տ մ ավորությունները ր որոնք Ի Բոր" Ժ կուժ ք Ր" ԲՈՅՆ չրջապատող

նույնիսկ

Պորֆի-

չ

առա-

ն

Հասա-

.-

ատւ

Բոյլ անջ

խ

ա

մեն Կանն:

,

Արմայրբ: ոէ

որք կողմերն արագործն գուշակելու ընդունակություն: ԱԻ ԱոոՐԹ8 Ժրորձիվ առային Որ Կիրքը ԳոՐ9

ՄԻՆ, -

1լ.--

աեւ

էլ ավելի սառտկաըրել մոր ատելությունը դեպի րովնանբացակայում էր տնտն է որդին մելուսանում էին պորժծրոլ,Հայրը: պատանի արկովի նկարովզարդարվածառանձնասննյակում,անպար -՞ է չին կարդում ն բամբասում զ ամենից չատ Հասնում էր շվճուկինն, այսինԲայց ճվճուկիտկարծես Հութառու: Է ամո

ձավ,

որը

-

՛

մաման նա ոա ն Դե եե: հնա կ Աի

Աաաա սոջին

յո

Ճառնում

՛

էր

Ի

՛

ջ առանձնասննյակի / դռանը

եվ

ն

Մ

ա

րն

մուտննում

էա

ժաժուկ լօում էրր երան նեիանց ուրախ տխմարը ենքարկվում եր անհական չէր զազլում. նա

աոա ճապաղն ա զրույցները:

-

ո «ի այի

Թծ՛ օո թդորահքեերը նքե ն կեռ անզգաէր թե՛ պ ը, դճապի ան ժամ անց կրկին«կսում էր չարություններ անել: ՄեկԱնլուտգլխաչորն էր կտրատում, մեկ քնաժ Վասյուտ լցն այի բծրանն էր ճանճերլցնում, մեկ գաղտա զտագողիխոճանոց ձր մտնում ե կարկանդակքոցնում (Արինա Պե տրովնան՝` րինա խընայողությանՀամար՝Բ նրեխաներին կիսաքաղը էր պաճում) որը, սակայն, անմիչապե պես բաժանում էր Ը եզբրայրեն ծզբայբներիճել կանթ" շարունակ կրկնում էր նրան տրովնան:-Կսպանեմ -- հ պատասխանա տու էլ չեմ լինի: Թա դավորնէլ դիա Համարի ինձ ինձ չի պատժի: մ Այսպիսի շտական մտորացումի, Հան ցումը, ճանդիպելովփափուկ

.

լ. ար

-

.

,

ւ ո"Հորոագոր-դորա

Ը.

չի՛

ո ժոսացության տվո Հեշտությամ, չանոգի,ապարդյուն Դրա ,

ցավ:

չկ շխասոանքիոչ մի ձգտում ար փոխաբննրուն էր որն արտաճալյտվում Ի.Ա. անիծյալ, տեղ Է ն էր առավելասլե լապես Դրոն եա ջարունակ Ն փոր դաճանը էր ան զգում ն ռչ մի րուվն լէր մենակ,ինքն իր Հեռ: նա կանգ աւա Ուստի՝ սկ թեքն դերի վիա հ չնորճիվ ամեն Հժլույ Հանդուրժե Հ ճատկության, ձ դուրժելու վ դարձավ ճարումտ 2. նողեի Հա գենը ի Ջավորիտըյ բ ԻԸ» Թուղնելով նրան իրենց գլխի ընկան, էա այն ժաղրածու է, ն Հեն Ժ որ նա իրենց ընկերը չի այդ իմաստր էլ Հ ճաստատվեց նրա Ճճամժբավը: Մեկ անգաժ արդեն կան Վրա, նա բնականորձնավելի ցած ընկավ, այնպես բ 4- 4-րգ կուրսի վերջում վերջնա ե դա ե ե կանապես Դար ձավ խեղկատակ: Այնուամենանիվ շնռրձիվ ե չ նա արազ ըրժբոննլու չ լսաժըՃիջելուինդունակկության, Ճաջո նն ե ջող բննություն տվեց թեկնած կնաժուի աստիճան ցամ երի նա մոր մոտ է ԱրինաՍետրովԺոցումի, քաե միայն Ի քայնց ե ասաց, «մարմանո'ւմ հմ ու Ապա, մի ամսի է լափ գյուղում պաՀծլուց «ետ ո, ուղարկեց նրան Պետերրբուրգ, ապրուստի ճամար ամաեկան յան հյանակծլով Ճարյու ոո Լր ռուբլի ասիզեացիացով, 5ի . Սվեն ի Բ ուի ննբը ղեւպարոամնետնե նեո ե տներում մ ե գրասենյակն ուներ Հովանա են իչ չուներ ոչ մի ցանկություն անձնական աշձՃամախնանապարտՀարքելու: երիտասարդի են պ միտքն այն աստիճան ննտրանանալ, ոթ նույնիսկ որկումներբ, ինչպես հտն դեկուցաղզրերե գործերի երա ուժձրից վեր էին: Զորս տարի մուր ոլո ն վերջապես Դիածրբուրգում տոիպված էր թ առել ինքն իր1ր, որ գրասենյակային ը խը յակային չինովեիկի բայձր ապտյուոն ստանալու Հույսը նրա Հ գոյություն չունին

տաղանդավոլությունը,

էՍ

ր" Բամորուքյունը,

ն րաոամամ Հառարավուք կարո 2,Լ իրիր առավ, ՀԱԱ ան

՛

չ

-

`

շուտո

ուռա

Կ աՆ Միջավայր ա ար դայ րին

«

Բայց

է

՛

վելիդ

Մ

ր րն

,

ու

որ

չ

չ

տռացա

աեր Պզոն

:

քափառում ՍԺ.

Աաամոր ոորունը արար չի ձանալումչափի ւրա"ո հշ ։ ԻհրաարախԱ անձնավորություններըճաճույքովաաաարամի ազդեցության կարող դառնալփեչոր ուզէ կազժելը, ն մուրացկան, Գ աեհաա կատակ նույնիսկ՝Հանցագործ խեզտարեկան Հասակում այլ

Քը արդյուն

հաղմանե

ամե

րը

եղավութե

գազա ղզազումյմ

ոչ

զգացում

ռատնեսություն

ն

բողո

զուրկ

կ

՝ Ռոոցու

ե

պան

ժե

ԳԳոլովլովն

ավարչ

դասրեթակըե Համալսարան մտավԲայցգառն է ւռ նախ ն ուսանողությունը, առաջ մայիր նրան ճիշտ յնքան փող էր տալիս, որքան որ րք ՀաԲԼավոր էր քաղցից չմեոնելու Համար ծրկրորդ, նրա մեջ --

ի

`

ւ:

,

.

Սանպան բրոն Մոսկվայի գիմնապիաներից մի

" ար

էէ

թ.

բժ...

զիմնա

«

տո.

քն

ոնց

Հանա խեղկատակության ճորտական,

'

-

ամա:

Ի

ոո որ աւք

"

ի

զանդա սրոտասխան նրա գանվատների, սպասԱրինա Պետրովնան յ հայքլմ Ֆ էր Հե նամակգրեց, որն «կվում Ա անն տնեյալխոսքերով. նս «Լ

աԼ

՛

Գնակալեզճակծկատակ :

--

|81.-

եկզբիըդրանումՀամողվաժիո ե վնրչանում էր Առսկվաներ» կայանալուձրամաձով:Այնտեղ,սիրեցյալ զլուլացիների խորՀերդում ոխոշվեցՍ̀տյոպկաոխժարիննչանակել նադվորէր դատարանումեյ նրա 4սկողությանըՀանձնելովդատաստանւկան դրագրին։ որը Հնուց ի վեր միջնորդում էր գոլովլլովյոն գործերի մասին. հեչ էր անում ն ինչպես էր պաճում իրեն է, Ստեպան Վլադիմիրի չը նադվորնիդատարանում, անչճայտ նա բայց երեք տարիանց այլես այնտեղչէր: Ալն ժաժանակ ԱրինաՊետրովնանդիմեց ժայրաճեղ միջոցի՝ նա օրդուն «կնտծց մի պատառ», որը, սակայն, միաժամանակպետք է իրենից ներկայացներ հան զժնողականօրճնությունը»: Այդ պատառը մի տուն էր Մոսկվայում,որի ճամար ԱշինաԹեո իովնան տաներկու ճազար ռուբլի վճարեց: մռաչինանզամՍտեպան Գոլովլլովնազատ լունչ քաշեց: Տունը խոստանում էր տարեկան ճազար ոուբլի արծաթով հկամուտ տալ ն նախկինիՀամեմատությամբայդ գումարը իսկականբարեկեցություն էր թվում նրան: Նա ողգնորությամր ճամբուրեցմոր ձեռքը(«Ֆես Հա՛, տխմար, ավելին մի սռպաչ սխրը,-- ասաց

ն խոստացավ երում ԱրինաՉետրովնան) արդարացնելիրեն ցույց աղվաժողորմածությունը: նա այնքան բիչ գիտեր վարվել քողի Ճետ» ի ենքան անձեթեթ ունեի կյանքի կիական Ճճասկացողություն չափերի մասին, որ տաիխեկան Հեքիաթային Հազարռեւբյին շատ կարճ ժամանակ բավականացինց: քորս.Հինդտարուց ըստ

8, թերն

նա

ն վերչնականապես օնանկացավ չափազանցուրախ էր, ճաջողվէց գնալորպես փոխարինող զինվոր այդ ժամաչ

ոակ կազմակերպվող աշխարճաղորում:

Բոր, թ հարքով Իո Ժամանա ի գորի

Համա

Աշխարբճազորը, .ա-

ճասավմճայն, երբ ճաջտություն կնքվեց, վերադարձավ Մոսկվա:երա տունն այդ ախվածէր, Նա ճագաժուներ աչլխարճա» բավական մաշվաժ. օտներին՝կոչ

ակա մատա ադաթ

րիի «8 չքկներ Հրա Ար ո

Կպեվովյա» ցիայովզբաղվել, այսինքն` ակե7 Թուլք խաղալ ն կարճ Հետո ժամանակից որը տարվեց:Ալն ժամանակնա սկսեք ճաճախել մոր Ր գյուղացիների տները, որոնք ապրում .» |Վ4-

որ,

բո

որի մոտ ճաշում էր, էին Մոսկվայումիրելը տիխտնեսությամբ. որից մի թառերղ ֆունտ ծխախոտիփող էր խնդրում, օմանցից մանր փող էր փոխ առնում: Բայց,վերջապես,Հասավ մի իոպե, երբ նայ, այսպես ասած, երես առ երես ճանղիպեցխուլ

պարոպի նա արդեն քառասուն տարեկան էր ն ճարկագիրված էր խոստովանել, որ իր ուժերիը Վեր է այլնս ճետաղզա կյանքիս Մի ճանապարճէր մեում՝ ղեպի Գոթափառական չովլլովուռ» ՍտեպանՎլադիմիրիլից"նառ գոլովլյլովյան ընտանիքում դուստին էր, օրի մասին ես Միրի: մեժբ Աննա Վլադիմիրովնա եա Պետիովնանլէր սիրում խոսել: Բանն այն է, որ մնենուշկայի նկատմամբ ԱրինաՊետիովնան Հաշիվենրուներ, սակայնԱնհուչկան օլ միայն չարդախաղրեք նրա ճույսերը, այլն ամբողչ գավառով մեկ սկանդալ սարքեց: Սրբ դուստրն ավարտեց ինստիտուտը,Արինա Պեոբովնւան հրան գյուղ փոխադրեց, ակնկալելով ձրք տնային բարն Ճաշվա ուղար պատդարձնել նրան,բայց դրա փոխարեն Անճուչկանմի գեզեցիկ գիչեր Գոլովլլովոյիցփախավկոոնետ /ւլանովիՀետ ն ամուսնացավ: Այդւլես էլ, առանց ժծնուլականօրշնության, չների նման ամուսնացան,-- դանգատվում էր այդ առիթով Արինա ձով է դեռ, ոի ամուսինը գրքակալի չորս թոԳետրովեանչ-ու (որջը բապտտեց Ուրիչը որ լիներ, կօգտվեր կզնար իր ծին: Հետո արի ու գտիր նրանո --

Դատնրճետ էլ Արինա Պետրովնաննույնչափ վճոական վոիվեք, որչափ ատելի որդու ճետ. վերցրեց ու «պատառ եհհղի երան, Նա նրան Հինգ ճաղզար տվեց ն հլեդրամազղլութ ուր մուն ճոգիանոց մի փոքրիկ գյուլ։ լքված դաստակերտով, բոլոր լուսամուտներից փյում էր ն Հատակինոչ մի ոզչ տաթտակ չկար: նրկու տարուց նորապսակների դրամագլութը կնրան, ն կոռնետը ճայտնի չէ, Սե ուր փախավ, Աննա Վլա-

աան տեինկատ 1. /ուբինկայի

Բեթ

Հետս

ամիս անց մեռավ,

հեա արեդյաաԻ Վլագիմիրովնան,

Հետո ինքը ն

մենա

Արինա Պետրովնանկամա-

ակամա պետք է անճայր ու անմայր որբնրին ապաստանտար իբ մոտ, ինչ ն արեց նա, մանկիկներինտեղավորելովկռլա-վո--

ն մի աչքը շենքում

նրանց խնաՀչ կույթ պառավՊալաջկային

մող. նշանակեց:

րնգՀամար ինձ չի, սժին,-- որբերի կերած ճացը մի բան է մբիքարություն ատված մի ազիկս աւթամա աոմրին առավ, երկուսը ավեց Չոիֆիրի Վրոդբ» եվ միննույն ժամանակ գրեց թրդուն մեանառակ ապիեցչ այդպես էլ բեչպես -.

կատծու

|

ողորմությունըչատ

էյ--

ասում

էր

նա

Բայմ

'

«Քույրդ միրիչին՝

իմ վզին թողնելով»... ռավ, իր էրկու լակոտին որլափ էլ ցինիկ կարող է թվալ այս դիԸնդանրապես, է խոստովաՀ պաճանջում տողությունը,բայց արդարությունը

«պատառչ իլ, որ այգ երկու դեպքերը, օրոնց պատքառով ոչ իայն ֆինանսներին նիր նեովեցին», ԱրինաՊետրովեայի վնառ չպատճառհցին,այլե զարտուղի միլոցով նույեիսկ օժանդակեցինգոլովլլովյան կալվածքի կլորանալուն,կրճաչ թիվը: ՌրովճետնԱրինաՊետրով» տելով նրա փայատերերի նան խիստ կանոններիտեր կին էր ե, ժի անգամչպատառ նկատմամբ այլնա իր ննտելուց) Հետո, ատելի երեխաների պարտականություններըվերջացած էր ճամարում: Նույնիսկ նա էր որբ-թոսնիկեհրի մառին անդամ փոաժելիւ երբեք ժա որեէ նրանց իկ կլինի որ Ճւռ մանակին ատկերոգնում, չափ բաժին "անել: Ն աշխատումէր միայնՀեարավորին բաժին «աշատ քամել ճանգուցյալ Աննա Վլադիժիրովնային հաժ փոբրիկկալվածքից ն ստացածը ետ դնել խնամակալա» կան խորճրդում: Լատ որում ասում էր. Որբերիճամար աճա փող եմ Հավաքում,իսկ որ նրանց արուսաոն խնամքը ծախս է նստում, նրանցիցծս արդեն ոչինչ չէմ վերցնում: իմ ազուշացիՀամարյ երեում էյ վաժ ինձ կճատուցիչ Վերչապես կրտսեր հրեխաները՝Պորֆիբին Պավել Վլադիմիրիչներըծառայում էին Գիտծիբռւիվում. քա» առաջինըՐ գծով, իսկ երկրորգը՝զինվորական: ղաքացիական Պորֆիրեն ամուսնացածէր, Գավելն՝ ամուիխ Դոթֆիրի վլադիմիրի չն ընտանիքում ճայտնի էր կենք ն 1, անունով՝ Իուդուշյկաարյունարբու խարարբզիկհրեխաչ ոիաիսի մականունները դեռեւս երեխա ճա սակումտվել էր --

ու

աստ»

-գ.-

նրան Մտյոկաչտխմարը: Մանուկ Հատակից սիրում էր նա փաղաքշել սիրելի բարձկամմամքնկային,գաղտագողի Համբուրել երա ուսբչ իսկ ծրբեմենե ճարնանցի չարախոսել: Պա էր, անշշուկ բաց էր անում մամենկայիսննյակիդուռը, անադմում սպրդում էր մի անկյուն, հատում էր ն, կարծես դյութված, աչք չէր մինչ նա գրում կամ Հաշիվներ էր անում: Բայց ԱրինաՉետրովնան այն ժա. մանակ արդեն մի տեսակ կասկաժանքով էթ վերաբերում որդիական այդ քժնանքներին:Այն ժամանակէլ իրեն ուղված

տաճում

Հեռացնում մամենկայից,

ակնդետ ճայացքընրան խորշրդավոր էր թվում, ե այն ժամանակէլ չէր որոշել, ինչ էր արդյոք թափվում այդ

կարողանում

ճայաջթից՝ թույն, Թե որդիականպատկառանք: հնքաէլ Հասկանալլնմ կարողանում, թնե ինչ աչքեր ունի նայ-- խորձրդածում էր Արինա Գետրովնան հրինմն ինքն իրեն.-: նրբ նայում է, թվում է, ն աճա օզ է զցում միզդ: Թույն է քափում, ճրապուրումէ, Եմ վերճիչում չր այգ դծաքում այն ժամանակվարբազայղ

--

`

ժանշանակալից նիր ինքը դեռ «ժանչմանրավասնությունները, բացաժ էր» Պորֆիշայով: Այն ժամանակիրինը տանը ապթբուժ էր մի Քնչ-որ բարեպաշտն կանխատեսծերունի, որին Փոր-

էեն կանչում ե որին ֆրչշաշերանելի մումէր մշտապես,հիբ ուզում էր որե գայում, Եվ աճա, նույն

ԱրինաՊեւտրովնան գիբան կանխորոշել ապա

ալնորը, երբ ԱրինաՊետրովնան արդյոք շուտ է լինելու ծննեդաքերությունը Հարցրեց նրանից: կ աստվաժ ինչ է տալու տա, Թե աղչիկ,-- ուղղակի ոչինչ չպատասխանեց, բայց նրեք անգամ աքաղաղի պես կանչեց ե է ովւժ փնրֆնքթաց. արգ

Մքաղա՛ղչ աքաղաղ, ձուրչսուր նղունդ, աքաղաջսը կանչում է, Քխարն սպառնում է, Թուխսբ կչկչում է, բայց ուշ կլինի: եվ ուրիշ ե չինչ Բայց եինք օրից (աշա Թե ինչու նինք աննա գամ կան որդի ժնեց(աճաինչու աքաղաղ, աբաղաղ), չծց) հիի անունը, պատվին, Պորֆիրիդրեցին ալեոր-կանխատնաք --

Գուշակության առաջին մասը կատարվեց,բւսց

էին նշանակել«Թութսը կչկչում է, Քերի,-- աճ այդ մասին ձր մատծում

բող

.-

Սալտիկով-Շչեդին

բայց

ուշ

ինչ կակլինի» խոս

Արինա Պետրովնանջ

նատոնլէր իր մինչ նայելով Գորֆրչային, ձճոթի տակով ճայացքովիրեն էր նայում, անկյունում ն իր խոթճրդավզոր էր իր Հավարնստել ճեղ ու չարունակում իսկ Պորֆիչան նայում էր երան, նայուժ էի այն անազմուկե շարունակ տիճանոնեոուն, որ նրա լայն բացված ն անշարժայքերն ար» զղում էր մոր ճեգում զունքով էին շղարշվում: նա կարծես հ իրեն այն ճաշվովէր հի սլաճում, շարժվողկասկածանքները է անգամպետք զիկասկածաժտությունն աժենաբծախնդիր նույեիսկ մորբ նաթափ լիներ իր ճնազանդությանադա: ձանձրացնելու վտանգին հնթարկելով իրեն, նա մշտապնա ասում էր՝ հայիր՝ արտույտ էր գալիս հրա աչքի առաջ, կարծես նս եռ ամբողջապես ճնաղզանդուոչինչ լեմ թաքցնում, ինձ, էմ թյուն եմ ե անձնվիրություն,բատ որումՀնազանդություն ոչ միայնաճից,այլն խղճի մոռք: եվ որչափէլ մոր մեյ խոսում էր այն վատաճությունը,ոթ Գորֆիլկա-արիկան միայն անում, իսկ աչքերով, այնուամեԷ ստորաքարչություն պոչով նայնիվ, օղ է գցում, բալք այդպիսի անսաշման անձեվիիության Հանդեպնրա սիրտն էլ չգիմացավ: եվ ակամայիցնրա ձեռքը ափահումլավ պատառ էր որոնում` սիրալիր որդուք նա

առչ-

:

տալու ճամար, չնայաժ այն բանին, որ այդ րդու նրա ողում ինչ-որ խորչրդավոր, վատ, չար

անճանգատությունէր առաջացնում:

տեսբը միայն րանի անորոշ

ՊոիֆիբիՎլադիժիրիչի կատարյալ Հակապատկերն էր նրա Դա ոբնչ արարմունքիցմիանհղբայրը,ՊավելՎլաղիմիրիչը: գամայնզուրկ կատարյալմարմնացումնէր: Դեո մաՀ մարդու հուկ Հասակումնա ամենալելինճակում իսկ չէր ցույց տա լիս ոչ ուսման, ոչ խաղերի,ռլ Կրոաբացության,բայը սիրում էր ապրել մեկուսի,խուսափելով «արդկանցից: երբեմնթաշչ վում է մի անկյուն, հառում 1 խոռվաժ սկսում է հրեշ է նրան, որ ինքր վարճակայլուրէ կերել կայել:Փատկնրանհում նոր դրանիցնրա ստները բարակել են ու նա չի սովորում: կափ՝ ոթ ինքը ոչ Թծ ազնվականիօիդի Պավելնէ, այլ Հովիվ Դավիդկան է, օր նրա ճակատին թուլ է դուրս եկել, ինչես: Ժավիդկայի ճակատին,որ նա փորակէ շրխկացնում ու չի աոմորում: Պատաճուի էր։ Արինա Դետրովեան հայու էր, նայում հրա վրա ու նրա մայրական սիրտըզայրանում էիչ ու

ե՞նչ հա մկան նման վարսակալլուրիը խոռվել,--ր Թք՞ այդ ճասակից չամբերում, բղավում է նրա արդէն մստհկաս ներսդ թույնով է ըլյվաժ: 2Զի՛լինի, մորդ, նն --

Դոլ

վրա:-

որ

մափնեկս:, փաղաքչելնք ինձ, չողյա կու Փավլուշան ղուրս էր վալիս իր անկլունից ու ասես մոտենում Հրում չին նրան մեջբթից, քայլերով,

դանդաղ ձր վորը: -- Մաժենկայ-կրկնում ձր նա ծրեխալչի մի տեկ Համարի սակ անբնականբամբ ձայնով,-- փաղզաքշնցիք ինձ, Հոդյակու Գորի՛ր աչքիցս, սուսիկ-փուսիկ: Դու կարծում նս, որ անկյուն բաշվեցիր, եշանակում է եռ բան չե՞ժ Հասկանում: Հասկանումեփ թեղ,սիրելիս: Քո բոլոր ծրագիրՀ Ամբողջովին պլաններըանսնում հեմ, ինչպես ափիս մեջ: եվ Պավելը հույն դանդաղ քայլերով եւտ էր գեում ու նու տից քաշվում էր իր անկյունը: Անցնում էին տարինձը, ն առտվճանարար ՊավելՎլաղիմիրիչից կազմակերպվեց ալն անտաիբնիոչ խորձրդավորմռայլանձնավորությունը, որից, վերջին չաչվեվ, ստացվում է արարժունքներից զուրկ մարդը: Գուցնն նա բարբ էր, բայց ոչ ոքի բարիք չէր արել. գուցեն Հիմար չէր, բայց իր ամբողջ կյանքում ոչ մի թելացը եան չէր արել, նա Հյուրասեր էր), սակայն ոչ ոք չէի Հրապուրվումնրա Հյլուրասիրությամբ. նա «իրով էի փող ծախսում, բալց այդ ծախսումներիցոչ ոքի Համար ձրբնք ոչ օգտակար, ոչ ճաճելի արդյունք չէր եղել. նա ոչ որի երբեք չէր վիրավորել,բայց ոչ օք նրա «ամար ղա արժանիք չէր Համարում. նա ազնիվ էր, բայը ոչ ոք էէր լսել տր մեկնումեկնառքը՝ որչափ ազնիվ վարվեց այսինչ գորշ ժում Ջավել Գոլովլյովը: Այդ բոլորին ավելանում էր ն այն, որ նա չատ անդամ էր գազազում մոր դեմ ե միաժամանակ վախենում էր նրանից, ինչպեսկրակից: Կրկնում եժ՝ դա մբճայչ մարդ էր, սակայննրա ժռայլությոն տակ թաքնված էր արաթմունքնքրի բացակայություն ուրիշ սլինչ: Հասունտարիքում նրկու եղբոր բնավորություններիզանազանունյունն առավել խիստ արխտաճարովեց դեպի մայրն ունեցած ամեն շաբաթ ճշտավնրարբերմունքի մեչ: հուղուչկան պաճորձն ընդարձակ նամակէր գրում փորը, որի ժել մեկիկՄեկիվճաղորգումէր պետերբուրգյան կյանքի բոլոր մանրա» --

--

ս» 9.

մառնությունները ե ամինանրբին արտաճայտություններով էր իր ահչաճասերորդիական նվիրվածուչ Հավատոիխայնում էր գրում ն Համառոտ, իսկ երբեմն սակավ Թյունը Պավելը կարծես աքցանովէր դուրս քաշում Խործրդավոր՝ եույնիսկ իրձնից ամեն մի բառը: «Փողը՝այսքան այսինչ ժամանակի Համար, «սիրելի բարեկամ մամենկայ, ձեր շճավատարմատար Ճաղորդում էր, օրինակ, ՊորՀ գյուղացի նրոֆննից ստացայ-ֆիրէ Վլաղիմիրիչը,--իսկփողն ւղարկելու ճամար՝ ճա. իմ ապրում մաձայնձեր, սիրելի մամենկա,բարնճաճության տի վրա գործագրելու նպատակով՝ զգայացունցլնորձակալություն» եմ Ճայտնումն անկեղծ որդիականնվիրվածությամբ Ճճամբուրումծեմ ձեր ձեռքը: Մի ընի ճամար եմ միայն տորրտմում ն կասկածանքներով տանչվում` չատ չե՞ք վտանդում արդյոք դուք ձեր քանկազինառողչությունը անընդճատ ճուու

ե վարարծլուձամար: ցգիտեմ, եղբայրս ինլպես, իսկ ես...» այլն, ն այլե: իսկ ավելը նույն առիլով արտաճայրովումէր. «Փողը՝` այսքան ն այգինչ ժամանակամիջոցի չամար, թքանկազբն ծնողս, ստացա ե իմ ճաշվովես դեռ պետբ է վեց ու

ձեզ ննրել բեմ», երի ԱրինաՊետրովնան նախատում էր քծխաներինշռայլության «Համար(դա ճանախ էի պատա» էմ

Հում, թենպետն լուր

պատճառներչկային), տպա Պորֆիչուն միշտ ճնազանդ«պատակվում ե էր այդ նկատողություններին

գբում էր. «Գիտեմ,օիթելիբարեկամմաժենկա,որ դուք իհջ վեր տանջան թներ էք կրում ժեղ, ձեր անարժան

ուժե-

որդիների

Համար,գիտեմ, որ ենք չառ ճաճախմեր վարքով չեեք ար» դարացնում ժեր փասին ձեր ուհելած մա յխական ճողաացողութ ՔԲունեերըն, որն ամձեխից վատե է, ժարդկանց Հատուկ մոչորությամբ, նույնիսկ մոոանում ն

ճույս

ձեք այս մասին,որի Համար

հմ ճայտնում ձեղ, անկեղծ ներողություններս ունենալովժամանակի ընթացբում ազատվելայդ մոլուՀ ե

որդիական

Քյունիդ արուսատի ու այլ ծախսերիՀամար ձեր, սիրելի բարեկամ ժամեննա,ուղարկած

փողեիի ժեչ ծախսելու

լինել զգույշ»: հսկ Գավելն այուվես էր պատասխանում, «2անկաչ ցրե ծնաղո, թեպեռե դուք հնք Համար պարտքեր դեո չեք

անվանելու ձեր նկատողությունը վճարել, բայց նձ չոայլող հժ առանցառարկության, ընդունում որի Համար ե խնդրում հտ ընդունեք իմ սրտագին Հավաստիացուժներըը: նույնիսկ Արբնա Պետրովնայիայն նամակին, որով բրոչ, Աննա Վլագի-

միրովնայի մաճվան լուրն էր ճաղորդում, եղբայրներըտար բնի արձազանքնցին:ԳորֆիրիՎլադիմբբիչըգրում էր. «Սիրասուն քույրիկ ն մանկությանսլավ բնկերուձիԱննա Վլաղիժիրովնայի ժաճվան լուրը տրտմությամբ լցրեց իմ սիրտը, որպիսի վիշտն է՛լ առավել սաստկացավայն մոքիը, որ ձեզ, սիրելի բարեկամ մամենկա, նոր խաչ բաժին ինկավ Հանձին» երկու ռրբ մանկիկների։ Մի՞թե բավականէէր, օբ գուք, մեր ընդճանուրբարերար, ամեն բանիցզրկում նք ձեզ ե, չխնամելով ձեր առողջությունը) բոլոր ուժերը տրամադրում նք, որ» պեսզի ապաճովեք ձեր ընտանիքը ոչ միայն անՀրաժեչտով, այլն ճավելյալով: Աշմարիտ, Թնոլնտն մեղբ Էէ, բայց երբեժն մարզ ակամայից տրտնջում է, Եվ, իժ կարժիքով, ձեզ Համար, ճարազատսփժչ ալս դեպքում միակ մխիթարությունն է Հնարավորինչափիճաճախ Ճիչել, Թե ինչեր կիեց բնթը՝ Քրիստոսը: իսկ Պավելը գրում էր. «(ուրը՝ վոճ հղած Քրոջս մոսին ատացա։ Սակայն, ճույս ունեփվ, ռր ամենաքաիձրյալըՀանդիոտկտա նրան իր ճովանիում, Թեպետ սույնը ե անձճայտ էո: Շայո անդամ էբ կարդում մրինա Պետրովնանորդիների այդ նամակներըե աշխատում էր գուշակել, արգյոք ո՞րն է նրանցիցիր չարակաժը դառնալու: Կարդումէ ՉորֆիրիՎլահ դիմիրիչինամակը քվոււիէ, 12 ածա, աճա ԱԵ 4 չարն գործը, որ կա: -- Տեսք՞ք ինչպես է գրոհ, փ՛նչ չեզու է թափում,-- բա ցականչում էր նայ- Զուր չէ մայոպկաչտխմարը նրան հուշ դոշշկա անվանելը0'չ մի ճիշյո խոսք չկա, եռլորը ստում է: Ե՛վ «ախրելիբարեկամ մաժենկա», ե՛ իժ ռանջանքների մառինչ ն թմ խաչի մառին... ոչ մբ յդողլիսիբան նա լի զգում: Հետո սկսում է կարդալ Գավել Վլադիմիրիչինամակը ու (բկին թվում է, թն աճայ աճա նա՛ է որ կա իր ապաղա չա-

ա

բակաժը:

Հիմարը՝ ճիմար է, բայց տնա բնչապե՞ս է աննկատելի կերպով«իբաչոյում ժռքըչ «Որի Համարն բնդրում եմ բնդու--

.-591.-

նեք իմ սրտազինՀավաստիացքումըջ... Շնո՞րճարեք, խնդրեմ: Ա՛յ, ես քեղ ձրնդունեսիմ սրտագինճավառստիացումի» ցույց

ննտեմ բնզ, ինչպես Սոյուկա-«ոխմա7,Մ " աաաարանԲան, Իա Աա մ ումեք ՞" տ ավատաիա ծ 4ր է. ժ կան ողբերգա» ՐՔ կրժքից Ճիրավի Մ ՔՔ '

՛

«

ռ

Ե ոն քկ թ) ե, ՀմՀամա մի Արե Գ. Աշերննրը.- չ րա ք ն կ"

աղա

տռքկաց.

ծս այոքանը

ք

թոում

չեմ

լ

ռւ

.շ

Այսպեսր

աճին,

կուտակում, Ռ՛

քնում, Ժ

պատառը

ւմ

Հաչ

ք մ խթնայու

ամար:

Գոլովլրովների ընտանձկանդրությունն այն

երբ բուրմիատբ Աոոն

զեկուցեց Արթնա Վասիչեր

ՊճտրովնայինՍտյոպկաչտխմարի կողմից իրեն «նեաված պատառըչ վատնելումասքն, որը, էժան ժախված լինելու պատճաավ, «չնողականօրձնության»էլ առավել մեժ նչանակությունէր ատացծլարդեն:

ճաճեցեր

եո,

տարջէ

առանց Ես մ 117 նետեց նհոԳՐԲ ի բանա ղնաց սրբապատկերնենիի սենյակը, կար-

Ճաշից

Հեռ»

մչիե։

Փաղրեց լուսաղորել բոլոր կանքնդները ն փակվեց, նախաչ պյնո պատվիրելով բաղնիքը տաքացնել, Այդ բոլորը նշաններ էին, որոնք անկասկաժ ասլացուցում էին, որ տիրուճին «զալիանում էո, ն այղ պատճառովտանը ամեն ինչ անկար լոնց, ասես ժեռավ: Աղախինները ոտների փատենըիվրա էին Քեյ» լում, մառանապետուճի Ակուլինան ցնորվածի զեմ այո ոձ այն կողմ էր ընկնում, ճաշից Ճետո որոշվաժ էր մուրաբահփելչ ն աճա Հասել է ե ժամանակը, պտուղննիը ժաքրվածպատրաստ են, բայց տիրուճուց ոչ մի կարգադրություն չկա.այգեպան Մատվեյը նկավ ճարցնելու, ժամանակըչէ՞ արդյոք դեղձերը շավաքելու, բայց ազախինենրի սենյակում այնպես բղավե

թ զոքելով

ռր

անջա» - քաշվեց: լողանալու բաղնիքում,

նա

,

աստծու

ւ

ո

Արինա

Պետրովնան մառամբ խաղաղված զգաց իրեն կրկին Հանջեց Անտոն վասիլեին՝ բազատրության: Իսկ ի՞նչ է անում տխմարը,-- ճաիցընընա: ու

ՉօՖ

ԱրինաՊետրովնան նոտ ել էր ննջարանումե չէր կարողա» ուչքի գալ: ինչ-որ մի րան չարժվեց նրա ննրար, որի իրծձնպարզ Հաշիվ տալ չէր կարողանում:Մառ9 ծր արդյոք գրան ինչոր ճրաշքով Հրապարակ եկած խղճաճարությունը դեպի ատելի, բայց ն այնպեսՀարազատ Կր Մա աիոխանության մերկ զգացմունքն խոսում,-այդ բանը Հծիկարողորոշել ամենա-չեր Հմուտ Հոգերաննանգամ,այն աստիճանխճճվում ե արբագոլ են Փոփոխում էին Ժեկըմյուսին երա մեջ ըսլոր զգացմունքներն զգացողությունները:Վերջն սեպկուսուսկված պատկերաչ բազմությանմեջ ամենխը ցումների ավելի որոշակիառանձնա ավ այն վախը, որ «ատելին» հորիցիր վզին է նստելու: հր լակոառներին վզիս փաթաթեց, ճիմա էլ աձւս չոխմաբըն...-Հաշիվարեց նա փո բում: նխ նատեցնա այդպես, առանքորեչ խոսք ասծլու կ նայելովլոաամուտին, մի կետի: Ճաշըբերեցին, ռրին Գամարյա ձեռք չտվեց. ենանասելու՝ Դ բարե» զադայինօղի բալ նում

աո ո

--

» թա «39 Ն աթչէ՞կուռք Խմել

արայական

րա աոո ո

-

ժան

վէր-

գաս,

է Հարկավոր:

ան: կերակրվում, Մեկի

Իր գյուղացիների

--

մուռ

ար , ւ կեր ո

։

:

5:

մի ամբողջ տարի էլ

չ,

ր

«Ո

յաը 7

պա«

-

ԾՔ

տրուի դուզ ները ո

ճաչ

րութ»

ան,

ննթէցծք, մին վիրավ"րՍատար չուննորներիննն տալիս, իսկ իրենդ տերերին

--

'

հեր ՛՞

"

ւ. Հիմա ողորմացողների՞ն կքշեժ : կալված

ԲԻՐՆր . 7, Հ

(Ք ջամ4 յի Բո" մ չ է:

"

՞

Ա

նս

ա

լ

Դ

Դ

ՁՈ

ոգ

ա

9,

իան ոՐ"" Ին, քամքն տիբունի: բազա ՞

Հ Պ"ոցի

Ն

«տուր:

Կրե ակրե՞ն Բոզի

ԿՔ.

Է-

(7

է,

:

ա.

ասարակո

Հ

,

Տի մարին

Դու

է, ո

«-9

Բէ

ր

աե Ճրամալնք,

.

«ք

ասա,

ոչ

Թէէ գլխիցդ գուր:

Բայց Անտոն Վասիլնը զուր չէր տիրուճուց ռություն բացբերանմականունըստացել: Նա չի կարողանում Հոամբե« թել ու կրկին սկսում է կուչուձիգ անել, մի ինչ-որ բան նս զեկուցելու ցանկությունից այրվելով: եվ դհո ինչ խենքն Լ,-- վերջապեսասում է ետ:-Ասում էեն, արչշավանքից դառնալիս Հետր Հարյուր մանեթ փող է բհրաժ լինում: Մեժ փող չի Ճարյուր մանեթը, բայց դը» րանով էլ մբ կերպ)ապրել կարելի է... --

--

2նւոռ՞չ

ծնթագրելէ, Թե գործերը կուղզի, աֆլորա ն ուզեցել անքլո. --

--

--

Ասա՛, մի ծամժմիր: Տարհլ է գերմանական ժողովարան

8:

Մտածել է ճիշ դիա փոխարեն բայց միլանցՀ ունեցել է, Բոլորը

մար մարդ դոնի, թղթախազում տանի, բոյը Խելոքի է ճանդիպել:Ուզեցել է փախուստ տայ

Քու, առել

ասում

են, բոնել հե:

են:

փող որ Ինչքան

Խողերինէլ, քրնեի,ճասցրե՞լ են: եղել է, Մյուս օրբ դալիս է հիվանՄիխայլիչի մոտ, ինքն էլ ճենց պատմում է: եվ նույնիսկ զարմանաչփ է՝ ծիժաղում է... ուրախ է: Ասես Թ գլուխը չոլել են, Նրան տե՛ղնէ, միայն քէ իվ աչքին չերեա, --

--

Ամեն բան

--

Քայց պետք է ենքադրել, որ այդպես է լինելու Ի՞նչծս ասում, հս նրան շեմքից ներս չեմ թողնի Կա-չկա, այդպես է լինելու,-- կրկեռւմ է Սնտոն Վա սիլեր:-հվան Միխայլիչնձլ ասում ձր, Ձե նա ասել Ե «Վե՛րջ,-- ասում է,-- գնալու եմ պառավի վուռ` ցամաք Ճաց կրճելուծ:Դէ նա, տիբուչի, ճիշտը որ ասելու լինենք, գնալու ուրիշ տեղ չունի էլ բացի ալոտեղ դայը: հր գյուղացիների մոտ, Մոսկվայում ձրկար ժամանակապինլ չի կարող: ՀաՀգուստ էլ է ճարկավոր, ճանդարություն էլ... էր, ձր վախենումէր ԱրինաԴիւորով» ր Ց կազմում այն անորոշ պատկնրադմանիս--

.

--

--

ԵՑ արաքԳրաՊ

որն անգիտակցաբար ձի նիան յությունը, անձանգստացնում «Այո՛, կգա նա, ուրիչ

գնալու տեղ չունի

դա անխուսափեչ աչքի առաջ, նա՝ անիժՀ

(ի է նա այստեղկլինի, ծի մշտապես --

-`

--

վածը, ատելին, մոռացվածը:էլ ինչո՞ւ ճապա այն ժամանակ նետեց երան: Մտւսծում էր, որ նա, ստանալով«ինչ ազատա)

է», անճայաության գիրկը սուղվեց,-Հարկավոր վերածնվում է, Նա կզայ կպաճանչի,բոլորի

բայց

աշա

աչքը կժանիիթ մուրացկանի տնոքով։ եվ պետք է բավարարելնրա պատաջները, օրովճեւոն հնս անպատկառմարդ է, պղոթիա է ամեն ահսակ մոլեգնության: «նրան»կողպեքիտակխաքկենչ8սկա«նաջ ընդունակ է րող. օտարներիներկայությամբէլ երեալ ստ

փե անկարգություն անել, վազ ցնցոտիներով, պատրաստ ոտ ն տալարնանների գռլովլլովյան բոլոր գաղտնիգործերք մասին պատմել նրանց: Սուզդալչվա՞նքիճաքսորել գուցեեւ ն իսկաչ Բայց ով է իմանում, կա՞ արդյոք այդ Սուզդալ-վանքթը ալիս այգ վանքը «ենց հրա Համարգոյություն ունի, որպեսզի փշտացաժԳնողիհրինաղատի իրնեց անձնազանդ երեխաների երեսը տեսնելուց: Սաուժ են նույնպես, որ գժանոց կա... բայց Հէ որ գժանոցը դհ, ինչպե՞ս կարող ես զու նրան, ար թաոտսուն տարեկան որձ ձիուն գժանոց տանել»: Մի խոսքով Արինա Պետրովնուն բոլորովին զլուխը կորցրեր այն դժբախ« տությունների մաքից ժիայն, որոնք սպառնում էին սրլտորել նրա խաղաղգոյլությունը՝Մոյոպկա-տխմարի «ետնանչ գալու --

Փո:

նա նրան

բո կալվածքի կուղարկեմ: կերակբի՛ր Քո Հաշվին,-- սպառնացնտ բուրմիստրին-- 0չ թե կայվածժբիչ այ: քո սնփականՀաշվին: Ի՛նչ պատճառովայդպես, տիրուճի Այն պատճառով,ռր մի կոկոս: Կը՛ո, կեռ: «կա-չկա, այդայես է փնելու... ամ աչքիցս...ագո "վւ ԱյոոոնՎասիլչնը ուղե ձայխ դառնալ, գնալու,բայց Արբ» Ե. Պետրովնան նորից կանգնեցրեց նրան: Կա՛ց, սպասիր: Ուրեմն այդ ճի՞շտ է, որ նա ուզում է Գոլոժյլովոյի ճամփանբոնել,-- Հարցրեց նա: Մի՞թէ ես սու պլիոի ասեմ, տիրուճից Ճիշտ ապերՀ՞ գնալու եւի պառավի մուռպամաքՀացը կրժնլութը Այլ ծս արդեն ցուրյ կտամ նրան, թն պառավի մուտ ինչ էչ Հաղ պատրաստվածիր ճամար: -7 տիրունի, նա երկար չի ապրիձեղ մուռ: --

--

--

--

--

-

--25.-

-

-- փ՞նլկա օթ

դար կոսարցւմով՝այդպես էլ ենրըկայացեքմամձնկային,-տ պայմանավորվեց նրա ԻվանՄեխազլիչըկդնես, այդպես, այդպես,--ճաստատեցնան Ստհ-

ման նցնրա ճետ հվան Սաստիկճազում է... շարունակձախ կուրծքն է Քբո" հուժ... Զի՛ առողյանա: սյունՎլադիմիրի չը:-- Շուռ գալու տեղիցշա՞տ ճանապարճ է, Այդ տեսակննիը, սիբելիս, շատ երկարինն ապրում: եչ է-տասնչձին երս ուրը ձալե ինչ է որ, իսկույն չ Մեզ խոլոիիսգերելմանկգնեն: Հազում ճաղում,-- ի նչ է ձզել ոբ լոզլոզ ձիուն: Դե լավ, Հ8տո կոծսնենք: անհամ, հ, պետք է կարգադրություն անեմ: Կտնանիմամենկան կոտոլումով՝ գուցեն խղճաճարվի Ամբողջ գիշձր Արինա Պետրովնանմիտք արեց ն վերչ ին չե՛ս -- կԿխղճա:արվի՞ս չի ԽլճաՀարվիս Մայրիկը-ջապես վճռնց ընտանեկանխաորճուրդ ճրավիրել՝տխմարիվիՀէ որ նա բարի պառավ է: ճակը որոչելու Համար: Այդպիսի ձակում օսաշմանագրական դեռ քառասուն տարեկան չկա, նեին Ճաւոուկչէին երա բնավոիությանըյ բայց այո անգամ արտաքինից նրան երբեք նա ռրոչհց պակառ տալ վ լինի: նաճանչելինքնակալական ավանդություններից, Կյանքնայն աստիճան մաչել է նրան, ռր նրա մեջ ազնվակաթիպեսվի ամբողչ ընտանիքի որոշումով իրեն պաշտպանի նի որղի լինելու ոչ մի նշան չի Թողել, ոչ մի Հետք, թե նա էլ մարդկանցնախատինքներից: մի ժամահակհղել է Համալսարանումէ որ գիտության դասնա մակայն չէր կասկաժում առաջիկա խորչրդակցուտիարակիչխոսքը նրան հս ուղղվաժէ եղել: Դա մի չազփաղանը թյան արդյունքի մասին, ուստին քեքն սրտով նստնց նաձրկարաճասակ,չսանրվաժ, Համարյաանլվա մարդ է, մակներ գրելու, օրոնցով ձրամայվումէր Պորֆիրին Պավել նէր» 4 ակասությունից կրծ ա է ձրվար»անթոքող նիճար, մաիթեն նկա ոժՔով, Վլադիմիրի քրին՝անչապազժամանծլ Գոլովլլովու ձեռներով:նրա դեփքըուղաժ է, գլխի ն մորուքի մազերի գրզդիզված են, խիստ ալեխառել ձայնը բարձր է, բայը խուղոտչ մրսած, աչքերը դուրս ընկած են ե աննդո՝ մասամբ չափից Տ.Տ դուրս օղու գործածությունից, մասամբ` մշտապես զամու Մինչ տեղիէր ունենում այս բոլորը, խառնաչփոքության ող գտնվելուց: Հագել է ճին ն բոլորովին մաշված մոխրա» |

--

--

--

աննՆո անեմ,

Հ

ու

Այժմ նա,

Աի : Տերար

--

մոնպան Գոլովլյովը Հիճունից

բայը

սննդի

չն

չան

Հանցավորը՝ Աոյոպկա-ոխմարն արդեն Մոսկվայիցդեպի Գոլովլլովոէր աղաջանում:

Մոսկվայում,փՌոդոժոկու նկատեց ժեկը այն, այսպես կոչված «դելեժաննքրի», որոնցով անցյալեերումՃանապարձորգում կին ն գեո Հիմա էլ անղ-տնղ ճանապարծորգում ձն ն մանր վաճառականները Նա

մոտ

ա Պոկված աի Բաճկոն գիոգորագած րծզները ախվաժ Հալնլու ճամար. ոաներին մաշված, դեղնած ծն

ու ու

սապոգնծր. արձակված բաճկոնի տակից նրնուփ աճած ոշայիկը, ճամարյա մրի մեչ թաթախած,-օն,

ասես

չա-

Պի,Գո փոր ներքին անբավականություն չի ուղղությամբ, ար ոոմուքյուն նույն այլե սրտացավ պանդոկապան է ինչ-որ անորոշ անչանգօտության, հլան Միխայլիլնիր ճետնանք ո էր Ստեպան մբ րոք որդի պես քաղցից կրչ Վլագիմիրիլին, տեզ վերցնելով . Տերմին Պանում ԱՐ Է"Ղչճանապարձին վճարելովնրա

աթետրովզբաղվողգլուղացիները՝այցելության գնալովիրենց «Ժելեժանը» մեկնում էր Վլագիմիրի փայրքըբ: ն

ինքն, իսկական զինվորի ցինիզմով, ոլվանոցո է այում էնա խեթ, Հոնքերի տակից, մռայլ, բայց

Է

արա

յ

այլ

Էմ

Բեսը, ա

Համար

--

բ ե ամ

8բեմն

դուք,

մանապարծը չորա

ուտելիքի

Ստեպան Վլագքմիրիչ, այգպեսէլ արեք.

գալաւ

տեղն իջեք ու

օաքով, նչպես

որ

Խոսում

է

ու

--

նա

նա

անդադար,անկապ, եկ առարկայից մյլու« շին թռչելով, խոսում է ն այն ժամանակ,երբ հվան Միխայչ (իմո լրում է նրան, ն այն ժամանակ,երբ վէրչինս քնում զ

"-

-ւ

է նրսերախոսքի հրաժչոությանտակ, նա շատ անձարմար են տել: «Գելեժանում»լորս Հոգի տեղավորված,ուստի նա ստիպվաժ է նստել ոտները կծկաժ։ սրի պատճառովերեք»

ծեկներնանտանելիլավում հնչ Բայց այնպես, չնայած ցավին, նա շարունակ խոսում է: Սայլակիկողքերի անցքերիցփոլու ամպեր են ներխուժուժ, են ներս հրբեմնարնի շեղ ճառագայթներն սողում այնտեղ կ Հանկարֆ բոցի պես այրում են օդելեժանիչամրողջ ներսր,-իսկ նա շարունակ խոսում է: վերստ անցնելու

չորս

ճետո

ն

Այո, եղբայր, ես իմ կյանքում չատ վիշտ եմ կրծլ,-պատմումէ նայ-- ժամանակէ նկ Հանգիստառնելու ես Հո նրա տունը լեժ քանդելու, բսկ մի պատառ Հաց ինչպե՞ս չի զաոնվի:Դու ի՞նչ նս մտածում այս ժասին, հվան Միխայլիչ: Ջեր մամենկանչատ պատառներ ունիս Մբայնթէ ինձ Համար չէ, այդ ես ուզում առել, ճա՞չ Այու բարեկամս, նա անչավ չատ փող ունի, բայց ինձ Համար 4ինգ կոպեկնափսոսում է: եվ միչտ էլ վփճուկը ատել է բե, ինչի՞ Համար: Բայց այժմ այլես բավական է, Այժմ ինձ Համար արդեն ժի Հաշիվէ, նս կարողձմ ե կոկորդինլոքել: Կուչ --

--

--

ննա դուրց անել ինձ չե'մ զնա, Ուտելիք չի ինքս կվերցնեմ,ես, եղրալր, ծառայել եմ Հայրենիքին,այժմ աժեն մարդ պարտավորէ ինձ օգնել, Մի բանից եժ վախձնում՝ թութուն չի տա, լա՛տ վատ Հա, թութունից,երնումէ, պետքէ ձեռք քաշել, --

տա

--

կլինի,

--

աան բանն Հորի Իլ /-

Հոգինկշանեժ: Գուցն քալալ

սա-

կտա, ինչու

միստրին է Ը

4Խ

«րգելի՞ւ

այդ

տա:

յդ

եթե եք

ձերթ

մամ մամենկանբուր-

ղեպքում 9ժ բանը բոլորովին բուրդ

է.

իմ

առաջվա քէոխկյանքիցժի բան է միայնմնացել՝թութունը: ես, եղբայր, երբ փոզ էի ունենում, օրական Քառորդ ֆունա ժովովճ էի ծխում:

կյ, օղուց էլ պետքէ ձեոք Փաշել: -ծ- նույնպես վատ Կ Օղին իժ առողջության ճամար ում մ էսկ չ խորխը օգտակար է, Մենքհրբ արշավան մաքրում -

գեռ Սերպուխովո Քե էինք գնում Սնաստոպոլ) լճասած, ամեն մեկս արդեն մի վեդրո խմելձինը: ծրհի չշշմե՞լ էիք Ջեմ Ճիշում կարժե ադգողիոք բան եղավ: ես, ծղիայր» Հասա մինչե Խարկով,բայց որ սպաննս, ոչինչ լնժ Հիշում: Հիշում եժ միայն, որ դգլուղերովձինք գնում, քաղաքներով էինք գնում, մեկ էլ այն օբ Տուլայում կապալառուն քառ ասաց մեզ: Արտասվեց արիկան Այո, այլն ժամանակշատ աատապանհք կրեց մեր ուլղավառ մայր Ռուսիանլ կապալաչ ռուներչ վարձակալներ,քբնդունողներ դարմանալի է. թե աստված ինչպես փրկեց, Իսկ ձեր մամծեկան այդտեղ էլ շաճ ստացավ: Մեր կալվածքից գնացած ղինվորների կեսից ավելին տուն չգարձավ, ալեպես որ աժեն մեկի Համար, ասուժ են, ճրամայված է զինվորական Հաշվային ստացական տալ: իսկ ստացա» կանը գաձարանում չորս Ճարյուրից ավելի արժի: կյ, եղբայր, մայրիկը խելացի է: նա պիտի մինիստր ն լինձր ոչ Թե ոլովլյովոյում մուրաբայի քափ քաշեր: հմահում ծս, ինչ անարդարէ եղել նա գեպի ինձ, զրկել 4 նա ինձ, ոս նրան ճարգում էմ: Բեյջ պես խելոք էյ որն է նա ռր չլիներ, մենք ի՛նչ էինք Հիմի, Մենակ ժի էր լինելու ճարյուրմեկ ու կես չի չոլ, հսկ նա տես Թե ինչքան է առելջ Սեր եղբայրներըկապիտալիտեր են դառեալու: --

.Ւ-.

--

--

--

Սատանի

լխագորը: հոլովլլովո

աճա

--

Գառնալուեն: Այ» ես ռթ ոչին| չեմ ստանալու, այդ էւ Սլո, եղբայր, ծս ամձն իրի գոզվճցի, Իսց րայր» ներս ճարստանալուհն, մանավանդԱրչունարբուն:նա առանց օճառր մարդու ճոդու մեջ կմտեի։ Բայց կգա ժամանակ,նա --

չուս

--

`

Պաատա

պառավ վճուկին էլ վերջ կտա. ե՛ կալվածքըչ ե՛' կապիտալը կժծի նրանից ես այդ բաներում կանխատես եմ: Սլ Պավել նա Ճճովի եղբայրս մարդ է: նա ծաժուկ ինձ թութուն կուղարկի, ա՛լ կտեսնեսչ Հենց որ ՓոլովլյովոՀասնեմ, նրան նաման կգրեմ, Թե այոալես-այապեսչ սիրելիեղբայր, ճանգատաց --

--

բու:

:

է՛խ-4՞խ«էխ, Թ

որ

ես

Ի՞նչկանծնիք որ:

Ամենից առաչ

ճարուստ (լիննի՞:

բեղ կուղլեվօժերի... --

7/--

ինժ

էի՞ Համար: ի«կ են Դութ մերմասին մտածեցեք,

առանցդրա էլ, ձեր փալրիկիողորմաժությամբ:գոն եժ: փ չէ, եղրբայրչայդ արդեն Թողեք, ես բեղ ամեողջ կալվածքի զլխավոր ճրամանատարկզարձնեի: էյո, բարեկամըս, կծրակրեցիր,չերմացրիրդու զինվորիս,-- շնորճակալ եմ ջեզանից։Դու որ չլինեիր, Հիմի ես ոտքով էի քարշ զալու նախաճայրերիս տունը: նվ իսկուլն ազատության թուղթ կտայիքեզ ու իմ ամբողջդանձերըքոառաջ բաց կանեի թրմե՛ր, կե՛ր ն օւրախագի՛ր:Իսկ ղու ի՞նչ էիր կարծում եմ մասին, բթիծկաւմսչ Ձէ, դուք արդենիժ մասինթողեք: Ուրիշ է՞լ ինչ կանեիք դուք, Թե սր Հարուստ լինեիք: երկրորդ,ես ինձ Համար իսկույն մի «իրուճի կվերըՀ ծեխ: Կուրսկումգնացի վանամոր մոտ՝ մազթանք անել Թնսատ մեկին... լու, ա՛խ, լա՛վ պատառ էրյ չավատում եյ մի բոպեչեղավ, որ նա իր տեղըՃսնգիստկանգներ: Բայցգուցե նա ուզենար օիրուչի դառնալ, Փողն Հապաինչի՞ Համար է: Ատելի ժետաղն ինչի՞ Համարէ: Հարյուր Հազարըքի՞չ է,-- երկո՛ւ Հարյուր վերդրու ես, եղբայր» երը փող եմ ունենում, ոչի՞նչ չե: խնայում, մ։այն 26 բեֆիս ուզաժիես ապրեմ: ծս, խոստովա նանքլինր, եֆրերտոթրի միջոցովայն ժամանակ երեք մաներ առաչարկեցի նրան անացունըճինգ մանեթ պաճանջեց: ԻսկՀինգ մանեթ, երեի, չկար: Չգիտեմէլ ինչ ասեժ, եղբալբ։ Ասում ձմ քեզ՝ աժեն ժոտ նույնիսկ ծս

--

--

--

--

տա-

--

--

--

--

--

. րվարրագում Աո ՑԵ երկու ամի ուինաչ

ն

արի

է

շում:Մ

Քայցհիվան լուո Միթայիչը

ցում| լուխը

է

ն

ամբողչ իԻսկ7, քեզ Բաամեք երեի, այդպիսք ճետ,

նաՍտեպան Վրդիժիրիչը Ճափոզվում, որ էր ուղեկիցըՀամաչափ ճոճուժ է զը-

Է:

ձրբեմե, երր քիթը բիչ է տնսականչճթեթցեջվում է ու

տով: Է

ատտ

Ժեում

կպչի ժնկներին, ժի է ճոճել տակ:

նորիցսկսում

Հնյվա՞խ,--ասում է նա,-- արդեն Փունդ տանում ե պարարտացել դու, հղթայր,պանդոկիծաց ու ծս

է:

Քե-

հսկ

է այդպես էլ քուն չունեմ: Քուն չունեմ նս Հեժբ բաց ժենբ է՛ն,ժի բան Գուցե խաղողի ։լտուղից... այլ այս ն ծավաստրանում էյ նայում է յուրջը Գոլովլյլովը որ մյուս են: ուղնորներըքնույնպես քնած իր կողբին նստաժ վաքառականի գլուխը դիպչում է ձողին, բայց նա չարունակում է քնաժ մնալ: Գեմբն էլ փայլ է ստացել, անս լաք է քսած, ն Հանքերն էլ Հավաքվել նն բերանի չուրջր։ «իսկ ինչ, Թե որ բոլոր այս ճանճերը նրա կոկորդը ճամփննք, այ ՔԹն նրկինքը փուլ կգա գլխինո,-- անկարծ երչանիկ միտք է ծագում Գոլչեվլովի գլխում ե հնա արդեն ձեռքը կամացուկ պարզում է դեպի վաճառականը,որպեսզի իրագործի իբ ծրագիրը, բայց կես ճանապարճինինչ-որ բան է ճիշում ու կանգ է առնում: Չէ, ճերիք է գժություններ անել բավակա՛ն է: ՔՆՒեք, բարեկամնե՛ր,ն ճանդատացնք: հոկ ես առայժմ... հ ո՞ւր

յո

ծս

--

փե՛րջ»

այնպիսի անձեք,

--

--

է դրել նա կիճաշտոֆը:Վա՞Հ, ԱՀա

հայ

օիրելիօ-Ա՛րի,ա՛րի

այստեղ: Փրկլա տներժառայից քողյ-երդում է նա կիսա ձայն, չիշբ ճանելով կիբիտկայի կողքից կախված կտավե տոպրակիցն բերանինդեքլով:-- Այ, ճիժի լա՞վ է, տաքացա Քոչ Է, Ճո: 9է, Հերիք է... մինչն կայարան դեռ ժի քսան վծրատկլինի, դեռ կարօզ եժ կլկլցեել... Թե է՞լի: Ա՛խ, գետի՛նն անցնի օղիի: Շտոֆը որ տեսնում նեմ ուղղակի քա շուտ է: Խմեչըվատ է, բթոյց չխմել էլ չի լինում, որովչետն Քուն չունեմ: Գոնե քունը, գրողի տանի: ուժասպառ աներ ինձ: Մո քանի կում ձլ անելով, նա կիսաշտոֆը նախկինտեղե Է դեռւփ լ սկսում է ժխամորնը չցնել: վա՛վ է,-Ը ասում է նայ-- առաջ խմեցինք, իսկ Հիմի ծխամորն ծխենք: Թուքուն չի ինձ վճուկը, լի »այնա այլ ճիշտ ասաց: Ուտելիք կտա՞ գոնե: Մայից մնացած ավելցուկներըկուղարկիերնի։ Հեյվա՞խ: Մենը էլ փող ունե» Կ չկա' արդեն: Կար ինք մարդը --ն չկա՛ նաչ Այոպե՞ս ամեն ինչ այս աշխարճում: Այսօր դու կ' կուշտ հսյ ՈԲածո ապրում քա ցո Փեֆին, ձխամորճ ես ծխում». --

--

տա

--

«մայա

Իսկ

վաղը -- ո՞ւր -8(-

ծռ

դու,

Ժարդլու

ձարկավորէ ն մի բան օւթել: Խմում 17 Խմում Սակույն կարծես ծակ տակառ լինել բալը ուտելը մի կարդին լես ուտում: իսկ բժիշկներն ասում են' խմելնայն ժամանակ է օգտակար, նիք Ճետը ախորժալիուտելիք կա, ինչես ասում էր սրբազան Մմարագդը, ծրբ մենք նռոյանգետն էինք անց» հում, Սբոյա՞ենէր աիղյոք: Սատանան գիունյ գուցեի կրո մա դետն անցնելիսէր: Բանն այդ էէ սակայն, իսկ ինչպես Հիմի »սոծլիք գտնեմ: Հիշում եժ, նա տոպրակիմեջ երշիկ կ երեք ճատ ֆրանսիականՀաց դրեց: Իճարկե, ափոոսացխավիար առնի: ՏեսեքՃապաինչես է քնել: Ի՛նչ երգերէ երգում քթով: ծրեիուտելիքն էլ տակն է դրել: նա որոնում է էո չորս բոլորքը ն ոչինչ չի գնում: փվանՄիխալլիչ,ալ հվան

Միխայլիչ,-ձայն

--

փս

նա,

հվան Միխայլիչր արթնանում

է եա,

Ոչինչ, բարեկաժս,քեիր։

-Է

մեր

Այլ էլ ճիշտէ,

-

նո

միայն ուզուժ ի

որ

դիմել: Սաղմոն ոի լիներ, Հիմիէվ կլիներ,-Ներեցեր արդեն, տեր իմ, մտքիցս

Առավոտյան շարունակմտքիս էր,

/

Հազառակի «ես ղավ,

իմաց,

մի ամբողջ տարի չաքարով կսեվի'

Տարե՞լ

է:

Չէ, տարուց քրկու օր պակաս է ապրուժյ--ունեիք մեկնում է: Այդ փնչո՞ւ ինթդ չես ուտում: Սղի գլեիր, 4ը՞, Կյանքումս չեմ խմել, Մենակ թել եո թմում: ավ չի, եղբայր, դրա ճամար էլ փորդ մեժանում է: Թելի «Ե» է զգույշ վարվել՝ էլ հա մի բաժակ խմիրչ իսկ վրայից զավաթով ծածկիր: Բեյը խոնավություն է Հավաքում,իսկ օղին ցրիվ է տալիս: Այդպե՞ս --

տա

--

չէ՞ս

ե

Հարց

Ջեմ իմանում,

նք հանում:

ն

է

ասու

դուք

մարդ եբ,

ուսյալ

ղուբ

ավելի լավ

Մենք երբ գնում էինք արչավահքի, լոԹելի բնկեելու ժամանակ չունձիեք: հսկ օզին սուրբ բան Է բացնցերչլի բնրանը, լցրեցիր, խմեցիր,-- ն վերչ: Շատ ջոււոշուտ էին ժեղ քշում ոյն ժամանակ, այնոլնս շուտ ջու, որ ծս տասը օր անլվա էի մնացել: Շուռ փորչարանքներեք կրել դուք, տնը իմ: Շատըչատ լի, բայց, ալ Ճապափորձիր ճամփով ոտ» քով գնալ: Դք, քանի առաջ էինք գնում, էլի վնաս լուներ՝եվի« բարձրում էրն, ճաշ էրն ուտացնում, գինի՝ ինչքան ուզես Բայցծրբ նտ էինք զալիս՝ դաղարնցինայլես պատիվտալէ Գոլովլյովիդժվարությամբկրում է երչիկը ե վերջաչ ես մի կտոր ծամում է: մզի 4 նրշիկը, հղրայր,-- առում է նալ» Թեպնտնռ պածանջկոտչեմ: Մերս էլ դե Հռ Համադամկերակութնծրով Պորաձիրողըչի՝ մի ասն քչի մի աման ուրիչ Հաչ

--

փեի

ուտել

այնպիսի փորելուՀամարպետք է դա-

Ջի՝ անպայման կշիշեցնեսսա

որ --

կիսաշոոֆը որոծ՞ց էւ

աղի սլես ազի է

ծես

լիս,

է խը» Հարկավոր

առաջ

աղիքի ժել է լցրած, որ հակի «ուր ծայրի օգնությանը

ձր:

կերել էւ Միայն Քն Հոոռո սիրտը խառնուժ է, Ռոմով բժշկվում է: երկու չիչ ոոժ է միանգամիդխմում-- ն կարձես ոչինչ պատաճած չլինի: Մի ուրիշ անգլիացի էլ գրազ է գաչ

երազ տեսնել,-- վերչա-

ԽմճլուցՀետո Սոծպան Վլադիմիրիչն «կռում քրչինը,որը քարի պես պինդ է,

Հաստ

է գալիս, Թե սատկած կատու կու

--

--

Ռւան՞լծք ուզում: Ախըր չէ՛

գրազ

--

ն

նել, պայախիտոպրակըորո հ՞ղ չ պաճվա ծս --

Ցի անգլիացուետ թի: եվ կերել է: կերե՞չ ե

մի րոպե կարծես ի Էնքը ՊԼ-Յ-ՎԱՀ գնվում

--

ասում

Ռչինչ,ձրշչեկե էլ կուտենք: Արշավանքիժաժանակ ինչ Հայրիկս պատմում էրյ որ մի անգլիաԱյ,

չենք կերել,

--

է

Դասկանում,Թն ինչպեսէ եղել, որ Հ բարինի ճետ: Իսկ ես Հէնց Հիմա սկսեցի պես

է

ծասես

ու

ճետ

--

--

4 եւ,

բոլորովին րնկել

նույնիսկկեռջը ասե գմոնիմաիե,-- ն տես, կար-

--

8Վ6ՀԿեմ-

ու

ոչինչ:

թ. ՝

-

Գ

Սալտիկով-ձշելշին

-4:--

կալա, --

--

Աատված ողորմածէ, գուցե տոն օրերինկարկանդան

է, որ նա մի տեսակՀաիչտակողական ոի պողական Հար» ձակվում է իր առայը դրաժ չչիի ամանի վրա ն ակեթարթապես դատարկում է այն: Հադենալու ճծտ վնրադառնում է նան երա բեքնավստաճությունն նա ճանգիստ ասում է, դիմեչով հվան Մր յլիչին. Դե, եղբայր գանձապած դու իմ փոխարեն արդեն

էլ կտա:

/չ թեյ,

ճան

թութուն, ոչ օղի այդ դու ճիչտ ասե« են, «իմի սիրում է ղուրաչկի խաղալչ-» գութ Ցին: դրա պատճառով:կկանչիխաղալու ու թեյով կՀյուրասիրի: --

ռչ

--

Ասում

իսկժնացած եանձրը չէ -

եղբայր:

ժաժ կանգ ասակ՝ ձիերը կերակրելու: կայարանում չորս Գոլովլլովն արդեն վերջացրելէր կիսաշտոֆըն սաստիկքաղց էր զղում: Ռւղնորեիր խրճիք գնացին պատրաստվեցին ու

ճաշելու:

Թափառելով բակում,նայելով գոմն ձիերի մսուիննՀ աղավեքներին փախցնելովե նույնիսկ փորձելով քնել, Մոնսյան Վլադիմիրի էը վերյաղքս ձամողվում է, որ իր Հա» ու

իբ,

մար ափենիցլավն այն է, որ յուս ուղնեորնհրիեման ինքն էլ խրճիթ գնա։ Այնտեղսեղանիվրաւ արդեն չչին է գոլորշի արձակումն մի կողմը, Փայտյատեվուրի վրա մի մեժ կտոր տավարի միօ կա, որը հվանՄիխալլիչր մանր կոտորում էյ նստում Փոլովլյովբ է փոքր-ինչ Հեռու, ծխամռիճէ ծխում երկարժամանակ չի Բմանում ի՞նչ անք, որ կշտանա Քարի ախորժակ, պարծնայը,-վերչապեսառում

ն

է

--

է

Շչինյ կարժե, փւլալի է: Ռչինչ,-- առում է իմանՄեխայլիչր:-Դուք, անը իմ, ձեզ ճամար էլ ուզեք: է, -Քս այնհպե՞սլ խոսբի ծամար ասնցի, ես կուշտ եյ -ծ- հն չն եռ կուշտուՄի փոոր ծրշիկ կերաք, իսկ անիժյալ ծրչիկից մարդու փորը ավելի 'է ուհչում: կերեջյենդրեժ: որ ձեզ Համար եսկասծմ, առանձինօեղանբաց անննյ-- ահուշջ արեք: Տերուճի, բարինիՀամար այն կողմի սեղան Կարտթա աչ հայ---

--

տիր,--

այ

այդդես:

Ռւգնորները ճիմյանց։ լոտ

հալում " կապել են»,

սկսում են ուտել

ն

պարձինիրեն խարինի պես էր րածում

է բ

Հ

զանհձապածն

միայն խորճիդավոր

՝ն

իմունՄիխայլի չին

անվանու, Երա Հոնքերը են, խոռժոոված ծխախուոի ծուխ է|ղուրս նա մայրբում: սլատրա ուտ Գնաժարվել 41թիկ, բա քաղցի պածանչն այն ասի»

ակ

ստ

-9.-

--

ես դեամ խոտանոցը, մի լավ քնեմ: Օթորվելովգնում է նա խոտանոցը ն այս անդամ, որովՏոոն սռամեքոը ծանրացած էր, պինդ բնում է: Ժամը «ինգին նա կրկին ոտքի Վրա է: Տքսնելով, որ ձինրը կանգնել են դատարկ մսուրների առաջ ն դնչերը քսում են մսուրների կոդծրին, սկսում է արքնացնել կառապանին: Խուիիաընումէ անպիտանը,-- բղավում է նա:-- Մենթ չտասղումենք, իսկ նա անուշ երազներէ տեսնում: Գորժն այսոլես ընթանում է մինլե այն կայարանը, որտենդիցճանապարձըշուռ է գալիս դեպի Գոլովլյվու Միայն այդանհըէ Ստեպան Վլադիմիրի չը մի փոբբ լրջանում նա նկատելի մշատվում է ն դառնում է լռակյաց: Այս անգամ արգեն հվան Միխայլիչիէ խրախուսում նրան կ ամենից շատ Համողում է դեն նետել ծխաժործը: Դուք, տեթ իմ, Հենց որ կալվաժատանը մոտենաք, ժխամործը եղինջի մեչ ենտեր: Հետռ կգտնեք: ձրերը, որ պեւոր է հվան Միխա Վերջապես յլիչին առուռջ նն: Հասնում թանեն, պատրաստ է ճիաժեշտի վայրկյանը: Մնաս բարեվ, եղբայրյ-- ասում է Գոլովլյովը կերկեբուն ձայնով, Հափրուրելով հվան Միխայլիչին: -- կԿուտի՛նա

վճարիր, իսկ

.

--

--

--

ԱՆ

ատված ողոիմաժ է, Դուք էլ չատ ժի' վախեցեք: -ծ- Կոււոի',--կրկնում է ՍտեպանՎլադիմիրի չն այնպիսի Համոզվաժհզանակով,սր հվան Միխայլիչլնակամայից ցած է խոնարձում աչքերը: Ադ ասելով, Գոլուլլյովն արազ դառնում է գյուղամբյյան ճանա ցլարճի ուղղզությամը ն սկսում է քայլել, ճենվելեվ օսոՀ դս"վռի փայտին, որի դրանից առաչ կորելէր ժառից: հան Միխալլիչըփեառժամանակ4ետնում է երան ապա վովուժ է, օր Հասնի --

Գոլովլովըդլխի է ընկնում, որ իրեն Թեպետ նա անամոքաբաի ամբողչ քանա»

Հր

ու

՝

.ծ...--

քէ ինչ, բարին,-- ասումէ նայ Հասնելովնրան,-առավոտյան, երը ձեր Ճագուստըմաքրում էի, կողքի գրբչ պանում ծրեք Հատ մանեթ տեսա, պատաճարար վայր չգցեքի մտնպան Վլազիմիրիչն, ըստ ծձրնեույթին,տատանվում է ն չգիտե ինչպես վարվել հա ձեռքը ալս դն քում: վերչապես ն պարզումէ հվան Միխայլիչին ասումէ արտասվալից: Հասկանումեմ.,. գինվորին ժխախուտի փող... շնորճակալ ծմ, հակ ինչ վերաբերում է այն բանին... կուտի եա ինձ, սիրելի բարեկամու Այ, ճիչիր իմ խոսքը` կոսոիւ Գոլովչյովը վերչհականաոպեռ դեմքը դարձնում է գյուղամիջյան ճանա պարճի կողմը, ե Հինգ րուն անց արդեն Ճեովից ծրեումէ նրա ժոխրագույն զինվորականգդակը՝մերթ անճայտանալով,մերթ Հանկարծերնալով մատղաչանտառիթփուների միչից: Դեո շուտ է. ժամբ վեցի սկիզրնէ. առավոտյան ռսկեչող մառախուղնէ կանգնած ճանապարճի վրաչ «Հազիվ անդրադարձեելով Հորիզոնում Հենց նոր բարձրացած արնի չողերը.Խոտիփայլում է, օդի Հաղելաժե եղենու,սունկերի Մ բույրերով. ճանապարճը Հատապատուզների ոլոր-մոլոր անց նում է Հարթավայրով, ուր թռչունների անձամար ծրոմներ են վխտում: ԲայըՍտճաանՎլադիմիրի ` չի ոչինչ չի նկատում ամբողջ Թեթնամտությունը Հանկարծթռավ նրանից, ն նա ասես աճեղ դատաստանի է գնում, Մի միտբ բերնեբերան լցնում է նբա ողջ էությունը՝ ես ու երեք-չորսժամ այլես գնալու տեղ չունի: նւս է իր Հին դոլովլյովյանկյանվերճիշում Քո ն նրան թվում է, որ իր առչե բացվում է խոնավ նկուղի հ ճ4ննց Դուռը որ ինքն այդ դռան չնմքից ներա անցնի, ապա դուռն անմիջապես է -- ե այն ժամանակամեն ինչ փակվելու մրջացաժ է, Վերճիշումէ ե ուրիշ մանբամասնություններ, որոնք թեպետանմիջականորեն Քի «ետ կապվածչեն, բւռյց են գոլովլյովյանկարգերը: ԱՀա --

աշա

--

:

--

՝

'

կաո«ուքագրում (ռամկոթեն «Միշկաչ-աղմը» .- թհ Նրրուի վիշչբ պատկանումէր «ատելիների»թվին Գր ասաժ՝

«րին Ի առոռրել էր րմ:Վան մարք քթի էր ապրում '

կ

կա մուս

,

ա

ժառա

ճետ

Գոլովլլովո՝ա̀ղջե ուտում էր

Տրեղորշան Հետ նույնամանից:Ա2ա ն Հորաքուլր ՎերաՄի Խայլովնան, օրը ողորմությամբ ապրում էր գոլովլլոլյան

կալվաձուտանը՝Վլաղիմիր Մրխալյլիչեղլիորմոտ

ե

ռեր

մեռավ

Արինա Փետրովնանեա ռրովճեսոն ծչավփափորությունից», պատաոր խատումէր նրան ճաշինկերած յուրաքանչյուր -

մի կտոր փայտի ճամար, որը դործադրվում էր երա սենյակը տաքացնելու վիս: Մոտավորապես եույն

ճամար այդ

ն

ամեն

գրության մեջ է լինելու

ն

ինքը: նրա հինակայության

Մնչ պատկերանումէ խավարչտին օրերի անվերջ մի շարահ, որ Թաղվաժ է ինչ-որ երախաբացգորչ անդունդի ժեչ,-հ նա ակամայից փակում է աչբերը: Այսուճետն նա մեն.ժենակ է լինելու չար պառավի4եոյ որը նույնիսկ չար լէ, այլ ժրայն քարացած է տիրակալականթմրության, անզգայու» թյան մեյ: Այդ պառավը կուտի նրան, կուտբ ոչ թե տանմբ Ռ Ռչոքի Հե ե չի ջանքով, այլ ժոռացությամբ: խոսք փոխանակել ամեն (ինիչ ոչ Վի տեղ փախչել էի չինի տեղ նա է, տիրա կանյ անզգայացնող, արձամարտող:Այդ անխուսափելիապա-չ դայի միտքն այն աստիճան տրտմությաժի լորքց երան ամբողջությամբ, որ նա կանգ առավ առի ժույ բավականժաՀ «ն ն ավ գլուխը վո խին է՞ վ ժ ոոին Ծամածոռթորվութթ թյա, Օոգոր ծությամբ, խեդկատակությամբ տոգորված ող) կյանքը ձանկարժ կարծժեռլուսավորվել նրա մտավորչսչքի առաջ: նա ճի Գոլովլյովոէ գնում, նա իԻժանուժ է ինչ է սպասում իրեն այնածղ, բայց ն այնպես զնում է, ն չի կարող չգնար Չունի նա այլ ճանապարտճ, չունի՛չ Աժենաշճետին մարդր կաթոզ է իր ճամար մի բան անել, կարող է Հաց վաստակել իր ճամար իայն նա՛ ոչինչչի կարող: Այդ միտքը կարծես առաչին անգամ արթնացավ նրանում: Առաջ էլ պատաճել էր նրան մտածել ապադայի մասին ու այլնայլ Հնռանկարներ պատկերելիրքն, բայց դրանք միշտ ձրի բավարարման Հեռանկարներ էին ն երբեք` աշխատանքիձեռանկարներ:եվ ճետ

--

'

յ

՛

-

--

աճա

այժմ

նա

պետք է ճատուցի այն Հափշտակության,այն վմայլանքիճամար, որի մեջ անչեւ խորասուզվեցիր անֆրալը Հատուցումըդառն էր, որն արտաճայտվումէր ժեկ սոսկալիբառով՝ կուտի՛:

ժամի տասի մոտ էր, որ անտառիձանից Առավության հինացդոլովլլովյան սպիտակզանգակատունը: -.

87.

Վլադի դեմքի գունատվեց,ձեռները դո Ստեպան ժիրիչի

պացին,նա ֆանեցգլխարկն

խաչակնքել: Հիշեց ավետա« թանի վերադարձողանառակորդու մասին, բայք Ֆա անմիջապեսճասկացավ,որ իր նկատմամբնման Հիշոչ դությունները լոկ միայն գայլքակղությունեն Հանդիսանում: Հայացքովորոնեց ճանաձլա վերյապես խճի կողքին սնկվաժ սաշմանային օլունը ն Հայտնվեց գոլովլլովյան Հողի վրալ այն ատելի Հողի վրա, որը ծնեց նրան ատելի, սնուցեց ատեչի. բաց Թողեց աշխարձիչորս կողմը ատելի, ն ալժմ կրկին որպքս ատէլի նոիից կր զիիկն է ընդունում: Արեն արդեն բարձրացելէր ն անխնախանձում էր գոլօվլլովյան անսպառ դաչանրը: Բայց Ստքայան Վլադիժիրիչն ավելի ու ավելի էր գունատվում ն զգու էր, որ օկռում է ջճրմել: նա Հասավ Վերջապես ե այդտեղ կորոչ գերեզմանատանը, «բ (28ց նրան վերջնականապես Տիրականկալվաժատունը ձառերի միչից այնպէս խաղազէր նայում, որ կարծես ոչ մի առանձինբան տեղի լէր ունենում այնտեղ, բայց նրա վրա կալվաժատան տեսքըՄեդուղայի ազդեցությունն ունքգլխի զավ: Այնտեղնրան գագաղ էր պատկերանում: Դագա՛ղ, դաու

աղակը տուն

)

ու

ՎԱ Քրբջաց: Հը՞, «փրելիս, ընկա՞ր վճուկի ճանկը,-- բացականչեց հա, մինչն ՍտեպանՎլադիմիրիչը ճամբուրում էի նրա ձեռ Քրի Հետո աքաղաղի պես կանչեց, կրկին Քրքջաց մի բանի անզամ կրկեեց՝ «կուտի', կուտի՛, կուտի»: «կուտի»յ-- արձագանքիպես կրկնվեց ն ՍտեպանՎլաղիչի

--

օւ

'

միերիչի Ճոգում: նրա էնթադրություններն արդարացան: նրան տծղավորեցին առանձին սենյակում այն առանձնատան մեջ, ուր գտերփում ձր ն զրասննյակը: Այդանընրա Համար տնային գոր-

քախանիցսպիտակեղենբերեցին, Ճճայրիկիճին խալան նա անմիջապեսՃագավ' Դամբարանի դոները բացվելին, ենրս առան նրան ու փակվճցին: ֆած

ն

ուղարկեցնրան ճայտենեծլու ըր գալուստն իմանալու կընդունիարդյոբ մամենկանիրն: Տրա ծրակինընրան տեսնելով, ախուվախարեց սկսեց ձվածեղպատրաստել, Գյուղի երեխաները խժբվեցին չուրջչն նայում էին ղարմացածաչքերով. մոտով անը» բարինին՝ նող գյուղացիներըլուռ Հաֆում նհ մի տեսակ ձին գդակենրը Խորճրդավոր նայում կին նրան, մի ինչ-որ ծեր սպասավոր մուռ վազեց կ նույնիսկ Խնդրեց բաիինին՝ ձնոթբ Ճամբո ւբելույԲոլորը ձասկանեում էին, ռր իրենց առայ կանգենլ է ատելին, օիր ծկել է ատելի վայթը,եկել է առմբշտչ են չունի նա այխտեղիըելք, Բացի ոտներնառաջ մեկնաժ՝ դեպի դնրեզմանաթուն: Ռւ բոլորը ե՛ աղճաճարուվիաժաժանակ ն՛

ների նախամուոքում ճանդիպեց բաժանվեց,պաւռվիրելով երիտասարդբարինինմյուս մուտքով առաջնորդել պապենկայի ժոտ: Ծերունին նիրճում էր սպիտակ վերմակովժաձկած անկողնում, գլխին սպիտակթասակ, ամբողչովինսպիտակ, կարծես ժնռել, Տեսնելով նրան, արթնացավ ապուու

գազ", գագա՛ղ,-- կիկնում էր նա ինքն իրեն անգիտակցաբար: ծվ չվոտաճքցուղղակի կալվածատունգնալ, այլ գեաց աղաջ

քաճանայիմոտ

անից նա արդեն այնտեղձր: Արինա Չետրովնանդիմավոնրան ճՃանդիսավոր-խիստ ն շառբ նց ձայացքով չափեր երից-վար, բայց ոչ մի անօգուտ կշտամբանք թույլ չ"վէց իրեն: Եվ օենյակներըենըս չթողեց, այլ այդպես էլ աղախին-

Թըչ

ու

որբը

ու

ռւ

քուլլ

Ժյուի զգացին, օաթսափ: Վերչապես քաշանան ձկավե առար, բառտ է րնղունելութ Ստեպան

տա

«մամձնկանպլատ « Վլագիժիրի չին, Տասբ րո« ոբ

Ն2

.

Ձղմեջ ալարկոտ, աբոնդակ օրնիի շարան, ժեն Ժյուսի հտնից Թավելովժամանակի գորշ, հրախը բաց անդունդը: ԱրինաՊետրովնան նրան չէր բեղունում, ձոր մուտ նույնանս չէին Թողնում, երծք օր անց բուրմիս՞որ Ֆինոդգեյիպատի չը մժամենկայի կողմից նրան ճայտարարեց«կանենադրությունը» որի ճամաձայն ես կստանա ուտելիք ճազուստ ե, զիանիլ բացի, ամսեկան մի ֆունտ Ֆալեր0: Ն լսեց մամեեկայի կամքն միոյն նկատեց, ու

ու

Տեսնո՞ւմ ես պառավին: Հոտ է առել, որ ժուկովը երկօ« մանեթ արժի, իսկ Ֆալերթը՝մեկ ու իննսուն, այստեղ էլ --

կոսլեկասիգնացիայով կորզել է: երեք ուղու է իմ ճաշվին ողոբմություն աղքատի, քՔարոլական զգաստությանհշանները,«բոնք Հրապարակ լ էին եկնլ այն ժաժերին, մինչ նա գյուղամիլյան ճանապար« ճով մուտննում էր Գոլովլյովոյին, կրկին ուր-որ անճայտա ցան: Թճքխաժտությունը կրկին բր իրավունքներիմեջ տավ, հսկ դրան ճՀետնեցն օ«մաժենկայի կանոնադրության»«եո ճարտվելը։Անչույս ն անելանելիապագանյմեկ անդա շո զալով նրա ուղեղում, ռարսուռով պատելով նրան, օրեցօր ավելի ամելի էր պարուրվում ժչուչով ն, վերջապես, բոլոքովին դադարեց գոյություն ունենալ:. Քնմ դուրս էկավ կենսական ռիր իր ցինիկ մերկությամբ,ե Հանդեսեկավ այնչպես անհրես ու լպիրչ, որ ամբողչապես մտա լցրեց բոլոր ժումենրը, ամբողջէությունը: Բայց ի՞նչ դեր կարող է խաչալ ապագայի մասին հղած միտքը, երբ ամբոլչ կյանքի ընքացքե անվերադարձն բոլոր մանրամասնություննքրով ամեեկան

տասը

տա

ու

որոշվաժ է արդեն ԱրինաՊետրովնայի փոքում: օիերով քայլում էր նա ետ ու առաջ իրեն 4ատչ Ամբողջ կացրած սենյակում, ծխամորճըըհրանից բաց չթուլնելով ե

փեչ-որ երգերիկտորներ ծրգելով, ըստ որում ձկեղեցական եղանակներին անսպասելիճաջորդում ձին անպատկառեր գեր ն տակարակըը Երբ զեմսկինշն դտնվում էր գրասհեյաչցում, ապա այցելում էի նրան ու Հաշիվ էր անում Արինա առացած եկամուտները: Գեւրովնայի.

հվ ի՛նլ է անում նա այդչափ փողը,-- զարմանում էր, Հաշվելովմինչն ութռուն Հազար առիգնացիալովյ-. եղբայրներիս,էս գիտծմ, մի մեծ գումարչի ուղարկում, ինքն ապրուժ ( գ4ուժ, Հորս աղը դրաժ է կերակրում:Լոժբարդճ ձ4կնհզենով է գցում: Ուրիշ տեղ չկա, լոմբարդէ զցուժ: դրասհնյակէր գալիս ն ինքը՝ Ֆինոգեյ հպատիԵրբեմն է զանձաժ տուրքերը ճետը, կ այն ժամանակգրասենըսկք անդանի վրա էին դարավում կաղպուկներով հույն այն փողերը, «րոնց տեսքից այնպես փայլում էին Սանպան Վլադիմիրի չր -

աշքերը: Տես,

ինչքա՛ն փող էի նաչ-- Եվ է,--բացականչում բոլորը նրա Ալտի, Ջի լինի, ռր մի կապոըորդուն կոկորդը --

լ

թե'

տայ

Քեզ զինու

առ,

ն

որդիս, դժրախտությանմեջ

ես

ծխախուռի փող.

ենկել,

աշա

Հետո Ցակով-գրագրի Հեր սկտվում էին անվերջանալի ն Փինիզմով (ի զրույցներ այն մասին, թն ինչ միջոցներովմոբ ռիրան»այնպնս փափկացնին, որպեսզի նա Ճոգի տա նրա ճամար: -ծ- Մոոկվայում մի ծանոթ քաղքենի կար,-- պասոմում էր ֆոլովլյովը,-- նա «խոսք» էր իմանում... Փատաճուվ էր, երք մայրը չէր ուզում փող տալ, նա այգ «թռսքնջ էր ասում... Եվ իսկույն մոր ոտ ու ձեռն սկսում էր կուչ գալ մի խոս --

թով, վերջացավ: -.

նշանակումէ, անպայման Հմայուժ էր,-- գլխի էր ըջկ-

նում Ցակով-գրագիրը:

Դք, ինչպես ուզում ես Հասկացիր,բայց պուտ ճշմարռություն է, ռր այդպիսի խոսք» կա. նմանապես ն մի միդ ասում էր` վերցրու, ասում է, մջ կենդանիգորտ, կեռգիչեՔին դիր մրջնանոցը. առավոտյան կողմը մրջլունեերըհուտնեն, կմնա մծնակ ոսկորը. այդ օսկորի վերցրու, ն բանի եւ Քո գրպանումն է, ինչ ամեն մի կնոջից խնդրիր,---

ուզում ծս՝

մի բան թեզ չեն մերժի էդգճենցթեկուզ Հիմա՛ կարելի է անել: Բանն այն է, եղբայրս, ոի առաջ պետք է անհժքի ենԹարկես քեզ: Այդ որ չլիներ... վչուկը "րար կգար իմ առաջ: Ժո ժեր չարունակ այսպիսի խոսակցություններով էին անցկացնում, բայց միջով, այնուամենայնիվ,չէթ վատնվում: Քոլորգեպքնրումկամ պետք էր անձծքիենթարկելիրեն, կամ ճոգին սատանային ծախել: Հետեանքնայն ր լինում, որ ուրիչ ոչինչ չէր ժնում անել, քան «մաժենկայի կանոնադրու» թյամբ» ապրել, լրացենլով այն գլուղապետենրիցռատացաժ կամայական աուրքերով, որոնց բոլորին Մտեպուն Վլւդբմիեիչը Հարկադրել էր իհ օգտին՝ ժխախոտով,թել շաքարով: Երան չափազանցվատ էին կերակրում: Սովորաբար բնրում էին մոի ճաշիմնացորդները, բայց որովճետե ԱրինաԳեւտրովնան ժլատությանաստիճանչափավոր էր, ապա բնական է, որ նրան քիլ բաժին էր մնում: ՍտեպանՎլադիմիրի չինդա առանձնապեստանջում էի, որովճետե այն օիից, երբ գինին ոչ

--

--

ու

պտուլ դարձավ,

Համար արգելված ախորժակըչատ էր նա բացվեր Առավոտիցմինչն երեկո քաղած էր ե միայն մտածում, այն ասին էր Թէ ինչպես կշտանա, Հետկում չբ, հիբ մայրն ճանգատանում էր, վազ էր տալիս խոշանոց,նույնիսկ սպասավորների սենյակն էր մտնում -- կ ամեե «թեղ մի երս

բան որոնում էր: երբեմն նստում էր բաց լունամուտի առաջ հ սպասում, թն ով կանցնի: եթե իրենց գլուղացիներիցէր լիչ նում

անցնողը,ապա կանգնեցնումէր նրան է Հարկէր վերցն այլեւ ձու, պարկանգակ 28ռնս առաջին ձանդիպմանժամանակ Արինա Պետրովնահ կարճառունխոսքերով Ստեպան վլադիմիրիչին պար զարանեցնրա ապրուստի ու կացության չՐեվ ծրագիրը: ԱՀա Քեզ Սոայժմ ապրիրչ-- ասաց նա. անկյուն գրասենյակում.կուտես-կիամես իժ սեղանից,իակ ուրիչ բաչ հում

--

ների ճամար ժե՛ նեղացիր, օիրելիս: Համաղամխորտիկներ կյանքումսչեմ ունեցել, իսկ քեզ ճամարառավել նս չեժ անիւ Ծճա, նղբայրներդկզան, ինչ որոշում որ անեն նրանք իրար մք քո մասին, ծս այեպեսէլ կվարվեժ քեզ Հետ, Ինքս չեմ ուզում մեղք վերցնեմՀոգուս, իսկ ինչպես եծղբայրներդ վըճոնն, այդպես էլ քող լինի: ծվ աճա նա այժմ անչաժբեր սպասում էր եղբայրների ցօլուն: ձատ որում նա ամձնեին չէր մտածում այն մասին, Ք: այղ գալուստն իր ճետադա վիճակիվրա ինչ ազդեցություն կռւնձնա (բառ ծրեույթին,եա որոշել էր, որ այդ մասին մտաՓճլու Հարկ չիա), այլ գուչավուժ էր միայն՝ արդյոք Պավել . ար ծխախոտկբերի՞իր ճամարն ինչքա՞ն կրձրի, «ժուցեն փող տայ-ավելացնում էր եա մաովիւ-- ԳորՓիշկաարլունարբուն չի տա, իսկ Դավելբ-..կասեմ նրան՝ ւք, եզրայի, զինվորինգինու փով... կտա',.. ինչպե՞սկա լ

տ

րելի է,

որ

չոա:

ժամանակն անցնում էր, ենա չէր նկատում այդ: ցարձականգորժություն էր, ոթից եա,

Դա րա

մավլո լե, Համարյաչէր տխրում, ռրովչետե գրագիրը ձթ գնում, իակ նրա ճամարԱմ փետ Պետ չրլէ Թողնում այն իման վրա, որ սենյա

ճեչվում:Միայեերեկոներնէր ժամբ ուքին

րովնան

մոմ

կումում Հետ

ու

տուն

բաց Բատ

առաջ

քայլել

աու

--

ելյ

44...

լուսի

էլ կարելի է: Բայց

նա

շուտով դրան էլ վարժվեց ե նույնիսկ սիրեց խավարըչ տրովճետն խավարի մեյ երնակայություննավելի էր բորբոք, վում ե Հեղու ձր տնում նոն ատելի Մի բան Գոլովլյովուիը: էր Ֆրան անչանհցառագնում՝ օիրտր Հանդիատչէր ե մի եսա'կ առարօրինակբաբախում էր կրծքում, մանավանդ, հիր պառ կում էր քնելու: Երբեմն վեր էր Թոչլուժ անկողնուցշշմաժի անն ու փաղվզում էի սննյակում, ձեռքով կրծքի ձախ կողմը բռնած, «է՛լ, Թե սր սատկեի,-- մտորում էր նտ այդ պաճինո--

Բայց չէ, չեմ սատկի մակայն վուցեն.., Բայց ծրբ մեկ անգամ գրազիրբ խորչրդավոր կերով Դուսոնքղ նրանյ ռի գիշերը հզբայրները եկել են, նա չոկոմայից ցեցվեց ե գույնը գլեց: Հանկարժ նրա մեջ ինչոր երքէհայական բան արքնաքավ՝ ուզում էր չույոռվ տուն վազել, անանիլ,հնչպես են րանք Հագնված, ինչ անկողին էն փել

նրանը ճամար ն արդյոբ նրանք ձլ այնալիսի ննածածրներ՝8 ինչպիսին չնսել էի եա ժի զինվորական գնդավես-ի մոտ. ուզում էր լանլ՝ մամենկայիՀետ նրանք ինչպես են խոոծլու, տեսեծլ՝ ինչեր են մատուցելու նրանը ճային, Մի խոսՔով, ուզում էր մնի ահգամ եւ մառնակից Անել այն կյանքին, որն այնպես Համառորենդեն էր շպրտում նրան իրենից, ընկնել մոր ոռները, ներումն ազնրսել ն ապայ ուրաԽություֆից, թերես, ն պարարտ Հորթի միս ուտել: Տանը դճոես ամեն ինչ լուռ էր, իսկ ետ արդեն վազքց խոչախարիմոտ՝ հ խոճանոց իմացավ ճաշի Համար հնչ 4 պատվիրված՝ «ութ կծրակուրբթարմ կաղամբիցչչի էր փոքրիկ ամահովն կար. տազրված էր ձիեկվա արգանակըտաքացնել. սառը կերակուրբ՝ աղ գրաժ ձուկ էր, կողթին էլ երկու զույգ փոքրիկ տապական՝ ոչխարի միռ ն կողքին ոոլետ, չորս Հատ " ունեն,

մ քաղցրը ւ ա ԱԲ աա, .ծ5ՆՂԻ Երեկվա

ոՀ

արգանակը,ձուկն ոչխարիմիսը ծղբաւյր» սոոծլիի ՀամարէՐ-- ասաց նա խոճարարին-կահդակ, այնպես.եժ կարժումի,ինձ նույնպես չճն Ա եչապնն Հոլ քն հի ձեր մա 17272 ո Ի":" /իմինի մթ /81Ի ոք ու

«-

տա,

դա,

կար-

-

-

ուտում:

Էխ,

՛

բայց

կար ժամանակ, տի նա ձլ կի կացարնձր էի, փղրայր, Մի անգամ հուլնիսկ պորուչիկ

Ուտո՛ւմ

.-

Հետ գրազ եկա, որ միանգամիցտասնճինգկր"Գրեժիկինի տարա: Քայլց դրանից Հետո մի աժբողջ ցար կուտեվյ-- ն

ամիս կտյաթ տեսնել չէի կարողանում: Ի.կ ճիմթ էլի կուտեի՞ք: -ծ. Չի՛ Բայց քն ինչ կա ափսոսալու:կացարըազա շա

տա:

բում է ինքն իր Հայվին։ Կտցարնէլ փողով առաժ չիչ ոչխարն էլ առաժ չի բայց արի տե՞ս: հմանում է վճուկի, որ կոցարը ոչխարից ճամով է,-- գրա ամար էլ չի տա: եճատեցնի, բայց չի տա... հսկ նախամնայի ճամարի՞նչ է ավիրված:

.- կյարգէ պատվիրված, ոռւնը՝սերով տապակած,յուշ "ղածաց.ո. --

Գու գոնե ինձ լուղաճաց

ուղարկեիր... մի բան

արա,

եղբայր: Եծ-Պետըէ մի րան անել:Դութ աճա ինչ արեք, տներթմ: Հետո, երբ ձեր ձղբայբներբնախաճայիկնստեն, գրագրին ուղարկեցեքայստեղ, նա ձեզ ճամաի մի երկու լուղատուց քբերի՝ ծոցը գրած,

Ամբողջառավուռ ՄտեվանՎլադիմիրիչրսպասեց, կգա՞ն արդյոբ եղբայրննեիը,իայց եղբայրներբ չեկան, Վերջապես ժափըտասնմեկիուտ գրագիրըբերեց խոստացածերկու (ո'դաճացըն զեկուցեց,որ հղբայրներնՀենց նոր նախաճաշեցին ն ճետ փակվեցին մամեձնկալի ննջարանում:

ծ...

ուսներն Ճաղզիվձին էր

դալ «է

քարչ

ե

էին ընկել սպիտակ զլխադիրի օրորվում էր այս ու այլն կողմ,

նա սիրում գուլլիու էնդծանքապես

երեխաների աչքում պատկառելի ընկճվածմոր ն ու

դեր խաՀ-

այդ դեպքում Քարչ էր տալիս ուռներն դժվարությամբ պաճանջումեր, որպեսզիաղախինները բոնեն թներից:

մայոպկա-ոխժարն այդպիսի ճանդիսավոր ընդունելությունեձրը ձպիսկուն սական ծիսակատարություն . էթ անվանում, 41."

ժոթֆիրի Վլադիմիրի չը պատրաստակա մու յուն Հայտնել թե. ուռ ամբողչ գիշեր զրուցել սիրելի բարձկամժաժենկալիճետ

ձեոքը քափաճշարեցգ, առհլով:

ոթ

--

Գետցն'ք: Հանգստացե՛քՇա նասչաստիկ: շակցությոն ժամանակ չէ, վա՛զը կխոսնեք,

Հիմա

խո-

Մյուս օրն առավոտյան երկու որգինելն ել գես դիենպադպենկայի ձնոջն Ճամբուրելու, բայց պաղպենկան ձեռքր փովեց: նա պառկել էր անկողնում փակ աչբերով, հ էրբ որդիները ներս մտան, եղավեց. --

Մաքսավորխնքն դատելո՞ւ նջ եկել... Դո՛ւրու փարի-

սեզիներչծ... դո՛ւրոս

ԴորֆիրիՎլադիմիրի Այլնուսժենայնիվ, չը

սենյակիցգուրս

հկավ ճուղված

ու

Հոր

առանձնա

իսկ Պավել արտասվուծ,

Վլադիմիրի չը, որպես «իսկական անզգակուոքո,

էր քչփորում միայն:

մատովքիթն

--

վազ չի նա, սիրելի բարքկամ մա մենք ա՞յս, չավ բացականչեցՊորֆիրի Վլադիմիրիչրա: նեվիլոլմոբ Հրժքին: Մի՞թե այսօր չատ, Բույս «ոռ: Այնպե՛ս Թույլ է, ազեսրե՛սթույլ 4։չ Ամպրողը չի՛ նաւ չԽ--

--

Արինա Գետրովնան որդիներին դիմավորեցՃանդիսավոի,ենկճված, երկուաղզախին բոնել էին նրա թներից, ճերմակ ազերի փնջերը դուրս տակից,գլութն Հակվածէր

«ոթք՝ ծղիսկոպոսուճի, իսկ Պոլկա ն Յուլկա ազախքննթին՝ էպիսկուոսական գավաղզանակիրներ: Քայլըորովճեոն արդն շիչերվա ժամի երկուսն ձր, ուստի ճանդիսյումը անղի ունն. շավ առանց խոսքերի: (ուտ ղարզեր եա ձեոքը ռրդիներին «ամբուրելու, լուո Համբուրեը ու խաչակնքեց նրանը, ն ծիբ

--

--

--

նած

եռ

կաղպրբի՞ս թ

9չ, սիրելիս,

ոչ:

ս.

-

:

եվ. Ածպետձեր կյանքը երբեք առանձ.

ուրախ չի եզել,. թլց.երբմիտք նս անում, որ այսթոե, Պորվաժ միանդամից...Քչմարիտ, նույնիսկ, զարմանում ծ.,...

տհչպե՞ս է, նինչու: --

ւնո

որ

դուք

այդքան ուժ ունեք

այդ

'

Ինչ արաժ, բարեկամս, կկրես, թե որ աստծուն այդ է ճաճելի: Գիտն՞սավետարանում ինչ է ասված՝ կրի-

.. 40.-

վ.

փործությունները

միմյանց բեռրչ-- աճա հ ատոված ինձ բեւտրելէ, «եսզի իմ ընտանիքիենոր կրեմ, Աշինա Չետրովեաննույնիսկ աչքերը կկոցեց, այն

ոք

ց.

ռր-

աս:

տիճան լավ թվաց երան այն, հր ըհլորն ապրում են ամեն ինչ պատրացտ ունենալով, բոլորի Համար ամեն ինչ ժթերէ, ն միալնինքն էչ որ աժրողջօրը տանջվաժ-պատրբաստվաժծ վումէ ու բոլորի ենզություններըկրում: Այո, հարնկամոյ-- ասաց հա բուլեական լռությունից Հետո-դժվար է ինմ ճամար ժերությանա ռրերին, ես ինչ որ կարոզ էի, կուտակել եմ երէխաներիցՀամար,ժամանակն չ ասէլ,-- չո՞րս Հազար Հոգիի է, որ ճՃանգաուանամփ: կատա՞կ Այդպիսիաշագինկալվածքկառավարելիմ տարիքո՛ւմ։ Աժեն րանի չետեիր։ ամենքին Հակիր։ Գնա՛, վա՛ղ տուր։ Թեկուզ Ճծեց մեր այդ բուրմրօտրներն կառավարիչները.դու մի նայիր, որ նա բո աչքերին է մտիկտալիս: Մի աչքով նա թեզ չ նայում, իշկ մյուսով՝ դեպի անտառը: Դրանքիրենք Հենց էե, Դեյ իսկ դու Ք՞ջչկասես,-- ինդչա» Թերաճավատմարդիկ տեց նա ճանկարժ, դիմելով Պավելին։-- Քի՞քղ ես քչփորում: հճձ ի՛նչ որ,կոպտեց Պավելվլագիմբթիչը,եր աշխատանքիամննահոուն ժամանականձճանգոատայյա ծ: » ինչպե՞ս Հայրդ Խ կարձչի է ն խղճածարվել: Ի՛նչ անննք, որ Հայր է: Այնպես է, ինչպես եղել է: Տասըտարի է այդպես է: Դուք միշտ ինձ ճնշում եբ: Ինչո՞ւ պետք է նս քեզ ճեչեժ, բարեկամս, նռ քո մալորն եմ։ Ա, Գոիֆիշանն" ե՛ Խղճաձճարվեց փաղաքշել, բոլորն, ինչ վայել է բարի զավակին, արեց, իակ դու ժորդ էլ չես ուղում մի կարգինմտիկ տաս, շարունակ աչքի տակով կողքանցես նայում, կարծեսԹե քո մայրը չեմ, այլ Քո Սշնամինեփ: Մի' կծիր,ճարի եղիր: ես ի՛նչ եմ... Սպասիր: Մի րոպե սուս կաց: Թող ժայրդ մի խոսք ասիլ ժՀբյո՞ւմ են, պատվիրանում ինչ է ասվաժ` պատվիր ղճայր քո ն զմայր քո ն բարի լից քեզ... Նչանակումէ, դու քեզ Համար«րարիչ չե՞ս ուզում, Պավել լուռ Վչադիժիրիչը էր տարակուսածայքերով մորն էր նայում, -»

ու

-.

ձն: Այնուամննա յնիվ,

.-

--

--

-

ու

-.

--

--

ու

-

նա.

Այ տնտնո՞ւմ ձո, «ուս ես անում-շարունակեց ԱրիՊեռրովնան,-նշանակումէ, ինքղ զզում ես, եր Գան.

'

ցանք ուննս: Բայց տներըքեղ Հեչ Հանդիպմանուրախու» Թյան պատճառով թոլնենք այս խոսակցությունը: Աստված ամեն է, բարեկամս, իսկ եա... Ա՛խ, ինչպես բան տնսնում ես վաղուց ճասկանում ծմ քեզ ամբողջովին: Ա՛խ,երեխաներ, հրճխաներ։ ԿՀիչնք ձեր մորը, երբ գերեզմանում պառկաժ կլինի, կճիչեք, բայց ուշ կլինի արդեն: միջամտեց Պորֆիրի Վլադիմիրի -- մայբի՞կ,չը,-- Թոշե դե՛ջամե: մռքծրբ,Քողե՛ք/ հեք մեռնելու բոաւրեկամայխրատականարԲոլո՛րս տասանեց Արինա Պնտրովեանչ--Ան չեն այս մտքերը, այլ կարձլի է ասել... աստվածային են: Տկարանում եմ եո, երեխաներ, ա՛խ, ինչպեռ Եմ տկաիանում: Մչինչ չի մնացել իմ մեջ առաչվանիը՝ միայն անզորություն ն Հիվանդություն: Նույնիականպիտան էլ նկատել են այդ ն ինձ աղախիննե'րն բանի տեղ չե՞ն գնում: ես մի' խոսք եմ ասում, նրանք` երկուսը: ես ժի՛ խոսք՝ երանը տա՞ սը:Մի բանով եմ միայն կա-

իողանում սպառնալ նրանց` թե ծրիտասարգպարոններին կգանգատվե՛փ:12 հրբերն մեա նն ատում: Թել ժատութնցին,Ճետո նախամաշյ ռրոնը ընթացքում ԱրինաՊետրովնան չարունակ դանդատվում էր ն գթաշարժՀետո նա հրդիներին Հրավիվում բնքն իր վրաչ նախաճաշից րեց իր ննջարանը: երբ դուսբ բանալիով փակվեց, ԱրինաԶետրովնանանՀապաղդարձավ այն գորժին, որի ճամար ճրավիրված էր բն-

տաննկան խորճուրդը:

ծխմարն ախր Հայտնվել է,-- սկսեց նայ ծ-- մսե՞լեեք, մամենկա, լռել հնք,-- արձագանքեցՓորֆիրի Վլադիմիրիչըոչ այն է Հեգնական,ոչ այն է կուշտ կ8բաժ մարդու բարնսրտությամբ: եկել է, կարժձեոթն գորժ է արել, կարծես թե այդպես էլ Հարկավորէր. ինչքան էլ, ասում է, ես քեֆեր եմ արել, ինչքան էլ արլաորելեմ, պառավորո մուտ ինձ Համար միշ մի կոր ճաց կճարվի հսկ ես իմ կլաեբում ինչքա՞ն ատելություն եմ տեսել նրանից: Հենց միայն երա ծաղրածությունեձրից ու բանսարկություններիցինչքա՛ն տառապանք հմ կրնլ: Ինչքա՛նջանք եմ թափել այլն ժամանակ,ոթպեսվինը--

--

տունը առանց այլնայլության տարնկանտանձիգ մադրա Համար հրան մի ճաղզար նեթ էլ փող նետեի՝աղքատության պատճառով: Բայց թե Հաշ մելե՞ք: նստելեմ այատեղլ,ոչ երազումս եմ անսնում, ռչ գործով եփ տեսնում, իսկ նա արդենկարգադրությունարել ե Տասներկու ձազար սհփականձեռներովս եփ Հաշվել, իսկ եա Ձէ

տամ: եվ բոլորը` ապարդյուն թան ծառայության ընդունել ծվ` մտածում տե՛ր Չարչարվելի: լարչարվեցի, վերչապես նա ուղում, ինքն իր մասինճոգս տանել լի աստված, քանի ոբ եժ կյանքս մաշ նս պարտավոր լողլող խմարի Համարի մի՞թե նետեմ նրան, գուցե երբ չծլ։ Արի, մտածում եմ, մի պատաս էր սեփականփողը ձեոքե ընկնի, խելքի գա եվ տվեցի: Ինքս գտա նրա ճամար, ինքս իմ ձեռքով մի կոպեկի էլ Հ1նց առ պես տասներկու Հազար վճարեցիարծաթով։ եվ ի՛նչ, երեք տարի ել չի անյել դրանից Հետո, իսկ եա կրկին կախվել է իմ վզից: երկա՞րպիտի կրեմ ես այդ անարգանքը: Փորֆի'ան աչքերը գցնց առաստաղին հ տրտում օրորեց գլութը, կարժեսքն ասում էր. «Ա՛ -ա՛ աթ, գործեր, գործեր: եՎ ինչո՞ւ եւոք է օիթելիբարեկամ մամծնկային այդպես խաչ անձճանցգատացնել: նսանինբոլորը Հանդիտտյ Հաշտ ե ոչ մամենկանէլ ղաղ, մի այսպիսի բան չէր պատաճի, չէր զայյանա... Ա -ա՞-ա՛խ, գործեր, գործեր»: Քայդ ԱրինաՊետրովնային,ռիսլնս մի կնոջ, որը չի ճան դուրժում,որչպեսղիիր մտքերի ընթացքը որնէ բանով ընդ» Հատվի, Գորֆիշայի շարժումը դուր չեկավ:

.

ու

ԶՉՎ,գու

նայ-սպասիր գլուխդ օրորելյ-- ասսը աոռւռի լսիր: ինչքա՛ն ցավալի էր ինձ Համար իմանալ, որ

--

դո

|

'

-

--

ինձ, շացնե՛ր

եւմ, մամէեկա,այսպես Հանցավոր

այաես, չկարողացա ինձ զապել:Թէ որ ժամանակին իմանայի, չէ որ եւ ինքս կարողէի չնչին գնովտունը ձեոք բերել: կարողացավ անարժան օրդին օգտվել, թող օզովնն արժանավոր ոիդիները: օւ

--

--

նա

ժնողականօրճնությունը կրժած ոսկորի նման ազբակույտն է նետել,ինչպե՞սցավալի էր ինձ Համար զգալ, որ ես, Թող ծույլ տրվի ասել, գիչնրները չեմ քնել, կուշտ չեմ կերել» իսկ նա -- Հաժնցե՛ք։ Ասես թե յուկայից մի ինչ-որ Հիմար բան առավ, ետո էլ չարկավորչեղավ ու լուսամուտից դուրս նետեց: Մնողականօրճնությունը այդպեո, մա: մխ, մամենկա, զա այնպիսի արարմունք է, այն» պիսի արարմունք է,- ուղեց սկսել Գորֆիրի Վլադիժիրի ո» բայց ԱրինաՊետրովնան կրկինընդճատեից նրան: կա՛ց, սպասի՛ր:Երբ ես կճիամայնմ, այլն ժամանակ էլ դու քո կարծիքըկասես: եվ գոնե նա, սրիկան,հնախազգու»

աճուրդով ուք ճաղարով է բաց թողել: Իսկ գլխավորը, մամենկա, որ հտ ծնողականշրՀնության Հետ է այդպես վարվել,-- շտապեց արադ ասել Պորֆիբի Վլագիժիրիչը,կարես վախենալով,որ մամենկաննորից կրնդճատիիրեն: Իմ փողերը: Դա էլ, բարնկամս, նմանապես ն դա սիիելիս, պաւուս ճական փուլերչեն, հս դքանք պարծրով չեմ վաստակել, այլ ողնաշարովու թրտինքով: ես բնչպծ"ս եժ Հարստության Հասել: Զեր Հայրիկի Հետ ամուսնանալիսնա ռւներ-չուներ միայն Գոլովլյովոն էր՝ ճարլուրմեկ ճոգի, Ճեոտվոր տեղերում էլ որտեղ քսան, որոն երեսուն ճարվուր ճիսուն ճողի Հավաբվեց: հոկ հս ինքս ամենեին ոչինչ չուննի: Եվ աճա, այդպիսի ժիչոցներ ունենալով, ինչպիսի՛ ատազինկալվաժք նեմ դարձրել: Զորս ազար Հոգի լէ՛ ռր ճետս այդքանը թաքցնել լես կարող: կուղենայի գերեզման տանել, բայց չի լինի: է՞նչ հս կարժում, 4Ճն՞շտեմ ձեռք ընրել ես այդ չհիս Հազար ձողին: Ոչ, սիրելի բարձկամաչայեդժվար որ պատածում էր, գիշերները» ե՞ս դժվար, այնպե՞ս ձեի քնում, շարունակ միտք էի անում, քն ինչպես գործն այնպես խելացի ձնով տանեմ, որ ոչ ոք այդ մասին Ճոտ անչ դամ կառնի, մինչհ ժամանակը դաչ եվ որպեսզի ոչ ոք չխլի, նս չնմ որ ավելորդ կոպեկ չձախսվի։ եվ բնչե՛ր տանք, ռր ե՛ ու կ՛ ն' ճաշակել՝ անձրե ձյուն, Հալձլոցըչ սառնամանիք,-ամեն ենչ ճայակել եմ, Վերջին ժամանակեերնէ միայն, ռր հս տարանտասովեմ ճանապարճգնում, իսկ առաջվա ժա մանակ գյուղական սայլ էի լծել տալիս, վրան կիրիտկատ էրն ն Էս դրխկ-ճՃա-ղըխկ կապում, մի ջութտ ձի էին լժում բարչ էյ գալիս Մոսկվա:Գիում էմ ու շարունակմիտք եմ անում՝ ձնի Թե մեկնումեկը կալվածքըխլի իմ ձնոքից: չասնուժ էի Մոսկվա,կանգ էի առնում Ռոգոժսկու վրա նղած իջխանում,---

ու

--

որ

տոկոս շաճ կբերի: Գուցե նս

|

--

ո

Սալտիկով--Շչեղոին

40.-

ու կեղայ--ամե՛ն ինչ կիծլ էմ ձայ բարե» գարշատոտություն

Հատաճում կամեծրա:

ոլես, որին ծանոթ, բայց ծքիբեքձանձրույթ չպատճառած Հեքիաթ եՆպատմում: Ինկ դուք, երեի, կարժում եքյձեր մոր Ճարստությու» նր ձրի է ձեռք բերվել,-- շարունակեց Արինա Պեոտրովնան,-Ո՛չ, սարեկամներու Ձրի նույնիակ բշոխկ չի բուսնում ըթինս հսկ առաչին գնումից Հետռ վեց ամիս էս տենդով պառկեցի: Աո «իի դատեցեք, Թն բոլոր այդ, կարելի Լ ասելչ

էր, քսան կոպեկ խնայում Լի կառքի

Թոգոժսկուց մինչն Սոլյանկաուռքով էր գնում: ԴոնաՀ պանեձրնանզամ զարմանում էին. ղու, ասում էին, չաճել տիրոււի նս, միջոցներիտծր ես, բայց այդչափ նեղություն ձս տալիսքեղ: Իսկես շարունակլուո եմ մնում ն Համբերում տավ.

--

Ունեցածսփողն էլ սկզբի ժամանակընդամենը երեւուն Հազար էի ասիգնացիայով -- ձեր Ճայրիկի ուննեցաժկոորնեբը՝մինչե Հարյուր ձոգի՝ծախեցիու այդ փողով,-- կատակէ առել,-- ուզեցի ճազար ճոգի առնել: Իվերյան տաճարոււ մաղթանը անել տվելի եւ գնացի Սոլյանկա՝բախտսփորձեչ կարծեստեսավաստտվաժամայթը լու՛ ԵՀէ՛2չ կասեք: իժ գառն Ու արտասուքները կալվածքը ինձ թողեց. ի՛նչ Հրաշք -քան, ճենց որ եց, բաբ պետական պարտքից, երեսուն ճազար տվեցի, կարծես ամբողջ աճուրդը վնրջակավ Առաջն աղմուն էին ժանում, ն՛ բորբոքվում էին, բայը այդ ժամանակ էմ

տառա

:

ստ

նույնիսկ դազարձցին ավելացնել ու Հանկարծ այնպիսի՞ լռություն տիրնը չորս կողմե: Վեր կացավ նծրկայացուցի չը, չնորչավորումէ ինձ, իսկ Ք. ոչինչ չեմ Հասկանում: Փաստարանն այնտեղհվան նիկոլայիչնէր, մոտեցավ ինձ Շր. եմ, ասում է, տիրուճիո: Իսկ ես ինչպես փայՖորճավորում տի սյուն լինեմ կանգնած:եվ ինչբա՛ն մեժ է աստծու ողորմությունը: հմ այպես ցնորված ժամանակթն որ ժեկնու» մեկը կատակիՀամար Հանկարծձայն տար՝ «երհսունճինգ Հազարծմ տալիսյ-- հս անպայման, բախելքսկորցրած, ռասուն կտայի:նայք որտեղի՞ցէի տալու, ԱրինաՊետրովնան չատ անգաժ էր պատմել երեխանե բին կալվածջնքրի գնման ասպարեզումիր առային քայլերի Քոց դայ բստ երնուլթին,մինչն օրս էլ չէր կորըՐ Լ հրանց այքում նորության Հետաքրքրությունը, Գոր. ֆիրի Վչադիմիրիչը լռում էր մամենկա ին մերթ Ո. ժ Գպտալոր: մծրթ ճառաչելով, աչքե մերի մ ութը, Ն Ժրք

-

.

գործն գամայն անապասելի: Պորֆիրհ Վլադիմիրիչն զգաց, որ իր փողոցում ճարոա-չ նիքն որպես «վսվեց,գեղգելանքի ծարը բացել: Բայց իշ«կականարյունարբու, ու

նա

գործին ուլվակի լմուռնցավ, աղ

կողմեակի ե կողմեակի ճանզամանընն ճանֆզամանքներիցսկսեց, --

աճա Գա

,

Աո իթ աԿար

նն

մենկա,

ժա

ցաժ

պանքներից ինձ ճամար ինչքան ցավալի է տեսնել, որ իժ քրտինքով վաստակած փողնիը ոչ այո, ոչ այն՝ աղբուչ կույտն են նետվում: Հաջորդեըբուհական լոությումո: ՊեթֆիրիՎլագիժիրի չը ա չբ իր ճանդերձները արատ րայց վախե պատառու ել, նում էր գյուղում կարկատող չգտնվի, Պավել Վլադիմիրի չը» Հենց որ կալվածքննըը գնելու ճեքիաքըչ վերչացավ, է»կույնենեք քոռոժեց ե նրա դեմքը նախկին անտարբերարտացավ: տաճայտությունն Սճա հս զեղ դրա ճամար էլ ճննց կանչել էմ,-կրկին սկանդ Արինա Պետրովեւսն.--իմ ու նրա, այղ չարագզորձի դատր կատարեք: փութ ինչպես առնեք,այնպես էլ կլինի: Նրան կդատապարտնք՝նա մեղավոր կլինի, ինձ կգատապարտեք՝ Ք մեղավորկլինեմ, Միայնքէ նս Թույլ չեմ տայ ռր չարաինձ վիրավորանքպատճառի,-- ավելացրեց նա միանՓետո

այն

դու

երկու

ու

խուռվ՝

ւում

նա

ոկ

առայ

հաց

ՈՊ

արհց ծրեխայի

.

ա ոա ւ"

եիրե

Նովել Փերեք, տադ ԳԱՎ Ժնողներին,. նորին,ուրորվուրորնն ՄՏԱ

-

երեխաների պարտավոմ. ՀնաԱԲ

Ֆո ցու

մեե

" բին, խնամել նրանց ծնրությունը,-- աճա բոլորը: ինչ ասել է նրծխաներ, սիրելի մամենկա։ Երեխաները՝գրանք սիրող փակնձրնն, որոնց ամեն ինչը, օկսած ճենց իրննցից ե վերֆացրած Հետին ցնցոտիով, որ Հագել նն նրանք, ամեն ինչ ծնողենրինէ պատկանում: Ուստի ծնողենբը կարող են դատել

աժ աաա խոնարձելով՝ ո Ի,աաա Ի ԷՊավել Հատնությանը, Վլադիմիաար

որոնց միյով անցել ա բել նույնիակ մեժ մ աչքերը

,

--8Է--

փե, իսկ դո՞ւ ինչպեսյ-- դարձավՉավելՎլադիմիրիին Արինա Պետրովնան ի՞նձ ինչ Մի՞թեդուք կլսեք ինձ,-- ասաց Պավել Վրադիժիրիչնասես երազի միջից, բայց ապա անսպասելի ջայություն առավ ն շարունակեք.-- ճայտնի է, ժեղավոր է... մաս-մաս անել... սանդում ծեժել... սկղրիը տայտնքէ... ինձ ինչ. Փեթինթալով այդ անկապխոսքերը, նա դադարեց ե բաց բնրանովնացեցմորը, ասծո ինքն էլ չէր Հավատումիր ականչ«

ձրեխաներին,իսկ երեխաները ծնողներին՝երբեք: երեխանե» Բ պարտականություն է պատվել, այլ ոչ դատել: Դուք ասում եք՝ դատեցեքինձ ու նրան) Դա մծծաճոգություն է, սփրելիմամձնկա, ճոլյլաա-կատ-ա՞պէ: Քայց կարո՞ղենք ար դյոք մծնջ, առանց սարստվ զգալու, նույնիսկմտածելայդ մասին,մենք, ոբ ժեված առաչին օրվանից բարերուրվա ենք 41ր կողմիցգլխից մինչն ոտք: Կամքըձերն է, բայց դա սըր» բապզժություն կլինի, այլ ոչ Թե դատ: Դա այնպիսի՛ սրբաչ կլինի, այնպիսի, որբապղծություն... պղժություն

կա՛ց, Կպասի՛ր։Քծ

-.

ներին

ես

ասում

չնս կարող ինձ դա դեպքում արդարոացրիու ինձ, իսկ երան գչատապար-չ ա: ինդճատեցնրան Արինա Պետրովնան, որի ուչագիր լսեց, բայց ամենեինչէր կարողանում գուշակել, Ձե բնչ --

տել,

որ

այկ արարո արն աաա

որովձեւոն

մեզ» Ո՞վ գիգոպթում,

Սաքանը ո ուլհիսկ,կարելի է ասել: մառ գ. ապծրալոտ, աե բայց րուն Ե առտիճանը,որին է Լ

գուրո --

գուբ

միաիկարո Բ"4 յ" /

ֆար շանակում է, դու

ե

արչ

Ք:

ճրաժարվո՞ւմհս. Ութեժնտւսկիը սիբելի մ ամենկա, ինչանցինքներդ այա գիտեք: փ՛խ, մամճեկա, մամեեկա,ն մեղք չե՞ք Համարուժ

մտածել:Ա՛խ, օ՞խ, ա՛խ: աՔՎոս չ ձեզ որոշել

" /24Ո6:աա 5 ինի, մեչ "

իսկ դուք...

հնթագրում:

ես

ձեզ ասուժ

եվ՝

եղբայր Սոեպանի ա՞խ, ի՛նչ մաքեր ւն

գուք

ընդճառեջ

ես,

Ատյուլրս

՛

ոգե:

աար«բ մ

աժարվո՞ւմ 5թ։ Խմ

ոժկոք, Քվոլ կո» փոոր... վռի'ր վերջապես, ի սեր Քրիստոսի... չար զավակ: (մրշինաՊետրովնան ճասկանումէր, որ հրավունք ուհի ասելու գսրիկա», բայց ի սեր ճանդիպմանուրախության, զըսպեց երեն): 12 քանի որ դուբ ձթաժարվում հր, մնում է որ ես իմ սեփական դատաստանով գատհմ նրան: եվ աճա ինչ է եժ որոշուժը՝ կփորձեմ մի անդամ նույնպես լավություն անել Քր

--

նրան` 4:

Իրան ջովկառույ յետեւ 4 բ. Ա հլոգոդյան

դյո

նրան

ապրի գյուղացիների ողորմությամբ:

կտամ, կձրամայեժ

«ե.

ԹեպետնՊորտֆիրի Վլադիմիրիչըձրաժարվեքձղրորըդաչ բայց մամենկալի ժեժաճոգությունըայնպես զարմացրեց նրան, որ նա ոչ մի կերպ չկարողացավթաջցնել

փեչ-

բախտը, թող

եք

եփ

եռ,

քի

Աաության ԱԱԱՐՈՅՑ աղայտ ԱԼ հղբայբ Ժանի նա,

առոբ

տնսնում

չը:

Ան

եո

ճնտու«-

ինկամս: եղղչաս Հետո բայց ուշ կլինի: ես ի՛նչ, ծս ոչի՞նչ... ես աղում եվ՝ ինչպես ուղում եք. Այստեղ ինչ... անպատկառություն կա,-- տեղի տվել Պավել Վլադիմիրի Հետո, բարեկամս, Հխոռ քեզ ճետ կխոսննք: Դու կարհաչ ռր սպա կաուրեփն ժում ք" ծախիցգալ չի կարելիչ ինի է, սիրելիս, ա՛խ, ինչպե՛ս է: Այդպես,ուրեմն, կարծլի

մեջ մելաելկ որոնր ննադատել: Եթե

ձն

նետ՝

--

վարվել

դեպքում անգամժենք չննք Հանդգնի տրանյալ,

քեզ

ես ուղում գնալ... ա՞խ, կայի ճանապարճով չսխալվեց,

--

մի

սիրելիս,

նրան Արինա Պետրովնանչ-- Դու,

նենգությունէ նստել Դորֆիշչա արյունարբուի գլխում: 02, սիրելի մամենկա,ա՛յղ էլ չեմ կարոզ: կամ, լավ է ասել, չեմ Համարձակվում էն չունեմ իրավունք: Ոչ արդա թացնել, ոչ դատապարտելյ--առձասարակ դատել լեմ կաբող: Դուք մայր եջ, ձեզ է միայն Հարոնի, ինչպես մեզ «ետ, ձր երեխանների ճետ. Արժանի ձենքեղել՝ կվարննք՝ կպատժքք:Մեր գործն է Հնա-

զանդվել

Դե,

--

այդ

տնլուց.

իմ .

9.

նրանիցայն վտանգավոր Փետնանքների, հիոնց առիթ կարող ձր ճանդիսանալնոր արտաճայտվաժ պատժաչափը:

--զԱ՞խչ ա՛խ, դու այն ժամանակպետք է ախ անեիրջ ճարկ էր: Այժմ գու պատիասա, ես ամեն ինչ ժորդ գլխին փարգել, բայց ճենց որ քանը զոխծին է Հասնում՝ այդ ժամաձավ դու չկաս: Սակայնբանը Սզթին չի վերաբերում, թուքը, Քրնի, եռ Հիմա էլ կարող եմ երանից վերցնել: Պապենկան, զե ճո ճիմա չմեռավ, իոկ մինչ այդ տխմարիննույեպես ուտ էլԽմել է ճարկավոր:Ձի տա թութը, կարելի է ե շեմքը ցույց

Մա՞ժենկաչ-եայ-- դուք ավելի քան մեբացականչեց ժաճոգիծք: Դուք եսնում եք ձեր առաջ մի արարք... ամենա» սե արարք... ն Հանկարժամեն «Պոր, էնչ մոռացված է, ամէն քեչ նծրվա՞ժ:Հոյլա-ավա-ա՞պէ: Բայց ներեցեքինձ... վաԽմնում էմ նմ, ազավնյակս,էզ Համար: Ինչաե«կուզեք դա-

րո

--

անցեք ինձ,

բայց ձեր տեղը... էա այդպես չէի վարվիչ Այդ ինչո՞ւ, Սգիտեմ... Գուցծ իմ 4ճջ չկա այղ ժեժածոգություեբ.... այչ այսպես ասած, փայրական Բայց զգացմունքը... 808 այնպես լինի, որ եղրայթՍտնպանը, բրեն Հատուկփչապաժությամբ ձեր այց ծրկրոթդժնօողական օրձեռւթյանԳետ էլ ճիշտ այնպես վարվի, ինչպես առաչինի՞: Պարզվեց սակայն, որ այգ Արինա Պետ. ծեքաղրությունը թովնան արդեն նենատի էր ունեցել,բայց միաժամանակ գոյություն ուներ նահ մեկ այ գաղտնի միտք, որը ն Հարկղավ

նրան՝ սպասիր պապենկայիմաճվան: Չէ, նս այնաւամեհայնիվ ուզում եժ փմանալ, բեզ ինչու դութ չի զալիս, որ նռ ուզում եմ վոլոդողյան գլուղակը: երուն մտալմ վատնի հա, աղավեյակս: Տունը վատնեց, գլուղն էլ

--

տալ

.-

ալժմ

-ծ-

արտաճա լտծլ: Վոլօգոդյան կալվածքնախր

պապենկալիննէ, Հայբական է,-- ծոր տվեցԱրինա Չետրովնան ատամներիարան-չ Քիջ,-- վազ Թե ուշ Հարկկլինի լի պապենկա կալվաժջիցմաս Հանելնրան: .- Հասկահում եմ իս այդ,«բելի բարձկամ մամենկա: իսկ թե որ ճասկահուժէո, նշանակումէ, Հասկանում ես ն այն,որ յուղը

մանակպետք

Կապ

ՖրանիցՊարտափոաազիր Վերջնքիք,որ կայվածթից բաժին ենկարի է

Աի, 18գ զալվր լ

է

ու

զաց

8՛նչ խալ, Փ՛Նչ սխալ: --84...

կխում

մա

մծձեկաւ

քեզ՝ շեմքից ներս չեմ թունի: ե՛նչ ես կոզկցան դրել,-- լե'՛ժ Թողնի։ Արինա Պետրովնանլռեց ն ճայացքը ճառեց լուսա մուտին: Նա ինքե անոթոչ կծրպով ճասկանում էր, օր վելոգոչԴրան գյուզակը միայն ժամանակավորապես է ազատելու իրեն «ածլիից», որ նա վերջ ի վերջո այն էլ է վատնելու կրկին է իր մուռ ն որ, որչլես գալու եա չի կարողմերժելերակ մայոչ անկյուն տալ բայց այն միտքը, որ իր ատելին ընդմիշտ իր չետ է ժնալու, ոբ նա, նույնիսկ գրասննլակում փակվաժ, ուրվականի պես ամեն ակնթարթ Ճեւտուսպնդելու է իբ հինա միտքն այն աստիճան ճեշում էր նրան, կայությունը,---այդ որ նա ակամայից ս.ժրով) մարմեով պնցվում էր: Սր մի գեպցումյ-- բազսկան89 նա վերջապես, բը» ոոմնյքըսեղանինԽի ծլով վեր թոչնլով ճավպկաթքոռից է ձմ

ու

ու

Ժա-

չունի: ի՛նչարժ, գլխի ձրնկա: էլն ժամանումը ֆա րախությունիը քեչ Թուղթ մատոթաքթեր: հով Դուք ձերճարության

--

:

"

տունը գնում Վիք,-- ալն

--

չաղակի պես «կգաջ

8յ կ եմ ապանում, սիրելք մամքնկա, Մեժ տատը արմտիք գուք այն ժամանակ ձեր բարության չեռրճիվ: Գետք է այն

մամանակ, հրբ զութ

Իսկ Թե ռր վանի, թող ինքն իր վրա բարկանա: Չլ՞ որ եա այն ժամանակ ձեզ մոտ է գալում Է, չէ, կներես, Շեժքից էլ ենրս չեժ Թողեի։ Ոչ քե ճաք, չուր էլ լեմ տա ատելիրն։ եզ գթա Գամար մարդիկ ինձ չեն մեղադրի, աստված էլ լի պատմ Հատեցե՞ք, ծունհը կայփոմքը կերավ... Ես նրա ճռ՞րոն եմ, հնչ է, որ ամկերավ, բող)չ կլսանթքումս ժենալ երա ճամար այխատեմ։ 0չ՞ որ նս ուրիչ ենխանքի էլ ունեմ, -- Քայը ն այնպես նա ձեզ վու կզա: Ախր նա ըպիրչ է, -Ը-

--

վոլոգոգյան նրան ստավով, կարհլի4 պարտավորադիր վերցնել նրանից, ոթ "նա պապձնկա յից բամանված է ն զո« է ամն ենչից:

զվաոնի։

աղավնյակ

--

-

--

ա

որ

չնորձլվ...

-

,

ու

.-

մ9

-

Իսկ Գորֆիրի Վլազիմիրիչընայում էր ռիինլք բարեկաժ մամեեկա յին ն տրտում օրորում էր գլութբ: Քայց դուք, մամծնկա, զայրանում եք,-- վերջապեը արտասանեցնա այնպիսի գորովալից ձայնով, առես պաչ բաստվում էր վամենկալիփորը խտուտ մուժլ: հոր քո կարծիքովպա՞րպիտիգաժ եռ, ինչ է: Ա-պա՞խ։ հսկ ավետարանում վի՞նչէ ասված ձաւ, բնրության մասին Հաժբերությամբ, ասված է, չազեցեք Հողինձերս Համբերությաժբ ազե հնի Դուքկարծում էք: ասավաժ չի՞ տեսնում, Ոչ նա ամեն ինչ տեսնում է, սիբելի բարձկափմամճնկայՄենք գուցեն չենք կասկածում ոչինէ, նստել նենքաճա՝ հ' այսպես էնք զգում, ե' այնպես ծեք չա» փում,-- իոկ նա այնտեղարդեն որոշել է՝ արի ես փորձու Թյուն ուղարկերմափենկայիե Ա.ա.ա՞չ իսկ ես կարծում էի, սբ դութ խոճնմ եք:

Փաչճելչենք մենք: Երկուսս էլ եր մեռանք, նրա դրությունն է՞նչ է լինելու այն ժամանակ: Մամենկա, բայը մի՞թե դուք մեզ վիա, ձեր նրեխաՀ նճրի վրա վատաձչեք: Մի՞թե դուք մեզ այդպիսի դաստիա բակություն էք տվել հվ Պորֆիրի Վլադիմերիչընրան նայնց այն խոիճրղավոր ճայացքներիցմեկով, որոնք միշտ մորը շփոթություն

--

--

--

-.

ձին պատճառում: « 0 է դրում»,-- արձագանքեցերա Հոգում: Է հս, մամձնկա,աղքատինառավ մեժ ուրախությամբ կօգնես Հարուռաին 27 Քրիստոսըերա ճետ: շճարուաոն ինքն էլ չատ ուհի: հսկ աղքատը գիտե՞ք Բրիաոոսն հնչ է ասել աղբատի մասին, -

«ո»

.-

--

Պոշֆիրի վՎլադիմիրիչը վեր կացավ ե Համբուրեց մոր

ձեռքը:՛

Քաց ԱրինաՊետրովնան լավ ճասկացավ,որ Չորֆիշկա-արյունարբուն միայնմաճվանօղ է գցում, ուստին վերջ» ծականապես բարկացավ: եռ Սաղրածո՞ւ ուզում գու ինձ դարձնել, ինչ է,-- բիզավեցնրա վրալ-- Մայրըգործի մասին է թոռում, իսկ Ֆա Հիժոշությունէ անում: Հարկլկա, որ ղու իմ գլուխը /ուղծս: Ռա, ի՛նչ է քո միտքը: Ուզում ես, ռր նա մնա Գոլով լյոՀ վոլո՞ւմ, մորդ վզի՞ն, Ճիչտ այդպես, մամքնկա,եթե դուք ողորմած լինեք, Բողնելնրան նույե դրությամբ, ինչպես Հիմա է ն ժառան-՝ զության Համար նրանից թուղթպաճանջել: Այդպես...այդպես... գիտեիես, որ

--

ու

դու ալդ խործուր» կտաս, Դե լավ: ռր քո ասաժովեղար Էնդգունենք, ինչքան 4լ անտանելի մնի ինձ Համարատելիին միշտ» իմ կողքին բայց նրեում է, ռր ինձ անսնել, ոչ ոք էի խղճում: Ֆաժելէի՝ Թժ կրծցի, իշկպառավըառավելնա էպետքէ լծից վիչքնգունենք այդզչ ճիմա ռւրիչ բանի Դը

Հրաժար-

պապենկան կենդանի հեք, նա

՞

--

մասին խոսենք: Քանի

ձլ կապրի Գոլովլյովոլում,

Քնչպե՞ս:

այդ թն Մա՛մենկա, Բարեկամս, Սն ճե Թե

պիտակձե,

բայը

սն

ենչ ժաոքեր

մտածել ձր' Հարկավոր

նաւ

մտոժում՝

վոյում ապրի,-- վերջապես ասաց նայ-ԽճճեցիրԻն Սկաեցիր նրանից, թե՝ ինչպես ձեղ, մամնեկա, ճաճելի կլինկւ Ի«կ

-

սովից չի ժեռնի, հսկՀետո

տվեք ինձ եղբորս երկու ֆունտ ժի-

խեղդրեց

--

--

ու

նվիրեմ,--

Արինա Պետրովնան չպատասխանեց,նայում էր նրան «Մի՞թէ իրոբ նտ այնալիսիարյունարբուն է, որ Հարազատծղխորըփողոց կշպրտիչ: Արա ինչպես գիտնա: Գոլովլյովոլում, Թոզ Գոլովլյո-

--

նս

Մամենկա,թույլ

խախուռ

.

Հերչը, այնուամենակեխվ,Հարկաղրնցիրինձ քո զուռնայով պար գալ: Սակայնինձ լոր: Ատքլիէ նա բնձ, ամբողջ կյանՓումս նա ինձ խայտառակ է արել ու պատուճաս է դարձել կ վերջն էլ իմ ծնողական օրճնությունը Փաղիեց, բայց ն այնպծս, նթե դու երան տանից դութ անես կաժ ստիպես որ ծառա դառնայ» չե՛ս ստանա գու իժ օրձնությունը: Քճ՛ս ստանաչ լէ օ ստանա: ԳնացեքՀիմա երկուոդ էլ երտ մոտչ երեր աչքը լուր դարձավ ձեզ ուղասելո: գնացին, թոկ Արինա Պետրովնանկանգն Ռրդիները ց լուսամուտի աղաչ ն ձնանձլ, ծեն նրանք, առանց միմյանց խոսք ատելու, գլխավոր բակով դեպի գրասենյակն անցան: Պորֆիշանանըեգճատճանում էր գլխարկն ու խաչ ձակեքում էր՝ մերթ Հեռվում սպիտակին տվող եհկեղնքոռ «ոն.

կոնսնեձնք,դրա ճամար նույնիսկ փոզ ուներ), թայը ռ.նձ4նազոճ կերպովզապում էր իրեն, կարֆես զանծլու, որ փ«կական ժամանակը»դեռ չի Հառել: մյժմ նա աժեն բուվծ գրառվաժ էր, որովճետե ժիր ն անձանգիամոմասնակգություն ուններ ք լո: ժ է եր, Գործողությանը, լ: 1 անչաճախեգին ուրախա "Վ տխթելով գոլովլյովրոն չժուծության Հաջողությունեոր ե անճաջհղությունն ղ ԶԻ թուլ րա յ եբ ի Համար:։ Ին չ-որ բունն ե ոցզնո բոմբ նա, միայն խալաթով, առանց գլխարկի, գրասննլակիկ գաղ տագողի մուտննում էր նկուղներին, մորից թաքնվելչվ ժառքիի ն գլխավոր բակը Խճողած ամեն տնսակ խորդանովեիիիհոնը (էրինա Պետրովնան,Քեղհտ շատ անգամ էր ննա: ծլ երուն

կողմի, մերթ մատուռի, մերթ փայտն սլան, որի վրա փղի է, կախած ողորմության Համարչ Պավլուչան,կաս. երնուլՔին, Հայացքը չէր կարողանումկարել իր նոր կոչիկներից,» որոնց ծայրերին արեր շողերն էին պլպլում: Եվ ո՛ւմ ձամար եմ կուտակել: Գիշերներնանքուն եմ ել Համ ասցվացթել,, է եմ կերձլ... ո՛ւ ւմ ամար,-պոռթկաց դ

նե

--

րի-

եարովնայի կրծքից

եա

Յոր

ԲոԾ

եղրայըները մեկնեցին. գոլովլրովյանկալվածքըօատաիեվեց: Արինա Գետրովեաւն կրկնապասկաժ եռանդովձեռք զարԱ:9 րեղչառպած տնտնսականվորժերին, Խռճանոյումլուց խոչարարականդանակենրիթխկքխկոյը, բալ դրա փոխաբեն կրկնապատկվեց աշխատանքի գրասենյակում, ամբարներում, սպա ճեսոներում, նկուղենրում ն այլե: Շտեմարանող ամառի վախնանին էր մուռքնում. ծփվում էր, ազվում էր,

ուղ

Հ ուռաժ

ժ

լի յին

ելու պատճառով: Ամռան

,

'

ու

առար '

այս,

էր նոր

:

ալե

առիկը

դեն

գրությանը, ժամանակ

ժամանակնա անվուսպ

բանել», «Հարբնցողություն Խորտոմ գեգճանրապնա «անձերը Թողել» (նա, ինչպես առ

ուզում

էր «կոնժա

անել»

բաց

ՀՅ.

եստ

քնում:

սայլ

ազարիկոն րնեբե-

առանց ագարիկոնիձեք մնալու: Շեորճակալություն,չնորՀակալություն դուբրովինցիներին կնցցեն դուբրովինցիները,

նրանց մուռենալ չէր լիվերջին ամրողջ այդ

Վլագիմիրիչը զարմանալի կերպովընաձլացավ

գու Դոր

երկու Դուրրովինոյից Այսօր

--

ՓՐզցին։ կամ.

-ծ-

կար է լճակում Այսօր մայրա ժաժան գադրել որսալ յ--

ի, Աաաաաա»աչինի ,, ո, սակայն ԱԱ : ո տարի ավ գարունբ չեչոտ վրաներըհայեր լանոզագան վարուն կե.

"

դեռ լավ են, միայն երեսից ք կարծե դ8 վնաս չունի, Թող սպասավորներն

Խժրւ.

նա

Ցին. ինչ ազարիկոն, հլրայր,-ճիացոմնքով Հաղորդում էր նա գրագրինւ-- հոկ մենք արդննվարձում էինք, որ ձմեոն

ն

Վարթմեգեճըը Կարէ Հեամայելով մերը մեր ա. ե բրոովեան, դեել Ստեպան

Հետե.

թախարաց էր

Հատկացվում էր սպասավորներին,

աա

բայց,

պուլիննձր, տակառիկեեր Բերում, ազաոնծը, Ն ՔԼՈՐԸ Վճրջապես լկուղների Կագագորվում պաճնոտներիանդունդներում։ Մեծ

մժերքներթ տեսակավորվում էին հ այե ժառը, ռր անչճուսալի չը,

-

տայուչ

փում էր, հնչպնս դատարկվում էին սայլերը, փալվաժաոնից չին ինչպէս ան ազճայտանում

պաշնատներ

նեու

ն

բել

կողմից ձմռան պաշար էր թերվուժ, բոլոր կալվածքներից սայլերով բերում էին կանանց չորացրաժ սունկ, ճատապաուղներ,ձու, բանջաբնառտուրքը՝ թեղեն ն ուրիշ բաներ: Այդ բոլորը կշովում էր, ընդունվում էր ք միադվում նախկինտարինկրի պաշարին: զուր լէր, ռր գոԲոկյովյան տիրուճին անիվ եկուղներ, ու ամթարնձը ուեձը. դրանքբոլորը բերնե-ըձրան լիքն էին մեչ քիչ փչացած մթերքներչկային, որոնց

ւթ

ԱՋ Աա Աաաա միտք անելով,նամար ձեռք էր վերքո րնրանից) լմ այնտեղից տենդային անչամբերությամը

քր պատրաստվում,ամեն

դաշայ

"

'

ավելիչ երեք այո

ձ

ծե,

հն, ,

'

չկա, այս

ե

,

ա

/

է

ամ-

մ

Ր

ծրեում

վե՛րջ: է Հծրվա վարունդն ենք ուտելու, իսկ տաթվանը՝ սպասավորնեիին ենք տալու, ուիիչ ոչ ռոքի:

Քայց ընդճանրապեսԱրինա Պետրովնայե տնտեսական Միատքմընրան չէթ բավարարում, -.Ե0.-

-

Ինչքա՞ն բաիիք է Ճոտացրնլ նա, քհղբալր,-"անձա«

ջի'մ: Այսօրկրում էին կրում՝ աղդրաժ միս, ձուկ,վարունգ սպասավորներին տալ, Մբ՞թեգա զործ է: բոլորի կաիդաղդիծց Հաշիվ կա այդ ձնով տնատեհռություն Մր՞թք վարել: Թարմ Հայիվ չկա, իսկ ես ձեոք էլ չի տալիս դրանը, մինչն պաշարին ու

Հին Հոտաժեերը չվերջանանց ԱրինաՊնետրովնալի վստաճությունը՝ Ձե Ստյոպկաչտրխինչ մարից Թուղթ ուզես, առանց դժվախությանստանալ կարելի է, միանգամայնարգարացավ։նա ոչ միայն առանք առարկունյան ստորագրեցմոր ուղարկած բոլոր թղթերը, այլն նույն դիշհի պարծեցավգրագրին. Այսօր ես, եղբայրս, բոլոր թղթերը ստորագրեցի: ՔԲոլորը ճրաժարականքղթեր էին տկլոր եմ Հիմի, Ո՛չ ճրագ, նս ո՛չ կրակ Փիմաոչինչ չունեմ ն Հետագայում չի էլ «պաչ վում: չձւնգատացրի պառավին: Հետ խաղաղ բաժանվեց ն եղրապրների ճիայաժ էր, որ այժմ ծխախոտիմեծ պաշար ունի: նա, իճարկե, չկարողացավ իրեն զսպել, օիպնսզիՊորֆիչայինարլունարբու ն հուդուչկա չլանվանի,բայց այդ արտաճայտությունները միան--

--

--

վամայնաննկատելի խորասուղվելին չշաղակրատանբքի ծճռրձանջի մեյ, որում ոչ ժի կապակցված միտք չէր կարելի որսալ: ե նույՀրաժեշտի ժամանակեղբայրներըառատաձեսնացան նիսկ փող տվեցին, բատ որում Գորֆիրի Վլաղիմիրիլն իր պարգեր ուղեկցեց ճետհյալ խոսքերով,

ԿանթելիՀամար ձեթ առնելու կարիք կլինի կամ կուզննասեկեղեցումմոժ վառել աճա ն փող կա Այդպե՞ս, եղբույի: Ապրիր, եղբայիխաղաղու Հանդարոչ-- ե՛ մաժենկանգոչ կլինի Քեզանից,ն՛ Քէզ ՀամարՀանդիստկրլինի, ե՛ մեեք բոլորս ուրախ զվարթ կլինենք: Ախր մայրիկը բարի է, բարեկամս: հարինբարի է,-- Համաձայնեց ն Ստեպան --

--

ու

վլադի-

--

միրիչը,--հայց

աղը

դրաժ Հոտաժ ժսով է կերակրւմ:

հսկ ո՞վ է մեղավոր:Ո՞վ անարգեց ժնողականօրծ-. նությունը: Ինքդէս Ճանցավոր, ինքգ կալվածքդվատնեցիր:՝ --

հսկէ՛ն: կալվածջ էր՝ կչոր,ամճնաչաչտավետ, ամենասքանչ չելիկալվածքնէրչ նր

Հձիր, ե' տավարի միռ կուտեիր,

--

Թե

որ -

դու

30.

քեղ Համեստ

ու

ավ

պա-

տան: Հձիամալնիր

:

յ

թյամբ՝ է

եվ

ամեե

Հորթի միս, ն սոռւմ կրջ ինչ գու կունենայիր առատու« ե՛

գետնախեձորչհ կաղամբ, ն սիսեո.,. Ճք՞շչոեւ ասում նա, երալը, երե Արինա Գտրովնան լոհր ւյս տրամախոսությունը ճավանորնն չէր կարող չասել «Դն, բլբլացրնց բլբլանըը: Բայց Ստյոպկա-ոխմարը Հենց նրանով էր երջանիկ,որ հրա լճողությունը, այսպես ասած, կողմնակի խոսակցություն չէր պաճում, հուդուշկանկարոզ էր խոսելինչքան ուղում էթ ե միանգամայն վատաճկախողէր լինել, որ եր ոչ մի խոսքը նպատակինչի ճասնումն

Մի խոսքով, Ստեպան Վյադիմիրիչը եղբայրներինքա. նապարձեըրարեկամաբար ե ծակով դգիագրինգոճունակուչ Ռյամբ երկու քսանճեգանոց թղթադրամ ֆույց տվնցչ որ ճրաժեշորց Ճետո ճայտնվեց իր ձեռքում: Հիմի ինձ, եղբայր, երկար ժամանակճերիք կանիյ-նայ-ասաց Ծխախոտմենք ունենք, թել ու շաքարով մենք ապաճով ձեք, դինին էր միայն պակաս,-- որ ուզենանք, գինի էլ կյինիչ Սակայն, աղայժմ դեռ կզուլեմ ինձ. Հեմիժամանակ չկա, նկուղ պետք է վազ տալ: Մի փոքր որ անուշադիրեղարչ իսկույն կթոսնեն։ Քայց վչուկը, հբայր, տեսավ, ինչպեռ ծս ժել անգամսպասավորներիսենյակի պատի տակով ծածուկ մոտննում կիչ կանգնել է լուցամութի առաջ, մտիկ է տալիս ինձ ու երնի մտածում է, Թի եմ-վարունգիցկվերցնեժ,- աճա Թե ինչ: Քայ ՄԱ վերջապեսն Ճոկտնժբերնէ դրսում. անձրեւ ներ տեղացին, փողոցը. մեակվավու անանցանելիղարձավ ՍանպանՎլադիմիրիչըդուրս գալու տել չուներ, որթովճետն թ»տներինպապծեկայիմաշվաժտուֆլիներն Հին, Հագինպապենկայի Հին խալաթը: Առանց տանիցդուրս գալու նստուժ ձր նա լուռամուտի առաջ իը սենյակում ու կրկնակի փեղկերի միչով նայում էր ցեխի Ժեջ Թաղված գյուղական ավոնին, Այնտեղ, աշնանային դժգույն գոլորշիների ժեջ սե կե. ծի պես երեում ձին աճապարող ծիոնց դեռեա Հր մարդիկ, ընկճել ամառային ծանի աշխատանքը:եռուն աշխատանքը 44Ր դադարել,այլ միայն նոր խրադրություն էր աոացել, որի --

ո

`

կախվելէր Հարնաննագլովկագյուղի վրա ե, թվում էր, սպառնում է խեղդել գյուղը: Հիմա էլ նույն բրդոտ դուդձի նման կախված է նույն այն տեղում, իսկ թաթերը տարածել է

փէչ ամառայինցնմուն կրանցներըփոխարինվելէին աջնագոլորչի էին նային անընդվիջվողմքնչաղծրով: Մարագները արձակում մինչե ուշ գիլնը, չղրաների տրտմաձայնչխկոցչ ներբ տարածվում էին ամբողջ շրջակայքում: Կալվածական էին ցորենը, ե զրասծելամարագենիումնույնպես ծեծում Թե մինչն բարքկենդանկարողաւկում խոսում էին, որ ճՃազիվ նան վերջացնելկուտակված աճագինբերթը: Ամձե ինչ մշու-

ինչ ճնշմանմասին էր առում: դրառոննլիթկի դոներն ամառվա պես կրեկի վրա բաց չէին, ն գրասենյակումքար կիսամուշտակներից բարձրացողկապին տվող գոլորշիէր կանգնած: Դժվարէ ասել, թե ինչ տպավորությունէր գորժում Սածպան Վլադիմիրիչի վրա վզլուլական այխատանքալին աշյնան պատկնիըն նույնիսկ գիտակցո՞ւմէր արդյոք նա դրա մեչ ծանի հոուն աշխատանք, որբ շարունակվում էր ցեխի մնջ, անընդճամն է, որ տեղացողանձրեի տակ, բայց ստույգ աշնան զորչ, մշտապեսարտասվողէրկինքը ճնշում էր նրան: Թվում էր նրան, որ այդ երկինքնուղղակիկախվածէ իր գլխին ու օպառհում է խեզդել իրեն երկրի բացված անդունդների ժեջ։ նա ուրիչ գործ չուներ, բացի այն, որ նայում էր լուԱռա սամուտից ն ճետնուժ ժանրորեն շարժվող ամպերին, լույսը վոտվանից, Հազիվ կոր բացվաժ,արդեն ամբողչՀոբիզոնը ծածկվածէր աժպերով. ամպերը կանդնած էին կարչժնս անշարժացած,գյութված. ահցնում էր մի ժամ, երկու ժամ, երեք ժամ, իսկ նրանըդեռ կանդեածչին նույն տեղը ն նույնիսկ ամձնաչելին փոփոխությունչէր նկատվում ոլ նրանց ծրանզնեթում,ոչ ուրվազժերում։ ԱՀա այն ամպը, որ մփլուսծերիցցածր է հ ավելիսն է. առաջ էլ նա նույն պատառուուն ձեր ուներ (ասծռ ֆարաջա ճազած տերտեր լիներ, թեերե այս այն կողմ փոսծ), որ որոշակիաչթի էր ընկնում վերին ամպերիսպիտակավունֆոնի վրա,-- Հիմա էլ, կեսօթին, է նույե ձեր: մջ թեր, պաճպանել ճյվարիտէ, կարճաղել է, Բոյ ձախը այլանդակերկարելէ ն անձրն է տեզում այնտծ1Ի8։ այնպեսէ տեղում, որ նույնիսկ երկեքիմութ ֆոնք վրա է': առավել մութ, Ճա մարյասե շերտ է գժագրվել: ԱՀա ե մէն այ ամպ Ճնռու նրանից. առաջ էլ նա Հսկայական բրդոտ գուղշային, քնկոտ տեսքուներյ,ն

ցած,

'

աճա-աճա

ասես

պեր

ամեն

ն

ամպեր--

Քը' ճաշից նում, շրջա

ուզում է նքրքնեցատկել: Ամպեր,ամայդպես ամբողջ ջրի: ժամր «եգի մուռեր-

Պնտո՝

ունք (երպարանափոխություն է ատնեղի պատր կամաց-կամաց սքողվում է, սքողվում ն վերջապես բոլորովին աներկութանում է, Սկզրթւժամպերն են անչճայտանումն ամեն ինչ ժա ժկվում սն քողով, է անտարրեր Հեոո էն անտադե Հետո կորչում նրանից նագլովկան, խորա ու

է

սուզվում

եկեղեցին, մատուռը, մոտակա գյուղական ավանը, ն այդ խորճիղավոր պենընութացումննրի դործուլությանն ակնդետ ճետնող աչթը միայն կարող է անաչ ղանել ժի քանի օաժէննիվրա գնվող կալվաժատունը: Սբ նյակում արդեն քոլորովին մութ է. գրասենակում դեռես ստաժ են խավարի մնջ, լույս չեն վառում, մնում է միայն Փայել, քայլն, քայլել անվերչ) Հիվանդագինխոնչանքը 21Թայում է մբոքը, ամբոլչ օրզանիզմում, լեայած անգործությանը, առանց որե պատճառի, անտանելի «Հոգնա ժուէ զգացվում. մի միտք է միայն դես ու դեն Սլո, նետվում, ժժում, ճնշում -- կ այդ միտքն է՝ դազավ, դագաղ, այգին, մրզեղենի

|

ՄՀա

այն

ժի՞

արդյոք

դագաղ:

կետերը,ռի

առավուռյան երեում ձին քննի մութ ֆոնի վրա, գյուղական կալատեղերի մոտյ-- նրանց այդ միտջի չի ճնչում, ն նրանք չեն կորչի վճատությանու խոնջության ժանրության տակ. նրանք եթե ուղղակի երկնքի դեմ չեն էլ պայքարում, բայց, ճամենայն դեպս, թպրտում էն, ինչ-որ բան անում ձե, պաշտպանուժքե, ժաժկում հե. Ար-

պալապանծլ ե ձաժկել այն, որի կաղուցման գիչեր ուժասպառ էին լինում նրանք,-- գա նրա նա գիտակցում փտքով լէր անցնում, բայց էր, որ նույնիսկ անանուն այղ կնտերն անչձա մեմա ւռ բարձր են կանգնաժհրծենից, »ր ինքը նույնիսկ Թպրտալ լի կարող, որ ինքը ոչինլ չունի ոչ պաշտպանելու, ոչ ժաժկելում վրտ

ու

-գ9.,

նման

օի

ու

երեկոներընա անց Հր կացնում գրասննյակում, որով-

ճետն '

նում

ԱրինաՊետրովնան առաջվա

նման

երա ճամարչ Մբ քանի անդամ -ծ.9.

ետ

մոմ

բաց

չէր Թող-

բուրմիստրիժիչո-

Խնդրքց: արպեազի

իրեն կոչյմներ է կիշամաբտակ ուդի» ցով ւղ 18, բոյջ պատասխանալու ցավ, ավ որ է նրա ճամար կոշիկեն" չեն պատրատվաժ, Վաժ, իոկ իսկ երբ ցրածրը կբնկենն, պաա վալեն» թ կտան նրան, ն Հաա անա ապա

կանե

ՀԱՆ

լուն պաճե

ն

ձր մռիր,

ոսին 4ու

ցավ նրա

իրադործե եժել

ցիորեն

ադարեը նան

։

ծրադիրը՝ Ար իր

աւոնչ

ճնոռ

Շի լույսը զվվեցրեցնրան, պնսղի մենւմիայն վե մն

ենա

յ

դ մոմծ վառվող մոմծ-

փակվում էր իթ սենյակում որակում, նա ուներ միայն անվախենումէրչ բայց որըՆո

աաա

մի միջու, որից մա դեռ զուսպ ուժով խո ձզում ձր նրան, Այդ միջոցն էր՝ ր խմել ու վողա հալ:լ Մոռանալ նալ խորուն բունկ, անվերադարձ,սուղվելմո ռացության ալիքում /ն աստիճան, որ Հնարա վոր չլինի նույնբակ նրաչ հց դուրս գալ: Սմեն ինչն Լ 22 կողմն էր դրավում` ե՛ «դ ն՛ անցյալիբուռն սովորութմ ներկայիսբոնի անզորա

.-

ծությունը,ե' Հիվան փիսպառնա կաբար գաստվացու

Է

խամ

ւ անք

ԱՅՈ

բէ:

ցավ:

ո

ը

անտանելի

, խեղդողՀազով, չարգելությամբ, սրտի շարունաչ բախումով: ԱՎերջանս նա չգիմա-չ-

հարմ

ոչ

Այսօր, մղբայիտ,գիշերն գիլծրնՀարկավորէ չտոֆի 4 բաստություն տեսեք Ե-- առաց նա ժի ան դամ դիագրին այենձույն զիսի այնով, որը օլ մի լավբան չէր գուշակում: --

պատ

-

լա

Այսօրվա

մրի

շոոֆների

բերն եր ծտեից ճետնողականորեն բերեց

ամբո

դիշնր ճշտորն

Գր

ժաժանակվանիցլռ

դ

ձր: ժամը Հարըում փննին շԲբ

ծ

ս

գրա-

մարդիկ

ո

Ա ե

չէր

եւն

մաճվան «

ՒՅ1.-.

-

,

ում

էր

մրա

զվարճ զվարճալի -

մնվատկանում

էր, գլուխը

տաքանում էր ու լեզուն օկսում անձճասկանալի «մ բանձր մոմռալ, Բացած երեակ ակայու յունը չանում էր ինչանկե որ պատկերնե ընծր սանցժել, ք անկենդան Հթշողություն յունը փորձում է թափան անցել անցյալի 4։ շրջանը ստացվում բղկտվաժ, անիմաուռ, իսկ Ամե: Հիչողո շողությամը էր արձագան զառե, ոչ պայծառ, ասծս անցյա լալիե գանքում՝ ոչ դառն, միանգա ներկայի մեջ կանչլամ բնդմի Դո ապխտն եշ էր կանդ՛ Թանձր բոան ներ Նրա առաջ միա/նենե ննրկան էր խուլ փակվաժ տր ձնով, ռրի մե անչնտք սուզվել էր ն՛ տարած17 թյան գաղափաթ ժամանակի գաղափարը: Սենլակ ման, վառարան, երեք լուսամուտ դրսի պատի ժն, փ Բոնումն մաճճակալ՝ վրան բարակ,լժկված «ո րան չտոֆ,--որնէ այլ Հորիզոն նրա միտքը ր կարողանում: Բայց

Գոր

լե Հ

ԱԱ

`

բ"

չշ

«Յո երքնավ ածոժե վազելու տաքանալու քոնիբովանդակությունը ոխը ննրվալիսՖունիսկ խխղճուկ զզացումը իատին Մոժոո էր ուժերից Վեր: սկզբում ինչ-որ է

՛

մի

այդ

Տա ում

կիչ

դ

դաղ

գ գոնե

ռր

ին

ձե

ունեի, վերջն րջնականապեստարրալուծվում չուժվում էրչ աչբի բրինրը՝ այխատելով խավա ի գժագրձրը զանազանել՝ անչա նում էին, ինթը՝ ում արիչ վերջասն էր, ե

յնա

խավ

ը

փալլով ֆոսֆորային զալիս ԻԶ ոջ տարածություն: դատարկութ արեն Հրապարա չր

այլ

սնեյակում լուլոբ անգչում էր ե ցրվումբ էին իրենց րա սեան դանինէր դնում նախապնո պատրաստ եժ օղու հ շառֆը ն մի կառԲ սն Հաց,վրան մից ցանած: Միրանդա ոն "թ օզին խմել, ալկ ա մռւտննում էր գաղտազողի: վողմնամեն ել Քուն էր մտաժ, միայն 4 մկն կներեն ին պատից պոկված վա պաստառների ծ եջ քրթքրթում, ն ժա մացուցն 5. էր ձանձրալիչկլկում դրասենրակում: Խալաթը 1 Քե «ան աժ, մի տակչապկո պով: շրջումէրր էեհա առաջ ու Խտ շոգ սենմակում, ե իրեժե-իբրեմն կանց ձր առնում, , մոտեն ում էի աե

ոները,

բ

`

գրասեն նույնիսկգրասենյակում

շելուց

ի

կարծես մոռա ինչ-որ բաներ Հիշում էր, Հե Հետո բայց

«/ՂՐ"6Մ քա

մամ է

չոչագու դանին, խավարի մէչ շոշափում էր չտոֆ սա դում ո Քեր, նային, պավաքնաը ները Հ րով, ասացվածքներ եշտասիրա

,

ո

(ցված

ա

Մնում ժյ

անսաճման

մ

էր,

ժի կձեդանի ձայն չունեցող իր ր մե մեջ,չարագույժ» է ճաճան չափայլ: դատ ճեն դատարկությունը ձի նրանկրնկաՀչ կ երա ուրա քանչյուր ւռ քայլի ետեի ի պարոն, ոլ լոաաուտեծը ձրգռչինլ գոյություն լունե ր՝ միայնանսաշժան Նա Հու, չողացող գատա իկություն: օոսկում էր զդում, նա խեղղե պետք է հրականությանզգացումը զդեի թի մեջ այն ասորո ան, որպեսզի նույնիսկ ւն թ չլիներ: եվօ կ ա 41 ղատարկութ մի փոքր ջանք, ն ետ Հասնում էր նպամոմա. /Սայթաքոզքբայ։ նրբ կողթից-կողք էին տանում նրա զգայաքաժ մարմինը, չ թե է չա ր մոժոռոց արձակում քուրժքը ար. գոյու Թյոնփ սնում իսկ կարժես դադարում էր այն -95.-

ո,

ոչ

Այդ

.

--

«Ք

հա «

ի

,

ո

ո

Սալտիկով--Շչեդոին

աա

տարօրինակթժրությունը, որը, իր նլ կրծլով գիտակցական կյանջի բացակայության ամեն մի նշույլ, չիաժամահակ ան» տւսիակուլա մատնանչում էր ինչ-որ լուրաճատուկ կյանքի գոլություն, որ զարգանումէ անկախ որեէ պայմանից: Հադա չանքՀառաջանքի հտնիցէր դուրս քոչում կրժքիսչամենեիե չխանգարհլովբունը. օրվանականախտըշարունակում էր իր քայքայիչ աշխատանջը, բատ երնուլթին ոչ մի ֆիզիկական

դրասենլակում: Ջզացմունքիպատաճական նշուլլը, որ արյու» նաիբու Պորֆիչկայի ճնտ խուելիս Հրապարակեկավ, ակնԹանքապեսճանզավայնպես, որ նա նույնիսկ չնկատեցէլ,

Մռի կողմից Կուլնիսկ գործողության սիստեժատիկ4ե չկար, այլ կար պարղ մոռացում: նա բոլորովին մոռացության ավելչ

ցավ չպատճառելու: Առավոտյանարքնահում էի լույսի բացվելուն պես, ե Հետ ֆրա միառինարթնանումէին վիչար, զզվանքը, ատք-

լությունը, կեռելությունառանցբողոքիչ ոչ մի ըանով չպայմանավորված,ատելություն դեպի ինչ-որ անորոշ, կերպար չունեցող բան: Քորբոքվածաչքերը անիմաստարար կանգ նն առնում մերթ այո, մերք այն առարկայիվրա նհ էրկաթ ակնդե» նայում ին. ձեռներն ոռեերը դողում են. սիրտթ մերթ մարում է, կարժես ցաժ է գլորվում, մերթ սկսում է այնպիսի ուժով բարախել, որ ձեռքն ակամայից բոնում Է Ոչ մի միտք,ոչ մի ցանկություն: կուրժքը: Աչքերի այոժջ վառարանն է, ե միտքն այն աստիճանված է այդ սրատկի բացումով, որ այլ տպավորություններլի ընդունում: Հետո վառարանին է լուսամուտի փոխարինում յ» լուսամուտյ լուսամուտ, լուսամուտ... Պետք չէ ոչինչ, ոչինչ, ոչինչ ապհո բ չէ, նխամորճըլցվում ն ծխվում է մեքհնայորենե, կիսատ, գրկին ընկնում է ձեռբից.լեզուն ինչ-որ բան է փնթփնթում, բայց, ակներն է, միայն ետ սովորության, Ամենիդլավն է նաել ու լռել չոծլ, նայելմի կետի ավ է դինովությու»

ժեկընդմի

ու

|

|

-

ԱԵ" զ

իուղեին, լավ նի ադաիոի էր

ջերմացտինանը

Թեկուզ կարմ

նե

" ա բանքի , ո ժամանակով բ րա

նքան,

Թ Թվ :

ներկայությունը,

ցերեկըոչ մի գնովօղի ձեռք ինրել ճնարավորչէլ Պետք է սպասել դիշերվան, Հասնելու Համար նույն հրանե ո Բոպեներին,երբ տանում է ոտների տակից զզվանքազդոՊԻոՂ ԱՅՈ:. պատերի ե փոխարձնաչքերի արալ բացԱՔ բայց

Մ

անա տանում` Հողն աների Ն

վում է շողշողացող անձուն

լ

| |

|

| (

| |

դատարկությունը:

ԱրինաԴեռրովնան ոչ ժի ճառկացողություն չուներ այն մասին, թե զոխմարնդ ինպես է անցկացնումժամանակը ալը

պծրով իր Հետ կապվածմի էակ, ժի էակ, օրը, Մերես, դաղում է կյանքի կարոտով: ինչպես նա ինքը, մաննլով կլանքի ակոսը, Համարյա ժեքննաքար նույն բոչ վանդտկությամբէր լցնում այն, Ֆիա կարծիքով այդպես պիտի վարվեն նան ուրիչները: նրա մտքով չէր անցնում, որ կյանքի բովանդակության բնույթն ինքը փոփոխվում է ճամեմատ բազմաթիվ այս կամ այն կերպ գոյացաժ պայմանների հ որ, վերչասլլես,ոմանց Համար (ն նույն թվում իր Համար) այդ բովանդակությունըճանդիսանում է ինչ-որ սիրաժ, կամավորապեսընտրաժ բան, իսկ ուրթշների Համար՝ ատելի ն տաչ

|

ու

ու

իր կողքին, գրասենյակում ապրում է արյունակցական նաշ

որ

յ

ակամա: Մառի,չնայած բուրմիստիը շժուռ անգամ էր գծկու» ցում երան, որ Ստեպան ձվատ (էջ, բայց այդ Վյադիմիրիչր զեկուցումները անուշադրության էին մատնվում, ոչ մի տպավորություն չթողննլով նրա մտբում: Շատ-չատ նուլնաձն Փֆրազովէր պատասխանումդրանց. --

Մի վախնցի, շունչ կառնի, ինճ ռւ բեզ էլ կթաղզիկհնչ պատաճել լողլող որձ ձիուն: ժազո՛ւմ է: Ոմանք երեսուն

տարի չարունակ շաղում են,

բայց

ոչինչ չի պատաճում:

Այնուամենայնիվ, ծրր մեկ անդամ առավոտյան հրան

դնկուցնցին, որ ՍտեպանՎյադիմիբիչըգիչերն անճա տացել քա չ Գոլովլյծվոլիը, Ճճանաիծուշքի եկա Անմիջապես բոլորին ուղարկեցորոնելու ն անձաժբդիմեց քննության, սկսե լով այն սձնլակի զննումից, ուր ապրում էր ատելին: ԱռաԱՏ ԱԱ ԻՑ Տան, զա թերանիվրա նլած ջոռջն Հո, որի մեչ դեռ բիչ մնացել էր Հեղուկից ն որը, շտապողաՀանությունից, մին կոաճել վերցնել, -- Ս հ նչ է,-- ճարցինցնա, կարծես չճառկանալով: մե... Բարե զրազվում էին,-- կժզմալով պատասխանեց -Է

ը.

արբ: խուիմի

՞

-0.-

8՞վ է բերէլ...-- սկահը նա, բայց Հետո սթավվելով | է զայրույթը վապելով,չարունակեցզննությունը: | ապականված,այնպես Սենյակը կեղտոտ ձր, մնացած, | որ նույնիսկ ինքը» որ լգիոնը ն լէր ընդունում փարթամա| Առաստաղը | կեցության ռչ մի պաճանչ, անչարմար զգաց: ծխուտածէր, պատերիպաստառներըպատոտվելէին ն շառ սկացել էին ծխախոտի ահը կախվել, լուսամուտի դողերը | մոխրից,եարձերնընկած ձին լպրժունկնլտով ծածկվածճա| տակին, մաճճակալիվրա ընկած էր մմրքված, վրայի կեղ| տից ամբողջովին դորշացաժսավանը: Լուսամուտներից մեկի ժ, ձմռանըՃազցվող փեղկը ճանվաժէր, ավելի ճիշտ՝ պոկվա | ն լուսամուտնինքը կիսածածկված էր. ըստ նրեույքին առե| | լին այլ ճանապարճով էր անձայտացել:ԱրինաՊետրովնան կնազդաքարնայէ փողոց ն էլ ավելի վախեցավ: Դրսուժ արդեննոյեմբերիսկիզբն էրչ բայց աշունն ալդ տարի առանձ ֆապնսծրկարատեէր, ն սառնամանիքը դեռ չէր սկսված, Ե՛վ | ե՛ ձանապաիտճը, դաշտերը սհացաժծէին, փափկած, անան» ցանելի: հեչպե՞սէ նա գնացել:Ո՞ւր: եվ անմիջապեսՃիշչեցչ որ նա ՊՃագին ոչին, չուներ բացի խալաթից ե տուֆլիներից, | որոնցիցմեկըդտնվելէր լուսամուտիտակ ն որ անցյալ ամբողջ գիշեր, կարծես դխտավորլալ, անընդճատանձրկ էր տեղացել: | Վաղուցէ, ռր եռ այստեղ, ձեզ մուտ չհժ եզել, սիրե| լիներս,-- ասաց նա, ներժծելով օդի փոխարեն սիվուխայիչ թութունի ն մորթու զզվելի Հոտը: նտ օրը, մինչ մարդիկ որոնում ձին անտառում: Ամբոզչ կանգնածմնաց լուսամուտի առաջ, թութ ուշադրությամբ նաչ | յելով մերկացածՃեռավորությանը: Տխժարիպատճառովայս պիսիխառնաչիոթությո՞ւն, , Նրան թվում էրյ որ դա մի ինչոր անմիտ րազ է: Առում էր, ախր, այն ժամանակ, որ նրան " ճարկավորէ Վոլոգոդյան նաճանգնաքսորել, բայց չէ՛, քըժճում է անիժյալ հռւդույլկան՝մամենկա, թողեք Գոլովլյլոչ վոլում Արթ դե տակիցգուրս արի: Թե ռր նա աչքից Հեռու | ապրծր,-- Քիիստուն իր ճետ: Ինքնհր | անելիքն արել` մի պատառը վանքը, ժլուսը ննտեց, հսկ ոի այդ էլ վառներ,-| դե այլե, մի նեղացիր»սիրելիս: ' Աստվածոր աստված է նա էլ ազաձ փորը կշտացնելչի կարող: եվ աքի բան Հաշտ | :

--

է ասել, ինչ տե Խաղաղ կանցներ, իսկ ճիմա եշտ հե արի անտառում, Դեղ է գտիր նրան տակժարդ փախել, տուն ինհրեն,-- լէ որ ժարբաժվիճալավ է, Ան ռր կենդանի կում այնքան էլ դժվար չի կախվելը: Վերցրեցպարանը, գցեց ու ծառի ճյուղին, փաքաթեցվղին վե'րց։ Մայրըգիչել ների ք նաս, անքուն լուսացրել, չի կերել, իսկ ճամեցեք, ինչ ժոզա է Հնաթել-- կախվե՛ր եթե գոնե վատ ապրելու լինծրչ- չրկերակրեքնչ«չխմացնեին, աշխատանքովուժասպաղ անեին,-մինչդեռ ամբողջ օրր ճիմարի պես հտ ու առաջ էր քայլում .եու նյակում, ուտո՞ւմ էր ու թմո՞ւմ, ուտում խմում: Ուրիշը լիներ, չ4ր իմանա ինչպես չեռրճակալ լինի մորից, իսկ նա կախվել է ժփաածել աճա՞ թե ինչն, Հատուցեց սիրելի որդյակը» Բայց այս անգամ Արինա Պետրովնայիենթադրություծնեձրը՝տխմարիեհնի մաշվան մասին` չարդարացան: Երեկոփոն կողմբ Գոլովլլովոլի տնսաղաչտում նրնեացժի զույգ գյուղական ձի լժաժ կիբիտկա ե փախստականին բերեցին գրասենյակ: նա կիսաուչագնացվիճակում էր պոնվում, ամբողջովին ծեժված, վիրավոր, կապտած ն ուռած դեմքով: Պարղվեց,ոի նա զիչերը Հասել է Գոլովլլովոլիցքսան վերսոի վբա գտնվող Դուբրովինակ կալվածքը: ԴրանիցՀետո ժեկ ամբողջ օր քնաժ մնաց ն արթնաչավ մյուս օրր: Սովորության Համաձայն կանը սենլուկում նտ ու առաջ քայլել, բայց ծխամորճին ձեռք չտվեց, կարժեռ մոձացել էր ե բոլորի ճախցերինոչ մի խոսք չղատասխանեց հր կոզմից ԱրինաՊետրովնան ալն աստիքան զգացվեց, որ Քիչ մնաց Հրամայերնրան գրասննյակիը կալվածատուն փոչ ն տխմարինթողեց խադրեն, բայց Ճետո Հանգստացավ գիասննյակում, ճրամայելովլվանալ ն ժաքրել նրա սենյակը, փոխել անկողնիսպիտակեղծեր, լուսամուտներին վարագույրներ կախելն այլեւ Հետելալօրը, նրբ հրան զեկուցեցին,թե Ստեպան Վլադիմիրիչըարքնացել է, նա կարգադրեցտուն կանչել նրան թեյի ն նույնիսկ փաղաքշականխոսքեր էր որոնում նրա Ճելոբացատրվելու ճամար: Գու այգ ո՞ւր էիի գնում մռրդ մոտիցյ-- սկանընաք-հմանո՞ւվ էս դու, Սե ինչքա՛ն անճանդատացրիր դու մորդչ ու

--

ու

--

--

.

--

լավ է, որ պապենկանոչ մի բան չիմացավ.ի՞նչ գրու թյան մեջ կընկներ նա իր ներկայիսվիճակում: Բայջ ԱտեպանՎլադիմիրիչն, ըստ նրնուլթին, անտարչ Բեր մնաց դեպի մայրականփաղաքշանքըկ անշարժ, ապակիացած այքնբը հառեց ճրազուի մոմին, կարծես Ճետեհլով պատրույգի ծայրին աստիճանաբարգոյացող այիուցքին: Ա՛աչ Հիմարիկ, ճիմարիկ,-- շարունակել Արինա Պետբովնան ավելի ու ավելի փաղաքշականլ--Գոնէ մտածիր, Թե բո սատնառովմորդմաին ինչե՛ր կտրա ծեին: ՉԷ՛ որ նա, ին չե՛ր չեն Հնարիի փաղքատաժծո,նախանհձորդնեքր չատ ունի: Կառքը,որ ե' չեմ կծրակրել,ե' չեմ ճագցրել... Ա՛խ, ճիմարիկ, Դեռ

|

,

--

Հիմաթիկ,..

նույն այն լռությունը ե նույն այն անջաիժ, անիմաստ ճայաջքը` մի կնտի «առած: Շլ ինչո՞վ ձր վատ քեզ ճամարմորդ մոտ: Հագնված հս կուշտ, փառք աստժու եվ տաք է, ե լավ Էս. ուրիշ ես էլ ինլ ուզում: Տխուր է, դն դիա ճամար մի նեղացիր բաՀ« րեկամս, գլուղ է: Ուբախություններ ն պարաճանդեսներմեդանում չկան, բոլորս էլ նստում ձեք այս այն անկյունում լիխրում' ենք: Այ ե. ուրախ կլինեի պար ղալ ու երգեր հրՉեն բայց որ նայում նս փողոց, մարդ այսպիսի քացության աստծու ժամանակ ճկեղեցինէլ չի ուզում դնալ: ԱրինաՊեւռրովնան դադար տվեց, սպասելով, որ տիլ մարը գոնհ մի բան կարծես քարա բառա չիչ բայց տխրմարը ցած լինեի: Մոր սփրաի սկսում է բորբոքվել, կամաց-կամաց սակայնդեռես զոդում է իրեն, հսկ Քն որ դու որեւ բանից ղժզեոճէիբ,-- ուտելիքի։ գուցե,պակաս էր, կամ սապիտակելենիը ժի բան,մփ՞թեչէիր կարողբացնրաց մորդ բացատրել, թե' մամենկա,ճոգյակաչ -

ու

ու

մի՞քեն

ստացավ.

--

Բելոր

«երեկառավոտյանմեզ Հասավ նոր, տիրոջ կողմից առաքբո հղբայր Ստեպանը վախճանվեց: նախօրչակիհինկոյան դեռ կատարելապեսառողջ ձր ե նույնիսկ բնթբնեց,բոկ առավոտյան գտան անկողնում ժեռաժ,--այսպես է սույն կլանքի վաղանցիկլինելը եվ ինչն վաժ փորձություն՝ իմ որդին, իսկ

չողոքորթող խոսքերը:

ձզգացվեց (ԱրինաՊետրով-

ժելու ընդունակությունը չէր կորպրել,բայց տպավորություն ներն այն աստիճան աղոտ վին պաճվում ուղեղում, որ իոկույն մոռանում էր նրանը: ՈւստիանձրԺեհշւո խոսքը գտնեն» լու անճաջոզությունը նրա մեչ նույնիսկ անձամբերություն չեր առաջացնում: ԱրինաՓետրովնան հը կումից մփոաժուի էր, սր նա անպայման կալվաժական տունը կՀշրդեճի' Ամբողջ օրը լոում է,-- ասում էր նա,-- բաց լէ ոբ տխմարը մտածում է մի բանի մասին, քանի ոթ լոտ է: Ալ, Հիշեցնթ ԷԼՄխոսթբ, օր նա անպայմանկալվածափունըկրակ կաա: Բայց տխմարն ուղղակի ամեննին չէր մտածում: Թում էր, օր նա ամբողջովին խորասուղվել է անթափանցժշուչի գիրկը, ուր տեղ չկա ոչ միայն իրականության, այլն էրեակայության Համար:նրա ուզեզը ինչ-որ մի բան ժյակում էբ, Բայց դա տչ մի կապ չուներ ոլ անցյալի, ոչ ներկայի, ոչ էլ ապազայի ճետ: Ասես սն ամպ էր պարուրել նրան ուսից մինչն գլուխ, ն նա նայում էր այդ ամպին, միայն նրան, նրա նրքվակայության տատանումներին ե ժամանակաղ ժամանակ ցնցվում էր կարծես պայտ ղանվում էր նրահիըդ:Այգ առեզժվածային աժպի եչ խորասուղվեց նրա ողջ ֆիզիկականն

մտավորաշխուրձի... Նույն տարվա դեկատնժբեր ափռվե ԴորֆիրիՎլագիմիրի չը Արինա Դեորովնայից ճետնլալբովանդակությամբ համակ

մայրդ պատառը կխնայեր քեզ, Կամ թե ճննց գինին դե, ինք ուզիր Խմել, տերը քեզ Հետ, մի գավաթ, երկու դաչվաք միթե մայրդ կափսոռա՞իչ Բայց, ճամեցեք, ճոթտից խեդրելնամոթ չէ, իսկ մորը խոսք ասելը դժվար է: ապախդյուն էին Սակայն

նա

ու

--

Ստեպան Վլադիմիրիչր ոչ միայե

իր ձնոբը կՀամբուրի) ե զղջաց, ավ ոչինչ լլոնց։ նույնիսկ կարծես Այգ օրվանից սկսած նա առանց այլեայլությանլոնց: Ամբողջօրերով քայլում էր սենյակում ճակատը կնճռոտաժ, ջրթունքները շարժելով ն Դողնաժություն չզգալով: ժամանակ առ ժամանակ կանգնում էի, կարժնս ինչ-որ բան արտաձայոր

--

'

ու

սունկ տապակեն, ճրամայեցնք կարկանդակ քխեն,--

Հույո ունքը,

հան

լ

-Վէ-

սրտի Համար, այգ այն է, աժէնից ավելիՎշոոլի է մայրական նա այդպեսէլ առանցՀաղորդությանթողհց սույն անցա« որ գիրկը գնալու ճամար: վոր աշխարձը, անձայտության Սույն խրատ թող ճանդիսանամեզ բոլորիս ճամար՝ ով կարչամարճիկապերն ընտանեկան,միչտ պետք է իր ճա« մար եման վախճանսպասիւե՛վ անճաչողություննեիը սույն կյանքում, ե' ապարդլունմատը,ե' ճավիոէնական սույն այս աղչ պանքենրըճանդերձյալկլյանքում,-- բոլորի Վասն է ցի, որչափ էլ մենք լինենք մեժա« բլուրից ըրխում: ն խելք նույնիսկ նշանավոր,բայը եթե ծնողներին չենք Պար» զում, ապա դրանք ճէննց՝ն՛ մեծախելքությունը, ն' Ֆշանաչ վորությունը մեզ ոչնչության են դատապարտում Այսպիսիք ծե կանոնները, որպիսիք սույն աշխարճում ապրոզ լուրա« քանչյուր մարդ պետք է լավ յուրացնի, իսկ ճորտերը, բացի գրածից, պարտավորէն ճարգելտերերիեչ Սակայն,չնայած դրան, ճավիաննականության գիրկը ԳԸհայցողիճամար բոլոր մեծարանքները փատույվաժեն լիոքովր դուրս դրվեը Մոսկվայիզ» վիչ, որպես ոիդոււ Դագաղի իսկ թաղման ժեսը կատարեց մայր եկեղեպու թեզ Հայտնի ն Հիշատակ ննչնվանաճայրըիՔառասեօրյա Հոգեճանդիստը ցնլոցը մինչ օրս էլ կատաբվումէ, որպես վայել 4` քրիստոչ տառա

եմ ենհական սովորություժբ: Սվսուում

ռրդուս

սակայն

տըրչ

կ ձեզ, զավակներո, խորուրդ տրեչալ չեմ ձՃավարձակվուժ, լնժ տալիս: Վասն զի ո՞վ կարող է սույնը իմանալ մենք այստեղ տրտնչում էնք, իսկ նրա ճոզին այնտել զվարճաՀ --

նում

էլ

ԱՑԳԱԿՑԱԲԱԲ

Հուլիսյան ասես

ամեն

կեսօր է: Դուբրովինսկիկալվածատանը ինչ մեռել է: Ռչ միայն պարասլ ժարղիկ, այլե շոգ

բանվորներնայս այն անկյուն են ցրվել օւ նստել են ըստ վերում Շները ժեկնվնելեն գլխավոր բակի ժեջտեղ եղած աճագին ուռծնու սաղարթի տակ, ու լսելի է, ինչպես երանք ճանճ են Քնի մեչ բռնում՝ ատամներիլխկացնելով: նույնիսկ Հառերը կանգնելՖե զլիաճակ անշարժ,կարծես1. 1էոււէ պած: Իինչնո կալվաժատան, եուլնպես ն սպասավորների սենյակների բոլոր լուսամուտներն ամբողջովին բաց են) Տա պը տաք ճոսանքով ցած է թափվում վերեխո, խանձվածխոչ չով ժածկված Փողի թուեվառվում է, անտանելի լույսը կեփֆայլչղարշի նման քողարկել է չրջակայքը, այնպես որ առարկաները դժվարությամբ են զանազանվում: ե՛վ կալվաչ ծատունը, որ մի ժամանակ մոխրագույն էր ներկված, իսկ այժմ սպիտակինէ տալիս, ե՛ տան առչն եղաժ փոքրիկ նաշ խապարտեղը,կ՛ բանուկ ճանապարծովկալվածատնիլք բաշ ժանված ցարասիների պուրակը, ն' լճակը, է' զյուղական ավանը, կ' անմիջապեսավանի չրջակալքից սկսվող ճանաչ բի արտերըյ-- բոլորը խորասուզված են լուսափայլ մառ. Ամէե խուղի մեջ, տեսակիթույինրը՝ սկսած ծազկող լորինեւ ե վերջացրած իի անուշաճութությունիը անասուններիբակի դարչշաճուռգոլորշիները թանձրորքն կանգնաժ են օդում: Ոչ մի ձայն, Միայե խոճարարականդանակների ճատվածական թիքխկոցն է ճնչում խոճանոցից,որ ազդարարում է անփոչ ու

ու

-

ոս-

ն փոխելիմաժնաբրդոչից բխոկիիցբաղվացաժճայի մասինլ

Աղայականտան ներսը անազմուվ տավնապ է տիրում Փառավտիրուճչիննկ երկու ջաճել աղջիկներ նստել են սեղածատանը նյ, առանցձեռք տալու սեղանիվրա բնկած ասեղչ նագորժերին,առնես անչարժացնլծն սպասողական,Աղախիների սենյակում երկու կին զբաղվածեն յախուներու թրչոցներ պատրաստելով,ն գզայների ժեղ զնգոցները, ծղբիդի ժվոցի նման, «ճնյչուժեն ընդչանուր անզգայացմանմիջիցճ Միջանցքում զգուշությամբ շաիժվում ծն ոտաբոբիկ աղզաԽինները՝ վերնաճարկիաստիճաններով աղախնանոցու նտ

փազելուր ժամանակ առ

ժամանակվերնից ըացականհչություն է լսվում՝ «Ի՞նչ եղավ լախուն, բնե՞լ ձք, ինչ էո,-- որից անչ միջասղեոՀետո ալախնանոցից նետի եան սլանում չ ազաինների մէկր: Վերջապեսաստինանենրիվրա լովուժ 6 ժանր քայլերի ճոնչոց ու սնղանոսոունէ մանում գեր բժիշկու

Քժիչկըբարձթաճասակ արդ է, այնաթիկունք, պիրկ, կարմիր Դա կնեեռասէր այտնրբով,որոնք փայլում նե առոզջությամըս է մարզ բառիկատարյալիմաստով, չնայած իր Ճիսուն տա բուն, կենսասեր,ռրը ծենըց սկզբիցչի ճրաժարվելնդեռ երկար ժամանակ չի ծրաժարվի ոչ մի գինարբուքից,ոչ մբ որկրաՀագնվաժէ ամաղային, պճնամոլ, արտափոլությունից: «ռվոր ճերմակության պիկեի բաճկոն՝ պայծառ արծձվենիջ կդճակենրով զարդարվաժ:նտ ներաէ գալիս, շուրթերը ծպպացու նելով լեղուն ծելով: Աճա ինչ, ազավելակս, բեր ճապա մեղ ճամար օղի --

ն

ուտելու մի բան,-- պատվիրում է նա, կանդ առեհէլովնախասննյակտանող գոռանմեջ, --

Դե

իրուճին: --

ի՞նչ, ինչպե՞սէ,-- անչանգիտռ ճարցնումէ պառավ

Սատծու

անսաշման ձ, Արչնա Պետողորմաժությունն

բովնա,-- պատասխանում է

բժիշկը:

Աղ ինչպե՞ս: Նշանակումէ,.. Սկգպես:երկու-երեք օր քարջ կտա, կալ ճետո «-վե՛րջչ Քժիշկբ ձեռքովնշանակալից լարժում է անուժ ե կիսա--

--

ձայն մոլաում է. --

եթե" չի՛չ գը-լաւթ Վոն-Ժի

Ֆուխկոնժի,գյովխկոնժի, գ.

.-

Այդ ինչպե՛ս: Քուժում

էին բժիջկնքիը,բուժում չին

ե ճանկա՞ծ...

--

--

Ո՞րբժիշկները:

Մեր զեմակրե, մեկն էլ քաղաքից էթ գալիս: Քժիչկնե՛ր: Թե որ մի ամիս առաջ նրան մի լավ արՀ տաժծում արվեր, կենդանի կմնար, Մի՞թե այդպեսէլ ռչինչ անձլ լի (արելիչ Առացի՝առտծու ողորմաժությունը չատ է, իսկ ուբիչ --

--

--

--

ոչինչ ավելացնել չեմ կարող: -- Բայց գուքեն նքրգորժի: Ի՞նչը ննրդործի: --

--

--

մլ ճիմի,.. արդ փախուները... ԱԼԱ7

Սկ

ն «ն խաշկինակըգլխին Ճճագուստով մի կին բերում է սկուտեղը, վիան օզու դրաֆին նե երկու ափսեով երչիկ ու խԽավիտը: նրա գալու պաճին խոսակցությունը դադարում էլ Բժիշկըլցնում 4 զավարնը։պաճում է լույսին ն լեզուն ծրպ«

ւացնումիս

Ձեր կենամիչ մամենկա,-- տսում է նայ դիմելով ռավ տիրուչուն ի կուլ է տալիս օղին: Անուշ լինի, Հարգելի --

պա-

--

Աճա

սրանից է Հհնք, ոբ Պավել Վլադիմիրիչրզոտէ ասում դնում ժաղիկ ճասակում, այս նկ օգուպ:-է բժիկը ե ճաճույքովկնմռուվելով պատառաքադով Էրչիկի օղր վերց» --

նելով:

Այո,

ժարդ է կորչում դրանից: մարդ ի կարող այս Գեղուկը բովանդակել,-դրանից էւ Բայց օրօվճետն մենք կարող ենք բովանդակել, օւսատիկրկնննք: Չեր կենացք, տթրուճիչ խւեք, խմեք, ձեզ ճամաբ ոչինչ: Ինձ Համար օռչինլ: Իմ թե Ծոքֆրը։ թե երիկամնեերըչ 6 լյարդը, Թե փայծաղը բոլորը կարզին թնչ Հա՛, աճա քնլ-- դառնում է նա ռնազգնատ կնոլը, օից կանդ է առել դոանը, ասես ականջ գնելով նրանց զրուլյինչ-- Սլսօր ճաշին ի՞նչ է պատրաստված: --

--

շատ

Ամեն

--

--

--

.-

--

--

ժյ-» պատացՀ բիտկի,ճտնը թուպակա Մածնաթրդոչ,

խանում է կինը, ժի տնսակթթված ժպտալով: իսկ աղը դրաժ ձուկ ունե՞ք: Սսձտրինակա, սնրլուգա..» Ինչպե՞սկարող է Հ.

ինել:

Ը.

9ուկ կգտնվիբավական: ճաԱյդ դեպքումղու մեղ Համար ճաշին պատվիրիր կբեդեզիապուր օանարինայով...մծյբի մի օղբ, լուղալի3 է, է՞նչ: է քո անունը, Ուլի՞տոչշկա Ինչպե՞ս ասում են մարդիկ: Սպիտա Գե, չուտ արա Ուլբոուշկայ շուտ Ուլիտուչկանդնում է. մի պատժանր լռություն է տի» վեր է կենում տնից ն դռնից եա» բուժ: ԱրինաՍետրովեան ուժ է, Թէ զնաց արզյոք Ուլիտուչկան: Որբերի մասին գուք ասացիք նրանչ ՄնդրենլՍսի աիլ-- Հարցնում է նա բժշկին: Խռսնցինք: ծվ Ինչ: -- կրկին նույնը: Այ ացում է, երբ առողջանա, անշ պայման ն կտակ կգրեմ) ն մուրճակեեր: էլ առավել ծանր լոություն է տիրում սենլակում: մղջիկ« նձրթ սեղանիցվերցնում են կանվայիձեռագործներնու նրանը ձեռներընկատելի ցնյուժներով սկսում են գերժելօղ-չօղլի Խոեից։ ԱրինաՊետրովնան մի տեսակ անձուսալիՀառաչում է, բժիշկը թայլում է սենյակում ե սուլում է՝ գլուխկոնծի, --

Հ

--

--

ԼԸ

--

գլուխ-կոնծի՛

Դուք ըսվ ասեիք նրան: Գրանիցէլ ափ Սրիկակլինես, ասում եմ, եթե դու ռիբերին լապաճովես:Այո, մամաշենկա,սխալվել եք դուք: 12 մի ամիս առաց դուք ինձ կանչաժլինեիք, նս ե՛ արոս: ժծում արաժ կլիներ, ե՛ կտակի մառին գԳոգացած կլինեի... հսկ ճիմա բոլորը հուդուշկային է ճասնելու, օրինականժա» ռանգին... անպայման: Տատիկ,այդ է՛ն է լինելույ-- Համարյաաքտասվաէ աղջիկներից Աջ գանգատվում ժեժըչ-- Այս ի՞նչ է անում Հետ: քեռին ժեզ Չգիտեժ,սիրելիս, լզիտեմ: Այ նունիսկ իմ մասին --

ետ: գեո»

եղ եժ, իսկ փաղիարդենՀզիտեվ էլ 12 Այսօրույուտ կլինեմ... Գուցեատված այլեպես կանի, որ մի ցախա« տան ժեջ կզիշձրեմ, զյուղացու խրճիթում: գուցեն է -- Տձր ատտված, ինչ «իմարն քեռին,-- բացականչ չում է աղջիկներից կրտսերը: հսկ գուք, երիտասարդ օրիորդ, լավ է ձեր լեզուն փակի տակ պահիք,-- նկատում է րժիլկը ն, դիմելով Արինա Փետրովնային,ավելացնում է.-- ինչու դուք ինքներդ, մամաշենկա,չեք փորձում ճամողելչ նրանհւ Ռ՛չ, ո'չ: Ջի «ւզում: Նույնիսկ ինձ տնսեք՛լ էի ուզում: նորերս» գնացի մուտը: ճրաժեշտ տալու՞ ծք եկել ինձ, է: հեչ է. ասում ուր

--

-.

--

նա

ո

ես կարծում եմ,

ոի

այդ

բոլոիբ

է նրան ձեր գեմ լարում: նա էյ Հենց նա է որ կայ եվ աժեն

ավելի Ուլիտկանէ...

իեչ Հալսնումէ Պոր» ամբողչ օրի կառքը րած է պաչում, ի դնպ, Սն որ եղբայրը ժեսնելու լինի: ել տատկերադրեք,«լմ ճրերս Ռւլիականհույնիսկ կարասիները, շ ճրրչ աժանեցինը,-- բոլորը կ" պակ է արել, իրին Թե չկորչոյու ծամար: Դրանովնա ուզում է ժեղ գող դուրս բերել: Իսկգուք նրան, գիտեք, զինվորական ձնով՝ գլուխկոնծի, Ձ/" Խկոնժի... Սակայնբժիշկի զեռ չէր զարգացրել իր միտքը, որ չնչա24դ4 ներս վազեց աղախինը ե վախեցած ձայհով բացականչ Հես --

Ասում ֆեւլկա-արլունարքուին:

ծն, որ նա

--

--

Քարինիմո՛տ:

ՐարինըԲժշկին

է պաճանչում:

--

--

ծ

Այս պատմվածքումՀանդես նկող ընտանիքըժեզ արդեն ժանոթ է: Պառավտիրուճին ոչ այլ ոք է, քան են Արինա ՊետրովնաԳոլովլլովան, Դուքրովինսկուկալվածքի մեոնոզ կայվածաանիրերա որդին է, Գավել Վլաղիմիրիլը,վերչաչ «լեա ծրկու ազջիկները՝Աննինկանն վյուբինկան, Հանգուցյալ Աննա Վլազիմիրովնա Ռւլանովալի գուստրերն են, նույն այն որին ԱրինաՊետրովնան ՍնեաՎլադիմիրովնայի։ մբ մամա.

հակ «պատառ եանց: Անգել էր ոչ ավել քոն տասը տարը այն ժամանակից երբ ժնեք տեսանք երանց, բայց գործոզ անձերիդրությունն այն առտիճանփոխվել էրչ որ ետք ան«

որոնց չնոր« գամ չէր մնացել այն արձեստականկապերից, անտոիկ ամրոց ձեվ զոլովլլովյաւն ընտանիքնիրենից բելոր ձնոն անխոնչ էի ներկայացնում: ԱրինաՊետրովնալի երով կառուցված ընտանեկանամրությունը փուլ էր եկել, բայց փուլ էր եկել այն ասռիճան աննկատելի, որ Սրինա Գեւո փոմնան, լառկանալով, Քե ինչպես պտտաձճծըայ, ինբր դարձավայլ խորտակմանմառնակիցըն նույնիսկ ակնճայտեք «գին, ճասկանալիէ, Պորֆիշկա-

բիոր Հորժեւը, Ժիուշարբուս

Աի ն

ոու Գետրովնաւնչ

Սալածբի ԱոգԲոն աե"

խան ամբարիչտ տիրակալիցկրտածրորդու տանը դարձել չթ մի ճամեստ ձրիակեր, պարապ ձրիակեթ ն /տնանհսական

երի

կարգազրությունն ժել ոչ մք ձայն չունեցող: Նրա գլուխը հախ ձր ընկել, ժելբք (որացել էր, աչքերը ճանգել էին, քայլՔԸ ակնճայանի ալարկոտ էթ տախձել,չախժումների բուռն Բնույթը կորել էր: ծերության օրերին ձեռագորժ էր սովորէլ, սակայնդո էլ Հաջող էր գնում, որօվՀետն նրա միտքը ժչտատպես ույ սավառնում էր ոչր որ ինքն էլ իչ լէր, որ կարողանումէր որոել, բայց, ՀամեՖայն դեպս, է, գորչ չրերի շուրջը լէր: եռտում ժում է մի քանի րոպե ն Հանկարծձեռներն իրենք իրնեց ցած են կախվում,գլուխը հտ է ընկնում բազկաթռոքժելքին, ու սկսում է նա վերչիշչնլ... ՎերՀիշումէ, վերՀիշում է, ժինլն ժնրունական նիր4ն է պարուրում նրա ողջ պառավակաւն կամ վոր Է կենում ու չությունը: սկսում է թափառել սենյակ» ներում ե շարունակինչ-որ բան է օբոնում, ալս այն տեզ

մնդորժությունից,

--

ձեռագործի --

ու

Հ ծայում, նման այծ կեռչը, որն իր ամբող: կլաֆքում ձեռ-

թին բանալիներէ ունեցելէ չի Հասկանում, թն է կորջրել իբ բանս լինձրըչ

ութ

ե

ինչպես

ԱոաչինձարվաժնԱրինաՊծտրովնալի տիրակալաւթյանն Փառավ ոլ այնչափճորտատիրական իրավունքըվերացումով, «րչափ այն որոնք հախորդծծախապատրառտությունենրով,

Ցէնադ վծրագմանը: Սփզբուժ լուրերը, Հձասաքակ

Հետս նա-

'

Հանգական կոմխածները, Պետո խմբագրականանհձնամոչ դովեծրը""-- այդ րոլորն ուժասպառ էր անում, խառնաշը փոթություն էր աուսջ բնրում, Արինա Պետրովնայի առանց այն էլ ճարուստ եղծագործական ծրնակայությունն անչճաչիվ Հիմար բաներ էր պատկերացնում հրեն,Մեկ Հանկարծ ես ի՞նչ անունով եմ կանչելու Հարց էր ծագում`Ապաշկային այդ

երեի Ադաֆյուշկա:.. բայց վուցեն պետկ է Ալզաֆյա Ֆեոդոչ բովնա անվանեմ։ Մձրթ պատկերանում էր՝ քայլում է ինքը դատարկ տանը: իսկ սպասավորներն ճավաքվածիրնել սենյակաւմ, խժռում ենչ Խժանլուց ձանձրանում են, սեղանի տակն ձն նետում, Մերթ թվում էր, օր ինքը նկուղ է գնում, իսկ մծուլկանու ֆյոշկան այնտեց այնպես են ուտում, այն: պե ձե ուտում: Ուղեց կշտամբել նրանց, բայջ խոսքը կոկորզում մնաց «ինչպե՞ս կարող էա դու նրանց բան ասել, Հ իմա նրանք ազատ են, նրանց ճամար, հինիյ դատ ու զատապտան էլ լկա») Որչափ էլ չնչին են նման Հիմարությունները,սակայն դրանցից կամաց-կամացամբողջ մի ֆանատատիկ իրականություն է ստեղզժվում,որը մարդու ամբողջովինկլանում է հր մեջ ն բոլորովին չլատում է նրա դործունձությունը: Արբնա Պետրովնանմի տեսակ Հանկարծ ձեռքից բաց թողեց կառավարման սանձերը նե երկու տարի արածը միայն այն քրո տր մինչն էրեկո բացականչումէր.

-

առավոտից վերջանար կամ այս

Գոնէ շո՛ւտ

Թե չէ` առաջինկոչ, երկրորդկոչ,--

ոչ

կողմ, կամ այն կողմ, է, ոլ այն էէ

այո

Հենց այչ ժամանակ, կամիածննեթի քայքայման ժամանակ Հլ ժեռավ Վլադիմիր Միխա յլիչեւ Մեռավխազաղված, Հանգարտված, ճրաժարվածՔարկովիցն նրա բոլոր գորժիրից: Նրա վերջինխոսբնբն էին.

Շնորձակալեմ աստժուց,

չլնողնեց ինձ ճորտերի Համաճավացար թրեն ներկարոնա: Այգ խասքքիըխորապես տպավորվեցին Արինա Գետրովնայի զգայուն Հոգում ն ամաւսնու մածրչ ապադայի ուր» Ճետ միասին,ինչր փասասոկերներ, անձճուսալիծրանգաչ վորում ավեցին գոլովլլովյան ամբողչ առօրյային: կարծեց --

ճետ

-39-.

որ

տունը ն գոլովլլովյան

ապրողներնայնտեղ րո մեռնել: ժիշնգամիցպատրասավեյին որբ Արինա Պետրովնա լի նամակնեԴորֆիրի Վլագիժիրելը բում արտաճայտվածմի քանի գանգատնէրիկ զարժանալի խառգուշակեց նրա մտքին տիրապետած ֆրբազդացությամբ այլես նամակներում իի Արինա Պետրովնան ձաշվոթությունը: չէր խիատենր կարդում, չէր կշտամբումկամ ուսուցչաբար այլ ավելի շուտ ապավինումէր աստվածայինօգնությանը, Հին

տորը

-»

բոլոր

--

ժամանակներում ստրուկներին մնաց նրանց, ովքեր իրենց ուննորու»

նիրկայլիս Թեժնսմիտ

անգամ չէր լքում,

`

ուր

թյան պատճառովհկեղեցու ամենաճուսալյիՀենարանն ոճ զարդն էին Հանդիսանում»: Իուդուչլկանբնազդով Հասկա-չ ցավ, որ եթե մամենկանսկսում է ապավինելաստծուն, ապա քերուայդ նշանակում է, ոթ երա գոյության մեջ ինչոր Թյուն, ինչ-որ պակասություն է թաքնվաժ։ եվ նա օգտվել այդ Թնրությունից իրեն Հատուկխորամանկ ճարպկությամբ: գործեք Համարյա վերջյանալու ժաշ էմանսիպացիայի նա մանակ ժիանգամայնանսպասելիայցելեց Գոլովլյով» կ Արինա գուավ Հուսալքվածյ Համարյա տանջՊետրովնային

երգեր երդել, Հյուրեր ընդունելչ-- ի՞նչ կարող նմ հս անել առանց իմ զզվելիների: Ո՛չ տալ, ո՛չ առնել, ո՛չ ինձ ճամար ճաշ եփել,-- չէէ՛ որ նռ, բարեկամս, ոչ մի դորժ անել չեմ կարող: Աստվածողորմա՞՛ժէյ մամենկաչ --

Թղորմած էր, հարհիսմս, իսկ ճիմայ երեում է,-ավա՛ղ: Ողորմաժ է, ողորմաժ, բայց երեում է, նույնպեա ճաշվով է. մենք շր լավ էինք երկնային թազավորն էլ բա--

ասում,» Ի՞նչ կա, ինչպե՞սէ, Պետերբուրգում ի՞նչ եղավ նրա առաչին Հարցը)փոխադարձ ողջույններից Հետոֆ ու Պորֆիչան խոնարձելէր Հայացքն նստել էր լուռւ նն

--

Չէ, դու մտիր իմ դրության մեջ,-- շարունակեցԱրի-

որդու Գեորովնան, լռությունից ըմրոնելով, ռր լավ բան սպասել չի կարելիո--Ազախնանոցում միայն երեսուն Ճոզի զզվելինծըկան, ես ինչպե՞սվարվեմնրանց Հետ: եթն նրանք էմ խնամբին են մեալու, ես փն չո՞վ պիտիկերակթեմնրանց: Հիմա նս ն՛ կաղամբ ե' Ճաըւ ամէն ունեմ, ե' գնտնախնձոր) ն

:

:

ոթ

տուգ, ամեն

ամեն բանի Համարես ինքս պետք է շուկա վազ բանիփողպիտիտամ, պիտիառնետ, մատուցեմյ--

աճագինբազժությունըես

ինչպե՞սկշտացնեմ:

Պորֆիրի Վլադիմիրիչն ականջներըսրբեց.նրա

--

նունքնա

կարժես կարթ գղելով:

ներող եղեք, ինքներդ էլ կլառավարծք: Փա՛ռքւս» աժո, կուտակել եմ. Բնոր Հո միչտ ես չեմ քաշելու». Արինա ՊետրովնանՀանկարծ կարծես սայքաքել ու բարձրացինը գլուխը: նրա աչքին ընկավ հուդուչկայիդնչոլ-Յո կ --

.

Հր

Իսկ կալվածքներն ո՞վ կկառավարիյ--առարկել

զգուշությամը,

ենք կառավարվում: զամբչկա` վարունվով Իսկ ալն ժամա-

նակ չէ՞

Քեճաճ էր դեպի մեզ, մենք որ վատացանք,-- դե ուրեժն զայբանալու բան չունենք: ես արդեն ինչ եժ մտաժում՝` չքողնետ ամեն աիդլոք ինչ իմ կամքուս հակապնա: Պապենկա յի գքրծզմանիմոտ մի տնակչինեմ ինձ ճամար ու ապրեմ, օրա մի կքրպ անցկայնեժ,

ննրին Քուք երկեաց:

ինչ էլ լիուլի կայ գե ուրեմն ն կամաց-կամացապրում էնք: Գետնախնձոր չի լինում, պատվիրումեռ կազամբեփել. կա-

այդ

--

գալչ

վաժ:

--

Փորֆիշկաննայում էր սիրելի բարձկաժ մաժենկալի այքերին ն դառնորենժպտում էր ի նլան կարեկցության իսկ ելքն նրանց բաց թողնելու լինես, 12 վազ տվեր ձեզ Համար, սիրելիներս ալքներդ չորս արած,-- դե, արդեն չեմ թմանում։ Չե՛ժ իմանում, չե՛մ իմանում, չե՛ժ բմանում, հնչ դուրս կղա դրանից: Պորֆիչանքմժիծաղել, առնես իրեն էլ արդեն չափազանց ծիծաղելի թվաց, թէ՝ ինչ դուրս կգա ղրանից»: Չէ, ղու մի ծիծաղիր, բարեկամս,այդ գործն այնքան էչ որ դուցե աստված հրանը արդէն ուրջչ է, այնքան լութ մի բիչ խելք ավելացնի, ալն ժամանակդե... Հենց թեկուզ իմ մասին կասեմ. չէ՞ որ նես էլ կրժոտանք չեմ, այսպես թե այնպես ե՛ս էլ պիտի ապրե՞մթե չէ: Ինչպե՞ս ենը անելու: Մենք ի՞նչ տեսակ դաստթարակություն նենքստացել: Պար `

Շչեղոին Սալթիկով--

փսլնքոտ,առծս ամբողչովինյուղով ծածկված.ինչոր դիչատիչ նքրբին փայլով տողորվածդնժքբ: Դու չլինի՞ քնձ արգեն պատբաստվումես թաղձլչ-Շուտ չոր նկատեցնալ-չի՞, սիրելիս: Մր' սխալվիր: Այպիսով առաջին անդամ գործը ոչնչով վերջացավ Բայջ կան խոսակցություններ,որոնք մեկ անգամ սկսվելով, այլնս չեն դազաթում: Մի քանի ժամից մշինա Չետրովնան որից վերադարձավ բնդճատվաժզրույցին: կղնամ Սերգի«Հրոիցայի վանքը,-- նրազում ձր նայ-կբաժանեփկալվաժքը, ավանում տնակ կգնիմ ու կապրե՞փ ինձ Համար, քայց ԳորֆիրիՎլագիմբրիքբ, քի առաջվափորձիցխրատ. ված, այս անգամ(լոտ մնաց: -. Անցյալտարիչ Ճանգուցյալպապենկան ծրբ դնւ ղջ էրչ-- շարունակում էր նրազել ԱրինաԴետրովնան,-նստած ձմ նշ իմ ննջարանումժենակու ճանկարծլսում եփ կարժէս մեկը շնջում է ինձ` գնա՛ ձրաշագործի փուչ գնա՛ Հրւս շա: գործի, մուռ, գնա՛ Հրաշագորժի մուռ. այսպես հրեք անգամ: Ես այսպես իժանում եսյ շուռ եկա"ռչ ոք չկաչ Սակայնմխոք ձմ անում՝ էէ՞ հր սա Ճայտնություն էր ինձ Դե ինչ, ասուփ էք ծա, էԹե իր Ճահվաւոր ճաճելի է աստծուն, ես պատրա ստ հր: եվ ենց նոր էի ասել ես այղ: որ Հանկարծսենյակում այի» պիսի անուշաճուտություն, տացողչ

անուշ բույր է բարձրանում,ե էգիվառվում, բուրվառներից տեմ որտեղ եմ գտնվում ձա, նրկրի վրա, Թե երկնքում: ժամոռ ն ատում մերգությունիը Հետո գնացի հոռնա վարդապետի Խժ՝ ձերդ գերապատվություն, այսօր ինչ-որ լատ լավ է ձեր տաճարում: իսկ նա իխնձ՝«իճարկն, չէ որ ժամերգության ժամանակ Հայր Սվվակումինտեսիլք երեաղ: Հենք նոր է ձեռ.

--

--

--

-

--

|

օոլնպիսի՛ անուշաճոտություն լըց-

է, իսկույն մձց....Հասկանալի կարգադրեցի կառքը լծել

ե

նրճկոյանարդեն ճանապարձին էի ԱրինաԳետրովնայի աչքերին նույնիսկ արտասուբ հրե» չաց հուդուշկանօգավնեցդրանից, ռիպեսզիճամբուրի մա «ճնկայիձեռքն, ըստ որում երեն թուլլ տվեց նույնիսկ թեԹնակի գրկել նրան: Այ Հիմա դուք խելացի քնք,-առաց նայ-մխ, լափ է, սիրելիդեժ, ով առտժու Հեւը է ապրում: նա աստր« Հաշտ ծուն է աղոթում, ե առտվաժնրան է օգնում: Այդպեռազո, օրրելի բարեկամ Փաժենկա: Սպասիր,նս դեռ բոլորը չեմ Վերչածրծլ:Մլուս օրբ հրեկոյանճասնում եփ ավան ն սբբի ժուտլ Իսկ ուղղակի՝ այնտեղ ծրենոլան ժամերգություն է՝ ձրգում հն, փոմեր են --

--

բարձրացեում աղոթք կարդալու, տնանում է գժինթում է երնում, ն աղավնին լույս իիծն է նայումե: Աճա ալդ ժամանակից ճա որոշել եմ, ինչ էլ որ լինի, կյանքիս վէրչին օրերը Մծրգի-Տրոիցալի տաճարիմոտ պիտի ապրե, իսկ մեր մասին ո՞վ ճոգ կտանի: Ձեր երեխաների Համար ո՞վ նեղություն կկրի: Ա՛խ, մաժենկա, մամենկա: Գլ փոթր լեք, ինքենրդ ձեր մաին հճոզաք:Իսկ ծո,.. մոտ նկապրեմ որբերի 4ծտ հզնամ Հձրաշազործի ԱՏՏուշկայի երա քնի տակ: Գուցե որբերից մեկնումեկը մեչ ցանկություն առալանա առտուն ծառայել, այդ դեպքում Խոտկովի կողքերիս է: Տնակ կառնեմ ինձ Համար, հանչարանեցկջանեժ, կաղամբ,դետնախիձոր ամին էնչ կունենա Համոգ Մի թանի օր չարունակ ընթանուժ էր այս դատարկխոուկցությունը, մի քանի անգամ Արինա ՓեարթմնաջամնետՃամարձակ ննքադրություննձր էր անում, Հեռ ձր վերցնում ու նորից էր անում, բայց վերջապես գործը ճասցրեցայն կետին, որ այլես նաճանչել չէր կարելի Իուդուշկայի այցե(ությունից Հազիվ կես տարի անցըգործերի դրությունը ճետելալն էր՝ ԱրինաՊետրովնան ոչ Տիոխցա մեկնեց, ոչ էլ ամուսնու գնրեզմածի մոտի տնակը փոխադրվեց, այլ կալվածքը բաժանեց, իրեն սպաճելովմիայն կապիտալը:Ըստ որու, Քը

,

ԴորֆիրիՎլադիժիրիչինտվմց լավ մասը, իոկ ՊավելՎլա. դիմիրիլին՝ վատ ժասը: «5

ԱրինաՓԳետրովնան առաջվապես մնաց Գոլովլյլովոյում, որում, ճասկանալի է, բանը առանց ըբնտանեկան կոմեդիայիչվերչացավհուդուշկան արտասուք Ժափեցն աղերսերդ սիրելի հարեկամ մամծեկայինկառավարելիր կալվաժ.

բոտ

-«

ստանալեկամուտը ծախսել լիակատարկրավունքով, «իոկ ինչ որ դուք, «իրելիս, եկաժուչ իր ճայեցողությամբ, տից կՀատկացնիքինձյ ես ամեն ինչից, նույնիսկ քլից գո սառնորձն չնորճակալուչ կլինեմ. Դիան Ճակառակ,Դավելը ուզեց), անմիջապես կծել Թյուն Հայտնեց մռրը (շան Հրաժարականտվեց («այդպեսէլ, առանց այրական օրճն նության, Հիմարի պես սանձը կտրեց») բեակվեց Դուբբոն

Քո

մինոյոււի:

վրա մի սկռած ԱրինաԳեռրովնայի Այդ ժաւհանակվանից ածռակմտքիխավարումիջավ: Պորֆիչկա-արյունարքութ այն ներբինկերպարը,որբ նա մի ժամանակայեպիսի խորաքափանցությամբճասկացել էր, Հանկարժկարժքս մըշուշուվ ժածկվեց։ Թվում էր, որ նա ոչինչ այլես չի ճասկանում, բացի այն, տր, չնայաժ կալվածքի բաժանվելուն ե գյուղաՀ էու առաջվա հմեն ապրումէ Գոլովքիների ազատվելուն, նման կ ոքի ճաշվետու չէ: մյդածդ լլովոլում առաջվա ոչ ի«վ, կողքին ապրում է ժլուս որզին, բայց ինչպիսի տարչ

ճազվագեպ

բերություն: Մինչ Պորֆիշանե իրեն, ե' ընտանիքը՝աժեն ինչ մամենկայիճալնեցողությաննէ վստաճել, ավելը ոլ միայն րինք ոչ մի բանի մասին նրա Հետ խթորճուրղլի անուփ, այլն նույնիսկ չանդիպելի, մի տեսակ ատամների արանքից է ոսում

եվ որչափ չատ էր խավարում Արինա Փետրովնայի միտ Քըչ այնչափ ավելի խանդով էր բոխբոբվում մայբակահ սիիչ տը դեպի սիրալիր որդին Պորֆիրի Վլագիժիրիչբ նրանից ոչինչ չէր խեղրում, մարը ինքն էր ընդառայումնրա ցանկու |

հա սկանը պակասություններ թյուններին, Կամաց-կամաց

գտնել գոլովլլովյան ագարակներիպատկերում: Այսինչ տեղ ուրիշի ճողբ խրվում էր ագարակիՀողերի մեջ՝ լավ կլիներ այդ ճողը գնել. այսինչ տեղ կարելի էր առանձինազարակա-չ տուն

շինէլ, Խոռճարբը փոքբ

4, իսկ

ճենց

կողբինծախու

խոտճարբկայ--ա՞խ, լավ խոտճարք է: Արինա Պետրովնան րմ որպետմայր, ն որպես տնետեսունի,որը Ցանկանում է սիրալիր որդու առաջ ամբողչ փայլով Հանդես իբ ընդունակությունները, ԲայցՊորֆիրիՎլադիմիրի յարժես անքափանց կեղնի մեչ 4բ փակվել, Ձուրէր Արինա

Հաժքոագվում ,

ԲԲ

Խյոան դնուժննրով, նրա ԳՓեորովնան վալթակզում

կրկնում էր. Հես, սբրելի բարեկամ խոտճարբը, նա անփուփոխր եժե նրանով,ինչ որ դուք, ձեր ողորմածության մամնեկա,դոտ բնաիՀիվ, վէլ նք ինձ»: Այդ պատասխաններըմիայն բորբոքում (ին ԱրինաՊետփովնային: ժրապուիվելովմի կողմից անտեսականխնդիրներով, Ժլուս կողմիը՝ բանավիճականնկատառումեքրու «արիշ մո Պավլուկայի»վերաբերմամբ, որն եր կողքին էր ապրում, սակայն ճանաչել անգա լէր ուղում իրեն) նա կատարելա պես կորցրեղ Գոլովլլովոյինկատմամբ իր ունեցաժ իրական Ճարաբերություննենրի պատկերացումը: ՋՁնոքբերելու, առնելու նախկին տենդի նոր թափով տիրապետեց նրա ողջ էությունը, բայց գնում էր արդեն ոչ Թն իր սեփականանձի այ օիրած որդու Համար Գոլովլյովյանկալվաժքը Համար), մեժանում ու էր, կլորանու

ծաղկում:

Եվ աշա նույն այն ժամանակ, երբ ԱրինաՊետրովնայի կապիտալնայնքան էր նվազել, որ նրա տոկոսներովանկախ գոյություն պաՀպանել ճամարյա անձեարին էր, հու. դուշկան ամծնաճարդալիցնամակի ճետ միասին մի ամբողջ կաւոց Ճաշվայինձներ է ուղարկում, ռրոնը պիտի մոր Ճաււ Բ ուղեցույց Հանդիսանալքնապագայում տարեկան ձայշվետվությունը կաղժմելիս:Այլտեղյ տնտեսության գլխավոր առարկաներիճետ կային՝ մորի, ճաղարջ, սունկեր ն այլնւ Ամճե մի Հոդվածի ճամար Հատուկ Հաչիվ կար մուռավորան ժո. զ ծո ճետե Ժորժ բ լ բովա դակությա մու

18.

Ա ալ.

Թիվն կար մորու Թութ...

Դրանց ավելացավ նոր տնկած եզաժ թփերից Հավաքված է,

21...

Վ,

Այդ քանակից՝

ժութ, սիրելի բարեկամ մաժենկա. դործադոն: 1ք

փ հռրին գերազանցություն Փորժադրվաժ

ովի Գոլով

Գորֆիրի Վլադքմիքովիչ

Տրվաժէ

ֆ.

Բոր00 սի.

ֆ.

մոխ.

"Թ

մսխ,

:

ան

Համար եփած մռ-րաքայի

փ-

ոս

սսն

ՂԿ.

'

ւը

բոլոր

ձեռք բերելու այսինչ անտառակրըկամ այսինչ առաջարկներին՝

Զ....սԿ...

ւթյան Համար տղային չեզարարսլյ -ծ-

է.

փ.

ֆ.

է Հասարաք բրա» ժողովրդին` քախված Համար Քազցրաջննլու է գեորգեք Փոռել ամնհլու,ալչե աւբիչ մեա

կորն

ա

ԱԱն

ՅՐ

ԲԱՆԵՐ

20.

փ.

փ.

բ.

4.

ֆ.

Ասք,

Հաշվմտոչտարվա բերքը անցյալ տարվա էաԾանոթություն,

մեժատությամբպակասլինքլուդձոլթում քոք է այանը րքայատրվիդիա պատճառելը, ճ 14րններ, անձրններ, զարկուտ կարկուտ են այլ քնչանս՝էրա տյ

այլն

ԱրինաՊետրովնան զարմանքիցչշմեց, նախչ նրան ապ ֆեցընը հուդուլկայի ժլատությունը, նա երբեք լուսժ էլ չէր, ոբ ծաղարչը Գոլովլլիվոլում կարեղ է ճաշվնավությաննլուք դառնալ,իսկ նսյ բստ հրեուլթին, ամենիցավելի չճենցդրա վբա էր ծանրանում, էրկրորդ՝նա չատ լավ Ճասկապավս որ ելոր այգ ձներըաչ այլ ինչ ձն, էթէ ոչ նրաուռ ու ձնոը կապոզ սաշմանադրություն: Վճրջացավ նրանով, որ նրկարատնբանավիճայինգրաու դկիությունիցճետո ԱրինաՊետրովնան, ղաչվիրավորված բացած, փոխադրվեց Դուբրովինոյ, իսկ դրանից Հետո Պորֆիրի Վլագիմիրիչրը Փծրաժարական տվեց ու բնակվել ԳոլովլյոՀ

վոյում:

պառավի ժամանակվանից

մգ

Համար սկսվելիե ծաբ-

կադրավան Հանգատի նվիրվածմի շարք պղտոր օինը: Չավել Վլադիմիրի էթ, հթպես վարմունքիցզուրկ մարդ, առանձ-

նապես բծախնդիրէթ մոր նկատմամբ:Նա բավականտաՀ նելի ընգունեց ներած, այսինքն պարտավորվեցկերակրել ու խնամել նրան ե ՞րք ազգականուճիներին, երկու պալբայց ժանով՝ նախ, չգնալ Քր.բնակվածվերնաճարկըի ն, երկրորդ,

չմիջամտել տնտեսական Վերջինպայկանդաղրություններիել մանը առանձնապես Ճուզմունքէր պատճառումԱրինաՊեբովնային)ՊավելՎլադիմիրի չիտանըաժեն ինչ կառավարում էին` նախ

ե

առաջ Ուլիտույկա տետեսուժին՝ մի նննգ կին, բռնվել էր արյունարբու Չորֆիչկայի Հետ գրագրություն ունենալուժեջ, ն, երկրորդ,պապենկայի նախկին Մրյոշկան,որք ոչինչ չէր Հասկանում ե գաշտավարությունից որը

ամեն

սեն եկասլան

օր

Պավել

Վլոդիմբրիչին բնական բնույթի խրատներ

Հր կարդում: Երկուսնէլ անխիղճգողանումէին: Քանի՞«քանի՛ անգամ ցավել էր Արինա Գետրովնայիսիրտը տանի թագավորող թալանը տեսնելիո Քանի՛անդամ ուղեցել էր նախադգուչացեել, բաց անել որդու աչքերը թեյի, շաքարի, լուղի ձրատմաժբ:Դրանքգործադրվումէին աճագինքանակությամբ, ն չատ անդամ էր Ուլիտուշկան,ամենեն չքաշվելով պառավ տիրուչու նծրկայությունից, նույնիսկ նրա աչբի առաչ բըոնսոծթով չաբար Քաքցնուժ զրպանում: ԱրինաԳետրովնան Ֆում էր ն է այդ բոլորը պետք լուռ վկա մնար այդ թալանին: ՌթովչետնՀազիվ էր նա բերանը բաց անուժ որնէ դիթռղուչ թյուն անելու, ռր Գավել Վլադիմիրի չն անմիջապես բնղդժիջում էր նրան.

Մաժենկա,--ասում էր նայ-- տանր պետք է ժեկը հարցաղգրություններ անի, Ար ծս լէժ առու, բոլորն են --

այդպեջ վարվում: ես իմանում ձմ, հի իմ կարգադրություն ննրը ճիմար են, բայց դե թող ն ճիմար լինէն: հեկ ձեր կարֆադրությունները խելացի են,-- դհ թալ ն խնրացիլինեն: Խճլոք ծք դուք, Ֆույնիոկ չափազանցխելոք եք, հուդուշկան ձեզ, այնուաժենայնիվ,առահց անկյունի Թաղեց: Ի լրումե բոլորի, Արինա Փետիովնանօոռվալի Հայ նություն արեց` Գավել Վյլաղիմբրիչբ թմուժ էր։ Այգ ժոլությունը նրա վեչ արմատով գաղ աազոդի, զլուլական մեհ նակությանշթորձիվ Տրչասեց այն առտավիճան զարգացավ, ոթ պետք է անխուսափելիվախճանի Հասցներ։ Ակզրնական շրջանում, ձրբ մայրը բնակվեց տանը, նա ղեռ կարժից ոմա չում էր, թավուկանճչաճախցած էր փջեուժիր Հճարծից խոսում էբ մոխ Հա նկատելովկոեչպերֆար է ընկնում նրա լեզուն, ԱրինաՓետրովնան ծրկարժամանակմիտք էր տնում, օր դա Հիմարությունից է առաջանում: նա չրի սթթում, եբբ թրգին գալիս էր «խոսելու», ե այղ զրուլցնեին խր Համար ժեժ նշում էր ճամարուժ: Գավել Վլադիմիրի չն, իսկապեսառած,

բայց

ու

մշտապեսն մի տեսականչձքեթ տրտնջում ձր. Մեկ ամչարաթներովանձրն չի գալիս, մեկ Հանկարժայնպես է Թափվում,որ կարժես շղթան կտրած լինի. ժենԲզեզեէ Թւժամպառ արել՝ այգու րալոր ժառձրըկրժել. մեկ խլուրդ է էրեացել՝ Քոլոի մարգազձաիններ: փորփրել, Այդ բոլորը տրտեչալոճ Բողչ

էր Հանդիսանում: երբեմնիչնումէ իր Հար» կարաժնիցչնստում է մոր դիմացու սկսում. Չորս կողմն ամպերով է ծաժկվել: Գոլովլլովոնշա՞տ մոտ երեկ վարար անձրն էր, իսկ մեզ է 4նռույ Արյունարբուխ մոտ են չորս կողչ չկա՛ ու չկա՛: Լողումծն ամպերի,պտտվում մասում մը,-- պոնի կաքիլեերը ժեր ճող թափվեին աղբյուր անապառ --

խնչոն՛ս է Քափվում տեղատարափ:Վուշբ նոր է բո կրածլ ծաղկել, իսկ անձմրեըթափվում է ու թափվում: խոտի կձարարդենփել է, իսկ նա Թրջում է թրջում: Գոլովյովոն շա՞տ է ձՀփռույ--աիլունարքունվաղուց խոտըդաշտից կրծլ է, իսկ մենք նստել ենք ու հատել: ՁԺեռըօաիպված ենք անասուններին փտած խոտով կերակրել: (ուռ է մնում, լուռ է մնում ԱրինաՊետրովնան, լալով ճիմար գանդատնեիը, բայց երբեմն չի Համբերում, ասում է, Ձմոներդժարսձ ոթ նստնայ լավ կանես: Հազիվ է նա այգ ասում, որ Պավել Վլադիժիրիչը կա« տաղում է, Իսկ ի՞նչ կշրամայքիքգուք ինձ անել, անձրեր Գու չովլլովո՞ փոխադրել,ենչ է: Ոչ թե անձրեր, այլ ընդճանրապես... 98՛, դուք ասացեքչձեր կարծիքովես ի՞նչ պիտի անեմ: 9չ Թե «ընդճանրբապեսոլ այլ ուղղակի... կլիմա՞ն պիտի նս փոխեմ ձեղ Համար,ինչ է: Ալ Գոլովլլովոլում անձրե էր Հարկավոր,-- անձրն եկավ, անձրն Հարկավոր -- չկա նլալի հակում 4 ն ամեն ինչ բուսնում է այնտեղ... հսկ մեզանում ամեն բան Հակառակն : Այ տնոնենք, թե ինչ կանեք ղուք, հրի օծելու բան չի լինի: նշանակում է, աստժու համքն այզպես է... Դե դուք այդպեռ էլ արեք, որ ասոժու կամքն է: Թծ Տէ՝ «ընդճանթապե՞ս»-աճա Թե ինչ բացատրություն եք գրչ -.

ու

--

--

--

-.

-

--

տ

էյ

երբնեժե բանն այնտեղէր Հասնում,

հի

ճնշվածէր զգում իրեն» փականությունից

նա

նույնիսկ

էՀ

եվ ինչո՞ւ Դուբրովինոն ինձ Բաժին ընկավ,-- դանչ Գատվում էր նայ-- Ի՛նչ կա նրանում: -"

..8-

Այդ ինչո՞վ է Դռւբրովինոն վատ Հողը լավ է, ամեն հնչ ի՛նչ փչեց ճանկարժ գլխիդ: Այն փչեց, որ ներկա ժամանակ ամեենին օեփակածություն Հարկավոր չի ունննար, Փոդթ ուրիչ է: Փոզը վերցրիր, դրեցիր դրպանդ ու ժլկեցիր։ հսկ այս անշարժ դութ --

առատ...

--

--

ՔԸ:::

փականությունէլ օւնձնալ լի կարծլի։ Սյնայիսիժամանակ էչ որ դուք աճա լրագրեր չեք կարդում, իսկ ես կարդում եմ: Հիմա փաստաբաններ ձն չո էվն ենկել ամեն տեղ-- դե ն չառկացեք: կիմանափաստաբանը, որ դու սեփականությունունես կսկսի քեզ գլխացավանք --

ու

ռայ

մյդ ինչպե՞ս պիտի նա քեղ գլխացավանքտա, քանի որ դու իսկական փաստաթղթեր ունես: Հենց այդպես կսկոի քարշ տալ քարշ տալ: կաժ Թե Հենց Պորֆիչկա-արյունարքուն,. փառտարանկվարձի, նա էլ կսկաիքեզ կոչհագիր կոլնագրի ետնից ուղարկել: փ՞նչնս ասում, անդատ ու անդատա ստան երկիրճո չո Հենց նրա Համարիկուղարկի, օր անդա անդատառտան չի) Թե ռի դատ դատաստանչունենար, առանց դոչնագրիէլ կխլեին, իսկ ճիմա կոլնագրով է: Այ 4րեն իմ ընկերոչ, Գորլոպրատովի ջնոին մեռավ իսկ նա ճիմարաբա ու գնաց ժառանգությանը տեր կանգնեց ժառանգությունը դուրս նկավ գրոշանոց, իսկ պարտքերը՝Հարյուր Հազար, պարտամուրձակներ, բոլորն էլ կեղժ: Աշա հրեք տարի է անեն ըեղչատ գատում նրան, առաչ քեռու կալվածքը խլեգին, Հետո արդեն իր սեփականըաճուրդով ծախեղին:Աշա՛ ե Քեղ --

ու

--

--

ու

--

ու

սեփականություն:

Մի՞թե այդպիսի օրքնք կայ որ օրենք չլիներ, չէին ծախիսնշանակումէչ ամեն տեսակ օրենք կա Ով որ խղճմտանք չունի, երա Համար բոչ (որ օրենքները բաց են, իսկ ով որ թղճմտանք ունի, նրա 4ամար օրենքը փակ է, Արի գրքերում գտիր: ԱրինաԳեխորովնան այդ վեճերում միլտ զիջում էր: Շատ նա մեռւմ անգամ քիլ էր աղազակի՝«կորիր աչքիցս, սրիկա», --

--

Թե

ու

"-89--

միտթ էր «նու, միտքէր անում ու լուտ ձր մնում, Միայն ինքն իրեն էր տրտնջում`ճ5ե՛ր ասավաժ, ն ո՞ւմ են քաշել

դնպի Պորֆիչկան:Նա

էր Ֆրան իր բոլոր մտաժումՆերով, »1չ կությամբ, ատում ձի անդադար, ամեն թողե: կարծես կենդանի դես ու դեն էր նետվում նրա առաջ այդ դարչհլի կերպարը, իսկ ականջննրում ճնչում էր հուղուչկայի լալագին-կեղժավոր չաղակթատանքը, շաղակրատանք, որի մեջ Հնչում էր ինչոր չոր, ճամժարյա վերացականզալբուլթ գեպի այն ամենի, ինչ որ չէր էծ թարկվում կեզժավոբության ավանդության ստեղժաժ կոդեքսին) Չավել Վյադիմիրիչը խմում էր ու վերճիչում: Վերչիշուժ էր բոլոր վիրուվորանքներն ու ստորացումները,որպիսիք Հարկադրված էր կրել շնորճիվ այն բանի, որ հուդուչկանտան գլխավորը լինելու Հավակեություն ուներ: մռանձնապեցՀիշում էր կայլվաժքի բաժանումը, ձաշվթի էր առնում յուբաքանչյուր կոպեկը, ճամեմատում էր Ճճողիամեն մի ձտորի,-- ն առուժ էր, Գինուջ բորբոթվաժ էրկակայության մէչ աժբողջ դրամաներ ձին ստեղծվում,»բոնցջմեջ ՎՐ1Ժ ձր լուծվում Բոլոր զրկանքներիՀաժար նե որոնց մեջ զրկանք Հասցիողնարդքե ինքն էր ե ոչ Թե հուդուշկան:Մերթ նա իրրե Թե նիկու ճարչ յուր «ազար է տարել ն եկել է ճայտեհլու այդ մասին Գորֆիշչկային (ամբողջմբ տնտաբրան Խոսք ու վթույցով), օրի գեժբթընախանձիցՖույնի ակժամաժովեց:Մերթ Խրրն ԹԽ մեդավ պապը (կրկին տեսարանխաոծքու զթույցոմ, թեպետ ոչ մի պապ չկար էլ), իրեն մեզ միլիոն Թողեց, իսկ Գոր ֆիշիաարչունարբութն՝ ոչինչ, Մերթ իբրե նա անտեսանելի դառֆալու ճեար է զատելե զրու շնորՀիվ Հնախավորություն է սաա ցել այնպիսի զզվելի բանձի անձլ Գորֆիչային,որից նա սկսում է տնքալ, Այդ զզվելիությունները ճնաթելումէչ նու անսպառծլիՀր, ն երկար ժամանակ անմիտթիթիչն էր Թղում երնաճարկում, ի օւբախություն որջ շտապում /ւլիտուչկայի, ձր պատաճաժիմասին ՀազորգելԳոր

բայց այս

Ուժ

աթլունարբուէ, ճիվաղզները: Մեկն

մյուսը մի տեսակապուչ:

Համարկուտակեցինս գիշերներնանքուն մնացի, պա-

խնալեքիա.ո՞ւմ Համար»: եվ սրլափ չատ էր տիրապետումՊավել Վլադիմիրի լին

տաղը

ճարբընցողությումը,այնչափ ֆանտաստիկե, այսպես ասաժչ անակնկալ էին դառնում նրա զրույթների: ՎեիչապեսԱրիչձա Պետրովնան սկսեց եկատել,ոթ այղտծղ ինչոր վատ բանի Հոտ է փլում: Օնրկնակ, առավատվանից սմղանատան պա ճարանումմի լիքը գրաֆին օղի է դրվում, բսկ ճաշին նրա մեջ Կամ նստում է էնթի Շլուրանեատրիդեն օչ մի կաթիլ չի մեում: ե հյակում սեղանատնիցինչոր խորձրդավորճոճոռդներն մոր, ձայն է տալիս՝ո՞վ 4 այն(շում նվիրական պաշճարանի ն է տեղյ-- լառւմ ինչ-որ եկի քայլերը, որոնք իթապ, բայց Գգուչությամբ վեում (ե վերնաճարկիկողմը Մքրծլիա,լլինի՞ նա խմում է,-- Հարցրեցնա մեկ անչ պամ Ուլիտուչկային: 4ե-- պատասխանեց Ցթրաղվում Ոպիտաւշկան, խայ» --

--

թոզՓպաալով: որ մային Հասկացելէ Համուվելով,

իրեն, Պավել Վլա. դԱ4ՌՐՏՒՐերչնականապնս դագարեքթաշվելթւց: Մր գեղն900 առավոտ պաչարանըրթոլորովինանձայտացավսեղա նատնից,ն ԱրինաՊքտրովնայք Հարցին`փ՞նչ ծզավ պաշա թանը,Ուիտուշկանորասլի ոն ձգ.

Հրամայեքինփոխադրելվերնաչարկ. այնտեղ աղատ կարող են զբաղվել: խսկապծո, վերնաճարկում զրաֆիններըփոխարինում էին մեկըժյուսին զարմանալի արագությամփը:Առանձնանալով ինջն իր Հետ, ՊավելՎլադիմիրիչն ատեց կենդանի մարդկանց չրջանր ն հի ճամար Հատուկ, ֆանտաստիկիրակա նս«թյուն «տեզժնց, Դա ժի ամբոզջ անժիա-ՃՀերոսական --

ման

ոո-

էր փոխակերպումներով, անձճայտացումն երով,ճանկարՀչ

ժակի ճարստացումենրով, ռոման, օրի գլխավոր «Հերոսներն Հին՝ նա բնթբ ն արյունարբու Նա ինքը լիովին Պորֆիջկան։ ձեր գիտակցում,Ծն որչափ խորն էրիիր մեչ առնչությունը "- էք:

-

.

ատում

ՊավելՎլադժիրիչն ատում

էր

ֆիրի Վլադիմիրի չին: ն միա: հուդուշկային

ժամանակ վախենում էր նրանից: նա գիխոծր, որ հուղաւշկայի Թ չթնրիցԹվի չ Թույնչ խափվում, ոբ նրա լեզուն օձի պես սողում է «աղու մեչ ն ջլատում է մարդուկաժմքիւՈւա տի նա վճոսկանորեն Հրաժարվեցերա «Հետ Հանդիպելույ:՝ երբեմն ժավանուժ էր Դուբրովինո Արյունաբբուն սիրելի բու8

Ինկաժ մամենկայի ձեռքը ճամբուրելու չամար (նա մորը դուրս տանից

Հր

արել,բայց

Ճարգանքիչէր

զաղդարբեցրել),--

այն ժամանակ Պավել Վլադիմիրիչըբանալիով փակում էր վերնաչարկը ե ամբողջ ժամանակ, քանի փուղուշկանզրուցում էր մաժենկայլիճեւո, եստում էր փակվաժ: Այդպիսովօրերն ընթանում էին օրերի ետնից, մինչն, վերչապես, Պավել Վլադիմիրիչր դեմ-ճանդիմանկանդենց

վաճացուախաին:

21.

Քժիչկը «ձեի Համար» գիչերեց ե ժյուս օրը վազ առա վետյան մեկնեց քաղաք: Դուբրովինոլի «Հնեոանալիսնա

ուղղակի առաց քան հրկուօթ

ճիվանդինապրելու փնացել է ոչ ավելի այժմ արդեն ուշ է մտածել ինչր գկար» դաղիություննեիի» մասին, որովճետե եհա իր ազգանունն անդամկարգինստորագրելչի կարող: նա կատորագրի ձեզ ձաժար «ռարքովիչ կտակ,-ձետռ դատարանիձեռքից օձիք չեք կարող թափ տալչ-ավե աացրեցնալ-- հուպուչկանԹեպետե չատ է Ճարգում մափենկային,բայց կեղժիքի մասին, այնուամննանիվ, գործ կակսի, ն եթե օրենքով մամաչլայինաքօորեն ոչ այնքան Հեռավորվայլբծրը, նա միալն ժաղքիանքանել կտա ճանապար4ճգնացողիճամար ԱրինաՊետրովնան ամբողջառավոտ բքացած գրության ժել էր գտնվում: Փորձեցաղոթք անել, որպեսզի աստվոժ որնք միտքենիչնչի իրեն, սակայնաղօթք էլ չէր գալիսաքին: նույնիսկ լեզուն մի տեսակ չէր ծեթարկվում: Սկսում էր՝ ողոշմյաինձաստվածողորմությամբ քո, ն Հանկարժ, ինչն էլ չրժանալովինչպես, անցնումէր օ«փոկյա ի սատանայե»-ին: «Քավնսըե, Քավեսըն»,-մեջենայորեն Թոթովում է լեզուն, իսկ միտքըշարունակթռչում է՝ մերթ է նայում, վերնաձճարկն մերթ նկուղն է իջնում (փելքա՛ն բարիք կար աշնանը բո(որը Թալանելեն), մերթ սկսում է ինչ-որ Հնռավոր-ճեռավոր թաներճիչել: Ամեն ինչ մթնչող է, ե այդ Ժթնչողում կան, շատ մարդ, ն բոլորն էլ խլիտում նն, աշխատումեն, որ

կ որ

--

մարդիկ

-94--

կուտակում

հնչ

վառ.::ումուցյա:չ:

ԵՐանյալէ

այու:

ուսուցյա:::

երանյալէ

զի բոս

այչ:

Քայ «ԱՓակ լեզուն նույն նս

կամաց-կամաց թուլացավ, աչքերը նայում

ձե

սրբապատկեր» չեն տեսնում, բերանը լայն բացվաժէ, ձեռներըդաիմված ծն փորին, ենկանգնած է նա բոլորովին անչարժ, կարծես անզգալաքել է: Վերջապեսնստեց ու լաք եղավ, Արցունքները խաժրաժ այքնրից շարունակաբարքափվում էին պառավականսմքած այտծրով, կանդ առնելով խոռրչոմների ակոսներում ու կաչԹելով չթե ճին րլուզի ճարպակալածօձիքին: Դա թելը անճուսությաժի չի դառնություն էր ե միս ժամանականզոր բմբոստություն: ե՛վ ծերությունը, ե՛ ուժասպառությունը: կ՛ գրության անօգնականությունը-- բոլորը,թվում էր, նքան մաճվանէր կռչում, որպես միակ Ճաշտեցնու վախճանի,բայդ է միաժամանակմեախառնվումմր եմանապես անցյալնԱ ու տիրակալությաժբ, գոճունակությամբ ինդարձակությամբյ ն անցյալի այդ ճիչողություններն ամրապինդ կպչում էին երան, ձղում էին նրան դեպի ցաժ, դեպի ճողը: «Մճոնքլր »,-անդնում էթ նիա գլխով, բայց ժի ակնթարթից եույհ այգ բառը փոխարինվում էր ոշրիչ բառով" «Ապրէի՞»:Նա չէր 4իշում ռչ հուղուշկային, ռչ մճոնող որդուն. նրանք երկուսն ձլ (արժես գոյություն չունեին նրա Համար: Ոչ ոքի մասին նա չէր Վտածում, ոչ ոքի վրա չէր զայրանում, ոչ ոքի չէր մէկադրում. նա նույնիսկ մոռացել էր, Թե արդյոք կապիտալ ունի ինքը ե բավարա՞րէ այչ կապիտալնիր ծերությունը ապածովելու ճամար: Վիշտը, մաճացու վիշտն էր պարուչ բել նրա ողջ էությունը: Անտանելի՛է, դաոն է,-- աճա միակ բացատրությունը, ոի կարող էր տալ նա կր արտասուքեծրին։ Այգ արտառուքեքրը ճնռվից եկան. կաթիլ կաթիլ կուտակվել էին նրանք նույն այն րոպեից, երբ մեկնել էր նա ժոլովլլովոյից ու բնակվելՉուբրովինոյում: Այն ամենին, ռր մոտալուտ ձր այժմ, նա արդեն հախապատրաստված էր, ամեն ինչ նա սպասում էր ու նախատեսելէր, բայց նրան Տրըձք այդպիսի պարզությամբ էէր պատկերացնել, որ այդ սպասածն է ունենա: հնախատեսաժը սլետք վախճան եվ աճա այժմ այդ վախճանըՀասավ, վախճանչ լի վշտով ն Հուսաճա»

ներին ն

աո

ու

«ոնդ

ջինում հատելէր Ուլիտուշկանն պտուղ էր մաթրում ու կատաղությամբ ճանք էր քշում, օրոնք ազմկալից պարով պտտվումձին ճաղարլիկույտերիվրա ու աներքսաբարնրատում էին նրա քթին ու շիթունքներին: Հարնան սենչակիկի«ով չափ ժածրվաժ դոնից անընգճատլավում ձր չոր կարճ ճազ, եի ժամանակ ժամանակվերչանում ձր թուխի դիժփարեն արտաթորանքով:Արինա Պետրովնան կանգնեցանչ ն վճռական դիրքով, հայելով խավարին կարժես աղառծլով, Թե ինչ կանի Ուլիտուշկանբր գալու առթիվ Բայց Ռւլիթույկան նույնիսկ տեղիցշարժվեց,կարծես միանգամայն Հա վատացուծ էր, որ Հիվանդի ամեն վՎլոս աղդելու մր փերձ ապարյուն կանցնի Միայն բարկացկոտ չարժում անցավ չուրթեբով, ն ԱրինաՊետրովնան լսքց շշուկով արտասանած՝ գրող

Ֆա ինչ-որ բան տականժենակությամբ:հր աժբուչ կլոֆքում ռարթել էր, ինչ-որ րանի ճամար տանջվել էր, բայց պարզ: վում է, որ տանչվել է ուրվականիՀամար: Ամբողջկյանքում ճանհուն ընտանիչ բառը միջո նբա լեզվին է էղել, «րնտանիք» է, ոմանց պարգնատրել,.Հանուն քի նա ոմանց դատապարտել բնտանիքինա զրկանքներիէ ենթարկելիրեն, տանջել է իրեն, ն Հանկարծզուրս է ցա« այլանդակելէ իր ամբողչ կյանքը նա է Հծեյ, որ չունիս ոբ միս, բնտանիցն «Ֆ8-ր աստված,մի՞քք բոլորի Համար էլ այսպես է»,-ձր երա գլխու: պտտվում Նա նստաժ էր, գլուխը ձեռքին Հենաժ ն արտասվաքոր բարձրացող արնին, կարծես ասում էր նրան՝ դեմբբըդարձրած Նա էր անիժուժ, այլ միալն խուլ չէր տնքում ծազր, ասես խեղդվելով արտասութից: Եվ ժիաժաՀեժկրոումՀը, մանակ Հոգին այրվում էր՝ «Ջկա՛ ոլ ոք, չկա ռլ ոք, լկա,

ու

առ

--

ու

բառը:

չկա

Բայց աՀա ցամաբեցին նան արցունքները: Դեմքի լվա» նալով, նա աննպատականցավ օնղանատուն,բայց այո աղջիկներիդիմեցին երան նոր գանգաաներով, որոնք այս

անգաժ նրան առանձնապեսձանձրալիթվացին: կյ ի՞նչ է լինելու, տատիկ: Մի՛թե մենք Հենց այդզլես էլ առանցոչնչի ենը մնալույ--տրտեչում էր Աննինկան: Այդ ինչ «իմա՞րն է թեռին,-- ձայնակցում էր նրան --

--

էլուբինկան, կեսօրվամոտ

ԱրինաՊետրովնան վճոնց ներս մտնել մեռնող որդու մոտ: Զգուշությամբ,Ճուշիկ քայլերով բարձրացավ աստիճաններովն խավարի մեչ չոչափելով գտավ սենյակներըտանող դուոը: ՎերնաՀարկում մթեչշող էր »իբում. լուսամուտներիծածկվածէին կանաչացույլն վարաչ գույրներով,որոնցմիչից ճազիվ-ճազէր լույս անցնում. սնհյակներիվաղուց ի վեր չթարմացվածմթնոլորտըներծծվաժ չր զանազան տեսակիբույրերի զզվելի խառնուրդով, որի մեչ մասնակցություն ունեին ե՛ պտուղները,ե՛ օպեղանինձին, ն՛ ձեթը, ե՛ այն առանձնաճատու գարչածոտություննքրը, որոնց ներկայությունն ուղղակի Հիվանդությանն ժաՀման մասինէ խասում, ընդամենըերկու սենյակ էր. առա»

Դու, սիրելիս, ներքն գնայիր,-- դարձավԱրինաԳետբովնան Ռւլիտուշկա լին: Արլ գլ բ՛8չ նսրություն է,--քարկացա րտուսաց փերչջինաչ ծս պետք է Պավել ճետ խոսեմ, Գնա՛լ Վլադիմիրիչի --

-

--

.

Ներծցեք, տիրուճի, ես բնչղե՞սկարեղ եմ նրան թքող 28լ: հսկ ոն «անկարժմի բան պատաճի,ով կտայ ո/ կբռնի Ի՛նչ է արդտել,-- խուլ (ավեց ննջարանից: Հրավալիր,բարեկամս, Ույիտային՝գնալ ես Խոսե --

|

--

--

լիք

«անմ

քեզ

ճեոչ

Ալս անգամ մրինա Դճտրովնանայնպես Հացտատա-չ որ ճազթող դուրս ձավ: Նա խալակնքնց ու տավ օճեյակ: Հիվանդիանկողինըգանվում էթ ներքին պատի մուռ, լումաժուտներիըճեռու։ նա պառկել էր մեջքին, սպիտակ վերմակսվ ժաժկված ն ճամարյա անգիտակցաբար ժխօւմ քր: Տնայաժ ծխախոտիծխին, ճանմերը կատաղաբար ՀարՀ ձակվում հին նրա վրայ այնպես որ նա մերթ այս, մերթ այն Թնը տանում էր գեպի դեմքը: Այն աստիճան անուժ էին էէ՛րդ Քնձրը, զուրկ մկաններից,որ պարզ գծագրում ձին քաթից մինչն ուսը ճամարյա Հավասարապես բարակ ոսկորը, ԳըՀ (ոխը մի տնսակ անչուսալի սեղժվել էր բարձին, դեմքը ն ամբողչ մարմինը այրվում էին ջերմից: ՄԻժ, կլոր աչբերը փոս էին ընկել ն հայում էին վերացական, կարծես մի բան քամ ձր,

աթոնումէին. քիթը երկարքլ էր ու սրվել, բերանը կիսաբաց Հր: նա չէր ճազում, բայց այնպիսի ուժով էր չնչում, ոբ, թվում ճիչ ողջ կենսականուժը կուտակվաժէր կրժքուփ: Այսօր ինլպես նշ վգում քեզ,- Հարցրեց Արինա նստելով բազկախոռին,երա ոտքծրի ժոտ) Փետրովնանյ, Ոչինչ... վաղը.ս. այսինքն այսօր,» բժիշկը ձրբ էի ժել մոտ... Հ-

--

-

այսծր Բժիշկն

րէ

Դն, նշանակումէ, վազըո» Հիվանդըանճանգիոտշարժվեց, կարծես աշխատելովՃՀի--

չել բառը:

Հիվանդըլուռ էր: Աչքերն էին մբայն անբնականլայչ

'

կանում

դեմքն ավելի ավելի ջառագունում էր: է, կարելի բարեկամ, առնել ն ւոյն, որ դու -ոիր ազվականուճիներ ուննո,-ի՞նչ կապիտալունեն նրանք: Դ8, մայրդ էլ շարունակնցԱրինաՊետրովնան Քռլորը հուդուշկայի՞նավեցիք, հնչ էլ որ չինի...Գիտեմ, որ ինքս նմ մճղավոր... Դե մեծ Մոածում այնքան էլ Հանցանըք չի... էի նույնոլեռ,ն ռրդի է... Դե դու էլ չպետք է Հիշեցնեսայլ մասին մորդ. է 2ոություն, Սի բա՛ն տաս զ "էլ Բակդուք նրբ եբ պատրասվում ինձ թաղել: Թազել չենք մտածում, բայց ն այեպես... Եվ ուրիշ Քրիռտոնյաները...հոլորբ 14, որ իսկույն մեոնուժ են, բայց է

ու

Հաշվի

կույեպեա,..--

--

-

կաիողէս վե՞րկենալչ-- Ճուչեց ԱրինաՉետրովնան:-աստված, բարծկամս տա՛ աստված: երկուսով էլ լոնցին մի պած: Արինա Պետրովնան բնչ. օր բան էր ուղում ասել» բայց ասելու ճամար ճարկավորէր խԽոսակցել:Աճա ՃՀենցալդ խոսակցելնէի, որը նա երբնք չէր կարողանումգաոնծլ,ձրբ մէն-մենակէր մեուժ ՊավելՎլագիմիրիչի Հետ: է իուդուշկան... ապրո՞ւմ Հարցրեցփերջաւպես ինքը՝ --

Տա՛

Լ

--

Հիվանդը:

Ֆրանբ՞եչէ պատաճել հլս Ապրում է իր քեֆին: երեի մտածում է' այ, Չավելեղբայրս կմձոնին առտժու ոլորմաժությաժբկալվածքն ինձկՀշասնիչ Քոլորս էլ ձրբեիցն մեռնելու հենք ն բոլորիդ Հետո կալվածքներըկանցնեն... օրինականժառանգներին, -ծ- Միայն ո) արլունարիուին: Շների՛նկնետեժ,բայց ո՛չ նրան, Սքանչելի առիթ էր. ինքը՝ ՊավելՎյադիմիրիչըխոսծց այգ մասին, ԱրինաՊետրովնան չճապաղեցօդտվելդրանից Հարկավոր է մտածելայդ մասին, բարհկամայ-- ասաց նա կարծես անցողակըք, առանց ռրդուննայելուե չոյսի չուսկ Դիտելով ձեռները,կարծես այդ րոպէին դրանք էին Հանղդիսանում նրա ուշադրության զլխավոր առարկան: -ծ- Այդ է՞ջնչ ճայդ մասին» Է, Այ թեկուզ այն մասին, եթե չես ուղում: որ քո կալՀ.

--

--

--

--

վաժքը եղբորդմեա... ՝

--

--

ընդճանրառյես... -

պես,

մեդ է

որ

փութ միշտ` «րնդճա՞նքա«րնդճանրապե՞սու նք, չե՞փ

ծս կարծում նո տեսնում

տեսնում:

Ի՞նչ չու, բարեկա մա, -ծ- Այն նմ տնոնուժ, որ դուք 4 Հիմարըտեղ եր դնում: Դի, ասենք որ նս Հիմար եմ, թո՛ղ ճիմար լինեմ, Ինչո՞ւ եւ շիմարի ժու: Մի'եկեր: եվ ժի՛ անճանգատարեք: դալիս Յո չմ էլ անճանգատանում, այլ ժիայն ընդճանրաղես... ամեն որ մարդու կյանք իր սաճմանե ունք... ԴՔ ուրեմն սպասեցեք: Արինա Պնտրովնանկախ գցեց զլունը ն մտածմունթհերի մեջընկավ: Նա շատ լավ տոհսնում էր, ռի իր գործը վաստ դրության ժձջ է, բայց սոպացայի անչուսալիությունն այն Պատիճան տանջում էր նրան, որ նուլնիակ Հետագափորձերի ապարդյուն լինելու ակենրնեությունն անդամ յքբ կարող «աՀ --

-.

--

մողել նրան, -՞ Չգիոեմ ինչու նս դու փ014տատում,-- արտասանեց մրինա Պետրովնանվերջապես: հռ -Ամենեին... ձեղ..- ամձննի'ն,ես ծույլնիսկ շաա Ննինցե՞ք, դուք մեղ ալեպնս եթ առաջնորդել::. ԲոլորինՀմ. վասախաագես,.. լոս.

ն Սալ'ոիկով-Շչեղոին

-ծ9.-

բուռն, շնչասպառ լինելով. ձայնի մեջ Հընն միաժամանակ ճաղքական Քրքիջ. չում էր ինչ-որ ջլատված ոտներն անչանգիոտ նրնացին.ուսերն կայծեր աչքնրում ոյ ոյն Գուցեես թրոք անցավոր եմ որել բանով: այդ ղեպքում հ՛ սեր Քրիսոոսի: ներիր արդձե, վեր կացավ ն գլուխ տվեց, ձեռքը Պետրովնան Արինա մինչն գետին պարզելով, Պավել Վլադիմիրիչըփակձց աչչտվեց: Քերը ու պատասխան Դիցուք ն անչարժ կայքի վերաբերմամբ... Այդ ճիշտ է, օր քո ներկայիս վիճակումչի էլ կարելի մտաժել, որ կարչ նա այդ

կապիտալըկենդանությանժաժանակլ կարելի 8 ասնծո Հաձեռքից ձեռք տալյ-- ասաց ԱրինաՊետրովնան,

ասաց

«-

ու

--

ու

վ

--

դե թող անչարժ կայքը նրան Հասնի...Իսկ շարժակա՞նը, վճռեց տոանց այլնայլության իսկ կապիտա՞լը ենչպես,-բացատրվելԱրինաՊետրովնան: բայց լուռ մնաց: Շատ ճաՊավել Վլագիժիրիչըտեցվնեց, վանականէ, որ «կաղիտալըբառը լսելով, նա ամենեն չոանդրագարձավԱրինաՊետրովնայի դրդումներին, այլ ուզգակի միտք արեց այն մասին, որ դրսումաճա սեպտեմբերնէ, ճարչ կավոր է տոկոսները ստանալ... վաթսունյոթ ճաղար վեց Հարյուրը Հինգ անցամ բազմապատկած,ճետ բաժանած ծրկուսի, որքա՞նկանի դա: Դու ծրնի կարժում ծես, որ ես քո մաճն եմ ուզում, սխալվում ես, բարեկամս: Միայն թն ղու ապրեիր, իսկ նս, պառավս, ուրախ կլինեմ։ հնձ ի՛նչ կտաոր, ես բեզ մոտ ն' տար եւմ ապրում, ե' կուչ» եմ, ն եթե նույնիսկ քաղցր բան եմ ուղում,-- ամեն ենչ ունեմ: ծս Միայն աչն մասինետ ասում: որ Քրիստանյաներն այդպիսի սովորություն ունեն, որպեսզի Հանդերձյալկյանքի սպասումով... Արինա Պետրովնան կանդ առավ, ասես ճամապատասՀ խան բառ որոնելով: իրենը մերձավորներին ավարոծը խռսապաճովննյ---

Հ-աս

լուսամուտիննայհլով: Ցավել Վլադիմիրիլը պառկել էր անշարժ ն կամացուկ ճազուժէր, ոչ մի չարժումովցույց չտալով, լսում է արդյոք, Ք. ոչ, Ըստ երեույթին մոր ոլբը ձանձրացրեց նրանլ

քը,

.

-9.-

րբեանցինետելով այդ ենթադրությունը ու նորից սկանցձեռ ննիը դիտել լույսի տակ: Հրվանդը Հաղիվ նկատելի ցնցվեց, բայց Արինա Պեոբովնան չնկատեց ալդ շարունակեց, օրենքով էլ Թույլ է տրվուվ կապիտալը, բարնկամվս, մյուսին տալ: Որովշետնե կապիտալը վաստակովիիան մճնկից է, երեկ կար, ալսօր չկա: եվ ոչ ոք դրա Համար Ճաշիվ պաճանջելչի (արողչ ուժ ուղում եմ, նրան էլ տալիս եմ: Ցավել ՎլադիմիրիչըՀանկարծչարախինդժիժաղեց: --

`

կնոջը տվեց, իսկ էչ կապիոուլը ձեռքից-ձեոք, Հետն փախավ ծսյ բարեկամս:սիրականներ չունեմ: Ռւրեմե առանը սիրականի կփախչեք... կապիտալով: Քայց այդ ինչպե՞ս ետ դու ինձ Հասկանում: Թչ մի կեիղ նս ձեզ չեմ Հասկանում... Դուք ինձ այխարձով մեկ Հիմար եք Հոչակել,-- դն ես Հիմա՛ր եմ, ն թող Հիմար լինե: ֆՖեսեքինլե՛ր են Հնարել՝ կապիտալը ձեոՔից-4նոջ նրանց տուր: հռկ ես ինքս ի՞նչ անեմ, վանք գնամ ապաշխարծլու ե այնտեղիր նայեմ, թե ջնչոլնս եք դուք իմ կապիտալը ժախսո՞ւմ: Նա այդ բոլորն ասաց մի չնչով, ոխակալաժ Ճուղվելով ե ապա եոչորովին ուժասպառ եղավ: Դրանիը Հետո նա ճամենայն դեպս քարորդ ժամի չափ սկսեց Հճազալ ամբողջ ուժով, այնպես որ նույնիսկ զարմահայլիէր, որ այդ խզճո ւյ մարզկայինկմախքը այդչափ ուժ ունի իր մեջ. Վերչապնա հա շունչ այավ փակեցայքերբ: ԱրինաՊետրովնան շփո թաճար չորս կողմը նայեց: Մինչն այժմ նայ այնուամենայնիվ, մի տեսակ Հավատալ չէի կաչիողանում, այժմ վնրջնականապնսձամողվեց, ոբ Հիվանդին ծռրդոինլուամեն մի նոր փորձ ժիայն կարոզ է մոտեցնել հուդուշկայի Հաղթանակիօրը: հուդուլկանժի դլուխ երեում Աճա նա քաղում է դագաղի եծտնից,աճա ձր աթի առաջ: տալիս է նղբորը վերչին ճուղայական ճամբույրը ն զզվելի նա

քոր

ինը

ռիրականի

--

-»

--

--

ու

ու

Աճա ն

նրկու կաթիլ է ցայտում նրա աչքերից: արտասուրի իջեցրին ճող: «Մքո՞ոէ բարրն,հղբայըջյ-- բա: դագաղն ցականչում է հուդուշյկան,դողացննլովչութթերը, աչքերը տալյ ն ապա վեր Հառնելով ն աշխատելովձայնինվլտի երանց ասում է. «Մեզ դառնում է Ուլիտուչկային անմիջչապեռ տուն մ տանել, ն մա. չմոռանաք եղրաճաոիկը իածատիկը, «փոռցիվրա դրեք... տանն էլ նղբորտկրկին ճիշատաչ Քուր ու

որի ժամանակ հուկենք»: Աշա վերջացավ հ ճոգեճագըի» դուշկան առանց Հոգնունյան թոռում է քաճանայի ճետ ճանչ գուցյալի արժանիքներիմասին, ն քաճանանլիովին Ճատույ» տում է այչ «Ա՛խ, եղբայր, եղբայր, չուզեՀ գովատանքները: Հետ այբել»,-- բացականչում է նա, սեղանի ցիր դու մել մոտից վեր կենալով ն ափըվերն դարձրած,պարզում է քաճանայիօրչնությունը ստանալու: Աճա վերլապես բո ճա. լորը, փառք տստծժո, կշտացան ն նույնիսկ քուն առան Հեռու ման է գալիս սննյակտնատիրոջպես ց հուպուջկան ժամանակ ներում, ընդունում է փրերը,ցուցակ է անում աղ օրեչ ժամանակ կասկածական նայում մորը, եթե բանում երկմտում է: Ապագայիբոլոր այդ բունակ անցնումգլարնում ձին Արինա Պետրովնայիալք առաջ: նվ կարժնօ կենդանի ճնչում էր նրա ականչներու 4 հիթոտ-ռուիած երՆ զորօրա ձայնը. Հիշո՞ւմ եք, մաժենկա, եղբայրս ոսկե ճարմանդներ ուներ... լավն էր, տռն օրերին էր ճագնում... ե ի՛նչ ծղան արչ ճարմանդները,չեմ կարողանումծառկանալի

ձեռքը՝

ու

է

սեղմվեցինտատին: Մինչ պես վախեցանն անոդգնական

այդ

Խաղաղ տանը Ճանկուրժ աղմուկ բարձրացավ. բացութփվեչ

մարդիկ» վաղվզեցին բացականչություն էո,-կալվո-

քին դռները»

լրս-

վեցին՝ «Բարինըգալիս է, բարինբ զալիս ծատան

տան

բոլոր

մուտքի

բնակիչները միանգամից

առաջը

ն

թափվեցին Ոմանքխաչակնքում էին, ոմանք ուղդուրս

դակի կանգենըէին սպասողականդիրքով, բայց բոլորն, ակներե էր։ զի ոակցում էին, ռր այն ամներ,հնչ տեղի ուներ Դուբրովինոյում մինչե այժմ, միալն ժամանակավոր էր հ որ այժմ է սկսվում իսկականը, ճՃշմարիտը՝ իսկական տիրոջ գլխավորությամբ: Հին, վաստակավորսպասավորներից շա

-

տերին «նախկին» բարինի ժամանակ ամսական պարծն էր տրվում, չատերը տիրոջ խոտով կով էին պատում, բանչտբանոց ունեին հ ինդճանիապնսօազոսոջ էիե ապրում,-- բոլորին, բնական է, ճետաքրքրում էր այն ճարցը, Թե արչլոթ «նոր» բարինը ճին կարգերը կթողնի, թմ կփոխի նոր, գոլովլլովյսն կարգերով ։

հռւդուշկան մինչ այդ մոտելավ ն իրեն ցույց տված բնդունելությունից արդեն եզրակացրեց, որ Դուբրովինոյում րանը վախճանին է Հասնում: Առանց չտապելու իջավ կաո Քից, ձեոքը քափաճարնցսպասավորներիվրա, որոնք նետ. բարինի ձեռքը Ճճետո է էրկու ձեռնք վեջին ցին բարինի ձեռքը Համրբուրելու, ճամբուրծլու, ձեռները կրծքին դրած, սկսեց դանդաղքայլերով բարձրանալաստիճանն նելով: Նրա դեմքը մ միաանեձրոմ, ե շշուկով աղոթք իրան լով նրա դեմքը Հնա ժամանակ արտաճայտումէր ե վիշտ, ն Հաստատուն պանդություն: Սրպեսվարդ, նա վշտանում էր, որպես քթրիաԹոնյա՝ տրտնջալչէր Համարձակվում:նա աղոթում էր «աուռքմանդ մասին, բայք առավել ապավինում էր ու ճնազանդվում նախախնամության կամբին: Զավակները, զույգով, քայլում էին երա ետնից։ Վոլողդենկան տնազ էր անում Հորը, այսինքն ձեռները կրծքին էր դարսում, աչքերր երկինը էր աժբառնում ու շաիժում էր շրթունքները. Պետենկանծրրճչում էր եղբոր տված ներկայացումով: նրանց նտեից լուռ խժիով Հետնում էր սպասավորներիշքերթը:

ի արխումաթլի աոգռաթանոնրը

Է,«գուշկա յի աոա

ծ

--

:

թ:

Հազիվ էր Արինա Ռետրովնան ցաժ բջել, որ գուրրո» վինյան եկեղեցու բլրակիվիա երնաըչորս ձի լծած մի կառք Կառքուժ պատվավորտելը նստել էր ՊորֆերիՎլագիմէրիչը գլուխը բաց ն խաչակնքումձր հկեղելու կողմը. դիմացինքո ալ էին նրա երկու որդիները՝Գետենկանն Վոլոդննկանչ ԱրինաՊետրովնալի սիրտն անմիջապեսանզգայացավ:«Աղ« վեսը լելի «ռտ է առելը»,--անցավ ժոքով. աղջիկներընույն

--100--

ճետո

հուդուշկան Համբուրեց ժամենկայի ձեռթը, --

10է--

Հռո

շուրչ

խփելով ւիԹնրը, ճետո նորից ձեոքը. Հետո փաղաքշական րելի բարեկամիմեջքին, ամաց: խակ դուք շարունակ վճատվո՞ւմնք: խավչէ այդ, քաչ ընկամս, ա՛խ, որչա՛ք լավ չէւ Քայց դուք ճարց տայիք Գեզ՝ է՛նչ կասիաստվածդրանչնասի՝ աճա ես իմ իմաստությամբ ամէն ինչ դեպիլավն եմ տանում, իոկ նա տրտնջումէ, Ա՛խ, --

|

մամեեկա, մամենկա Հետո ճամբուրեց երկու ազգականուծիներինն նույն ալն ազցակցականճմայքը ձայնում, ասաց. Դուք այնպե, մպրանը, արտասուք էջ քագոս։, --

այլես Որպեռզի

լլինիւ

այդ

Քարձճաճնցեք ք«կույնժատալ

գջ

եվ

նա

ոտները դոփեց, կամ, ավելի ճիչ, քույց տվեղ, բայց, իսկապես, միայն ողորմաժաքարկա-

Քե դոփում է, փակում էր:

նայնցեթ ընձյ-- շարունակեց ենա-- Ռրպես նզբայր, վշտանում եմ, Մեկ անգամ չէ, գուցե, որ եույնիսկ արտավել եմ... Մեղք է եղբայրս, արտասվելու չափ մեղք է... կացես լինում ու մեկ էլ ուշքի ես զալիս՝ բսկ առտված ինչի՞ ճամար է: Մի՞թէ ասոված մեզանիցվատ է իմանում ի՞նչ հ ինչպե՞ս: Միտք ես անում այսպես ու քաջալերվում ես: Այդպեսպետքէ վարվենն բոլորը, Եվ դուք, մամենկա,ն դութ, --

ծ.

Կա

առգականուշիներս,

եվ

ն

յեն,էւ բերմա Արար արիք դութ...

ռոյորո,-

դարձամ

նա

սողա

ես

|

| |

| լ

չեւտ է, շուռ էչ ես, մամենկա, .ծ.. Այ", ալո աղու եժ, բայց ճողումս նույնպես... շատ, քաջալերվում Թեպնետն չատ եմ վշտանումեղբորս ճամար: Ձէր սիրում ինձ եղբայրս» չատ չէր սիրում,-- գուցն դրա ճամար է ճենց աստվաժ նրան

ուղարկում...

Այսպիսի րոպեին կարելի է ն մոռանալ այդ մասին: պետք է թողնել... Հին չակառակությունները աչ մամենկա, վաղուց եմ մոռացել: ես միայն ի դեպ եմ ասում` թե ինչո՞ւ, չգիչէի սիրում ինձ եղբայրս, բայց ե՞ այնպեաս,ե' ուլտմ նա արդեն, կարծեմ, է՛ ապես, ն՛ «եհղբայրս»--հաչեւո ե՛ կողմնակի, ն' էր զակի, «ռիրելի» ե քաշվում ինձանից ուրիչ ոչինչ: Իսկ ատովաժաճա աննկատնլի իր վախճանը սաչմանեց: նմ քեղ, ճարկ չնա Հիշել այդ Աոում մասին: Մարդը ա.

--

--

մա՛ճր: Ձգիյո, մամննկայ մեժ խորչուրդ է դա տծք ո՛չ օրը, ո՛չ ժամը,-- աճա ինչպիսի խորչճուրդէ ղա: Ալ աճա նա չարունակ ծրագրեր էի մշակում, կարծում էր, քն Հատյ ատ բարձր է հանգնած, աստված միանդամից, բայ մի ակնթարթում ներաբոլոր երազանքներըխորտակեց:Հիմա --

նա գուցեն ուրախ է իր Ժեղքերը քավել, բայց նրանք արդեն գրված են կնեաց գրբում: հոկ այդ դրքից։ մամենկա, ուտ չես այն, ինչ գրված է այնտքը,

նա

եույն այն Հմայչությաժբ«կտրիճ» ցույց տվեց իրեն, այսինքնչակվեց,մի ոտքն առաջ դրեց, կուրծքը ղուրս ց98ց ն գլուխը ետ գցեց: Բոլորըժպտացին,բայց մի տեռակ Քթված, առես ամեն մեկն ասում էր էրեն՝ դեյ սկսել սարգն արդեն իր ռոտայնը Ճյուսել: Վերչացնելով դաճլիճում, հռւդուչկան ան» ներկայացումը ու Բավ ճյուրասննյակ կրկին Համբուրեկմամենկայիձեոքը: Արքպես, այդպես, սիրելի բարձկամմամքեկա,-- առաց ծա, նստելով բազմոցինչ-- ԱՀա կ եղբայր Փավելը... ձ -Պայելը...»-կամացուկ արձաղգանքեց Արինա Գ --

Աո

տրովն

սե:

-

102.-

--

--

սիրում

Ցանկանո՛ւմ եմ, Հոգով ցանկանում նա

բիճ,

բայց

ես

ցանկանում

ներին,-- բոլորի՛ն։ Անարդարէր ն

ատտվաժ

եմ,

եմ

եռ

եղբորս: Չէր բոլորին բարիք

իմ նկատմամբյ,- աճա առաքեց նրան. ոչ Ձե նռ, այլ է տանչվում հա, մամենկա: նա

Հիվանդություն

շա աստված: հսկ

Այնպես...Ոչինչ: Բժիշկը նրավ, նույնիսկ Հույս վեցյո" ստել ԱրինաՊետրովնան: '-

տն-

Ա՛լ, դա լավ է Ուբնլ, բարեկամս, մի փլտացեք,գուցեն չունչ կառնի, Մենքայստեղ նաել նրա մասին նեք ժմորմոքում ն արարչի գնժ ենթ տրտնջում, իսկ նա, գուցե, իր --

ար ճամար

Հանզիտտ ճանգինստել Ս

է անկողնումն շրորճակալէ լինում

ի

ւն ծ էր պառկած

միաժամանակ լսուժ ձր որ ունենում: արտասովոր շարժում տեղի Դոների տանը ինչ-որ է

առտծուց իր առողջանալու ձամար:

Այդ միտքն այն առտիճան դուր եկավ հուդուչկային,ոք նույնիսկ Թեթեակի ձիծաղքց: Ի ձեզ ժո, մամենկա, եկել եմ չլուր մետմ.յ-- շ«իունակնց նա, կարծես ժորը Ճաճելի անակնկալանելով.-. չի կարելի, սիրելիս... ազգակցաբար: Ո՞վ գիտի այնուամե հայնիվ, որպես եղբայր... ե՛ մխիթարել, ն' խորճուրդ տալ, ե՛ կարդաղրություն անել... դուք թույլ կտաք, չէ՞ս ձո ինչ թովլովություն կարոզ եմ տայ: ինքս Դյուր հմ այստեղ: Դե ուրծմն աճա քնչ, սիրելիս: Քանի որ այոր ուր բաթ է, ուստի դուք պատվիրեցեք, եթե արավ ողորմած կլինքք, որպեսգիինձ ճամար ճաշինպատուց կերակուրպատչ բարձն: Զուկ լինի աղը դրածյ սունկ, կաղամբ--ինձ շատ բան ճարկավոր չի: հսկ ես մինչ այդ, աղգակցաբար:.. վերնաչճարկ բարձրանամ եղբորս մոտ, գույնն ճասնեմ.... Եթե ոչ մարմնի, գոնե ճոգու ճամար որեէ օգտակարբան կանեմ, իսկ նրա ղըբության մեչ ճոգին, Թերենս, ավելի կարեոր է. Մարմինը Սենք, ժամծնկա,դեղերով,թրչոցներովլավացնել կարող ենք, իսկ Ճոգու ճամարավելի Հիմնավորդեղեր ձն ճարկավոր ան Արինա Պետրովնան չէր «ակառակում: «Վախճանի» Խուսափելիության միտբն այն աստիճ»ն էր նրա ողջ չությունը, որ եա ինչոր ընդոշրմացաժգրության մեջ էր նայում լսում այն բոլորնչ ին, կատարվում էր իր նա տեսավ, ինչպես շուրչը: հուդուշկան տնքտնքալով վեր կացավ բազմոցից, ինչպես կռրացավ,քսբստացընը ոտները (նա սիիում էր երբեմն ուժասպառձեանալ. նրան թվում էր, ոթ այդպեռավելի Հասպատվավոր է)։ ԱրինաՊետրովնան --

։

|

--

--

ու

կանում էր,

որ արլունարբուի անսպասելի Հայտնվելը վերնա Հարկում խորապես կծուզի ճիվանդինն թերես, արադացնի վախճանըչբալց այդ օրվա ճուզմունքննիիըՀետո ալեպիսի ճոգնածություն էր եջել վրան, որ իրեն կարձնս ծրաղզի մեջ

ձր զգում:

Մին: տեղի էր

ուննեում

այդ

ՊավելՎլադիմիրի չն

ան-

եկարազրելի տազնապի մեջ էր գտնվում: Նա վերնաճարկում --

մենակ

ե

միչանցքում ինչ-որ Խոր» մի շրբմփոց, ամեն մի քայլ Հերդավոր արձագանք էր գտնում: Մի սրոշ ժամանակ Ֆա ն աղադակում էր ուժով մեկ, բայց Համոզվելո ապարդյուն է, ճավաքեցբոլոր ուժերը, կիսաՀ ռթ աղաղակելն անկողնում ե սկսեց ականչ դնել: Ընդճանութ բարձրացավ ճետոյ ձայների բարձր խոսակցություններիցՀեփաղզվզուքիը ոո մնռհլային լոություն տիրել: ինչ-որ անճար, սոսկայի ամեն

նա

տիրա պեռնլ

լորովին բոլոր

։

կանչում

բան պաշար նց երան ամեն կողմից: հջեցրածվարագույրնե միջից ցերեկայինլույսը Ժլատ էր ներո թափանցում, ն որովՀետն անկյունում, սրբապատկերիառաջ պլպլում էր կանքեդը ուուռի ենեյակը ողողաժ մթժնչողնավելի խավար ու թանձր էր թվում: Այղ խորձրդավորանկյունին էլ Հենը Հառեը նա իր Հայացքը: կարծես այդ թորքում ինչոր մի բան առաչին անգամ զարմանք պատճառեցերանցՌւկեզսծշիջանակով սրբապատկեիրչ որի վրա անմիջապես ընկնում էին կանթեղբ ճառազայքները, զարմանալի պայծառությամբ, ասես ինչ-որ նրնուժ էր կենդանիբան, խավարիմեջ, առաստաղին,կանթելի լույսի ուժեղանալու կաժ թուլանալու Հէտ կասին երք Բանկվելով։ժեր գունատվելով տատանվում էր լույսի ժի շրջան: Ց8աժում կիսալույռ էր տիրում, որի ընդճանուր ֆոնի վրա ստվերներ էին ցնցվում: նույն այն պատին՝լուսավորված անկյան մոտ` կախվածէր խալաթը, որի վրա նույնպես լուսի շերտեր ստվերներ էին գեցվում, որի շնորձիվ Թվում էր, Թե խալաթը չարժվում է: Պավել Վլազիմիրիչնակրնդետ նայեց, նայեց ն նրան թվաց, որ այնտեղ, այդ անկյունում անՀանկարծ ամեն ենչ շարժվեց: Միայնակություն, հ օգնականություն, մեռելային լռություն, այչ ամենի ժեջ՝ առվերներ,ստվերներիմի ամբողջ պարս: Նրան թվում էրչ որ այդ ստվերներըգալիս են, գալիս են, գալիս են... Աննկարադրելի սարսափով, աչբնին ու բնրանը բաց արած, նա նայում էր խորճրդավորանկյանն ու չէր աղաղակում, այլ Ճեժում էր: Հեժում էր խուլ բուռն, ասես Հաչում էր նա չլսեց ոչ տիճաններիճոնչոցը, ոչ օտների զգույչ քաքոտոցն առաչին ըէնյակում, երբ ճանկարձ իր անկողնու մոտ բուսել հիու-- Սն «ո ու

աս-

ատելի կերպարանքլոնրան թվաց, դուշկայի

Իուդուշկան

որ

դուրս նկավ այնտեղից, այն խավարից, որն «իմա ենց իր այքնիի առաչ այդպեսխորչրդավոր շարժվում էթ, ծի այնանտնզ Կի» էլի կան սավերն եր... ատվերներ, ստվերներ ձն... ծն, գալիս վերք Գաչի՛ս փնչո՞ւ, ս րտհղլից, ով ներս թողեց,-- բնազդաբար նա, ուժասպառ ընկնելով բարձիե' աղաղակեց հուդուչկանկանգնել էր անկողնի մռտ, ուշագիր Ֆֆայում էր Հիվանդինն վլտռտ օրորում էր գլուխը: Ցավո՞ւմ փ,-- ճարցրեց նայ տալով իր ձայնին այնպիռի գորովանք,որպիսին նա միայն կարող էր: էր ն իմառտաղուիկ աչքերով ԳավելՎչագիմիրիչիւո ասես նայում էր նրան, փորձելովՀասկանալ: հսկ հուգուշկան մինչ այդ ժոտ գնաց սրբապատկերին, ժունկ չոքեց, դգթաշարժվեց,երեք անգամ երկրպագնը,վեր կացավ ու նորից ճարոնվեյ անկողնու մուռ: Գծ, եղբայր, վե՛ր կաց, աստված ողորմություն ուՂարկեց,-- նստելովբազկաթոռին,առաց նա այնպիսիուրախ ձայնով, կարժես իրոք էլ «ողորմությունը» գտնվում էի իր

ասացիր դում Ա -ա՞-ա՞խ, փիչ մելթ ծո անում: Եվ այդ ինչ» պես լնզուղ պտտվեց, բարեկամս, այդպիսի խոսք ասել եղ» Ամոք է, սիրելիս, հույնիսկ չատ ամոթ է: Սպասիր: բորդ: եա քո բարձը ուղղեմ: փուդուշկանվեր կացավ ե մատովխեց եարձը: Աճա այսպե՞սչ-- չշարունակեց նա:-- Ա՛լ Հիմա սքանչ ու չելի Է. Պառկիրքեզ ճամար լավ ճանդիսոչ քնկուղ մինչն վաղը ուղղելու կարիբ չկոռո

'

'

--

--

Հեռացի՛ր... Հիվանդությունը սակայն ինչպես փչացրել է Քեզ: նույնիսկ քո բնավորությունը այն էլ մի տեսակրմէ դարձել: Հեռացիր ճա Ճնռղացիր,--բայց ես ինչես բոստ Հեռանամ: Ալ դու որ խմել ուղենաս, ես քեզ ջուր կտամ, ծրեն կանթեղի բավ չի փռվում, կանթեղը կուղղեմ,ձեթ կավեչացնեմ։ Դու կպառկես, ես կնստեմ. Հանգիստ խաղաղ) --

--

--

«-

ու

ն

--

--

ճիվանդը շատ լավ տեսնում էրչ որ արլ աչքերում «օղ» է խՔաքնված,որն աշա, աճա խսկույն դուրս կցաւկի ու կրփաթաթվիիր վզին, Ա՛խ, եղբայր,հղբայրյ 0՛նչ վատն ես դարձելյ-»- շա«

--

բ«նակծց կատակելհուդուկան ազգակցարար,--իսկ դոճ ու վա'զ չւհւր: Չափի ընկած, չաի բեկած մամծնկան տեսնի, Թե ենչ կաբինն ես դար» --

Փաչալերվիր։ Վեր կաց

Քու

ա՞լչա՞յ: մ՛բա՞յ, ՀՔմանգը: Ա-ա՛-ա՛խ, -

Գնա՛չ ախյունարբու, դո՛ւիսյ--

հզբակը,հլբայր

Սս

ձկել

փաղաթչանջով, մխիթարանջի խոսքով,իսկ գու...

--

աղաղակեր

Ճուսաճատ եմ

քել

մոտ

փ՛նլ ոսք

քեզ ձառխիսի աղոքբ զիոեփ, որ դու այդ բնզանիցչես ասում է ասում: ես, եղբայր, սովոր եմ ներել, այլ «Հիվանդությունդ ես բոլորին ներում եմ: նմ քեզ մոտ, ճաԱյ, այսօր էլ՝ դալիս հապարչին մի գյուղացի ճանդիպեց,ինչոր իներ ասաց: Դն ինչ արած, Քրիստոսն իր Հեոլ Չէ որ նա ինքն իր լեզուն քս... ապականեց:իսկ ոչ միալն չբաիկացա,այլ նույնիսկ խաչակնքեցի նրան, ճշմարի՛տ. Թալանեցի՞ր...գլուղացուն: ՞վ, է՛ս: Ռչ, բարծկամա,հռ չեմ Սալանում, ալզ ավաչ դակներն են մեժ ճանապարչներին քալանում, իսկ նս օրենքով եմ վարվում: նրա ձին ըոնիքի իմ մարգագնոնում, դեուրեմեյ սիրելիս,կնա ճաշտարար դատավորիմոտ: Թե հի դատավորն ասի, որ ուրիշի արտերն արսժծացնելըթույլ է տրվում յ-- աստված իր ճետ, իսկ եթե ասի, որ արածաքնել Թույլ չի տրվում, ինչ կարող էս անել, տուգանք տուր ես օրենքով նմ վարվում, «իրելիո, օրենքով: -ծ- հուդուշկա, մոիդ մուրացկա՛ն դավանան, դարձրիր ծվ նորից կասեմ՝ ուղում ծս բարկացիր:ուղում ես մի հա

--

--

--

ը...

չ

Դավել Վլադիմիրիչի վերջապնաՀասկացավ, որ իր առաջ այլ ինքն աթյունաբրունէ կենդանիվարմչ նով: նա մի տծաակ կծկվեց, կարծեսդողը բռնեց: հուդուշ» կայի այքերընայում էին լուսապայծառ, ազգակցարար,րայց

գու

Հեռայթ արյունարբու: Մյ դու ինձ ճայճոյում ես, իսկ

Գե կանեժատոժծուն

Քն «տվեր է,

4ծլ

չենք էլ նկատի, ինչպես ժամանակըկանցնի »-

գրպանում: ռչ

Ա՛խ,

-

--

--

հս

բայց բարկացիր,

չլինձի,

յա

նս

դու

քրիտրոնՀ ճամարկարող էի քեզանից

բավբանչես չՀՄԽԵւԼՄ:Բե

նույնպես,

դրա

ռր հռ

անիլ պածանջ --

Գարձրի՛ր,դարձրիր»դարձրիր,» մորդ մուրացկան

դարձրիր:

աստծուն ազոթք կադադարիր)դադարիր: Այ ես քեզ» Ճանգիոտ զգա նեմ, զուն դու հուդուլկան, բայը մեռնողի էր իրէն Ռրչափէլ ղապում նրա վրա, ավդեցին որ նույայն առտիճան Հայծոյանքներն ու նակ նրա չրթունքները ժահովմցին գունատվնցին: Քայց ն այնպեսկեղծավորությունն այն աստիճանՀատուկ էր նրա կնրպ լէր կարող ընդճատել իր մի բնավորությանը, որ ոչ մեկ անդամարդեն օկսած կոմեդիան, վերջին խոսքերն ասհլիս նա իրոք որ ծունկ լոքեց հ քառորդ ժամի չափ ձեռները նա ժեռնողի վեր բարձրացընըու չշնջաց: կատարելովայլ, մուռ վնրադարձավխաղաղված,ճամարլա պայծառ անկողնու ա»

Դե

դեմքով, խսկես, եղբայր, եկել եմ քեզ ճետ գործի մասին խոչ ածլույ-- ասաց նայ հատելովբազկաթոռին.--դու ինձ աճա Սառա Ճայճոյուժ նոյ իսկ ես քո Ճճոգումասին եժ մտաժում: ես Հաղորդություն առել: խնդինմ, վերջին անգամ դու ե՞րը Տե՞րաստված,սա ի՛նչ բան է... տարեք սրան: Ուլի՛ո« կա, Ազա՛շկա,ո՞վ կա այչտել,-- տնքում էր ճիվանդը: Գի, դե, դեյ Հանգստացիրսիրելիս: Գիտեմ, ռր դոս --

--

--

մասին խոսել չես սիրում: Այոչ նղթայրչ դու միշտ էլ ես, վատ քրիստոնյաձա ծղել ն ալժմ էլ այդպիսինմնում վատ չէի լինի, ախ, օրչափ վատ չէր լինի, որ այսպիսի իոչ ոյնին Հոգու մասինմտածիր: Չէ որ ժեր ճոզին... Ա՛թ, ինչպես գլու պետքէ վերաբերելնրան, բարեկամ: եկեղեցինմեզ Ի՞նչ է 4րածանդգում: Աղոթք արեք, ասում է, գոշարանական մաղթանք մատուցեք... Այլե մեր կյանքի քիիստոնեական վախճանըառանցցավերի է, ամոթալի չէ, խաղաղ է... աճա ինչ, բարեկամս, ՈւլարկիրՀիժա գու քաձճանալիհանից ե անկեղծորեն, զղջումով... Դե, դե, էլ չք: էլ լէ: Բայց ճշմարիտ» այդ

Բայց

այդայնս....

Դավել Վլադիմիրիչլը պառկել էի աժբողչովին

-1ցգ.-

բոսորա-

խեղղվերըերթն եւո ալդիոռյեին հարլ« դանար փշրել իր գլուխը, անտարակույս կաներ այդ Այ կալվաժբի մասին նույնպեո, զուցն դու արդեն կաւեղադրությունարե՞լ եսյ-- շարունակեցհուդուշկան: -- 1ավ, շատ լավ կալվածք է քո կալվածքը, խոսք չկա Հողը նույԷ ւբ՝ կավախառնավազաչող նիսկ 11 լավ է Ք ւան Գո լովլովոլուվ՝ ովլլով է: Հետո ջո կապիտալը," չէ որ ես ոչինչ չզիտեմ: Գիտիմ միայն, որ դու ճողը տվել ես դյուղացիներին ետ դնմանք8 պայմանով, բայց ինչ ն ինչպես, երբծք չեմ ճետաքրքրվել Աշա այսօր էլ, զալիս եժ թեզ մոտ ն ասում ծմ ինքս ինձ՝ պնաք է որ Պավել եղքայրս կապիտալ ունենա: Բայց սակայն, միչ տածում եմ, եթե կապիտալ ունի էլ, երեք արդեն կարգաչ դրություն արլ է այդ մասին: շուռ հկավ ւ ժանր Հաա չեց: Հիվանդը Սիս արել: Ռւրեմն ավելիլափ, բարեկա մու Օրենըով

գույնԷ բիչ

էր

մնում

--

նույնիսկ արդարացի էւ Չէ որ օտարենրին չի «Հասնելու, չուրայիններին: եռ աշա որչափ էլ որ վատառողջ եմ, եմ` մի ուռքով գերեզմանումն եմ, բայց ե այպես մտածում հռ ինչ կարիք կա որ կարզագրություն անեմ, քանի որ օրենՔրն իմ փոխարեն կարոզ է կարգազրել։ եվ որլա՛փ լավ է Ոչ կոիվ, օլ նախանձ, ռչ բանսարկությունենր..» դա

այլ

աաա շիր

Ք

Դա

սարսափելիէր։ Պավել ՎլազիմիրիչինԹվուժ էր, օր փնջը կնեղանի-կենդանիդագաղնէ դրված, որ պառկած է հա

կարծես կաշկանդված, լեթարգիական քնով, մարմեի

ոչ

մի մասը շարժել չի կարող ն լսում է, ինչպես արյունարրուն է ր «արոիդը։ ա --

,

Հեռացիր. ի սեր

Բորա

Հեռացի'րչ--սկսեց Քրիստոսի...

ազորոնըրոք տանչուին: Դն, դն, դե, ճանգստացիր։ կգնամ: Գիտեմ, ռր դու Քնճ չեք սիրում... Ամոթ է, բարձկամս, շատ ամո է ճարազատ հզբորը չսիրել: նճա ես ինչպե՞ս հմ «խրում: Երեխանձրիս էլ չարունակ ասում եմ՝ թեպետն եղբայր Դավելն Հանցավորէ իմ առաչ, իսկ ծ։ նրան, ալնուսմենայնիվ, սիհում եմ: Ուրեմն դու, նշանակում է, կարգադրություններ 1" ԹԹթ Յա Ի ՑՔՅԱԸ ԽԹ Կանչի Մ ՛

--

քեզ

ՇԱ-

թ

փայն, երբեմն, սր կձեղանության ժամանակ էլ կապիտալը Թալանում էն) մանավանդով չունի Հարազատներ,ժենակ է... Բայց ծո դեյ կճետեեմ... Հթ",ԻԶ. ձանձրացրի՞ թեզ: Դէ, դե, լավ, եգնաժ: Թող մեայն աղոթնմ աստժուն: նա վեր կացավ, ձեռները դարսնց կրժթին օւ

չչնչացՄնաս

|

որ

Լյուբինկան:

բարն, բարեկամս, մի՛ անչանգատացիր: Նննջիր բեզ Ճամարխաղաղ, գուցեն ապտվաժտա... հսկ մենք մա« մննկայի չեւ խոսք ու զրույց կանենք, գուցեն մի բան մրտաժենք: հս, հղբայր, խնդրել ծմ, որ ինձ Փաժտր պա սուց կերակութպատրա օոծն... աղբ դրաժ ձուկ, սունկ, կաղամբ, ո: այնպես որ դու ինձ ներիր: Ի՛նչ, նորից ձաեձրացրի՞ս Ա՛խ, ե ։ Գգխալորը, Բա աաա Գե, դն, կգնամ,կգնամ: րեկամս, մի անճանզատացիր, մի Հուզվիր, քնիր ու նեջիր: խբու..խբո...-- կատակեց նա վերչում, վերջապես ռնռչելով զնար Արլունարբո'ւ,- Հելեց նրա ահից այնպիսի ուր աղաղակով,որ ՊորֆիրիՎլադիմիրիչնինքը նույնիսկ զգաց, որ կարժնո Քրեն ղաղեցին:

տի անչքզատա կամա

սւ»

-.

--

,

որբ --

արատ-արագ

ս.

Ա՛խ, եծղմ խեզք, այդ ինչպե՛ս գուշ. Ալ արանք, են, սրանք էլ անչուշտ իմանում էնչ իՀարկե, աստված հղի է, անտեսանելի շտայում 4 փայլել եր գիտելիքներովԱննինկանչ նրան ոչ օք չի տնանում ոչ մի տեղյ-ո ընդմիջում է --

Ավքնագնտ,ամննառղոխմաժ,ամննաչծղօթյամենուհեք դոյություն ուննքողսււ-- շարունակումէ Աննինկան, Ո՞ւր կարող նմ գնալ քո զորությունից ն քո երեսից ո՞ւր կարող հմ փախչել: եթե երկինքբարձիանամ այնտեղ ես դու, եթէ դժոխք իչնեժմ,-- այնտեղ էա դուս --

--

--

մփ

--

բա.

ԴՊ"51 Թե էլ

ու

դիրձերով կլիննիր։ հսկ

դառնա

ուտ

պատասխուննիր, ը Ճիմի ուսա

այդպնա աաւներւ

եր

կարմբում է Վոլոդյան

Վոլողյա,

դու,

ղու

ի՛նչ

-

ժտա-

էս

։

նույնպես երնումէ՝

--

--

Քրեխաներ, ր

0:

եե

վ

լռում:

ու '

12 21 բուք տեսքով

Գ

դուք

մունք

ձեր Հայրը հրես

տար

քա

ատ

ճոզունո: Ա՛խ, երեխաներ, -

«Ա: սուրբ

ոին » ր այԷ 2 ն հք

ծրնում,

բայը

ոչ

ն Բոլ չրք բոզ ձեղ... Հիվա ինչպե՞սէ ձեղ Հետ

)

փլի այնպես, չտռառիկ: Ծեժո՞ւմ վ, իսկ եռ լանլ եմ, որ նա Հիմի այլես կլովարարություն լի անում: Քիչ է կովում, բայց ե այնպես էլի կովում է... իսկ գլխավորը, չատ է ձանձրացնում: --

'

Ն.

Մինչ

--

Պորֆիրի Վլադիմիրի չը շաղակրատում է

վերնաճանկում, ներքնում տատը՝ ԱրինաՊետրովնան շուրչն է Ճավաքելչաճելներին(ոչ աղանցնպատակի՝մի բան դուրս Քաջելու հրանցից)ն զրույց 4 անում նրանց Հետ: Հը", ինչպե՞ս նս զուչ-- դիմում է նա մեծ թոռանը՝ --

Պետեեկային, --

--

ր ր

Ոչինչ,

այ տաբիսպա տոտի, եկող

Կդառնա քննություննե րն ո.

տարի է Քանի եե

զմանում: --

ե

է ոգի... --

ե

սուրբ

11...

Տ

արդեն խԽոտտանում եռր քո

բանլ

ի՞նչ է աստված: հսկ նա՝

Հոգուն...

Այչ արդեն ես Հասկանալ չեժ էլ կարողանում: Ինչպե՞սկարող է ճայը ձանձրացնել: Շատ է ձանձրացնում,տատի: Առանցճարցնելու ոչ դեալ կարծլի է, սչ ժի բան վերցնել... ուղղակիստորություն է: Իսկ դուք Հարցինք: (եզուներդ ճո պոկ չի գա: ցէ՛ արդննչ Մեկ անգամ որ ճարցրեցինը, այլես ձեռթ ու մհ վերցնեի:մպասիր ձճամբերիր, կամաց-կամաց ու քիչՔիչ... չատ է արդեն տխուր խոսում, տառիս --

--

Ի

նաչ տատի, վերջին քննությունների ժամանակկթո-

առտվածոգի է...

'

կդառնամ:

դժվար, ինչ է,-- Կաթված է

նեց կտրվեց,Տերտերն ձարցնումէ՝

--

ս.

:

--

Հենց --

նաց ստագոիկ: դոան ետենից ծաձուկ ականջ է դնում մեզ: ժրձբու ՊԱ նեկան նրան Հանկարծակիբոնեց:

այտ

Ա՛խ, զաւքչ

լարաճճիներ: հսկ --

նա

ի՞նչ

ասաց

Ռչինչ: ծս ասում եժ նրան՝ ճայրիկ, դա մի բան չի՝ հոնից ականջդնելը, դուցն, մեկ էլ տեսաք» ձծր բիրը դումն ջարդվեց:հոկ նա՝ դերն, ոչինչ, ոչինչ, հռ ծղիայր, ինչպես դողը գիշերային: նայ տատիկ, այս օրերս այգում ժառից ընկաժ ժի խնձոր բերեց, դրեց իր պաճարահը,իսկ եռ վերցրի ու կերաւ նա Հետի ման եկավ, ման եկավ, իոլոր ծառաներինճարցաչ քննության ննքարկեց: է նայ ի՞նչ էւ Այդ ինչ է, այդչափժլատացե՞լ Ռչ, ժլատ էլ չի, այլ Հենց այնպես... յարաւնակդա« տտրկ բաներով է վրաղվում, Թղթի կտորներ է թքարցնում, ծառերիտակ թափված պտուզնենիէ որոնում... նա ամեն առավոտ բեծայմանմաղթանք է անում իր առանձեասձեյակում,Հետո մեղ մի-մի կտոր նշխար է տավիս,.. քառթո՛ւ-քառթու: Միայն թե մննք մի անդզաժերա գլխին օյին հաղացինք. Ճետեեցիեք,թե որտեղ է պաճում հշխաիը, մեջտեղը կտրծցինը,փափուկ մասբ Հանհցինք ոճ տեզի կարագդրեզինք: Քայց դուք էլ, կապկտրածնք: 9է, դուք պատկերացրեք նրա զարմանքըժյուս օրըն եչշխա՛ր,այն ձլ կարագով նրնիկարգինՀասավձեզ: Ռչինչ... Միայնամբողջ օբը քքոտում էր ու շարուհակ ինքն իրեն փնքփնթում՝ ատաչակներ: Դն մենք, ճամ կանալիէ, մեզ վրա չէինք առնում: Բայդնայ տատիկ,ձեղաՀ հիդ վախենում էւ

--

:

Սու

-»

--

--

--

--

--

՝

--

։

--

--

--

ինլ

ա»

Ճշմարիտ, տատիկ: եվ միչտ, երբ անց ենք կենում

մոտեվ, ամնն Գորյուշկինոյր

հնձանիցինչո՞ւ 4 վախծնում,,. հա Հր խրտվիլակչեժճ Վախննումէ, այդ ճիչտ է. վախենուժ է, որ իրեն կա քիձեք:նա անեծքներիցսաստիկ վախենում է: Արինա Պետրովնանմաածմունքների մեչ է ընկնում: Սկվբում միտք է անում՝ իսկ եթե, իրոք էլ...անիծե՞ժ:0չ այս» --

--

|

ոչ

|լշ--

ՎարվասաՍիխայլովնաներեխաներյունենար, Գորյուշկինոն էլ մեղ կպատկաներ: երեխաներնէլ, ասուժ էք, ատված զիտբ ումից են, բայց դե մն՛եբ չենք ութիչներինդատողիս Սէր մճրձավորի աչքի փուշը մենք տեսնուի եեք, բայդ ժեր ալքի

դերանն էլ լենք նկատում... Այդպե՞ս, եշրալր: Տեսեք ի՛նչ մարդ էւ Հորաքույրըամուսնացածէ եղել» Թե որ մի բան էլ եղել է, ամուսինըամեն ինչ իր վրա ք վերց-

--

--

Արչ ինչպե՞սեղավ, ռր դուք այսօր մել մոտ նկաք,-ռկսում է ճարցաքենել Արինա ՊծարովնանՓետենկային: Մենք, տատիկ, վաղուց պատրաստվում էինք գալ» իսկ այսօր Ռվիտույկանմարդ էր ուղարկել ասելու, եր բժիչչ կբ եկել էր ն որ եթե ռչ այսօր, վաղը Հռթեզբայլրը անպայփան կմեռնի: հսկ ժառանգության մասին... խոսք ձղե՞լ է ձեղանում: Մենք, տատիկ, ամբողչ օրր չարունակ ժառանդության մասին ենք թոսում: նա շարունակ պատմում է, բե առաջ, պապիկիցգնո առաչ ինչպես է եղել... Նուլնիսկ Գորյուշկինոե է Հիշում, տատիկ: մյ, ացուժ է, Թե որ Հորաքույր --

--

այն, ուղղակի կանիծեմ... ւմ նմ... Հետո այդ անիծուո միտքըտեղի է տալիս մի ուրիչ, ավելի կենսականձարցի ա« ռաչ՝ ի՞նչ է անում Իուղուշկան, է ի՞նչխորամանկություններ բանեցնումնա Հիմա այնտել, վերնում, ձրնի չարօւնակ ծրու« մբաչում1: Վերջալեսձրչանիկմիտքէ ծագումնրա գլխում:

է նա,-- դու, սիրելիս, թեթն նս, Վոլողյաչ-- ասում ու ականչդնձիր,ե՛նչ կա այնտեղ: գնայիր կամացուկ Ուրախությամբ, տատիկ: Վոլոդյան մատներիվրա մոտենումէ դղանն ու անճայտաՀ--

--

:

անդամ նատ բարձրացնում է

--

'

'

այգ

պատմությունը: նատալյաՎլադիժիրովնա տատիկն էլ, ասում 4, Գորյուշկինոյից է վերցրած, բոլոր օրենքներով Գորյուշկինոն Գոլովլյովնքրին պիաի պատկանի,բայց Հանզուցյավ Ճճայրիկը թրոչը բաժինք 4 ավել: ե՛նչ սեխեր հն ճառնուժչ գու էյ Գորյուշկինոլում: Քոանչքսան ֆունտանոց, աշճա՞ փնչպիսի սնխնր: Քսան ֆունտանո՛ց... եռ բեչ-որ այդպիսի սեխերի մաՀ ռին չեմ լոծլ: հսկ Դուբբովինոյր մասինի՞նչ ենքադրություն» ենթ ունի նույնպնսդրա նման: Ջմերուկներու սեխեր... ղատարկ--

--

Տ

Սալտիկով--Շչեղշին

1|լ3.--

օրերս, սակայն, Վերջին քաֆնր: դատարկ

շարեւնակ Հարց նում էր՝ երեխաներ,իսկ դուք ի՞նչ նք կարժում, եղբայր Պավելբմե՞ժ կապիտալունի) Նա, տատիկ, վաղուց արդքն ամճն բան Հաշիվ է արել՝ ե' Հետ նման վարկն Անչքան է, ն" նրբ է կալվածքըԽնամատարական խորճրդում գրավ դրրվաժ, ե՛ պարտրբից ինչքանէ վճարված... Մենք Թուղթն էլ որի տեսանք, վրա նա ճայիվննր էր անում, միայն ժենք, տատիկ,այդ Թուզքը թոցիինք: Այլ թյրով մենք երաջ, տատիկ, քիչ մնաց գժվացննինք, նա Թուղթը գնում է սեղանի արկղը,իկ մենք վերցնում, պաչարանննեք դնում, նս թուղԹր կողպում է պաճարանում,իսկ մենք բանալի ծեք Հաբժաթեցնում, բաց ենք անում ու նշխարի մեջ ենք դեուժ... Մի անդամգնում է բաղեքք լողանալու իշկ դարակիվրա... այդ

թուղթն է դրած: Ռւրախությունէ այնտեղ, ձեզանում: Վերադառնումէ Վոլոգյան.բոլորի աչթերը դարձած

:

չի

--

նն

--

մ

--

որ ճայբիկին ահցավ աատիկ, նխ ոէ ոքի ոչինչ չի տայ-Հաստատում է Գետենկան:--նս այնպես եմ կարժում, օր նա մեղէլ ժառանգությունից Սզինի:

ԹԵ

-

--

--

Սննինկանկ կյուբինկանմիմյանց ձն նայում, կարծես ճարը նեն տալիս՝ պատմությունի՞ցէ ղա, թն աշխարձՀագրու-

Թյունից:

Շնտհը4ր գքրծզմանչի՞ տանելու:

Հ-«Փջնաղ Հեղզբնեուժթն.. նա Հեղինեի դերն է խազում զատրդնում: մխ, ճա.շ, Հեղինե... դա Պարի՞սնէ «կինելովգենա դեցին ու ճրիտասարդ, բորբոթեց սթաներնաստվաժուճի»

Ռչ,բայց

ժի Հնար կգտնիլ Ֆա վերջերո զուր չէր) ռր Խոսում էր տքրտքրիՀետ.-- տեր ասում Հայր, է, ինչ կասեք, եցն բաբելոնյան աշտարակ շինվի, շա՛տ փող է Հար»

--14.-

Ջէ,

--

--

Հ Հարցրել: ճետաքրքիությունից

Դե դա աստժուն

--

Ռչինչ չի լվում,-- Հայտնում է նա շշուկով,-- միայն լօվում է, որ Հայրիկնասում է` առանցցավերի է, ամոթալի չե խաղաղէ, իսկ բեռին երան՝ ծնռացի՛ր, արյունարբու: Իսկ «կարգադրության» մասին... չլսեցի՞ր։ -- կարժեմ վդոլեսխոսք հղավ, բայց չճասկազասս Հայբիկըչատ պինդ էր ժաժկիլ դոււրյ տատիկ: Բղզզումէ ն ուբիչ ոչինչ... հոկ ճետո քեռին ճանկարծսառոիկ բղավեը՝ Հէ-ե-ռացե՞ր: ծս էլ բռկույն փախա եկա: Գոնե որբերի՛ն.,.-վչոարբնկարտասանում է Արբնա Պետիովնան մոտախոճ:

կավորգրա Համար) -- Դէ,մա հրեի ծա.

է իայն Հայտնի,ով շուտ կժեռնի: տատիկ, ճայրիկը ճատտաւտ ճամոզվաժէ Քիչ երբ մնեք Դութրովինոյի առաչ, Խոբխորատին ճառանք, նա նույնիսկ գլխարկըճանեցչխաչակնքեց՝ փաոք աոտժո, ասում է, նոթից մեր Ճողովենք գնալու: նա, տատիկ, արդեն ամին ինչ կարգադրել էչ Անտաասում աճա, որ տհսավ՝ է, ռակը քն որ տեր ունննայ-- ա՞խլ լավ անտառ կդառնա... Հետո խոտճարքըննայեը՝ ի՛նչ թու Հարք է, տնս, տես, քանի՞ դեզ է դրած: Այսոծղ առաջ ձիա բուծարան էր... կ՛ Այթչ այո... անտտոր,ե՛ խոտճարքը բոլորը ձերն է լինելու, սիրելիներս, -- Հառաչում է Արինա Չնտրովնանյ-Տե՛ր աստված, սանդուղքըճոնոաը, Ճա՞ Սուս, տատիկ, սում, նա է... այդ ինչպես գողը գիհն շծրային... դոան ականջ է գնում հություն 8 ստիրում. բայց զուր տագնապէր, Արինա շունչ է առնում ու շշնջում ինքն հրձն՝ ա՞ք, Փետրթովնան հրեխաներ, երեխաե՞ր... Երիտառարդնորը ակեդեջ նայու: են որբուկներին, ասձս խժոծլ են ուզում նրանց. որբուկները լսում են ու նախանձում: Իսկ դուք, կուզինա, մամզել (ոտարինտեսե՞լ նբ,Հարցնում է Պետեինկան: --

--

ա

մեզ

հսկ Հայրիկի կալվածքը չատ (կժնժանայ տատիկ, Բիրսր քեռին մեռղնի,--Հետաքրերվումէ Վոլուենկան:

նրան:

--

տա:

--

--

--

Բաբելոնյան

սխտատիկ, ա խնչ-որ ժրագիր ունթ: աշտարակը Թե որ էինի, Աֆոնին'4 կնվիրաբէրի, բայց ..

-

,

ֆճրի»...հմուտ բինկան:

ծեք, իվանո՛ւմ հնք,-- ուրախացավէկլու« -

179.

Հէնց դա

--

է,

է անում...

68.46

կալ Իսկինչուինի Ը1Տ-ԸՅ-ՁԱՇԻ,ՇՅ-ՈԱՏսքանչելի՞: մեզ մոտ բժիշկըչորունակ «Գլուխկոնժի»

ռի

|

Անցյալ շիբ չր երգում --զԳլուխկոնժին»--գա ճանգուցյալկադովանէր երգում... Այ սքանչելի էր» Երբ մեռավ,դաղաղի ետեիցերկու ճազար կարծում ԹեՀԽլափոխություն մա ՐԴ էին, ր Գ ճում... ին, Թե ճեղափոխություն կլինի: էր Գու թատրոններիմասի՞ն 1. շատախոսոււմի, ինչ է,-չ Արինա Պետրովնանլ-միջամտում երանք, ոչ բարեկամ», Քն քատրոններպիտի գնան, այլ կուսանոց... Դուք, տատիկ, չարունակ ուզում քք մեզ կուսանհոչ ցում թաղել, -- գանգատվումէ Աննինկան: իսկ դուք, կուզինա, կուսանսցիփոխարեն նկեք Պե--

--

:

Խոսակցությանընքաջքում ոչ ոք չէր Հլ նկատել,ինչպես խուդուչկանզաղտագողիմոտցնլ էր, նչպես գողը գիշծրային, նտ ամբողջովին արտասվաթոր է, գլութը կախ գղած, դեմք գունատ,ձնոնձրը՝ կրժքին դարսաժ, չուրթերը շշնջում ձր Մխաոժամանակաչշքնրով «րբապատկերն է որոնում, վերջանա գանում է ն րոպե չա աղոթք է վեր առաքում: վո:՛ո է, ինչպե՛ս վատ է,-- վերջապես -բացականչում 2:22 ԳՐ սիրելի բարեկամ մամեեկային: Մի՞թե այդլափ արդնն, `

Մենթ այնտեղ ձեզ ամեն բան ցույց կանք: տերբուրգ: մանրանք, բարձկամս, ոչ թե բավականությունների սին պետք է մտածեն, այլ առավածային բաների մասինչ-շարունակումէ խրատականԱրինաՊետրովնան: Մենք երանց, տատիկ,կառքով Սերգիրվանքի կալաք» եննք,-- աճա ն աստվածայինբան կլինի: Ռրբուճիների աչբերը նույնիսկ վառրվելին Անրի ծայջի" բերը հակ,ասու , ինչպե՛ս նե երգում Սերդիուժյ-- բա--

--

ու

ադ ԲորՐր (/ոժՔրի ժամանակ, Ամնինկան: Քականում Հրաշալի ծրգում, կուզինա: Զալնակցյալ երգն --

է

են

--

նույնիսկ օրբյան::: Հետո

մենը

4 ձեղբոլոր ոթ

Ք Ք

ու, ո

Կն

ո

ծ

Նր"

--

ր նն' ո ի

էՐԵՐ-

Տոր

ոաՔ: -

բաներըկսովորեցնե՞ք, իշաիկեյ--ասում է Աբրիչնա Պեարովնան:-Հանգիստ թողեք նրանը, ի սեր Քրիստո սիաուսուցիչներ նեն դուրս ընկել, գիտություննե՞ր են ուղում սռվորեցնել,:: ՊավելիփեռնելուցՓետո ես նրանը ետ Խուոդով եմ գնալու... ե այդպմամի կծրպկապրենքենք այնտեղ: խսկդուք չարունակ գրախոսում եք,-- ճանկարժՀքնչեց դոներում, յդ

--

--

-

Լ6Հ

Շատ,

շոտ

փեչ կտրիճն էր

վատ է, նա:

օիրելիո...Իսկ Հիշո՞ւմեբ

առաջ

ԴՔ

րբ էա կտրիճեղել... ես ինչ-որ այդ չեմ Հիշում... Ա՛խ, չէ, մաժենկա, մբ՛ առեք: նա միշտ... ես բնչռես այսօր ճիշում եժ, երբ նա կորպուսնՅ ավարտեց...ար» Թնաճասակ, լայնաժիկունք, կարմրալտ... Այո՛ւ այու Այդ(է՛ս, իմ բարնկամ մամենկա: Բոլորս առտժու ճրվանու տակ հնք ապրում: Այսօր ն՛ առողջ ենք, ե՛ ուժեղ ենջ, թվում է, Թե կապրենք եւ կապրենք, Քեֆ-ուրախությունկանենք, Քաղցը բաներ կուտենք, իսկ վաղը նա ձեոքը քափ տվեց ն Հուղվել: Խոսեց նա գոնի: Քիչ, սիրելիս. այն է միայն, որ կրկնում էր` Ժոաո բարե, եղբայր, հսկ նա մամենկա,զգում է: զգում է, որ բթ --

--

--

Ճճայրիկն ադալնածրգել չի կարող: հոլ ծեն Ք Ջ ոյա է ման անք Է Ներում "ոգլալեակիներո ա, ամեն, ամեն բան կսովորեյնեհենք: ն Կրո կան, ման հն գա կակոասցեում:

լ

կոլ» Վ

--

--

--

՝

քանը վատ է:

փճարկե,կզզա, հրբ կուրծքը բիչ է մնում պատովիչ 1չ, ժամքնկայ ես այդ մասին չեմ ասում: Կոնխատճսության մասին եժ ես առում. կանխատեսությունը, ասում են, ճատուկ է մարդուն, մեռնող մարդըմիշտ նախապեսրզւմ է: Մյ1 մոա տներին Վմխիքարանքը Հեղապարտնծրին այգ չի տված: գ՛ լար «կարգադրության» -մառին ոչինչ չասա՞ց: նս քոլ մի բան Բա չո, ասում նմ, կարիք չկա կարգադրությունների մաԽոլ: որ դոս նղբայր, քո ողորմածությամբ կթոզ" "ի նես ինձ, ծս ամեն բնչից գոճ կլինեմ, հսկ եթե ոչինչ չքողհնս էլ, ես ձրիաբարէլ Թեգ ճամար ճոզեճանգիստ անել կբ--

աա

Ռւզծջ ., ծ մամենկա:

ու ժի":

յ:

.-

1.--

առել,

հսկինչպե՞սէ նա ուղում ապրել, փամենկայ, հնչլպես ուղում... ինլպե՛ս է ուղում:

տամ,

է

-.

--

ժմ,

Ամեն մարդ էլ ապրել է ուղում: 9է, մամենկա, այ, էս իմ մասին կամ, Եքե աստճաճնլի լինի նձ իր մոտ կանչել, ծա, թեկուղ Հիմա,

պատրաստ

ն

վավէ, Թե

--

յե

մոտ

լինի՞։

ռր

աստժու

այս Խցսակցությունն

ճաշ,

`

ն՛

մոտ

լինի, իսկ թն

սատանա:

ոգով շարունակվումՀ

ն'

փինչն

ճաշի ժամանակ,ն' ճաշիցճձտու Արինա Պետրովեհան անճանգստությունից նույնիսկ չի կարողանում աթոռի վրա նստած մնալ: Մինչ հուղուչկանշաղակրատումէ, նրա մոռքովավելի օւ ավելի ճաճախէ անցնում՝ իսկ ի՞նչ, եթե... անիժեմ։ իսկ հուղուշկանչե էլ կասկաժում,ոթ մոռիճոդում մ ամբողջ է անցնում, նս հալում է այնպեը փոթորիկ աւա չժա ու չարունակում է իր Համար կամաց-կամաց Հանգիտտ-ճանդիատ ճնշել սիրելի բարեկամ մաժենկալինիր ճուսաճատական ավելորդախոսությաժը:

պում էին բ վնաս նրա,-- բայց դե "վ գիոծր, հր այդ պարչլսես չուտ վախճան կունենասԱպրում ղությունն էր, ապ» բում էր պարզությունը, կարծում էին, ռր նա Հավիտենական է լինելու, վերչ չի «Աննալու, բայց նա Հանկարծ... հսկ եթե կենդանիլիներ պարզությունը, «իմա էլ կակսծին բորբոթել.-բորբոթեցեք, տզերք, բնչ կարի կա «իմարների վրա ուշադրություն դարձնել: Մի գյուղացի երեք Վանեք բերեց Իռւղուշկային ու ասաց. -- Հանգուցյալ Պավել պորտը Վլագիմիրիչին էիւ Մեթ մեջ ստորագրություն չի եղել, ալնանօ ոի աճառ հուդուչկան փողը մերցրծց, գյուղացուն գովաբանեց ե ասաց, որ այդ երեք մանեթը«կանթեղի»Համարձեթ առնելու կտա: եվ դու, բարեկամս,կտեսնես, ն բոլորը կտեսնեն, հ«կ ճոգին կուրախանա: Հանգուցյալի Գուցեննա այնտեղճ/ Դու բան կաղնրսիքեզ ճամար: չես էլ սպառում, բայց տն» ռար աստված քեզ բախտավորություն ուղարկեց: ատ ճնարավոր է, որ ճանգուցյալիՀատկությունների Հասարակական գնաճատության մչ անորոչ կերպով մաս--

ու

«կանիժե՛ժ, կանիծե'մ, ծն'մո,--

կանի ավելի ու ավելի վըճռականկրկնումէ կնքն իրեն Սրինա Չետրովնան,

ուներ նակցություն

ն

ը: Իուդուշկային չամեմատություն չէին

ռիրում։ Ոչ այն պատճառով,որ նրանից թուռափել չէր կաԲելի, այլ ոբ շատ էր նա արդեն չնչին բաներ սիբում, ձանձրացնում էր ն օմիքից կպչում: նույնիսկթչերն էին վճոում կապալովձողամաճ վերցնել նրանից, որովծշետնճեզամասը նա կտա, բայց լուրաքանչյուր ավելորդվարած կամ Հնձած

օջծ

ՍՏնյակներում Խնկաչոտէ կանդնած,տանը ծորուն երգա«ացություն է Հնչում, դոներըկրնկիվրա բաց են, Հանգուցլալին ճրաժեշտ տալ ցանկացողները զալիս գնում են: կենժամանակոչ ռք ուշադրություն չէր դարձնում դանության ՊավելՎլազիմիրիչի վրա, ժեռնելուցՀետո բոլորն սկսեցին Վերճիչում Խղճաճարվել: էին, ռր նա ձոչ ոքք չէր վիրավորել», «ոչ ոջի կոպիտխոսք չէր ասքլջ, ձոչ ոքի վրա ծուռ չէր նաչ

վերչոկի ճամար,փողը Հճարելու ամեն մի ուշացրած րոպեի Փամար անմիչապեսկօկսի Հողը կապալով վերցնողին գաՀ տարաններըքարչ տալ: Շատերին էր նա այդպես քաշեքաջ տպել, ե' բնբը ոչին: լէր չաճնլ (նրա բանսարկելու սովոբությունն այնպես ճայտնի էր ամենուրեք, որ ճամարյա 181: քլոր այգ ճատկությունները, առանց գորժբ թննելու, մերժում էին նրա որ առաջ բացասական պաճանջները),ն' ն Թվում, այժմ ինչ-որ դրական ստաու մարդկանց պատկերացում քաշքշուկով էին աշխատանքից գցելով, քայքայել էր: նում ն «Տուն մի գնիր, ռովորականթաղման պարա այլ Հարնան գնիր»,-- ասում խողսակցումյունների է առածը, իսկ անորոշ պատառիկենրից բոլորին Հայտնի էր, թե ենչպիսի Հարեանէ «բարի Բարինի» տիպար էր գժագոլովլյովլան գրվում, Շատերն ինչոր բանում զղջում էին, խոռառվանում Խարինը: կարնորէ, օր դատավորը քեզ կարդարացնի, բալը վե, ծր ծրբեմե-ձրջեմե հր շ«ատանաչական Հանցուցյալի պարզությունից օգդաի»« դատարանով ճոգիգ կշանիչ »-1182 1149. ու

՝

հուդուչկան

չաիությունը (Թույնիսկ ոլ թն չարությունը, աղ եվ որովչեւտե բարոյական քարացաժությունը), քողարկված ավելի չուտ կեղժավորությամբ, միշտ ինչ-որ սնաճավատ սարսափ է առաջ բնրբում,ապա նօր օճարնաննիիիչ (հուդուչկան նրանց փեժ սիրալիրությամբ էր ասում)վու» ճսիթելի Հարեանննրը խեցած խոիբ գլուխ էին իջեցնում արչունարբութ կուլքով անցնելիս, որն ամբողջովին սնազգեստ, կանգնել էր գազա դի ժուտ՝ ձեռներըկրծքին ծալած ն աչքերը երկինքաժրարձուծ: Հանդությալըտանն էր, տնեցինեիրմատեքրի Քասնի ծայ» բերի Վրաէին քայլում, ներս էիե նայում սեղանատուն (այնաեղ, ճայասեղանիվրա էր գրաժֆդադաղը),գլուխներն էին օրորում, շշնջում էին միմյանց, հուղուշկան ճաղիվ կենդանի էր ձնանում, քսքոտացնում էի ոտները միջանցքով անցնելին, փնում էր ձճանդուցյալիկքի» մուռ,խանդաղատում ե ձր, ուղղում էր դագաղի ծածկոցը չուկով խոռում գավառակային պրիստավի՞չ Հետ, որը ցուցակադրում էր իրերն ու ե կեքում Պետձնկան Վոլոդենկանիրարանցման մեջ էին դազազի մուռ, մոմերնէին վառում,բուրվառն էին տալիս ե ի այլն, Անեխնկան Լյուբինկանբաց էին լինում ե արտասվաց բարակձայնով ծրգակցումէին տիրացուներինճողենանզբօտի կարգը կատարելուժամանակ: Սպասավոիկանայք՝ օն կալննկորի ճագուսանծրՃճագաժ,գզողնոցներովմաքրում էին արցունքիցկարմրածքթերը: Արինա Փեռրովնան մաճից անմիչ Վլագիժիրիչի ջապնռ Հետո, Քաշվեցիր ածնլակն փակվեց ալետեղ։ Արտասվելուժամանակուներ նա, ռրովճետե գիտակյում էր, որ ինջը պետք է իսկույն ոինէ որոշում ընդունի: Դուքբրովինոյում մնալու մասիննա չէր էլ մտածում... «երբքքոյ-- «8տնապես մնում էր մի բան մեկնել Պոզորելկի,որբերի կալ վածքը, նույն այն կալվածքը,օրը մի ժամանակ Հանդիսաձում էր անչնազանդ աղջկան՝ Աննա Վլադիմիրովնալիննն«աժ «պատառս: Այլ որոշումն ըհղունելով, նա իրեն Թեթետցած զգաց, կարծես քն հուգուլկանՀանկարծ ե ընդմիշտ ամեն մբ իչխանությունկորցրեցիթ վրա: Հանգիառ ճաշվեց ճձինգ տոկոսանոց Թղթերը(կապիտալիդուրս հկավ՝ տասեըՀինգ Հազարիրենը, մի այդքան քլ որբերինը, որ ինքն էր .

.

-

Պավել

ու

-

120...

ե ճանգի էլ կուոոչկել) սթ

Հաշիվարեց)թն ինչքան փող սեւը

է ծախսել Պողդորելկիի տունը կարգի ինրելու ճամար Ժետո անմիջապեւ մարդ ուղարկեց Պոգորելկիր տանութիրոջետի-

վից, անճրաժնսթ պատվերներտվեց ճյուսենը վարձելու ն Կաղլերուղարկելու Դուբրովինը՝ հրե որբերի հրերի փոխաչ դրության Համարպատվիրեց պատրա ել տարահտաք գտնվում էր նրա (Դուրրովինոյում սեփական տարանոաոը, ն նա ապացույցներ ռւներ, ոթ դա իր սեփական աարանտասն սիոն Հավաքվել: է) Դեղի հուդուշկան ոչ ատելություն էր ու

զգում,

ռչ

տրամաղրվա ծություն, նա

ուղղակի զղվում էր նրա

նույնքսկ աճաճությամբ ե Քիչ էր ութում, որովնետն այդ օրվանից ստիպված քբ ուռել ոչ թե Փավելիչայլ հուդուշկայի ունեցածից: Մի քանի անգամ Չոթֆիրի Վլաղիժերիչնուզեց երա աննյակնանցնել, սիրելի բա. բծկաժ մամենկայիՀետ վրուլց անելու Համար(հա չատ լավ Հետ

գործ սնծնալուց։

էր ճասկանում նրա մեկնելու պատրաստությունները, սակայն էր տալիս, Թե ոչինչ չի նկատում),բայց ԱրինաՊեռբովան ներս չթողեց: նա, բարձկամս, գիայ--ասու էր նատ,-- մպմաւ ցույց

--

հակ չունեմ

եռ

ծրեթ օրից Արինա

միանգամայնպատրաստ Պետրովնան

էթ մեկնելու: Պատարագ մատուցեցինու

ՍուդեցինՓավել Վլադիմիրիչին։ Թաղմանժամանակաժեն ինչ այնպես եղավ, փնչայծս պատկերացնումէր Սրինա Պետրովնանայն վու, երբ հուդուչկան Դուբրովինոժամանել, Ճիշտ արոդեռ առա-

բացականչեց հուդուշլկան` «Գնա՛ս բարե, եղբայր»,-- քրբ դագազը իջեցնում էին գերեզմանը,ճիշտ այնպես էլ անմիչ ե չտապով ջապես դարձավՈւլիտուշկային առաց.

մեղքածատիկըչմոռանաքվերցնել: եվ Մեզրաճատիկը, անղանատանը մաքուր տփոոցիվրա դրեք... Չէ որ տանն էլ պետք է եղբորս ճիշատակել... Ճաչին, որը «ոզորության Համաձայնմատուցվեց,«նեց որ Թաղումիցվերադարձան, ճրավիրվաժէին երեք քաճանա (նույն թվում ե գործակալը) ն սարկավագը:Տիրացաւների -

ճամար առանձին սնղան էի պատրասոված նախառւ Հուլ կ որբուկներիը ՍրրնաՓետրիովնան Հա» նստեցինճանապարճի --

-

բայց հուդուշիանայս անցաժէլ ձնացրեք,իբգուստներով, Մոտ տնսնում: գնալով ուռնլիքին, ՊորֆիրիՎլադիմիբն չի

բիչե խնդրեց ճայր դորժակալինօթշնել ուտելիքն ու խժելին ճողնոր ճայրքրի Համար օզի ՔԸ, ճխոռ իր (ցինց գավաքները) գթաչշարժվեց ասաց. նորոգ անգուցյալին ավերժ ճիշատակ Ախ, եղբայր: եղբա՞լըչթողեցիր դու մեզ... հալ ո՛վ էր, օր կարծեք, ապինը,եթե 6չ ղու: Վա՞չոեղբեյը, ռպիտի վա՞ւո հղբայր: Աշաց, խաչակնքեց խմեց: Հետո կրկին խաչակնքեց ու մի պատառ խավիարկուլ տվեց, նորից խալակնքեց ու ու

--

ու

ճաշակեց: Կեթեք, տեր Պայրյ- ձամողում էր նա Ճայի զորժա-չ կալին:չ--Այսբոլերը Հանգուցյալեղբորս«զաշարնեիից էլ ժանսիրում էր ուտել: եվ ինքն էր լավ ուտում, իսկ գուցյալը առավել չատ սիրում ձր ուրիշներին ճլուրասիրել: Ա՛խ, եղթայր։ եղբայր թողեցիր դու մեզ... Վա՛տ ծղբայիչ չա՛ր ելզուրգել --

բայր:

Մի խոսքով, այն աստիճան տարվեց խոսքով, ոի նունիսկ մոռացավմամենկայիմաշին. Այն ժամանակ միայն Հիշեց, երբ արդեն գղալել էր սունկի ապուրը ն արդեն պատ բասավում էր բերանը տանել: Մա՞մենկա,սիրելի ս,-- փեշը անցավ հալ-- հսկ ես, անխելքս, խժռում եմ,-- ա՛խ, հնչ 4եժ մէզք: Մամենկաչ խորտիկ, սունկ, սունկ. Դուրրօվինյանսունկ է, նշանավոր սունկ էւ. Բայց Աբինա Պետրովնան ի պատասխան միայ լուռ գլխով արեց օւ չշարժվեց: Թվում ձր, որ նա ՀետաքրքբուԹյամբ ականչ էր դնում ինչ-որ բանի Ասես թե ինչ-որ լույս ձր ժադել երա ալքերի առաչ ն այդ ամբողչ կոմեդիան, օրի կորնվելուննտ մանուկՀասակիցէր վարժվել, ճանկարծնրան բոլորովին նոր թվաց, չոհսնված: Ճայք սկսվեց ազգակցական վիճարանությամբգ հուգուլկան պնդում էր, ոի մաժենկան տանտիրոջտեղը նստիչ Արբ» նա --

--

Գետրովնան ճրաժարվում էր: դչ, այստեղտերը գու նու

8ա,--

չոր

ասաց

նալ

ա»

122...

դու

էլ նատիրչուր

ուղում

Դուք ծք տերը, մամենկայամեն տել տերը դուք էջ, Գոլովլլովոլում, ն Դուբրռվինոլում, ամե՛ն սոիղ,-- ւո մողում էր հուդուշկանը Չէ՛ արդեն, նատիրըՈրտեղոր աստված կամենա ես տանտերլինեմ, այնտեղ էլ ինքս կնստեմ, ուր ուղենամխ հսկ այստեղ տներըդու եռ, դո'ւ Հլ նստիր: -ծ- Այդ դեպքումմեեք ճա փնչ կանենց,-հուծուզվեցջ դուշկան:-- Մենք տանտիրոչտեղը ազատ կթողնենը,Որպես 2Տ եղբայրս անահսանելի նա տանք» ճաշուժէ մեզ ճետ Բն, իկ մենք նրա յուրները կլինենք: Այդպես էլ արեցին: Մինչ ապուրն քին լցնում ափաէները, հուդուշկան, պատշաճ հյութ ընտրելով,զրույց է սկսում շշ

ն՛'

--

քաճանաներիճելոյ առավելապես սակայեյ խոսքը ուղղելով ճայբ գործակալին: Այ շատերն այժմ Հոգու անմաճությանըչեն Հավատում... հսկ նս ճավատում եմ,-- առում է նաչ Արդարդեն միայն ճանդուգնմարդիկչնն Հավատո ւմյ---

--

պատասխանուժ է այր գորժակալը: 9ք ճանդուգնժարդիկէլ չնն, բայց այդպիսի գիտուԹյուն կայ իբրհ մւորդը ինքն իբեն է... Ապրում է, առլրում հ ծանկարժ..,. մեղնում է: --

Շատ

արդեն այդ տեսակ գիտություններ էն այժմ եկել, բլացեել է Հարկավոր: ճավաԳիտություններին

--

առաջ

հն, իսկ

Թում

ների --

--

չեն Հավատոսի նույնիսկ գլուղացինրանը էլ են ուղում ցիտնականդառնան Այո, տեր ճայր, գուք ճշմարիտեք: Ռւզուժ են, ուղում ատոժուն

շարքն հեկնել:Մեզանում, գիտնականների օրինակ,նաղ լոմաիննրը.ուտելու ճաը լունեն, բայց վերջերս Համախոսաչ կան գրեցին,դպրոդ են ուզում եսց անեն... օւսյալեե՞ր: մմեն բանի դեմ «Հիմիգիտություն է ույս ընկել: Անձինի դեմ` գիտություն, պայժառ եղանակի դեմ` դիտություն: Առաջուղղակի գալիս մաղթանք էին անել տալիս, ն ատված (տար ինչ ծարկավոր էր։ Գայծառ նշանակէ ճարկավոր, վաժ պայժառ ծղանակկուղարկի,անձրե է ճարկավոր, աստված անձրեն չլ Խւրիչից փոխ չի առնելու, ամեն բան էլ Առտվաժ ունի առատորձն,փսկ այն հնչ գիտությամբ ժամանակվանից, ծն

--

աստ-

-- 284-

անսեցինապիել, ամեն բան Էլ կտրվեց,ամեն ինչի ժամանակը խառնվեց, մ Հարկավոր փխ որ է Ջ քանել՝ հրաշա:է, «Հնձել1 է Հարկավոր՝ ադ

զովաշունչ վայրեր, ութ չկա ռչ վիչտ, ոչ ճառա չանք...Այլնս ննչ «ժիջին» տնդի մասին կարող է խոսբ լինել: հույլուշկան, օակայն, ամբողջովին Համաձայնլէ ն ուզում է որոշ չափով ճակաճառել:Բայց ԱրինաՊետրովնան, որին այչ խոսակյությունն սկսում է տճաճություն կանգնեցնումէ նրան, ԴՔ կեր, կեր... առտվածարբան,,. ծրեի, արՄոլուրգչ դեն սառելէ,-- ասում Հ նա հ, որպեսզի խԽոսակցում յունը փոխի, գիմում է ճայբ գորժակալին:-- արին Հնձե՞լ հք, տոնր

ո

յ

անձին Է:

է, անհրճայբ, սուրբ տշմարխտություն ճյմարտություն է: Առաջ, երբ ավելի էին աղոթում աստժուն, Հողն էլ լավ բնբք էր տալիս Հիմիկվաբերքը չէր՝ մեկին չորս, Ժեկին Հինգյ-- ճարլուրապատիկ էր տալիս Ճողը Այ մամենկան, երեի, ճիշում է: Հիշո՞ւմ եք, մաժենկա,-- դառնում է հուդուշկան Արինա Պետրովնային,նպատակունենալով նրան ես ներգրավել խոսակցության մեչ, --

Չեփ լսել, ն

խան էչմուս լիս ԱրինաՊետրովնան:

Ալո,

այո

այոյ--

առում

է

չեր

հուդուչլկան,ասես

էլաիչնն Հավատում, Հոզու

Քայց

--

որ

աճա

կաթռլիկենրը:--շարունակում է հռւդուշՀ

կան, դգաղարբելով ուտելչ-- նրանք, թԹեպետն«Հոդու անմա չությունը չեն ժխտում, բայց դիա փեխարեն ասում են, որ Հոլին իբրն թե ոչ թե ուղղակիդժոխք կամ արթայություն է բնկնում, այլ միառժամանակ մի փվնչորմիջին տեղ է ընվ-

նմ:5. -

ւ

Ի անո Այս «ոճ Ք մաաժմունքների Գ. եկնում ՐՓիրի Վլադիժիրիչը»-Թե սկսենք խոսել

-ծ6

լ

Հեզ,տեր

:

կաթոլիկներիտեսակետով. ի արկ

ձյա

ո

ճայրչ---

ե

մեչ

ռր

դատարկ րաների մասին թոսել: Սուրբ հկեղծցինինչպե՞սէ երգում: երգում է՝ կանա վայրեր: չավեւտ

խի

--

են:

ու

««

124.

Հնձել ծմ, տիրուճի. դարին այս տարի լավ է, բայց զարնանացանը լավ բնրք չի խոստանում: Վարսակըդեռ կարգինՀատիկչի (9Բել: բայց արդեն սկսել է «առկել) Դչ ռչ դարման ի սպասվում: Ճատիկ, եյս տարի ամեն տեզ վարսակիցգանգատվումեն,-Հառաչում է Արինա Պետրովնան,չետնելով, բնչլպես իու» դուչկան գղալում է ապուրի փնացորդը: Մատուցումէն այլ կնրակուր՝` վիչինա աիսծոուր հու դոավան օգտվում ք դրանից, վերակակլու բնդճատվաժխո--

պատաս-

մբայն ուտել ե խմել,-կրկնում է «ալբ գործակալը, քշտելով իր ֆարաջայի թեքը՝ Հոգեճանգատի կուտա վերդնելու ճամար: Բոլորի սկսում են ապուր ուտել, որոշ մամանակ լօվում է միայն գղալենրըչխկոցն ափսեներին տերտերների փն տաք ապուրը չոցեները՝ փչնլիս:

ճիշտ

Հեւլր

կարդացել,--

լով մոր դիտողությունը,-- առտծուն անմաճությունըչեն ըեդունում.., Բայցուտել ուզո'ւժ --

--

մեր կողմերում այդպիսի բերք է եղել...

Դու, երեի, քանանացիների երկրի" մասին ես այնտեղ, ասում հն, իսկապես այդպեսեղելէ,---

պաոճառել,

`

սակցությունը: -

է

նաս --

Ա,

չճուղներն ալա կերակուրը չեն օարումչ--

Հճոպնքրը կնղատռտմարդիկ են,--

ԳԱԼԸ

դրա

ճառն եի: Քուրթ ան ԲԻՆ են,-Մերիձիու նմիսԻչննջ կեղտոտ ուտում, իսկ ,

րք

մ սից են

է

Ք

զզվում:

Գա

«ալբ

է

ականջեն օշրոչ

ասում: պատ

Ր

՛

-

ասում

Խոզի ամար ննմանապես... կր երանց

ացում

աճա, Փարիզում

ասում

աճա

պատճառին

թուրքերը թոզջ են, պաշարմանժա-չ-

անակ առնետներ էին ուտում ո, Դն նրանք ֆրանսիացիեն: Այսպեսընթանուժ է ամբողչ ճաշր: Մատուցումեն ձան՝ Հում Մսե իրթուվկանք քաջատրում, է. Կերեք, տնի Ճճայրչ ծաժան առանձնաճատուկ Հանգույյալ նյբավրս շատ էր սիրում: են ժնեբեկ։ Մատուցում հռւդուշկանասում Ե --

'

--

Րա ւս

.-

120.-

ծա»

եւ

ժննբենէ Պոտծրբուրգում այսպիսի ժեքրենը Համար մի արձաթ մանեթ պետք է վճարել: Հանգուցյալեղբայրն ինքն էր խնամում: Այ տեսեք,ինչ Հաստ ու գալար է: ԱրինաՊետրովնայիսիրտըեփ է զալիս: Մի ամբողչժաժ է անցել, բայց ճայը Հազիվկնաէ եղել, հուդուշկանկարժնո դիտավորյալ ձգձգում է՝ օատում է, Հետո քաժ է դեում դաշ ու նո հակ«պատառաքաղը, խոսում է, ճնտո նորից է ուտում բեջ ոսում, Քանի -քանի անգամ առաջներում դրա 4ամար ԱրինաՊետրովնան բղավում էր վրան՝ դե կեր, սատանայ տե՛ր մեղայ-- սակայն երկում էր մոռացել է նա մամենկայի խրատները:Բայցգուցեն չի մոռացել, այլ դիտմամբէ անում, վրեժ է լուծում: Գուցեն հույնիսկ վրհժ չի լուժում զիտակ--

էյ

ոտքով Հատակը նքխկացնելով

օա

--

--

--

--

նծրթին էությունը Հէնց այնպքալբնությունից տանձեց լինելով, խաղ է անում: Վերչապես մվատուցնցին կական. նույնիայն րոպեին, ծբբ բոլորը վեր կացան ե Հայր մարկավազըվեր քաշեց օ«Ճազադս ճանգուցելո»,միչանցքում Քաշքչուկ սկսվեց, բացական չությունենրլովելին, որոնք բոլորովին փչացրին Հողեճանղ տյան շարականիտպավորու-

Ցաբաի,

այլ

թյունը:

-

--

Ի՛նչ աղժուկ է այնտեղ,-- ֆղավեց ԳորֆիրիՎլադիԳինետուն եք եկել, Րնչ է: ժիրիչու--- Մի ենա, բարի եղիր: մ/դ նա հ,,.. այգ իժ սնդուկ ներն են գուրս տանում,-- ասաց Արինա Պետրովնան ե ոչ առանց Հեգնանքի նս: ավելացինը.-Ստոպել ուզո՞ւմ Բոլորը ճանկարժլոնցին, իուղուշկանհուլնիսկ չիմացավ ինչ ասել ե զունատվեց:նա, սակայն, իսկույն գլխի ընկավ, որ ճարկավոր է ժի կնրպկոժկելմռր անախորժ խոսքը նյ ղառնալով ճայր գործակալին,սկսեց, Այ, մարծճավը։օրինակ.... Ռուսաստանում չատ կայ --

--

բայց

--

ու ելով շիրդողղողացն Թունքները: Վիրավորումեք դուք կնձ, սիրելի բարեկամ մամենչ կայ սաստիկվիրավորում հք դուք ինձ,-- վերջապես ասաք նայ սակայնառանց մորը հայելու /՛վ է բեզ վիրավորում: Եվ այդ ինչո՞վ էմ ձո Քքեզ.։: այդպես սառտիկ վիրավորում: Շա՛տ, չատ վիրավորականէ... այնպե՛ս վիրավոբական է, այնպե՛ս վիրավորական Է Այսպիսիիոպծին... մեկնել... Սորում էիք ձեղ Համար... հ ճՀանկարծ.... եվ վերապես, այդ սնգուկները.,...տռւգելը.... վիրավորակա՛ն է Դե թե որ ուզում ես ամեն ինչ իմանալ, ծոռ կարող էմ ե Ապրում ժի ես այտտել, բանի Չա վել որպատասխանել: դիս կենդանիէր, մեռավ նա, ես էլ մեկնում եժ: Իսկ ինչ վերաբծրում է սնդուններին...Ուլբտկանվազուց է քո Հրամանով 45ռնում ինձ. իմ կարծիքով ավելի լավ է ուղղակի ասել մորը, որ նա կասկածի տակ է գտնվում,քան ուրիչի Թեինունթիցօձի պես ֆշշայ նրա վրա: Մա՛մենկա,բարեկա՞մս, փայց դութ... նա.-բայց տնքաց հուղուշկան: Հերիբ է,-- Թոալ բովեց նրան շարունակել Արթեա

ուրիչ նրկիներում.., Վերջապես կեր, ի սեր Քրիառոսփ, Ժենք ախր քսան-

Հինգ վերստ ճանապարՀ պիտիգնանք, Հարկավորէ լույսով տեղ Հասնել,--ընդճատծց ՓԵնրան ԱրինաՊնտրովնանք-տննկա, սփրելիռ,չոապեցրու, ոի կարկանդակը ջչուտ բերեն մի քանի օպե տնեց: ՊորֆիրիՎլագիժիրիչն էությունը շտապով կերավ մարեճավի պատառն ու նշտել էբ գունատ,

«- էծը ..

--

ես Գետրովնան,-իմնասացի Բայցինչո՞վկարող էի ծս,

փարեկամո... Քեղզ,-- հս իմե ասհցիչ ե վերջ տուր Թող ինձ, ի սեր Քրիստոսի, գնամ խաղաղությամբ: Տարանտառր, լսում նս, պատրաստ է: -

--

մսում

եմ

հշկապես,բակում բոժոժններիզեգզնգոցն մոտեցողկառՓե դղրդոց լսվեց, Արինա Չետրովնան առաջինի բարձրացավ սեղանից, նրանից Հետո վեր կացան նան փյլուսները: ճանապար բնկնենք,-Հլաւրասենյակ: ընքթացջումիուդուլկան ար-

Դե, ալժմ նատննքմի րոպե ե ասաց նայ ուղղվելով դեպի --

նատնցին,լոնցին, իսկ այդ գեն բոլորովին ուչքի եկավ: Թե

չէ կապրեիք, մաժենկա, Դուքրովինոլում,..նայնցեք ճապա, ի՛նչ լավ է այստեղ,-- ասաց նա, ճանցանք որժած չան փաղաքչանքով նայելով մոր ալքերին: --

--

8,

ք

բարնկամմ, ճերի է: Հրաժիչախ պաճին չեմ քծզ անախորժխոսք ասել... բայց այստեղ մնալ

ուզում քո չեմ կարող:հա՛ն լուծեմ: Տքր Հայր, աղոթենք: Քոլորբ վնր կացան ու աղզոթեւյին.Հետո Արինա ետ բովնան րոլորի Հետ Հա ժբուրվեց,եոլորին խալակնքեց,. Ֆոր» ազգակցարարն ծանք քայլերով ուղղվեց գնպի գուռը, Պոր ֆիրի Վլադիժիլեչըչբոլոր տնեցիներիգլուխն անցած, ճանապարեց նրան մինչե նախամուտքը, բայը ազլտեղ հրան՝ տտրանտառի տճաքիը՝ գայքակդեցիմաստասիրության դերս գինըտարանատասը ախր եղբորս էե-- ծագեցերա գլխում: Այդպեսռւրեմն, կանանվենք,օիրբելիբարեկամ մածս

.-

--

նո,

ժերը Խատհցնելով աչքի

Ոչ թի Դուբրովինո իննէ, 24ամարձակվես առել... լսո՞ւմ նռ: էմ, մամծեկա... Այդպնսօւրեժն, դուք, սիրն-

տարանտասն է, իժը:

մի մոռացեք մեզ... ուղղակի, գիտեք, առանցձեակաՄենք ձեղ ժուռ, դուր մեղ մետ... նությունների: մշ,

ափգակ-

քարա՛րո

նատեցի՞ք,Ճե՞: Քշի'թ,-- բացականչեցԱրինա Պետ. րովնան, ճազիվ զոպելով իրեն, յ

Տարանաաաը տեղիցպոկվեց ու չափ ընկավ ճանասպրսրճով: հուդույկան կանգնել էր մուտքի մուռ, Թաշկինակնէր Թափաճարումն, Քանի տաիանտասը բոլորովին չէր անճայտացել, քայականչում ձր եեք, Ազզակգաքալ... Մենք ձեզ մոտ... դուք մեռ մու...

մուոտակով

րանտասիննայելու: -ծ- Աստված ռր եւզէնա,ս. քեչու չպետք է տնսնվինք: Ա՛խ, մամենկա, մամենկա,չարաճճին եք դուք, րս կապես: Հրամայնցեք տարանտասը արձակելն վերադարձել ձեր ճին բույնր... հսկապեսյ»քծնում էր հուղույկան: ԱրբնաՊետրովնան չէր պատասխանում, նա արդեն քո

-.

ո: ավզգակյցարա

--

1որովին տեղավորվելէր

ձրեսը խալակնքել, բայը որբուկներեինչ-ծր դանդաղում էին: Իշի հուդուշկան այչ ընթացքում նայում նայուժ էր տարանտասին: հս տարանտասըյ մամենկա, ինչպե՞ս, դուք իքնթներդ կուղարկեք) քե կճրամայեք մարդ ուղարկել նեհից,-ու

ու

--

եո վերջապես չճամբերեը Արինա Գետրովեոաւն դայրույթից նույնիսկ դողաց:

ամբողչովին

ի՛մն է,- բացականչեցնա այնպիսի Տարանտասը ցավագին ճիչով, որ բոլորն իրեն, ե՛ անչճարմար զգացին, ն" ժն մ, Էմե է, ամռթաճարչ--ի՛' ի՛մն է տարանտասը:նռ այն... էս ասրացույցներ ունեմ... վկաներ կան հոկ դու... հոկ թեզ... Բայցդեռ կսպառեմ.... կռեսնեժ, Թե Հետո ի՞նչ է դուրս զավեւ քնզանից,ել, խաներ, շուր արեք: ծս Հո -- Ներեցեք, վամենկա, անում... պատանջչն ծՔճ նույնիսկտարանտասը Դուբրովինոյինը լիներ... -

-»

|

--

--

մենկա,--ասաց

ի՛մն սում

4:

այլ

|

Իմ

128.

Ս

Շշեղբին Սալոիկով--

վե ձին հսկ նա դիտեր արք զպատաոներին գինը,աժբողջ կյանթը գյուղում, գյուղացիների Հետ անդկացրած

լինելով,

Միանգամայն յուրացրել էր գյուղացու ունձցաժ Հառկացոչ դությունը վնառի մառին, ռրի կարող է Հասցնել «ավելորդ ինհրանը»ջ առանց այն էլ աղքատիկտնտեսությանը:

Բայց շրջանում

ԸՆՏԱՆԵԿԱՆ

ԱՄՓՈՓՈՒՄՆԵՐ

հրեն՛ք Արինափետրովնայի մտքով 4 անցել, թե կ» է այնպիսի րոպե լինել, Երբ ինքն «ավելորդ բերաեռ կդառնա, կ աճա այդ րուղնհ մոռնցավ գաղտագողի ու մո տնցավ ճիշտ այն պաճին, ծրր նա առաչին անդամ կյան քում գործնականորենճավոզվեց,որ իր բարոյական ու Ֆֆիզիկական ուժերի ջլատվել ննչ Այդաիսի բուվեներբ միշտ են Հանկարծակի գոլիս. Թեպետ մարդը: գուցե, վաղուց ար" դքե բնկվաժ4, բայց ն այնպես դեռ ուժ է գործ դնում ու գեռ կանգնած էյ-- ն Հանկարծ, եիտեղից-որտեխլկողքիդ «ասնում է վերջին Հարվածը:Հետամուտ լինել այդ «արվածին, գիտակցելերա փռտենալը է դժվար, մարդը ստիպված չատ բող

է լինում ուղղակի ն լոությամբ նեթարկվել նրան, սրովճետն զա նույն այն չարվածնէ, մարորի դճո վերչերս առույղ

ե դուն ակնքարթապես առանց աոռււրկությանփլատակի է վերաժում: Մանը էր ԱրինաՊետրովնա լի գրությունը, երք նա, խբ« գելով կապերը հուդուլկայիՀեա, բնակվեց Դուբրովինոյում,

«ակայն այն ժամանակեա, Համենայնդեպս, գիտծը, որ ավել Վլադիմիրի չը, Քճպետնխեթ է նայում իր ներխուժմանըյբայց, այնուամենայնիվ, ուննոր մարդ է, որի Համո.ր ավելորդ պատառը ժեծ նշանակություն չունի: Այժմ գործը բոլորովին այլ ընքացթէր օտանում.-. եա այնպիսի նտե սության գլուխ էր կանցնաժ,ուր բոլոր սպատաոռննիըջ Հաշ

այնպես Պոգորելկիփոխադրվելու եկգինակած դենռկո»քաջալերվում ձր, ջանասիրությամ սարքավորվում էր նոր վայխում ն արտաձճա լտուփ էր տնտե ռական եժբոնումների նախկին պարդորռշությունը:ը Բայց տնտեսությունը փանր էր, անճանգիուո, Պոզորելկիում ոլա. Հանչում էր ամապարանք,ժշտական անձնական Հոկողուչ ն Թեպետ Սյու, բորբոքված պաճին նրան թվաց, ոի ճիշտ ճաշվառքի չճասնելեայնաոնը,ուր գրոչներից կուղեկենրեն կազմվում, իսկ կոպեկներից ժանեթներ՝ ոչ ժի իմաստություն չի Հանդիսանում,սակայն շուտով նա պիտի Խոստովաննր, ծր դա օխալ ճաժոզմվունք էր: իմաստություն, բշարկե, չրարյ ն չկար ոչ բայց առաջվա ցանկությունը,ոչ առաջվա ուժը: գերծը տեղի ունքեր Մանավանդ աշնանը, տնտնսականՀան բազումարնեիիամենա եղւուն պաճին, իսկ մինչդեռ եղանակը հ՛ վատ էր, ե՛ ակամայիցսաճմանավփակուժ ձր ԱրինաԳՓփտբովնայի եռանդը: Հրապարակ ձկան ժճրունական տկարուՀ Թյուններ, որոնք թույլ լէին տալիս տանիցգուրս գալ, սկբսվեցին ճակատագրական պարա պության դատապարտող աշնանային ծրկար, տխուր երեկոները: Պառավի Հուզվում էր, այս ու այն կողժ էր նետվում, սակայնոչինչ անել չէր կարողէ Մյուս կողմից նա չէր կարող չնկատել,որ որբուկների Հետ էլ ինլր վատ բան է կատարվում: ՆրանքՀանկարծ տխրծջին գլուխները կախնցին:նրանըՀուղում էին ապա2այի ինչ-որանորշշծրագրծի,ծրագրեր, որոնք մէլ աշխատանՔե Վծրաբնրյալ ունեցած պատկերացումները ժէչեմել ընքահում էին բավականությունն էրի,փճարկե, Հան

նա

ու

ամենաանմեղ ՀեռոլԱրջպատկերացումների տնլ կայն ե' «եշողությունն ծր ինօտիտուտիմասին, էր գատիարակվելէին երան, ն' բեղճատումնքրով կարգաջոժ մորթեր աշխատանքի մարգկանը ժառին,ե՛ ձրկչոտՀույթ՝ Բեատքաաաոի կապերիօգքութրամր որձչ ցելի ծայբ բռնել

կությանբավականությունեերի

-8:-

նից, Բայց տանում էր

մարդկայինկյանքի սայմառ թազաս նրա ոմտնդակությաժը վոթությունըտնել: Ամբողջայդ անորոշության վրա, այնուաէ

ձր Վի սիր» ճժլող տիրապետում մենայնիվ,

ն չատ

աճա

"

ծրոշջոկք

էլ ուզում Էէլինի, Հեռանալատելի Չոգործլկիից,| մի դեղեցիկ առավոտ Սննինկանօւ էյուբինկանՃայ

միտք՝ինչ

էվ մնալ տարարեցինտատիկինչ որ այսուննոն Պողգորելկիում չեն կարողե լեն ուղում, որ դա ոչ մի իանի նման չէ, որ նրանք Պոգորելկիումոչ ոթի չեն ոնսնում, բացի քաճանա լից: որը: մանավանդ, միշտ նրանց Հանդիպելիսչգիտես ինչու չաճերը մառին խոռում իրենց հոր րեդճանրաՀ Հանգցնող անս այդպես չի կարելի» Աղջիկննըը կտիուկ էին խոսում, որռվճետնվախենումէին տատիկիըն առավել նս քաջ էին 4ոմացնում իրենց, այնչափով որ «պլասում էին, Ձեն տատիկը դեմ կլինի: Բայց, ի զարմանս, Արինա Պետ» կզայրանա

կուլանրի է

Հետ

ու

բովնան հրանց լանջ ոլ միայն առանց զայրույթի, այլն տըՀ լավեց ապարդյուն խրատներ կարբամագրություն ցույց է ուժածատ սիրի մեչ այնքան առատաձեռն ղալու, ծերու նա թյունը: Ավա՛ղ, այլես այն տիրականկինը չէրչ օրը ժի ասումժ էր. «Կգնամ Խու ժամանակ այլեպեռ վատաձճությամի հ Հետո կտանեմ: կով քոոներիս էլ եվ միայն ծերունական ուժաճատությունը չէր, օր մասնակիցէր ալդ փոփոխությանը, այլն ինչոր լավի, ավելի արդարացի լինելու Հասկաչ ցողությունը: Բախտիվերջին չՀարվաժներըոլ միայն պար զապես մեղմացրել,խաղաղեցրել էին նրան, այլն նրա մըտավոր տեսադայտում լուաավործելէին որոչ անկյունենը, ուր նրա միտքն, ըստ երեռւյթին, մինչ այդ նրբնք էր Թա-

փանցել։ Նա ըժբոնձը, որ մարդկայինէության ժել ճայտնի ձգթումներ կան թաքնված,ռրոնք երկար ժամանակ նիրճել կարող են,

բայց մեկ անդամ արթնանալով, արդեն անդիմազրավ կերպով մարդուն ծՓրապուրումեն այնտեղ, ուի ճառագայթումէ կյանքիշոզը, այն բերկրալի լողը, «րի երեվալուն այնպես վաղուց Հետաժաելեն ալքերը ներկայի անմուսալիխավարիգրկում, եվ, մեկ անգամ արդեն ճամ»

կանալովայդպիսի ձգտման օրինականությունը,նա այլեռ անուժ էբ ճակառակընթանալդրան: տյմարիտէ, նա աշխատնը հտ կանգնիցեն| թոռնիկներին երենը մտադրությու»

Թույլ առանց Համոզվածության. նա անձանգրօնրանց գալիք ապագայից. առավել ես, օլ. խեքր ռչ մի կապեր չուներ ապեւ կոչվաժ բարձր ալխարճուժ, բայջ միաժամանակզդ. Ժ էր, որ աղչիկեերից

|

բաժանվելն

անձրաժեչտությունէ, աֆխուսափելիություն, ի՛նչ կնպատա-չ Հի հրանց,--այդ Հարցը կանգնումէր նրւս առաջ

ճանցիստ տալու, ցով,

ամեն

րոպք, սակայն չք

առանց

օ.շբ ոչ

այդ

էլ նույնիսկ ավելի սարսագինլիով չես կարոլ ճել նրան, ով ազատության է ձգտում: իօկ

ա/դ

|

լ

ոչ

ր

միայն,

օր

ուզում

էին'

գուրա

եա

Հարպա.

աղջիկներնՀենց

պրծնձն

Պոգորելկիից,

ծ/ փրկապես,մի քանի տատանումներից ն տատիկինՀա. Ճույք պատճառելու Համար ժի քանիանցամվաՀետագգում-

ննրից Հետո, երանք մեկնեցին, Ռրբծրիգնալուց Հետո Պոգորելկիի տունը քաղվեց ինչոր անճուսալի լռության գիբկր։ Որչափ չլ որ ԱրինաՊեր. բովնան բնականից կենտրոնացած լիներ, Բայց մարդկային նրա վրա կռ ճանդատացնող շեչիմերձավորությունը ազդջէր ունենում ՁՃանապարծելով Թոռնիկեերին,նա,

ցություն

Քնրնո, առաջին անդամ զգար, ոխ իր էությունից ծելչոր բան պոկվեց ն որ ինքը Ինչ-որ անսաՀմանա. մճանվամից փակ ազատություն ստացավ, այն աստիճան անսաճմանայւ փակ, որ այլես ոչինչ չէր տնսնում հր առջե, բաջի դատարկ Աարածուքյունից:Ռրպճազի սեփականաչքերում ոինէ կերոլ Ձաքցնի

այդ

զատարկությունը,նա

կարգադրեց անձապաղ

փակել չքասննյակներըն կիշավերնաճարկը, ուր

ապրում

Հին որբերը («ի դես փայտ Հլ թիլ կգնար, մտածում էր ենա միաժամանակ), իսկ իր Համար կաճավորեց ընդամճնը երկու սենյակ, որոնցից ժեկում զնտեղված էթ սթբապատկերների մեծ տապանակը,իսկ Ժլուսը ներկայացնումէի փլաժամանակ ենչարան, առանձնասհելակ ն օծզանատուն,Սպառավորներինհուրուղ ես, Խնալողուցյան ճամար, արձակեց, Քր մոտ պաճելովժիայն պառավ, Հազիվ ուտներըքարչջ տրՀ մոզ մառանապետուծի ն Աֆիժյուլկային զինվորի այրի ժի չՔանի Մարկովնային, որը կերակուրէր եփում ն լվացք էր նում, Մակայն բոլեր այդ

Քիչ շգուը նախագվգուշացումները

ավեքին զատարկությանզգացողությունը չճապաղեցլա. ՀՇ

-

ե այն երկու սենյակներն,ուր փիանցել

ուզում էի անջըը» անտվել նրանից: Անջգնական միայնակություն ն տրտում պաիապություն -- աճա ծնրկու թշնամի, որոն ճանդիպեք Նա հրեն առ երես ն որոնը ճետ այսուծետն պարտավորվում էր կարճել իր ծերությունը: Իսկ գրանջից անմիջապեսՀետ չճարկադրեքիրեն սպասծընելտալնան ֆիզիկականու բարո» յական քայքայման աշխատանքը, առավել նս դաժան աշ խատանք, որչափով որ պարապ կյանքը քիչ Հակաճարված 4 տալիս նրան, ՕրերնՀաջորդում էին միմյանց այն ճնշիչ փիօրինակու Թյամբ, որոնցով այնչափ ձարուոտ ք գյուղական կյանքըս ձթե նա չի շրջապատվածոչ կոմֆորտովոո,ոչ տնտեսական աշխատանքով, ոչ մտքին կերակուր տվող նյութով: քացի արտաքին պատճառներից,որոնք անմատչելի ձին գարձնուտ անձնականտնտեսական աշխատանքը, Արինա Պետրովնաչին ննթբնապեիսնույնպես վզվեցրեց այն գրոչանոց իրարանցումը, որը բաժին ընկավ իրեն իր կյանքի վերչում: Գուցե ն եա Հաղքաճարծը հե զզվանքը, եթե աչքի առաչ կլանքի նպատակունենար, որի արդարացներ նրա լանքերը) բայը նպատակն էր Հենց, սր չկար: նա բոլորին զզվեդրել էր, րացրել ձր, ն իրեն էլ բոլորն ու ամեն ինչ զզվեցրել էին, ձանձ. հացրնլ էին. նախկին տենդային գործունեությունը Հանկաիծ տեղի տվեջ քնկոտ պարապության, իսկ պարա պությունը կամաց-կամաց ապականեց կաժքը ն իր ետեից այնպիսի ճակումներբերեց, որոնց մասին Արինա Պետրովնան, իճարկծ,մի քանի ամիս առաջ ծրազումե էլ չէր տնսնի: Ամրապինդ ն զուսպ կնոչից, որբինռչ ոք նունիսկ չէր կարող ոլաառավ անվանել, ստացվեցփլատակ,որբիճամար գոյություն չուննը ոչ անցյալ, ոչ ապագա, այլ գոլություն ուներ միայն այն րոպեն, ռթն ապրելու էր: նա

ած ։

ժեժ

մասով նիրճում էր: նստում է բաղկա Թոռին «եղանի մոտ, որի վրա փոված նն գարչաձճոտխադաթղթերն ու նիրճում է, Հետո ցնցվում է, արքնահում, հա յում է լուսամուտին երկար, առանց ոքնէ գիտակցական մտքի, աք չի կտրում անսաճմանորեն Փռված ձեռավորուԲյոնից: Դոզոբելկին տրտում կալվաժատունձր Նա, ինլու

--

Էւ

-.

նն,ցցվաժ էր

շատ

անձարմարտեղում, առանց

առանց ստվերի, առանց որե

այգու,

առաչը ների:Նույնիսկ

Հարմարության նշույլ»

պարտեզչուներ:Տունը միճարկանի էր, փարժքստափակածն ժամանակից ու վատ եղանակներեց ամբողչովին սնացաժ, Ճեծտեիկողմը տեղավորված ձին փոթրաթիվ օժանդակ չծեքնրը, հիոնք նույնպես խարխլվել էին, իսկ չուրջը փովաժ էին դաշոնը, անվերջ դաշտեր. նույ. նիսկ անտառը էէր երնում Հորիզոնում Բայց որովչետն Արի.

եւս Դետրովեան ժանկությունիը Համարյաժնաւյուն«շոլ» այդ աղքատիկ ոչ միայն բնությունը,

Րծլ էր գյուղում, ուսոի

տրտում չէր Թվում նրան, այլ

նույնիսկ խոսում ձի նրա սրոի ՊԱՎլացող վզացժունթներէր արմԵրա չության լավագույն մասն ապրում էր նացնում: աիը մերկ անվերջանալիդաշտերում ն Հայացքը ամէն ժա. մանակբնազգաբարնրանց էի որոնում, Նա նայում էր այդ դաշտային ճեռավորությանը, Խայուժ էր այդ Թրջվաժ գյուծման ծրեում ձին հրոնք սե կնածրի դերին, Հռրիգոնում մերթ այատեղ,մերթ արոտեզ,նայում ձր զյուղանան դեինդվանա«նքի սպիտակ եկեղեցիներին. նայում էր Խայտարզետբիորոնք արնի ճառագայթների Գերին, ժեչ քափֆառող ամպերի ճկարում էին դաո ճարքության վրա, նայում էր այն երի անժանոթգյուղացուն, ձիր քայլում էի դաշտային ակոսները Հիչոմ, իսկ իրեն թվուժ էր, որ պյուղացին կարժեռ անշարժացքլ 4 նույն տեղս Ըստ որում նա ոչ մբ րանի մասին էր մտաժում, կամ, լավ է ասել, նրա մտքերն այն առտիճան ցր» ուժ էին, ռր նա առավել կամ պակասձրկարատեորեէ բանի վրա կանգ առնել էէր կարող: նա մբայն նայում էր, նայում ձր այնքան ժամանակ, մինչն ծերունականնիրձՆ էր Կրմին Թշշում ականջներումու մառախլապատում Հր նե ղաչոծրը, ե հինդեցին,ն գյուղը, ն Հեռվում քայլող գյուղացուն: ծրբծմենա բատ ձրեույթին վերճիչում էր. բայց անջյամ Հիշողությունը վձրադառնում էր առանք կապակցության, 4ետ

|

ն

նրա մեջ դոն»

ու

ձանձ-

Ցերեկընա

ասում

է :

պատառիկների ձեով:Ուչաղրությունը ոչ մր բանի վրտ լէր ն կԱնտրանաֆում անբեղչա ժեկ Հեռավոր «ժշողությունից մեկ այլ ՀնռավորՀթլողությանէր անցնում: ծրբեժն, փայն,սրել ՓոանձնաՀատուկ բան զարմանքէի պատճասում սա-

եռամ

նրան, ոչ ուրախությունը,-- ուրախություններիվենրարբերթ»լ ներա անցյալն անացորույն կերպով ժլատ էր քհղել,-- այլ դառը, ոինէ վիրավորանք, անտանելիվիրավորանք: Այն ժամանակնբա ներսն ասես վառվում էր, վիշտը սողում էր սիրտն

աչքնբն արցունթովձինլովում:եա «կռում էր արտասվել: արտասվում էր ծանր, ցավագին, արտասվում էր այնպես, ինչպես արտասվում է խղճալի ծերությունը, որի արցունքերը քափվում ձն կարժեռ կոչմարի ծանրությունից Բայց մինչ քափվում էին արցունքները, անգիտակցական միտքը շարունակում էր իր գործը ն, ԱրինաՊետրովնայից աննկատելի, ծնռացյնում էր երան տխուր տրամադրություն ժեոզ աղբյուրից, այնպես ոթ մի բանի իոռլնից պառավն ինքն էլ զարմանքովՃարց էր տալիս, ծ ինչ պատաճելիրեն: Մու առսդրում Ընդճանրքապեռ էր, կարծեց անձամը ժասնակցություն լունենալով կլանքին, այ միմիայն չնորճիվ այն բանի, որ այդ փլատակում քաղված կային ենչ-որ մոԿացվաժ ծայրեր, որոնք պետք էր Հավաքել, չաշվի առնել ե բերեր Քանի այդ ժայլիերիդեռես կային, ճանրբագումարի կյանքն ընթանում էր իր «երթով, ճարկադրելովավերակին կատարելուբոլոր արտաքին գորժուննությունները, որոնք Հարկավորձին, որպեսզի այդ կիսաքուն գոյությունը չփո-

էին ապրումի բայց

անասնապածննրիտնակը տանից քուն չեդավորության վրա էր «ւոեվում ե այնտեղից ժեն» նումեկինկանչելն այնքան էլ եշտ բան լէր: Փյուղականանքուն գիշերն իր մեջ ինչ-որ ժանր, ճբնշող բան ունի: ժամը իննին, շատ-շատ տասին կյանքը կարծես դադարում է ն տթսավի ազդող լություն է ոիիում: Անեիբ չկա, մոմն էլ ափսոս էյ- ակամայից պիտի պառկել Քենլում Աֆիմյուլկան, Հենց որ ինքնանոր վերքնում էրն սեւ դանից, ճռրտատիրությանժամանակվանից ձեոք բծրաժ վորության Համաձայն, թաղիքը փռում էր տիրուծու ննջատանը տանո աննլակի դռանը, Ճեւտոո քորում ձր մարմինը ն ճորանջում էր Հենց որ սրառկում էր «Հատակին, այդպես էլ անշարժանում էր: Մարկովնան մի քիչ ավելի էր մնում աախսաժեն

ու

շիանար:

սու

կ նանոքում շարունակ էր, ում փնթփնրում

քիչ ռրովճետն բացի զառամյալ սպասավորներից, որոնց

Թիրոջկալվաժատունը

րրա նթար

անասունների բակում մի

սովորաբար

ն

Հազիվ է

կել ժաճմակալին:Սակայն Հազիվ է թաղվում փետրանկողնում, ոբ ժեկ այլ ցէ երեկոյան շարունակ փորձա զալիս՝ աժքոլչ հինն ճաղթաճարող քուեր բոլորովին փախչում էւ Սենյակում, որ առանցայն էլ տատիկ տաքացրաժ է, բաց չերմանցքից տապ է փյլում, իսկ փետրավերմակներիը ներքնակներից ժանոլոր:ոն ուղղակի անտանելիէ դառնում: ԱրինաՊետրով» նան չոււումուռ է զալիս կողքիկ-կողք. ն' ուզում ձայն տալ ն մեկնումեկին, գիտն, որ իր կանչի վրա ոլոք չի գա: ԽորճըրՀ ավոր լռություն է տիրում չուրֆը,-լռություն, որի մեջ լար» վաժ ականչըկարողանում է բազմաթիվ այլնայլ ձայներ տար տատա աոք բաւ տերը Այր եկաք ար ոնց, Մերք կարժես մարզ անցավմիչանջքով, մերթ սենլադով ինչ-որ չունչ անցավն նույնիսկ դեմքին դիպավ: Կանթեղն ու

է

խոր աաա ար քանվորուծիեն

քանի, աեվոթն

ելո

Է

բ

ե

բանվոր

Ը

Հայշոյում չբ.

փորձում է քունը փախցնելԹուղթ բացելով. բոլց նա խաղաթղթերըդասավորել, որ նիրչը սկսում է ճաղքաձարնլ«կարողէ պատաճել ճրդեճ առաջանա այսպես քնած ժամանակո,-- ասու է ձեքն իրեն ն ռրոշում է սլաոառաչ

,

Սակայնեթե օրերն անցնում էին անցիտակքական նիրապա գիչերներըկատարալտառապանք կին: Գիլերն մրինա Դերովնան վախենում էր, վախենումէր գողերից, ուրվականե մի խռռքով այն ամենից, երից,սատանաննրիցչ-ինչը օր նրա դատտիարակության ն կյանքի արդյունքն էր կազմում: հսկ այդ բոլորի դեմ եղած պաշտպանությունը վատ

մ.

որ

տախտա

չով,

մասինավեց վերը, Պոզորելկիի զիջհրալին ողչ պաճակնե(է անձնակազմնանձնավորվում էր կաղ գյուղացի Ֆեղո«յուրայի մէր, որն ամսականրկու մանեթով գլուղից գաէր պաճպանելու ե

աճա

վերջապես նա էլ լոծց, ե մի բուն անց արդեն լովում է, ինչպես նա Հերթով մէրք խոափիացնում է, երք, զառանցում:Պածակը մի թանի անգամ քթխկացրեց հր եճրկայությունը աղդարտրնլու ամար ու լոց երկար ժամանակով, Արինա Պետրոլնան նստաժ է քարպե մոմի բայց

ո"

137..-

ասաջ ե իր 4 վառվումսրբապատկերի

բնլ-որ խաբուսիկբնույթ է տալիս,

առարկաներին լուլսովվ

թե սանք առարկաներ չեն, այլ առարկաներիութվազծեր նեն միայն: Այդ լույսի կողբին ճայտեվում է ուրիչը։ որ հինում 8 կառկածիլի մյուս սենյակիբաց դոնից, ուր տապանակի առաչ չորո թե Հինգ դեղին քառանկլունու նման կանթեզ է վառված: Այդ լուսը պառկել է Հատակին, ասես մխվել է ննջարանիխավարի մեջ, իմբաձուլվելովերան: Ամենուրեք ստվերներ՝ երերացող, անձայե շարժվող: Ատճա մուկը ԵՐՑՔՈԻՄ ց պաստառի եւնը: բղավում է նրավրա ԱրինաԶետրովդարչելի՛»,-«Փոստ... ֆան, ու կրկին ամեն ինչ լոռւժ է: կրկին ստվերներ, կրկին անճարտ որտեղից որ լավող շշուկ: Զգայուն, Հիվանդագին ձիրչով անցնումէ գիշերվա մհժ մասը, հ միայն լուսադեմին է քունն իր իսկականիրավունքներիմեչ մտնում: հսկ ժամը վեցին ԱրինաՊետրովնան արդենոքի վրա է, անքուն գիշնր անցկացնելուցհանչվաժ: Բոլորայդ պատճառներին,որոնք բավականաչափպատ» կերում են ԱրինաՊետրովեաչի ունեցածԽղճուկ գոյությու նր ավելացանես ծրկուսի՝ օննդի աղքատիկլինէլը ն բբասնս

Նա Քիչ էր ուտում ե ծակարանիանչաիմարությունները: վատ էր սնվում, Հավանորենմշռաժելովդրանով ժածկել տբնտնսության մեջ անբավարար ՀսկողությանՀնտնանքովառա չացաժ վնասը: հսկ ինլ վերաբերում է բնակարանին,ապա տունը ծին էր Գողորելկիի Խոնավ, իսկ ալն սենյակն, օւր փակվելէր մրինա Պետրովնան, նրբեք էր թարմացվում ն Ա Գոր ԻԸ մա: փատարանօգնականության, ամեն տմռակ Հարմարությունր չոա Քի մեջ վոտենում էր զառա բացակայություն ու

Մ. ս :

Հ

բանն

՝

Քայց որչափ չատ ձր եա զառավում, ալեչափ ուժգին էր քրեսն գալիս երա ժեչ կյանջի փափագըը կամ, լավ է առել, ոչ այնչափկյանքի փափագը, որչափ «ճաժելբաներօտ փափադր՝զուակքվածմածվան

ելու»

ցակայությանՀեչ

զազափորիլիակատարբտ-

Առա վախենում էր մաճվանից,այժմ զարժնօ րռլորովին ժոռացելէթ ար փառին:նվ որօվշքտն հրա կԱնսավան բաջազարները չատ նա

«188

թիլ բանով էին զանա-

-

լուրաթան չյուր

պանվում

դյուղաջու

ապա դաղափարնքրից,

գայթակզում էր րթ թած» ա ոարացումը, Այն ամենը, ատկություն էլչիջ Բոզաիա ուներ, ոակլանքիբնթացքում՝ Քն զրկելէրեի հրեն լավ պատաոր, ճ

ռրով

նա

,

որ

նա

Հանգատությունը,զրույցը կենդանիմարդկանցՀետյ-- այդ ամենը դարձավ նրա ամննաչշամառ առռիկան: փտորումների Մոլի ձրիակերիբոլոր ճատկությունները՝ դատարկալխժսուԹյունը, քժեողական ի սեր ողորմու-

Հաճոյակատարությունը աճում էին դարմանալի Թյան, որկրամոլությունը արազու-

թյամբ:Նա տանը սնվում էր սպասավորներիվեիած ադը րաժ ոլ թարմ մսի կաղամբապուրով ն այղ ժամանակերազում էր գոլովլլովյան պաշարներիմասին, դուբրովինյան լճե. թում հշաժ ժաժաննների մասին, զոլովլլովյան անտառներում առատորեն բուսնող սունկերի ասին, Գոլովլլովոլում, անա-

սունների բակում զինացվող Թոչունենրի մասին, «Արգանակ լինճը իմի սագի (բարդ քոռքովկամագարիկոն՝Հում սերու|», ծագում էր նրա գլխում, ժագում այնպես վառ, որ շուրթերի անկյուններըկախ էին բնկնում: նա ու

գալիս

Գիչնիը

նույնիսկ չր

շուռ

զողքից-կուք, յուրաքանչյուր շշուկից փախի անզգա-

մանալով մտածում ձր. «Գոլովլյովոլում ն" փակծրնձն ամուր, ե՛ պաճակեերնէն Պավատարիփ, ամբողչ դիչնր անխոնչ ժեՓու են ու ժնծում տախտակը.--բնիր քեզ Համար մնչպես Քրիստուխ նհա Թենիտակ: Ցերծկը ժամերովռլ ոքի ճետ խոսք չէր փոխանակում հ այդ ակամա չոության ժամանակ մւոքում ու

.. Հոմ

վյ ալեբազմամարդ է»«ժոլովլյովուում Սի Խոսթու, ամք, պնՀեզ ա Աա 8 ,

շումների

Հեռ

քաք գուգրն

բիշում

էր

Գոլովլլովո

Գոլովլյուոն դառնում ձր

րՃի-

հնչ-ոթ

թաուկ աան Կաոյնար ՏՈՀաԻ Հաճախ էր հովվում դրնագայությունց աաա Ավան ո .- Աաաա կաժքը այնչափ խորն էին թազ.-. ել Բարոիազանազում ոճգի Հ.րավորանքնծրըւ անեի

ծո.

ն

Բ1որ»

աւմցաժ ժանր

Ռո

ե մինը ե կյանքի հր դասատխարակությամբ կերտվածքովչաԻր ԿՄ 442» է Համակկրպվում Գրիակկրության վիճա-

կ

Հհտչ ուստի ե ԱրինաՊետրովնան նհուլնպեսչթուսափեց

ժամէնկայի»կամբը, նայ

բախտից,Անպետ,թվում էր, որ երա ամբողջ անցյալը նախազգուշացնումու պաշտպանումձր նիան այդ լժիցչ «Այն ժամանակ» սխալվաժ չլիներ, որդիներին բաժանած չլիներ»հուղդուշկայինչճավատար,Ճիմա էլ նա բիթմեջան ու պառավ կլիներ, որբ կշարկադրերերեխաներին պաճանջկուն հր ձծոքին նայել, Բայց որովծետն «խալն անդարձկերպով այդ

Քրե,

Գոլովլլովո, կճրամայեմ եկեղեցինքաց

ճանային կգոլչեմ՝անիժո՞՛ւմ եմ,-ու

նրան նա

նտ

էր պաճում մեժ վարպետ էր

կ

անձլ, կկանչեմ քաայդ

'

Է

ծն

ձեղ ճամար, իրնեց

որոնք

դուք Հաճի

ար-

արու

ինձ Գոլուվլլովո՝

իմ աղքատիկ բաժանելու ձաշր. այն ժամանակմենթ այդ դորաաբույծնհրիը մեկր (իս: կապեց դորտաքույժենր, օրվան իմ գալ

Հո

խոնարար Մավելը նրանը որձատում 4) կտրամայենը Հետ, թանկագին բարեկամս, անուջ կանենք». Արինա ԳետթովեանՀաճախ էր

ամ Վարպատորն Գո" Հ. Գ,աոոոր Աանվանից Ճաշակեց հուղուշկա յի բ, ի Ա

'

ում

առ: ա արել

Հտ ն' ճեղուշա. գիշերը, ն' ճաշից 48զրույցներով չեչին բաների անօապաս

Հոփ քնծյ ծ

մաշել,: 2 կատմամբ հուղուլկանբնությունիկճարպիկ եխարոյիկ էթ դաիմել ծերության Հետնանքով էր. Նույա ո ամանակ Ալագարքցըեցիր այցելությունները, իսլ

րր, աւ

,

կա,

Իուղուշկան, ձանձթո. նալովէրայրիիությունիը, եվպրակորաանունով մի Հոգնոր

ր

ո»

Համան

իրեն

օր

ունծցող աղչկա տնտեսուճի է Հայա առակը, հմանալով ալդ մասին, նա

|

վերտրել իրեն, Ընդ-

ի«կույլնենքժեկեքրը լ" գծռ կառջից չիջաժ, ինչ-որ ժանկական ելու»ձայն հուդուշկային՝ «Հապա, ճին մեղսա-չ րությամբ ավեց , օիրունիկին ո: Այղ ամբողջ ն,

Հիշողությունը

ատորությունննրից,որոնց մեչ կատարելովձսիրելի բարեկամ Քալց, -- 140. շատ

պ

չի

է իրեն

մեժության ն ձեր սեղանի շռաշմանավփակության անօգուտ կլինեն, հոկ չէի՞ք պաւո ճառով,

Հրամայիրդու,

սրտակից, բարեկամա, Դութրովինոլում ծաժաններորսան, որը նույնիսկ «անգուՑլալ Պավել որդիս էլ երբեք չէր մերժում պառավ մորը: հուդուշկանմռայլվում էր, բայց բացարձակ գժգոծություն արտաճարտնլչէր Համարձակվում: Ափսոսում էր ժծածանը, բայ ամենիցավելի վախենում էր, որ մայրը իրեն կանիծիչ նա ճիշում ձր, ինչպես մի անգամ մայրն ասում էր` կզամ

է

ե ԲԸ,

ու

«ն

դա

մոռանում

.

դեսպանեեր եկան, սկզբում երբնմնչերբեժն, Հետո ավելի ավելի Հաճախ: Մերթ Պոգորելկիում ագարիկոն չէր բուռել, ժեթթ վարունգեերիանձրեներիցը խալխլոտել էին, մերթ հատկոտծլ էին,

որ

՞

հ».

Հնդուճավերը, ներկայիո ազատ ժամանակներիՀետնանքով,

աննպատակ ա նա մարդ ա Րոի բ" ԲԱրալն, զիրկն հսկմորն այսպես էր Բրգնծր, «փրելիթաղվում: «ար» բարնձկամմամենկա, ուժերիս ն «այու րնչ վերաբերուժ է Հնդու8. իսկ արիր գարու ղակահննիից բացի մնացել ժիայն

:

կատարվել ձր, ապա քրիմելան կամակորությունիկ ըժեող ձրիակերի«Հնաղանդությանն անցնելը միայն ժամանակի խըրնդիր էր: Քանբ ուժերը դեո պաճպանումէին նախկին աժբուՀ թյան մեաքորդները,անցումը երհան չէր գալիս, բայը Հենց է անօգնականությոն կ որ զիտակցեց,որ դատապարտված միայնակության, ապա անմիջապեսճողու մնջ սողաչին փոքբոգության բոլոր Հատկություններըն կամաց-կամաց վերջհականապես աոանցայն էլ քուլարածկամբը: աղականեցրին փուդուշկան,որն սկզբներում Պոզորելկիծկած ժամանակ լոկ ամենա ուս ւն ընգունելության էր Հանդիպում, Հանկարծ դադարեց ատելի դառնալ, Հին վիրավորանքներըմոսացվեցին մի տեսակ իրենթ-իրննց, ն Արինա Պետրովնանինքն արծց առաջին Քայլը մերձեկալու

Սկավնցխնդրանքննրից: հուդուկաի Գոգործլկիից

այնուամենայնիվ, ճարնանցիակամեն մարդ աստծու կողմից ն

նարկում էր չրջապատին, որ ունի կրծլու,

ր»

«9

ուր,

անչամ-

ցո

ւյց

տուր

քո

ահցկացրեցմեժ բավականությամբ,որովՀետե ԵՎհազանյուշկան ինբե էր սպասավորում նրան մալի ժամաակ, ինքը նրա Հաժար անկողին պատրաստնըճաշից Ճետե, իսկ երեկոյանհո ւդուշկա Հետ դունրա սիրունիկի լի Բայի խաղաց: հոչդույկաննույննա զոք էր այղպիսի վերն, ի նշան որդիական շնորձակալության,ԱրիՐԸ

նա

լ

ու

քովորությամբ Պետրովնա յի Գոգորելկի մենեելուժամանակ պատվիրեց -

-4լ1-

կառբում,ի ժիչի այլոց, նան մի ֆունտխավիարդնել, մի բան, որ արդնն Հարգանքի մեծագույն արտաչճայաություն էր որովշետե խավիարը սեփական արտադրություն չէր այլ գնովի էր: մյդ արարըն այնպես ճուղեց պառավին, ոթ նա չճամբնիեց

ու

'

է

ասաց.

Այ, սրա Համար չնոբճակա՛լեմ. Աստվածձլ թեզ, սի բելի բարեկամս,կսիրի այն բանի Համար, օր դու խնամում ու փայփայում ես մորդ ժնրուքյան «ճասակում:Չօզորելկի գնամ, գոնե չնմ տխրի: Խավիարես միչտ սերել եմ, Հիմբ էլ աճա, թո շնորճիվ, կճաշակեմ: --

:

6.6 Հինգ տարի էր անցել Արինա Գետրովնայի Փոգորելեք փոխագրվելուցճետու հուղուլկանինչքա շր նստեց իր տո՞մակուն այնպես էլ չի շարժվում այն Փալովլյովոյում, տեղից, նա բավականաչափ ծերացել է, խունացելէ ու ֆալ1. (որցրել, բայց առաջվանիցավելի է խարդախում, «րտում ու զրախուում, հիովշեւտն սերծլի բարեկաժ մո ժենչկան միչտ ձեոքի տակ է, որը պառավականքաղցր պատաօր ճամար դարձել է նրա զրախոսությունների պարտադիր

սարակականՀիմունքների վերաբերյալ:Ոլ, եթե նա նույնիսկ կեղժավոր ձր, ապա զուտ ռուսական տեսակի, այսինքն՝ Դելղակի մք մարդէր, զուրկ ամեն

ն որը փանիչեերիը չգիտեր ոչ մի

Ցի այն

ներում:

տեսակբարոյականչա-

այ

ճշմարտություն,րա«

ոբ կա տարրականավանդություն» ճշմարտությունը,

նա

չափիցգուրս անկիրք էր, գատամոլ, ստախոս, ամենի,վախենում էր գնեիք:Սրանք նացասակոան էն, որոնք Հատկություններ կեղծավորության Համարնրբքքկայուն ելութ տալ

զիախոս, նխ լբումն այլ բոլորն այնպիսի

ր

արուշ)

Ֆրանսիայում (եզժավորությունը 4 գատոիա» մչակվում Գա

`

ացած, ղավ վարվելաձեր պատկանելությունը ե Ճա մարրամիչ ցայտունՔաղաքական կամ աթցիալաւկան ունի: կան կեղժավոր գունավորում ներ կրոնի, կեղծավորներ Համաթակական սե

ճիմունքնեիի, փականության, ընտանիքի, պետականության, իակ վերջին ժամանակներս առաջացել են նույնիոկ կեզժավոթներ «վար»

չակարգի: Եթե այս տեսակիկեղժավորությունը լի կարելի ճամոզվունքչապայ Համենայնդեպս, դա դգրոջ է, ճամարել թրի շուրջը Համախմբվում նեն մարդին, ռրոնք նպատակաճարվարձե ճամարում կեղժավորեը Տատկաես այդ» այլ ոչ Ք8 այլ կքրպ: նրանք կելծավորում են դիտակցարար, իրենց դրոշի իմաստով,այսինքն իբնեք նս զիանն, ռր կեղժավոր են, այլն, բացի դրանից,գիտեն, որ դա անձարտ չէ նան ուրիշ-

ներին,Ֆրանսիացիբուրժույի

ճասկացողությամբ աինզերքըոչ այլ ինչ է, երե ոչ մի ընդարձակ ընեմ,ուր անվձրջ Թատերական է տրվում, ուի ներկայացում մեյ կեղժավոր ոծպլիկ է տալիս լուս կեղժավորին, Կեղժավորությունը --

Հրավեր է քաղաքավարության, դեկորումի՝տ, զեղեջիկ արտաքին հրադրության, ե ինչն ամենից կարհորն է, կեղժավորությունը դա սանձ փ, Ոլ Թե նրանց Համար, իճարձե, ովքեր կեղժավորում են, լոզալով բարձր Ճասարակական 1մՎիրծնքրում, այլ նրանց Համար, որոնք անկձղժ խլրրտում Դա

--

ունկեզիրը,

Հ կարծել, որ Չապնտք հուղուշկան կեղժավոր էր, օրինակ, Տարտյուֆինն կաժ ժամանակակից օրեք ֆրանսխական Քուրժուայի իմաստով,որը սոխակիպես գեզգեղում է Հա

բակությամբ.կազմում է, այսպծս

են

'

ճա սարակական

կաթսայի ճատակում:

կեղծավորու-

յունք զսպում է Հասարակությանը կբերի թյունից ն վերջինս դարձնում է միայն խիստսանձարձակո սաճմանավիակ

փոքրամասնության արտոնությունը:Բանի կրքերի սանձար-

ձակությունը դուրս չի գալիս փոքրաթիվ,բայը անիտ կաղ,ավծրպվաժկորպորացիային սաճմաններից,Ֆա ոչ միայն

Հէ, այլն նույնիսկ աջակցում է տանգավոր սնուցում է նրբագեղության ավանդությունները: նրբագեղությունը ոչընու

կլիներ, էթէ գոլություն չունձնային Հայանի թվով նա մշակվում է պալտոնական կեղժավորության կուլտի, աղատ թոպեներին:Աակայնսանձարձակությունն ուղղակի վտանգավոր է դառնում, երբ այն չաջած

ՇՅԵԼՈ64Տ թՅՐԱՇԱԱԱԹՈՏԻ,

ութ

Ի

Հնանձնտաննյակներ:

միամուլվում է այն պատկե ոք աղատ է Խծիկայացնելու էբ արա ն ու Հանչները ապացուցելուդրանցօրինականությունն բնա. կանությունը, Այն ավանակ առաջ նն զալիս Հասարակա. կան նոր չերտավորումննր, որոնք ձգտում են երե ոչ աժ. բողջովին դութո մղել ճնձրը, ապա, ճաժծնայն դեպս, նշա նակալիցչափով սաճմանա փակել Շե 11615. դիանք:Պաանջը

ՔՅՐԷԼԸԱԼԹ15-ի

այնչոթ է մեժանում, որ վերջապէս ճարը է ծագում` ավելի լավ լի՞ արդյոք ապագայում ուղղակի կառավարվնլառանը գրանց: Աճա այդ անցանկայք Հարցեր ջանալուց է, ոի պաշտպանում նն ֆրանսիականՀասարաության ղեկավաիողդասակարգերն այն սիստեմատիկկեղչ ծավորությունը, որը չբավարարվելովսովորույթի ճողով, անցնում է լեգալությանը Հողի վրա ն իարքերի ճասարակ գժից դառնում է ճարկադիր բնույթ ունձցող օրենք, կնդժավորության ճարգանքիայս օրծնքի վրա է 4իժերվաժ, շաա քիչ բայաոությամբյ ֆրանսիականժա ամբողջ վանակակից թատրոնը:Ֆրանսիական չավաղույն ղրամատիՀ կականերկերի Հերոսները, ալսինըն նրանք, որոնք կենսական ստորությունների արտասովոր ձեալիստականպառտկերացժան շնորչիվ 4ենց ամենամեծ Հաջողությունն նն վայելում, միշտ վերչում մի քանի ազատ րոպե են գանում, որպեսզի Համեմձե այդ ստորությունննրըբարձր ֆրազենրով, որոնց են մեջՀարոարաիվում առաքինության օիբությունը հ վայելփանքները։Ագելը'' կարոզ է չորս գործողության ընթացքում ամեն կերպ պղծել ամուսնականանկողինը,բայց Հինդերորղ գործողությանմծջ անպայմանի լուր բոլոիբ ճալտաիխարել,որ ընտանեկանօջաթբ միակ ապաստանն է, ուր ֆրանսիացիկնոչը երջանկությունէ սպասում: Հարց ավեքձեզ՝ ինչ կպատաչերԱդֆլին, եթե Հեղինակն ուզենար իր պինսր ես արդզպիսի ճինգ գործողություն չարունաՀձել. ն դուք կարող եք առանց սխալվելուպատասխանելայդ Հարցին,որ ճաջորդ չորս գորժողության ընքացքում Ադելը կրկին կպղժի ամուսնական անկողինը,իսկ «Հինդերորդում հորից կդիմի Հասարակությանը նույն ձոլտարարությամբ: ճայը ճարկ ձլ լկա ենթադրություններ անելու,այլ պետք է դառնում է Հանրամաոչելի

բացման Հետ, թե

ու

ամեն

միայն Լիշձեծ

առաչ

Բտուոտ-իցգնալ Օցոոոտչ:,այնանղիցՄՅՍԱդելն ամեն

ն ԶԱԱԱ նամ ՄՁլ18ՏՀ, Համար, որ ճամողվելու Թանղ ե ամեն պղժում է ամուսնականանկողինը

-

'

տեղ էլ վերջում է, որ այդ անկողիննէ ճենց այե ճարտարարում միակ բա դինը: ուր կարող է նվիրագորժել ազնիվ փֆրահսուճին: Դա այն առտիճան ներժժվել է բարթերում, որ ոչ ոք նույնիսկլի էլ նկատում, թե աւխդտ եր ամծնաձիմոար է թաքնըճակասություն ված, ոի կյանքի ճշմարտությունը Ճանդնաէ զայիս կեղժավորության ճշմարտությանճետ ն երկուսն էլ ընթանում են ձեռք-ձեռքի, այե աստիճան միաձուլվելով մժժյանց Հետ, որ դժվար է լինում ասել, թե այդ երկու ճշմարտություն ներից ո՛րն ավելի իրավունք ունի ճանաչման: Մենք, ռուսեեխս, կրրության խիստ ցունավորվաժ սիոտեմ չունենք: Մեզ խստությամբ չեն վարժեցնում, մեզանից չեն պատրաստում այս կամ այն ճասարակական ծիժունքե ենրի կողմնակիցներ պիոագանգիաոներ, այլ ուղղակի թողնում են աճել, ինչպես եղինչն է աճում ցանկապատիժու ԴրաՀամարէլ Ժեր մեջ շատ քիչ կծղծավորներ կան ն շատ կան աատասխոսնքր, կելժ սրբեր ն զիախոսննի: Մենք կարիք լունննթ Հանուն ինչ-որ Հասարակական ծիժունքեերիկեզժավորել, օրովճետն ոչ մի ավդպիսի Հիժքեր լգիտենք ն նրանցիցոչ մեկը մեզ չի պատապարում: Մենք գոյություն ունենք միան գամայն ազատ, այսինքն բուսական կյանք ծեք վարում, տում ծեք ու ցիախուում հեք թնքնին, առանց որեէ Հիմունք-

ների:

Հարկավորէ արգլաք այս առքիվ ուրախանալ, Թե ջավակցել,-- զատել այս մասին իմ բանը չէ: կարծում եմ, կայն, որ ծթծ կարող է զայրույթ ե վախ կեղժավորությունը նծրշնչել, ապա դորուսիկստախոսությունը բնգունակէ ձանձ. տուք ն զզվանք առաջացնել,Ուստի ամենից լավն է, մի կողմ Թողնելով գիտակցական կեղծավորության առավելու յան ճարցըանգիտակցականի Հանդեպկամ «ա-

ընդճակաոռակ ե" ե՛ Հծիաժարվել կնզժավորներից, տտախոսներից: '

Ֆրանսիական Թատրոն

Թատրոնենենձնյ,

ժիմնաղ, Վոզեիլ. Վարյհան(փարիզյան .-

Սալ" իկով-ծչեղշին

|48-

եմ այպես, հուգուչկանոչ այնչափ կեղծավոր Խ որբափ ատոր է, ստախոս է ու գրախոս, Փակվելով գյուղում, ձա անմիչապքս զգաց իրեն, օրովճետնոչ «ի տեղ, աղատ մթնոլորտումֆրա Հատկություններըչէին կարող ոչ մի այլ իրենց ճամար այդպիսի լայն ասպարեզ գանձլ, քան այսանզ: Գոլովլյովոյումնա ոչ մի կոզմից լէր Հանդիպում ոչ միայն ուղղակի դիմադրության,այլն ամձնափոթրիկ կողմհակի դժգոճության,որը Ճարկադրերնրան մտածել մարդկանցից փասին, 98 ար ստորություն կաննի, բայց մ, անձանդատացնում, ոչ վարժիքը չկր Ոչ ոքի ամալում անձամնատ առի ճետնապես ճայացքը չէր վրդովում, ոքի չկար նան ինքն իրեն վերաճսկելու: հնքն իինն ւն սա «մայն փնթիությամբվերաբծրվելըտիրապետողգիժ դարձավ նրա ազոժե: Վաղուցի վեր երան գրավումէր այդ անսաշվան ն եթն տությունը բարսսկան որեէ սաշմանափակումից, նա դեռնս առաչ չէի փոխադրվելգյուղում ապրբելու ապա որ վախքնում էր պարապությումիմիայն այն պատճառով, նից: երեսուն տարուց ավելի անցկացնելովդեպարտամենտ աղոտ մթնոլորտում, նա ձեռք էր բերել մոլի չինովնիկի բոլոր սովորություններն ու իղձերը, որը չի ենթադրում, Թե իր կրանքում յուր ծեծելուց բացի կարող է Թեկուզ մի րուն նա ազատ ժամանակլինել: Բայց ուշադիր Հետեելովգործին, Հեշտությամբեկավ այն Համոզմանյ որ գորժնականդատարՀ կապորտության աշխարձն այն աստիճան դլուրաշարժ էյ որ "է դժվարության լի ներդալացնում փոխադրելու այն թր տր ցանկանաս,ինչ մթնոլորտ ուզնեատ, ել իրոջ, ճեն աննա Գոլովլլովոյում ապա ռր բնակություն Հաստատեց միչապեսիր Ճամար անչափ լնչին ու աննչան բաներ ըսդեղծեց, որոնք կարելիէր անրեդճատ շուռումուռ տալ, ամեն եշ «ին վախ չունենալով, Թե դրանք ծրբեիցն կարող են վերչ նա Ֆոտոււմ ունհնալւՍռավոռվանից էր գրասեղանիմուտ ոծ սկսում էր աշխատանքը.նախ ստոօգում էր անաանա պաչ ճուճուն, մառանապհտուծունյ, կառավարչին պրաջ մեկ ձեով, ճետո այլ ձնով, երկիորդ՝ չափազանցբարդ Հաշվետվության ձն մազբթեց Թե դրամական, Բէ հլութական, լուրաքանչյուր կոպեկ, ամեն մի առարկագրանցում էր քսան դրքում, ճան

այն

«-

--

10.

բադումար էր տալիս, մերթ կձս կոպեկկորցնում էր, մերք Հի ամբողչ կոպեկավելորդգտնում: Վերջապես գրիչ էր վերցձում

գանգատներձր գրում ճաշտարար դատավորներին միչնորդին"':Այո բոլորը ո՛չ միայն ոչ մի սարա րոպե չէր Թողնում, այլն նույնիսկ տոկուն, ուժերից վեր աշխատանբթ արտաքին 4ն ոշներ։ Ոչ Թե անգորժությունից էր զանգատվում հուդուշկան,այլ այն բանից, որ չէր Հասցնում ափեե փնչ Վծրափոխել, թեպետ ամբողջ օրը տքնում էր առաֆձնաաննլակում, առանց խալաթը ճանկլաս Խնամքովկարված, տակայն վերառուպմանչննքարկվաժ տնզկագրերըփամ Մը մշտապեսընկաժ էին նրա գրասեղանիվրա կ հույն թվուժ ու

ն

անասնապա ծուճի Ֆյոկլալի ամբողջ տարեկան Հաշվեա վու.

թյունը, որի գործունեությունն առաջին անդամից իսկ կասքաժելի Թվաց նրան ե օրն տռուղելու ոչ մի ազատ բոպն, չէր զոնում: Ամձն մի Հարաբերությունարտաքին Հետ

այնուամենայնիվ,

աչխարծի ՀԱրչնականապես խզվեց: նա ոչ գիքնր էբ ստանում, ոչ 17Բագրձր ն ոչ իակ նամակներ: Ռրդիներից Ժեկը, Վոլողենկան, անձնասպան եղավ, մյուսի՝ Պետենկալի Հետ կարճառոտ նա. մազագրությունուներ ն այե էլ այն ժամանակ, երբ փող էթ օւգարկուժ:

Տգիաության, նախապաշարմունքների, չա-

հասիրաբար ջուր ժնժելու թանձր մթնոլորտէր

Քագավորո

երա շուրջը, ն նա ոչ մի ձգտում ցույց էր տալիս ազատագրվելուճամար: նույնիսկ այն մասին, որ Նա գրոԼԱԿ լու այա չի թագավորում,Տա. մացավ զգաք եր» մազը մկլ տարի անց, զավաավան կոա այգ դեպքում նս ոչ մի առանձնակի զգացողություն չցուցաԲնրքց, այլ միայնխաչակնքնց, շլնյաց՝ «արքայություն բրննչ ու

դրանից

ասաց,

ԽՎ որչափ Հպարտ մարգ էր, արալար լավ մ, 3 այնկարգին չ ե գնում նրան, արքալորդիները ճում էին: Քաջ աստվածմլ բապեումնբա Ի

Խորաակեց:

առաժ փշկապես

վուժ չբ

ԵՎ

Թազավոբները ոլչունելու րի նախասէնչակու Հերքապա րոլոր

նթ

թնոերնծրբ

ՃԺտծր նույնիալ, Թե ինչ է

կատարՀ

անտենսոււթյան մքչ, Թեպետ տռավոտի մինչե -ծ.14.-

ալս

երք

ուղում:

կ» արածը միայն այն էր, օր Ճաշվում էր ու Ադ կողմից նա ուներ դեպարտամենտական չջնովնիկի բոլոր անուղղելի ճատկությունեքրը։ Պատկերացրեք ձեզ ժե պաշ տոնրա,որին դիրեկտորը քեֆով հղած «Սիառծր՝

ժամանակ

թելի բարձկամո,իմ նկատառումների Համար անձրաժելտ է իմանալ, Թն Ռուսաստանը տարծկանինչքա՛ն դետնախնձոթ կաթող 4 արտադրել,-- ուսոի եծդություն կինք մանրամասն Հաշիվ կազմելը: կշվարե՞ր արդյոք սպաշաոնյան այդ ճար» Փր անդե: Կկմտաժք՞ր արդյոթ ամենայն դեմ այն ձե. փորի մասին,որոնք պետք է դործադրեր նա իրեն պա տվիչ բաժ ալխատանքը կատարելու Համար: Ոչ, նա շա Հառարակ կվարվեր.կղծադրեր թարտէղըչ կր-

ավելի Ռուսաստանի

բաժաներ ժիանղաժոյնՀավասար քառակուսիների, նկպարգքրչ Քե

ժի քառակուսինքանի դեսյատինէ կազմում, Հետո կանցներ մանրավամառի խանութը, իմանալու ա. փար, Ձն որքան կարտոֆիլ է ցանվում ժեն ե միջին ճաշվով որքան է ստացվում ե, Է վերյո, աստժո ե թվաբանությանաոաջին չորո գործողության օգնությամը դար այն եզրակացության, որ Ռուսաստանը նպառտավոր կարող Է չալս չուի դետիաոխեձոր պայմաններում արտացրել, ամեն

Բությունից ն անչապաղ նրա տրամադրությոնտակ, բացի կվասից, ծրկու կիսատակառթու գրած խնձոր դրեց, ազատնլոմ այդ ճոզվափով աժեն տեսակ Հաշվետվությունից, Նրա

արտաքինի էլ առանձնա սլես գրավչությունչուներ կանանց

ռիրաշար մարդկանցՀամար, բայց անպաճանջկուտ մարդու ճամար, որբ գիտն, Թե ինչ է ուղում ինքը, միանգամայն բավարար էր, Դեմբըիայն էր, սպիտակ, նեղ՝ դեղՃակատը հավուն նոսր մաղերով շրջանակված, խոշոր էին, ան. ալքնրը փայլ,Քէթբ բոլորովին ուղիղ, բնրանը Հարթ, այն Խռիճրրդավոր, ասես ուր-որ փախչող որի նմանր կարելի է ժպիտով, անսանձ:տնաբույժ նկարիչներիպատկերներում:Ո՛չ ժի չքի ինկնող բւսն, բացի, թերես, մեջքից, որն այն աստիճան լայն ւ

քր

ու

զորեղ,ոբ ամենից անտարբեր մարդուձնոքն

անդամ

ասում ակամայից բարձրանում լավ Թժմփացձր,ինչպես քն,«մի ենլու» աղջկա ժեջբին: Եվպրականյուչկան գիտեր այդ ե

լէր հիբ հուդուշկանառաջին անդա Թեթնակիտփոփեցնրա պարար Վզակոթը,նա միայն ուսեիր

դեսյատինուժմ վիրավորվում,այնպես հի,

անհպաս:ո պայմաններում` այո չախ, եվ ւոլդ աշխատանքը ոչ միայն կբավարարեր նրա պետին, այլե, Հավաիսկ

նորեն,կզետեղեր ինչ-որ «Աշխատությունները» Ճաթյուրիկունրորդ Հատորում, Նույնիսկ տնտեսունիընտրեց նա

միանգամայեՀամանի-

պատասխանիր ստեղժած իրադրությանը, Եվպրակսիան

փոլա-վ-մապելկախ եկեղեցուտիրացու աղջիկն կողժով զուտ

գանձ էր ճանդիսանում:Նա աքի

էր ե ամեն չէր ընկնում

պատկերացնելու ոչ ճարտաընդունակությամբ, րամթությաժբ ոչ նույնիսկ արազաջարժությա բայց դըթա փոխարեն լավ այխատող էի, Հլոււճնագանդ ե Համարյա ոչ մի պաճանջչէր ներկայացնում: նույնիսկայն ժամանակ, թչ

արագ

մը,

երբ

Իուդուչկան երան

իրնն

անգամ «վոտծքրեց»,--

այդ

ժամանակեվպրակածյունկան Հարցրեց միայն՝ կարո՞ղ է արդոք ցանկացած ժամանակ կվաս խմել առանց Թույլովուրան: Անպնոռր ինքը՝ հուդուչկան, Հուզվեցնրաանչաճասի-

ցնցեց:

Այդ ազոտ ժեկը նման

Թարմ

շրջապատում օրերն անցնում էին օրերի եռնից, առանց որեէ

փյուսին, փոփոխության, առանց նձրթուժման Հույսի: ճոսանքի ԱրինաՉետրովՄիայն

նայի ժամանուժն էր մասաժբ կենդանացնում այդ կյանքը, ն պետք է ճշմարիտնասել, որ եթն Գորֆիրի Վլաղիժիրի չն «կզբեերումմոայլվում էր, Հեռվում տեսնելովմա ենկա լի կաոՔր ապա ժամանակի ընթացքում ոչ միայն վարժվել նրա այՑոլություններին,այլն «իրեց դրանք, Արչ այցելությունները գոճաջնում էին նրա դատարկախոսության կիրքը, որովչետն ճ/06 եա, Հնարավոր էր մենչ«միայեակ իիթն իբ ճետ բազմազանձաշիվների ճաշվեավությունեերի առիթով, այա սիրելի հարծկամ ժամենկայի Հետ դատարկա» խոսելընրա ճամարավելի աճելի էր: Հավաջվելով միասին, նրանքտոավոտիցԺինչե երեկո խոսում էին ն վերջ չէի ունն-

ճամարում դատարկախոսել ու

հում

նրանց խԽռսակցությունը: ԽոսումՀին ամճն բանի մա«ին" այն մասին, թե առաչ ինչպիսի բերք էր լինում, իսկ այժմ ինչպիսինէ լինուժ. այն մասին, ինչեւ էին ապրում կայվաՀ

ժատնրնըն առաջ, ինչպես էն ապրում այժմ. այե մասին,թն

անցյալումաղք էր լավ թե ինչ, չկա,

բայց

այժմ առավ

վարունցջ

ՓորֆիրիՎլադիմիրիչնու

Այդ խոսակցություններնայլն առավելությունն աւեծին, «բ վրի պես Հոսնլով, անմիջապեսմոռացվում էին, Հետե» վապես դրանք կարելի էր վերսկսծլ անվերջ նույն այն ՀԵտաքրքրությամի, ասես Թե առաջին անզամբ ներ: Այլ Խոսակցություններիննքրկա էր լինում նան եվպրակսելուշկան, որին ԱրինաԳեորովնան այնպեսսիրեց, որ ոչ մի բալ չէր Թողնում քրծնից «Հճնոանաչ երբեմն, ձանձրանալովխո»

«ակցություննքրից, եինքով նստում էին թուղթ թտղալու նստում էին մինչե ուչ գիշեր՝ դուրաչվկիխաղալով: Փոր-

ծվպրակսելուշկային վիս սովորեցնել, բայ

ճչասկացավ: ԳոլովլյովյանՀակա յական

նա

ու

չբ-

տունը կարծես կեն

դանհությունէր ստանում այդպիսի երեկոներին, Բոլոր լուաամուտննրումլույս էր երկում, ստվերներ էին աճում, այնպնռ որ անցորդըկարող էի մտածել, Թ6 այնտեղ ով է մանում ինչ ուրախություն է տիրում: հնջնաձոները, սըբճամանները, ուռելիքներն աժբողչ օրը սեղանից լէին պաչ դասում, եվ ԱրինաՊճատրովնայի սիրտն ուրախանում վր ու ՔոԹոում կ նա մեկ օրվա փոխարեն Հյուր էր մնում էրեք, չորս օր: եվ նույնիսկ մեկեելով հախապեսարՉոգորելկի, դեն էկա ւռ Ճաու էր ճեարում,որպեսղի մի կերպ շումըվերա դառնա գոլովլյովյանռավ կյանքի» գայթակղություններին: ի

նոյնմրերըվերջանալու վիա է, գետինը

անժայրա ժիր

է

--

ՆՏ

--

0Փ-

զրուցում

Փետբովնան, :

էնչ

Հապա, այսօր քանի անլամ էս ձիմար մնացել,-Հարցնումէ ԱրինաՊետրովնան եվպրակսելուշկային: էի ժեա, Քե ռր ինքս չուզննալի: Ուզում էմ ձեզ ուրախուն պատճառել,-- պատասխանում է եվպրակածլուլ--

--

ա

Բշ ՞- Պատմբ նրբ ես քնչպե՛: ձիրօւթախանում, հրծքանոց ճինգաֆոցէի նեառւմ քեղ նս Հո Գորֆիրի -

Տեսա

ու

Վլագիժիրի չի չեմ.

նա

քեզ երես է տալիս, չարունակմե տեսակ թուղթ ( զալիս, իսկ նս, սիրելիս, պատճառ լունեփ:

Մի չէ-չէ,

խարդախությո՞ւն անեիք, էս չունե, մեղքը կ, ՄՄ թոնքցի քա ենց նոր: Ո՞վ էբ, որ խալի չոքաՖոցն ուզում էր փոսիկի ութանոցի Հնա զուր, անել Դա արդէն մա ինքս ածսա, ֆնքռ բոնելի, Այդ առնլով, վեր է կենում, օխ Թելեվպրակոելուչկան նիկը վերցնիինքնամոիվրայից ու մեջքով դառնաւմ է Արի--

Հարաժությամբապիտակ տավանով է ծաժկվաժ: Դրսում ԳՔչքթ է ու բուք, սուր, սաոր քամին փորփրում է ձլոշնը, 4ի ազեքարքումկույտծր՝ Հավարում, ժաժկում է այն ամենն, ինչ Հանդիպումէ ճանապարձին, ե ամբողչ չրջապատի Հա աաչանթովէ լքնում: Գյուղը, քկեղեցին, մոտակա անտաամեն «ր ինչ կորել է օդում պրուտվող ձնային մառախուչ գոլովլյվյան ճնամենի անտառբՀուժկու ղողտնչուփ Թ հալվաժատանը լութ է, տաք ու Հաժելի,Սեղանաանք ինտնանոի չուրչը ճավաթվել էն Արինա

դբր-

չաթղթնրը: Սրանատնից բաց ծն դոները տանում մի կողմից օրբապատկերանոցը՝ ամբողջովինողողված վառված կանթեղների լույսերով, ժյլուս կողմից՝ բարինի առանձեասննյակը, ուր նույնպես պլպլուժ է սրբապատկերի առայ վառված կանթեղը: Սատոիկտաքացրած սենյակներում տոք փ փայի յուղի ն ինքնանոի աժուխիՀուռ էկանգնաժ: Եվպրակսիան, ինքնանոի առաջ նստաժ, գավաթներն է լվանում մարում է օրբիչո, ինթնանորերգում է շարունակ. մէր Թշշում է ողջ ուժով, մերթ կարծես նիրչել է սկսում ու ճուր Թանչում է: Գոլորշու կոճակները վեր բարձրանակով կափաբիչի տակից, մառախուղովձն պատում արդեն քառորդ ժա,ից ավելի կոնֆորկայի վրա գանվաղԹեյեիկը: Նատաժները

ն

ձեղին

եվպրակսելուչկան: Մի կողմ

ված է թղթախաղի սեղանը, վրան բնկաժ են մաշվաժ խա-

այդ

-

ԷԷ

.

Պէտրովնացի կազմը:

չա ԱՀ բշգնան)

Քաքավածչումէ ավամայից

մեչք ուծեո...--

«ար թ

'

նբ»

մելրը..--

Ժէթննաաբարացում

ոռ81-

է

ԷրիԻու-

Մ8՛ջքՀա մեջք... անտմոցնք'ր)եվ ի՛նչ

--

մելքը:

քժ

ժոլորվել էինք ն մեզ Համարէլ ե խավար կլիներ, ն՛ Ջուրտսս»Հնամաշ կապա ձազաժ,անպետքգուռին,րեխ տում

է արել ձեզ

Սվպրակսելուշկան աջ ձախ է նայում ու ժպտում էլ Մեթը դա նրա սիրաժ նլութն ԵԽ Այսօր նույնիսկ ծերուկ մավելիչը՝ խոճարարն անգամ ճիացավնրա մեջքո| ու ասաց՝ մե՛ք եմ ասել, Ճա՛, կարծես պլիտա լինի: եվ նտ չգանդատեջ Գորֆիրի Գավաթնեիրն Հերթով լցվում են, ու ինջնանոն սկսում է խաղաղվել: հսկ բուքն ավելի ու ավելի է սատոկանում՝ մերթ ձնի աճագինկույտեր է խփում լուսաժութների առլակիներին, մերթ ինչ-որ անասելի Հեծկլտանքովսլանում է վառարանի

Չէ մի, տրեխներ: ՉԷ ոի մենք էլ ազեվականի կոչ չումով ենք ծնվել: ավ թէ վատ, բայց ե այնպես կոշիկ

--

--

ռչ

--

Բութը, երնում է, կատակ լի անում,-ողեում ԱրինաՊետրովնանյ,-ռոնում: է --

նկատում

է

ու

խմում,

նա ոռնում

է, իսկ մճեք այստեղ թեյ ենը այդպես, սիրելի բարեկամ ժամենկա,-. ասում է

ԳորֆիրիՎլաղիժիրի չը:

-

Ախ, լաւվ չէ ճիմի դաշտում, ՔՔ որ մեկնումեկն այնտեղ աստվածային այս ողորմությանն Հանդի: ւմ Համարուղում է քող վատ լինի, իսկ ժեր Հոգար չ8, կան մարգիկ,որոնք Համարկուրտ է ու խավար, իսկ Ժեզ ճամար տաք է լուսավոր: նստել ծեք ու թել ենք խմում: Շաքարով: սերով ու լիժոնով: հոկ որ ուղենանք ռոմով՝ ռոմով էլ կխմէնք, Այո, բայց «իմի թե որ... --

--

ու

--

-

տում

ես առում Թույլ տ'վքք,մամենկա:

եմ,

օր

իմի

ղաշ:

վատ է դչ ճանապարձկա, ոչ շավիղ,»» ամեն ինչ թաղվել է ձեի տակ: Գայլեր կան նույնպես: հսկ Ծեզանում այստեղ ե՛ լույծ է, ե՛ Հաճելիէ, ու մենք ոչնչիը չենք նստել ենք այստեզ մեզ Համար Հաշտ ու խավախենում, չատ

Թն

ուղծնանքթուղթ Խաղալ՝թուղթ կխաղանք, ուզեչ նանք Թել Խմել Թել կխմենը: ավելի չենջ խմի, Չափից հնչքան Հարկավոր է, այնքան էլ կիժենը: հսկ ձնից ԷԵ օր «յգպ86 է, նրանիցէ, սիրելի բարեկամմամենկա,որ փաժայինողորմությթւնը չի պակասում մեզանից: ԹԵ օր նայ նրկեային Թաղավորը էԷներ, գուցե մենք էլ Հիմի դաշ« ցաղ:

փով գիտքք դուք, մամեեկա, թե կնչո՞ւ Ենք նե ազնվականի կոչումով ծնվել: Այն պատճառով միայն, որ աստժռւ ողորմությունը ժեղ Հետ է հղել նա տբ չլիներ, ժծնք լ իմի խրճիթում էինք նստել ն ոլ քէ մոմ էինք վառում, ար՝ մարխ, իվ Թեյի սուրճի ժասին չէինք էլ Համարձակվի մոա հս ձել: նստել էինք իմի տրեխ էի կարկառում, Դու անմիռ կաղամբապուրէիր բերում ընթրիք անեինք, իսկ քաթան էր գործում... հսկ ծվպրակսեյուշչկանֆ է ր պա. կարող տաճծլ, որ դժբախտությունլիներ, մռա սնապեւոի պաճանջեր շայլը Լ48ի... սպիսի ժամանակտասնապետն չլ սայլ լծել լի տալ Ջի իմացվի, սիրելի բարեկամ մամենկայ հսկ «Հան. --

ծննելույզիհրկայնքով: Թող օռնա:

եեք

ճազքում:

Վլադիմիրի չին:

--

-

ենր.

օւ

աստ-

--

.

կարժ Թե

զորագեղեր

նն

անցնում, Գուցե պատերազմէձ խռովություն է-- որպեսզի զորագնդերը ժամանակին իոճնց տեղը լինեն, Ալ վերջերս պրիստավն ինձ առաց, որ (Ա-ր մեռել է,-- երնի Հիմի նապոլեոն կրոֆրանսիացիները կրօսծնանկարգություններ անել: Բնականէ, մերոնք իսկույն առաջ կշարժվեն,-- դն, զյուղացի, սայ տուր: Յրտին լինի, ա Ա ԱԱ աաա ոչ փամ

նայի,--գեա, գյուղացի,

չեն է

երբ

ժի բանի

փշխանությունը

Հրամայում հոկ մեզ դեո կխնայեն, սայլ ճանելչէն տալ Ի՛նչ ասել կուզի, մեժ է աստժու ողորմությունը մեր --

ելատմամբ: --

ին: է

հսկ

էօ

Նա է

Ք՞նչ

մեզ

ե՛

եմ

ասում:

Աստված, մամենկա, աժեն

տալիս,

Աի, ե պաՄենք այն. անս ենթ կարժուժ, օր ամծն բնչ մենք ենք, մեր փողով ենք աոնում, բայց որ մտիկ ձեք տալիս, որ նայում ծնք, որ միտք ոք անում ամեն ինչ ա Ժ ծվ Թե շր նա չուզենա, մենք ոչինչ չճնեքունենալ ես ճիմի կուզենայի նարինջունենալ» չար

պալատ

ռի

տաք

է տալից, որ կուշտ վինէնք, Ամեե էնչ նա ն

--

գ.

հնք

Ինքս էլ կուտեի, սիրելի բարեկամ մամենկայինԱՀլուրասիչմենբին բէի ու ամենքի մի-մի ճատ կտայի, փող էլ ունեմ, ռր նարինջ առնեմ, ճանեցի փողի դե տուր: Բայց աստվածասու կա՛ց, էո էլ աճա նստել եմ ինչպեսփիլիսոփաանվարբունգ:ոո.. -

ի

Բոլորըծիժաղումէեւ Գատմեցե՞քչ-ւել Արթզոոյուջիանյ-կահլումիան ափ, ր փնոին ՊեսոչնիումՍապենյաեկեղնցու ժամկոչե էր, չՔպեռ երմեռանդն էր,որ առել չի լինի, կարոզ էր աստված ժի բան --

--

արն

ո

ԱԻ

անինդաւնելի:ԸնդունելինՀասնում է, իսկ անընդունելինչ ինչես եղաժ լինի, Թէ եղաժ չլինի Գուցե քեռուդ աղոթքն է եղել ու դրա ճամարէլ չի անընդունելի ճասել: Հիջում եմ, քռանչորս թվին ես գնացի Մռսկվայ-այն ժամանակհռ ղեռ Հղի չի Պավելով,-գնացիծւ դեկԹեմբեի ասին Մոսկվա... -- Թույլ տվեր, Վամենկա,աղոթքի մասին եթ վերջազ» էմ, Մարդաժեն բանի ճամար աղոթք է անում, որովծետն երան ամճն բան Հարկավոր է, Ե՛վ լուղ է Հարկավոր,ն՛ կաչամբ է ճարկավոր,ն՛ վարունդ,-- մի խոսքով՝ ամեն չ երբեմննույնիսկ ինչոր Հարկավոր լի, բայց նա՝ մարդկալին թուլության չնոր4իվ՝ Խնդրում է: Սակայնաստված վեչ բերիցափվեն ինչ տնսնում էչ Դու լուլ ես խնդրում, իսկ նտ Բնզ կաղամբաժ ծոխ է տալիս. դու լավ ու տաք եղանակի մասինես Խնդրում, էվ եա քեզ անձինու կարկուտ է տա չիս եվ պետքէ դու ու արգ Ճասկանաս չտրանչաս: Այ ժենց անցյալ «քպանժբերին սառնամանիք էինք խնդրում առտժուց, որպեսզիմեր աշնանացանը չխտի, սակայն աստված համանիքլովեջ, ն ժեր աշնանաջանը փտեց: էյն էլ Քեչպն՛ս փոէց,--ցավակցում է Արինա Պետչ բավնահ,-Նովինկայում ԳՐւղացիների ամբալչ տչնանացաՀչ 5 Թճկուզ գէն գցիր էե Սախպվաժ գարնանընորից վարել ձ զարնանացան անձր ե առ է օո կոչ Մնեջ այսանլ խորամանկություն --

ին

սառ-

--

--

Ն էլ

2.դեկ Բիր ան երեի

--

ացու

անք, նրա Գո ու Բքի Փո Հլ այդ եմ աւումյ յ ուզենա, որ աստված մար դը կաաոչի, թե օբ չուղենա, ողջ կմնա: մղոթեի մառին էլ նույնպես պիտի առել, կա աղոթք ընդունելի ն կա աղոթք

խելքննրիս կոռ ձնք տալիս, իոկ աստված մփ. ԻԻ մի ակնթարքում այ ՛ մեր բռլոբ ժծրագիրչԽորուռգս Է քիը փոշի է դարձնում: ԳԴուք, մա կա, բնչոր բա ուզում պատմել,Թե ինչ է պատաճելձեզ ճետ քսանչորս թվին: Ինչի մասի՞ն, մոռացա արդնե, նույն այդ մասին, տատու ողորմածության ասին, 9եմ Հիշում, Քար կամա, չեմ Հիշում: Աատուժով ժյում անգամ կճիշեք: հսկ մինչ գրսում բուքն է ոռնում, դուք, սիրելի բարհկամս, մուրաբա կերեք, Բալի մուրաբա է, զոլովլեվյան է: եվպրակսծյուշկան հնքն է Խիել: օւ

,,

,

--

անուժ

նգա,

ի

--

Ուտում

--

հմ.

Խոտոովանանք լինիչ

ճամար ճազվագյլութբան

էչ

բալը ճիմի ինձ Առաջներում չատ ճաճախ էի Հմբ... Գոլովլլովոյուժբալթ

քերանս քաղցրացնում, բայց լավն է, Ճլութալի է, Խոշոր, թայց Ժուբրովինոլում, ինչ արեՓինք, բոլորն էլ անչա դուրս ձկան: Գու լինի,

Եվպրական-

Բուչկու, ֆրանսիական օզի ծա լցրել մուրաբի մեջ: Ինչպե՛սչէ, ինչպես սովորեցրելնք, այեպեաէլ արծլ հմ, աճա --

Հա, քնչապե՞սեք

թե ինչ ձի ուղում ճարցնել,--

դնում, Հիլլ

աղբ

վարունցրգուք

դզո՞ւմեք մեջը,

ԱրինաՊետրովնան մտածում միառժամանակ Թնձրն չէ տարածու:

կկ

Հ կ

հույն-

98մ Հիշում, բարեկամս, կարժճմ առաչ 4իլ էլ էի Հիմի չեմ գցում, Հիմի իմ աղ դնելե Էք: աղ

--

ցում:

գը-

դնել է,

Իռկ առաջ գցում չի... նունիսկ չատ լավ Հիչում եմ, որ գիէի' Տուն որ գնամ, սնցեպտներում մտիկ կտամ: ես, քանի ուժս տեղն էթ, ամեն բանով ճեռաքրքրվումձէ, գրում Հի: Մի տեղ մի բան ծի դուր էր կոլիս, ձիանում, ցում

գրի էի

առնում

տանը փորձում էի:

Հաթցուվփորձ

ես մբ անգամ մի այե պիսի գաղանիք իկմաջա,այնպիսի գաղտնիք, որ ազար մանեթ տալիս էին, բայց այն մարդի չէր Հայտնում ու չէր ու

Հախոնում: հակ էս փատակարաթուճուն մի քսանչեգանոց տվեցի, նա ինձ հոլորը մանրամասն բացատրեց: նո, վամենկա, հր ժամանակգուք:.. ուղցակի միքիստր էիք։ --

--

Մինիստքը մինիստր Հէի, .- ֆե. --

ԲՈՐ

Ն

բայց

աստծուց

չնորճակալ

կարող նմ լինել, չեմ չոայլել, ար ավելացինլեժ: Այժմ էլ աճա ՔԺ արդար այլխատանթի պտուղե եմ ուտումյ-բայենս նրն Գոլովլլովոյուժ էէ՞ ոխ ինքս եժ աճեցրել, եվ

աան ՔՆ «ոխոր ուդուչվա աժ

ճամար չնորձակալություն ձեզ. մամենկա, մեձ շնորձակայություն: ե 12 Հավիտյան շնորճակալություն կողմից, ն՛ գալիք սերունդներիկողմից: հուդուջկանվծթ բ է կձնում, մոտենում չ մորը է ն Հաժբու--

դրա

է,

՛

՛

բում յ

է

ն

Ք: Աաաա

հում,

ժյո,«4

Պոր

ա:

պաշարձեր

ունես

չ,ոռ ԱՔ դու,

--

|

ե նաժը

փ

նս

էլ

պաշարներ ունքի,-չէմ օում ասել, հրքեք անտարբեր չեմ եդել:հսկ ինչ է այն բա վերաբերում նին, որ նկուղներըչատ ձին, դն այն ժամանականիվն էլ մեծ էի, ննրկայիտ ճամեմատությամբ տասնապատիկ շատ ուտող բերան կար:Սրայն քանի՞ Ճոդիչին,-ավասավորները բոլորի վառին Հող փեր, բոլորին կերակրի: Սրան վարունգ, նրան կվաւ քիչ ու շատ, ավել-պակաս, մեկ ձլ եար ամեն տանից շատ-շատ դուրս եկավ: --

ջատ

մյ», լա՛վ ժամանակէր: Ամեն իան այն ժամանակ էր» ե՛վ Հացը,է՛ պտուղենրը--ամեն ինչ առա՞տ-Հաոաոու

Գոմաղբչատ ձինջ կուտակում, դիա ճամար էլ չավ Բերք էր տալիս: 0չ, մամենկա,դրանից ի: Այլ աստվածայինօր4տնությունը կարյ-- աճա Խոչիը էո եմ, պասենկան Հիշում այգուց ժի Փաեւդ խնձոր բերեց, բոլորի նույնիսկ զարմացել --

-

էին, ափսեումչէր տեզավորվումի: -

Այլ չեմ ճիչուժ: էնդճանրապես գիտեմ,

ձոր էր լինում,

ծությամբ, այդ

Բայց

որ

լավ խըն-

այդպիսիները ներն, ափանի Ժեչեմ իշու: Այ որ դուբրովինյանլճում քսան որ

ֆունատանոց ժաժան այե Թագագրության ռրսացին ժամանակ,-փսկապես հը եղելէւ

այդ

--

եվ ծածանը,ն մրգերը,-բոլորն

ա

լ,

ժամանակլխո-

Ձմերուկէչ

գր

տ

ր

տո

ճուտ կլորացնու

լինում էր, ԶժԺերուկը, անեի Քեզ, բարեւ 2, Տ տարվան, Տարիվա, որ շատ է ու քաղցը, տարի փա, որ ն բիչ է, ն անճամ, իսկ տարի էլ կա, որ ամեննին լի նինում, Դք պետքէ ասած, էլ թե ինչը չը որտեղ է է ժ1:ծլպետք նայած նայած

| լավ աճում,

ո՛չ օրոռւլ,

Բայցի՛նչ ոքիէՐ էբն, նշանակումէ նրա Համար --

«ձին էր,

սուտ

--

որ

ոչինչ չէր բուսնում,--

այյ

-

ազարքի Հի վարողոերր

այն

չափ

Մենը ի՛նչ պաշար ունճնք: Այ, պաջաբը գուք ունեիք: ճիշտ է: Քանի՛-քանի քանի՛-քա նկուղ ն ոչ Հ մեկում 1" ունեիքմիայն . / ազատ տեղ չկար: --

սալով,

մյ րինակ Խլերնիկովում,Գրիգորի որտեղ Ալեքսանդրովիլի Հողում

Միա:

շատ

ցույց

ո, ժամն,

,

նրա մլ ձձոքըո

էին լինում: Այ «իչում ճմ, արգեպան հվանըձմերուկէր

քոր

ոչ

մերձ, ոչին չ։ Մկալն սեխ:

աստծու

օղորմածությունը

Ալո, իճարկե, առանց աստծու ողորմության ոչինչ կարողչ թուսավնլ նրանից չեւ կարող: Արինա Զեորովնանարդեն երկու գավա խմել է րո կբսուր է Թղթախազի սեղանի կողմը աչք աժել: հվպրակսնմթւշկած նույնպեռ ապրվում Է անճամբերությունից՝ դուրա չկի խաղալու: Բայց այդ ծրագրերը քանդվում են ճեեց Արինա Դետրովնայի չնորչիվ, որովշխոն նա Հանկարծ մի բան է 4իչում, ծո ախր նորություն ունեժ,.ճայթարարումէ նայ-երեկ որբուկն երից նամակ ետ ստարել: Սուս արծցին, սութ արեցին Հանհկարժ ձայն Փայ նեցին: Երնումէ դժվարությանժեչ են, փող են անդրում: 94, չեն խնդրում, Այ Հիացիր» էրին Չետրովնան գրպանից «անում է նամակն լի» է հուդուշկա լին, օրը կարդում է. «Գուք,տատիկ, այլես մեզ ոչ Հնդուճավ,ոլ ձավ մի ուղարկձք: Փող էլ ժի ուղարկեք, այլ թողեք տոկոս բերձն, Մենք Մոսկվայում չննք, այլ Խարկովում ենը, ընդունվել ենք Թատրոն, իսկ ամռանը շրջելու ենք տոնավաճառից «ոռնա վաճառ Ես, Աննինկառ, «Գերիկոլայումըդեքյոււ: ունեցայ հսկ յուբինկան«Ահյուտինի զլաղկիս-ում: Ինձ ժի քանի ան. դաժ բեմ կանչեցին, փանավանգ այե տեսարանիցՀետո, երի Գձրիկոլան է գալիս մի փոքր բեֆով ու երգում է` եռ դուրս --

անել չԷ.

ու

,

--

--

ու

-

ու

.-

ըր

.-

տա-չ

եմ, պատ-րա՛սա

պատրաստ

կան նույնպեսշատ

մաներ

Բյուր

եմ, պատ-ԻՍ-ա՞ստ եմ, Հյուրբին-

եկավ: Դրրեկաորն ինձաժսական .

դուր

ոռճիկնշանակեցե բենեֆիս՝ Խարկովում,

իսկ կուրբինկալին՝ ոթանասունչինդմահեր ե ճենեֆիս ամանը, տոնավաճառում: Բացիդրանից նվեինծի են լինում սպաննրից ու փաստաբաններից: Միայն փաստաբանները ծրքնմն կեղժ փող են տալիս, այնպեսոր պետք է զգու իեէ, Ն դուք, սիրելի իմ, «ոզոթելկիում ամեն բանից օգովեցնք, իսկ մենք այդտեղերբեք չծնք դա ն նույնիսկչենք Հավանում, թծ ինչունս կարելիէ այդանզ ապիելէերեկառաջին ձյունը եկավ, ն մենք Հետ այստեղի փաստարխանների Թրոյկայով զրոսանքիգնացինք. մեկը նման է Գլեվակոլին, շատ լավն է, Գլխին դրեց չամպալնովլի իաժակն ու սլար վավ շատ ուրախ էր: Ման այեքան լավը չի արոաթիի Չետնրբուրգի ժազիկովին8 չ ռահ

ժար էլ եկել էժ ձեզ մոտ, օր ցույց տամ, բայը այս ու այծ բաներովտարվեցի, բիչ էր մնում մտաճժան անծի: -ծ- Մբ պատասխանեք:Ավելի լավ կլինի -- ինչպե՞ս թե չպատասխանեմ: Սէ որ հս Ճաշիվպիտի ներկայացնեմ,Գոդորելկին ախր երանցեէ, փուդուշկան նույնպես մատածմունթների մել լ ընկնում, ինչ-որ չարամիտ ծրագիր է ղանում Ֆրա գլխում: հսկ ծռ շարունակ այն մասին եմ միտք անում, թե երանք երեեց էնչանս ձե պաճշում այդ որչում,-՝ շարունա կուժ է այդ Արինա Պետրովնան. մգ արդեն այնպիսի բան է, Թե որ մեկ անգամ սայթաքծցին՝կուսական պատիվն այլես վերազարձնել չի (ինի: Դե Հետը արի զլխիդ վա՞լ տուր: --

մինչ

կան, նմանվում: Դատկերացրեք)յ հնչ

ծրնակայությունը խանգարելէ «Ռումական

Բր

չւվագդույն ծրգերիու ոնմանոների ժողովաժութ կարդալովե այն ատրի» ճե Թուլացելէ, որ նույնիսկդառարանում ուշքի դնում էլ ե| այդպես Համարյաամեի օթ անց ենք կացնում կամ օպաՆքրի,կաժ Փաստաբանների ճետ, Ձրոռնում ենք, լավագույն սեստորաններում ճաշում ենք, ննթրում ենք ե ոչինչ չենք դճարում: հոկ դուք, տատիկ, Գոգորելկիում ոչինչ մի խնավեցեջ նե ինչ որ բուսնումէ այնտեղ` ճաքի, Ճանրիչսունբոլորը փերը,-կերեք:Մենջդրամազլույթն էլ ուրախու... Մեացեք բարն, մեր կավալերները եկան-- նթրից ձրավիրում են :

'

չորոյկանձրով զբոսնելու:Սրրելի՞, ն, անստվածայի

մեա՞քրարել

եվ

էս

Աննինկաչ ֆույնպնա՝ էյութինկ աթ:

Թջ'ւյ-- 2271 նամա մբ հուդուչկան, վնեադարձնելոի ԱրքնաԳՓրտրովնան Տան է է մտախոծու ժիառժաժածան ոչինչ Է ա ոպւմչ ութ նրանց,մամմեկա, գնո ոչինչ 109 պատասխաՖել, --

--

--

Շա՛տ

--

--

Գեո «է,

նամակնՀ 1Թ18էժ միայն օաագել,

"- 31.

նրանց ճարկավորնէ,--

էլ որ լինի... Աղջկա Համարդա նույնիսկ, կարելի է ասել, ամենաառաջին զանձն է կյանթում... ճետո ալլնս Դրանից ո՞վ կամուսնանաայդ ճետ: --

ամուսնու

Հիմի, մամենկայ առանց

չլ՝ ենչպես թե Հիմի կրոնի սրաւվիրանենրք վրա Թփի, թփի տակ ամուսնացանու նրանց մոտ քաղաքացիականամուս-

ծետ են ապրում: Փիժաղում են: Հասա մի

ճարցի փակվեց,Դա

նությունչ կոչվում,

տեսակի

ամուսնու

հուդուշկանՀշանկարժգլխի է ենկնում, որ ինքն էլ ախբ ապօրինիկենակցումէ Ճոգնորկոչման տնի ազջկա Հեւ: Իճարկն, հիրեժն, կարիջից դրդված.,.-ուղղում է ինքն երքն,-- թե որ մարդր դեո ուժերը չի կոիջիել, այն Հլ եթե այրի է... կարիքից օրծնքն էլ փոփոխվումէ, --

ԻՀարկեյկարիքի դեպքում կաջաբնէլ գեղգեղում է սոխակիպես: Մրբերնէլ կարիքից դրգվաժմեղանչելձե, ուր մեաց մենք, մեղավորննրս: Այդպեսէ օր կա. Ձերտենդըոբ եղ --

--

չլենի, գիոք՞քհնչ

կանձի, --

Խորճուրգ տուր,

բարեկամս.

ծս

ացու:

նրանջիջլիակատար լիազորագիր Պո. կպաճանջքի գոթելկիի ճամարչ --

Ն

դրա

Հա-

Հակաճառեց հուղուջ»

-

Ր

ս

ՎԹՀ ՝

ԱրինաԳետրովնան վախնցածնրան է նայում ես արդեն լիակատար լիազորագիի ունեմ կառավաչ բելու-- ասում է նայ Ոչ ժիայն կառավարծլու: Այլ այնպնս, որ փոխեք, գրավ գնենքն, մի խոսբով, ամեն բան ձեթ ճՀայծցողությամբը --

Մի քանի բոպեից նա րծրում է օրացույցի մեչը գրաժ Թուղթը, որի վրա գրված Է «28

ի

կարդադրեք...

ԱրինաՊետրովնան ճայացքը ցած

է գցում

ու

նի

--

րովնան

ն

Է

լ Ը

թելասեղանի մոտից:Բայց Քղքասեղանին մոտենալիս նրան նոր միչոք է այցի գալիս, --

խկ

դու

գիտե՞ս այսօր

ինչ

Պորֆիրի Վյլաղիժիրիչին:

օր

էյ--

դառնում է

նտ

նռլեմբերի քշաներեջե է, փաժմենկայ-տարակուսա«

-ծ-

Քսաներնքը քսաներեքնէ,

հուգուշկան: բայց

Հթշո՞ւմ

ես

դու,

թե

նոլեժեերի ժո քսաներեքին հնչ պատաՀեց:Հոզեճանդոտի սին, ծրեխ,մոռացելեսէ

ՓորֆիրիՎլագիմիրի չբ գունատվում է --

չում է

Ա՛թ, տեր աստված, այ թեզ նա,

օրացույցը

ու

խաչակնքում:

փորձանք,-բացական

Բայցայդպե՞ս է արդյոք, ճի՞շտէ: Թույլտվեք ծս նայն:

քօր

տռն

ռչ

է,

եչ

բան,

այլ

ՎՊանքնդեճրը վառվում

չ

են,

բա Բայց

Նժայման ընժայման

ան օրվանից

դ եռ

Այսօր եվպրակսելուշկան Հարցնումէ՝ կողքի կանթեղներըՀանգցնեմ, թե Հէ։ Իսկ նոյ կարես մեկը դրդեց ինձ, մե փոբր միտք արեցի ու ասում եվ՝ ձեռք մի տուր, թող վառվեն,տերն իրենց ճետ ջում

է ինձ

Աճա՞

քէ

մռտե-

ու

փն չու:

Այգ էլ չավ է, որ գոնհ կանթեղներըվառվում են, չոցու ճամար դո էլ բնթնություն է Դու որո ե՞ղ ես եստում, նորիցՔժմձծոթի տակ ես ենկենլու,Թե Փո սիրունիկին ես --

.-

կան պատասխանում է

--

--

վեր է Թռչում

արագ

կա-

պատարագ

ծայթի-

նա, այնուամենայնիվ, բայց երեն Ժի տեսակ վատ զգում հուղուշկայիաաղրանքներից։ եվ վախենում է նա հուդուշկայից`ափսոսում է Գռլովլյովոյումեղած տաբուն, ընդարձակ, առատ կյանքը, ն միաժամանակթվում է երան, որ հուդուշկան լիազորազիի մասին զուր տեղի չասաց, որ ետ կրկին նոր օղակ է գցում Նրա գրությունն այն աստիձան լարված է դառնում, օր արդեն սկսում է ենբքնապետ կշտամբելիրեն, Թէ ինչու գլխին փչեց նամակըցույց տալ

-

անչելորեն մաղթանքու

Հիշատակի Հափարոյ

թհ

կիդ Համար ատոժուն չես աղոթում, որ նա իմ Հիշողությունն անդամ խլել է ին չայծ՞ռ աննեք ճատ, մամենկա: ծա լ մեժ փորձանքչի պատաճել, վաղն էլ կարելի է ՀոգնՀանգի առկատարել:ե՛վ ծոգեճանդիատ, ե՛ պատա-չ բազ -- ամծն ինչ կանձեք:Ամբողջ մեզը իմն ձ. եկել եժ Ճճննըդրա ճամար, որ Հիշեցնեմ, ամեն բայց նանապարճին բան էլ մոռացա' Ախ, ժեժ մեղք ք. քավ է դեռ, սի օրիարաւնում կանՔեղիծըը վառվում ձն: կարծծավերուստ ներշն վեցի ես, Այ-

չէ

,

աստված Հայիիկիգ Համար, օրն աժեն

Ա՛լ քեց բանյա- ասում է Չոբֆիրի Վլազիմիրի չը:-ն՛խ, Վոլոդյա, Վոլոդյա,հա՞ր, չա՞րորդի: երեում է,

ցել է,

Քուղթ խաղալո՞ւ նեք, քե ոչ,-- Հարցնում է նա. ճկնթ, նկնք,-- շտապում է պատասխանելԱրինաՊնտ-

սիրելի որդի ՎլադիմիրիմաՀ-

--

Բայ Արինա Պետրովնան չարունակում է լոն: Թնպետչ ժերությանԴետնանքով նրա ըմբոնողությունը բավականբթա-

--

առ

տարի այսօր

իճարկն, դա այնոյիսի առարկաէյ որ այդ մասինպետբթ է մաածել: Մտածե՞ք,փամենկայ--պեղում է հռւդույկան:

որոնում է

ենջիբ,«իրելի աճյուն, մինչցնծագին առավոտ ն

աղոթիր

լոում է:

Քարեբախտաբար հվպրականյուշկան Հասավ փրկության:

հոլնմբնրի: հմ

վան ճիշատակիօրը:

--

ն

պաշտպանելու:

--

ինձ... --

կով

ԶցիտեմՀլ

եռ

աթդեն,մամենկայջ կարելի՞ է

Ինչը չի կարելի։

ձո

չնա

ծ կնծիի: նպատա Սուովչո նստի՛ր:

արել, դիտավորյալ, այլ մոռանալուցդէ:

Հեռ արդար մարդկանց նույնիսկ ձ.

լույոր

-140.-

Դա

է պատաճել: Վաղն ա՛յ բացվելուն պես վեր կկննանք,ժամերգություն կլենն ք, -

արդյոբ

ժալաիկով-Շչեղոին

|8լ-

Հովեճանդատիմաղթանք անել կտանք,--

ինչպես

բոլորը,

շամար նեղահայու բան չկա, բարեկամս, ճոիդ ունք. դիա ցած փողն էլ այնքան Հտ չի արդեն: Թե ոթ փողը Քեչ է, կա-

կարգն է, կանենք: Եվ նրա ճոգին կուրախանա, որ ծնողներն ու թաիի մարղիկ ճիշերինիր մազին, ե մենք Հանգիոտհլի-

Ֆքնջ, որ մեր պարտքը կատարեցինք:Այդոլեսաճա, քարի. կամա հսկ վլտանալպետթ լէ, զա ծա միչտ կասեմ առաջիչ ծր, վշտանալով որդուդ նտ չես վերադարձնի,իսկ երկրորդ՝ մեղք է Հանդեպ աստժու հուդուշկանճամոզվում է այլ խոսքերից ն Հաժբուրում է մամենկայիձեռքը, ասելով. Ախ, ժամենկա, փամենկա, ոակի ճոգի ունեք դուք, -

ճշմարխուԴուք որ չլինեիք, ինչ ձի անծլու ծո այօ բռպեիաւ Ուղղակիկորած էի, շփոթվել էի «մի ձռ գլուխս կորցրել: ԴորֆիրիՎլագիմբրիչը է անուժ վաղՀ կարզագրություննէր

ու

ու

մասին, ն բոլորը նստում ժիսակատարությունների էն քուղք խաղալու:Խաղում են մեկ, խաղում են երկու, Արինա

փա

Փետրովնան զայրանում

է

հուդուշկայի վրա,

ոի

նա

.

եվպրակ-

անյուշկայինմիշտ նույն աեսակիԹուղթ է դնում: Թուղթթ բաժանելու ընդժիչումներին Իուդուշկանանձնատուրչ չինում --

մեռած որդու Հիշողություններին մասին: իսկ ինչպես սիրալիրն էր,-- ասում է

նայ--

քում»:

չինչ

Ս

առանցքույլովության, պատաՀում էր, չէր վերցնում: քր Հարկավոր՝ կարելիէ, Հայրիկ,քուղը վերցնեժ,-- Վերցրու, բարձկամա: կավ" Հայրիկ,բարի լեք լինի այաօր նախաճաշին ծածան պատվիրել: -- Համեցիր,բարեկամս. Ա՛խ, Վովիդիո, Վոլոդյա, ամձն բանով խելոք էիր,ժեայն նրանով խելոք լեղար, որ Ճայրիկիղ թողեցիր: մեցնում է նա մի ջանի չբչան.

Թուղթ

կրկինճիչոզություն, եվ ի՞նչ պատաձեցՀանկարժնրան, ինթա էլ Հասկաալ չեմ կարողանում: ձի լավ ու ճանդիտու: Ապրում պթում աս բ իր Համարու ինձ էլ ուրախացնում, դրանից էլ լավ կլ ինչ կար: Հանկարժ խկ: Ի՛նչ մեղք բան է, մտաժեցեք4աԹրա այս մամենկա, թե ինչի գեմէ մարդը մաճափորձ ում, ձրկնային Հոր պարգնի՛ դեմ, Ի՞նչ պատ» կլանջի՛ դեմ, աճով, ինչո՞ւ, Ի՞նչն էր պակաս: Փո՞ղը,ինչ է: Ռոճիկը նոլ հրբնք չեմ ուշացնում, նույնիսկ իմ թշնամիներն Ք մասինայդ բանը չեն ասի, ԻսկԹե որ թիչ էր թվում, դձ Բ- 19:-.

'

:

--

Հ

մասին,

Գրե,

տուզը,

ու

հուղուչկան

ու

դնում, բայց

-

--

բողացիր քեզ զապել։ Սիչտ քազյր բաներ մի կեր, միշտ չաչ Քարով, այլ աղոթքով ու կվաս կեր: Այգապճս, ծղրայր: Այ այսծր յրիկդ, ճույս ուներ փող ստանալ, բայց կառավարի Ճա չի հկավ ԹՏ6՝ տնրպճնեկովյան դլուղացիները բաճրան չեն վրճարում: Դե ինչ արաժ, խնդրագիրգրեցի դատավորին:Ա՛խ, Վոլթդյա, Վոլողյա: 98, խելոք լնս դու, թողեցիր Հայրիկիդ, որբ թողեցիր: ծվ որչափ տաքանում է խաղը, այնչավ Հորդ զզայուն են դառնում ճիչսգություննծրը: Շ.Ա էնչ Խելոքն էր։ Հիշում ձմ այսպիսի դեպք: Կարմբրուկով պառկաժէր, ճազիվ յոթ տարնկան լիներ, ճան. գուցյալ Սաշան է գնում թն չէ, նա Հարցնում է. «Մալմուտ րիկ, մայրիկ, Ճի՞շտ է, որ միայն Հինչտակներնեն թնհր ունե Մայրը Թե` «Այո, միայն Հրեշտակները»: «ճապաինասում է, Հայբիկըռր այստեղ ձկավ, թներ ուներ»: չո՞ւ Վերջապեսչատ ժիժաղելի խաղ է տեղի ունենում. հուդույկան ութթ թղթով Հիմար է մնում, որոնց րվում կոզիրի Թագավորն դաման, Քբքիջ է բարձրանում, ծաղր, ն ինքը, հուդուշկան էլ ներողամտաքար կրկնում է այդ բոլորը: Բայց բքնդճանուրուրախության կիսին Արինա Փերրովնան ճանկարժլոում է ու ականջէ դնում: .- Սպասեցե՛ց, ժի՛ աղժկեք: Եկողկայ»- առում է նա

եվպրականլուշկան նույնպես ականչ

են

ապարդյուն, մեում եմ ձեզ, զալիս են. Քամին այս կողմի փչեց ճանկարժ,.. գալիս է, ե նույնիսկ ժո է: նորից ականջ են դնում ե իխռկապես ինչոր Հեռավոր --

(

|

|

|

ը |

| |

ժբ՛ մ,..

դնգվնգոցէն է,

լսում, որ ժերը լսվում է, մերթ քամուց խլանում Անցնում է Հինգ րոպե ե զանգակիկողդանջնավելի որո

ակի է --

ձայներ բակում: մորեն Սրիտառարդ բարինը, ՊյոտրՊորֆքրիչըեկավ,-- Հբնն

ապա

նախասծելակից: ոմուզուշան վեր կացավ է

ղը,

քաթանիպես զունաո:

«-

օւ

անշարժացավ կանգնաժ տէ-

վ63.-

`

ւ.

-ծ-

Հիշնցիր, ոք այսեր Վոլեդյա եղմաճվան տարնդարձն է Այո, այդ էլ ճիշծցի' Այս ելանակով խոսակցությունըտենց կես ժամի չափ, այնպես որ ճասկանալէր լինում, իսկապես պատասխանուժ 4 Պնտքեկան,Սե միայն օձիջ է քաջ տալիս: Ուստի,որչափ էլ ոի Համբերատար էր հուդուշկան հր սրգիների անտարբնբության նկատմամբ,սակայն նա էլ չդիմացավ ու նկատնց. -- Այո, եղբայր:Միրալիի չե՛ռ դում Չի կարելի ասել,"բ գու սիրալիր որդի ես եղել

Աղանրովիր որդին է ճամաիվում,որին նւ պարտավոր է ժամկետներումուղարկելպայմանավորված, այսինքն իր կողմիցիվ սաճմանվաժ ռոճիկը ն որից, դրա փոխարեն, իրավունքունի Հարգանքկ Հնազանդություն Պեպաճանջչքլ։ աննկանիր կողմիցպիտեր,որ ճայր ունի, որը կարոզ է նրան ամեն ժամանակճեշել: Նա թավականՀաճույքով էթ Գոլով(ովը գալիս, մանավանդ սաա դառնալուց 4նտո, բայց ոչ

Թե

օր այս անգամ Պետեննկան լուռ մեար, ճոր նհկատողությունն ընդուներ Հծնավանդգությամբ, իսկ ավելի լավ կլիներ, եթն ճամքուրնըՀոր ձեռքն ասեր նրան՝ ներծցեքինձ, րարի ճայրիկս, չէ որ եռ ճանապարծեմ ձկել, Հոգնած եմ,-ամեն ինչ լավ կվերջանար: Բաց Փետենկան միանգամայն անչքորճակալի պես վարվեց: Ինչ եր կա՛մ,-- կոպիտ ասաց նայ, ասես

որոչ

ու

ծր բավականություն պատճառով, ձր ստանում ճոր ճետ խԽոսակցելուը, այլ ուղգակի այն պատճառով, սոր ամեն մար

այն

--

| "

մի ճաշիվ չի տալիս իրեն կննսականնպատակչ ների մասին, ձգում է իջ մի տնակ բնազգարար Բայց ոչ

տեդը,

ծրձույթին,նա եկել էր կարիքիցգրդվածժ,Հար«րի շե փվ նա չարտաճայոնցնույնիսկ ոչ կն այն ուիախագիւ քների նշաններից, որով տարակուսած սովորաբաի է նշանավորուժ անաչ ըստ

լ

յուրաքան չյուրազնվականի

Գետձնկան էր: Հոր բոլոր ռացականչությունննրին՝ 1":ռ քեղ անակեկա՞լ, օ՛յ պարտավորնցրիր,իսկ ես հատել քմ անում այս ո՞վ է, ներիր ինձ տնը, գիշերները

ՏԱՑ Գալիս, ու

բայց

տփ՛ս

ով է

այլն,-- նա էր մեում, Հարկադրական ժպիտովէր պատասխանում: հսկ այի Հարցին` այդ11 ինչչ փչեց 4 7 խնլքիդ,ԼԼ2 ռԿԴՂզուսիս նուճիակ կոպի տպլոտ սո տասխաննցգ̀ծ փւէր ու եկա, --

1804.

ուղում

եղիր ժերդրու ինձանից: ձծոք

էր

Այն ժամունակ Պորֆիրի Վյադիմիրիչն այնքան վշտատավ այեքան վշտացավ, որ այլնը Հետրավոր չզբտավ լոն, կարժիժ ես ձեզ Համար աժեն րան արել հմ,-էՍդը նա դառնացած ո-- նույնիսկ նոտած, չարունակ միք այօատծհղ Խմ անում, ինչպես անեմ, ռրպեազիբոլորի Համար լավ լինի, Հաճելի լինբ, առանց կարիքի, առանց

Ժմբե՞ր

-Է

'

փե

դու...

խրեն, այդպես

--

--

| ,

|

Ո ՆԻ

ինչ,

էր...

իսկ

դուր

փախ չում:

Թեպետ Հանդուցյալն4.

արքայություն

ծա

նմ չատ չնործակալ ձեզանից: 0) մի շնորչակալություն նս ձեզանիցչեմ ակա Վոն ոլ Աաղացրանք ոին |

Բնավորությունս

-ծ--

ոգսի...

ու

ղու:

--

-

կամ լուո

ն

թարի

ինձանիցշարունակ Հճերու եթ փախչում

դամ որդի իր զալուատը Հայրենի վայրերը,

կամ

ասել՝դն --

ԱարԿԲ, այ

դու

--

լճարվաժ ճՃամարծլ, այ ուղղակի կարծես ոչին, գոյություն չունձր: հուղուշկան դիտնը, որ կա մի փաիդ,որը փաստա -

այժմ,

գումն Սպասիր»

բորդ

րաբերյալ, գլուխ տվեց եմպրակօեյուչկա լին ու նստեց: Դո/ թշանչինը տարեկան հրիտասարդձր, բավական գեղեցիկ արտաքինով, բականճամփորդական սարը տարազով ԱՃճա բո(որե, ինչ փարծլիէր ասէլ նրա մասին: Բայց ն հուդուշկան փնքե էլ Հազիվ ավելին գիտեր: Հոր ն որդու փոխադարձ4ահաքնրություններն այնպքո էին, ռր նույնիսկչէր կարելի

որը

չնորչակալ եմ,

--

Գետծնկան ներս եկավ մի տեսակ թռոռմուժ, ճումբուրեց Հոր ձեռքը, ապա նույն արարողությունն արձ տատիկիվե-

գու

ԴԵ

շնորչակալեմ, ճիշեցիի «որդ: Ուրախացիիր: տատը էլ Հիշեցիր անշույւոց Պառավ Տատին էլ Հիչէջի

նխ

Հ.

անսնում,

՛

ոչրնչ աժաքրալիր ՒԷ

-

-

ք,

րիչ

Բայց ։

իեչո՞ւ եք չարեւնակ Հոգնակիովխոսում: Մեկն արդեն ժեռել է... Այո, մեռավ, աստված պատժեց: Աստված անձճնավանդ ծրնխանեձրին պատժում Խ Քայլց ն այհպքը էւ երան եմ, նա ճչում անչնազանդէր, բայց ծս «փշում էմ։ Այ վազը մյատարագ կլսենք մաղթանք կատարել կտանք:նա ինձ ես վիրավորանք Հասցրեց, բայց իմ պարտքը ճիշում եմ. Տեր ատովաժյ այժմ այս ինչե՞ր են կատարվում: Ռրղիե եկել է Հորիմոտ կ առաջին իսկ խոսքից ճանդգնություն է անուփ: Այդպե՞սէինք վարվում մննք մեր ժամանակ,Պատաձում էր, է" Գոլովլյուվ» գալիս ե նրքսուն վճրստ շարունակ կրկնում նա` Հիչիր, նը, ԴավիրԹագավորինե ամենայն խռնարչություն երա, Բայց աճա մամենկան, կենդանիվկա է, նա կասի: հսկ այժմ... չե՛մ Հասկանում,չե՛մ Հասկանում... նս նույնպես չեմ Հասկանում: ծկա ես խաղաղ, բաբնեցի ձեղ, ճամբուրեցի ձեր ձեոքը,այժմ նռտել եժ, ձեզ է8Մ Վիրավորում,Թեյ եմ խմում, իսկ ձթե ընթբիք տաք, կինքրեմ,հնչո՞ւ բարձրացիիբ դուբ այս ամբողչ սլատժուչ դութ

--

՛

Նա որդի է,

վերստ

ԱրինաՊետրովնան նստել է իի բազկաթողում ն ականջ գնում: 1, թվում է նրան, որ նա նույն ծանոթ պատմությունն է լսում, որը վաղուց, չի էլ Հիշում, Թե երը չր «կվել: Փակվելէր կարժես արդ պատմությունը, սակայն աճա կրկին ձորից ու նորից բացվում է նույն այն էջր։ Բայց ե այնպես ձա ճասկանում է, որ ճոր ռրդու մեջ տեղի ունեցած այդ պիսի ճանգիպումը ոլ մի լավ բան չի խոստանում,

|

ու

ասել:

ուստի

է: ԱՀա Թելը փերջչացրինք

արդեն՝ կգնանք քենլուս ամեն մեկս մեր տեւ գերըչ աղոթք կանենք ու կթեթնտնան մեր սրոնրիչ եվ բոլոր մեի ունեցած վատ մոբերի քնի ժեջ առոված կճեռացեի:Իսկ վազը չուտ կաիթնեանանք ճամար կաղոթենք: Հանգուցյալի Պատարագկլաննք, մաղթանք կլահեք, իսկ Հնտո, երի տուն կխուծնք: Եվ ամեն ժեկը, դառնանք, ճանգատանալով, կարգին, ինչպես Հարկն է, կպատմիիբ գործը Դու, Փետենկա, մասին, իակ Դուչ Չորֆերի, Պետերբուրգի Ք» գյուղական կյանքի մառին:հակՀիմա ընեթրներք ու քնենք... Այշ Հորդորանքն իր «ազդեցությունն ունծցավ ոչ այն «րթաճառով,որ իր մեջ իսվասեռ ինչ-որ ճամոզիչբան էթ պարունակում, այլ որովճեւոն հուղուշկանինքն էլ տենուժ է, որ չափն անցավ, որ լավ է օրը մի կերպ խաղաղությաժր Վերջացնել։Սւստի նա վեր է կենում տնղից, Համբուրում է մաժենկայխ ձեռքը, շնորճակալությունէ ճայտնեում «խրատին Համար ու ճրամայում է ընթրիք մատուցել: Ընթրիքն անդէ ժոայլ ու (ոո: Մեղանատունի դատարկվեց, բոլորը գնացին իրենց սհը: զամացկամացխազազվում է, ն մեռելային լյությունը սողում է սենչակից-աննակու վերջապեսՀասհում է մինչն վերջին ապաճտարանը, ուր բոլոր աֆկլուննքԻՈ9 ավելի էր ճամառում ծիռական կլանթը, այսինքն մինչե բարինի առանձնասենյակը, հուգուշկանվերչա2ոլոմկովյան «եռ վերջացրեցժնրադրումեերը, որոնք երկար-երկար ժամանակկատարումէր նա օրբապատկերնքրի առաջ ե նույն-

յակներ ծուծը

-.

ու

«198.

յորանասունճինգ

փոսհրով, ձանապարճէ կրել, ձեակույտերու ն

նում

ճՃաշտարաի խոռք

Գե, դե, ճնդու աքաղաղենի,-- ասում է նա, աշխաանով իր խրատներին կատակային բնույթ տալ»նոի Հէն) Հանդիպնջին, բայց արգեն սկանցինկովել, ՇարունակճարՀազվում ձե միմյանցվրա, են, Հիմբ շարունակ Հարձակվում փետրաձա՞նկլինձեւ Ա՛խ, ա՛խ, աթ, էնչ ցավ է սա: Դուք, տատելնծրդ, նառնք ճանգիստ սիրով խոսեք միմյանց Հէոյ փոկ ծո, պառավս, ականչ կդեկժ ու կՀիանամ ձճղանով: Դու, Գճտձնկա, դիչիր: Հորը,քարձկաժո, պետք է մշտապես ղի-

նա

ու

է

ե

ու

առայ բարեկամեծրու Այդպես կրվեեք

թյունը:

Համարումմիջամտել վեճին

ղար

Չորֆիրի Վլադիժիրիլ, եղիր: ննրողաժիտ

չաճել է, փարփալված է,

ճոգնքլ է ու մբսել, քռւնը տանում պատվիրիր ընթրիք տան, Հետո

--

է

զու

հսկ դոչ, շաՀվեցիր։

ու

պարտք

ջել, որովշետննա Հայր է, ԹԱ շր ժեկ.մնկ էլ Հոր ասաժեն» րը դառը կթվան, բայց դու ընդունիր պատրաստակամ, Հընազանդությամբ ու շճարգանըով,որովՀճետն որդի ես, Գուցե դառնությունը չանկարժ քաղցրի փոխվի՝ աՀա ն դու

ւ

«գեւ անկողին մտավ: Պառկելէ Գորֆիրի

Վլադիժիրիչն անկողնում, բայց .107..

ալք

լուան

փակծլ չի կարողանում: Զգում է նա, ոի որդու գա խնեչչոր արտասովոր բան է նախադուչակում,կ արդեն վա»

ժնունդ տնսակի սնաչ խրատներ: Այդ խրատներեայն առավելությունն ունձն, որ նրանք Համապատասխանեն բոլոր դնապքնծրի Համար կ նույնիսկ մտքերի ճետնողականկապակյություն չեն Տնրկաացնում րենցի: Դ: քերականական, ոչ շարաճյուսական ձն երանց ծամար նույնպես չի սպաճանջվումիյ Դրանք նսա գլխում

դօրոք

ձե

աոնում

ատեն

մէ

տակվում նն զլխում որպես է

այխարճ

լույս

են

հլնում

կու-

տվածական աֆորիզմներ: չեղվթն եկած ժամանակ: Այնուչ Հա

ամձնայնիվ, «ճնց որ կլանթուժ արտացո կարգիռրեք դիպված է պատաճում, տպա գլխում աֆորիվմեերիՀոսանքիցայեպիսի խառնաջվոթություն է բարձրանում, որ նույնքան քունը չէ կարող խաղաղեցնել նրանց:

հուդուշկայի քունը չի աճագզին թվով չնչին բա ներ ճն խառնվելնրա գլխավերենու ճնշում են նրան, հշկա» ասաժ, յն, Չէտծնկաւլի գալուսյոն առանձն» թորձրդավոր «ես չի Հ6ւզում երահյռրովճնտն, հեչ էլ որ գիտե, ի

որ

ոշինլ իրեն չի կարոզ

է

Հանկարծակի բերելն ոլլել անելու դատարկ ու

ով

տարի

,

փճոա-

Ճետո

չզգալու,

թուլացավ, «կսէց ազձրսել, ապացուցել, սպառնալ...

64 ժիշտ ի պատասխան Հանդիպեց պատրաստի

Աա իւմաո Գիոակցում, գուշվան,

գա

վիքելի

մարդուն քար

տալ

աֆորիզմի,

Գիտակցո՞ւմ

աթեաց մարան տե Է. ո

՛

«-

.

Վեճ

-

24,

նույպես վոլոդյայի

լունի

վիշո, ուրախություն, ոչ ատելություն, ռչ սեր: Ամբողջ ամխարձըերա աչքում դազաղ է, որը կարող է անսպառղաթտարկաբանության առիթ ժառալելմիայն. Որչափ ժեծ վիշտ չր արդեն այն, որ Վոլոդյանանձնասպան ճղավ, բայց այդ դեպքում էլ նա անդրդվելի միաց: Դա Հար «խուր պատմուՔյուք էր, որ ամբողջերկու տարի տնեց: Ամբողջերկու Վոլոդյանդիմանում էր. սկզբում ու Հպարտություն կանություն ցուցաներիըՀեր օգնության կարիքը

թայց ինչ էլ օր հղած (ինի, նա, չը» է պետք բարձր կանգնիայդ պատա» Չորֆիրի Վլադբժիրի ծա, ինքդ էլ դուրո աո որի որ եփել ինքդ էլ կեր, որթումմ հւ զբոսնել, սիրիր ն սատնակըբաշել: Ճիշտ «ննց այդ, ճիշտ Ճենց այդ էլ կասի նա վառը,բեչ էլ որ Ճոաւխոն ելու չինի որդին:հսկ եթե Փեւդենփան նման Հրաժարվի քարը ընդունել ն, Հաջի փոխարք հեչ եթե նա էլ... հուդուշկան ճրաժարվում է այդ փոքից ե սատանայիգայքակգության է երա զրում դա: նա շուտ է գալիս կողքից-կողք, ուժ գործ դնում ն չի կարողանում:նոր-նոր բունի ժոտ է գալիաչ Հանկարժ՝ ուրախ վարդ մինչե երկինք Հասնել, բայցձերԽծիր կարճ էն, կաժ վերմակիդչափ մեկնիր ուտներդ.,..աճա աճա դու... շատ ճարպիկեեթ դուք... բայց առածը գիոնհդ շոապողլականությւնըժիայն լու սրտալի է Հարկավոր: նրջապատել հն չորս կողժից չնչին բանձրը, սողում են, սողում նն, ճնշու են, Ու չի քնում իռւդուշկանղատարկաբանություն ծանրության տակ, որով ձեւյմ ունի վաղը ճա-

քս,

ամբողջովինփտած աֆորիզվներիայն ցանցից, որոնց մեջ «արուրվել է Ֆա ոոքից-գլուխ: Նրա Համար դոյություն

ոչ

ճանում

Հականությունննրից: Ինջգ խճճվել

Նա ինչի,

կարողճարկագրել երուն որեէ շնչում

ճիտաղայում

մի վատ բան է պատաճել,

պատաճելու նբ, ամեն

տալիս էր իր քարը որպես միակբանը, եա Հոգե իեչկարող էր ոար երբՎոլոդյանանձնասղանհղավ, ճանգիստ կատարել տվեց նրա Համարի,օրացույցում դրքց երա մփաճվանօրը ն խոստացավ նան ուրեն տաիի հոլեմբերի 20-ին ճոգեճանգր ճնմաաւրկատարելտալ` նապես ելահարագովջ: այւ ժափանակ Բայց երբ ժամանակ նաքմ նույնիսկ նրա մել ձայնձի բարձրանում, ոթի շշնջում էր, ԹԵ բնտանեկանվեճն անձնասպանությամբ լուծելն, այՀամենայն դեպս կասկածելի է, այն ժամա հուամննայնիվ, նակ նա րեմ էր պատխիաստի աֆորիցմների աժրողջ մի շքախուժբ, ինչպես` սոռտված անձնազանդ երեխաներին արթտժումէջ, «ճպարտներին առովաժ ճակառակ է դնում» ն այլ չ-Հանգստանում ձր: ԱՀա հ այժմ: Կառկած չկա, ռր Հեռ Պետենկալյի ինչչոթ ն

ու

տանում.

հռւգուշկան արդեն վազօրոք պայորաստ

ուրիչ ոչինչ չուներ

Քնելու

է

կլիներ

մո...

՛ հլնի

Ի" արարոգեկան,

Հան նանա ե վետ պարը ար բավովանաչափճոզնեջրել է նրան: Այնպիսիզործ ունի նա, որը կարող4 փճուվ էլ միայն ասեղ, Գոլովլյովոյում, բայը ,

--

|189.-

այնպի-չ-

սի զոր է դա, որ չի էլ իմանում ինչպես ձծռջ զարկի դրան: Հշմարիտնասաժ, Փետենկանսքանչելի Հասկանում է, որ իր գործն անձույս է, որ Գոլովլյլովո զայի միայն ավեյլյոիգանաչ Խոիժություններ է միալն պատճառելութրձն, բայց րանն այն 1, որ մարդու մեչ փնչ-թր ժի մութ բնազդ. կա խնքնա-

ուսպաններին,ճազիվ է կայարանշասնում -- ու եծրկայանում է գունդը ժավանակին երկու ժամ միայն մնացած: կերեն ցես, Գոլովլլով,-- ասում ընկերեերը:-Չեռքդ,ազնիվ ե նրիիտառարդ, թող այսուճեոն ամեն ինչ մոռացվածԱնիչ-եյ նա ոչ միայն մնում է դերում առաջվանմանյ այն բարձ. Հետք կապիտանիասրացվում է նախ չաարբս-կապիտանի,

պաշպանման, որը ճաղզքաճարումէ ամճե մի դգիտակցակա-չ ծություն ն ռրը շարունակ մղում է նրան՝ փորձիրաժեն տիճանի: դառնում է գեղի ադյուտանչոր ինչ (դանձապած արդեն մինչն վերջիել, ԱՀա ննա եկել է, բայց փոխանակ եղծլ էր) նչ վերջապես,գեղի ճորձլյանիօրը... կոփելու ն Քրձն պատրաստ լինի ամեն ինչ կրելու, քիչ մնաց մխ, շուտ անցներ այս գիչերը։ Վաղը. վազի առաջին թող լիբակ բայլից կովեր Հոթ ճետ: Ի՞նչդուրս կգա չսլաճանա նի, էնչ չինելու է, Բայցին չէ՞րպիտի լսի նա վաղը...հնչեր պար4որդությունիը: ասես չի լճելոշ... նկատարվի՞ արդյոք «ճրաչքը,որբ պետք է Վա՞զըս..բայց ինչի՞ «Համարվաղբչ 9է՞ ջքաթը Հաց դարձնի, Թե որ դեռ մի ամբողջ օր կա առչնում... նա կատարվի քրկու օր ժամանակ ավե այն չէ՞ր մինի, որ վերցնի ատրճանակնու Խնդրեց ճիշտն ասած նրա ճամար, որպեազիժամանակունիթունքին ես արժանի քա չեմ ձեր Համազգեստը ճամոզելու, սրտաշարժէլու.. Ինչպե՛ս չէ... կճամոզե՞ս, կրեծո ույ պետականփող եմ վատնել, ուստբ ինքս ինձ արդար կարտա չարժծ՛օ... Չէ՛ արդեն... ու խիտ դատավճիռ եմ կարգում:Թոխն-- ու ամէն Այդտեղ ծրա ինչ մտթերը խճճվում են նհ վերջնականապես վերջացաժէս Քուցակներից ջնջվում 4 մերածը՝ պորույիկ Գոմյուսի ձնից թաղվում ծն քնարբ մաատիճանաբար, մեկբ 1ՎԱ"ՎԸ: Այո, դա կլիներ վճռականն... գեղեցիկ: Կախոագիմ8լ/ Քառորդժամից աժրողջ զոլովլլովյան ԸեկերնեկալվաԲը կասեին՝ դու անբախտ քիր դու Հրապուրվումքիր, բայը ժատունը լիովին խորասուզվածէ ժանրըքնի մել: դու ազնիվմարդ էիր: Սակայն հա, փոխանականմիջապես Մյուռօրը վաղ առավոտյան տունն ող արդեն ոտքի այդպեսվարվելու, գործն այնպես տարավ, որ իր է: վրա Բոլորըժեկնեցին արարքը եկեղեցին, բացի, սակայն, Փետեեբոլորին Հայտնի դարձավ, ն աշա նրան բաց են կայից ժնացտանը, ճանապարճից թողել Հոգնածլինելու պատըրլն պայմանով, ժամանակով որ այդ ինթացքում վա պատարագն նրւռ Վճրջապեօ լօնցին ն հաժն մաղթանքը տուն անպայման ծաժկվիլ հսկ Հետո գնդից գուրու վերադարձան,Գետծնկան,սովորության Համաձայն, եվ աճա այդ Ճա ժն նպատակին քլու Ճչեմարչ մոտեցավ Խա տակ, ձեոքը շամբուրելույ ռրի վեր: սակայն հուղուշկանՎճւջը Հորը ջում կանգնած էր եռր միայն օկսվաժ ն պարզքց կողքանց, կարիերայի բոլորը անարգա նկատեցին, որ նա նույեիսկ փան վախճանը, նա ժեկնեց Գոլօվլյովո, մխաչաննքնց որդուն: Թեյ խմեցին, Հոգնճանգատի ժեկնից, Հաստատ մէղրաճաՀամողված՝ Հացի տեղ քար ստանալու: արկ կերան. Իուղուշկււն մռայլ էր, ունները քսքստացնում ի Բայց գուցեն մի բա՞ն դուրս գա: Չէ որ պատաձում է... խուսափում էր խոսակցություններից, Հառաչում էր, աննեղՀոտ Հանկարժներկայիս Գոլովլովոնկանձացտանա ն նրա խաչում ձր ձեռներնի նշան մտացի տեղը աղոթքի ն ամենեն նոր Գոլովլյթվո Հանդես կզա, Ֆոր չէր նայում որդուն, Իր ես որի մեջ կողմիը Պետնեկան նժկվում էր, Խա... Ոչ թն ճայբը... կմեռնի ինչո՞ւ լուռ ծխում էր այլ այնպես... ընդ ծխախոտ ժխախոտի նանից։ Երեկվալար-ճանրապես նոր օիրադրությունը ված դրությունը ոչ մբայն կլինի... Բայց գուցեն տավ չրբարվոբվեց գիշնրվա ընթացքում, «էք: 1է՛ որ նա փող ունխ կիմանա,որ փորձանքէ ալ այնպիաիխիստ ծրանգեերընդունձը, որ Արինա Գճասպա «ւմ իրեն ու Հանկարծկտալ Առ, կառի,շուտ թովնան լուրջ անճանգատացավ ն որոչեց մէկնիր, բանի

չե՞

դ18--պարոնայք,

որոշ

ս

--

--

որը փակովս

ու

իրադրությաժը,

--

ժամանակը ի անցել: եվ նա ժեկնում է, շտապեցնում է ազ «- 110.

«ճաախուզել, արդյոք

նվարականլուշկա-

որնէ բան չր՝ պատաճել,

--

ի՞նչ է պատածճել,--Հաիցրեդնայ-ի՞նչ էն երանք առավոտվանիըկարժես Թշնամու պեռ նայում միմլանց: հսկ ես որտեղի՞ցիմանամ. Մի՞թե ես նրանք, զործերին խառնվում նմ,-- կոպիտ պատասխանեցեվաղրակսի--

դրություն չդարձնելով,որ ճայթբիԺափով դեն է քշում օեելակը լցվաժ ժուսր Սպա ամեն րողե քնքուշ-Չիմարաչ կան ճայացըներ էր գզում եվպրակսելույկայի վրա, իսկ նա,

--

դրանը ազդեցության տակ մի տեսակ ծուտ ժպտում էր, որը նույնպես նկատում էր հուդուշկան: Օրը ձգվեը անկենդան, ալարկոտ: Արինտ Զորովնան փորձ արնը նվպրակսնյուշկայի«էտ դուրաչկի խաղալ, բայց դրանից բան դուրս լեկավ: Չէր խաղացվում, չէր խոսվում, հույնիակ ճիմտրություններ չէին գալիս մոթներին, Թեպետ նրանցից լուրաքանչյուրն այդ բարիքից անարատ ժնացաժ աճագինկույտեր ուներ, Դժվարությամբ ճասավ ճաշը) բայց ճաշի վրա էլ բոլորը լուռ էին, Ճաշի Հետո Արինա Պետ-

ցուշկան:

չե՞շ արդյոք: ԳուցեԹոռնիկ Հետապնդո՞ւմ է թեզ: Ք՞նչ կա ինձ Հետապնդելու Ուղղակի առավու յայն դարանել էր ինձ ժիչանցքում, իսկ ՊորֆիրիՎլադիմիրիչը Դու

--

--

տեսավ:

աճա Արչպե՞ս,

-

թն ինչ

ծվ իրոք, լնայաժ հր գրության ժայրաճեղ ծանր լիննլուն, Դետենկանամենեին չէր թողել իրեն Հատուկ թեթնվամտությունը, նա նույնպես «րճվեց ծվպրակսեյուշկայի Հզոր թիկունքով ն որոշեց արտաճախոնլ իր Հիճվանջր: Այգ իսկ նպատակովէլ, իսկաղեռոասած, նա հկեղեցի ձլնաց: ճույս ունենալով, որ եվղրակսիան, որլես տնտնսուճի, տա» նը կմնա: ծվ աճա, երբ տանը ամեն բնչ խաղաղվեց,նա չինելը գցեց ուսերին ու քաքնվեց միջանցքում, Անցավ մեկ րուվն, երկու րոպե, սրաճից հաժշտանոցտանող գուռը չիիրի կաց, ե միջանցքիվերջում ձրնաց կփզիակսիանյ ձեոքին վրան կաթնաշունց՝ սկուտեղը, թելի ճամար:Բորը Փետեն« փանդճոնս մի լավ չէր չրխկացրել Մեջքին, դեռ չէր արտա»

աոան ւ.

ինա

.-

Բն

որ

ասք, Ճա, "

հր

սեղանասուն դուռր

փովնան ոլատբրա ժեկեել, բոյը սիրքլի բաուռվեցՓոգորելկի հնկամ մամճեկույի այդ որոշումը հուդուջկա լին Ֆույնիսկ

փախքջցրեց:

զութ,

--

--

բայ»

ճաղյրի

լրբության ճամար ձա այստեղ եկել, սրի-

դո:

արտատար հաաա աան Ի աակ

'

արտածարտող ձայնով: Հասկանալի անճայտացավ: է, Պետենկանվայրկյանապես մեր ոը «ր ակայն րապ ոն ե կարող լճասկանալ, առավոտ յա միջադե չադեն ւ, այեպիսիներից չէր, որպեսզի նպաստավոր ,

չաբ

/

ւ

ՀՐ

որ

ազ-

դեցություն ունենար իր գործի ճամար: Ուստի սրեչեց լռել Համա ք,

ա

մք

գրան ը.

Ը

ճակառակ, իրեն

ղար շատ

ությո է անզգույշ

ձեռվ էր պաճում: Առանց դադարելու ժխում ,

--

172--

էր,

ոչ

ղճելուճ ն

մի

Հիմար ուչա»

Քրիստոս ձել ճետ, սիրծլիսյ-- բացականչել նայ-ինչ է, ուզում եք ինձ մեն.մենա՞կ թողնել այդ... վատ Ճհո) որդու Ռ՛չ, ո՛չ, մի՛ էլ մոածնեք,չե՛մ թողնի: Ախր բանն բել է, ձեղ մեջ ի՞նչ է պատաճել,ասայ-ճարցիեցԱրինաՊքտբովնան նրան: Ռչ, առայժմ դեռ ոչինչ չի պատաճել, բայց դուր կրանսնեք... Ռչ, դուք արգեն ինձ մենակ մի Թողեք: Թող արդճե ձեր ենրկայությամիլինի-.. Զութ չէ, զուր չէ, ռր նա ննել է... Այնպես որ, հքե մի բան պատաճի, դուք արդին վկա ծղեք, --

:

Համե Հես Դարիո պաղիդոի գեց եք չնկոս, պրակաքյուշկային նախապես ուղարկելով գյուղ՝ տնրտերբ «ոտ ԱրՔա Պետրովնան, ճետաձգելովՊոզորելկի մեկնելը, Ֆո: նայեք քաշվեց իր ածհրակըե, բազկաքողում նստած, երոչում էր. Փեռենկանայդ ժամանակն ամծնաչարմարը ճաժարքց,որպեսղի բախտը փորձի տատիկի ժոտ դնաց ու

ծրա սենյակը,

դարձավ նրան մրինտ Պետրովնան) 8չ, տատիկ, էս ձեզ մուտ գորժով Գե պատմիր, ասա: --

-

ջ-

--

141--

եժ

եկել:

ճտննկանմի պաշ վարանեցն

մեջ.

ապա

ճանկարժվբա

տիչ

Տատիկ,ես լեռական փող եմ տարվելը ԱրինաՓոտրովնայի աչքերնանսպասելիությունից հույնիսկ ժթեծցին, Շաոյ-- Հարցրեց նա վախեցած ձայնում երեք Հազար: Բոպքա չավ լռություն տիրեղս Արինա Պեարովնան ան» Հանդիստայս այն կողմ էր նայում, կարծեց Ապա ծում ձրչ որս"եսզի մեկնումնկնօգնության գա իրեն, իկ դու զիտես, որ դրա Համարմիսիողհե Սքբիր Քշելչ-» --

--

--

փխ,

ծոյ

--

նա:

Գիտեմ,

--

'

խե՞ղը, Խե՛ղճ:

ձե: է,

տառսիկ) ուզում

էի ձեղանիը Քոխաիինաթար վերցնել... ծս լավ տոկոս կվճարեմ: ԱրինաՉետրովեան բոլորովին վախեցավ: --

ի՛նչ ես ռոգ, է՛եչ հո ասում, -- անձանդգիստ առաց Ֆալ-- իմ ունելած փողը այնքան է միայն, որ ճազիվբավականացնի դագաղի ու քաղման: ԵՎ կուշտ եմ տռղրբում ես ն աճա շնեռրձիվԹռսեիկներիս եժ իկնչ որ ուտում ռթյյուս մուտ: Ո'չ, ո՛չ ո՛չ/ Դու ինձ արդեն ՃանգիաոԹող: Բարի եդիր) Հանգիստքող: Գիռեսինլ՝ դու Հորիցդ խնդրիր ՁԱ, բան դուրս չի զա, բարից արի ճաց խնդրիր: եյ տատիկ,Հույսս ձեզ վրա չի դիել: -- ծ՛նչ հս ացու, ի՛նչես ասում. Դե եզ ուրախությամբ կտայի, բայց հս ենչ փողունեմ... ես չունեմ էլ: փող Այդքան Դու դիմիր ճորդ՝` սիրալիր,Հարգանքով:Աճա, պապենկա, այսպես այսպեոյ մեղավորէ, ջաճնլություն եմ արել, սխալվել էմ... Ծիժաղելով ու ժպտալով,ձեռքը Համբուրիր), ծուկ չոքիր, լաց հլիր,-- նա սիրում է,-- դէ ե պապենկան Բաց կանիքռակի բնրանըսիրեցյալորդու Համար: Դուք այդպե՞սեք կարժում... Անե՞մ արդյոք... ՍպաՀ եեցքք, սպասքցեք,..իսկ չի՞ լինի, տատիկ, որ գուք նրան ծն փող չտաս, կանիժեմ: Նա ասեիք՝ վախենում է վաղուց

Հենց այնպես, վերցրի ու տարվեցի) Դն, Թե որ դութ չունեք, որինրի փողերից տվեք, ի՞նչ հռ ասում, ուշքի նկ: Ես ինչպե՞ս կարող եմ որբերի փողի տալ:Չէ արդեն, ազատիրինձ դիանիք: Մի խոսիր ինձ Հեռ ալդ մասին, ի սեր Քրիստոսիչ փւրծմն չե՞ք ուզում: Ափռոս։ Ես լավ տոկոս կտայի: Հինգ տոկոս ամսական ուզո՞ւմ նք: Ո՞չչ Դե, մի տարութ ղիբամազլխին դրամազլուխ: Մի Է՛լ գայթակղիր դու ինձ,-- ձեռները քափաշարքց ծրա վիա ԱրինաՊեռրովնան:--Հեռացիր ինձանից. Քոիսաճերիսիրուն: Հայրդ կարող է չսել, կառի, որ ես եմ քեղ գրդոնլ: մխ, ատված իմ, նա, պառավ, ճանգատանալ էի ուղում, նույնիսկ նիրճում ձի արդեն, իսկ նա ա` ի՛նլ տեսակգործով 4. ճկել: --

--

--

--

-

--

ու

դա

«Է

ձեր անեծքից: դրանից,

ինչո՞ւ անիժել խնդրիրայնպես Խեդրիր,բա

--

ու

--

Դն

ինկաժս: ԶԷ ռր մի ավելորդ անդամ ճորդ առաջ թոնարձվելուց Վիզդ չի նոորվի, ճայրղ է: Դե նա էլ, իր նողժից,կտծսնիս.. Արա, իսկապեսայդպես արա... Պիտենկանթներ կանքած ետ ու առաչ է քայլում, ասես կշռադայոում է. վերջապեսկանգնում է ու ացում. Ռչ։ Միննույն է, չի տաս հնչ էլ ոբ անեմ, թեկուղ ճակատակուորեմ գետին հոֆելով,ժիննույն է, չի տա։ Այ, եքե դուք անեծքովաւպառնայիք:.։Ուրեմն ի՞նչ անքմ ծս Հապայ տատիկ: ցգիտեմ, հոկապես. փորձիր, դուցեն մեղմացնքս: Բայ բնչպե՞սէ եղել, որ դու այդպիսի բան ծա արձլ,-- Հիջտ բա՞ն է պետականփող տարվելը: Սովործցնո՞ղ է եղել բեզ։

--

վերջապես ասաց

»»

,

Հ.

'

փե րավ, ծս նղնամ:

նշանակում է չի՞ կարելիչ Մքան-

ձելի՞«Ազգակցաբա՛ր: երեք ճազար մանեթի ճամար քոոդ

Սիբիր պխոի գնա: Բարի երթ հարել

մաղքանը չմոռանաք կա-

տալ

Դետենկան շխկացրեցգուռն գնաց: նրա թենքնամիտ Ճույսերիցմեկը ցնդեք,-- Ճիմա թնչ անել: Մբ բան է մնում՝ ամմե բուն ճդիքմկարողէ պատաճել... Գուցնմի բան,.. Պոյտնել ու

օ«կզնաժ «եմա

ու

վերչ միանցվամից

ասում կատափ,--

էր

իրենչ-- Թե ոչ: Ոչ, ինչո՞ւ այսօր... ԳԻԱէ, որնք բան... ակայն, է լինել: 01, լավ է վազը... Այնուամենայնիվ ցոնծ այսօր... ու Այո, լավ է վաղը... կասն կմեկ» նա

ի՞նչկարող

--

ննմջչ

Այդալծս էլ որոչեց, որ վաղը վե՛րջ ամեն ին չի,.. Տատիճետ բացատրվելուց ճետո, երեկոն է՛լ ավելի կննդանձռվեց նույերակ Աթինա Պետրովնանսօկվեց, --

ան-

Չե-

տննկայի զգալու իսկական պատճառն իմանալով: հուդուշկան փորձեց կատակներ անծձլմամնեկալիՀետ, բայց տեսչ նելով, որ նա մաածժունքների մեր է, լոնց, Պետենկան նույեպես ոչինչ էր անում, մբայն ծխում էր. Շեթրիքիժա մոչ ճակ ՊորֆիրիՎլադիմիրիչը չիճեց երան,

վնրջաես ասելու՞ ձայ թե ինչու

--

տել:

ես

Հարցնելով, շնորճ բերել

այսմ»

վազը կասեփ,-- մռայլ պատասխանեցՊետենկանչ

--

օօ

Դետենկան վաղ արքնացավՀամարչս անքուն անցկաղՀետոլ զիչերվանից նույն այն երկվացած միոքը րա-

բամ

րունակձեռա պնդում ձր նրան, ժիոք, որն սկսվում էր` զուցեն կտա, հ միշա փճրջացնումձր այն «արզոկյ Ան ինչու՞ ինթը եկավ այդտեղ:Գուցենա չէր Հասկանում իր ճոթը, բայը, դեպս, նա նրւսմեջ չէր տնակում ոչ մի զգացում, Հաժենային ոչ Վի քույ լար, որից կարելի լբեջի բռնելն

ծելով,«եարավոր լիներ ժիայե զգում՝ մի

որ

օրը

չաճագոր-

բանիՀասնել: Եւամի բան էր ճոր ենրկայությամբ նա գանվում է ինչոր որեչ

անբացատրելի, անորսալի բանի 4ետ դեվմ-Ճանդիման: Անգիտությունը՝ Թե որ ժա յրիը մուննալ, ինչից օկսել խոսքը, եթն

վախ, ապա անճանդատություն ձր առհայացնում։ եվ այդալես էր դնում դեռ օկսաժ: Միշտյայնօրին: մանկությունից ձր նա սկսեց գիտակցել երեն, բանն այնպիսի ընքացք էր սաանում, ոի թվում ձր, ավելի լավ է Ճիաժարվել որնէ ենքաքան Թողնել այն Հորի հրոշելու: Այդղես էր ե Թյ/շժ։ Ինչի՞ց պնտք է նա սկսի:ին չոլք"ս«պետքէ սկսի: Ի՞նի առի... Ա՛խ, ինչո՞ւ եկավնա... ոչ

արու

18.

Թախիծ տիրել նրանչ։ Ալնուամենալնիվ նա Հասկացավ, ժամ է ն մնացել միայն որ, Հետնապես, Հարկավորէ արդձե մի բան անել: Արճեստական մճռականու» թյուն առնելով, կոճկելովսյուրտուկն ու փեչ-ոի բան շը» շինջալուն Խա բավական ճաստատուն քայլերով մտավ Հռի ռր

իր առչն ժի քանի

աղանձնասենյակիո

ծս հուդուշկան աղոթքի էր կանեգնւս Ֆա. աստվածավախ սիրով օրական մի քանի ժաժ Հատկացնում էր աղոթՔիչ Քայց նա աղոթում էր ոչ այն պատճառով,որ սիրում էր աստժուն ե ճու ուներ աղոթքի միջոցով ճաղհիդղակից լինել նիան, այլ որովճետն վախենում էր առտանայիցն Հուլօ ունծր, որ տատվածիրեն կազատի նքեզավորի,, Նա շատ աղոթքներ գիտեր ե առանձնապես սքան չելի ումսուվնաՀ սիրնլ էր աղոթելու ձները: Այսիեքն գիածը, երի պետք է շարժել շրթունքները ն այքերը վեր ամբառնալ,երի պետք է ժալել ձեռները՝ ափերը փորին ե ծրբ ոլետք է նրանք տափաժել, երբ պետք է Հուզվել ե ծբբ կանգեել պատշանորեն, ժոփավորթայակեքելուվ:Նբա ն' աչքերի, ն՛' քրբթըկարմրում ու խոնավանում էին օրբոչ բուեներին, որոնց մասին մատձանյում էր նրան աղոթքի պրակոիկան: Բայց աղոթքը էր նորոյում նրան, չէր լուսավորում հրա զգացմունքները, ոչ մի ճառագայթ չէր ժոցնում նրա խավար գոյության մեչ: նա կարող էի աղոթել ու կատարել բոլոր մարփնաշարժումները ե մբուժամանակ եւոլել լուսամուտին, տեսնելու Համար՝ արդյոք որեէ մեկն առանց թույլտվության նրեւղք «ո չի կնում հ այլեւ Դա կրոնքի մբանդաժայն Հատուկ, մասնավոր ֆորմուլա էր, ռրը կարող էր գոյություն ունենալ ե բավարարել իրնե բոլորովին անկախ ընդձանութ կենսական

չի

ն

ֆորժուլայից: ծր, Պետծնեկան առանձնասծելակմտավ, Չոթֆիրի Վլադիժիրիչը չորել էր, ձեռեհրըվեր տարա ժած:նա փիոխնց իր Գիրքը, այլ միայն օդում շարժեց մի ձեռքը, ի նշան այն բանից շրի դեռ ժամանակը չի: Պետենկաննատնհը սելանատանն, ուրբ արդեն թելի սնղան էր պատրաստված օպասեց: Այդ կետ ժաժը նրան ճավիխոծնական Թվաց, աոավել ես, որ ճամողվածֆ ձր, Թե Հայրն իրեն դիտմափը 4 սպասեցնելտալիս: ԱրճեսռաՀ ու

--177-

Սալտիկով--Շչեդոին

կան ճաստատակաժությունը, որով զինվել էր, կամաց-կամաց տճզի տվեց վրդովմունքիզզացվունքինչՍկզբումնա Հանգիստ նստել էր, Հետռ սկսեց ժենլակում ետ առաջ քայլել ն վերջապծոսկսնց սուլել, որի ճեռխանքով առանձնասենրոկի ն այնտեղիցլսվեց դուռը կիմաբացվեց հուդուշկայիջղայնաչ ու

աժ

ձայնը,

վ սուլել է ուղում, կափողէ ախոռըգնալ: Քիչ անց Պորֆիրի Վլաղիմիրիչբ ղուրս եկավ, ամբողՀ ֆովին սկ Հագած, մաքուր սպիտակեղենով, կարծես պատբաստվածինչ-որ ճանգիսավորության: նրա դեմքը լուսոյ» վոր էրչ գորովագին,ճեզություն ե ուրախություն արտաճայ» ասես տող, թե նա նոր էի ճենց միալն «արժանացելաստ» վածային չնորճին»: Նտ փոտելավորդունչ խալակեթեր ու ճձամբուրեց: Քարն,բարեկամսյ-- ասաց նայ Քարն մեղս ինչալծ՞սԿիչերեցիր: լա՞վ էր չարա Սյր« Անքողինդ մած Բաղթարիթի, լու չկա՞ր, --

--

--

--

--

ձմ: Շնորձակալ ճննցիս

Դե փառք առտու

Սնողնենրի միայն կարծլի անուշ քնել: Ալդ արդենհս իմ փորձովգիտեփ,որչափ էլ որ լավ էթ լինում Գետերբուրգում, բայց երինք այնպես քաղցը չէի քնում, ինչես Գոլովլլովոյում: կարծեց օրորոգում լիչ Ֆա: Սւրեմն ինչպե՞ս ենք անում մննք, առաջ թեյ խժքնե, Թե դու Հիմա նս ուզում ինձ քան ասել: 8չ, լավ է այժմ խոսենք: ծո վեց ժամից մեկնելու եմ, այնպետոր գույն սրոչ բաների ժասին մտածելու կարիք --

չ

մուռ

--

լինի:

Դի լափ Մրայե թն, եջրայր, ուղղակի ասում եժ՝" ձրբեք նս մտածելու կարիք չեժ զզում, իժ պատասխանը միշտ պատրաստ էչ եթէ ղու ճիշտ բան ես խնդրում,-- Հաչ մքցի, ծո ձրրեք ոչ մի արդար բանում եմ ժերժիլ Թեպետն դժվար է լինում, երբեժե է ուժերից վեր, բայց ԵԹԷ արդա բացի է,- ժերժել չեմ վարող: այպես էլ Բնավորությունս Բայց եան անիրավացի բան ես Խնդրում մի զալրացիր, Ածպետհ խղճում էժ, բայց կմերժքմ: ա Ես, --

--

»"

եղբայր,

չքա

կատություններ չունեմ, ամբողջապես ձմ, ինչ որ այս Դու կասես, իսկ ես կամ: ԴՔ, գնանը առանձնասքնլակ: կըլոմ: կաննք,լսենք է՛նչ բան է, ես

երբ երկուսով առանձնասենյակ փոան, ՊորֆիրիՎլա. դուռը փոքր-ինչ կրսաբացթողեց ե ապա ոչ ինքը նտոնը, ոչ որդուն նստեցրեց,այլ սկսեց ետ առաչ քայլել սենյակում: կարծես նա բնազդաբար զգում էր, որ գործը փափկանկատէ լինելու ն որ այդպիսի առարկաներիմասին քայլելիջ բացատրվելնավելի ազատ կլինի: եվ դեմքի արտաճայտությունըթաքցնելը Հարմարէ, ե եացառթությունն ընդճաածլը ճետ է, եթե նա չարը ավելի անչամո ընթացը կստանաէ իսկ կիսաբացդռան օգնությամբ է կարելի հկ վկածերի վկայակոչել, ռիովչեոն փամենկան հվպրակսհլուշկա Հեւ, երեի, շուտով օեղանատուն կգան թեյի նայ պապենկա, պետական փող եմ տարվել,-- միանցամից ե մի անասկբութ ասաք Չետճնկան, հուդուշկանոչինչ չասաց: Միայն նկատելի էր, փնչպես անովեցիննրա շուրթերը:եվ ապա նայ բոտ սովորության, սկսեց շչելչար նյ երձր ճազար եմ աարվել,-բացատրեր Պետհն. ն կանչ-ձած վաղը չէ մյուս օրը չմուժեմ, ապա կարող է ինձ Հաժաթ չատ վատ ճնտնանքներ ունենալ: հնչ կա սր, մուժիր,-- սիրալիր ասաց ՉորֆիրիՎլադիմիրիչը

ու

--

«-

--

դիմերի ը"

մի թանք չրջան ճայր Դետնե. որդի կատարեցին լուռ: կան ուզծց շարունակելբացատրությունը, բայց զգում էր, որ շունչը կտրվում 4. ու

ես

որտեղից փող վճիցննժ,-նա: վերջապես ասաց ծս, սիրելի բարնկամս, քո աղբյուրները չգիտեժ: Ինչ աղբյուրների վրա որ Հույս նս ունեցել, երբ նղթրախաղում պետականփող ես տարվել, դրանցիցէլ վճարիր: --

--

--

Դուք ինքներդլավ գիտեք,

որ

այդպիսի դեպքերում

ժարգիկ աղեյուրների մառին մառանում -- Ոչինչնե չգրանմ, թարեկամո: ես

երբեք Թուղթ չեմ միալն մաժենկայիՀետ Ժեկմեկ դուրաչկք խազում, պառավինզվարճացնելուՀամար եվ, անդրում

խաղացել.այ ծմ

են:

--

179.-

'

հմ, ջու ինձ այչ կեղտոտգործերի ժեչ ժի խառնիր, բավ է գնանք Թել աժնեք: Թել կխմենք, կնստենք,

ավելի

տասխան տվեց հուդուշկան, ձեռթերը Աեթնակիվեր

գուցենայս

ժելուվ

այն մառինխոսննը, միայն թե, ի սեր Քրիստոսի, ոչ այղ մաճին: եվ հուղուչկան ուղեր ժուռենալ դռանը, սեղանատուն անցնելու ճամար, բայց Պետենկան կանդնեքրեց նրան: Թույլ ավնք, բայց,-- առաց նհայ-- մի կերպ պե՞տք է դուրս գամ ես այս դիությունից: ու

ու

--

փուուշկան քմժիժաղեց ու նայեց երեսին: Չետենկալի Գետք է, ոիրծլիո,-նա: Համաձայնեց ԴԵ ուրեմն օգնեցեք: հսկ դա արդեն ուրիչ ճարց է: Որ պետք է մի կերպ դուրս դգալ այղ դրությունից, արդ այդոաեսէ, այդ դու ճիշտ ասացիր: իսկ Թե ին չելի՞սդուրն վալ, այլ արդեն իմ գոր-

--

--

--

--

ծը չէ:

Բայըինչո՞ւ դուք լնք ուղում օգնել, նրո, ճամար, ռր նախ ես փող լունեմ քո անպիտան գորժերը պարտակելուճամար, իսկ ծրկրորդ՝ն այն պաւճաինդճանիավեռ ինձչէ վերաբերում: Ին թղ խճրնոլ ձո, ինքգ էլ տակիցղուրս արի: Սիրում ես զբոսնել, սիշիթ ն սաճնակըթաղել: Այդպես,բարեկամս, եւ Քիչ առաջ «ենց նրանիցսկսեցի, ՑԻ» որ ծթե Դ Ը իրավացի Ր Բ բան ես խրնդԸԴ --

Հորից, բարեկամս, աստված ամեն ինչ առավ, իալց այլ միայն ասաց` աստված տվեց, աժ էլ Վրջըեց հղիցի, տծր, կաժքը ջո Այդպես աճա, հշբայրս -- Հոբից ատովաժ առավ, հսկ դուք ինքներդ եք խլում --

նա

չէր տրտնջում,

դու

Ժ ԲԴէԱ:::

Գիաքմ,զիոձմ,

խոսքերկան ձեր լեզվին... Սպասիր,ԳՈՊՐՐ զոպիրՔ քո կոպտություննն Կ րըչ Թող ե. վեսխ ՞՛ չացննմ: Ռր դրանք լոկ խոսքեր չեն, հռ այդ ճիժ կաղացու"դետ քեզ... ե մ ափդապնե, է Քեզ հս Քեզ Ճեեց Ֆոր ասացի` հԹէ դու Հարվավոր,բանիմացբան խնդրեռ,-Համեցեք,բարձկամո, Միշտ պատրաս, եմ քեզ բավարարել: Բայց եթե դու գալիս ես անպետքխեդիրքով),-ներիր, եղբայր: մնպետբբաների Համար ծս փողլո«են"մ, չունեմ ն չունե՞մ, ծվ չի՛ լինի, դու "Գ փմացի՛ր։Եվ մի չամարձակվիր ասել, որ դրանք լոն «Կռսքնրը են, այլ Ճասկացիր, որ այդ խոսքերըչատ մոտ են -.

--

չառ

,

.

Բ

Լանգնաժգռիծին, Սռտաժնցնք, սակայն, ինչ կպատաճիինձ --

--

Ինչ որ

աստժուն

Հեռ,

ճաճծլի է, այն էլ կպատաճի,-- պա» -

180.

առտ-

--

ձեզանից: Վոլոդյան...

Դք, գու կարժեմ գոնչկություններ ծէռ սկսում առել: Թչչ գոծչկություն չե, այլ ճիշտ է: Բոլորին Հայտնի

--

--

թա ե

տարա

կողքանց նայնլով սրբապատկերին: Հայր որգի նորից մի քանի շրջան արեյին սենլակում: Իուդուշկան դժգոճությամը էր քայլում, կարծես դանդատվում էի, ոբ ոիդին իրեն գերի է փերցրել: Պետենկան,Թենրը կանթաժ, Հետեում էր նրան, բեղերը կրժելով ու ջլային բրմժիժաղելով: նս ձեր վերջին որդին եմ,-- ասաց նայ-- մի մոռապե այդ մասինե: հ

--

է,

Վոլոդյան... Ռ՛չ, ո՛չ, ո՛չ, չե՞մ

որ

--

ուղում քո գռեչկություննքըը լսել: եվ ընդճանրապես բավական է: Ինչ Հարկավորէր ասել, դու ես քե1 ասացիր: ՓՈՐ ջեանք առտասխանեցի հսկ այժմ / Գո ԹԵ/ խժնեք: ննոտենը ու կխուննը, եւո կնսթհնք,ճրաՔժեշոի 7 ենա Աա

7 2Տ

մենք

--ե

եւ, հրանվ» ատվածՈՆ դեպի անծմ Եվ «քաք եղանակը բարի

ճանապարծ:

Տեզնում

ա

Ցեն Հանդարտ

քեզ,

ճձանապարձճը Ճճարք դարձավ:կամաց-կամաց, Թրխկ

է

Քոխկ, աաա:

չես

է4 նկատիին չպեսՀասա տ կայարան: ժար

քոն"

4.

Տ.ս

ձէ

հսհս

նց,

ճա

ԵԹԱ խնդրում ԵԹն հաա ՛ որո ". " թա"- ՔՐ, չխոսննք ար այդ Բ"մասին: Գնանը աժք ե ա, Թեյի փազուցտխրումէէ: Լայ վավ

2ո8

Է

ի ռա

թույ,

ք.

Խ

ո

Մ

եմ. ծմ.

ք.

հոր» հրնիը առանց

պառավին ազանցնել

հուդուշկանափով

ռավ դռանը: -

ն

դուք

ք

չուս

տալը:

եկավ ն ճամարյավաղելուվՀա-

Ռպում էք գնացիք, ոպում նք Վի գնացեք,

խոսակցությունը չեմ

սեան

հս

ալս

թողնի,-- բացականչեց նրա ետնից

Պետծնկանչ-Ավել վառոչհրեն վկաների ներկայությամբ

սկսենք խոսել:

ն Մուգուշկան վերադարձավ ուլիզ

մաց»

հ՞նչ

--

հա --

ձա

էս

--

--

--

եմ:

ծրջե՛ջ: Մշրեմնդա ձեր վերջի՞նխուքն Փճանո՞ւմ

եսյ--

կան, մատով ցույք

նա

յանից: --

վճարեքայն փողը, որը է:

ճանդիսավոր բացական լեց հուդուշ»

տալով անկյունում կախվա սրբապատես Դա Հորս օրձնությունն է... Աշա առում Էմ Քեզ`երբեք: վճռական Փայլերով դութծ գնաց առանձնա սե

կերըւ-- Այղ նա նրա մոտ

եվ

դի-

ուղում նձանից, սրիկա... Առա՛,-ճարցրեց

գրգովաժ ձայնով: ետ ուզում հմ, ոիպքոզիգուք

տարվել

կանգնեցորդու

տնսնո՞ւմ

Մարդասպա'ն,-Հնչեց նրա հտնից,

ԱրինաՊետրովնան արդեն նստել է սեղանիմոտ, ե եւ). պրակսեյուշկան թելի պատրաստությունէ տեսնում: Պառավը մտախոճէ, լուռ է ե հույնիսկ կարժես ամաչում է Պետենկաւմիջ: հուդուշկան, բտ սովորության,մոտքնումէ Համբուրել": մեր ձեռքը, մայրն էլ, ըստ սովորության,մեքենայաբար խաչակնքումէ նրան: Հետո, սովորության ճամաձայն, ՀարՋեր են սկսվում՝ առողջ են ախզյոք բոլորը, չավ ծե քնել» որոնց ճետնում էն սովորական միավանկպատասխաններ: Արդեն երեկոյանԱրինա Չիտրովնանմոխ նախօրյակի ուր ձր: Այն ժամանակից, երբ Պետենկան փող խնդրեց իրձնից արքնացրնցնրա մել սոնձծքի» Հիչողությունննրը,նա

ն

Խորճրդավոր անճանգատության մեջ

նրան սկանց ճետապնդել այե

ընկավ

մբտքը, թե իսկ ի՛նլ, եթե անհիժեժ, մոավոտյան որ իմանալով, առանձնասենյակում

իսցատրություն է

Խեդրելով.

հա սկսվել: դարձավ եվպրակս ելուշկայինչ «

182-.

ականջ դիբ դոան նտն, ի՞նչ

վգույչ

եե

Քայց Եվպրակսելուչկանթեպեոն ականչ դրեց, սակայն այնքան ճիմար ձի, ճի "չինչ չՀասկացավ: կյեպնա, խոսում էն իրար Հետ: Շատ էլ չեն դոռզոՀ ղում,-բացատրեցնա վերադառնալով: Այն ժամանակ Արինա Պետրովնանչճամբերեք ու ինքը սնղանատունգնաց, ուր ալդ ժամանակինքնաեոն ձլ արդեն մատուցված էր: Բայց բացատրություննարդեն վերյլանալուն էր մոտենում, լոէց միայն, որ Պետենկան ձայներբարձրացչ քում է, իսկ ՊորֆիրիՎլագիմիրիչը կարծես մաիմաչում է ի --

սղւմռա խւսն:

«Մարմաջումէ, Հենց մարմաչուժ է,-- պտտվում էր նրա դլխում:-- Այն ժամանակէլ աճա նա այդոլես մարմայցումէո եվ այդ ինչպես ես այն ժամանակ 145 սկացաջ: Վերջապեսերկուսն էլ, հն Հայրը, ն ռրդին, էթնացին սե դանատանը: Պետննկան կարմրել էր ժանթ շնչում էր. աչՔերը լայն բացված էին, մազերըգզգզված, ճակատը ժածկված ձր քրտինքի ժանր կաթիլներով: Ընդճակառակը, իռւդուշկան ներս մտավ զունատ ու չարացած, ուզեք անտարբերձեվանալ, բայը, չնայած բոլոր ջանքերին,նրա ներքինշիթունՔը գողդոլում էր։ Գժվարությամը կարողացավ արտաոանել «ովորական առավոտրանբարեր սիրելի բարեկա մաժենու

ծո

Հանկարծ ինչ-որ

Գնա աղի, խոսում նրանք: --

դային,

Բոլորը գրավեցին իրենց տնղերը սեղանի չուրջը. ՊԵաննկան նստեք փոքր-ինչ Հեռու, հտ ընկավ աթոռի մեջքին, ոտքը զցնջ ոտքին ն, ժխելով, Հեգնական նայում էր Ճորը:

մյ ծղանակնէլ, մանկա, խաղաղվեց,-- սկսեց հուինչ հրարանցում էր, բայց բավական էր, օր աստված ցանկանար, ն աՀա մեզանում Հանէ խԽաղազ գիստ ն առտվածայինՀաճություն է: Այդպե՞սէ, բարձկաոց գիտեմ, ասօր տանիցդուրս չեմ էլել: խկ մենք, ի դեպ, թանկագին Հյուրբն ենք ճանասարում, -- շարունակեց հուդուչկանլ--ես դիշեքբ ժեկչմեկ վեր էի կենում, նայում էի լուսամուտից, տեսնեժ դրսում -Խաղաղ է օւ Հանգիստ, կարձես աշա առտժու Հիեչտակը --

ճրեկ դուշկան,--

ու

«-

--

-

183.-

թով

ու

մի րոպեում իր քնով խաղզազնցինը ամբողչ

Հուզմունքը: Ոչ

այդ

հույնիակ չպատասխանեցհռւդուշկայի շողոմքռր

ոք

թոսբքերինե, նվպրակսեյուշկան անյ ֆրթացնելով պնակից,փչելով

ու

էր ցավաթին

լուռ

ու

էր խմում

փնլացենլով.ԱրինաՊեարովնան նայում

Գետննկան, շարունակելով ճոքվել

էր.

աթռոի վրա, շարունակում էր հալել Հորը այնպիսի Հեգնա:

կան-արդոիչտեսքով, ծր թվում էր նա շատ մեծ անք է անում, «ոպէագի ծիծաղից բիուքկա -- Հիմի ՍեսծնկանԹե որ ւսյն քան օրընթաց չգեւսէլկրկին «վսձց Պորֆիրի Վլադիմիրիչը,-այղ դմաքում էլ մինչն երեկոերկաԺուղու կայարանը կճասն|ի: Զիերըժեր ձիերն քն, Հոդնած չեն, երկու ժամի լափ Մուրավյովում կկերակ.

բհի,-- ակնթարթապես չեղ վշասընեն, հսկ ճեւոռ՝

Ճայ կդայ--

Ա՛խ, Գետծնկա, Քարե չե՛ս ԵԼԱՄնայիրայստեղ մեզ մուտ, Հյուր ժնայիր, ծվ էսկապես: ժեղ Ճամարուիախ կլիներ,ե դու էլ, կտեսննա,մի շաբաթում ժեքենան

Պետենկա:

գղրդաց։

խելպես կկազդուրվեա: լը Քո: շարունակում է ճոմվել աթոռի վրա Գետննկան

ն

Հորը նայել: Դու ի՞նչ ծս չարունակ ինձ վբա Ֆայուժ,-- բորբոքփուժ է վերջապես հուզուշկան։-Նախչեր ծս տեսնում, --

խեչ Է --

նայում եմ,

ձեզանից:

սպասում

եմ

ուրիչ է՛լ ինչ

կզա

դուր,

Ոչբնչ

էնս տեսնի, ՛լր: եղբա Ինչես ասված է, այն«յծս էլ կլինիչ ես իմ խոսքը փոխողըլե՛ժ, չափ լոռւթյուն է տիրում, որի Բռպեա ընթացքում ռրոլանի չչուն է լօվու

--

իրեն

յց,

մ

բայց

ն

Թե է

նաչ--

վիճակվածլի:

իսկ

դուր,

ծվ

ինքնքրդ

ձրիտոասար-

դին, ճայտնիէ, Հաճելի է ծրիտասարդի Հեռ լինծլ, քան փրնեթփոնքացող ծնրունու: Մատի6 Հանզցոտացեում ձո ու

բեղ

չնս

Խեղրումծւ աստժուը՝եղիցի կամք Բու Մարդասպա 8,-- կրկին շշեջում է Պետենկան, աա

տրոնչջում, միայի

-արդձե այնպես որոշակի, որ նրան է կայում: նրա այբնրի

Արինա Պետրովնանվախով կարծեռ Հանկարժսաճծց առջե

ստվերը: Սոյոպկաշտխմարի Գու այդ »ւժ նս

մասին ասում-Ճարցնում է հուդոչշկան, ճուզմունթիկ ամբողջովինդողալով, մի ծանո թի մաին: ՛՛- Այնսես, Դե դու այդանը էլ ասա, թե չէ ատված է իմանում հեչ հա բո մոլրում. գուն դու նելրկւս մեկնումի եդողներից կին նա այդպես մեժարու: --

-»

Բոլորը լրում

նն.

Թեյշվ բաժակներըմնացել էն առանց

ձճուք դիպցնելույհռւդուշկան նույնածս ւռ Հ բեկնում մեջքին ն ջղային ճոճվումն Պետենկան, որ տեսնելով,

Ճույս (որած է,

նախամածվան

ամեն

Թախձինման

բան է զգում ն ազդեցության տակ պատրաստ է ծայրաճեղության դիմել: ծվ Հայբը, ե որդին ինչ-որ նաանբացատրելի ժպիտով մում քն ժիմյանց աչքերի: Ռրչափֆ էլ որ վարժեցրելէ իրեն Փորֆիրի Վյադիժիրբչը, սակայն մուռինում է րբույեն, երը նա նւ անկարողկլինի զապել իրենչ Գու լավ կանես խնլքդ գլուադ Ճավաքաժմեկնքեու-արտաճայտվումէ նալ- Այ" րբաղես դրա

--

կմեկնի: -ծ- Սաասելու ի՞նչ ունա -Ի

իսկ

հս ոչ

ոքի

ճետ

Տեսնում ծմ,

դու

կուվելես ուղում,

կովնլ լ8ժ ուղում: Ապրումէնք մենք ալօ» ռել խաղաղ Հանգիաւո, առանցկորվենրի վեճերի,-Խա պառավտատիկդնստած է այստեղ, զոնն ծրանիցամա« ձիր, Դէ ինչո՞ւ Խա դու եկել. ու

բայա-

փաղաքշել, օիրաշոյել ձեզ,

ուզուփ է մարդ երնում է, խան դուրս չի զա,-դուբ,

խոռթը

այդ

ցուց

վերաբերում: Ախ, ծրհխանե՛ր,երնխաներ,--ասում

մեղք եք Բ

հս: զանղդվում ոք Երիտասարդ մարդին

հուղուշկա:

Գորֆիրի Վլադիմիրի չն,անտարակույս, լանջ (նա ճույեիսկ գունատվել), է տալիս, կանյությունն -

ծնողենրից խուսափում ձեք, ձերբարեկամ-ընկերննրն ունեք դուք, որոնք թանկ են ձեզ Համար ձոր ու մորից "16, ոչինչ անքլ չծ՛. կարոզ: նտաժում ծս, մտածում ես ու Հեադուք

--

--

եռ

ձեզ

ու

բնչու ասացի`

հսկ Թե ժիայն դրա ճամար ես եկել,

ապա

զուր

ծո

նեղություն քաշել:Մեկնի՛ր, քշբայթ: է՞լ,

ո՞վ կա այնածղը Քոն Հ իրեն աղանել: ես ալն ժամանակ այստեց Հի, Գռոլովկարգադիծքնք ծրիտասարդ լրովոյում, իսկ ետքրբուրգում: բարինի Համարվիբիոկանլե հ՞նչ կապ կարող եմ ես նաԴ̀ ծվ տապակածՀավի ճուտ, խավիար,էլ ունենալ: հնչայծ՞ա կարողձի ես նրան լոթ Ճարյուր վերստ «էուրիչ ինչ կտ... 4ու 74 հնչ... փաթաթեք Թզի մէր Կայարանում եԻ կնտխամաչես, «բ

ռավորութ ԱԱ

մինչե միծրին կերակրելը Տեր ընդ քեզ» 8: նս դեռ չեմ ժեկնի, ես գքո

սպանվաժծառա

ատռժո

կատարել տալուց --

Անձնա

լ, Հայր

աս

ձկելծցիեմ գնալու՝ Վլազիմիրի ճամար ՃԹ0եճանգիաւտ

--

արեն: նրա

սպանի, այսինքն:

--

«պանված:

-.

Քին

որդի միմյանց ծե նայում լալն բացված

ու

բով: Թվում է, որ երկուսն էլ

աճա

գուշկան անմարդկային ուժ է շուռ է զալիս

արաք հանն

--

փան,

աթոռով Ժմիասին

:

Հ-

՛

բատ

ծրնույթին, այնուամենայնիվ, ույս

1Բէ("4 2/9 ելով,

պան

հուդուշ -

է, ասնոը

Ա

-

Գ.

"

ունենալով,

Բայը Դետենկան աժքնեինՀ2փոթվելով,շպրտում եգանը

՛"

Զա

Այո, սպանված,-- կոպտորեն պնդումէ Գե ենկան: Խե ո՞վ է նրան սպանել ճնտաքիքրվում է

երգին օւշքբ կցա:

"բ

չքծհու-

վեր կցատկեն:Բայց

գործ դնում ե Ծո Գոու

է,-- ասումէ նա -- Զարմանալի՞ խզվաժձա ՛ նով:-ժա՞-նա՞-լի՞է: --

ա

նն

Կառ

իրիԱր

Մ

ի

ՔԱԾ «ԱԻ

45 վարոգիմքը դարձնում գաւ

4ո/նու

Գե

զգացի,-'

ժոտո-

4: ռոճիկը: Ա՛յ-ա՛լ-ա՞լ: Դ

Հասկանում 1տրծջ

աստված, չեմ Թողեց: Ո՞վ

յինառանց կոպեկի

Վոլոդյա

հսկ քեչո՞ւ -

ճակառակթ Մաթ Ք ի, փ ծ Տերը Փա:

քեզ

նա

/ ճետ:

ամուսնացավճոր կամ-

ջնրբե՛ք «ԱՐ թույլ ւ

ես

չեժՐ

ամէ տվել:

Գե Հայ

այսինքն այտեղ էլ դուք ձեր սովորության ճամաձայն նք վարվել: Զեր ամեն մի Խոսքը 1՝՞ որ տասը նշանակությունունի, արի ու զուջշակիր: Խո Քուլ էմ տվեր նա այն ժամանակ ինձ Հեր էմ պապա, գում Հետ Աիժթչկայի --

ծրբծ՛բ

ր

5` Հազկանոում -

խնդրում»:

`

ճուզում

1մ.,

Դե ես

աղ

ոլ

Կոթանան

88 «քուլլովություն

էմ

էլ պատասխանեցի նրան` եթե ուզում ես ամուսնանալ, ամուսնացիր, ես չեմ կարող արգելք լինել: Ալյուլնս քույ

է եղել: ՂԵլ

«Սյոայե՛ս է ծղելոյ-- ծաղրում է Պետենկանյ-իսկ դա Թույլտվություն չի: բանե այն քն է, որ ոչ ես ե՞նչ էս ասել / ե։ ի եժ ասել:լ չնմ վարող արգելք լինծլ, ուրիչ ոչինչ: Իսկ Թույլ կտամ, Թէ թուղ չեմ տայ-գա ուրիչ ճարց է: նա բնձանից թույլավություն չի էլ խեդրելչ նա ուղղակի գրել է՝ ուզում եմ, պապա ձիդոչկալի Հեւռ ամուսնանալ,--դե քո էլ Թուլավության մա. սին լոնցի: Ուզումես ամուսնանալ,դե, Քրիստոսըքեզ Հնար Մ ուսնացիր, ե բարձկամա,կուզես էիդոչկայի,կուզես կրկնա նաչ վիգոչկոյի Հեչ ծս արգելք ինել չեմ կարող: ժի՞թն

"6

--

վկա է ճասվանում...

ւ Բ,

է ՐԻ

ի

--

արորի ըլ ո «րրապատկերի աու լ: -ակռու ո՛ւքին ԱՑԻ «Հիմի Բաո ւ ի թյու ատում ծ Ի, Բայն , ար եի Սպառփր, է

-

ասկածու

ոն

Ջեմ

--

ձեան

։

է

օւդույան,չ

ե

ր

ճաժրերիր, Թնպնտ

նս,

տռցլով

սծղաչ

որպե Հայր, եմ ե կարաղ Քեզ Հեւ բացատրությունների ժեչ չմոն էլ, Ի 8 78 Թող այգպես լինի արդեն, Նոան չանակում է, ջո կարիքով, ծս էմ Վոլոդյային օպանելը -Այո՛չ դուք: վ իմ կարծիցով, այպեջ չէ, -

-

800.

իմ

նա բնկփարժիքով

--

է,

ռր

ռչ:

Քայց մ8 առանը է

4ա Քիհ պ պատառիքողնե դոլ Քո ղ եք: կարո՛ղ Կբ Գե այդպես էլ գրծիք՝ դուր էի գալի կնձ քո մտագրությունր, ուստի, Թեպետ ես արգելք չեմ Հանդիսանում, բայց ե նպես ե ապո ծմ,ռր գու այլես ծճույս չու նն --

դուք

«խազգոզացնում ւ

ՈՐԾ

նաս ճպարդ

իժ գրամակաֆօգնության վիա: Գենի

աի

կլիներ: կլինն

երան

1:

չէմ

գնպբում

արդ

ինձանք

ործ աալանչբա աաատնալի, աին արգելք

զի՛ ես ենք: իմ կանոնն

«լ

է, ոթ նռ

տա

9«գեցիր ան ամուսնանալ ամուսնացիր: Բայց Հեռնանջն ատեսքո, մեր ԱԻ ոն ամ ո ԱՆ նա աաա աեաար մ.

փ

է

հն

,

ետք

է նա

Հաւ

"

ամտում, այլե չ8մ Խնդրում, Մրո,

ոճն,

չեմ

ռր

բակեր.

ուրիշներնիմ զորժերինեմի

խեղրում, ե ոբ սկ : Քդոչանխնջրում, Լ ոմ « չո, «ո րդյոք, Հ " Հում էր

"- ւ ԲԳՐՐՑ

«է ւր,են,ծմ, բոլորի թոլոիի րերան "

յ--

չ8մ

ար-ցե-յո՛ւ

Ք,

Խենցրծմ,

ճա ցոնճք եւ

ի խնդրում վատ, ա

,

բերանը

Բոգ:

--

լեմ

-

զգյչա՞ր։

ոնն

Փա

ն

Մ.

ձ/ չ չեք փակել Ք

կ

կա-

սկանաի,

7:

միջոց չունի, Հոր

--

որ «եւր

որ

նա

այլնւ դիմանալուուժ չունի չեն բացատրվում: Հորից

ապրուսոաւի

ռթ

են ծծրողություն

Խնդրում,ուրիչ ոչինչ:

դ կէ եղել: նտ ալեպես (ր տանչվել, որ Թյոժ էլ խնդրեց:Ամե՛ն Քնչ եղծ 4, ամե՛ն ինչ, ե -

Թեկուղ

այզապեռ -- եռրից եա ննրողություն խնդրեց,տեսնում երկրորդանգամ խնդրի՛րո --

անցավ

է

ներուլու»

հրավացի չէ: Մեկ Ճավխբչի ներում:

նխ,

դո՛ւք, ժդ ասելով, Չետենկան Հանկարծդադարում է ճեճվել աքռոիվրա, դառնում է սեղանի կողմը ն զույգ ձեռքովկրոթնում է նրան: -

--

ԱՀ

նույնպես,..-ճազիվ չսելի ասում առտիճանարաի 4. ազճատվուժ հա նու

հռ

Ֆրա դեմթը -.

Աշա

կեկալով:

է նայ

մեպես...-- կիկնում է նա, Հիստերիկ48`

188.-

մեղա...

որովճնտն էույն

այդ

անԲ ԱԻ, Հ էեւ,Բայց

յին չճաջողվեց ավարտելիր խրառի, րոպեին ինչ-որ

ամա

Մա

արածն թանն

ա»

Ի

աժծնենին անտարբեր Հանդիսատնսչէր

Մեղմավառակ առաջին իոն ԱՐաոե Էոաի Ե ովաան «ոեր» Խորան. :, Ան մտավոր աչքի իբ ամբողջությամբ ընտանեկանալդ

տեսարանին,

տո ՛

Բոր

տոաջ

մերկությամբ կանգնեցեր սեփականկյանքի Հանրագու մափի:նրա դեմբբ կենդանությունէր առել, աչքերը լայնացել չին փայլում ձին, լրքունքները չարժվում էին, կարժես ինչ-որ խոսք էին ուղում առձլ ն չէին կարողանում: եվ Հան-

,

--

է

հու 7 ուշկա

ու

եր Հօրը վիէ" բավորել «ոռիություն արեցիր, արեցիր, Դ4, գոնն զղչա ւն եծրողությո Խնդրիր: ներեցեք, Տռգյուն պապքեկւ, ռր ձեզ

Հ Աաջրի: Համքջք-ջ: Բայց Ա գրծց ձեզ, բացատրեց,

հանով

իո

Ռղ.էս-

Հանգիսանում ոչ ոբիչ

չէմ

`

-ծ-

Սանան

ու

կարծ, եույե յուն րթռպնին, եճբ այննե րոպեի Օետենկան հ սեղանատունը Քնդարրեը իբ Ճծկեկուն քն րով, ԱրինաՊետրովնան ծանրո» Բեն բարձրացավփր Բազկաքոռից, ձեռքը առաջ պարը, ե երա կոծքէց դուր» Թով, -եմ:

մանի -ժո՞ւո՞ւմ

աժեն կենտական մի եռանդու նստել էթ ինքնա նոխմուտ ըք. րանըբաց արած, ոչինչ լսելով ն առանց որնէ իմաստիառա-

նայելով: կյանքն ընթացավ առաջվա նան, լցվաժ դառաիխկ վազվզուկով ն անսպառ դատարկախոսությամբ: ջը

Հետո

ՀակառակՊետննկայիսպասածի, Պորֆբրի վլազիժիրիմոր անձժքը կրեք բավական ճանդիատ ն մազաչափլնւձանջնը այն որոշումներից, որոնք, այսպես ասած, մշտապես պատրիար նստած էին նրա գլխում: Ճշմարիտէ, նա փոբր" ու ինչ գունատվեց ննտվեքմոր մուռ, բացականչելու: չի

ԱԶԳԱԿԱՆՈՒՀԻԾ

հուզուչկանայդպես էլ փող ձովնց Դետննկալին, Թե. պետ, որպեսբարի ճայր, պատվիրէց ե կնելիռ նրա սայլակի մեջ դեել ն տապակած Հավէր Հորթի միս, ե կարկանդակններչՀետոլ չեայած Ջրին քամուն, անձամբ դուրս էկավ մուտքի առաջ որդուն ճանաարբճելու, Հարցրեց, արդյոք Հանգիստէ նստել, օւ

ու

ոտնծրըլա՞վ է փառ ն, վնրադառհալով տուն, 8րկարժամանակ խալակեքումէր սեղանատան լուսամուտը,ճեռակա եարի ծրը մաղթելով Պեռեեկային նո սայլակին: Մի Խոսքով,արեց ամբողջ ծիսակատաիուչ թյունն ըստ Հարկի, ազգակցաքար: Ս՞խ, ԴԵ՞ոկա, Չե՛տկա,--ասում էր նեա,-- անմիտ էս դու, վա՞տ, Ա՞լ թէ կել «ՐԴի փործանջի մեջ է ընկել... Ա՛խ, ա՛խ, ա՛խ, ծվ է՛ն կլինձր, եթե ապիձիր խաղաղու ու

քել

տա-

--

Հանգիստ, ճնազանդ կարգուկանոնով, Հայրիկի տատիկիՀետ...

ով

բայց

ոջ...

ու

պա-

չէ, մենք մեր մեր Թազավորը գլխում ունեն ք, ն Քո ժեր կապրենք) Աշա" խձլքը: Ա՛խ, ինլ ցավալիբան խելքով դուրս ձկավի Շստ որում նրա փայտյադմրքի վրա եչ մի մկան ոչ մի նուա ենցվեց, երր ձայնում չէնչեց այխւպես,ռր օրե կերպ նման լինծր, Թե անառուկ որդուն ձրավերէ կարդում: Թեպետ սլ «ք չլսնց էլ նրա Խոսքերը,որովգետն սննլակում միայն ԱրինաՊճտրեվնան էր գտնվում, որ հոր միայն կրաժ ցնցման ազդեցության տան ժիանգա ժից կարծեսկթրցրեց որ

Մա՛մենկա,Հոգյա՞կս, Քրիստոսձեզ

--

ԲԱՔ Ի

Բա

չը

նրքլիս, «իրոլիա աստվաժ ողորմած աստված ողոր

է,

Հետ,

ամեն

Հանցըա-

ինլ կարգի

խոսքերն ավքլի

շուտ մոր ծամար էին անձանԳոստություն արտաճայտում,քան իր Համար: ԱրինաՊետ. բովնայի արարքն այն աստինան Հանկարծակի եր, եր հուշ դուլկան չկսաճեց նույնիսկ զարմացած ձնանալ: Դնոմա նա խօրյակին մայրն իր Հետ ողորմաժ էր, կատակում էր, դուշ րա էր խաղում Հետ, եվպրակսծյուշկայի ըստ երնույթյին, նշանակում8, օր նրան չիմա, այս ըռպեիս է միայն ինչ-որ բան քվացել, իսկ կանխամտածված, «իսկական»օչինչ վ ծղծլ։ հրոք, նա մամձնկայիանհծքից չատ ձր վախննուժ, բայց այգ անեծքը նա ճոլորովին այլ կնրպ ձր պատկերացթում, նրա պարապ մտքում այդ դեպքի ճամար ամբողջիրադրություն էր սրբապատկերնճի,վառված մոմքր, մամենկանկանգնածէ սենյակի մեջտեղը, սարսափելի, սնմացաժ դեմքով ն... անիժում է: Հետո" որոտ, մոմերը Հան-

այդ

չկի

գոյացել՝

գան,

վարաղույրըպատովեց, խավարը պատեց

աշխարը: փով վճրնում, ամածրիմեջ երեում է նճովալիգնմբը՝ կայծակներովլուսավորված: Բայց որովճծան ոչ մի այդպիսի բան չպատաճծց, ապա նլանակում է, որ մամենկանմիան

խելառություն արեց,

ինչ-որ բան է խփվացել նրան, ռւրիչ սակայն պատճառ ձլ լուներ նրան օբսկական կեյպովտ անիծելու, օրովչետն վերչին ժամանակնրանք նույնիսկ ընդՀարվքլուառի էլ չունեին, Այն ժամանակվանից «կսաժ, երբ նա կասկաժ Հայտնեցտարանհտառը մամենկայինպատկանե» չինչ,

մասին (հուդուշկան ննիքնապեսՀա ժաձայնումէր, որ նա այն ժամանակ Հանցավորէր ն արժանիէր անձժքի),շա ջուր էր Հոսել. ԱրինաՊետրովնան Խաղաղվելէի, իսկ ՊորՓֆիրեՎլադիմիրիլն այն մասին էր միայն փոածում, ԹԵ ին չպես ճանգստացնիսիրելի բարեկամ ժա ժենկա յին: վա՛տ է պաճավը, ախ, չատ վատ Կ ժամանակ առ ժամանակնույնիսկ կածլ է ժոռանալիրնն,-մխիթարում չր նա իրէնչ-- նատում է աղավնյակը դորա խաղալույ չկի ծո նիրճում է: Բայց «մանում Արդարությունը պաճահջումէ աժել, որ ԱրինաՉնտրով» եայի ցառամությունը հույնիականձանգոտացնում Հի երալ նա դեո պատրաստվածչէր կորստին, օչինչ չէր մտածեր չէր կարողացել անճրաժելո ձաշիվներն անել` ինչքան գրա: մազլուխուներ մաժենկան ժա Դուբրովինոյիը ժենեքլու մանակ, հնչքան ծկամուտ կարող էր այդ դրամագլուխը բերել տա րեկան, ինչքան կարող էր նա ադ գրամագլխիցծախսած լինծլ ն ինչքան ավելացնել:Մի խոսքով ասած, դեռ ժամահակ չձր ունեցել մի շարք չնչին բանը անել, առանցսրոնց նա միշտ զգում էր, ռր անակնկալի է գալիս: պինդ է,-- երազում ծր նա նրբեմն,-«Պառավը չի ծախ. սի բոլորր կծախսի:Այն ժամանակ. հիբ մեզ -- ինչպե՞ս հաժանեց,լավ դրամագլուխ ունեի, Գուցնոիբուկներինտվաժ ինի ժի բան... բայը ոչչ որբուկենիինէլ չատ ի տա: Սա. ռավը փող ունի՛, ունի՛Ֆչ Այդ նրազանքները սակայնառայժմ դծո ոչ ճի լուրջ բան չէին ներկայացնում ն չքանում էին, չպաճվելով երա ուղե» գում: Առօրյա ոչնչությունների բազմությունն առանց այն էլ չատ ճակայական էր, որպեսլի ոիծրով ավելացվերայն, որոնց կենսական պաճանջի կարիքն առայժմ չկար: Պորֆիրի Վլաղիմիրիէր շարունակ «Հնտաձգում էբ ու Հետաձգում ն անձծձքիճանկարժակի անսարանիցՀետո իայն զլխի 0նկուվ, եր ժամանակն է լու

ծ.

օկսել:

Աղեոը վրա չառավ, սակայն, ավելի չուս, քան նա նեւ Ժադրում էր Չետենկալյի ելու Հաջորդօրբ Արինա եո մեկն բովնան գնաց ե Գոգործլկի այլեռ Գոլովլյովով Մի ամսվա չափ ետ կատարյալ Հվնրադարձավ առանձնության մեջ անցկաց-

բեք, առանց սենյակիցդութս

|

|

|

հույնիսկ երբնմն-եր. բեմն միայն հոսք փոխանակելով սղրասունիներիՀետյ Աշթկանալով առավոտյան, եա, սովորության Համաձայն, երսԹում էր գրասեղանիառաջ, սովորության Համաձայնէլ րսկըսում էր թուղթ բացել, բայց ճաժաթյաձրբեք չէր վերջացնում ն կարժես անզգայանուժէր նատաժ տծղը, աչքերը լուռամուտինՀառած: ի՛նչ էր նա տածում Է արդյոք մաաժուփ ձր որնէ քան,-- այգ իմանալ չէր կարող ժարդկալին սրտի ամծնախորճրդավոր դաղանիքնեիիխորաթափանց խրազ եկ մարդն անգամ: Թվում էր, ես ուզում է մ։ րան Հիշել, թեդուզ, «րինակ, այն, Թէ ինչպե է ինքն ընկել այգանղ, արգ պատերիմեչ, ե չէր կարողանում: Անճանգատաոցաժ հրա լոուԹյունից, Աֆիմյուշկանմտնում քր սենյակ, ուղղու էր բազկաթոոր բարձնիը, օր դրված էին նրա շուրջը, փորձում էր խոսել մի բանի մասին, բայց միայն միավանկու անճամոծթ պատասխաններէր ստանում, Այդ ժամանակվա ընքացքում Չորֆիրի Վլադիմիրի չը մե ծրկու անդամ Գոգորելկի վավ, ժամենկայինԳոլովլյովոէր կանչում, փորձում էր բորբոջել հրես ծինակայությունը սունկերի, ժաժանների ու զոչովլյովյան այլ դայթակղությունների բայց մայրը միայն Խործրգավորժպտումպատկծրացումներո էի նրա առաջար կությունն ծրի վրաս Մի առավութ, սովորականի Համաձայնյ փորձեցվեր կենալ անկողնուց,բայց չկարողացավ: նա ոլ մի առանձինցավ չէր զգում, ոչ մի բանից չձր գանգատվում,այչ ուղղակի չէր կարողանում վեր կննալ: Ալդ ճանգամանքը նրան դայու

ն

Հ

Հանչանգատացինց, կարծես

նույնիսկ

այդպես էլ պետք է լիներ: Դճոկս երեկ հատել էր սնղանիոո, ուժ ունծր ման գալու,-ճիմա պառկած է անկողնում, «ակարէ զղում բրննչչ Մյդուծս նույնիսկ իրեն ավելի ճանզիստէր զգում: Բայց Աֆիժյուշկան իրար անցավ նչ այդ

տիթուճուց ծաժուկ,մարգ ուղարկեց ԴորֆիրիՎլադիժիրիչի մուտ, հուղուշկանճկավ Ժյուռ օրի փող աղլավույան:Արինա Ձե տրօվեան արդեն զզալի չափով վատ էրչ

Հարիինց սպասավորներից, ինչ

է կերել

Հանգամանորեն

մամծեկան,արդյոք ավելորդանժուժկալություն չի Թույլ տվել իրեն, փայը ա« .. 111.-

ՍալսիկովՀ-Շչեղբին

ատսխան օատտցավ, որ ԱրինաԳետրովնան մբ աժիս է

ար»

դէն ճամարյա ոլինչ լի ուտում, իսկ ձրեկվանիցամնենին բան չի կերել: Վշտացավ հուղուշկան,ձեռեծիը թափաշարեց նչ որպես բարի որդի, նախքան մոր մուռ մոնելը, աղախին | ների սենյակում վառարանիմուտ տաքացավ,որլեսցի ։ ցուրտ չտանի Հետի ճիվանդիմոտո: ԵՀ,հ դնպ (նա ճանցգուցյալնե| բի նկատմամբինչոր դիվային Ճճոտառություն ուներ), անմիջապեսսկմմց կարգադրություններ անել: Հարցինցքաճանա| տանն յի մասին, արդյոք է, հիոլնսզի կարեորության ղել» թում կարելի լինի անմիջապես ուղարկել նրա հտնից,տեղեչփաջավ, քե որանդ է դրված ժաժենկայիարկղը թղթերով, | փակվածէ արգյոք, ե, ճանգստանալով էականիմառին, կանչեց խոչարարուծուն ե պատվիրեց Ճաշօրուռրա ստել հր Հա-

|

մոր:

ինձ շալո

չի,-Հարնավոր էր նայ-Հավ լա՞, Ճավի մառվապուր Քփեցեք: Գուցեաղը դրած մեո կա մի կտորպատրաստեցեր: Ռրեէ տապակա ն աճա նս կուշտ է Սրինա Պետրովնան մեջոին փռված, պառկած էր անկողզնիվրա բաց եերանով ժանր չեչում ձր: նրա աչքերը յայն բացվաժ ձին, մի Թեր դուրս էր ձկել վերմակի տակից անչարժացելէր օդում: Ըստ թրնուլթին նա ականջչ էր գնոււքխուլ աղմուկին, որ առաջացել էր որգու դալումւաովյ գուն հան նրան Հասնում չէն արաժ կարդահուդուշկայի դրությունները: փջնցրաժ վարադուլիներիչ Շնորձիվ սենյա» կում մթնշաղ էր տխրում: | Գատրույգները այրվում-վերջանում էին կանթեղների ճատակին,ն լսծլի քր, ինչպես ճթմթում էին նրանքչրին դիպչելով: նդը ժանի էր զարշածուտ. լ ոիկ ջերմացաժ | վառաիաններից, կանթեղների ա րձակաժ ծխից ե ժաճաճոտությունից տոր (ր կանգնած: անտանելի Գորֆիրի Վլագիմիրիչբ թազիքեկոշիկենրով, օձի ես սողաց մոր անկողնիժու. նրա ձրկար ու ծիճարավունկերպարանչ Քե մԺնշաղիմեչ Խորճրդավոր Թարիուրերվումժ էր: ԱրինաՓե բովնան ճետնում էր երան ոչ այն է վախեցաժ, ոչ այն է զարմացած աչքծիով կծկվում էր վերմակի տակ, Սյդ է, եմ, մամեննա, ասաց նա-Այս ի՞նչ է, դուք ավար թուլացել ճ.» ա՛խ, ա՞խ, ախ ԱՀա Թե Ինչուայս գի--

րան

ասում

--

ու

ու

|

ու

|

սառ-

,

|

ու

--

--

--

|4.--

չնր իժ քունը չէր ամբողջ գիշեր չարունակ ժիտք էի անում` արի մի դնամ տեսնեմ, փեչպես քն չս լրում Դոդորելկին բարձկամներս: Այսօի առավոտյանվեր կացա, անփիչաչես նստեցի կիբվխոկան, ն աճա մի զույգ 4բ լժեղրեք այսանել եժ, Դորֆիրի Վլագիմիրիչըսիրալիր ծիծաղեց, բայց Արինա Չնտրովնանչէր պատասխանում ն ավելի ավելի էր կժնրտանում,

--

ու

վում

վերմակի տակ: Գե, առտվաժ ողորմած է, մաժենկայ-շարունակեց հուուշկան.-- զլխավոթի, անձնատուր մի եղեք, Թբքբ «բվանդության վրա, վեր կացնք անկողնիցն կարիք ման եկձք սենյակում: Աշա՛ այսպէս: --

ՊորֆիրիՎլաղիմիրիչը վեր կացավափոռիցե

վեց, ինչպես

են

կտրիճ ժան գալիս սենյակում

ցուլը

տբ-

ա ոպասեհցեք, թող վարադույրբ բարձրացնեժ ձեզ նայեմ, է՞, բայց գուք կտրիճիցկարիճ եք, «իրելիս։ Բաու

վական է քաջալերվեք

ն

աղոթեք ասոժուն զարդարվեք Թեկուզ իսկույն դպաքաձանդես կարող նք գնալ Այ ես ձեղ շավար օրձնաֆ ջութ եժ բերել, ոմնցեր: ու

--

ԴորֆիրեՎլազիմիրիչրգրպանից ճաննց սրվակը, սծղանի վրա գտավ մի գավաթ, լցրծց ն ժուծցրեը Հիվանդին: ԱրինաՉետրովնանչարժում արհդ, որ գլուխը բարձրացնի,

բայը

--

չկարողացավ:

Սրբերինկանչեիջ...-- տնքաց Դե

արդեն որբերի

նայ

կարի՞թը վվացյվեց, ինչ Կ Ախ, մաժենկա, մամենկա: Այկ բնչպեռտդուք... այդպե՞ս: Մի չեն ձիմանդացելծեքե արդեն վճատվել եք, Աժեն բան մլ կարվիս Շվ որոըծրի նտնից մարդ կուղարկվի ն Չճւռկա լին Դիտ նրթց ենրել կտանք--ափեն ինչ իր ժամանակկանքեք: ճարկ չկա, տենք դեռ ձեզ ճետ կապբճնեց...եվ ալե Օտապելու չլ ինչպե՞ս կապրենք: նյ կլա ամառը,-անտառը սունկի փնանք,ժոռրու, պտուղննիի, սն Հազարչի: կափ Թէ` ԴուրրոՀ փինոյումծածան օինալու կգնանք: Մեր աշխճտըկլծննք ծր. կար դրոզին, կնստննքն կամաց-կաժաց ու ճանդիստ, թեկ ձա Թբ՛խկ կզնեանք: -- Ռրրերթն...-կելենց մրինա Պոորովնան --

գալու

Թախժալիչ

Ռոբեն էլ կգան: Ժամանակ տուր, բոլորին կկանձեր չուրչը չենք, բոլորս կզանք: Կգան կնստենք, Դուք ԱժՇե ինչ լուխսը կլինեք, ին մենք՝ ճառերը»... ջո՞ւ-ջո՞«-ջո՞ււ կլինի, էե դուք խելոք լինեք: Բայց ալ, որ ձիվանդաց հլ ծք... խելոք բան չեք արծր մյ Թն դուք ինչ եք մտածել, չարա ճըճի... ա՛խ, ա՛խ, ա՛խ: Փոխանակուրիշներին օրինակ տաք աճա քե ինչ եք արել: Լավ չէ՛, գուք սիրելիս ա՛խչ լավ չէ: Քայ «րչա էլ աշխատում էր ԳորֆիրիՎյագիմիրիչը ն՛ --

ու

ն զվարմալի կատակներով, խոսքերով քաջալերել սիրելի բաՀինկամ մամեեկային, նրա ուժերի ժամեժամ նվազում ինչ Հատուկմարդ ուղարկեցինքաղա բժշկի հոնից, ն որովճետե | Հիվանդըչարունակում էր տխրել որբերինկանչել, ապա. իր ձեռքով ձաժակ գրեց Աննձինկայքն հուդուշկան ու Լյու» Համեմատում ռիի մեջ բինկալին, ձր նրանց բռնած հնքացքն փր Հետ, իրեն ճամարում էր Քրիստոնյա, իսկ նրբանց` ապնրախտ: Փիչքրըբժիշկը եկավ: Բայցարդեն ուշ էր: ԱրինաՊետրովնան, ինչպես ասուժ էն, մեկ օրում «ձա վեցը: Գիշերվաժամը չորսին ճոգեվարքըսկավեց,իսկ առավոտյան վեջին Չորֆիրի չոքել էր մոբ աննողերն Վլագիժիրիչի '

ու

.

|

բն քացթի

առաջ

ու

ողբում

էր.

Մա՞մճնկա,բարծձկամժ, օրճեեցե՞ք... ՔայլըԱրինա Փետրովնաֆ չէր լսում: նրա բաց աչքերը մքագնաժայում էին տարածության մեջ, կարծես եա աչխատում էր մի րան Հասկանալ ն չէր ճասկանոււմ: հուդուշկաննույնպես չէր Հասկանում: նա չէր Հասկա նում, որ իր աչքերի առաջ բացված գերեզմանը տարավ իր Հետ նրա վերչին կապըկենդանիաշխարճիՀետ, վերջին կենորի Հեռ կարողէր բաժանել դանիձաղը, եւյն աճյունի,որով չ9Վաժ ձի ինքը: եվ որ այսունեւլոկ այչ աճյունը, լք չու --

սրը քիչ էր մնացել կովախնձոր դառնաի մոր ն որդու մեջ: Արինա Պետրովնան խնամքով զատել էր իր Հաշիվները օրի,

:

|

-

նենալով, է իր կուտակվելու

փակ ժեջոոյնքանժամանակ)

-

'

ժինչե վերչնականա պես Խեղդի բրենչ

Սովորական ունայն աճապարանքով խորասուզվեց նա Թաղմանծիսակատարությանը ճատուկանթիվ մանրուքները դիիկը: էր անքլ տալիոչՃոգեշճանդատի Մաղթանքներ պատա բազներ ձր պատվիրում, հացատրվում էր ՓաճանայիՀեռչ Քոքոտացնումէր ուների սենյակից -ոննյականցնելով,մլոո«100.

ճում էր սեղանատուն,ուր պառկածէր ննչնցյալը, թա չակըեչ Քում էր, աչքերը երկինք էր ամբառնում, գիշերները վեր էթ էր դռանը, քի դեուժ ժալկենում,անձայն ւուոծննում ականջ մոսի միապաղաղինթերցմանը ե այլես Բուր որում ճածելի կերպովզարմացաժէր, որ այս դեքում նույնիսկինքը առնչ ձին ժախոհրի տակ չրնկավ, որովշետն Արինա Պետրովնան ջեռնս կենդանության օրոք գումար էր ետ դրել իր թաղման Ճամարչ շատ ժանրամասե նչքլով որքան ն ինչի վրա պետք է ծախսել, Մերը թաղելուց Հետո Պորֆիրի Վլադիժիրբչնանմիջապես զբաղվեց երա գորժերթ պարզաբանելով: Մանո թանալով թղթերին, նա տասի չափ կտակներ գտավ (նրանցից մեկբ մեջ մայիի իինն «անպատկառ էր անվանում), բայց դրանք բոլորը գիված էին որպեսհավածեր՝ գեռ այն ժամահակ, երե Արինա Պետրովնան տիրակալ բարինլյա էր, ն չին ձնակերպված: Ուստի հուղուչկան չատ գու մնաց, որ Հարկ չունեցավ նույնիսկ Հոգու վրա մեղք վերցնել, իրեն մորից մնաՑաժ կայքի միակ ժառանդը Հայտարարելով:Ալդ կայքը բազկացած էր տասնինը Հազար ռուբլի դրամագլխից ն խղճուկ չարժական իրերից, որոնց մեջ էր ե Հռչակավոր տարանտաւխնամակալական Ճաշիվներիը,այնպես ոթ անմիջապծակա-չ հելի էր տեսնել, ինչն է պատկանումէրեն նկ ինչը՝ որբերին: հուղուչկան անմիջապեսօւր որ Հաիկն էր իրեն ժառանգ ճայտարարթեց, կնքնց խնամակալության վերաբնրող կղքնհը, մոր աղքատիկ Հագուստնղենիսպասավորուճիներինբան ժանել,տարանտասը ձրկուկով, որոնք Արինա Դեւտրովնայի դրաժ ցուցակում «իոնը: Հւսսվածումէին եշանակված, ուզարկեը Գոլովլյովոչ ապա, վերչին մալթանըը կա: տարել տալով, մեկնեց: Սպասեցեքտիրուճիներին,-- ասում էր նա սրածում րեն ճանապարթճելու Հավաքված մարդկանց:-- կլա՛ն՝ րբափով են եկել: ե՛ն զւյ՝ ինչպես կուզեն: ես իժ կողմիցամեն բան արեցի,խնամակալության Ճաշիվներըկարգի րերեցի, ոչինչ էԹաքցրիչ չպաճեցի ամեն ինչ բոլորի աչքի առաջ եմ արել: --

--

|

--

--

պատկանո ւժ ե երկու ես տ արանտասը որ կովը, օրքնքով. Գոլովլյով»ուղարկնցի, նույնպես իմն են շրենքով: Գուցք օրոչ բան իմոնցից բայց տերը նրանց Հնտ, որբերին աստվաժ ժնաց այստեղ, փնքն է Ճրամայել օգներ Սիսո՞սմայբինը։բարի պառավ էր, ճոգատար էր: Աճ ձեր մասին, ապասավորուճիներիը մասին էլ Հոգացելէ, իր ճագուստեղենը ձեզ է թողել Ա՛խ փաժենկաչմամենկա, լավ ձարեցիբ դուք այդ, Կիրելիո, որ ի ժեց որբ թողեցիք, Բայց 806 աստժուն ալդպես է Հաճելի, ապա մձնք պետք է ճնազանդվենք նրա սուրբ կամքին: Միայն լ Քճ ձեզ ճամաի լավ լինի, իսկ մեր մաժին....ե՛նչ պետք է | ժեր մասինփոսժել: Առաչինգերեզմանինչուտով ճաջորդեցն երկրորդը: Որդու պատմությանը Պորֆիրի Վլադիմիրիչիբավական խորճրդավորվերաբերմունքունեցավ: կրագրերնա չէր տուս. նում, ոչ ռբի Հետ նամակագրությունչուներ, ուստի այն դատավարությանմասին, ռիի մեչ 4ճանդեռէր դալիս Պեւ տենկան,ոչ մի տեղից իմանալ լէր կարող: Եվ ճազիվ էլ Թե նա նույնիսկ ուղում էր որեէ բան իմանալ այդ առարկայի նա մասին: Ընդճանրապես ժի մարդ էրի, օրը աժենից չատ Մամենկայից մնացած դրամադլունը ինմ4 Ք

անձայտացավ,ն առավոտ

ոչ ոք չնկատեց այդմ Ռատինա վիճակիմասինիմացավ վերջինը, երբ այդ լուին արդեն տարածվել էր սպասավորներիմեյ, Բայց այդ ղեպբու անդամ ձնացավ, որ ոչինչ բգիտի, այնպես որ, երբ եվարակուրեք մեկ անդամ Դե եեկայի սելուշկան անունըտայյ հուդուշկան ձեռները քափ տվել երա վրա ու ասաց, ՌԴ, ոխ ո, ն չգիտեմ, ե՛ չեմ լսել, ն՛ լսել չեժ ուղում: որդու

--

Չո

էր

մնում

լ

աժեն

տեսակի անճանդատությունից:որբ ժինչն ականջներըլքաղվաժ (ր ամենավզվելի ինքնապա«. պանման տիղմի մեչ ն որի գոյությունը, դրա Հետնան քով, ռչ մի տեղ ն ոչ մի բանի վրա իրենից Հետո Հետք չի Թողել: Այդպիսիմարգկանցթիվր աշխարձում բավականչատ էն նրանք բոլորն էլ ապրում նե առանձնացած, լդիտենալով ու

.:

-

լ

որեէ չցանկանալով

ով,

րանի մոտ ապաստան դանել, չիմանաթե քն է սպասում իրենը Ճաջոիդբուլեին հ Է վերջո

են պալթքելով այնպես,ինչողեսանձրնի փուչիկներն

թում:

Չունեն

էր, արդյոք պասենկան չարունակելու է երեն աւորաո փող ուղարկել իի նոր դիության ժեջ։ Ամբողչ օրը դրանից Հետո

Պորֆիրի Վլադիժիրիչը նկատելի անգիտակիըդրու Թյան մէչ էի գտնվում, սենյակից-սենյակէր անցեում, մրտ

.

ՔԸՐՔՐուԹիանգոյություն. չկան նան դործնական կապեր, որովճեոնբլուրոկրատիզմիմեռլալգործի մել անգամ նրանք

անտան արդենինչ-որ միանգաժայն ծլի ժեռելություն

ծր եսուն տարի չարունակ վլադիժիրիչլրթարչ դալիս ու էրնում էր դեպարտամենտում, Հեր

Գորֆիրի

-- 198--

էր սրբապատկերների սենյակը, խաակնրում էր ու ծառաչում: նրնկոյանկողժը, սակայն, սիրտ արհ ու Գրեց-

«Հանցագռո՛րծ ոոբղիՊյոտո. ՛

Ռրպես Հավատարիփպատակ, որը պարտավոր է Հարգծել օրեեքենրը, նո նույլեիսն չպնտք է պատասխանեի բո նամակին, Բայց որպես ճայր, որ Հաղորդակիցէ մարդկաին քավության, կարեկցության զգացումից դրզվաժ, չէժ կարող մերժծլ բարի խորճուրդ տալ զավակիս, որը սեփական Հանցանքովչարությունների Հորձանքի մեջ է գլորել իրեն: եվ այպես, աճա Համառոտակի իմ կարծիքնայս առարկայի նկառւմա մբ: ատիժը,որին հնքարկվել ես դույ ծձանըէ,

էր '

ն

միախվկաւ մայնարժահի

հս

դու

դրան,--այսպես Լ պետք է այսուննան

արա:

աժննագլխավորվիտքը, որն միչտ ուզեկցի քեզ քո նոր կյանքում: իսկ մնացյալ բոլոր բմաճաձույքենրը ն նույնիակ Հիշոզություննեիր նրանց մասին զու

պետք է Թողեծռ, որովնետե քո վիճակում այդ բոլորը կարող միայն չղայնացնել ե տրտունչի առիթ Հանդիսանալ,Դու արդեն ճաշակել ծս մժաժտության դառն պտուզնները,փորձիր ճայակել նան ճեզության պտուղներից, աղավել նս, "ր Քեզ ապազո՞լում ոչինչ ար շան չի սպասում: Մի ոլոռըն» .- 190.է

են:

մի գեղեցիկ

նում

չին

պայ-

ներս կեղտուտգործերն իմանա |:

հում

բայչ

հրանք բարեկամականկապեր, որովչծետն բարձկամությանՀամար անճրաժեշտ է ընդճանութ Հետա-

ես

Բայլսվերջապես,այլնուսմենայնիվ, իմանալու առիք եզափ Գճտննկայիընամակ «ստացվեց,որով նա 4այրոնուժ էր, ռր շոաոովինքր մեկնելու է Ճեռավոր նաձանգներիցմեկը ե Հարց-

.

Ճեռու

ուզում

պատժից, որովչետն իչխանությունը նույնիսկ ջնզ ի պատժում, այլ միայն ուղղվելու միչոց է տալիս: Շնորճակալ լինել սրա ճամար ու աշխա ել քավելարարքըյ--ւո 3 ինլի մասին պետք է մտաժես դու անբնդճատյ այլ ոչ փառաճեղ ժամանակ անցկացնելու մասին, որը, ի դեպ, ինթւ երբեք գատի տակ չլինելով, չունեմ: Հետնիր ուրեմն սույն խոժեփ Խոբճրդին ու վերածնվիր նոր կյանքիճամար,վերածնվիր բավարարվելովնրանով, ինչ որ իշխանու» կատարծլապնա, լ Թյունը, իր ողորմաժությամբ,ՀարկավորկՀամարի նջանակել քեզ ճամար: իսկ ես, իմ կողմից, անդուլ կաղոթեժ բոլոր բա ն րիքները շնորճողին' առաքնլու բեղ Հառոատակաժություն Հնազանդություն,ե նույնիսկ այսօր, ձրբ գրում եմ սույն ալո տողերը,եղելծմ եկեղեցում հ այս մասին ջերմագին աղեր սանըներեմ առաքել: Ապաօրճնում եմ քեզ քո նոր ճանապարՀ Հին ն մնում եմ վրդովված,բայց ն այնպեսդեռ օիրողքո Հայրը՝ չա

.

Հանգուցյալիկարգադրություններըն նույնիսկ անձնաչ որ տուր ձր լինում ցնորքների, ճողանրի մեջ կաայնչդես ե իբր սեհխականտնտքոու» մացչկամաց բարձիթողի արեց Թյան ճաչիվները: եվ տանը ամեն ինչ լոնց: Սպասավորները, որոնք րսկոզրում Էլ գերադասում էին ավելի իրձեց սենյակներում մնաք ճամարյա բոլոռրովին լքեցին տունը, իսկ տիրոջ սնեմակեծիր գալիս ոտնեիը մատենրի վրա էին ման գալիս փնչ-որ շշուկով էին մաճացություն էր զգացվում ե՛ ն՛ այգ տանը, այդ մարդու մեչ, այնպիսի մի բան, որն ակամա ու է ազդում: Աղջամուղջը,որ պա սնաճավատաաիսափի ու էր օրեցօրավելի պիոի քանձբուրել հուղուշկային, ավելի լմ

ու

խոսում:

հանար:

օք

Գոոֆիոի Գոլովլյով»: Հայտնի Հէ, ճՃասավ արդյոք

այդ

նամակը Փետննկային.

աքսորից, Պորֆիրի Վլադիժի-

մեկ ամիս չանցած երա րիչ պաշտոնականծանուցում առացավ, որ նրա օրդին, աքսորավայր լճատաժ, պառկեց ճանապարծինեղած քաչ

բայց

ն դաքնքրիցմեկի Հիվանդանոցում Ժեռավ: Խուդուչկանմնաց մենակ, բորբոքված գրության մջ Տա դնոնս չճասկացավ,որ այգ այնուաժնեասյնիվ նոխ կո-

վերջնականապես ընկելւ տարածության դեմ է մնացծլ Ժեն-միայն իր դատարկախո-

բուստովարդեն

գիրկը, դեմ առ քության Հետ. Այղ պատաՀէը Սրինա Պետրովնայի աճից անժիջապեսՀետու նրբ նա ամբողչովին Խորասուպված էր Հառիվեերիմեջ: նա կարդում է, Հանղույյալի թղթերը, Հաշ-

վում (ր (ուրաքանչյուր

աա ՀոԱա Եկար փելու իբ բայեո Կում,

եր

Ա

ոչ

ն

գրոչ,

որոնուժ

էր

գրոշի կապը

այդ

գրոշեերի ճետ, չկամենալով, ինչպես ինքն ՔՐ փուրացնի օւբիշինը,ոջ իրենը բաղ Քող-

էինչն նրեկ» քնում

Ն «Տ

Ա.

'

կատա

ածԿ

ասխ. ԱՅՐ

"

Ի

Ք» մա կանի առան, բերան գրաս

Ա

-

ներկայացումները դաղարեջին,

Մեծ

Գոպասին, երբ ն Ճա չովլլովո ժամաննը Աննինկան ոարաթեցյ որ էլուքինքան չկարողացավիր ճետ գալչ որովճետնդեղ առաջուց պայ» մանագիրէր կնքել ամբողջ մեծ պասի ճամար ն ալդ պատճառով մեկնեց Ռոմնա, Իզյում։ Կրեմենչուգե այլն, ուի նա պետք է կոնցերոներ տար ու հրգեի իր ամբողչ ոնպերտոռւաթի:

Կարճատեարոիխոտական կարիերայի

Աներնընացքում Դա այլես

կան հշանակալից լափով Ճավասարակշովել էր,

ու նախկին միամիտ, սապկավարյուն մասամբ ալարկոտ ազու ջրկը չէր, որը Դուբրովինոյում անշնորճք Պոգորելկիում օրորվելով ու կամացուկ երգելով, սենյլակիպ-սենյակ էր քափառում, ածո չիմանալով, Թե ութ տեղ գտնի իր ճամար,

ա Վազաիերաված ի րր կորում Էկճաոաախ եդի ԽոլԵրեք էւր, ոո հոն Վլադի» պատմառեց որֆիրի արմանք միրհչին։ Դ

սկ

Հայա

ք

չ

ի

.

Բ

մառ

ւսուս

է

բավական ճամելի նրա առաջ ճայտնեվեցբարձրաճամակու բարծչ կազմ մի կին՝ գեղձցիկկարմրայտ գեմքով, բարձր, լավ զար`

-501.-

աչքերով ն սքան գացաժկրժքով, մոխիագույն,դուրս պիձաժֆ որը ժանրորեն իջնում չելի մոխրագույն մազեիի յուսով,

նույնպես իբ մեժ

էր ծոծրակին,-- կին, որն, ըստ երնույթին, տոգորված էր այն գիտակցությամբ, որ ինքն է Հենց այն «9ջնաղ Հեղինեն, որի Համար վիճակված է ճառա չել պարոնայք ուպաներին: վաղ առավուռյանժամանեց նա Չոլովլյովո ն անմիչասլես առանձնացավ ատուկ օգծնյակում, որտեղից սեղանատուն ղուրս եկավ Ժեյթ ժամանակ, ճոլակապ մետաքսյա աղում լ տով, Խլխշացինլով ձրկար քղանցքը ե չատ ճարպկորենխաայն աթոռների սրան քում: Իռւդուշկան Թեպետն դազնելով սիրում էր իր աստժուն ամենից ավելի,սակայն դա չէր խանչ ն առանձնապես գարում նրան ճաշակ ունենալ դեպի դգնդեցիկ եա փարքամ կանայք:/ւաոի օկղբում խաչակնքեցԱնեբրեհային,Հետո առանձնակի որոչությամբ Ճա մբութեք երամոլ» անիր ն ըատ այդու ալքի տակով ալեպես տարօրինակնայեց նրա կրժքին, որ Աննինկան Հազիվ նկատելի ժպտաց: ԽատեցինԹեյի. Աննինկաներկո. ձեռենըը վեր բարձու թացին ձգձգվեց: Ա՛խ, քծոի, ինչ տխուր է այստեղյ-- սկսանքնա, ԹԷքնաի ճառաչելով: Ա՛յ քնզ բան, ճազիվ ես ոտքդ ներս դրել ն արդեն` տխուր թվաց: հսկ դու ապիիի մեզ ճնտ, այն ժամանակ կտնանննթ,գուցեն ուրախ եհրկա,-- պատասխանեցՊորֆիրի որի աչքերն ճանկարժծժաժկվեցին ճարպային աան

խճ:

--

--

Աազիմիրիլը: 8'չ,

.

Հետ

քրքիի լէ, ի՞նչ կա այստեղ: Չորս կողմը ձյուն է, ճարնանեքրչհան... կարժե,այստեզ զորազո՞ւնդկա ե՛փ զորագունը կա, ե՛ ճարնաններկան, բայց, խոստովանանըլինի, ինձ դա չի Հետաբրթքրումբ: Բայց նթ... --

--

ԳորֆիրիՎլադիմիրիչը նայեց նրան, սակայն չավարանց խոօքը, այլ ժպպացրեց: Գուցենեա գիտավորյալ ընդՀատեց,ուղեց դրգոնլ նրա կահացի Հայծետաքրքրությունը, մճնայն դեպս նախկին,ճազիվ սանկատելիժպիտը նորից

Սենինվալի դեմքով, «Իթ բավականակնդետ

նա

օւ

արմուկնծրով ճեն

ալեց

եվարահսծյուշեա

ագո .

ամբողջովին կարմրատակած, --

202.--

«հլա նչ

ո

մ

մա

իմ նոր տնաձսուճին է... Փերֆիրի Վլադբմիրիչը» Աննինկան --

:

՝

աչքերով երան կր նայում խեթ-

ոդտոր

փուքայան

է,--

ասաց

Հազիվ նկատելի գլխով արծց կամացո ու

մոլկտացձ̀հ| ճհլ զսծ 7 Յո... զս6 իճրոծ». 165 ՊԱ որէ.

ՈՍՐէՅԱՏՏԼ",..

ըմա ռրում նրա գուռկատեղը մի տնակ ինքն իրնն ցնցվում էր: ռություն տիրնը, որթ ընթացքում հու դուչլան աչքերը ճհզործն խոնարճաժ,քիչ-Քիչ Թեյ էր կուժ

անում

բաժակից:

Տաղտկալի՛է,-- կրկին ՀորանչնըցԱնձինկան:

--

Հենց ժի գլուխ տաղտկալի է տաղզտկալի՞... Մոլո»սիր, արիր... կպատվիիննք սածշնակըլծել ղիոսնիր,ինչու

--

--

քան ուղում

եսս

Քեռի, ինչո՞ւ դուք Հուսար չեք գարձել: նրա Համար որչ բարեկամս, աւմեն մարդուՃամոաթ ատու մաժ փր գիժն է սաճմանել։ ՄեկինՀուսար դառնալ, ժյուսին՝ առտիճանավորդառնալ, երրորդին՝ ոռնատութ անել, չորրորՀ--

--

դին...

Ա՛խ, այո չորրորդին, ձինգերորդին, վեցերորդն... մոռարել էի: եվ այդ խոլորն աստված է տաճմանումն... այդպե՞ս է: փ՛նչ կա որ, ե աստված: Դրա վրա բարեկա մոլ ժիԺողելուբան չկա: Գիտես դու, Կուիբ գրքում հ՞նշէ ասվաժւ-առանց աստժու կամքի... Մազի ժամի՞ն, ալդ էլ գիտեմ: Բայց ցավն այե է, ռր ճիմի բոլորի կեղծ մազեր են գործածում, թէ դա, կարծեմ, նկատի չի առնված: Ի դեպ, տեսեք, քեռի, ես ինչ «բքանչելի յուռ ունեմ... Հշմարիխաո չէ՞, լավն էս Դորֆիրի Վլագիմիրիչըմոտ գնաց (չգիտես ինչու ուոնծրի մատների վրա) ն ճլուսը բոնեց ձեռքում: եվպրակսեչ ուշկան ես առաջ ձգվեց առանց ոալնակը ձեոքի վայր դնե ն լու շաքարն ատամների տան օեղմաժ:առաք, --

ծա

--

--

հանր,աաա -

.

-

--

208--

ԿՈՅ»

--

հեգ է ծրնք: /չ, կեղժ չէ, ալլ

--

իմ «եփականմազերն են: Թնոբ, Քո մեկ անգամ բաց կթողնեմ ձեր առաջ: Այո, լավ յուս էյ-- դովարոան ե ժի նց տեսակ գարշքլի բաց արեց չուրթնրը, բայց Փետո ճանկարծ --

հուդուշկան

--

,

Հասկացավ,որ զայթակղզություններից Հարկավոր Ք փոկապեսշճծղու փախչել ու ավնլացրեց.--ա՛խ, չարիս նճի, չարածճի, շարունակ մագհրն ու Քղանցբներն ծեն քո մոթին, իօկ իսկականը,գլխավորիասին չես էլ կոաճուվ Հարցնել: Այո, տատիկի մասին... Մեռավեա, չէ՞ս վախճանվեց, բարծկամս: եվ այն էլ ինչպե՞ս վալ» նման

ու

-.

չիմացավ էլ: հակապեց որ արժանացավխաղաղվախճանի: ՔոլորինՀիշեց, բոլորին օրձնել) քաճանա կանչեց, ճաղորդվեց... եվ «Հանկարժ ալն պե՛ս, այնպե՛ս Հանգի վզաց իրեն, նույնիսկ բնքն այդ մասին ասաց`նչպես լավ է Ճանկարժինձ Համար: ծվ րեա կծրացրու՝ նոր էր միալն այդ ասել, սկոեց ՀառաչելիՀառանց մեկ անգամ, երկրորդ, երբորդանգամ«- ոնսնենք ոք

--

--

Հ

այլնս չկա:

հռւդուշկան փեր կացավ, դեմքր

օիբապատկեեիկողը

դարձրեց, ձեռներըխաչեց կրժթին սկոնցաղոլել: եույնիսկ արցունքենըերհացին աչքերին, այնպես լավ էր ստուլի հա: ու

--

առած...

Բայց Աննքնկան,եստ քհրնույթին, չուտ չեր: Ծշմարբտէ, նա մի պած Ժոքերի

Բոլորովին

այլ

զգացվողենըից մեջ ընկավ, սակայն

պատճառով,

ոկ Հիչուժ ծք, քծոռխ-- ասաց նա,-ինչպես նա կնձ ու քրոջս փոքր Հասակում մաժնով ձթ կերակրում, Ռչ 22 վեեչին ժամանակ... վերչին ժամանակետ շատ լավն էր... այլ այն ժամանակն, երբ Հաուս էր: ԴԵ-դե,անցածը Հիշելու ճարկ չկա: Մածնովեն կեԲայց տեսեր, հակթել, ինչպիսինեռ գարձնլ,տծրը թեզ Հեւոց Գերեզմանատուն գնալո՞ւ հս -.

--

-

2.

Գնանք, իճարկել Բայց միայն գիտես նլ.

Քազծիր: -.

ինչպե՞սԹե... Քավեիր:

Դու

դերձլմանին այցի գնալը պատարագ լսեիիչ Քավնիր, ես կպատվիրետառավոււ վաղ պատարագ մատուցել, ճեւտո արդեն գնա: Ռչ, նռ այսպես... նո Հիմա կզետմ: Սգիտետ,խնչեն ուղում ես: հակիմ Թորչուրդն այժպքո է՝ վազը պատարագ կլանեք, թել կխմենք, կճրամայէնք զույգ ձի լժնլ կիբիտկային միասին կգնալիեք: եվ դու քավաժ կլինես, ն տաւոիկի ճոգու ճամար... Ա՛խ, Քեռի, որչափ ձիմարն եք դուք, շակայն, Աստ: մած գիտի ինչ ծիմարություններ ասում ի հք դեո պնդում եք: Ի՞նչ, դուր լնկա՞վփԴն արդեն ներեղ հղեք ես, հրրայը, պարզախոսմարդ նմ: Սուտը չեմ սիրում, փոկ ճրշմարտությունըն ուրիշներին կառնեմ, ն ինքս կլաքմ, Թեպետի դուր չի գալիս երբեմն ճշժարտությունը,Թեպետն դառն էյ ն բայց այնպես լճծլու հայ Եմ պետք է լանչ, որովճետն քրշժմարտությունէ: Այչպե՛սյ բարեկամ իժ: Դու աճա ապրիի մեղ Հետ կ ժեղ եման ինքդ էլ կտեսնես, որ այգպես լավ է, քան կիթառն առաժ տոնավաճառիցտոնավամաոշիջելը Ապտվածժ գիտի,ինչեր եք դուք ասում, Քեռի, կի թառն --

--

ոչ

Դու,կարհախբաւն

--

--

ճանվեց։Խաղաղ, Հանգի,

Դե, այնուամենայնիվ... դերասանուճի նա... տատիկիչամար 6ե՞շտէր դա' Այնանըոր

ծս,

ժում

Դի, կիրառ 1: բայց դրա նման մի բան: Թեպետ, էէ առայինը դու ինձ վիրավորեցիր, ճիմար անվանեցիր, իսկ ես, ծծրուկս, առավել ես կարող եմ քեզ --

լ

շր

ճշմարտությունըասել: ավ, քող ճշմարտություն լինի, խոսննք այդ մառին, Աշացեք Խնդրեմ, տատիկից նտր ճեացծ"լ է հնչպե՞օ չի մնացել Միայն թն օրինական ժառանգը -

ժառանգութ

--

ներկա էր գտնվում: -- Այսինքն դութ...

Ավելիչվ այստեղչ ԳոՏատիկն (օզլյովոյո՞ւմ է թազվաժ։ Պէ, իր ծխում, Պոդորելկիի մոտ հնքը ցանկացափ Ուրծմն ծս գնամ: Կարելի է ձեզանից 4 վարձել, --

առաջ

(լավ կանեիր

Քեռի, --

ա.

ինչո՞ւ վարձել, սեփական ձինր կանչ Օտարճո չճոչ "« 208 ո

ես Մզղականունի ես... աղզգականուՀի գալիս ինձ,-- Հողա ցողություն արտաճայտեծց ՊորֆիրիՎլադիժիրի չը: ճազգակչ

եիբիտկա...զուլդ ձիչ-ժպտալով եռ

ցաբար»

--

ժո, դատարկտան

փառք

--

հնչ կա, որպես ազգական. Դրա Համար էլ չեորճակալ պետք է լինել, որ ձա գակցականզգացմունքները չէր

աստ

,

ժեյ չեմ ապրում: էլ չգա՞մ արդյոք քնզ Հնտւ ե՛վ գնրեղմանըկայցելերեք, ե՛ Գեղործլկի կգնա յինք: Եվ այն կտեսնեինը, ն այն կնայլէինը, ե կխունինք, կմտածեիեքինչե ինչպես... եվ կալվածք է ձեր կալ փաժբը,օգտակարտեղերքան այնտեղ... Թչ, նս արդեն մենակկգնամ... Դուք բնչո՞ւ ղաք: Ի ժիչը այլոց: Դետենկաննո՞ւյեպնսժեռել է: ու

--

ու

--

--

Մճուվ, իաինկաժմս, Չետննկանէլ մեռավ եվ ափ. եփ հա նրան մի կողմից, նույնիսկ արտասվնլու լափ մեղք է, բայց Ժլուս կոզմից` ինքն է չանցավորչ նա ժիշտ ձլ ճորից չէի պատկաղում,-- աճա ատտվաժ էլ գրա Հաժար պատժնց: Իսկ Թե որ ատոված իր իմաստությաժըբ մե բան. արել էյ ապա հս ն դութ փոխելնեք կարողայել Հասկանալի բան է, նեք փոխի Միայն նս աճա ինչ եմ մոա ժուփԻ՝ այդ ինչպե՞սէ Քծոի, որ գուք չեք սարսափում

ու

--

միսում

--

ցինք նրան,

Տքանուժ

էա

որչավի

կողմըչ--հուղուշկան ձնոնծրը տարածեց, օիիապատկերներըՑույց տալու -- ծմ այստել շնորչճ, ն շեռրճ, իսկ տապա-չ առանձնաժննյակում նակում իսկական դրախտ է արդեն, ԱՀա հեչքան պաշա էս, պաննեձրունեմ փելի

Սհումձնայնիվ...Միջ ս

գութ

մննակ ք...

սարսա-

հսկ հրբ սարսափելիէ լինում, ծունկ ծմ չոքում, աղոչ ն ամեն Սում ձմ ինլ կարժես ձեռքով օրընցին» եվ էնչի՞« --

--

պետք է վախենամ: Ցերեկը է, բկ գիչերն ամեն տեղ, լույս սենլակներումկանթեղներ ծե վառվում... երբ մթնում է, փողոցի կարժես պարաճանդես լինի, Իսկ խեչպիսի պարա Հանգես մ: Հովանավորներ ռւ սբբեթ-- աճա ն իմ աժբողջ նոլոր

պարաճանդնար: Գիտէք, աա մեզ:

զրծչ

-

.

--

հոր ինչո՛ւ պիտի արատի: աատվածայինչնոր4թեի ունեժ իժ չորս -

-

Այդ ի՞նչ «կավալերներ»ծն, մխ, թնո, 8 շր ենք... դծրասանուծիներ ենք, Դուքինքենրդ ճիժա առաջարկեցիքինձ «քավել: Քեժ սիրում, ծրը դու այդպես ծս խոսում: ինչ արած, սիրում ձք թն չեր զիրում, րայց ինլ եզել է, այլես լես փոխի: ՉԷ թր, ձեր կարժիջով,դա էլ առտժու --

--

ապրելուց.

կորցրել: Այո գրել էր: ԴատիցՀճտո, ծրբ վճիռ Հր կայացվելչ Գրել էր, որ երեք ճազար էր տարվել ն դուք չէիք տվել նրան: ՋԷ՞ որ դուք Հարուստ էք, քեռի: Ռւրիչի գրպանի փողը, բարեկաժս, Հաշվելը Հեշտ չէ, երբեմն մեզ թվում է, որ մարդիոսկի լեռնենը ունի, բայց որ նայում ծո ու ժանոթանուժչ ունեցաժը ձեթի ժոժմի ճաղզիվէ քավականացնում,այն էլ ոչ Թե իրձնն է, այ ասաժուելը Դ ուրեմն մենք ձեզանիցՀարուստ քնեք: Մենք թնքներս էլ ավնցինք, մեր վավալծրներինէլ ճարկադրեց ստորագրել -- վեց ձարյուր ռուբլի ճավաթեցինքն ուղարկն-

որ

Պետննկան ժաճիցառալ

նամակ էր

-

բանն հ

մի արա Սրբապզժություն

գոնե...

Ամքե

ինչ կարող առհլ, բայց օրբառպդծություն... Թույլ չե՛մ Փողը ո՞ւր ուղարկնցի: հմ Հիշում: Ինչ-որ փոքրիկ քաղաբ.. նա ինքն էր -

ես

տայ

-

նշանակել:

Ջպիտեմ։Եթե փող է ծնղձլ, նրա մաշից ճետո ես պիտի ատացաժ լինեի: Հո բոլորը ծախսած լէր լինի, Չլիտնմ, նս ոչինչ չեժ աոացել: ու են վերակացուներն պաճակներն հրնի օգտվել: --

Դ8

մննք չենք էլ պաճանջում,ղա ի միլի այլոց, խոսքի վրա ասացի: հայց ն այնպես, քեռի, օոսկալի է, նրբ երեք Հազարի Համար մարդը մեռնում է --

--

ճանն

այն 9,

8 այդպես թվում,

ոի

ծրեք Հազարի ճամար չի: Այդ մեզ երեք Հազարիճամարէ, այղ պատճա

ոի

-- 307 --

տով էլ շարունակկրկնում ենք՝ երեք Հազար, ծրեջ Հաղա՞րջ Այլ աստվաժ,.,. հուդուչկան արդեն բոլորովին ոգնորվնց, ուզեց ցոլոր

մանրբամասհություններով բացատրել,ինչպնսաստվա... ծա խախնամժությունը... անտեսանելիճանապարով, ն այլե... Բայց Աննինկանառանց քաշվելու Հորանջեցու ասաց. Մ, քեռի, նչ ձանձրւայիէ ձծղ մուու Այս անդամ Պորֆիրի Վլազիմիբիչըլուրջ կերպով վիրավորվծը ու լոնց։ երկարթայլում էին նրանք սեղանատանը Աննինկանճորանչում էրչ ՉորֆիրիՎլադիմիրբկողք-կողքի. չը բոլոր անկյուններում խաչակնքում էր: Վերջապես զնկուցեցին, որ կառքը պատրաստ է, ու սկավեցճանապարճ գցքու սովորականազգակցականկոմեդիան: Գոլովլյովըճազավ մուշտակը, նախամուտքգուրս եկավ, Աննինկա» Հաժքուրվեը մի Հեռ, բղավեց փարդկանց փրա՝«Ռտնծհրը, ոտներըլավ փա քաթծցեք)», կամ օ«Մեղրաճատի՞կը, մծղրաճատի՛կը փվերցբի՞ք: Ձ՞խչ չմոռանաք), ընդսմին խաչակնքելովօդը: Այցնլեց Անձինկանտատիկի գերեզմանին, Վոպլինյան անրանրինխնդրեցՀողեշանգիստ կատարել, ն նրբ տիրացու ները տրտում ժոր տվեցին՝ «Հավերժճիշատակե,

--

մաղթանքը վերջացնելուց ետու էանլով այչ խոսքնրը, Աննեինկան նորից

մերՀիչեց՝

աղքատ

տեղ"շ,

`

,

Պետրովնա» '

ժեկումացածէր, Հէռու բոլոր գյուղերից. Գճնրծզմանատունը եկեղեցուց փոքրԷչ Հեռու գտնվում էին Քաճանայի ն տիրացուների սնա «ծ խրճիթները,իսկ լորո բոլորթը ամեն կողմ

ածող

փռված էր

ցցված

չջա-

Խեր էին երնում: Մարտամսի սառուխկ քամին էր փչում զե փր, անընդճատ Բեղզմանատան ծածանելով Թտերահրի շուրչառը ռւ մի կողժ էր Քշում

տիրացուների եծրգասացությունը:

-ծ.04.

լաք

եղավ:

ն

ուս-

եկեղեցիների Ավին. Գեփըտնղ-

ծրբացաժ ձնապատ գաշտավայրըչուր

սեղաննէր

ու

հղավ:

տեղ թափվել էր, ժերկացն ելով պատերի աղյուսը. զանգը Թույլ ն Խուլ Հթ Ճեչում, քաճանայք շուրյառը Համաշ էր: Խորթ ձյունը ժաժկել էր գնրեզմանատունը, այնպես որ Հարկ ծղավ Թինրով ճանապարձ բացել մինչն գերեզմանը. գերհլմանաքարդեռես չրար,այլ Հասարակ պիտակ խաչ էր ոտբնկչած, օրի վրա նույնիսկ ոչինչ գրված չէր:

ամենա ձը.

նա

-- դագաղն է այեուտելիքներով արցունքներըՀոսում էին անկանգ: Հետո նա գնաց Քաճանայի խրճինը, Քեյ խմեց, խոսեց տերտերակնոջ ճեոչ կրկին Հիշէց` ն գունատմահն է նայում բոլորին, կ եռրից էրկաբ անկանգ արտասվեց: Օրիորդի գալու մասին Գոդորհլկիիմաց չէին տվել, տի այնտեղ նույնիսկ սենյակ չէին տաքացրել, Աննինկան, առւկեըմուշտակը Հանքլու,անցավ բոլոր օննլակներովու բոնաչափ կանդ առավ տատի ննջարանում ն օրբապատկեթանոցում միայեւլ Տատիսննլակում գտնվում էի նրա անկոդինը, որի վրա այդպես էլ բնկաժ ժնացել էբ ճարո։լոռաժ վերժակնծրիկույտն ժի թանի բարձ' առանց երեսների: Գրասեղանի վրա 0ղԹԻ կտորտանց էր թափված, 5ատակը ավելա ժ չերչ ն փոշու Հատ շերտն էր ծածկել բոլոր առարկաները: Աննինկաննատնցայն բազկաթոռին, որի վրա նստում ձր տատիկն, ու մտքերի մեջ ենկազի Սկզբում Հայտնվեցին անցյալի ճիշողություններն,ապա փոխարինեցին նրանց ներկայիս մռաջինները պատկերացումները: դալիս էին պատառիկներով, ահցողակիու կանգ քին առնում. ծրկրորգեերը նստում էին ամրապինդ:Վաղո՞ւցէ, ինչ նա ձզտում էր դուրս Դալ այդատեգից, վաղո՞ւցէ, ոբ Գոգործլկին զզվելի էր թվում,-Կ աճա այժմ Հանկարծնրա:սիր»ը ցվեց ցավագին ժի ցանզությամբ՝ապրել այդ զզվելի տեղում Խաղաղէ այստեղ, զուրկ է, անչճրապույթէ, բակ ճաիմարությունից խաղաղ 2 այնպեսխաղաղէ, ասծս չորս բոլորքն ամեն ինչ ժեռել էյ Շատ օդ կա ն բնդարձակություն.աճա նա, դաշտը թնչապե՛սվազ փտար։ Սնեպատակ, առանց հտ նայելու, միայն ոիպեսզիազատ չնլիչ որպեսզի կուրժքը Հես, իսկ այնտեղ, այն կիշաքափառական միջավայրում, որատնդիցետ նոր է ժիայնդուրս պրծել ն ուր կրկին պետքք մերադառհայ-»- 209. 14 Սալտիկով-Եշեղոին ուՐ

Տեսարանը, որի մեջ կատարվուժէր արարողությունը, տխուր էր: եկեղեցին,ռրի բակում թաղել էին Արինա

յին, պատկանում էր

ո՞վկարող էր ժոածել,տիրուծժի,ռր

խալի տակ, ժեր աղքատիկ եկեղեցու գնրեղմանատանը իր ճամար ճանգիատէ գտել այս գավառի մի ժամանակ ամենաճարուստկալվաժատքրուճին,-«սաց քաշունան

--

չաց

Եվ

ժնատ այս

ու

--

հ՞նչ է սպասումիրեն,

ն

բն: է

բերել նա այնածդիցի նա տարավ: Ասում է, ժամենկայիանփական Հիչջողություններ գարշաճոտությամբ հերժծված ՃյուրանոցՀ սրիաեն: Տարանտասն ու էլ տարավ, ել կու կով էլ, Բոպատկերներն նների, բնդչանութ սծղանատնիք բիլյաթդանոցից Հնչող ուրնմն, տիրոււու Թղթնրից էր խիմաջել, լորը: որ ձերը Հավիտենականաղմուկի, լսանբված անլվա Հավաքա: չէինյ տառիկինն Մի այլ ձի էլ ուզում չր խարենրըի մասին, փորձերիմասին՝ բեմում թագավորող ժրբայց Քաշծլ-տանել, Ֆեգուլիչը բովեց՝ մերն է, ասում է, ձին պոգործլկովյանճին թոնչաղի մեջ, ներկաժ քարանն կուլիսների մեջ, որոնց ձեռք ձիծրից է, ուստր թողեց, վախեցավ: տալը նողկայի է, միջանցուկ քամու, խոնավության մքի... ՇրչնեցԱնենինկանն բակում, եղավ օժանդակչենքերում, Ուրիշ ոչի՛նչ: հակ Հետո` օպաներ, փաստարաններ,ցինիկ կալատծղում, անասունների բակում: Այնտեղ, Խոսքնր, դատարկչչեր, գինով Թրջվածսփոռցներ,ժխի ամանասռնազբի ճաճճութում ն կանգնած էր «շրջանառու պեր աղմո՞ւկ, աղմուկ, աղմո՞ւկ: եվ Քնչե՛ր էին ասում դրամագլուխ ըջ՝ քսան Ճառ կով ն քրքք ձի ՀրամայեցՀաց բերել, բոտ որում րան, իրեն, ինլպիսի ցինիզմով էին նրանք ձեք տալիս ասելով՝ ես կվճարեժ-- ն ամեն կովի մի-մի կտոր ռվեց: փորեն... Ադանձնապեռ այն րելավորը, Հարբեցողությունից Հետո անասնապաճուճին օրիռրգին խնդրեց խողոտաժ ձայնով, բորբոքված ալքծրով, որից ճավիտենաչխրճիթ անցաման նել, ուր Հոտ սնդանքն մի կաթ էր դրաժ, իսկ անկյունում պես ախոռի է փչում... ա՞խ, ինչե՞ր էր ասում նայ Անչ վառարանի մու, տախտակի ցածրիկ ժիջնորմի ինկան այդ Հիչողությունիցհույնիսկ ցնցվեց հ աչթծրը փաչ հտեր նու ճորքն ձր տեղավորվել:Աննինկանկաթ խմեց, կեց, Հետո սակայն սրափվեց, ճառաչեց ու անցավ սրբավավեց Հորքուկիմոլ ուրախությունից պատկերների նրա սննչակը: մբա Ճամբուրեց Տապանակի արդեն քիչ օրբադունչը, Բայց անմիջապեսզզվանքով մաքրեց ունքները, պատկերներէին մնացել, միալն նրանք, որոնք անտաբաասելով, չր նի էն զգ8լի է, ամբողչովինփոլնքոտ է կույս պատկանում էին նրա ժորը, իսկ մնացածը` տատիկի Վերջա՛ րեք ճառ դեղնավունԹղթադրամ Հաեր, Հանված էին, ն իռւդուշկանդրանք, ոիսվեսժառանգ, ԽՈ Բել էր ԳոլովլյովուԴրա Հետնանքովդատարկտեղերը նալուժ ժառաներինու պատրաստվեց ժեկնելու յին, նատ լով կիբխտկան, լու էին կարժես փորված ալքծրի պես: կանթեղներէլ լկային,-Հարցրմց նա Ֆեղու չին, որը, տրանսգյուղապետ, Հնտնում էր բոլորը հուգուշկանվերցրել էր. միայն մի դեղնավուն մոմի օրիորԻ» ո 1ՈՑթին ժալաժ: գաորէր որբացած մնացել մոռացված՝ Թիթեղյա փոքրիկ աշհեչ պիտի անենք, տանակիվրալ պարգ ապբննք,-պատասխանեց Ֆեդուլի գուլի չը նրանքտապանակնէէ ուզում չժէին վերցնել, շարունակ Անեջնկան Հա եենկան կրկին տխրեց. նրան 4 րիէեն Ֆե մա «ի» Խոր զա օրիորդի բաժինք Թթսքծրը կարժնս տնեգնանք է լինեին: ց, կանգննց 1 կացրեց Աֆիժյուշկան: տեղում, Հառաչկը ու ասա ց: Ի՞նչ կա շր, խող տաներ: հսկ տատիկը, Աֆիմյուշկա, Չք մնաք լուց առաջ շա՞տ տանջվել: ապ ախ մէջի օրդ սապու մե ՄԵՆ ՄԱՆ ս նթե իրձն Հալվեց, կարգինՀիվանդ էլ Ար" 2, ինչ նք ասում... Քոր արմա չէր խռսում, միայն ձեր ու Պորէջե քույրիկի մասին եը կրկին արցունքնն է րկու Քին ջր բցունքները անգամ Հիչեց: քափվեցին նրա աքերից, ու բո» լորն էլ հույն եռ լաց եղան, Մի ց Ն ե տնսակ տարօրքնա բները, նշանակում է, ՊորֆիրիՎլագի«ռացվուժ. ցվում էր, ո նա ոչինչ չի Ռ-րիը Հիշելուրան չունի, բայը լաց է լինում: նրանքնմանա լեռ. ջը. -- 411 -. դուրս

--

ու

քին,

նիշար

,

Բար

.

տաչ

ուն Աարագիք ք, 5 Ի , գուք, -Արուն

ր

իի Ե ր

--

ե

չբ:

--

,

Մ ի

ի

է բանգեն Բր

թյ»

"ւռ

ւ.

Արար ար թն, աա

--

,

բարե ՈՒԿկեղտ գրատա, է մ. Մեննույն աաա

եթ

կարգի ոչ մի բան լի ացվել, բայց բոլորիՀամար էլ ժանր էր, սփ» սոսում նրան կիբիտկանչփաթաթեցին ու նստեցրին էին»: առան: միանդամիցխորը չունչ բոլորը Քարի ճանապա՞րճ,--Հնչեց նրա ենտնից, ծրբ սայ

Հարց սովորական

ու

դուրս պատասխանից

ֆղալ

ե»

արտաքո

.- Գերեզմանիվրա է՛լ ատրել տվեցի՞ր: յո, Հոգեճանվիառէլ: --

Քաճանան, նշանակում է, տա՞նն

--

Հ-

(անը չարժվեցչ կողքից անցնելիս, նա կրկին ճրամաչ Գերեզմանատան ու մննակ, առանց ծհկեղեցուօպասավորներիչ նց կանգնել մաքրաժ ճանապարճովդնաց գերեզմանի մռտ: Արդեն րբաՀչ տներում լույոնը էին վական ժթնհլ էր ն եկեղեցականների Նա ձեռքով գերեզմանիխաչը բբոՀ կանգննլ էր, մի վառվել: նաժ, բայց լձր արտասվում,այլ միայն օրորվում էր կանգհած տեղըչ Ոչինչ առանձինբան լէր մտածում, ոչ մի որոշա» կի միտք ձնակերպել չէր կարողանում, բայց թախիծ էր իջել վրան, անսաճման արտմություն: եվ նիա վիշտի ոչ ԹԵ տաշ ոփկի Համար էր» այլ ին «ամար, իր մասին, Անգիտակից ձրերալով ու խռնարՀչվաժ,հա քառորդ ժամի չասիկանգնած մնաց այդտեղ ն ծանկարծ նրան պատկերացավ էյլուբինկանչ որը, Թերես, հույն այդ րոպեին սոխակի պես գեղգճղում է որնչ Արհմնեչուղում,ուրախ խմբի շրջանում. Ճիլ

ռի

Օատճոճ աս նա

ու

|8/6,

վնճ

վայր վայր

--

Հիշատակ Հանգու-

--

ու

--

--

Բանն

էլայի է,որ «կարծեմ»: Մենքմիշտ«կարծում ձեք», միկ ես տալիս ու նայում նոյ տեսնում ես ա դո նգ ժուռոտիկէյ այնտհղ փտաժ է... Այդպեսէլ աճա մեն փարողությանմասին ծեք Հասկացողություն կազմե ժ8մ» օւ Վարժէ՛մռ: Սակայնլավ կալվածք --

:

Քայ,

որ

Իվան ունեք ա

է տռեղծել ձեզ Համար Հարմարություննքր ՀանդուցյալմաՔո փողերիցՀլ բիչ չի ժայխ մենկան, ժել... Բայցդե սրբերին աւե

)'41Ո6:

:-

:

գովառանքները,

սե

լվ այդ Սենինկան չկարողացավ զիսիրեն, չծաղթծլու սրտացավ քեռուն: -ծ- հսկ դուք ին չո՞ւ ծք Պոգործլկիից ծրկուկով

պել

Բերել,

թեղի,-- ճարցրնեընա: ահա մաման Չերնավկա՞ն Փոխվեդենկա՞ն Բայց րանք նն հղել, բարեկամու

՛.5

ու

Աննինկան թերու մոտ վերադարձավ տխուի:, խաղաղչ ված: Թեպետդա չխանգարծցնրան փոք-ինլ թաղցած զգալ իրեն (թեռին չտապելուց նույնիսկ տապակած ճավ չրք երա Հետ) ե շատ ուրախ էր: որ Թեյի սեղանի արդեն բացչված էր Հասկանալիէ, ՊորֆիրիՎլաղիմիրիչլըչճապազեքը զրույցի անցնել: Դե ինչ, ծղա՞րչ

էր:

էլ ո՛վ պիտի մաղքանքկատարերգ Երկու տիրացուներն է՞լ կային: Հաչ էր:

Այո... այու», վերժ ճիշատակ» ծրգնցի՞ն: ծրգեցին: Այո Հավերժ Հիշատակ, Հավերժ ցյալին։ Հոգատարպառավէր, Հարազատէրս հուդուշկան վեր կացավ աթոռից, դարձավ սրբապատ» կերների կողմն աղզոթնց: խկ Փոգործլկիում ինչպե՞սգտար: (ավ էր. փսկապես, լգիանմ: Կարծեժ ամեն բան իթ տելն է, --

ՌԱՒոԼՅ-ՈՒՈ1ՈՏՏ:

ր) ր ընկներ,

փճարկնտանն

--

ճասակ լյոՀ Վաղեվազ "Կ"ազձվաղզ Հասավ ենա ձրամայնց Հնարավորինչավ չուտ Գոլովլլս»

թիչ քիչ մնաց աջ

կին, եստնը վո ճասնել,

զսօ

ը աղզոթեցիր կաՀոգնճանգիստ

Տե, Ը094Ք/ ՛՞

Քան :

-.

--

Ը

--

-

բորրոնգայինն նրա օրինական ժառա՞նգը, ո11զում նք, կարգադրեժձեզ մի ճոր Դուք

աաա ի՞նչ նռ

Դե

ինչ, տիՀլ բերծեւ

արդնն բորիոքվում էս, բայց դու կարծում, ո՞ւմ կովերն էին, ծս հնչ իմանամ,Չողործլկիումն էին գտնվում: Իսկ ծս դիտեմ, ես ապացույցներ ունեմ, որ կովերը դու

առաս

«ո913աղ

Սնայնք խնդրեմ,ես ճիմա ի՞նչ պիտի անեփ,--Հարցին, Աննինկան: Սպասիրդնու Առայ ճանգստացիր,քնիր քո թեֆինչ կխոսենք ու կգատհնք, ե' այսպնօ կնայենք, ն՛ այնպես կրՏաչվենը, գուցե ծիկուսով մի բան մոռածեննք: Մձնք չափաճա՞ս ձնք, կարծքմ, Այո, չափաճաս ծք: կարող ծք ինքներդ ե' մեր գորԳֆողությունները, ե՛ ձեր կալվածքը կառավարել:

են եղել: նրա «հփականձծքոքով գրած ցուցամամենկալինն ձե»: է՝ չիմն ասված այնտեղ զտա, կը Չք թուլնենք: Զարժի այչ մասին խոսել: Այ Գոգործլկիումմբ ձի կա, մազը թափված, այ հրա փասինճիշտը ասծլչեմ կարող: կարժեմ մամեեկաւյիձեն է, ճիշտը չգիւոնմ: հսկ ինչ ռր չգիտիժ, ապդ մասինխոսնլ բայց

Հ.

--

--

--

էլ չեմ կարող: -- Թողնենքայդ» Քռի: -. /չ, ինչո՞ւ Թողնենք: Եռ, հզբայբչ

--

--

ուղղասերմարդ

գորժ սիրում եմ մաքուր լինի: Սակայնինչո՞ւ նս էլ մմեն մարդ էլ ափսոսումէ իր ունեցաժը չխոսննք: ծս եմ ափսոսում, դու էլ ափցռսում ուինմն խոսենք: հսկ ուրիշինը ձմ որ Խոսելուհեք, ապա կասեմ բեղ ուղղակի՝ հ իժը քս չեմ տայ քեՌրովչճեւտեչ, ինձՀարկավորե բուք պեւոն դուք օտար չէք իեձ,բայց է այնպես նուլովնս վերցրել եք,-- կրկին չրԱրբապատկերները Աննինկան: ձամրերել կարողացավ Սրբապաակերներն էլ նմ վերցրել, ամեն ինչ էլ վերջ որպեսժառանդիս Բել եփ,ինչ որ ինձ է սլատկանում, ասես ծակժկված լինի ամբոզչովին».. Փապանակն ՔԽ՛կչարած, նրա առաջ էլ կարող ես աղոթել Աստբժուն ոչ քե տապանակը, այլ քո աղորքն է ճարկավոր: Եթե ես առաջ գու անկեղծ դիմում, ապա վատ սրբասզոոոկերնեիի էլ քո աղոթքը տեղ կշասնիչ Իսկ Թե շր գու մենակ ԲԵԼՐն աչքդ Բրլո-բրլը չորս կանես, կողմը կգզես ու կեխիկսեն: լավ սրբապատկերներեէլ բեղ չեն օգնեին վեր կացավ ու դոճություն Այհուամեննանրվ հուդուշկան ճայտնեց առոժուն այն բանի ձամար, որ ինքը օլավ» օորբապատկերներունի: հսկ նթե ճին տապանակըդուր չի գալիո, պատվիրիր նորը պատրաստեն: կամ ուրիշ սրբապատկերներ ղիր ճանաժեծրի տեղը: Առաջվաննեերը մամենկան ինքն Հանգուցյալ էր ձեռք բնրել ու սարքավորել,իսկ նործրը արդեն դու ինքդ ձեռք րբեր ԴորֆիրիՎլադիմիրիչը նուլնիակքրքջաց՝ այնքան խկաչ Ցի պարզ թվաց նրան այդ դատողությունը: ձմ,

նս

ամեն

«ծ-

«-

-

--

`

--

ու

-

4.

եք: Ինչո՞ւ չճամբուիվել, դու ինձ ոռար չքո, ազգականուչ էմ ճի ծո: ես, եղբայր ազգակցարար էմ, Հաժիուրուք: ես եփ: միշ պատրաստ ճարազատներիս Համար զում է ծրնս միշտ... հորդ պորտը լինի» ուզում է չորրորդը Դուք ավելի լով է ինձ առքք, եռ ի՞նչ անեմ: Քաղա՞ց պետք է զեալ, ի՞նչ չ՛ Դիմո՞ւմ ենիկայացնել, եվ քաղաք կզնանք, ե դիժում կներկայացնենք ամեն ինչ իր ժամանակինկանձնց:հսկ նախ՝ Հանգատացքր, ապթիր: Փա՛ռք աստժում, ոչ Սն տրակտիրումմ,այլ Հարազատ Քճոուդ մուտ ծս ապրում: ծվ ուտել, ն' թել խժել, ն՛ մուրաԲալով ինրանը բաղցրացնել,-- ամեն ինչ կա, հսկ թե կերակուրը դուր չի գա, ուրիչը ուզիր: Ռւզիրչ պաշանչիր: Կաղամբապուրը դուր Ա գայ արզանակ Հրամայիր տան: աան կոտլետ, խոզիմիճ...եփպրակսեյուշկային ճու տուր... Ի զեռ, Խվպրակածյուջկա, պարժնցա, ռր Խովի միս ունենք, բայց չգիտեմ կա՞ր,Թճ չկա, Եվալրականյույկան, որ այդ ժամանակտաք թեյով պըհակն էր պածնլ բերանի առաջ, բիբ շարժեց օղու դրա» բուրվում --

--

--

գոնե այդ:

Պատիվունենք չնորճավորել: Չորֆիրի վլագիմթրթչը վերկացավ ն ուզեց ճամժբուրվելէ Ա՛խ, քեռի, ինչ տարօրինակմարդ ծք: Շարունակ ճամ-

--

--

Փա՞ռթաստժի,

--

--

--

-

--

--

առատ

թ

-

4, ինչ բար

մյ, որ

տնոնում

ուջում

ծս,

ես, խոզի միս էլ

ունննք: նչանակում

այն էլ խեդիիր: Այդպե՛ս:

հուղուշկանկրկին մոտ ձգվեց Անեինկայինե ազգակցաչ խփեց նրա ծնկանը,ըստ որում, իճարկե պատաճարար, --.217--

նտ Փաշել, այնպես որ սրբուճին բնազդաչ" ձեռքը ուչացրնը

քաշվեց: Բայց 1է՛ ռր էա պիտ մեկնեմ: Հենց եռ էլ այդ մասին նմ ասում: ցենք, իսկ Հետո էլ կմեկնենք: թելով։ այլ ոչ Թե ճենց այնպեա՝Թըոռ նտ

բար

-.

նխուննք, կղզրու» |

--

պատրաստելն ամեն բան, բնչ ճարկավորէ: Քնել էս ուղում, Քնիր, Փրիստոռըքեզ Հետ, Բայց ն այնպես գու այդ մտածիր. ինչքա՞ն լավ կլիներ, եթե դու մնայիր մեզ Հետչ

մոսին

Գոլովլյովոյում:

աղոՀ տալով մատժուն փառք ֆըոու կշոտՀ ու

ծ»ծ

ու

դեպքում,իսկ մեզանում,փառք առածոյ ոչինչ չի այրվում: մլ Լուբինկան, նա պետք է տոնավաճառշտապի, իսկ դոե հռ թեղ էլի ինչ էի Հարցնելու՝ դոն է՞Տչ ումա չտապելոց ձաչ ծ Գոգորելկիո՞ւմ ապրելու: ապրելուկարիքչունեժ: Ո. նս Պոգորելկիում ծս էլ ուզում էի ասել: Ապրիրինձ մոտ: Կապրենք ճեզ ճամար ն այն էլ ինչպե՞սկապրենք: Այդ ասելով հուդուչկան այնպիսի պաղյշոտ աչքնրով էր նայում Անեբնկալինչոր նա իրեն անճարմարզգաց: 8չչ քձոի, էս ձեզ մոտ չեմ ապրի: Տխուր է' Ա՛խ, ճիմարի՛կ,Հիմարի՞՛ր: եվ ի՞նչ ես դու ընկել այդ Ճա է, տխուր, իսկ Թե ինչո՞ւ ծ ետնից։ Տխուր ախթրբության տխուր, երեի ինքդ էլ չես ասի: Ով, բաինկամո, գոիծ ունք նա ձրբեք տխրուե ով չ հրեն կառավարել, կարողանում Սճա նս, էլ օրինակ,չեմ էլ տես թյունը չի իմանումինչ բան նում, ինչպես է ժամանակը թռչում: ձի օրծրին տնտեսու ոշ

աա

--

--

--

թյամբ

եմ

այնտնդ ես գրավում. ես

նայում, այստեղ եռ մտիկ դնում, խոսում նս, դատողություն

տալիս, մի ուրիջ տեղ տեսար օրը անցավ: իշկ տոն օրերին՝ հկնզեցի: Այդպեսէլ դու Ապրիրմեզ ճետ քեզ Համար էլ գործ Էրգտնվի, իսկ Թե գռրժ չկա, եվպրակսհյուշկայիճետ դուրաչկթ խաղա կամ պատվիրիրսաճնակըլծեն ն քեց ճամար զըհոսեի՛ր զբոսնիր։ հոկ երը ամառը զայ անտառը մուեկի կգնանք:կանաչիվրա թեյ կիմենք: լ ջեռիչ զուր եք առաջարկում հսկապեոչապրեիր: /ջ: Բայց աճա ինչ. ճանապարճից ճողնել եմ, կարո՞ղ հմ պառկել քնելու: Քնել էլ կարելիէ: ես քեզ Համար մաշճակալ էլ եմ

փս անում

--

ու

--

--

--

--

-- 210

դ.

|

Որնինկան անձանդիստանցկացրեց:Տղային քըդիշչերն օր տիրել էր նրան դեռ Գոդորելկիում, շարունակվում

նորը

էր: մինում նն բոպեներ, երբ մարդը, որը մինչ այդ լկ միայն գոյությունուներ, Հանկարժ սկսում է Ճասկանալ, որ նա

միայն Հիրավի ապոում է, այլ որ նրա կյանքում հեչ-որ ձերք կա, Որտեղի՞ցէ Հայտնվել այդ վերքը: ինչպես ե երը 4 բբոք զորացել, ժեժ մասամբ նա իրեն բացատինլ չի կարոզանում կ ճաճախ վերքի ժագումը վերագրումէ ոչ այն պատու ճառննրին,որոնցով իսկապես պայմանավորված է ույն: Բայց նրա ճամար փաստի դնաճատությունը նույնիսկ ճարկաՎոր չէ, բավական է ն այն, որ վերքը գոյություն ունի, Ալդ. պիսի «ՀանկարծակիՊայվատնության ազդեցությունը, լինե միանման տանջալիցբոլորի Համար, ճետաղա գործնա մ չկան ճնետնանքներում ձնափոխվումփ. նայած անճատական խառնվածքին, Ռմանց այդ դիտակցությունը նորոգումէ, ո)

ոդնորում է վճռականությամը՝նոր կյանք սկսելու նոր Հիմունքներով. փլուսներիվրա ազդում է լոն որպես անցողակի Ցավ, որը ապագայում ոչ մի բեկում չի առաջացնիդեղի չամը. թայց ներկայում: առավել ցավազին է արտաճայովումյ Քան այն դեպքում, երբ բեղունված որոշումներիՀետկանքով

ճանդօտացածխղճին աագայում ալնուամննայնիվԹճկուզ որոչ լույսի նշույլներ են երնում: Աենինկանչէր պատկանում այն անձնավորությունենր Թվին, որոնբ իրենց վերթերի կիտակցելու մեջ կենսականվեբանորոգմանառիթ ծե գտնում, բայց ն այնպես, որպես ոչ Հիմար աղջիկ, նա Հիանալի ձասկանում ձՀրչ որ այխատան. Քային Հացի մասին ունեցած անորոշ նրազանքների՝որոնք հլակնտ Հանդիսացաննիա ճամար, որպեսզի ընդմիշտ թող« ե գավառական նի Դոգորելկին՝ դերասանուճու վիճակի մեչ՝

217:--

բնկավխրնեն՝ամբողջ անդունդ գոյություն բաժին

որբ

ե՛ արաիքներըչ Ֆելիցայիջնվիրված օդան,ել հրախտագի

ունի:

փոխարեննա

գտտվ իուոն խաղաղ կյանքի Աշխատանքային գոյություն՝ լի «նվերը կերուխումով,անպատկասցինիղմով ն անկարդ, ոչ մի բանի չչանդեցնող ունալնությամբ: ԶրկանքՀ

փոխարծն, որոնց արտաքին խիստ ճանգամանթների էր, նրան դիմավեինըՃա ժի ժամանակշաշտվում ու փարքբամություն,որոնց մասին ժեժատականլիություն նա, սակայն, այժմ չէր կարող «իչնլ առանց կարմրելու եվ նրա ճամարժի չյհսակ այդ մենը մյուսով փոխարինվելի եա մի ինչ-որ լափ տեղ, աննկատելիպատատճեց.գնում էր ժի դոան փոխարենմի այլ գուտ բաց արէց։ նրա ցանբայց փնտ էին։ Քանի-քանի՛սե. իշոք։ շատ Հաա կություններն, դամ պատաում էր Պոգորելկիում, մերնաճարկում նետած, էր լուրջ աղջիկ, աշխատա. ճրազանքներում իրեն տեսնում վոր, որը տենչում է կրբություն ստանալ, ՀաստատակամուՀ թրոմբ կրում է կարիքն ու վիկանջներնբ սեր բարիքի զաղափարի(ճշմարիտ է, օր «բարիք» բառը Ճազիվ թե որնէ որոշակի նշանակություն ուներ), բայց ճազիվ ինքնագործունեության լայն ասպարեզդուրս նկավ, ոի այնպիսի գործե կան կյանք ստեղծվել, որն անմիջապեսչարդուփշուր արեց նբա ոլջ ծրաղանքը:Խր այքատանքն իրեն-իրեն )ի գալիու այլ ձեռթ է ըծրվում ճամառ օրոնումով կ նախապատ րաստությամբ, որբ թեպետե ոչ լիովին, սակայն Թճնուղ ճայտնի չափով օժանդակում է որոնումին։ Բայց այդ պաճանչեերինչէին Հաժապատասխանում Աննինկայիոչ խառնըվածքը, ոչ ղաստիարակությունը: նրա խառնվածքն աժենեին աչի չէր ընկնում կրքոտությամբ, այլ միայն թեթնակի դրր» զրովում էր. իսկ այն նյութըչ որը տվել էր նրան դաստիարա կությունը ն որով պատրաստվում էր աշխաթողվորական կյանք մտնել, այն աստիմանսնանկէր, որ լէր կարող որեէ չուրջ մառնազիաության Հիժք ծառայն Այդ դաստիարակու» Թյունն, այսպես ազաժ, ինստիտուտային-չօալծրծտային էր, ոնի մեչ գերակշոությունն ստանում էի Համարյա Թե օշապիրետկան։ Այդտեղ քահսալին անկարզությամբժիախառնվում ն

ների

Հետ

տությունը դեպի ազնվականօրիորդների ինստիտուտիպե. տնրն ու ճռվանավորները: Այս անկուից խառնախորտի նա լիակատար ճիմունքովկարող ղուրս (որից էր իրեն էեսը 12584: անվանել) դժվար էր նույնիսկ գլուխ Հանել, ութ նաց Թ6 ելակետ գտնել: Այսպիսինախապատրաստությունը ոչ թե սեր էր արքնացնում դեպի աշխատանքը,այլ սեր դեպի աշխարճիկ ճասարակությունը, ցանկություն լինել չրչապատե վաժ, լչել կավալերների սիրալիրությունները ընդճանրաւ պես խորասուզվելայսպես կոչվաժ աշխարձճիկ կյանքի աղմոլի, փայլի ու փոթորկի մել։ եթե եա ակնդետ ճիտնեած լինեի իրեն,չս Կլ հույնիսկ այս խեպեննիին,երբ նրւո ԺՔջ ըքեռեսԽոր էին Պոգործլկիում, միայն ծնունդ առնում աշխատավորական կյանքի ժրագրերը, երբ նա նրանցուժեգիպտականգերությունից ազատագրվինման լու բան էր տեսնում -- նույնիսկ այն ժամանակնա կարող էր որսալ, եի նրազանհքումինքը ոչ այնքան աշխա-

նա

'

-

ն'

ձների,

խնդիրներըթոչող սագերի մասին, կ՛' չալով պարելու ն Պլուոր Չինարդակո։ 5` քարոզը, ն Ջքեաղ Հեղին՛ի --

օրչափ շրջապատված է Համավոոտ մարդկանցՀառարակությամբ ե իր ժամանակըխելացի զրույցներու|է հւաիչէ,

իՀարկե,այր երազանքներիժարդիկե՛ խելացի էին, ն' երանց զրույցներն ազնիվ էին ու լուրջ, սակայն ն այեպես առաջնակարդտնդը գիավում էր կլանջի տոնեական,Հանդիսավոր կեղժլո Աղքատությունը մաքրասեր ծր, զրկանքները շռայլության բացակայությունն ձին միայն վկայում: Ուստիերբ իրականում աշխատանքովշաց վաստակելուերաչ դանքեծրը լուծվեցին նրանով, որ նրան այղաջարկ եցինօպեբնտույինդերառանուճիդառնալ գավառական թատրոննեչ իիջ մեկում, ապա, չնայած գր զաս ճակապասկեր էր իր նրա ղանքենրին, նա ձրկար չտատանվնց: Շտապովքարմացչ ինց ինստիտուտում ատացած տեղեկություններն Հեղինեի դեպի Մենելայուն ունեցածՀարախծիեւթյունների ժասին, լրացինը այն որոշ կենսագրականմանրամաժնությունենըով ճոյակապիշխանի կլանքիըցչե վճռեց, որ դա Տավբիդայինձ միանգամայնբավական է, որպեսղի նաճանդականքաղաք ննրում ն տոնավանաոնեիումվերարտադրի «9քնաղ Հեղիճում:

`

էին

տում

՝

նենչ

ն

«Հատվածներ՝ Հերոլչոելնյան դքսուճուցյ (ուռորում,

եղճեժաբրությած Համար, որի

Հետ

նա

վերճիչնը։

ծանոթացել էր Մոսկվայում,

որ

ամեն

մի ուսանող, քալլաֆոխին

էր՝ սուրբ գեղարվեստյ--ն այդ խոսքնրըսիբացականչում քանի օր գրանք վաբով դարձրեցիր կյանքի նչանարբանը, նրա ձեռներն մի արձակում յելուչ կերպով ազատ էին տեսակ՝թեկուզ աբտաբինփայլ էին տալիս այն ճանապարճը նա բնազդոինն ձգտում էր իր օղչ էուդուրս գալուն, որին ու

թյամբ:

Մենչ-մն-

Ռերառանուճուկլանքը Խառնաշփոթնը նրան. առանց գիչ ծակ, առանց ղեկավարպատրաստականության, գովասանքների տակցված նպատակի, աղմուկի, փայլի ծարավի խառնվածքովմիայն, նա շուտով տեսավ որ պարտ ու

վում է ինչ-որ բառսի մեչ,

մեկի մյուսին անկապորեն դեմքեր անքիվ-անչամար էին խառնված:Դրանք փոխարինող բազմազանբնույքի ն Համոզմունքներիգեմքեր էին, այնպես ամե մոտ լինելու դրդապատճառների որ օրան կամ նրան ուր

նեին չէին կարոզ միանմանլինել Բայց ն այեպես ե՛ սայ ե՛ նա, ն երրորդը Հավասարապեսկազմում էին նրա լրջա-Հնք, որից կարելի էր նղթակացնել, որ այդատծղ,իսկապես առաժ, մասին հոսք անդամ չէր կարող դիդապատճանխնեիի է, Անել: Պարղէ, նշանակում որ հրա կյանքը դարձել է իչեվաեի պես մի բան, որի դռները կարոզ 4 ժեծել ամեն ոք, ով նյութական ժիջոցներ ուննէր զգոն Գաիզէ, որ բանե այստեղ ամենեին այն չէր, իր սրտով Հասարակությունընտբիիր Համար, այլ այն

իրեն ուրախ, ձրիտասարդե պող որ

ոիոշ

էր, որպեսգի ՓասարակությանՀետ մթայնակ չտառապիչ էապես ձսուրբ

լինի, միայն թե մեն. արվեստը» նրան գցեց

այնպես կեղտաչրի Հորի, սակայն հրա գլուխնանմիջապեռ պտուտ եկավ: որ չկարողացավզանազանել այդ տարբերու: թյունը: Աչ Ճլուրանոցնեիի սպասավորներիանլվա ոռնխերը, ոչ ճմրթված, լորձունքոտվածդեկորները»ոչ ճյուրանացները

իչխանենհրի աղժուկը,գարչաճոտությունը ն ժխորը» ոչ էրկրրպագուների ցինիկ վարմունքը ոչինչ չոթափեցրեց նը-բան: Նա նույնիսկ չէր նկատում, սբ մշտապես տղամարդկանցճասարակության մեջ է միայնգտնվուժն որ իր ու ժյուճ, ն

-99ց..

.:

դիոք ունեցող մշտական կանանց մեջ ինչոր անձաղյրա ճա բելի անջրպետ էր պառկել... Գոչովլյովո գալը մի րոպե սթաեցիեց երան... Առավոտվանից,Համարյա գալու րոպեից իսկ ինչոր մի բան չուզում էր երան: Որպեսսովավորվողաղջիկ, նա շառ շուտ էի ընկալում նոր տպավորությունները հ նույնքան չուտ էլ Դարմարվում էր ամեն մի դրության, Ուսոի Գոլովլյովո

դալով,

նա

որպես օօրիռրդ-իրուծի բաներ ունի՝ իր չուներ: թր նա ց նորից տծսնձլ նախկինարա բաէ/7 948, որից նա նորերս փախել էր

ճաննարժ իրեն

զգաց

Ր հոթ «իլոջ: 1717հագան Ն Ն ախ ռան, աը ունԲ, տպավորություննանչապաղ պիտի ՛

.

առանց

ստ

հայելու:

Իսյց

այդ

-

փշրվեր, բախվելով ԳոլովլովոյումՀանդիպած իրակա նությանը: Այլ կողմիը նրան կարելի էր նմանեցնել այն մարդուն, սրի դեմբի սիրալիր արտաճայտությամբ մտնումէ վաղուց չտնսաժծմարդկանցչասարակության մէջ ե Հանկարժ հկատում է, որ բոլորը ժի դնսակ խորճիգավորությամն են վերաբերում իր ռոիրալիրությանը: հուդույկայիժուռ ՊուրացՔը` ուղղված իր կրծքին՝ անմիջապնս ճիշեցինը նրան, որ իր Խոնում արդեն ալնեքանյուրատեսակ դույբ է կուտակված, որից ազատվելն այնքան կլ դյուրին չէ: Եվ ծրբ պոգորելկյան սպասավորների միամիտ ճարջերից, վոպլինյան ցաճանայի ու նրա տերտերակնոջ խրատականՀառաչանքներից նե հու դուչկայի նոր քարոզներից Հետո նա մենակ Ժնաց, երբ ազատ պաճինուրուգմանենթարկեց օրվա տպավորությունեերն ապա խր ճամար միանգամայն անտարակուսելի դարձայ որ նախկին «օրիորդ-տիրուճին» մէռել է ընդմիչտ, որ այսուՀետն նա լոկ խղճուկ գավառականթատրոնիդերասանուձի ե է տի լերասանուճու դրությունը շատ ճեռու չի դտնիվում Հասարակաց կնոջ դրությունից, Մինչն այժժ նա ապրում էր կարժնս երազում: Մճրկանում էր «Ջքնաղ Հեղիննումն, Քեթնակի Հարբաժ էր Հանդես աժեն գալիս «Պերիկոլայում», տեսակ անամոթ բաննր էր ծրցում «Հատվածեքը՝Հերոլչտելնյանգքսուճուց» ն նույնիսկ ափաոսում էր, որ Թատերական ընմում ընդունվաժ չէ «18 Շիօտա ն «'ճոօառ Խնրկայացեել, երնակայնլով, թե հնչոլնս ռուս

փայթակլիչնյնջեր գատկատեդն ինչպես լավ պտույտ կտար պոչը: Բայը նրա գլխով եիբեր չէր անցնում լինել իր արարքին եա լոկ այն մասին էր Հոգում, որպեսի ն միաժամանակ ամեն դուր ինչ ստացվի «ճանելի», օշքեղ սպաներին: Բայց Թե ինչ զա քաղաքումտեղակայվածգնդի են արթնացնում բան է ղա ն ինչ տեռակի զգացմունքներ Ժեջ նրա ցնցումներըյ-- այդ մասին նա իինն ճարը ապարի չէր տալիս: մպաները քաղաքումվճոռվան Հասարակություն

րոպեներ սովորականերնույթ է դա: Բայց Թե" դը. հանջ ե քէ' ուրիչների լոկ միայն սաչճում են, բայց ո՛չ եր բեք փոխում մեկ անգաժ գոյացած կյանքի ընթացբը: Վերչինիս այլ ուղղություն տալու Համար մեծ չանք է անձրա-

ու

դառը

խորամութ չ

էին Հանդիսանում, ե ճարոնի էր իրենն,որ իր ճաջողությունը նրանցից էր կախված: Նրանք ներխուժում էին կուլիսների գուծռկը, առանց քաշվելու ժնժում էին նրա առանհձնարանի նա նրբ էո կիսաճաղնվաժէր չինում, փաղաքշական որ, անուններով էին կանչում նրան, ն նա ալդ բոլորին նայում էր որպես ճառարակձնականության, որպես արճնոտի անՀ խուսա նլի Հանգամանքներիվրա ն ճարը էր տալիս իրեն ձճանելի» կամ Հանճաճելի» է միայն այն մասին` արդյոք տանում իի դերն այդ սլարագաներում:Բայց օչ իր մարմինը ն ոչ իր ճոգին առայմժ նա դեո չէր գիտակցու որչես ՀասաՀրակական: եվ աՀա ալժմ,երբ նա իրեն մի բուղեկրկին օօրիորդՓիրուճի» ղղաց, «անկարծ մի տեսակ անտանելի գարչյահջ «ազուստնիկարժես Հանհցին նրա վրայից բոլոր զգաց: ն մերկ գուրս ԻԻ ժինչե վերչին չապիկրը բերեին ժողովրդի առայ կարժեձսբոլոր զինու ն ախոռի բույրձրով Սուչ այդ, նավորված ղզվելի լնչառությունները միանդամից պարու րեցին նրան. կարժես նա իր ժարմնի վրա զգաց քիտնա անաչ ձեռների ու թքոտ չրթունքների Հղումը ն պղտոր, նական դիչատիչ աչքերի Հայացքները, որոնք անբմաշ «աճում են երտ մերկաղած մարժեի կորադժով, կարծձծսպատառխան տպաճանջելով նրանից, թն բ՞նչբան է «լզ ՇիցՏ6»: Ռ՞ւթ գնալ: Ո՞ւթ Սողնել այդ դույքը, ճնշում ձի ներա որը ուսերը Այդ Ճարցը անձճուսալի փետվետումէր նրա գլխում, բայց միայն վետվետում ձր, պատասխան լգանելով ե նույնիսկ չորոննլով: Չէ որ դա ես փո տեռակի երազ էր՝ ն՛ նախկին կյանքն էր երազ, ն' ներկայիս արթնացումը նույնոյքս հրագ է Վջտայավազչիկը, ղզացվնց ուրիչ ոչինչ Կանըութ

--

եր: Պատաճում

են

լավ, Բաղցր

րբունեներ,պատաճումձեն

«-

ժշտ, ոչ միայն բարոյական, այլն ֆիզիկական քաջություն է ճարկավոր: Դա ճամարյա նույնն է, ինչ որ անձնասպանու-

թյունն է,

։

ժում

-

է հի

Թճեւտանձնասպանությունիը առաջ մարդն անիՀատտատ ունս դիան, որ մաճն

կյանքը,Թեպետնա

իի ճամար ազատություն է, բայց մաճվան գործիքն այնուա» մենայնիվդողում է հիա ձեռքում, դանակը սաշում է կոկորդի մրա փոխանակուղիղ ճակատին ատրճանակը խփելու, չ խփում, այլանդակում է: Այդպես էլ

յով,

չդլսո հլ, սակայն Իլ առավել դժվար: Այստեղ ես պետք է սպանել իր նախկին կյանքը, բայց սպանելով այն, մնալ կենդանի, Այն «ոչինչը», որին իսկական Հասնում այս

:

ծն

անձնասպանության դեպքում, Հրաճանի ակնթարթային իջեցումով, ավո հղ

առանձնաճատուկ անձնասպանության դգեսպքուժ,որը

չ կոչվում, հոբոգում»

Հասնում

էն

մբ շարք Խիո», Համարյա ճչնավորական էն ջանքերով: նվ Հասնում այնուամենայեիվ «ոչնչի»,ռրովչեոն չէ ոռի չի կարելիհերժալՃամարելմբ զո/"«Թյուն, որի բովանդակությունը կազմում է միմիայն իր

մթա

ուժ

զրկանքենրն դոռրժադրելը,

ու

ալն ժուժկալությունը:

կամքը բնքջչացա է, ում արդեն թեթն զոլության սովորու» թյան որդն է կրծել, նրա զլուխը ոպտույտ կզա նման «հռրոզմանս Հեռանկարից միայն: եվ բնազդաբար, չուտ տալով Հլուխն ու փակքլովաչքերը, ամաչելով փոքրողության ու

իիձն, ժծջ փեզադրելուվ

նա,

ճամփովկենթանո։

այնուսմենայնիվ, տթորված

Ա՛խ, մքժ բան է աշխատանքային կլանքը: Բայդ նիդ ճաշ կարող հն լինել միայն ուժեղ մարդիկ ե նրանք, որոնց դատապարտելէ դրան ինչոր անիծյալ բնածին մեզբ: Այդ«աքննրին միայն նա չի վախեջնում, նոաչինեճրին՝ հրովճետն գիտակցելով աշխատանքիիմաստրե միյոցենծրը, երանք կարողանումեն նրանում Հաճույք գանել, էրկրորդնիՀ Բին՝ որովճետն երանց Համար աշխատանքը նախ ն առաջ բեական պարտականությունէ. ապա ն սովորություն: Հտ

ո-

իսկ ճանգուցյալ տատիկն բ՛նչ կասի,-- Հարցրեցեա քիրալիր կյշումբանքի քհրանակով: --

Աննինկայի փոտքովանգամ չէր անցնում Հճառթաավել Փոգորելկիումկամ Գոլովլլովոյում, ն այդ կոզմից երան մեչ օդնություն ցույց տվեց այն գործնականՀողը, օրի վրա գիծ-

Տատիկբ կենդանությանժամանակ էլ գիտեր: Բայց ի՛նչ արտաճայտություննեիեն, Քեռիչ երեկ դուք ինձ տոնավաճառներնէիք ուղարկում կիթառը ձեռքիս, իսկ ալօօր խեղկատակությանմասին եք խոռում: Լսո՞ւմ հք, իսկ նտ չեմ ուղում, որ դուք այե ասեք: 48, էրեում է, ճշմարտությունը կծում է: հակ հս աճա այդպնասիրում եմ ճշմարտությունը:հմ կարծիքով, եթե --

այդ

ն որը նա ցին նրան Հանգամանքները բնազդորենչէր Թող» քում ն Նրան արձակուրդէր տված, նա վաղօրոքարդեն դաչ օավորել էր ամբողջ ժամանակըն նշանակելէր Գոլովլյովոյրը մծկնելու օրր: Թույլ բնավորության տեի մարդկանըՀաժար այն արտաքին սաչմանները, որոնք բոլորապատում են կյանՔը։ նշանակալիցլափով Թեթնացնում էն երա բեռը: ԴժվաՀ բին Հանդամանքներում ցույ ժարդիկբնազղարքար օեծղժվուժ ձն ալդ սաճմաններին ն նիանքում արդարացում են դանում, Քինեց «ամար: Այդպես իսկ վարվեց ե Աննբնկան,նա որո շնը ճնարավերինչամի շու ճե եթե բե եկն ծլ Գոլովլյովոլից» ոին կճնտապնեդի ապա պաշտպանելիրեն այդ Ճճետապինգումեերից այն անչրաժեշտությամը,որ նշանակվածժամանակ պետք է ննրկայանալ: Մյուս օրն առավոտյանարթնանալով, նա չրջեց գոլովլյովյան ճսկայականտան քբոլոր ածնլակենրը: Ամեն տեղ դա ' ՛արկություն էր, անչրապույրյխորթացման, մաճացության ի շոտ էր փչում: Այդ տանը մշտապեսբնակվելու միտքը վա-չ խԽեցնումէր նրան: «երբծ՛թ,-- կրկնում էր նս ինչ-որ անգի-

Ս

--

ճշմարտությունը...

Ռ՛չ, ո՛չ, չե՛մ ուղում, ես չեժ ուզում, ինձ ոչ ձեր ճրշժարտությունը, օչ էլ ոչճշմարաությունը ճարկավոթչի կր--

ռո՞ւմ

եք, ես եժ ուղում, որ դուք այդպես ախտաճայավեք: Դե-դե՞, բորբոքվե՛ց. Գնանը, ճոլուռ, գնանք Թել խմենք,փեքնաեոր, երեի, փաղուղ է սեղանի մբա Թո՛չ-Թո՛շ --

անում:

Դորֆիրն Վլադիժիրիլը կատակովու ծիծաղով ուղում էր ձարթել «խեղկատակություն անել» խոսքի թողաժ տպավորությունը ն, ի նշան ճաշտության, ուղնց նույնիսկ Գրկել ազզա-

կանուճու մեջքը, ճան

տակցական Հուղմունքով:-ծրքէ՛ք»:

։

'

է փազաքջել

| |

Իռ

այց հնչո՞ւ անպայման0ծլից ճնտո: Ինչո՞ւ չի կաել խմելը խոսել, Ժրովճետն՝որովճնտն: Ռրովճետնաժեն քան պետք Հ Հերթով անել: Առաջմեկը, Հետո՝ ժյուսը, աղաջ Թել կրրմենք, այո ավե բանիդկզրուցենք, իսկՀետո էլ գործի մառին կիսենք: Սեն բան ժամանակին կանենք: Այդոլիսի անճաղմաճարթելի դատաիկախուությոնառաջ մնում ձր միայն Ճպատակվել: ՍկսեցինԹնյ աժել, ըստ որում հուդուշկան ամնհանենդա միտ կերպով ձգձգում էր ժամանաչ որի «ում --

հկապծս, թեոի, շտապում եփ. լէ որ ես արձակուրդի ժամանակին այնածղլինեժ, Նորի՞ցխեղկատակություն անելու: Թույլչեմ ույլ կտաք, 22 Թույլ չեք

տրտում ւգուշկան

ծիոբեց --

224...

տալ

տայ

կը, կում էր

հնքս կգնա

գլովն ըլ

ատի»

ու

մեջ էմ, պետքէ --

Անքինկային ալն

Է.

պելու,--

ատենն

-

ա

ԴորֆիրիՎլագիմիրիչի Վլուռ օրը նս դիմավոր, նրան տովորականբարրաջակաժությամբ, որից ոչ ժի կերպ չէր կարծլի ոիոչել, արդյոք նա ուզում մարդուն, թե նրա արյունը ծել, ա ինչ, շտապող, թով քենցի՞ր։ Հիմա ո՞ւր էս չաակատակեցնա,

այդ

--

|

ծչ«

բայց

ճիմար, նույնիսկ նողկալի ծինաց,որ նա զզվանքովխուռափնցիրեն շպասող փաղաքշանքից: ես ձեզ լուրջ կրկնում եւի, Քեռի, ոի պետք է շյուա նա: պեփ,-- ասաը -Այ պնանք ճիմա նախ թեյ խմենբ, իսկ Հետո կխոսենք:

:

'

անում

բաժակի, խալակնքում էր, թափում Հր յտ.

Սալտիկսվ--Շչեգոին

Խզդրերին, զրուցաբանումէր ճանգուցյոլ մամենկայի մասին

այլն: Դու Քիմա արդենխունե,-- ասաց հա վերչապես:-ծս ժո: երկա՞րժամանակ Հլուր Ժնեալուինձ հ

--

--

կարող:Դրո

Մի շարաթից ավելի չեմ Մոսկվա էլ «իտի գնամ: .- Մի շաբաթը, բարնկամս, մեժ բան է, մի արբրաթում կարելի է ն շատ բան անել, ն քիչ բան անել, նայած ինչ. պլնս կմնոնարկվի: -- Մներ, բեռի,չավ չ չատը աննեք: ծմ: Այդ մասին էլ նս Հենց ասում եվ չատ կարի ն ես է անել, քիչ: երբեմն շատ ուզում անել, բայդ Բիչ է դուրս գալիս, իսկ երբեմե, քվուժ է քիչ է արվում, բայց ոբ նայում հս, աստծու օգնությամբ, աննկատելի կերպովամբողչ գործը վերջաղրել ես: Այ դու շտապում ես Մոսմա, պետր է, իբրն, գնա, բայց ԹԵ ինչու, Թե ռր չարցնելո: լինջեբ, ինքդ էլ կարգին չնս կարող ասել: իսկ իմ կարծիքով, Մուկվայիփոխարեն ավծլի լավ է այգ ժամանակը գորժի վրա դնել: Մոսկվագնալն անչձրաժեշտ է, որովճետն ես ուղում եմ փորձել, չնեք կտրող արդյոք մենք այնտեղի բեժելն բնդունվել, հսկ ինչ վերաբերում է գործին, լէ ռր ինքներդ հք առում որ ժի շօլրա ժում չատ բան կարելի է անել նայած թե ինչպես կձեռնաքկես, բարեկամու Թե որ ակսեսինչպես Հարկն է, ամեն բան լավ ու ճարթ կգնա, բայց . որ սկսես ոչ այնպես,ինչպես Ճարկավորէ: դն, ուրեժե գործն 4լ կանցնաժկմնա, կքնի --

-

|

--

|

|

սիրելի քնով, ինչպե՞սեք կարժում, կարո՞զեժ

գնալ) --

|

|

չէ՞

ձե

ԴԵ

ուրեմն

ինձ ղճկավարեցքք,բեռի: էլ այդ 4, Հենց ռր ճարկավոր է՝ «դութ ինձ դեկավարծցեք, քեռի», բայց երբ Ճարկավորչէ՝ տխուր է քեռու մուտ, ճնարավորինչափ չուտ մեկնեմ: Հը, ճիշտ չէ՞չ -- Դուք է. ինձ միայն ասացեք, ի՞նչ պիտի անեմ: --

Քանն

դուք

-- Սպասի՛ր, Այդպես առայ ծոռ ասում էմ՝ չճամբերի'ր: հրի քեռին Հարկավոր է, նա ն' ւզրելի է, ն աղավնյակ է, ե՛ Հոգյակ է, իսկ երբ Հարկավորչի՝ իսկույն պոլ ցույց կբտան նրան, Բայըայնպես չի, որ երան թէ` գուք» -

ց.

Հարցնեն

անրաժեշտ է,

որ

Բելի'հկ

իսկ

դուք,

դութ

Մոշկվա

թեռիչ եմ Մոսկվապնա-

Հանկայրժ կառեք՝ չէ կա-

եթե կասետ 8 կարելի, ուրեժենստիր:մտար չի ասում, քեռիդ է առում, կարելի է ն քեռուն լածլ: մարգ Ա՛խ, բարեկամս,բարեկամս, դեո լավ է, որ դուք թնոի ունեք կա մեկը,ռքն,այնուամենալնիվ, ձեղ ն էտ կկանգկկարծկցի -

--

չունձեր Բջնի" Հ րդիաոծրը, Արոր "6 Հար ամ' ին լ, շ մնեմթե ակ Մաթ: քա

ՆՆ

մար տնկա

բանսց

Պետ

կյանքում...

քան

»

է, բա-

սյատաճում

մա:

Անեինկան ուզնց Հակաճանել, աակայն Հասկացավ, որ նե կնշանակի Հ ու միայն Ք կրակի Ֆ Ի վբա վուղ լցնել լոն:ճ շշ ատել անձուսալի նայում էր ոգնորված Պորֆիրիվյլադիմերին, եմ փյ ձառ վաղույ ուչում թեզ ասել,-- շարունակեց մինչ այդ հուդուշկան,-- դուր չի զալիս ինձ, շատ դուր չի է

ւ

ւ

նա

ու

`

--

դալիս,

որ

գութ

--

ծք գնում: Թեպետն տոնավաճառներն

այդ.

քեզ դուր չի գալիս, ե այնսես.,.

--

--

Ի՛նչ տարօրինակնեք

էս

ծս

որ

Բայց բավական

է էլք ցույց

կիթառի ժասին

չէ ասծլ՝

տալ

--

զութ

ասում

եմ,

բայց

չի զալիս, Հարկավոր

աՀա՛ ն Ապրիրինձ մուտ ծքը: Ռ՛չ... արգո'. Ֆրբե՛ք: հեչո՞ւ այդպես: Ռրովճետենս այստել անքլիք չունեմ: Ի՞նչ անեմ մա այստեր: Աոավոտնարթնանամ, նլ (մեմ, թձյի ժամանակ մատածեժ՝ աշա չուտով նախաճաշկմատուցեն: նախաձաշի շուտով Ճուչլօնեդան բաց կանեն, Ճաշիժա ժամանակ` --

--

--

--

չո մածակ՝

Թծյ կտանհորից: ԽոլՀնտո՝ ու շնձել... ընթրել այստեղ: Բոլորնէլ, բարեկաոմօ,այպես նն անում: ԱռաջԹել տ, Հե ամու, Ճեւ՞, ռվ ռովոր ք հաոխա ճաշելու նախաճաշում է, «0 քա, աշա, նախաճաչելուսովորություն չունեմ -ւտ

կարնլի է Մեռեծլ

--

ֆլ.

|

Հետո ճաշում նն, Պետո նրնկոլււն թեյն չեմ նոխանաչում. նե ե էն խմում պառկում քնելու: Ի՛նչ չ ոբ. վերջապես չք հոն ն Հժազելի կամ դատագարաոի կարծեմ դր զա, Այ, եթե որ ես...

կ

աոա

Ա

հ

|

|

|

ւ , ոչինչ չկա, բայը ինմ Համար Լա չէ: Գատապարտելի էս որնէ մմկին վիրավործի, կամ զատաԱյ, եքն սր կամ որեէ Փեկի մասին վստ արտաճարովեի,այդ ռլարտնի, ե դրա ճամար դեպքումայո՛չ կարելի էր իրձն դատապարտծլ ի

-.

| |

|

ւ

կարող: լարող

հս --

.

Դե Ճայ, այդ

մար չէ: --

Քսկ

դու

լավ է,

բոլորը

ամեն

ինչ

քո

բայց

միայն ինձ

Պորֆիրի Վլաղիմիբիչբերկար ճոռոմաբանում էր, առանց Խոսքերն անվերչ ձզվում ձին մեկը փյուսի դադար տալու: ձտնիը: ինլպես քանձի լորձունք, Սննինկանբնազդական մտածում էր, այդ ինչպե՞ս ռարսափով նայում էր նրան է. որ եա չի խեղդվում: Սակայն բեռին այդպես էլ չասաց, Թե ինչ պետք է անի ինքը Արինա Դետրովնայի մաճիը «8-

ճա-

արշինով մի չափիր, մեծերը օֆնձ ճամար չէջ,--

մասին էլ մտածիր: գինձ ամար չէ, մի՞Թէ այդպեսկարելի է ասել: հր դու

ասա`

զքատծու

ու

կամ-

կաժքով չէջյ-- այ դա խելացի կլինի, Թե որ մեղանում՝ Գոլովլլովոյում աստ» կլինի դա այդպես

քով է» կափ«աստծու այ

կամբբն Ճակառակենք վարվում, նրա կամքով չենք շարժ» վում, մեղանչում ենք րամ մորտնչջումենք, կամ նախա հձում հնք, կամ ուրիչ վատ բաներ ենք անում, այդ դեպքում աճա մենք իրոք որ Հանցավոր ծենքն արժանինեք, որ մեզ պատժեն: ՄիայնԹն այդ դեպբում էլ պետք է դեո ապացուցել, Սե ինչն ձեր մենթ աստծու կամքին Հակառականում: Ին չէ «ինձ ճամար չէու կասեմ թեկուզ ճենց իմ մասին. բի չիբանկա, ոթ ինձ դուի լի զալիս: ինձ դուր լի գալիս աճա, որ դու ինձ ճետ այգպես ձա խոսում ն իմ սրտանցտվաժ վատաբանում եսյ սակայն եռ նստել, լռում եմ: Արիյ ասում նմ, նս տամ, կարող է պաւոաճել,որնա ինքն երան մեղմ ձկով դղդացնել իրեն էլ խելքի գա: Գուցե մինչ ես կատակովու քմժիծազով պատասխանում եմ քո արարքներին,քո պառասանծրեջժու

-զ

նս

փորձեգ դնել այդ «Հարցը, ն՛ նրնկոյան թեյի ժամանակ, սակայն, ամեն անգամ հուղուշկան ինչոր կողմնակի ճոորմարահությունների եռնից էր ընկեում, այլեպեսոր Աննինկանզղջում էր, որ Հարցը բարձ-

րացրեց միայն մի բանի մասին էր ժիտբ վերջանալու այգ բոլորը: ու

|

աղուճացը

--

ն՛վ ճայի ժամանակ

տո:

ճամմցծք՝

տակըքեզ ճշմարիտճանապարչճի կառաչնորդի:Չէ որ ռչ 29 Ա՞-ա՛ «եչ բարեչ ինձ Համար, այլ քեղ Ճամարէ վիրավորական: կամս, որչափ լավ չէ դաչ եվ դոնն հթն նա քեղ որեէ վատ բան ասած լինեի, կամ վատ վարված լինեի քնղ Հետ, կաժ որնէ վիրավորանքահատած լիննիր դու բնձանից, այն ժա-

ա

իարցամից

չէ` Թեյ խմել, նախաճաշել, ճաշել... Շերը թեզ Հետ, սա կայն դու էլ: ոի չասի էլ ռր ժիր եո, քայյ առանցսնունդի ապրել Թե

Հ

աստվաժ պու. մանակ, դն, տռտվարծքեզ ճետ: Թեպեիտն է նույնիսկ խթրատ մեծերից ընդունել,-բայց վիրում եքն քա քնվ վիրավորնլեմ, դն արդեն, տերը քեզ Հետյբարկաչ եմ ես ինձ Համար խաղաղու Հար. ցիր ինձ վրաս Թե չէ նստել ձմ ասում, լեմ միայն նստել, ոչինչ մրոք անում, դիտ, Համար " 4լավ ու ի Հարմա ի , անիմ, ոթ բոլոր լարի հմար փեչպեր լինի, որու ուրոխանան մխիքարխվեն, իսկ բոլորն դու,-պեսզի ա՛յ, աճա Թե դու իմ փայփալանքներինինչով էս պաաք ամեն տասխանում: հսկ դու ինչ մե ասա, բաու բձկամ, այլ սկզբում մտածիր,աղոթ արա առտժուն աճա Եվ նե որ.,. խնդրիր նրանխելք օռվորեցեի,

անում`

ե՞րբ է

Ճաշից Հետո, երբ Պորֆիրի վլադիժիրիչը քնելու զնաց, ժեն «Մենակ մնաց Հետ ե ՀանԱննեինկան ծվպրականլուշկալի

կարծ ցանկություն տծսուճու

ճետ,

զգաց

խոսքի

ժեջ մտնէլ քեռու

տբն-

նա

ուզեց իմանալ, թն ինչո՞ւ եվարականփուշրան սարմափ չի զգում Գոլովլլովոյում կ բնչե է ուժ տալիս երան դիմանալու դատարկամիտխոսքերի Հեղեղին, որն տռավուռիըմինչն երեկոժայթքում էբծռույչրթունքներիը:

Տ/րո՞ւմ

եք դուք Գոլովլլովոլում, Եփղրակսելուշկաւ Քնչո՞ւ պետք է տխրենք: Մենք պարոններ չենք: Այնուամենայնիվ...գութ միշտ մենակ եք... չունեք դուք ոչ զվարճություններ, ոչ բավականություններ... ոչինչ, -- հնչ բավականություննհր են Հարկավոր եզ» Ցսուր

--

--20.-

նհք նայում, ես շորս ժուռ ապրածսժամանակէլ շատ ուրախություն չեմ տեսել: ն ալնպես Քայց տանը,ք նս կարծում նմ, ձեզ Հաժա ԻՎ " Հ չժ միմյանց Հյուր լավ էր:. քնկերուճիներունքիք, էիք գնում,խաղում էիք... ԻՃ: է խոսում ինչ-տի ն մի տեՀեւո... իսկ շակ քրկար».. Միշտայգիս Միշտ, ամբողչ ծիր այդոլնս խոսում էչ

լինում` լուսամուտից դուրս

է

|

--

նթան ն այց նբան, կարժե առաջին Եվվրակսծլուշնա դամ ինչոր զարմանալիմիտք լուսավորեցիրձե Ֆ

Մենակ դուք

--

մոտ

Քու,

մ թեր ։ աւ: ին, ոզ րո ի թանձի:

--

--

տել

այչ

-

էս

քա

ՀԸ

ա.

հ աբ զար

|

-

Կասին

մաաժում

ինչ

ո

էվ:

աճանջվում է--

Լ

Այո։ Թեքուղ լաքելենթի-- ոչ մէկը երկար ժամանակ ածն ժեալ լի կարողանում,Հաժարրա ամիս փոխում կառավարիչները նույնպես: եվ բոլորն այգ պատճառով Ջանձրացնո՞ւմք: մեուտ հն, որովճեն -- կճդեջում է: Հարբեցուննիը եռ Հարբնցոզբչի լսում: Ուզում փող փլիր, երա գլխին սենց որ պուտուկ Հագցրածլինի: Բայց փորձանքնայն է, որ նա

ձեք,

Հետ,

--

Ը

նա

էմ, ես շնործակալ չմ ունչՀամբերություն

ժ՞, չէ, նրա այքերին

Հ

բոլորի

նչանակում է, զուք քեպետն միասին ծք ապրում, բայց փաստորեն մենա՞կեք: փյո, ճամարյս մենակ եմ. Մեկ-մեկ պատաճում Է ծրեկոննրը մտքին զալիս է դուրաչկի խաղալ դե, խաղում են ե հսին ւէ ժ 7 Ա Ք: յդ մ՝ 4. խազաթղանրն սկսու է խոսել, հսկ մարկ Հանգուցյալ Արինա Պետրովնալիժամանակ ավելի ուրախ ձր: նրա ժամանակ ավելոիդ բաներ խոսելուց վախենում էր, մքը էլ տեսար պառավը կանգնեցնում էր, հսկ Հիմի ոչ մի բանի նման չի, է ստացել: Այ տնսնո՞ւմ էք, 9է՛ որ դա, նվպրականյուշկա, սարաելի՞ է: Սարսափելի է, ծրբ մարդը խոսում է ն չես իմաԱն ինլու է ինչ է խոսում ն հրբնեիցն վնրչաց: է արդյոք: ո՛ւ Ջէ՞ որ է: Անճարմարէչ չէ՞չ

Ի-ջ վ ածլ ք

Ֆա՛լո

-

--

Գույք" ու

-.

Նար

ԲիԲաԳորու ԽԱՑ: համի տալիս: է,

ծա

էնպիսի ազատություն

խոճում,

աո

նս

է

նա

լիլու:

կուզի,

ւն ալու

ա

--

--

քնչ,

կշա

սիրում: Ա՛խ, եվպրակահլուկա, եվպրականյույկա,նա գքռ Համոզում է ինձ, որ ապրքմ Գոլովլլովոյում: ձիջ ժել ճե, ԳԳուցննա ձեր հսկապես,օրիորդ, ապրծիք մեզ հիրկայությամբ ամա չի

Համին

ճամար

ճամար նրան չեն սիրում:

դրա

փեզանումշատերը

--

հսկ ինչի՞ մասին եր մտածում: եմ. քեն բանի մաին ձլ փոաժում Վարունը «կեւոք մաաժում, գեծլ դարունգի պետք է ջաոպլարկել թեյ առնելու՝ այդ մասին եմ մտաժում: Տիճ

նայ--

ան-

Փարբեցողներին չի

հրեն, նա խոիմ մտքերի նտե.

8մ Է այդ

Ցո

ասաց

ա

-.

9մ

(9

կարող է ել ՛ մե

չնք,--

ծե

--

լ

վ է,

շում

նա

վիրավորվել». գիրի որտի նայում ց վով նայում ժամանակ "

ոլորս

--

։

րոր է

--

՞

:

նայեք

դուք

ենե» պարոնննթ

է նջ,

զուք

1: ձերկամ ՔԷ

Հարկ է լինում: եչայծ՞, ճամախ:

այդպես

ծմ

մտածում:

Աշա

Թե նս ուիիխշ12. չի ուզում ճարցնել ձեզ՝դերասանուճիլինելը լա՞վբան է. ՍեփականՀաց է -- այդ էլ լավ է արդնն, խկ ճի՛չտ է, ՊորֆիրիՎլագիմիրիչնինձ ասաց, իբր --

--

՞

--

բոլոր դգերասանուճիներին տղամարդիկկարող են գիկել: Աենինկանմի բուն բռնկվեց: Գորֆիրի Վլազիժիրիչըչի ճառկանում,-- պատասխանեջ նա ջզայինյ,-- դրա Համաիխ էլ Հիմարություն ք ասում: Նա նույնիսկ չի կարողանումզանազանել,որ բեմում խաղ 8 եղի ունենում ն ոչ թե իրականություն է: ն Բայց այնպե՛ս: Ալ Հծնջ ինչը, Պորֆիրի Վլագիմիրեւտ...Հենջ որ Հոզ ամաավ,նույնիսկ չրթունքները բացՀա «ազգականուծիա-վեջին... «Ազգականումի» ոնց որ խէլ-

Մ

--

-

--33:--

գլխին մարդը, բայց

Քբ

վրզում

անամոթ աչքերը շարունակ վազ-

են:

ինչո՞ւ եք 4իմար բաններասդւմ: եվպրականլուշկա, փ՞սչ հնձ բնչ որ, Ապրեր,-- ինքներդ կտեսնեք) իսկ Թ ռր գործիը Հեուսցնեն, հո կբեին Հայրիկիսմութ ինձչն: կգնամ:հակավնսէլ տխուր է այստեղ, այդ դուք ճիշ --

--

ցիք,

Որ

առա-

կարող ետ այստեղ մնալ, այդ դուք զուր եր նույնիսկ ենթադրում: հսկ որ Գոլովլլովոյում տխուր է,է: ծվ որչաի նրկաիապընքդուք այստեղ, ալնայդ այդողլես --

ես

տխուր կլինի: քան

եվալրակասնլուլկան փոքր-ինչ

մտածմունքների մեչ րնՀորանջեցու ասաց. Ֆե ծրք Հռիս մոտ էի ապրում, նիճար-նիճար էի. իսկ աճա բնչպիսին եմ, իսկական վառարան եմ այժմ Զանձրույթը,նշանակումէյ օգուտ է տալի: Միննույն է, երկար չեր դիմանա: Այչ Հիշեք իմ Խոսքը կավ,

«Հետո

--

դարձել:

-.

չենքդիմանա:

Դրանովխոսակցությունը վերջացավ: Քարնբախտարաթ Պարֆիրի Վլագիմիրիչըչլահց այն, այլապես նա նոր ն թան կագին նյութ կատանար, որն անչուլա կթարմայենր նրա

բարոյախոսական զրույցների անվերջ միօրինակությունը: Ամբողջ ծճրկու օթ նա տանչեց Գորֆիրի Վլադիմիրի

չն

Աենինկայքն։Շարունակ ասում ր` սպասիր Համբծրիր, ն փառք տալվ կամաց-կամաց Պանդարտ-ճանդարտ, աստծուն աղեքելով: Վերջապես ձինդերորդ օրը պատրաստ'

ու

ու

վեց

քաղաք

գնալ, թեպետ

այղ

ժամանակ էլ միչոց գտավ

տանջելուազգականուճուն Աննինկան մուշտակը Ճազածկանգնաժ էր փոն նա մի ամբողջ ժաժ, կարժես դիտմիչանցքում, մամբ, չէր շռապում: Հչագնվումէր, լվազվուժ էր, ազղրեչ բին էր խփում, խաչակնքումէր, քայլում էրչ նատում, «ըրամաններ էր տալիո, ինչպես օրինակ՝ այդպես, այդպես, ծղբայր...Ֆ կամ՝ «այնպես ոբ դու արդեն... նայքը, եղբա չր» չլինի որ մի բան պատաճիուԸնդճանրապես այնպես էր վարչ վում, կարծես Գոլովլյլովոյից Հեռանում էր ոչ թե մի քանթ ժամով, այլ ընդմիչոչ Ջարչարելով բոլորին՝ ն' մարդկանց, ննչ:2:2

ձիհրին, սր ժամուկես կանգցնաժէին մուտքի առաց, եա վճիջապեսճամոզվել, ռր իր կոկորդն էլ լորացնլ է դատար կաբանությունից վճոռնըմեկնել: Քաղաքում ամբողջ ցործըբվերջացավ, մֆեչ ձիենըբ վարէիե ուտուտ խջնանում: Պորֆիրի ՎլադիմիրիչրՃճաշիվ ննրկայացընը։ որից պարզվել, որ որբերի դրամագլուխն Արեա Պեորովնալի մաշան օրբ կազմում էր իչ դակատ քնան Հազար Կություց Հինդտովոսանոց արժելգքերում կայա ե՛

ու

սոյ

թամք Հաստատող Թղաերի Հեւ միասքե ընդունել ն ան յապազ կարգագրվեցվերացնել խնամակալությունը ն կալվածքն ու դրամազլութը ճանձեհլ: նույն օին քակ երեկոյանԱննինկանստորագրեց ՊորֆիրիՎլադիժիրիչի պատբաստած բոլոր թղթերն ցուցակները ն վեիչապես ազատ շունչ առավ: Մնացածօրծրը Աննինկան մեժաղույն «Հուզմունքի մեջ անցկացրել: նա ուղում էր Գոլովլյովայից ճեռւսնալ անճապաղ, իսկույն նեթ, բայց քնոխն երո բոլոր պանկություննիե բին պատասխանումէր կատակենրով,ոիոնք)չ չնայաժ բաբեսիրտոճին, այնպիսի«իմար ճամառություն էին թաքցնում իրձնց տակ, որպիոին ոչ մի մարդկային ուժ ընդունակ չէր

որբծրին

ու

խորտակել:

--

Ին Քղ

ասացիի, եր էի նաւ--

մի չարաք կապրես,

լե

ուրեմն

արձ բնակարա

ապրիրչ-Ի՛նչ որ, չն տալիս առանցվարձի էլ խնդրում ենք Համեցեքարեք, եվ թեյ խժել, ե օառել բոլորըչ ինչ որ ուղում եք, բոլորի առում

ումնո

--

--

կլինի,

Ախր ինձ ճաիկավոր է, թնոի,--խնդրումձր Աննինկան: Գու շտապում էս, փոկ ես ձինի չեմ տայ--կատակում էր հուդուշկանյ-Ձինր չեք տայ ն նստիր ինձ մուտ գերության մեջ: Այ, շաբաթը որ անցավ, ոչ մբ խոսք չեմ ասի: Պատարագ կլաննը,կճաջշենք,անյ (խմենք, կխոսենք... կուշտկնայենք միմյանց -- փարի ճանապարծտ: ձայ աճու ԹԵ ինչ. չե՞ս ուղում եկ էլ մեկնել Վոպլինո,գծրեզմանին այցելության, Հրաժելտտայիր տատիկին, գույնն անդուՀ ցլալը որնէ լավ խորճուրդ կտաւ

ու

-.34--

Աննինկան: -- Թփրնո,-ճամաձայնեց

Բւրեվն մենք ալսպես կանջեք. չորեքշաբթի օրը ալս տեղվաշ պատարագ կլսծենբ ու ճանա պարճիճաշ կանննթ, կճասցնեն,իսկ այնոնսկ Հետո իմ ձինըը թեզ ՊՓոգործլկի Դվորիկի արդեն քո՝ Պոգորելկիի ձինրով (գնամ: մինչե ղից ուննու ծս, քո սնփականձինըն ինքդ կալվաժատիրուչի Հարկադրվածէր Հնազանդվել: Գանչկությունը ճակայաչ է բեկան ուժ ունի, նա միչտ նոր մարդուն Ճանկարժակիի նա զարմանումէ ու ն ժամանակ ծանոքամինչ բում, այն նում է շրյապատին, գոնճկությունը արագորենխճճում է նրան ու առնում է իր ճզմիչննրի մծյ. Ամճն մարդու, Հաէ կոյուղու կողքից անցնելիս ոչ միայն պատաճել վանորեն, ՔիԹԸ բռնել, այլն աշխատելչշնչել. ճիշտ այլպիսք ուժ պիտի ե գըգորժադրի մարդ իր վբա, երբ դատաիկախուսությամը եա պետք ռեչկությամբՃադնըաժ բնագավառ է ըեկեում, է բթացնի իր մեց տեսողությունը, լսողությունը, Ճոտառուչ թյունը, ճափակը.պետք է Հաղթաճարիյուրաքանչյուր ըմբոնձլու ընդունակություն, պնտք է փայտանա: Այն ժամանակ իայն գոնչճկությանգարչաձոտություններըչնն թեղդը Ձճպեւոն ուշ, ճա ենայն նրան, մննինկան ճասկացավ այդ: նհա ա որոշեց ԳՓոլովլլովոլից զատվելու ճարցը իրձրի դեպս բնականընթացքինթողնել: հուղուշկանիր դատարկախոսունրԹյոն անպարտծլիությամբայն աստիճանճաղթբաճարծց նա Համարձակվում խուսափել, էրբ լէր բան, որ նույնիսկ ասն նա գրկում էր իրեն ու շչոլում էր մեջքը, ազգակցարար լով` ա՛լ, այժմ դու խելացի ես: նա ակամայից ամեն անՀ դամ ցնցվում էր, երբ զգում էր, որ հուդուչկայի ոսկրոտ ու բայց Վեզձեռքը սողում է իր Ժեջքով, Թեթեսկիդողացող նրան զսպում վր վանքի ճետազգա արտաճայտությունեերից այն մխոքը, Թե՝ տե՛ր աստվաժչ գոնե մի չաբացից բաց հուղուշկան չմաճավանմարդ Սողնք իրեն: Բարեբախտաբար, ե չէր թեղետչ զույնն նկատում էր նրա անճամբերշարժումները, սակայն լռում էրչ քատ ծնրեուվր ին, նա սհոճրի փոխադարձՀարախերությանՀարցում այն քնորիային էր Ճետնում, որն արաաճայվում է ճՀետնյալառածով՝ կուզես սիրիր: կուզես չէ, միայն թե «աճախ մտիկ տուր: --

--334 -

|

Վերջաղծռ Հասավ անչամբեր սպատսաժմեկնման րը) Աենինկանվճր կացավ Տաիսա րյա առավւտյան ժամբթ եզին, այնուամենայնիվկանխեց նրան: նա արբայը հուդուշկան դեն կատարելէր «ովորականաղոթթի ժիշակատարությունը հ ոպասելովեկեղեցու զանգի առաջին ղողանջին, «ողաթաֆծրով ու խալաթով քափառում էր սննյակննրում, ներ» էր ականչ էր դնում ե այլն: Ըու» ձրնուլթին, նա Հուզված նայում, ե ժի անսակ ծուռ Հայացք էր ր Հանդիսելիս Աննեինկային Դրսում Համարյա լույս էր, բայց մատ եղանակ դզումփրան: ձր: Երկինքնամբողջ ծածկվածէր խիտ մուք ամպերով,որոնՑից գարնանայինեղյամ էր քափվում` ոչ այն է անձրն էր, ոչ այն չ ձյուն. ավանի սնացած ճանա պարճին չրագուրեր ձին ծրնում, որոնք գուշակում էին, որ դաշտում ձնչայքիջ

գոյայաժ որդ չրեր են լինելու, ուժգին քաժի էր փչում Հարա վից, որից սաստիկձնճայք էր սպասվում. ժառձիը մճրկանում չին ձներիջ ն խառնիխուռնօիորում էին իրենց թաց մերկ կատարնները.կալվածատիրականօժանդակչենջերը «եին էին տալիս ե կարժես (պիժուն էին դարձել. ՊորֆիրիՎլադիմթԲիչն Անեինկային ոտքցիեց լուսամուտին ն ձեռքով ցույց վեց վերածնության վատկերը:

գարձանային արդյոք, արժի՞չ-- ճարցրեցնա-Գնա

Ջմնա՞ս, Հո" Ա՛խ, ո՛չ, ո՛-վախեցածբացականչեցԱննինկանչ-Դա... Դա... կանցնի: Հազիվ թն: ժամբ մեկին որ դուրս գաս, ճազիվ յոԹին Պոպործլկիճասենս։ հակ գիշծին այս ձեճայքին միթէ է գեալ, միննույն է, գիշերելու ես Պոզորելկիում: ճեարավոր նս Ախ, ոչ, գիչեըն էլ ս ենց խակույնկգնատ.., քս քայ ծմ, Ե վ Քեռի: ե՞ն:կարիք կա սպասելու ժինչն ժամը մեկր: Բեռի, սիրելիս, թույլ տվեք բնձ Հենց Հիմա մեկնել, Ժակտատիկն ի՞նչ կասի: Կառի՝ այ, ինչպիսի քոոծին է: եկավ, թոչկոտացե նույնիսկ չուղեց իժ օրճնությունը -

-

ս

--

՝

-

-

ստանալ: դադարեց Վլադիժիրիչը Դոբֆիրի

լռեց. Միառժա-չ ոտներն էր քաքատացնում նույն տելը ն մերթ ծայում էր Աննինկային, ժերք ցաժ էր թողնում աչքերը: էստ քրնույթիննա ն վճռում էբ ն չէր վճռում ինչ-որ մի բան ասել, -32985-

մանակ նա

ու

Մալսիր,

ում բեչ Ձու) թեզ,-- առան Ժոճեյ, գրպանիցնամակիժի ծալած թերթ ճանելով, տվեց ռեց Աներնկալին-- Հապա կարդա: .ծ--

նա

Սխոր՝ ձժ դրեր Մբ" էլ մտադիրարլ

'

Անեինկան նարգաց, «Այսօի հո աղոթեցի ու խնղրեցի աստտծուն, որ նա ՔՀ Թողնի Ինձ, եչ աստվածինձ ասաը՝ Անձինկային գրկիր Աեու լիքը իրանը սեղմիր քո սրտինս: նիեկայի -ծ- Այդպծ՞սք արցրեց նայ Թեթնակի զունատվելով: զֆո՞ւ, քեռի, ինչ զզվա՛նք,-- սատասխանեը Աննեինկան, չխոքված նայելով հրոն: Չորֆիրիվլադիժիրիչն է՛: ավելի գունատվեց եյ ատամենրի միչից արտասանելով՝ օերեուժ է, ժեզ Ճուսարներ են Ճարկավորչ, խաչակնքեց ու ճողաթափերըբքսրօտացնելով, սենյակիցդուրս դնաց: ասես Քառորդ ժամից նտ, ուսկայն, վերագաիձավ ոչինչ ն Հեռ: պատաճածչլիներ արդեն սկռնց կատակելԱննինկայի Սձրեմնինչպե՞տյ-նայ-- այլսոծղից Վոպլինո՞ ասաց ձա գնալու: Ուզում նո պառավ տատիկին ճիաժե՞շտ տալէ Հրաժելչտ տուի, Հրաժելւտտուի փարեկամա:Այղ լավ ծս ախել, որ տատիկինՀիշել հռ: Երբեք ձւլնատք է 4Ճարազատներին ժոռունալ, ին առանձնապես այն Ճաիազատեներինչ որոնք, կարելի է ասել: կլանքը չեն խնայել մեզ Համար: Փատարադ չսհքին Հողեճանգատի մաղթանքով, ենկեղքցում մեղրաձճատիկ կնիան, Հետո տուն նկան, նորից Ժեղբաճատիկկերուն հոռեցինԹեյ խմելու: Պորֆիրի Վլադիմիրիչբ կարծես դիտավորյալ, ժովորականիցավելի դանդաղ էր կում անում բաժակից ու տանջալից ծոր էր տալիս

կայիր:

:

բառերը, ճռղոմարանելով ծիկու կումերի ինքացքում: ժամը տասին, աւսկայն,թեյբ ավարտվեցն Անենինկան խեղրեցՔեռի, Հիմա նս կարո՞ղծմ գնալ: հոր ճաշել: Ճանապարճ գեալուց առայ ճաշել ճար կավո՞ր է: Մի՞թէ դու կարծում ես, որ բեռբն քեզ այրլպես առանց ճաչելու կթողնի: երըն՛ք, մի՛ էլ մտածիր: Գոլովլյովոլում այդպիսի սովորություն մյ» չի էլ եղել:Հանգուցյալ մենկան թույլ էլ չէր փեձիր աչքին երնալ, եթե իմանար, որ նռ ճարազատ ազզականուշումառանցաղոււացի նանա» --

ո-

236.«ռ

նրիա»

էր քայլում,

Ճճետո

»

--

Նրա առաջ

դրած էր արգանակով ափսեն,

Խա ձեռք բայց այն աստիճան գորովանքով էր նալում Աննինկային, որ նույնիսկ նրա թթի ժայրը կարմրել էր. Աննինկան շտապչչտապ կուլ էր տալիս զղալ-գգալի հանիդ:

Հր դիպցնում

ն

ն չամարրյս թաղեց հուդուշկան նույնպես վերըՐնՑ գդալը արգանակիմեջ, բայց իսկույն նեք նորից գինց սնղանին:

--

տա

էլ

ժամացույցին էր նայում, Ճամբուժ էլ հը քայլերը, իսկ վայրկլանենրը՝ մեկ, երկույ երեք... երբեմնչերբեժնփողոց էր նայում ն Համողվուժ էր, ռր չջրագուբերն ավելի ու ավելի մեժանուժ նե: Վերջապեսվեգզնեդացինպդալները, դանակները,ափսե սեները. լաքեյ Ստեպանըսեղանատուն եկավ ու տփորոցի ղանին գցեր: Բայց թվում էր, օր հուդուշկայի ներսը լըցված աճյունը ժասամբանցել էր նան նրան: Դանդաղ-դան դաղ աեղափոխում (ր նա ափսեները, փյում էր բաժակների Սրա, նայում էր նրանց միջով լույսին: Ռւզիզժամբ մեկին սեղան նստեցին ԱՀա ե զու ժեկնում եռ,-- սկսեց ՊորֆիրիվլադիմիՐիչը Ժեկնուժին Համավատասխանխոսակցությունը: Սո

ու

--

ու

ժ/'

ժամուկես անԿրկին Հարկ եղավ ճապատակվել: մակաւյն մաաձում: սեղանի գցել չէին էլ ՔոլոլըՏիվեցին, ցավ,իկ եվպրակսելուշկան , բանաչիները զնեգղեգացենելով, նրբեփեւենր բեմն երեում էր, մերթ մառան գնալով, մերը նկուղ. Չորֆիրի վրադիմիրիչը խոսում էր գործակատարիճետ, Ֆրւս ճոգին ճանելով անիմատո ճրամաններով,ազդրերին էր թըփում ե ընդչանրապես Հնարքներ ձր անում ժի կերոլ ձրդձրգելու ժամանակը, Աենինկան սնդանատանը մենակ հո

յ

--

`

մաին,

--

,

Դու ինձ, ժերուկիս, նէրիր արդեն,--

մարժաջէը

նայ--

մյ դու արգանակը կերար այնպես յտապ, կարժես փոստանմ կառքով ճանապարճ գնացիր, իշկ ծս ուտում այննս, ան: սայլով նծժ գնում: Ձիժ սիրում Աստվածային սլարգնի Հետ անփույթ վերաբերվել:ժացր ժել մեր գոյությունը պաճպանելու ճամար է տված, իսկ մենք շաղ ենք տաչիս այն.-ոոծսնում նս դու ինչքան Հաց ես փշրել: եվ ընդճանրապեսհռ 2մ7

օիրումկեմ ամծձն ինչ

ահել Հիմնավոր ու

շրչաճայաը

կացնում է,

--

Ճացչ

--

ացում՝ 8 հեք»ր բուք ն ա մվ կա, դե ի՞նչ բարկացիր»Ձք աա կներես: Գան էլ միշտ հրի» Գուցն

նում

է,

ցանկանում, բայց

ե

՞

արած, կբարկանաս ու

եմ

-

ռր

որ

Դու

հս

չես մնա, լարունակ օղակների միջով չես ոստնի, էլ մի ժամանակ փորձառու կղառնամտյ--աճա այն ժագու մանակ էլ կասես իսկ քեռին, Թերեք, էբ: գուքն, անմ կա« ոին ժեր փնքինթացող է: Բայց որ իմ սես՝ խոճե՛մ է քեռիս, լավ բաներ սովորեցրեցինձ: ւռասարդ

ԱՆՆ հարգամե

իո՛. արա..-

ո.

ճասնեա Օ

Հասա

Պորֆիրի Վլադիժիրիչը Խաչակեքեցն ծրվու զզալ արգաչ նակ կուլ տվեց: Այդ անելուց Հետո եա գդալը կրկին դրեց պեակիմեջ ն ետ ընկավ աթոռի ժնջքին, նշան ամ

որպես

ջիկա խոսակցության:

«Արլունարբույյ-- պտտվում Հր Աննինկայի չծգվի ժայ բին, Բայց նա պապեցիրեն, արազործննջուր լցրեց բաժակը կ քափով խմեց: հուղուշկանկարծես Հոառությամբ գուշա« կում էր, քն ինչ է կատարվումներաենրալո

Ինչ,

-

չի՞ գալիս

բնչ արաժ, թեպետն դուր այնուամենայնիվ դու քնոուղ լսիր: Ալ ես վաղուց ուղում էի քեղ Հետ խոսել քո այդ չթապողականուԹյան մասին, քայլը միչտ ժամանակչէր չենում: Չեժ գիրուժ հա քո մել այդ շտապողականությունը, ,նքնամտություն ե ձրնում դրանում, անխոճեմություն:Ալ այն ժամանակէլ դուք փզուր Հեռացաքտատիկի ժոռթց ե չամաչեցիք վշտուցնել պառավին,-- բայց ինչո՞ւ: --

չի գալիս,

--

ռր

գա

--

գուր

բայց

Ա՛խ, քոփի, ինչո՞ւ եք դուք Հիշում այդ մասին: 24՞ արդեն հղել է, Ջեր կողմից գա նույնիսկ լավ չէ:

ես նպասիր,

այն մասին չեմ ամո ւմ` լավ է, Թե վատ Ե այլ այն մասին, օր թեպետե եղել է, բալը չէ որ կարծել է ն փոխնլ Ոչ միայն ժենք, ճանցավորներո, այլն աստված

ինքն իր արարքներիփոփոխում է՝ այսօր անձրե կուղարկի, իսկ վաղի լավ ծղանակկատ: ՀԵ՛, գե, չէ՞ որ թատրոնը մի այնպիսիմեժ գանձ չի: ՀապաՎճոփր: 0.

աա

վամտությունը, բոյը :

թր

Դդու

Բ

այդպես պ

խնդրում

այղ,

ինչ կասեմ, լավ չէ

ԷԼ

քեքն

եմ

:

քո

4է

մեջհղած Քեքե-

աաաՌՔ

ինձ այնչ մեծերի վերաբծրվում ր նկատողուզ լավն է ուղում, իսկ դու առում ես՝ ե

Քեռին քո» թյուններին, թողեք: Բեռինթեզ վուտծնումէ սիրովու

փաղաքշանբով, իսկ փնչացնում ես նրա վրաչ հսկ մինչդեռ գիտե՞սարդյոք, ով է թեզ քեռի տվել: Հապա, ասա, ո՞վ է քեզ բծոի տվել: Աենինկանտարակուսած նրան նայեց» դու

դան», հոամացի

:

-ծ- ծվ էլի քեզ

սփ.

ուղում

Ո'չ, բնռի, քողնք

տատվ

կատվաժ է քեզ քեռի տվել, աճա՛ թվ: Թե տված չլիներ, դու ճիմի մենակ կլինձիր, չէիր բմանա ինչ անձա, ի՛նչ խնդրագիր ներկայացնես, ո՛ւր ներկայացնես,ն ինչ պատասխանազասծսայղ խնդրագրինւելինեիըդու ինչլես անտառում, վեկր քեղ կվիրավորեր, մյուսը կխարեր, իսկ նրիորդն ուղղակի կժիժազեր 11: վիա: Բայց քանի ռր դու քեռի ունես, մենթ աստժու օգնությամբ ժել օրում քո Բոլոր գործերը կարգի րներեցինք:Ե՛վ քաղաք գնացինք, ե' եղանք, ն' խնդրագիրենիկայացրիեր,է' Խնամակալականուփ --

փարգագրություն «տաշես: նշանակում ըքոյխ:

մրա

թն,

բարեկամ իմ, ի՛նչ

է

Դի

եւ 4լ չիոր"ակալ եմ ձեզանից, Քեռղիո հս ծլցն չնորճակալ ես, դե էլ մի փնչացրու նրա վրա, աղ լսիր: Բարիը է ցանկանում թեց քեռիդ, Թճոլետ ծրբեժն --

--

թեզ թվում է...

Աննինկանճաղզիվէ` կարողանում զաղոլ հինն, Մնում էր քնռու խրատենրիցաղատվելու մե մեջոդ ես՝ Ցույց ոլ, նա, Թեկուզ սկզբունքորքե, ընղուհում է որ Գոլովլյովոլում մեալու նրա առաջարկությունը:

Վավ, թեռի,-- ասաց նայ-- նա մտածնփ ես ինքս Հասկանում եմ, որ մենակ ապրել, Հարազատներից Փեռու, այքան էլ ճարմար չէ... բայց, Պամենույնդեպս, այժմ ես հինչ որոշել չեժ վաիող: Պետքք ժտ ժել, --

Այ, տեսնում քս, դու արդեն Հասկացար:Բայց մտածելու ի՞նչ կա այդտճղ: Հրամայննք ձինրնարձակել,քո ճամպ--

Րուկները կիրիակայից Հանել,---

աճա

299...

ն

ամբողջ մտածելը:

լ, քեռի, դուք մոռանում եք, որ նո թույր ունեմ, Հայտնի չէ, Ճամոզեց արդյոք Պորֆիրի Վլադիմիրի չին

օ.8

--

Բ, Աաաա ե

ամ

էլ, ա ւՆ Համար

Արորչէ Ֆոլօվլովոլում, Թե ամեննին Իթ

ե

նրա

աճաարանը

ճան

Աննինկան :

որե

պնտջ

կողմ

դա,

,իայն ջ

այլ

,

մնա

.

բոլթրին այնպիսի պատասխան մի պաորվակ Թողնում Քո" տարկախոսության,Բայց ե ալնպես ժամացույցն արդեն էր տալիս երք ու կեսը, երբ ճաշը վերջացավ:Աննիեցույց կան դուրս Թով «ծղանիմոտից, կարծես աժբոլջ ժամանակ շոգու լողարանում եստաժ լիներ, ն վազնց քեռու մուլ ծրաժեշտ տալու նրան, չճա

չեին

Տասբ րոպեից հուդուշկան, ժուշոակն ու արջամորթու կոշիկները ճագաժ, ճանապարճում (ր նրան մուտքի առաջ կ անձամբ սկում էր, ինչպես էին օրբորդին կիբիոնալում տենչ

ղավորում:

Սարիցիջնեձլիչ կամաց կքշես

զառիվայրում վայլբ չգցես,--

լսում

Հրամայում էր

Մենկինթ

ծես.

նա

կառապանին: ՎերջապեսԱննինկայինփաթաթեցին, նստեցրին ու կիբիտկայի գոզնոցի կոմկքցին:

:

Գույն կմեայի՞ր,- կրկին անդամ ձայն տվեց հուդուշկան, կամենալով, որպեսզի ճավաբված սպասավորների ներկայությամբնս աժեն բան անցեի այնպես, ինչպես Հարկբն է, ազդակցաթարյ--Հաժեննայնդեւպս կգա՞ս, ասա:

:ե

մ. ի 74 ԳԼ» չեի Ար վրան ԿՆ " չ. 2/6ՐԸ» ւ է//5ո ո Իր որակն կախված էր սրբապատկերների հաաքամա ոլ ա բ տապանակը՝ծնողական

,

են աղատ Բայց Աննինկանիրեն արդեն էր ցանկություն վցաց երնխայություն անել

չեշռելով յուրաքանչյուր դիրհոնայից խանեց. ն

զգու մ

կ

,

240.

նան

|

նրա

.

տոտ

մաճու

ծաժնված

-

լ

ո

րա

, Բ.

քա

բր

Հասարա

ար

ան,

ւ

օրճ-

բովհ

վառված կանքծղով. նրա տակ կային երկու սբնբաժինքով, շր ծածկված ձին գցած մոխրագույնմաձուղով, Պածրին աստառներ կալ մին. պատերին մէկի միջամասում կախված էին մի քանի հպիսկոպոսների դագերրոտիպոծ պառոկերներ:Սենյակում ԲօրինակՃուտ էր կանգնաժ, ասես Թե նա վաղուց ի վեր խաու փարամիջատների ճանճերի գերեզման լիներ, ինքը քա-

դուն՝ածրտերակնոջ

պատասչ-

Լ

--

ֆը

ր Հանկարֆ նայեց

/չ, քեռի, չե՛մ գաս Սարսափելիէ ձեզ Հեռու Իուդուշկանայնպես ցույց ավեց, որ չի լաում, բայց շրթունքները սպիտակեցին, --

Լ

Ա

նա դուրս բառը,

։

անզ

Ոլ.

-

։

նումով, խզվեց ամեն մի կապ կննդանիմարդկանցաշխարշի նա իր մասին Հր Մ ածում " ն փիայն, եր դուրս պրժավ որ իմա լավ է իր ճամար: Ազատության այդ զգացողության ազդեցությունն այնքան ուժեզ էր, որ երբ նա կրկին այցելեց վոպլինյան գերեզմանատունը, ապա նրանում Հէւոքանգամ չէր նկատվում այն չղային դլուրազգացությունից, որը նա դրսնոինը ռատիկի գերեզմանին առային անգամ այցելելիս, Հանգիստունկնդրեց նա Հոգծճանգստիվաղքցանքը, առանց արտասուքի խոնարճվեց գերեզմանի վրա ն բավական ձՀաճույքռվ ընդունեց բքաճանայիառաջոթկե՝ կր հարձիթում մի խաժոկ Թել խմելու: Այն պայմանեքրբ,օրոնց ժել ապրում էր վոպլինյան քաճանան, շորտ թաղճուկ էին: Տան փիակ մաթուրսննակում, օրը մառայում էր որպես ընդունարան, սորտում մերկություն էր տիրում: Դատերիտակ մի չափ ներկված աթոռոդյուժինաւ ներ էին շաիվաժ, ծածկված մազագործ որ կատռրով, տեղզբավականպատառոտվածէր, կար նան նուլեպիսի բազմոց՝ գուրս ցցված ժեջքատեղով,որ մինչ ոնֆորմային դայրո8 գեներալի էի նման. կրծքի բժք : միջնապատերիը ԻԻ եկի մու էզ Հետ

ա

--

նիսկ կանգ չառավ այն ն մաքի մտբ վրա, որոր եր անժամիր ետնում, կետ գնրության մեչ մնում է մի մարդ, որի Համար, իի Ժեկ,

մ մի

բուչե գլխին փլած քմաճանույքէր դաս Բայց Համենայնդեպս ք Աննենկան Էֆ ձաշր դրանից ճետո կննդանիանցավ, ինկան աժեն հնչի Պամաձայնվում ձր, քծր ձր տայիս, որոնք "չ

Գոլովլովրան գերությունից հրությունից աղատադրվելն ազատադրվելն ալն այ առտիՀ ուրախացրեց Աննինկային,որ ետ ոչ մի անդամ նուլ-

գույներ տա-Հ-

--

Սալտիկով--Շչեգոին

ճանան

թԹեպետե դես երիտասարդէր, բավականխունացել

պարագաներում: նոսր սպիտակավուն մազերը ուզիղ այդ Հյուռքերով կախվել էին նրա գլխին, նման լացող ուռենու ձր

ճյուղերին, երբեմնի կապույտ այբերը նայում ձին սան. վաժ, ձայեր ցեցվում էր, մորուքը սրվել էի. իիդյա ֆարաջայի փնչերը վատ փին ծաժկվում ե կարծես կախարանից կախվաժլիներ. Տերտծրակինը, նույնպես երիտասարդ կին, ամեն տարվա ծենդարբնրությունիցէ՛լ ավելի էր Հյուծված, բան ամուսինը Բայց ն այնպես Անհնինկան չէր կարողչնկատել, որ նույն եսկ այդ Խեղճ, ձլուժված ու աղքատ ժարդիկանգամ վերաբերվում ծն նրան ոչ այնպես, որո"լես իռկական ծխականի Հեւ, այլ ավելի շուռ Խղեշաչճարությամբ, որոլես ժոլորյալ ոչխարի -- եղա՞ջ ձեր քեռու մուռյ-- սկսեց տերտերը, զգուչությամբ վերցնելովտերտերակնոչ մատուցած սկուտեղից թելի

'

--

'

որել

աաա Այժմ ես ճարյութրՀիսուն սութլի եմ ստանում նան են կան, իսկ քույրս՝ Հարյուր: բենեֆիաներ տալիս մեղ: Տարծկան երկուսս վեց շազար կստանանք: փեչո՞« էն ձեթ քրոջը քիչ վճարում: Արժանիքները երա, հնչ էչ-- շարունակեց Հճտաջրքրվել տեր--

ն աա

--

--

-

նա

Քեռին աարարկեց, Ինչո՞ւ այդպես վավ է, երք ազատ

բայց

ես

ինքս մնացի

ժանիի ուրիչ էւ ես ձայն ունեժ, ծրգում Հասարակության " ԱՆԱ ավելի է ԴԻ Գալիա,իզ րոս ձայնը փոքր է, Ֆա վոդեիլներումէ խաղում: եմ,--

--

--

Ոչ,

--

--

վոյում:

ժամածռության պատասխանեց.

--

գավաթը:

Այո, Համարյա մի շաբաթ ապրեցիս Այժմ Պորֆիրի Վլադիմիրիչըժեր ամբողջ շրջանում գլխավոր կալվածատերն է գարձել, նրանից ճզորը չկա Միեւ այն կյանքում, կարժես, Հայջողություն չունի Սկզբումմի Հետո որդին փեռավ, մյուոր, վնրչյապես ն ծնող մայրը: Զարմանալի է, բնչպե՞ս է,որ նա ձեզ չի խնդրել ժնալ Գոլովլլո-

Տերտերըաղոտ նայնց նրան, կարժես ուղում էր Ճարց« նիլ՝ գիոնսարդյոք դու ի՞նչ բան է «սեփականՀացը», բայց չեց ն ժիայն վեճերում ծաժկեը իր ՓարաջայիՓեչերը: ամա իսկ դուք մե՞ծ ռոճիկ եք առանումի դերագանոաւթյու նից,-- խառնվեցխոսակցությանըտծնրտնրակինը: Տճրտերբ վերջնականապէս քնթկչունցն նույնիսկ աչքերը կողմը: Նա տղասում էր, որ Աննինքարքնց տերտծրակնոջ կան կվիրավորվիչ ՍակայնԱննինկան չվիրավորվեցն առանց

։

քբոջս

ւի

-

նշանակում է այնոնղ էլ նույնն չ, ով անրտերէ, ով Հարկավազ, ով էլ տիրացու է: Քայց մենք Հավասար կիսում ենք. ժենք Հենց սկզբից այդպես պայմանավորվել էինք, ռր փողը ճավասարկիսելու ծնթ: --

--

`

Ազգակցարա՞ր։ Դրանիցէլ լավ ի՛նչ կա, ծիր ազգակցաբար է: իսկ ինչքա՞ն կանք այդ, տերտեր: Վեց ճազար դուրչին ոբ ամիսների կլինի: բաժանենք, ինչքա՞ն --

ապրում: ծիբորդ, իճարկե, վատ րան չէ, ես

Ազատությունը,

հայց

էլ առանց վտանգներիչի լինում: հսկ եթե նկատի ունեհանք նան, օր դութ Զորֆիրի Վլադիժիրիլի ժերձավոր ազ-

գականուծիննք, Հետետպեսե նրա ամբողջ կալվածքի ուղզակի ժառանգնեք Հանդիսանում, ապա, թվում է, ազատու Թյան ճարցում կարելի էր փոքր-ինչ ճնշել իրեն: Ոչ, տեր Հայր, ահիականճացը լավ է: Ապրելե մի անսակճեշտ է լինում, երբ զգում ես, որ ոչ ոթի պարտական լես:

--

--

--

«դ

Հինգ Հարյուր՝ ամսական, իսկ երկուռի եչ բաժաձրկու Հարյուր Հիսունական: հնչքա՛ն փող Թ Մենք մթ տարում էլ չենք ծախսի էլի ինչ էի ուղու ես ճարցնելձեզ. մչմարի՞տէ, օր դերաճետ այնպես են ռանուճիների վարվում, կարժես նրանք իսկականկին չեն: ն Տերտերըքիչ մնաց բոլորովին անճանգատանար նուՖեսկփարաչայիփեչձրը բաց Թողեց, բայց տեսնելով,որ Աենինկան ճարցին միանդամայնանտարբերէ վերաբերում, --

նաժ՝

՛

ծեց՝«Է48,

վերջին տիչատակումն անդամ, իստ Հնարավորի, աչթի առուջ՝ չունենա: եվ ապա, ճառալելով, ավելացրեց. հսկ գլխավորը, օրիորդ: իր գանձը Հարկ է պածղպա-

սրանՀեշտությամբկոտրել չի կարն» «ահգստացավ: չիջյաշն Այսինքն, ինչպե՞ս Թն իսկական կին չենյ-- ճարցրեց Աճեքնկան -- իբրն Թե նրանց ճամբուրում են, գրկում են... փորն Թն, ձրբ որ չեն էլ ուզում, այգ գճոյքում էլ նրանք պարտաատա

բայց

--

Ռչ ցույց տալիս, Թե բուրում նն: հսկ այն մասին, ուղում է, Թե լի ուզում, են

եվ

Թեկուղ ն պիեսով,

ն

այնպես... կա այնպիսին՝ փալնքոտ դնլով խցկվում է ճամբուրվելու, նրան նա. յելուց անգում սիրո է խոսոհում, բայց ղու պետըէ շրթունքննրդ պարզե» --

բայց

օրը

Աննինկանակամայից կարմրատակեց.երա երեակայուքյան մեջ անցավ բայ ռոտմիատրՓապկովի փալեքուտդգեմՔըչ որը ճիշտ օր «խցկվում էր» ն, ավա՛ղ, նույեիսկ ոչ «րատ պինսի» էր խցկվում:

Դուք ամնենին այնպես չեք պատկերացնումձեղ, թե նա փեչպես է կատարվումբեմումչ-- ասաց բավական

«առը: -- հարկե, մենք

ե քատրոններում չենք եղել, բայց այնպես, անչուշտ, բան էլ լինում հ. Մձծեք,օրիորդ: տերտերիճետ չատ անգամ ենք ձեր մասին խոսում. խղճում ծենքմենք ձեզ, նույնիակ շատ ենը խղճում: մննինկւն չուհ էր. ոռերչոնիը նաել մորուքնքբ քաչՔիչում, կարժենսվճռում էր ինքն էլ իբ Կոսքն ասիր

ամեն

ու

Թեպետ,օրիորդ, ամեն կոչման մեջ էլ ն" ճաճույթլինում, ե՛ անախորժություններեն լինում,--վերջաՀ /լնս արտաճայտվեց նայ-- փայլ մարդը, ին թուլության չնորճիվ, առաչիններովսքանչանուժ է, իսկ վերջիններիմաՀ --

են

ռին աշխատում է մոռանալ: իսկ ինչո՞ւ մոռանալ: Նրա մարչ օրիորդ: որպեսզի պարտքի ն առաքինի կյանքի --

.-

ման

արչ

այդ

Հա

այս

աճա

այղ գանձը, թվում է, դնրասանական կոչմեջ պաճպանհելը բավական կասկածելի է,-- շարունաՍ8ջ տերտերը:

Համ-

դեպքերում խոսք էլ չի կարող լինել, որովշետե ամեն ինչ արվում է ըստ պիեսի. ինչպես գրված է պիծսում, այնպեր էլ վարվում են:

մասին

ներ

ուսուքչաբար նայհց Աննքեկային, անրտերաՀչ կինը տլոռումօրորնը գլուխը,կարծես առելով'ո՞րտեղից:

Տերտերը --

լքենՀամբուրում են, այլ

դա

ճել,

են...

վոր

--

--

Աննինկան չգխոծր ինչ ասել այդ խոսքերին: կամացփամացնրան սկսում էր Թվալ, որ այդ պարզամիտ մաիդկանց խոսակցությունը զանձիչ մասին միանդամայն նույլեարժեք է ույն քաղաքում տեղակայած գեղի» արո հուչբ սպաների«|ճ Ըհօտօ-ի մասին ունեցածխԽոսակցություններին, նտ հսկ ըբնդճանրապես Համոզվեց, որ աստեղ նա, ինչոլես ժույ Քնոու նրա վեչ բոլորովին առանձնակիերնույթ էն տծսնում, որին թճպետն կարելի է ներողամիտ վերաբերվել, Բայց, Համար, որոշ չՀեռավորությունից: «Հքնդտոտվելութ ինչու ձեր քկեյքցին, անր Հար, այապես աղքատ է,-- Ճարքրեը նայ որպեսզի փոսի Խոսակցությունը: Հարուստ լինելու Հնարավորություն չունի, գրա ճա--

--

մ ար

էլ աղքատ է: Կալվածատերերը բոլորը ծառայությանձն մեկնել, իսկ գյուղացիները գլուղացինե բարվոբելու 48 արավորությու5 չունեն: Առնենք ծխում հղաժներնէլ ընդամենը երկու Ճարլուհից քիչ ավելի մարդ ձւ «Աճա ժեր զանգն արդեն չափազանցվատէ,-- ճոզոց

լու

ՆՈ

Հանելտծրտեծրակինը: ծմ զանգը,

ն

ուրիշ բոլոր բաները: Մեր զանգը, օրիընդամենըտասնճինգփութ է կշռում, բայց ն այե էք պես, ճեղթվել ճակառակի էւ /չ Քն զանգաճարումէ, այլ աղժոկուժ է մի անաակ,--քույնիսկ դատապարտելիէ: Հան. զուցյալ ԱրինաՊետրովնան խոստացելէթ եռրը դել ե, եթե կենդանի մնար,այժմ մքնք, անտարակույա, զանգ ունելաժ --

օրդ,

կլինձթեք:

Դուք քեռուն ասեիք, որ տատիկըԹուտաքել --945.-

է:

հ Սսեցի,օրիորդ,

ծշմարիոն առել, իժ ե -- շարունակում Թյունից դուրս կգաքչ-էթ կպչել ։տնրոծրա բավական բարեճամ լսեց. Միգլխացավանքը որոտճառած ե ա տալ ինձ չկարողացավ`չեմ լսել, այն բավարարպատաոխան Ին եդուը ոլթ, է, ժամենկայից ոչինչ, Ճանգուցյալը։ այն բ րանն այ ն քանն Այնուամճնայնիփ: Դուքօրիորդ ւոիրու՞իեք, Հիմա չ ե Միան ոչինչՀի ասել«ոիը մասե: հոկ եթե, որապնս չափաճաս նք դարձել, ձեր կալվածքը ուներ-շ դրանից էլ անպայմանկկատարեր ներա կամբը: լուծ լիներ,յարա աի Քք չի լշելչ-- ոսաց տերածձրակինը:--Ամքողջ Ինչպե՞ս Դեյ ե քնռուց ետո ժառանդուք եք անժիջչական շրջանը փմանուժէ, իսկ նա չի՞ լսել: ղըչ-ավելացրեց տերտծրը: կտա ն ապրում ենք մենք այսպես: Առա գոնե չճույս Ռչյ նս այածղ չեժ ապրի ունեինք, իսկ չիմա բոլորովին անճույս եեք մնում: երբեմն Իսկ մենք ի՛նչ Հույս ունեինք: Շարունակխոռռում ոչինչ չի լինում, ռր պատարագ անհմ, ոչ նչխար, ոչ կարժիր էինք մեր մեջ՝ թե մէր օրիորդեերնանպայմանկապիննԳոդինիչ հսկ մեր մառինարդձն էլ չենք խոսում: դորելկիում: հսկ ամառը մեզանում այստել նույնիսկ չատ Աննինկանուղեց վեր կենալ ն ճրաժեշտ տալ, բայց սք(«Վ 4, կարելի է անտառը գնալ սունկի,-- գայքակզում էր -ծ-

նայ պետք է

հ

-

ք" չո՞ւ:

`

ռ

՝

ւ

չ

Լ

--

--

--

--

տերանրակինը:

զանի վրա նոր սկուտել ճայոնվել, որի վրա նիկու ափսե կար, մեկում ազարիկոե,մյուսում խավիարի(տորներ նե մի շիշ մադերա:

նատեցե'ք,ներո՛ղ եղեք, անո՛ւջ արեք: ԱճեինկանՀպատակվեց,չտապ երկու ագարիկոն նուլ տվեց, բայց մադնրայից ծրաժարվեց։ --

՛

՛

արիա կերար

նորից ուզում ճարցնել,-մեր ժխում մի աղջիկ էր նա Պետերբուրգում մի կա, Լիշչնակու սպառավորի աղջիկը. դերասանուճոււմոտ ծառայելիս է եղել Լավ ծն ապրում, ասում է դնրասանուճիները,միայն Թե ամձն ամիո պեաք է. --

ասում

փ4ա

ին

մասին

էի

հս

նորոգեն,... ճիշտ է դաս Աննինկաննայում էր լայն բացված աչքերով

տոմս

կանում...

ն

չէր

ճաս-

Աղա» լինելու Համարչ-- բացատրեցտներտանրիը:-Թե« պետ, կարծում եմ, սր նա ճիշա չի առում: Էնդչակառակը, նտ լսել եմ, որ շատ դնրասանունիներ պետականդրամարկ" դից կննսաթոշակիծեն արժանանում: ԱննինկանՀամոզվնեց, որ որչափ խորանա անտաղըչայնչափ չատ փայտ կլինի, հ օկսեր վերջնականապես ճրաժեշա տալ:

հսկ մենք

ժաածում

էինք, --

946.

ոի

դուք

ուսերը ցնցեց,

Ի՛նչ «Գիձրո։ Մենք գեռ չենթ էլ, կերակրելնրանց,-Քրքժնչաց նա: Բայց ինչո՞ւ վերչապես: Ա՛խ, եր աստված, կարժեռ բոլորը խոսքը մեկ են արել, Խոսքց մեկ անել է, որ կա: Ին չպես խոսք չանես, երբ --

.

--

|

--

--

--

Մեզանում չոր ամառներն էլ չատ սունկ է լինում,-ավելացրեց տերտերը: ՎերջասղեսԱնեբեկանմեկնեց:Գոգորելկի պես Հասնելուն նրա առաջինխոռքը եղավ՝Զիեր, խնդրում եփ շուտով ձինր լծելո Բայց Ֆեզուլիչնի պատասխան այդ խսնդրանքբ, միայն --

ճիմա դերասանուՀ

ամեն

մաիդ տեսնում է, որ ճալձճլոցիժամանակգիշերի նանապարճգնալ չի կարելի, Միննույնէ, Հորդացաժ ջրերը չէն 1: ե այնպես որ, մեր կարծո

ո այԱ ,

4.

լա

ուսերչր

րազոն

-

ժեք:

Տատիկի «ննլակնծրըտաջացիած էին: ննջարանում անկողին էր պատրաստածիսկ զրասհդանիվրա ինքնաեւն էթ

խի գալիս. Աֆիժլուշլկանտատիկի ճնաժէնի արկղի ճատակից Հավաքուժ էր թեյի մնացորդը, որ ժնացնլ էր Արինա Հետու Մինչ Թեյը գույնիդուրս Փետրովեալից կտար, Ֆեղու-

1իչը, ձեռները խաչաժ, դեմքը օրիորդի կողմբ ղդարձրաժ, էբ կոսն մոտ, Իկ երկու կողքըկանգնելէին անասկանգնել

«-

ն Մարկովիան այնպիսի դիրքով, նապաՀուճին

նեթ, ձեռքի առաջինիսկ շարժումով,

պատրաստ

ողառածճիչ

որ

ուր

Բայց ի՞ել վատբան է, որ ես ինչպեսկարողեմ, վաստակում եմ իմ աց: Ի՛նչ լավ բան կա տոնավաճառից տոնավաճառդնալ ճարբած մարդկանց զվարճացնել: 23 որ դուք բանդիռովչ օրիորդ-տիրուչիեջ: Աննինկան ոչինչ չպատասխանեց, միայն Հոնքերը խե Փլխում տանջալից ժի Ճարց էր կանդնաժ՝ հր ժթոնց: ված, է՞իի եմ գնալու վերջապես այառնղից: Հասկանալի է, դուք ավելի լավ եբ իմանում, ինչ անեք, բայց մենք միտք էինք անում, որ դուք կվներադաոհաւք մեղ մուո։ Տունը մեր տաք է, ընդարձակէ՝ Թեկուզ պա:մոտոջի խաղա, ջատ լավ է պատր աոել Հանգուցյալ տիկը: Ֆխրեցիք՝սաշնակը կլժքնք, իսկ ամառը կարելի է անտառըսունկի գնալ: Այստեղ մեզանում ամծն տեսակ սունկ կա՝ ն" ագարիկոն, ե' պիտակ, ն՛ Թեջուկ, ե՛ փափախավոր շա՞տ կայ-- զայթակդիչ փափսացրեց նատտատ բերանով ԱֆիՄ-

իսկույն էին վազել

ասիս

--

Թեյը դհռ տատիկիննէյ-- առաջինը սկսեր Ֆեդուլի» է մնացել արկղի տակըչ Պսրֆիրի ՎլաՃանգուցյալից չը,-նա էր ուղում տանել, բար Համաձույէլ զիմիրիչլը արկզե ասում եժ, օրիորդները կգան, ծեցի'կարող է պատաճել, Թել կուզենան համել, մինչն որ իրծնք կառնին, Դե, օչին չ, ասում նռ էչ դույ ժնրըխարծերբա, էլ արեց` ինքդ կատակ դնո թմփլու, տնս, ասում է, արկղիկը ճետո Գոլովլյովո բեր: Ֆէսար վաղը մարդ ուղարկեցտնից: հզուր այն ժամանակիինն չեք տվել: --

ատ

--

Սա

--

-- Ին չո՞ւ տայի, նա ինքն էլ շատ ժել ունի: Իսկ Հիմի, Համենայն դեղս, ձեզանից ճետո մենք կխմենք, Բայց աճա եք ՀանձետՔնչ, օրիորդ, դուք մեզ ՊորֆիրիՎլադիմիրիչին րարհլու,փ՞ջչ է: --

--

Ջեմ

հսկ Այդպես:

մենք

էինք պատրաստվում

ազատ հնչ

Ինչո՞ւ այդպես: Քնդին չա՞տ է սարսափելի:

բռնանում է, խոսք չի ափ» կարող էմ Խոսքերովնս. մարդու փատեցնել ններեկան ակամայից ժպտաց: Ծիշտ եր հուղուշկայի --

--

ւ

էլ մտածել:

բունտ անեԲե որչ եթե, մտածում ենք, մեզ զոլովլլովյոանբարիեի լու' փրավունըբ տակ Ճանձենն, մենք բոլորս կխնդրենք, օր մեզ --

--

Շատ սարսափելի չի, այլ

սոսու:

շաղակրատանքից ինչ-որ թարախ էր կաթում: Հասարակ դաՀ տարկախոռություն չէր դա, այլ աարչաճոտեզվերք էր։ որը չարանակ ցարախ էր արտաթոլում: հսկ ձեր մասին գութ ի՞նչ որոլնցիք, օրիորդչ-- ջարունակել ճարցուփորձ անել ֆեդուլիչր: --

Այսինքն նս իժ մասին փն ոլիոի զորո շեմ)չ-- փոքի» ինչ շփոթվել Անեինկանյեախազգալով, ոի այստեղ նես նա պետքէ չաղակրատանքլսի օ«գանձիդմասին... Մի՞թե գուբ դերառանությունից գուրո չեք գալու Ռչ... այսինքն, նս դեռ այչ ժաօին չեմ մտաժել,ս. --

--

--

--

210--

յուչկան:

Սենրնկանզույգ

:

աշն --

ձեռքով Հենվել էր սեղանին

Այտոծղ ժի աղջիկն կա,--

ն

աշխատում

անզութ չարուհակում էթ

Պետ ձր ծառայում, ասում ՓՖեդուլիչըչ-եիքբուրգումն

ձի, իբբն Թե բոլոր դերասանուճիեերըտոփսավորեն: Ամեն աժիս պետք է ոստիկանատուն ներկայացնեն տոմսը: կարծես խարանեցին. ամբողջ օրի նա չաԱննինկային բունակ այդ խոսքերնէ լաւ: ծռ

-ծ-

Ֆեդո'ւլիչ,--աղաղակովպութկաց նայ--

նչ

էմ

արել

ձեղ, մի՞թեձեզ բավականություն Հ պատճառում ինձ վի-

բավործլ:

Քավակա՛ն 8բ արդեն, Զգում էր,

մի խոոք

-

ն

այլես չի դիմանա:

որ

խեղդվում

է,

որ

նր

վրա տեսնում եմ աղջիկներիարարքները:Քամու՞ցէօ ուռելչ ինչ է: երբվանի՞ցէւ Խոստովանի՛ր,ասա

ն մանրամասն Հեւտնեց ճարցաբքննություն էլ եհույնքան

մանրամասնբացատրություն: ե՞րբ են եկատվելառաջին տատմերալքի առաչ ունե՞ն, թե ոչս Իմանում է նշանները, Պորֆիրի Վլադիմիթիչնիրեն սպասող արդյոք ուրախության մասին: Պաճշպանո՞ւմէ արդլոք իրեն ենվպրակսելուչկան, Ճո չի՞ վերցնում ն այլն ն այլն։ Պարզվեց,որ արդեն ինդ ամիս է 4Ճղիէ, որ տաոմեր եվպրակսելուշլկան առայժմ արի առաչ չկա, որ Պորֆիրիվրլագիժիրիչին զեկուցվել է, բայդ նա ոչինչ չասաց, այլ ժիայլն ձքոնձրը խաչեց կրծքին, չշեջաց չուրթերով ու նայեց սրրապատկերին, ժանը բաներ

ԱՆԹՈՒՅԼԱՏՐԵԼԻ

ԸՆՏԱՆԵԿԱՆ

ՈՒՐԱԽՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Մեկ անդամ, Պետ ծեկայի Հետ պատածած աղետիը ոչ այեքան առաչ, ԱրինաՊետրովնան ճյուր եկաժ լինելով Գռլովլյովոչ նկատեց, որ Եեվպրականլուշկան կախծես ուռած լինի, Դաստիարակված լիննլով ճորտատիրության բրավունրի պիակավկայով, ոիի ժամանակուասավոր աղզչջիկների Հռիությունը մանրամասնկ Հետաջքրքրբությունից ոչ զուրկ բնեուԹյան առարկաէր դառնում ե ՃամարյաեկամտաբերՀոդվա ժ ի Համարվում, ԱրինաՊետրովեան այդ կողմից սուր ն անսխալ աչբ ուներ, այնպես որ հրա Ճճամաիբավականեղավ, որ ճայացքը կանգ առներ ծվպրակսհյուշկայի վրա, որպեսդը փերչինսանխոս նկ իր Ճճանցավոր լինելու լիակատարզիտան-` ցությամբ կրակիպնս վառվող դեժքը շուռ տար նրանից: Հապա՞, ճապա՛՞ սիրունիկս, ինձ նայիր, չղի՞ նսյ-փորձառուպառավիճանցանքկատաիաժաղավճարցաբննեք հուն,բայց հերսձայնում կշտամբանք չէր լսվում, այլ բեդճակառակը,ձայնը Հնչում էր կատակայինՀամարյա ուրավ, ազես թն նրա վրա ճինյ լավ ժամանակներիշունչը բուրեց: ՛

--

ծվպրակսնյուշկան ոչ է աժոթխաժ,

է ինքնագոճ լում ոչ միայն արռերն էին ավելբ ու ավելի կարմրատակում Արինա Պետրովնայի փորձող Հայացքի տակ: Ա՛լ Թե ինչու դեռ նրեկ նայում եժ, տնսնետ՝ սեղժվում ձա, Ման վ գալիս, պոլ է լարժում, ասս Թե ոչինչ էի էլ պատաճել:Բայցինձ պոչերով չես խարի, նս ճինգ վերստի

էր

ն

--

ալն

բ նշան

այն բանի,որ

թադավորն ինքն

ին

ամեն ամեն

ինչուսոծուց

բանի

է

ն

հա,

մասին կչճողա, ն

ծրկետա-

վերջու-

պեսչ եվպրակսելուչկան մեկ անգամ չզգուշացավ, բարձրացբեյ ինքնանոր ն նույն բռպեիխն ղզաց, որ իր ենրոր մի ուսն, կարժես, կորվնք:

ինչպեստեսնում եժ էս, շատ անձասկագողիեք դությ-մշտացավ Արինա Պետրովնան,լսելով այդ խոստովանու» Թյուննքրըւ-- երում է, պետք է ինքս վիջամտեմայդ գործին: Համեցեք: ճինդերորդամիսն է Հղի է, տակնրանք դեր մեր էլ աչքի առաչ չունեն: Դու, Հիմար, գոնե Ռպիտկային Ցույց տայիր: --

աոո-

պում

--

էչ չի...

էի,

բայց

բարինը Ովրտուլկալին այնքան

Հիմարություն է, աղջի, «իմարությո՛ւն, Ուլիտկան ճշանցավորէ, թն Հանցավոր չի բարբնի առաջ, դա խեքնիրեն, բայց այստեղ այուլիսի դեպք է -- իոկ նայ Համեցիբ: Հաժբուրվնլո՞ւ ենք մենք նրա Փետ, հեչ է Չէ, անպայմանինքս ւլիտի միջամտեմ այս դորժումի: --

Արինա Պետրովնան ուղեց տրտմել, օդավելով այդ դեպՔից, ՔԷ մինչն Հիմա էլ, ժերությանս օրերում անգամ Հարկադրված եժ նեղություն բաշել, սակայն խԽումակցության առարկան այնքան էր ճրապուրիլ, որ նա շրթունքները ժիայն Փպպացինց ու չարունակեղ. 3512.

Հաճելի

ԴԵ. «փրունիկտ, 8: Հիմի արդքն դիմացիր, Պորգիր, Վոր» դրոանէլը,Հապափորձիրսաճնակնէլ թալ: ես երեք տղա ու մի աղջիկ եմ ժեժագրել, Ճինգ նրնխա ձր էլ փոբր«փոբրեմ թաղել, իմանում եմ: նչա քե նրանը, մեթ որոհն ծն հատտած,-- ավելացրել նա, բոտղամարդիկ Է.

Ջրիաեմ ես, մամքնկա, ոչինչ չգիտքմ ես, Հօգյակա,-ՊորֆիրիՎլագիժիրիչը--Ջարաճճին խուտափեց եք դուք, բսկ որ չարաճմին: --

--

/ոռ

ան.

Այդպե՛սչ այդպես: Ա՛յ քեզ սուրբ մարդ: Սպասի թ վրանչ։Աղոթագի՛րքըժեր, ի՛նչ արդեն, մի լավ կձճիժաղնմ ես չլինեմ, 0ն չժաղրիմ,-Խաղեր է խաղացել: կժաղրեմ» --

կատակում էի պառավը:

--

:

էլ, նույն օրըչ երեկոլանթելի ժամանակ Արիինկապես ներկայությամբ ժաղրում Դետրովնանեվպրակսելուշկուլի

էր հռւդուշկային,

րեմ,

Մեի չճնզաճամբույրինճապա տեսեք, ինչ օյիններ է Հանել, հսկապես էլ, քամին Հո չի՛՞ փքնլ քո սիրունիկին: լդ Հա՞յ եղբայր Ձարմացրիր Բեժ --

հուդուշկան սկզբում արճամարճանքովուսերն էր գցում մամենկայիկատակներիվրա, բայց Պամոզվելով, որ Արին» Փետրովեան խոսում է «ազգակցաբար»չ«ողջ Ճոզով», ինքն էլ սկոնց կամաց-կամաց խեդալ:

մամենկաչ իսկապես որ չարա-չ Ջարաճճինեք դուք, ճճի,-- կատակեցինքե էլ իր Հերթին, բայցչ այնուսմեենայխոսակցունիվ, իր «ովորության Համաձայն, ընտանեկան Թյան առարկային խուսափողականվերարհրեց: --

Ի՛նչ «լսրաճճիռ, այդ մասին Հարկավորէ լուրջ խոսել: Գիտե՞սդա ինչ գորժ է: ւԽորճուրդռէ դաչ աճա ինչ կասեմ բնզ: Թեպետնիսկական ձեռվ չի, բայց ն այեպես... Հարկավոր է, չատ Հարկավոր է, ն այն էլ այնպե՛ս ճարկավոր է այդ մասին: Դու ինչ ես կարծում, կկարգագրես որ այստե՞ղազատվի, թե կաանձու --

մտաժճլ

օպասիթ ուրծմեյ

Հանկարծ նրա միորը կաթժես լուսավորվեց: դոտվա՞ծիմ, չլինի՛ պառ օր է դալիս: Սպասիր,սպա-

նա

դու

--

ռունցքներովհր ծոծրակինխփելով:

ռիր ճաշիվ անքմ։ Մատներիփրա «կածցինՀաշվել մեկ անգամ, երկու ցամ, երրորդ անգամ, ճիշտ ճնենցպաս օթ էր գալիու

Դե

սիրունքկ, մենք քեղ «ենտ ժառին ճանցիստ ժամանակ կխոսենք: ինչ ն իելոլնս այդ կորոշենք: ի չէ այա թղափարդիկ բոլորը ժմանրումաւն ծրանյն այն է, որ իրննց բմածամնույթը կատարեն, իսկ Հեարդեն մենք ենք նրանց փոխարնե պատասխան տալույ հեչպես կարող ենը: իր Ճայտնությունն անելով, Արինա Պետրովնանիրն այնպես էր զգում, ինչպես ձուկը ջրում: ԱմբողջերեկոնխոՀետ ն խոսքը դեո սծց նվարակածլուչկայի չվերջացավ:նույ» նկ աչքերը նիսկ երա այտերը կարմրատակեցին պատանեկական փայլ ստացան: Զէ ռր դա, ինչ ես կարծում, Հ ռր դա... ավաչ ժային է,-- պնդում էր նաւ-- Ռրովճետ նե, քնպետն ոչ այն փայլց նե այնպես իսկական ձեով, կարգով, ՄիայնԼԱՆ 117 ճա, Թե որ պասին է ընկել... աստվա՛ծ ազատի, ե՛ կժազ«2

Քաղա -Դ -

.

ե՛

կճալաժեմ:

Խորճրդիկանչեցին նան Ուլիտուշկային,Սկզբում իսկական գոր ժիժամին խոսեցին՝ինչ անեն ն հեչպես անեն, ճարկավոր չի արդյոք շողնա աննլ կամ օժանելիքով փորը շփեք Հետո նորից սիրած թեմային դարձան ու սկաձյին մատներով ճաշվել ու ժիշտ էլ պատ շր էր դուրս դալիս: եվղրակօհլուջ» կան լալայի պես կարժրում էր, բախ չէր ժխտում, ալլ սլատՀ

ԱԱ Ա

ԱՑ

«

նա:--

Իմ

ուզումոր աաան 6 ի թան

գործն այն

ա

է

մեե,

ինչպես «նրանք» Թե արինը « փամայի, ի լարո՞ղ ենք նրա, Հրամանի Դն, դն, «ուսին կժկիր,-- կատա-Հ«Կբուսիկ, կում էր Արինա Ժեռրովնան,-ինթդ էլ անպա Մբ Քռսքով ասա, կանայք զբաղվեցին այդ Խծրն ուզաժին չավո ԱրինաԳեռբովնանիր անցյալից բազմաթիվ դեպքեր վերճիչնց ն, իճարկե, առիթը բաց չթողեց պատմել գրանց մասին: Սկզբում պատմեց իր Հղիությունների մասին: ինչպես տանչվեց Ստյոպկայոխմարի ժամա--

են

լման...

քեֆ. դորժով

ծ.ՆՒՆ..00.-

ծակ, ինչպես Պավել Վլադիժիրիլի ժամանակ ճանապար» Հեն փոխվող կառքերով Մոռկվա դնաց, որպեսզի դուրբն» ինան աճուրդի բաց չԹույնի,իսկ Հեւոդ ւոյդ պատճառով ՔԵ նաց փյուտաշխարծըզիաի կ այլն, ն այլն:Քոլորժերնդաբերումյուններն էլ մի որեէ բանով նչանավոր էին, եկը դա իուդույշկայիծնունղե էր: միայն 4նշտ անցավ Ուղղակիհույնիսկ այ այսքան էլ չտանջվեցի,չ--ասում եմ, տե՛ր աստված, միքն էր նա:-- նոաւոծլու մտածում եմ. ե Իսկ ծրբ ժամանակը Հասավ,մի րոպեով ես Հղի մաշճակալի վրա ն արդեն ինքս էլ չիվաայսոլեսպառկեցի պա ննչպես՝ ազաովեցիւ Ամեեից Հեշտ ծնվաժ որդին էր դա ենձ Համար: Ամենի՛ց, ամենից եշտ: Հեւոո սկսեցինպատմություններ սպասավոր աղջիկների փասին.քանիսին նա ինքն էբ «բռնել», քանիսին վատաճելի մարդկանցն գլխավորապեսՈւլիտուկայի միջոցով էր բրո-. նել: Մերունական միտքը զարմանալի պարզությամբ պապանել էր արլ ճիշողությունները: իր ողջ գորչ, ամբողջովին մանր ու խոշոր ժլատությամբ կլանված անցյալում, եբրաչ լին կատ ունեցող սպազավորաղջիկեեիինծետամտելը ժիակ դոմանտիկտարըն էր, որն ինչ-որ կենդանի լար էր չոշա-

նալի էչ Այղ պրոցեսըվաղուց անտիտարվում էր նույնպիած ճափշտակիչՀետաթրքրությամբ,ինչպիսի Հետաբրբրությամբ այժմ ֆելինտոնային վնայն է կարդացվում, որի մեջ Հեղինա կը ճերոսների փոխադարձ փափաղըփոխանակմիանգաժից Հաջողությամբ պոակելու, ամենից պարէթիկ ոեղում կետ է րետո: դնում գրում չ՝ շաբունակությունը Շատ տանչանքնենըեմ կըրծլ ես դրանց ճետ,-- պաոմում էր Արինա Պետրովնան- Այնպիսինկար, որ մինչե վերջին րոպեն չէր բնկճվում, չողոքորթում էր, չարունակ ու

--

--

--

ճույս ուներ խարեր Բայց ինձյ

,

փում: Դա

լուրատեսակ վիպասանություն էր տխուր ամսա գրում, ուր ընթերցողնսպասում է Հանդիպելու չոր մառախուլների ն Օվիդիոսի'՛թաղման մասին ձղաժ ճնտազոտու-, թյուններին, ե Հանկարժ դրանց փոխարեն կարդում է՝ սլաչճում է ահա եռաձինանվիճեր... Աղախնանոցիպարզամիտ հեմանենիի վախճանը սովորաբար չափազանցխիստ ե ամդամ անագորույնէր լինում (ՀանցավորաղյչկանամուսնացՀ նում ձին Ճեռավորգյուղում, անպայմանմեժ ընտանիքունե Հետ, ցող այրի գյուղացու Հանցավոր տղամարդունանասնապաչ էին դարձնում կամ զինվոր էին ուղարկում), ոա րց վախճանի մասին եղած Հիչողությունները մի տեսակ չնջվել էին (կուլտուրականմարդկանցՀիշողությունն երենը անցյալ աարիքների մաին ընդճանրապես ներողամիտէ), իսկ «իբային խարդավանքին» ճետամտելու պրոցեսը ինչն այժմ էլ կանդնածէր աչքերի առաչ կարժես կենդանիլ Եվ ճասկա-.Հ0վ..

սիրելիս,խարէլ լես կարող: ինքս այդ գործերում շուն կերած եմ,-- ավելաքընը նա Համարյա դաժան, կարծես փեկին ուղաղնալով: վՎնրջապեւս Ճետնձյիե դատմությունենչը, այսպես ասաժ, քաղաքական բնույթի օղիության ինադավառից, որոնց նկա»մամբ Արինա Պեարովնանծանդիսանումէր արդեն ոչ թե ատող, այլ ժաժկոզ ու խրախուսող: Մդպես, օրինակ, պապենկա Պյոտի հվանիչը։յոլքանասունտմյա վաղամչալ մի ժերունի, հույնպեսճեաիրունիկ» ուներ, ն որը եուցեսչիս ՀանկարժՀղիացավն ճարկավորէր, հւ

դերին նկատոոումներով, այգ

Հղիությունը

ժերունուց Թար-

Ջոնել: հակ իեթը, Արինա Ճակառակիպես այդ Չետրովնան ժամանակկովաժ էր Պատր Փետրովի չի եղբոր ճետ երը նույն պես, ինչ-որ

քաղաքական նկատառումներով, Հետաժտել էր ե ուղում էր ծերուկի աչինրը բաց անել ոիրու-

ճղիությթեր

այդ

նիկի» նկատմոժը ծվ ինչ ես գու

կարժում, Համարյա ւա սպյենկաի աչ Քրի առաջ այդ ամբողչ գործողությունը կատարեցինք:Թեել 2 ժերունին իր նեջարանում, իսկ մնեեք կողքին մեր զորժին ճեր: ծշուկով, սոխ մատեծրի վրա ման գալով ես ինքս սեդիական ձձոներովսեղմել էի «աիրունիկի»բերանը, որչգեսղի ծձաղաղակի,սպիտակեղեննէլ սհփական ձնոներով: ճավա-չՔեցի, իսկ ծրեխային՝ չատ լավու առհեզջ երեխա էր՝ կառք նստեցիին ընկեցիկ ծինխաների տուն խնամակալական ուղար կեցի: Այնպես որ նղթայրս, երբ մի շաբա անց իմացավ, զարմանքկորեց՝ ա"լ Քեզ։ քուրիկ: եղել էր նե մեկ ուրիչ քաղաքական Հղիություն: Վզարվաչ --

-

--2Ք00--

Միխայլովնա քույրիկի

ռա

Հետ

էր բանը պատաճել:Նրա դմ,

Դիոմո:

ատներին ուշադրություն

ԱԱ" րովճեան ոոլին ՀայտնիՈւլիտկան Ի Հոգու" Սարճագաճար ըեզ ղժոխքն ուղարկել, ար իսկույն Թուրին: Դոլոմլյովո «լացավ` Քոի՞ր» Ն մի հունից, մատով միայն ճրապուրիր նրան, Մենք այն ժամանակթեպետ կռված էինք իրար յոգա ի կգա, ետնհիթաթերի վրա կկանգնի: Այգպես ախար էլ Աամեցի, ընդունեցի անան ո - վում էր շարունակ այխատուժ էր ժի բանի մեիթարձցի, Հանդատացրի Հյուրասիրելու անվան ակ «եի ակայն ձրբնք մի բանի չկարողացավ Հասնել այնպես վերջացրի գործը, ամուսինը իջավ Ս դերծզման ամոաիեր պատձրազմ գնացծլ հոկ Վարփառա Միխայովնան էր անզգույշ էրՔո«տքճրի ա

ման

էր,

ք,

պատրաստ

ն

հժանալու,

ի

նու

նայ,

«

որ

որ

է

նա

ցուց

առանց մի բան

նու

բա

"

ճհտ,

--

ալքուժ,

այե

ոչ

ժամանակ, երը ճորտատիրության վերացումը վերջմինչ նականապեսվերչ տվել նիա ճորտական փաճաժիիում յանր: օրերին եույեիսկ այնպիսի գելք պաերիտասարդության Մ որը նրան չատ լուրջ ձուլսեր էր ներշնչում: Գոլոված այցելություններից մեկի ժամանակ ՊորՎր կապ Հաստատեց նրա ճետ ն նույնիսկ, էս աում ր գոլովլլովյան ավանդությունը, հրաւնից ի ունր, որի Համար կ երկար ժամանակ ԱրինաՊետձր հուդուշկայի վրա: Պաճպանվո՞ւմէր ր ղաք Հետագայում հուդուշկալի մյա. անՀայրենականտունը այցելելիս, Հայտնի չէ: Բայց ն դեպս, երբ Պորֆիրի Վլագիմիրիչբվերջհականանց վել Գոլովլյովո ապրելու, Ուլիտույշկայիերա ոչ ի ամենավիրավորական ձնով, հուանմիջապես Ճետո Ռալրտուշկան վազել նրա մի ամբողջ կույտով, որոնց մեջ ժեղագրվում ձր Համարյա խարդախության բայց մնջ, «բարինըչ բաժբասահքները լսեց քարեշաճուչ Ք վերաբերվեց, այնուամենայնիվ, սառի նախկին «արժանիքները» չվերձիշեց։ Ուլիտուչկան, ճաշխվնեերի մեջ խաբված վիրավորված, նետվեց ԴուբրոՀչ վին», ուր ՊավելՎլագիժիրիլ եղրայրը, դեպի ՊորֆիրիՎլաուննցաժ ատելությունից, սիրով ընդունեց ն տնատնսուճի դարձրեց: Ալստեղ նրա դրու» կարժես բարվոքվեց, Պավել Վլադիմիրիչը վերնաձարնոտում լավա գավաթի ետնից խմում էր, իսկ Ռւլիտուչկան առավոտից մինչե երեկո ժրաչան վազվզում էր երուղենըը,մառանները:բանալիներնէր զեգզնգացնում,բարձբամայն լեզվին էր տալիս ե նույնիսկ որոշ Հակառակություն«

Պետրովնան, թ: դիր ուկեգիրնծր գտգլ իր Համար: խատում էր ատա մի խոսք չթոզննլ,Խվզրակածյուչկան կարծես նրա առաջով ազեձրն կծրպով ինչ-որ զարմանալիզախարդականաե Ա Նարիմիրիչը փորագանփախակերպումներն իւ ձին անցնում, հակ ինչ վերաՌորում է Ուլխտույկալին, մեա որպոք պատմածների մասի մասնակիցը,չրքունքներն էր միայն ծպպացնում: նաւն այրացաժ ո" տ 1" Ուլիտուշկան նույնպես փաթթելէր Հանգատայզել:, Այոզոս պատմում էր Արինա Ճ պետք է ճշմարիտնասել, որ Հազվագյուտպատմիչ է այդպիսի ուշա

'

"6

ոչ

բաց

ապա

մեժ

նա,

ու

աժեերիեն

Ան.

Հանգիստ էր նրւս կյանք Փատանեկական ձասակից սկսաժ որ այրվում էր փառասիրությամբէ քուն թն ար: Թուն երադում էր, ինչպես անիչ որ պարոններինծառայի ու ն միջա քլ իր նճանենրի վրա իշխի, անճաջու: Պատաճում ի ճհնց նոի ձր ոտքը բարձրացնում մի ասոխնճանվեր գնեփաշոր նրան այնտեղիցկարես մի անտեսանելիուժ թա-

ոի փոխա աի Բրտակվեշին վաԲգալու "2 ամբասանըն երի

ճորտական -

Խմ ցած էր նետում ու 1րկին ուղղակի տարտարոսն էր գը. ֆու Աղայականօգտակար ժառայի բոլոր ներե ուներ նա կատարելությամբ՝ նենգամիտ էր, չաիախոս ամեն իչ» պատրաստ տեսակ դազաճանության, բայց միննույն ժամանակտառապում էր ինչոր անզուսպ ճաճոռրի երա ամբողջ եենգամտությունը ոչրնմակատարությամբ, լության էր դատապարտում: ԱրցյալենրումԱրինաԳետրովնան սիրով օգտվում էր նիա ծառայությունը` աղզախնանոցում փաարելու կաժ ընդճանրապեսօրեչ կասկաժելի դործ ամբողջացնելու, բայց երբնք չէր գնաճատում դրա արժանիքները է Թ»:լ էր տալիս ոթեչ լուրջ անքիչ Դրա Հիռնանքու էլ Ուլիականն՛ գանգատվումէր, ն

եարավնան

Հառկություն- րն Մլիտույկա լին ե

երա

ու

ժերի, Բղբայբն

յան ճույնիակ թյունը

Հետա թննություն

աշխա»

աե

, |

ում

ու

Ստլտիկով--ծչեդոին

Արի-

ԱՐ Վ

ներ սկաճց Արինա Գետրովնւտլի ոմ

ճեց

Հետ, որբին Իր, ԺԻչ 2

Դոք

«միար Հ"

ավայԿիտ» «շիտ ջատ ավելի էր «իրում սակի դավոճանությունննիը, օրպետզի խաղաղության Ն

ճ

է

,

ամմն

տծ

-

'

մեջ ի վայելեր իրծե բոժին ընկաժ լավ կյանքը: Այդ այն ժամանակ էր, երբ Պավել Վլագիմթրիչի արգեն այնքան էի խմում, որ կարելի էթ ռրոշ Հուլսծթ ունենալ այդ մշտական Հարթեջո- ի դության վախմանինկատժաժր:ՊորֆիրիՎլադիմճրիչնՀասկացավ, որ գորժծրի այդպիսի ընթացրի ժամանակ Ույիռուչ| կան անդեագածլի գանձ է ու կրկին երան եր չողմը գա վեց։ ԳոլովլյովոյիըՀրաման տրվեց նելուն ոչ ժի քայլ չՀեռահալ ենտթաժ զոտրկողքից, ոչ ժի բանումչՀակառակնլերան, նույնիսկ Գորֆիրի Վլադիժիրիչլինչատմաժք առելություն ցույց տալ, միայն Թե ամեն միջոցով խափանել Արձնա Պետ բովնայի միջամտությունը:Դա մեկն էթ ազգակջականայն չաբագորժություններիը, որոնց դիմում էր հուդուշնանոչ ԹԵ լաւրջ Հջոագատությանճառնանքով,այլ անում էր ինքնիծ, որպես շատ առվորականարարք: Ավելորդէ ասել, որ Ուլիտուշվկաւն Ճանձնարաբություիը կատարում էր ճշտորեն, Պավել Վլադեմիրիչը չէր դազարում ատել եղբորը, բայց որչաի չառ էթ ատում, այնչավիավելի շատ էր խմում ն այեչովի թիչ Ինդունակ «ր փառնոամ լագլու ԱրինաԴմարովնայե դիտողություններ ,

։

:

.

-

չ

Հինը ք

տիա որաքանչյուր

Մ

Դի

խոսքն

այնպես Գռոլովլյովոյում,

հում

անճապաղ

շարժու» Քան ԼթՔ էր ճայտնի դառ-

հուդուշկան կարող էր գործին լրիվ տեղյակ լինելով, որօչել այն բուղեն, Թէ էրբ պետթ է ինքը դուրս գա կուլիսների ետեից ն Հայտնվի բնժում ռրպենսլիակատարտեր իթ տոնղժած դրության: Եվ նա օտար ճ (եց դրանից, այսինքն Հարոնվեց Դուր ոյում ճիչտ այն բավին ժամանակ. երբ Դուբթովիֆոն, Թյսոլնս ասաժ, ինջն էր ըրնկնում

լ

եր

նրա ձեթը: ժո

40-Ի

մ,

այտ

-

նայնիվ, չթողեց իրեն Կրկին գլորվեջ Ռւլիտուչկանիր Ճուն ն, Թվում էր, այո անդամալեպքա Քարձունքից Թոատարոսը մատ

--459.-

-

ժնտջաժ վաստակավոր

տո

Մաի Հպատավորե մատե մոք

տուջկան վերջնականապնն խաղաղլեց, անմա

որ

րբ

Բու-

նա ոչ տպա միաչն ղուչնան ընտրեց ծվռլբանսելաւթնոյին, անծետզածդություն դուր ավեց, տղ նուեիսկ ատսչինը , է ըմ «ղջունելու բուրեց ր երա Տրավ «րաթինի սիրունիկինչ :

ՈՅ:

Ու

Հանցարժ այն իսկ բոպեին, երբ

նա

փերը գիտազցում

Հա : արո Արարա, ատավորն երի Քրճբթում«ոովմարդո էչ,

, անԱՆՆ

Ժ

խանչեյին նրահ։ Այմարիտ

մ

ծ

մբ

ժոայ-

հավատի

է ապրում

ն

01թր թարքնը լկանչնը,

է,

այն էչ ախոնն հատական էր,

ու

բայց

ե ավամատոն ոյահարը մարԱՆԱՆ օծյուշփայի 44որեց

Հակառակեց

ո

6Սւլիոուշկան

ՎՆՐգրեց փեքնածոն Հապրարտութ լաժբ սւ

մաշաժբ էլ Փա,

ժաւմաուր տարավ սեղանատուն, «րգ հակ էր Վորֆիրի Վրաղբմրրքէր։ ծվ «բարինր» ոչ ի խոսք չասաց: Ուլբտուչկային թվաց, որ ձիաիինը» նույնիսկ ժպտաց, երբ ժլոս անզամ նույն ինքթնանոըձձոթին Հանդիզ

Ֆատաժ

անց նրան միջանդքում

դես Հեոյից ձույն տվեց. Քարին, Հանապա'րձ, ե չէ կաշե: Արքեա Պետրովնայիկողմից Հրավիրվեյով բնտանքկան խորճթդի, Ուլիտուշան որոչ մամանակ վոտխթատվումնե չէր ուլում եոռնլ: Ճայը երբ Արինա Չֆտրովնանփասլաքշական բղավեց վրան Նստիր, նստի'րչ լկա օյինբազություն ր, կարիք կարիք չկա օյինրագ անելու, Թագավորը մեզ բոլորի. Հավասար է գարձրել, նստիր,-նա նոատնը ե ապա արդ ձե սկզրում սուռուիուն, բայց ճետը ն

--

՛

լ

ր. ոլ ոլիոԿՐԻՎարիաիրեէք Հագուստի բար նդ

գլորվեց, որ աշխարՀումոչ ոք այլես 4եռրսվ չի անելու նրրան, չի կանչելու: Ռրպեռ Հատուկոզորմաժություն այն բանի Համար, որ հա դվանամելէր ծղբորը վՎերչինբթոպեներին»,հուղուշկան Երան մի անփլուն Հատկացինցաթրճիթում, օւբ ընդձանրա4 Ի" 2 վվե երցու Ժի. Հէ անս ռրատսպարվու չի 418: որտատիրությա

՝

--

,

հցուն ՐԳ

է4

Բոց" Ք0Ւ ց

Այղ նիր ծուզնպես ՎԵՐՀթշուժ էր, ձա տ Ադում աձի քի Իզկուաավել լ ն Կրա ուղեղ 359.

Շատ

աժնն

ն Ձորտական Բբ

տիսավի պրամ-

տիկայից)Սպառտավոր աղչիններիսիրայինարարքներին ՀԷ-

Հա ուտում: Հարցնում եմ ամուսնուս՝ այդ ինչ է նշանակում, եմ վլագիմիրՄիխալլիչչ ռր ծս այսքան շատ խավիար ուտում ասում է. «Դու, ախր, քարհիշկ ճա մի անեսակ ժորտաց

տապնդելու մեժ զգուշություն պաճանջող չանձնարարու» թյուններ կատարելուց անկախ, Ռւլիւոուշկան գոլովլլովյան տան դեղագործնու բուժակն էր: հր կյանքում քանի-քանի մախու ձր գցել, ժծուկ էր դրել արյուն քաշելու, մանավածգ ՀոգնասՀոգնաէր արել նա ե' ժեր բարին վլադիմիրՄիխայլի» հ՛ ծիիտասաիդ ձին,ե՛ կառավտիրուճի ԱրինաԳաոիովնային, դարոնննըբնբոլորին նարդամենիմասինշնորճակալ ՀիչողուՀ Թյուններ էր սզաճել: եվ այժմ աճա այչ ձիչողությունների Համար Համարբա անծայրաժիիդայտ էր ներկայանում,

օւ

Ս | ,

| ՝

տունը մի տեսակ խորճրդավորկենդանու» Փոլովլյովյան Թյուն ստացավ: ԱրինաՊետրովնան շպիունակ ժամանում էր մոռ ն «բաիի որդու նրա Հսկողությանտակ Գոդորելնիից դերծձունյա պատիաստություններէր գնում, որին առալժփ դեռնս անուն էէր տրվում: Թեյից Հետո բոլոր հրեք կանայք Հավաքվումէին եվփպրակսելուշկայի ռենյակում, տնականմուրարա էին ուտում, դուրաչկի էին խաղում ն մինչե աքաղաղչ ների կանչելը անձնատուրէին լինում Հիշողություններինլ որոնցից«աիրունիկն»երբեմն սասոիկ կարմրում էր: Յուրա« քանչյուր չնչին պատճառ աղիթ էր Հանդիսանում նոր ու նոր

Հիշողությունն երի:Մորու մուրաբաէ մատուցում նվպրակսնյուշկան` Արինա Փետիովեան պատմում է, ինչոլնս նա մոնկ» աղչկանովՀղի եղած ժամանակմորու Հոտն անգամ նել էթ կարողանում,

| |

Տուն

են

բերում թե չէ,

նս

իսկույն զգում հմ,

որ

բի

| Ն

բձցիե։ եվ ամբողջ ձայնով մեկ աղաղակում եվ՝ դո՛ւրս, դու՛րս տարծք անիծյալիչ հոկ Հեռ, ձրբ ազատվեցի,նորից ոչինչ, կրկին

ռիրեցի:

Խավիարէ բերում ծվպրակսելուշկան ընթբիքի ժամա» նա ԱրինաՊետրովնան խավիարի մասին էլ դնպբ է 4ի"'Փ

'

լ ՝

Սյ խավիարի նկատմամբէլ ինձ Հետ մի դեպք պաչ տածեց, ուղղակի տարօրինակ,Այն ժամանակ ես եկ թե ձրյու ամիս էր, ինչ ամուսնացելէի ն ճանկարժ այնպե՞ս --

Խավիար ուզեցի, որ այն է թե` Փ.ատաճում էր, օուսուփուն

այո

մտնում -

380.»

ճան րբռուպերս

Հի մառանը ե

ու

առւրչ

ուտում

էի

Ատյուպկա «տխմարին:

--

տա»

--

կամս, Հղի եսու եվ ճիշտ, գրանից ուղիղ ինն ամիս անը ես աղատվեքի, ծնելով մինչ այդ շարունակում էր նախԳորֆիրի Վլադրբմիրիչր եվպրակոելուշկաի Հիկեն խԽորՀրդգավորությամը վերաբերվել կ նույնիսկ ոչ մի անգամ որոչակի չարտա ծալյո դիությանը վեց այդ գործին իր ուննցաժ առնչության մասին, Շատ բնական է, որ դա ճնշում էր կանանց, խանգարում էր նրանց ղեղումներին, ուստի հուղուշկային ճամարյա բոլորովին մի կողմ բշելին ն առանց քաշվելու դուրս էին անում, երի նտ սհնլակն էր զալիս: երեկոները, լուզոի Վրա ծվպրակոնյուշկալի Գնայ գնա, կտրիճյ--ուրախ ասում ձր Արինա Ռեշոբովնան,-- դու քո գործը արնլ ես, իմա մեր գործն է սկրսվում, կանացի Մեի փոզեցումն է տոն: ծեռանում էր ե թեպետ ըստ այդու հուդուշկան չեաղզանգ առիթը րաց չէր Թողնում սիրելի բարեկաժ մամէնկային կշտաժյելույ ռր նա անողորմ է դարձել իի նկատմամբ, բայդ ճՀոգուխորքում շատ դոճ էրչ որ իրեն անչճչանդիստ լեն անում ն որ Արինա Պետիովնան չեիմ մասնակցություն է ունենում փր ճամար դժվարին պարագային: եթե այգ մասնակցություձր չլիներ, աստվածգիտ, թն ինչեր պիտի նախաձեոնձրինՔըչ որսպնոզիծաժկեր այդ խայտառակ դեպքը, որի մասին ճիշելուց միայն նա կույ էր դալիս ու թքում: իսկ այժժ, շնորՀեվ Արինա Պետրովնայիփորձառության ե Ռլիտուչկայի ճարպկությանը, նա Հույս ուներ, որ տիորձանքը»կանյնի առանց լույս աշխարտճ ընկնելու ն ռր ինքը: գուցե, Հետնանքի մասին իմանա միայն այն ժամանակ, երբ ամեն ինչ արդեն վերջացաժ լինի:

| | |

| |

|

5.5"

ւ՛

Գորֆիրի Վլադիմիրիչի ճայիվննրը, սակայն,

չարգարա-

ցան: նախ տեղի ունհցավ Պավել Վլադիմիրիչի աղետը, իսկ Քնչ ժամանակ անց նրան Հետնեց --961:.-

ե

Արինա Գետրոեվնայի

էր ինքն մածիսՍտիպված

առանց օրեչ գարշելի

անձամբ

Հատաւքելու,

ն

այն

է

աթաեեալում ի դոմբենացիալի

փարձլի Նրպրակսհյուկային,երին Թձ Հարփավոր չլինելու պատճառով, հտ ուղարկել ծնողների մուռ, ռրովչետն Արինա Պեորովնայիմիչամտուցյան չնորձիվ գործն ասդեն չատ էր Հեռու զեաըել ե Հայատանի էր բոլորքեւ Սդիտուշկայի եռանդի զրա էլ Հույս դնքլ չէր կարելի, որթվճեանթեպեոն նա ճարպիկ աղջիկձր: բայց երն մարդ նրան վոտաճելուլիներ, ապա Ճետռ Թերենսն դատականքննիչից թույս տալ լկարողանար կյանն անկելձ կերպով քում առաջին անջցամհուղուշկան լուրբ տրոնջաըեր մեննակությունիկ, առաջինանգամաղոտ կերով Հասկացավ,ոբ իրձն շրջասատող մարդիկ Հասարակ ոչընչություն չէն, որոնք պիտանիեն մլոոյեննրա ճամար, ռիպեսզի նրանը ձճիմարացենն չ Եվ ի՛նչ կլիննը, Թե որ ժի քիչ էլ էր Համբեբել,-- գանզատվումէր նա դաղանաբարսիրելիբարեկամ մամննկա89,-- ամէն բան կարգիբերեր ինչպես Հարկն է, խելոքվանՀ լոք, խաղաղ ու ճանգիաո: Հետո արդեն տերն բր «ետ: Մեռնելու ժամանակը ոռի Հասավ, ինչ կտրող ես անել: Ավսոտ էր առավի, թայց Քն ատոժծուն ապես 4 Հաճելի, Թե' մեր արցունքները,թե՛ բժիշկները, թե՛ դեղորայքը մեր, ե մէնք բոլորս -- ամեն ինչ աստժու կամքի առաջ անում է: Ապքե՞ց պառավի օդավեց կյանքից, ինջն կթ ողջ կյանքում որպես ապրքց: ծրձխաներինէլ ազա դարձրեց: Ապրեց, իրուճի Է լ ճ6րի Է ծվ քոռ սովորության, նրա խհրարանցնոլմւոքը, օի մէր «փրումկանգառնել որեէ գործնականդժվարություն ննրչ փոյացնոլ առարկայի վրա, անմիջապեամի կողմ էր թնքԻ Գա ահարկա որի առքիվ փարի է/ Վերջ սւ անարգել դգատարկախոսել: են այգպիչ եմ ինչզե՞սժեռավ ժեայնարդարներն ոի վաճվան ստում նա արժանանում,-էր ինքն իրեն, պետն չճասկանալով,ստում է արդյոք, Թե ճշմարտություն է ասու Առանց Հիվանդության, առանց խռովքի... այն» պես, Հոգոց Հան Խա ., / լես ծվե՛վժ նրա, մամ մամծեկա: ե դեմքին, այոծիը կաբ

զմ

-

,

--

մոմն

,

Գան -

,

պաԱ՛լ, -

' |

ամձնազեղուն

,

|

| յ ։

| |

| |

| | | լ

ւնր

"

յ էնչ Թու թու: մի շիչ էլ սպասծլ: Քիչ է մնացել,-- բայլզ աճայ ոչինչ անել

լիությունը... Թու,

աժանակ

ո «2

արժեր

մա

Դկարող: ատուք ամիս,

ժաՆաՈշ

կային գուցենն

չես

Մետոժամանակփորձեց նա Ռւլբտուլկաի արջերին 8Ոչպծո ժրտում նունպես ժխտսզանանպատասխան

"ր

էր «իրելի բարծձկամ չգիածմ, նօ ոչբեչ չգիմամեձնկային՝ տեմ: իր Քայց Ռպրտուշկային, որպես լպիրչ ն բոտ այդու ուժը զգաջող կնոչ, այդպիսի ձներով մոտննալն այեբան էլ

Հեշտ նր: --

Հապա9՞ս զիանժ,

ե՞ս նեմ փորը ուռցրել, ինչ է--Վառա-

նրան, չին ի»6 պաշից այնպես կաթեցՈւլիտուշկան

հու

ոի

գուշրան Հասկացավ, օր

այսուշեան իր սնվխսկանչնության Հետնանքեերինօրապքս կողմճակի դիտով նայելու Հայիվներն իր ճամար վերջնականապեսխորտակվեցին:

Փորձաֆթնավելի ավելի էր մոտծնում, անխուսասխեչի, Ճաժարյա շոշափելի փորձանքը: նա ճետապնդում էր իրեննամեն րոպե ե, ինչհ ամենից մատե էր: ջլատում էր ճրա ու

դատարկությունը,

նտ

չնարտվոր

ամեն

ուժ

դործ ձր

գր-

նում,

՛

| |

|

'

օրպեսզի տրորի, ջախչախիայդ «ատկերացումը, խեզդի դատարկխոսքերի ճեղեղի մծչ, սակայն դա մասաժբ էր ժբայն «Հաջողվումերան Փորձ արեց մի կերպ լքաքեվել վեբին բարեճամության օրենքների անճառելիության տակ ն, քոռ սովորության, այչ Թեմայից ամբողչ ժի կծիկ արքց, որն անվերջ թանդում էրչ աճճելով դրան ն՛ մարդու գլխից չընկնող մազի առակի, ն՛ ավազի վիա կառուցված չննքի լեհին, է երբ զատաիկմտրբերն պենդը, ԴԸ Բժյց վն թոպեին, մտքեր բ նույնայն բայց

թե-

ԻՎ բաներ,

կարծեսօխծնելէ ուզում,

յ

|

-.

Ա

ԱՎ"շրհարած, ն արերի Հոր արեն, . ի աան «2 անակ, Ա նորից Բ» ճկարժես խոցու

միր... ծ'վ ձեռքն

ձլ Գ"1

'

Ժեկկի

ատար

փյուռի նտնից

ուր«որ -

անար-

առեզժվածային անդունդն

1Ին Գլորվում, երբ կժիկի անվերչ քանդումն արդքն ժիանդամայր/ ապաճովված էր թվում, Հանկարժ, կարժենա անկլուանմ նից. 9. նճրսէ ձր ապրգում նքա մի քառ անմիջապես հս կորում ւմ ժիքառնկ կտրում էէրրԹե-

(ո:

Ավազ,

այդ

բառը

կ

«շնաձալ» բառն էր --284--

ն

այնպիսի

գոր-

ծողություն

ռիբ էլ նշանակում, իւդուշկանփնքն իր առաչ

անգամ խոստովանել լէր ուզում: ծվ աճա, երի մոռանալու ն սպաննլու ապարդյուն փոր« ձերից ճետո վերջապեսակեճայտնիդարձավ, որ նա բոնված է, տխրություն իջավ վրան, Եւս սկսում էր ման դալ սծնյա-

կուժ, ա ժի բանի մասինԼժոյաժելուի, ամ: միայն զգան լով, ռր եր ներսը տնքում է ու դողում: Դա միահդամայննոր սանձ էր, որն առաջին անդամ կյանքում ճանաչեց հրա դատարկամտությունը:Մինչ «լդ, որ կողմ էլ որ գնալու լիներ նրա դատարկարաներնհակայուչ թյունը, ամեն տեղ սաշճմաններից ազատ տարածության էր ճանդիպում, որի ընթացքում ամճնատեսակկոմբթնացիաներ չին գոյանում: նույնիսկ Վոլոդկայր, Պեոտկայի կործանումը, նույնիսկ Արինա Պեռրովնայի մաճ ներա դատարկամտուչթյանը դժվարություն չպատճառեցին:Դրանք սովորական, Հանրաճանաչփատոտնր էինչ որոնց գնաճատության ճամար ն գոյություն ունեին ճանրաճանաչ, վաղուց ի վեր պայմաչնավորված ճանգամանջներ,Հոգնճանգիստներ, քառասնօրակննր, մճոձլաճաշն այլն,-- այդ բոլորը նա, սովորության ճամաձայն,կատարնցինչպես ճարկնէր ե այդ բոլորով, այս«րե.ասաժ, արդարացրեց իրենԹե՛ մարդկանց ն թե' նա/խախնամությանառաջ: Բայց չլնացո՞ւմը... ի՞նչ է դա 9է որ դա ամբողջ կլանբի գիմակազերծումնէ, գա նրա ներքին սոխ մերկացումն է: Թեպետ առաջ էլ հրան բանսարկու էին Համարում, ն նույնիսկ արչունարբքուն, բայց ժարդկային Բոլոր այդ ճամրբավներնայնքան քիչ իրավական աստառ ունեին, սր նա կարող էի լիակատար ճիմքով ճականառել՝ ապացուցի'բ: եվ Հանկարժ «իմա... շնացո՛ղ, Շնացող մերկացված, շնացող անտարակուսելի (Արինա Պետրովեայիշչըեշրճիվ նա նույնիսկ ոչ ժի միչոց /(ա՛թչ ժաժենկա, մամճնկա) ձեռք չառավ, նույնիսկ ստելու ժամանակ չունեցավ), ն այն էլ դեռ «պառինը... թո՛ւ, թո՛ւ, թո՛ւ: Այդ, ինքն իր Հետ ունեցած ներքին զրույցնենրում, ոբ» չափ էլ խճճված լիներ նրանց ներքին բովանդակությունը, նոպնիսկխղճի արթնացման նման բան էր նկատվում:Սարայն ճարց ձր առաջանում՝ կրնքանա՞ արդյոք հուգուչկան

/

/

'

այդ

նանապարծով, թե

այստեղ ես դատաիկափտությունն

թր

նախկին ծառայությունը կմատուցի նրան ն նոր անցք բաց կահի նրբաՀամար, որի շնորճիվ նա, ինչպես միշտ, կկարո. ղանւս ջիից դուիս գալ առանց թրջվելու: այսպիսով տառապում էր ծանրության տակ,Եվպրակածյուշկայի տարկության մեջ կամաց-կամաց միանգամայն անսպասելի ներքին ճեղաշչրջում էր տեղի ունծնում: Սայր ղառնալն, ըստ երնույթին, բանդում էր նիան կաշկանդող մոտավոր կապանքները:Մինչն ալժմ Ֆա ամին ինչի անտարբերէր վերաբերվում, իսկ ՊորֆիրիՎլաչԻՄիրիչի վրա նայում էր որպես «բարինիպ,որի Հետ Հարկադրական ձճաիաբերություններիմեջ էր գանվում: Այժմ նա առաջին անգամ ինչոր բան Հասկացավ, ինչպես օրինակ, որ նա ինքն ունի իր դորֆը, որի մեջ նա «ինքն է ժեժը» ն ուր չի կարծլի անարգելկերպով քմաճամ վարվել իր Հետ, Դրա ճնտնանքովնույնիսկ երա դգեժքիսովորաբար բութ ն անչնթն արտաարոությունը մի տեսակ հմատոավորվեցու պայծառացավ: Արինա Պետրովնայի մաճը նրա կիսաանգխոակցական կյանքում առաջին փաստե ձր, որե զգաստացնովզ ազդեցու թյուն ունեցավ երա վրա: Ռթչափէլ ուրատեսակ չիննը ալամ ռավ տիրուճու վնրարնրմունքը եվպրակսեյուշկայի աոաջիկա փայրությանը, սակայն հրանցում անտարակույս կարեկտություն էր զգացվում, աղ ոչ թն միայն գարշայլից նողկալի Խոաափում, օրպիսին Հանդես էր գա լիս հուդուշկայի կողմեց: Ուստի եվպրակսելուշկան սկսում էր Արինա Պեռրովնայի մեջ պաշտպանի նման ինչոր բան տնանել, կարժես կասկած ունենալով, որ իր վրա առաջիկայում ինչ-որ Հարչ ձակում է պատրաստվում: Այդ Հարձակփանպատկերացումը Հետապնդումէր նրան այնչափ Ճամառորհն,օրչափովոր դա գիտակցությամբ չէր լուսավորված, այլ միայն մշտապես տրտում խոռվքեերով էր լցնում նրա ամբողջ չությունը: Մբտքն այնչափ Հզոր չէր, որպեսզի ուղղակի անձր երան, Թք որտեղից է գալու այդ Հարձակումըե ինչում է կայանալուայե բայց բնազդներնայելավի արդեն ճուզվել էին, ռբ Իիուգուչկային տեսնելիս անգիտակցականվախ էր

Մջնչհուդուշկան

ներքին գա.

-

մատնացույը

մյոչ Հարձակումնայդտեղից է գալույ-լսվում ձր նրա սրտի ըբոլոր գաղտնարաններում: Այնտեղից,աճյունով լցված այգ դագաղից, որի մոտ հա մինչ այժմ Հասարակ / վարձկանէր է որն,Ձնչ-որ Հրաշքով, դարձավնումերէխայի Հայրն վեճաղետը: Այն զգացումը: որն արթնանում էր հրա մեջ այս վերջին մտքի ժամանակ, նման էր ատելության ն անպայման ատելության կփոխվեր, եթե այլ բաներով չռարվեր Աինտ Պետրովնայի կարեկիցվերաբերմունքի ՀըԽործիվ, որն կր բարեչոգի չաղակրատանքով ժամանակ լէր ցավում:

ու

ուսիս երա:ն ժա ժելու: Բայը

ա

«առ Արինա

Փոսկզբում Հեռացավ Դետրովնան

փերջապծսառրչավետՀանդավ։ ԱՀ:ը պատը եվպրակսեյուչկային: 1ոությունը, որի մեչ քազվեղ գոլովլլոչ «իրանտունը, խզվում ձր միայն ուհննիի ռրի աղզՔ«աքստոցով, դարաբուժ էր) Սն Իուդուշկանգաղտագողի օւ խալաքի փնչերի ճավաքած, թափառում է միջանյքում ու դոնծրի մոտ ականջ է դնում: երբեմն սպասավորներից մեկնումեկը բոսոռ կից ններ»է վազում, չխկաղնում է աղախնանոցի դուսը, է ությունն սողում փոլոր անկյուններից: Մճոյոլ րզն լռություն, «րամբողջ էությունը սնաճավատմարմաջող լքաԹիժով Լէ լդնում: Բայց որովշետն այղ ժամանակ մոտենում ձին նեվպրականչաւչկայի ժենդաբեքության «օրերր, ասպա նիա Համար տնտեսական ծոգսծր անգաժ ոյություն չունին, Թրակքառայ այնքան էին Հողնեյնում ֆիզիկապես, որ երե-. կողմն արդեն նա քնաժ վիճակում էր գնվում: Եվպրածանյուջկան փորձ արեց փայփայել, փաղաքշել Պորֆիրի ամեն սակայն այգ անպամ վարճագորնլկի

ն

փթյան

Վջագիմիրի չին,

բա

ան-

Ուստի ետ մտածել, այսինքն օրեցօր

ունենում: ե

այդ

որ

լիանաաաար Ռւլիտուշնան վելով այդ ռլ բարդ տվյալներով: ամեն թուն «նուցանել փայփայել ուհհր Հնարավորություն

ատծլության այն զգացումը, որք բորբոքվում էր ամեն անգամ հուդուշկայի Հողում. ծրը որնք բան Հրշհյհում էր նրան մոտալուտ աիորձանքին մասին:

ամեն կողմից բաժբասածբՇուտով Եեվպրակսելուլկային ների մի ամբողջ ցանց պատեց: Ռւլիտույկան չարունակաղզեկույում էր բարինին Մնկ գալիս գանգատվում էր բար ժժերքները դորժաղրելու անիմաստ կարգաղրության մասին. յատ Վթերք է ըանեցվում մառանը գնացի աղամ միս բերելու. միտք եմ անում, ինչքան ժամանակ է։ որ եռր տակառ է բւաքած, փոիկ տավ՝ տակը էրկու, Թե երեք (տոր է Վեացել: -- Մո՞Թ1,--աչքերը երան չ Հոսում հուդուչկան, --

էս ինչ է, բարին, ընչքան

ձեր տանը: Քիչ

`

|

ԹՔ

առաչ

ինքս իմ աչթերով տեսած չլինեի, լէի ճավառաւ նույնիսկ զարմանալիէ, Սե ո՞ւրէ գնում այդքան մրերՔը, Յուղի, ձավարը, վարունդը-- բոլորը: Ուրիշ կալվածո:«ոնինըթ մուռ բայովին ժառաների Համար սագի լուցով նն եփում, իսկ մեզ մոտ` կովի արդար. յուղով: --

'

ի առաջ Արոարանանր ին ա բարամ ալբոս ԽԻ Դր"ոծ քբնավորությա անպախրացած պամ տաղապագին ազդեցություն էին պարապվածէր նատնլ ձեռները ծալած

սնամեջ ու ստախոսության վարժված բնավորության մնջ վախն ու ատելությունը չատ մոտ են կանգնած ժիմյանց: Քացի դրանից, նա շատ չավ դիտեր, որ Պորֆիրի Վլադիմիրիչն ընդունակ լէ օչ միայն նվիրվագության, այլն նույնիսկ ճասարակխղճաճարության, օր նա եվայն պատճառով է միայն պաճում, եր պրականլուշկային նրա չնորտիվ տան տնտեսությունն առաջ է դնում, աոսնց դուրս գալու մեկընդմիշտ սաճմանվածընթացքից: Մպաճովէ ն

ու

փորձերն

յուչկալի

Հասկացավ,որ ՊորֆիրիՎլաղիմիրիչրՎՈպխտուշկան

Խենում

որ

Մի ԹԽ--

Համարյա վախեցավ Պորֆիրի Վլագիմի-

՞

Բիչ,

անժանդատանալու աորքներն Արթաա ավելանում էեն, որովչետն Արինա Պետրավնալի --

լ: հսկ անճանդառաաս

մաճն

ար-

ՎակեցՈւլբոուչկայիձեռները ն գոլովլյովյան տուն ժտցրեց բամնասանքների նոր տարը, որն այսուճետն դարձավ միակ կենդանիգործա որով Հանկաանում, էի. հարու: ճազիել ,

--204-.

ու

պատաճարաթ սպիտակեղքնի մասն

է

իճարԴուբ,բարին,արգելնիք եվպրականհլուշկային,

կե, աղջկաբան է, անսովոր զորք, օախտակեոճեր»:. ձյաճրուվ մոա ո կույոծրուվ

բայց

ագիր

ծղձն դեն

վերցնննք քնկուզ ցնում մա է փչացնում սա-

փանների

բարուրի Համար, իսկ սպիտակեղենըբոլորն էլ նուրբ տեսակի է: Պորֆիրի Վլադիմիրիչն ի պատասխան աթերն է միայն փայլատակում, բայց նրա ամբողչ սնամեջներքինը չոռ դալի» այդ խոսքերից: Հայանի՛ բան է, իր երեխային է շաբունակում է Ուլիտուշկանմեղրաժոր լնզվով։-- Մտածում է, ով է իմանում քե ինչ է չ ծեվելու հկ ի միջի այլոց նրա կոչման անբ երեխան կարող էր ե կասվի ռավաններիվրա թնել... երինմննա նույնիսկ ուղղակի ժաղրում էր հսկ ննչ էր ուղում ետ Հարցնել ձեզ, բարին,-- սկսում էր նք մտադիր անել դուք ձրնխալին: Ռոդի էք նման դարձնելուձել, Քե րիշներ աղբանոցք տարու Բայց Գորֆիրի ՎլադիմիրիչնՀենց «կրից ընգճատուժ էր Ճարցնալեպիսիմոայլ շճայադքով:որ Ուլիտուշկան լռում էր: եվ աճայ ամեն կողմից նուսցող ատելության մեջ ավելի ու ավելի էր մոտենում այն րուլեն, ծիր փոբրիկ, արտասվող ժամտժու ժաոայի» աշխարտգալը որե ներա պիտի լուծեր ցոլովըրվյան տանը տփրողբարոյական խառնակությունըն ժիննույն ժամանակ ավելացնենրտիեզերքը բնակնցնող ալլ ճատտժու ծառաների» թիվը: ու

. ,

ժեղքանում,--

--

պատաճել... իշխա՛ն

հուդուշկային:

--

նա,-ի՞նչ

ո.

ՀԺ

արդեն

նրեկոյանլոք ժամն է: ՊորֆիրիՎլագիմիբիչն հստա Քնել է ճաշից Հետո ե հր առանձնասենյակում տվերը սյունակեհրէ գրում թերթերի վրաւ Այս անգաժնրան Հետա Բթթրում է ալն Հարցը, թն Հիմա ինչքան փֆոզկունենար Քո, եան մամենկաԱրինա Պճարովնան իր ժնվելու օրը Պյոռը Իվանիչպապիցնվեր ստացածճարլուր մանեթը չյուրացներ, այլ ավանդ գցեր լոմբարդը փոքրաճասակ Պորֆիրիիանուշ նով: Շատ չի ստացվում սակայն, ութ Հարյուր ռուբլի ընդա-

ին-

փենը:

«Աաննք,մեծ դրամագլուխչէ,-- դատարկամտումէր հու դուշկան,-- բայց ն այնպես լավ է, երբ իմանում ես, ռբ սե

.-.288--

Գետք եկավ-- վերցրիր: Ոչ որից ինթզ Վերցրիրքո Հենդրնցիր, ոչ "քի գլուխ լխոնարշնեցիր, սեփականը,պապիղ նվիրած փողը: Ա՛խ, մաժենկա,մամենկա, ալդ ինչպես էյ, ռր դուք, բարեկամ իժ, այդպես առանք մտա գորժ ենթ րբոնելը։ Ավա՞ղ, ՊոռրֆիրիՎլաղիմիրիչն արդեն ճանդատացել էթ այն տաղգնապննրից, որոնք գեռնս քիչ մամանակ առաչ չլատում կին նրա դատարկամտությունը խղճի յուրատեսակ ձայնը, ռր արքնացել էր եվպրակսնյուշկայիճղիության ն Արինա Պետրովնայիանսպասելի վաճվան առաչ բնրած դիժվարությունների շետնանքով, կաժաց-կամաց լոն, Դատարկամտությունն այստեղ էլ իր սովորական ծառայությունը մատոպեց, ն հոպուզկայենվերլիկերըւ Հազարից, այնուամենայնիվ,արտասովոր ջանքնրի օգնությամբ ճփորձուն քիչ պատկձրացումըխեղդել անթիվ-անճամար դատարկխոսքերի մեջ: Չի կարելիասել, հր նա որեէ բանգիտակցարարՀր անում, այլ մի ինքն իրեն ճանկարժ Հիշվում էր ճին, շես ւիրաժ ֆորմուլուն ոչինչ չգիտեմ,ծս ոչինչ չեմ Քուլ նա տալիս, ոչինչ չեմ թուլատրոսն, որին նա մշտապես գիմում էր դժվարին ճանգամանքներում ն չատ շուտով վերք դրեք նիան ժամանակավորաոլնը տիրած նիքին խառնաչփոթու» Թյանը։ Այժմ նա արդեն առաչիկա ժննդաբերությանըհաչ մում էր որպեսիր ճնտ առնչություն չունեցող գորժի, ուուռի ն նույնիսկ աշխատում էր իր դեմքին անտարբեր օւ անքաւ նա փանց աիրտաճայտություն տալ: ճամարյա անտեսում ն չր նույնիսկ անունը չէր տալիս, իոկ 208 ծրբեմն պատաճումէր ճարցնելնրա մասին, ապա այե" ձր արտաճայտվում. «Իսկ ին չպծ՞։ Հ այն... դեռ ձիչվա՞նդ էո: Մի խոսքով ասաժ, այնքան ուժեղ դուրս եկավ, հր նույնիսկ Ռւլիտուշկան,ոիը ճորտատիրությանդպրոցում բաչ վականաչափվարժվել էր «րտադիաականգիտությանը, նա էլ անգամ ճասկաջավ,օր պայքարելայդպիսի մարդու ճետչ որբ պատրաստ է ամենն բանի ն ամեն բանի շամաձայե էչ ամքննին ճնարապորչէ Չոլովլլովյանտունը թաղված է խավարի մեջ, միայն հ մեկ էլ ճճոտվոր բարինի առանձնասննելյակում կողքի սեօրվա Համար փող ունես:

ժելու

տծաակ

ծվպրակսելուշկային

ոմա

--909--

՝

մոտ դեռ լույս է չհղում: հու»` նյակուժ՝ ծվպրականլուշկայք դուչկայի մասում լռություն է տիրում, ոիի խզվում է միայն Համրիչի ճատիկների չխկոյով ու մատիտի փզոցով։ որվ. Պորֆիչբ Վլադիմիրիլը Թերի սյունակներ է դրում Թղթի փրաչ եվ ճանկաիծ ընդճանուր լռության մեջ առանձնաոնե մորմոքիչ տնքոր: հռւդուշյակ է խուժում ճնեոտվոր,բոյց պես դողում ծե, կան պեղվուժմ է, հրա շրքունքենրը փայսկյանա մաստիտեանչարկի խազեր է բայում:

Հախլուրքսանմեկմանեթ, եռ տառներկու մանե տասը կոպեն...-- շշնջում Է Փորֆիրի Վլադիմիրիչը, աշխատծլով Խեղդելտեքոցիցառաջացած անչճաքոտոլավորություծը: Սակայն անքոցները կրկնվում նն Համախ ու Հաճախ ն այնքան Վերչապես անձանդիստ են դառրնուժ: Աշյխրատանքն անչարմար է դառնում, որ հուղուշկան վեր ք կենում դրատեղանիմոռից: Սեզիում նա քայլում է օքրակում, աշխակոռմայ-կամաց Հաղչ տելովչլթել. բայը Հետաքրքրությունը թաշարումէ օնամիչությանը: կամացուկբաց է անում առանձնասննյակի գուոըչ գլուխը կոխումէ Հարձաֆ սննյակիխավարի մեջ ու սպասոական դիրքով ականջ է դեում: «Ա՛խ, չլինի Թե ձագեգրու տրտժությունն իմջ սրբա չ ժոոտ օլառկերի աոաջ եղած կանքեղթ ցել ծե լուսավործլ»,-Ժագում է նիտ գլխում: անճածգիստ Բայց աճա միլանցքում լովեց մեկի արագ Քայլերի ձայնը: Պորֆիրի Վլոդիժիրիչն շտապով գլուխը կինին ն ետ թաշեց առանձնասենյակ, զգուշությամբ ժաժկեց դուոը առքի մատերի վրա վազիլով, մոտեցավ սրա պատկերին ես արդեն գոհվում էր իսկական դիրքում», Մբ վփալրկյանից այնպես ռր, երբ դուռը բացվեց ն Ուլթտուշկան սենյակՎ««եց, աղա գտավ նրան ձեռները կրծքին խատ չաժաղոթելիս: ծվղրակածլուշկան կարող է Հոգին ավանդել առտըչ(ախենալավ խանգարել հուժուն,-- ասաց Սւլիտուշկան,

ձ, առում "վասռ

--

դուլկայի աղոթքը:

Քայց ՊորֆիրիՎլադիմիրիչրը նույնիսկ

լնկավ նրա ճողմը, այլ սովորականիցավելբ արադ չարժեց շրթունքները ն պատասխանի փոխաինն ձեռքը թափաճարեցօդում, կարչ Ժես Վանձրացնող ճանձերըքշելով: -ոկ-

չուտ

ժամանակ

--

--

.

հնչ եք ձեռբննից թափ տալիս, եվպրակսելյուչկան եժ, կարող է մեռեել,-- կոպտորեն պեդեց Ուչիտուչկանէ Այո անդամ հուգուշկան յուռ եկավ, բայց նրա դեմքն այնՀ ոյնս խաղող էր, ճեզաճամթույբ կարծես նա ճենց նոր առտ» Փու ճետ առնչվելով. թողել է ամեն մի աշխարճիկգործ ն Ֆույհի«կ չի Հասկանում, Թէ ինչ պատճառով կարող են նրան անճանցիատ անել: բարկանալ, բայց Բեպետն մեղք է աղոթի որպես մարդ, չեմ կարոզ չեշտամբել՝քանի անգամխնդրել քմ անճանգիտտ չանելինձ, նիք աղաթուժ եմ,-- ասաց ն աղոթքի տրամագրությանը Համապատասխանողձայնովյ Է.

օրորել

գլութն ի նշան քրչստոփույլ տալով իրեն, սազայնչ ննական պախարբանքի:- Դն, ի՞նչ է պատաճել: ԳՏ էլ ինչ պատաճի, եվպրբակսելուջվան տանչվում է, --

ազատվել լի կարողանում: կարծես սում,,, ա՛խ դութ, գոնէ նայեիք:

կարող եմ, բնչ է:

/

անգամ եք

ՎԸ"

ԽորՀո՞ւիդ տալ եվ չդնտեմ էլ ձեր գործերը: Գիտնմ,որ տանը ճիվանդ կա, բայց Թե խնչով է Հիվանդ: ինչու է Հիվանդ, այդ մասին, խոսաովանանք լինի լեմ էլ ձետաքրջիվել երեի ուղաթկել, ելքն ձեվանդիծանք փմանալում ՔաՀանայի էյ-- աճա այդ ես խոռրճուրդտալ կարող եմ, Ուղարկեցնքտերտերի ծեռնից, միասին աղոնք արձք, սրբապատկերների կանթեղներըլուսավորեք... իսկ ճեւտռ մենք տերտերիճետ թել շա»

Ք՛նչ նայեմ, բժի՞շկ

առա չին

նմ

նա, ինլ

է:

ես

ժենց: Գորֆիրի Վլադիմիրիչբչատ

ԿԽ

գոտ էր, որ այդ վճռական իոպեին այդպնս կտրուկ արտաճայովեց: նա Ուլիտույկանայում էթ պայծառ ու վստաճ Հայացքով, կաբժես ասում էր` Հապաայժմ ժխտիի իճ: Նույնբսկ Ուլիտուշկանչքմացավ հեչ անձլ այդ բարեսրտության Հանդնար: Փայիք, տնանեիք,-- կրկնեց նա նորից: Ջեմ գա, որովճնոն գալու կարիք չկաս ԹԽ որ գործի ճամարլիներ, առանց քո ասելու էլ կգայի: Թե որ ճինգ վերստ ճարկավորլինի գործի ճամար գնալ --ճինգ վերստ կգնամ. տասը վերստ է ճարկավոր առսը վերօտ էլ կգնամ: Սառ-

յին --

--

--

-ՅԼ-

նամանիք չինի, փոթորիկլինի, բայց ն այնպնսկգնամ: Որով. Հէն գիտեմգործ կա, չգնալ չի կարծլի' Ուլիտուշկային թվում էր, ոբ կնեքըքնած է ն հրազուվ սատանան ինքն է կաեգնել առաջն ու ճոռոմաբանումէ: Այ քաճանալի ետնիը ուղարկելն-- այդ ճիշտ էւ Դա Խելացի կլինի, Աղզոքբը դու իմանո՞ւժ ես աստվածաչըն«

`

--

չուժ էնչ է գրված աղոթքի մասին: Աղոթքը հիվանդների է,-- աճա ինչ է ասվաժ: Դէ դու ալդոլես էլ կարչ բժշկություն Ուղարկեցեք քաճանայի ետնից. աղոպադրություն արա: Թեցեք միասին... ես էլ նույն այչ ժամանակ կաղոթեմ... սենյակում աղոթեցնք, իսկ Դուք այնտեղ, սիբապատկերների կա այստեղ, իմ սենյակում աստծու ողորմածությունը կայմեկ էլ քեւ... Ընդշանուրուժերով, դուք այնտեղ, ես աստեղ տնսար ազոքքը տեղ ճասավ: քաճանայի ետնիը, բայց նախքան նրա գալը) Ուղարկեցին եվոլրակսհլուշկանտանջանքով ու տառապանբով արդեն դոների ազատվեց: Պորֆիրի Վլադիմիրիչ վազվզուկից կողմից, շրակոցիցչ որ «Հանկարժբարձրացավ աղզախնանոցի կարող էթ գուշակել, որ ինչոր վճռական բան կատարվքդ եվ թրոք, մի քանի րոպեից միջանցքում կթկին շտապ քայլեր չսվեցին ե դրանից Հետո ամրողջ քափով առանձնասեն րակ մեջ փափով Ուլիտուշկան, ձեռքին բռնած սպիտակեղենի թարած փոքրիկ մի արարաժ: Համեցեք, նայլեքեքյ-- ճանդիսավոր ձայնով բազա ՆՎ կանչեց նա, հրեխալին Պորֆիրի Վլադիմիրիչի դեմքին մոշ --

ու

--

տհցեհլով:

րանից Հետո նա զզվանքով չուռ տվեց դեմքր երեխայից Կ ղուրգ ձեռները թավաճարնեըերա կողմը: Ս, ոլ, վաթենում եմ ես երանջից... չեմ սիրում, գնա... գնայ-- թոթովել նա, ամբոզչ դեմքով անսաչման գարշանք արտաճալոելով: Քայը ղուք գռնե Հարցնեիք՝տղա՞ է, քե ագչին,--

կրկին

սատանա...

,

Ուլիտուլկան նույ-

փոկ եո աճա կնրոնմ բազմոցի վրա... խնամեցնք ինթենիդ,-- սպառնաց նաչ Քայլը հուգղուշկանայնպիսի մարդ լէր, որի վրտ կարելի լԱննրազդել: Այն ժամանակ, երբ Ուլիտուչկանիր սպառնալբքն էր անում, նա դեմքով արդեն սրրապատկերիկումը --

դարձավ

ու

Համնստորեն ձեռները վեր առաքեց: Լստ եհրե-

հ' նրանց, վուլթին խնդրում էր աստժուն նհրելբոլորին` ե՛ նրանց: «ռր խոսգոր գիտակցաբար անգիտակցաբար: ն՛ ն՛ Քով, գորժով, մտածումներով», իսկ իր Համար գոճունակություն էր Հայտնում, որ նա ոչ ավազակ էչ ոչ կաշա: ռակեր, հ ոչ շնացող, ն որ աստված բր ողորմաժությամբի անիրեն արդարներիշավիղով է տարել: Խանդաղատանքից դամ նրա քիթը շարժվել, այնպես որ նրան նալող Ռւլիտուչկան թքեց ու ճնասցավ: ս«Աճա մի Վոլոդկայլինառոված առավ, ուրիշ Վոլոդկա նա

ու

տվեց,-- միանգամայն անպատեչ քոավ նրո մտքից, բայց նա անժիչաղպեսնկատեց մտքի այդ անսպասելի խաղը ն

մտովի ասաց' թո՛ւ, թո՛ւ, Թու»: եկավ ե քաճանան, նրգեց ու խնկարկել, հուդուշկան լննց, ինչպես տիրացուն ժոր տվնը՝ սժռվանավորյալչերմե-

ինքն էլ ոգնորվեց, ձայնակցեր տիրացուբն: Կիկին վազ տվեցՌւլիտուշկան, ձայնտվեց դոան կողմը, Վլաղիմիր անվանծցիեւ Այդ չանգամանքի զուգադիպումըքիչ առաչ տեղի ունիճետ, որ նուլնպես ճիշեցնում էր ժեքաժ մաքի խոտռտորման ռաժ Վոլոդկայի մասին, դթաչարժեց հուղուշկային նա դր» բանում տեսավ աստվածայինբարեճաճություն ն այս ան. դամ արդեն առանը քքոտելու ասաց ինքն իրեն. «ԳԵ ուրեմն փառք աստծո, ժեկ Վոլողկային աստված գործերը: Մի տեղ կորցառավ, ժյուսին տվեց: Աշա աստժու ե

'

--

--

ու

նիսկ բոնհկվեց:

ռանդջ

--

ճորդորում էր նրան Ուլիտուշկան:

Ոչ,

Հեռացի՛ր: կրկին երազ

--

իուդոււլկան մի ակնքարք կարժես տատանվել, նույառաջ նետվեց ճ աչքերում ինչ-որ կայժեր նիսկ մարմինը որովճետեղբշողացին, բայց դա մի ակնթարք էր միայե,

ոք:

կարիք էլ չկա, ն իժ գորժը չէ դա: Ջեր դթիծն է ղա, իսկ ես չգիտեմ... ես ոչինչ չզիտնմ ն կարիք էլ չունեմկմանալու,:.Հնոսցիըինձանիըչ բ սծր Քրիուուվ» --

212--

..

Սալտիկօվ--Շչեղոին

--

ես, մտածում

անա լեռ ջտնի, բայց անսաի, աստված մեկ ուրիչ տեղ ճարյլուրապատիկը կճատուցի»: ՎերչապեսՀայտնեցլին, որ ինքնածոր ժոտուցված է ձ քաճանան սպասում է անլանատանը:ՊորֆիրիՎլադիմիրիչբ վերջնականապեսխաղաղվեց ու սրտաշարժվեց: ծայր Ամլեքօանդրն, իրոք, արդեն սեղանատանընստռաժ, Պորֆիրի Վյասում: դիմբրիչին էր թարմ Գոլովլլովյան չոնրտծրըբաղաքադետ մարդ էր ե աշխատուժ էր հուդույկայի Հետ այխարչիկ տոն պաֆպանել,բայց նա չատ լավ էր ճասկանում, որ կալչ վաժատանը ամեն շարաթ ն մենծ տոների նախօրեին երն կոյան ժամերգություն Է կատարվում կ բացի դիանիը լու բաքանչյուր ամօի մեկին մաղթանք է կատարվումն օր այդ բոլորը տարհկան ոչ պակասքան ճարյուր մանեթ եկաժուտ է բհրում եկելելու սպասավորներին, Բացի դրահից, երան անձայտ չէր, ռի եկեղեցուն պատկանաժ ճողը կիոնս անե օր հուղուշկան չար Հրաժեշտ ձնով չէր տաճմանազատվաժ անդա էր տնրտերի մարգագխոնիմռւոից անցնէլիս ասել. «Ա՞խչ լավ մարգագնոտին էո: Ուստի քաշանայի աշխարճիկ վնրաբերվունքին միախառնվումէր հան բավականա չափ զքու կգայավախություն) որն արտաճայտավումէր նրանով, որ Վլադիմիրիչի ճետ Ճանդիպելիս աշա նրոերի Գորֆիրի տում էի պայծառ ե ուրախ տրամադրությունստանալ, թեայդպիսի տրամադրությանպատճառ չուներ, ն նրբ «քարն վերչինս խոսակցության ժամանակ թույլ էր տալիս իրեն նախախնամությանճանապարձների, ապագա կյանրբի ն այլ Հարցերի մասին ռրոչ ճերետիկոսությունզարգացնել, ապա, ուղղակի չխրախուսելով դրանք, դրանց մեջ սակայն սրբոաղծություն կափաստվաժճայձոյանք լէր նկատում,այլ Ժիայհ նում

ես, որ

Աոա աը ՏոմԲանա է ան, ււ րկ ավելի վախենալով, ազնվականական

կնքե Ք

«Բ

ւ

կոչմանը Հ

լ

ա

արագ

քաշեցե

:

ռոքը,

--

Պրոխորը: Այդ ճիշտ է, որ մարդը ճաճախ իր հրազանքներում ձգտում է անչասանելիին ճասնել ն դողի անմատչելին նաչ նտպարտզտնել: եվ գրա ճետնանքով իր ճամար կամ վզյման չյաճառ կամ տրտմություն է ձեոք բերում: Մատի ն մենք պետք է զուշակություններից ն քեգու լինենք պաենք ժեզյ այլ թադրություններից «նոու Շրածիը, ինչ աստված կուղարկի: Աստվածտաքություն կուղարկի, Ժնեք տաքությանը ուրախ կլբնենը, կուղարկիաստվաժ օառնամանիք՝աառնամանիքնէլ բարով է էկել: կոատվիԲակովքեր ճանապար րենը վառարաններըտաբ- ւս ք վառծլ, ծն դնում, նրանք մուշտակենրըիմեչ լավ (րեարաքվեն,-- ե Խառ տաբ կլինի մեզ ճամար մրդարացի է: Հատեծրնտյժմ տիրում ենն ամեն ինչ Փննել՝ ն այս այսպես չի, ն' մյուսն իրենց ուզածով չի, ե' հրրսրդնաճա այձս արվեր, իսկ նս այդ լեմ սիրում: Եվ ինքս ննքադրություն իեմ անում, ն ուրիշներին էլ չեմ գովասանիչ ՄԵ. նո այդպիսիփորէ գա, աճա ինչ կարժիք ունք ձերե ժասին։ Ցա նա արդարացի է: ապաաւյաւյար մո... ո ջորի, էմ: որեէ թեթն ինձ վրա այդպես էլ նայում Այ Թեյ խմել, բան ուտել... ղա մեզ թույլ է տրված, Ռրովճետնաստված Ժեզ մարմին ն այլ անդաժներէ տվել... ժա սյետությունն քլ մեզ լի արգելում՝ սանը կերեք: բայց լեզուն ձեզ ջաչեք,ի եվ կթկին անգամմեանդամայնարզարացի էյ-- կրորեչաց տելտնթը, դատարկվածբաժակը ներքին Հրճվանքից «չնակինշխկացնելով: արել --

--

--

--

-

ժամտություն --

Է

տ

որ արլունաիբունկարող է կժել: չբնարճավորքլիր Հոգնոր զավակին նորաժնի «ամար, շա 8 ինչպես ինչպե չ Հ կայն , միտք Ք արե արեց, թն ճանգամանչ» կվերաբերվի այդ Հանգաժան Քին ինքը հուդուչկան, ե զգուշացավփ: Մառախուլ է դրսում Հիմայ-- սկսեց թաճանան,--

սակայն, րոշ չափով պարունակում, այսպիսի ելահակը

ձնչալք է նախադուչակուժ: Քայց գուցեն սառնամանիք. մենք ձնչայք ձենքենբայց աստվաժ, անսար, սառնամանիըուլարկեց,-փոադրում, Հակաճառկըհուդուշկան, չանասեր նե նույնիսկ ուրախ նրստելով թեյր սեղանի մատ, ռրն այս անդամ տասաիկում էր

կարծեռ

Ուղլեց հա

-»

նախապա չարբմունք ձն

հանում

մ

հտ

ժողովրդականնշաններով, որոնք,

՝

--

՛

--

96.

Հ-

Քի Քնչպե՛ս զգուշանալ: հսկ նթե

եռ

այնպես քմ դատում, որ խելքը տրվաժ է մարդուն ոչ Սն անճայոը փորձելու, այլ նրա Համար, որպեսզի Հեռու մնա մեղքերից: Այ, օրինակ, հթե եւս մարմնական ն օգնության եժ կանՍյուն եմ զդում կամ զայքակղություն չում խելքս՝ ցույց տուր ինձ ճանապարտ ինչպես Հաղթաճարեմ նես այս տկարությունըչ-- ազա այդ դեպքում նս ճիշտ ձժ վարվում,Ռրովտետե այդ դեպքում խելքն իսկապես օգտաչ կար կարող է լինել:

--

տկաիու»

--

վակի

Բայց» այնուամենայնիվ,առավել ճավաթըյ,-- բեքե-

ուղղեքտեր ծայրը:

-- Հավատըիր տեղը, բկ խելքը իր տեղի: Հավատը նպատակնէ մատնանջցում, իսկ խելքը ճանապարխծներ է որո նում: Այո կողմ Հ ընկնում, ալն կողմ է բախում... քափառում է, բայց ն օգտակարմի ման է զանում ԱՀա զանազան դեղերը, բուժական խոտերը, սպեղանիները,խաշուննրըչ-« այդ բոլորը խելքն է ճնարում ու Հայտնաբերում: Բայց Հար» կավոր էչ որ ամեն ինչ ճամամայնհցված լինի ճավատիՀետ"

ճօգուտ, այլ ոչ ի վնաոլ -- Դրո դեմ նույնպես առարկել չեմ կարոզ նռ ծեր Հայր, մի գիրք եմ կարդացել, այնտեղ Հենց Ժյդոլնս էլ ասվաժ է՝ մտքի ծառայությունը, եթե նա ատաջ» Ֆորդվածէ ճավատով, անչուշտ պետք չէ արճամարճել,որովՀետն խելք չունձցող վարդըշուտով կրքերի խաղալիք է դառհում: հոկ ես նուլնիսկ այնպես եմ կարժում, որ մարդկա յին առաչին ժեղանչումն անգամ նրանից առաչացավ, որ սա« օձի (ծրպարանքովմարդկայինդատողությունը մը» --

Հաա ագն

եց:

Քաճանան դիան չառարկեց,բայց

հ

գովացանելուցձեռըն-

ւկա4մնաց,ոիհվճետնդեռես չէր կարողագել Քր 4ապարզել մար, Թե ինչին է Հանգելու հուդուշկայի խոսքի Հաճախ մենք տեսնում ենք, որ մարդիկ ոչ միայն --

փտավորմճղքի մեջ էն ընկնում, այլե ճանցանըծն կատա քումյ-- ն բոլորը մտքի պակասության չնորձիվ: Մարմինը գայթակյում է, քոն Խելք չկաՀ- աճա ե մարդն անդունդն Է պլորվումմ եվ Քաղցր բան է ուզում ե ուրախ բան, ն Հաճելի բան, մանավանդ, եթե կանացի սեռ է... առանը թեհլչ'

--

շկ.

թելք ունեմ, բյաֆուրթ վուղկամձեթկվերընեմայստեղկքսեմ,այնտեղկկաթելենմ տծսար զայքակղությունն ինձանից ճեռացավայնպես, կարժն չէր ն եղել: ես

հուդուշկան լոնց, կարծես սպասելով, Թե ինչ կասք տերանրի բաց քաճանան դեռես տարակուսում էրի Ձե ինչին է Հանում հուդուշկայիխոսքը, ուստի ժիայն կոնչաց առանց '

որեէ

պատնառիչ ասաց: մյ, նս բակում ճավեր

ն

ունեմ...

Արնադարձիժամադեն են բեկ-

հն, վազվզում եհ, դես նակ անձանդատանում՝ հում, Հանգստանալչեն կարողանում:

ու

հվ բոլորի նրանից է, որ թն թոչունները, Ձ2ծ գո. զաննեիր, Թե սողունները խելք չունեն: ի՞նչ բան է թռչունը Ռչ ճոզս ունի ոչ վիշտ ունի, թռչում է իր Համար: Այ, վոտյան նայում եժ լուսամուտից՝`ճնճղուկները կտուցներով դոժաղբն են բրքրում, ն դա բավական է նրանց: իսկ մար--

առաչ

ճամար

դու --

դա

Սակայն

քիչ է: որոչ

էլ է մատնադույց

դեպթերում անում

սուրբ

գիրքը թռչուններին

Ռրոչ դեպքերում այդ այդպնս է: Այն դեպբերում: ծիբ առանց խելքի էլ Հավատի փրկում է,-- այդ դեպքում պետք է թոչուններին նմանվել: Աստժուն աղոթել, բանաց--

ահզժություններ դրել...

վյադիժիրիչի Պորֆիրի

Խոս

էի

ն,

նա բնությունիկ չատաչ լոն փակաղնս ասած, օրվա ղեպրը չարունակ լեզվի

ժայրին էր։ Սակայն, ըստ ծնրնույթին,դեո չէր Հասոմացել այլն ձեր, որով արժանավայելկերպով կարելի լիներ շադակբատել այդ առարկայի մասին, -»

ԹոչուններինԽելք ռորկավոր էէ,-- վերջապես ասաց

նայ--ռրովշետկ երանք գալթակզությունննր չունեն, կափյ լավ է ասել, գայլթակղություններ կահ, բայց ոչ ոք դրա Ճա. մար նրանցից պաճանջ չի անում: նրանց մուռ ամեն ինչ բինական է. ոչ սեհխականությունունեն, որին զետք է Ճակել, ե այրի չէն ոչ օրինականամուսնությում ունեն, Հետռնապես մեում: Ոչ աստժու, ոչ իշթանության առաչ երանք պատաս» -.211-

ք ն խոնավություն

չնչեն

մ. մմիիշխանավոր ք կրում:

ու

նեն

րանք ամա --

աշխարճիկ քաղաքավարություն անգամ պաճանյջումէ որպեսզիթոռսակիցը գոնե ժամանակ առ ժամանակ ինքն էլ մե խոսք ասի ընդճանուր զրույցի ժամանակ, նա ղլուխն արտասանեց օրորեց հի

աքաղադր:

Աքաղա՞ղը,աքաղա՞զըչդա ճիշտ էլ նա Հավերի Համար կարծես տաճկական սուլթան լինի, հակ մարգն իր Համար ամեն բան այնպես է աբրելյ նա ն նրան շառ ռր ոչ մի բան բնական չունի, Հետնեապես Խելք է ճարկավորմե՛վ ինքը որպեսզի մեզաի մեջ չընկնի ն' --

ու

--

հակ են դրա ճետ միաժամանակ ն այնպես արվի, ուրիշներն են անում... այլ ինլպես իմ ճարնանը, պարոն Անպետովը, օրինակ, կամ ուրիշ Հճարնանը, պարոն Ռւտրորքնը.. ապա ն Հեշտությամբ կարելի է մեզբի մեչ փնկնել... Այ, պարոն Ուտրոբինիմոտ այդ աղպականություչ նից ճամարլրավեց մարդ ունի տանը... հոկ ես այդ չեմ ուզում: --

նչպես

ուրիշներին էլ գայքակղության մեջ չգցի: Այդպե՞ս է, տճրը Հայր: Սոուրգ ճլժարտություն է գա Մուրբ գիրքն էլ Խորճուրդ է տալիս գայքակղող աչքը Հանել: Գա՝ եքե տաղացի ճասկանանք,բայը կարելի է ե նա այքը չհանել, այնպես անել, որ չգայքակվվի: Հաճախ դիմել աղոթքի, մարմնական էլ օրինակ, ն՛ լավ ժամանակս է, ն՛ չի կարելի ասծլ, որ թուուննմ... Դե, ե կին մոլասավորնեեր ացած հմ.,. Բայց ինձ --

--

Ես

բարկությունը զսռլել: ճ.,

Ճար մս: ամար

Ժճ արժեք

եր... չունի

Գիանժ խանմ,

նե սպասավորների չի կարելի,-- դրա ճամար էլ պատում եխ ե՛վ տղամարդ աղասավորներ եմ սլաճում, ն կին սպասավորներ ամեն տեւ սակ: նին աւլասավորը նույնպես տնտեսությանմեջ Հարկա-

փոր է. Մառան գնայ քել լցնի, ուտելիքի մասին Հոգս տաեի... 7 Քրիստոս իր «Հետ նա իր դորժն է անում, ես՝ իմը.,. աճա ն մննք ապրում ենք այդպես: ո մյ էի նայել 1 ծռի գհլիս Իո ւդուչկանաշթառոում աչքերին. թաճանան էլ իբ 4էրթին ալխատում էր նրա թրին այկ հալ, բարկաեռարա նրան (իրն անլում էր մոմը, այնպեսոր նրանք կարող էին նայել ժիժյանց ինչքան ուզում նն ն միայն մոմի բոցը ոծսնել: -- ծվ ըստ այդու նան եռ այսպես էլ եժ հթճ սպասավորի Հէտ մանրմականճարարծրությունննր:ունենաս, նա անպայման խչխանություն կբանեցեթ տանը: կսկավեն անչամամայլնություններ ու անկարգություններ, կշտամբանքնիր ու կողոություններ. դու մի խոսք կասնս, իսկ նու՝ ձրկուսը... ֆա դրանից խուսափում էմ. Տնր ճոր աչքերը նույնիսկ չաղզվեցին,այլն աստիճան ակնդետ էր հայում՝ հա Իթւդուչնա յին: Մատի: զգալովֆան,

աչ-

դատում"

|

սէչուրեսետ

տռում՝

հրե աստված իմ պաճաղպան-չձրեչ-

տակին Խչնզչ-- նշանակում է այդպես է Հաճելի նրա օռուրբ կամջին, որպեսզիես այրի Ժնամ: հոկ եթե նոյ աստժու ողորմաժությավբ, այրի ձմ,.ապա նշանակում է պետք է այրի մնամ ազեվորեն կ իմ մաշինը աղդանըապականելու պաճ-

ասնը ն

որ

Րռսսս.

--

պանհմ: Այդպե՞սէ, ածր Հայի: Սանր է, պարոն: ինքս իմանում եժ, որ ժանրըէչ բալը ն այնպես կաեն ժանրըէ, իսկ նս ասում ե: կան, ոի ասում --

--

Ի:

տրչափ ծանր, այն չափ լավ, միայն թնե աստված զորավիգ լինի: Բոլորի ճամար էլ քաղցր ու ճնեշթչի լինք, Հարկավոր է, Պի էլ ատո ծու Համարնեղություն մեձկեումեկն կբի'Այստեղ Քեզ կզրկես, այնտեղ Այստեղ դա նեղություն» հաստանաու այնռեզ,արմանիը: է կալուն, մրրարայի

էՎան (եվ Ն

--

իեն

Խա

արդաիաց/ո

ի

հ արժանիքների նժանապես

ձն լինում, նրանք նռ անճավասար մժկ այլ արժանիք փոքր: Հապա դու

՞-

--

կարելի ԱՈ ճճեց իմ ասածով էլ «

Ժասին պետք է ասել, արժանիք մեժ է, փոկ ի՞նչէիր կարծում:

Մի

է դաս Մեժ արժանիք է,

հյ

գուրս

մոԵթ

է զալիա:

աի

ք

հրեն, բարկեիլճ է պածում, չէ զրախոտում, մի ոմնայնախո«ում,

ուրիչներին չի դատասյարտում, եե նա ըստ այդու ն ցայքակզուոքի չի ննզաքրել, "լ ոքից "չինչ չի խլել. է պանել, ապա այդ . Ժյուննեհրինկատմամբ ել իրեն զգույշ ոչ

-:449-

ւոնատկմարդու խիղճն էլ փոապես Հանգիստկլինի, եվ ոչրեչ երան չի ապակտնի, ոչ մի կեղտ, հկ երե ժեկեուժեկը, 4լ

կղատապարտք երան,իմ կարժիքով, ծաժոեւն այդպիսի դսուր ւյ» պարտությունները նույնիսկ Հաշվի չպետք է առնել, Պեոք

4 Թքել նրանց վրա Նման

ն

ուրը) ոչինչ:

--

-

կյ դա ճմարիտ է. սլինչ այնպես չի թենացնում ճոգին, ինչպես աղոթքը: ե՛վ վշտերը, ե' դայրուվթը, ն' նույնիտլ ճիվանդությունները,ափեն հնչ աղոթքից փախչում է, ինչպես գիշերային խավարը՝ արնդակից: Դե, ուրեմեչ փառք աստծու եվ միշտ պետք է այգպես պածննք մեզ, որպեսզի ժեր կյանքը, որպեսմոմը լապ« տծրում, բոլոր կողմերից նրնեա... եվ քիչ կդատապարտնն, օրովճճան պատճաւ չկա: Աճա Թեկուղ մենք, նառելինբ, խոսեցինք, դրույց արեջինք,-- դրա ճամար մեղ ո՞վ կարող է դատապարտել: հսկ այժմ կգնանք, աղոթք կանենք աստծուն կքնենց. իսկ վաղը կրկին կարթնանանց... այդպե՞ս է մոծի այր հուդուշկան վեր կացավ ն աղժուկովեւտ բաշնց իր աթոռիճ ի նշան այն բանի, որ զիույցն ավարտվածէ, Տեր Հայրն իր կողմից նույնպես վեր կացավ ե ձեռքը բարձրացրեցիխոսչակնթելու, սակայն Պորֆիրի Վլադիմիրիլն,այս անգաժ ռշպես Հատուկ բարձճամ վերաբերմունք, բռնել նրա ձեոքը է սեղմեց իր երկու Ուրեմն Վլադիմի՞րկոչծցիք,-- ասաց նայ սրտում օրործլով գլուխը եվպրակսնյուչկայի սենյակի կողմը: Ք պատիվ սուրբ ն առացքնլանվան իչխան Վլադիմի--

--

ու

ձեռնձրում:

ՀՀ

--

բիչ պարոն:

Գի, փառք առածու: նա լավ սպասավորէ: բայց խելթի կոզմից՝ներող եղեք: Դրա Համար էլ նրանք... շեա-նում,., ննչ --

-ծ»280.--

Մյուս ամբողջ եվ Գորֆիրի Վլագիմբրի չր ղուրս ինկավ ե էր առանձնասծնյակից աղոթում էր, առստժուցխնդրելով, որպեսզիճանապար ցույց իրեն երրորդօրը թեյի ժամա տա

դեպքերում քրիստոնեականկարգերն առավե լապես ճանձնարաթումեն հրել: Գի, կամ նքրել։ Ն միշ» այդպես էլ անութ եփ. եթե 121 դատապարտում է, հս նրան ներում եմ ն մեկնումեկին դեռ ասատժուն էլ աղոթում եմ նրա ճամար:ե՛վ նրա ճամար Հ լով որ աղոթքն առ աստված ճատ վ, ե՛ ինձ Համարէ լավ ու ողոթեցի մոռացա: --

նակ դուրս եկավ ոչ Սն սովորականիպես` խալաթով, այլ տոնական ճաղնված՝ սերթուկով, ինչպես անում էր ժիշտ, երբ հիոշում էր որե վճռականբոն ձեռնարկել, նրա դեմքը գու ծաուռ էր, տակայն4ոգեկանպայծառությամբ էր շնչում. շուր»

թերին երանելի ժ։ղիտ էր խաղում, աչքերը նայում էին փոկաքշական, ասես աժենաներողական, ՔԱ ծայրը, շնորճիվ աղոթական զոՀունակության, փոքր"ինչ կարմրել էր նա լուռ խմեց իր երեք բաժակ Թելը ն ումպիդ-ումպ ընկած ժամանակամիջոցումչարժում էր չրթունքննըը, ծալում էր ձեռներե ու սիրապատկերներինէր հայում, կարժիս դեռես, չնայաժ երծձկվա աղոթքին նրանից չտաս օգնություն ն Հո. վոնավորություն էր ժպասում: Վերջապեսվերջին ումպր կուլ տալով, իր մոռ պաճանջեցՈւլխթուշկոյինն կանգնեց արբապատկերիառաջ, շրպեսզի կրկին անգամ ամրապնդվի աստվածային զրուցակցությամբե միննույն ժամանակ Ուլիթային էլ ակնառու

այնուճեարն,ոչ

լու

կան,

ցույց

Թն իր,

այլ

դեմքին հուդուշկայի

ան

է

Վլադի մ,

Ա

այնչ ինչ տեղի է

աստժու

ռակայն,

ե,

Կտոժուն

Ջ

բ

հ

Խշան

ունենաչ

գորժն է: Ուլիտուշ-

ուղղած առաջին հոկ նրա Հոգու խորքում դավանաՀ

Հայացթից Ճասկացավ, որ նություն է նատածժ, --

ռի

տա,

հզիչ-սկսեցՊո" աղոլքնցի,-ականջ

ժուն

ֆիրի

այե յ. Արար կախ արաեջ, նրա

ամքի

սու

4անդնապ ունեցաժ

ծվ սքանչելի բան արիծցիք:- պախոասխանից Ռւլիտուշկան, բայց նրա ձայնում այնպիսի անտարակուսելի խորաքափանցություն էր Հեջում, որ հուդուչկան ակամայից «ՀՔԱրք նրա վրա բարձրաջինջ: --

կանգնել Ռւլիտուշկան

Ի նրա դիմաց իր օովորակուն դիրքով, մի ձեռքը կրժքին դրաժ, ժլուսր այտին Հենաժ, բայց նրա դեմքին ճազիվ զսպած ժիծաղն էի կայծկլտում: Փոր-

-.

28|

-

--

-»

--

--

ի

որ

«կարծեմ...հսկ դու, ինչ

էլ

որ

զուր

ես

այն չարժումով ասելով,

Պորֆիրի

--

--

զ.

որ,

թող ուրիչ լինի,--

ուրիչ բանն էլ վնառ

Ստա

ն

հա ապում

Թծղպնտն մի կողմիյ ավառս է ժյուս կողմից, Թն որ ժիտք անձնք ու դաԹնլու լինեեք,-է գալիս, որ տանը պաճել նրան բայց դուրս չի մարձլի: եմ.

Վոլոդկան,բայց

Հայանի՞բան է, Մարդիկբ՞նչկասեն:կասեն Թն ԱՎԻ եղի՞ց չէ զոլովլյովյուն տանը օջտար երեխա Հատվել: ժա ձր նայն էլ որ տանը նա ոչ մի օգուտ չի ունե նա: ես ծեր եմ, թծպետն չառնել Ս կօկսիերնք Լուն Մայրը չ. մարդ եմ ես, բայց Ժոր ճավատարիժծասայության ճամար... ուվես-չուղես,,,զիչողություն պիաի անս... կպատաձթոր չարության Համար հրեխաին ժեժ կատմյ բայց այք դեպքում այսպես 9Թծ այնպեա,.. մոր արտասուքից ու աղմուկ-աղաղակիցազատում ձի լինի դն ուրեմն ն ձեռթ քափ կտաս: Այդպե՞սէ: Ճիջտ է դա, (ձանձրացնիլ հսկ էս ուզում հմ, որ մեզանում ամեն ինչ լավ լինի: Վոլոդկալից ժամանակինհսկական մարդ դուրս Ռրոլձագի աստծուն ծառա, ն խադղավորին գա: Եմ ճպատակ: Ին ոի աստված նրան գյուղացի դարձնի, այնպես օր ճող մշակել իմանա... Հնձել, վարել, փայտկոտորել ամեն ինչից ՓԵՀ-Քիչ-շ. ԲակԹե շը ուրիչ բախա է ունննալու, ապա ռր արճեստ հմանճա, գիտություն... Այնտնղիք, ասում են, ոմանք ուսուՓԻԼ729 գուրք գալիս Ռրբանոցի՞ց:Ուղղակի գեներալ նեն դարձնում: ն -- Գնենրալըդեներալ չէ, բայ այնպես... Գուցնն Վոլոգկայեց նշանավոր մարդ գուրս կգա: հակ այնածղ շատ է"'Վ ծն դաստիարակում: Այդ աքդեն ես ինքս բմանում եմ: Սաճճակայներր մաքուր ձն, գարակներըառողջ, էրեխաներն

«կարժծումը

տելը դուրս մի տաւր, երբեմն սովորիր լոտ Ն եմ այչ պործն մասին թառում, իսկ գու «կարծեմ»... ձր /ւլիտուշկանպատասխանեք ոտքից ոք փոխարեն չարժվում մքայն, կարս այդ որ ամենը, ինչ ուղում է ասել Վյլադիմիրիչըչվաղոց արցեն Հայտնի է իրքես Դե, ոռրեմն, լոիր զու ինձ,-- սկսեց հուդույկան,աղոքնցի նս ասաժուն, երեկ էլ աղոթեցի, այսօր էլ աղոն է ԹՀպի, չարունակ դուրս գալիս, ռր այսպես Թե այնպես, Վոլոդյայի մատինմենք տետք է Հոլանը: -- չայտեթ իան է, Հաիկավոր է ճոլալ Շան լակոտ չի, ճաճիճը գցել չի լինի' -- Սպասիր, Թոզ խոսըսառեւտ... պատիժ էգ Հաժբերիրչ եմ` այսպես քե այնդույ պատիժ... աշ ուրնժե ես ասուժ պոս, ճարկավոր է Վոլողյայի մասին Ճոպար Ճոռացինի,պետք Հ Եվպրակսելուշկային խղճալ, իսն նիկրերգ՝ նրան կ մարդ դարձնել: Գորֆիրի Վլագիմիրիչը Խայնը Ովետութկային,ՀավաՃորնն տպաանլով,որ նա Համությամբ կզրուցարանի իր Հնտ, բայց Ռվպիտուկանգորժին շատ Հասարակ, նույնիսէ ցինիկ պճթաոնեմունթ ունեցավ: Հռ պիտք «րբանոց տանեմ, Հարցանց նա, ակնչքա ֆրան այձլավ: Քս,

Ինչ կա

տա:

--

--

չ ուղարկում: -- Այդ է

Դու

Ա՛խ, ա՛խ,- միջամոմցհուդուչկան:-արդեն ոթոչծցիր... կչկչան չաղակքատ: Ախ, Ուիոկա, Ուլիտկաչ ու Քո փոջին չարունակ առ փախն է, չւրունակ գլխիցդ ավելպակաս դուրս տալը: հսկ գու ի՞նչ գիտես, գուցե ծա որբանոցի մասին չեմ էլ ժատժում: Գուցե ես մի ուրիշ բան էմ մտածել Վոլողկայիճամար:

ֆիրի ՎլադիմերիչըԹեթնակի շրորեց գլուքն ի նշան քրբիստոնհական նախատինքի: Հավանոբենաստվաժ եզորժություն աւպարկեցչ--չշաբունակեց Ռւլիտուշկան, չոխոթվեավ եր խոսակցի նախավգուջական չարժումից: ծարունակվդու սրբապղդժություննս անում,-- չճատէ' բերեց հուդուշկանչ-- Քանի՞՛ անգամ ես ե՛ փաղաքշական, կատակով այխատեցի վգուլացնել քեզ դրանից, իսկ գու ժիշտ չարունակում հռ նույքբ: Չար է բո լնզուն... նննգ... Ցո ոչինչ չեմ ասում, կարծեմ... կովոբաբար, էքե առտժուն անում, աղոթք նք ուրեմն աստված ողորմություն

--

որ

--

գոյմնակի

--

-

-

--

-.284-

մի խոսքով՝ բոլորը) պիտակ չապիկով են, ժծակ, բարուր... Դրանից էլ լա՛վ... ապօրինիների ճամար: հսկ ծքծ որ նա գյուղում ճոգեզավակդառնա,-- ինչ կա որ, Ծրիստուս իր Հետ: Փոքր ճասակից այխատանքի կվարժվի, իռկ աշխատանքը նուլն աղոթքն է. Այ ժմնեք,-- մենը իսկականձեով աղոթք ենք անում: կանդնումենք սրբառղատ' կերի առաչ, խաչակնքում ենք, իսկ եթե մեր աղոթքը րեղունելի է աստծուն, ապա նա ձատուզում է մեզ դրա Համար: Իսկ գյուղացին --նա աշխատում է. Ոմանք կուզենային էլ փսկական ձնով աղոթք անել, բայց ճազիվ Սն տոն օրերին էլ նրանը ժամանակունենան հսկ առտոված, այնուամենայտքնում է նիվ, նրա աշխատանքը ն աշխատանքի ճամար Հատուցում է նրան, ինչպես մեզ աղոթքի ճամար: Բոլորն էլ ճո պալատներում չեն ապրելուն պարաճանդեսներում թոչրոտնլու, ճարկավոր է, որ ոմանը էլ խրճիթներում ապրեն, մալր Հեղի խնամենչմշակնեն, իշկ երջւանկությո՞ւնի,-յդ դեռ Հարց է, Թե որածղ է երջանկությունը: կան որ պալատում են ապրում փափուկ կյանք են վարում, բայց ոսկու մեչ արցունք են թափում, իսկ ուրբչը ժղոտների մեջ է քը նում, Ճաց ու խիաս է կերածը, բասկՀոգում դրախտ է: Ժի՞շտ -

--

։

--

.

ո

էմ

ես

չեսում:

Հոգում դրախ լինելուց էլ լավ բան: Սարեմնմենք ջեզ Հետ, սիրելիս, այսպես կանենք: Վերցրու դու չարաճճի Վոլոդկային, տաքսոսք փաքարթիր հրան ն չուռ սրացրու Մոսկվա: Կկարգադրեմ ձեղ ճամար ժկված կառք լժին, մի զույգ լավ ձի, իսկ ճանապարճնճիժա մա Հարք է, Հավասար, ոչ դարուփոս, ոչ խորդուրորդու« Թյուն... սլազիր ու սլացիրմՄիայնԹն տանս Հա՞յ որպեսգի ամեն ինչ կարգով-սարքով լինիչ ինձ վայծլ, գոլովլյովյան տնսակի... քնչպես ես եմ սիրում... Որպեսզի մաքուր ծծակ չինի... չապիկներ... սավաններ, բարու, վերմակ-- ամեն ինչ չատ-լատ լինի: Վճրցրո՛ւ, կարգադրությունարա, իսկ Թե չեն տա, ինձ դզանգատվիր, ինձանից պաճանչիր։հսկ որ Մոսկվաասար, իջնահում կանց առ, ուտելիք: ինքնածոյ Թեյ պաճանջի՛ր։Ա՛խ Վոլողկա,Վոլողկա, ա՛լ թե ինչ մեղ« Քի մեջ ընկանք:եվ ավվսոսէ քեզանիցբաժանվելը, բայց եչ --

--

հրիայր, ոլինչ անել լենք կեդ) ինքդ Հետո օգուտըկատնցնես, ինքդ չնործակալկլին: հուդուշկանԹենրը փոքր-ինչ վեր տոաքեց, շարժեց շրիչ թունքներն ի եշան մտացի աղոթքի Բայց դա չէր խանդա ն թում նրան աչքի տակով նայել Ուլիտուչկային նկատելնր գեժքի խայլքոզ արտաճայտությունը: Գու ի՞նչ է, բա՞ն նս ուզում ասել,-- Հարցրնը երանչ Ռչինչ: Հայտնի հան է, շնհորճակալկլինի, Թ6 որ է: բարնրարներինգտնի: Ա՛խ դու, անմիտ, անմիտ: Մի՞քի մենք նրան առանց տոմսիէնք այնտել տալուց Դու տոմս վերցրու: Տոմսովմենք նրան ինքներս կգտնենք: Կպաճեն,կխնամեն, խելք ու Հաս» կացողությունկսովորեցնեն,իսկմենք տոժսակովաճա ճայտերՀ վում հնք՝ խթնդրնմետ տաք մեր կտրիճին, փորաճնի Վոլոդկային: Տոժսով մենք նրան ծովի Հատակիցէլ կշանենթ... --

-

Ճի՞շտԵւ

եւ

ասու:

Բայց փԽլիտուլկանոչինչ չպատասխանեց, միայն նրա դեմքի խայթժիչ արտաճալաությունն առաջվանիցավելի նկատելի էր: Գորֆիրի Վլադիմիրի չի չՀամբերեց:

Գեն ժանտախտհս դույ ժանտախտյ-- առաց նա-չ քո մեջ նատաժ, սատանան... թքո՛ւ, թո՛ւ, քու Դե, բավական է, Վաղըլույսը նոր բացվաժ, կվերցնես Վոլողկայինն շուտ, որպեսզի եվպրակսելուչկան չիմանա, ճանապարճվեք ատոտծով։Մոսկվա:Որրանոցըիմանո՞ւմ ես: -- Գնացելեմ,-- միարբրաո պատասխանեցՌւլիոուչկանյ կարծծս ինչ-որ մի բան ակնարկելովանցյալից: ԳՏ որ գնացել նս, նշանակում է, ծանոթ նս: Նշանաչ կում է, ելք մուտքը: ամեն բան քեզ Ճայոնի է: ծես Հա, Թծղավորիր նրան ն իշխանավորներին էլ խոնարճ գլութ աճա' տուրչ-այուես Պորֆիրի ՎլագիժիրիչբՎեր ելավ ն թոնարձվեց, ձեռքը գետնինգիպցնելով: Ռրպեսղիլավ լինի երա ձամար այնտեղ: Ոչ 86 մի կծրպչ այլ իսկականձեով: եվ տոմա, տոմս վերցրու Ջմոռաչ նաս: Տոմսով մենք նրան Հետո ամին տել կզտնենք: հսկ ծախասծրի Համարհո քեզ երկու Հատ քսանչինգանոլ կտամ --

--

ու

--

էտ: եվ այսմ հղ պիտի բան իժածուժ այնտեղ,.. Ա՛խ, ա՛խ, մեր մնղքերը, մեր մեղքերը: տալ, Բոլորսմարդ ենք, բոլորս քաղցրը ու լավ ըաներ ենք ուղում: , չափ մյ Հենց փեր Վոլօդկան:հ՛նչ է պար ղեո, ճաղիվ մաւոնա նօտում: տեց է ձ, բայց ինչքա՛ն փող արդեն Այդ ասելով հուդուշկան խալակնքնը ն խանարձգլուխ վեց Ուլիտուշկային, լոնլյայի Հչանձնարարելովնրան լաբաճճի Վոլողկայինչզիկել եր խնամքիը։ Առօրինի ընտանիՒ կարգավորվեցամենածատարակ 48»Վվ: ապաղուն

Ի/աում

եժ ես, ամծն

ն

ԱՆԺԱՌԱՆԳԸ

ծոՑ մյդ խոսակցության ճետնրալ առավոտրան, մինչ նրբ. զառանցում, Գոր տասարդ մայրը տճեդի ժեջ այրվում էր ֆիրի Վլադիմիրիչը սեղանատանլուսումուտի Օռե՛ջ կանդ» հաժ, շրթունքներն էր շարժում ն ապակինխայակեքում: Գրլ» խավոր բակից Ժեկնում էր ռոգոժով ծաժկված կիբիտկանչ չւսնելով Վոլոդկային ՄՀ կիրիոկան րբարձրացավբլուրը: անչթյտացավէ Հավասարվել ելեզեցուն, դարձավ ձախ «ւ ու ժառատչեց. Իուդուչկանվերչին անգամ խալակնքեց ասաց երեկ տերոծրը ձեչալքի մառին էր ասումյ-ու

--

ինընքբեն,-- բայց աստված ձնչալքի փոխարեն սարնա« մանիր ուղարկեց: Սառեամանհիք,այն էլ բեչ սառնամա. նիք, Այսպես էլ աշա ժել Հետ ժիշտ այդպես է լինում: ծրազում ենք մենթ, օդայինամրոցենրենք կառուցում, հելքենրիս զոռ ենը տալիս, մտածում ենք առտծուց էլ խելոք ծրեվալ, թսկ ատոված մի բռպեում մեր ամբողչ մեձժամտությու»հը ոչիչության է մատեում: նա

աւրն Ա Իուդուլկայր

սնսվեւյերան

րրւա այժմ Անանիան

Հոգեվարքն

.

Քով չառաշաճում էր, սկսեց նկատելի ցամաքե : Ամմե երա շուրչը Հեա դատարկվել. ոմանք մեռան ցան, Նույնիսկ Աննինկան, չնայած ասա»

ւն

էՖ

ափասավան ան փա յուցկան, ակայն

եուշու

խզճուկ ապագային, չգայքակղվեց գո ովլյով Մնում էր միայն եվրոն Թամութնյամբ: անկախ նրանից, եր դա չատ ռաճմանափակ աղբյուր էր, նլա մեչ նույնաես ինչ-որ կախարդանքէր աղաջացել)որը չոճւշացավ հինան զալ ն ժեկրնդվիչտ Համոզել հուդուշկալին, որ իր լվ օրերն անցել են անդարժ: Մինչե այժմ եվպրակաճլուշլկան այն աստիճան անօգնայ-

կան էր, ռր ՊորֆիրիՎլադիժիրիչը կարող էր կեղեքել նրան առանց ամենաչնչին վախի: Շնորձճիվփոթի ժայրաճեղ ան-

զարդացածության ե բնավորության բնաժին անկենդանու» Թյան, եվպրականլուշկան նույնիսկ չէր էլ զգում այդ կնդեՔումբ։ Մինչ Իուղուլկան պղծախուում էր, նա նայում էր նրա ալքէրին ն բոլորովին ալլ բաների մասին էր մտածում: Բայց այժմ նա Հանկարծիեչ-որ բան Ճասկացավն չասկացողության արթնացածընդունակությանմոտավորարդյունքը ձղավ Հանկարժակիլ դեռնս չգիտակցված, սակայն չար ու անճազքաճարծլի ատելությունը: քօտ երնույթին պոգորելկյան օրիորդի Գոլովլլովո զգալն չանցավ եվպրակսեյուլկայիձավար: Թեպեոն անճխռխանք

«- 281

`

վում: Կարժում էր

փերչինսլէր կարողանումՀաշիվ տալ երձն, թէ Աննինկալք` աւննյաժ պատաճականզրույցներն ինչ տեսակի ցավեր առաջաքրին նրանում, սակայն խհերքնապեսնա իրեն միան» դամայն վրդովված էր զգում: Առաջ հրբեք երա մտքով չէր անցնում Հարց տալ իրեն, թե ինչու Պորֆիրի Վլադիմիրի Հենց որ կենդանիարդու է Հանդիպում, իսկույն սկսում ն նրան խճճել կցկտուր խոսքերի ցանցում, որոնցից ոչ մեկիզ կառչել Հնարավոր չէ, բայց որոնցից անտանելի ժանրըէ դաճՖում, այժմ նրա չամար պարզ գարձավ, որ հուդուշկան, փշկակաֆիփետտով, ոչ թե խոսու էյ այլ «բոնանում է» ն օբ, ղզացնել Հետեապնայ ավելորդ չի լինի նրան օլռնցեիլոյ որ նրա ճամար էլ ճասնլ է օճարգը իմանայուջ ժամատալ: նակը: եվ աճա նա սկսեց ուշադիր ականջ դենհլ նրա անվերչ խոսաչատրվանին ե իբոբ ժի րան միխայնճասկացով այդ Քոլորից՝ որ հուղուշկան ձանձրացնում է, վրդովում է, քու« Թակի պես կրկնում է: «Ծրիորդն, աՀա, ասում էր, որ իբրե նա ինքն էլ չի բմա-

խանի,

ինչու ինքն իբեն.-- ոչ, Խու է նա, Թե

:

էր աֆում Խոսում,-գատողությումն

նրա մեջ շր

դա

նա

չարությունն է գործում: իմա«

չի կարող մարդն իրհնիցպաշտպանվել

էլ վարվում է այնպես, ինչես ինքե է ուղում մական դա դեռնս երկրորդական Հանգամանք էր: էեվրա գըլ նինկայի Գոլովլլովո ժամանելը եվայլրակսնյուշկայի այն ազդեցությունն ունեցավ, սր բնդվզնքին խվորաղես աճա

նլոս

Հետ

հերը նրա մեջ մի տեսակ բութ կերպով մարմրում էին,այժժ նրանք ջերմորեն ու մտերմորնն բողավառվելին: Շատ բան ճասկացավ նա երանհքց,ինչի առաջ միանգամայն անտարչ բեր էր վերարերվում: ԱՀա, օրինակ, ինչո՞ւ Աննինկանչճաչմաձայնեց մնալ Գոլովլյովոլում, ուղղակի ասաց` մարսաՀ փելի՛ է: հեչո՞ւ արչպես: Նրա Համար, որ երիտասարդէ, էլ որ ապրել է ուղում»: Աշա իբնքնկլ, եվպրակսելուշկան հրիտասարդ է... Այո՛, երիտառարդէ: Այդ Հենց այնպես է միայն թվում, ռի երիտաուսրդությունը երահում Թժրել է, ոչ, ծրբեմն չատ բուռն է արտաճայտվումայի» ե'վ կանչում է, ե' Հճրապուրում է, փերթ անզգայանում է, ժերք կրկին բոբեկ-88-

այժմ

աճա...

որ

հուդուշկանիրեն կճամապատաս«Ա՛խ

փտած ժծնրուկ, Ճամաքավ կլիներ ճիմա սիրածի

դու,

Հապաինչք ս»... պատասխանեց, ապրել) իսկական, երիտասարդ սիրաժի, նորկախառել վեինչ կթավալնին, սիրածը կճամբութեր իրձն, փաղաքշական Խոսքեր կշլնջար ականջին, «Ա՛խ դու, անիծյալ խթրտվիլակ, կնչո՛վ ուզնը «Հրապուրել, իր չոր սսկորներով... երնի պոչ գորելկլան շրիորդն էլ սիրած ծրիտասարդ ունի' Անպայման փախավ, իօկ այսթնեզ ունի Աշա Թե բնչու պոչն Հավաքեց նոտիր չորս պատերիմեջ, սպասիր, միելն ժերունին միտ թեճետ

չը,

Քում, թո

բայց

նայ

ու

|

քիչչ:»

Հասկանալի է, եվոպրակսեյուլկանմիանդամից չարտաժեն անգամ արդ ճանաղարձճը բայց Հայտեց էր բնեդվզումը, էր պատրվակեեր, դուրս գալով, այլես կանց չասավ Ռրոնուժ ն, էր մինչդեո Իուդուչկան կասկած անվճրճիչում անյլալը մութ աշխատպանը| 4ասունանում, եվպրակսնյուշկանլուս, եասկայն ամենայն րոպն էր բորբոքում երեն ժենչ այռելությանաստինան: Սկզբում դամ լուննիյ

ռի

նրա ճոզում ինլոր

զուրիչի Հրապարակեկան ընդճանուր գանգատներ, Քենչպեռ՝ կլանքը խավարել» արաաձարտության նման ապա Հերթը Հառավ չՀամեմատություններին Հրեն Մազույինում Գալա գեյուշկան բարինի մոտ տնտեսունբ է, հատում է ձեռները

մետաքսի ճազուստներ է ճազնում: Ռչ անասունների բակ գեալ ունի, ոչ նկուղ, նառում է իի Համար սենյաեվ բոլոր այդ վիրավորանքներն կում ու ձեռադորժէ անուժ»: ու բողոքները վերջանում էին մեկ ընդչանուր աղաղակով. Ինչպե՞ս է Հիմա իմ սիրտը բորբոքվել քո դեմ, զղվե1ի ծերունի: Այնպե՛ս է բորբոքվել, այնպե՛ս է բորիբոբվել: Այդ գլխավոր պատճառինմիացավ նան մեկ ուրիշը որն առանձնապես քանկ էր նրանով, ռր սքանչելի պատրվակ կարող էր «Պանդիսանալպայքարի մանելու ձամար։ Այն էք ժնեդաբերությանճիշողությունը ն Վոլոդյայի անճայտանալը: Այն ժամանակ, երբ տեղի ունեղավ ալդ անչճայլտանալը) ծալաժ,

հ

--

`

այդ փաստին մի ծվպրականյուշկան մունք

տեսակ բութ Վերաբերունեցավ: Պորֆիրի Վլադիմիրիչբ«աճմանափակվեց նրանով, որ Ճարոարարհը նրան, թն նորածինը լավ ձեռքերի .--289.-

ս ալճիկով--նչեդրին

է ճանձնվաժ,իսկ որպեսզի մխիքարի, մետաքսյա ժի նոր Թաշկինակ նվիրեց նրան: Հետո ամեն ինչ կրկին սաչեց անցավ ու ընթացավ նախկինի պնու եվպրակածյուչկան նույ-

օօօ

|

մանչ նիսկ առաջվանիցավելի եռանդովթաղվեցտնտեսական | բուքների տիղմի մեչ, կարժես նրանց վրա էր թափում իր անճաջող մայրության բարկությունը: հայց չարունակվո՞ւմ | ձր արդյոք կամաղզ-կամաց առկայժել նծվպիակսքյուշկայի մեջ ժայրականզգացմունքը, Թե քմաճաճույք էր, որ ժագքցզիլխում, ճամփենայն դեպս Հիշողությունը լ մասին Վոլողկայի ՀանկարժՃարություն առավ: եվ Հարություն առավ այն իսկ րոպեին, ծրբ ծվապրակսելուշկայի վրա ինչոր նոր ճոռանք ետ ազատ, անկախ, երբ զգաց, որ կա այլ կյանք, միանգամայն ուրիշ կերոլ դսսավորված,քան զոլովլլովյան պատերի էչ ոբ պատրվակըչատ էր լավ, օրպեսզի '

փչնց`

ԱԱ Հեռզանալի աղ արհդչ-- Հրաչրում Տեսա՞ր ՛

.

օգտ

՛

։

խայինխլե՛ց, շան բահուռիմնա

էր

ջրուգուրի դուրի

նա մեչ

իրենչ--

երե-

մեչխեղդեց»: խքղզե՞ց

'

կամացկամաց ալդ միտքի տիրեդ երան ամբողջովին: ինքն էլ Հավատացինչ-որ բուռն ցանկության՝ կրկրն միանալու հրեխային, կ որչափ ճամառությամր էր բորբոք»

ցանկությունը, այհչափ ավելի ու ավելի ուժ էր ստանում որա վրդովմունըը Գորֆիրի Վյադիմիրը չի դեմ: Համճնայն դեպս նշ Հիմա գոնե զվարճություն կուչ նեն այի: ծ. իմ ժեռ նդ... Որտե՞ղ Վոլոդյա,վոլո՞դյուշկաչ մուռ են դու: երեի գյուղում ժի որեէ ԺՄեզարավորի գրել թեզ: Ա՛խ, թիղճ չունեք դուք, անիժյալ աղաներչ կշղիացնքն, 4ետո էլ ծրեխաներին չան լակոտննիի նման փոսը կղյին, Թե՝ ոչ օթ մեզ չի պատժիդրա «ճամար:Ավելի լավ էր ես այն ժաշ մասնակդանակովԻԺ վիզը կորեի, քան Քույլ տուս ի, որ ան ււ մոքն իրձ անսրատվեր: երեան եկավ ատելություն, ցանկություն անախորժու» թյուն պատճառելու, ապականելուկյանքը, տանջելու, սկսվեը պատնրազմներիցամենից անտանելին՝ պատերաղմ րժա խնդրության, ձաղրբանքների,մանրիկ խալքոցների:։ ՕԲայց 28նց այդպիսի պատերազմներ, որ կարող էր կոտրել Գորֆիրի

աաթՅան Ն դառնալու

հուն

--

--

--990-.

առ

Սծթնակի ցնցվեց, Իուդույլկան անսպասելիությունից անգամ, առանձին նշանակություն բայց տառային սակայն, ձովեց այդ դեպքին: ԵՎ նթե ժենք հրկար ժամանակ տեսանելի Հաց չենք ենք Քաղ նաչ--աա մարմնական ուտում,--շարունակեց պգում, իսկ եթե երկար ժամանակ ճոգնոր ճաց չենք ճայաՀ

այդ

Վլագիմիրի շին,

րան,

ուռները:

նա

վում նրա

Մեկ անգա, առավոտյանքելի ժամանակՊորֆիրի Վլանա այդ դեմիրիչը շատ անախորժ զարմացավ: Սովորաբար անճաչիվխոսքի քարախ էր արտաթորում իրծնից» ժամանակ թելի պնակըձեոքին, լուս լսում էր իսկ եվպրակածյուլկան, մամանակ ատամնքրով շաքարի կտորը սեղմված, նա զարգացրել Հանկարժ, նռր էր ծվ փնչացնելով: ժամանակ մաիր ժիտքը (ալդ օրի թելին տաք, նոր խաժ չաց էին մենթ տուցել), Թե տարբեր շաց է լինում, տեսանելի, որբ ուտում ենէ ն դրանով պաճպանումծենք ժեր մարմինը, ն ն դրաանտեսանելի, Հոգեկան, որը ժեն, ճաշակումենք աժենաչ նով իսկ ճոդի վաստակում, որ եվպրակսելույկան նրա ճռռոմաբանությունը: անպատկառձնով ինդճաւտոնց :.4 Սազուլինում ուտի -Բո բում,ո «զանց նա, ամբազյ մար "4 ն Համարձակորեն ճոճելով մեկը ժյուսի վրա գցած կողմը " Էք

կուտ...

Փալազելուշկան,լսում ես, Մազուլինում լավ է ապկրկին ինդճատնեընրան եվպրակսեյուլկան հ այս անգամ արգեն, բատ հրնույթին,ոչ աննպատակ: Փորֆիրե Վլադիմիրիչը զարմացաժ աչքերը զցմց նրա վրտ բայց, ալնուամենալեիվ, կշոամբանքից զգուչացավ կարծես ինչ-որ վատ իան վզաց -- իսկոի Պալագելուշկան տերն է ապրում, ուիեմն լվ նա հր ճետյ-շ Հեզորեն ասաըց ի պատասխան: նրա աղան ոչ մի տչամ բան իի անում նրան,-- շաՀ ղուիս տալ եվպրակսէլուչկան,--ոչ էլ աշխատանչ բունահեց --

բում,--

'

|

--

--391--

Քով է ծանրաբնոնում,իսկ ի միջի այոց, ամբողջովին մէ. տւսքոխ ծադուօտննիովէ պաճում: Վլադիժիրիչիզարմանքը մեծանում ձր. եվՊորֆիրի պրակսնլուշկայիխոսքերն այլն աստիճան անչամապատասՀչ խան էին, որ նա նույնիսկ չիմացավ ինչ անել տվյալ դեպ-

՝

| |

|

քում

--

եվ

ավեե

նոր-նոր ճագումտ է Հազնում,-- կարծես քնի մեց զառանցում էր եվոպրակսծհլուշկան,-այսօր ուրքշ, փաղք ուրիշ. թսկ տոն օրին ճատուկ տեսակի: ենեգեցի էլ քառաձի կառքով նն գնում. առաջ նա է գնում, Հետո պարոչօր

նր: հսկ տերտերի, որ Հճենց

տեսնում

նա

-.

Վլադիմիրի չը: ես

այն եփասում, օր Պալագեյույկայի կյանքը շատ չավ կյանք է: խսկ քո կլանքը, նրնի, վա՞տ է: Ա՛խ, ա՛խ, ա՛խ, ինչ --

'

|

Հ կառթը: սկսում չ զան-

գաճարել: իսկ իր սենյակումն է նոտում: Եթե պաիդնին ցանկալի է նրա ճետ ժամանակ անցկացնել,պարոնին եր մոռ է ընդունում, իսկ Թ որ լէ, իր աղախնիճեւտ է խոսում կ ճուլունքով ձեռագործ է անու: Դի, ի՞նչ է ռրյ-արքնացավ վերջապես Պորֆիրի ճետո

'

հու դուշկայիկողմը, որ չել Հայացք զցեց

կմանո՞ւմ նռ ապլելասխտությանՀամար աստվածինչպե՞սէ պատժում,-- մի տնսականվճռականթո խկ

--

տետակ...ալանն

կարիք չկա՛, կարիք լկա մոլորության մեջ գրելու Աոտժուն եվպրակմատնացույց անելու բան չկայ-- առաց Հ»

է, իչխեցի՛բ:Բոնա երձխա չե՛ժ։ Բավակա՛ն սելուշկան:-Հ

:

| :

| |

,

աան)

"աՉորֆիրի Վլագիմքրիչը լուս նաց: էիջը բաժակը ԱՔ մարյա սառել էր, բայց նա նույնիսկ ձէոք էէր տալիս: Քբ գունատվել էր: չշիթունքները թեքեակի դողում էին, կարծնս յանք էին անում քմժիծաղել, բայց ապարդյուն: Անյուտկայիօլիններն են Այլ նա է, օձն յդ բոլորբ է գրգոնլ քեզ,-- վերջապես արտասանեց նա, ինքը Թեսլետ --

չկարզ

-

--

դու սակայն:

երե այդ անդամ ծվոլրակսծլուշկան լուռ մնարյ Դորֆի« բի Վյադիմիրիչն, իՀարկե, անմիտ խոսքերի ճեղեղ կթափեր, որոնց մեչ անճետ կկորչեին բոլոր ճիմար ակնարկների,որոնք վրդովել էին նրա դատարկախոսությանկանոնավորընթացչ Քն: Բայց նվպրակսհլուլկան, րստ ծէթնույլթին,մտադրու» թյուն անդամ ունեի լռհլում

ի՛նչ ասել կուղի,--բարկությամբ

ասաց

նա--

-- հսկ հրդի կտորի Հադուժթ ժողաց ե՞լ քս: Իսկ վերջերս շալը ո՞ւմ Հավարպոանք: Ա՛խ-«ա՛խ-ա՞խ։ Պատասխանի փոխարեն եվպրակսելուկանպնակը բրո» հաժ ձեռքով ճենվեց ռեդանին են այնպիսի խոր ատելությամբ

«- 202 .--

--

:

ճաշրվ չտալով իր առածին:

Այդ 9՞նչ օյիններ

|

են,

խոսելակսնցիբփեձՀետ... նա է, եա է ըռվորեցրել:Ուրիշ ոչ ոք չի: բազի նրանից,--ալեկոծվեց մր,

ռր

դու

Վլադիմիրի չը։--Տեսե՛ք

Հապա, օչ այս, ոչ այն, է հսկ ղու, անամոթ, իմա. ուղում: Հագուստներ մետաքսյա ձա ձնթ կոչումն ունեցողներիցսվբեր էն նո՞ւմ Ժետաքսյա ճագուստներ Հազնում: -Սջ ասնք, կիմանամ: փւղղակի ամենից... դե ամենից անառակնենիը,նըբանք են միայն ճադնում: Բայց եվպրակսնյույկաննույնիսկ դրանից չքաշվնց, այչ ինչ-որ անամոթ ճիժնավորությամբ ասաց: ընգճակառակը,

Պորֆիրե

իմ

կյանքե է՞լ վատ չէ: Որ գործի Ճագուստովէմ, դրա Համար լ փառք տիրոչը։ Անցյալտարի երկու չքի ճագուստիճամար Հճնեղական վանեթ տվեցիք... քանդգվեցի բ:

դու

տստժծու անունը մասամբ թովեց նայ ճույս ունենալով, որ եծլթի կիձրի չգիտետինչից դրդված կնոչը: Քայ հվապրականահչուչկանոչ միայն չաղզդվեցայդ Հիշատակումիը,այլ միջապես, առաջինիսկ թոսթից ընդճատեց երան:

--

ծ.

անսովոր լինի»

զգաց:

սարսուռ

լուց

նա

--

:

--

ժիմ

Հայտնի է, ինչուԼ27 նրանք անառակ... իժանում,

ժեպարոններըպաՀանջում են... Որ պարոնը որ մեզանից նա էլ հրա կին իր Հետ սեր անելու է դրդում... դե ուրեմն, Հետ է ապրում.,. ես ու դու էլ մաղքանք չննը անում, այլ

--

--

զբագվում ենբ երանով, ինչով

որ

Տր» էսկ ականջնակամայիցլաում էր օշիվաթուլացող արձա». որոնք դեռեամերթ աստեղ, մերթ այնտեղճեչում գանքները,

մազուլինյան բարինե է

ղբավում:

Ա՛խ, դու... թո՛ւ, Ժո'ւ, քոս Դորֆիրի Վլագիմիրիչրնույնիսկ անզգայլացավանակընկալությունից: Նա լայն րայվաժ ալքերով նայում էր իր

տան էինգոլովլյովյան նետն

ապստամբած մտերմուճուն ն դատարկ խոսքերի ամբողջ մի խումբ եռ էր գալիս նիտ կիժքում: Բայց առաջին անգա են չիկյանքում նա ազուռ կերպով կասկաժեք,ոբ դեպքեր նում, ծրբ դատարկխոսքնրով էլ մարդ սպանծլ լի կարելի: ՀամաԳք, սիրելիս, քեզ Հետ, տեռնում եմ, այլոօր նա, ձայնության չննք գայ-- տսաց սեղանի մուռրց վեր կէ--

նալով: -Այսօր

ճամաձայնությանչենք Ղաչ վաղն էլ Հաէչ Շատ իչխամաձայնությանլենք գա... երբե՛ք. Բավակա՛ն նություն արեցիք: Շատ եժ չսելյ իմա արդեն դուք լսեք, քե ինչնա

են

լինելու իմ

խոսքերը:

դարձրեց սրրապատկերիկողմը, վեր առաքեց ձեռները: շարչ ժեց շուրթերը ն դանդաղ քայլծրով գնաց իր առանձնասեն-

Բը: Այդ ամբողջ

խրեն վատ էր զդում: նա ղեոնտ որոչչակի վտանգ չուներ ապագայի փաւին, բայց նրան ճուզում ձր արդեն այն, որ պատաճեցայնպիսի մի փաստ, որն ամեներն էր

մեջ նա

ն

ռր

դուրս

Քայլերով յ '

:

լ

Դորֆիրի Վլազիժիրիչըսեղմած բռունցքներով ուզեց ճարայնպես վճռաձակվելնրա վրա, բոյը եվղրակսելույկան կան առաջ ցրեց իր կուրծքը, որ նա ճանկարծ1շմեց: Դեմքը

օրբ

նա

նրա օրվա սռվորական դասավորության այդ փաստն անսատիժ անցավ: նույնիսկ ճարն չեկավ, այլ ճիվանդձեաքուվ նճամեստորենյ) ղի-

-- 2կՎ.-

ականչըՀպեցդռանը,լալու սենչակինյ պրականյուշկայի «ոն

լսելի էր, ինչպես նայ մենակ էր եվպրակսեյուկան սո՛ւրբ է. «Տե՛ր աստվաժ, ողորմա՞՛ժ, արտասանում բանչելով, ն միննույն ժամանակ բռով բոիում է զոտկաաստվածաժին»

տենդը: Պորֆիրի Վլաղիմիրիլը փորձեց դոան բռնակը քափակ էր: չծլ բայց դուռը հա: եվպրակսելուշկա,այստք՞լ եսյ-- ձայն տվեց Այստեղ եմ, բայց ձեզ ճամար իւք,-- պատասխանեց ֆա այնպես կոպիտ, որ հուդուշկալին մնում էր միալն լուռ հտ քաշվել իր առանձնասենյակը: --

' ։

| '

`

--

ճետեեց:եվպրակսելույՄյուս օրն այլ խոսակցություն կան ՊՓերֆիրիՎլադիմիրիչին խոցելու Համար կարժես դիո» մամբ ենորել էի առավոտյան թելի ժամանակը: Առես նա Հուտառությաժբզլում էր, օր նրա աժբողջ դատարկարանությունն այնպիսի ճլտությամբ էր բաժանված, որ խանգարչ ճառում ված առավոտն անՀանգստություն ն ցավ էր պատ նիան արդեն ամբողչ օրը: Տքսներ ես ժի, գոնե մի աչքով մտիկ տայի, Թե ինչեն պես ուրիշները ապրում-- սկսեց նա մի տեսակ խոր--

մտնում

տավոիլալ Թույլ ձայնով Խնդրեց,որ էր ճաշը առանձնա սենյակ բերեն: ճրեկոլան, Թծլից ճետո, որբ կյանքում առաչին անզում բոլորովին լուռ անցավ, հա, սովորության ճամաձայն, աղոթքե կանգնեց, սակայն երա շրթունքները զուր էին սովորաչ կան աղոթքը մրմեչում. Հուզված մխոքը նույնիսկ արտաքնաչ պես չրաժարվում էր աղոթքին Հետնել:, Ինչ-որ անպիտան, սկեղուն բայց անձանգատությունտիրել էր նրա ողչ էություչ՝

Վերջազանազանանկյուններում:

Հնչեց վերջին բարձր ճորանյը ն դրապես, երբ պատի ամեն ինչ լոնց, կարծես խորասուղվեց նից «նառ Հանկարծ խորունկ,Հատակում, նհա այլեւ չծամբերնեց:Անշչչուկ ուր-որ անցավմիջանցքովն մոտենալով Եվգաղտագողի

:

'

Հիրդավոր: էյ,

ցնցվեց: «Սկսվում ,որֆիրիվլադիժիրիչն ամբողչովին Ճճետօ նաչ բայց լոհց սպացսծց՝ ինչ է լինելոց -- մտածեք ու

խսկապե՛ս, մարդ իր սիրած հրիտասարդի «նտ լինի' Քայլում էն սենյակում զուլգով ն ճիանո՛ւմ են մէկը մյուՀ ռով: Ոչ նա է կոպլիո խոսք ասում նրան, ոչ ժլուռը Հակա սա ու խոէ միակ նրանց ռակում: «Ժոգլա՛կմ» զսիրելի ս»յ-է սակցությունը: Հաճելի՛ է, պատվակա՛ն Այդ նյուքն առանձնապես ատելի էր Պորֆիրի Վլադիմիշ րեչին: Թեպետննա թույլ էր տալիս շնացումը խիստ ան. --

ւ

|

-295.-

Փրաժեշտությանպայմաններում, ուսլը

ն

այլնոքսսիրային

:

սատանարականգայքակղություն էր Ճճամարուսիյ, Սակայն նո այս անդամ նո փոքրոգություն արեց, մահա վանդ որ ուզում էր Թեյ խմճլ, որը քանի րոպե էր արդնե քում էր կանֆորկայի վրա, իսկ եվպրակելուչկանչէր էլ մտածում հրա բաժակը լցնել: Խարկն, մեղանից շատերն են ձճիմարանում,-- շա րունակնեը եվոլրակսծյուչկան, անամոթաբար ճոճվելով աքոչ ոի վրա ն ձեռքով սեղանը քմբկաճարելով,-- կան էնպիսին երը, որոնք հոլորովին գերի են դառեում ն մի չըն ճագուստի են ամեն Համար պատրատ ինչի, իսկ ոմանք էլ ճենը այնւպես, առանց մբ բանի ծն իրենը կորցնում... եվաս, առում է, վարունգ, կնր-Բժիր ինչքան ուզում հմ: Գրավելու բա՞ն ժամանցի

--

կանֆորկալի վրա, այնպես ռր նա Պոթֆիրի Վլաղիմիրիչը խիստ անչանդգստացավ:Ուստի Քրձն, կամացուկ նստեց եվպրակսելուչկայի Հաղթաձարծը ն քհփափացրեց մոս ժեյթը: Դե լավ, թեյ լըրուս: ինչ ես թնկանկում: քրկու-նրեք անգամ ես ՀեժկրլԲայցծվպրակսեյուշկան ուռցիեը ու պղտոր Հայարքն ուղղեք տաչիքունքներն առաց, մինչ

--

Բայց միթե շաճագրգոությունիցմիայն,..-- սիրտ արեք հրկլոտ նկատել Պորֆիրի Վլադիմիրիչր, աչքերով Հնտենլով Թեյնիկին, որից գոլորշի էր բարձրանում: -- Ո՞վ ք առում միայն չաձչագրդոությունիը, չլինի՞ ես հի շաճամոլ դարձելյ-- Հանկարծմի կողմ նետվեց եվպրիակչ ծս սելուշկան/--երնի սկսել էք պատառնաիդոմար կերա մե

ձրեսով չեմ տալիս, այլ այնպնռ եմ, որ մարդիկ... նակ չաճից չէ, ասում -««Ասո՞ւմ հմ, Դուք ասեք, բալք խոսքով մի արեքէ

շաճից վրդվա՛ծ եժ «Հապա՝ տվեք ճարցնել, այդ ի՞նչ շաճ նմ

Տեսն՛ք

եմ

ես

հա

ծառայում: իսկ թույլ գտել ձեզանից: նացի

վարունգից: մենակ կվասն եւ վարունգը չիչ-տարվեց իր ճերթին Պորֆիրի Վլադիմիրիչը' Դն ասէք, ասեք, ուրիչ է՞լ ինլ

կվասից --

ասում.

ու

Գե

չճամբերնցը,

--

հսկ ո՞վ է նիկոլա ամսական չորս տոպրակ ալյուր, ուղարկում: Ժա 4ննց, չհ՞ին տոպիակ) Ռւրիչ Է՛Լ ինչ: Ջավար, ձեթ... մի խոսքով, ամեն ինչ... Ցավա՞ր, ձեթ... ախսոսացի՞քծնողներիս ճամար... --

--

--

--

ե՛խ,

դուք.».

-- 26-

էր

ծռում

ու

իաժության մեջ: շարուԱյ,դու Հիմա չաճելների մասին խոսծցիրչ-նակեց հուղուշկանչ աշխատելով ձայնինփազաքյականշեշտ բայց չէ՛ շոր մենք էլ նույնպես... պառավաժ չենք... աալՀ-

՝

նույն ոլեռ...

գտաք: Թողե՛ք ինձ: ծս դու... -- Հշմարի ու ես... փժանո"ւմի երբ էս ծառաչ յում (ի դեպարտամենտում,դիրեկտորն իի աղչիկն ուղում --

Քա՞ն

էր ինձ Հլւ ը

'

:

Փյած

բան է եղել, երեր... կողքը ծու... Թչ, կարգին աղչիկ էր... Շվ ինչպեց էի «Մի կառի ինձ, էր հթգում, այնպե՛ս էր երդում: երգոսի, այնպե՛ս «մայրիկ» նա երգելը երգել է, բայց երգակցողն անպետք է հղել:

նո

--

եռում

-

--

պատա՞ոներ երեսովս տալիս:

այդ

-.

գտել:

էն

ռի ավփոոս է, բայց դուս: չեմ ԽՒԽոՆԻ, իմ երեսով են տալիո ԱԶ ե՛ս հկա: ղուրս Մեղավորը եմ Համարվում: ն ձա էլ մեղավո՞ր կեր ծ պատառը եղավփիկ թեյը եվպրակսծյուշլկանդիմացավ ն աց

հ

ա

--

--

Ռչ, քա, կարժեմ.., Փորֆիրի Վլաղիմիրիչր տարակուսում էր. նա դեմ չէր նույնիսկ կեղծել, ցույց տալ, որ ինքն էլ կարող է զույգով ման դար Այդ եպատակովնա սկսեց մի տնսակ անշնորճք օրորվել ամբողչ մարմնով ե նույնիսկ ուզեց գրկել Եվոպրակածյուշկային, բայց եվպրակսեյուշչկան կոպտորձն խուսափեց --

նրա

առաջ

մեկնվաժ ձնոննեիիկ ն բարկացած

գոռաց.

Փատվովասում եմ՝ Հեռացիր, դն: Թե չէ եռման ջրով Հարկավոր չի ինձ ձեր Թեյն էլ. Ռչի՛նչՀարկավոր կխաչեժ, երեսով» չի Տեա. ինչ ենք փոտածել --կերածս պատասը --

նք տալիս: ԿՀեռանա

մ

ես

ծեռանա՛փլ

--

այստեղից: Փրիառտոսը վկա, կը291.

ծվ նա, իրոք էլ Հեռացավ,դուռը շրխկացնելովն Պոր. ֆինի Վլադիմիրիչինմենակ թողնելով սեզանատանը:

հուղուշկան բոլորովին չվարեց: նա ուզեց ինքն իր Հա. մար թեյ լջնել, բայց ձեռներն այնպես էին ղողում, որ ճարկ եղավ րօթելի «օգնությանը դգիժել: Ջչ, այսպես լի կարելի, Հարկավոր է մի կերպ կարգի բերել... կշռաղատել,-- շշնջում էր նայ Հուզված հռ ու առաջ քայլելով սնդանատանը: նա չէր կարոԲայց ոչ «կարդի բերել», 5չ «կշուադատել» դանում: նրա միտքն այն աստիճան վարժվել էր մէ ֆանտաստիկ առարկայից մլուսին քոչնլ, ոլ մի տեդ դժվարուԹյան չճանդիպելով,որ առօրյա իրականության Հասարակ Փաստն ինթը նրան անակնկալիբերեց: չազիվ սկսում էր նա «կշռադատել», որ անթիվ չնչին բաներ շրջապատում էին նրան ամեն կողմից ն փակում էին յուրաքանչյուր մտքի լուսավոր չող իրական կյանքի հկատմամը: ինչ-որ ժուլություն տիրեց նրան, մտավոր ն բարոյական ընդճանուր սակավարյունություն: Զգաում էր Հեռու գնալ իրական կյանքից, ուրվականներիփափուկ մաճիքր, որոնց հա կարոզ էր տեզիքտեղ փոփոխել, ոմանց կաց թողնել, ոմանց առաչ քաշել, մի խոսքով` կարգավորել, ինչպես ինքն է ուզում: Ու կրկին նա ամրողջ օրի լիակատար մենակության մնջ անցկացրեց, որովչճետն եվարակսելուշկանայս անգամ ոչ ճաշին հավ, ոչ երէկոյան թեյին, այլ ամբողջ օրով գյուղ գնաց քաճանայի մուտ յուր ն վերադարձավ իայն ուշ երեփոյան, Նույնիսկ ոչ մի բանով գբազվել չկարողացավհռւգուշական, որովճետնդատարկ բաներն անդամ կարժես լքել էին նրան: Մի անֆլանելի միտբ էր Վբայն բռնանում՝ պես է մի կնրպ կարգի բերել, պետք Է Ռչ կարողանում եր ծբնբադրել, ոչ աղոթքի կենալ: նա զգում էր, ոի խինն բնչ-որ տկարություն է տիրում, որը սակայն նա գնռ որոչել լի կաբողանում: մի քանի անդամ կանգնեք լուսամուռն առայ, փաածելով տատանվող միոքը գամել որեէ տռարկայի վրա, որնք բանով ջթնլ հրեն, թայց միջտ էլ ապարդյուն: Դրսում դարուն էր սկավում,բայց ծառերը երկ էին, նույնիսկ ժատդաչ խոտը լէր երնացել, Հեռվում երկում էին սնացաժ դաշ« --

-- 999--

էր սոալիսձյունի, որ դեո սպիտակին սոհրը, ուր Թանզ«ոնը ու Ճանապարճն Հովիտներում: մնացել էր ջաժր տեղերում ու փայլող ամբողջապեսծածկված էր սնին տվող ցեխով երնում էր նրան կարծես Բակ ագ բոլորը

չրագուբերով:

չքնթերի մուո լիակատարամալուցանցի միջից: ՕՍժանգակ թյուն էր տիրում, թեսլետ բոլոր դոներըկրնկի վրա բաց ձին. թանն Հնարավոր լէր, ընպետ ականչինվաէլ ոլ ոքի գտանել Ճասնում, բնչոլնա, օրինակ` դոների 48էին նազան ձայներ ռավար չխկոցներ։ Աբ լավ կլիներ «իմա անտեսանելի դառհալ օւ ականչ գնել, Թե էնչ է խոսում իր մասին գոնչիկների «րիկաներնիր ողոթմաժուցեղը: ժացկանո՞ւմ են արդյոք ճամար իրեն իսլ վատաբարիքների գուցե, իր թյունը, Թե, ես են, նրանց կոկորդը առավոտից-երեկո Ուզում բանում շարունակ քիչ է, կարժես ոչինչ չնն կերել: Վաղո՞ւց լցրու,-Սաէ, օր վարունպինոր տակառ է բացվել, բայց արդեն... կայն նոր էր տարվել այդ մաքով, նոր էր միայն սկսել ճաշ ե քանի վել, Թե տակառում քանի վարունգ կարող է լիննլ

առատ վարունդ պետք է վերցնել ամեն մարդու Համար ատառ Հաշված, երբ կրկին գլխում փայլում էր փրականությանլողր ն միանգամիցչուռ էր տալիս հրա բոլոր Հաշվարկումները Տեսնում եբ Հապա, նույնիսկ առանց Հարցնելու գզրմհոաժում էր նա, մինչ աչքերը քափառում էին տւսնացջյ«րածության մեչ, ջանալով որոշել քաճանայի տունը, որտեզչ ամենայն ճավանականությամը,այս րոպեիս սոխակի պեռ

դեղգեղում՝է Եվպբավածլուշյան: Քայց աճա ն ճար մառտույնցին.Դորքիրի Վլոդիմիրիչը մենակ նստել է սեղանի ժոտ ն մի տնակ ալարկոտ գալում է դատարկարգանակը( հուդուշկան տաննլ չէր կարսդանում անմիշ արգանակը, բայց այսօր նա դիտավորյալ կարձադու է Հենց այդպիսի արղանակ եփել): օերնի տերոքրի Համար չատ անտանելի է, ոբ նրանը Տսո-տուն կկնուամննայիիվ է գնացեր ժիտք է անում ավելորդ

պատառ

--պետք

բոէ Հրամցենեց կաղամրասպլուր:

չովի... իսկ Հյուրի ճամարի,թերնու

ն

որնվ

մոա սլակա,.2

կրկին նրա ֆանտազիանբոբրոքվում է, կրկին նա սկըքում է մոռանալԽոր հրազի մեչ է ընկնում, Քա-

ԳԵՐ» --200-

քի՞ավելորդ

կաղամբապուրկգնա: Քանի՞ դղալչ քա շովի... եվ ի՞նչ խոսում տերտծին ու ռերածրակինըեվպիակսեյուշկայիզարլուառիթով:Ին չես հն նրանը իրար մեջ Հայլճոյում նրան... Այդ բոլորը` ե՛ ուտելիքները, ե՛ խոչ աակցությունները շարունակ պտտվում ծն նրա աչքերի աութջ, զղալ

կննդանի։

աս «երեի

են բոլորն էլ միամանից ուտում: Գնա ե Բերաչը քաղցրացենլուլա՛վ տեզ է գտն: Դուրսըցեխ Խ չլոպատաճնեց: նգա Հիմի, կբերի փորձանք գզգգ ախ դույ պոչերը... գարշելի... հ՛սկ ռր գարչելի: Այ, ճարկավոր է, պետք է մի կերպ...» Այդ խոսքի վրա միոքը մշտապես Ընդչատվուժ էր, Մաշից Ճետո նա սովորականի պես պառկեցբնելուչբայց միայն տանչվեցկողքից-կոզք չուռումուռ գալով եվպրակսնյուջկան տուն եկավ, երբ արդեն մթնել էր, ն այնպես անձայն անցավ հր անկյունը, որ ետ չնկատեց էլյ' նա սպասավորներինճրամայնլ էր, ծրբ եվպրակսելուշկան զայ ճարոնեն իրեն, բայց երանք էլ կարժես խոսբը մեկ արած, ձայն չճանեցին։ Նա կրկին փորձեց նրա սենյակը գբնար բայց այս անդամ նույնպես դուռը փակ զոտափ երրորդ օրվա տոռավոտյանեվպրակսեհյույլկան Թեպետն Հայտնվեց Թեյի ժամանակ, էՂ ավելի աճեղ բաց թունդ

ՏՆ ա էինար ա

՛

ու

Խոսեց: --

Ռրոծ՞զ է Հիմի իՎ Վոլողլուչկանյ-- ասեց նայ ձայչ

եին դիտժավը արտասվալից չեշտ տալով:

Պորֆիրի Վլադիժիրիչն այդ Ճարցի ժամանակ բոլորո վին անգգայացավ: Աչքի պոչով գոնե մի տնսնեխ,բնչպես է նա այնտեղ տանչվում: կատ գուցե կսկապեսՄ եռդել մ արդեն Իուղույկան դողդոջուն չարժում էր չուրթերըյ, աղոթք շշնջայով: «

--

Մեզանում ամեն բան սովորականի նման չի Սյ, մազուլինյան պարոնի Պալագեյուշկան աղջիկ բեինց, իսկույն բատիաոներիմեչ փաքաթեցին,վարդագույնանկողին «արքեցին... Դայակինմիայն այնքա՞ն դեյլրա օւ. ապարոչ նվիրեցին...հսկ մեզանում... է՛խ'խ... դուք: -

շուր գլուխը թափով եվուրուկոհյուչկան

:

են

,

տվնը լոււմու«

չեց: գլուխը թափով շուռ տվեց լուսամուչ ծվպրակսհյուշկան տի կողմն ճառա չեց: տի կողմե

ու

ճառա

ու

Ժիչտ

--

են

ասում,

Երնխաներ են ծնում ետոնէ

իշ

ն'վ

բոլոր

ճաշինն

Ճոդս էլ չնն անում,

են

կ՛

անիծված հնչ պարոններն նետում շան լակոտների պատասխանէլ չին

տա-

կարծես նրանը Համար աստված էլ գոյություն է, նա էլ այդպիսիբան չի անի Գայլի Պորֆիրի Վլադիմիրիչի նձրսը ուղղակի նք էր գայլից: ծրկար զսպում էր բիճն, բայց վերջապես չդիմացավ ու ոչ

ոթի,

չունի Նա

ու

որ

ռր գայլ

ատամենրի արանքից: --Սակայլն,.. դու նոթ մողաներ ես չեուրել: երբորդ օրն է արդեն, մի գլուխ քո ասաժներն հմ լսում: հնչ կա օր, մոդա է, Թող մոդա լինիլ Շարունակ գութ Հո չեք խոսելու, ուրիշներն էլ կարող են խոսք առել: իսկապետ երեխա ունեցաք -- ե ի՛նչ արեցիք երան: երեի գյուլում, ասաց

--

մի ռրնէ խրճիքում փտացրիք: Ոչ խնամք ունի, ոչ ուտելիք ունի, ոչ Հաղնելիը... երնի կնդոի մեջ ընկած, միայե ծմակ չ

ժժում: նա

հ վզի արտասվեց

մս

մաքրեց: --

Փոգորհլկյան«րիորդե

ծոյիով արցունքները չկինեակի այ

ճիշտ

ասաց,

որ

ձեղ

ճետ

աարաավելի1: Սարսափելի է, սբ կա Ոչ բավականություն, կալանա-չ ոչ ուրախություն, մենակ նենգություն... Բանտում վորներն ավելի լավ են ապրում: Այլնուամենայնիվ,եթե որ ձո Հիմա երճխա ունենայի, գոնե ուրախություն կտեսնեի ինչ Հլ որ լիներ: Թե չէ, Համեցեք, երեխա եղավ, բայց խլեցին: ՉորֆիրիՎլադիժիրիչը նստել էր ու մի ատնսակոասնչ ջալից գլուխն էր քափաշարում, կարժես նրան իսկապքս էլ պատին էին անղմել, նրբեմներբեմն նրա կրժքրց նույնիսկ ճառա չանք էր քոչում:

Ա՛խ, ժանրըէյ վերջապես ասաց նաւ ինքն իրեն է խփում, երբ «Ծանրի բան չկա: ԱՄռրտը վատ է ապրում: իսկապես, գնամ Մռսկվա, գոնե մի աչքով: --

--

--

միրբչը' --

չկա,--

'

կգնամ: Թչ ոքից իրավունք չեմ վերցնի որովճնտն ես

ե

ո՛չ

ոք

ինձ

հմ,

արգելել չի կարող, մայր Դու ի՛նչ մայր ես, ղու ցուփ պոռնիկ ճ8ս,-- աճա՛ ով ես դուչ-ՊոԲՈՐԻ Վլաղիժիրիչը:-Ասա ' պայթեց վերջապես «ՎադԻՄԻՐ ՏԸ նս ի՞նչ ուզում բոտ նրնհույթին, պատ Այդ ճարցին եվպրակսնյուշկան, րաստ չէր, նա Հայացքը գամեց հուդուչկայի վրա ն լոտ մնաց, կարժեսժիտք էր անում՝ իսկապես,ի՞նչ է ուզում բնքը: Ա՛յ քէ ինլ, արդէն պոռնիկ էլ անվանեցիք,-- բապականչեը նա, արտասուք քավփելով: Այո, ցոփ պոոնքի՛կ,պսոնի՛կ, պոռնի՛կ. թու, թո՛ժ --

Հ ԱԱՐԻ

--

--

քո՛ւ:

Պորֆիրե Վլադիմիրիչը Վերչնականապեսկերջցինըիրեն, վավե տն իջ հ Համարա ան վազելով զուրս դնաց սեղանա

լե ավ

Դա

-

նոսնդի վնրջին րոհկումն էր,

որը

եա

Թույլ տվեց

մի նսակ շուտ երճարեց, բքաղավու վակողմից նրա օձիքից խԽնցավ, մինչդեռ եվողլիակահլուշկայի կպչելու վերչն էլ չէր երեում: Եվպրակսծյուչկանիր տրա-

հրեն, Հետո

նա

ուժ տակ Հակարական ունէը՝ըթաժոության մաղբրության

Համառությունըչ ե որովճետն այդ ուժը միայն ժի կոզմի վրա էր խփում՝ վրդովել, ապականելկլանքը, ապա ժամա նակ առ ժամանակ հա ուղղակի սարսափելի էր դառնումը կամաց-կամացսեզանատան ասպարծղը նեղ եկավ ֆրահ" ճա ներխուժում էր առանձնասենյակե այնտհղ էլ վիա էր Հասնում հուղուշկայիե (առաչ նա մտրբովանգամ լէր անցկայնի Համարձակություն առնել առանձնասենյակ փնելու, ձրի բաիինը ձզիաղվաժ էր»): Գալիս, նստում էր լուսամուս:ի մուռ, պղտոր աչքերը տարաժությանն էր 2Հառում,Թիհսկրի» նեիբ քորում ձր շրջանակինցաէլով ու սկսում էր անժիտԱռանձնապեսնիա սրտին ժոտ եղավ անժիտ դուրս տալ: Թեմա, որի Հիմքում ընկած խոսակցության մի քնմա, -39:--

էր Գոլովլյովոյից Հեռանալու սպառնալիքը հսկապե չէր մտածել ե նույնիսկ շատ կզարՀ այդ մասին նրրեջ լուրջ մանար, եթե ճանկարծ նրան առաջարկեինվերաղասնալիր ծնողների ժոտ. բայց նա կոասճումէր, որ Սորֆիիի Վլադինա կՀշեռանա: Ալդառարժիրչն ամենից շատ վախենումէ, Քե կայի մասին նտ քիչ-ՔիՀ էր խոսում: կսզմնակի ճանապա՛րտՄԱ է քիփորում ն ճանկարժկարծեսինչնա

Վոլոդկայինմտիկ տամ: Վոլո՞դկա,Վոլո՞դինկա, օիրե՞լի-ի:ս: Բարին,կթողեն՞ս Մոսկվագնամ: Պորֆիրի Վլաղիկարիք խուլ պատասխանեց

աք

շում:

բա

որ

Այսօր եիկոլում, երնի, Բլինիծն իում: Պորֆիրի Վլադիմիրիչն ալդ նծրաժականիժամանակ զալՀենց այդ մամանակ էր, իույթից կանաչ դույն է ստանում: նա որ սկահլ էր Հաշիվներ անել, թն տարեկանինչ գումարի ն կաթ կծախի նա, եթ չրչանի բոլոր կովերը սատկեն իայն ն ժետե այն էլ առաջողորմածությամբ, իր կովերը, ատոժու տան։ Սակայն եվոլրակկաք վա Համձմատությամբ կրկնակի ն խոսթի պատբլինիների մասին բացած անյուլկայի գալու ն թողնում է ձր աշխատանքը նույնիսկ ջանջ է --

թա "

Հարցնո Խիում.--

պտալ:

անու

։ Խե ինան բե այնտեղ բլիֆի Ա՛խ այով նա, ամբողչ դեմքով ժպիտ ցույց ծ տալով:-ժնողների Հիջատակությանշր իմ, իսկապես էլ ախր այսօր է: սկ ես մոռացել եմ: Ա՛խ, ինչ մեղք է: Հանգուցյալ մ::Մենկայինխեչով հեք ճիշոլու -Բինիկուղեր հլ... Հիշուտակույան Բլինի..: խկ օվ է բեկ արգելում: կարվադրի ր։ ԽոճառարուԿամ քճ Ուլիտուջկասիե: Ռւլի՞ 4թ Մարլուլկային ճո՛ւպ տուր: է նետում: տուշկան չատ լավ բլինի ամն ուրիչ բանով էլ է նա ձեզ զուր ձկել,-- խար. թում է եվղրականյույկան: Ոչ, ժեղք է ասել, լավ նույնիսկ չատ լավ բլինի է ծփում Ուլխտույկան: Թեթն, փափուկ, մարդ ուտելուց լի կշտանում: ու ժիժաղով ուղում է կատակով Գորֆիրի Վյլուղիմիրիչն Ր

ու

--

-

--

ղվարճացնել եվպրակսծյուշկային: Ձլինի կուտեի ես, բայց ոչ գոլովլովրան,այլ է նաս Խերիսչ-- Ճամառում --

-1--

ծնող-

--

Դա

էլ մի դժվար րան չիչ Հուղ

կառապանԱր« ձի լժեն, օլացիր թեզ «ա. տուր

խիպուլկային Հրաժայիր զույգ մար ու սլացիր: ՋԷ՛ արդեն, թոչունը թակարդն է ընկել... ինքս ե: շթմար եղել: Ո՞ւմ եմ ճարկավորհս «իմա այսպծու ինքննիդ ցոփ պոռնիկ անվանելիը ինձ... Ա՛խ, ա՛խ, ա՛խ, ն ամոք չի՞ քեզ, որ ինձ զրպարես) հսկ դու գիտե՞ս,Քե զրպարտության ճամար աստՀ չռում է պատժում: աժ ինչպես Ասազիքչ Հենց ուղղակի պոռնիկ էլ անվանեցից: Այ, Ա՛խ, զղվելի էլ այստեղ 1, Հենց նիա ւա սրբապասոկերն է ինձ Համար այս Գոլովլլովոն: կիախչեմ ալսոնզիցչ, իս--

,

.

,

-.

--

չեմ:

կապես կփախ

իրեն միանգամայնանԱյս ասելիս եվպիականյուշկան Քորչ պաՀում՝ ճոճվում ձ, Քիթ: է թիփորում, բռնազբոսիկ վում է: Ըստ երնույթին, նա կոմծղիա է խաղում, գրգոռւմ է: ես, ՊորֆիրիՎլաղիժիրիչ։ ինչ էի օւզում ձեզ ասելչ,-ծս պիտի մեր տուն գնամ: շարունակում է նա գուրս տալ--ծ- Հյո՞ւրե ուզում գնալժնողներիդ մոտ: Ռչ, ընդմիշտ: կմնամ, նշանակում է, Նիկոլուժ: հնչո՞ւ այդպես Վիրավորվել նա, ինչ է: Սչ, չեմ վիրավորվել, բայց ն այնպես,,. Դե մի օր իտի զնամ, չէ՞... Հետո, տխուր է ձեզ մուտ,,. այնպես որ նույնիսկ սարսափելի էյ Տանը կարժես ամեն ինչ ժեռած քաքեվում են խոճանոցում ն. չինի: Սպասավորննըըբոլորը

:

ս.

խորտակվի մի ակնթարթում,

--

--

ետ

-3(4.-.

խորտակվի, այդ բոլորը պիտի մի Հիմար՝ կգնա՛մ խոսքով: փուդուշկանբոլորովին շփոթվեց, Ի՞նչ կլինի, ԵԹԵ ծվպրակէր եա: եվ օկսում ոելուշկան իսկապես էլ գնայ-- մտածում ամեն Հը մառվի տեսակի անճեթեթ Համակարգումներանել որնէ կերպ պաճելու Համար ն նույնիսկ եվպրակածյուշկային որոշում էր այնպիոի զիջողություններ անել ընդվզող եվպրահահլուշկայլի եհրիտասարդությանը, ոռրպիսիբ առաջ եհերբեր նրա մտբով անգամ չէին անցեիս Թու, թո'ւ, թո՛ւ,-- Թռուում էր եա, եբբ իր ամբողջ վիրավորականմերկությամբ առաչն էր կանգնումկառապան կամ գրասենյակի Ձ0ծառայլողհլնատի Հետ Արխիպուշկայի զորժ ունենալու ճնարավորությունը: եր եվպրակսնյույկայի նուտով,մակալեց նու Համեոզվեցչ ծեռահալու վերաբերյալ իր ունեցա վախը առնվազն անՀեժն է, ն դրանից ճետո նրա գոյությունը մբ տեսակ կարժես միանգամիցիր Համար նոր ն ըոլորովին անսպասելի

Եվ անկարժ «Վինդ։ ժշոապնես,

--

ամբողջ տանը մենչմենակչ Գիշերի պառկում էմ բենլու, բոլոր անկյուններիցշշուկներ հե չսվում: Սակայն օրեր էին անցնում, իսկ եվպրականյուշկանչէր իրագործել իր սպառնալիքը: Այնուամենայեիվ էլ մտաժուժ սպառնալիքի ազդեցությունը Պորֆիիի Վլադիժիրիչի ադ վրաբատ վճոսկան էր: Նա ճանկարժըմբոնել,որ չնայած էու» վոտից մինչն նրեկո տառապում էր ալսպեջ ասած այխաՀ իսկապնս առած, բավ լայն իմաստանքի ձեռքին, բայց, ն կարող էր մնալ առանց ճաշիչ չու» տով ոչինչ չէր անում

արձեստական մեքենայությունը մմգից էր կախված, մշտապես ինքն իր մեչ առրասուղզվուծ մարդու գլխով բայց անգամ չէր անցեք, ոի այչ մազը չատ բարակ է, Հեշտությամբ կտրվող: նրան թվում էր, որ կյանքը Հաստատվածէ ամրաւայդ

--

հիջնց սենյակներում, նատում տեհսար մեկ էլ դեռ մորթեյին,

նենալ ռչ մաբուր սպիտակեզին,ոչ կանոնավոր Պագուսոյ ճան որեէ ճսկող աչք չլիներ, որը ճետներ, որպեսզի նրա նա կարծնս չէր տնային կենցաղըէրնդճատվի:Մինչն այժմ զգում կյանքը, չէր Հասկանում, որ կյանքն ինչ-որ իրադիուԹյուն ունի, որե իրեն-իրեն չի ստեղծվում, նրա ամբողջօրն ընթանում էր ժեկընդմիշա սաճմանվածկարգով. տանը ամեն ն նրա ճամար. ամեն ինչ ինչ Համախմբված էր նրա չուրջը ամենն Հի առարկա չիոնվում իր արվում էր էր ժամանակ, ամեն առած, տեղ այնպիսի անփոփոխ տեղըչ-- ժի խոսքով ճշտություն էր տիրում, որ նա նույնիսկ ոչ մի նշանակու թյուն չէր տալիս դրան, Շնորճիվ իրերի այդպիսի դասավոփության, նա կարող էր ամբողջությամբ անձնատութ լինել ն դատարկախոսության, ն' դատարկամտության, չվախեհալով որ իրականկյանքի խայթոգները երբեխըն նրան մակերես դուրս կբերեն, կմերկացնեն:Հշվարիտ է, որ ամբողչ

--

:

։

: ։

--

նալտիկով--Շչեգոին

000--

փուլի մեջ մտավ, եվպրակսեյուշկան ոչ միայն չծեռացավ,

նեղ բաճկոն, որն ամեննիե չէր ժաժկում նրա տարծիինակ փլած կորովի կուրծքը: կառապանԱրխիպն ինքնա» դուրս զլովխ տաքիդարձավչանդիսավոր երթերի ճամար ճատկացչ ու լիթ անքե վերնազգնարաժ մետաալա վերնաշասլիկին 4ետ՝ եվպրակէր իգնատի ն, երնեույթին,մրցում տին ըստ աելուշկայիսիրտը զրավելու ծրագրերում: եվպրակսելուշկան վազվզում էր նրանց մեջ ն, կարծես խննքացաժ, մեկ սրա մոտ Պոիֆիրի Վլադիմիրի էբ ենհտվում,մմ նրա մոտ: չը որպեսզիսիրային էր դուր նայնլչ լուսամուտից վոխննում տնսարանի վկա չդառնայ սակայն չլոահլլէր կարող: երբեմն քրա ականչենրում ուժզին ջրմփոցէր «նչում՝ արդ կառապան Արխիպուշկանէր ամբողջ թաթով Հասցնում նվպրակսնյուշկային, վազելով ծրա հոնից վաղզուկչբոնուկխազի ժամա չբարկացավչայլ իայն թերթն:ձակ (ն եվպրակսէյուշլկան կի նստեց): երբեմն նրա ականչին այսպիսի խոսակցություն

արն նույնիսկ նկատելի չափով խաղաղվեց, վերչ տալով իր

ձանձրացուցիչ ճշծտապնդումներին:Դրա փոխարծձննա բո(րովին լքեց ԳորֆիրիՎլադիժիրիլին։եկավմայիսը, սկսվեպին լավ օրծրըչ ն եվպրակսնյույկան Ճամարրատուն չէր գալիս: Միայն դոների մշտական չիխկոցից էր հուդուշկւն Հասկանում, որ նա իի սննյակը վաղզհց,որպեսզի դրանից Հետո նորից անճայտանա: Առավոտյան արքնանալով,իռւդուչ(ան թր սովորականտնղուժչէր գտնում Հագուստըն պիտի երկարատն բանակցություններ վարծր՝ մաքուր սպիտա կեղեն ստանալու ճամարչ Թեյն ու ճաշը նրան մատուցում քին կամ շոտ չուտ, կամ չատ ուշ: ըստ օրում սպասարկում էր կիշաճարբաժլաքել Պրոխորը՝կեղտոտ սերթուկով, երից մշտապես ձկան ն օղու զզվելի Հոտ էր փչում, ԱյնուամենայնիվՊորֆիրի Վլադիմիրիչն ուրախ էր արդեն կ այն բանի »ամար, որ եվպրակօծյուշկան Հանգիստ է Թողնում իրեն: նտ ճաշտվում էր նույնիսկ անկարգության Ճեռտ, միայն Ժե իմանար, որ տանըկա ժեկիչ որի այդ անկարզությունն իր ձեռբուժ է պաճում: Նրան սարսափեցնում ձր ոչ այնքան խառնաչփոթությունը, որչափ կյանքի իրադրությանը անձամբ միջամտելու անձչրաժերոության ժիտքըս ի պատկեիարնում նա, որ կարող է սւչնյդիթ Սռսկումով րոպե լինել, երբ հա ենը Հարկադիվածպիտք ինի կար գադրել, Հրամայել, ճետեել, Այդ րոպեի նախատեսությամը նա աշխատում էր ճնչել իր Ժեջ ամճե տեսակի բողոք) աչք էր փակում տանը սկսվող անիշխանության վրա, նսեմացհում էր իրեն, լռում էրչ։ իսկ կալվածատանը մինչ այդ ամեեօրյա բացարձակխրախճանք էր գնում, Տաքերն ընկնելու Հետ պոլովլլովյան կալվաժատունը, որը ժինչ այդ ռպատկառելի ն նույնիսկ մռայլ տնսք ուներ, կենդանաքավ: ծրե« կոլան բոլոր սպասավորները՝ինչոլեռ ժամանակավոր,նույնապնսնե իսկական ծառայության մել գտնվողները Գեր ու բոլորի ին թափվում: երգեր էին ծրդում, ջաճել,-փողոց ճարմոն էին նվազում, քրքջում էին, ճյլում-ճղեղում ձին, վազուկ-բդնուկէին խաղում: Գրասծելակի ծառայող իգնատ« ն մի կան սկսեց ճաղն ել վառ-չկարժիր վերնաշապիկ փնչ-որ --

Ե-

էր ճնչում.

ՓվպրակսեյաՆիկիոիշնա, այ ԵվպրակսելաՆիկիտիշնոյլ-- ձայն է տալիսՀարբաժՓրոխորըկալվա ծատան պատիչգամբից: -. Ի՞եչ ծս ուղում: Թելի պաճարանի բանալիները տվեք, բարին Թեյ --

--

ուզում:

Գ կսպածի՛«.. Խրովիլակը... 5.6Գ

.

կարճ ժամանակամիջոցում Պորֆիրի Վլագիմիրիչը բռլերօվին վայրձնացավ: նրա կյանթի ամբողջ սովորական ընթացքը վրդովվեց ե ապականվեց, բայց նա մբ ածհսակ դադարեցուշադրություն դարձնծլգրան, նա կյանքից «լինչ չէր պաճանջում, բացի ալն, որպեսզիիրեն Հանգիստ քողնեն առանձնասծելակում: Ռրիր վերջին ապաստարանում" Փետ ունեցած արա» փոաֆոր նա առաջ շրջապատողները էր տաղտկացնոլ, այժմ բճրությունենրում ըՓախնդիր ե Հնազանդդարձավ:Թվում էթ, նույնքանվախկոտ մոայլ ռր ամեն մի չարաքնրություն կյանքի Ճետ նդա իրական ու

--

,

Ն

Ծ»307ո

վել էր նրա Համար Ոչինչ չլոնլ, ոչ ոքբ չտնսնել -- աճա նչ էթ ցանկանում նաչ եվպրակօեյույկան ամբողչ օրերով պարողէր տանը չերնալ, սպասավորներըօրբան ուզում էինչ կարող էին սանձարձակություն անել, պարապ թրն գալ,-« հա ամեն ինչի անտարբնը էր վերաբերվում, կարծես ոչինչ չէր պատաճել: Առաջելն գրասենյակայինպաշտոնյանամե նափոթրիկանճձշտապածույյուն Քույլ տար տնտեսականկաՀ ռավարման վանազան ճլուղերի վերարերյալ տեղեկագրերը ։

|

կազմելու

ժել,

այժմ

ամբողչ

խթրատննրով ճոգին կճաներ. շաբաթներով արանց տեղեկագրերի էր մնում ն երբեմն չր միսւյն ճնշվում դիանից, այսինքն այն ժամանակ, երբ որեէ ֆանտաստիկճաշիվ ՀաստատելուՀաչ մար նրան թիվ էր պետք: Այնինչ առանձնասենյակում, ժեն» մենակ ինքն իր ճետ նա իրեն լիակատար տեր էր զգում, ռթ Հնարավորություն ունձծր դատարկավտել որքան անկաւ նում է, հր երկու հղբոր եմահ, որոնք փեռան ճարբեղողուչ թյունից, նա էլ էր տառապում եույնճիվանդությամը: Միալն դա այլ տնակի Հարբնդողունյուն էր՝ դատարկամտության ճարբեցողություն: Փակված առանձնասննյակում ն դգրասեչ նատած, նա առավոտից մինչե նրեկո տառաղանի առաջ սում էթ ֆանտաստիկ աշխատանքից. ամեն տեսակի անիրագործելի ենթադրություններ էր ահում, վերստուգվան էր հնքթարկում ինքն իրեն, խռսում էր հրեսակայական զրույա» կիցննիի ձեռ ն ամբողջ տեսարաններ էր ստեղժում, որի մեջ պատաճականորենմաքին եկած առաջին իսկ մարդը գործող անձ էր դառնում: զռրժողությունեերի ու կերպարների ալդ Ֆանտաստիկ Հորձանուտում գլխավոր դերը խաղում էր վաստակելու, ջաճելու ծիվանդագին ծարավը: Թեպետ Պորֆիրի ՎլադիմիԲեչի միշտ էլ ընդչանրապես եղել է մանրախնդիրե բան. բայց չեորչիվ եբ գորժեական սարկությունների Ճակաժեւո, անչեթեթության, ալդ Հատկություններից ոչ մի ուղղակի շաշ անձամբ իր ճամար լէր ստացվում նա ձանձրացնում տան էր, տանջում, քբոնադատում (առավելապես ամենը պաշտպան մարդկանց, որոնք խրենք, այսպես ասաժ, վի» իավորանըկրելու պատրաստ էին), բայց ինքն ես ավելի նա

նա,

նրնի,

--

4)

պո

իր շնարա:հռությունից: Այժմ ամբողջովին փոխաղրվելին վերագաՀատկություններն այլ կան, ֆանտաստիկՀողի վրայ ուր այլես անզ չկար ոչ դիմադրության, ռչ արդարացումների,ուր լկային ոչ ուժեղներյ ուր գոյություն չուննին ոչ ոստիկանություն, ոչ ռչ թույլեր, Հաշտաիաիկատավերներ(կամ, ավելի լավ է ասել, գոյուժիմբայն երա, հուդուշկայի շաճեիը թյուն ունեին, բայց պաշտպանելու Համար) ն ուր, Հեակապես,նա ազատորեն կարող էր ամբողչ աշխարճը բանսարկությունների, ճնշում» ենրի ն վիրավորանքներիցանցով պատել: Նա սիրում էի մառվի փհանչել,Քալքայել,մշվաոացնել, արյուն ժել: Մեկը ժյուսի ետեիցՀետազոտումէր իր տրետնսության բոլոր ճյուղեր անտառը անասունները, ճա-

Հաճախ կորուստ էր ունենում

դաշտերը ն այլն ե ամեն մեկի վրա ֆանտատոիկ ճըն. չումենըբ նախշավոր չննք էր կառուցում, որ ուղեկցվում էին ամենաբաիդ ճաշիվներով, ուր մանումէին կ' առուղանքներչ ճա մատարածփորձանքներ, ն" արժեե՛ ե՛ վաշխադություն, Թղթեր ձեռք բնրել, ժի խոսքով՝ գատարկ կալվածատիրա կան իխդնալներիաժբողջ խճճված մի աշխարճ: Բայց որովճեան այդանը ամեն ինչ կախված էր կամայական ավել վբճարելու կամ պակաս վճարելուց, ուստի յուրաքանչյուր ավել վճարած կամ պակաս վճարած կոպեկ առիթ էր ժառայում ամիսլի լենք վերակառուցման,որն այդպիսով» ենթարկվում էր ճավիտենականձնափոխումների: Հետո, եյբ Հողնած միոքն այլիս անուժ էր անճրաժելտ ուշտդրությամբ Հետնենլուվատտակելուդործողությունների խճճված ճաշիվների բոլոր մանրամաննություններին,նա բր ֆանտազիա լի ասպարեզը փոխագրումէր ավելի առաձգական4նարալո,նությունների վրա: Վերճիշում էր բոլոր ընդճարումները ն վիճարանությունները,որոնք ունեցել էր հա մարդկանց Ճնտ ոչ միոյն մոտիկ անցյալում,այլե ճնռավոր հրիտասարդության ժամանակն մշակության էր ենթարկում դրանք այն Փայվով, որ ժիչտ լուրաքանչլուր ընդճարումիը Հաղթող 1թ կուրս գալիս նա մավի վրեժ էր լուժում դեպարտամենսի նախկին պաշտոնյաներից, որոնք ժառայության մեջ իրեից առաչ էին անցել ն խոցել էին նրա ինքնասիրություն ցը,

-

:

.

«- 309-«

այն աստիճան, որ ճարկադրնցինՀչրաժարվելծառայութան կաթիծրայից. վինժ ձր լուծում գպրոջական րբնկերներիք, որոնք մի ժամանակ օգտվում Հին իրննց ֆիզիկականուժից, գրգոնն ու ճնշեն նրան, վրեժ էր լուծում կալվաժաօրապեսզի կից «արնաններից, որոնք ճակաճարված էին տալիս նրա պաճանջմունքներինն պաշտպանում էին իրենց իրավունք» ծերի. Վրեժ էի լուժում ծառաներից, երօնք երինիցկեկոպիտ Հարխոսք էին ասել իրծն կամ ուղղակի բավականաչափ գանք չէին մատուցել. Վրեժ ձր լուծում մաժենկա Արինա Փեւբովեւայիը այն բանի ավար, որ նա չատ փող էր ժախ« ածլ Պոգործլկինկարգի բերելու վրա։ փող, որը զամեն իրա-

երեն էր պատկանում. վրեժ էր վունքներով»

«ր "

Ժ

է Կորի,

ր

ը

ոք:ամոքով

ոո

ժեղաժ-

աների կէրսավ ա Բ ճեռանում բում , ւ շ Հողը էր նրա ոտների տաէր Հասնում: բեցումի կից, մեջքին կարծես Թնեերէին բուսնում: Աչքերը փայլածաժկչին

"

Հ

Հ

աթ

ստեղծում,որը

ձավ,

նա

եր տ

գ

այլ

էքստազ: Մարդիկանմարդկայնացվում դեմքերն աղմատվում են, աչքերը վառվում են, նրանը ճառեր է ասում, մարմիննանդիտակչ չեգուն անգիտակցական ցական չարժումներ է գորժում: Պորֆիրի Վլադիմիրիչըերլանիկ էթ: նա ամուր փակում ձր դուռ ու լուսամուտ: որպեսզի (լսի իջեցնում էր վարաչ բոլոր օովորական դույիները,որպեսի չտեսնի:կենսական պլաճանջները,որոնք անմիջականառնչություն չունեին նրա հրխակարականաշխարճի ճնտ, նա կատարում էր չտաս, չս անքով: երբ էր Տրոթո Որս րք Հարիաձ Հարք Մ ՐԸ ժեժում ԻՐ"ե Ճոա մուր զզվանքով: սենյակի դուռը, զեկուքելով, որ ճայը մատուցվաժ է, նա անձամրեր վազ էր տալիս սեղանատուն, 4ակառակ բոլոր նախկին սովորությունների, չտապ ոսոում էր իր հրեք տեչ սակի կերակուրներն կրկին քաջնվում էի առանձնասնեչ յակում, Նույնիսկ կենդանի մարդկանց ճ2տ եղած Հան գիպումների ժամանակ երա մել Հրապարակէր եկել ինչ-որ մասամրբերկչոտ մասամբ ձիմար«ժաղբրական վերաբերվունը» հա ե ե՛ էր, կարժնես միաժամանակ վախննում մարտաճրավնր էր անում: Առսվոտյաննա չտսսլում էր որչափ ՀնարաՎոր է արքնանալ, որաեազիանմիքաիը աշխատանքի անցնի: Աղոթքի ժամանակըկրճատել. աղոթքի խոսքերն արտասանում էր անտարբեր, առանց քավփանցելունրանց քմաստի մեջ. խաչակնքում ն ձեռները վեր էր առաքում մեՔենայիեն, խառնիխուռն: նույերսկ գմոխքի ն նրա տախե-

բոլականությունէ, քն.

,

ու

որուն թնորը 8յվունե փրփուրով Հա տարար ԱոէոԿան ոը, -՛ արա ԲԱ ր ՐՊ մ"«Ի2Ք որվավանեերովոորուջ ւո Ան ատաապա իմ Ի Դար ո երան անկանալ, այլեւ

աա

,

Հետ նա

օդը

բ

ւ

|

ու

,

աշխարչձնիր ոտների տակ էրչ ճասկանալի է, այն պարզ աշ խարձը, որի մատչելի էր նրա աղքատիկ այխարճայացքինձ Ձուբաքան չյուր պարզաղույն մառիվ նա կարող էր փոփոխա ամեն

ձր ոաբր ամ Քութաքանչրորիը իրո անդաժ նոր ձեով լով: " րոտսակ ած շան

էր, գուշակություն, նման

այն

բանինչ ինչ անղի 4

-- 310.

ո

՞

`

է

մտավոր ուժերի մշտականգրգոման Հետնան-

Քով կոնկրետ, Համարյա շոշափելի բրականության է փոխչէ, ճամոզմուն մբ անբաչ / Հ», ՔԵ է, "8 մոտավոր Ր 4". մ, Դա Հավատ

հատա ՆոաոՔոՎ մ լուծում ԱՓՒՑ"

աի ցէբ Պ Ի" Նորո կենդանինքրից,Վրէժ լուժում

գրողն

ժամանակ Ոչնչով լաաշմանասհանսնքրին ոգնՀարցության

երնակայությունը, կարժեցյալ իրականություն կիակված

լուծում Ստվոպ-

կա ծղբորից այն րանի Համար, «բ նա իրնն հուգուջկա էր անվանել. վրեժ էր լուժում ՃորաթույթՎարվատս Միխալլովնա այն ժամանակ, երբ ոչ ոք նայրց այն բանի Համար, որ այլես չէր ոպասում, ճանկարժ այնքան նրեխանէր ծնեք՝ Քիչ Քեչ գճնից», ն ռբի

ճի

.

րթ ՀՆԱՐԻ քատ ԲԱ Հատուկ րան, ձբեՀատուցման

ատկերացումի

աքան

չյու

ւին

-

զույթին, իսկ եվպրակսելուշկան մինչ այդ նվազում էր մարմնական ցանկությունների մոլուցքի ժել Անվճոականտրչավե"վ գրասենչակայինծառալող հգնատի ն կառապան Արխի-

պուչկայիմիչեն մբաժամանակ չք գնելովկարմրերես ատաղա

ո»

--

ձագործ Իլյուշային, որն ամբողչ արոհլով կա դալավորվել էր կալվածատիրական եկուղբ կարգի բնրելու, նա ոչինչ չէր եկատում, Թե ինչ է կատարվում կալվածուառչելո ն. փու ժում էր» թե բարինը ինչ-որ «եռր կոմեդիա»է խաղում, հ այդ առիթով չատ պվարճալիխոսքեր ասվեցին իրէենցաղատ դգացաժ մարդկանց ինկերական ջրջանում:Բայց ժէկ անգամ, պատաճաբարսեղանատուն մտավ այն ժամանակ, ծձրբ ուտում հուդուշչկանարադչարագ -վերջացնումէր տապա դած սագի կտորը, ն ճանկարժռարկափզգաց: '

'

նաւտնլ էր ճարպակա Չորֆիրի Վյադիմիրիչր լուժ

խալաշ

Թով, ռրից տեղառեղ արդեն կախվել էր բամբակի. նա դգուձր, առանց սանրվելու, մորուքի փոխարնն ցից-ցից մազերովէր ծածկված, սա -- Բա՛բինուլկա, է՛նչ բան է, ե՞նչ է պատաճելյ-վախնցաժնեավեց նրա կողմը եվպրակսծլուշկան: Բայց Պորֆիրի Վլադիմիրիչը միայն Հիմար-ժու ժըպնատ

հրա տաց ի պատասխան փորձիր

բացականչության,կարծես ուղեք

ասել Հապա, այժմ ինձոթել բանովխայքել: Քա ախր էնչ էյ ասացնք, ինչ է պատա» բինույկոաւյ --

Հելչ-- կրկնեց եվպրակսեյուշկան: հուդուշկան վեր կացավ, ատելությամբ ի Հայաքըը գաՀ մեց նրա վրա ն վանկ առ վանկ արտասանեց. -- երն դու, անառակ, հրբեիցն նորից առանձնագեչնյակ... ինձ մոտ... կապանք'

ի:

ծՓոծ Շնորչիվ

ար

պատաձականության, Գորֆիրի Վլագիժի-

բիչի գոյությունն արտաքին կողմից դեպի լավը փոխվեց: Նյութականոլ մի խոչընդոտ չզգալով, նա ազատորեն անձհատուր եղավ իր միայնակությանը, այնպես որ նույնիոկ չոհսավ, ինչպես անցավ ամառը: Սգոստոսնանցել էր տրդեն ծիկրորդկեսին. օրերը կարճանում էին, դրսում անընդՃայ մանրիկ անձրն էր մաղում, Հողի Խոնավացել էր, ծա ոձրը կանգնել էին զլխաճակ, ցաժ թափելով դեղլեաժտծրեեձրը: քավում ն ապասավորնծրիսննյակենրի մոտ անվրդով

լրություն էր տիրում. սպասավորներըքաշվել էին իրենց անկյունները, մասամբ մռայլ նլանակի պատճասով, մա. սամի այն բանի Հեոնանքով, որ գլխի էին ընկնում, թե րբ րինի Հեւ էնչ-որ վա» բան չ կատարվում, եմպրակսեյուշկան վերջնականապեսարքբնացավ, ժոռացավ ն՛ սյա

ժմեւտաք»

ընկերների մասին ճաղզումաների վասին,ե՛ ախրբելի

ու

ժամերով նտոում էր ազախնանոցումմ արկլի վրա, չիմանաՀ ինչես ինչ լով անել, ձեռնարկել: չարբաժ Գրոխորիլաբացնում էր նրան, թե նա տանջել է րարինին, թունավորել է հրան ն ոի դրա Համարնա անսրա լման զիոսնելուչ վլա-

դիմիրկայի ճանապարչովեիլ

իոկ հուղուշկան մինչ այդ փակված հատել է իր առանձ. նասենյակում կ հրաղզուժէ: նրա Ճամաի ավելի լավ, ռր դբրչ սում է. նրա առանձնասենյակիլուսամուտանխոնջ ցուրտ ծեժող անձրերկիսաքմբիրէ բերում նրան, օրի մել է՛լ առաչ վել ազատ, ընդարձակ Է ժավալվում նրա ֆանտազիան: նա

անծրեութական է պատկերում իրծձն ե այդ տեսքով ժըվերատուղում է իր կալվածքները տովի ժեր հլլայի ուղեկցությամբ, որբը դեռես պապենկայի, Վյլադիժիր Միխայլիչի ժաման նոււոն ծ է գ եէ հղել ամանակ տանուտճը հղծլ է վազուց ի վեր թաղված

Է

րեզմանատանը: Խչ «Խքլացի մարդ է ԻԻլյան, ճին ծառա է յժմ այդոյիսի մարդիկվերջանում են, Հիմբ ինլ են. Հոլի պես պտույտ կբ» դան, կշաղակրատեն,բայց ճենց ոի գործին շասնի, ոչ ոք չկար,-- դատողություն է անում ինքն իրեն Փորֆիրի Վլաշու զոժ, որ իլլան Հարություն Թռավ Ժեռելդիմիրիչը: ներից: Առանց չաաապհլուն աստծուն աղոթք անելով, բոլորից աներնույթ, դաշտէրովու ձործրով, Հովիտներով մարգա-չ մոտենում են դետինենրով երանք Ուխովլչինաամայի վայրին ու չեն Ճավատումիրենը աչքերին: կԿանգնաժ է նրանց առաջ ու

պարսպի պես թանձր անտառ, կանդգնաժ է, ու ծառերի գա դգաթներն են միայն ազմկում հրկնեքում: Մեկը մեկի նման ձն, կարմիր սոճիներ էն, որը երկու որթ երեք մարդագիրկ» Բենրն ուղիզ են մերկ, իսկ զագաթներըձզոր տնրնաշատո

Ֆյանակաւմ է, դն

թառը:

նբքարկարող է կանչլնաժմնալ այս անչ .

-ծ- մ՛, Քեզ անտառր-ճիալմունքով բայական չում է հեւ»

Գուշկան:

Անձեռնմխելիէ,-- բացատրում է երուն, հլյան:Հանգուցյալ պապի, Միխայիլ Վասիլեիչի օբոք երով մաղթանքարվեց աճա՛ ինչպեսէ աճել: օբրապատկերն իսկ քո կարծիքովքանի՞ դեսյատինկլինի: Այն ժամանակ ուլիղ լոթանասուն գնեսյատին չա. փեցինք, թսկ Հիմի... Այն ժամանակ դեսյատինըտնտեսական էր, ներկայիս Համեմատությամբմեկ կես անգամ --

Դեռհա ձեթ

--

--

|

--

ու

«վելի էր:

Իսկի՞նչ

կարժում, ամեն գեսրատինիվրա մոտավորապես քանի՞ կլին: Ո՞վ է իմանում: Աստվածէ «Հաշվել: հռկ ես այնպեսեմ կարծում, որ անպայման վեց Հարյուր("Թ Պարյուրճատ կլինի դքսյատինիվրա: Եվոչ Թէ ճին դգնսյախնի, այլ նոր դեսլատինի: Սպասիր,Համբերիր, եթե որ վեց Հարյուր լինի... դն, վեց ճարչլուի ճիսուն որ Ճճաշվենք, ինչքա՞ն կլինի Հարյուր ճինգ դեսյատինի վրա: ՓորֆիրիՎլադրժերիչըթուղթ է վերցնում ն 105-ը բազ--

ես

ձառ

--

--

մաղատկում է 650-ով. ստացվում է 68,250 ժառ: -- Հիժի,Թե որ ալս ամբողչ անտառը ծախվիս,. տարբեր տեսակներով... ի՞նչ եո կարծում, տասը մանեթ ամեն ժառին կարելի՞ է ստանալ Ծերունիհլիան թափաչաիում է գլութը: Քիչ է-- առում է նտ,-- ի՛նչ անտառ կ, ամեն ժի ծառից չրազացի երկու քոփ դուրս կգա ն դեո չինարարա --

կան փարոյ-- ինչ շինարարության որ ուղես,-- կ գնո մի չատ էլ լթ չհավերտանոց գերան, ն դեո վառելափալյո, ճյուղերն էլ... Ձեր կարծիքովչրաղացի Թոփրի՞նչ արժի: 4 տավիսյ քուլց ՓորֆիրիՎլադիմիրիչը հբբն չգիտե,

Թեք

նա

վաղուց արդէն մինչե վերչին կոպեկըորոշել է

թոփ է: նրեք ձիով Ճազիվչճազտարվիչ եվ ճեծտո ուրիչ թոփ ավելի բարակը, Կ դերանը, նե յոր չհովերտանոցը, ն վառծԱտեն ծառը ման էլափարոթչն ճյուղերիս.» Քիչե-Քի1Ե քաոսն Թով կգնա: սում է Փորֆիրի ՎլադիժիրիչլրԻլրալի խոսքերը ե լսհմարդ է այդ հլյան: լուց չի կշտանում: Խելացիճավատարիմ ԵՎ ենդճանրապես ամբողջ կառավարչությունը, առտժու օգհությամբ, արտասովոի ձայոչ է կազմվակնրոլել: հլյային օգնական է ժասայում ժերունի Վավիլոն (նուլնպես վաղուց պառկած է գծրեզմանատանը),ա՛լ, ինչ քյոթուկ է: ֆրասենյակում մամձնկայլի գրագիր Ֆիլիպ-րերովին է (սրանից վաքսուն տարի առաջ վոլոգոգյան գյուղիրից է բերա ժ), անտառապաչճների փորձառու ենյ անխոնջ, շտեմաբոլորը րանների պաճպանողչները կատաղի են: Թե' մարդին, ն ձն կալվածատիրոջկայքի ու Թե՛ շները-- բոլորը պատրաստ շուքի պաճպանման ճամար թեկուզ սատանայի կոկորդը 4ԹԴծլ: «Կապա,էղքայր, արի ճաշվենք, ինչքա՞ն կլինի, եթե ամբողչ այս անտառըչոկ-յոկ ծախելու լինենք: Դորֆիրի Վվադիժիրիչր նինին մտքում չաշիվ է անում՝ մեժ ինչքան արժի քոփը, ինչքան փոքիը, ինչքան չինարուրական գերանը, յոք չնտվերտանոցը,վառձլափայլաը, ճլւղերը: Հեւոո բազմապատկումէ, գումարում, մի տեղ կրբճատում է կոտորակները, մեկ այլ տեղ ավելացնում է: Թզի երծձսբթվերով է ժաժկվում: ԱՀաջ եղբայր, տնս ինչ դուրս նկավ--ցույց է լիս հուդուշրան եինակացականհլյային բնչոր միանգամահ անլուր ժի թիվ, այնպես ռր նույնիսկ հլլան, որն իբ հա կողմից նս դեժ 44 կալվաժատիրոչ կւ յքի բազմանալուն)չ լ կարծես կժկվում է: Ինչ-որ յատ է կարժես-- ատում է նա, մտախու: Բայց Չորֆիրի Վլադիմիիի չն ահդեն ոչ մի կասկուծ չունի --

-

--

--

ք

սածվանել,

ու

ուրախ ծիծաղում է, --

Այստեդարննքի գնով մեկ թոֆը տաշը մանեթ արժի, իսկ եթե Մոսկվատարվի,գինը այլես որոշել չի փնիչ Ի՛նչ --

-»

Տէ

1-.

տ

այլ

հս Փարզամիտ

ԹՎծրն

նն

ծղբայրէ Այս արդեն ես չնմ ասում, Ալդպիսիգիտություն կայ եղբայր» կոչվում... Թվարանությունը, եղբայրը դու,

ասում...

խվաանություն

է

-. 4է9.-

չի ասիչ Դե լավ, Ուառվլլինայի Հաշիվը փակեցինք, Հիմա գնանք կիսյի ծամի, վաղուց նռ այնտեղ նմ ԹրՀ վում է ինձ, որ այնտեղ դյուղաքիները չարություն են անում Պաճշապան ԴԳարանկան նույնպես... Գիտեմ, գիտեմ, Դարան կան լավ, Հավատարիմպաճապան է, այղ մասինխոսք լկա, տուտ

'

եղել:

այնպես... նարժծանա մի բիչ «կսել է ճանապարՀ Հից չեզվել: Գեուժ հն հրանք կեչիների թավուտի միջով անու, անտնսանելի, Հազիվ նն դուրս գալիս ն Հանկարծ կանգ են առնում, չունչնեիը զապաժ: Ճտանապարձի օապլիղ եզերքին դյլուղականմի սայլ է ընկել կողքի թեքված, իսկ գյուղացին կանգնել, վշտոտ նայում է կոտրած սոռնակին։ Վշտացավ, վշտացավ, ճայլճոյնը սռնակը, իրեն էլ Հետը միաժամանակ, մտրակով չխկացրեք ձիու մեջքին (ախ, դու, ագոսվե,: Սակայնմի րան պետք էր անել, կանդնաժ 256 չի կաբելի ժընալ չա զղպես ժինչն վաղբ:Շուրչնէ նայում գող-գլուղաքին: ականջ է դնում՝ 4ո եկող լկա՞չ 4ետո մի ճար "ար սոճի է ընաչ է տապարը. րում, Հանում իսկ իուդուշկան չարունակում է կանգնել տեղից չի յչարժվում... Ցեցվեցջկելին, օրորվեց կ Հանկարծ, խրձի պես գետին տապալվեց: Ուզում է գյուդացին տակի կողմից կտրել ինչքան սր Հարկավոր է սրոհակի ճամար բայց հուդուլկան արդեն որոշեց, որ իսկամոտ է գնում գյուղացուն կան րոպեն Հասել է: Գաղտագողի ն անսպասելի խլում է երա ձեւթից տապարը: Ա՛խ,-- Ճազիվ է բացականչում ճանկաիծակիի եկած բայց

ե

.

ու

--

ու

.

--

զողբո

«զԱ խոյ-- ծաղրում է նրան Պորֆիրի Վյադիմբրիչը:-հսկ ուրիշի անտառը գողանալ թո՞ւյլ է տրվում: «Ա՛խո,-իսկ ո՞ւմ կեչին ես կտրել, քո՞նն է, ինչ է:

ներնհցեք, աղա: ծս, ղրա: վաղուց ներել եվ բոլորին:ինքս Հան ն ուիիչներին մեղադրել չեժ ճաեփ աստժու քավոր առաչ ոչ Թե ես, այլ օրենքն է դատապարտում: կրտ» մարձակվուփ: --

--

-

րաժդ սռնակը կալվածատուն բեր,

էլ, ի դեպ, մի Նիք տուգանք վերցրու, իսկ առայժմ տապաիի թող ինձ մնա: Մի վախեցիր, չի կորչի, Հետե

-- 3|0.--

մա-

մոտ

այն բանից, որ կարողացավ ճառստատելհլյային մասին ունեցած իր կարժիքը, Պորֆիրի Վլադիֆարանկայի մերիչը ձանցագորժությանվայրից մաքով անտառապատճի խրճիթն է գնում ե պատշաճ խրատ է կարդում: չՀնտո նա տուն է դնում ն կալվածատիրականճաճարի մեջ գյուղացու հրեք Հավ է իռնում: Առանձնասենյակ վերադառնալով, նա ն կրկին սկսում է աշխատել ճանկարծնրա փոքու մի աժբողչ Հատուկ տնտեսականսիստեմ է ծագում: Այն բոլորը: է ինչ բուսնում է հրա ճողում, ցանաժ ու չքա« ինչ աճում հաժ, առանձին-առանձին փողի է վերածվում, ն ընդսմին տուգանքով: Բոլոր մարդիկ ճանկարծ դարձան ծառեր կրոբողներ արտեր արաժացնողներ,նե հուղուշկանոչ միայն լի վշտանում գրանից, այր ընդճակառակը,նույնիսկ ձեռ հերն է շփում գոշչունակությունից: Արաժացրեք,եղբայրներ, կոտորեցնը: Ավելի լավ ինձ կրկնում չ նա միանգամայնդոտ) ճամաի,-ծվ անմիջապեսմի նոր թերթ թուղթ է վերցնում րօդրսում է Հաշիվենր անել: Դնսյատինում ինչքա՞ն ճաճար է բուսնում ն ինչքա՞ն փող կրերի այդ ճաճարը, են գյուղացիների Հավերը տրորեն ն տիորելու ճամար տուղզանքվճարեն: «հոկՀաճաիբ, թեպետե տրորված էր, բայց ն այնպես անձրեից Հետո կրկին բարձրացավ»-- փոքում ավելացնում է ՒԻուդուշկան: (իսի Յամայում ինչքա՞ն կեչի է բուսաժ ե ինչքա՞ն փող կարելի է տտանալ,երե գլեւղացիները դրանք ծածուկ կորեն հ կատարածների ճամար տուղանք վճարեն, «իսկ կեչին, Թեպետնկարած է, բայց ն այնպեսիմ տոմ ն բերում վառելու, նշանակում է, ճարկավոր չէ, որ ինքս վառելափայտ կտրծլ տամոյ-նորից ավելացնում է հու դուջկանմտքում: Թուղթը թվերի աճազին սյունակներով է ծածկվում, նախ ռուրլիները։ ճետո տասնյակները, ձարյուրեձրը, ճազարնե« Բեշ'. հուղուշկանաշխատանքից այն աստիճան ձոգնում էչ այնպես է Հուզվում, որ ամբողջովին քրտնած վեր է կենում անհղանի մոտից ն պարկում է բազմոցի վրա ճանգստանալուգ Գոճ

--817..

Բայց ԽոտվածույըերնակայությունՆայստեղնո չի

Հարում իր աշխատանքը,այլ ժա է ընտրում:

սանձա.

միայե ուրիչ, ավելի թեթն թն-

ջել, ե' սիրաչաճել, դրա ճամար էլ բոլորը ուրախությամբ էին ժառայում ռրան: Սակույննա էլ մեղքեր ունի, 0՛, չատ ժեղթեր ուներ Հանգուցյալը:

Հազիվ է հուդուշկան Հիշել Արինա Պետրովնայիառին, նա այդտեղ է ու այդտեղ. կարծես զգում է նրա սիրտ ն ինքը գերեզմանից իր «իրելի

ռի

որդու

մոտ

Ան

տա

Լ

Փցիտեմ, բարեկամս: չգիտեմ, թե ինչով եմ ձեի վատ զար առում նաչ-հս... աղզաջչանցավոր,--

Այ-այ-ա՞յ, սիբելիոչավելի լւվ

է մեղք մի գորժեք,--

Ինչպե՛ս կարող էի արգելել ինքը չափաճաս էր ինբթ իրավունբ ուներ կարգադրել իր ուննցաժը: Նա

Հ»

վ՞, չէ, ենրերեր: Նրա ամուսինը ինչպիսի՞ ժաիգ էր ամենի դե ուրեմն ցսո անպաուզ Իսկ ճարբքեգողյ-նրեխա չորս ունեցավ... ճորաքուլրբը որտեղի՞ց ճուլտնվերին, «Հարցնումեմ ձեղ, այդ եհրեխանեիր: Այդ ի՛նչ տարօրինակ ծս խոսում, բարեկամս, կարԺե եռ այգածնղժեղք ունեմ: --

Սեր ու մինչդեո --

Մհղթ ունեք թե մեղք չունեք, բույց աղգել վրան կաՄիծաղով կատակով,փաիրելիոր քճոգրակս»-տեսար մեկ էլ, ամաչեց: հսկ դուք աժեն բան Հակառակնէիք անուժ: Սամակորությամբն առանց ՀասկռնալումՎա՛րկաԼ Վա՛րկա, անամո՛թ զզվելի: Համարյա ամբողչ շյրյանի նա էլ կամակործը:Ափռո՞ս, Հետ իթ պսակել: ԱՀա ն նա... մերն Գորլուշկինոն էր Հիմի: ասում ձ Ցավ է դառել քեզ Համար Գորյուչկինոֆ,----

իը:

բող

կլիներ լոնլ, Հոգուն, ամա

մեմ,

բայց ՛

ստ

չասել լեմ կարող.--

մեժ

մեժ:

մեղք կա ձեր

ԱրինաՊետրովնանայլնա չ չե պապասխանում, այլ ալին ոլ այլն է ճնեշվաժ,ոչ այն 4

միայն ձեռներն է տարաժում,

՛

տարակուսած: կամ

--

աճա,

օրինակ, մեի ութիչ

գորժ,--

շարունակում

հուդույկան, զմայլվելով մամենկայի չզոթուՀամի թյամբ,յ-յամբ,-ինչո դուք ն եղբայր Ատեպանի Մտնպանի ճամար այն ժամա տուն ճակ Մասկվալում աղաք: է

մինչ այդ

ւ

քո

առանց քաշվելու մերկացնում է նրան հուղուշկանչ-- Թե ես բոլորը որ բանն այդտեղ է ճառել, ապա իսկույն բաց կա նեմ ձեր առաջ: ինչո՞ւ դուք, ձրինակ, այն ժամանակչճոբաՔույր ՎարվառաՄիխայլովնայինչարգելեցիք: ն

ու

ինչո՞

ես

--

-

Արինա Փետրովնան,բատ ձրնույնքն անչարմաբ դրության մեջ բնկնելավորդու մեղադրանքից: Գարլուլկինոնիմ բճչ՛ն է... 814, թերն, ոչինչ էլ պետք չէ: Մոմի ձեթի Համար որ լինիչ նս գոճ եմ արդեն.. արդարուքյամբ,: Այո, մամենկա,ուրախ Բայց ընդճանրապես, --

«Խելացի կին էր մամքեկա ԱրինաԺետրովնան,--զնոբում է ԳորֆիրիՎլագիմիրիչըչ--կարողանում էր ե' պաճան»

օր

:

ու

ու

ու

--

31414-

-

էր» բարեկամսչ էր նթՀարկավոր չէ՞ ոի Հարկավոր

--

բան էլ մի բովնան»

պատար

նխրել,-- արդարանում է Արինա Պետ-

հսկ նա վերցրեց վատնեց: Գոնե եթե նրան ճանաչ չծլու չլինճի՞ջ... ե՛ աղմկարարէր, ն պզժախոս,ն՛ անպատն այնպես: Դեռ պապենկայի կառ բայց վոլոդոդլան գյուղն էլ ուզում էիք տալ: հսկ գլուղե ի՛նչ գլուղ է: Ամբողչըմբ սաճմանագծում, ո՛չ ճարկան, ո՛չ Հոլնիի ցրվածություն, լավ անշառունի,չճա. :: կարծես կճպաժ ձու նի: հավ է, ոթ ես ու ոյն ժամանակ չՀանդիսյեցի արգելքեզա Ա՛խ,մամենկայ մամենկա, մեղք չէ՞ դա: -- Բայց չէ որ որդի է նա,,, ճասկացի՛րչ այնուամենայու

--

--

ներվ որդի է: Գիտեմ ես ե ձույնիակշատ լավ Հասկանում եմլ հայց ն այհես ապհոքչէր այդպես վարվել, Հարկավորլէր, Տանը ճազաք արժաթով փոզ է տվաժյ բայը ռ՞չի չ այն: տասներկու Այ այդտեղ տասներկուՀազարը գնաց, ճորաքույր Վարվասս Գորլուլկինոն էլ քիչբ-Փիչը տասնճչինդՀազար պիոի գնաճատել,.. հնչքա՛ն փող կանի, Դն, դհ, թավական է, վերչ տուր, մի բարկացիր, ի «ձր Քրիստոսի: ծս, մամվձնկաչչեժ բարկանում, ես միայն արդարու --

Միխայլլովնայի --

--

-

-

Թյամը ծմ դատում... ինչ որ ճիշտ է, այն ճիշտ է, սուբ տանա նել չեժ կարող: Արդարությամբ ծմ, ծնվել արդարությամբ ե աՀա այժմ ամենաճարմարրոնն է դրա Համար: գիէ, ապրել, արդարությամբ էլ կմեռնեմ, Արդարությունն միշտ փնտրում է ժի առաչ տն, որ գյուղացին միշտ կարիքի մեջ ե վաժ էլ է սիրում, մեզ էլ պատվիրում է սիրել Այ, Թեկուզ տեղից փոխ առնի միշտ էլ առանց խաբելու վերադարձնում առատաձեռն է իրի աշՊոդորնլկիի մառին՝ միշտ կասեմ, չատ, ա՛խ, չատ փող եք է չաշով, Առանձնապն գլոլացին ն այդ ճիժան ժախանլ նրա վրա, խատանքի նկատմամբ, որը «ոչինչ լարժին նս Ախը ինքս այնտեղ էի ւս սիում... վրա վճարման ժամանակ ճայվի չի առնվում, ճամարվում է հուդուշկան շատ լավ կարդում է փամենկայիձրծսին՝ սիրո նշան: Ռուսիայում չատ, չատ կարիքավորժողովուրդ այլանդակ արլունարբու իառերը, բայց ցույց է տալիս, Թէ կա, ա՛խ, ինչքա՞նչատ: Շատ մարդիկկան, որոնք չեն կարող մի նկատում այն: որոշել, Թե ինչ է սպասում իրենց վաղը, չատ ալնպիայսօը Ինչ անքնք, թե ապրուժ էիք, բայց ն այնպնա... Տա» սիներբ կան, որոնք ուր էլ որ դարձնում են իրենց վշտաճար պանակը ժինչն Հիմա էլ Պոգոբրելկիումն ո՞ւմն է, բայը է: Հալացքներըչ ամենն տեղ ւմմրոյլնանտուսալի դատարկություն նն լսում միայն՝ տռ՛ւրչ Եվ ամնճն տեղ մի բառ եե տեսնում, Փոքր ձին, նույնպես թեյի արկղիկը... ինքս սծփականալքիեմ աճա բով տեսել Գոլովլյովոյում դեղ պաղզծնկալի ճուսաղուրկ մարդկանց այդ ռկլորների չուրջն է այդ հոկ արկղիկը բավ արկղիկ է, Ցյուսում եր անվերչ ցանցը հուղուշկան,,ծրընմե-երբեմն Դո՞ւ վ փԵլտր կատաղի ֆանտաստիկժռլույթի մէջ ընկնելով: Չէ, մաժենկայ մբ՛ ասեք. հարկե, միանգամիցչի Դրսում ապրիլ ամիսն էյն գյուղացին, րատ սռվորակածրկում, բայց այստեղ մի մանեթ, ուրիչ եզ կես մանեթ, նի, ուտելու ոչինչ չունի: ճկերաքչ-վերջացրիք,աղավնյակհրրորդ տեզը՝ քսանճինգկոպեկ... երբ ռր նայում հա արեցիք, իսկ զաինանըփորննրու Զժնոր քեֆ-ուրախություն մբսոիկ ծս տալիս... Քայ Թույլ տվեք, ծս ճիժ բոլորը է անում Սոռբրֆիրի դատողություն ներդ եք Հուպ տալիս»,-քվենայ Հենց իով կշաշվեմ: Թիվը սուրը բան է, քիվը չի ոտի դիտմամբ, կարժես վլադիմիրիչն ինքնիրեն, իսկ Դորֆիրի Վլադիմիրիչր նորից վազում է «եղանի մոտ, Խոր է անցյալ տարվա դաշտավարությանճաշիվենրը պարորպեսզի վերջնականապեսպարղի, Թե ինչքան վնաս է Հառցդել: Փետրվարինժեծվնըին ցորենի վերին դեզերը, մարտին փել իրեն սիրելի բարեկամ մամենկան: Չի չխկացնում է Հաժցորենը լվվածժէր ամրաինեիը, իսկ օրերումս ամբողջ կանիհչի վբա Թղթիվրա Թվերի սլունակներ Հ դգրոսիյ-Ճա՛միաս աւունՔՀ խիկ եղածն արդեն գրանցված 4 դգրբերումը՝ փի ամեն է Թոսքով, լուռամութի ինչ պատրաստու է Արինա Զճտրովնային խան սյունակներում, հուգուշլկան կանգնել մերկացնելուճամար: Բայց, վերջինիս բախտից, նրա տարուսպասում էչ Աճա ճնռվում, կամուրջի վրա սայլաառաջ ու բերվող միտքը չի կարող երկար ժամանակկանգ առնել նույն կում հրնաը գյուղացի Ֆոկան: Գոլովլլովոյի ոլորանում նա առարկայի վրաս իր Համար աննկատելի՝չաճի նոր չյութրկա մի տնսակ արադ ցնցնց փոկերը ն, մտրակ չունենալու պաՀ նե է մոտենում նրան դաղտագողի կարծես կախարդանքով ճառով, ձեռքով վախեցրեցոտներն ճաղիվ փոխող ձիուն: նրա մաքին բոլորովին այչ ուղղություն է տալիս: Արինա Այստեղ է դալիս,-- շշնջում է հուդուչկանչ-- Զին ի՛նչ է կերպարանքը, որը դեո մի օրն րոպե առաջ այնպեռ ընկել, ինչպես է ռր կենդանիէ դձու Բայց ոի մի ամիս Պետրովնայի կենդանի կանդնաժ էր նրա աչքերբ առաջ, ճանկաիծ խորա կերակիսչ լավ ձի կդառնաչ Քսանչճինգկամ նույնիսկ ծրեսուն սուզվեց մոռացության ճորձանուտում: Թվերը խճճվեցին: մանեթ կարժենա: տնակի Վաղուցարդեն պատրաստվումէր ՊորֆիրիՎլադգիժիրիՄինչ այդ Ֆոկան սայլակը քչնց սպասավորնծրի Հը Հաշվել, Թե ինչ կարողէ տալ իրեն դատավարությունը) մուռ, ձին կազեց ցանկորժին,մբ խիտ խոտի կրճոնք նէտեց առաջնու մի րուն անց արդենկուչուձից է անուժ աղախ«320». --

--

|

Ժամանակ

-

Բ

--

ու

--

.-

-.82(-

Սաղտիկով--Շչեդթին

հանոցում, ուր ռովորություն ումի ընգունել Պոսֆիթի Վյադիմիրիչն այդպիոի մարդկան: Դէ, բարհկամս, ինչ լալ բա կառքա,-- սկսսւմ ն Չորֆիրի ՎրոգիժիրիԼԸ: է Հարկավոր» եւնո ռրյ աղու, սմա -. փեչո՞ւ այդոպնք,ունհկպածենրդ,երեր, ալդեն կերելեք: Ա՛խ, ա՛թ, ի՛նչ ժեղք բան է Այ, Թե ռր դուք վերջացրե՞լ աղոքթ Քէչ արաղ խմնիք, բայց շա» ալխատհիք, աստծուն է անձիք: Հողե էլ կզգար»: ՈրտեղիցՀիմամի ծատիկ ստաց վում, այղ դեպքում, տեսար երկուսը, երեքը տվեց: Փոխ

|

|

լ

--

ԲՐ

Աատվաժճանաչել Փրոնք թագավորից շնոր

--

Ֆոկան պատասխանիփոխարեն մի տնակ անվճա կան ժորոում է: Դու կարծում ես, որ տռավածՀնդու է, ուրեմն չի՛ Վլադիէ Պորֆիրի տեսնում,-բարոյախոսել շարունակում աճա ե՛ ն՛ էչ է, այնտնգ այստեղ ժեզ միրիչըչ-- հսկ աստված Հետ է, մինչ տեղ է: եվ ամեն մենք խոսում ենք-- ամք է չււէյ ամենն բան լոսաքէ, միալն ցույ ինչ ետ տերնում հբրե, իրձներիրենը անգլիս, Թե լի նկատում Թով քով ապրեն, տեսնեիը կճիչեն նքանք ինձ: հսկ մենթ օգավում

|

| լ

--

'

մարդին,

ենթ դրանից բ խարձե,

ե

մեր ունեկածից

Պորթուն մեզ ճամար: լի լխ. պատու ե

ո Թ

«նամ,մ ղետւմ

առնելիք կա

մու

ատտժուն

փոր ԱՀա

ար,

«րդն

իսկ

ւ:

մ

:

Բ»

թեկամո»

ԲԻ

բբ

Հիժա նորից կդոռորանայիր,բայց ոբ առավաժ.-Մշժարվոտէ զա ե Թե որ հրե մենթ..Սեյասիր, Թող նռ իժ խաքն ատմ: եվ միչո արչպես «իիրեն մոռացովներին է լիֆում, ոաթեվամս,որ առատված է դրանից, շեցնում է իր ժառին: եվ մենք լանտբ տրանչանք Թե ոք Հասկանանք,որ դա մեր օգտի Համար է արվում: այլ Ամքի ժառանա: ինչ մենք աստժուն 4իշծինը, նա էլ մեղ չէր Համե ն՛ ե' ն. կարտոֆիլ վարռակ, կտար Փփիլբ ճամար --ՓՓ ջի, կե՛ր, փ ք» տֆաւսուննիրիմատինէլ Հոգ դու

--

Մէնք, ՊորֆիրիՎլադիժերիչ,կաթժեմ...

Այլ գու օկարժծումձառ

բայց

ոբ

Պորֆիրի Վլագիմիրիչն ուսուցչաբարի նայումէ Ֆոկային, նա զի ջարժվում, կարժեսքարացել է:

Հպարտնք դուք չափազանց, պիա ճամար էլ Հաջողություն չուննթ: Այ քա, օրինակ, կարժես թե ինձ աստված 4. «րճնել է, Քագավորն էլ բարի ալքով է նայում, բայց էա ում, հնչալծ՞ Վեմ Հպարտանում: ճարար չե՛ս կարող եժ եռ Հպարտանալ:Ո՞վ 1մ Տա: Ռրգ եվ, ճիճու: Թո՛ւ իսկ աստվաժ, իժ խոնարչու«նեղ իհնձւ եմ ենն իր ողորմու» Հ Թրան Համար,ք, վերքրե րեց ու վ ինքն օրծնեց ն Թյունը չնորչեց թագավորինէլ եծրջնչնց, որ բարեձաք լիչ նի գեպի ինձ, ՛

|

ծս,

--

--

կաաներ

առաինը, ճետո ժեժերին, ստացել, կալվածատերերին

միսք անես ու քընչ ննս, գուցն ն այդպես լէ իսկության մել: Հիմա որ ինձ մուռ Հաճարբ ես եկել, թոսբք չուննմ, շատ Հչարդանթովես ինձ Հետ, իսկ ՀԵքու չէ առաչին աարին, ճիշո՞ւմ էս, երբ ինձ Հընձ«վորձեր կին Հաբկավորն ես ձեզ մոտ էկա, ւնդրեցի՝ օգնեՓր, նրրալիներ,նել գրությունից Հանեք: Իսկ դուք ի՞նչ պա«Աոս դրանավեքիք իմ խնգրանքին՝ինքներս պետք է Հնձենք չիմա աղաջվա ժամանակը չիչ որ ւտհերերիճամար աշխատենք, Հիմա ազատություն է: Ազատությունէ, բայց Համար չկա' --

--

-35-.

դա նն

--

պատճառովէէ

գրան: Արբարրուս է ճշմարի: Ի՞քլ Է քո ար Հառփացա Ջեբ» Խո դու շի ինքղ էլ Հիմա Յք անենում -կնչա՞ւ Հատջացաթ:Ռրավշձոն աստվաժ թեզ գրկել է իր ողոբտղաատ բերթ տված 1լիննրչ մածությունիջ: ԹԵ որ քո ճանաթը --

--

օիինակ:

բայց

առնելու փոռ-

որ

--

--

առ

առնելու կարիք էլ չէր լինի

ձին, օրինակ,կնչպեօ է ոթ չունչը վրան է: Եվ Թոչուններիղ» Թե ռր ունէս, նրանց էլ իսկականուղղություն կտար: Ջեր այդ ասաժներըբոլորն էլ ճիշտ նն, ՊորֆիրիՎլագիմիրիչ'

ռի

առայ,

Քում

է

Գորֆիրի Վլագիժիրիչ,այնպես

Հասկանում, կալվաժատերերիժամանակ լավ էր.-- չողոքորոկան: նմ

Այո, եղբայր, դուք էլ լավ ժաժանակ ունեցել նջ: Թ«ախ ապրում էիք: Ամեն ինչ ունեիք գուք՝ ն՛ Համարչ ն՛ խոտ, ն՛ կարտոֆիլ: Բայց գե ի՛նլ ճիշծնք անցյալը: նս ճիԸԿգար չեմ. էս, ձլբայր, Շնմվորներիմասին վաղուց նմ մո--

ուսել, Հենց այնպես, խոսքի ճամար Հիչծցի Ուրեմն եռ Հաճա՞րէ Հարկավոր:

ռեգ կյո,

--

մոն

-

--

Հաճար...

ծե՞չծս

ուղում,

առուժ

նա ոչինչ չի ասում, միայն Թիոսնրըվե) Միառժամանակ ենրե է շարժում: Շատ չի՞ լինի աղայ- վերջապես ասում է հայ քստ -»

ինչ Է

Ռրտծղի 0-ի. թարիրաան կժուԻՐՑԸ: իմա հոր եղբայր, որ Ա՛խ-ա՛խ, ճաճարի, գի

--

արդենինչ ասեմ քեզշ.. Գորֆիրի Վլադիմիրիչըմի պար փոքերի մեչ է ընկնում: ասնա խոկապես էլ չի իմանում ինչ անի «ն ուզում է մար» դուն օգնել, բայց ճանարն էլ կժում՝ է)... կարելի ձմ, բարեկամայփոխարինաքաիճանաի տալ ճիշան ասաժ, կարելի է,-- վերջապեսառում է նայ-- բայց: ատո ձո ծախու ճաճար չունեմ էլ, տանել լեմ կարող ժու տվածը եռ ճա, այդ այդ ուրախու« ժախել: Բայց փոխարինաբար՝ ես եմ բեզ այսօր Ես, իժ-եղբայրը,ճիշում Թյոմբ կանեմ: տայիս, իսկ վաղը դու հս ինձ տալիս: Այսօր փոխարինաբար ձս ավելորդ ունեմ, վերցրու տաի: 9իտվերտնռ ուղում, չետ» նս իսկ վաղն այնուղում, կեսը լցրու: վերտ վերցրու, կեսն ես էլ քո լուսամուտը ծեծեմ, պես կարող է պատաճել, որ Թե` Ֆոկա, փոխարինաբարժի կես չետվերտՓաճար տուր) ուտելու իան չունննը: Ռ՛րահղիը: ինչո՞ւ ։ետք է դուք դաբ. ծա, իճարկն, չեմ գայ այլ օրինակիՀամար... ԱշխարՀում ուրիշ տեսակ բաներ են պատաճում:Այ, (բագրեչատ նա էլ սըբում գրում են՝ ի՛նչ սյուն էր Նապոլեռնը, րայց չառավ Այդպես,եղլբալիւՔեղ ինչ նպատակին խԽալվեց, քա՞ն Հաճար է Հարկավոր: Մի չետվերտ, թե ողորմած կլինեք... տեմ

:

--

:

--

--

--

--

«2

կժում է կարելի է, ՄրբայնԹն «կզրից թեզ առում կանեն Ք: եռ կ ք այսպեա Հյուկ ւր մենք կժում։ Ուրեմն Հիմա Հանարըչ ոնց էչ կծում, կպատվիրեմքեզ վեց չեռվերիկ չափեն, իսկ ութ ամսից դոճ ինձ երկու լեավերիկ գլխանքկտասյ այնպես որ ծիչշտմի չհ» վերտ կլինի: Տոկոս էս չեմ վերցնում, իսկ Ճաճարի ավելցոչկից անգամ կտր ւնչհ անգա Ֆոկայի չունե առայարկից հուդուշկայի -ՋՀեմ՝

--

Ր

-

.

հրնույթին երկչոտելով: խկ Թե ոբ շատ է, դիմիր ուրիշին: ծոռ, եղբայր, լեմ ծս չեմ քո Հետեի սրտանց եմ առաչաիկում: յ Հարկադրում, ես Դու Հարց տալիս, եռ սլատասխան ձեծլ դու ես բնձ գտել: քժ տալիս: Այդպե՞սէ, եղբայր: կյդպեռը այդպես է, բայց կարծես քե զլխանքը չատ է: Ա՛խ, ա՛խ, ա՛խչ իսկ ես դեռ կարծում էի, ռի դու արնս ինչո՞վ դարափիտ մարդ նես, պատկառելի:հսկ հս, դե ասա, պիաի ապրեմ: ես որտեղի՞ց պիտիիժ ժախսերըճոգամ։ ես իեչունեմ, քա՛ն ժախս բմանո՞ւմ ես դու իմ ծախսերին վերչ ես չկա, սիրելիս: սրան էլ պիտի տամ, երան էլ բավարարեմ, տամ: Բոլոխինձախկավոր էչ Քիիորդին էլ պիտի ճանեմ են կպչում, իսկ ՊռԻբոլորը ՊորֆիրիՎլագիժիրի օձիքից չի ֆիրի Վլադիմիրիչը բոլորի փոխարեն պատասխան պիտի տա' ես Այն էլ ասած, Թե որ Հաճարը վանաղականին ծախած չիներ, փողը իսկույն կանխիկ կստանայի: Փողը, եղբայթ, սուրբ բան է, Փողով հս ինձ շամար արժեթղթեր կառնեմ, ապաճով տեղ կղաճեմ ե տոկոսներով կօգովեմ Ռչ Հոգս, ոչ վիչջոյ կտրոնը կորբեցիր -- խնդրեժ փողը, իսկ Հաճարի դեո Հոգս արայ Հետնիր: Ինչքա՛ն կչորանա, Համար պանիր, ինչքա՛ն կքափվր, ինչքա՛ն ժկներբ կուտեն, Ձէյ եղբայր, նս է: է փողը ուրիշ խելքի գայի, վաղուր պետբ Վաղուցպետք է նռ ամեն ինչ փողիվերածեի ձեզանիցՀեռանայի դնալի: Դուք մնացնք, ժել մուհ ապինք, Պորֆիրի Վլագի-

:

ու

ու

--

միրիչ:

Ուրախկլինեի, եղբայր, բայց ուժ չունեմ, Թե ռր առաչմա ժը ունենաի, յի, կապրեի, կպայբարեի: Չէ, ժաիշարկն, իճարկք, մանակ է, ժամանակ է Հանգատուննաավույ կգնամ այտտհղդիը տակ, ոչ ոք կմտնեմ սրբի մի լ Լ" իժ մասին: Իսկինձ ճամար ինչքան լավ կլինի` խաղաղ» ազնիվ, ճանգլատ, ոչ աղմուկ, ոչ կոիվ, ոչ աղաղակ, կարծեռ քրկնբումմ Մի խոսքով, ինչպես էլ շուռ է տալիս Ֆոկանյ սակայե -.

կապրծի, կպայքար

ու

,

Թեի

. ՀԲ"Տրի, ,

ջը.

գործը Պորֆիրի Վլադիժիրիչիասաժով է պլուխ գալիս: Բայց այգ դնո քիլ է. այե բուհին արդեն, նրբ Ֆոնան «ճամաձայնում է փոխառության պայմաններին,բեմ է գալիս ինչ-որ չափ մի չելեպիխա։ Այնպնս, չնչին մի բան, ժի դեսլատինա Հունհձ, բայց այն էլ Հաղիվ թե... Այնպես որ... հռ քեզ լավություն եժ անում, գու էլ ինձ լավություն ասում է Պորֆիրիվլադիժիրիչե: մառված բոլորին, արայ-Դու մի դեսիսկ մենք մեկս մյուսին պիտի օգնականլինննք: յատինի կատակով կճեձես, իսկ ես բեղ չեմ մոռանա: ես, եղբայր: պարդ մաիդ եմ: Դու ինձ մթ մանեթի գործ կանես,

վ

-շ

ռ

ՀԱՇՎԵՀԱՐԴԱՐ

իստ եո...

Պորֆիրի ՎլագիժիրելԸ Վեր է կենում ն ի նչան գործը վերջանալուն, աղոթում է՝ նկեղեցու կողմը դարձաժ: Ֆոկան, նրա օրինակինճետնհլով, նույնպես խաչակնքում էւ Ֆոկան անձչայտացավ:Պորֆիրի Վլադիմիրիչը մի թերթ քուղթ է վերլնում, զինվում է ճամբիչով հ ճատիկներըքոչում նն նրա արագաչարժմասոներիտակ: կամաց-կամաց թվերի է Խրախճանքէ սկսվում: Ողջ ալխարճը կարժես քողով ժաժվնտ աենդային չտաալուվում հռւդուշկայի աչքերի առայ, դականությաժբճամրիչից Թլթին է անցնում. թլթից Համբիչն

Թվերն աճուժ

նն

ու

ամում...

Դիսում դեկտեմբերի կեսն է, անժայրածիի ձնե սավաՀ Տավ ֆաժկված չբչաղատբ ժեղմորեն անվգայանում է, ԳիշեԻն մանապարճեվրա այնքան ձյուն է կուտակվել, ոի գլոէղացու ձիերը դժվարությամբ են չարժվում ձյան մել, քարչ հսկ գեպի գոլովլյովյան կալվածատարո( գատարկ սայլը: ւռունը բնթացող շավիղ անգամ ճամարյա չկա: Պորֆիրի Վլադիմիբիչն այն աստիճանխորքացել է ալցելություններից, որ ե դեպի տունը տանող գլխավոր գարբասը, ն" չքամուտթը է, աչնանից խուլ փակել տնքցիներինթոցզնելովաբթտաքին աջխարչի4ետ ճարարբերությունունննալ ազախնանոքիմուուշ ն կողքի դարբասով: Փո Առավոտէ, խփում է տասնմեկը: հուրզուչկան,խալաքբ է նայում: ԱռաՀագած, կանգնել է լուսամուտի մոտ առաչ հո ու վոտյան վալ առանձնասենյակում էր քայլում առալ ն շարունակ ինչ-որ միտք էր անում ու երնակայականնկա ժուտնեին էր ճաշվում, այնպես որ վերջապես խճճվեց Թթըվերբ մեջ ճոգնեց: ե՛վ կալվաժատաննճակատակողմիդիչ մաց տարածված պտղատու պարտեզը, ն պարտեզի հտն ամեն դատ սպարված ինլ թաղված է ձնակույրոերի ավանը,-տակ։ երեկվաԹիփիից Հետո սառհամանիք է, ն ձնային ժաժկոցն ամբողջովինփայլփլում է արնի տակ միլիոնավորկայժերով, այնպես որ Պորֆիրի Վլադիմիրիչնակամայից կկոքում է աչքեր: հակում ամայի է, ոչ մի չարժում ոչ լուռ սպագավորների, ոչ անասնաբակի մուտ. նույնիսկ գզյուլաչու

ու

ու

-- 191 --

տան կան ավանը Հանդարովել է, առնես մեդել էտերտերի ու վբա է միայն գորչ ծուխ բարձրանում իր վրա է գրավում

հռւդգուլկայիուշադրությունը: գժամբ տասեմեկն է, բայց տհրտհրակինըդեռ չի վեբ» ֆացրել եփել.քափելը)-- մտածումէ նայ-- շարունակխժռում նե այո տերտերները»: լի օր է: Այդ կետից ելնելով, նա սկսում է խԽորճրդածել՝ կ է է հփելու ինչ Ժե ուտիսուց ծի քէ տոն է այսօր, պասույ, տերտնրակինը,երը Հանկարծնրա ուշադրությունըգրավվում չէ ժեկ այլ կողմ: Բլուրի վրա, նագլովկագյուղից դուրս Գաառայաչ սն կետ է երնում, որբ կամաց-կամաց լու «եղը մի մեժանում: նում է ՊորֆիրիՎլաղիմիրիչնուշադիր նայում դատւսիկՃարցեր է տաէ ն առաչին Հերթին «Հազարավոր լիս` ո՞վ է գալիս, գլուղացի էչ Թե՞ ուրիշ մեկը... Ռւբիշ մարդ, սակայն, չի կարող։ նշանակումէ, գյուղացի էա: այո, գուշ ղացի է, որ կայ Ինչո՞ւ է զալիո: Բ որ փայտի, բայց 1է՞ որ Նագլովկալի անտառը գյուղի յուս կողմն է... ԱնիծյալիՂ անտաքոոն երնիչ գողության է դնում կալվաժատիրական դուրճ նագլովկայից Եթե չրաղաց է դնում, ապա նույնպես, էէ գալով, ոլետք է աչ թեքվել... Գուցն քաճանայի ետեի՞ց է, կամ գուցե արդեն ժեռե՞լ է... բայց Մձկեումեկը մեռնում գուցենժնվե՞լ էւ Ադ ո՞ր կինն է երեխա ծնել: Նենիլան աշ» է ծըն նանիը Հղի էր, բաց կարծեսԹե չուռ է... Քե որ տղա վել, նչանակում է, ժամանակովցուցակներիմել կընկնի: քանի՞Հոգի կաֆ նագլովկայումվերջին ցուցակագրությամբ այլե ընդճանգցում, լեն է, նրանց ցուցակ հկ-Եթե աղչիկ ն նույնպես սեռք կանացի այնպես առանց րապես... Բայց

:

: '

հուդուշկան թքում է

է նայում, սրբաղառկերին

ու

ս

սես

է խնդրում նրանից սատանայիդեժ։ պաշտպանություն փըոոՇատ ճավանական է, որ նա երկար կխարխափեր

սն կհտը սովորականի թով, եթե Նազլովկայի մոտ եինացած մենա շարունակաբար բայը պես երնար ու անձայտանար, ժանում էր ն վերջապեսշուռ եկավ դեպի եկեղեցինտանող տե կաժրջակը: Այն ժամանակ հուդուշկան բոլորովինպարզ ռավ, որ զույգ ձի լծաժ ոռգոժով ծաժկվաժփոքրիկկիբիտ--

828.

ԱՀա նա

ճիշտ դույակել. սայլակը մոտեցավ կալվածատանը կանզ առավ կողմնակիդարբասի առաջ: Սայլակից ջտա«ով գուրս քով նրիտասարդժի կին: Հագնվածէր նա հղաբամբակի ասնակին միանգամայն անչամապատասխան,) մորթի դրաժ, ավելի շուտ շնորչբի տառով վերարկու բոլորքը Համարի,քան տաքության, ն երեում էր, ցրտիը սառել էր 0չ ոքի կողժիցչդիմավորված այդ անձնավորությունը, թոչկոԿոալովվազեց դեպի ազախնանոցիմուտքը ն մի քանի վայրկյանից արդենլածլի էրչ ինլպես չխկաց աղախնանոցի դուռր, իսկ դրանիցճետո նա մեկ այլ դուռ, իսկ ետո մուտքին մոտ եդաժ բոլոր սենյակներում քայլոց, շխկոը ն իրարանցում օկսվեց: ՉորֆիրբեՎլադիժիրիչբ կանգնել էր առանձնասենյակի դռանը ե ական, էր գնում: նա այնպեսվաղուց ոչ Վի կողմնակի մարդ չէր տեսել ն ընդճանրապեսայնպես ձր խորթ ցել մարդկանց «ասարակությունիը, որ սարսափ տիրէքջ նրան: Անցավքառոիգ ժամբ չափ. բայլոցն ու դոան չխկոջը չէր դադարում, իսկ նրան դեռնո չէին զեկուցում: Դա ավելի էր ուղում երան: Պարզ է, որ եկվորը պատկանում էր այն անձանց թվին, որոնք, որպես «յուրալինս, ոչ մի տեղիք լեն տայիս կասկածելովիրնեց Հյուրասիրման իրավունքի մասին: Այդ »՞վ է նրա օլուրայինըչ նա սկան վիրճրշել, սակայն Հիշողությունը բութ էր ծառայում նրան, Ուներ նա Վոլոցկա որդի, ե Պետկաոթդիչ նան մամէնկա ԱրինաՊետրովեան... վաղուց, ա՞խ, վազուց էր զա Անցյալ տարվա աշնանից Հանգուցյալ Ճորացքույր Վարվաոս մՄիխայլովնայիաղչիկըչ նադկա Գալկինանբնակվել է Գորյուլկինոլում,-- չլինի՞ նա էչ Ռչ, նա արլեն մեկ անզաժ փորձել է ներխուժել գոլով"վյան մնճյանը,բայց ձեռքըբան չընկավ:«նա լի Համարձակ» նա

ու

Լ

ու

լի կարելի... թԹո'ւ:

բարձրացավն Հավասարվեցեկեղե լի՞,-- անցավ երա ժաքով:- Ստա թե ինցուն («Գործակալը չու տնրտերենցտանը մինչն ճիմա դես եփել-քափել կաս), ամա դարձավաջ ն թեջվեց ուղիղ գեպի կայլվածատունը: ձջ սի կաչ այստեղ է զալիս: Գորֆիրի Վլազիմիրի«Այդպես ն նտ ընկավ չը ինազդարարվրա քայէց խալաթի փելերը ասես վախենալով, թե անցորդըկտեսնի իրեն: լուսամուտից, կա է դալիս

ՏՆ

:

,

--920--

չի Համարձակվի»,--կրկնում էր հուդուշկան, զայրույը լ մաթից: ճայց Թ»վ լցվելով Դալկինայի ճնարավոր գալու ուրիշ ո՞վ կաբող է լինել: ' Մինչ նա այդպիսով վերչիչում էր, նվպրակոհրուկան զգուլությամբ մոտնցավ դոանը ե զեկուցեցէ եկել: ԱՍնտմյոնովնան Գոգործլկլան օրիորդի, Աննա փոխվել առտիճան էր: Բայց այն Անեբնկան իրոք, դա Հր, որ Համարյա չեարավոր չէի ճանա չել: Այս անգամ Գո վոժլլովո էր եկել արդեն ոչ այն գեղեցիկ, ժիր, երիտատարաղչիկը՝ կարժիր այոծրով, դուրս ընկած դությամբ հոուն վի.

Սսում նիսկ, բայք որ սենյակ է դուրս գալիս, ձորիը լոում է: նտ ձե նքա Հանգուցյալ եղբոր Ատեան Վլագիճիրիչի էլ ազդպեոէ սլատաճել... Շարունակ ուրախ Լ եռել, բայը Հանկարծլոհլ է: հոկ գուք: օրիորդ, առո՞ղջհք: ձեոքը միայն թափաճարեց: Անջթնկանի պատասխան --

--

`

Քույրիկդ առո՞ղջ է:

Արդեն մի ամիս է, որ կրնչեաովում մեժ եսնապար: Հի կողքին պառկել է դներեզվանում: Մղոթմա՞՛ժ ասաված, ինչո՞ւ ճանապարձիկողքին: Հչայանիէ ինլպես հն թաղում ինքնասպաններին: Տե՛ր աստված, օրիորդչտիրունի էր ն Հանկարծինքն իր վրա ձե՞ռք բարձրացրեց... Այդ ինչո՞ւ այզպեւ: --

՝

--

--

աչթերով, բարձր կրժքով ն ծանը ժախրազույն մաղերի Հյուսը գլխին, որը Արինա Փեարովնայիմաճից բիչ ժամաշ էր, իսկ Հետդ լթունո:ինչ-որ մի աւա Այո, առաջ օրխորդառիրունի ճակ անց այտեղ էր ծնել, լլ ո, Բունես վախնցա, ուլեյի ապինլ: վորվեց, ուրիչ ոչինչ. իսկ լակազմարարած,ներս ընկա կրծքով, գոս զնացաժայաքԱՀա եմ ձել մոտ: Շատ մամանակովչէ, մի վախեցեց... փբհկել Հույլ չարժունֆրով, բով, Ճիվանդադինկարմրությամբ, Հոկժեոնեմ: զացաժ, Ճամարրո վորացած մի արարած: Ֆույնիսկ երա ն ծվպրակսելուշկանայքերը լայն բաց արած նայում (ր անցար մրն Կրնում, միայն աթ բակա Փազերը մի տոկ նրան, կարժես չէր ասկանում: Փերի: դնմթի ընդնանութՓիշարութրոն ռրատնադով,ւվելք ե տենդայինփայլով ձին .փաոմեմ էին թվում, քան առաչ փՐնեչ նք նայում ինձ: հավ եմ: Դե, բնչ որ կամ... Քայ այդ մասին Հետո... Այժմ պատվիրեցեքկառքն արձակել ն վում: ծեվպրակսեյուլկաներկար Ֆայում էր նրան որպես հախազդուշացրեք քեռուն: չեց: անծանոթի, բայց վերջապես ճանա նա նա, 4իԱյդ ասով, գրպանից ճաննց 4ին դրամապանակն ձնոթերը նբ,-բացականչեց ծիիո՛րղ, գուք ու Թղրադրամ դուրս բերեց: միջիջ ծրկու դեղին ժյանց կցելով: ԱՀա ն իմ կաբողությունը,-- ավելացրեց նա, ցույց նս նմ: ԷՐԵլ է որ: տալով լղարիկ ճամպրուկը:-- Այստեղբոլորն է. հ՛ մոռճմա: Այս ասնլիը Աննինկան կամացուկ ժիժաղեց, Վարժ կանը, կ' անձնականվասաակաժը: Մրաձլեմ հս, եվպրակուզում էր ավելացնել`այո, այնուամենույնիվ,ի՛նչ օրի Գցեսելոսշկայ շտտ նմ մրածլ։ Ամբողջապեսճիվանդ եմ, ոէ մի տին նրանք ինմ. առոցչ ոսկոր չկա վրաս, ցութան էլ, ճակառակիպետ, մյուս Քճովե առո՞ղջէ,-- ճարցինը նայ Անունն Քծճռուն ինլ... է մենակ, կողմի». Գալիս եմ ու մի բան հմ մտաձում՝ Հասնեմ Գոայհպես, ռլինլ... տեսնուժ լովլլովոչ թեկուզ հ մեռնեմ, բայց տաքի մեջ 0ղի տայիք նրան երբեք: որ ապրում է, ԹԵ չէ ճամարյա չենք փնձւ. կա: ի՞նչ է պատաճել նրան, է դարձել... Դուք, օրիորդ, լավ կաննը քել խմեք, ինքնանւն իսԱլեպես... ձանձրույթից, ծնի, այդպես ույն պարտրուստ կլինի: Մի՞թե բակլայով դուշակելե էլ Թողել է: Ոչ, Թելը «նտո, բակայմմ օղի փներ... Դուք» ի դեվ, Շարունակ Խոսում Այժմ նա, օրիորդ, լոտ է մնում: առանձ Քարան, օգու մասին. Վլ ասնք առալժմ..- Հետո ամեն ինչ սում մեկ-մեկ ինչո ձր. բայց Հանկարժլոնց: հեք դորչ

--

--

--

՛

--

--

«ա

:։

--

.

Հ.

--

լ

--

--

--

--

-.

նասննյակում խնքն իր

Հչնո

խոսում

-- 390-.

էյ

նս

ժիժաղում ե նույ-

իրենչիրնն Հայտնի կգառնա, «- Յ81.--

Մինչ սնղանատանիթեյի «եզան էին պատրաստում, կավ նան Պորֆիրի Վլաղիժիրի չը" իթ Հերթին Անեֆեկան զարմանքովՀանդիպեցնրան, այն աաոիճաննիչարել, խուվայլրիացել էր նաչ նա Աննինկայինտարօրինակ նացնը `

ու

վերաբերվեց. ոչ ԹԵ սառը, այլ կարժեռ թն ոչ մի առնչուինչքլրուն չունի երա 4ետ: Քիչ ր խոսում, Հարկադրական, պես դերասանը, որը դժվարությամը է Հիշում խոսքերը ճին դերերից: Ընդշանհրապեսցրվաժ ձր, կարժե, գլխում այր ավելի կարնոր աշխատանքէր ժամանակ բոլորովին այր դնում, որից չնչին պատճառովվրղովիչ կերպով կորեցին: նա-կ դու ՍՀա ի՞նչ նս ուղում, ասաց ենկարչ--

-

այդչափ վշտանում, ապա խրատել Իուդուշմինչդեո շարունակեց դա է ջուրերին ե ծղրայրկանչ-- ՌրովճետեԹնոլետնեգովելի աստժուն ձաճելի է երահցիը հերին «սիրելը, սակայն եթե մեկին կամ նույնիսկ բոլորին իր մուտ կանլել... Ա՛խ, ոչ, ոչ: Քեռի, դուք բարի՞ ծք, բարի՞ եք դութչ ասացեք: Աննինկան կրկիննետվեցնիա մուռ ու գրկեցի Դի, բարի եմ, բարի էմ: Դե, ասա, ի՛նչ նս ուղում, նո

ուննմ)չ

Հիվանդնմ ես, քեռի, չատ շա՞ւո ճիվանդհմ: իսկ եթե Հիվանդ եռչ ուրեմեՀարկավորէ ապո ժուն աղոթել: ես ինք էլ, ծրբ ճիվանգ եմ լինում,-- միշտ աղոթ- ' քով եմ բուժվում: Մեռնծլունմ նկել ես ձեղ մուռ, քեռի ե Գորֆիրի Վլաղիմիրիչըփորձող աչքով նրան նայեց Հազիվնկատելի քմժիժաղ ռաճեց շուրթերով: արտասանեցնա ճաղիվլոծԽաղացիք-վերչացրի՞ք:---

--

'

-

--

նա

վեր

Լլուբինկայի մաշճը լսելով, հուղուշկան երկյուղած խաչ մինչդեռ նառնց չակնքեց ն աղոթարար շշնջաց: ՄԱենինկան սեղանի մուտ, կոթննց ե, նկեղեցու կողմը նայելով: լարոչՀ ուսոնագին արտասվել: նակները

.- 892 -

նս

Աննինկան «Հանկարժ իշնը, ինչպես ծրբ առաչին ան դամ Գոլուվլյովոնկամ, բնորն չարվրեց. «Հորթի միս ուզո՞ւմ նա ճասկացավ։ եր ես, խենկո՞ի, կարտոֆի՞լ»--ն ոչ մի նա այլ չի դոն մխիքարահը այստեղ ելու: նայ կրկին հատելով Շնորչակալ եմ, քեռիյ-- ասաց անղանիմուոյ-- ոչ մի առանձին բան ճարկավորչի ինձ, ես եմ, որ ամեն ինչից գու կլինեմ: հախապեսճավատացքած խակոր գու կլինես, դե տառ ասոժոչ Չոգոլելկի --

--

ես

գն

--

Հք

Է՞նլ Բ Ժչ, Քեռի, ես առայմժ ձեղ լու

լինի:

ժուռ

կապրեմ: Դուք դեմ

քրիստոս քեզ ճեոչ ապրի՛ր։ են քս Պոզորելկու մասինճարցիի,ապա նրա ճամար, օր գնալու ղնպքում պետք չ կարզաղրություններ անել՝ կիբիտկա,ձինր... --

ու

,

ճամար

ռտելի՞ք, Թե՞լչ «ուրճ, պաճանչի՛ր,կարգագրի ր'

աա

--

քրոջդ

մեղբ է,--

--

'

լիչ ճամարյա ինքն իրձն: էյուքինկան կյո, խաղացինք-վերջացրինք: ապրում եփ: բացրնց» մեռավ, իսկ նս աճա,

դու

--

--

ապրիր:

Թե ռր

--

սւր ծ, կարզադրի'բ: ժամանակիզչանդիպումների Առաջենրումազգակցական գացվող մարդու դերը սովորաբար կատարում էր հոռւդուշկանյ բայց ալս անդամ զգացվեց Աննինկան ն զգացվեց ճրշ» մարտասզհուԱնչուչտ չատ վիշտ էի կրել նայ հրովճետեմիարվեց ՊորֆիրիՎլադիմիրիչիկրֆքին ն ամուր զրկեց նրան: Քեռի, եռ ձեզ մոտ եմ եկել,-- բացականլնցնա ն շատ

լաց

Քայ Աննեինկանետ ընկավ աքոսի մեյջին ե, վշտուռ կախելովքները: կրկնում էր. Ա՛խ, չցիտնժ արդեն, Չգիտեմ, չգիտե՛մ, չգիտե.

Թե՞

-Հ

Աք

բար:

--

ճանկարծ արտասվեց: հնչ կա որ, բարո՛վես էկել, սենյակներես

լինելը ն ճուսաճատվելի մեղք է,-- ուսուց» Քրիստոնեաքաթ արար նկատեցՊորֆիրի վլադիժիրիչը:գրած՞սէնչ պետք է անել:ի Թե լաղ լինել, ար Հպատակ վել ն ակնկալել,-- աճա բնչպես է Հարկավորքրիստոնեա

,

4էտ Ռ՛չ, Հեռ, եվ սքանչելի: Հետո մի ժամանակ կգնաս, իսկ առ այժմ եզ Հեռ արիր: Տնտեսությանը կօգնես, չէ ռր ես փեեսկձմ. Փեղեցկոււինայս, «- հուդուշկանճամարյա ատեՀ --

--

-.004.

յին, որը Թել չությամբմատնացույց արեց եվպրակսեյուչկա

վազվգուն ամբողչ այնպեսոր թրբեմնոչ ոքի կանչել էլ լես կարողանում, մնաս բարով: ես իմ Դե, առայժմ տունը դատարկէ լինում: սննյակըգնայ ե՛մ կաղորեմ, ե' գորժովկզբաղվեմ, նորից կաղոթեմ... այդպես, բարեկամո: Վաղո՞ւց է նյուքինկան ճետ էր լցնում,-» չարունակ սպասավորների

է

։

ու

վախՀանվել: Վի ամիս կաչ բեռի: Ուրեմն վաղը մենք առավոտ վաղ պատարագիկը` ճան գնանք ն ի դեպ մաղթանք կատարելկտանք նորավախ մնաս ծառա բարով ատտժու կլուբինկայի ճամար. Դե, նս, ճրա' քաղցաժ այժմ: Թել խմիր, իսկ թե ճանապարձից ատնչ Ճաշին նհռիիցկոհոնվենք: կխոսնեթ, ժայիբ ուտելիք բսկ է՝ կկարգադրենը: հի ժի բան Հարկավոր Թե կզրուցներ, կնստենք: Թե Հարկավոր լի այնպնս ճանդի" Այսպեստեղի ունեցավ այս առաջին ազկակցական Հետո Աննինկանսկսեց նոր կյան պումը: Այլ ճանգիպումից --

--

առ

-

ՀԱԱ ԿԱ առան նույն

ինչպե ս փմանում

երի Գոալովլլովոյում,

այն

ազատվի'

ւ ար սիրտ

նա

չէր

օգ Գոլավլյոմս ե Գոլովլյով արագ: ' չաթ ցաժ գլորվել առաջացածայն գիտակցությունը մծկեելուկապակցությամբ ժաճից Հետո), ռր նա ճօրիորդտատիկի Պետրովնա (Արինա ն իր գերծվմանները,որ տիրուճի է, ոի նա ունի իր բունը ու իչնաեՀյուրանոցների ափեն բան թր կյանքում միայն ե չի սպառվում, որ կա, ների ազմուկով գարչածոտությամբ չեն Հասնի նրան գինու ուր վերչապեռ, մի ապաստարան, ն ախոռի ճոտով վարակված գարչելի շնչառությունները,ուր չի ներխուժի այն «րհղավոր» Հարբեցողությունից խոպոառում տած ձայնով ե բորբոքվածալքքրով (ա՛խ, ինչեր էր ոա ն հր ախար ձա իրեն, ինչ չարժումներ էր անում անեչ երբ ալքերից անճապաղ, այդ գիտակցությունըլքացավ բեութացավ Գոլովլլովոն:

Աննինկան «կեց

՞

ճո »

Աննինկան այն ժամանակ Գոլովլլովուիը մեկնել ուղիղ Մոսկվան սկսեց աշխատել, որպեսզի իրնն ն քրոջն ընդուենն պետականբեմը: Այդ նպատակով եւս գիմեց ե Ոռրորոին: այն ինստիտուռի դիրեկորիսալյին, ուր դասախարակվել ձր նայ ն ինստիտուտիմի բանի ընկերուճիներին: Բալըւմ էֆ տեղ նրան մբ տնսան տարօրինակէին ընդունում: 12 ՈՅՈ-թ, առաչին րոպեին բավական սիրալիր վերաբերվեց երան,

»՛

իանկար ք,րունՔի բարեճանարտաճա ո րությունը

խաղում է դավառականթատրոնում,

եի

ն թիշտ

փոխել

ժան-

ընկնրումին Բքի" կանայք: այնպիսի լպիրչ զարմանմանո աաա այեցի գոյ ձը. րոմի Իո ո ավեց«էմ որ "7 ար 7:ի Իմբոր ԵՐԾԻ գերառա"ե ։ աջա չ, "Ր ձեր կորսծտները հուինն առանձնարանում, ն Բար աներ արտաճայտության, իսկ

ծ

իա

հի

նա

։

Բա

չուոներիչ

կասմննալու

:

էչ

: րբ

ք

դուր,

,

ի

խութով, նրա փորձերը` մոսկվայում ծատտաւովելու, մդպեռ էլ ժնացին փորձեր: Թեք է, Թեպեան, ճշմարիտե ասել, որ նա մայրաքաղաքի իհմերում Հաջողություն ունեհայու ճամարիսկականտվյալներ չուներ: ԹԵ նա, Թե Լուբինհան պատկանում էին այն աշխույժ, բայց ոչ առանձնա սնս ի

|

շեռրձճալի դերաաանուճիների Թվին, ոբոնՔ միշտ միննույն դերն

են

ծեռ իիրձեց

կնլահթում կյիարք

խաղում: Սննինկային Հաջողվել

էլուրինկային՝ «երեբգունյա մանուշակթ» «Պերիկոլան»,

ն

«Հին ժամանակների դգնդապեորը: նվ այնունոն,

ինչի էլ ձեռք էին զարկում երանք, միշտ ստացվում էր «Պերիդոլաջ ն «երնբգունյամանուշակը, իսկ եժ մասամբ թճրեռ հ ոչինչ չէր ստացվում: Պատաձճում ձր Արջինկայինխաղալ հան «Ջրնաղ Հեղիներռ(ժառույսւթյան պարտավորությամբ նույնիսկ Հաճախ). իբ ժոխրագույն մազերի վրա կրակադույն պարիկ էր ծածկում, ներքնազգեստիբացվածքը մինչն Հաաա էր նա բ Նաի Ար: միչակ, «ույլ, նուլեիսկ ոչ ցինիկ: որ

Արա

ՆԱՆԱ

.- անցավ Հեղինեի)» թր Վ

ո

տեղ անգույն խաղին ավելացավ ե փիանդամայնանիմաստ 86.

ինչ-իի միանգամայնճիմար բան առացվեց։ Վերջապես ձեռք ղարկեց խաղալու կլերետայի օպերետայում,բայց այդտեղ, աշդերը «Շուկայի դուստրը» խատելով Հասարակությանը էլեկտրականացնել,այն տիճան չափազանըրեձց,որ նույնիսկ գավառականանպա. է ոչ ն Քվացչ ոի բեմում վազվզում դիտողներին Ճճանջկոտ «դոՀայնելթ ցանկացողդերասանուձի,այլ ուղղակի ինչոր մի անվայել կոնք: Ընդշանիապես Աննինկայիմասին կարժթք կազմվեց որպես ժիր դերասանուծու, որք վատ ձայն չունի, ն որովճնոն դրա ճետ միասին նա գեղեցիկ արոաՀչ Քին ուներ, աղա գավառումնա կարող էր, քճրնո, մուտք անել: հայը ուրիշ ոչինչ: հր մասին խոսեցնել նա չր կարող

ձր ներչրնեվատատություն

չում, որ ալդ մարդր վեմստվոլականդրավարկլիցաժենեին փախուստ լի տա կլուրինկան քրոչը գրկաբագ ընդունել ն ճարտարարել։ որ իր բնակարանում նրա ճամար սենյակ է

:

ծ: արատի ուտվա

'

Հա մի որոշակի դեմբ չուներ: նույնիսկ գավառական կազմում էին բացառասարակության մեջ նրա պարտիխան որոնց պլխավորպաճանջն ոլես ամեն զենթի սպասարկուները, այն էի հր ազատ մուտք ունենան կուլիսներում: հսկ մայրբաքաղաքումնրա ներկայությունը «Հնարավորէր ոչ այլ կերպ, քան շատ ուժեղ Ճճովանավորությանչնորճիվ միայն բեմ ընդունվելը, բայց ն այդ բոլորով ճանդերձ նա Հասաբակությունբց կարող էի միայն աննախանձելիարֆիսոկան

ն ոչ

'

մականունը ստանալ:

մնՍտիպված էի վերադառնալ զավառւ Մոսկվայում նինկան նամակ ստացավ էլուրինկայից, որից իմացավ, որ նրանց խումբբ Կրեչետովից տնղափոխվել է մամովարեով որի ճամար նա, էյուրինկան շատ նաճանդական քաղաբը։ ուրախ է, որովշեանբարեկամացելէ սամովարնեցի մի զեփգործլի ճետ որն այնքան է Հրապուրվելիրետավոյական էյ կարծես, զեփստվոյական նով, որ «պատրաստ փողերթ է ինչ ուզում կատարի այն բոլորն, գողանալը, միայն թե գավ փնթը: Եվ իրոք, Սաժովարնովգալով, Աննինկանքրոջը թեքնամտորեն որոշսժ Հափեփատական չքեղ պայմանենքում՝ րոպեին (յուբինկայի մոտ էր Գալու թողնել բեժ: լինելով ն նիա «ընկերը»՝զեմստվոլական գործիչ Գավրելո գտանվում Դա պաշտոնա ՍտհպանիչԼյուլնինը: թողՀուսարականչտարս(գեղեցիկ տղամարգյի: ռուամիստրէր, դեռ նորերս ԵՏ|-իօոծ ծանրացաժ: նրա դեմքն ազնվաբար բայց այժմ մասամբ '

այդ բոլորր մեաժամանաւկ

բայը

աս-

չաիժուզեեին ազնվական,մտածելակերպնազնվական,

ձր,

աղա բնմադգրությունը,

Բայդ ՍԽորերչիր փայրծրը»կատարածճանապարծորդության ազդեցության տակ Աննինկանբարկացավ: Քույրնրի եջ բորբոքվաժ խուակքություն տեղի ուննցավ, իսկ ճնտո՝ գժտություն: Ըստ որում Սնեթնկանակամայիցճիշեց, ինչպես վուղլինյան քաճանան ասում էր, որ դերասանական կոչման մեջ դժվար է «գանձը» պաՀել: ն խզեց ամեն Աննինկանբնակվել յուրանոլում «ւ ճետ: րաբնրություն քրոջ Անցավ զատկի շաբաթը, սկսվեցին ե Աննինկանիմացավ, որ բրոջ փոխարեն ներկայացումները, նավանիցՀիավիիել են օրիորդ նալիմովային՝ որպես դեխասանուի աննշան, բայց մարմնաշարժման իմաստով ժիանցամայն անարգել: նոտ սովորականի,ԱննինկանՃճասաբակութրոն առաջ դուրս եկավ «Պերիկոլալումոե Սամովարնովի քազջենիներին ճրացմունք պատճառեք: Վերադառնալով ճլուրանոց, նա իր ճամաբում մի ծրար գտավ, որի մեչ տոմս Թլթաղրաժ ն Համառոտ Հաիլուրանոց կար, ուր նս ված էր՝ «իսկ որեէ ալլ դեպքու հույնքան: Մոդնիապ-Հ րանքի վաճառական եուկիշն»:Աննինկանզայրացավեն գնաց գանգատվելու Հլուրանոցատիրոջ մուռ, բայը Ճլուրանոցատերը ճայտարարեց, որ Կուկիշեն արդեն ագպիսի ճառվու Ռույք: ունք, որպծազիբոլոր դերասանուճիներին գալուստի առիթով չնորձավորի,իոկ նաչ իրբն թն, խաղաղմարդ է ե չարժե նրա վրա բարկանալ: չետնելով այդ խորճրդին, Աննինկան ծրարի մեչ փակեց նամակն փողը ն ժյուռ օրը աս-

ու

բոլորը

վնրադարձնեելով ըստ

պատկանելույն, ճանգտեացավ

Բայց Կուկիշեն ավելի շամառ դուրս հկավ, բան Ճլուբանոջատիրոչ կարծիքն էր նրա մասին Նա իրծն Համարում ձր կուլկինի բարեկամների թվում ն բարեկամականճարաժել էր Բերության մարգ էթ ն,

Ճեւռւ նա Հարուստ գտնվում էլուբինկայի բացի դրանից, Լուլկինի նման, քաղաքային --

.-

"վ- Եշեղոին Սալտիկ

Էնոյաստ պայմանվարչո ւյՍյան անգամ լինելով, ոժնիագոոթ

ների մեջ էր գտնվում քաղաքային դրամարկղի նկատմամբ ե/ ընդամին, նույն այն Լյուլկինի նման, աճվախ էր: մոն նտ դյութիչ տրական չարթի տնսակնոտխիը արտաքին ուներ: Այն 1՝ Հիշեցնում էր այն բզեզին, ռիրս երգի խոսքերով, պըտուլի

փոխարեն գտնլ էր դաշտում Մաշան: Սն

ինել ով, Բզեզի

. կերոն

հմ

ոո-

բռկական սիխելին:

մպաչայզղիօի

արտաքին ունենալովեւա էս առավել հրավունք էր Համարում իրեն ճանղդդնել,որովճիթն Լյուրինկան ուղղակի իր աջակցությունն էր թոսոացել: նոտ ծրնուլթին, վերչնո:Բնդճանրապես հ այրել էր հր նավերը, նրւսմասին Քրոչ ինքնա. կանասլես սիրությանը դիպլող ջոռո տչանճ լուրեր էին պտտում: Ատում Հին, որ ամեն երեկո նրա մոտ կերուխում անողների ամբոխ է ճավաբվում, որը ընթրում է կեսգիշերից մինչն լուսաբաց, որ քլուբինկանզլխավորում է այղ կոմորանիանհյ «դնչուճիթ նհիկալացնելովիրեն, կիսամերկ (յս դեքում կովկինը, դիմելով ճարբաժ ընկերներին, բացականչումէր՝ «հայնցեք, ա՞յ ոա կո՛ւրծք եփ ասել, ճա), ծծրարձակ ն կիչ էրդում է թառը բ ձեւքին ձծոք

Լլութինկան,

լ որ

ումա» էշի աի, մլ".

«թ

`

ւե "

"

ծրդում, ծայ ճտականուլիէ, դա չատ բնական կճամարեր ե սիրով կճավատար:Գե դրան չէր էլ կարելի չճավատալ,ոթովն'

կուրսկյան, ե՛ տաժբավլան,ե՛ պենդձեյանՀասաբթկությունը մինչե այժժ էլ Հիչում է, Թե ինչպիսիաննման -9388.-

ԱՐՏՆ փարագնի, րանին, " ո աոոակա 04: անիուի Ամոն Բիո էր արանի /ի ամիր աեոր Արշ ա ի 4 Մ ԱՅ" ԱՄՔ, արան 18856» մ մայի հոգ ոա -

ՈՒ

է

ԳՐ, ՏՐԼՆ Ֆուդիցբնրձլ ւ

Աացոճաոոն,

Տատա

նան

ագա

ծն էր տվաժ, ձյութինկան Հաջվեո ն ակնեղենը չէր արճամարճում: Հարբաժ կյանքն՝ ինքն իրեն, եկ ոսկին ու թանկարժեք թարերը կ առանձնապեսխազաչ տոմսծիբ՝ իրենք իբծեց: չձամենայնդեպս կրսնքն ընթանում մ ոի անգուննք,արբնցումիցԱ թաժեքա էր պարան ու» ' Ր անդեքր

`

Աննինկանլռում էր այդ պատմություններըն 4ուզվում ձր: Իռկ ինչն ամենի չատ զարմացնում էր երոն, այդ այն էր» օր էյուբինկան բելավորի մասին ոդմանսը հիգում էր դնչուսկան ձերվ, ճիշտ ե ճիշո ինչպես մոսկովյան Մտ». իչոշան: Աննինկանմիշտ մեծ գծրադառություն էր տալիս կլուբինկային,ե եթն նրան առնին, օրինակ, որ էյութինկան «չին ժամանակների գնդապետ»-ի քառյակները սաննմանջ է

Հետին

իր փորիկ ձայնով ենթամիամտությամբ էր նկուբինկան ցանկություն ձայտնում,,. Բայց որ էյուլինելու գնդապետի փինկանկարող է երգել գնչուական ձեով, թեչպնս Մատրյո« շան,» այչ ննրնցնը, այդ սո՛ւտ է: Այ ինքը, Աննինկանկաշող է այդպես էրգել, ղա անկասկածէ: Դա իբ ժաֆըն է, իր ամԿկուրսկը:որը տեսել է նրան «Ռուսական պլուսն, նե ողչ ոռմանսները՝ դեմքերով, պինսում: սիրով կվկալիլ որ նա «կաճոդէ»: եվ Աննինկան ձեռքն էր առնում կիթառը, չձիտավոր շան նստում էր գցում, եր աթոռին, ոտքի մանչափոկը Քին էր գցում է սկսում՝ի՛.4 թ, ի-Է՛-ա՛խ... Եվբսկապես, աուսցվում ձր ճիշտ ու ճիշտ գնչոււի Մատրլոշայինման: ինչ էլ ռր լիներ, բայց էլուբինկանչոայլում էր, իսկ 1յուլռբեէ ժերքինը, որպեսգի գինովի քրանության պատքեիը ւով էր փոխաոք Բ" գրաժարկգից։ Տխոսնլ"4 գիշեր խժվում ն "Բ նա ինբն լ (ի 6 դպլաճանչկուռ էր դէ

ավ" Աա Բոբի, . չեաե կանա պմտի ուշադրությունը չաճել, հ

բուէր

աճ

որը

Թե-

Թվին, բայց ԱԱ կունինք Մորի էր զգացնել տալ, Բորոգա որոջ ձախովիշխա«իրո նություն է: Լյլուբինկանմելտ կոասչուժէբ, Աէ էրը - է հատի» ռե

ում

ա

որ

հա

,

'

աան Հանապ Գժգոճ իր ճլուրասիրությունից, որովճետն այդԿիշի գմպքծրում մյուս օրն առավոտյան պրիստավը գալիս

աը

"

Ռուանրենումայստեղ բառայլազ ն ստաջվում (ենթազնդապետ

Ս0ԺԱԳՈՑՑՏՈՒՄ

(Ման, մբ.) «տ

0)

--

188.

Հր իր մոտ ն անձնադիի էի պաճանչում: եվ նա ճպատակ» վում էր. առավոտյանպրիստավինուտելիք ն օղի էր մատուցում, իսկ երեկոյան պարոն ոստիկանապետիճամար ահփականձիոներով որեէ շվեդական պուն էր պատրաս տում, ռրի մեժ սիրաչար էր պարոն ոստիկանապետըո էր ալդ Հճեղեղմանծովը ն նախան կուկիշեր տհոնում նա ուզեց ճիչտ այլպիսի՝ դոները բոլորի ձից այրվում էր:

ունենալ ն ճիշտ ու ճիշա այդպիսի «սիրու երկ»: Այդ դճպքում կարելի էր ժամանակն էլ բազժազան անջկացնել՝այլս գիչնր էյուլկինի «աիրունիկի»մոտ, վաղը Գիչերը՝ իր, Կուկիշեի ««իրունիկիջ մոտչ Դա նրա նվիրական երազն էր, երազ Հիմար մարդու, որը որչափ ձիմար էյ այնէ իր նպատակներին ձասնելու մեջ: եվ այգ չափ Համառ երազն քրագործելու ամենից Համապատասխանանձր Անեինկան էր Հանդիսանում: առաչ

բաց

տուն

Սակայն Աննինկանանձնոռոուր չէիր լինում: Մինչե այդ արյունը գնոնս չէր խոսծլ նրա մեչ, թեպետե նա չատ եր-

հրրպադգուներուններ նե չէր քաշվում երանց վերաբերվելոս է սի մեջ: եղավ մի րոպե, երբ նրան թվալ, որ պատրաստ ոին, ըստ 10-րգին, Միլուլավսկի հել տհղական ողբերգու ունե ետ էրեույթին, իր Հերթին նույնպես այրվում էր դեպի ցաժ տնենչից: Բայց Միլոսլավսկի10-րդն այն աստիճանՀիմար էի ն ըստ այդու այնպես ճամառորեն ճարբաժ, օր ոչ նրան, ալլ միայն աչարտաճայտում մի անդամ ոչին լէր մի տեսակ անչնորճչքզկրտում էր, երբ Սննինկան անցնում էր իր կոզքով: Այդպես էլ այդ սերը խըիսկ պաճից: հսկ մյուս բոլոր երկբրլացավիր սկզբնավորման Աննինկան նայում էր որպեն անխուսպպագուների վրա փելի պարագայի, որին գավառական դերասանուճին դատապարտվածէ իր արճեստոիպայմաններով: նա ճպատակբերն էր չոում

վուժ էր

այդ

ն

էր այն մանր պայմաններին, օդատվում

եռւթյուրներից

արտոչ

ծաղկելինջեր, եհուս(ժափաճարություններ,

ձիով զբոսանք, բայց ալդ: այսպես ասածյ արտաքինանազաՀ կությունից դենը չէր անցնում: Այս անգամ նս նա այդպես վարվեց: Ամբող ամառվա

ընթացքում

նա

անչեղորեն մնաց առաքինության չավղի

-Խ0--

կր «դանձր» ն կարծնս ճեովից» վրա, թանդով պաճպանելով Հեւու

կամենալով ապացուցել

վոպլինլան

տնրածրին

որ

դերասանուձիներիմեջ նույնպես պատաճում են անձնավո րություններ, որոնը խորթ չէ ճերոսությունը: Մեկ անդափ հա նույնիսկ վճոնց Կուկիշնի դեմ գանգատվել չիչանի պետին, որը բարնչաճ ունկնդրելով երան ն ճնրոսության ճամար գոախանելով, ճանձնարարբհց ապազայում նս չարունա ճտ միաժամանակգանելով, բե մեկել նուլնլը Բայց դրա նինկայի գանգատը լոկ միայն առիք է կողմնակի (կերպով Հարձակում գործելու իր՝ շրջանի պետի անձնավորության դեմ, բարեճամնց կցել որ ինքը) ներքին քշնամիների գնեմ ճիմթ պայքարելու վրա ծախսելով իր ուժերը, Հառտատուն իմաստովկարող օգաուչունի ենքադրծլու, որ պաշանջված է ճնռացաի կար պոնվել: Այլ լելով, Սննինկանկարմրեց Մինչդեռ Կուկիշնը գործն այնպես ճարպիկ էր տանում, ճասառր կարողացավիր ձգտումներով ճետաքրքրել նահ բակությանը: չասարակությունը ծանկարժ առսկացավ, որ նուկիշեն հրավացի է ն որ Պոգորելակայա 1.իեր (մենինկան այպես էր Հայտարարվում աֆիչններում) մի չատ մեժ սուտ է «պտուղ» չի, որ այդպես բարնպայտ ձնացնումիրեն: Ամբողջմի պարտիա կազմվեքչ որը եպատակ դրնեըիրեն սանձաճարնլ անչնազանը անձնատպացտանինչ մկսվեց նրա: նից» որ կուլիսների մշտականճաճախորդներն սկսեցինխույս տալ նրա առանձնարանիցե իրենը Համարիբույն ճյուսնցին ւմ: Հետոյառանց օրիորդ ֆալիժովայի Հարնան առանձնարանո սակայն ուղղակի Թշնամանք արտաճայատելու, սկսեցին օրիորդ Փոդորելակայային ծլույթների ժամանակ այնպիսի սպանիչ դսպվածությամբընդունել, որ կարծես բեմ էր դուրս եկել ոչ Թե խմբի առաչին դնրասանումին, այլ ինչ-որ մի բթամիտ ստատիստ: Վերջապեսպնդեցին, սրպեսզի անտրպրենյոթը ժի քանի դերեր վերցնի Աննինկալիցե նալիմովալին: եմ ինչն ամենիցՃնտաբրքրականն է, այդ այն է, որ ընղճա» ամենից դորժունյավաս» տակլաայդ ամբողջխարղավանըքում նակցությունունծր կուքինկան, որի օրտակիցնէր նալիմոու

տա

փան,

Աշնան

մոտ

Աննինկանզարմանքով անսավ,

--341.

որ

իրքն

0րքստխաղալ ն ոթ իբ ճարկադրում են «ՉքնաղՀեղինեում» նախկին դերերից իրեն մնացել է միայն Փերիկոլան,այձ ձլ այն ։զատճառով,հի նալիմովանինքը չէր Համարձակվում երա ետ արք իմում: Բացի դրանից։ ատրչ մրցակցել «պրենյորը)արտարարեց նրան` ռրովչճնեունճասարակույթյունը ռառել էր նրանից, ուստի նրա ռոճիկն իջնցնում է ամսական ռուրվու՝մեն կեսիննեփիոավտտրվա րհա քում: Աննեինկան վախեցավ, որովճետն այդ ոռնիկո նա Հաիրկաղրված էր լինելու ճլուրանոցից փոխադրվել իջնան։ Նա նամակ զրեց եիկու-ճրեք

ահտրպրեհնյորննրի, առաջարկելով ամնն տեղից պատաեխան ստա «Հ քավ, եր ներկայումս առանց այն էլ Գերբկոլաւյի ձեռրից դա» դար չկա, իսկ ոբովճետն, բացի դրանից,ճավատոիաղբյուր» ներից Հայտեի է դարձել հրա ըմբոստության մասին, ապա առավել նս ճաջողության Ճույս ունննալ Հնարավոր չէ: մննինկան վերջին պաչունի փողերն էր ծախսում: եվ» մե շաբաթ, ն նո խույո տալ էի կարողիչհանիցչ ծիրոոյ Խորոիր ծառայությունը,

բայց

շավինային ՀՓամտոճավասար, որի ժարֆննին էի խաղում ե «տվում էր թաղայինճակի ճովանավորությոմից: նա սկսել` ր 4ռւսաճատությահմեջ ընկնել, ես առավել, որ աժնն օր մմ խորճրդավոր ձեռք հրա ճամարն էր

նենտում

միննույն

բովանդակությամբաոմճեի՝ «ՊՔիթկոլա,Հնաղանդվեիր.բո նուկիչն»: եվ աճա ար ծանր բօպիին միանցամոյթ«նռ պաՀ ահլի Ֆրա մոտ ճերխուժեցէլուրինկան: Սսայ խնդրեմ, ի՞նչ իշխանը ամար քո դու քո զանմը . --

Հարքրհք նա հորմառոթՒ Անձինկանվարահփունքիմեջ ըհդավ: Նախ հ տոտջ նրան ե' զարմացըծը, որ ն վոպլինլած ատնրածթը, էլոչրոտշկուն. հույն իմաստով էջ դորժաժում «զահձրո: Միայն. Թե. ունր է «ճնմունքը», իսկ Լլուրուշկան չոհրը դանձի մեջ տեսնում դրան նայում է որպես դատարկ բանի վրա, որից, սակայն, նն պատրաստ «թմարածայու աատաի«արիկա-տզամարդիկ» ճաեր Հաիծլ: Ապա կա ակամայիցՀարց ավեց ԻՐՑԵ՝ի՞նչ բան է, Ի»կապես, այդ գանձր, իրո՞ք որ նա գանձ է ն արժե՞ արդյոթ պաճպանել այհ,-- հ ավա՛ղչ այդ ցարըին դգոցացուցիչպա«սլաճում,--

-

:

տասխանչգասվս: Մբ (ողմից, կարծես, ամոթ է մնալ առանց գանձի, կոկ մյուս կողմից... ա՞խ, դրողը տանի, մի՞թե կյանքի ամբողջ իմաստի, ամբող, արժանիքի նրանով ճննեցմիայե պիտի արտաճա րովի, որպեսզի ափեն թոսքե պայքար վղվի դանձի Համար: ծռ կես տարում արդեն երեսուն աազատոմս եմ կուչ ն ւսկել,-րարունակեկ միեչ այդ Լլուրինկան,-փեչքա՞ն եմ Տես, քլ իրեր... ի՛նչ Հագուստ Հագել: կլութինկանպտույտ» նկավ, նախ առայիչ ապա եանի կողմից ձղնց Ճազումտտիչթույլ տալով ամեն կոզմբց դիտեիրնն, ժազուստնիսկապես ն' թանկագին էր, ն՛ դար չու --

մոնալի կարված, ուղղակիՄինաեգուայից ոտարվա ծ՝ Մոսկվայոց Խոկիչնը բարե է,-- կրկին սկսեց ձլոզինկան,-- նա Փեղ տիկներկքպենսկզարգարի, փոազ4լ կատա:Իսկ թատրոնը --

կուրելի է

ն

թողնել, Հերիք Բ

երբեք,--

բորբոք չեց Անեինկան, րը գեուբացական արվեստ բառերը չէր մոռացել Կարելի է է մնալ, Թէ ուզում եա նորիցբարձր «ոճիկ կստանաս, նալեմովալիցառաչ մոնաաոգ Աննինկանլուռ մլո Դն, մնաս թարով, փնճ ցաժում ազրասսւմեՖ մեբոնքչ կրւկիշենէլ ալետեղ ՆԽ.Գնա՞նք: Ճ»յ Աննքեկանչարունակում էբ լոլ: Գե, մտածիր, Թե ռր մտա ժելու բան կա... հսկ երը կորաշնօ, արիս Մնառ բարեւ Սդատեմբերի 12-ին, Հրուրինկայի անվանակոչության օրբ Քատրոնի «ֆիշն ազգզարարումէր աոԱամովարնովյան տաքր ներկալագում: ԱնեինկանԿրկին Հանգես կաոգի ձեվ «ՓջնաղՀեղինեինդծրում, ն հաւլն այն երեկո, «այս անդամ միայն», Սրեստիդերը կատարում էր օրիորդ Պոդորելսկա Հ-րդը, այսին ըն՝ կուրինկան:Ի լրումն Հանդնսի, ե նույնպես զայս անդաժ ժբայնջ, օրիորդ նայլիմովային տիիկո Հագցրին, կարճ վիղզիտկա, դեմքին թեքնակի մուր քշեցին: զինքջին էրկաթաթնրթովե ընմ թողեցին դզարիին ննոլնի գերում, Այգ ոլորի պատձադովճասարակությունընուլեղես մի տեսակ

--

եչ,

պԿուրբ --

--

--

չա

խանդավառտրամադրություն ուներ: Հազիվ էր Անձինկան կուլիսնծրից բեմ դուրս եկել, երան այնպիսի աղաղակով դի« մավորեցին, որ նա, քոլռրովին արդեն խորթացաժ լինելով զգաց որ ՃեկեկանքննիրԽեղղում հն ՍԱ21: օվացիաներից, հոկ նրբ երրորդ գործողությանմնչ, գիչքրայինարթնացման տեսարահում թախտի վրայից վեր կացավ Համարյա կիսա» մերկ, առա դաճլիճում ըառի լայն իմաստով տնքոր բարձ» բացավ Այնպես որ մբ չափազանց էլեկտրականացածճան» դիստատես գոչեց դռներում հրիացաժՄենելայուսին՝«Դե դուրօ կորի գու։ զզվելի մարդո: մենինկանՀասկացավ,որ Հասա» րակությունը ներեց իրեն. հր կողմից Կուկիչեը, ֆրակովչ ապիտակփողկապով ն սպիտակ ձնռեոցներով, արժանամո« փությամի տարփողումէր իբ ճաղթանակիմասին ն անտրակտչ ներին բուֆետում շամպայն էր խմեցնում ժանոթենրին ե ես, անծանոթներին: Վերջապես,թատրոնը անտրապրենյորը տոդորված, նկավ Աննինկայի քեժությոմբ առանձնարանըել ժունկ չոքելով, ասաց, ֆե այժմ դուք, ծիիհիդ, խելացի եք: եվ ուստի ալս քթնկոլիը սկսած դուք առաջվասեռ փոխադրվում եք բարձր սոճկի՝ Համապատասխանթվով ըենեֆիսներով: շնորճաս Մի խոսքով, բոլորի գովում էին երանյ բոլորը վորում էին ն ճամակրանք էին ճայտնում, այնպես որ նա նքն էլ, «կզբուժ որ երկյչուտումէր ե ճնչիչ վշտի զիիկն էր Թե, ժիանգամալնանսպասելը կերպով ճամոզ« բեկել, անս վեց,որ հա... կատարեցիբ միսիան: գնացին տոնակոչիկունոն Ենրկայազումիը «ետո բոլորը մուռ, ն այդտեղ չեորձավորանքներըկրկնապատկվելին: Լյու» բինկայի բնակարանում այնպիսի ամբոխ էր Հավաքվել ե միանգամիցայնքան ծխախուի ծուխ բարձրացավ,որ դժվար ձի չնչել: Անմիջապեսընթրիքի նստեցին, ն չամպայնը Հուել լէր Ճնռանում Անեինկայիցչ սկսեց: Կուկիշեր ոչ մի քայլ ն միտ էր, բայց որը, բոտ երնհույթինչ փոքր-ինչ չփոթվաժ մամանակ այլնո չէի ճնշվում այդ սիրատաժծումից:Նրան փոքրչ-իել ժիժագելիչ բայլկ ն չոլիչ էր թվում, որ այղչաի ճեշտությամբ ձեռք էր գցել այդպիսի Հաղքանդամե ուժեզ վաճառականինչ որը կատակով պայլտբ կարող է ժալել ոս 041. --

ո

ռրին ինթը կարող է ամեն ինչ Հիամայել ե ինչ կաԸնթրիքի ժամանակ ընդշա« մենա, այն էլ կանի նրա ճետ: կութ ուրախություն սկսվեց, այն գինովի, անկարգ ուրախու» ռչ չեն ունենում միտը, ոչ թյունը:որին մասնակցություն ն հ է գլուխը սրտխառնուք ցավում ռրից ժլուս օրը միրտր է զղացվում: Ներկաներիցմիայն մեկը՝ ողինրգու Միլոսլավչսկի 10-րդը մուսյլ| էր ե Հրաժարվելով շամպայնից, գավաթգավաթի ետնից Հասարակօղի էր գցում: հնչ վերաբերում 8 Անեինկային, ապա նա միառժամանակ ղսպում էր իրեն

բացել

ն

կուկիշեն սւլնքան Թախանձագինն բայց գարքբեցումից»:

այպես խղճալի էր աղհրսուժ ժունկ լոքաժ՝ «Աննա Մեժյոպարտք) ունեք, թույլ տվեք նովնա, դուք դյուրհտ (մճեօէ ճանուն մեր նրանությա՞ն, սե՛ր ն միաբանությո՞ւն, խնգինլ, էր կուկիչեր «Հիմար շնո՞թճ արեք, որ հա` Թեսլետե տան --

ն այնՀիմար խոսքերը լսել, բույյ կերպարանքըտեսնել պես մերժել չկարողացավն ուշքի չէր եկել գեռյ որ գլութթ պոասովել։ էլուրինկան, իր կողմից, այլն աստիճան միրալիր ձր, հոր ինքն առաջարկել Աննինկային նրգել՝ «Հաճելի էր» ա՛խ, որչոո՞ն, բեղավորն իմ սիրած այնք, ոիը վերչինւ ծրնց այնպիսի կատարելուցյաժբ, որ բոլորը բացականչեց սա նման է... է: ճիշտ իսկական Մատրյոչկայի «Այ արդեե Դրասփոխարեն էլուբինկանվարպետորեներգեց կուպլետներ այն վասին, Թե որչափ անելի է լինել ենքադնդապետ", ն բոլերին անմիջապեսՃամովել, հր դա նրա իսկական ժանրն է, ռրի մեչ մրցակցուՀր չունի ճիշտ այնպես, ինչպես Անեբնկան գելուսկան բնույթի երգերում: Ի վերչո Միլոսլավսկի10-րդը հ օրիորզ նալիմովաններկայացրին օտեսարան-դիմակաձանդեստչորի մել ողբերգակը ճատվաժննրըարտասանեք «Ուգոլիչ նուն,» («Ուդոլինոջ,ողբերգություն է Տ գորժողությամբ։ ՀԻղինակություն ն. Պոլնեոյի՞ն),խսկ նալիմովան ոճնպլիկներէր տալիս նրան Քարկովի«րա ոարակած ողբերգությունից: Այն աստիճան անսպասելի դուրս ձկավ, որ քիչ մնաց օրիորդ նան երեկոյի «երո» լիմովան մթքագներօրիորդ Պոգորելակիներին ու

ին.

ունքն

դառնար:

այստեղ բադախաղ է ՏՐԳՌոանրնեում ոս

-

ստաջվում:

(Տան, խմբ)

վուլս էր Համարյա, երբ Կուկիչնը, թողնելով թանկագին անվանակոչուճուն, Աննինկային կառք էր նստիլնում: քաչ րեպաշտ քայքենիները վերադառնում էին առավոտյան ժաշ ժերդությունից ե հայելով զարդարվածԹեքեակի օրորվոզ օրիոիգ Պողորելսկայա 1-ինին, մոայլ բիթժնչում էին. Մարդիկ եկելնցուղ են գալիս, իսկ նրանջ գինի նն ու

--

չունեն, լակում... ամոթա'՛նք

Քրոջ մոտից Աննինկանգնաց այլեեծ հչ

Քն Հյուրանոց,

այլ իր բնակարանը՝փոքրիկ, բայց Հարմարին

ու

շար

անուշ

չիկ կաճավորվաժ: նրա այնտեղ փոսվ կուկիչեր, Ամբողջ ձմնոն անցավ մի տնսակ խելրոճնղության մեյ Աննինկանվերջնականաղնը անձնատուր հղավ ե եթե ժամանակ ժամանակ վերճիչում էր «գանձի» մասին, ապա միժիայն նրա ճամար, ռիպնեողիանմիչապես մտովի կրի՝ օինչ Հիմարն էի նսչ սակայնս։ հուկիչեր) այն Հպարտ գիչ տակցության ազդեցության տակ: որ իր իդեալը՝ Լյուբինկա» վին ճավասաիարժանիքներով ճաիրունիկի»մասըն՝`բրակա» նացավ, ոչ միայն փող չէր խնայում, այլն մրցակցելուց մոզվաժ անպայման երկու ճագզուստէր դուրս գրում, էրբ յուլկինը միայն ժեկն էր բերել տալիսյ ն ծրկու դլուժին չոմպայն ձր մատուցում, հրբ էուլկիեր ժեկ դյուժին էր մատուցում: Նույնիսկ կուբինկանսկսեց նախանձել քրոջը, որովշետն «ա ձժնովա ընթացքում կարողացել էր քռռասունՆ թաղզատոմ: ունենալ, բացի բավականալափոսկյա զարդնրից՝ քարերով կ առանց քարերբիչՆրանք: սակայն, կրկին ժտերմացանն որոչնգին ամբողջ կուտակածր միասին պաճել: Ըտո որում Հետ Աենինկան դեռնս ինչ-որ բաներ երազում էի ե քիոչ ասում մոնրմական զիուլցի ժամանակ էր. երբ այռ բոլորր վերջանա, մենք կգնանք Պողաիքլկի: Մենք փող կունենանք ե կսկսենը տնտեսությամբ զբաղվել: Ռրին կուբրինկանյատ ցինիկ պատասխանում էր. խսկ դու կարծում ես որ սա ծրինիցն կվերչանա՞... ճետ

նան

առ

--

--

ճիմար:

Անեինկայիչար բախտիցմուկիչեի ժել նոր «իդեա»Հայտերվեց, որին սկսեց «Հետապնդելնա սովորական քամառությամբ: Որպես անզարգացաժկ անտարակույս ծիմար մարդ,

նրան թվում էր, որ հա նիանության գագաքնակետինՀաաաժ կլինի, եքն նրա ռշաիրունիկը» նրան «նվաղակիցդառնայ

այսինքն իր Հետ սկռբ օլի թւժել: -ծ-- Գլե՞նք,միասի՞ն, կպչում ր հա նրամե՛կ-Ժե՞կ,-էր ասում, հայի ն նից անդադար(նա ններնկային միշտ դուք» առաջ, գնաճանլով նրա ազնվականկոչումը, ն երկրորդ, որ Ֆա զութ լէր «մասար եղել մոսկովյանառկտրականշարքում, Սենիննան միառժամանակ Հրաժարվում էր, պատճաօր ռոաքանելով, էլուլկինր երբնք չի Հարկադրում կլուբինկավին օղի խմել, Սակայն կա պարոն Լյուլնինի սիրո «ամար այնուամենտ ինվ խմում էյ-ճակ մոռնց Սունիչեր:-- Բորը ն թող վեք զեկուցել ձեզ, սիրունիկ, ժե՞քե պարոն |յուլկիեր օրինակ է փեզ Համար: նրանք կյուլկին են, իսկ մեր ձիղ Հետ կուկիշն ննք Դրա Համար էլ մենք կգցննք մեր ձնող, .-

կուկիշնհյան ձնով, Մե խոսքով կուկիչնը պեղում էր, Մեկ անգաժ Աննինկան իբր սիրածի ձեռբից ենդունեց կանաչավուն ճեղուկով լցրած գավաթը ն միանգամից չուռ տվեց կոկորդը: Հասկանալի է, խեղդվեց, Հազաց, պտուլտ«պտույլտ նկավ ն դրանով

կուկիշնին անձրնակայելի ճրացմունք պատճառեց, Թույլ տվեք զեկուցնլ ձեզ, սիրունթկս, դուք այնպես չեք թմում, Դուք չատ եք մրանդամից...-- սովորելնում էր Խաչ երբ Աննինկան մի փոքր Հանգատացնլէրչ-- Պակալլիկը (արչպեսէր անվանում նա գավաթը) պետք է պաՀել ձեռքում աճա այապնա,Ճետո մուռեքնել շրթունքներին ն առանց շտապելու՝ մեկ, երկու, երեք... Փա՛ռք քեղ աստվա ժ: ծվ նա ճանդարտ լիչործն գավաթը դատարկեցկոկորԴը, կարժհս բովանդակությունըտաշտակի մել թափեց: նույնիսկ լկնճոոտվեց, այլ ավանից մի փոքր կտոր սն Հար վծրցրծց, քաթախձց աղամանը ու ծամեց: Այդպիսով կուկիչեըիրականացրեցնան իր եիկրորդ«իդնանջ ու սկսեց միտք անել արդեն ալն մասին, թե ինչ նոր «իղնաջ Հնարի, որոլնսզի պարոնայք կուլկիններիթեն գեպի: Եվ. է, «եւսրեք: Հասկանալի Գիտէք ինչ,-- Հանկարծ ճարոտրարծը եայ-- Ամաչ --

ու

աշ

երբ որ գա, պարոնայք էլուլկինների Հետ կոմպանիա լով գնանք իմ ջրավզացը, վերցնեեք ՀՃետներսսակվոյաժը(այդե, մի նո էր անվանում գինու ն ուտելիքների տուփերը) ժլանց մեջ կայացած փոխադարձճավամայնությամը, լողահանք դետումն մյդ արդծն երեք չի լինիչ-- զայրովթուվ| առարկում ձր Աննրնկանւ Քիչո՞ւ ոչ: Առա կլողանանքյմնտո քիչ կգցենը, 41» ւ ՔՄ որից դլողանանքնՍառ մբայ. ռր

--

--

ար յ ո մի Բաս

ԱՐ"

/ Հարոնի չէ փրականացավ արդյոք ուկիշնի այգ նոր իդեան», բայը Հարոնի էչ օր մի ամբողչ տարի տնեց այդ ո

գինարբուքը, ն այգ ժամանակվաընքացքում ոչ քաղաքա մն էմ վարչությունը, ոչ էլ զեմստվոլականը նույնպես ամենա չնչին կ անձճանգոաությունանցամ չունեցան պարոնայք Կուկիչեի սակայն, տքաքի ոսկվա կնեց վերադառնալով) ասացչ որ ժախեց տառի երեսրյ իսկ երբ նրան ճիշեցրին, որ լորս տարի աուջ է արդեն նա անտահը ծախել, երբ գնչուճի Դոմաշկայք Հետ էր առլրում նա ճակաճառումէրչ թե այի ժամանակ Դրիազա-

կովին, Աովվինի ազատմամբ» ե,

Հոր, ան-

պուտն է մախել: Բատռրում, իր ասաժինավելի փեժ ճաճամար, ավելացնում էր, որ ծախփանականություն տալու ված պարասպուտն այն պատճառովէր այդսլես կոչվում, որովբա

ճորտատքրականիիավոնըի ժամանակ այդ անտառում «ոնն էին Դաչշկային ն տեզնուտեղը պառոժել՝ռ̀ոզգիա-

Հետն

Փեժ

աննլով: Ինչ վերաբերում է կուկիշերն),ապա

եա,

ալբ

փակելու Համար, լուր տարածել քն արտասաճմանիցմատիտի արկղննրում մի պարտիա ճաշիաներ է բերել ն այդ դոր-

ձարբիդ մեժ շաճ է ստացել: Ալե Լէ ժենա յնիվ, Հաջորդ մուս թվո

անստեմրերին ռաոիկանապետը կուկիշնից փոխարինացարչճազարմանեթ գիող Խեդրեպ, ե կԿուկիշննանզգուշություն ուննցավ մերժել: Ալե ժամանակ ոստիկանապետն սկսեց ինչ-որ բանի մասին չշբնեդատախաղի օզնհականին(ձերկուսն էլ ինձ մառ ամեն վիշեի չամպայն էին լակուժո, ցուցմունք ավեց ճետաղայում ջաչ

-9Վ8-

դառարանում:)Ե նուկիշչնը

աճա,

սեցլանմրերի 17-ին, կունրբ նա ուրիշների ճետ

կիշելան «սիրո» տարեղարձի օրը, միասին կրկին տոնում էր էյուբինկայիանվանակոչութ յունը, ն ճայտարարնք էկավ քաղաքային վարչության ձայնավորի Սուկիչհին, որ վարչության մեջ նիստ է դումարվել ն արձա

նագրություն են կազմում: նշանակում է «դյուբետը» գտա՞ն,--բավական սան ձարձակ բացականչեցԿուկիչեր կ առստեցայլնա խոսք ասեգնաց վարչություն, այնտեղից էլ բանու լու, Մյուռ օրը խիար անցավ նան ղեմստվոյսկան վարչուՀ եր: անդաժեեիըչ ուղարկեցին գանձատուն Հավաքվեցին Քվեց թյունը դրամականարկլի ետնից, Հճաշվեցին,վերաճաշվեցին, բայց ինչպես էլ որ գցում էին ճամրիչի վրա, վերջիվերջո պարզկա: էլուլկինը ներկա էր վեր 9չ որ այդտեղծղ էլԵլ «դլուբնա» «ղլ/ վեց բայց վէճ տձաքով: Շրբ «դյուատուգմանը, գունատ, մռայլ, բնետըճ»պարզվել ժիանգամայն շոշափելի ն անգամները, ամեն մեկը յուրովի, միտք էին անում, ԹԵ ամեն մեկն ինչ է Հարկազրված ծախելու՝ վատնած դրիզալովյանանտառ նր մուռե ն ժածկե ձողի ճամար, ժածկելու էյուլկինը փողը մոտքցավլուսամուտին, ւի ն գրպանից Հանեք աորնանակը այդտեղ Ճճենցկրեակնցքուն» Քին։ ծա խոսք գրույցի տեղիք տվեց քաղաքում այդ դեղ ձե Դատում էին էին աճում, Լլուլկինին Քը: Համեմատություն ասում մեղքանում էին, էին` «ճամննայե դնպո ազնվորնն վերջացրեց: Կուկիշնի մասին ասում էին՝ «Արշինեիկ ժծեվել է, արչիննիկ էլ կմեռնի. հսկ Աննինկայիե Լյուբինկայի մասին ուղակի ասում էին, ռր այդ՝ «նրանք» ենյ ոի այդ ն «նրանց պատճառովէջ ռր լէր խանգարինրանց էլ բանտ --

`

ու

նստեցնել, որպեսզի Հետագայում այդ տեսակ ստաճակնեչ բին խրատ լինի՛ Թենեթչբ,սանայն, երանց բանտ լնատնեցրեք,բայը այնպես վախեցրեց, որ նրահջ գլուխներըկորցրին: Սղան, ի՞ար-

կն, այնպիսիմարդիկ, որոնք բարնկամաբար խորճուրդ վիչ Ցին թաքցնել ինչոր արժեքավոր է) բայց նրանք լսում ե ոչինչ չէին Հասկանում: Շնործիվ այդ քանի, ճայցտտհրերի

փաստաբանը (երկու վարչություննիրն էլ հույն փաստաբանն

-- 349-.

չին

վարձել,անվեչճեր ժի

մաիղ,ճայցերն այզաճովելոն

նպատակով,դատական պրիրաոավիուղեկցությամբ ներկաան բոցավ բույրերին ն բոլորըչ ինչ-որ գտավ, Հերգիր արեց Վեքեց, նրանց տրամադրության տակ Թողնելով միայն Հա. գումները ն այն ոսկյա ու արծաթյա իրերը, որոնք, փորագրված ժմակագրություններիը դատած, վմայլած Ճճառարակության կողմից եղած նվիրաբերություններէին: կուբինկան, ճաջողացրեցկորսետիտակ թաթցնել ժի բուռը Թբղ» սակայն, Թագրամ, որ նախօրյակիննվեր էր ստացել: Այդ կապուկում դուրս ծկավ Հազար ռուբլի՝ այն բոլորը, օրով պիտի թույրերն ապրեին անորոչ ժամանակ: Դատավարության կապակցությամբ նրանը չորս ամիս Հետո սկավեցզատապարությունը: պաճնցինՍամովարնովաւմ: ն սրբիժամանակ նրանք, մանավանդ Աննինկան,շատ տա ռապանք կրեցին: Կուկիշեր զզվանքի աստիճան ցինիկ էր» ծուլնիսկ կարիք չկար այն մանրամասնություններին, արոնք պատմում էր, բայց նայ ըտտ բնույթին, «ղում էր սնապարժել սամովարծովյանկանանցառաց ն ննարագրում էր բա«

ամեն Ջարձակաղպես

ինչ:

Կ մասնավոր Գատախագբ

մեջա դիողը՝ ձրիտաճարդ մարդիկ, նույնպես կամճնալով սամովարնովյան կանանց բավականություն պատճառել, օգտվեցին դրանից, որոլեսզի զատավարբությանը աշխույժ բնույթ տապե,որը, ըշարկե, ճաջողվեց երանց: Անեինկանմի փանք անգամ ուշագնաց եղավ, օակայե մեղաղրողը՝Ճայցը առաՀ ճովելու մտադրությամբ, ամենեին ուշադրություն լէր գարձհում դրան կ Հարց ճարցի Խոնից էր առաչարկում: Վերչապես քննությունը ավարտվեցն թոսքը տրվեց չաճաղրգովաժ կողմնրին։ Ուշ գիշերին արդեն ատննակալեեիը մեղադրական վճիռ ՃանհեցինԿուկիչեի Համար, բատ որում ժեղմացուցիչ ճանդամանքներով, որի ճիտհանքով նա դատապարտվեցաքռորի Աթեմ»յանՍիբիր,ոչայնքան Հեռու վայրձր: Գորժը վերջանալուց Հետո քույրերը Հնարավորություն ունեցան Սամովարնոլից ժեկնել եվ ժամանակե էր, որողՀետե թաքցրաժ ազար ռուբլին վերբանում էր, հսկ բաՑի դրանից, նան կրեչճտովյան թատրոնի անտրպիձնլորը: ռրի ճետ խհախասպիս Համաձայնության եկան, սրսձանչում ձր,

--358-

կրեչնտավ,ճակառակ որպեսզի նրանք անչձապաղմամանեն դեպքում սպառնալավխզնլ բահակցությունները: Մասնավոր կնքած փողերի, րերի պաճանքով ժեդադրողի

ն

ըժղլթերբմա-

ծպտուն չկար: ոին ձայն Այսպիսիք էին «գանձի Չետ անփույթ վնրաբերվելուՀեմռհանքինըը:Տահչվաժ, տառասիաժյ բեղճանուր արճամարչ կորցրիր իրէեց ուժերի Հանբիս նճնշլաժ, քուլրիրն ամեն Ճճաիուտ ու

մւմեն տեաոմաժմոջ

ճուլն՝

լույսի շողն Նչունք նիչրեքին, շն ճվնաին,վախուրքցին: հլ ի լրումն այդ աժքնի, Սննինկան,եուկիշնի պրոտոնանցնելով, սռվորք» մել, Հետո ավելի վատ դեյ: կրեչնուրմումյ ճայի էին քույ» ըծիր վազոնիպ իչել, որ նրանը ձերլ:ք.4որ խլի: 11 էլա Բինկույին ընդունեք ոռտմիսոբ Պողզովը, Աննիքւջ" չն" վաճառական Զարնննին։ Բայց նախկինվարքամությո:՝ն այլես չկար: ե՛վ Պոպկովը, ն' Ձարվեննինկոպիտ ժարչիկ էինչ կոմարար, բայց չափավոր էին ծախսում (Զարվեննինարտա» Ճճայտվում էր՝ «ապրանքին նայաժե), իոկ նինք-չորս ամսից նան նշանակալիցչափով սաոնցին: Դրան ավելացրած նայն, մբ

ապագա

սիրային չափավորճաջողումյունների Հետ նան բեմամրան չափավոր ճայողություն ունեին: Անտրպրենյորըչ որը ճրամիրելձի նրանը, ճուլե կապելով Ատամովարնովում նրանը ունեցաժսկանդալի վրաչ անոպասելի կներպօվմիանգամայն որ

սթայլ դուրս ձկավ իր Հաշիվներում: Առաչինիսկ ննրկայուցման ժամանակ, հիբ Պոգորէլսկայա քույրերը բեմ էին ղրա

եկել, վնբնատաբածից ժեկը բացականչել. «է՛խ դուք: գատասարտյալննրթյ-- ն այդ անունը այդպես էլ կպավ բույբերին, անմիջապեսորոշվեց նրանց բեժակտն բախտքթէ Հույլ, խուլ, ամճն տնսակ մոտավործետաքբքբությունիջ սարն դուրկ կյանք սկվել: էբ, անոտրՀտառարբակությունթ սրէնյօթբ բարկանում էրչ Հովանավորներըչէին պաշտպաքում: Ձարվեննին, որբ Աուկիշեինման երազում էթ, Թե ինչոգես պիտի Հարկադրիիբ «սխրունիկինդիր Հետ փոքր գավաք գի» Էնչպես պետք է «սիքունիկն» սկգրում կուռրատվի, իոկ «նտր կամաց-կամաց զիլիչ չատ վիբավոքվաժ զգաը իրեն, նթբ տեսավ, որ տպրոցնարդեն անցաժ է լիովին ե ոբ Ֆրան մի զվարճություն է մնացել միայլն՝ ճավաքել բարն» --351--

կամներին ն նայել, Թ ինչպես է Անլուտկան«օղի լակում»: հր մից Դ «որովք նույնպե գտն Սող19 նույնպես էր ն գտնում որ էյուրին կան նիճարծլ է, կամ, ինչպես ինքն էր արտաճարովուժ, էո: աաատակել Առաջ ղու փարքաժ մարմին ունհիրյ-- ճարցաքննում

դժգո ն.

էր,

-

--

ի՞նչ4 ես արել, բոլ ոչ եվ գրա «Հետնանբըով միայն չէր քաշվում երահից, այլն ժիժում շատ անդամ, Հարբած վիճակում, ձր: Կխւան մերչին Քույրերըոչ «իսկական» ձովանավորներ ունեին, ոչ «մշտական դիրըո: նրանք դեռես մի կնրպ դիմա նում էին քատրոնում, րայց «Պերիկոլաներիը ն «Հին ժամանակներիգնդապեոներիջ ժասին այլես խոսք չկար: վյուբինկան, թեպետ, մառաժբ արի էր ծրեում, իսկ Աննինկան,որպես ավելի ջղային, բոլորովին վշատվեց եյ թվում էր, մոռացավ անցյալն ու չէր գիտակցու: ներկան: Բաբ դրանից, նա Հ քոն չ ինչոր ե ալ, ւռ ականց 5 կասկածն աա Խոր էր հ

նա

նրան,-բան,

ասա,

,

:

ավ Հլան. ջրյ,

« Աո

ր աայ Լ ո

անդությու

ՀՈԴ

ատակ -

չ., կամիսամա կալի /

օւասու

Ր

-

յան...

Ժ

ու ՔԱՐ

(երին

սկսեցին տապենլ Հյուրանոցների, եկմոր «պարոններիմոտ, ե նրանըդը ճամար չափավոր սակագին սաճմանվել։ մկանդալչ կերն ճաջորդում էին սկանդալննրքն, ժեժ ու հւխվը՝ժեժ ռե կովին, սակայն քույրերը կատվի նման կենսունակ էին ն շարունակ ապրելէին ուղում Նրանք նժան չին այն խղճուկ շնիկներին։ օռրոնք,չնայած եռման չրով խաշված լինելուն, վիրավորված լինելուն, չարդոտաժ ուններով, այնուսմենայնիվ սողում նն իրեն սովոր տեղերը, վնղստում են ու սո թատրոնում պաճելն անչ դում: նման: ահձնավորություններին Հարմար ղարձավ:

Այդ փռալլ տարին մեկ անդափիայն Աննինկայի կյաելույսր չող խուժել Այն է` ողբերդակ Միլոսլուվսկի

քում

10-րդը Սամովարնովիցնամակ դրեց, ռերով քախանձական առաջարկում էր իր ձեռքբե ու սիրտր: Աննինկաենամակը կարդաց ն արտասվեը:Ամրողջգիշեր նա դնց դեն էր բնկէ են բայց ն ում, ինչպես ասում նում, քն, կորցրել ձր իրեն, առավոտյա կարճառոտպատասխանգրեց, «ինչո՞ւ: նրա ճամար, որպեսզի վիասին օղի՞ համենը»: չՀնտո խավարն առաջվանից ավելի ու

-.Գոջ.

անվե նքնամ ման ջ հց անվերջ ստոր ինքնամոռացմա կրկինսկսվեց

ացավ ու

աան

Լլուբինկանառաջինը արթնացավ, կամ, ավելի լավ է ասել, ոչ քն արքնացավ,այլ բնազդորենգղզաց, իէ բավական

Աշխատանք

սնվում, «նվում, ե՛ զեղզեռայլնա էէր ն "18 ապրել: «խա ե ընդունակության սաղն' երիտասարդությունը կությունը, մի տեսակ ճանկարժ կորան: Այն մասին, որ ժերը-- բոլորը նրանք Պոգորելկիումապաստան ունեն, նա քրբեք չճիչնը ժ մոշւացվա նույնիս: Դա բնչ-ռի Հեռավոր, աղու, բոլորովին լէր գրավում Պոզորելկիգեալի, բան էր: եթքձնրանը առաչ էրը տ ժմ, ժմ առավել ե նսնա Ալո, ռ/ՈՔ լո Հէն ԲԲ Համ ճիշտ ապա այժմ էին քաղցից, ալժմ ամենից քիլ էր գրավում Պոբլա մնոնում անտե հրես ելե, Ին: Ի՛նչեռն քրքաովպիտի եա «ա 7 գորելկին/ աոանանա ամեն րգ տեսակՀարբածշնլերբ խարանելէին` որի վիա շանը, Ամէն աձղ1 չընՀո" ք պառկաժ կին երանք, ալդ/ անիժրալ "1 երը, ամեն տեղ նրանք զղաղվում էին, մարմնի ամեն մի մասում: եվ ինչն աժենից սարսափելին էր, թե' նա ն թե Աննինկանայն աստիքան վարժվելէրե ոովդշեչնրին,որ դը: բանք աննկատ ելի կերպովդարձելչին նրանցգոյության մասնիկը: Նրանց ճամար զղվելի չէին ո՛չ գինետների գարշածուտությունը, ո՛չ իջնանննրիաղմուկը, ո՛չ Հարբաժ խոսքն» բի ցինիզմը» այնպես որ, հԹե Գոգորելկի գնային, ապա, Հանրանք չէին ունենա, այնտեղ) Սակայն, այդ բոլորը վանորհն, դրանիցբացի, չէ օր Պոգորելկիումես Հարկավորէ մի կերպ գոյություն պաճելըՔանիտարի է արդեն նրանք տառապում են արար աշխարձում, ռակայն Դոդորհչլկիիեկամոււոների մաչ սին ինչ-որ չի լսվում: Առասպելչէ՞ արդյոք նա: Չե՞ն մեռել արդյոք այնտեղ իոլոիր: Բոլոր այլ վկաները Հեռավոր ձավիտենապեսճիշատակելիմանկության, երբ Արինա Պեորովնա տատիկընրանց՝ որբուկներին, մաժնով ու աղ դրաժ Հոտած մսով էր կերակրում... մխ, ի՛նչ մանկություն էր դա... ի՞նչ կյանք էր դա... ամեն ինչ ընղչճանրապես:Ամբողջ կյանքը... ամբոջչ, ամբողջ, զջ կյանքը: ամբո Պարզ է, որ պետք է մեռնել: երբ այչ միտքը մեկ ան դափ լուսավորում է խիղճը ապա այլես անբաժան է դառհում, ձեռբ չի քաշում: Քույրերը երբեմն արթնանում էին

է

ճի

։

ւմ

,

ւլա

անվի

'

ու

--

մմ

Սալթիկսվ--Շչեղոին

--

գծ

Համարչս լդ արխքնացումն երն բալը Անեինրայի խանձուբից, ուղեկցվում էին Հիստերիկանեձրով, ճեկեկանքներու, արցունք»:

ներով ն շուտ էին անցնում: (յուբինկան սառն էր բնությու նիդ, ուստք ն լէր արտասվում, չէր անիժում, այլ միայն ճաշ մառորեն Հիշում էր, որ ինքն «անարդչ է: Բաղի դրանից,

ձլուբինկանխոճականէր

միանգամայնպարզ

դատում էր. որի ապրելու նույնիսկ Ճճայիվ չնա: Առցնում ամեննին ոչինչ չի երնում, բաղի անարդահքից, աղքատությունից ու փողոչ կաբելի ցից: Անարգանըիսովորության բան է, անհաիգանբքը չ կրել, բայց աղզբքասությունը՝ երբեք, Ավելի լավ է վքրչ ամեն տալ ինչի, միանդաժիդս նա մձկ անկամ Անեինկաչ Պետք է մեռնել,-- ասա վին նույն այն սառը-դատողական ելանտկով, որով երկու | տարի առաջ ճարցնում էր երուն՝ ում Համար է նա սպլաձղաչ նում իր օգանձր»: ինչո՞ւյ-- վախելաժ առարկեդ Աննինկան: եմ փա քեզ լուրչ տսում, պետք է ժեոռնհլ-- կրկնեց ուժ գռրժ դիր: Լլուբինկան:-Դե ինչ... մեռնենք,-- Համաձայնեք Աննինկան, Հաչ զիվ Ան, սակայն,գիտակցելովայլն ղաժաննշանակությունը, ոբ պարունակումէր արլ որոշումը: Նույն օրն նձթ Լյուրինկան ֆոսֆորային լուցկու գլուխՔաժակչ ները փշրելով, երկու բաժակ լուծուլթ պատրաստեց: ներից մմկը բնքբ խմեց, մյուսը քրոջը տվեց: Բայց Ահեինչկան վայրկենապեսսրդողեց ե չուզեց խմել: Խմի՛ր,.. անարդյ-- բղավում էր նրա վրա 1լոչրինկս, խմի՛ր: կան-. Քույրիկ, սիրելի՛ս, աղզավիլա Անրինկածվախից Համարյա ցնորված, աղաղակում էր վազվզում ոննչակում, եվ ժիննույն ժամանակ ինազգաչ բար ձեռներովկոկոիդն էր բոնում կարծեսփորձում էր խեղդ ել: խմի՛ր, խմի՛ր.»անա՛րդէ արտիստականդգործունհություչ ՕրիորդՊոգորելակիների եր վերչացավ: նույն օիր երքկոյան Լլուբինկայի դիակիտտրան դաշտը ու քաղեցին: Աննինկանկենդանիմնաց: ն

`

.

--

--

Հ

Հասկացի՛րչ արքնացի՛ր,

--

--

ու

Հ.

--904--

անմիջապես ճետո Աննինկան Գոլովլլովո ժամանելուց ամենաանզդուսպ թաչ լի ճին բնի մեջ չատ շուտով հուղուշկա մթնոլորտ մոցրեց: Վեր էր կենում ուշ, փառականության

առանց ճազնվելու, առանց սանրվելու, ծանրացաժ ն գլխով մինչն ճաշ թափառում էր անկյունից-անկյուն այն լից Հաղզումէր, որ Պորֆիրի Վվչադիմիաստիճանտաղա նատած, ամեն անգամ վախեԲեչն իր առանձնասենյակում նում էր ու ցնցվում: Աննինկայի «նեյակը մշտապես մնում էր Հետո,

առանց Ճավաջելու.

անկողինը

մնում

էր անկարգ, սսպիտաՀ

Ցիրուրան քափվաժ կեղենի արդուզարդիպատկանելիքները էին արոռներին Հատակին:Սեզբնականչրջանում նա քեռու Հետ տեսնվում էր միայն մայի հ երեկոյան քելի ժամաձր նակ: ԳՓոլովլլովյանտիրապնտն առանձնասննյակիցզուր ն սն միայն առաչճաղած, բիչ էր խոսում դալի ամրողչովին վո նման Հալումաչ անելու աստիճան երկարտան ուտում Խա զենում էյ, ն Անեինկան իբ կողմն էր, Էւ երեույլթիե, նա «ննց իրեն ուղղաժ նրա Ճայացբից Հասկանում էր որ ե

ու

չէ գննում:

Ճաշրը անմիլասես Հեառ իխչնում էր զեկտեմբնրյան վաղ մթնչողը ե սկալում էր Հանդիսավոր սննլակնձրի նրկար չարքով բայլելու թախծալից զորժողությունը: Աննինկան իթում էր Հետնել, ինչնա աստիճանարար ճանգլում են 4ժեն է շիչապատը մնում դային գորշ օրվա լողերը, ինչես «ճանՀետռ անկյակները սավերներովմ նն լդվում, ն ինչպնս կարծ ամբողչ տունի թաղվում է անքափանկ մառախուղի մեջ: նա իրեն Ձնեքնացածէր գզում այդ խավարի մեջ ն ուսուի ծրընք մոմեր չէր վառում: Միայն երկարղալիճի վերջում ճժճթում ճալվում էր ձժանազին մոմը, իր բոցով փոքբկ լուսավոր չրջան սուխդծելուն Մրոչ ժամանակ տանը լռվում էր վորակահ ճետճաչյատ շարժում էր մնճղի ունծնում՝ ն ժաժկվող արկլեերի լվացվող ամանեղենիչխկոց, քալվող Թիխկոց։,բայք ջուսով Հեռացող քայլնրի դոփյուն էր ճնչում հ ապա մեռելայինլռություն էր տիրուժ։ ՊորֆիրիՎլաղիմիԲիչբ պառկում էր Ճետքայլյյա 'ձանգստի նվպրակսնյույկան ու

սռ-

--

--

իբ սննլակում թաղվում էր վերմակ-ներընակիմեյ, Պրսխորը աղասավորներիսննյակն էր գնում, ն Աննինկանբոլորովին Նա քայլում էր Խի օւ արաջ, մենակ էր մնում: կիսաձայն ե ն, գլթավոբը, օչ հրգում էր աշխատում էր Հոգնեցնել իրեն մի բանի մասին մտածել, Գեալով դաչլիճի կողմը» ՀայացՀ էր մոմի բոցի առաջուցաժլույսի շրջանին, նտ Քը սննռում դառնալիս աշխատում էր քանձրացողմառախուղի մեչ որնէ ճիչողությունները, ի ճեճուկա ղոր" կեր զանազանել: Սակայն ժաղդրածժ չանքերի չարունակ ինդառաջ էին լողում նրան: Աշա առանձնարանը,տախտակյա միչնոիմին ամանագինլամ» առներ կպցրած, անխուսափելի տրյումոյլով ն ռչ պակաս անխուսափելի ժաղկեվնչով Պապկով Չ-րդ լոդպորուչի» կից, աշա բեր ծթոտած, կեղտոտված ն խոնավությունից աճա կ ինքը ոտնվում չ բնմում,փ՛«կ էպրժուն գեկորներով, է որ ապրտտվում միայն, երեակալելով, քե խաղում է. աճա Քատնրական դատճյինը,որ բեմից այնպես շքեղ, Համարյա փայլուն է թվում, իսկ իրականում խղճուկ, մութը, զանաարոոներով ն մորեգույն մաշվածպլիսով պոչ ղանատեսակ տաժ լոժաներով:եվ ի վերջո ավագ-սպաներ, ավագ-սպագարչաճոտ ներ, ավագ-սպաներ անվեր. Հետո 4յուրանորղ՝`

ճամարը,ուր

նա,

Խերկայայյումը վերջանալուՀեռոյ

շտա«

պով վազում ձյ որոլեսկի ձճաղուստըփոխի ՀեւտաղաՃան դեսննրի Համար, Համար՝ առավոտվանիցչՀավաքվածանկողԽով, կեղտաջրով լիքը լվացարանով, ճատակին ընկաժ սա վանով ն բազկաթոռի մեյչքին մոռացած վարտիքով, եւո ըեգծանուր դաճլինը՝ թոճանոցի ծխով լցված, մեջտեղը բաց ված սեղանով. ընթրիք: կոտլետներ,ծխախոտի ծուխ, աղ-

մուկ, Ճոճնոը, ճարբեցողություն, սանձարձակգինարբուք." եվ նորից ավազ-սպաներ, ավագչսպաներ, ավագ«սպաներ

անվերջ...

Այդպիսիք էին այն ճիշողությունները, որոնք վերաբե բում ձին ալն պածին, որը նա մի ժամանակՀամարումէր ճաջողությունների։իր Հաղքանակների։իր բարեկեցությո

լ

պլա՛Տը...

Այդ ՀթշողություններինՀաջորդում էին մի

-386-.

չարք

այլ

4ի-

շողություններ:նրանց մել նշանակալիցդերը խաղում էր ձմեռը մառչող պատերով, Ճոտաժ, բոլորովին արդեն հջնեանը, ճոճվող «Հատակենրով,որոնց Ճեղթերից բաղլինչների ողորկ կոխվներովլի գիչերենը, փործըն էին երկնում: Հարիաժ որ կալվածատերեր, շտապովլղարիկ դրամածանապարճոիդ ու

ւլանակներիցկանաչ Սղթադրամժձին ճանում. ժիր վաճառախրախուսում էին Հականներ,որոնք օդերասանունիներին» հոկ առավուտյան գյխամարտ մտրակեերը ճարվաժենրով: անսածճման։ Ի վերջո ն վիշտ ցավ, սրտխառհուկ վիշտ, --

ԳոլովլյոՎո»-Գոլովլյովոն-- դա

ինքը մատե էյ չարասիրտյ,ագաճ. դա մաճ է, որ Հավլիտենապեսներ զու է Հետապնդում: երկու այստեղ են մեռել, երկու քեոորդիներն այու ծեղ քենռիներն սոտցան «առավել ծանըչ վերքեր, որոնց ճետնանքը մաճը էղավ. վերջապեսն էյութինկան... Թեպետնթվում է, որ նա մեռել էթ ո'ր-որ Կրեչետովում«իր գործերով», սակայնճառա վել ծանր» վերքերի սկիզբը, անտարակույս, այստեղ, Դոթույները, քոլովլլովոյում է դրվաժ: Բոլոր մաճերը, բոլոր բոլորն այստեղից է գալիս: Այստեղ տեղի լոր վերքերը

-

--

ջին անգամ ռրթերի ականչներում Հնչեցին՝ զզվելիներ, ժուբացզկաններ,ձրիակերենը,անկուշտներ ն այլն, այստեզ ոչինչ չէր անցնում նիանը Համար աններում, ոչինչ չէր խուսափում անողոք, կամակոր պառավի Խորաքափանց ճայացթից` ոչ ավելորդ պատառը, օչ կոտրած գրոչահոց տիկնիկը, ոչ պա-

թրովաժ ցնցոտին,

ոլ

ժայվաժ ոտնամանը: Յուրաքանչյուր

խախտում անձճապաղ վերականգնվումէր կամ ՀանդիմանուԹյամբ, կամ ժեժով, եվ աշա, երբ նրանք Հնարավորություն ատացան իրենք տնօրինելու իրենց կյանքի ն Ճասկացան, որ կարող նն փախչել այդ նողկանքից, նրանք փախան... այնտեղ: ծվ ոչ ոք չարդելեց նրանց փախուստը, բայց էէր էլ

կարելի արգելել, օրովչետն Գոլովլլովոյից էլ վատ, զզվելի ոչինչ լէր զատկերացվում: Ա՛Խ, եթե միալն կարելի լինի այդ բոլորը մոռանա՞լ: եթե կարելի լիներ գեթ հրազանքումստնղժել որեէ այլ բան, որնէ կախարդական ալխարճ, որը ծածկեր ն" անցյալը, ն՛ --89

ներկան: Րայցչ ավա՞ղ, իր ապրամ իրականությունն այնպիսի երկաթյա կենոունակությամբ էր օժտված, որ նրա ննշժան առակիրենջ իրենց Հանգան երհակայությանբոլոր չողերը: թեննրով«րեչտակներ երազանքը ձգտում արծաթյա Ձուր ատելժել,-- այդ Հրեշտակների թիկունքից անողոքաբար նայում ձն կուկիչեները, յուլկինները, Ջաբվեենիները,Ցապկովները... Տ8՛թ աստված, մի՞քե արդեն ակն ինլ կորաձ է. Մի՞քե ստելու իրեն խարելու ընդունակությունն անգամ խորասուվվել է դիշնրային խրախճանքների, գինու ն ապա-

Ժամը լոթի մոտ տունը սկսում էր կրկին արթնանալ) իսկ վերԼսվում էին առաջիկա Թեյի պատրատոություններ, նան Պորֆիրի Վլադիժիրիչի Քեռին ձայնը: էր Հնլում ջապես նատում մոտ, դիտողու էին քելի սեղանի ու ազգականուճին անցած օիվա մասին, բայց որովթյուններ էին փոխանակում չետն այդ «րվա բովանդակություննաղքատիկ ձր, ուսաի էլ աղքատիկ էթ ստացվում Թեյը խժել-վերչաջզրույցն

'

կատարելով ազգակցական րարի դիշերվա Համբույրի ծեսը, հուղուչկան վերջնականաես սողում էր իր բունը, իսկ Աննինկանգնում էր եվղիակսելուշկայի սնն/աչ-

ենլուց

՞

կը

անցյալը: որպեսզի չթունավորի նա արյունը, կտորկտոր չանի սիրտը: ե Հարկավորէ, որպեսզի նրա վրա ինչոր մք անբ բան պառկի, հորը ճղգվինրան, ոչնչացնի բոլորովէն, իսպա'՛ս: այգ

ո:

էչ

այն էյ որ ինքն, ըստ ձության, արդեն Ժեռել է, մինչղէո կյանքի արտաքին նշանները «րասլարակիվրա են: Դետք էր այնմամանակ վերջացնել, էլուբինկայի «ետ միասին, կոկ նա չգիածս բնչու՝ մնաց: ինչպե՞ս չճզմեց նրան այն աեքիվ որն այն ժամանակ ամենի մից երժ խայտառակությունը, վեց նրա վրա: եվ ինչպիօե՞ չիչին որդ պիտի լինոլ, ալղպիս միանցզամիցթափվող բարերի տակիցդուրս սողալու Համար:

խուսակ

տնքալ, անիծել...

եփդրււկսելուլկաննայում էր նրան օւ «թղճուժ էր»: -ծ- Նայում եմ ձեզ վրա, օրիորդյ-- ամսում ձր նայ- ե այնպե՛ս եմ թաղճումձեզ, այնպե՛ս եմ խղճում: հսկ ղութ խմեք ինձ Հետ ն չեք խղնա,-- առարկում

այդ

--395--

նախոսլես դիհարբությն

Հ

տարօրինակ անղդութ դասա Հ Եվ ինչպե՛ս այդ բոլորը վորվեց: Չի կարելի պատկերացնելանցամ, թն Հնարավոր է օրով կարելի է որեէ ապագա որ գոյություն ունի ժի գուռ, է որնէ տեղ դուրս գալ, որ կարող գեթ օորեչ բան պատաճել: Ոչինչ պատաճել չի կարող. եվ ինչն ամենից անտանելի է,

նոցը ցնցող, ն' Կլերետա Անդոն, Հարսանեկան Ճազուստով, կուրծքը ժինլն գոտին Հասնող բացվածքով, ն' Չքնաղ ՀԵդինեն՝ առաջից, ետնիք ն կողքից եղած բացվածքներով... Ոչինչ, բացի անամոքությունից ն մերկությունից... աճա ինչով անցավ ամբողչ կյանքը: Մի՞Թն այդ բոլորը եղել էւ

նրա ետ թուղթ էր խազում: ժամը մտռասնմեկիըսկավում էր

ն

`

ու

ու

ն

ճավաստիանալով,ոի Պորֆիրի Վլաղիմբրիչը Հանդարտվել էչ եվղրակսելուշկանսեղանին էր դնում գյուղական աղարթուենթ ն շղիով գրաֆինը: Վերճիշվում էին անիմատո ու եյնո զզվելի մաթ ձրգեր, Հելում էր կիքառր են երգերի ցության ընթացքում մեջեմել Սննինկանխժում էր: մՍեզբուփ Խփում էր րոտ Կուկիշեր», սառնասիրտ, առեր ողորմյա, Հետո ասոինանարբոր անյնում էր մռայլ տոնի, սկսում իսկ

-

մր ճարցերը ճարվադրում էին երան տնքալ: նտ մազ սոտվում էր դաճլիճում, աշխատելով ճահղդղարփբզում տնցնել Հուզված Հիչողությունները, իսկ ընդառաջլողում էիճ ու լողում՝ ն դքսուճի Հերոլշտելնսկայանյճուսարական թիլ-

ճետծ

Հ

Աննինկան:

ՀԻ

ինձ ինչպե՛ս կարելի է: Ինձ ձեր քնռու պատ մաչ ոով արդեն քիչ էր մնում չոգեռր կոչումից ճեռացնեին,իսկ ձժն դա էլ լինի. 46 ուրեմն ե խոսհլու կարիք չկա Ավելի լավ է հս --

:

է,

--

ձեզ Համար րեղավորբդ»երգեմ: կրկին ճնճնկում էր կիքաոր: կիկին Հեչում' էր` ի-ա՞խ, Ք-ո՛խ: Ռւչ գիշերին քարի ռես քունն էր ծանրանում Սննինէր երա կայի վրաւ Այդ ցանկալի քարը մի քանի ժամ սպանում անցյալը ն նույնիսկ խաղաղացնում տկարությունը, իսկ մյուս օրը չարդված, կիսաջնոր՝կրկին դուրս էր սողում այդ Քարի տակիցու կրկին սկսուժ էր ապրել: «-3859..

եվ աճա այդպիսի նողկալի գիշերներից մեկում, երբ մեառաչ իր գարԽինկան ժիր երդում էր եվպրակսնլուչկայի շելի երդերի ռնեպերտուարը, սենյակի դուն մեչ ճանկողրժ երնաց հռւդուշկայի Ճլուժվաժ, մեռնլանման դունառտ կերպա րանքը: նրա շրթունքները դողուժ էին, ալբերը խորհ էիհ ընկույր փոկել ե փոժիխավար լույսի տակ թվում չին ռրպեիս սեր. ձեռները ժալաժ էին կրժքին... Մի քահք վայրկյանկանդ նելով անզգայացածկանահց դուրս գնաց

առաջ,

նա

դանդաղ շուռ

նկավ:

Ցոռծ »

կինում են ընտանիքներ, որոնց վրա կարծես պարտա դիր ճակատաղիր է ծժանրացաժ, առանձնապեսդա նկատելի էչ այե աննշան մանթ ազնվականների ժմիչավա լրում, որն Հետ կապ ունե աղանը գործի, առանց ընդձանութ կյանքի ն առանց կառավարողի նշանակություն ունհնալույ նալու սկզբում պատսպարվում էր ոուսական երկրի երեսին ցրված ճորտատիրականիրավունքի պաշտպանության տակ, իսկ այժ, արդեն առանը որնհլ պաշտպանության,ապրում է իբ դարը՝ քայքայվողկալվածատն երում:Այդ խղճում ընոանիք» ե՛ անչճայողությունը -ների կյանքում կ' Հաջողությունը, ամեն ինլ կարծես կույր էչ անսպասելի, անմժտաժված: երբեմե այգպիսի ընտանիքի վրա ճանկործ կարծես ձեր թանկության չող է ճառագայթում: Գլուղայան խուլ անկյու» հուժ ժլուրվող, փոբտացածյ աղքատացած կոռնետի ն կող նետուճու ընտանիքումճանկարժհրեան է գալիս ծրիտաչ սարդների ամբողջ մի քուխօչ ամրապինդ, մաքուր, Ժիր է մի խոս կյանքի էությունը չափազանց արագ լուրացեողյքե` ն՛ տղաները»ե՛ քով՝ «խելոքներ»: Բոլորնանխիի խելոք են դասընթացը աղչիկնքրը:ֆղաներըգերազանցավարտում ն դպրոցական նստարանիցարդենիրենց «զավեդենքանեձրում» ն են գտնում: ճիշտ Համար կապեր ստեղժում ճովանավորներ ժամանակին կարողանում են Համեստ ցույց տալ նն նրանց մասբն պետերը) ն առում ՇՔԱ ոօմծտէլճլո,-ճիշտ ժամանակինիսկ ինքնուրույնցույց տալ (4186 66էէ8

իրենց (1

-- 300 «5

կերպով զուչակում են ամեն տչ ն նրանցից ոչ մեկի Հետ չեն խզում կաՀրսանքները սակի պերն, առանց Հուսալի անցբ թողնելու: Դրա չնորչիվ նրանք են իրննց չամար առանք սԿկանողջ կյանքում ապւաճովում ն նորը ճտգնելու, դալի ն ամեն ժամանակ նետելու ճին մռրքը կրկին ճինը Ճայնելու:Մի խոսիսկ ժի բան եղած դեսդթում՝ նրբին (ոմծքօՈմՅՈ06)53),

հն, որոնք միշտ քով, դրանքդարիիսկականստեղժարարներն

միշտվճրչացնում դավասկսում ծն ոբոնումով ն նամարբյա է ապա նրանք հսյ աղջիկներին, ճանությամբ: Ինչ վնրաբնրում չափով, օժանճնարավորության իրենը մասնագիտության ամուս դակում նն ընտանիքի վերածեմանը,այսինքն 4աջող են նանում են կ ապա այնպիսի տակա Հանդեսբերում փիենց դժվարության աչբի որ առանց կանացի արդուզարդենրում, ձն

ինկնող տեղեր մեջ:

են

գրավում այսպես կոչվաժ

ճասարակության

«ոպատաճաբարգոլացաժ պայմանների, ջողություն ուղղակի լողում է աղքատացած ընտանիքին բնդառաչ: Առաջինչայողակները, արիաբար տոկալով պայքարին, իրննըդՀերին, հոր մաքուր սերունդ նն դաստիարակում, հրն արդեն Հեշտ ք ապրում, որովչետն գլխավոր ճաշ ոչ միայն նշված են, այլն բանուկ են դարձել նապարձճենրը մլդ սերունդներից Հետե կգան երր սերունդներ, մինչն եր»

Շնսրճիվ

այղ

վերջապես, ընտանիքըբնական քանապարչովկմտնի նրանց ցուցակը, որոնք արդեն առանց որնէ նախնականպայքարի ուղղակի ճամարում են, որ իրենք բնածին իրավունք ունեն քկյանս ձճրձվանքի: վերջին ժամանակ, այսպես կոչված «Թարմ մարդկանց» պաճանչջիառաջացմանկապակցությամբ, պաճանջ,որի պայայլամանավորված 1 ոչ թարժ մարդկանց»ատոիճանական ներուժով, նման Հաջողակ ընտանիքներիօրինակներնսկսել ձն բավական Հաճախ Հանդես գալ: Առաջ էլ պատաճումէր, աո որ ժամանակ ժամանակճորիկոնի վրտ «պոչավոր»տ սուղ Հր երնում, բալը դա Հազվադեպէր պատաճում,նախ, որովՀետե այդ անձոգ մարզը չիչաղպատող պարիապը,որի դարբասների վրա գրած է՝ «Այստեղ մշտապես ժիչուկով կարկանդակնն ուտում», Համարյա ճեղքեր չէր տալիս: ու երկ-361--

այն պատճառով,որովճետն ճալո լի» ուղեկցությամբ մարզր խափանցելու ճամար ճարկավոր էբ իրապես այդ որնէ պատկառելիրան ունենալ: Դե, իսկ այժմ ն' ճեվքերն են բավակահաչափավելացել, այլե թափանցելու դոիծն ինքը ճասարակագելէ, հրովճետն նկվորիը պատվառելիճաւոկություններ չի ածանչվում, այչ պլառանջվումէ միայն «րարմություն» ե ուրիշ ոչինչ Սակայն Ճաջողակընտանիքների Հետ միաժամանակ կան նան չատ այնպիսիների, որոնց նեիկարոցուցիչներին տնա կան ոգիներն օրորոցից սկսաժոչին: չեն պարգեում րու երե վոաթին, բացի անելանելի դժրախտությունից: Հանկարժ կարժես ոջիլի պես ընտանիքի վրա քափվում է ոչ այն է մա. Խորդություն, ոչ այն է ախտ ե սկսում է ոււռել ամեն կող մից: Սողում է ամրուչջ օրգանիմով տեկ,սպիղում է ուղղա « կի միչուկը ե կրծում է սերունդիդ-սերունդ: Հանդեսեն զալիս ուժազուրկ մարդուկների, ճարբեցողեերի, մանրիկ անառակներիչ անիմաստ դատարկապորաների ն ընդանրապես ան» Հայողակների «ավաքոժուննը։ եվ քանի գնում, այնքան հ

Ի"

մանրանում 2 մարդուննեիը, ժինչե վեիչապես ինժմ2 գեՒլիս կեհչապակաս աղզազուններ,խման Ժեկ անդամ արդենԻԺ ազազուններ, որոնք կյանքի ֆրարագրաժՓոլովլլովիկեերին", առաջինիսկ եեշմանը լնե դիմանում ն կորժանվում ենս Ճիշտ այդպիսի չարաբաստիկ ճակատադիրէի ծանրացել դոլովլյովյան ընտանիքի վրա: Մի քանի սեիունդ շաիունակարար երեր բնորոշգիծ էր անցնումայդ ինտանիրի աՀ

ժության ընթացբում՝ պարապություն,

անընդունակություն

որնէ զորժի ն Հարբնցողություն: Աղաջիներկուսը բերում էին իրենը ետնից ղատարկախոսություն, դատարկամտություն ն որկրուս մոլություն,վերջինը ճանդիսանումէր ասես բնդշանուր կենսական խաոնափինթորությանպարտադիր եզրափակումը:

Չորֆիրի Վլադիմիրիչիաչքերի առաջ այրվեցին այդ ճակա տագրի մի քանի զունրչ իսկ, բացի դրանից ավանդությունը

մասինէր պուդերի նախապապերի

նան

ու

ամբարիչտ,դատարկամիտն

լորը Դ

Տես՝

ոչ

ասում:

Դրանք բո»

մի բանի պիտանիչեղած

«ընտանեկանճաչվեճարդարներ: (Սանոթ, մալա.-Շչեղր ի

--381-

,

ՀէՒընտանիքը, էին, այնպեսոր գոլովլլովյան Հարբեքողներ

տկարանալու էր, նթե այդ գին»վանորեն,վերջնականապես ասուպ մեջ որոլես պատտաճական վի խառնավնթորության անձնա Այդ կինը շհորչիվ իր ԱրինաՊետրովնան: չփայլեր բարեկեղության վիճակըՀառքբեց կան եռանդի, ընտանիքի նրա ամբողջ աշկետին, բայց այդուծանղդհրձ բարձրագույն նա

ոչ միայն իր խատանքնապարդյունանցավ, որովչետն Հատկություններըլճաղորդեցքհինխաներից ոչ մեկին, այս ամեն կողմից աճճված պարա ինջը ժեռավ ընդՀակառակը, ե որկրամոլությաբ: դատարկախոսությամբ պությաժբ, լին, այժմ, սակայն, Պորֆիրի Վլաղիմիրիլը դիմանում էր: Գուցե Խա գիտակցաբարձր զգուշանում Ճարբեցողուդուցծն թյունից, նախկին օրինակների ճետնանքով, բայը աիրբեառայժմ նրան բավարարումէր'դատարկամոույթյան հուդուշկաիզուր չէր շրջապատիՀամբավի ցումը)Սակայն նա ինքն լին դատապարտելիսկական «Հարբած» արբնցման։ էլ երբեմն ասես զգում էր, որ իր դոլության մեջ ինչ-որ բան չատ իան է տալիս, բայց ոչ կա, հր դատարկամաությունը բոլորը:Այն չ՝ պակասում է ինչ-որ շշմերնող,ռութ բան, ոչնչացներ կյանքի մասին հղած «վու որբ վնրջնականաչյես կերացումը ե մեկընդմիշտ շչպրտեր նրան դատարկության Հ

մեջ:

եվ աշա ակնկալած ակնթարին չայտնվեց ինքն իրեն: աոաջին հոկ օրերից, երկար ժամանակ,Աենիենայի գալու Պորֆիրի Վլադիմիրի չը փակվաձ էր ուռանմեասենյակումն տան էր ժլուս ժայրից երեն «ասնող անորոշ ականջ դնում աղմուկին. երկար ժամանակ նատ զուչակում էր ու տարակուառում... առավ եվ վերջապես Հոն սակայն Մյուս օրը Աննինկան օպասում էր խրատների, Պորֆիրի Բոռ ռովորությանչ հղի այդղիսիք չունեցան:

Վլադիժիրիչնաժբողչ առավոտփակվածՖոտքց իր

առտանձ-

:եկ եկավ ճաշի, ապա ն երկուսը լցրեց լուռչ ապուգավաթի փոխարեն (հր ճամար) շային ժպիտով նրանցից ժեկի ձեոքով Աննինկայինցոյց ն 48ոովեց։ Դայ ացսպեսասա, լոհլլայն ճրավեր էր, ռրին ասննյակում,

բայց

նրբ

ոոնից Աննինկանսւ

դուրս

-38.

օղու

փե. Այդոլնս ուրթմն, դու ասում նս, հր էյուբինկան սթափվեց հուղուշկանճաշիկեսին, ռա՞վ,--Հանկարծ Մեսավ, քեռի: Դե, արբայություն իիծն, Ֆրտնչալիճանցանբ, է, իսկ ճիշատակելպետք է: Հիշատակե՞նը, էնչ: Հիշատակենք,քեռի: Խմեցինես մեկական,ե թպա հուղուչկանլոնց. ըստ երե

ների էին գոլովլլովյանմաճացյում

--

Հիշողությունները:

--

'

--

--

վուլքին նա դեոնս աժբողջովին ուշքի էր եկել իր երկարատկ վայրծնացումից: Միայն ճաշից Հետս, երբ Աննինկան ազգակցական ծեսը կատարելով մուտծցավ շնորձակալությոմն ճայտնելու թնղուն երա այտը ճամրբութելով,նա, իր ճերթին, շոլնց նրա այտը ն առացԱՀտա՞քե ինլպիսին ես զու: նույն օրը երեկոյան, Թեյի ժամանակ, որն այս անգամ Վ քովորականից երկար անն ց, զ որոչ Հլ

,

իշ Ն "է

էա Վէմախ)

այց

ամն --

Սահմ

:

է

"ր

Բո

ու

րաի Լրիժ պիասվ Լորի քնային,

առաջարկեց բնրենց

ուտելիք

Թող բերեն: Քան անՀ լավ է արդեն Քեռուներկայությամբ, Ավելի ո կյունեերում... Համննայն դեպո բեռին... հուդուչկանվերջացրեց: Հավանորեննեա ուղում էր ասել, բառն ասնհո ոբ թեռին, Համենայնդեպս «ետ կպաձի», բայց --

մարտա

:

սանվեց:

Այդ ժամանակվանիցսկած ամեն երեկո սեղանատանը ուտելիք ձր բերվում,ոսաժուտներիարտաքին փեղները ծՓաժկվումէին, սպասավորնեիրքնելու էին գնում, ն ազա մենակէր մնում քեռու ռու ճետ: Ա անուԴին Սկղբուժ հուդուշկան կանուժին մեհա

մունք չկար, որից բռնել կարելի լիներչ ոչինչ, բաջի խղճուկ յու որկրա ն անիմաստ ո որկրամոլությունը՝ անիմաստ 9, Հուդ Էիո թյունը մի կողմից չո լուս կողմից: Հացի փոխարեն`քար, խրատի փոխարեն՝

վաթից-զավաթ վերՀիչում էին ու զրուցում: Խոսակցությւնը՝ օկզրում անտարբեր ն Հույլ՝ ավելի ու ավելի կննդանանում ճետ ն վերջապեսմշտապեսփոր էր գլութները տոաւքանալու վում էր խառնաշփոթվիճաբանության,որբ Հիմքը կազմում

-- 804...

ԷՀ

է

ու

սակայն կարճատն փորձռոռւթյունը կարծես չէր ճասնում, բավականեզավ, որպեսղի նա լիովբն ՀավասարվիԱննինկաչ նոտում, առանց չտապելու խմում էին ն զամին։ երկուսով

մյդ վեճերի դրդիչը միշտ Աննինկան էր Ճճանդիսանում: թեթիում էր գոլովլյովյան նա անխնա պնդերեսությամբ տրխիվը ե առանձնապես սիրում էր ծաղրել հուդուշկայինչ խեզուժեերի ժել գլխավոր գերը, ապացուցելով, որ բոլոր ճետ ճավառար, պատկանում է նրան: Հանգուցյալ տատիկի ցինիկ ատեչքատ որում նրա լուրաքանչյուր բառը այնապիսք լությոմբ էր չելում, ռր դժվար էր պատկերացնել,ՍԷ ինչպես տառապաժ, կիսաճանգածօրգանիզմումկարող էր գնո այչ այդլափ կենսականկրակ պածպանվել: Այղ ժաղրանքներն աֆնսաճման խոցում էին հուղուչկային, բայց նա թույլ էր -

լ նայեց

`

շայմանդաժացումներ

առարկում ե ավելի բւիկանում էր, հսկ երբ Անեինկան իր Մ էր, ե ա անցնում նքում ե ր, ապա զոռու Մ չափն գրգոումներում Հանդուգն անիծում: գոչում էր նման տեսարանները կրկնվում էին օրեյօր, առանց փոտոխության: Թեպետ վշտալի ընտանեկան ճիլատակացուսպառեցին, սակայն այդ Հիշատակացուտակը շատ չուտ յակն այն աստիճան անխուսափելի կանգնածէր այդ ճնշված րոլոր բեղուչ արարածներիառաջ, որ նրանց փատծողական լյութ ՁՑուրաքուն հակությունենրը կարժես գամված էին երե: ճիլողություն բորբոքում լուրաքանչյութ էպիվոդ, անցյալի էի հինք վերք, ն յուրաքանչյուր վերք Հիշեցնում էր զոլովլլոչ Ինչ-որ դառն, վրիժառու բաչ վյան խեղումների նոր շարքը: թույները մերկացնելու, վականություն էբ զգացվում այդ հրանց զնաձատելու ն նույնիսկ նրանը չավփաղզոանցում մեջ: Ոչ անցյալում, ոչ ներկայումս ոչ մի բարոյականճի-

--

Հրո

հ

ժեժ: :

եվ որպես վարիանաւ՝ զզվելիՀիշեցում ձրիակէրության,

ճացի ապականման, ողորմության) քաքցրաժ սատառների փր ողջագումասին... Աշա պատասխանը: որը ստանում բանք, չհրմություն, սեր տենչացող երիտասարդ սիրտը: եվ ի՛նչ բախտի ինչոր դառն ծազրով, այղ անզութ դողրոցի ոլ Թե մոայլ վերաբերմունքըգեպի արդյունքը ճանդիսացավ

--909--

կյանքը, այլ բուռն ցանկությունը՝ ճրճվել նրա քույնճրով: եթբոռատարդությունը մոռացությանՀրաշք գորժեց, նա թույլ չավեց արտինքարանալ, քույլ չտվեց անմիջապեսզարդա նալու նրանում ատելության սաղմերը: այլ ընդգճակառակըյ աիբեցինը նրան կրոնքի ծարավով: Այստեղից էլ Թերնամիո, անդրկուլիսյան խանձութ, որը մի քանի տարի չէր թողնում ուշքի գալ ն Հեռու, դեպի խորքը մղէը այլն ամենը, ինչ գոլովլլովյան էր, Միայնայժմ, երբ արդեն զգացվեցվախճանը, օրտում մարմոքով ցավ րոնկվելյ միայն այժմ Աննքնկան փսկականորննճասկացավ իր անլյալը ե սկսեք իսկականոբեն առել: Գրնովիզրույցնձրը շարունակվում էին մինչե ուջ զիչեր, ն 0Թե նրանց չմեղմեր մտքերի ու խոսքերի գինովի խառնափնթորությունը, ապա նրանք ենը սկզբից կարող էին ինչոր սոսկալի բանով վերջանալ: Բայը, բարերախտարարյ Եթե գինին այդ տառապրաժսրանրում ցավերի անսպառ աղանում, ապա նա էլ նան խաղաղացնում հյուրներ էր բոլ ձր նրանց: Որչափխորն էր իչնում նրանցվրա գիչծրը, այնչափ անկա էին դառնում զրույցները ն անուժ էր դառնում նրանը փոթորկող ատելությունը: Վերջում ոչ միայն ցավ լէր պղադվում, այլե ողջ առօրրա պայմուննիրնանճարոահում'էեն ւմ ձին 15 չքիը ա Ժո: 4էդառուսրկվութ փոխվո ւշավիալլող զուները մաթ էին ըլնում, աշքեքիրը մաժրվում ձին, մարմեր շարժումներն ընդարմանում: նվ քնոին, կ. աղցականունին ծանրորեն մեր էիե կենում տեղիք ն օրորվելով քայվում էին ւ

"Լ

հոծեց բները: հնքերե Հասկանալի է, ռր տանը նանց գիշերային այր արկածեծիը գաղանի փնեալլէին կարող, րան ճակառակ, նրանց բնուլքն անժիլառես սպարզոիննբնորոշվել նրանով: որ ոչ ոքի տարօրինակ չժվաց, նրբ անձցիներից մեկն այդ արկաժների մասին «քրնականչ բառե արտասանեց: Գոլով-

Լ1լովյոն ապարանքը վերջնականապեսանզգայացավ, նույ» իսկ առավոտներըօչ մի չարժու չէր երենում: Տերերն ոճջ ձին արքնաձում, ն այնուճետե սանը ժի ծայրից լուսը «ըն չում էր Աննինկալի սիրտ ճմլող Հազը, որ ուղեկցվում էր անընդնատ տեղացող աննեժքեերով:հուչուշկանսարսափով

2.98.

էր ականչ դնում այղ սրտմաշուկձայնեիին կուսճում էր, մոտենում փորձանքը,օրի վերջնականապե ռր իրեն էլ է ն

ճղմելու է երան, անկյուններից Աժեն կոմիկ, այդ ատելի տան բոլոր որ ռր Ուր էլ «մաճացյալներըո: սողում ին դուրս ամեն տեղ բ հոյ Խըրկողմ էլոր դառնում լրրաում: Աճա պապենկաՎլադիմիր Սիխայլիչը, սպիտակ կտորներ փեղյուրով, ծաղրող լեզվով ն քՔարկովից արտան նիտ կողբին աճա մոլուպկա«տխմարը եղբայր ռանող. աճա ն շկա սուսիկ-փուսիկ ելբայրը: աճա կյուբթինկան, Պոո ն գոլովլյովյան տոչմի վերլին չառավիղները Վոլողկան Պետկան... ծվ դրանք բոլորն էլ գինովի, չեացող, ուրվականների պած, արյունաքամ եղող... Եվ զրա ոջ, քահ ոչ այլ ռավառնում է կեեղանի ուրվականը՝ Պորֆիրի Վլադիմիրիչ Գոլովլյովը, մեռնող տոճմի վերջին

արիա

Ր: Աաը `

տառա-

բոլոր ալդ

ինքը

նծրկայացուցի էր":

ած

Վերջ ր վերջո Հին մաճացյալննըին մշտապես մտարբերեպետբ է իի ազզեցությունի գործերի: Անցյալն այն ասախճան դարզվեց,ռի յուրաքան չուր չնչին Հղում նրան, ձր կավ սլատճառում:Դրա բնականՀետեանքն հղավ ոչ այն է վախը, ոչ այն է խղճի արթնացումը, ավելի շուտ նույնիսկ վերջինը, քան առաչինը։ Ի զարմանս ալարվվեց, որ խիղճը մբուլի ճայածյաժ էր ոչ Թե բոլորովին բացակայուժ էր, տյչ կարծնս ժոոսցված ե դրա չետնհանքով կորըրել էր այն գորժունյա զղայնությունը, որը մարդուն անպայման ճիշեգչր

ու

նուտ

է հրա գոյության

մասին:

Վայրծնացած խղճի այդպիսի արքնացումներն արտասովոր տտոռապալիցեն լինում: Ձիկվաժ դաստիարակիչխնառջնուժ, խիճը չի համքից, ոչ մի լույսի շոլ չտնոնելով տայլիո Հաշտություն, չի մատնանչում նոր կլանջի ճնարավորություն, այլ միայն անվերչ ն ապարդլուն տանյում է: Մարդըիրնն վպլում է քարն տուղրակում, անդութ կերպով պոճարնրվածզղջման Հոդնվարքին,ճենց միայն Հողեվարբին, առանց կրոնքի ճուլոի: նվ չկա ոչ մի այլ

Արրագաոնանո --

387--

միչոց ճանդստացնհլու այդ ապարդյուն մայող ցավրչ բացի նրանից, որ օգտվելով մոայլ վճոսկանության րողեից, զիչ լուխը փշրի՝ տոպրակիքարերինխփելով... հուղուջկանձրկարատնորկրամոլականկյանքի ընքացքում մտքով անցաժ չէր անցկացնում, որ այդտեղ իսկ, իր նա կողքին մաճացման գործողություն է տեղի ունննում: ու ապրում էր իր «ամար կամազ-կաժաց Հանգիստ«ճանդիստչ առանց չոապելու են աստժուն աղոթելով, ե ամենեին լէր էեթադրում, որ ճիշտ ենը դրանից է առաչ գալիս շատ թե Քեչ ծանր խեզումր: եվ Հետնապնս առավել քիչ պիտի ննԹադրեր, որ արլ խեղումների Հանջավորն ճեն ինջե է, որ կա, ծվ Հանկարծ սոսկալի ճչմարտությունը լուսավործց նրա Խիղճը, սակայն լուսավորեց ույ, անօգուտ, այն ժամանակ արդեն, ծրբ այքերի առսջ կանգնաժ էր միայն անվերադարձ ու անուղղելի փաստը: Աճա նա ծերացել է, վայրիացել, մի ուռքը զերեղմանումն է արդեն, բայց աշխարճում չկա ոչ ժի ակ, հրի մոտենարնրան, խզճարչ նրան հնչո՞ւ է նա մենակ. հնչո՞ւ է նա չորա կողմը տեսնում ոչ փիայն անտարընրություն, աղն ատելություն հնչո՞ւ այե բոլորը, ինչ Սչա է ճհտ,-էւ որ առնչվել իր բոլորը կործանվել այմոհը, այս իսկ Գոլովլյովոյում մի ժամանակ մարդկային մի սմբողջ բուն կար, ինչպե՞ս պատաճեց,որ այղ բեից փետուր անգափչԺոաց: Այնտեղսնուցվաժ բոլոր ձագուկներիցազատվել է միայն ազդականուճին, բայց նա էլ Հայտեվել էյ ռրապլեսզի ծաղրի ենթարկի նրան ն վերջ տաս Նույնիսկ եվպրակչոհյուշկան, որ այնչափ պարզամիտ է, նա էլ է ատում, նա ապրում է այստել, Գոլթվլլովոյում, որովչետն նրա ձորը, ավեն ժամկոլին ամիս ալատեղից ուտելիք է ուղարկվում, բայդ աղրում էյ անկասկաժ, ատելով: նրան ես հուղուշկան անը խթեղանք ճասցրեց, նրանից նս նա կարօղացավխլել կլանքի լույսը, ալելով որդուն ն ենտելով ինչոր անտնուն մի փոս: Ինչի՞ Հանգեջբել նրտ ամբողջ կյանքի: հնչո՞ւ էր Ֆա ստում, դատարկախոսում,ննչում, ժլատություն անուժ: նույնիսկ նյութական տեսակետից, «ժառանգության» տեսաչ կճուից ո՞վ է օղդտվելուայդ կյանքի արդյունքից: Ռ՛վ: --

։

.

,

խիղճը արթնացավ, բայը ապարդյուն: հու դուչկան տնքում էր, դաղավում, նետվում էր ն տենդային զայրույմով երեկոյանէր սպասում ոչ Թե նրա ճամար, որպելի անասունի պես Հարբի, ալլ որպեալիգինու մել քաղի խիզճը: նա տատում էր «անառակ բոզին», ռրն այդպիսի սառը անամեքությամբ քրքրում էր նրա վերքերը ն միաժամաեակ անդիմադրելիկնիպովձգտում էր դեպի նայ ասնս դեռիս աժեն ինլ լէր արտաճայտված նրանց մէչ, որ գեռ կային ուրի ն ուրիչ վերքեր, սրոնք եհուլնպեսանձճրաժեչատ էր բորբոքել: Ամեն երեկո նա չճարկադրումէր Աննինկայինկրկնել Լյուբինկայի մաճվան պատմությունը ն ամեն գիչնր նրա մրտինքնախորտակման քում ավելի ավելի էր ճասունանում միտքը ժագեց սլատաձարար, պաղափարը: մկզբում այդ աստիճանաքար,նրի ժաճացումների գորժողությունը բայց պարզվեց, այդ միոքն ավելի ու ավելի խորը սողաց ն վերջաոլես դարձավ միակ լուսավոր կոր ապագայի խավարում: եվս առավել, ռի նրա ֆիզիկականառողջությունը նույնպեսխախտվել: նա արդեն լուր Հազում էր ն հրբնմն խէղդվելու անաանելի նոպանքձրէր զգում, որոնք, անկախ բա» րոյական տուսպանքներիը, իրենք ինքնին արդեն կաթող են կյանքն ամբողջականճոգեվարբով լցնել: Հատկապեսվոչ չովլլվյան քունավոիման բոլոր արտաքին եշանենհրը «թասզարակիվրտ ձին հ նրա ականչենրում Հնչում 1ին արդեն դուբրովինլան տան վերնաչճարկում խեղդվող ՊավլուշկաԿուսիկ-փուսիկ եղբոր տնքոլների: Սակայն այդ ներս բեկաժյ հիճար կուրծքը, որի, թվում էր, ամեն բոպե պատրաստ հ պայքնլու, զարմանալի կենսուեակ էր. Օրեցօր ավելի ավելի ֆիզիկական տանչանքենր էր պարփակում նա իր մեջ, բայլ նե այեպես դիմանում էր, լէր զիջում: Կարժեսօրդանիցմը նս կր տնսպասնլի դիմացկունությամբ վրեժ լուժում չին մաճացումներիՀամար։ Մի՞քն դա վերի լէ,-ամեն անդամ ճույսով կրկնում էր Իուդուլկան, բայց վերչը դեռես չէր Հասնում: նա երնույթին վախճանն արագացնելու ճամար բռեռւթյուն էր պաճանջվուվ: Մի խոսքով, օր կողմից էլ մոտենալու լիենս, կյանքի Փետ բոլոր ճաշիվները փակված են: Ապրելը ն՛ տանջալից կրկնում

եմ.

ու

:

ու

188.--

ա՛Մ Սալտիկով-Եչեղ-ին

--. 389

--

Հարկավորչէ. աժենիցլավը մնոնծլըկլիներ, բայց ցավն այն է, որ մաճը չի գալիս: Ինչ-ոի դավաճանական «ոթռրունղզամ թյունք կա մաՀացման մաչացման այլ անզգա Հապաղմանփե, երը ճոզու բոլոր ուժերով կանչվում է ժաՀը, իսկ նտ միայն մազալ" քակղամ Է ու. ժաղթում, է,

ե՛

Ք...

.2Ք..

»«

Վ

Բ

Ի

Կ

ԳԿ

Վ

Վ

Գ

Վ

ս

Փ

Փօ

«

"Ք

Ք

ո

ս

գ

Է.

Մարտիվերջն էր, չաիչտրանաց շաբաթը վերջանալու վրա էի: Որչափ էլ որ վերջին տարիներիՊորճիրի Վլադիմեչն ընկել էր, սակայն մանկությունիցդեռես այդ օրերի քթբավանլինելու մասին ունեցած վերաբերմունքը նր վրա նս ունեցավ իր ազդեցությունը: Մտքբերն իրենք նրենց լրջաե

նում

էին, օրտում ոբնէ այլ ցանկություն 44Ր Կգացվում, բացի բաղարձակ անդորիության ժարավը Համաձայն այդ

8 Այա ան արի հայեր չո

Բոբ

հուդուշկան ու Աննինկանծրկուսով նաել էին «եղանատանըչ Մեկ ժաժ առաջ փիայնվերջացելէր հրեկոյան ժիչ սակատարությվունը՝` տասներկու ավետարաններիընթերցուչ մով ն սենյակում դեոնս խնկի ուժել բույր էր կանգնաժ: Ժա մացույցը խփեց տասի տեելիները ժովելին իջնեը ունկյունժ ները, ե տանը խորը: կենորոեւոցոա հություն տիրեց: Աֆնինկան գլուխը ձեռների մեջ առած, Հենվեց սեղաֆինու մր» տաժմունքների մեչ ընկավ. Պորֆիրի Վլրադիմիրիչբ նատել ու ձր դիմացը լուռ տրտում: Աննինկայի փրա այդ ծիստակատարությունը ժիշտ խոր, ցնցող տպավորություն էր գործում: Դեւ մանկականՀասա կում նա դառնագինարտասվում էր, երբ քաշանան արտա» սանում ձր. «Եվ Հլուսեցին փշրս պսակ ու դրհքին նրա գըլ ն գավազան` աջը ու ճեժկլտացողգիսվանտով ձր տիրացուին. «Փառք բազում ճամրերությանը ամն Պեն ի, փա՞ռքքեղո։ հսկ քոչ ժամերգությունիցՀետոյ ամբողչ չովին շուղվաժ, վազում ձր աղախիններիսենյակն ու այն տել, Թանձրացող ժթնչողի մեջ (Արինա Պետրովնան,երբ գորժ չկար, աղախինների սծնլակ մոժ չէր տալիս), ճորտերին պատմում էր զտիրոջ չարչարանքների: Թափվում էին

Խոր» ակցում

աթո

ճորտականմեղմ

մարտ

նքները, արցունքնքրը, ն Ժոլոռն

Հնչում Հնչում

ն խո էինճ ճորտական էին

խո-

Աա վառ ո Նե, րավ ություն ուփրկչին, Սննինկան տիրոջն

Մ

Հավատո

,

էին

են

`

նույնպես զգում նի, ճշմարտիվՀարություն կառնի: տ. առար խոՏանչանքնճրի, ծաղրանքների Հավատում, չր Ճճոռղզով ադբաւոներին լույսի բունկ գիշէրվա մեյ րոլոր այդ Հի ելում: ինքը թադղդավորություն շուլքրին ազատության սովորաբարաճեղչ այգ ժեր ափրուճին՝Արինա Պետրսվնան, օրերին խաղաղվում էր: չէր քրթմնջում: չէր կշտամբում Մեհինկային իր որբությամբ, այլ շոյում էր հրա զլուվոր ն ճորդոչ րում էր ճանգզստանալ: ՔայլկԱննինկաներւյնիսկ անկողնում դեցվում էր։ նխովում, զիՔիկարժամանակչէր Հճանդատանում, շերը մի քսնի անզգամ վեր էր քոլումն խոսում էր բնքն իրքնս Հետո շկսնցին ուսման տարիները, բսկ ծետո ն քամիաՀ ռումնձրի տարիները: Առաչիննհերն անբովանդակ էինչ ժլուս-

կան քթափզառականության այլանդակությունենրի մեջ անզամ մենինկան խանդով տարբիրուժ էր «սուրբ օրերը ե ճոգում որոնում էր անդյալի արձագանքենըը,չորոնք օգեում ճառա չել) էին երան վանկոյնորնն ձուղվել ու հակ այժմ, հրե կլանթը պարղվել ձր ամբողջովին, մինչ վերչին մանչ բաժաոհությունը, երբ անցյալնանիծվել էր հնջեին, իկ ապագայում չէր նախատեսվումոչ զղջում, ոչ ներումյ երբ ե նրա «ուռ քկամաքեըգորովանքի այբյուրբ միասին լամա Քերին ն արցունքները, տաղապանըի ճանապարՀի մասին ճենց նոր լոածի տպավորություն: Հիրավի ճեյիչ չր. Այն ժամանակ նս, մանկության ժամանակ խորունկ գիշերն էր Ճնշում նրան, սակայն խավարի ժիչից այնուամենայնիվ

ճառազայքենր էին հախագգացվում: Այժմ ոչինչ չէր նախա զգացվում` գիշեր, «ավրաճնական, անխոփոխ դիշեր ն ուրիչ ոչին): Անեխեկան չէր Հառաչում, էէր ճուզվում ն կաթժես նույնիսկ ոչ մի րանի մաւին չէր մտածում այլ միսլն խորունկ անզգայությանգիրկն էր ընկել: նույնպես մանուկ Հասակից ոչ պակաս ճշտապաճությամբ էր մեծարում զսուրբ օրերը», ակայն մեծարում էի բացառապես ծիսականկողմի, որ-

Երֆիրի Վյադիժերիլը Լ

լ

|

ոյծաիսկականկռապաշո) Ամեն տարի ութի-ուրբաթի նայ օրիակինՃճրավիրումէր նա քաշանայինչ լսում էր ավետա բանի զրույցը, ճառաչում էր, ձեռները վեր էի առաքում, ճակատը գետին էր բսում. մոմբ վրա զեղիկներով նշում ձր կաիգացաժավետարաններիթիվը, բայց ն այնպես ոչինչ էէր ճասկանում: եվ միայն այժմ, երբ Աննթեկանարքնացբեք հրա մեջ «մաճացումիներիՖ գիտակցումը, նա «ողա չին անկամ ճասկացավ,որ ագ զրույցում թռսվում է ինչ-որ փի. անլուրանարդարությանմասին, որը արյունալի դատաստան է տնսել Արդարությանվրա,

իճարկն, կլիներ ասել, որ չափազանցություն նարեձրության«4եռնանքովնրա ճոգում ինչ-որ

այդ

Մ

ժենԲո

է

«որոր

այժմ միայն շարժվեր ընդա

ե

ջ նաղող ԱՆՈՒՆ: Բզոյք

լավագույնը կլիներ. բայց կարող է պատաճել ե զութս հրձրի բնական ընթացքով

չէ

դա

ռր

գողա: չատ

ինքը փախճանսատնհդժի, վերջ կա՛

է

տալու

Փո

եք

բ,

ճզմի Բողոք իրավամբ Բզորթ

հուդուշկանկենսունակ 1՝ Ոլ վախճանին սպասծլ ենթադրական,պետջ է ուժերից վեր խռովքին:

այդպիոի վախճան, կա՛: նա ամժից ավելի ճետնում է հրձն ն այժմ, թվում է, խուսափել չի կարող: «Շարաթօրը Հաչ դորգվելու ենք, պետք է այցի գնուլ Հանգուցյալ մամննկալի գերեզմանին,պետք է րաժեշտ տալհ,-Հանկարծծագեց նրա

գլխում,

ու

սո-

վորաբար:

վր բնկնելգերեզմանի

այ

Գնա՞նք, բնչ,-- դիմեց նա Աննբնկային,բարձրաձայն Հաղորդելով նրան իր քէնքաղրությունը: Թերենս...մեկնենք... ե մեկնենք, այլ...-սկսեց ՊորֆիրիՎլազիմիրիլը» --

--

-9.-

մոայծաանզգայանալ

ձչողնվարքիշառաչանքներով: Այդպես ուրեմն, դու ասում ծս, որ Լուբինկան ի՞նքն նաչ բոտ երեույթին կինն սպահեց,-- Հանկաիծ Հարցրեց Համար: կոնն խրախուսելու Սկզբում Աննինկանկարժես չլսնց քճռու ճարցըչ բայց: ծնրնույթին, ճարցը ճասավ նրան, օրովճետն երկու ըստ երեք րուլն անը նա ինքն անձչաղթաճարելիպաճանչ զզաց վերադառնալայդ մաճվան, տանջել դրանով իրեն: -ծ- Այդոլես Հարցրեց գուշան, երբ Աենինկա անրամասն կրկնեց իր պատմու --

:

ախար --

վու

--

Ս...

հսկ յո...

ուծե. ՛...--

դու

նցամ անգամ

Լ

աճա ան

ե ետ

7».-

մնացի՞ր, չխմեցի՞րք

ուզուշ

հի,

Ռ.--

անզ)

ու

լ

ապրում

հմ:

մեր կացավ կացավ ե նկատելի ի Հոր առաջ

բայլեցել

բան Հուցմունքով քով մեմիջանի "Վ

«Կենրակում: «ենլակ

մոռնՎերջապես րչապես մո

շոյնը նրա գլութը: --Խեղ՛ծ, խեղճ իմ,-- ասաց նտ կամաց) Այդ ճպումից Անեինկայի մեջ ինչ-ոբ անսպասելիբան մեշ ղի ունեցավ: Սկզրում նտ վարմացավ,բայց ատտիճանարար երա դեմքն սկսել աղճատվել, աղճատվել ն ՀանկարժՀիսանրձկ. սոսկալի Հեկեկանքներիմի ամբողչ Հորձանք դուրս

զավ Աննինկայինե

ժայթքեց նրա կրծքից:

Քեռի, դուք իարի՞ եբ) Ասացեք, դուք քբարի՞էք,-Ցամարյա աղաղակեցնա: Բնկբեկվողձայնով, արցունքի սւ Հեկեկանքենրիմիջից կիկեում էր նա իր Հարցը, նույե ալք ճՃարցը,երն առաչարկեց նա դնոնց այն օրը, երբ «քափառումներից»ձետո վերչ--

--

ն

կու

Հարտ-

կենսական ճամադրություններ առաջացան, բայց նրանում ինչոր, ճամարյա Ճճուաաճատությանմոտեցող խոռվբ տեղի ունեցավ: Այդ խոռվքն այնչափ տառապալից էրչ որչափ անգիտակցոՀ թեն էր ապըծլ նա ալն անցյալը, որն աղբյուր էր Ճանդիստ» քել կյանքի ճամարս Ինչ-որ սոսկալիբան կար ադ անցյալում, բայց ի՞նչ իսկապես, ամբողջականորենՀնարավոր չէ վնրՀիշել: Սակայնն մոսանալ լի կարթելիչԻնչ-որ մի Հօկայական զան) ամվ մինչն այժմ անքափանդության ժաժնվարագույրով ձր անչարժ, վաժ,կանգնած

Հանկարժընդճատնց,կարծես ըմրոնել, որ Մենինկան կարող է խանգարել: լէ որ «րայց էէ որ քս շանգուցյալ մամենկայիառայ. հս նրան տանջնցի». ե՛սջյ-- քափառում էր մինչ այլ նրա առ հ օ«ճրաժեչտ ծարավը րուղե րույն ավելի տալու մոբերում ավելի ուժգին էր բորքոցվում նրա սրտում: Սակայն«ճրբաժելտ տալը ոչ այնպես, ինչդես Հրամեշտ են տալիս բայց

«-

--

նականապեսվերադարձավԳոլովլլովոյում Համտատվելու,5 որին

նա

տվեց:

այն ժամանակ այնպիսի անճ«եթեթ պատասխան

Դուքբարի՞ծք: ապացձ՛ ք, պատասխանեց ե՛ք, դուք բԲարի՞ եք: դու -ծ- ածցի՞ր ինչ կարդացին այնօի ժամերգության -ծ-

ժամանակ,-- Հարցինց հուդուշկան, ծրբ նա վնեիջապես խաղաղվեց:-- Ա՛խ, ինչ տանջանքներէրն դրանք: եվ միայն այդպիսի տանչանքներովկարելի է ե... եվ նֆրծ'ց. Բռլորի'ն

Հավիոյանս ժավիտենից ներեց, նա

նորից «կսեց մեժ-Ա8Ժ քայլերով անցնել սենյակուժ, մորմոքնլով։ տառապելով ու չզգալով» հնչպես դեմքը ժածկչ վում է թիտինջի կաթիլներով:

Բոլորի՞ն ենրից,--բարձրաձայն էր բեքն իրեն։-- Ոչ միայն նրանց, որոնք այն ժամանակ լծղիախառն ասում

-

եա

քացախ խմնցրին նրան, այլն նրանց, ովքեր հան Հետոչ այժմ, ն Հետաղայում, Հավիտյանս Հավիտենից նրա չուրթերին կմոտեցնեն ացախ, լեղի խառնած,.. Սոսկալի՞ է: Ա՞խ, սոսկայի՞ է դա: աճա

եվ Հանկարծ կանդ առնելով

եց.

ի.

Իսկ

գու...

ներե՞լ

դիմաց, Աննինկայի

նա

ն

ամուր գրկեց: --

Փեռթ է ներել ինձ,-- շարունակեց հուդուշկանչ-- Բոե4 Ք ե ջ Բոց աք ոէ րոնք այլեսհ չկ ան,.. Ար ի՞նչ է պատաձել,--ճամարլա չվա-

բե փԽառ խարենւ Ինչ բան է սա...

մ"

ռե 4 15

բաժ -

սո:

բացականչեց նա, -

սու

օ"ւրէն...

«ՀՈՌՔՈՐԾ: ր

չուրջը

նայելով). .

"

.

..

հրգաթը:

Դրսում Քամին էր ռոնում, կ ժարտի Քիփին էր կուտուկում ճայչող ձյունը, բուռ-բուռ լցնելով աչքերը: Բայց Պորֆիրե Վլաղիժիրիչըգնում էր ճանապարճով` քայլելով ջրագուբերով, չզգալով ոչ ձյունը, ոչ քամին ն միայն քնազգաչ բար ծածկով խալաթի փեշերը:

Հարց«

ես:

փոխարեն Աննինկաննետվեց Պատասխանի դեպի

«Փոք է այցի գնալ Հանգուցյալ մամենկայիգէերեզմանիեչ Այդ վերճիչման ժամանակ սոսկալի, Հրաժելտ տալու»... պատեց նրա ողջ էությունը... անճանդստություն տանջքոլիկ նտ այլնո դիմանալ չկարողացավ, ելավ անվերջապես ե Հագավ խալամը: Դրսում դեռնս մուքե էր ե ռչ կողնուց մի կողմիըդաննչաե չշուկ անքամ չէր լսվում, Չորֆիբի Վլագիմիրեչբ մրառժամանակ բայլում էր սենյակում, կանգ ենր ւստեում կանքենի լույսով լուսավորված փշյա պսակը զլիին փրնչի պատկերիառաջ ն ուշադիր նայուժ էր նրան: Վերջանա փՀոէց:Դժվար չ ասել,թէ եա ինքը որ չուի գիտակայլես ցում էր բ վճիոր, սակայն մի քանի րուն անց նա գաղտադողի անցավ միլանցքով ու բաց արեց դրսի դուռը փակող

ԲոՈՐՑ ր

'

Ցառապած,ցնցվաժ, քաշվեցին նրանք իրննց սքնլակչ ները: Քայց ՊորֆիրիՎլադիմիրիչիքունը չէր տանում: Կող» Քից-կողք էր չուռ դալիս անկողնում ն չարունակ ուղում էր վերճիչել, Թե ուրիչ էլ ինչ պարտականություն կա իր վրա բնկած։ եվ ճանկարժ նրա Հիշողության մեջ միանգամայն պարզոիոչ վերականգեվեցին այլն խոսքերը, որոնք պատա» Հաթար ծաղել չին նրա գլխում ձրկու ժամ դրանից առաջ -- ֆ4-

օ.օ

Հետնյալ օրբ վաղ առավոտյան Արինա Պետրովնայի թո գված գերէդմանատան մոտիկգյուղից Հե Հեծյալ եկավ, Հեռու ճայտնելով, որ ճանապարծիցմի քանի քայլ գանվել է գոլովլլովյան բարբնի սառամ դիակը: Նետվեցին Անեին.

եխ պառկածէի անդզողնում, սակայն անտջուշ ածննդի ակնճայտնինշաններով: Այն ժամանակմի երր Հեծյալ ուղար-

կայի մուր,

մա եյին Գորյուշկինո՝ / «քույրիկ

հալի

մոտ

ոո» /ո:0

(ճռրաքույր

Նադեժլա դեժգ

հվանովնաԳայկի-

Միխալլովնայի աղչկա), Վարվառա

անցյալ աշնանից աչալուրջ /ոնղի ունծցող անցուղարձինլ

ճետնում

էր Հոլովլյովո-

Տե՞ի աստված, սա ի՞նչ բան է, որոոե՞ղնենքմենք,-երկուսով էլ։ բացականչեցին «յճամար Ու սկսեգին միժյանց շոլափել Ճավաստիանալու արդյոք ձախորդությունընրաղո՞ւմէ պատաճելիրծեց, մեջ: Սակայն, որչափ էլ աշխատում էին թե իրականության ն հրեց Համոզել, որ դա ոչ այլ ինչ է, ԵԹԵ ոչ ծրաղ։ բայց էին ճամոզվել, որ դա տխուր իրակաայնպես Հարկադրվաժ Հ.

ՀԵՔԻԱԹՆԵ

Ր

ՀՑ

ոճ

նություն

ր

է:

Նրբանցառաչ մի կողժից ծովն էր փովել, մյուս կողմից մի փոբրիկ Հողամաս, որից այն կողմ հույն այն անծայիպ -

ԱՅՆ

ՄԱՍԻՆ, ԵՐԿՈՒ

ԻՆԶՊԵՍ

ՄԵԿ ԳՅՈՒՂԱՑԻ

ԳԵՆԵՐԱԼ ԿԵՐԱԿՐԵՑ

ԹԵ

(ինում են, չեն լինում, երկու գեներալ են չինում, բայց որովնետն երկուսն էլ թեթնամո» են լինում, ուստի չուտով ձկան ճրամանեվ ն բմ ցանկությամբ, ընկնում ծեն մի անմարդաբնակկղզի: իրենը ափբողջկյանքում գեներալները ծառայել էին մի

ինչ-որ դիվանատան մեջ, այնտեղ ժեվել, այնտեղ դատոիարակվել ու ծերացել էին, ճետեպանաոչինչ չէին «Հասկանում: Նույնիսկ ուրիչ խոսբեր լին իմանում, ոսցի՝ «ընղունեցեր իմ կատարյալ Ճճարգանքին անձնվիրության Հավաւոոիքը») կարնոր չլինելու պատճառովփակեցին ե Դիվանատունը պեհնրալներիեաղաս արձակեցին, չաստիթից դուրս մնալով, նրանք բնակություն Հաստատեցին Պետերբուրգում, Պոդյաչ չեսկի փողոցի վրաչ տաիիէի բնակաշաններում: Տուրաբանչ չյուրն ունր իբ խոճոարարուչինհ կենսաթոշակէր ստանում: Միայն Թե Հանկարձ ընկան մի անմարդաբնակկզզի՝ արթնացան ն տանսան, որ նրկուսն էլ պառկած էն մի վերմակի ստակ, Հասկանալիէ, սկզբում ոլինչ լրմբոնելին ն սկսեցին աՃա ծ չլիներ դգրույդանել միմյանց ճետ, կարծեսոչինչ աոատ Տարօրինակերաղ տնա այս գիշեր, ձերզ գերաղանեմ, իբրն պություն -- ասաց դեներալենրիցԺեկը,-- տեսնում նւ եմ Քե անմարդաբնակկլզում ապրում: Ասաըայդ ն Հանկարժ քափու վեր քուսվ: Վեր թոավ նան մյուս գեներալը: --

ժիր ծովն էր

գեներալներըդիվանա տարածվում: քոց եղան -

տունը փակվելուղ

Հետո

առաջին անգամ:

Գ րանմթան աննաածբ Հոքրիջ ե

ւ

մ ւս

ֆեել

ու

նկաւռհցին,

ո

ձրային

ված:

կավ կլիներ Հիմի մի-մի սուրճ խմնինք,յ-- ասաց գն հերալեերից մեկը, բայց, Ճիշելով, Թե ինչ անլուր գժրախ» է կրկին էԹց եղավ: տություն պատաճել, ռ-

ի՞նչ պիտի անծձնը մենք, սակայնչ-- շարունակել նա արցունքների միջից,-- Թե ռր ճիմի զեկուցում գիննք, դրանից է՞նչ օգուտ դուրս կղա: Մծա ինչչ-- պատասխանել մյուս գքներալըչ-- դուք, ձերդ դերապանցություն, դնացեք արհելք, իսկ եռ կգնա արնմոււռք, ե նթծկոլան կրկին այստեղ կճանդիպենք, գույն ն մի քան գտնենք: Սկսեցինփնորել՝ ո՞րկողմն է արնելքը ն ո՞ր կողմը՝ արեմուտքը: Հիշեպին,ինչպես պետը մեկ անդամ ասել էր՝ «եթծ կամծնում ես արնելքը գտնել, կանգնիր երեսդ դեպի ճյուսիճ, աջ կողմըկլինի որոնաժդո։ Սկսեցինֆնորել Ճլուսիսը, կանգ բոլոր աշխարչի նեցին ե՛ այսպես) ե՛ այնպես,փորձեցին էին անց կլանքն ամրողչ կողերը բայը ռրովճեոն իրենը կացրել դիվանատանի,այդպես էլ ոչինչ չտան: --

ա»

թե ինչ: ձերդ գերազանցություն,դուք գնացեք աչ, թսկ ձախ, այլապեսավելի չավ կլինի-- ասաց գննե« խալներից մենը, որը բացի դիվանատնից,կանտոնիստնեօ --

Աշա

ես

ՐԷ ինվորականդպիոգցում գառատու կելագրության

էր

Հեռտնասլես ավելի ԽելոքՀր:

եղել,

այն ձնով բուսնում ձ, ինչ ձեռվ

սուրճիժամանակ: վուռյան

Այդապքս էլ արեցին:

մեկն աջ Փենծձրալներից

ղեր կան

է,

որ

ժա.

ծառերի մվիա՝աժնն տեսանւկւռուղններկան: Գեներաւլն ուղում է գոնե ժեն ձատ խեձոր քաղել,

բոլորն էլ այնքան քարձր ծն, որ պետթ է ծառը բարձբանալ: Փորձեց բարձրանալ, ոչինչ ղուրս չեկավ, իզուր տեգը պատռնց: Գննձրալը ճասավ առվակի վոտ, չապիկը տեսնում է` առվակում, ինչպես Ֆոնտանկայի ձկնաբանում, ձկների վիտում են վխտում: «Ա՞յ, եքե այս ձկեերըՌոդյաչնսկիում լինեինոյ-- մտա» ե ժեց գններալը ախորժակը դգրգովելուց եուեխսկ գույնը գցեց: ու

Գինելալն անտար մտավ, իշկ անտառում աքատրներնեն սուլում, մարեճավերե ձնե ճթճթում, նապասոակներն են վազվզում: ծե՞ր տատված, ինչքան ուտելու բան կայ-- առաց ցե

սիրտն

սկսում է խառնել: արդեն

Ճար չկար, ճարկադբվածձր պայմանավորված տեղը վեբաղասեալ դատարկ ձեռքով: վերադառնումէ ն տեսնում: որ մյուս գեներալի արդեն իրեն է տարում: --

--

Հր՞, ձերդ զնրադանցություն, բանւման ճարեջի՞ք: ԱՀա մմռակովակին Վեղոմոսատիը: լրագրի մի Հին «ա-

ոչին չ։ կրկին պառկեցին բնելու, Գեներալենիը

մաի

գտա,

ուիիչ

բայց քազցաժ փորով քթունենրըչի տանում: նրանց անձանգիստէր անում մերթ այծ միտքը» քն արդյոք իրենց փոխարեն ով է Թռշակը տեատած մտանայու, մերժ ճիշում էին ցերեկը մթգերը, ձիկները, աքաինեխը, մարեճավերը» նապառտակենիը: աա: կարոզ էր մտաժել, ձերդ գերազանցություն, որ մարդու կերակուրն իր նախնականվիճակում Բոչում է, լո զուճ է ն բուսնում |է ժառնրի վրայ-- ասաց գեներալներիը ժճեր: փյոյ-- պատասխահեց ժյլուս գեներալը,-- խոստովա ում մոաժում հմ, ես էլ մինչն այսօր էի, ոբ բուլկին Հենց --

են

առա-

Նշանակում է, օրինակ, երն մեկը կամենում է կասպանի, փերի, տապաՀքավ ուտել, պետք է նախ որսայ «դեւոք է անել: թե Միայն այդ բոլորը ինչպե՞ս կր... է անելյ-- արձագանքի նման կրկենց ինչպես ետք Մյուս գենծլրասվը: ոնպին ե տչխատեցինթնել. բայց քաղցը վերական կերդով չէր թողնում քնել: Աչքների առաջ շարունակ երնում չին աքարներ, Հնդուճավեր, խոճկորներ՝ճլութեղ, քիչ կարմբիին տվող` վարունգներով, Թթուներով ն այլ սալաթով: Այժմ եսյ կարժեմ, իմ սեփական կոշիկի կուտեի,--

Բայց

որ

մատուցում

--

է գնում հ տծսնում

բուսաժչ իսկ

զգալով, ներաչը,

որ

.

--

ասաց --

գենծրալնենրիը մեկը: Ձնռնոըներնէլ չավ ծն լինում,

քե

որ

չատ

մաշված

Հառալեց մյուս զեներալը: Հանկարծ գններալեձրը միմյանց նայնցին. նրանց աչքեթում չարագուշակ կրակ փայլնց. ատամները կաոխկափքտին. խուլ ժոնչող դուիռ Թոս:վ կրժըներիը: մկսեցինդանդաղ շողալ մեփլանը մու" Էէ ակա ճ»ժափել, էրկուսն էր կատաղեցին: Բռան մազի փնչեր, լովեը ճիչ ճառաչյչանը: Այն գեներալը, օրի դնղադրության ուսուցիչ էր նղծլ, կժեց իր ընկճրոջ շքանշանի ն իսկույն կուլ տվել: Բայց քափվող արյունը կարծես խելքի բերեց նրանը: նեյ--

ու

-ծ- Խաչը մեզ օգնուկանյ-երկուսն էլ փիւաժա-չասատցդին մաՖակ,--- այսպես որ գնա, «ո մեկս Ժլուսիի կուտննը: Ախր ինչպե՞ս ընկանք մենը այստեղ, ո՞վ է այն չաբտդորձոյ որ մեզ ձետ այուես խող խթազաց: --

Հարկավոր է, ձերդ գերազանցություն, որեէ հթոռակչ ցությամբզրաղվել, Մն չէ կարող է մարդասպանությունաչ ածել, -- առաց գեներալներից մեկը» -- Մոսծցեք,-պատասխաննցժյուսը: Ջեր կարծիբով, ծիինակ, քնչու՞ է արեղակի առաջ ժագում ն ետի այլ ոչ Հակառակը: մայի տնում, -ԴՂՒՏարօրինակժարդ եք դուք, ձերդ գերազանցություն, եայը չէ՞ ռր դուք ինքներդ էլ առայ վեր եք կենում, գնում հք --

--

դիվանատուն,այնտեղ գրում եր, իսկ Հետո պառկումհք քրնելու: Քայց ինչո՞ւ չի կարծլի վերադասավորել այսպես. նախ պառկում ձմ քնելու, զանազաներազներ եմ չքանում, իսկ ճնտո վեր եմ կննում: բս այու. հսկ ես, խոստովանում եժ, դիվանաչտանը ծառայած ժամանակմիչտ այսպես ձի փոաժում՝ այժմ աճա առավոտ էյ «ետո ցերեկ կլինի, իսկ Հետո ինթրիք կրճետո մատուցեն, որից քնծլու ժամանակն է արդեն: Քայց ընթրիքի Հիշատակումըերկուսին ձլ վշատելրէեցե ընդճատեց խոսակցությունըենց ոկզբից: Մի եժչկիցլսել եմ, որ մարդը երկար ժամանակ կա է «նվել իր սեփականյութով,-րող սկսեց կրկին գեինքբալներից ժեկը: Արդ ինչք Սեփականճյութերն, իբրն թե, ուրիչ Հյութեր են արտադրում, սրանք իրենց Հերթին էլի Հյութեր նն արտադրում ն այդպես շարունակ, մինչե Հյութերը բոլորովին ղդաղաչ --

--

--

-

--

բում --

--

--

են...

Այն ժամանակ ինչ է լինում, Այն ժամանակ պետք է որեէ սնունդ

Թո՛ւչ

բեղուն ել:

Մի խոսքով: ինչի փասինէլ որ սկսում էին խոսել գեննե բալները, մշտապես խոսքը դառնում էր ուտելիքի շուիչը այդ ավելի էր գրգոում ախորժակը:Ռրոշեցինվերջ տալ խոսակցությանը ե, ճիշծլով «Մոսկովակի ՎեղոմոստինՖ լրագրի գառածձամարը, վրա ընկան ն սկսեցինկարդալ: «երհկյ--կարգաց գեներալներից ժեկը Հուզված ձայնով,-մեր «նամենի փայրաքաղաքիարգելի կառավարչի մոտ Ճանհդիսավորձճայկերույթ կար Զարմանալիճոթությամբ ածղահ էր բացված՝ճարյուր անձի ճամար: Բոլոր երկրների բարիքները կարծես տեսակցություն էին նյչանակելմիմյանց այդ կախարդականտոնին: Կային այդտել ն՛ ոշնքսինյան տոնրլյադ ոսկի», ն' կովկասյանլեոների ծնունդ փառլան, ն՛ փեորվար ամսին մեր յուսիսում այնքան Հազվագյուտ մո

բի»...

--380--

մի՞թե ձերդ զէրւողւանցոււ -ծ- Թո՛ւչ տեր ատտվաւժ, բայց յուն, չեք կարող մի ուրիչ բան դանելյ-- Պուսաճատ բացա» կանչեց մյուս գեներալը ն ենկերոջ ձեռքից վերցնելով լիաչգերը, «կսեց կարդալճետնչալը: «Տուլայիք գրում են. երեկ, Ուպա գնտում թառափ ձուկ որուսլուառիթով(սա մի այնպիսի Հաղվազուրո դեղը է, որի նմանը ժերունիներնէլ չեն Հիշում, մանավահլը,սր Սառաոիը նման էր թաղամասի պրիստավԲ.ին, ժեր ակումբում տոնախմբություն էր կազմակերպված: խնջույքի Հանցավորին ննրս բերնցին աճագին փարոն մատուցարանի վրա դրած,

վարունգներչարաժյ, ե բերանում՝ մի փունջ ավագն կանաչի, Բժիշկ Պ-ն, որն այդ ակումբի Հերթաղպած չորս

բոլորքբ

ձր, ուշսդիր տոանան:

«Հետհում

ճլուրերը բաժին էր, որպեսգի բոլոր ն նույնիսկ շամարյա քմաչ

Առուսըբազմազանէր

պարար»... ձերդ դերաղանհցություն, Ներհընք, |

դուք:

--

կարժեմյ նուլն-

չեք ընթերցման հյութի ընտրության ելնեսայնքան էլ առաչին գեներալը, հ, իր «երթին, վերցնե մեջ,-- բըեդձատեց զգույշ

լրագիրըչ կարդաց:

լո

«Վյատկայիկ դրում են, այոտեղի չին բնակիչներից մնկբ 2Հնարելէ ձկնապուր եփելու Հետենյալճետաքիքիրթձենը.վեիջնախապեռծեծել, իսկ ծրը «Հասըհել կենդանիչնինփխաձուկը, «սկսիոտվելջ... րաժ վիրավորանքիցնրա լյարդը Գեներալներըտրտում կախ գցեցին դլութներըի Ուր էլ դարձնում էին Հայացքների, ամեն բան ուտելիբ էր 4ճիշնցնում: իրենց սեփականմաքերը ղդավադրումէին իրննց դեմ, որովճեւտնոր չուի էլ աշխատում էին Հեռացնել իրենցից բիգշն այնպես այդ փոապատ» չղեքսի մտապատկերները, բայց կերներըբոնի ուժով ճանապարչճ էին բացում իրենց Համար) նղաժ գեներալի ծվ Հանկարժ՝ գեղագրության ոուցիչ Սիոքը լուսավորվեը ննրչն չմամբ... Ի՞նչ կառնք, ձերդ գերազանցություն,-- ասաց նա օւրախյ-- հեքեմենք մի գյուղացի զանֆենք: Այսինքն, ինլպես թեւ.. գյուղացի: Դի, Հա, Հասարակգյուղացի: այնպես, ինչպես առՀ.

--

թ-

--381-

:

Հապարակլինում են գյուղացիները: նտ ժեղ անժիջչապես բուլկի էլ կմատուցծր,աքարներ էլ կորսար, ձկնքը էլ... Հր՛մ... ուղացի... Բայց որտեղից գտնենք այգ գյուղացուն, քանի որ չկա: --

Ինչպե՛ս Թե չկա, գյուղացի ամեն տեղ կայ, ճարկաչ ե վոր չ միայն որոնելհրան: Հավանաբար այո կողժերը մի տեղ թաքնվել է, գործից խույս է ալիս: Այս միոքն այն աստիճանքաջալերեց գններալներին,ռր նրանը առույգ վեր թռան ու սկսեցին գյուղացի որոնել: --

երկար Թափառեցին նրանք կղզում ապարդյուն, բայց Վերջապեսմղեղլախառն Հացի սուր բույրից ե ոչխարի մորԹու կժու ճոտից ճնոքը զտան Մառիտակ, բռունցքի գլխի աակ դրաժ, փորը դեպի վեր, քնել էր վիքխարի մի տղաՀչ մախդ՝ ամենալկտի կերպով խույս տալով աշխատանքից: Գեներալների զայրույթի ուսճման չուներ: -ծ- Քնե՞լ ես, ժույ անբան-- Փարձակվիցիներա Բա Վր քերնս չես էլ փոաժում, որ այսոնհղըերկու գեներալ երկրորդ օրն է քաղցից մեռնում էն, չա'լդաչ աշխատանքի: Արթնացավգյուղացին, տեսնում է, որ դենծրալները չատ Խիստ ենչ Ուզեց Ժչկել, բայց նրանք պինդ բռնել էին իրեն, ւ

՛

նախ

ն

բարձրացավ ժառը ն գեներալներիճամար հասական ամենաճասած խնձոր քաղեց, իսկ իր Համար վերյԻեց մի չատ թթու խնձոր: Հետո ճողը փորեց ն գնտնախընձոի ճանեց, ապայ ծիկու կտոր փայրտվերցնելով` միժլանց խեց ու կրակ վառեց: Հետո սեփական մազերից Թակարդ Ճյուսեց ն աքարներ որսաց: Վերջապեսկրակ արեց ն այնՀ Քան ուտելիք հփծց, որ գեներալների գլխում նույնիսկ այն

մանեկ

արդյոք

Վի փոքր էլ

այդ

ԻՆ

-

ացին:

Ճաիցինցնրանց ծույլ եք, պարոնգեներալներ,-հնք, սիրելի բարեկամ,տեսնում

ենք քո չանքեգններալննրը: բը.-- ւլատասխանեցին արդյոք ճիմի Հանդատանա ժ: Թույլ չե՞ք միայն քն առաջ պարան «ծ Հանգոտացիըբարեկամ, տա

--

Հյուսիր:

Գյուղացին անմիլապես վայրի կանեփ ժողովեց, թրջեց ջրում, ժճժեց, տրորեց ն նրեկոյանկողմ պարանը պատրաստ ձր: Այդ պարանովգեներալներըգյուղացուն ծառից կապեցին, օր չփավչի իսկ իրենք պառկեցինքնելու: Անցավ մեկ օր, անցավ ժյուսըո Գլուղացինայն ատոիճան վարժվել, որ հույնիսկ սկոնը ափի մծջ ապուր եփել: Մեր գեներալները կայտառացան,կշտացան, փափկելին, ըսպիտակեցին,Սկսեցինխոսծլ, որ իրենը այդտեղ աճա տչ

-շ-

առաջ

ծագեց, Թ միտքը

Գո՞Հ

--

ձրիակերինբաժին

դեռ Գետերբութրյումնրանը թոշակները կուտակվում

կուտակվում:

ու

-:382--

ու

խակբ՞նչ եբ կարժում, ձերդ դնրազանյցություն, բաբե լոնյան աշտարակագինություննիռկաղես եղե՞լ է, ԹԵ ղա միոլն այլաբանություն է,-- ասում է երբնեփն գեներալների ժեկի ժյուօին, նախաճաշելու: ետու կարժուի եմ, ձներդ գնրաղանդություն, որ իսկապես է, հղել այլաղնոը՝ Հալա ինչո՞վ բացատրել, որ աչյխարձում տարբեր լեզուներ դոլություն ունեն: կնշանակի ջրճեղեղնէ՞լ եղել է: -- Ֆրչեղեղնէլ է եղեն ռրեվճետն Հակառակ դեպքում ինչով կարելի է բացատրել անդրչրձեղեղյան դազանների գոյությունը, Մանավանդ, որ «ՄոսկովսկրնՎեդսմուտումը պատժում նն., եք: հսկ «Մոսկովակին ԱՎեղոմոստի» չկլարգա Գտնում են Համարը, նստում են ստվերոտմի տեղ ն րԿ« կքսում են կարդալ, Թե խնչլես նեն կերել Մոսկվայում, ինչ» են կերել Տուլայում, ինչպեպս՝ ապլես Պննքալում, ինչպես՝ Ռա» զանում,-- ն ոչինչ, սիրտները չի խառնում: Շատ անցավ թե շիլ, սակայն գեներալներն սկսեցին «ա

ա.

--

--

նայում էին գեներալները գյուլացու վերծադրաժ ջանթեւ բին հրանց սրտերն ուրախ խայտում չին: նրանը աիգեն մոռացել էին, որ երեկ Քիչ մնաց սովամաճնքին, այլ մրաաժուժ էին՝ «Ա՛յ թն լավ բան է գեներալլինելը, ամեն տեղ քլ գործդ ճաջող է գնում»:

են

-38-.

տխրել: Ավելի ու

ավելի Հաճախ «կսնյին Հիշել Գետերրուր-

մանասլարձինլեներալեեին ինչքան սարսափեցին փու տնսակ քամիներից, ինչքան ճայճոյանը Թորիկննրից նամեն Թափեցին գյուղացու գլխին իր ձրիակերության ճամար, ոչ է, կարելի ոչ նկարադրել: հսկ դլուղացին չարուպատմել նակ թիավարում էր ու թիավարում ն գեենիալներինտառեխով կնրակրում: Ամա վնրչապես ն մայր ննան, աՀա ն եկատերինյանՀրո Քե

դում ցողած իրենց խոճարարուճիներինե նույնիսկ միմրանքից զաղզտնիլաց էին լինում:

Հիժի ի՞նչ նն անում Պոդլաչնակիում, ձերդ գերազանՑությունյ-- Հարցնում էր մեկ գքեերալը փյուսին, էլ մի՛ ասեք, ձերդ գերազանցություն, սիրտս ճալու» է մաշ լինում,-- պատասխանում էր մյուս գեներալը: Այատեղապրելը չատ լավ է, խոսք չկա, բայց ն այեէ խոյբ մաթիից բաժա: դեռ, մի տեսակ, գիտեք անձճարժար նելը: Մեկ էլ, Համազգեստնափսոս է: Այն էլ ինչպե՛ս: Մանավանդ երի չորրորդ կարգի Համազգեստ է, Հենց միայն կարվածքըմարզու խելք է քոցնում, Ու «կեցին Հարկադրելգլուղացուն, քն տար, Հա՛ տար մել Գոդրալնսկի,եվ ի՛նլ. բանից պարզվեց, որ գյուղացին եույնիսկ Պոդյաչեսկին գիտե, ալետեղ եղել է, կերել է, խմել --

--

--

-

բերանը բան չի ընկել: վենք Հենց Գոդյաչհակիում ապրող գենեծիալներն ծնք,-ուրախացան գեներալննիը: -- հակես, Սե տեսել եթ, այն մարգն եմ, օբ տան գրի կողմից պարանով կախվում է արկղի մեչ, պատերին ներկ է ես քսում, կամ ման է գալիս տանիքի վրա` ճանճի եմանչ Եժ,--սլասա խանեց գյուղացին: Հենցայնժարգն ՈՌ. սկսեց զլուղացին ժիտք անել, ինչլպք՞սանի, որ իր գենքրալեերին ուրախություն պատճառիայն բանի Համար, որ նրանը իրենչ այդ ձիիակերին մարդատեղդրեցին ե նրա աշխատանբիվ չխորչելին։ եվ նավակ շինել Նավակը թելեա նավակ չէր, բայց Վի այնպիսի բան էր, որ րանով կաե Պոդյա բելի էթ լողալ-անցնել օվկիանոս-Փովը չնսկի Հասնել: կս, անզգամ, մեզ չրում չխեղդես գեներալները) ալիքների վրա օրորվող նավակը տեսնելով: Ապաճով նղեք, պարոն գենեհրալննը, առաչին անդամը չիչ-- պատասխանեցգյուղացին ն մեկնելու պատիասՀչ տություն ռեսավ: կարապի փափուկ աղվամազ Հավաքեց գյուղացին ու նավակի Հատակինփոնց, ՓոռնլուցՀետո զննքրալներինանղավորեց Հատակին ե, խաշակնքելով, ճանապարճ ընկավ: է,

ի |

բայց --

Հայ-ասացին

Լ

--

«-

Յեն.

ձակավոր չրանցքը, աճա ն Մեժ Պոդլաչեսկին։ Զարմանքիլ ծափ փվեյին խաոչարարուծիննրը՝ տեսնելով, ինչոլեա կուշտ սպիտակ ն ուրւսխ են հրենց գեներալները: Սուրճ խժելին գեներալենրը, փափուկ բուլկի կերան ու ճազան

Հաժմագճոաները: Գանձատուն գնացին ն Թն բնչքան փող ոչ պատմել կարելի է, ոչ նկարագրել: Չոգնյնե, մակայն գյուղացուն էլ չմոռացան, ժի գավաթ օղի ուղարչ (եցին ն Հինգ կոպեկարժաթ՝ ա՛ոյ գյուղացի, քե՛ֆ արաչ

ԽԻՂՃԸ ԿՈՐԱՎ

եմա Խոդըրկորովինեչաջվա

մարդին խրվում էին փո. դոցնեերում ն թատրոններում. առաջվա նման նրանք ժերթ վազում էին միմյանց ետերը, մերթ առաջ էին անցնում միմյանցից, առաջվա նման այո ու այն կողմ էին նետվում ե պատառնեի էին Թոցնում, ն ոչ օք չէր կոծում, օր Հանփարծ մի բան պակասեց ն կյանքի ընդճանուրնվագախըժբում մի սրինգ դադարեց նվագնլ: Շատերընույնիսկ առա.

ն ազատ վնլ առույգ զգային իրենց: Հեշտացավմարդու ընքազթը, ավծլի ճար:գիկ կարողացան մնրձավորի ոտքի տանը փործլ, Հեշտագավլոզոքորթելը, սողալը, քծնլը, (րածսելը ե զրգարանլը: Ամեն մի գավ Հանկարժիսպառ վնեա Ան քաւլլում բացավ, մարգիկ չին։ ակ

Թռչում ձին."Հ մի բան չէր ճարկադրում ոչ նրանցմտաճոգվել, ն' եեիկան, ն՛ ապագան ըոլորը, թվում չր, ինքն իրեն անձնատուր է լինում նրանց, այդ բախտավոր

մի բան չէր

մշտացնում

որոնք չէին մարդկանը,

երանց,

եշեդրին Աալտիկով--

--

նկատումթղրր կորուսարմ --մեց

անս

կորավ Հանկարժ... Համարյա մի ակնմարումը Դքո երեկ արլ ձանձրույթ պատճառողձրիակերըշարունաշարունակաբարպատկե կաբար կանգնած էր այքի առաչ) ն րանում էր բորրոքված ծրնատկայությանը, ճանկարժ... ոչի՛նչ | չկա այլես, Անջայտացան անախորժ փոապատրանքները| ձեո ն դիս: ժմրասինՀանդարտվեցե այն բարոյական ճուզ» ժերկացնող, ճալանաբերող մունքը, որը բնրում էր իր «եո առտժո Մնում աշխարչին ե ուրա էր միայն նայել Խրոե.: իուշնալ: Աշխարճի իմառտունները Ցասկաղան, որ վերջապես իրենց ընթացբը դվխարաւբնոցվերջին լծից, նռ, ազատվեցին շգտվել այդ ազատութ աի «րուն դերից 1 իտարկեչշտապելյին | ավազակություն Մարդիկ գազազեգին, սկսվեց թալան Խիքն

`

ու

|

քայքայում: ակւղեց առձճացսարակ անտորորչի վրա սպառ| հսկ քվար թւիվճը, մինչ յդ, անողնեչ անց դարձ արձամարչճված, կել էր խոշաանգված, Ամեն ոլսղիա փալասի ոթ, ոոատակ երո անապեոթ րիդ ժ: ամեն ոջ զարմանում երում Հնում նրան ըրոնից, քի կտոր, հ այն էլ էր, Թե րեչպե՞ս կարող է բքարեղարդքաղաքում, աղաղահող ամշնարածուկ հղում, ընկաձ լինձլ այդղիսի հնչքոն ժումանակ Խի տղոտվածիմ այլախգե ե: թյուն: լ

ու

ո

այդպես ընկած դմնար վժրավխտտարառրըը, եթե հրան չրանմերցնեծրթշվառ Հարբեցողի մեկը, որը նույնիսկ ալդ պետք փալասին ալք դրեց, ճույլս ունենալով ժի փոքրին չիչ օդի

փչխարենը: սատանայ ԵՎ ՀանկարծՀարբեցողն զար,

ոբ

հր

ժարժեովմեհս

էլեկարականինչ-որ ժոսանք անցավ: Պղտոիաչքերով սկոնը որ գլո'խն աղառվում զգացչ կողմը նայել ու պարվորոլ չորս է ազդեցությունից ն ատոիճանալաւր վերադառնում իրականությաոայն դառն ւետակցությունը: որից Հազա վեձին իր էության լավագույն սւժերը: ձավար ժախայվիաժ լու է գինու

Սկգրում նա միայն նրկլուլ զգաց, այն րութ երկյուղը, որն անձանվատություն է պատճարում մարդուն՝իրհն սլասնաչ ճետ ձուղինչ-որ վտանգի լոկ միայն նախոզդաքուժիըչ ցո, 2Հիշովես Հիշողությունը, արթնացավ երնակայությունը: էր բւսշոււի ղությունն ամոթալի անցյալից անխնու դուս Հոդեկան փեղկուբնույ յսժնննըի, դավաճանությունների,

-- 3Ե0

անիրավություններիբոլոր մանրամառնությունները: Շրնակայությունը բոլոր այդ մանրամասնություններին կենդանի ձներ էր տալիս: Հետո ինքն իրեն արքնացավ ղաթյունների

ն

տաստանը...

Խղճուկ Հարինքողինիր

ողջ

անքդյալբթվում է

Համատա-չ-

բաժ այլանդակ ոճրագորժություն: Շա չի վերլուժում,

այն աստիճան իրեն ննշված է

չի նրչ-

ռադատում, զգում` իր առչե բացված խիարոլական անկման պատկերի չանդեպ, որ նա

փնքնադատապարխտոման այն գործողությունը, որին Հոժարակափ ննթարկում է ինքի իրեն, անչամեվատ ավելի ուժգին ու է ցավագին Հչարվածու: նրան, քան մարդկային ամենա. խստագույն դատարանը: նա չի կամննում նույնիսկ ճաշվի աղնել, որ իի անցյալի մեծազույն մասը որի Հոմաի իրեն նզովում է այրդղես, ամեննին ոճն չի պատկանում, իբեն՝ Խեղճ Թշվառ Ճարբեցոդին, այչ պատկանում է հեչ-որ գաղտնի, Հթեչավորմի ուժիչ որը քշել, առաջ է տարել իրեն, ինչպես ժրրիկն անապատում չորացաժ խոտի չեյին շյուինէ բերանն աղաժ քշում: Ի՞նչ է ծլել նրա անցյալը, դերն նա չու այդպես է ապրել ն ոչ այլ կերպ, ի՞նչ բան է բեքը,-սրանք այնպիսի Հարցեր են, որոնց նա կարող է պատասխա հել միայն զարմանքով հ կատարյալանգիտությամբ: ուժն 4 կարգավորել նրա կյանքը, լծի տակ է ծնվճլ նա, լծի տակ էլ ն գերեզման կիջնթ: Այժմ, աճա, Թնկուղ ե արքբնացել է գիտակցությունը, սակայն նրա ինչին է Հարկավոր այդ գիտակցությունը: Արդյո՞ք երա Համար է արթնացել, որպեսցի անագոթույնձասիցերառաջարկիե հրաձց պատասխանըլոուԹյունը լինի, երա Համար, արդյո՞ք, որպեսդի խորտակված կյանջը կրկին հերխուժի արդեն ավերակ դարձած տաճարը» ոբե այլես անկարողէ դիմադրել երա ձորձանքին: արթնացած գիտակքությունն իր Հետ էի բերում Ավա՞դչ երան ո՛չ Հայտություն, ո՛չ Հույսծր, իսկ դողաճար խիղճը կրան վիայն մի ելք է ցույց տայիս՝ ապարգյուն ինքնադատապարտման ելքը: Առաչ էլ չորս կողմի մառախուղ էի տիբում, այժմ էլ եռւյն այն մառախուղն է, միայն տառապուլից ութվականեերով վխտացող: Աուսջ էլ ձճոքնրին ծանը շղքաենթ էին շոնգում, ալժմ էլ նույն այն չղքաներն ենյ միայե ու

-

1871.

Ճասէյ ռրովշեան նրանց ժանրությունը կրկնապատկվել են կացավ, որ դրանք չղիաներ են: Գետի սեռ թափվում Հարինցողիանօգուտ արցունքները, բարի մարդիկ կանդ էեն առնճուժ ն եղում են, որ գինին է արչուսսվումնրա մեջ: Չե՛մ կարող... անտանելի էչ-- բարձրաձայնազազաչ է ու ժաղչ կում է Թշվառ ճարբնցողը, իսկ ամբոխը Ճո՞ռում բում նիան: Ամբոխը չի ճասկանում, որ Հարբելողբ երբե՛ք այդաքաազատ չի հղել գինու զորությունից, ինչնա այչ իո պեին, լի Հասկանում, ոի նա ուղղակիդժբախտգյուտ է արել, է անում նրա խեզճ սիրտը: եթե ամպատառ-պատառ որը բոխն ինքը գտած լիներ այն, ապա կիմանար, իճարկնե,որ. այխարչում կա ժի միջո, բոլորի վշտերից առավել դաժան դա անսպասելիկերպով ձեռք բերաժ խղճի վիշտն էչ Ամբոխը կճասկանար, որ ինքը նուլնչափ ընկճված է բեռան տակ ն Հոդով այլանդակված էյ որչափ ընկճված ե բարոյաչՀ սլես այլանդակվածէ իր առաջ այդպես աղերսող ճարբենա

.

|

--

«-

ցողը:

չ մի կերպ ազատվել նրանից,Քե չէ շան կկորչես ներաձետոյ-- Հիսոքչ անո ւմ Թշվառ ճարբին աիդեն ուղում է իր գյուտը նետել ճանապարճիվրայ ցողի մոտիկ կանգնած ոստիկանն արդելում էլ բայց Գու, բարծկամ, կարժեժ մտաժել ես գաղտնի սպասկ» ձգելով զբաղվել,--ասում է նա, մատթ վրան քոի վփիլներ ք «Ռ՛չ, գեւո

ծման

--

Համար անմիջապես քաղամաս կրնեկեքնա: Հարբեցողնիր գտած փալասի կտորն չտապով թաքցնում

ստալովյ-- դրա է

Չորս կողմբ հայելով

հ ճնռանում:

գրպանում

ու

գաղտա

է եա իր վաղեմի բարկամ Պրոխորիչիգիչ դողի, եծտանը: Սկզբում լուսամուտից զգուշաբար ներս է հալում մոտենում

մենանանելով,որ գինետանը ոչ ոք լկա, իսկ Պրոխորիչը Մենակննջում է դիննեսեղանիետնր, ական թոցափել բաց չ նում ներս է վաղում, ն, նախքան Պրոխորիչի ուշքի դուռը, գալի,զւսրձուրելիիրն արդեննրա ձեռքումնէ:

հ,

տոնտուր է անում. առանց արինբը զաղզանի ռի բոլոր ուշադիր զննելով, ճամողզվնց, արտոնադրի,բայը, ն տոնազրծրնէլ, ճնկապուրո, թե կանաչ Թե դեղին, իրենց անլն հն, նայեց իր ձեռքուժ Հայոնված փալասինու թվաց, որ այն ծանոթ է իրեն: «էճե՛,-մտաժեց նա,-- մի՞թե սա ճննց այն փայասն մ, ես Հազիվ կարողացա ազատվել արտոնագիիվերցենորից առաջս Այո, ճննց նա է, որ կա»: լուք Համողվելովայդ բանում, նա անմիչապես։ լգիտնս քնչույ նցրակացրիեց։որ այժմ արդեն սնանկանալու է: է անում, ն տյդժամանակայս տեսակ ծրբ մարդ մի գործ գարշելի մի բան է կպչում երու օձիքիըչ նշտնակում է, ամեն էան կորածէ, ոչ մի բան դութս չի գա ն դուրս գալ էլ լի կարող,նա կ Հանկարծամբող» խորճում էր ճամարյլափեքննարարար ջապնեոցնցվեց ու դունատվեց, ասես մինչ այդ անժանոթ ծրկլույի նայեց նր այրերին: .Ե- Բայց չէ՞ որ ավելի փոստէ խեղճ ժոջովրդին Հարբեց-

վազ իրեն,

..

որ

--

.

.

Խելըչ-- շշնագց արլիեւացւժ խիդեր: -- ա կին, մրիճա հրւշնեովնա,-բացականչեց թոխո-

ինչըչ երկյուղից սաբսափաճար: Մոտ վազեց Արինա խվանովնան,բայդ ճենց որ տեսավ, թե ինչ է ձնոք բերել Դրոլւորթչը։անբնական ձայնով աղադակեց՝«Սղեեցե՞ք, ըաղանում են»: «Եվ բնչո՞ւպետք է ես այն սրիկայի պատճառովժի խո-

սեուփ ամծն հնչի ղրղվեմոյ-- մտաժեց Պրոլսորի չը, բուր նրնույթին, ակնարկելով ճարբեցողին, որ Պրոխորիչիվզին էր փայ թել այդ գտնվաժ իթիւ իսկ ժինչդնո քրտինքի խոշո/ գաժիլինըը ժաժկում էին հրա ճակատը: Մինչ այդ դիննտունը թիլ-քիչ լցվում էր մարգկանջցով. բոյը Պրոխորիչը՝փոխանակ իր սովորականանուշությաժբ ճլութասիրելու ճանախորդներին, ի զարմանս վերջինների, ոչ ժիայն ճրամարվում էր նրանը գինի տալուց, այլն չատ սբրտառուչ կերպով Ճամողում էր, որ գինին անղճ մարդկանց բոլոր տնաակիդժբախսոությունների աղբյուրն 1 ձանդիսա -

ՄիառժամանակՊրոխորիչը կանզնաժ մնաց լայն քացաժ աչթերով, Հետո քրտրնքը պատեց նրանչ Այնպես թբ-

նում, -

Եքճնդու մեկ բաժակ թժնիր: -359.

այդ

ոչինչ,

դա

նույնիսկ

արտասվալից,- այնինչ դոռ հս մի ամբողչ դույլ Հետնանքը լի» կուլ տաս: աշխատում հն նելու է այլն, որ քեզ անմբջապեսռատիկանատուն քարշ նե այննն զոլ-զոլ մեջքդ դաղելու ոստիկահատանը տալուչ Հեւոո այնպես պիչոիկարես, քք մի գալուց տեղից դուրս հս ստացել, այնինչ ստացածդ արգեն ընդա« լավ պարգն մենը Հարյուր ճիպուտնէ: Դն ուրեմն` դու լավ միտք արա) սիրելի»,արժի՞արդյոք գիա Համար նեղություն կրել, դեռ դառն թրտինքով աշխատաժդկոպեկներն ինձ նման Հիմա ասում

օղտակար է,--

նա

էր

-

էին

տայ: --

ասում --

«Քտ

Ինչ է պատաճել քեզ, Պրոխորիչ, ճո չնս դժվելչ-էին նրան զարմանք հտթած Հաճախորդները: կզժվես, սիրելիս, հո մի բան էլ ավելի, թե որ թեղ Վախոր ոս Թյուն սզապա:իչ-- աոում սատնէց էլ ային

Խրոթորի չը ԵԺ

ոի

:-Հ- ՀԱՒռլ.

«ր

նորք,

մի

ձնսը "նրէչ:

Փրոնորիչը

«ող

ես

ալոօր

«Մր իը սոայամ

ինչ

խթիլճրն

արտ

ոքո:-

այաչար-

որո որդնիրիը ռչ ոք չի՞ ցանկանում օզորլով բանի էու/1լ հրահիը Է Բա: դ ա` ծո թորգ ի բ: Հաաիթ:նտ այլե «ալա չերւվուն չորը նքր, Թրունը,ոչ մլույի ումա:

նոք,

արդյո»

ո

րթա Բո: մորաՒժխուսաինյիհե շտրու Ազա քե ինչ արո ռեագիր «---

Դրոխորիչը: ավելացրեց Այժմ ի՞նչ

--

ները:

նս

անելու,--

արանց զայրույմը

ոչ

Հարդոջդիներան ծաճոախորդ»

Այժմ նո այնպես եժ կարժում, որ ինմ մեում է միայն ժեռնել: Ռրովչետն այժմ ես այլնս խաբել չեմ կարող, խեղճ նույնպես ճամաձայն չեփ: էլ ի՞նչ է ժողովրդինՀժարբեցնել՝ ժնում ինձ անել: ճին ոչ ժէռնել։ խելացի որոյում էյ-- ժիժաղեցին երա վրա ձՃաճաչ --

--

խորդները: ծո մինլն անգամ այժմ այսպես --

եմ

մտածում,--

շա

ամահեւ

բումակեց Փրոխորիչըչ-- ալուոեղ խլած Ռրովճեղենը ջարդուփշուր անել ե գինին թափել տն նայ ով իր մնջ այս առաքինություննունի, նրան նույնիսկ պինու ճոտը զզվանք կարող է պատճառելը այս

--

բոլոր առուն:

| :

այդպիսի բան անել,-- առաջ Հապա Համարձակվիի որի սրտում, ինում Ա րինա խհլանովնան, եկավ, վերջապես, այն չնորձճքը,որն անակնկալ ր, 1եր ծագել աստվաժային թե րնչ րբարեկերպով իչել էր Պրոխորիչիվրաւ-- ԱՀա --

ընկել: զործն է լույս Քայց Պրոխորիչինայլն դժվար էր զապել: նա աղի արջունքննր էր թափում ն չարունակ խոսում էր, չարունակ խոսում: նրա ճամար, որյ-" ամում էր նայ-- ում ճետ մեկ անչ գաժ ալս դժբախտությունը պվոռաճեցչնա այդպես դժբախտ էչ մնալու էւ եվ Համարձակություն չի ունենա մտաժելու, որ 4 կամ վաճառականիՌրուվՀեւոն դա փզուր էնբն աունսորակած

Հ այն մասին մտաժիչ

բախտ րդն մա

որ

է ե ուրիշ

ինքն աշխարձճիսմեչ ամննադըժ-

ոչին):

Այսպիսի փիլիսոխայական դատողություններով անցավ

հր սիմադրեց

ամանեամուսնու փաադրությանը՝ կոտթատել առուն գինին նը թափել, ալեուամենայնիվ, նրանք այդ սրը ոչ մի կաժիչ գինի յչժախնցիե: երեկոյան դեմ Պրոխորքն բացվեց քնելուսպանկելիո, ասաց արչի Քճֆը նույնիսկ տասվողԱրինահվանովնային. Ժողրակաե եժ ամենասիրելի ամուսինս, Սքպետկ այսօր մենք ոչինչ չենք վաստակել,սակայնորչափ թեթնաաժ է զգուժ մարդ իրեն, երբ Խիղճ ունի, եվ Ճիրավիչ պառկելուն պես անմիչապնս բնենց: Ու բնի մծջ չզառանցեց ն նույնիսկ լխոփաց, ինչպեն պատաձուժ նե

-

ձր առաջ,

երբ

հա

վաստակ ուներ

ԲայցԱրինահվանովնանայդ

ն

խիղճ չուներ:

մասին մի փոքր այլ Էերպ նա չատ ձի մտածում. լավ կր Հասկանում, ռր գինեվանառուքյան ցորժում խիղճն ամններն էլ այնպիսի մր Հաճելի բան չի, որից կարելի լինի շաճ սպասել, ուստի՝ որոչնց ինչ ձլ ուզում է չինի, աղասովել անկոչ Տուրի ը: Մի դեր սպասեց ժինչն առավոտ, բայց Հենց որ զինետանվոչեժածկ լուտոմուոիը ուսի չողը ներս քափանցեր, նա քնեաժամուս ուց գողացավ խիղճը ն շտապով փողոցվազեց: --

--

Ս սնը

գիտավոիլալ կերպով,այդ օրը շուվտյի օր էր. ժհրձակա գյուղնրից արդեն գալիս էին գյուղագիները՝ բեռնա մռրված ուս լերով, ն ինքը՝ քաղային ոստիկանապեւտ Լովեցն, ու անձամբ շուկա էր շտապում՝ կարդ կանոնին Հծտնելու: Հազիվէր Արինա հվանովեան նկատել չտապով անցեող քովնցին, որ գլխում անմիջապես նրչանիկմի միտք ժաՀգել: նա ամբողջ թափով վազնը նրա նտնից ն ճազիվ էր ճա. «ասարվել երան, որ անմիջապես, զարմանալի 6ճարպկու(յամբչ խիզճը զգուչաիար դրնց երա վերարկուի գրպանը:

Չի կարելի ասել,

իշկ մինչ

կորցիաժմարդ էր, տակայնայնքան էլ չէր սիրում իրեն ճրն« չել ն դոփում էր բավական ազատ կերպով: նրա արտաքին սոնաքըոչ ալնքան լոլիրշ էր, որչափ ջեչտակի։Զեռքձրը ոչ ույնքան Հանդուգնէին, որչափ սիրովճանկում էին այն ամենը, էր ձանապարճին: վեչ ճանդիու Մի խոսքով,օրինավոր կաշաուսկերիմեկն էր: եվ Հանկարժ այս մարդն սկսեր խղճի խալթ վգալ: Հասավ հա շուկայի Հրապարակի,ն թվար նրան, որ այլն ամենր, ինչ դարսվածէ այնթել, հ՛ սայլերի վրա, ե" արչկողեծրի վրա, ե' կրպակներում,այդ բոլորը իրենը չէ, ալլ ուրիշինն է, Առաջ երբեք նրա Հետ այդպիսի բան լէր պա» աոաճել: Տիորեց նա իր լկտի աչքերն ու մտաժեց. «Հչիմարս ծել եմ, թե՞ հրավզումըէ կատարվումայս ամենը»: Մուդծլավ սայլերիը մէկին, ուզեց բութբ գցել ու ճանկել, սակայն ձեռքբ Ժեկ ուխիչթայլիչ ուղեը դյու» չի բարձրանում, ժուտեցավ օօ ռարսավփյ-մորուքը Քամի տալ-ղացու ձեռքնառաչ չի գնում: Վախնցավ: մտածում է «Այս ի՞նչ է պատաճել ինձ ճծ այսծի-ովեցըչ-- այսպես որ գնա,անչուչտ ճխտո էլ ամբողջ գործս 6 տուն վերադառնա փլաքնելու եմ, ավ չի՛ լինի տրդլոք է, մինչն խելքս գլուխսգաջ: Սակայն Հույս ուննը, գուցն, կանցնի Սկսեց ման գալ շուկայում: Տեսնում 4` ամեն տնսակ ուտելելեն է դարսված, զանազանկտորեղեն է փովաժ, ե բոլոր այդ իրերն ասում --

892.--

կծել չես է արմունկդ»այնուամենայնիվ,

ժու

կարող: այդ

գյուղացիներնավելի Համարձակչին

դառ-

երեն պատկանող սկսեցին կաէ Թարթում, վրա աչքերն փիայն Հարստության տակներանել, ՏխիմարՏխմարի կանչել նրան: «Չէ, հնչ-որ ճիվանգությունէ ծկծլ վրաս»,-- վճոնց էդատարկձեովելը ն Հենը այդպես, առանց տոպրակներիչ տեսնում

նում.

ներով

տուն

են,

որ

մարդը ցնորվել է

վերադարձավ:

է վնրադառնումնա, իսկ տանը տիկին ովչիխան «Տեսնենք այսօր քանի տոպրակ է սպասում է, փոռածելով՝ ամուսինր». եվ շանկարժ ոչ ժի իմ սիրելի բերելու ինձ Տուն

ովնեցը վերջնականապեսամոքը

օր

ինչքան էլ

ձե՞

--

առոպրակէլ չկա: Սաստիկթունդ ելավ նրա սիրտը: բարկուԹյամբ ճարձակվել Լովեցի վրա: Ուր հն տոպրակների-- ճարցնում է: ձածուն խղճիՀայտնում հ, ոբ...-- ուզեք սկսել(ո --

--

մերի:

Հ-

վեցը:

Ռ"«ր են տոպրակներըչճարցնում ա117Ա Հանուն

խղճի Հայտնում եմ,

ռր,,.--

կրկին սկսնց 1ոչ

այդպես է, մինչն Հնանյալ չուկայի օրը, ԽԸՂճովդ էլ ճաշդ արա, իսկ ծս քեզ ճաշ տվողբ չեմ,-- վճռեց --

ԴԵ որ

(ովչիխան։

:

կորագլուխ ընկճվեց ձովեցը, որովճետե գիտերչ որ կնոջ ասաժ է: Հանեց վերարկուն ն չանկարժ կարժես վեՌրովճետնԽիղճը վերարկուի Ճեւո միասին մրբափզոխվեց: նաց սպլատիը կախված, ուստի նս իրեն դարձլալ թեքն ու ե կրկին այնպես թվաց իրեն, որ աշխարճում ազատ զգաց, չկա ոչ մի բան, որ ուրիշինը լինի» այլ» որ բոլորը իրձն Հ ե Ու ընդունակ ճաիշտակելու պատկանում: կրկին կլանելու զգաց իրծե՛ Հիմի այլեւ ձեռքիցս աղզատվողիչենք, քարեկամխերս,-- ասադ ովեցը, ձեռքները շփելով ն շտապով «սկսեց վերարկունՀագնել ամբողչ թափով չուկա թոչելու: Քայցչ ո՛վ Հրաշքյ-- Ճաղիվ էր ՝ագնլ վերարկուն, որ նո հիս սկսեց վեշերօտել, Ասես մեջը երկու մարդ կար: մեկը՝ ասածն

-

--

«-4908.-

մյուսը՝ անամոթ, Հափխչոակող, զոփող, աանցվերարկուի՝

ն տիշնում, թեթե ն ազատ զգացո ուսամուտից նայում է աղքատները Հավաքվել, լ9Վել նն իր տան ռր քաղաքի բոլոր թանկը:Ֆեսնում է ու չի կարողանումՀասկանալ, Թե բնչո՞ւ ճն Հավաքվել,մի՞քնդրանցբոլորին պետք է Ժեծել: հքծք Հավաքվել,-ակր Ինչո՞ւ վազն զեց բակը կատաղաժ ղաժ դուր Քվել չո՞ւ

երկչոտ: Թեպետ զգում է, բ ամոթխած փերարկուռվ՝ դոնից դեռ դուքս չնկած, արդենխաղաղվում է, սակայնչուքա գնալու մտադրությունից չճրաժարվեց,Թերնս, մտածեց, ու

ինձ: Հաղթաձարեմ էր Բայց որ չափ ավելի

հնում

այնչափ շուկային,

ուժ-

Թե ինչու են Հավաքվել: Դրանք այն խերճ մարդիկ են, որոնց դու «րամայնցիր կերուրկել,-- կոպիտ պատասխանեց(ովչիխան: Քշել դրանը. Վզակոթնրինտալ: Մյ այլդպե'սյ-- բղավեց նա անբնական ձայնով ն թելադորի նման կրկին տուն 64նիավ: ծրար անց ու դարձ արեց սնելակում նկ չարունակ միտք էր անում, քն այդ ի՞նչ է պատաձհլ իրեն: նա չամողանց ճշտապաճ մարդ էր, իսկ պաշտոնականպարտականութ յունՊոնկարժ, ները կատարելու ժեջ՝ ուղղակի «առյուծ,մայկ, այապես փալաս դարձավ Ֆնդույա Քետրւիա եօրրեյնս, կապկապիր ճեմ, ի ժո, այխդրոթ բանձր կանեմ, որ արբ ովսօր զդում ք, չետտ այլես ամբողչ տարին ուղղել լի լենի,-- տղերանց հլ

գում որոնք մի զրոչ վաստակելուճամար ամբողջ օրը տանջվում ոի են անձրեի ձյան տակ: Ե այն վիճակում էր դունվում, տնկելու ցանկություն ալք տոպրակներին ոչ միայն ուրիշների չուննը այլեսչ այլե գրպանում հղաժ սեփականքսակը բեռ ճավաստի աղբյուրներից էր դարձելիրեն, ասհռ նա Ճճանկարծ ոչ թճ իրենն է, որ այդ բքռակում ե ղաժդրամը էր եղել, թրաղեկ

,

այլ ուրիշին է սզատկանում:

կոպեկ,-- ացում է քեզ, բարհկամսչտասնեճինգ գրամր նրան տալով: նա, մոտենալով մբ գլուղացու, Խ Տխմար Տխմարիչ ի՞նչ փող Այս Քեղ Հասցիած առաջվա վիրավորանքներիփոխարեն ների՛ր ինձ՝ բի սեր Քրիստոսի: Աճա

-

--

ոա

--

--

եղած թեպետ վարվելուց այսպես Սակայն, բոլոբ փողերը: հ գղաց, որ սիրտր թեթնացավ, բայց Խորը մտաժմունքների ն

բաժանեցմոբ Հետո,

"

անցավ կրա մոտով ն նելու: հսկեա կամացուկ

սիրալիի

ասաց'

օիրելիս, այն խեղճ մարդիկ, որ դու խնդրեցիր ինձ Ժոռ բերեմ,կերակրիրնրանը ի սեր Քրիստոսիւ մեխիցկախել, ռի կրկին հրծն Բայց Ճաղիվ էր վերարկուն --

ԱՀա

ովչիխան էլ տծանում փ որ կովեցի բանը վատ է: ՀաՄեյ դգուստներըՀանեց, պառկեցիել անկողնում ն տաքոաք ետ «ետո դուրը եկավ միմիտլն խԽմեղր եց: Քառորդ ժամի ն չանյք ժաշժել՝ օձասյա Հր վէրարքուի գրպաններըհայեժ, գուցե գրոշից-րանից ժեազած 11157 նայնը մի գրպանը -

մէջ ընկավ' «9, այսօր ինձ ինչոր Հիվանդություն է կպել,-- կրկին տուն գնամ, եչ ի դեպ, ասաց նա ինքն իրհն,-- ավելի լավ է տանեմ նէ առտժու տուն ճետս ավաժից բեչքան ազբատ կտ,

կերակրեժ»: Ասելն ու անծլը եկ եղավ: Անթիվ-անճամարաղքատներ ճավաքեըն Ճետի իրենցտուն տարավ: ով չիիանզարմանչ «աբից ապուչ է կտրել,սպասում է, թե էլ ինչ օյիննեերէ

,

--

ու

կրաված թողություն անի, Այսպեսնա շրջեց ամբողչ շուկան

ին չպեօ

ա

էր բրզգին էր բաբախում սիրտը, այնլաղի ավնլի պաճտանջ ե ու ճեո, փոքր մարդկանց այդ միջակ ՃՀաշտվելուբոլոր

դուրս

մոո

դատարկ դրամապանակը զամ, «այծը ժյուս գրպանը գտավ ժի կեծղտրայլուղստածֆ խուղ: Հենց որ Թուղթը բայ արեկչ անմիչապնս սաստիկ ճաղաչանք դուրս Մոտավ կրժքից: «Աճա՞ թհ իհնլոլ է վրաղվաժ նա այժմ, -- ասաց ինքն րրեն,-- գրլանում խիղճ է պանում: -

`

սկսեց միտբ անել, Սե ում Հրա սաղայնի այդ խիղզճր, որոաեսզինա ոչ թե վերջնականապեսկորժանվի, այլ մի փոքը անճանհգցիստ լինի խղճից: եվ եկավ այհ հզիակացուՀ թյան, որ տմենից Հարմար մարդը նախկին կապալառու, բակ այժմ ֆինանսիստ հ երկաթուղու գյուտարար: Հրնա ւ

ՔԲրժոցսկինԷ Շմուլ Դավիգեվիչ

նրա վիղըս Համննայնդնպսյ Հաստ էյ-- վճռեցէվ:է4 խան.-- զուցք մի փոքր բարակի, բայց կդիմանա: Այսպես վճռելով, նա թիղճը զգեւշոիհն գրել դրոշմվաժ ծրարի ժեջ, ԲրժոցսկուՀասցենզրեց ն գցեց փոստարկղը: Այժմ, սիրելի բարեկամս, ազատ կերպով կարող ձգ չուկա գնալ,-- ասաց նա ամուսնուն, տուն վերադառնալով Կ

,

--

Սաժուիլ Դավիդիչ Քրժողսկին ճայի էր եստել։ չրջա պատվաժ իր ամբուվչ ընտանիքով:երա կողքին նտտաժ էր տասը տարեկան որդին` Ռուվիմ մամուիլիչը ն մտքում բանչ կային գործարքներ էր կատաթումմ Հայլի՛կ չան, եթե ես քո նվիլաժ ոսկին չշաչով տամ ամսականքսան տոկոսով, տալեվելջըինչքա՞նփող կունք--

Հարցրեց նա: խակի՞նչ տոկոսով, պա՞րզ, թե քա՞րդչ--Ճարցրեցիր Հերթին Մամուլ Դավիդի չը: Հայլիկչ -- իշալկիչ, բայդ» հ կոտորակների այդ եթե բարդ Հաղպավումնիրով, ե յոթանասունկատանաս ռութլի քառասունջինգ դեպքում ենը կոպեկ: Սյդ դեպքում կտամ, Հայլիկ ջան: Տուր, սիրելիս, միայն Թե պետք է վստաճելիգրավա» նամ,---

--

--

--

կան վերցնել: լոն յա Մյուս կողքին նաս հչ էր հոսել Մամուիլիչը՝ է ն սագերի նույնպեռ մտքում վճռում էր «թԹոչում որդին րաբ» խնդիրը: Քիչ այն կոլմ նատել էր Սոլոմոն Սամուինրա կողքին՝ ԴավիդՍամուիլիչը ն Հաչիվ էին անում, չը, Թծ վերչինը առաջինինջանի տոկոս է պարտք փոխարինածայրին խար վերցրած չաքարեղենի Համար: Սեղանի յուս նստել էր Սամուի| Դավիդիչի դեղեցիկ կինը՝ Լիա Սոլոմո-

ճովնան՝ գիրկն առած փոբիիկ Ռիֆիկին, որը բնազդորնն թաթիկը Ժեկնուժ էր մոր բազուկննըըզարդարածոսկյա

ապարանյչանն երին:

Նա

պատ: Մբ խոսքով, Սամուիլ Դավիդիչըերջանիկէբ: սոուս Ճամարյա ուտելու րաստվում էի ինչ-որ արտասսվոր

զարչ ջայլամի փեաուբննրովե բիչուսնլլան ժապավեններով --300.-

դարված,երբ սպասավորնարծաթը հկութեղի վրա դրած մբ ծամակ մատուցեց նրանս Հազիվ էր մամուիլ Դավիդիչբ ձեռքե առել ծրարը, ծիբ անճանգրոտ այս ու այն կողմ ննտվեց՝կ̀րակի վրա խորովՀող օձաձկան նման:

նա, ողբաց ինը բան է, ինցիօ է պետք սայ-աժբողջ մարժնով ցեցվելով: Թեպետ ենրկա գտնվողներիցոչ սք ոչինչ լէր Հասկա նում ակնճայտ այդ աղազակներից, սակայն բոլորի ամար է: անճնարին դարձավ, ոի ճաշն այլես շարունակել ես չեմ եկարագրիայն տառապանքները, կրեց մաորը մուլ Դավիդիլնայդ իր Համար ճիշատակելի օրը, սակայն ե թույլ այսքանը կասնմ, որ այդ՝ արտաքինտեսքից նվազ մարդը ճերոսաբար կրեց ամենաանողորմտանջանքները:բայց նույնիսկ մեկ ճատ րասնչինդգ կոպեկանոց չճամաձայննը վճրադարձնել: -- Այս հնց է օր, այս ոցինը, միայն դու ամուր բռնիր Հորդորում էր նա կնոչն ամենասաստիկտազբնձ,վրա,-նաղպիժամանակչ-- ե երն ես փողի արկղը ոպեմ, ՑՋլինիթե --

Սա

ավելի լավ է Թող ես մեռնի: Բայց որովճետե աշխարճումչկա այնպիսի դժվարին դըՐություն, որից դուրս գալ Հնարավորչլինի, ուստի ալդ ճիհարք գտնվեց նան այս դեպքում: մամուիլԴավիդիչը ՃԵէ որնէ վոծարբերություն շեց, ճբ ինքը վաղուցխոստացել անձլ իր մի ծանոթ գեներալի իրավասությանը ենթակա բաըծգռրծական մի «իմնարկի, բայց, լգիտես ինչու, շարունակ աճա 4գձգում էրս եվ այժմ դեպքե օւղղակի մատնանչում էր այդ վաղեմի ցանկությունն իրագործելու ժիչոցը: Մտաժելնու անելը մեկ եղավ, Սամուիլ Պավիդիչըզգուշաբար բաց արեց փոստով իրեն ուղարկած ծրարը, ունիչիով ճանեցմիջից խիղճը, ուրբչ ծրարի մեյ դրեց, վրան ավեչացրեջ նան մեկ Հատ ճարյուրանոց Թղթադրամ, կնքեց ն գնաց ծանոթ գեներալի մոտ Կամենում եմ, ձերդ գերազանցություն,նվիրաթերունա, ծրարը դնելով ուրախությունից թյուն անելչ-աշաց ժպտացող գեներալի առաջ: սաս

--

ո.

-

լավ, շոոտ գովելի գործ էյ-» ասաց գեներալը,-ես միտ վիտնի, որ դուք... որպես Ճրձա... ն Դավիթի օրենբի Համաձայն... խաղ ու պարով... այդպե՞սէ կարծեմ: Գեներալըչփոթվել, որովճետն չգիտեր Հավաստիկրպով իրոք Դավիքն էր օրենքներ Ճրատարակել, թէ՞ ժեկ --

Շտւր

ուրիշը:

Ծիտ այդպես, միայն Թե մենք ի՞նց ճրծաներ ենք, Սմաժուիլ 4երդ ղերազանցություն,-- չտասզեց ճայհարաիել --

Դավիգիչլը, արդեն բոլորովին քեթնացած-- Մենք իայն արտաքուստ ննք Հրեայ իսկ Հոգով աժբողջապես-ամբողչաչ ենք: Շնորճակալ եժ,-- ասաց դններալի,-- միայն մի բան ափտոսում...իբրն քրիստոնյա... ինչո՞ւ դուք, օրինակ...

օլնա ռուս --

ծմ

Տըր-...

Զերդ գերազանցություն... մենք միայն ւլատվովս եմ երդվում, միայն արտաքուստ: --

ա

--

մի

է մի

.

տանալ:

ոչ

հե էր չէր (մրա

չո՞ւ

ջից:

ոի գլուխ դնելու խիղճն ինջն էլ ձանձրացավ, Վերջապես ե Հ իր օրն տեղ չունի պետք անցկացնի ուրիչմարզկանը նա իր աճա աղերսեըք եվ դոներում, առանց ապաստարանի: վնբչին տանտիրոչը,մի քաղքննու, որբ փողոցում թոզ էր «»898...

առնտրով Հարբս-

'

այղ

ու

իր Հերթին

աան, ոճագտի՛ր ինձ աՀԱԱ կբա երա մաքուր սիրտն իժ մանկիկ, չես,--

ետք

"-

Համար մի

բաց

ռուս

քաղթենին:

Հարցրեց

արա

քաղիր ինձ այնտեղ: Գուցե նայ ալդ անմեղ մանուկն առաջ ու խնամի, թերնս նա, Հասակն առնելու փն4 պատապարի Հետ վեր Հանի ինձ ն ապա, գուցե, առանց ինձանից դարչե48ա եջ դուրս գոս ինմ միասին ժարդկանց լու, Սյեպես, ինչպես ասել էր, այդպես էչ եղավ: Ք. քնեին ու

եեք:բար» աա ժան.

ռուս

Միանում

Խու

ւա

բար

արծց

մփաժինը

նհրա Մ

ն

Ֆրա

նուն

խիղեն այլնա ծրկլոանչի լինք

«եռ,ահա

հեչ

սքլոոր

48»

գուեւքա: ծվ այի ավանակ կվնրանանրոլոր նճեգություննեվրն ու

բռնություններ

ւր հոգ(ությումնիրբ,

Ջիութ

մաքուր ՀԵՐ

միասին մեմալոլ կդառնամոջթին փոշնուկն

է փոքրիկ Ժանկիկը

է հան խիչնու 97 մէՀ

ժանում ու

ուսվ,

այլ

կցանկանաամեն

՛

ԱԱՀ

խիղճն Թափառնը Թշվառ,Հայլածված եվ ծրկաի չյդապեց մու՛ հ եղավ: այխարճիսերեսին, շատ ճաղարավորմարդկանց Բայց ոչ ոք էր կամծնում պատապարելնրան, ալլ բոլորը, այն մասին էին մտածում: ըն ինչպես ազատբնդճակառակը: ն մեն նրանից թեկուզ խաբերայությամբ,ճնղացենն իսնն-

կարեվանում կարեղ

|

Թյվառ խիղեք ինձ չարչարումյ-- զանգատվքց դեն քյում' գքս եք ինձ ինչո՞ւ ճր,---«փ՞նչ աննմ էս թեզ, տիրուճի-խիղն, ծրբ սչ սքի դու լն

մե

յն» Սակա՞ Ձերդ գերազանցությո՞ւն: ճե:

ն

ալում բո

արտաքումու»:

ավ, լավ: տերըձեզ Այ» Թն առած: Դավիդիչը տուն թոավ, առնես Մաժուիլ րսկ գիչեր նա բոլորովինմոռացավ իր կրած տառապանթեեոթ ն ալնպիսի անլուր գործարք մտածեց ի վնաս բոլորիչ օն մյուս օրը, եբբ իմացանայդ մասին, բոլորն էլ զարմանքից քար կտրեցին, --

'

ՀՈՅ

ՀԱՂՆԵՆՈ:

չինում,Բէչ-որ 2 թագամորումյան փեջ,ինչՎի պետության մեջ ժի կալվածատերէ (ինում, Ապրում ր այդ կայլվաժատերը նչ, աչխարչին նայելով, ուրախանում էր, Ամեն ինչ ունրը առատործն՝ ն' գյուղացիննր, ե՛ Հաց, քենում է, չե

«ր

այգիներ: Սակայն այդ կալվաժաՀիմար էր, «Համբավորբեր»" էր կարդում ն ուներ սպիռակ, քխլիկ ու փխրուն ժարժին: ւմԱւ ծուն: այդ կայվաժատերն Մեկանդամ աղերսեց եմ ես ծեր աստված, չատ զոճ քեղանիդ, ամեն րա նով պարգնատրվաժէմ, միայն ժի բան է անտանելիիմ սրիե"

անացուն,

նրը

ե՛

Հող,

ե՛

--

--39--

կթի Համար, այլ շատ

այն է,

գյուղացի է բազմացել Բայց աստված գիտծր, որ

ուստի

խաննրով ոչնչանանք,թան մեր ամբողջ կլանքում այսպես տանչվենք: Սգորմաժաստվածլսեց որբուկնիիիաղոթքը, ե «իմոր կալվածատիրոջամբողջ շողերի վրա ոչ մի գյուղացի չեմնաց: Թե խնչ եղավ գլուղացին, այդ բանը ոլ ոք չտնսավ» միայն տնսան, ինչպես մղեղի Հողմ բարձրացավ»ն օդում ն ամպի նման սլացան գյլուղացիներիկտավն վարտիքները: կալվածատերըդուրս եկավ պատշգամբ:քթով Հոտ առավ ն գում է, որ իր կալվածքներում օդր խիստ մաբրվել է. Բնականաքարչգոճ հղավւ: Միտք է անում` այ, Ճիմի ես կքնքշացնեմ իմ սպիտակ մարմինը, ռպիտակ մարմինս թխլիկ ու փլիբուն: Ռ. սկսեց ապրել իր քեֆին ն ժիտք անել, թե ինչով «փո-

մեջ չափից մեր թագավորության

որ

այդ

կալվաժատերըՀիվար ե

չլսեց նրա խնդիրքը:

գյուղացին օրնցօր ոչ Թն ավելանում, տեսնում Խ պակասուժ, այլ ավելանում է նա իժ բոլոր ճարստությունըուտի վախենում՝ չլինի ն Տեսնում

է կալվածատերըոր ու

սպառի:

Բոց

է

անում

լրագիրը» կալվածատերը «Համբավարբերջ

անսնքլու՝ Թե այդպիսի գեպքում ինչպես պիտի վարվի

կարգում է. «ժանա՞՛ջ: Մր խոսք է գրված միայնյ---

ժատերը,--

բայց

ոսկի խոսք

ասում

ն

է Հիմար կալվաՀ

է:

Սե այնպես, պատաճական է կալվակերպով, ալլ օրինքով: Գյուղացու Հավի մտնում նա անմիլապեսբոնում է հ, բանտ ժատիրոչվարսակի արտի, օրենքի, արգանակի եջ գցում, պատաճումէ' գյուղացին գաղտնաբար փայտ է կտրում կալվածատիրոջ անտառում:-փ«կույն այդ նույն փայտը կալվածատիրոջբակն է ընրվումյ կկ վարո կարողից, օրենքի Համաձայի, տուղանք է վերց-

Եվ սկսեց չանալ, այն էլ

ոչ

վում:

Ավելի չատ ես այժմ այդ տուգանքներովեմ նրանց վրա իր ճարնաններին,-- որովազղուժ,-- ասում է կալվածատերն Հետն դա ավելի ճասկանալիէ երանց ճամար: Գյուղացիներըտեսնում հն, որ թեպետն Հիմար է իրենց կալվածատերը:բայց Ժեժ բանականությունէ տված նրան: Այնպես է կտրել նա իրենց չորս կողմը։ որ ստ դնելու տեզ չի մեացել։ Ուր էլ դառնում ես, ամեն ինչ չի կարելի, փ ձե՛րըչէ: Անասունը ջուր խմելու է դնում Թույլատրված, իմն է», Հավն է գետը-- կալվածատերըգոռում է՝ «ջուրը

'

իի իր Հոդին: «Թատրոնկճիմնեմ,--

Կգրեմ դերասան Սայ դովսկուն:, թե` նկ, սիրելի բարհկամս, ե դերասանուճիներ բծր ճետգո: աեյ հրան դերասան Սադովսկին,ինքր եկավ ն դերաէ, որ կալվա-չռանուշիներ քերել գետը: Միայն Թե տնսնում ժատիրոչ տունը դատարկ է, լիստրոնը սարքող, վարագույրը բարձրացնող չկա -շ

--

բղաայն կողմ-- կալվածատերը անցնում ցանկապատից ե' ն բոլորը չուրի, օդը վում է՝ «Հողը իմն էջ: ե՛վ շողը» դու նրանը դարձավ: Մարխ էչ չմնաց՝գյուղացինվառի, ճա չմնալ` խրճիթն ավլի' Ուստի ն գյուղացիներնամբողջ փայնքովաղզերսեցինաստծուն, Տե՛ր աստվաժ, ավելի ավ է մենը մեր մանը ձրծ--

--

--

Ուրի

են

քո

ժտածում

'

գլուղայիները,-- ճարցնում է Մաղովսկին

կալվածատիրոջը: --

է:--

կատվածլսնըցիժ աղոթքի

մաքրեց դյուլացիներից:

ն

իմ

բոլոր

կալվածքները

Մակայն, եղբալրչ Հիմար կալվածատեր ես եղել. Հաչ ջուր տալիս՝ ը|ացվելու: է Քանի օր արդեն անլվա հմ մնացել: Նշանակում էյ ուզում հս դգեմքխչվրա ազարիկո՞ն' բուսեցննոյ-- ասաց մաղովսկին,Կ այդ ասելով, ինքն էլ մեկնեց, դնրասանունինիերին էլ տարավ: կալվածատերըճիշհը, որ մոտակայքում չորս ծանոթ է` ձին) եւ ես շարունակ Թութ բսց գեներալ կա, փոսում անելով զբաղվել, ավելի լավ է փորձեմ պեներալենրինկանչ չեմ ն Հետները ժեկչերկու շրյան թուղի խաղաժո: Ասելե ու անելը մեկ եղավ: Հրավիրատոմսգրելյ օր եր« --

ո՞վ է թեզ

պա

--

--

--

--

թ

Սայտիկով-եչեդոիճ

30Է

չանակեց

որ իրնն արգեն երկրորդանկալվածատերը, ջամ ճիմար անվանեցին,ուզում է մտածել այդ մասին, բայց որովչետն այգ ժամանակ աչքովն բնկան խազաթղթճրը» ն սկսեց Թուղթ ուստի ձեռք թափ տվել աժեն բանի վրա

նամակենին ոալարկնըրտտ Հասցեների: Էէ բալները քծպետե իսկական էին, բայց սոռվաժգեներալենր ձին, ռուատիշատ շուտով ժամանեցին ժամանեցինե շատ զարմացան, որ օդն այդչուփ մաքուր է: Այդ նրանիցէ,-- պարժնցավկալվածատերը,--որ աստ» ված լանց իմ աղոթքը ե իմ բոլոր կալվածքենրբմաքրքը ե

Ֆճրնենը,-- ասում է,-- պարոնայքազատամիտներ,ով կչաղքի: ես ձեզ կապաջուջեմ, Թծ ինչ կարող է անել Ճռգու իսկականանսացանությունը: շա

դյուղացիներից:

ում

Ա՛խ, ինչ լավ էյ-- գովում նն կալվածատիրոջը գհ« ներաչներըչ-- նշանակում է այսուճչետն ձեզ մոտ այլե նր--

Թուղթ է

չի՞ գայ Ափենեին,--ոլատա խանեց կալվաժատերը: Սկսեկին խաղալ մի շրջան, երկու շրջան. գեներալները

բնե ճորտնըի

զգում են, են,

որ

չորո

իրենց օղի խմելու ժամանակն է, անճանդուաչկումն են նայում:

"է

ժի-4ի

եվ

ի՞նչ բան էյժանքով նիան նայելով:

Հարցնում

են

գեներալները,

սար

ԱՀա, կերեք, թնչ տվել է աստված: Մեզ ճամար մաից-բանից լիներ: Մսից-բանիցս -ծ- Միս չունեմ, պարոնայք գնենրալներ, որովճետն այն օրվանից, էրր աստված ինձ ազատծը գյուղադիներից, Խո--

--

ւմ առահցվառելուչ մնացել: ծանողում փոաղարանն

նեսդ երտել ատամենըը կափկափեցբն: ծ-- Բայց 21՞ որ ինքդ մի բան խժռում

վեցիներա

ես,--

որ

Հա

վաքում չ

նույ-

կրկնակի

ու

402 ՕԳ

ոչ

միս ունենան,

է, այնպիսի ելակ կցանի,

մի ֆունտ կշռող

ալլ օր

պտուղ

միայն

բոլորը

կտան,

հչանից Մոսկվա ուժ: Վերջապես է ՀայելուԲ մեյը նայելու, բասկ ճայնլու վրա մի վերշոկ փոչի է նստել...

--

--

կաշի,

ոչ

եռակի, Ճինգ ատի

ինչքա՞նկծախի Հոգնում է մտաժելուց, ե

ա

՛

ծում է, այրքպտուղներնբերանն չ դնում: Մւոա ու

լիսի կովեր կպաՊի, որ հ միայն կաթ: Մտածուժ

Ճարձակչ-

վրւս գեներալները: ձմ գեում,փել 2ում բանէրով մր կերար ոա էլ առայժմ դռ կարկանդակկա Սակայն դու «իմար կալվաժատեր նս հղել,«- աժաչքին գնենճրալներ ն, խաղի կիսատ թողհելով։ իրենց տլներք վերադարձան

եա

Ու

էե լինում, բությունից ճղակոտոր էսկինքը ժեքննայով

,

Բարկուղանգեննրալները նրա վրայ այնոնս,

քայլում է

նսոաժ:

ծանէ, Տանձի, դեղձի ծառերը Փրագրել ծիրանի, պտուղների

բ

:

է՝ «Եթն իրար նտնից

է սհեյակներում, Հետո նստում մտաժում Մտածում է, է: շարունակ բն: մեքենաներ է դուրս գրելու Անցլբալիցչ որպեսզի ամէե բահ շոկիով արվի, շողդիո՞վ։իսկ ճորտերի ճոտն ամեննին չինի Մտածում է, ինչ պտդատու այգի է գցելու, աշա այսեզ տահձենիներ կլինեն, սալոբիննի, աճա այնտեղ դելէ հայում ե տեսդուրս ձեր,այնտեղկաղին:ուսաժուտից նում էյ կարժես արդեն ամեն ինչ այնպես էյ ինչպես ինքը աշա

մնում

ու

կարկահդակՀանծց:

Հատ

Սա

մտածում

ֆթե ինքը եախան է մայոնանչում,-- ասում է,-- նշա նակում է պետք է ամուր մետալ մինչե վերչը: իսկառայժժ բրմական է քուղթ բաց անելը, գնամ` աշխատհմ:

--

--

ն

անում

--

-- երեի դուք, պարոնայք գքննրալներ, հախանաշել եք ուղում ,-- Հարցնում չէ հարկաժատերը: Վատ չի լիի, պարոն կալվաժատեր: Վեր կարով նալչածատեթը փոռեցավ ոոոճուՀ տծզից» բանին ն այնտեղից ամեն մեկի Համար մի-մի օառնացաչ Քար

բաց

հրեք անգամ դուրս գայ նշանակում է ուշադրություն չպետք նման, քանի անգամ էլ 4 դարձնել»: եվ կարժես ձճակառակի ու է զալիս: է է անում, գալիս դուրս բազ շարունակ դուրս Նույնիսկ ոչ մի կասկած չմնաց մեջ:

Հոտ

--

նում

անել

բաց

--

է

Տեսնում

`

ւս

-,

բայ

ձայն Սե՛նկա,--

ետո

այդ

մուռենում

սռալիսնա Հանկարծ:մոռանա լով, ճիշում չհ առում՝ գե, Թող միառժամանակարս 4

--

403.--

Հարկերըս.նրա՛նք, նրանքիրե՛նթ պնտք է վճարննլ պարտքնէ ու պարտավորությունը: գա նրանց սրբաղան Այդպես,իսկ ի՞նչ ձնով կարելի է այչ ճարկը երան. ցի գանձել, նթե նրանք, ձեր աղոթքով»ցրվել են աշխարճի

սակայն ես ցեւլց կտամ այդ ազատամիաներին: Օճ ինչեր կարող է անել ճոգու անսասանությունը: մինչե մութն ընկնելն, Այսպիսովանը էր կացնում օրը, քնում էր: հսկ քնած ժամանակ ավելի ուրախ երազներ էր տեսնում, էրչ որ նաճանՀ բան աիթուն ժամանակ: նրազում տնսնում գապետն ինքն իմացել է նիտ այդշրինակ կալվածատիրոյ« Հարցնում է զավառական կան անդրդվելիությանմասին շան որդի է լուո «Այդ ի՞նչ ճառտատակամ ոստիկանապետին, տեսնում Հետո է) օր իրեն իր այդ ընկել ձեր դավառումջ: անդիգվելիության ճամար մինիստր են դարձրել, ն նա զար չրջարծրականնիի է գրում՝ դարվել է ժապավեններովու հ մտիկ չանելը Հետո տեսնում անսասան է, որ քայ«Լինել ու ծիգրիսիափերին.,ո. լում է եփրատի

Հ.

աես նաչ

--

ու

Խրեսովմել

վճարել:

ասում Այսպես, բարեկամո,-Բայց աճա հրազներն էլ բոլեթը

ժամանակ է վեր կենալու:

իմ կողմից Համաձայն լեմ

էս

հակ Հայրոնի՞է ձեպ, պարոն կալվածատեր,որ գան» օւ տուրթերի, ե՛ս առավել առանց մարանն առանց Ճճարկերի Խմիչքի ն աղի մաքսի, գոյություն ունենալ չի կարոզ: եժ. մի գավաթ օզիշ: Ֆո գե՛ժ չեմ.,. ես պատրա՛ստ ծս կվնարեփ: փռկ դուք զիտե՞թ,որ ձեր շնորձիվ մեր չուկայում ո՛չ մի կտոր միս, ոչ մի ֆունտ ճայ առնել չի կարելի: Դուք գիչ ոէ՞ք՝ ի՛ եչ Ճոտ է գալիո դրանիջ: հմ զոճարերելը Ներեցեք, ես իմ կողմից պատրաստ --

--

է նայ

չն տեսել-վերջացրել

--

Աշա

-

ՍՏ՛նկայ-- կրկին կանչում է նա, մոռանալով: բայց տրտումկախ է գցում զլխբ' ՀանկարժՀիլում է... հե հելո՛վ զրաղվեմ,-- Հարցնում է նա ինքն փրճեւ-» Գոնն թեկուզ չար սատանայի մեկը պատաճական գար աճա գալիս ծվ նրա այդ խոսքի վրա չանկարձ Սնասծլի ուրադավառական գնդապետ-ռստիկանաաեխոր: խացավ ճիմար կալվաժատնրը, վավ տվեց պաճարանիմոտ, է՝ սՍաչ կարծեմ: երկու Հատ կարկանդակձանեց ն մտաժում գո4 կժնա»: Սաացեք խնդրեմ, պարոն կալվածատեր, այդ ի՞նչ

թր ամբող Բանան: 2" ար

եք դուք,

Աա

--

պարոն ու

ածան կայվաժատերյ-»

մեկնել,

օնտք" ։ ամաց

նուլնիսկ առանը կար»

խորը մտածմունքներիմեջ ընկավ այս անդամ կալփածատերը:ԱՀա արդեն երրորդ ժարդն է, որ իրեն «իվար պատվանչանովէ մեժարում, երրորդ մարդն էյ որ եայում Ս Մի՞թե ինքն իսկապեռ նայում իր վրա, թքում է ու Հեռանում: է, Հիմար մի՞թե իր անդրդվելիությունը, որն այնպես փայ» փայլում էբ նա իր Հոգում, սովորական լեզվով Հիմարություն ն անժաություն է նշանակումժիայն, ն մի՞թե իր անդըրդվելիության Հեսնանքով դաղարել նն ե՛ արկերը, ե՛ ոչ մի կտոր միս մաքսերը, հ չուկալուժ ոչ մի ֆունտ ալյուր, ձեռք բերել Հնարավոր էէ: եփ սրովշեան Հիմար կալվածատերէր, ուստի ն սկզրում նույնիսկ գոշունակությունից փոքկացրեց այն մաբից, Թճ ինչ օյին խաղաց ինքը, բայց ճետո՝ Հիշելով ոստիկանապետի խուքերը՝ «սկ գիտե՞ք՝ ի՛նչ Հոտ է գալիս դրանից»,-« Շատ

--

--

գյու ճթաշքով ձեր բոլոր ժամանակավորապեսչպարտատեր է ռստիկանաՀ ղացիներբ «անկարծ չքացանյ- ճարցնում

լեռը:

Այսպես ու այսոլնս, աստվաժ իմ աղոթքով իմ րոլոր կալվածքները բոլորովին մաքրեց գյուղացիներից: ձեղ, պարոն կայԱյդպես, իսկ ճայտեի՞ է արդյոք է երանց փոխարծնՀարկեիր վբվաժատեր, Թե օռ՞վպեոք ճարի -- 44 .-

արդեն»: չգիտե...

--

ու

--

Դա

--

--

--

ւ

ռաստիկ վաթնցում:

ճոռ Սկսեցեր սովորությամբ

ս» 405.

ու

առաջ

քայլել

սենյակում

ն

միտ միտք էր էր

2շարունա կ

անում.

«Արդլոջ րդյոք

ի՞նչ ի՛նչ

Հոտ

գալիս, է գալի

չի՞ դալիս արդյոք: Սրինակ, Չերոկսարում, կամ Թե, գուցն, Վարնավինումռ: Թեկուզ ն ՁԶերոկսարի, Համքնայն դեպս աշխարճթ կճամողվի:Թե ի՛նչ է նշանակում Ճոգու անսասանությունը:-աքսորի

ճուռ

--

էր կալվածատերը, իսկ ինքը գաղտնաբար միտք էր «Զեքոկսարում հս, գույն, իժ սիրելի գլույացուն մոնի է ԺԲ»: Քայլում չ կալվածատերը հուոում է ու կրկին քայլում է: հնչ բանի որ փոտենում է, աժեն ինչ, թվում է, ասում

անում.

է նրան' ճիմար մարդ Ետ դու,

առում

Տեսնում

պարոն կալվածատեր: սենյակով մի մուկ է վազում ն տապչտապելով

է,

մոոքնում

թաղախղաերին, որով նա թուղթք է բաց անուժ որոնք արդեն այնքան են չուղոսվել,որ դրգոծլ էն փկան ախորժակը: Թր՞ջյ»» Ճարձակվեց նա ժկան վրա: բայդ մուկը ածլացր չր ն ճասկանում էր, որ կալվածաոնն տտարցՍՈյայի քըրենոչ մի մնաս ձասընել չի կարողէ Նե մեսյն պոս" շարժեց կալվաժատիրոչաճեղ բացականչությանն բ: պատասաան ն մի ակնթարք ճեսմո արդեն նայում էր նրան քազմոցն տակից, կարժես ասեյով՝` սպառիր։ ճիշ մար կողրվաժուտքնը, կնո ընչց ր է լինելու, նո ոչ միայի խաչ 1«Թ4Թ8րը, այլն քո խալաթն էմ կրծելու, երբչ ինչպես Հարկն ե, կրքղտոոնս այն' ծատ անցավ, Թե քիչ, միայն կալվաժատները տեսնում էյ են որ այգու ձանապարծենրըկղատուկերով ծածկվել, Թփերի է

ն

ա»

մեչ օձեր ն ամեն անսակ սողունեեր են խլրտում, իսկ պու Ր եկ անգամ արջը բանում վայրի դազաններն են ոռնում:

լում է --

նստւհը հնի կսչվաժատանը,

թաթերիվրա,

թուքն է կուլ տալիս ալվածաաիրոին բացականլեը կալվածատերը,

ծա-

ու

Ակնքայ--

կարծ տճիշեց...ու

ու

--

.-

406.

սուս

ն րելը վաղուց էր դաղարել, քայլում էր ավելի չորեքթաթ հույնիսկ դարմանում էկր։ ինչսլես նա առաջ չէր հրատում, որ զրոսանըի այդ ձեն ամենից վայելուլ ն ամինից Պարմար

է: Կորգրեր նույիսկ ճասկանաոլիձայնձը արտասանելու բնդունակությունը ն ցուրացիեը ճի խնչ-որ չուրատեսակ Հաղքականբայական չություն մի տեսակ ժիչին ձայն սուու ճա (ոցի, թշշոցի ոցի: Բայցպոչ գես ձեռք չէր բերել: ձեն

--

մի ժամանակ գգվում էր իր թարխոակ, փխրուն,Քխւիկ մարժինը:կատվինման մի ակն զազաթն ու այնթծզ թարթում թոչում էր ծառի աժփենաքարձր նստած, ձակում: Վազելով գալիս էր նապաստակը, կանգ-

իյհում էր իր պուրակր,

ուր

իրեն նունը թաթերի վրա ն ակահջ էր դնում` արդյոք փոանգ չի՞ սպառնում ռբնւ կողմից, իոն կալվածատերընէմոի նման ցաժ էր Թոչլուժ ծառից: բռնում որսըյ եղունգներով Ճոշոտում ն Հենց այդպես փորոտիքով, եուլնեիսկմոբժիով նում

ուտոււի:

Եփսոսկալի ուժ ձեռք թերեց. այնչափ ուժեղ էր,

որ նույնիսկ իրավունք ՀամարեցբարեկամականՀարարերություններ սկսել նույն այն արֆի Հետ, ոիր մի ժամանակ լուսամուտից հիձն էր նայում: Սեզուժ ես, Միխալլ» հվանիլ, միատքզ արչավանք «կսննք նապաստակների եփ-- ասաց նա արչին: --

բայ

Պան.

նղափտ Հոգու անհսասանությունը դեսհս չէր լքում երՍակայն, րան: Մր քանի անգամ նա սեկտճվեց, Բոյդ Հենց որ զգում էթ, սիրտե սկսում է թուլանալ, անմիչառես վերցնում էր ձ2ամակրի րթուղնս հնրկինուշդտդում էր: խայարեսն» ժի'՛լ, ավելի լավ է վայրենսնաժ, ամելի լազ է վո թի լաց

գազաններիՀիսոՔափառեմանտադներում, բայց ո) ոբ լաավնվականիշխան Ուրուս-կուչում-կիլիբանը աի, որ սկզբունքներիցճրաժարվեց: եվ աճա նա վայրենացավ: Թեպետ այչ ժամանակ արդեն նա աշուն էր, հ օրինավոր սառնամանիք էր սկսվել. բայց նույնիսկ ցուրտ» չէր զգում, Ամբողջովին,գլխից «ված ժինչե ոտները, մազով ծաժկվեց: ասես նախնադարյանեսավի նրՔթի մաքԴի իսկ եղունգները երկաթի նման կարծրացան:

--

ինչո՞ււ չ լեմ ուզ ուզում,-- Վ պատասխանեց խ Ց ատՐԷ, ինչո մբայն թե, եղբայր, դու գլուղացուն իզուր ոչնչացիիի: --

--

ձը,

փւպելն ելե

Ին չո՞ւ որս

Սրովջծետն գլուղացուն ուտելը

քա ե ձնղ՝ զ՝`

ավելի Հարմար քե ւղղակի կասեմ Քեզ,

չատ

Իռ,աա

ազն նեն ազնվակա

է.

--

ղու

որ

կամե

Թեսղետնիժ րնկեր բարն

ճիմար կալվածատեր ե, ծս:

քնեպետե կալվաՀ Մինչդեռ կապիտանհչոստիկանապետը, էր, այդպիսի փաստի դե, բայդ ծժատերերին Հովանավորում անճա րոանալու փաստն ինչպիսինաշխարճիերեսից գյուղացու ձր» լուր մնալ լշամարձակվեց,նրա գնկուցումներից ա՛նիշխանությունը: գրեց նրչ Հանդատաքավնահ նաչճանդգական րան. «իսկ ի՞նչ հբ կարծում, ո՞վ սլեոք է այմմ ճարկելր վրՀ ճարի, ո՞վ պետք է գինետներում գինի-օզի խմի, ո՞վ պետբ չ անմեղ պբաղզժունքներով զբալղվիչ: կապիտան-ոստիկա«Գանձատուն է. այժմ պետք 4 նապետը պատասխանում վերապնել, իսկ անմեղ զրաղմունքներն իրենք իրենը արդեն վերարել են, ն հրանը փոխարեն դավասոումտարածվել ձե ռպահնությունը: Օրէլս քթայանիբ,ավաղզակությունն մի ինչ-որ արչ էր, թե հուլնիսկ ֆրքն՝ տսավկանասլետին նում մարդ էր, քիչ (ր ս ոռառ«պատարռ աներ) հ կակաչ ժում է ինքը, որ այդ մարդ-արջի հույն այն ճիմար կայվաժատերն է, որբ պատնան է եղել այս ամբողչ խոռովությանըմ Անչանցստաքանկառավարիչները կ թորձճուրղ ճրավիրե-

կճարցնենինձ ընթեր հպ է՞ճչ եղավ կալվածատերը,-եմ որ Թեպետ պատասխանել, ցողները: Այդ ճարցին կարող մեժ դժվարությամբ, բայց ն այնպես նիան էլ բռնեցին»:Բրոնելուց

ճոռ

անմիչապեսբիթը մաքրեցին,լողացրին ն եղունց-

Հետո կապին -ոստիկահասպետը նրան այ ները կորբեցին, նքրչելում արեց, խլեց :«Համբավարնը»լըմապատասխան բագիրի ն, Սձնկայիճակողությանըճանձենլով, մեկնքց: նա մինչն այժմ էլ կենդանի է: Թուլթ է բաց անում, կաբոտում է անտառներում անցկացրածկյանքին, լվացվում է ն ժամանակառ ժամանակբառայում է: միայն ճձարկադրաբար

1880--

ու

ոիսալ տիե,Ռրոչեզին՝ գյուղացուն

հ

Քո եղը, վերադարձնել ւո

հակ Հիմար կայլվաժատիրոջը:որն ամբողչ խոովուքյան պատճառն է Հանդիսացել, ամճնամեղմ ձնով ներչնչել, որ նա հո սնապարծությունը թողնի ն Հարկերը գանձատուն մու-

ժելուն արգելք չճանդիսանա: կարծես դիտմամբ, ալդ իսկ ժամանակ հաճածնդական Քաղաքով թռչում էր գյուղացիների ծոապատկվածպարսըյ ժաժկելով շուկայի ողչ Հրապարակը: Անմիջապեսայդ աստ» ծավաքեցին, զամբյուղների մեջ դրելին ե վածային տուրքը ուղարկեցին գավառ: եվ Հանկարծ կրկին այն զավփոռումմղեղի ն մուչոակի ն միաժամանակ չուկալում երնաց ն' Հոտ կանգնել, բալլ ե՛ ն՛ ամեն տեսակկենդանիներու քոլուններ, ե ալյուր» միս, մք օրվա մեջ այնքան արկ Հավաքվել, որ գանձադպածել այդչափ դրամի տեսնելով, զարմանքիցձեռքերը խփեց մի» --

ֆվ

ս

րահղիցեք վերցնում դուք, --

անզգաժեերը

ԻՄԱՍՏՌԻՆ

ԾԱՆԾԱՂՈՒԿԸ

չի լինում մի ժանժազուկ: Այլ ժանժաղուկի ճայրն էլ, մայրն էլ խելոք ձկներ են լինում, երանք չատ ու

ինում

է

ու շատ տարիներ Հանգքաւռ ապրեցին դետումն ոչ խԽւոտղաղզ ձկնապուրի մեջ ինկան, ոչ էլ գայլաձկան որկորին զոճ գթնացին Ռրդունէլ նույնը կտակեցին:«Տես, զավակո,-- ասաը ժեր ծժանժաղուկը մեռնելիս-- քե ուզում եմ ուբախ ու անճոգ ապրել, միշտ պետք է զգաստ լինես»: Իսկ հրիտասարդծանծաղզուկիխելքն անճուն ծով էր: Իր այց խելքով սկսեց նա ժանը ու թեթն անել ն նկավ այե հզբակացության, որ ինչ էլ անչ ժիննույն է, իր բանը բուրգ չ՛ քրի ժեչ իր լորս կողը մեժ-ԱԻծ ձկներ էն լողում, իշկ փեթե ամենիցփոքրն է, ամեն ձուկ կարող է իթեն կուլ տալ: բայս ինքը ոչ մեկին կուլ տալ չի կարող. Մանսվանդ չի էլ Հասկանում, Թե ի՞նչ կարիք կա կուլ տալու խեցգետինը կարող է երան իր աքցահաձե ճանկերով միջից կես անել, չրալուն կարող է ողնաշարի մէջ արվել ն մաճու չափ տան ջել' Մբնչեանցամ բբ ճարազաթ ժանծազուկներնէլ, ծրբ տեսնում են ինքը մի մոծակ է բռնել, ամբողչ խմբով վրա նե թափվում, սկսում ծե միչ եր ձեռքից խլեն։ Խլում են օւ ՎՈ8.--

մյանց Հետ կոիվ անել, Գոզում:

զուր

մոծակն ատնհղի

եե

դղում-դիզ»՝

Հապա մա՞իդը: Այդ ի՛նչ Խենգամիտարաիած էչ էնչ խարդախություն ասես չի Ճնեարում,որպեսզի նրան, խեղճ ձանհժաղուկին,անմեղ տեղը ոչնլացնիչ է՛լ ուռկանյ է՛լ քոռ, էլ թառի, ն վերջապես... կա՛րթը: Թվում է, կաբթից էլ ճիմս:ր քան չի կարող լինել Թել է, թելի ժայրին՝ կնո, կեոք վրա՝ ճիճու կամ ճանմ խփած... Այն էլ Էնչոլե՞ս լխխաժ... կարք(ի է աս, աժննաանքնական գիրքբով։ Միեչըեռ՝` ժանժաչ դուկներե ամենից շատ ենը կարթով են բռնվում, Մերունի Ճճայրըչատ անգամ էր նիան զդուչացիել չարԸից։ «Ամճնիցավելի կարթից վախեցիր,-- ասում էր,-- որովՀետե, Թեպետ կարքը չատ ձիմար գորժիք է, բայց ինչ որ Հիմաք էյ, Հենց այն էլ ամքնից ավելի է բանդում ժանժազուկենրի տունը, Մր ճանճ են գցում քեզ, այնպես ես կարծում՝ ուզում նն քեզ ճյուրասիրել, բայը բերանդ ես առնում Ան չէյ ենը այդ նանըն Հչ քո մաչտվան պատճառն է դառ-

նում»: ձր ծերունին նմանապես» Քն ինչոլես ինքը Պատժել

անգամ բի) էր մնացել ձկնապուրի մեջ ընկներ. Այն

փեկ

ժամա-

--

վ...

նե

տա-

սկզբում խորասուզվումէ չրի տակ Հետո վնորվածր նման դուրս է թԹոչում, կիկին է խոխամուզվում,վերչառլես Հոնգարտում է: նչանակում չէ` «ձկնապուր» ճաշակեց: Ըսլոնում էրե անխտիր, իսկ Հետո ժի ծերունի նայհց կրում ասաց: ելս փոքրիկնինչ էյ սր սրա ձկնած.:եծադունիի ԲրոՔււքք ինչ ինը, Մող վետ իր ձամար գնտում մեժանա: Սանժաղուկն էլ ճո գել) են) իր բիմուխանքըիդ ու ջուրը

ձուկը,

օա

ու

նակ ձկենրին որսում էին մեժ բազմությամբ, Գետի ամբողչ լայնությամբ ուռկան էջն գզել ն հիկու վնրստաչափայդոնա քարչ տվեցին ուռկանը ետի Հունով: Այնքան ձուկ ընկավ ուռկանը,որ էլ թիվ ու Համար չկար: է՛լ գայլաճուվ»է՛լ ձոդաձուկ, է՛լ ոպիտուկ, է՛լ կարմրբակնու բարթակ, նուլնիսկ ժուլլ ճանագներինդուրս քաշեցին տիղմի միչի: իսկ ծանծաղուկների ճաչիվըկորելէր: Թն 22. աճ ու գողիփեչ ձի փնքը՝ ծեր ժանժաղուկի, քանի դեռ իրենց բարչ էին տալիս գքատի միչով, օչ պատմելկարելի է, սչ նկարագրել:Զգում է: են, բայց Թե օր նն տանում, չգիտեւ Տնսոր իթեն տանում նում է, որ իր մեկ կողմը ձո» դայլաձուլկնէ, մյուս կողմը զաձուկըչ «իմի սրանցից կամ մեկը,կամ մյուսը»փուսֆուտ է, կուլ է տալու իրեն, բայց նրանք ձնոթ չեն տայքու- «Ո՞վ չր այն ժաժանակոսոելու մասին մտաժում»: Ամենքն կլ այի միտքն էին անում, որ աճա ճասավ իրենց մաճրոըբայջ Թե Ինչո՞ւ Հառավն ինչպե՞սճասավ: ոչ ոք չէր Հասկանում, Վեր» --

ըս» ջապես ուռկանը ժայրծրը ժոռլովեցին,ավ քայծցին ժամանակ Այդ վիս/ խոտի կրսհցին ձկներին զուրս Քափել քէ ինչ ասհլ է «ձկնապուր»: Ավա Հր աճա, որ նա իմացավ, զի վրա ինչոր մի կարմիր բան էր Թրթոուք, նրանից դգորչ ն ապեր էին բարձիանում այնպես տոթ էր, ոի ինքն անմիէ եչ յապես ուլալավի եղավ: Առանց այն էլ րից դուրն են սատոոնում շնլաճեղձլինի, այնինչ տոթը գեռ ավելի նե անունն սում է, որ գրան «խարույկ» կացնում... սե բան դրվաժ, մեչը է լիս: հսկ այդ սխարույկի» վրա ինչ-որ ե ջուր, ջուրն այնպես է ալեկոծվում,ինչպես լիճը փոթորկի ննչ Հետո էլ ասացին, ժամանակ: Մա «կարստ» է, ասում Ու սկսին թճ սկաթսանը ձուկ լջրեք, «ձկնասուրն, հփենք: Հկնորոը «կատա» է գցում Ժերոնը լսնել այդ «կաթսան»:

Հիժոշր չէր, ինչքան ուժ ուներ, լող տվեց սռունչ Տուն է 4Ճուստեսնում ես, է կինը կիսամեռվիճակումիրեն է սպասում,

Քոնը

բնից Հանաժ... Քայց խնդիրն այն է, որ ժերունին այն ժամանակ ինչքան էլ բացատրեց, բե ինչ ասել է ձյնառղուր հ ինչումն է բանը, սակայն ն այնպես մինչե որս էլ դետում շառ քչերը ունե ձկնասուրի մասին: ժի կարգին Հասկացողություն Սակայն ժանժաղուկ-որդինչատ լավ 4ր Հիշում ծանձաղուկ-ճոր խրատներն ու իր մատին փաթախանէր չինել։ Նա

ե չա լուսավորյալ ծանծավզուկ էր, չափավոր-ազատամիտ լավ էթ «Հասկանում, որ կյանք ապրծլը այնպիսի բան չէ, հնչալես խառնիչ լպաոելի, «Գեւտբէ զգաստ գինել,--աւ: դ եա կոթ ճրենչ-- եթե ոչ, կկորչի»: Մ. սկշեց աղպըել բուն ն մի յՀամար այնպիսի մտածեց իր անձը: նախ աղաց շինծլ, ուր ինքի կարողանա ներս մտնել, իսկ ուրիշն եյշը մանել չկարողանան)Մի ամբողջ տարի նա իր քթով փորնը -- Վլ). ու

բունը: հնչքան աճ ու դող քաշեց նա այդ մամանակ, գիշնրելով մերթ տիղմի մնչ, մերթ յրային կռատուկի տակ կամ մամուռի մեջ, Վերջապես, սակայն, փառաճեզքուն փորեը։ Մաքուր, կոկիկ, մի Հոգի միայն կարող է տեղավոր վել, Հետո բի ապրուստի դորժը որոլեը այսպես, գիշերը, քիբ մարդիկ, գազանները, Թռչուններն ու ձկները քնաժ նն, նա դուրս կգա զբոսանքի, իսկ ցերեկը կնստի բնում ու կրդողդողա: Բայը որովճետն այնուամենայնիվութ ել-իմել Հար կավորէ, իսկ ինքը ոչ ոթճիկ է ստանում ն ոչ էլ սղասավորՀենր 4 ւզածում, ուստի կեսօրվաԱի երը բոլոր ձկներն արդեն ճաշ ուշա էն, ընից արագ դուրս կվազի նչ գուցե առտժու ֆողությամբ, մեկ-երկու միջատից։ ճիճուից գտնի: Իսկ եքն չգտնր էլ, Հենց այդպես, սոված փորով կպառկիբնում ոռ կիկին կդողղողա:Որովճետե ավելի լով է լուտել, չխմել, քան Թե կուշա վփոբովկյանքից զրկվել: այղ

հյգպեսէլ արեց: Գիշերըզբոսանք էր կատարում, լո դում էր լուսնի լույսով, իսկ ցերեկը բայվում էր բունն ոճ դուլդողում: Միայն կեսօրին դուրս էր վազում մի բան ճուն-

կելու, բալ կնսօրին ի՞նչ կարծլի է գնել: Այդ ժամանակ մոժակն էլ շոզից վուչ է դալիս տերնկիտակ, մժղուկն էլաքնրվում է (եղեի տակ: ի քիչ ջուր էր կուլ տալիս ու դրա. հով ճարջը փակվում էր: Չառկում է նա բնում ամբողջ օրերով, գիշերները կիսան շարունակ բուն է մնում, Հազիվ մի կտոր բան է ուտում միտք է անում, «կարծեսկենդանիեժ, չէ", Ա՛խ, ի՞նչ է փնելու վաղը): եիրճումէ ն երազում տեսնում է, ռի ինքը խաղարկության տոմս ունի ն ծրկու ճարլուր է շաձել: 8ւրախությունից Ճաղզար իրծն կորցրած, շուռ է զալիս մյուս կողքին, մեկ էլ տեսար՝ դելի կեսը բնից դուրս ցցվեց... Ի՞նչ կլիներ խեղմի վիճակը, ԵԹծ այգ բոնին գայլաձուկը մոտ լիներ. չէ որ նրան բնից դուրս կքաշհր: Մե անչա: նա արթնանում է տեսնում, ոբ ուղիղ իր բնի առաչ մի խեցգետին է կանդնել: նանգնելէ անչարժ, կարծես կախարդվածլինի ն, ոսկրլա աչքերը չռած, իրեն է նայում: Միայնընղերն են յրի Հոսանքից տարուբնրվում: ու

-- 412..-

ինչքա՛ն վախեցավայն ժամանակ) Աժբողջ կես օր, քանի մութը չէր ընկել, խնդգետինը նրա ճամփան էր պաչում: ու դողդոիսկ այղ ամբողչ ժամանակ ինքը դողդողում էբ

ղում:

մուռ, Ճաղիվ էի իր Մի ուրիշ անգամ, լույտը բացվելուն հոր ձր միայն քաղցր Հորանջել ն պատՀ բունր վերադարձել, տեսավ՝որտեղից -որբաւատվումէր քնելու, ծրբ Ճճանկարժ է ատամնեին առաջ՝ բնի տեղ ժի զայլաձուկ՝ կանգնած իր Սա այդանոլ էլ աժեողջ օրը կանգնած մնաց Խչխշացնում: տեսքիցկշտացած: Բայց հմ կարժես միայն ծանժաղուկի չեկավ: դայլաձկաննէլ խաբծց. բնից դուրս լեկավ պատաՀեց, այլ այդպես Ռչ Թե մեկ, ոչ Ձե երկու անդամ ամեն նա, ամեն օր օր նույնն էր կրկնվում եվ Համարյա դողդողալով, Հաղթող էր դուրս դալիս ն ամեն օր բացական» չում էր. Փա՞ռքքեղ, աստված,ո՛ղջ եմու կ վավակեհր Բայց այգ գեռ քիչ էր- նա չամուսնացավ Վեժ ընտանիքունծր: նա այոչ չունեցավ, թեպետ իր Ճայրը ու

ս

«Հայրս խաղ ու պարով կարող էր ապրել: սեո էր մտաժում, Նրա ժամահակ դայլաձուկն էլ ավելի բարի էի։ ձողաձուկն մանր ձկեիկներիե ձլ այնքան աչք չէր տնկում ժեզ նման նա պեւտբէ ձնա պուրիմեջ ընկներ, ծվ Թեպետ վի անգամ

այդանղըէլ գտնվել էր մի ծերունի, որը փրկել քր նրրան: հսկ այժմ, էրբ գնտում ձուկր պակասել է, ժանժաղուկի պատիվն էլ է բարձրադել, այժմ այլես ընտանիքունհնալու ժամանակըչէ, այլն էլ բավականէ, հի ինքը մի կերպ ապրել

բայց

կարողանա ո:

կերպ ապրեց իմաստուն ծանծաղուկըավելի քան ճարյուր տարիչ Շարունակ դողզգողումէր, շարունակ դողգոդում: Ո՛չ բարեկամ ուներ, ո՛չ Հարազատ, ո՛չ ինքն էր որեէ մեկի մոտ գնում, ո չ ուրիչե էի իր մոտ գալիս: Թուղթ չի խազում, գինի չի խմում, ծխախոտ չի ժխում, սիրուն աղմի ինների տնից լի ընկնում-- միայն դողդողում է

եվ

այդ

ու

կարժեսոզ Վծրջի վերջո մինչն անգամ գայլաձկներնսկսեցին գովել էին նրան, «Ա՛յ, եթե բոլորին այդպես ապրծձին,--ասում դետումշ: կտխիրեր մակայն նրանք,--ինչ խաղաղություն

միտք է

անում,

«

Փա՛ռք առստժոյ

-- Վ18--

եմ»,

նրանք դիտմամը էին այդպես

ա եաթաաթ աւն ԽԻ վեւանծ , ր արվեց Ն

,.

ասում,

բոն Ց

կարծում ձին,

որ

ծանճ

Կարա

Հարոն,

ախ երան, Բայց լ հո իմաստությամբազատ , Թշնամիների ճրոգայքներից:

թ

Քանի տարի անցավ Հարվութիցճեւտոչ Հայտնի չէ, միայն

ԲԷ իմաստուն ժանծաղունի մաճր մոտեցավ: է բնում Պառկել

ես իմ միտք է անում. «Փառք ատոծո մաճուվ հմ միռեն այնպես, ինչպես մեռնլ Հայրս մայրոչ: եչ Հիշեց դայլաձկանԽոսքերը. Թե. «Ա՛յ, եթն բոլորն այնպես ապրե ին, ինչպես այս իմաստուն ծանժաղուկնէ արում...» Հիրա «է, ե՛ն: էլինձր այն ժամանակ: իր անճուն թելբով սկսեց միտք անել այդ մասին ե Հանու

նում,

ու

կարծ կարծես ժեկը շշնչաց նրա ականչին. «Բայցչէ՞ որ այդ» պիսով, թեբես, ժանժաղուկների ցնըդրվաղուց արդեն բնա» չինց ծղաժ կլիներ»:

Ռրովճերե ծձանծաղուկների սերունդը շարունակելու Հա մար նախ կ աղաջ Հարկավորէ ընտանիքունենալ, իսկ ինչե ընտանիք չուներ, Բայց այղ դեո քիչ է. որոյեաղի ու

զվարթ լինեն, անձրաժերտ է, որ րանը ն դաստիարբակվեն մայրենի տարձրքում ոչ Թե բնի մեջ, ուր նա ձամարյա կուրացել էր մշտնջենական կիսախավարիր: է, որ ժանժծաղուկները Անչճչրաժեչտ բավականաչավսնունդ ստանան, չխուսավեն Հառարակությունից, իրար «ճետ աղ

աաա

ո.

ԿԱՐ առայ

ավատ է է տոմՍտո Լաւ

կարող է կատարծլազործվել ժանժաղուկն պիսով միայն նրանք չեն մանրանա

ու

եե, ա այլասերվի՛

չնն

Սխալ նրանք, ովքեր կարծում են, որ մայն այն ժանժաղուկները կարող են արժանավոր քաղաքացի Համարվել: ովքեր, վախից սարսափաճար,նատում ձն բներում ն դողդողում են Ոլ, դրանք քաղաքացիներ չեն, այլ առնվազն եր: Նրանցից անօգուտ ժանժազուկն ոչ ոք ո՛չ չաճ ունի, ո՛չ վեաս, ո՛չ պատիվ, օ՛չ անարգանք, օ՛չ փառք, օ՛չ անփաչ «- 14... են

ավելորդ տել

տարան

ձն

գրավում

ե

պարզ պատկեԱյչ բոլորն այն աստիճանօրոշակի մնջ ցանկու նրա բուն Հանկարծ որ ծանժաղուկին, բացավ լող տամ գամ բնից ն Հպարտործեն գուրո թյուն առաջագավ` ամբողչ գետով մեկ, Բայը Ճազիվ էր միտք արել այդ մասին, Ռւ սկանցդողդողալով մեռնել: Ապրեց որ կրկին վախեցավ: դողդողալով, մեոռւսվ դողդոզալով: Ամբողջ կյանքը մի ակնթարթումանկամ նրա առրջնով: ո՞ւմ ի՞նչ ուրախություն էր նա տոնել, ո՞ւմ էր մխիթարել, ո՞ւմ էր բարի խորձուրդ տվել, ո՞ւմ էր մի բարի խոսք ասել, էր պատապարծլ,պաշտպանել, ո՞վ էր լսել նրա մասին, ո՞վ ու

էր ճիշել հրա գոյությունը:

ծվ

բոլոր

ճարյերին

այդ

խանէլ՝ ո'չ ոքիչ ո՛չ նա

այժմ

արել

ձր

Ճճարկադրվածէր

նա

սլատաս-

ոք:

ն

դողդողացել -- ուրիչ ոչիջչ, մոռ

է,

նա

նույնիսկ

չարունակ

զողբայց Թնպնտ վաճ էչ նղ, է, խեր, էլ շիա: ինչում նրա բունը խավար

ազո,

7" ուտ

հանժաղուկ-

ընտանիբն բարգավաճի, որածազի ամբապեդվի նրա

ների անդամենրըառողջ

ապրում նն, տունակություն...

է թափանչջում, ճառագտայքն էնոր այհգակի ՀՐՈ" ւ կո ւիաւայդ փշուշում է խռնավ ոչ չնբմություն բուրում: ու ն ճամար պաժ Ի ԲՐ "" ՄԱ18 Վեգա ե քաղցած նտ վերջայիւ .

,

եյ

ո՛չ

անքին Բոլորի ԿԱՔ,Պառկել Կրա

անօգուտ կրանքի յ: խում

է նա,

ինչպես իր ընի ժոոով նման

ք

վուզվզում

ծանծաղուկներ, ն ոչ

նն

մենը չի

ուրիչ ճորա-

ձկներ, թերես իր Բբոնթրվում իրհնու: Ռչ ոքի ժաբով չի անցիամ, ԹԵ չապա Հրանդ եկասվա 22/2 այք երեւում նա ապր, ավելի տարուց է հեչպես կարողացել ճաթյուր ե ոչ գայլաձուկն է կուլ տվել նրան, ոչ խեցգնտինն է ժրչից են նրանք կես արել, ոչ ձկնորսն է բոնել կարթով: Լողում աճա հրծնց Համար նրա բնի փոտով եյ զուցն չգիտքն էլ, ռր այդ

իր կլանքի ձանապարճնէ բնում իփոսրուն ծանծժաղուկե

բոլորում: որ

հն.

է, նույնիսկ չի՛ էէ Լօ8լ» նվ ինչն ամենից վիրավորականն Հայարի: Ուղղակի ասում մեկն ժեկն իրեն իմաստուն ոււիուժ է, ոչ «(ասե՞լ եք դուք այն ասլուշի մասին, որը օչ ու

.-

լը

.-

թի տայ հ «երթի աղառիր:Քայց կարողչէ սլատաճել,

-

խմում, ոչ ոքի չի տեսնում, ոչ ոքի ճետ աղ ու Հաղ չի կիսում, այլ չարունակ իր խղճուկ կյանքի վրա է դողդողում» հսկ շատերը նույնիսկ ուլլակի նրան տխմար ու անխելք նն անջուրը Հանդուրժում վանում զարմանումննյ թե աննա է

ն

ա

չ

իսի զմա.. "ո. «ր

է. 2.

իրճում ձր,

այլ

Աինշն Ք

տքինջնամոռացությա 8,7 ր "1 երում: յիբ՞»ւ

ում 1

արդ

չ

լի

մ

չելավ: նժենըը ճավանականնայն էյ որ իր մատովմեռավ» որովՀճետնի՞նչ ճաճույք պիոի ստանար գայլաձուկը, կուլ ոՀ չով «իվանղ, մերձիմաճշմի ծանժաղուկ, այն էլ իմաոտուն

ժանժազուկ:

ժում:

ու

քերն

միտք միք

է

ժիայլն, թե

անում

1/8

արդյ

դայ-

իրեն նայում: երբեմն է՛լ գայլն ու դայլունին դուրս

նն

դալիս մարգաղդեչ ,

նապաստակիկողբով: Նայում են նրանչ ի պարը ինչ-որ բան է ասում դգայլուճուն,ու հրկուսով բարձր ծիժաղում նն՝ Հա՛ւճա՛չ Գայլաճուտերնէլ նրանց ետեից ե նն մոտ խաղ անջֆլով, վազում, փաղաքլում հն, ատաժենին ծն Խն դո խաղ էչ իսկ նազատտաչք աճից նվաղում է/ տին

ը

աչ-

ավելի վատ բան է տեղի

են

ունենում,

|

ու

նի է մածը վրա Հասնելու:1, ժայացթը Մի

չաքնի կողմն է դարձնում, իսկ այնտեղից գայլի փայլող

էր քեկ-

քեզ

է նապաստակըթփի տակ, ետեի ժոաթերիվրա

ւ տեղից ջարժվում: ժամից քանի՞ օրից

ԱկանյչներումՀոգեվարքիշչլուկներն Հնչեցին, խոնյչու» Թյունի տիրել ամբողջ մարմնին: Այդ ժամանակ եա կրկին առաջվա ձրապուրիչ հրազը տեսավ, իրն Թե ինջը երկու Հարյուր Ճազաի է շաճել, մեժազել է կես արչինաչավ ն ինեքնէ գայլաձկներ կուլ տալիս: Սւ մինչ այդ նրաղով էր տարվել, նրա դունչը կամաց կամաց բնից դուրս սողաց: եվ ճանկարժանճայմացավ: Ի՞նչ պատաճեց, գույլաձո՞ւկը կուլ տվեց արդլոց, խեցգետինը Հոշոտեց, Թն ինքն իր մածով մեռավ ու չրի երես դուրս եկավ, այգ բանին ոչ ոք վկա նում:

նառ:

թնչպես

ԲԲնն

մ միտքէր

ե...

ես

ներե»:

Հաս

Հասա

ե

զբոսնում

են

ջացնումը.. նրանց ճամար

ոիրտբ երբե՛ք հա

այդչափ չեր սիրել կյանքը, ինչպես այժմ: նա տնարար նապաստակէր, Հավանել էր մի այրի ապաստավուճուաղջկա ն փտադրվել էր ամուսնանալ: Հիմա էլ ճենց նշանածի ժուռ էր վազ տալիս, նրբ գայլը բոնեղ

Խոորաի ն

նրա օշձիքիդ: Հարանարուն, անյչուշտ, սպառում է իրեն հն ճիաք 4 անում ճիմի, Թե շլդիկն իրեն խաբեց: Գուցեն սպաէ... սել է, սպանել հ ուրի սիրաճարվել... Բայց գուցե ն թնդճը Մի տակ խաղ է արել իր ճամար, հ ճանկարժզայլը նրան... լափել է... Մտածում

Մեն անդա եասդաստակը մեղանչեց գարի Հանդքոլն ոլն էլ որ նա վազում էր գայլի բնի մոտով, գայլը տնսավ նրահ, ձայն տվել, կԿանդնիր, սիրելի նապաստակ): Բայց նասլաստակը ոչ միայն կանդ առավ, այլ ավելի ուժ Քանե

մովեը 7 ուռներին:

Փա

մի

4ԼԸ ի

ու

բւնեց Բոց

եր-

իմ առաչեն խոսքի վրա կանգ ուստի չառար, իմ որոչումը՝ դսսռապարտել քնպ մաՀվան, պատառչպատառ աննլու միջոցով: Բայդ որովճեւոն այժմ ես էլ Եվ կուշտ: իմ գալլուճին էլ է կուշտ ն դեռ մի Հինգ օրվա պաշար էլ ունենը, ուստի նատիր այստեղ, այլս լիի

բան

ն

առաց.

ՀՔանի որ

երեք քոիչք գործեց

դու

աՀչա

--

լմ

-

է խեղճ նապաստակը այչ մասին հ աղի ար« խեղդում են նրահ: Ա«Հա՛ ե քեղ նապաստակի քնորբներ.ամուսնանալ ցանկացավ, բնքնանը գնեց, երազեց հիիտասարդկնոջ Ճեսոմս սին Թել խմել, բոյը այդ բոլորի ժա փոխարեն աճա ինչ փորձանքիմեչ ընկավ: իսկ քանի՞ է մնացել դեռ ժինչն մաճը,

քունքները

ՆԱՊԱՍՏԱԿԸ

ԱՆՁՆԱՋՈՀ

ճում:

Եվ աճա, նստել է այպես նապատոասկը մի գիշեր տնսնում ք: երազում Ա

է,

ո

աաաայլն

պաշտոնյա է եարարությունների

իրեն Հատուկ անա

Հանձ.

այն ժամանակ, երբ ինքր վերաքննություն կատարելու է վաղզվրզում, գայլը Հուր է գնում իր կնոչ մուռ... չանկարժ վգում է, ռր մեկի Հրում է իրեն, նայում է, իր ճարսնացուր եղբայրն է: -Վ147-

Սալտիկով--Շչեղբին

հյանհակելիր ժոտյ

եիր-

ու

ն

Ժարսետցուղմեռնում է,-- ատում Էւ-- անր ինչ դրժու մաշ ճլավփ բարո ուխլաւն մեջ հս ճեկել։նույն ժամին ճայ ժեռժմ պիտի Հ ենց այսպես է անում. մե միոբ «Մի՞թե մյ Ճրաժեչտ տալուն նեմ, առանը իմ պաշտելի նշանածին --

սիրւոբ կտորդատապարտյալն Խոսթերը մեղքի ճամար է լինում: ինչո՞ւ, իբ

սում

է տրչ

կտոր է

ու

այս

ռի

դառը

Ապրել է խաղաց ու պարզ, ճեղափոէւսխտին արժանանում: չի եկել: միայն վազ էր խություն չի արել, զենքը մեոքին տային հր անձնական գործով, մի՞քն դրա ճամար պետք է ին: ասել Ճաւպա՞չ դատապար ավի: Սա'ճ, մւռաժեցեք փոՀվուն վառ հնապաստաՀ այն մոխրագույն եվ ոլ միայն իրեն, այլն կուճուն, որի Հանցանքը միայն այն է, որ ամբողջ սրտով արել է իրեն, սիրել է շլդիկիե: ինչալե՞՛սկթժոլեր այժմ նրա կը մոտս, առջեի թաքրկներով կբոներ նրա ականջներն ու

Հանդես

փայփայեր, կփաղաքշեր: Փախչե'նքյ-- մինչ այդ առում էր Հարնեղբայրի: մի րոպեյ կարծես,կեր իթլը Այդ լսելով, դատապարտ ու ականչները Վեչքին դարկծիկ դարձավ պարանափոխմվեց, ե այլնս նրա ճեռքն էլ չի լինի' Բայց այդ ժեր: Ա2աշաճայ րոպեին նա չպիտի գայլաբեի կողմը նայհը, սակայն հայեց: թուլացավ: իրը եւ անժիջապես շրաման լի սովել: Չեմ կարող,-- ասում է,-- գայլի ամեն ինչ տեսնում 4 ն լսում իսկ գայլն այդ մամանակ Հետ գայյերնն լեզվով» ու կամացուկ շշնջում է դայլուճու --

ա.

բոտ

--

են գովում: ազնվությունն նապաստակի երեույթին,

կրկին Փախչենը,--

է

առու

Հայրանեղբայրի

կարող,-- կրկնում է դասու պարայավը: ՀանԱյդ ի՞նչ էր փափսումայդտեղ, լարագորժնք'րչ-կարծ զոչում է գայչի' նրկուտով էլ քարացածմնացին: Քոնընապրատաակվենըը վեյ նան Հարանծղբայրը: Սրննթովի՞նչ պատիժ է սպասում, են դրդում: Ա՛խ, մոխրագույն երը պաճակին փախուսոխ ե՛ առանց նշանածի ե' առանց է մնալու ֆաաստակուճին --

Չն

-.

գայլի ու Ռ.չքի նկան շլդիկները, իսկ գայլն

հղբոր

--

երկուսին էլ լափելու

են

ատամներն կանդգեաժ, զլխավերե

-4լ0.-

նեն

ու

գայլու

շինես

զայլուճին նրանց կրճտացնում,գիշերվա

խավարի մեջ երկուսի աչքերն էլ լապտերի եման

վում

բոցավառ»

էեւ

ոչինչ... միմյբանցՀեդ... Մենք, ձերդ բարձրություն է Քո թովում է դատա տեսության եկել ինձ,-ճայրհնակիցս ,

ծ.--

աճից չորացած: ճանաչում... Ասացեք, ինչ բան էէ ու ԴաիրսՀ այօպնո,ձերդբարձրություն, -- ասաց փկառղես մեռնում է, սրա Հարսնացուն, ԷՄ քույրը, իսկ նձղբայրըչ-է խնդրում, չի՞ կարելի արդյոք, Թույլ տաք սրան գնա՝ շար պարտյալը,

--օՄչի՞նչո...ձեղ լավ նմ Հ

վերջին ճրաժիշտը

տա,

նշանածը պենսաին սիրում է,է, երանք չատ ձագեր նշանակում զայլուճին:-- Այդ կունենան, գայլերի կնրբակուրըկառատանա:ես նհ գայն էլ սիրաբանում ենք ն յատ ձայեր ունենք: Քանի-քանիսըմեծացել, ապրում են իրենց Հաւմար, ման նեն կայիս ազատ, իսկ Հատն այժմ էլ ապրում են մեզ Հետ: ֆայլ, ա՛լ գայր չորս Հր...

--

ափում

դա

լավ էչ

որ

է

փեսալին չթողնե՞նք

բոց

Քալց |է

--

ոբ

Ճճարսիմոտ, ճրաժճձշատոց վողը չէ յուս օրի մենք նան ուանլու

հնք.

ձերդ բարեժնություն, կմերադառնամ,.. Անմխջաչ կղառնամ... Աստված վկա, կվերադառնամ,-- վրա քճրեց նասլաստակը, ե որպեսզի գայլի չրասկածի, Թե կաէ ակեքարքապես վնրադառնալ, ճանկարժ այնպես կրոբող բիճ տնսք բեդունեղ, որ զայլի անդամ զմայլնը նրանով ու «Ալ եթն ես սրտ նման զինվորենը ուննենայնես մտաժեց. ու Իսկ գա չչուճին տրոոմեց առոգ. Թնպետն նապաստակ է, բայց անսեք ինչսլես է սիքում իր եշանաժին, Ճայ լիար, Հոմո հր լեհց գալը` բադ թողն շլգոկինե՝ ոտ ժոՀարադացեւի գնայ բայց այն պայմանով, որ ճիչտ մահակին վնրադասնալ Իսկիձարսնացուր եղբորը պատանդ պաճնել իի ժուու ՏՓԹԵերկու օրից, առավոտլան ժամը վերդին չվերադառնասչ-- ասաց հա,-- ես սրան կուտեմ քո փոխաննն, իսկ Թե գուցեն... վերադառնաս ծրկուսիղ կուտեմ, բայվ --

պես

Խո,

նտ

--

2.

Հա "«Փա՞սո կներեմ:

--

«» զ19--

ժ քիոլ Թռավ 21Դ11Ը» ինչպեսաղեղից որձտկվա Մլն ոլես է վաղում, որ երկիրը գեցվում Լ: քեռ է ճաիդիդում ճա նապարձին՝«ուռայով» Ճողնաճախում է, զոտ է Հար ջեպում՝ ամենկին ճաշվի չի առնում Խորությունը, ուղղաղի լողալով է ճա4ճի ք է Հանդիպում,տասի ճիժ մեկեն է Մո չում: Կատակ նք կարծում, յոթը սարի, յոթը քարի ետե ընկած

անցնում,

թագավորությունը պետք է ճասնի, բաղնիք պիտի գնա, պետք Է տմուսնանա («անպայման կամուսնանամ»,-- անն հողն կրկնում չր նա) ն վերադառնագայլի Համար հայրա ճաշդա

Նույնիսկ քոչունները զարմանում էին նրա արադության հ ասում էին, «Մոսկովակի Քնրքում գրում Վեղոմոստիը են, իբին Թի նապաստակները Հոգի չունձն, բայ տեսեք, հա է կծիկի էչ դրել: վՎքրջապնս ճասավ: Թե ինչ ուրախություն տեղի ունեավ, ոչ Ճեքիախում կպոտմվի, ռչ գրչով կգրվի Հարսնացուն ճեն որ տեսավ նշանածին, Հիվանդությունն անմիչաոլես մոադւավի կանգենցը հոնի Թարնրին,թմբուկը միզը զրեք ն սկռեր «Հեժելաղորի ծիթոո թմրկաճարել-թաթբկներուվ

տասարդ

--

ու

է՞ն: Խժեղիի։ Հավաքվեցինճորաքույրերն մեիաքույրերն ումեն կողմից։քավոր-քավորկինը, եկան քույրծրը.-- բոլո» ու

միայնտեսեվել շոապեցնել. ձր

ռՀ

--

--

Բուո

Ինչո՞ւ

ե

ամվուսմնանամ:

այդպես չտապում,-- կատակում է ճմայր«

նապակտակուճին:

-ծ- Փետքէ վերադառնամ:Գալչըմեզ օրով է

ձակել: Պատմեց բոլորը,թե ինչ էր Շատմումէ

ն

՝

որ

գնա արեք՝բաղզանիք ես

մի

անչճանգիստէր զգում իրեն: եռր կարոտն առելՀարսհացուիը, որ սկսեք

պատա

ճել կ

Հ թափում: դառնարցունքննը

--

--

ար» միխաչե

հնչպես ր

եղել

կնոջը:

է նա,-Գայլն ինձ անպայմանուտելու էչ -- աւում են երեխաներ ժնվեն, կմնաս ինձ, Հավատարիմ բայց դու մուր նրանց: իսկ փենից չարն Թիստ դացտիրարակություն այնտեղ նրանց ոչ միայն թրմայն է, որ նրանց կրկես տասյ բուկ զարկել կռովորնցննեն,այլն թքնեդանոթիըսիսնղ կրա կելու կվարժեցեեն, ել Հանկարծ, կարծես ինքնամոռացության եջ (նչանավում / կրկին գայլին Հիշնը)ավելացրեց. Բայգ զուցեն գալն ինձ... Հա՛ «Հաաներո եմ պոկվեց տեղից սլոցավ: Այր մամանակ, մինչ չոդգրկըքեֆի ն ուրախության մնջ ւ

ձր պայորաստել նշանաժի Համար: Իսկ այրի նասպաստակուճինուրախությունից ուղղակի շփոթվել է, չգիտե որտեղ եսատեծցնիիր սիրեցյալ աֆնաային,ի՞նչ ուտնցեր,

Մճեակ փնսան էր,

՝

--

«յուբարիզ

փեղոլաւռառճաշակեինՃլուրաժեղանից:

գան:

է վերջանում, բայց նապաստակների Հեբիաթը շուտ է դետ չրլդորժե էլ ավելի շուտ Առուսվոտյան կատարվում: ա Ճրաժեչտ վեց ծրիդիկին ոլսակեցին,իկ երեկոյան

վրա

Ճա

ու

դուրս

նալու...

րի Համար էլ դուրնկան էր փնսային տեսնելը, գուցեկ

չվնրուդառնալչի կտրող: Խոռթ է տվել, իսկ իի խոսքի տերն է Մոտբ արհցին մորաքույճասպաստակն նրանք էլ միաբերանասացին.-- Ռիչ հօ ընրն քույրերը, երբ ասում, շլդիկ, քանի խոսթ լես տվել` դիմացիր, բայց նս նապաստակներիս ցեեղիր: սվել՝ խոսբթիդտերը խոսք դի մեջ երբեր չի պատաճել որ նապաստակները խարերա

չի ուղում»հ

եվ վերադառնալ

ձր, Հարսանիք էի անում, այն տարածության վիա, որը բաՀ ժանում էր յոթը սարի, յոթը քարի ետե ընկած մհրությունը գայլի բնից, ժեծ դեպրեր տեղի ուներանմ մբ տեղ այնքան ոյնձյւն եկավ, որ այն գնտլո որով նապաստակըխաղ ու պաչ բով լող էր տվելանցել, բարձրացել, Հեղելել էր ամբողջ թամք Հերա տաիաժությունչ Մեկ ութիշթեղ րոն Թագավորը երիտա Թագավորինոլառտհրաղմ էր ձՃայտարար ել ե ուղիղ ձր նասլակտակի ակաղպարճի վրա ճակատամալրոռգնում: ծրրորդտեղը խոլերա էր նրնացել պետք է Պարյուր վերս» պոոուրո տալ կարանոտինքշղթան... ն բացի դրանիդ, ամեն քայլափոխին գայլերը: աղվեսները, բունրն էին դարան մտնլչ Խելացի էր չլդինը: նախապես այնպես էր ճայլել, որ ժամանակիցհրեք Ժա էլ շուտ տեղ ճասնիյսակայն,երբ ժճկը փյուսինՀո չորդոզ Խոլրնդուռներն սկավեցինյերա «սբր-- շի ..--

սառնջ: Վազում է նա ամբողջ երեկոն, վազում է կնս զիշերին, ոսքերը քարձրին դգիպլնլույ քերծվում ծն, փշերը մքնում հե, բծրահը : կապել բախ դեռ ինչքա՛ն պիտի վազի եվ չարունակ պատանդ ընկերն է պատկերանում աչքին, Գայլի մոտ «իմա նա զաճակ կանգնաժ, ժաաժում է` աճա մի քանի ժամից փեսան՝իրեն փրկելու: Հիշում է նա ազգ երնալուչ սիրեցյալ են է ավելի արադայցնումընթարքը: մասին մնռոների,Հովի ճաշիճների ոչինչ են երա Համար: Քա եքրը,անտառները, նի աղամ սբոոբ քիչ մնաց պայքծը, բայց նա սիրոհ էլ որպեսզի աղաիդյունՀուղվունքենըը չեղ են Հաղքաճարծը: արշ նրա ուշադրությունը գլխավոր նպատակից: Վշտի քունքների ժամանակը չէ այժմ, Թող բոլոր զղարմունքները լոնն, ժիայն Թճ ընկճրոջն ազատի գայլի որկորից: Աշա լուսանում էչ Բվեքեքրը, չղչիկնենթըգիչքրելու են շտապում: օղը սկսում է ցրոհը եվ Հանկարծ չորս կողմ ամեն բնչ լոնք, ասես անդղգայացավ։հռկ շլգիկը յչարունակ վազում է ն մի միոբ է անում միայն. «Մի՞թե բարնկամիս Փորձանքից՝ չլիտի կարողանամ ազատել»: տբ

բուրդն ենԳզգգում, ալքնրը

փրփուր

ու

գուլն ստացավ. նախ Հեռու ճորիզոնում ավելի ամպերը քնքնակի կարմրին տվեցին, տղա ավելի նե Խոտերի «անկարծ բոցավառվեցին։ վրա շառազունեցին նատաձ ցոլը զոլորչիացավ, արքնացան Մոչունցերեկային

քանչյուր Հարվածըկարժեսմուրճի պես ծանր իջնում է առ գազանիսրտին: Վերին Հարվածի Հետ գայլ

ուժաւ

դուրս

ի, ճմյլկտաց վոճունւությունխյ Թափաչլավ մեչ առավ քալնրի Հարծջ, ԱՀամոտեցավմեչ,պատանդին, երկու կնս անելու՝ մեկը ե

պուր

հա

նրան ճանկերըթաղեց փորի էչ Հավաքվել, դայլուծու: ժյուռը՝ Գայլաճութերն հի ն, կրճթայ-չեն կողմ, մոբ չորս առտամխերն Հոր շարվել նում, սովորում" են: ս մրադնղ եմ, աստե՛գդ էմչ-- դոլնդ յլդիկն այխհալ ուժգին ձայնով, կարծես տճարյուր ձազոր նապառդակ լիննՈւ սարից զլթիվաւի ճուշիճը գլորվել: ին ժել: նրան Գայլը գով, ե

Համար, ու

-.

Հ.

եժ,--

Տեսնում

նայ--

ասաղ

որ

Հանապատոակներին

եսկուսդ էլ իմ ոջքշումը՝ վատալ կարելի էյ ուստի այժմ նստեցձք այստեղ, այս թփի տակ, իսկ Հետագայում ես ձեզ... Հաճա կներքմ: աճա

Արեելբը բոսոր

ԽԵՂՈ

ա:

-

ՀԱՎԸ

ու

ները, սողացին մրջյունները, որդերը, ճիճուները, օղում գարու արտերը սոսափնցին ժխաճուտ զգացվեց, ցործնի ու ավելի աղմկոտ... իսկ շլդիքը ոչինչ չի տեսնում, չի ավելի լսում, միայն մի բան է կրկնում շարունակ գկորժանեցիբաշ բեկամիս,կորժանեցիյ: աճա ն լեռը: Այդ լնրան նտնե -- նաճինն է, ն Վերջապես ճաշիճում՝ գայլի բունը... Ռւշացա՛վշլգիկը, ուշացավչ այդ ցժռչելու:. կարում է նա վերջին ուժերը, լեռան պաագախը Թռավ, Քալչ- այլնր վազելչի կարողանում, ուժաժպառու» թյունից դետին է տապալվում... Մի՞թե այլես չի կարողվա« ու

ղել,

Գայլի բունը երեումէ եթա դիմաց,ինչպես ափանիմեջ: Հեռվից Ճնչում է ժամացույցի վեց զարկըչ ն զանգիլուրա« 2.

գքաշարժվեր հաչ գազան լիներ, դպուցենն ոլաստակի այդօրինակ անձնաղոճությունից կ բավականա նար միայն խոսռումներով: այլ անմիջապնը ներեր րոն:

երե ուրիշ

-

Բայց բարեխառն

բոլոր ապրող Ճյուսիսային կիայում է մոնժաճոցի լիգազաններից գայլն ամենից քիչ ընդունակ

ն

նելուց

Ռակայն

հեր կամքով չչ այդղես անղութ, այլ ոիկրա մարմճի կազմությունն Է ննեեղ. րայխ մսեղէւԷդ, խա «չրի: ոչֆել ուտել չի կարող: հազմսեղեն կերակուր գրչ հլու ճամար նա չի կարող վարվել ոչ այլ կճրոլյ քան կճեՀերն

ն

դանի արարաժներինկյանքից գրկելով:Մի խոսքով, պար տավոիվում է չերադորժություն, ավազակություն անել: Հնշտությաժբ չէ նա սնունդ ձեռք բերում: Մար ոչ ոքը Ճա չէ, հսկ նա աժերքթինՀենց մատ ք ըչրու մարցանկալի

Մատի,ով ուժեղ

է, ինքն է պալուղանվում նրանց, գեր.

նգ

«Վ-

բեր երեհքսղաջուոանվել չեն կարող,այդպիսիներին որի ջներն եե գայլը է «լայր պլանում: Հոյճաա քաղցած ն դեռ նրբեմե էլ՝ բարդվաժ կողերով: Այդպիսի ժամա ոկ նա նստում է, դունչը վեր է ցցում ն այնպես բարձր հուժ, որ մի վերատտոսրբուժության վրա բոլոր կենդանիարաեն բաժները վախից ե Հուսաճատությունիդ կպարտավաճուր լինում: հոկ նրա դայլունին է՛լ ավելի վշտագին է կաղկանմում, որովնետի հա ձագուկներ ունի ն նրանց կերակրելու ոչինչ

չէ ռր զոիֆ

Այոռամենայնիվ

Բուն

ինքն

այդ

բանըչի

ապա Համարում,

ճա

եթե նրան չուր ոի գիտակլում: չ Համարում ֆարագորժծ

ինքն էլ

են դարձնում, սպանրանց, ովքեր ճալածում, ճաշմանդամ նա, օր իր կյանքով ուրիշչԷ միթե նում են իրեն: Հասկանո՞ւմ

ռո

նա մտածում է, օր ապ« ների կյանքինվնաս չ Հասցնում, է տալիռչ կար է կ ովը րում է, ուրիչ ոչինչ:Քին բեռներ կրում,

մատակարարում,իսկ նա ավազակություն ե՛ ոչխարը» ե՞ դույլը կ' կովը, է անում, սպանումէ: ե՛վձին, ամեն մեկն բր ձնով, իր ելանակութ բոլորն էլ «ապրումենջ, աճա գտնվեց, սակայն,գայլերի մեջ մեկը, որը շատ եվ ե ավազակությունաննտարիներ շարունակ «սպանելուց ետո, Ճանկարժ: ծերության օրերին, ակահցՀասկալուց նալ, ռր իր կյանքում ինչ-որ անձամերաշխ բան կա: ճասակում այդ գայլը չափազանցլավ կյանք Երիտասարդ ն պատկանումկր այն փոջրաթիվ ճռշոռողների էր ունեցել մեում: Սր ու Թվին, որոնք Հավարտ երբեք քաղցած չէին անում հ չարունակ Ճճաջչողուչ գիշեր նա ավազակություն էր ոչխարը բուրդ

աան

Մշխարճում չկա մի զազան, որն ատելիս չլիներ գար (ին, չանիժնը նրան, ծրբ գայլը ծրնում է, ամբողչ անտառը Հճծում ու տնքում է. «Անիծյալ գայլ կորժանի'չ, ավազակ: հ ծվ վազում է նա շարունակ առաջ ու աաջ, նայնլ չի ճա մարձակվում, իսկ նտնից Ճնչում է. «Ավազա՛կ,օիթնա՛»։ Մեկ աժիս առաջ գայլը զողացավ մի կնոչ միակ ոչխարը. կինը մինհչե շրս էլ արտասուք է քափում նե անրժում ք. անիժվա՛ժ զայլ Պոգնա՞ոչյայնինչ գայլն այդ օրվանից բերահը սատառ չի դրել. այդ ոչխարը խժոռնց, բայց ուրիչը ձեռքը շկավ... Ե՛վ կինն է ոռնում, կ՛ ինքը գայլն է ոռնում... Դրժվա՞ր է բան Ճասկանալ: Ասում են, գայլը դժրախտացնում է գյուղաքուն) սա կայն գյուղացին նույնպես, երը բարկանում է, շատ ավելի անցութ է դառնում: Ե՛վ մաճակով է նրան ծեժուժ, ե' գնդակ է արձակում վրան, ե՛ զայլագուինր է փորում, ե՛ քակարդենթ է դեում, ե՛ շուրչկալներ է սարքում: «Սոխծանի՞ է, ավաչ «Ե'Կ- այս է լովում գայլի մասին գյուղերում,-- վերջին կո՛վբճոշոտեց, վերչին ոչխա՛րըվողացուվ::Բայց հ՞նչով չ ճանցավոր նհա, ծթն ուրիչ կերպ աշխարճում ապրել չի

թյուն

ուներ:

է

-

Հովիվների քքի

տակից ոչլխար ձր գողանում: կովեր էր Հոչշոտում, մեկ

էր մանում,

դյուղաքիների բակերն անգամ անտաոսուղածինայնպես ձվիկ-ձվին աիեց։ որ ճաղիվ աղաովեց մեռնելուց: Քոլորի աչքի առաջ մի հրեխայի փողո սում էր, որ այդ արարքների Համար ցից անտառ փախցրեց: բոլորն իրեն ատում են ն անիծում, բայց այդ կշտամբանքնեչ րից նա ավելի ու ավելի էր վայրազանում: ւմ տուս -ծ- Հապա՞ մի տեսնեին» թե բ նչ է կատարվում ացում էր նայ-ռումյ-չկա մի րոսլե, որպեսզիայնտեղ ուպաչ մենություն տեղի լունենա, որպեսզի գազաններիցմեկն ու կր կյանքից զրկվելով, մաշվան ճիչ չարձակի,Մբ՞Թն պետք է դիա վրա ուշադրություն դարձնել: Աշտա այսպես, ավազակություն անելով, գայլը ճասավ «

կարող:

Նրան սպանելուց էլ ոչ մի շաճ չկալ Միսն անպեռք Խ մորթը կոշտ է, չի տաքացնում: Միակբավականությունը ար էյ եր ուղաժիդ չափ ժաղզրում նշավակում ես նրան, ոխդ հս ճանուժ կենդանի-կննդանիեղանին թրած վեր ես բարձ» բացեում, որ անիծյալիկաքիլ առ կաթիլ արյունաքամ լինիլ Գայլի չի կարող առանյ ուրիշին կրանքիցզրկելու ապ ինլ աշխարձճում,աճա՛ ինչն Է երա դժբախտությունը:Բայը -421-.

նա են

ու

"

այն տարիքին, երբ նա այլես «փորձառու ցայլջ չէ կոչվում: չքողեռ, այն Մի փոքր ծանրադավ,սակայնավաղակությունը ընդճակառակը, կարծես ավելի վայրագացավ: Միայն թե, մեկ անդամ պատաականկերպով ընկավ արջի ճանկը: հսկ արջերը գայլերին չեն սիրում, որովճետե գայլերը ոճմակով Ճարձակվում են երանց վրա,

ն

-4շ:-

աճախ անտառում

լուր

է

տա:

գզել

այն էլ

ու

ձն:

Բռնել է

Հուդա հնչպինաՀոր բերնմ այդ չթեզգեմ: ուելիքը» ձին չշոչու Մտածել արչը գայլիայդ խոսքնըի վրտ սաղայե դեձոնո

այնինչ տել Միխայլճ հվանքիչնանչ գոր չ Ձշնամիները նյո մուշտակըԳԻՂ-

իածվում, որ այսինչ փույթ չ գանվել,ե

գային թաթերում ու մտաժուժ է. «ինչպե՞ս վարվեմ ես այս սրիկայի Հետ, ուտե՞մ -- սիրտս կխառնի, նետեմ, Թէ խեղդեմ գեն դիաշոտիցանտաորկքունավորվի: Արիփորձեմ, տնսենմ, գուցն խիղճ ունի եթե խիղճ ունի ն կերդվի, որ այլնս ավազակություն չի անի, րոց կթողնեմ, Թող գնա: արջը

Գայ, ալ

գայլչ--

ասաց

խԽիղնատմտած բանը չունես: ե՞, բ՞ֆչք ասում, Հ

ժե՞քն Թուփտիգինը,--

ձերդ բարձրությունյ--

-ծքո ես:

մե՛լ օր

ոբ մաին, (է

Մի

--

դա

դու

պատաս-

կրսելու -.

Փեարապորէ,

կամ մեկի կաշին

խիղճ ունելողի

արաիք

ՎՀրգբարձրություն, թոլ

քանի ես

որ

ապրուփ

դու

--

մաշկել, համ Հոշոտել

է րմ

է:

բ

տվեք զեկուցել:

իմ գայլուճուն Կլե՞տջ է ձագերիս պնտք է ղաստիասակնմ: եյդ մասճն ծզրակաքություն եջ բարեճաճում անել: է դւթեմ-իչմէմ, թե՞

ուզեց մի փորձ էլ անել: ասում Գու ոնե,-էյ-- շա՛տ մի ուժնչիր»ծա, առանց այն էլ, ձերդ բարձրություն, բնչբուն Հեա» րավոր է, աշխատում նեմ տանջանք չպատնառել: Աղվեսը, օրինակ, մի կտոր պոկումեւո է փախչում, Ճետո կրկին է պոնմ կոկում ն կրկին ետ թռչում... հսկ ես ուղղակի բռնում վերջացավ: կորդից ՏեսԱվելի խորը մտածմունքների մեջ ընկավ արջը: ն այնպես նում էչ ոբ գոայլե ճշմարտություն է ասում, բայց մ իայ թողնել, որովչետն անմիքառչեսեոդեո վախենում --

դու

արել:

ք, նչանակում

ոչ

Մտաժծա-մտաժեց միխայլո հվանիչլը,

պե՞ս:ջ կնրակըեմ, ս

դուջ

տնսնում

Հ.

բ՞նչ

էյ,

օր

իսկապես, եքն գայլը կում է նա իրավունք ունք նան կերակրվելու: ասում 1: Փետ. --

ոք

ինքն

Հանչցանբը: փու գեթ խոսոացի'թ: խոստանալ |լ լեմ կարող, ձերը բարձրություն: եղ

--

հկ նս ժսեզննիը բացի ուրիչ ո՛չ մի բան ուտել չե կարոդ: Զոինուն, ընմնուղ 4Հէնը վերնենք ձերդ բարձրություչ Մեղր էլ եր ոթ առնում մենի: Դութ մորի էլ 0ք ուտում, ուռում, իսկ այդ բոլորն հենձՀա. ունքերի, վարսակ էլ եր մար ծղաժչեզած մի Հաշիվ է: Մեկ ուրիչ առավելություն Հլ ունի ձերդ բարձրությունը, ձմեռը, եիբ պառկում եք ձեր որջում, դուք ուրիչ ոչ մի պաճանջչունեք, բացի ձեր սեփական Թաթբ ժծելուց։ հսկ հս, Թն ձմեռն ն թե ամառը չկա այնչ «իսի մի րոպե, որոեսզի ուտելիքի մասին չմտաժեմ. եփ

է իր ավազակությունը: է: Զղջա', գտ'լլ-- ասում Զղցալու բան չունեմ, ձերդ բարձրություն: Ոչ

նս՝ մեսր, օրինակ, ինչ կամենաք, կխոստանա ձեզ, րայց չե՞մ կարող: Ի՞նչ անել Մտածել, փաամեյ արջը, վերչապնս էղրահարը էը. ածա Շատ դժբախտ կենդանի ես գույ Թն հեչ կասե նս հա Զեժ քեզ ղատապարքեղ,-- առաց գային-կարող եժ ժեժ վիրցնում Հոգուռ սոլ, Թեպետն գիտեմ, որ չատ մեղք վրա, ազատ արձակելով ֆեզ։ Մակայնկարոզ ետ ավելացնել, Եե ե՛ս լինեի քո տեղը, ոչ միայն կյանքս թանկ չէի գբՋաճատի, այլն մաճը բարիք կռավարքիինձ Համար: եվ ղու

ապրելու է աշխարձիս նրնսինյ նչանաՀ

Հ.

ԹՑ-

ու

է առանց խանեցգայլըչ-- ժի՞քե աշյխարձումմ Հնարավոր

Խղճի գեր

եմ

--

ու

Հ.

միայնմոխի՛մասքն:

իմ

:

ասաժների վրա մտաժիր: արձակեց գայլին: Ազատվեցգայլն արչի ճանկերից ն անմիջապես իր ճին արչնստը վերսկսեց: Տեքում է երա ձ4ծոբիցանտառը: Վարժվեց մի գյուլի ն երկու-երեք գիշերվա մեջ ամբողչ մի Հոտ զուր սոէղը ճոշստեց: եվ նրա ճամար ոչի՞նչ: այս

Եվ

ազատ

--

--

յու կո,շո փորով պասկում է ճաշճում, գո՞ունակութ ն է փակում: նույնիսկ իր բարերար աչքերն նից ձգվում է նա, բարհբախտաիաի, բոլդ 2ւմթ նրարջին Հետառղնդեց, ն թաթով սպառնաց նրանչ միայն Հնովից կատեը Շասոթե քիչ այդպես մոլեդենը նա, սակայն, վերջապես,

,

նրան էլ մրա Հասավ: ՌՍւժերի պակասնեցբե, ճու» ճարպիկությունն անցավ, նան այն, ռր ժի գլուղացի մեո ն այնպես կազդուրվեց, բայց կով մնելքը կոտրեց: Թեպեոն այլես նախկքն անվեճերությունը չուներ: Ընկնում է հապլաստակի եանի, բայց ուտթերում այլնս ում չկա: Մոտենում է անտառի եզրին, փորձում է ճոտից ժի ոչխար փախցնել, փախչում է հրբ չները վրա են տալիս, պոչը ծալում բայց ծերությունը

ու

դատարկաձեռն: Մի՞թե ես արդեն սկսել եմ --

ճաիրցնումէ ինքն բրեն։ վերադառնում է որչն

ռռնում

ու

շներից էլ վախենալ,է:

բուն է սարսափից գլուլը

Անտառում

գայլն է ռոնում-ճուզմունքի մնչ է բեկեում։ Մի անդամ միայն մի գառ փախցրեց ե սկսել քարչ տալ անտառ: իսկ գառը դեռնաշատ փոքր էր, անչասկացող: Գայ» է թարչ տալիո, իսկ նա չի ճասկանումն ի նրան անտառ չարունակ կրկնում է:

ճեժկլտում,

ճաճճում

-»

Ի՛նչ է, բ՞նչ է:

--

նռ թեղ Հիմի ցույց

կտամ ինչ էւ.

նյ-անպիտա

քառ«

կացավ գայլը: Քեռի, ես չեմ ուղում անտառ գնաչ, ես մայրիկիս մոտ ծմ ուղում, էլ լե՛ժ անի, քեռի, չե՛մ անի,-- Հանկարժ գլեի բառաչում է, քե Հէկեկում.-ընկավգառնուկը ն պարգ չէր ա՛խ, ճովի՛վ, Ճովի՛վչ ա՛խչ շներ, ա՞լ չներ: ն ականջ է դնում: իր կյանքում նա կանց առավ զայլբ շատ ոչխարի էր սպանել, ն նրանք բոլորն էլ մի տեսակ անչ իշկ էբ գայլը էին փնում: նրանց բռնում, Հազիվ տարբեր նրանք արդեն աչքերն էին խփում ն պառկում կին անշարժ, կարծես բնական տուրքն էին կատարում: հսկ սա գնո որչափ փոքր է, բայց տեսեք ինչպե՛ս է արտաօվում, ինչպես Հոս կլանքը քոլորի ապրել է ուղում, Երնում է, այդ ատելի «2

--

-42:-.

ՀԼեյ,օրքնոն,էիտը զոր

որդքն, բայը ե աղբեր: այնպես էլի մի Հաթյչուր տարի կուզէնարթ «Քո տեղը ս ոբ խոսքերը թե, եվ Հիշեց Թոփաոիգինի Հաինձ դշամարնի նեի, ոչ թէ կյանքը, ար մաճը բարիք մար

է

քաղըը

ք

ՀԲ

ադան: չո՞ւաշխարձճթ չո՞ւ մար»... նու ին

Ին

Համար կլանքը բարիք է, բաժեհըի անքժբ է նայուասռինթ:

բոլոր

իսկ

մյուս

համար

արա-

կյանքն

ու

առան պատասխանիսպասհլու, բաց ողնը գառկակ խնքը, պոչը կախ դցած, իր որչը գնաղ, այնտեղ միայնության ժեչ խորճելու այգ մասխեւ

ե

նուկին,

Բայց իր փտածմունքները ոլ մի բան չպարզնցին,բացե այն բանից, ինչ որ ինքը վաղուց արդեն գիտեր, այն է՝ որ ինքը ուրիչ ոչ մի կերպ ապրել լի կարող, բացի սպանությունից ե ավազակությունից: Փառկեցփորի վրա գետնին, բայպ ոչ մի կերպ լի կարողանում Հանգոտանալ: Միտքն ուրիչ րան է ասում, իսկ եքիսը բոլորովին այլ իան է բորբոքվում: է արդլոք Հիվանդությունի՞ց

թուլացել,

չ ծերությո՞ւնն

քաղցն է ուժասպառ արել -- միայն այլնս իի վրա իչխել չի կարողանում: Շարունակ 2եչում է ականջին՝«Անիծյալ, կործանիչ, ավազան Շուռ լ նա խնքն իրծե «անցավոր չէ Համարում, չէ՞ օր անեծիր առում այնռամննալնիվ խլացնել վ (ինք: Ֆրնում Լ, քիջտ էթ քայքայել, տռաչվա

տիֆը,

թն

նման

միակ միջոցը

է

մնում

ինքնասոանությունլը

զայն անզոր է. գազանը Ֆուլայդ դեպքում Սակայն նիսկ չի կարող ինքնասպան լինել, Նա չի կարող ոչ իր կրահթի բերքաղդքըփոխել, ոչ էլ ժեռնել։ Ապրում է, ասես, հրազում, հ մեռնում է նույնպես, կարժես, երազում: Գուցե շները նգրզկանի. այդ դեպքում էլ գլզեն կամ գյուղացին ճրացանազարկ նս

միայն խոխուսընում է, մի ակնթարք դալարվում, ասյա չանում: իսկ Թէ ինչպեսն որտծնգիրՃո ւմվ աշն իրեն, նշեն եա նույնիսկ չի էլ ճասկանում: Գուցե, քացջած մնալով, սպանի իրեն... Այժմ նա նույնռ

նիսկ նապաստակ ռրոայլն էլ Թողել է, միայն թԹոչուններ է բոնում հունում է գոտի ետժ վայրի աղավնու մե ով ն .-409.-

դրանով էլ կշտանում է, Այս դեսլբում անգամ աղաղպնճները խԽժբովբացականչում են. «Անքժյա՛լ, անիծյալ, անիժյա՞լչ... իրավա՛մք անիժյալ: Մի՞թե սպանհլու ե ավազակություն անելու ճամար պնտք է ապրել: Ընդունենք, քն նրան անիրավացի նի անիծում, որովճետն իր կամբով չէ նա ավա" զակություն անում, բայց ի՞նչպես լչանիժել: Բանի-քանի՝ դաղզանէ սլելացրել նա իր կլանքում, քանի-քանի կնոր, քանի տղամարդու տուն է քանդել, դժբախտացրելէ նրանց

ԵՎ ՄՈԼՈՒԹՅՈՒՆՆԵԲ

ԱՌԱՔԻՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Մոլությունների Առաքթինությունները

.

ն մի փաոռրումնիրիցչ էր միայն շարունակՀելուտ ականջին, «Անիժլա՞լ,ահի. բառ ավելի ծա Ճան փօ՞լ, անիժյա՛՞ չ»: Ինքն էլ իր մասին ավելի կիկնում էր. «Իրավամբ անիծյալ, կործանիչ, ավաղա՛կյ: Քալվ ե այխդես, թաղցիդնեղվելով, գնում էր որսի, Ս ճղղում Հր, ծոչոտում, տանհչում,.. դ «Մա՛ճ, վա՛Ճ, զոնե ղո՛ւ ազա սկսճը մաչը ատփնհչալ:

Շատ

տարիներ »անհջվնը նա

այգ

ու

տեի ե

ինձանրը գազաններին, տլուղացիներինու ծ ն4 իեման ծ Դո" -- Ր են

։

մեն

, ւասվելիս

Բ

էլ

բ

ամեն

քոմ գող

անիծյա՛լթ: նույնիսկ եր« ն եշրնէ ջ քւփ« էրե հը անհժքհեր

այնուամենայնիվ խղճաց նրան:գ զանննրի ընավորությանն ու օովորություններին քաչածաՀ նոց որսորդներերհոցին այդ կողմերում, ե ճարհան կալ» նրանց ներկայությունից, որոշե» փաժատերէրը, օղզաովելով գայլին. Մնկ անդամ գայլն իր որջու ցին չուրջկալ անել լսում է, որ իրնն կանչում են: Բարձրացավտնպատոկաւժ, գնաց: Տեսնում է, ճանապարճինառնում ուղենիշեր դիչ հե խչղաժ, իոկ հանից կորն բիցգյուղացիներնեն ճետնում՝ ձեռքից: քրեն։ Բայց նա այլես լէր մտաժում ազատվել նբանհց այլ գլուխը կախ, գնում էր մաճվանընդառաչ,": մաշն Վճիչուպես

մի գնդակդիպավ ուղիղ ճակաւինը եմ Հանկարծֆ՝' --

կՀա՛

ֆաս,

:

ա՞

ու

աճա

մաչր .-

ազատարար:

440.--

են-չարունակիր բռ ցուրամոյությունը, չավ, ացում առար էլ թ, 1222 ձորով միրաքաողեհով սլճնոայարդաաժ «Վե տսոը-Հ Հարգված ելեր ամձնքիը Հարդմաժ կլինենք»: մովու-- պատասխան տվեցին Մոլությունները: Առաթինություններե այդ ծաղրը հ աղսեՉշանդուրժեցին են Հացզնում իրենը ք գ բնե անեն ոեղ 7 անուշղզել ԸՂԵՐ Մոլությունննրիեւ «ով եհ ծնե խաքամորու՞աւրի ձորձները,դուրս զալիս, հագնում «ԴԷ

ՊԵ

ար

Իռ

անիծյալ,

յ. 1Բրքի, վում վրաշս ոլձ

Սամի

ծ

չը

Գրողին» էին` «Անեժյա՛լ,

կում ե

ն

եւ

կա հլ աթի», աչն Իր ազագա» արը: իո 17 Դոմ թոր բ: ռարսախա

Հոր8

ոռմուն

ե

«նարաԱռաքինություններնսկռեցին: Մոլությունը ժիր էր Ֆո, արծա ոսկեթել ռր Հենց փել վարպետ: պիտության եժան չասի դիպակներով զարդարված, արագավազնրփվարի ընկավ արար-տշխարճում,Առաքինությունները նրանց հտնից ճասհնլ չկարողարան։ Ռւստի, վիրավորված զգային իրենց:

Թռչուն: շե

վաղուը ի վեր

ծազնաբաղնրում փոխարենրոլոր այլբրենտրանենելուժ մռաքիսություննրան որպես օրինակ էին բերվում: Այնինչ Մոմեղ էլ ճա ջչողվի միտթ ձին անում, Ա՛,, 2121. խերը ժաժ: լությունենրի նման մի լավ լորժ գչութ բերել": եվ ոլնտք է չեն բերում: առիթը օգտվելու: բլու Խոստովանել, Դժվար է ասել, քն Կկզրում նլոռնը մեջ ինչիցսլառակտում առաչաղավ ն ո՞վ առաչինը «նսեղ: Կարձքիմ,առաջինը դրա

կյանքում:

ողջ

ճետ

ու զվարթ քշնաժի էին։ Մոլություններն ապրում ձին ուրախ ե ճարուիկ Հետրագիտությամբ սարբուժ էին իրենը գործերը, անցում, բ:ժլը Լ գոր կլանթբ իօնկ Առաջքինությունների

|

չակապուկներում ն կղչուժ նն անցորդնէրի օ4բիը. «Շբ Բարիտ ք. չէ՞չ ապնիվպարոններ, որ մներ ձորձմրով էլ «իհոլլ հնք ձեզու հսկ անցորդները պատախանում եե. .Անտեր, անցեք, մուրացիկներ, ինչքա՛ն եք բազմացել: Աստա՛ծ ՀԻՑՒՒ:

օգնու» ՓռրձեցինԱռաքինություններըքաղաթապաճների

Ժուովրղին բոթյանը դիժել, «Դուք այդ ինչե՞ր եք անուժ: մեկ էլ անսաք, օր գնա, լորովին բաց նք Թողել, Այսպէս ամբողջովին Մոլությունների մեչ կթաղվեն մինչն ականչնեԲբ»: իսկ քաղաքապաՀները շարունակում են կանգնած մնալ Իրենց տեղերում ն Մոլություններին պատվի շոնել: --

41841

--

ն Հու. Անճչաջողության մատնվելին Առաքինությունների աածարթությունիդաալաունար ին. «Սպասեցեք» ձեր արարը» նծրի Համար ձեզ աքսոր կքչհն»:

միայն կովուները «րերը պատյանը դրծքին

հսկ Մոլություններըշարունակ առաչ նն ընթանում ե հունիսկ պարծենում են, հան նք գտել վախնցնելույ-ասում ծնյ-- աքաո՞ր:Դեռ Հարց ձ, մեզ կաքսորեն՝ Թէ չձն աքօորի, բայց դուք ժնվել եք, չեք ժնվել, մինչե ականջներդ աքսորի մեջ եք: Մի սրա՛նց Ժտիկ, կաշին ու ոսկորն է ժեատել, բայր աչքերն ինչպե՞ս Են փալլատակուժ: կարկանդակի Հոտ են առել,սակաչն քլու ձեր չգիտեն»: Մի խոոքով, երկպառակություն, բորթբորվեց ն դնալով ավելի ու ավելի խորացավ: Քանի անզաժ նույնիսկ բանը բազաճարտ կովի Հասավ, բայց ալդ դեպքում նս եախտը Հավարչա ժիչ» Առաքինություններինդավաճանում էր: ՄոլություններըՀաղքում էին ն շղթաներով կապկապում էին Առաքինություններին.«ժանգի՛ստ նատաբ, չաիամիտնքի՛ րու Ու նոտում էին նրանք, մինչն իչխանությունը միջամտում ու ազատում էր Խրանց: ,

ուտ

Այսդիռի տուրուդմփոցներիցմեկի ժամանակ նրանց մոչ տում անցնում էր հվանուշկաուրա լոբ: կանգ առավ ն ջարձսոչ կովողներին .

ձառյ

Հիմարնք՞ր դուք, ճիժարնե՛ր։ ինչո՞ւ նք այդպես Հաշմացնում միմյանց: Չէ՞ որ ղուք ակզբից բոլորդ էլ «աո4ն Հետո մակիցներ»նք եղել միայն, մարդկային անկարգուՀ --

թյունների ու

չեկան քովէ, նենգությունների

որ

Մոտքինու»

թյուններ Մոլություննձր հն առաջ եկել: զծոճմակիցնե» են իիցա ոմանչչ ճնշել են, մուաներին մազոտ բ» ամապարեց են: վեն դրանից էլ մեքենայի անիվներըփչացել եվ աշխարՀ Հռոմ թացզավորել է խոտվությունը,յ վեճը, տայապանքը:: ուք այսպես արնք, դիմեցեք օկզբնաղիլուրին,գույն որեն Համաձայնության դոէք: Ասաց ե շարունակել իր ճանապարտը դեպի գանձատուն: Հարկբ վնարելուս հադեյի՞ն արդյոք կռվողենրի վրա հվանուշկայիխոսքն« բբչ ձ՝ կռիվը շարունակնլու Համար վառոդն էր սաառվելը ու

-43.-

հ

«հոածմունք»

ների մեջ ընկան: Ամենից շատ, սակայն, մտաժուժ էին Աուքինություննենրանց փորը վեց-վեց էր իի, որովճետն քաղզկտժությունից անում, իսկ Մոլությունները, «ենց որ շնեչեցին նաճանյջիփոդերը, անմիչապեսիրէնց գժխեմ զորժերին չտապեցին ե կրկին խառաճեղկյանք վարեցին: խոսումէ ճտոճմակցությանս մասինյ--առաՀ Հեշտ-Ճեշտ ինը խունըք ճեզ Իմաստությունը,-- մենք ինքենըս նրանից Բայցւոն ավելիչավ ենք ճանաչումհՒլդ «տոճմակցությունըը: մի մասը Թավիչի մեչ է ապրում, ոսանք, օր տոճմակիջցների կի ամաններից ուտում, իսկ մյուսները սեղանի չուրչն հն | օրերով բաղցաժ են մեուժ: հվանուշկայիՀամար պատւովում ն նա բրավացի է, բայց ժեզ ինչ, որը ճիմարությամբ լցինց, ճիմարությամբ խաբել չի լինի, մենք իմանում ենք, թն որտեղ է Քազված չան եվ Հետո, ո՞րտեղիք լօւօ ընկավ այդ ատոճմակցուՀ Թյունը»յ-- անճանդատացավՔարեպայլտությունը,--քայլ» քայման բուն 2ո չկա՞դրանում:Միշտ եղելեն մոռւաքքնություններ, ն եղել են Մոլություններ. արյուն Հազար տարբ է այդ հանն այդպես կա ն ճարլուր Հաղարձատղրէ գրված այդ մասին, իսկ եա՝ ոչ այս, ոչ ալն, վճիռ տվեց. «տոճմակիցներու Ձէ՛ դու Հապա վերցրու ծանոթացիր այդ Հարյուր Հազար Հատորբինն կտնհսենս,մէ ի՞նչ փոչի կրարձնանադրանից: Փենհլրն, ժանրը ու Աեթն արեյին ն վերջապեսորոշնգինչ որ Բարէպաշտությունը Բարի՞՛ աղար դար է ճիշտ է ասում: Առաքինությունէ Համարվում,Մալությունը՝ Առաքինությունը Հաղաթգիրք է գրվելալդ մասին,ինչքա՞ն Մոլու Թյուն: Քոանի՞ Թուզը ու քանաք է փչացել: Առաբինություններըմիշտ աջ --

գլոխը:

--

կողմե

են

:

ժ ձախ, կունգնա հղել,Մոլություննձրի՝

իվանուշկայի Հիմար խոսքով Հրաժարվիր

զփոճժակիցնկոչզվիր: Ձչ՞

որ

դո

ամեն

ն

ձանկարժ բանից ն

է այն բանին,որ Ճաժմաղզոի

ձրիաժարվեն հրենց կոլման իրավունքի ն «Մարդճ կոչվենես Զարզիպարզ է, բայց երբեմնայնպիսի պարզություն կայ որ գողությունից էլ վաո է: ՀաժեցիեքչՀապա, մի պարզ վերա մերմունք ցույց տվեք, առաջին իսկ քայլիկ այնքան անքիվչ -433.

Ք8 մալտիկով--Շչեդշին

մար Թափարդեերի Ժե րիննես, որ քԹերնս,զյուխդ էլ այնտեղ: Ռչ, «տոճմակյության» մառին մոաելու Հարկ չի. սայց ոխնէ ճամաձայնությոն եղբ գտնել, կամ ինել» ոուսներն էն ասում` Հեաբ բանեցնել, դայ իսկապեռ որ: ավտցն րան կլինի, Այնպիսիմի Դնեար,որ Առացինություններին (. խըն դություն պատճաղի, այլն Մոլություներին զուր գաւ Ռրւվճեւոն Մոլությունները ես հրբեմն ծաեր վիճակի ժել նե րեկհում: Օրջֆեսի, անցյալ օրը Վավսշոտությունը Հանցանք դոր ժելիսբոնվել է բաղզանիքում,արձամագրություն : մազ: մեմա

խողեես

մել: հոկ տած

նն

նույլե դիշեր Աեճավատարմությանը Սուրում ն նղննով ռլորել պատիճաններից Շա՞տ է մեյն: այե օրից,

ոււճանում նրբ եզատամոաությունն էր տարիա ժազկի պես, էո այժմ արմաիր սոկել են: Նշանակում չ Մոլության Համար նհ» Հեաթ գտնելը ձեռնտու է, Ռղորմա՞ժպարոններ, օղորմե՞ժ պարոնենը, ոչ օր լի՞ չահիանում միջոց առաջար: կել. ո՞վ հիկէ օմիչոց» Խրքտւորունի: Մյղ կոչին ակաչինը արձառահքեց Փորձառություն կոչ: ված գառամ:ալ ժերունին (ճա հրկու Փորձառություն, Ժեկբ՝

ախտավոր, Ժյուսը՝աայջինի. է,-Հարկեր,«Գած'ք,--ասում

ու

էր): ծվ առաքինին

ու:"

ե՛ այնդիսի ժոկրն, որի մւաքինությունների կողմից Հարգանքի արժանի լինի, ե՛ Մոլությունների հողմիը:եվ նրան բանագնաց ուլարկելեք Թշնամու լահակը»: փնտրել ն, Հասկանալի է, գտան: Գուն Սեսեցին երկու անտուն անա նր ե Առաքինութ յուն՝ Զավփավորությունը Ճըշ»տապաձությունը: երկուսն էլ ապրում էին առաքինի դյույլիիում թհղն ու կրււկ: ռորաբաժին Հողամաս ունին, բայք Բաշժկարբար զինի էին ծախում ե Մոլություններին թաքուն Հյուր ձրի բեզուծում երենը մոտո:

Մակայն առոդին փորձր անչաջողության դատապարչ վեղ։ Նրահք արտարխեով քիչ վայելչայոնս էին ն չափից ավելի զիչող, որապեսղիկարողանային իրնն, վրա դրված

սփարտակատնությունը կասոարել: Հազիվձին երանք երնացել ճողիվ ձին«կել իրինջխոսքն Մոլությունների ճամրարբում, ագն մասն,

Թե' «կամաց-վաժագն ավելի ճանգիստ է, իսկ -

33.

ռր Մոլությունները բոլորը ովելի տույ», միաբերանաղմկեցին. Այղ «եջիաքները մենք չատ ենթ լսել վաղուց է, որ բ մեզ, րոյըդ դա փեր բունը յի Գնաղեր, առաչարկում ղուք տնի ձիզ «էտ, զուր ասը ձեր Հոսթերը քամուն մր ուլեք: ծամար Առարքնությունների ոմ նարմեք ոդլագուցելու ն, անՀ խնարվողը չեն, ամբողչ դիշնրն որ իրինթ տճչաուրյամբ հորըին «մամարզանդն գինետանը, իսկ աավոտյան դեր Ժուժկալությանն եւ Մի՛ շեացիրին կ ալե« արգելիս, բունեցին փարվելին նրանը Հեոչ որ նույնիսկ «Սասլես ստորալոսի մարդանդջ-ում եղած քուրքերն անգատ զարմացան: «մով են, լասլը տեսեր ինչե՛ր են անուժոյ-վտաժելին պարոններ

բարուն «փքուն --

նրանը:

որ դա մոտաթինություններիճասմխոսցան, չ փեջոցներձեոք սեք ազդու չատ լուրջ առնել: էր միԱյդ ժամանակ էր աճայ որ նրանց մեջ փեժանում նա ոչ անցգնտին էր, ոչ ձուկ, ոչ Գավ ջին սեռի մի արարած: ոչ Թուուն, ոչ յոիկին։ ոչ սլարոնյ, ժժրլ ամճնթը լ բիչ-ոի է: Անունն էլ Ժիջին սհուր էի` կեղծավորություն...

էլե ժամանս

դորժ է

հ

րան Հանելուկային ձի, «կըիր ժաղուժից: Հեաքիիկներնասում էին, որ մեն անգամ Հեզությունը ժութ միջանցքում ժանոլացել էր Վավաշոտու» Մդաքինիները թյան Հետ ն դրանից առաջացել էր մի սլտուղ: պաուղը Համայնքով պաճել-մեծացրել էին, ճետո տվել այգ էին ֆրանհսուշի Ատմիլփոյի պանոիոնը, Մյդ նիթադրությու» նբ Հաստատվում էր նան նեղձավորությունարտաքն տնսչ Քից, որովճետն նայ քնպետն ման էր գալիս շարունազ աշբերը ցաժ խոնարչաժ, բայդ մրատնս մարդիկ յաճախ նաել էին,

մ

արարածի մեջ

ամեն

սաժ

նրա դեմքով երբեմն Հեշտասիրականսավերներ նն սատում, նույնիսկ շահ վառ ցնցվում էսկ մեջքը» առիթ հղած դեռլքում՝ է: ձե, որ այդ արտաքին հրկձայնության Անտարակույս մեջ նշանավոր չափով ճանցավորէր կամիլֆոյի սլանսիոեր: Այնանղ Կեզճավորությոմը սովործը բոլոր գլխավոր դիտությունները, Թե՝ «ինչպես ձղված պաճել իրծձնս, ինչպես ճջուրը ձաղտերելո, հնչլեւ՝ ճառանը շճառի ճոգու մչչ սպրդել, մի խոսքով՝ այն ամենը, ինչոր ազածոլում է որ

--435..

արն առարինք կենդուղակերպը: Քայ, փիտժամոնոակ, (րույ աչ չդարողույաո հան կրակած, ոով ժժմաժ էի: պոնսքոնի ն` պրոաարը,0` օդը: Բուլըդո̀րանից բազի, ողաժմ որ բֆոն նան դործձը փչացինը հրահով, որ Արժավորույն անը «ա.

դորդեց իր ծեռւները մոսին եղած

բիր նբոլորփանբամացնոչւ

Քերը: ծոր (Վավաշոտությանչժառին նոառովանքեը, չր նա մովետոնձր ե ժիր, բոլորին կոժրումէր: Մոր (Հեզության) մասին պատմեց, հի Խոս Թեպետ փայլունարտաքին չուներ, նաք Հաճելի չու եւֆես կըսբայց այխպոս ճլում էր կամքծլիս, Հաճելիծլում որ Ն նույնիսլ կաչ մրքելու տրամադիր չեղաժ Մռլություններն (ինչոնս շառակերությունը, Գառասիրությունը,Վճատությունըն այլն) 'նզամ նում ծիաժ ե չինլ կարողանում Հրաժարվել այց բավականու ն,թյու ,

-

-

9:

Աշա

որ մասին,

բոլոր

դոր

նա

չ՝ առաքինության լիազորվում

վերաբնրյուլ

ժնիրվարելու:

Մբ դործ որ սկոնըիր, կենս ճանապար"շինկանգ մի աո: Որչափ էյ դառն էր, սակայն Հարկազրված էին Մոլությունէ կեղժավորությունը խնդրել: Գնում նրանց ներիցԹուլություն անարգ արջը ն ամոթից չգիտենաչքերն ուր թաքցնի: «Մժեն է տիբումո,--գանեզ այժմ ամանողկալի ազտելությունն 7 ավէ հում Բասվում չ ի«կ 4 «յ չ եա Ք եվիրոք, Առաբի«Ախ, Մոլությունները լավ են պլրում»։ հության կացավայրից Հազիվ էր մի վնրստաչափ ճեռացել, որ ն աիննքն նրա վրա ժիժի արդեն ամեն կողմից ծովի պես ճորձանք |ին ծաղը, պարն ու խաղզնըը:եվ ի՛նչ պատվական քաղաք շինել իրենց Համար Մոլությունները. ընդարձակ, լուտայոր,

ՄՔ»

աաա

Ի

է.

փողոցներով ե հերբափողոցներովՀրասվարակներով բզբոսարաններով:ԱՀա Սուտ Վկայության փողոցը, աշա Մատնության չճրապարակը։ աճա նհ խայտառակության զրոսարանը, ինքը, Ստության չայրբ նատռաժ այդտեղ, իր խանուչՔում, ղրարտության առետուր է անում: Քայը որչափ էլ ուրախ էին ապրում Մոլությունները,ոբչափ էլ փորձառու էին նրանք աին տեսակ «րիկալրական այնուամենայնիվ, տնսնելով կիղժավորությանըչ գորժերում, նրանք էլ զարմանքից քար կարծցին: Արտաքինիցոչ ավել, ոչ պանաս։ իսկականկուլո աղջիկ, բայց Թե իրո՞ք է այդպես՝ այդ բանի, սատանան ինքը որոշել չէր կարող: նույնիսկ Մոության Հայրիչռբը կարծում էր, Մե աշխարձճումլկա տպյնպիռի սառրությում, որն ինքը գերազանցաժչլիննը, նա էլ աչքերը չոնց: նայՀ- անում է,-- իզուր էի երազում այն մասին, որ աշխաիճում ինձանից վնասակարբան չկա ես ի՞նչ ետ ոզ Աշա նա, իսկական Թույնը որտեղ է: նս ավելի շուտ անամոթի ճամբավունեմ, այչ պատճառովէլ ինձ, քեպետն ոչ Հաճախ, բայց ն այնպես ժամանակ առ ժամանակ վզակո» տալով աստիճաններիցցաժ նն գլորում, իսկ այս գանը մեկ որ կպավ, նրանից այլնս ազատվել չես կարոզ: Ալն«լես (խճճի քեզ, այնպնւ կկաշկանդք,որ մինչե բոլոր «լուքամիչ բաց չի Թոզնի՝ ք .- վմ( ու

միջին արարածին, որն աչքները խոնարճում քր ցաժ, փակ կոպերի միջից դյլուրագիգիոդիտում էր Բո:18 շդապատի՝ ընտրեցին Առաքինությունները,ոթպեսղի րանակցությունների մեչ փոնի Մոլությունների Հետ ն այնպիսի մի ընդճանուր ԲՈՕԱԱՏ Պ1ՄՇՈՅԱ գանի, որի չնորչիվ կ խաղաղ տապրել Բե մեկը ն թն մյուսները ազատ կարո» այդ

չական:

Քայց դու մեր ձնենրը գիտես արդյոք,-ուզեց նա. Բապես ճարցաքննել նրան նրրակիրթ Վարվեցողությունը: կ՞ս,-զաիմացավ Կեղժավորությունը:-- Աճա ինչ--

--

ւյես...

եվ դեռ ուշքի չէին եկել Առաքինությունները, սր Կեղ» ծավորության այբերն արդնե ցած էին խոնարձճվաժ,ձեւքեՐր կրծբին էին խաչված, ե այտերը կարմրատակել էին... իսկակա՛ն աղջիկ

ՓեչՀետ ծկա՞ժնէ: հսկ նրա՞նցնման... Քայլ Անդժավորություն այչ ճարցին նուլնիսն պաըոասխանչտվեց: Մի ակնթարթում նա այնպիսի չտնսնված, ձնափոխություն ստացավ, եր բայց այն աստիճանճավասատի Շրջաճայացը միալն թքեց. թո՛ւճ.., Ապա մջարնրան որոչեցին նոտար Բիզյանին մի «աՀ վատաիմագիի գրել տան ն Հանձնին կեղժավորությաննայն --

-

Հ40.-

ա

ի"

Փոոգ

-

որչափ Այնուամենայնիվ,

էլ

մեձժ

լիներ

Կնեղժավորության թյունը

ոկայի այմածհղ հս բանր առանց Ճճարուցաժ էնատուղիավմը, վեճր լույթ չեկավ Նշանավոր Մոլությունները (բուն բնա-

կեքնձրը),որոնք աժենից ավի

հերն Լին

անյյալի ավանդություն»

ինչպես օրինակ՝ գնաճատում,

Սոփեստոությոմը, Դատարկամտությունը, Հայարտությունը, Մարդաւռյացուչ

թյունը

ուրիշները, օչ մլոոյն հիննք ՀընդառաջեղինԿեղժարոնը, այլե ուրթիչենըիննախազգուշացրին: վորութ սկական Մոլությունը դիմակավորվելուկարիք չունի, ասացին նրանք-- բայ իր դիոշր պաճում է բարձր ու աճեղ: էականի՞ն, նոր բան կարող է բււց անել մեզ Հա ժար կեղծու. վորությունը, ինչ ռի դարծր Ի վեր Հարոն եղած ձլինի ժել է մնեջ գործադրած զԱնենք: Ոչի՛նչամճննին: Ընդչակառակըյ նա մեզ վտանգավորճեարքներ է սովորեցնելու է Հարկագրելու 1 մեզ՝ եք ոչ ուղղակի ամաչելու, ինքներո մճզանթյւ ապա, ճավտիայն դեպս, այնպես ցուլը տալու: ոի ամավում ԸՇոՏԱԽՏԻ: Մինչն այժմ մենք բավականաքիվ ձեր: անդրդվքլիու ՀավատարիմՀետնորդենրունեն, Բայց նբբանք, տնսնելով ժեր Հետրաբանությունեեջը, կարող հն ասելչ որ, ըստ նրեուլթին, ճրրավի՝ Մոլությունների գործք սիո է, բանի եի ճարկադրվաժեն իրենք հրեեց ժխտել: եվ երք» հկղարձեենն աի. կտեսնեք, երես կղարձնեն, մեզունից, Այսոյնս էին ասում անուղղելի Մոլություն-Կատոնենրը""յ որնց մեջ ավանդությունները միս ու արյունձինդարձելն որոնք չէին ընդունում ոչ նոր ճովեր, ոչ նոր գալքակղուչ թյուններ,ոչ նոր պայմաններ: Ծնմոժ փենելովաղբի մեջ, նրանց գերադասում էին շնչածեղձ (ինել այնահզ, «իայն թե իաճանչեն Հին պապենականավանդությունների: ե

--

Շ8խծեդէ

նրանը ճաջորդոււմ էր

մեն Մոլությունենրի

այ

կոոնգո«

նույնպես առաձին էնտուզիապմ չճայտնաբքնրեց ոչ այն պատնառով, որ կեղշավորության ձանդնել,սակայն վերչինս զզվանք էր պատճառումհրենը, ոյլ որովՀեւոն եիբահք արդին առանը Կեղժավորությանմիջնորդության էլ ճետ գազանի ճարաբերության մեջ չին Մռաքինությունների բիւ,

որը

Սրանց թվին էին պատկանում Դավաճանությունը, Ռվստա«

Ամբաստանու« դրժություեր, Մատնեությունը, էրտեսությունր, -435.-

նրանք ցնեժության բացականչություն ուրիչները: ներ չարերին, չժափաճարնցին:կենացներ չառաջարկեցին ԹԷ Համեցեք, բարով ես հկել: այլ միայն այքով արեցին), հեչ էլ որ լինքը, Կծղժավորության Հազքանակն ապաձովն

«անձինս Շնությանչչարբենրիտասարդությունը, Շատախոսության, ճովության,Տուբուդմվոցի գողության: ե ուրիշների, ժողով անժիչասլես ղզումարեցն բանագնացին դիմաւորնը այնտիսի օվաղիաներով, որ Սոփեստուլթյունն

փաժ էր,

եղավ առմիշտ վերջ անժիլչուղնս ճարկադգրված

տալ

իր բբրժ-

մոնջոցին։

Դուք ժան վրդովում իք բոլորի ժիտբը,ժեր դաիշնլիներ,-- զոովոկացին ժերերբ վրա երիտասարդները: -- Մենք --

առլրել ենք ուզում,

իսվ

դութ

վատություն

եք

Մենք քրեստոմատիահնրում տեղ կգտնենք (դա

սերտաճում: աղսչնձնա-

ալնս չողոքորթում էր), սալեններում կփալլենք: Պառաված կանայք կսիրեն մեզ, Մր խոսքով, Համաձայնության չողբ վիանգամիցդտնըվեք, այնեդնս որ, երբ Սելժավորությունը վերադառնալով, հուշը: Էթյունինրին Օ0ճայիվներկաչացրից իր առաքելուՍտե տասեի, հնսանը մրաբծրան ընդունեցին, որ ԱռաքինուԹյունների ն Մոլությունների մեջն միմյանցից ղատ ապրե ն Հեփահը եռ լու թչշնաժի լինծլու ցուրաքանչյուր առի վերագած է ընդմիշտ: Այենոամենայնիվ,Հին ածվանացանկը

վնրացեցլուՀամարձակություն չուն հյյահ. ո՞վ գիան, գուցե

կրկին Հարկավոր լինի Բադ օրոշնյին այղ անվանացանկը գործադրության մեչ դնել այն Հաշվով, որ քոլորի ճամար ւար չինի, 18 դա ոչ այլ էջ: է, են ոչ քամուն ոբվող ամ-

լուռ:

Մ.դ ջողանից

մնժ

ն Անռաքինությունները Մոլությունների փեջ

Ճյուրասիրություններ սկսվելին:ՑուությունըԺուժկա»

Հյուր Է ուղում գնալ, քնանցու է անումԿեղժավորությանրյ,-- ե ժուժկալությունն արդեն Հեռվից նկաչ-

վության

մոլո

տելով նրանց, ողյունում է. բւսրի, խնդրում -- Քարով, Հաղզա՞ր Մենք ձեր մասին... Եվ բընդճակառակը: Ժուժկալությունն --

--

եմ

է

խոնարձարար: ցանկանում

Ձո-

փության մոտ պասուց կերակուր ճաշակել, քնանցուկ է անում ն ձՃովփության զոնեբն արդեն լայն բոց կրգժավորությանը... ված

են,

ձեր

մառին,,.

--

բարիչ խնդրումեմ խոնաբճարբար: Մենք Բարով, Հազա՞ր

օրհիին պասուլ կերակուրով|են ճլուրասիրում: սառի սին` ուտիքի թորտիկներով... Մի ձնոքով խաչ հն «Հանում, քե անում: Մի աչքը երկինք ծն մյուսով վայրագություն ամբառնում, փյուսով՝ անդադարտենչում են, Առաջինանգամ իրենը չյանքում մոտքինությունները քաղցրություն Պաս

ճաշակեցին, բայց Մոլություններն էլ կորուստ չունե հ ամենքին ճայտարչորում են, ցան: Էնդճակառակը,բոլորին «երբեք մենք այնպիսի Համեղ բաներ չենք ունեցել, որով շարունակջ: այժմ քեֆ քնք անում մինչն օրա էլ չի կարողանում հակ խվանուշկաչԴուրաչոկը Հասկանալ, թե ինչու Առաքինություններն ու Մոլություններն այդպեսսիրով Հայտվելին կեղժավորության ժիջոյօվ, այնինչ շատ ավելի բնական էր' Համաձայնությանզալ այն 4իման վրայ որ թե. մեկը ն թե՛ ժլուսը «տումակիցչ են ժինձի

մյանց,

ԱՐՋԸ ԿՌԻՍԱԿԱԼ

ոճրագործությունները Ճաճախ փառավոր ն, որպես այղպիաիներ,գրվում են Պատմության էջերում,հսկ փոքր ե տղայականոճթագործությունննրը կոչվում ձն ամորալի ե ոչ միայն Պատմությունը չէն մոլորեցնում, այլն արժանի լեն լինում ժամանակակիցչ ննիի դովացանքին: Մեծ

անուն

ն

նն

լուրջ

ստանում

1. ԹՈՓՏԻԳԻՆ

1-ԻՆ

|

Թոռփոիգին1-ինն աղ բանր շատ ավ էր ճասկանում: Հավատարիմծաայողչգաղզան էր, որջեր պատրաստել գր" -ծ- 4410.-

|

տնր ե ժառհր արմատաիիլ անել, ձետնավես որոշ լափով ճառա ա սլ խուսկանարվեստին նույնպես տիրապետում էր Քայլ, նրա ամենից ըքանկարժեքճատկությունն այհ էր, որ Ֆա ուզում 1ր. ինչ դեով էլ լինի: իո մության էչելրե բեկենլ ե ա՛յդ ափմոխց ավելի արչունաճիշ ալո»ճառով, աշխարձում զության փառքն էր դճրադագում: Այնպես որ ինչի մասին էլ Խոսելու լիննիք «ճտր՝ առնտրիյ,արդլունարերության, դիչ նա միշւռնույն երակայության էր ճանդում՝ տությունների՝ արյունաճեղություններ... արչունաճեղություններ...աշա' ինչ չ Հարկավոր: Այչ պատճառովԱոռյուժընրան մայոբության աստիճան տվել ն, որպես ժամանակավոր միջոլղ, Հեռավոր անտառը կուսակալ ուղարկել, ենիքին Թշնամինհերինենչհլու: Անտառիբնակիչնեին իմացան, ոի մայորն իրծնց մու, անտառն է դալիս, ե մտածմունքներիմեչ ընկան: Այն ժամա-չ նակ անտառի ռամիկների մեջ այնպիսի սանձարձակություն ձր տիրում, որ ամեն մեկն իր սւզաժն էր անում: ԳաղանՀ ները վազվզում քին, թռչունները թոչում, միջատներըսողում էին, իսկ ճամաքայլել ոչ որ չէր կամննում: Հչառկանումէին ռամիկները, որ այգ բանի ճամար իրենց գլանը չքն չոյիչ «ակայնինքնակամՀրաժարվելդրանից չէին կարող: ասում -- Մպասեցնք, ժայորը գո-էին նրանք,-- մի ավ կսնղմի, այն ժամանակմենը կիմունանք, քնե ինչ ասել է Մեր քեֆին ապիծլ: Եվ հսկապնա, գնո ուշքի չէին եկել գյուղացիները, ոթ Թոփախգինն արդեն նրանց մուտ էր: Պուսակալություն ճաշավ նա վաղ առավոտյանն անմիջապեստրոլեց՝ վաղը ար» վո

չ լինելու: Ի՞նչը Հարկադրեր նրան նաճեղություն

այգ

ընդունելու, ճայրտնիչէ, որովճեան նա, իսկապես տսաժ, չար չէր, այլ «նջ այնպես Հ- անացուն էր» եվ անպայմանիր ծիագիրըկիթագորժերչԵթե սատանան 4դավթակվեցենրնրան: Քանն այն է, որ արլունաչեղությունն սկսե առաջ լուք Թոփտիգինը մտածեց իր անվանակոչությունը տոնել: մֆ դու օղի գնեկ ն մեն-մենակ խւմեց-ճարբնը: Բայց որով» ճետն կա իր Համար դեռ որջ էի պատրաստել, ուուտխ ճար» ռրռշումն

441.,-

կադրվաժ էր Ճարիաժ-ճարբաժ անտառիբացատում պառվել՝ ու մեկ եջավ, ընելու: Պառկելն ըսկ «առավոխԽոմփիացեելը նման այդ նույն տյան գեմ Հակառակի բացառի վոտով Թով Սարյակ քր դայ խելոք էր. ե՛ դույլ մարյակը: Արտասովոր ե՛ Արել գիտեր, կարնոր դեպքում դեղձանիկի փոխարձն նրգել կարող էր: Բոլոր թոռչունեերը՝նրաննայելով ուրախանում ասում` էին կատհսնեք, որ մեր Սարիակը փաժամանակով Սշքներ կսկսի տանել: նբախելոքության ձույնիսկ ե, լութը (ուժին էր «ասել ն չատ անգամ էր ասել նա էշին (էշն այն ժամանակ նրա մոտ խթռիճիդականէր՝ բմաստունի Համբավով)չ տր շատ կցանկանարզեթ մեկ ականջովլսել, Թե իելպես է Սայրակըծրգելու իր ճիրաններում: Բայց Սարյակր որչափ էլ խելոք էր, այնուամենայնիվ այս անգամ գյխի չընկավ, կԿարժեցԹե րացատում փտած ու իսկ Թուբպոճղ է ընկաժ, նստել ար րա սկսեց հրգել: ոիդինի թունը չատ էր հի րա ենը քոչկոտումձչ հ մասժում է, ռի դայ անտարբաՀդույ, ներթին քշնամի է Այդ ո՞վ է ապիկար սովորությամբ կուսակալի վարմնի վրա ըոչհոտում,-- բղավեց նա վերջապես: ու

Կն Գունկարար Աա լինելու,

--

պետք Սարյակը

է քոչեր-ճեռանարխ,բայց

այս

տնղամ

ես

չեժբոնէդ բւշնի էությունը: հր Համար նտծլ զարմանում Հ ռր կոնվր խոսնլ սկսեց: ժն, բնական էլ փվայորն այլնս լրձամբերեց, քաքուլ բանքնել գոնհձիկինն, ճարբաճությունիը դեռ զգաստացած չլինեյով։ առանը նայելու կերավ: ոէ

Ռւտելըկերավ,

:ռատծլուղ

րայց

«նտո

Ճանկարժ ուշքի

նկավ՝ «ի՞ճչ էր կերածը, ն այդ աշ. Թշոամի ձր, «բից նԿուզսաէ» եիսկ ատաժոնրիտակ ոչինչ չմնաց»: Մտաժեց-մտածնա, կայն ոչ մի ճզրակացության գալ չկարողացավ անասունը: նրա ուրիշ ոչինչ եվ այդ Հիմար գործր ոլ մի կերպ շշ

Տաարանո արեր փորում տնկել, ճեարավոռ

չ

որովճճահն

ամենա

ա նն

ԱԱ

ան-

է,

բնչաես ն ամենաձանցավորը» Փելո՞ւ ես կերա նրան,-- Հարցաքննում էր բերն իրնն Թոիտիգինը.-- Առյումն ինձ այստեղ ուղարկելով, նախա: մ զգուշացիեց, Թն՝ նչանավոր զերժեծրկատարիր, իսկ չեչին Լ

.

--

ԿԶ.-

ըռդորմերիցզգուշացիր: Բայց էս շննց առաջին քերից կըսնքի սարլակինյ: կուլ տար Սակայնոչինչ,առոյին պաավ է, որ վաղ առավոտ է միշտ կոկորդին է մնում: ոառր

4Մմարությունը տնչնող չի եղել: իմ տարաձ մվա՞ղ, լզիոծըչ ըստ երնույթին, Քոփտիդինը, որ վարշիլանում առաջին սխալն ամենիք չական զորժուննեսւթյան է: Դր սկղզբիա վաղզրինչեղ ճակատավրականե եեթ վարչական ավելի կճեռսաղ» Հետազայում այլն ավելի ընքացք տաղով, հ

ու

նի իթ ուղիղ գժից--: այն ժոքիը, Սն իր ճիմաչԵվ իրոք, դեր չէր Հանհցստացել

բությունը տեսնող չի եղել, նրբ լսեց, որ տարմաճավըճաչ րեան կելու վրայիը ձայն է տալիս. Հիմա՛'ր, նրան ուղարկել են մեղ մի Հալտարարի բնիիշ նա Սարյակ է ոււոում: իսկ Սոլեզնեց մայորը, տարմաճավի ետնից ծառը մազլցեցչ տարմաճավբ Հքմար չերչ մյուս ծառի վրա Թով: րայց հրա այն«յ կա թոավ աշ

մբչը՝

Խոնից» նորից առաջին ֆառիես Արջն այյլնս ուժ չուներ, Հոդին դուրս բարձրազցավ-իջավ,

որ ան ծկավ: իսկ տարմաճավին աչքը ձակություն ասավ:

տալով, աղոսվն չչ ամար»

է ուսում: իկ եւո Սարյա՞կ սպասում, է ընկնում, բայ Հանուր ժ Քֆի Արջըաղավնի ոնի

Հեղություն

ձն

տակից նասլաստակնէ դուրս քոչում: ԳՓղեճի՛կ բուրբոն, Սարյակ է ուտում: ՀեռուչՃեռու տշխարձներից մոժակը քուռվ եկավ: Թոտսո Է:ղճգէ5, Ճո թ111: Սարյա՛կէ ուտում: --

--

Ճաճիճում գորտը կոկուսց, Դդումի գլուխ, Սարյա՞կէ

--

ուռում:

Մյ, ծիժաղելի է, ն՛ վիրավորական Մեկ այս կողմն է ընկնում, եկ այն կողմն է ընկնում մայորի, ուղում է ինն նչավակողեերինբռնել, բայց ապարգլուն: եՎ է անում, այնչարիՀիմար դրության մել է ընկնու քատ Մի ժամ էլ լէր անցել, որ անտառում բոլորը: փոքրից մինչե մեծը գիտծին, որ մայոր Քոփատփգինը Սարյակին կերել է: Ամբողջանտառր զայրացածէր: Նոր կուսակալից այդ չէին խոսքով, ն'

ո:

ճիգ

ւ

|

ԽԱՅ '

դարժումձին որ հա ձորերն նաիճն իրնժրյունաս Ճեղզումյոմբ կփխառսբանի, իսկ հայ ճամքցնք, ի՞նչ արեք, եվ ուր էլ դառնում է Միխալլո Իվանիչը,ամէն հղ Հնչում է. «Հիմ:ր, Հիմա՛ր, Սարյակ է ուտում»: Գլուխը կորցրեց Թոիթիգինը, իտրձրացոչ ոռնաց, մի. Քոր

սուք:

ու

այն փեկանգամ էր կյանքում նման բան պատաել իր Հեոչ էյն ժամանակ դուրս էին բշել երան եր որջից ն որոշների մի ամբողջ ոճշմակ էին բաց թողել վրան: Այնպե՛ս ամուր

էին կպել իրեն չան լակուռները՝ ե' ականջներին,ե բաշին, պոչի տակցիսկապեսոր այն ժամանակ մաճր տեսավ նա իր այթով։ Սակայն, այհուամննալնեիվ,մի կերպ ազսոովքը. հ՛

շներից մի տասնյակի չասիխելդամաճ արեց, ժյուսներիը փախաւռ տվեց:հսկ այժմ փախչելու քղ Հլ կաո Ամեն Բուի, ամեն ժառ, աժեն կոշ կարծես կննեդանի լեղու աղաժ, ե է ծաղրում իրեն, ինքը Հարկադրվածէ չասել: Քուն, եր այն չանի Հիմար թոչուն է, բում էլ ութրիչեծրիցլանլով, գիշերները կանչում է, «Հիմա՞ր, մարյա՛կՒ ութումու ամենից կարբնոինայե էր, որ ոչ միայն ինքն էր Քայք նվաստացմանենքարկվում, այլն տեսնում ձր, որ իշխանավորական Հեղինակության սկզբունքն օրավուր ավելի ու ավելի ընկնում է: Մեկ էլ տնսար, լուրը ճարկան անտառները տարաժվեը, հ այնտեղ էլ սկսծկին ծաղիել իրեն: ՁարմանայիՀ, քե Քնչոլնսամենա չնչին պասոճաոները երինմն ամծնալուրջ Հետխանքներ են ունենում: մարրակը փոքրիկ թոչնիկ է, բայը այդպիսի, կարելի է ասել, գիչատիչի "ոչակը ճավիտյանս փչացրեր: ճանի դնո մայօիր նը» րան չէր կերել, ոչ ոքի մոքով չէր անընում ասել, որ Թոփտիդինը «իմտր է: Քոլերն ասում էին. «Զերզ արժանասաոովուՀ Թյուն, ղուք մեր ծնող Հայրն էք» ժենջ՝ ձեր զավակները» քլորը կեոծին, որ ինքը էշն Առյուծի առաջ նրա ժասին բարեխոսում էյ իսկ ենբ էչբ մեկնումեկին գնաՀատում էյ նշանակում է նա տրժանի է դրան, եվ աճա, շնսրճիվ վոր չական ամճնաչնչինսխալի։ բոլորի ճամար ամժձե ինլ միան գամի պարզվել: Բոլորի լեզվի, ասես ինքն իրեն, դուրո թով «Հրմ»՞ր, Սարյա'կէ ուտումդ բառերը:Այնպես),ինչքա մեկը խեղճ փոքրիկ գիմնադիսատինմանկավարժականմիջոց" -4յլյ.-

Հառցնիշ.. հայց ոչ» արչպես Է 1է, նոսով ինքնասպանություն որովճնոնգիմեազիստինինքհասդղահությանճասցնելիփոբր

էլ որբը ոճրագործությունչէ, այլ իսկականսճրագորժծություն նան առնում է ուշադրության Պատմությունը» թերես,

Բայցոս Սարչա՞կ... տսադե՛ք թնդրեմ: "Մա տեսակ էկ ծիժաղլի բա՞ն, եղրույրներ),-- րաղո:զորյոերը: ժրովիհ ճեճղուկենրը, ոզեիներն կանչին Խո մասին խոսում Թովիտիգինի ա րարքի էին զայՍկզբում անտառի ճավար ամոթաբեր էր), Հետո բույնով (Հարազատ ակսեցինժաղրել. առաջ ծաղրում էին շրջակա ճարհաններըյ Հետո սկսելին կրկնել հանե Հեռտվորները, սկզբում թոչուները, Հեչոթ դորտերը,մռժակները։Ճանճերը: Ամրողջ ճա Հինը» ուլ ախոաոլրո կշա թե ինչ է նշանակում Հասարակականկարժիք,-ավաղում էր Բոփտիգինի,թաթով մաքրելով Բինրում քերժմած դունչը,-- իսկ Հետո, թերնս ն Պատմության քջերն ինկԽես,.. ՍաթյակիՀեչո միատեղ: հսկ Պատմությունն այնպիսի մէժ գորժ էյ որ անգամ Բովտիգինը, երբ այդ մասին ճիչատակություն էր լինում: մոորումների մնջ էր ենկնում նա ինքը Պատմության մաաին շատ անորոշ Հասկացողություն ուննը, բայց Էշիդ լսել էր, որ Առյուծն անգամ վախենումէ նրանից. բով լէ, ասում է, գազանայինբնավորությամբ Գառոմության ժեչ ենկնելը: Փատժմությունըմիմիայն փառաչճեղարլունաՀեղությունեերն է գնաճատում, իսկ մանրերի մասին Հիշատակում է արձա մարձանքուլ։ եթե, օրինակ, նա կովերի մի ամժոող Հոտ խոջյոանգեր, մի ամբողջ գյու ավաղզակությամը աքշվոսացնեք կամ անտառային վերակացուի տունը գերանչդերան քանչ դեր, ալն ժամանակ Պատմությունը... սակայն այն ժամա նակ քքաժ Հատժության վրա: Հավանորնն այն ժամանաց էշբ երան գովաւանական նամակ կգրեր: իսկ այժմ, տեսեր) Սարչակինկերավ ե դրանով թսկ թինն փառազիկեց: չազաչ իավոր վերստեր կտրեց` հկավ, ինչքա՞ն ճանա պարծաժախս ն օիապաճիկվատնեց ն առաջին գզորժիմարյակինուոելք ղավ... Ա՛ա։ երեխաները գպրոցականհատարանններիվրա կիմանան այլ մասին: ե՛վ վալրհեի տունգուղը, ն ատեպնեչ ու

-

--

--

«Ը4վառ

ոէ զավակ կալմձկնը բոլորի կասքն՝ մայոր Թոփոիգինին ուղարկում ծե թշնամիներին նվաճելու, իսկ նտ, դրա փո. խարեն, Սարյակէ ուտում, ՋԷ՞ ռր իր երեխաներնէչ գիժնազիա նն Հաճախում: Մինչե այժժ Խրնը մայորի որդի էին անվանում, իսկ տյսուճնոն աշակերտները նրանց Հանգիստ չեն տայ Հնռ.նննիիցընկած կրացականչեն՝ է կե. օ«Սարյա՛կ րել, Սարյա՛կ է կերելա Քանի՞-քանի՛մեծամեծ արյունա. Հծղություններ պիտի կատարի, որպեսի արլպիսի մի զարչելիություն բի վլայից մաքրի: Ինչքա՞ն ժողովուրդ պետք է

սկոծդ արմատներե թելեր որոնել ն, ի դեպ, «իմունքտվեց: Վերջապես, գիշերը շուռ ենթ ամբողջ մի անտառ տառհրը խառնել, ժտավ տպարանը, մեջհնաները փին, իսկ վարզկայլինմտքի արտաղրությունն արտաքնոքընետեց: անհլչվերչացնելուց Պետու շյունչչան ռրդին մյդ ամենի ժայլապառիկնստնը ու սպասում էյ որ խրախուսեն իր ուրար: Հետո

--

ՏՐ:

Սակայն նրա «ույսերբ չարդարացան: Թեպետե էշը, առաջին իսկ առիթից օգավելով, Թոփտիդինի քարադորժություններնափվենալավգույներով «պատԱռյուծր ոչ միայն չպարգնաործը նրան, կերացթեց, բայց այլն էշի ղեկուքաղզրիանկյունում օնփականաթաթ խզժզեց՝ «9եմ Հավատուժ,որ այս օֆիցերը քաջ լինի. որովչետն սա է, որե իմ սիրհցլոլ նՍարյակը ինքը նույն ալն Թոփտիդգինն

քալանել, քայքայել, Թչվառացնել:

ննիժյալ Հ այն ժամանակը,որը ճիմար ոճրագորժությունններիօգնությամբ Հասարակականհարնկարգության միչնաբնրդերն է խորտակում, բայց խայտառակ, խայտառակ, Հազարաապրունիկ խայտառակէ այն Դամանակը,որը փոժում է նույն երդ եպատակինասկ ել Խայտառակ կ չնչին ոճրա» գործությունենրի օգնությամբ: Անչահվիստ է Թովատրգինը, գիշերները չի քնում, զեհուցումներ չի ընդունում, շարունակ եույն բանի մասին է մճռածուվ, թե՝ «Ա՛խ,ծնչ կասի էշը իմ մայլորական շակության մասինու եմ ճանկարժէշից Ճրաման է օտաղվում, «Հասել է ի գիտություն նորին րարձրաստիճանություն պարոն Առյուծին, ոթ դուք ներքին Թշնաժիներինչեք Հեչ զանդնցթել, այլ միայն Սարյակեք կերել քչմարի՞տէւ, Հարկազրվածէր խոստովանել: Զղչաց Բովփտիդինը, զեկուցագիր օեղալվեց ե սպասում 4: Հասկանալիէ, ուրիչ ռչ մի այ պատասխան լինել լէր կարող, բացի Վեկ պատասխանից՝ «Հիժա՞ր. Սարլա՞կ է կերելաչ Բայց մասնավոր կերով էյը Հանյավորին չուր տվեց (արչը զեկուցագրի Հետ միասին մի տակառ ժեղր էր «ղարկել նրան պարգեւ «Դուք տռա-չ-

կերավո: լ,

եվ Հրամալեց Փրաժարհցենլերան ճետեազորիկ: առաջինը մայոր մնաց ճավիտյաՀ մյդպնս լ Թոռլիտիդին նա ուղգակի չւղլարաննեկրից սկսաժլիներ» Հիմա երս: հսկ եթե արդեն զեննրա ր:

11. ԹՈՓՏԻԳԻՆ

2-ՐԴ

Քար պատաճում է ն այնպես, որ փայլուն ոճրացզործու» Դրա ոլրագին թյուններն անգամ ապարդյուն են անյնում: օրինակ Հանդիսանալըվիճակված էր մեկ այլ Թոփատիգինին կ» իակ ժամանակ, երբ Քոփտիզին առաչինը Հոչակ» մում ծր Քր խուլ անկյունում, Առյուժն այլպիսի մի խոզ անկլուն ուղարկեց մեկ այլ կուսակալ, նույնոլնո մայոր ե նույնպես Թռփոիդինանունով: Սա ավելի խելոք էր իր ան։լետթ է ազանձնա Հատուկ աֆպալժան արլունաճելությունվանակցից ե, փեչն ամենիը կարներթէ, Հասկանում էր, ւիէ փարչականՀամրավի խնդրում ամբողջ ապագանկախված աննք այդ գարշելի տպավորությունը վերացնելու «ամար»... ադմինիստրատորի առային թայլից: Աւստիչ դեռ մինչն ճաՖԹծ բանը դրան է մնացել, Ես գեռ իմ Համբավը կուղՀ նա լրջորեն կջշոսդատեցիր անե. հապարճածախք ստանալը, զեմ,-- ասաց Միխալո հանիչը ն անմիջապեսարձակվեց լիքի ծրագիրը, ն այն ժամանակ միայն վազեց կուսակալու» ոլխարների «ռավ վրա ո. մինչն վերլին ոլխարը Հաշոտքց: --

--

Հետո

մորուտում ըդնեց մի կնոջ -- 40.

ն

ժորիով չի ամանը խլեքչ

Քյուն:

Այնոամննայնիվ, նրա կարիերանավելի կարճատն նավ,

քան Թփաիգին 1-ինի կարիերան:

նա ֆլխավորապես Հույսի գրել էր այն թանի վրա, ռր չոհղ Ճասնելուն պես անմիչասեց ավերելու է մո դարանը, այչ բանը էշն ձլ նրան խորճուրդ քր ւովվել:Պարզվեց, սա-

կալն, օր նրան վստաճաժայդ խուլ անկյունում ոչ մի տւղարան չկար, Թեպետե վուդեմի բնակիչներըՃիչում էին, որ փի ժա-

մանակ, աճա այն օգճու տակ պետականձեռքի մամուլ գո յություն ուներ, որե անտա յին րագիր էր տպում, քայց դեղն Մազնիցկուժամանակ այդ մամուլը ճրապարակով

այրվել էր, ե մնացել էր միայն ցենզուրային վարչությունը, օրի լրագիերի կատարած պարտականությունը տարմաՀավեԲն վրա էր դրել: Վերջիններս,ափեն առավոտ՝`անտառում Բռիչք կատարելիս,տարածում ձին օրվա Քաղաքական եռ» | փությունները, ե ոչ ոք դրանիցանձարմարդրության Մեջ չէր բնկնում, Այնունետի Հայտնի էր նան, հի Փայտփորիկի, ծառի կեղնի վրա անդաղրուժգրում էր «Անտառիպատմու»

Թյունը ո,

մրչյուններն այդ կելներ գրվելուց Հնտոյ Հավշտակում էին: եվ այդպիսով, անտառի չինա» կանեծրնապրում էին՝ չճանաչելով ոչ անդյալըչ ոչ ներկան ե չքափանցելով ապաղայի խորքերը: կամ, այլ թոսքով առած, Թափառում էին անկյունից անկլուն՝ ժոմանակներիխավա« կրծում

ե

բայ

գող

բով սատաժ: Այն ժամանակ մայորը «Հարցրեց՝`լկա՞ արդյոք անտա« ռուտ գոնն ճամալսարան կամ թեկուզ ակադեմիա, այդպի» աիքե այինլու ճամար, բայց դուրս եկավ, որ Մագերըկին այստնհդ էլ նրա մտադրությունը կանխել էր. Համալսարանն հի կազմով վծր էր ածել սաճմանապած գումարտակների,

իոկ ակագեմիկուննըինբանտարկելէր փչակում: ուր նրանք մինչե ջրա էլ լնքարգիական քնի մեջ են դանվում: Բարկա« ն պաճանջեց, որ ցավ Թոաիտխգինը Մագնիցկուն իի մուտ բեբեն, որաեսզի նրան Հոշոտի (տնտ Տնուեսջ ՀաՅոէա)5 բայ պատասխան ստացավ, որ Մագզնիցկին, նավոբն աստ» ծո, Հանգել է ի տեր,

Ճար կար, Թովտիգին2-րդը վշտացավ, բայց չճուսալբք» վնց։ «ԵԹՏ այդ սրիկաներիՀոգին՝ այդպիսին չլինելու պատ» "ո

444.

խորտակելչի Քառով՝

ինքն իրեն,-- երջանակումէ, պետք է ուղղակի նրանց կային ժայկելո: Ասելն ու անելը մեկ եղավ: Ըխորեք ժի մութ գիշեր ն բակը: Հերթով ճոշոտելյ ձին, կովը, գլուղացու մտավ ճարն ոչխարը եյ, թեպետ սրիկան գիտեր, որ գյուԽոզը: զույգ ղացու տունը վերջնականապեսքանդգեցչքայց ն այնպես իր արաժը քիչ էր թվում ւ«Մպառիր,--ասում էչ-- ծս քո խրձիՔ» գերանչ-գերան կբանդճմ, Ճճավիտյանո մուրացկան կրդարձնեմո: եվ այդ ասելով, բարձրացավ տանիքը, որպեսզի հո չարազործությունն խրազործի։ Մրայլն Հաշվի լէր առել, ռր գնրանըփտաժ է Հնեց որ ուռքը վրան դրել, գերանըխորէ, որ առանց տակվել: Թուիտրգինըկախվեց օդում: Տեսնում անալլության գետին է գլորվելու, սակայն ոչ մի ըանկություն չունի: Գրկեցդերանքկտորն ու հռնացմ Ռոնոցիփր վազ տվեցին գյուղացիները, որբ բրով, որի կացինով, որն էլ մզրախով: Ուր էլ որ դառնում էին, աժեն կողմ ավերածություն է: Ցանկասպատերը փշրված են, բակը է, գոմում արյան լիճ է կանգնած: իսկ բակի մեջ գեբաց բանի ինքը Թշնաժին է կախված: նատաղեցին դյուղացիչները ւտ ես հզովրալին, իշխանության գովասանքի ֆենպեր ն Է ուզում արժանանալ) խոկ ժենք արդ պայոճառով պետք է Թշվառանանք: ժապա՛, եղբայրներ, մեժարե՛նք նրան Այդ ասելով, մղրախը դրեցին այնտեղ, ուր պետք է ընկն մեժարեցին։ Հետո մաշկեզին կային, իսկ Ներ Թոռփախզինը, դիակը ճաշճիճընհտնցին, ուր առավոտյան գիշատիչ քրոՀոն ենըըկազաճարեցին նրան, Սդպիսով անտառային նոր պրակտիկաառաջացավ, քատ որի, փայլուն ոճրազորժությունններնէլ ոչ սակավ ողբալք վախճան կարող են ունենալ, ինչպես ն ամոթալի ոճրագոլրծությունենըը: նան անտառայինՊատ Այդ նոթ պրակտիկան4ճառտատեց մությունը, ավելագնելով՝ առավել ուսանելի լինելու ճամար՝ որ պատմական ձեռնարկննիում(միջչնակաիղ կրքական ճատատություններիՀամար Հրատարակված)ոճրագործությունննիի փայլուն ե խայտառակ առորաքամանումը վերազվում են կարելի,--

-շ-

--

մալօիկօվ--Շչեգոին

440.

ասաց

նա

ե ռր Խռմիչոո, այսուծետն բոլոր ոճրագործությունն երեբեգ»

ճանբապես,ինչ չափի էլ լինեն նրանք, «ամոլքալի»անումով

փո չվելու:

Տն

Այս մասին ներկալացվաժզեկուցագրիվրա Առյուժը սեւ փականաթաթ խզմզել է այսպես. «Պատմությանդատավնեոի մասին տեղեկացնելմայոր Թոփաիգին8-րդին, Թող իր զլիի ձարը տնեսեխջ: 11.

ԹՈՓՏԻԳԻՆ

8-ՐԴ

Թոփտիզին

երրորդն իթ ճամբավավորանվանակիցեաԽորդներից ավելէ խելացի էր: «Ժուչ բան է ստացվում»-նա ապաց ա իրեն,-- կարդալով Քիչ կեղտոտություն կանես՝ ծաղրի առարկա կդարձնեն, չատ

ծզտուտություն աննամղրախի կբարձրացնեն... Գնա՛լ `

.

ՐԱՔ»:

Ձեկուցազրով«Հարցումարեց էշին. երն

ո՛չ մեֆ, ոլ Փոքր ոմրադործություններ անել չի Թույլատրվում, ապա լի՞

կարնլի

արդյոք

միջին տնտակիոճրագործություններ անհլա

ոչ

ու

մոյուժի մակագրությունը

՞

Համնեոտն

Մչ պարոսնաչ զեկուցման օրեր, «յլ ոլառվեր։ Մառ ուղղակի մտավ որչը, թաթը բերանն առավ անում. ու նույնիսկ նաղսստակի կաշին մաշ միտք է կել կել չի կարելի- այդ էլ, Սերնո, չարագործություն կճաէ, եքհ Մոլուժը համ քշը,-մարվի եվ ո՞վէ Համարելու: Լ Հետո՝ ինչ-որ Քն չէ ինչ-որ շինականներ:եվ այդ դնս ոչին, Պատմություն նե գտնը-- իսկապես որ պա՞տ.մո՛ւ-թլո՞ւնո: Քրքջում է Թուփաիդինըորջում, Պատմությունը միտը բնփելով, բայը սիրտն աճով է պատած, զգում է, օր Առյուժն հնքը Պատմությունից նրկլուղ է կթում... ինչպե՞ն պետք է անտառի սրիկաներին զսպիյ-- Հասկանալ ի կարողանում: Շատ բան են պաճանչջումիրենից սակայն ավազակություն միայն քափ առաժ, որ անձլ թույլ չեն տալիս չենց նոր միայն կողմ էլ ճբ դառնալուլինիչ չի՛ կարելի,-- կանդնի՛ր,սպասի՞ր,

Տեղ ճասավ նա ուտքով,-- շառ» կան ընդունելություն նշանակեց,

քո

՛

,

գուբե դւաճմանիը

Հայտնվել /

լ

նուլնիսն /

Ես

եկել:

սկլուռն

Ամեն

ձլ

եղ

այժժ այ

իրավունքներ»

( իխրավունքնէրի Քների

են տե ր

չ դարձել. Մեկ էլ տեւար քին ու մոույմը ջարդեցիե ա՞լ Քեզ իրավուն: Նրանք բրավունքներ ունեն, իսն ինքը միայն պարտականություններ։ Աշենք իսկական պարտականություն--

Քայց էշը խուսաղիողականպատասխան ավեց. «Այս մասին ներ էլ չկան -- ուղղակի դատարկ ժբ եղ: Նրանք միտյանդ անձճիաժելտցուցմունքներն անտառայինօրենադրուբոլոր միս են կրժում, իսկ ին ոլ ոքր դիդչե արող:հնչի՞ է թյան մնչ կգտնեք»: կարդացԱնտառային Ամեն օրենսդրությունը:

այնտեղ ավեն բանի մասին խոսվում էր՝ ն. մորթոն ն՛ ե՛ մասին, ուրիբի սունկի, պտուղների, նույնիսկ եղննինեբի ելունքների մասին, բայց եճիագործությունննրի մասին ոչ մի խոսք: ծվ այնուծեւն նրա բոլոր ՊետազաԽնգիրներին ն պնդումենրին էշը միանման խորճբդավորությամբ պատասխանում էր» «Գորժեցնք ըստ պատշաճի: Աճա' Թե ինչ ժամանակննիիճաղանք,-- տրտնջում մեժ աստիճանեն տալիս թեզ, բայց ձր Թոռվորգին 8-րդը Թե ինչ ոճրագորժություններով պիտի արդարացնել այն,-անում: մատնացույց լնն ն Աւ կրկին հրա գլխում միտք ժագեց. օդնա՞լ արդյոք) ու եթե չճիչեր, ն օրչափ չեր ծրապա" ճանամվաիճածախս ճիկ է պատրաստվածիբ Համար գանձատանը,ճշմարիտ: կարծես չէր գնաչ բայց

--

--

-ծ-

150.

որ,

աիԱԵ ՄԱՆ

աար

ավելորդաբանուԺյունն առաջ ընրում: «Ո՞վ է էշին այդպիսի արտոնություն չնորչել, Ո՞վ է երա կապանքներըլուժելե,-- աճա թե ինը լոլետք է նա աժեն ժամ մոռացության տա, բալը Հիրբավունքի»մասին է զռուժ: «Գորժնջեք ըռտ պատյչաքիը ախս ա ն նույերկար այգդպեռո պառկաժ իր ըն էր ժժում նիսկ կանոնավոր կերտռվ իրենն Հանձնարարաժ կռւսակա: տալիս,

ետ

Լ

այս

--

Փորձեց

նա մեկ անգամ ճրատ պաւոլությունթ չէր սուանձնել, շաճի» ննթկալաֆալ, բարձրացավ ամնեաբարձր սոճու զու ն զաթը այնտեղից անբնականձայնով ոռնաց. րայց դրանից ձլ շաճ լառացվեցլ։Անտառիսրիկան երը՝վաղուց չարագորժուՔյուն անսամ չլինելով, Վինչ այն աստիճան երես էին առել, որչ լսծլուվ նիա ռոռհոցը,միայն ասացին.զվսո՞ւմ եք, Միշկան --Վ81--

Հեւոռ հույն մեչԹքը կծել85)Այդպեսփոչմանած Փոստաված հ եայուն կարզ էր, որը տեսնելուց 3-թգը եր ռրչը Թոփոիգին կրկին անվերադարձավ,» հսկ աժենից անագորույն, ցասկութ կուսակալի մտբքովխ Բայը: կրկնում եմյ նա խելոբ արչ (ր ե այն պատճառով դամ որեէ պսակազարդողլարազործություն անցնել չէր կաչէր իր որջը մտել, որպեսզի աւպատրդյուն տրտունջներով ճալ այե էլ դեռ՝ "Տերդ բարձրասորճանության անձնական թող, մաշ լիներ, այլ այն սատճաոով, որպեոզի որնքիսկական

ոռնում

է, ծթեի Քնի

Հլ

ու

ժիչոց գանքը: ծվ գով: այն է, որ մինչ ձա րառկաժ էր որջում, անտաշ ոում ամեն ինչ ընթանում էր իր սաճմանվաժ կարդով: Այլ կարզը» եշարկք, չէր մարելի ժիանդաժայե զրարետացողն

Բանն

անվանել, սակայն կուսակալության խնդիրի ամեննին ինչ որ երազականքարեճաջողությանճասնելու մեջ չի կայա նում, նուց ի վեր սաճմանված այլ նրանում, որաչպնակի ն կարգը (Թեկուղ ոչ բարեճայող)պաճպանվի ն պաշտպան» մի խաթարվելուց։ եվ ոչ նրանում, որպեսզիինչ-որ Մեժ, միչ յին ն փոքր լարագորժություններկատարվեն, այլ` բավականանալ «բնական» չարադորժություններով: Եե ճնուց անտի այնպես է սաշմանված, որ գայլերը հսապաոտակենրի կաշին նն մաշկում, իսկ ուիուրննիը նհ բունհիը ագոսվներին փետրաճանում, ապա, թիպետի այդօիինակ «կաթգիտոչ մի սրովչետե զա բարնճաջողություն չի պարունակում, բալ ք, Հետնապես, նյանակում է, պետք այնուամենայնիվ «կարգե է ճանաչել այն, որպես այդպիսիհլ իսկ եցն ըտտ այդու Թե' ռչ միայն չեն տրտռեջում, նապաստակները,0ն՛ ագզոավենրը այլ դա նքշարունակում եհ բազմանալ ն լցնել աշխարձճըչաղայ է, իր չի զալիս Համար դարեշանակում որ «կարգը» գութռ Մի՞թենույիի սկ այդ «բնականջ բից ի վեր նշված սաճմաններից: չարագորժություններըբավարար չեն, Տվյալ դեպքում ամեն քան այդպես էլ տեղի էր ունենում Ռչ մի ահցամ անտառը փոփոխության չէր ձնթարկել այն կճրպարանքը, օր» վայել էր իրեն. Եվ ցերեկը, ն գիշերը ետ

դղրդում էր միլիոնավոր ձայներով, որոնցից ոմանք ճանգիսանում էին Հոգեվարքի աղաղակներ,ժլուսները՝Հաղքական կոինչննել: Եվ' արտաքինձենըը, ե՛ ձայները, ե՛ լուսա ստվեր» ինչ անփոփոխ էր ները, ն' բնակչության կազմը-- ամեն Մի խոսքով, դս մի այհ աստիքան կարծես անհզգայացաժ: -- 482.

պլատասխանատվում յամբ»: Թով Այգոլիսով» իգին 8-խդի մտավոր Հայոցբի առաշ մի ամբոզջ 12 կանդնեղ անքարիձաջող բարեձճաջողության

որիս:։ կանգեեց իր բոլոր մանրամասնություններովեն նույ. Խիսկ գործնականումպասորաստիստուդման հնլմարկվում:ե/ մական զրույցի ժավծրչիշեց, ինչպես Մեկ անցա բարեկա ասում մանակ եչն էր. -- Այդ է՞նչ չարագորձությունննրի մասին եր դուք չա-

բունակ Հարցնում: Մեր արչեստում գլխավորը

--

քՅՏՏա,

12315562 121167. կաժ

մարի վրա է

այլ

խոսքով

դա

(Ալտ562

Հիմարը Հիելե դուք, րա-

ատաժ.

Հիմարին է քշում: ԱՀա: բնկաժս, այչ կանոնին Հետնելու լինեք, ապա, չարաղործությունն ինբնին կլինի, ն ամեն ինչ ձեզանում բարեձաջոզ նստաժ

ն

կորնըոսնա:

կրղես, Հենց երա ասածով էլ գուրս է գալիս: Պետք է միայն եստել ն ուրախանալ, որ ճիմարը ՀիմարինՀիմաթով չ քշում, իսկ մնացաժ

բան կգործադրվիինքն իրեն: հույնիսկ չեմ Հասկանում, թե փնչո՞ւ են կուսակալենը ուղարկում, չէ որ տոթից նրանց էլ...«- ուղեց ազաչ տախոճել մայորը, բայդ, Հիչելով իր ատացաժռոճիկը, ընդՃառեր անպարկելո իտքը.-- ոչին, ոչինչ, լոություն,,. Այդ ասնլով, նա չուռ եկավ մյուս կողքին ն որոշեց օիջից դուրս գալ՝ միայն ռոճիկն ստանալու Համար: Եվ այնուՃետնկ ախոռում ամեն ինչ դնաը Ճճալածյուղի պես: Մայոթբ Քնում էր, իսկ գյուղագիները բերում էին խոճմկորներ,4աՎեր, ժեղբ ն նույնիսկ Հացի օզիչ ն իրենց նվերները շարում ձին որջի առայ: Ռրոշվաժժամերին մայորն արքբնանում էր, --

դուրս

ամեն

նռ

էր գալիս որջից

ն

լափում:

Այս ձնով Թոփտիգին3-իղի որջում պառկաժմնաց ջատ տարիներ: եվ որովճեռն անրբարեչճաքող, սակայն փափադելի անտառայինկարգերը ոչ ժի անգամ այ ժամանակվա ընթացքում չխախտվեյին, ն որովճետե ոլ մի չարագորժու» -- ֆոմ.-

թյուն, բացի ռրնականներից»,տեղիչունեցան, ուստի

կ

Առյուծը նրան իր ողորմաժությունից լզիկեղ: Սկզբումբարձ. րաջընց փոխգնդապետիաստիճանի, ճնտո գնդապետիե վերջապես ոՀ Բայց սսլդ ժամանակ տիշորդ-գյուղացիներըեկան անե Թոփտիդին8-րդը որջից դաշտ տառ, դուրս եկավ: Ու են. Թարկվեց բոլոր մուշտակավորկենդանքների ճակատագրին:

Ք/ ի:չ՛ "ւր՛ միռ Ը: աի է աշուն իովում յոթերողի մյդ դեո հավական չէ, ճանգեպելոմԱ ուլ յութ է Հավատ ընթերցողի, ճարցնում է. «հարդայի՞ք դուր այսօր ինչպես լավ էր գրել լրւգրողը՝ ժեր անատաշնվության մաՀ անուշ է մյուս զինչաե՞ս չէմ կարդադել-- ատարիահում անհմա՛ն ճլուրաճավատինթերցողը,-էր, Չի տուրելի ո՛ Տր): է

արու: Ւ

ԵՎ ԴՅՈՒՐԱՀԱՎԱՏ

ԸՆԹԵՐՑՈՂԸ

Անում է, չի լինում՝ մի լրագրող ե լինում ե լի լինոսի մե ընթերցող: ձրագրողըխաբնբայի մեկն է լինում, միշա խարում է, իսկ ընժերցողի դլուրաճավատ է լինում, ամե բանի Հավատում է: Այդոլեսէ եղել աշխարճում«նուք ի վերխաբեբաները խարում են, րակ դյուրաճավատներիճավատում:

Տնստ

ՀԱ1զԱԼ6.

ձրագրողն իր որջում նստաժչ շարունակ խաբում է ու է խաբում: «Զգուշացեք,-- առում է,-- դիֆոնրիտի Հնձում քաղացացիներինչ: գԳֆարնան է,-- անձրն սկզիից,-- ասում չկայ այսպես որ գնա, անձացենք մեալութ: «ՀրգքէՀները զյուհ Հասարադեր ն քաղաքներ են սլելացնումո: «Պետական կական գույքը Ճճավչտակում հեջ, իսկ ընթերցողի կարդում է ն մտաժում, օի լրագրողը բաց է անու իր աչքները.«Մէ. գանում գիրքի տպագրության մեժ ազատություն է, ասում ամեն էչ ուր օր դարձնում նս աչքդ, տեղ կաժ դիֆոծրիտ ե կատ 4Հրդեչ, կամ երալը... եվ ավելի ու ավելի հորանում էւ Տեսնում է լրագրողը: ռր իր խարնություններն ընքբծրցողիսրտովե նն, սկսում է աւավել խորանալ: «Մեզանում,-- առում է,-- ոչ մի ապաճոչ վություն չրա, փողոց դուրս մի արի,-- ասում է-- ընթերցող, Թո չէ՝ բանտկընկնես»: Իսկ դյուրաչավատ ընքածրցողն«ըսարտ անցնում է փողոցով ն ասում, «Ախ ինչպես ճիշտ

-- 484 -.

ճե

լէ:

,

է

ա.

'՛

-

աչ

ր

՛

որ 4 Բոր» ԴՄ Քոռ զը աա ութն

Ն

Ւ,

ՍԽ

ե

ԽԱԲԵՐԱ

ԼՐԱԳՐՈՂԸ

լ:

աշե:

է ոճե (ի մեթ փողորենրով է

եցհի անցնել,

,

լ

չեմ գյա անմոլա

Պիազաժ են գրքի ազատ ուպագրությամբ: «Զէինք իմ նումն ոի ժեղաւնում ամեն տեղ դիֆոնրիտ կա,-խմբովին երգում են դլուրաճավատ ընթծրյողները,-- աճա ն խնչ: եվ, անես չո՞վ էին գզումհրանք իրէնց, որ նքն չիք ժամանակհույն այե լրադրողն ասելու լիներ, իջ զիֆտներիտըեղել է հն այժմ արդենվերչուքել է քնրնա նրանը դա. արտին այլես հրա լիագիրը կարդալուց: հսկ լրազրողն ուրախ էր, որովճնոն խարբեբայույմյունը նրան անմիջականչաճ էր տալիս) Ճշմարտությունը րոլորին բաժին չի լինում, դե նն ձծսք բեր, ե թերնայ ճշմարտու Սանը տողին տասը կոեկ վճարելով էլ. չկարողանասազատփել»Ուրի»րան է սուաւը: Գրիրինչքան կարող նս ու խարիր: Տողը Հինդ կուղեկով աժեն կողմից ստի դեզեր կշասցնեն: եվ այնոյնս սերտ քարեկամացանլիադրողն ու ընթծրմոզը, որ ոչ մի կերա նրանցը միմյանցից բաժանել չէր կաթելի: Որչափ չատ էր խաբում լրագրողը: այնչափ չատ կր Հարստանում նա (իսկ ստախոսին ուրիչ ինչ 1 ճարկավոր), իսկ ընեքերդողը,որլափ յատ էին խարում նրան, ա յնքուն շատ ճինդ կուղեկանոըէր տանու լրագրողին: են սՀազին փոխան չեւներ,-- ասում չբագրողին նախան բոլորը

ու

ձողեքիի,-- իսկ այժմ տեսնք՝ինչպե՞ս է ապրում: իր 4արք» է փարձել. ժողովրդի կենցազր նկարաչ մար«շողոքո Դրո զ պատել:երանության մեչ քդ»: Ռւրիչ լրագրողներ փորձեցին ճշմարտությունովնրա գրլխին խաղ խազալ, մտաժելով, քերնս, որ ճշմարտության «րա էլ բաժանորդըվազ կտա, բայց բան դուրս չեկավ ԷնԹճրցողըուրիչ ոչինչ չէր ուզում ճանաչել ն շարունակ կբրչկբնում ձր.

..

ՎԵՏ

ո

Թանկ4

ինլ Համարի Տչժարտությունիչի"

ժեքն ընկավ: Այնպես է դուրս տալիո, որ ուզում է ճշմարտու փյուն լինի, ուզում է խաբեբայություն լինի, բոլորը մեկ է, մի գին է հսկ լիադիականսլունակենրը դիանիը ոչ միայն

լաքեռ. թյունը...

յ

Մեզ գսվարբանուլ Շատ

տնեց այսպես, Թե թիչ, միալն գանվելինբարը մարդիկ, որոնք խղճացինդյուրաձավատընքերցողին: Կաննին խարեքա լրագրողին ե ասացին նրան. ԿԲավակա՛ն էյ անամոք ու անչավատարիմ մարդ, մինչն այժմ խաբեություն ես ձախել, իսկ սրանից Հետո ճշմարտություն ծավքիոց Ի դեպ, ընընրդողներն էլ կամաց-կամաց«սկսելէին զղւս աչ տանալ ն տոմսեր էին րում լիազրողին, թե, օրինակ՝«Այսօր հռ աղչկանը ճետ զբոսնում էի ննսկում, մտածում էի քա. դամացում գիշերել (աղջիկս նույնիսկ բքուտերըրոդէր վերցթնչ ճետը,ասում էր. «Ա՛խ,ինչուրախ է), բայց ղիա փոխուրնն տուն երկուսով էլ ողջ առողջ Այո ծռակ վերադարձանք... ժաիթարական փառոն ինչպե՞ս Հաժաձայեննել ժեր անա սլաճովության վասին ձեր գրած առաջնորդողներիճետ»: Բնականաքար, լրագրողն իր կողմից Հենց դրան էր սպավում: Պեոք է խոստովանել,նա ինքն էլ ձանձրացել էր խաբելուց: նրա սիրտր փոաղզուց ի վեր ճշմարտության կողմն էր Հանվել, բայց թնչ կարելի էր անել, Երբ ինթերցողը միայն ստի եհտնհից էր վազ տալիու Տես ուղում, բայդ Հարկադիր» ված խաբում հս: իսկ այժժ, երբ ամեն կողմիղ նրա կոկորդին ու

չոբեցխին, որոլեսզի ճշմարտությունն ասեր, էր այդողես անելու: Ճշմարտություն, թո՛ղ

ֆա

պայորաստ

ճշմարտություն

լինի, գրողը տանիս Խարնքայությամբ ծրկու քարաչեն տուն լ ձեռքբնրել, իսկ յուս երկու քարաշեն տները ճարկադրվաժ է լինելու ճշմարտությամբ ձեռք բերել:

ծվ սկսեց ամեն օր ընթերցոլին ճշմարտությամբ ճայաՓել/ Դիֆաենիտչկա, Հրդեճներէլ չկան, իսկ եթե կոնոտուն այրվել է, ապա Հրդե«իցՀետո ավելի լավը կառուցվեց: հսկ բերքը: չնորճիվ տաք անձրեների, այնքան առատ էր, որ ինքներս կերանք-կնրանք ե վերջը «կսեցինք գերմանացի» ների սեղանի տակ նետել՝ կերծք։ խեղդվեցեր: Բայց ամենից ելանավորն այն էր, որ լրազրողբ միայն նշմարտություն էր տում, բայկ շարունակում էր տողին Հինգ կոպեկ վճարել: եվ այն օրիցչ երբ սկանյին ճշմարտու թյունը ծախու առարկտ դարձնել, այն շրվանիը նրա արս -- զոն.

ընդճակառակը,ավելի աշխույհազակալի չզարձան, այլ ժացան։ Ռրովճետնյ երին սկնենք օդերի քարեխասնությունն ընդչուպ նկարագրել, այնպիսի պատկեր կստացվի, ռր ինչ զին էչ տալու լինես, ալնուսմենայնիվ բիչ է, Վերջապեսենթերցուը վերջնականաայնա զգաստացավ ն ծրա աչքեիը բացվեցին, Առաջէլ նա վատ չէր ապրում, երբ խարնքայությունը ճլմարտության տեղ էր ընդունում, իսկ այժմ վերչնսկանապես ճանդատացավ:Հացավամոոիժոտ է գնում, այնտեղ նրան ասում են, «ոլետք է որ ժամանակովՃա մոտ ասում են, Քի գինն իջնի», քոչնավտաճառի է գեում «երեբ ժամանակով աքարբ չինչ լի արժենա»: հոկ այժժ ե՞ջչ արժե: Այժժ զույգն արժն եկ մանեթ քռան կոպեկ: Աշա Թե, աստծու օգնությամբ, ինչ շրջադարձ ստացան «Ը

Է

--

դորժերը:

ծվ աճա մեկ անդամ դլուրաճավատ բեթներցողբպճնվածժ՝ փողոց դուրս եկավ քայլում է Կիառդքի բարության Հույսով ն ձեոնափայոնէ պտտում, քն իմացեք, որբ ալսուճետն Քա բոլորովին ապաճով եւմ: Բայցայս անգամ, Հակառակիպես, ճեոնյալ դեպքը պատաչ ու

ճեց.

Մի քանի քայլ Ճաղիվ էր անցել, երբ իրավաբանական ոխալ տեղիունեցավ, ե նրան բանտգցեցին:

Ամբողջօրբ քազցած նառաժ մնաց բանտում: ԾՍրովճետեչ Թեպետն նրան Հլուրասիրեցին, բայդ նա նայլեր-նայել ե

միայն արտասանեց. «Աշա՞ Թե որն է մեր ընրջըս: Հնեց այնտեղ Հլ նա դիֆտերիաոճով ճիվանդգացավ:

Հասկանալիէ, մյուս օրն իրավաթանականսխալը պարզվեց, ե նրան րաց թողեցին երալխավորությամը(ով գիոն, ամմա նորից շարկավոր ելավ): նա վերադարձավտուն

ե

մեռավ հսկ խաբերա լրագրողը մինչն օրա էլ կենդանի է: Չորբորդ քարաչնենտան տանիքն է ծածկում ն առավոոիը մինչն

--

Վ87.-

իրիկուն մի միտք է անուժ. արդոք արուճետն դյսւրաձաե« փաս:ընթերցողին ինչո՞վ կարող չ ավելի լամ խաբել` խա. բնբայությա՞մը, Թե՞ ճշմարտությաժը:

ՉՈՐԱՑԱԾ

ՏԱՌԵԽԸ

որսարին, փոռբուտիքրմաքրեցին (6յութը Տոտսնխբ այն քողեցին՝ բաղզմազման Համար) ն կախ տվեցին

միպա

բանի վրո՝ արնզահի տակ՝ լրանալու, Տառնձխնայդպես կախված մնադ ժեհ-երկու օր, իսկ հրրորգ օրը երա փորի

կաշին խորչոմեց, գլուխը չորացավ, ն գլխում եղած ուղեդի քամվքց, թորշոժեց, էՍ. անսեց տառեխնե ռողրէլիր Համարժ

Աժ:

ինձ ճամար շատ լավ էյ-- ասում էր չորացած աաուհխը: --Ռ՛չ ավելորդ մտքեր,ո՛չ ավելորդ զղացմունքներ, ո՛չ ավելորդ խիղճ. այժմ ես ոչ մի այդպիսի բան չեժ ունեխա Քոլոր ավելորդ բաները քամշար արեցին, մաքրեցինոչ չիրագրին, հ այժմ ես կամացզ-Վվլավաց իժ գիժը առաջ կտա --

նեժ,

Դր աշխարճում ավելորդ փորեր,ավելորդ խիղճ, ավեզզացմունքեիի են լինում, տաուխն այդ մասին լսել 4 դեռ ազատության մեջ ապրած ժամանակ: եվ սլետթ է խոստովանել, երինք լէր նախանձում նրանց, ովըծր այդպիսի ավելորդությունեեր ուննիե. Ի ծնի եա լրջմիտ տաոեխ էր, ուրիշի գործերում չէր խառնվում, շավելոիդ» բաֆնրի նոնիք չէր ընկնում, ցնորական աշխարձում չէր վառնում ն անքարձճույս ընկերություններիցՀեռու ձր Ժբնում: ելքն, օրոթածում էր, լսում էր, որ քախխակննրըկոնհստիտուցիայի մասին նն խոսում, անմիջապեւ մանապլարճը լորդ

սա-

հ զիտեժ,ռր բն «քյան Ժեչ ազդի բան չէ դնում, մայրդ դիովնետկ աղակն անխոտելի ե ուատի, եչանակում է, այգպես է պիտի չինի: Բ

Հեղինակ: --485.-

'

էր ձախ

թաբնվում էր կռատուկի տակ: Սական նա արում բոլորով ճանեդերձ, էր ժիչո վախ սրտում, արովչետնո՛վ զլտն, մեկ էլ տեսար... զԴժվարժամանակչնձր են այժմ,-- մտաժում էր նայ-- այնքան դժվար, եր անմեղե էլ մեղավորի տեղ կարող է անցնել: Կսկոնն մելավոր որոնել, իսկ դու թաբնվում ես արչտծղ, մոտերքում մե տծղ: տնսար մոտերէում էլ սկսեցինորոնել: Որտե՞ղ էիր» ինչի՞ Համար, ի՞նչ ձնով: Տե՞րչ փրկիր ե ողորմ աո: Նշանակուփ 1 կարող եք պաւոկերացնել, Թե որչափ ուրախ էի նա, երը իրեն բռնեցին ն բոլոր մտքերը: բոլոր դզղացմունքները դութ ճանհցին նրա միջից: «Այժմ Համեցեր,-- «աղքական աստց նայ-- երք կամե աք ն ով կամենհաչայժժ ես բոլոր ապացույյններնունեւիջ: Թե ինչ եկատիուներ չորացած տառեխը տսվելորդ ժրւոՔեր կ զգացմունքներ» ճայտնի չէ, ծայց ոխ իրօք: ասելով, բավական չատ ավելորդ բաներ են առաջացելփերաչբի առաչ ճետ նա հույլնպնե լեմ դրա կարողՀամաձայն չինձը մյդ ավելորդի էությունը ոչ ոք դնոնս իր անունով չի կոչել, րայց բոլորն էլ անորոջկերպովզգում են, որ ուր էլ ուզում ես դարձիր ամեն տեղ մի ինչ-որավելորդ բան կամեվ էնչպես ուզում ես, բայց այդ ավելորդ բանը ճարկավորէ կուժ Հաշվի առնել, Թեջում

ն

այդ

'

կամ

այնսլեսխույս տալ,

մաքով ագատ չանցեի, Այդ բոլորը բազտախիվնոր Հոգսեր, նոր բարդություններ ե անչձանգատությում է աղաջացնում Ընդճանրապես Մարդուզում է Հին օովորությաժր ուղղակի անցնելգնալ, բայց ուղղակի ճանապարձը Հոլմաճար է եզել, դար ու ֆոսծր են գոյացել այնահղ, ռւաթի ճաժողեր,լո վերստ «րոույտ տվեք, որպեզի կարողանաք տեղ Հասնէլ: ծուրաքանՀոր քաղաքացի արդեն գիտակցում է այդ ժանրությունը, բայց Թճնդրանից ինչքան դժվարություննիր է ունենում Իչխանությունը,այլ մասին ոչ պատմել կարելի է, ոչ նկարագրել, ՀաստիքներըՀին նն, իշկ գործերը նոր. բայց ե Հաստիքների մեչ էլ արդեն ավճլորդություններեն աղա ջացել: Առաջ փինովնիկիմեջքը չուգունիը էր, առավոտյան ժամ մա ամբ տասից որ հատում էր իր տեղը, այնս վեր չէր կենում մինչե Հերոսը ամբողջժամանակծառայում էր: հոկ այժմ գալիս է որ

իրնն խաբում

հի

ձն,

նս

--

«-

469-.

ժամր մեկին, արդեն նախաճայած, մի ժամ գլանակէ ծխում, մի ժաժ կուպլետներէ երզում, իսկ մնացյալ ժամանակ թրն է

արիո Ան հյաննե

ա

ւք է Աա ե

էն

ն

՛

Գո

նիթեծերնծ

չ--

,

Նր տական, այգՀարցերն, ամնքՇատ, ճավանական Խի Ն: ազա ի Բ" 2 Բ մյոաների թար եր, Հավելումնքրըլ

է

ամա

աչք

-- շառ են դրանք,աբ անժելները դաղորի անդ չ զնացել նա էյ որ: անժեղ բայը վազը ո՞վ գիտի նրան: Բալը Այսօր այն է, որ իսկականՀանցաւչ կատարյալ դժբարոռությունն վորն, այլնուամնիայնիվ։չ լկա: նշանակում է՝ նորից «արկավոր է շոշափել, բայց նորից --կողքով անցնում հս: Դը: րանով էլ Հենց ամբողչ ժամանակըանցնում է: 2ասկանա-

մարչի էչ որ նուլնիսկ ամենա մարտարա փիռ մացժհավոր ն ապամոմ ուտում լեն դիկ անգամ (նրանք, որ ճարպի կիով չնն սրբվում),-« նրանք էլ չվարհցին: եվ որովճետնոչ ոք չի ուղում մեիկ մարմնով նստելոզնուվրա, մոդա ամեն մեկն էլ ողբում է՝ փե՞ր, անքո:

--

460 .-

ն

որ

զգում

նման

որ

ամենի

երա

եվ միայի այն ժամանակ, երը նրան արեճամար մաճ դակի տակ լավ չորադրին ն քամճարեցին, երբ նա ճամող» Վեյ, որ իր ներսում բացի սերմնաչաւթից ուրիշ ոչինչ չի

փեացել,--ժիայնայե

փոնն՝ «իմա լքա ժ

ժամանուն ողի առավ բանի վրադ»

ե

ասաց

մոբն

ամեն

եվ իրոք. այժմ նա, նույնիսկ առաջվա ճՃամնմուոությամբ ն դարձավ ավելի բարնճույսՄտքերը մին, զլացմունքննըը` ուրիչների «ամար անվնաս, խիզծը է այեպեսց գրոշի, Նտոել է իր Համար ժի անկյուն ե ժոտնեում հեյպենսգրում է։ Աղքատ է նայում է, Սն ուրիշ

պատկառելի --

բանավո խոսում

մարդիկկան, աղքատին մի գրոչ ողորմություն է տալիս, Թե ոչ ոք լկա, գլխով է անում` աստվա՛ֆ տալ չանդիպում է որնէ մեկին, անպայմանխոսքի է բռնվում, անկեղժորեն իբ կարժիքե է Ճարոնում ն բոլորին Հրազմունք է պատճառում իր Հաստատամտությամբ: Չի հնտվում առաջ, պատեպատ չի

է ծակում»

Դժվար է, ա՛խ, ինչպե՛ս դժվար է բոլոր այդ ավելորգությունների մեչ ապրելը, Հարկ է լինում ամբողջ ճանաչ պարծը խարխափելովանցնել: կարծում եա, ոթ իսկական տեղը շոշափել նաչ բայց դուրս է գալիս, օր շոլափել եռ «ոչ տավորտւվեսոչԱպարդյուն, անպտուղ: անգուն, խայտաչուսկ։ Ասենք քե մեժ դժբախտություն չի, օր անժեզը մն-

է,

են:

անձամեստութ վել։ Ամեն Հե ոլ ոոձրանատ ոքաոոի

շաճը

յ

-

ԲՐ" "

Թե` «աոծսնք,ինչ զարմանալի էո, մյուսն է վերցնում՝ մտիկ տվեք, «ա այնպիսի գործ է, ինչ էլ որ տաս, բիչ էո: Մի տոպ» բակ կուրյոզներէ Հավաքում գնում Գալկինիմոտ ճաչելու հսկ ինչպես պիտի զապեսքեզ, որպեսզի կուրչովներդչտարփողես Պալկինիճաշարանովմեկ: Նվ եթն անգամ գրասենյա կային ամենն մի անճամծատությանճամար տաժանակիրայխատանք սաճվանված լինի, այնուամենայնիվանկարելի է ունի Հռաժա Բո ԿՐՎ Վ Բորը անությունն ար հոլքում ժագում, ծա այլես իսկ իշխաո՞ււի ամեն ծածկող ոք թաքցնող, նությունը գուրկ է օգնողից, նա` ոչ: ինչպես դաղարեքեհս օավելորդիծ կուունի իսկ տակումն այս մառնավորաշխարձում,երբ քո սեփականմիչսւմւոնաբերդում, որ կոզմ էլ որ նայում եսյ ավելորդնու ասն

ն

«արկավոր 1 երբնիցե Ռչ, բքնչպես ուզում նք, րայց ճավելումներըբճաշվի առնել, ինչպես նհ Պարկավոր է այդ ուսումնասիրել նրանց: հմանալ. ո՛րտեղիդ են ծհկել, ինչո՞ւ են ուղում թցկվոլ' Հո բոլորն էլ անոլատկառ են եկել, ո՞ւր կաթն որե աա կն թայկվում, էլ մգանր: որի

.

դիլչում, չի բողոքում, չի նզովում, այլ բանական կերպով բանականբաների մասին է խոսում: Խոսումէ այն մասին, ռր դանդաղ գնտո՝ շուռ ամ չիոքրիկ ձկնիկը լավ է մեժ կչասնես, խավարամիջատից,որ չտապես՝մաիդկանց վրադ կժիծաղեցնես ն այլն: հակամենից ավելի այի ժառին, որ ականջները ճակատից վեր լեն բուսնում: Ա՛խ, սիրելի տառեխ, որչափ տխուր նն քո զիույցհերը, կարծնա սիրող խառհում է,-- բացականչում է խո1222 նորհրից :, ռակիցի, -

--

խանում

Սկզբումբոլորի Համար տխուր է տառծխը։

է,--

Սկզբում տխուր է,

ար երը կասրնս սոչխ արում --

հ

լոս

քո

--

ամաչկոտ բալը

Ճետո՝

սլատաա-

լավ է:

կողմըբավականաչաի

տառեխեն կպրորոեի,էլն ժամանակ 1127կառես՝շնորձա« կալություք, ռր խելք ու ժիտք սովործդրեց:

Չէր քլ կարելի շնորճակալություն լճայտնել, սրովճետե եթե արդւսր դատելու լինենը, կտնանենք, որ միայն տահեխն էր բանի ությունն ըմբռնել: Սյեպիսի Հանգաժանքննր ձն փնում, երբ խելքի ու ոքի ձո: նն ու ժատուննէլ չկա, այլ կա միայն ւտւ:ոնխբ խելբն ու միտքը: Մարդիկքնաժի հման Քու չ ձն լինում, ձել կարողանում, Տուփ ոչ մի զործի կպչել չեն ոչ տմիբանով չեն ուրաթանում, ոչ մի բանով չեն տխրում: Եվ Հանկարծ ականչինՀնյում է օրորող մի շշուկ՝ կամաց-վլամացե զզուշությամր, հրկու վաճ չի լինում, իսկ եկն անխուսափելի է... Դա նա է, դա տառեան է շշեջում: Շնորչակալությունյ տառեխ, ճշմարտություն ասացիր դու.-երկու մաճ չի վրնում, իսկ մեկի ժչտաղես կանզնաժ է թիկունբում: ծէ հառեխրԲ փրկության անխուսա-չ Մր ք Հ չճասներյ ս կորուստն փի փելի Լր: Բալը նա ոչ միայն պատսպարանըմատնանչել, այլե մի ամբողչ միջնաբերդ ստնդժեը: եվ ոչ այնպիսի միջնաբերդ, ուր ճանդուզն մարդիկ եստաժ, կուրյողներ են որոչ նում, այչ իսկական միչնաբերդ, որին նայծլիս ոչ մի ճեղբի մասին մարդու ժտքով անդամ չի անցնում: եվ այնտել ամեն ինչ փակ է ու գոց, այնտեղ արդեն ոչ մի Հավելումի մասին խոսք անգամ չկա: Ուտել նս ուզում -- կեր) քնել ուվեցիր -- բեիր։ Քայլիր, նստիր, թոռռիր: Դրան արդեն ոչ մի բան ավելացնել իսկ Հնարավորչէ: ծզիր երջանիկն ուրիշ ոչինչ: ԵՍ ինքգ երջանիկկլինես, ն նրանք, որոնք քո չուրյչն են, բոլորն էլ երջանիկ կլինեն, Դու ոչ ոքի ձնոք լես տալիս ն ոչ ոք էլ քեղ ձեռք չի տայիս: Բննեցեք, բարեկամներս, ճան կիտ քուն փոծք: Եվ ձքր չուրչջը շօշափելու կարթբ չկա, որուվՀետն ամի անզ ճանապարծեհրըտրորված էն, րոլոր դբոենթը կրնկի վրա բաց են: «Հառաջ անվախու անկասկածո1 կամ, այլ խոսքով առսաժ՝ քայլիր ճՃամապատասխան տեղր տառեխ,-փրտեղի՞ցքեղ այդչափ իխիմաստությունը, Հարցնում ք) նրան էրախտագետբարթակները» ոիոնը նրա խորչճուիդներիչնորճիվ ողջ էին մնացել ի ժնեհ բեձ աստվաժխելք է պարգնել,- չամնստորեն -«

..Վ0..-

ն բացի է տառհխը,-գիանիդ,չորացեե պատասխանում

եվ էլիրն Մ անա րՎոՐ» սկս թի Թեքն անել... Է

աճա

այլ

«ր»

9Վ Հ Քո մարդիկցնորքնձրով ոի, հնչ պարդամիտ առաջաքան Հոդվա ժներով հարու 6, Թունավորում, ր արաժԻՐԿ նորնմիայն ժանը Թծթն կյանք տառեխը է ա

ա

Ի

քն

ու

անում

ն

թյուն Ք

դրանով իոկ օգուտ է բերում: Ոչ մի վզրպարտուջ մ.մի Վադի մի ժա բդատյացություն, օչ օձային առաչնոր-

Հոդված այնպես դաստիարակել ազդեցություն չի ունեունենում Համնստ է տառեխի օրինակը: «Սկանջչպնս ները ճակատիցվեր չե՛ն բուսնում»-- չէ որ դա Հննը այն է, մասին ճին ճռոմնացիք առում էին`Է6Տք16ծԷԼոծող|Ց փայն ավելի ճաիմար էչ մի Զրպարտություն Հզարտությունը լազ ե ի արդատրացությունն էլ է, ավելի լավ բայց Ֆրանցիցայնպիսի ուժեղ Հոտ է փչում, որ ամեն մի պարղամիխտ չի կարողբովանդակելնրանը: ետբունակ թվում է, որ այդտեղ մբ կեսն անարգվածէ, իսկ մյուս կեռը՝ ամբաստանված: հսկ ամենադլխավորը, վերջը նս տեածում: Լռեւմ ես կամ կարդումես ե շարունակ միտք ես անում՝ ճարտարը ճարտար է, բայց ճնտո ի՞նչյ-- իսկ Ճետո կրկին զիպարտություն, կրկին թույն... ԱՀա Հենց այդ է, որ շփոթում է: /շրիչ բան է տառեխիՀամեստ փմառստությունը: ՀԴու ոչ ոբի ձեռք մի տուր, ն թեղ ոչ ոք ձհռբ չի տառ-չէ որ մի ավեողջ պոծմաք: նսեժ է, ճշմարիտէ, այդ Հոչակավոր իփաստությունը, բայց ռեսեք, ինչեռ ամուր է նա շոշափում մարդուն, խեչպեսբարծխղլճաբար է ճղկում նրան, Մանավանդ,նթե նառ դաշնակյաժէ զթպարտության ն փարախային Թույնբ ճետ Սկզբում զրպարտությունը կխոչտանդի, Հեռ փարախային Թույնը կշշմեցեր, ն երբ տանջանքի գործողությունն իր շրչանը կսռլորի, երբ մարդ կզգա, որ իր ողջ օրգանիզմումչկա մի անդ, որ չոնքայ իսկ Հոգում էկա այլ զզացմունք, քան անսաժման տառապանքը աճա այդ իսկ ժամանակ ճանդծս է գալիս տառերն իի Համնոտ փմաստալիցառսացվածբներով: Նա անշշուկ ժուռննում է Խոշտտեգվածինե առանց ցավ պատճառելու,չշմեցնում է երանչ Եվ պատի մուս տանելով նրան, առում է. «Աճա, տհածը,ինչքան է խզմզաժ այոտեղ Դոլ

Ֆում, ին

որ

.

,

ստ

,

--

--

-104--

նանի փխ կրանթիդընթացքում եթե վերժաննս, այլհոսո ամբոզչը վերժանծլ լես կարոզ»: նայիր այս խզժզանքին ն էԹէ ցանկություն ունես, որո ու)

Ւա`. է

ախո Ա ւր աաա լի ատերծվածենսը, եվ բոլորի մրա պառկած հիր

նրանը

բտ

Այատե

մեն

ն

կուտաս

ձ

կելաի գարշանքի, գարնանայինՀեղեղների տեսակ արագա

է

միա

քն

վատ եղանակներիՀնտնանքների թանձր շերար: Իսկէթէ խզմզանք վերծանելու տրամաղրություն յուննես, ապա առավել լավ: Հավատոասածին, որ այղ խզմզանքների ձությունըկաբծի է արտաճայտելմի բանի խոսքով՝ ականչներըճակատից վեր լեն բուսնում: եվ ապա ապրիր: Այդ բոլորը ճիանալի կերպով եմրոնել է չորացած տա ռեխը, կամ, լավ է ասել, ոչ Թե ինքն է ըմբոնել, այլ այդ ըմ. հնոնումբ բերել է նրան չորացման այն գործողությունը, որին ենքակա է հղելհա: Քոլոի ասպարքգենրըՀերաով բացվում էին նրա առայ, ն ամեն տեղ նա ծառայություն էր մատուցում: Ամեն տել նա ասել է իր խոռոքը,ղատաիկամիտ,Հիմար խոսքը, բայը ամեՀենք չոյի իշկ խոսթիբչօր ճանգամանքնեիի բերմամբ» ։

,

ն

" աեւ,

Փերի --ն

'

ավելի է

նա

Հորացած3

բ աաոնխը

.

նան

. ջ. բի» «ռիրեցյալ

ր

շար-

այստեղ ծառայություն մատուցեց մեզբում ստիրծցյալներն իրենը բավականձպարտ էին պաչում՝ փեկք այսպես, մենք այնպես... Ռոքերի տակ եեք տիոում մեր փմասոուն մտբերը: Ուրիչ խուք չունեն ինկ տառերը նստել ճամար ջ քում Համեստ ճամթատ ն մտածում է իր Համ է բնոէ անկյունում լո. ես իմ ճետո՛ խոսքը կասքմ: եվ իսկապես. Փեն սփռեցին,ծրմու փոնցին, ծրրորդ անգամ պատրաստվեցին սփոծլու, ծայիբ ժայրին ճասցնել կարողանում: Մնկըգոչում Բո է` Քիչ է. ժլուսը ձայն է տալիս` շա է, իսկ ճրբորդըուզզակի ես

բո

ն

մտաժում

է

ինքե իրեն Ն.

չեն

է հղբայրներ, Խոոզություն ճարտարարում -- գնանք, կիչ.. 4ծնց ա՛յն է, փողքցի՛՞ն ձեզ: ԱՀա իսկ ժամա

ուղղա:

այղ

«Բի

ամճնից

պնդել գրասենլակային գաղտնիքի ն ժամանակաշրջաններիբոլոիման վրալ «Գլխավորը,-- պնդում էր նա, որպեսղք ոչոք ոչինչ չիմանա, ոչ ոթ ոչինչ չկասկածի, ոչինչ չճասկանա, որպնազիբոլորը Ճարբաժներիպես լինձն» Եվ բոլորի Համարիրոք որ պարղ դարձավ,որ Ճենցայլ էլ Հարկավոր է: Իսկ ինչ վերաբերում է ժամանակալրջաններիբոլորմանը, ապա տառնխըիմաստուն կերպով Հաստատում էր, Ւր առանցղրա ոչ մի կերպ Հնարավորչէ ճետքերըկորցնել: Աշխարճիս երեսին չատ վանազանխոսքեր գոյություն ունեն, բայց նրանցիցամենիցվտանդավորներըուղիղ, իսկականխոսՔերն նն: երբեք ճարկավոր չէ իսկականխոսքեր ասել, որովՃետն այդպիսի խոսքերի Թերություններ ունեն, իսկ դու ու մուռ ն վերցիուդատարկամիտ սկսիր նրանց շուռ խոսքերը ժուռ տուիչ չուռ ու մուռ տուր, հ՛ ալո կողմից տալէ Շուռ ու

ի

ց «իդեց

--

նից կարնորն է ելել: Ներս սպրդելով բյուրոկրատիայիչարքերը,

մտիկտուք, ն՛ այն կողմից վազվզիը,կարողացիրօդժրախաաե միաժամանակ մշտանես ակնկալիրբար խոստովանել վկայության կանչիր ժամանակիոգին, բայց ե աչքաթող մի աաազ ապար մո աաա լահ փությունեերն ինքնին կկորցնեն իրենը նշանակությունը, հ կժնա միայն տաոռհխիճշմարտությունը: Այն ըղձալի ճշմարօգնում 8 այածր արոս ծ ներ, որոորնՓգնում փով վաղվա մասին մասի

,

տաշ

րապարակ հկավ, Հարմարբոպքին սպաձլով, էրբ

մորի կոկտրդը չորացել էր,

'

նուկ

բռ-

«Սփոելյ-- ասուժ

առաց. է,-- մենք այն ժամանակժիայն կարող ենք, էծ մեզանիցպաճանջում 88, էսկ Էքե չեն պաճանջուժ, այդ դեպքում մենը պետք է կատծնքն մեղ ճամարորոշված ոռճիկըստանանքու-Հանգիստ Այդ ի՞նչպես, ինչո՞ւչ-- «Այն պատճառով,-- ասում է,-- որովՀետն փոզուց ի վեր այդալլեսէ սաշմանվաժ.էթե պլաճանջում քե սփիր, իոկ չեն դառանջում նստիրն ճիշիր, որ ականչները ճակարոխըվեր չեն բուսնում»: եժ Հանկարծ տառեխի այչ պարզ խոսքերից կարժես բոլորի այքերից քողը վալը ենկավ: նվ սկսեցին սիրեցյալ ժարգիկգովաբանել ն զարժանալնրա խելք մտքի վրաս --

տառեխ ին

ու

Որտեղի՞ցէ բեզ այդչափ անսպառ Խելբը,-- շրջա ատեցին նրան ամեն կողմից-- եթե դու լինեիր Ճավանոբեն, մեր բանը Բուրդ կլիներ: --

-44.-

--486-

Յ0

Սալտիկով-Շչեղոին

:

Իսկ աառեծխըՀաժեստորձնութախանում էր կատարած

երագորժությունից քացատրումե, այնք պատճառով եմ Ճայ նմ չ այսչոր խնլացի, որ

'

ն

--

ՍՔ

մանակին չորացել ակակին երազը

Այ, Այ

ձն, ,

չի

մեծ

Ժե արածելու

արդյունք տվեց Պասալակության մեջ '

ք

հ մոքեր առանց

առողջ

Առավոտից մինչն երեկո

խնդրում:

նա

ե շա ազաններեվ ու ճյուլերով մ Հոզնության անց ում մ էր քաղացենլ այն ծրզում էթ միզում ամ մառին, րունակ նույն ծրգե ղոր ականջները ճակատիը վեր լե՛ն բուսնի, լնն բուսնի: եվ նրզում էր ոչ ե

նձ ժա ինձ

ժամանակվանից :. ակվանից կարծես կարծես իինձ

թ

որ

ավծլորդ Համար քառագալեց, ավելորգ ժտաժմունքննր, զգացմունքներ, արյուն, պատկառելի խոճեմ, այնպես, բարկաավելորդ մկա թեձանում: մր էլ չէր էր` մասին եւիամենայն Խիղճ--ոչինչ առիր լինում... մեկն հայու մէկր ինձ, բանի ««ոիչքծրին կրկնում ձին տաքացած բաղզական չում էր` աճա, զզվելին նրդգել սկսեց... մեր չե՛ն ազանչենրը ճակատից Բայը դե փոքեր տարաժելու գործում առանց ձի .մք մ մեկն մեկը չճայճոյի զզվելի բառով... Համամայնեցինմարդիկ Արրած տառնխը, սակայն, չէր շփոթվում այդպիսի ռրունյին. ԷԹԵ պաճանջումսիրծցյալ սփոծ, իոկ չեն 7/2" աա

"1.

«Հ

ոչ

այլ

ուա

մամ

կ

աճում

առղողչ

-

|

էն

նստել ՆԱԴ ն

որոշված ոռճիկը Է ստանալ:'

ն

նի,

առ-

Հ"

Որպիսիկանոնը պաճպանվումէ նե մինչ այսօր: Ջորացաժտառհխը փորձեց նան մարդկային մոլորուԹյուննէրը դատափետնլե նույնպես ճաջու արդյունքի Հա ռավ: Այդտեղ հա որոշակի ապացուցեց, ոհ հե ավելորդ փոքծրըն ավելորդզգացմունքներնանձարկի բարդացնում են կյանքը,ապա ավելորդԽիղճը առավելնա տեղին 1է' նվծլորդ Խիղճը սիրտը լցնում է երվլոտությամբ, կասեցնումէ քարը նխոծլու պատրաստ ձեռղքբյշշնջում է դատավերին ստուղդիր ինքդ քեզ հսկ եթե մեկի խիղճը, մնացած փորոռիքիՀետ մաքրված, Հանված է, ազդպիսիներկչոտությանփասինՀասկաջթղություն անցամ չունի, իսկ քարծր մեժ բանակությամբ բար ունի ժոցում պածաժ: Սոանցաչք Թարթելու նա. լում է լորացաժ տառծխը մարդկային մոլորությունների վրա ն ջար է որ նենում էւ Ցուրաքանչլեւր մոլորություն նա Համարակալելէ ն տժեն մենր ճամար քար է պատել նույնպես ընտ ճամաիի: Մնում է միայն անաչառ4աշիվ պաճնլի Աչքի տել աչք, ճաժարիտել՝ Համար: են Հարկավորէ ամբող-Ղ չովին Հաշմանհդամելյ-ամբողջովին ճաշմանդամիր. ինքե է չանցավորը: Եթե ճաիկավոր է մասամբ Հաշմանդափել -ճաշմանդամիր մասամբ.խրատ կլինի «Հետագայում: Եվ իր ալդ փմաստությամբայնքան դուր եկավ նա բոլորին, որ շուտով խղճի մասին ոչ ոք այլես առանց ծաղրի ճիչել չէր

Բայց տաոնխիկամավորգորժուննությունն ամէնից ավնչ ո. 4066.-

դրա

ու

։

նա

նախ

առանց ճիժքի ասում էր բրնն՝ Թող «կզրում վարժվեն իմ ձայնին, իսկ ճնառ ես իմ նղատակին կճասննչ... Փեոք է, սակայն, քչմարիտն առձլ, որ այն Հասարակու-

'

ոչ

Թյունը, որին ուղղում էր տառնխն իր ուսմունքը, առանձնա սպես կայունություն չուներ: Նրանում կային նան ճամոզվաժ մարդիկ, բայկ ավելի խալտարդետ մարդն էր գնրակչոռւմ: Դայ առնենք,ամեն տեղ էլ այդպես է լինում, բայց ուրիչ տեդերում, Հաժողված մարդկանցՀամար, բավականա չավ լունն ք պատաձում, իսկ այսդա 4 չժաո ժամանակամիջոցննր Տոցներ տեղ նրանք կարճատն ենչ Համեցեք, մի ժամում բոլոր այդ խայտաբղետ մարդկանց ուղիղ ճանապարճիբերեք, Հաժեցեք, ճասքք այն բանին, օրպեսզի նրանը յուրացննն կլանջի ն. նկատմամբիրննց ունեցած իրավունքի պառոկնրացումը, այն էլ ոչ Թե մեքենայորենլուրացննն, այլ ոշպեսգի տեղը հկաժ ժամանակ կարողանան կ պաշտպանել այդ իրավունՔր. Հաստատապեսկարելի է ասել, որ դա տառապալից խնդիր է: հսկ մինչդեո ճանուն դրան քանի քանի՛ կյանք է խորտակվում, ինչքա՞ն քրտինք ն արյուն է թափվում, ինչքա՞ն տրտում ե անբ մտքեր ննե վերափտաժվուժ:եվ եթե այդ չանքերի Հետնանքով ուրախության մենւմբակ րոպե փայլի (մանավանդ, կարծեցյալ), ապա այչ արդեն վարձատրություն է, որը բավականէ Համարվում՝ Հետագաքունավորումեերի ամբողչ տարիներ արդարացնելուճամար... եվ բացի Թոռվաճույզ ժամանակ ձր» անստույգ դրանից՝ ա

.

կարողանում...

ոթ

ԲՈՐԱԳՈՈՒԹՅ

հմաղթությունենիի ԲՈՑ

«-

՝

ու

,

աճուժ:

ճանջում՝'

որ

Պատաճում

ե

`

|

-4ը'-

դաժան: Համոզվածմարդիկուժաաղար էին լինում, տանչ» դեն էին նետվում, ճայցեումէրն եյ ււ տասխանիփոխարեն, փակ դուռ էին տեսնում իրենց առ ձճեւտնում ջն: խայտարդետմարդիկ տարակուսած էին երանց նկրտումներին ն միաժամանակ Ճճոտոտում էին օդը, Թե ինչ Հուռ Վ դալիո: վատ Հուո ձր զալիս:քրկաթյա օղուկի ներու ձր կայությունն զդացվում,օրն օրեցօր ավելի ավելի էր ածղժվումմ:Ո՞վ պետք է ազատի մեղ, ո՞վ ճՃամապատասխան խոսք կառի,-- անձկում էին խայտարղետ մարդիկ ն չատ էին ուրախանում, էրբ նրանց ականջներում սթժավեցնոլ ձայներ էին Հնչում, Մտաճոգությանկարձատն շրջան է ակսվում, խաղյտարըչ ն

վում էին, դես

ու

-

զետ մարդիկ արդեն որոշում կայացրել ննչ բայց ծե զդում: Սպա խայտարդետ մասսան սկսում է

գնո ամոթ

կամաց կուչ

ե ճանկարծ մաք Փուլվել։ Ավելի, ավելի աղաղակ՝ չե՛ն բուսնում ակաեջեծրը ճակասոխը վեր, չե՛ն բուսնում: Հասարակությունն զգաստացավ: Ազելորդ մտքերից, ավե լորդ զգայմունքներից ն ավելորդ խղճից գլխովին ազա

նիսկ զրպարտիչներն

սրտառուչ

է, եր

նույ-

մարդատյացներբ միառժամանակ

ու

լրում են, նրանք ճարկադրվածնն խոստովանել,որ Հասա բակ, ցամաքաժ սերմնաճլութով ն քամճարաժ ուղեղով տաՀրաշքներ չլորժեք, որի մադնիխը կոնոնթիվատիզժի այնպիսի սին իրննք գուշակել անցամ չէին ճամաիձակվում: ա բան

հրանց մխիթարում, որ այդ սխբադորձությունները նրանց մարդատյացության աղազակների տակ թաքնվելով: ԵԹԵ երանք դիմեին ճանկերում Ճճուպ տաՀ լու միջնորդությանը, եթե չսպառնային նեղ տեղը լժելուն կարո՞ղ էր արդյոք տաղեխը ճաջողությամբ տանել իր խադաղ վերաժնման պրոպազանդը: ՉԱի՞ն արգածատիարդյոք հիան, ժաղզբիչէի՞ն ենթարկի արդլոք նրան, եվ վերջաղդես, զիպարտիչներիկողմից ամենայն րուք ցույց աիվող կարիճ» ների ե վերքերի ճնեռանհկարը էէ՞ր արդյոթ, որ ազդեց խայ տարբլետ մարդկանըորոչման վրայ Ջրարբիչներիըոմանը նուլնիոկ, Համենայն դեւղս, ելքի անցբ քին պատրաստել:Գովարաելըզովաբաֆումէին, սաէ

տա-

«ձխը գործել է'

--

կծ

«ս

ե

Հժատաչ նելու արդյոք: բ/կ կյանքը: Բայցերկա՞ր ՍԱՓԱՍ Հ արդյոք Խնդիրը: Այգ (Մերզգաստացումը Ռթազե՞ս

այր

-

փժաստով մեր վերածնման պրոցեսը նշանավորող խազադ քեշւյթը շաւո լուրջ մտորումներ է առաջացնում: Մինչե այժ մենք գիտերեք,որ մոլորություններն այնքան էլ ճեշտությումբ չեն վայր դնում լենքը՝ նույնիսկկատարվածփաստերի ակընՀանկարծ, անսպասելի, անճարոնիության Հանդեպ, րայ, գուշակելի կերպով, շնորչիվ առածի «եղինակության՝ քծեկուղ ե բարեմիտ ու դարավոր փորձու| եվիրազորժվաժ, սակայն

--

տազրվելու տեսարանն այի աստիճան

կայն Համննայն դեպս ժանրում բար էին պաում: «Շատ դեզեցիկ,-- ասում էին երանք,-- մենք ուրախությամբ ընդո'նում էնք, որ ճառսարակությունըզգաստացել է, որ բանգագուլանքնվերացել էչ, նրա տեղը գրավել է առողջ, «ե-

ն

այնպես

ռածի՝ արմատականն

ճամայհուրծնքզզասչ-

է, անկե՞զժ տացում4րապարակ գալիս: Արդյո՞ք այդպես չ

տեղի ունեցաժ դարձը, չի՞ Ճան դիսանում արդյոք ճարտաի կոմպրոմիս կամ ժամանակավոր ԼՈօմստ ԿԼմօոմն աչքքն թող փչելու ճամար: եվ չկա՞ն արդյոք վերածնումը առաչացնող ձեձրի մեչ այն նչաֆենրը է արդյոր

մնր աչքի

առաջ

նա

՛

թեթնամիտ ազատամտության, որը, խուսափելով այնպիսի փորձված միչոցից, ինչպիսին է ճիրաններում Հուպ տալը, ծրազում է Հեղության միջոցով ցրել մեղ վրա ժանրացաժ Հեշտկերպովմոռացության չի՞ դրվում մառախուղը: այղ դեւլՔում արդյոք) օր մեր Դասարակությունըոչ այլ ինչ է, քան

ն

բազմապիսի բնավորությունից զուրկ, ամէն ՀնարավորՀոսանքների հ չշնրտավորումներիմի զանգվաժ, ն որ Հաջողությամբ զգործունենալ այդ զանգվածիճեւտռկարելի է միայն այն դեպքում, եիր այդ զանգվածըկազմող բազմազանտաիրեի նախապեսմի Հայտարաիրի բնրված լինեն: Ինչ էլ որ լիներ, սակայն) իսկական առողչ տռեր րտ երվել է, Այն յուրացրին նախ սալոններում, Հետո գինե տննիում, ապա... Տիկիններն ուրախանում էին ն ասում՝ այժմ մեզանում կսկավեն պարւսձճանդեսները: Առնտրակաւնհերն երենը ճոթելննենէին դուրս ինրում ե արդյունաքբնրության ալխուժացմանն Լին սպասում: --Վ69.-

Մնում էր մի բան. գտնել հանականառողչ ձորժ», որին կարնլի լիննրըոառողչ» տոն ճարմարծքնել: Սակայեայգ իսկ ժամանակինչ-որ արտասովոր մի բան փատարսվեց: Պարզվեց, որ փինլնե այժմ բոլորի մտքում միայն ճիրանեձրում4ուպ տալն էր, իսկ գործի մասին այնքան քիչ չին մտածում, որ ոչ ոք նույնիսկ նիա անունը չգիտեր: Բոոիը սիրով ասում են՝ Հարկավորէ գործ անել, բայց Թե ի՞նչ չզիոծն, հակ տառեխըմինչ այդ քայլում է վերաչ ծնված բաղզժությաննջ ե ինքնաքավական բացական չում է. «Սվանչներըճակատից վեր չե՛ն բուսնում, չեն բուս-

Դոյնչավ ավելի «աճախ էր ճաից անաջանում՝` իսկ հնչ: սատա վոոնել Այդ Հարցին ու մարդատյացները:

գործ -նում: --

ննրեցեթ,տառեխ, սակայնզա միայն

«դործ»,-- առարկումեն նրան, --

ոչ

տարել,

ղու

ա՛լդ

«տոն»

է, քայց

ի՞նչ դորժ պետք է կա.

ձՃանձն

ռուն

զր

ղարի չինրն

«ինքնին վերքրած,-- ամում էին ե դրում նրանք, չոլոււցաժ տառեխի դոնորինա կոչված ուսմունքը ոչ միայն ժխտոմահ արժանի չէ, այլի կարող է միանգամայնողջամիտկոլվեր քայց բանը դոկորինայի մեչ չէ ե նրա դրույթների, այլ այե ձենթե, որոնք գործադրվել են նրա իրականացման Համար հ ռրսել վիրաբերմամբ մենք, սկզբից հեթ, նաթագղույացնհում էինք ներանը,ովբնբ իբավառու էն այդ բադում: Ադ Հները մա ձի, իեչպես արարո միանգա լխ անեք եց ազժմ: Դրանք ԻՐնեց մեջ կրում ձին հույն այե նողոլի ազատ Արք թյան կնիքը, որն արդէն քանի անգամ մեղ անդունդի եղրն է Հասյինլ: Այնպես որ, եթե մենք դնոնս անդունդի Հատակում չենք դտնվում, ապա ջնորճիվ միայն դարերիդ բ վեր մեր կլանքի ծիմքումպառկաժ ողջամտության: Թող այդ ողջամաությունն այժմ ես ժեղ իբ ռռվորամրան ձառայունյունը մատուդի: Թոզ թելադրի նտ բոլորին, որեհք լրչորեն րմրոհում. էն իրենը Պայրենիքի չաճնրը, ռի միակ նպատակաճարմարձեր, որի օգնությամբ մեհք կարեղ ենք որե արգյունքի ճասնեել,ճիրաններում Հուպ թալն է Հանդիսանում: Այդ մասին Հիշծգնուժ ծե մեղ եց յալի ավանդությունեերը, նույն այդ մասին 1 վկայում նան ներկայի, թոովությունը: Այդ խոովության Հիջչատակեիսկ էր լինի, եթե մեր նախազղուշացումները ժաժանակին լավեին ն ուշադրության առրնվեին. Ըոճխօրոէ ՇՇՈՏԱԼՏՒկրկնում հեթ մճնք ն միաժամանակ ավելացնում վառինհրեն չիժացուլների ճամար, որ այդ արտաճարտությունը այ նշանակում է` օժի'ճեբանչիրո: խեսթուվ Այդպիճով, գուրո նկավ, որ թեպետե տառեխին չորաը» բին Է եչա փորոտիքը մաքրելին ն ուղելը քամուն տվեցին, բայց, այնուամենայնիվ, վերջիվերջո նա Ճճարկադրվածնզավ եղի ռայ Հաղզթականիք դարձավ նա կասկածելի, վօտաճելիիդ՝ ոզատամիտ: եվ այելափ ավելի վտանգավորազատամիտ, ռրրով րարեճույս էր նրա «րուլագանդաւյի ծիմ7

ասա:

Բայց ձա շարունակ իրննն Է նրկնում ե ոչ մի թզաչափ զիջծ: չի ուզում: Այդպեսլ գորժի մասին ոլ ոքից ոչինչ էլ

չիմացան:

ծվ բացի դրանից,այդ իսկ ժամանակկողքից դուրս պիրծավ նան մեկ այլ Հարց. քն անդամ, վերջապես, հակական գործը Հայտնիդառնա, ապա ո՞վ պետք է կատարիալն, Դուք, հվան հվանիչ, գործ կանե՞ք, ես ի՞նչ դործ անող էմ, հվան Ֆիկիֆորովիչ» ինձ չք մյ, գուցե դուք». -Ի՞նչ էք ասում, Ք՛նչ նք ասում, ես երկու գլութ ունեմ, էնչ է: ծս, սիրելիս, գնո չե՛մ մոռացել... եվ արդպեսբոլորը: Մեկինչի վերաբերում, փյուսբ ձրկու գլուխ չունի, երբոխդն ինչոր րան գնո չի մոռացել.» Բելորն աշխատում են ժի կնրպ դուրս պրժնել, բոլորի --

--

մրաբծրում... յ

անս օիտերըատնզում չէ ն ձեծռքերն՝ ժատրակ լինեն... «Ականյչեերը ճակատիցվեր չե՛ն բուսնում» -- լավ է ասվաժ, ուժեղ էչ իսկ ձելոո՞ ինչ: Պատի վրայիխԽզժզա՞նքը կար: դալչ-ասենք Թե այդ էլ լավ, իոկ Հեոո՞ ինչ... Տեղից |ըձայն չան ք՞լ, Քիթդ ներս ձխոթե՞լ։ շարժվե՞լ, մար ժե՞լ,-ճճածալիէ նան այդ իսկ «ետո՞ ինչ: եվ որչաւի անասիրությաժըբեւ խնամբով էին տրամա անում բանականճնետնություններ չառեխի դոկտրբնայից» -ծ-Վ470.'

Հեոջ՞

թում պառկած իքը:

-

Գ/1.-

ոէ

եվ տՀտ, մի աոավփոռկատարվել անլուր չարչի ծուշ Թլուն Ամենից մոլեռանդ ղզրպարտիչներից մքկր բոննը չոհիացած տառհխի խոխկներից,կծեց նրա գլուար»չ Ժաշկեց կաշին ն բոլորի աչքի առաջ լավի նց... Խարտարբդետ մարդիկ հայում էին այդ տեսարանին, ծափաճարում էին ու բայականչում. Կնցըհ՛ ձիրաննեիում Հուպ տալիչ ԲայցՊատմությունը գործինայլ աչքով հայքը ն մաքում գաղտնաբար Հարյուր տարի անց ես անպայմանտպա որոչքը՝ դգրծլու եմ այս բոլորը:

Քանի գնաց, ալղ միտքն ավելի տիրապետեց ինձ, Մլածցի Հետնել զենել: Տեսնում եժ, որ այտեղ ինչոր մի չարա բաստիկ քան կա: նախ, արծիվն այն պատճառով չի մկներ որսում, որպեսզի երանց ներբչ երկրորդ,եթն անդամ ընդունենք, որ արծիվը «ներել» մկանը, ապա, բեոթ ավելի լավ կլիներ, Եթե հա ամեննինչճետաքրքրվերնրանով,եվ ձրրորդ, փերչապեօչուզում է նա արժիվ ինի ուղում է գերարժիվ, այնուամենայնիվ եա թռչուն է: Այն աստիճան թոչուն, որ ու

հուլնիսկ բաղզաքապածիճամար նրա Հեռ Ճամեմատվելը միայն թյուրիմացությամը կարող է Հաճելի լինել: Այժժ էլ ես արծիվների մասին այնպես եմ մփատծում, ոբ արծիվենրը արծիվներ էե ն ուրիչ ոչին: նրանք գիշատիչ ձե, փաակեր են, բայց նրանդ արդարացումն այն է, որ ինքը բնությունն է նրանց այդպես բացառասես ճակաբուտակ ծր օտեղժել, եվ որովլճեւ:ե երանք միաժամահակուժեղ հն, Հե հ ռոտես, աիադասլաց անգութ, աուրամեանդամա յն բնական էյ որ նրա հրնալուն պես բոլոր փետրավորները չտայում ձն Թաքնվել: Եվ այդ բանը տեղի է ունննում վախից ն ոլ ծ են «րացժունքիցչ ինչես պոհտներն Հավատացնում: հոկ առպրու: են արժիվենըը միշտ մեկուսացաժ, անառիկ

ԱԲԾԻՎԸ ՄԵԿԵՆԱՍ

--

Գոքոների տոսնավորներում չատ հն գրում արժիվների մասին ե այն էլ, շարունակ գովասանական:ե՛վ արծվի մար» մինն է անեկարագրելի գեղերիկ, ն՛ ճաացքն է սրասոնո, ե՛ նա ձի Թռիչբնչ մեծավայելույ: ԱՆԱ մյուս Թոչունների նման, այլ սավառնում է կամ ճախրում, այլե նայում է արեզակիեուղիդ ե աժպրուղիՀետ էվիճում: իսկոմանք նրան նույ» նիսկ ժեժաճոգություն են վնթրագրում: Այնպես ռր եթե, օրինակ, «տանավորում կաժենում են տաղաքապաճ դգովերգել, նրան անպայման արծվի ճետ են ճամեմաաումմ Արծվի նման, ասում ձն, քաղաքապածՏ այսինչը զննեց, կորզեցե, ունկեդրելով`երեք, ես ինքո ծիկար ժամանակ ճավատում էի այդ ներըեղներին: Մ,աժում էիչ իրոք գեղնցիկ է:-- կորզե՛ց... ներեց ներեց-աճա ինչն էր ամձնից ավելի ճմայում: Ու՞ժ ներեց մկանը: հ՞նչ բան է ժուկի: եվ ես շտա սով վաղում էի եարնկամ-ապոնոկրից որնէ մեկի մուռ ն ճաղզորգում էի արծվի նոր մեժածոգության մասին, իսկ բարնկավ-պոնհտը կելվաժք էր ընդու քում, մի ակնթարթում փնչացնում էր ն ապա ակսում էր

չնն գրավում, վայրերում, ճյուրասիրությամբ

կակություն եիրճում

-- 422.

անուժ

հե,

ն

ավազակությունիցազատ

Քայց գանվեց մի այնպիսի արժիվ,

ապրելուց, բողջ

ել

.

ն աճա

որ

այլ

ավա-

ժամանակ

զզվեց ժեկուսի

մեկ անգամ ասում է իր մարի արժվին. Տխուր է այսպես ժենմենակ իրար Հետ ապրելը: Ամ-

--

--

ոտանավորներ ռրձկալ: Բայց մեկ անգամ ժիտք ժագեցիմ մեչ, թե բնչու, այնուամճնայնիվ,արծիվը «ներել» մկանը, Մուկն իր գործով վազ էթ տալիս ճանապարճով, իսկ արժիվը տեսավ նրան, վրա բնկավ, տրորեք ե... ննրեց,.. ինչո՞ւ նա սննրհըչ մկանը, ն ոչ Քե մուկը «ննրեց» նրան:

են

օրե արծգակիննայծլով շշմել կարելի է:

«կանց ժիտք աներ Որչափ ավելի էր միտք անում, այնչափ ավելի էր թվում, որ լավ կլինձը այնպես ապրծլ, ինչպես ճնում կալվաժառերերն ձին ապրում: ՄՍպասավորՀ նծր ժառաներ կճավաքծր ն ուիախ-ղվարթ կյանք կաներ: ու

ժզոավներըբամբասանքները կճաղոթգնին,լուքակները Գեչուխկոնժի կտային, «արյակները կաշա կեֆեին, տարմաճանրբ գովասանականերգեր կերգերն, բուհրն ու րվեճները գիշերային««կիչննբ կդառնային, իսկ քազեները, ցիները ն ուրուրները կճրակուր կզանեին նրա ճամար: հսկ իրեն կվե-448-

խասչտծերմիայն դողլրարու թյունը: Մամ հը մա ձեց ն փրճհեջ: կանչեց նա մեկ անդամ բազեին, ցինին ե ուրուրին ու էԺ էՈ ց

--

նրանց,

ինձ Համար սպասավորներ Հավարքեդեք

կան

ծաոաներ, Քնչոլնս Հնումը կալվաժատքրերն ունեին. նրանք բնձ կզվարնոյննն, իսկ նօ նրանց աճ նրկյուղի մեջ կպաչտեժ: Ռւրիշ ու

ու

ոչինչ:

երն այդ դիշատիչն

քնին

ճրումանըն թռան աժեն կողմ: ծոռ աշխատանք սաց: Ամենից առաջ Աէ վու ապուվեիր է Համոալնքինչ գրնջին ժարդաւճաժորի մորննրում ն ճորկաեր քեր բաժանեցին: Ազոավըբազ ժաող քոչուն է ն ամեն ինչի Համաձայն է, իմը տռավելաչ ւլ լամ է նրանով, որ վարպետ է «գյուղացիների» զասակարգ իշկ ճամանի ք, որ ա աաա ներկայացնելում: «վլուղացիները», ապա մնում է միայն մանրո"մաոնուԹյուհննըը, որոնք գժվար չէ Հորխեն։ եվ Հորինեգին: քրաճավիրից զազարներիցեվացախումբկազմեյին, քուակժու ենրին ժադրա նշանակեցին, կաչաղակին, որչնս Հմուտ գողի, գանձարանի րանաչիները ռանձննցին,բուծրին րթըվեճենրին ճարկադինցին զիչիրսլին Ճակոզություն անել, մի խոսքով, այնպիսի կարդ կանեն սաճմանեցին, որ աժեն ժի կալվածատիրոջ ծամար ամոքաբեր չէր լինբ: նույնիսկ կր"ւին չմողացանյ, գուշակ նշանակեցինժարի արծվի մայ հեկ նկուի որրծրի «ամար դաստիարակչական տուն կառուչ

Բչքջին-բծրին

Քո

ու

ու

ու

կեցին: իե

Քայց արբունիբիջոտտտի: ինչոլեսՀարկն էյ դեռ դորժի դրել, ծրբ Համոզվեցին, որ ինչ-որ ժի

պակասություն

կս: Մաածեցին, շատ մտաժեցին, թե ի՞նչ է պակաս կ վերչապես ձասկացան, որ բոլոր աշյքունիքննրում պետք է զիտություններ ն արվեսուներ լինեն, իսկ արծիվբ չուներ ո՛չ մեկք, ո՛չ մյուռր:

հրեք լթոչուն առանձնապես վիրսվորված էին Համարում իրեց ճամար այգ բացը՝ խաժկտիկը, փայտփորիկըն սոխակը։ Խածկտիկըժիր քոչնակ էր ե պատանծկությունից՝ Կուչելու մեյ վարպե Սկզբում կրթությունօտարել էր կանո» --

ԿԱ կախն իրգեքյ ր վորելով, զորագնոում

Հեւ

-

ԱԱ

ա

գրա

217217

քնչրԱԻ մկան.

.

ո»» Մեկ տեսար ալն, ինչի մասին արե,է, ար . Արի բում չի կարնլի, մեկ տնսար՝ ինչի մասին չի դրում, ւս րանՊի Ն ա բալի ոո եար չին, ՛

ո

ւհ,

չում:

նարե

ել:

Իռ

զր-

-

«Արժվիարբունիքը գնամ, թող Հրամայի աժեն առղավուտան-

պատիժ կերպով հր փառքն ազդարարել: Համառ Փայտփորխիկը

գիտնական էր

4ելուշի

խիստ կյանք էր վարում, Ս: ոքի Հարաբերությունչուներ (ջատերը նույնիսկ կարծում ձին, որ նա բոլոր լուր գիտնականների հմւան միշտ ճարբաժ է լինում), այլ ւափրողջօրերով նատաժ սոճու ճյուղքին, չարունակ փորում էր: եվ մի թուրձ պատմական ուսումնասիրություններ փորեց, ինչպիսիք են' Հես

ն

«Անտառիողու տոչմաբանությունը», «Աժուսնացաժեղե՞լ է արգյոք վճուկը», «Ֆաղուներին ժարդաճամարիմատյանում թր սեռին պիտի գրելա ն այլն Բայց սրքան էլ փորեց, իր գրթնրի Համար Հրատարակիչգտնել չկարողացավ:Ուստի ճա էլ մտածեց. ժուռ որպես պալատական «Գնաժ արժվբ պատմարան, զուցն նա աղոավներիխնամակալությամբիժ ուսումնասիրություններըտպագրիը: ինչ վերաբերումէ սոխակին, նա կյանքի դառնությունԽերիը գանգատվելուբան լուննրչ Վաղուց ի վեր այնպես Քաղցը էր երգում նա, որ ռչ միայն սոճինձիը, այլեմոսկովյան վաճառականները նրան լսելիս զգացվում էին. Արար աշխարճ սիրում էր նրան,արար աշխաիճ շունչը զոպաժ ունկնդրում էր, ինչպես նա Հաղերի խիտ տեձրեների մեջ թաբրված, չնչաՀեզձէր լինում իր քաղցրիկ նրգնրից: Բայց նա ձափիցավելի Հեշտասերէր ն փառասեր:Չէր բավարարվում անտառում ազատ երգնի «նչեցնելով, չէր գոճանում վշտաաժ սրտներըձայների ներդաշնակությամբ արբեցնելով... Մտաժում Հր՝ արծիվը մանրա վզից մրչյուններիձվաննեձրից նյակ կախ կտա, ամբոզջ կուրժքը կենդանի խավարամիցատ-

--

ժ Սավեցն արվեց: Հաչորդ օրն իսկ արծվի ապարանքու եք «ոսկե Ֆ: Սարյակներնսկանցին սովորել գիչ ծն պատանիներին»օրճներգը, տությունները վ փող էին փչում,թութ ջրաճավներն գաղախնների Բբ ձինՀեարում: նորժաղզրաժծուություններ Ագռավն երիվրաքոր անվան տանյ տապ ձարկ անվան ճարկ նշանակեցին լուսավորության)բ. Հարկ

ննրով կզարդարի,իսկ ժարի արծիվը գաղտեխ տեհսակցոււ

Կ աե ա ուցանում

աա աարի մոդնրի տա... Մի խոսիով, երեք Թռչունները կպան րավնին, Թե զեկումերր մառսիեւ աիր ու զեկուցիր ԻՐ ննե ն էսձց արծիվը բազնի զեկույցն գիտություննեի արն վեստենր Հաստատելուանտրաժեչտության մասի ն միան խան. գամից չճասկացավփ:նստաժ իր ճամար, խաղ է անում իր Հոտ» համ աչքերը, ատն» ճլկվաժ Բրո «ագիր Ման հն, նա արհջակի դիմաց չողշողում երբեք ոչ մի լրագիր չէր տճանլ, ոչ վճուկով, ոչ էլ ջադուներով էր ճետաքրքրվել, իսկ սոխակիմասին լսել էր միայն, որ դա շատ փոքրիկ թռչուն է ն չարժե կտուց կեղտոտելնրա ճամար: Դու երե Բոծ՞ս անգամ, ՐԴոր Քոնապարտըբ Մ ժեռել է՛ Տն

ն

/

աք աուն ալեճածրի Համար ազագեմյա Ն եանննանրաավների ձորերի ճամար մեկ-մեկ շրի-

ն զր

ի ե՞ւ ԱԱ

աալ ՛

ԱԻ

.

ո:

ուտել

երամը. չր»

հշանակում

--

քարող

ճուտակեերի Համար զինվորական

ւ

4:

ակկոպեկանոցայրբննարան զեկջին վերա, ամենա, անքն անամայերժ շանակեյին Վասիլ Կիրիլ Տոնը Ի

անուն-ազդանունով, բակովակինծն Էա

հ

վաղն հեթ

պատրաստ

եվ

Բարը արք Բորի

«երո Բառ աա Ի «ՔԴ Հովեր զան, ավաննխոս է Քո այս բանը քոհաճս Հարտք ժամանակ քղավ,զու միայն աչքերդ Բոց խուք անելու: ավ չի: նա էլ ՔուինխԽորչրդիճչրավիրեցին, Ճաստատեցչ որ պետք է արքունիքում գիտություններ ն արվեստներՀիմնել, օթովՀետն գիտություններ ե արվնուտննըեղած դեպքում աիծիվննրի օին ուրախ կանցնի, բնչպես ն ուրիչննրի Համար տպավորությունը լավ կլինի: Ռւսումը լույս է, իշկ տգիտությունր՝ խավար: Քնել ե թոլորբ գիտեն, բայց, օրինակ» այսպիսի խեգիր լուժել «Թռչում էր սաղերի -այեքան էլ Հեչտ չէ: Խելոք կայվածատերնրը, պատաճում մեկ ծճժվածին երկու չծեծված էին տալիս,-է դրա մծջ շաճ էին տեսնում րենց ճամար: Սբինակ սարյավը: րթ ամրու գիտությունը կայանում է նրանում, որ չրով ՄՔը դույլինը քարչ տալ գիտե, բայյ ի՛նչ փող նն վճարում գրու Համար: նռ խավարի մել էլ տեսնում Եփ, գիա ճամար էլ ինձ ծն իմաստուն ասում, իսկ դու թեպետն ժաժերով է. անթարթ հայել արեզակին,բուլց քո մասին ասում են` արժիզբ ճարպիկ է, բայց ցանցառ է 44, ծս գեմ չեմ դիտություններին,-- ասաղ արժիվը: .- Վ. Մ

գեներին

:

ՈՒ

-

լո

ու

աճա

ն ձրաման վեին, ո, յ Հե մամա, սոխակի աԱ: փափագելի օրբ եկավ: նորակոլենրինարծվի ։ լինի

ա

հցին նրանըսնապարձել: բերեցին ն Հրամայնցին նրանց սնապարծել ձճաջողություննունեցավ խաժկտիկըո Ողջույնի փոխարնն նա կարդաղ իր գրած ֆելիետոնը, որն այն ապառաջ

Ամենա մեժ

ի

յիճան

թեթն էր,

որ

արծվին անդամ թվաց, թն

«Հասկացավ:

Խաժկտիկնասում քր, ձի ոլնոր է ապրել ուրախ «զվարթ,Ն արժիվը ճաստատեց՝այո, այդպես: նաուժ էր, ոի միայն իր առխառուրը Հաջող(ին, իոկ ուրիչ բանի Հե, գործ չունի ե Ասում արծիվը Հաստատեց՝ ալո, ալգպես: էր, օբ ստրկական կանքը քան աղալականը, որ աղաներք Հազա լավ Խ շատ է, վակ ատրուկն աղայի եվաքում ապրելով, ցավ ճարն չունի, հ արժիվը Հաստատեց՝ալո, այդպես, Ասում էր, օր հիբ իեքը Խիղճ ուներ, այն ժամանակինքն անփոխան էր ման գալիս, իսկ այժմ, երբ խղճից նշույլ անզգամչի մնա Ցել, միանգամիցերկու փոխան է Հագել, ն արծիվը Հաստաչ անջ" այո, ադան Վերջապես,խաժկտիկըձանձրացրեց: Հեռկյա՛լըյ-- կլանչեց արծիվը: Ք ե Փ.սփոփորիկը«կանց այնե բանից, օր արժվի արծվիսերնդարբա« սերնդաբ նությունըարձակից «կռհց, իսկ արծիվն իր կողմիո Հառշ տատել, Թե" ռայո, ծս էլ Ճայբիկիցս:արչպիի բան եժ լան ասաց փարոփորիկըչ--հրեք զավակ՝ալուու

-

որ

Արեգակն ուներ,--

--

Կ ո-

տղջիկը ն երկու դողա՝ Առյուծը ե Արծիվը Ակուլանցոֆ էր վարում, դյանք դիտ Համա Հայիր երան ժովի ՀորձուԽռւտում փակեց, Ասյուժ որդին Հծռրիցերեծս դարձրեց,-Ճայրը նրան անապատիվեճապետ եշանակելչ իսկ Արծիվը ծեաղանդ որդի էրչ ալդ պատճառովէլ ճայրը նրան իրեն մոշ տիկ պաճնը, օդային տարածությունների վեշապետությունը նրան Հանձենց, Բայց փայտփորիկըդեռ չէր վերչացրել իր սաուժնասիՀ բության ներածականըփորփրել, որ արծիվն անձճաժբերուԹյամբ բացականչեց. չա

Այնուսմենայնիվ՝լուռավորության գործը էլքեցին: Մու դակների ն բազեների զավակները շարունակում էին գիմՖազիա ճաճախել. ակաղեմիա դն սհանօը ձեռնարկեցբան ՀաղթաչարծցԱ տառի սարանիՀրատարակությանը կեսը, Քայտփոբիկը գրում ձր «Անտառիոգիների պատմությանը 10-րգ Հատորը: Բայց խածկտիկըտապ արեց: Առաչին իսկ

նախազգաց,որ լուսավորականայդ բոլոր աղմուկը շուտափույթ ն անողորմվախճան է ունենալու ն, ըստ երքվուլթին, նրա նախազղգացումը բավական միշտ 4իմունքնքր ուներ: Բանն այն էյ որ բաղեն ն բուն իրենց վրա վերցնելով լուշավորական գործի ղեկավարությունը, մեծ սխալ թույլ տիվճցին, նրանը ուզեցին կարդալգգրել սովորեցնել արծվին: Սովործցնումէին նրան ճնչական մեթոդով, Հեշտ ոչ ՀնտաԴնտո ՔԸՐՔիրչ բայց որչափ էլ աշխատեցին,նա մեկ տարուց էլ «Արծիվ»գրելու փոխարեն դրում էր «Աժեվ»չ այնպես որչ ոչ մի խոչոր պարտապանայդպիսի ստորագրությամբմուրճակ չէի ընդունում: Քայց ավելի մեժ ախալի կայանում էր ծրահում, օր բնդճանրապեսբոլոր նման, մանկավարժների ռչ բուն, ոչ բազենարծվին ոլ Հանգիստէին տալիոյ ոչ ժա. մանակ: Բուն աժեն ակնթարթ Հետեում էր նրան կրնկակոխ, բացականչելով՝ բբաւզզաւ խխ... փոկ բազեն, նույնպես ամնն ակնքարք, ներչեչում էր, որ առանց թվաբանական չորս գպոիծողությունեերբլուրացնելու, թալանած ավարը օրից

Հեռնկյա՛լի, Հին յալը: Ան ժամանակ սոխակն սկսեց ն անմիչապեսխայտառակ ձղավ: Երզում էր նա այն ասին, ինչպես ուրախացել էր ստրուկը, իմանալով,որ աստված իրեն կալվածատերէ ուղար« կել, էրգում էր արծիվենրի մեծատոգության մառին, որոնք ստրուկներին արաղի փող նե տալիս աուսնց խնայելու, Է տյնոլնո, որչափ ա էլ ճիգ ջանք էր զորժ գնում՝կատարձլապես նմանվելու ստրուկի, այնուամենայնիվ, ոչ մի կերպ լէր կարողանում ճաղթաչարել իր մեջ հղած «արվեստը»: ինքը վնըից վար սռրուկ էր (նույնիսկ Հնամաչ սպիտակփողչ կապ էր գտել ն խուպույիկեերէր սարբել զլխին), բայց առի վեստը» ստրկական չրբջանակումտեղավորվելլէր կարողանում ն անդադարդուրս ձր Թռչում: Որքան էլ երգեց նաչ արժիվը ոչին, լճասկացաղ: Ի՞նչ է փեթփնթում այդ «իմարը,-- բացականչեց նա վերջապես,-- կանլել այստեղ Տրեդյակովսկուն: հսկ Վասիլ Կիրիլիչր կանգնածէի սրատրատտ: Նույն այն առիկամաղն ետին մերգրի բկական սյուժնաները վերցինց, բայց այնպես12 պարզորոշ --

ու

Հ.

բաժանել չի չինի

արժիվր կրկնում էր շարունակա̀յդալեո, այդպես, այդոյես: եվ ի վերջո, մրջյունի ձվաննիրից մանյակ

ո

ու

չեղ.

բացական

Դ

Կ

Դ փու

ճառ գողացաի տասը ագ, երկուսը թաղամասի տատիկանատան գրագրին նվիրեցիր, մեկը կերար, քանի՞ ճատ մնաց,-- կշտամբանքով Հարցնում էր բաղննս --

ոթ երարադրեղչ

կախեք Տրեղյակովակու բկ սոխակիվրա վիայլեւպարանոցից, ան «Ժեռազեն'լլ անպիտանին թակեց աչքերն ձոր բացականչեց. ««ժոացնծ ե րանով էլ վնրջաղան սոխակի փառասիրականփորձերը: Անժիջա սլես նրան փակնըին վանդակում ե ծախեցին օծրաժեշտ բարեկաժաց, պանդոկին, ուր մինչն իս էլ թաղջր Թույնով է արբնցնում գինովկաժ ձասուղներինչսրտերը:

նա

էր լուժել լուռ ո ԱԱ Բարոոարում աքմրտԲոթն. ավ ի Հի կուտակվու զայիույթ Տր դեմ, Բազի Արծ

ոէբ

նին»,

ե

ախ

ճարարնրությունների լարվաժություն, Սոծղժվեց

օ չ թարդավանքը: ը շտաւարեը «եց օգավել

որից

չ կանգն իրր տարավ կկուքն։ Վերյչինսսկսեց շրչալ մարի ականջին.«կործանելու նն նրանք ժեր այնքա՛ն են սովորեցնելու,որ շչմեցնեն նրանոյ բարերարին)

ավորուրը հում

.

Դ ավադրության . գլուխ

արծվի

ո

4149.

իսկ մարի արժիվն սկսնց ծաղզինլ արծվին՝ օգիտնակաֆ, գիահական», Հետո ընդճանութ ուժեիով, ճուռակի ժնչ արթնաջրին «վատ «Պակուժներ»:

մեկ անդափլուսաբացին, ճազիվ էր արծիվը արել, որ բուն, սովորության ծամաձայն, եոքվեց վուտհղավ անշշուկ ն ռզզաց ականջիտավ՝ Վ... զզղա»

Ֆ)

աճա,

աչքերը

բաց

Բիր::

--

Հեռացիր, զզվելի,-- մեզ ասաց արժիվը: Համեդեք, ձերդ բարձրություն, կրկնել

--

եկ... --

մմ...

երկրորդանգամ ասում Փոլ... խխ... շչ...

Է.

ետ՝

թթ...

հան,

Հոշոտեց

հսկ մքկ ժամ անչ, բանից անտեղյակ, առավոտյան որ: ռից վերադարձավբազեն: անձ

ված է

ոճը թեզԽեգիր,-նաչ--այս գիշեր Թայանփ ու որսա երկու միու 211 այլ ավարի հրկոե ճա

վասար մասի

լինձնք։ մեկը քեղ, մյուսը փոհլերի բաժանելու ապատավորներին, քո բաժինն ինչքա՞ն կինի -

պատասխանեց արժիվր: Բոլորը:-Դու բան

ասայ-շ առարկեցբազենչ-- Եթե «րոլորիջ լիընղ չէր ճարչնիս անդամ Հէրչ ռր բազեն այդպիոր խնդիր էր ՄՐ Առաջին արկում, բայյ այս անդամ նրա վերցրած տոնը արծվին ան--

ներ, այլն

Հանդուրժելիթվայ:

Արյունը բորիոթվնց այն մտքից, որ ինքն ասում ք «րոլորը), իսկ իթ օտրուկը Համարձակվումէ առարդել»22 ձրոլորը Հէ»։ հռկ ճատնի է, որ նրբ արծիվների աղբունը բորբոքվում է, նրանք մանկավարժական ձենրը ապըատամբությունից տարբերել չեն կարողանում: Այզպես էլ

վարվեց:

Բայը բաղնծի«ետ ճաշիվը մարբելով Հանդերձ, արժիվը»

ասաց. սակայն,

հակ դձ ակադեմիան ժնա առաջվապես Կրկին երգեցին սարչակները`«Փիսությունըսնուցանում --

սնանս

--Վ50.-

բոլորի Համար պարզ էր արդեն, որ օդոկն դարը» վերջանալու վրա է, ծեռապաւտկերում նկատ» խավարը, իր մշտական ուղեկիցներ՝ վում էր տդղխտության պառակտմաննե ամնն տեսակ խոռվությունննրի ճետ միա-չ-

շին: Խռովությունե սկսվեց երանով, որ վեռաժ բազեի տեղը երկու թեկնաժու ճայտնվելին՝ճուռակի ն ուրուրը։ եվ որովՀետե երկու չակառակորդնենրի ուշադրությունն ուղղված էր բացառապեսանձեականձայիվներբ կողմը, ուստի արքունիքի դորժերը Հետին լարքն անցան ու սկսծցինկամաց-կամաց քայքայման դրության ճառնել:

ծեռացիր:

ժիվք ակնքարթապես դարձավ նրա կողմն ու

է պատանիներին», բայց

2 աիանց «ոմարի» Հեոթն ե աա ո լա

փոզոերը

ւրձցան,

չրա"ավերբ

«ժեց

դժորգեխ

Վո-

չաղակըգողանում էր օր գիչեր, իսկ ագռավներիվրա այեքան ապառիկներկուտակվեցին,որ Հարկադրվաժեղան էկզեկույիայի դիմել: Բանն այնտեղ ճառավյ որ նույնիսկ սկսետին փյաղաժ կնրակուր միուռուքել արժվինչ քդ խառնաշփորությունիցարդար ղուրս գալու ճամար ճուռակը ե ուրութը՝ ժամանակավորապեսՀամաձայնության պալով, բոլոր Հախորդությունննրըլուսավորությանը վերազրեդին:փիտությունենըը,հբրն, անտարակույս օգաւսկար ու

ձե,

միայն այն դեպքում, երը նրանը պատեչ ժամանա են, խբրն, մեր պապերն կին ճրասրորակ ցայխո Սոապրել ո ոաշնըգիտության, ժեք եռ առանց հրտ կաղրենբ... բայդ

հն

ճի, որսլես աղլադամքվցյ

փետսն

որ

ամբոլջությամբդի-

տություններիցէչ սկսեցին դավաղրություններ հ

անպայման

Հայտնաբերել,

այնպիսի դավադրություններ, որ անգամ ժամավնոցը ժասնակիդ ելած լիներ նրանց: Սկսվեցին ՃԵմտախուցությյումն եր, ճետաքննություններ, դատավարությունենր..` --

Բեյ

Վէ

րխ--

Հանկարժճնչեց վերնից'

հացականչովն արժիվն էր: Լուսավորությունը դադարեղ-

իր ընքացքը: արքունիբում այնպիսի չորություն ռի եղ, ռր Ամբուլջ Վի կ/ գենի վրայով սողացող զրպարտությանչշուկը:

նոր Հոսանքի առաչին -

3Յ1 Սալաիկօվ--Եչեդոին

«6 -

չսե-

հլավ փայոփորիկը։ Այգ

խեղճ Զոչունը, ապովաժվկայ ճանցուվորչէր: բայդհա դրելկարդալ գրոճը, հ դա միանդամայն բավական էր՝ նրան մե դաղրելու ճամար:

նշանները գնել գիտե՞ս: մոոգանության /չ միայն սովորականաղողատնության նշանները,այլն արտակարգ նչանենրը, իհչոլես՝ չակնրաննոը,գծիկը, փա-

--

Դագծերբա իա միշտ թւղճի խգական հժուր

դեռւմ

եմ:

արական սեռից

բո

տարբերելկա

կարողնմ, Շույնրեկգրշեն ժամանակչեժ սխալվիո Ուրիշ ոչինչ: Փայավփորիկի ուբեիը շզիայելիե ե առձաչ եռ փակնցինժառսիփչակում, իսկ մյուս օրի նա նույն փրչակում, մրջյունների կերակութ դառնալովյ կնթնց մաճկա--

նացուն:

Հազիվ էր վերջացելփայտփորիկի պատմությունը,սկօվեց

ակադեմիա դե սեանսի ջարդը:

մակայնբուհթն ցույց

ու

տվեցին. ցավում

վճռական դիմադիություն բվեճները էին,

ռր

պիտի պետականբնակաՀ

բաննեերիը բաժանվեն Ասումէին, որ իրենք այն պարոնաՀ ոով չէ որ սճանոնձրով նե զբաղզվոսխ ժեն որպեսզի մուսրա երանց, այլ նրա Համար, սրպեսղի չար աչքից պաշտպանն Քայց ութուբն անփիչապեսնրանը խորամանկությունը ճեր

Բեց,ճարը տալովի̀սկ

փանք

այդ

սեանսներն Խեչի՞Ճեռ մաւրծե: եժ նը-

ՃարցինԿատա սխոչն

ալ

չկաթողագուն (չն

եապասումմ)։ Այն ժամանակ նրանը, Հաո «Հառո բոս» ժաղսեցին տանչինձրին, իսկ Վերջիններս նրանցից խրտվիլակ պատ բաստելին ն բանջարանոցների պաճապան զրեղին,

Այդ իսկ ժամփոնակ սգուվներիչ ետ վերցրին կուղեկաՀ նող այրբննարանները,սանդթ մնչ ժծեժելին ն տռացվաժ զանգվածից խաղավգիինր չինեղթն։ Բուհրին ե բվեճենրին ճաջորդեցին տարմաճավերը,չջըչ բաչո»վերը, օարյակեերը.-. նույնիսկ խուլ ժմործկինկասկա» ծեցին Կխոաժենլակծելուի,. եջ այլն Հիման վրաչ որ նա ցերն» կը լռում է, իսկ գիշերը քեուփ... Ապարանքը գուտարկվեց: Մնացինարժիվե ու մարի ար» -

4.

ուրութը: իսկ ձճովուժ մնաց բազմանում էր: որն ձր բազմանում, այնքան չատ արկերը

Հել

ն

ԻՆոքիՀշռոան, խիճ պով անը

ճուռակը

՝

եվ որքան չատ ասլառիկներէրն կուտակվումնրանը վրա: ն ճուռակը: այլես չիմանալով ում ժամանակ ութուրը ոչնչացնել (ազտավներըճայվի չէին), սկսեցին ոչնչացնել եմ կրկին դիտությունեերի ողի վրա' Ճուռակը ծաժուկ ժամագզիրք է կարդում, ամբաստանեց,ոի ուրուրը փչակում «նոիադույն իսկ ռէրուբը զրոլաբթ նյ, ոթ ճուռակը

Կ

մեմյանց։

Դե Աաաա

արագացրեց ինքը Պառմությունն Քայ այդոհղ արդեն իր ընթացքը, սթպեսզի վերչ դնի այդ հառնաշխոթությանը: կատարվեցինչ-ոթ արտասովորմի լուն: Տեսնելով, եի իրենք եկան մնացել, աղոավեերնճանհկարժ ւշքի կոռլեծր ի՞նչ գրված ալդ մասին մտաժեցին, քե արդլոք կանդց այբրենարանում: եվ գնո կարգին չէին վերչիշել, որ ու ամբողչ երամով բնազդաբար Թաղեղին իրենց տելերն

անհտծրուն

նն

հ

Ռոռւուն:

այլիա ուչ էր. կողլլվաժիվը Հես-առլննց երախը, ւղղ ժեռոիրական քաղզգր կյանքը նրան այնքան էր քնքշոցրել, որ Հազիվ էր կարողանում քները չարժել: Այն ժամանակ դարձավ մարի արծվին ն ասաց, ծԴՂՆ /Իողմում բուռ լինի արձիվներիեւ Բայց փ՞եչ էլ նշանակում այդ դեսլքում «դասը բառը: աք է, Մե որ յունն արձիվեերի «ամար վնասակար լուսավորում այն, ռր արժձիվները լուսավորության Համար վեատսակար կամ, վերջապես, Սե մեկը

են,

ասին

նա

ոչինչ

ե

Սն մյուսը

միասին

--

այդ

չաւաց:

ԻՂԵԱԼԻՍՏ

ԺԱԾԱՆԸ

Սաժանը էր, ռր աշխարճում շնարավորէ միայն սՒրդախուՔյամբ ապրել, իսկ աքերինրըպնղում էր, որ առանց խարՍաժան

ձուկբ վիճում էր աքերին ձկան

մսում

--48--

Հետ:

դախության արել Հեսրավոր չէ: Իր ադես, Թյուն» ասելով աքծրինը ինչը նկատի ոնի,

սողրայն ամեն

անգա, երի հնա արտտատնում ժաժանը զայրույթով րացականչում էր. -- Բայց չէ՛ որ ոա ոոռրություն4,

Աքերինը պատախանում մ, կանանհու

ձութբարու» Հայտնի չք

ձի տյղ բառը,

էր դքան,

Հեզ ձուկ է «ակաժետ է հգնոլիզմի. Ծաժանը բզուր չէ, վարդապետննըըսիրում են ժածանըչ Ապրում է հա առաչ վելապես գեո կատ լճակի Հատակիխորշերում (ուր ավելի Խաղաղ 4), Սաղված տիղժերի մեջ, ուի աչքով անտեսանեի Խխուելեր է զանում իր սնունդի Համար։ Բնականէ, ուրք, մորե, սխ նրկար ժամանակ այդպես պառկած մնալով, նա որ

Խել-

շարունակ մտածում է ն մեկ էլ անտար,մի բան փչեց քին: երբեմն նույնիսկ չատ ազատամիտ բան, Բայը ռրովճետե ժաժանն եր րենը մռոքերը ոչ գրաքննությանՏե

ներ»

նն ձլ ոատիկանատանն գրանցման ծն թարչ կում, ուստի նրւս նց քաղաքական քարհճուսության Վրա ոչ ոք |ի կասկաժում, հոկ եթե ծրրեմն-էրբեժե երին շուրջկալ են անու, ապա դա ոչ Թե նրանց Թյան պատճառու| է, այլ որովճետն երանք Համեղ են, ոչ

ժաժանն ազատամտու

իրե որսում կանու,բայդ Հայող որս

առավելապես Թոռով կամ անելուՀամար պետք է ճմոություն ձե

ուոչ

ունենալ: Փորձառու ձկեոիսներըձաժանն երի

ռրօը«կռում

անմիջապեսանձրնիցՀետո, րբ ջուրը պղտոր է լինում: Գցում էն ուռկանը ն սկօսուժհն սիարանենրով, խը» ձողերով փել ֆրե հ աոՀաարակ աղմուկ են բարձրացնում: ելով է աղժմույը ռր ալդ ծնթաղրելով, աղմուկը ազատ գաղափար» ների ճաղքանակն է ազդարարում, ծաժանը է գադուրս լիջ ճատակից ն այխատում է ինքն էլ մի կերպ մասնակից ինել ճաղքանակիայդ Հանդեսին: Աշա Հենց այղ ժամաչ նակ էլ նա մեծ բազմությամբ ընկնում Հ ուռկանի մեջ,որպեսղի ճեր ղոչ գնա մարդկային րով» Հեն, կրկնում եժ, ծաժանը այնպիսիՃամքղ չ (ժա պաոառ նավանդ, ճու սնրո/ տապակած),որ ազնվականության "` եե

որկրամոլությանը:

--4ոգ..

նույ:

արդեն քըոնված միաժամանակխայթող էւ ՋկնաՀ է ԹերաՀչավատությամբ աննման արգանակէ ստացվում: պուրի12 եփվելով, ժածանն միժրսեց ոի աքերինը ինչնա պատաձել, անդիպեցիեչ լգիտեմ, զիտեժ միայն, ոի մել անքամ գզահդիպելով միժրոնցչ իսկույն եեթ վեճի բոնվեցին, Վիճեցին մեկ անգամ, վիճեցին երկու անդամ, իսկ ճետո ճամի ըեկան սկսեցին իրար տեսակգություն նշանակել: ողալով Հասնում էին ժամադրվածվայրը՝ չրալին կռատուկի տավ: ոկսում էին Խելոքխելոք բաների մասին զրուցել: հսկ «պիտակափոր կարմրակննրըխայտում էին նրանց չորս բոլորն ու իմաստություն էին սովորում նրանցից: Առաջինի միշտ ժածանն էր ակսում: Հավատումյ-- ասում էր նայ-- որպեսզի կռիվն վեճը ընական օրենք լինեն, որոնը ազդեդության աակ, իբրն վրա հղաժ բոլոր արաթն, վիճակված է զարգանալ այխարխճի սա

ու

ն

Սաժանն

նիսկ հաճանդապնտներին, ինչ վերաբերում է աքերինինչ ապա

են

կ

-

կայացնում,

բագլուխներընրանցովՀամույթով Հլուրասիրում

ու

ու

ու

--

շայվառում եմ տնարյուն բարգավաճմանը, Դայդատում ենթգաշհակությանը ե խռրապես Հչամագվաժ եժ, ոշ նրչահկությունթ ընորամիտ ժարդկանը սին հթեակայությունը չէ, այլ վաղ թե ուշ ընդճանուրքսեփականությունը դդառնա: «եզնում էր աքերինը: Աապրեճտիր, որ այդոլնա լինիյ-բաժներին:

եմ

--

Մքերինք վիճում էր բնլչատ-ընդճատ,

անձճանգիստ:մա մի ջղային ձուկ է, որն, րոտ երհոււմ ին,շատ զրկանքեը է կրել Նրա սրտում ջար կա... ա՛խ: ինչքան ասու հանը մաղձ դքռ չէր Հասծլ ատելության, բայց ճավատքի ու միամտության նչույլն անգամ չէր մետցել: Խաղաղ կրոնքի փոխաբեն նա ամեն է երկպառակություն, առա: չոնղ տեսնում եմ պբեչադիմության վայրհնացումմ: փոխարհն՝ ընդճանուր է, նա, դում ոի ով ապրելու Հավակնություն ունր, պետք է այդ բոլորը Հաշվի առնի: իսկ ձաժանին Համարում է ոհրա-

նելի»,թեւլետ

միսմամանակ խոստովանում է,

որ

այնուամե-

նայնիվ ելի նրա «Հեւ միայն կարելի է սաիրտթեթնացնել»: Այղոլես էլ կլենի,-- վիտ ընինց ծպժանը,- ն մենակ --

--

վե.

-.

ինձ Համար չէ, ազ բոլորի Գումար հինի: Խավարը, որի մեջ թարխազմուի քեք տենք,պատմականդուռի ։պատաձական ու Թրան Հետեանքէ, բարկ որովճետն այժմ,

Ճեոազոււությունների, կարելիՀ քննել մանրամասնրէն, ուստի

շեռրտչիվ նորագույն

այդ ն

պոսսաճականու թյունը

խավարը

առաջ

իձրող

պատճաղեերըէի կարելի այլե ահքառնուի Համարել: Խա վարը տեղի ունհյաժ բրօղություն է, փակլուլսը՝ անհ չալի դծաղի: Վորքարո/ գժաղի,

ապագան: Ե,/ չույել:

նջանակում ք, բռ կարիքով, կգա այնպիսի մի ժա. մահակ, երբ այլես գայլաձկներ չե՞ն լինք: Այդ ի՞նչ դայլաձկներ ննեյ-- զարմալավ ձաժանը, որն այնչափ միամիտ էրչ որ երբ իր մուռ ասում ձին` «դայլաձուկը հիա չամար է ծովում, որպեսզի ծաժանբ չնիրճիայ կարծում էր, ռր գայլաձուկ ասաժը մեկն է այն ջիաճարթե ոգիներիդ, որոնցով վախնպնում են փոքր ճ, ր է, ամենին ծրգլուղ չէր անում: ճասկանալի

--

6/7թան աո ն Համաշխարձային քարծ .- խիար իկՀրրհե յլաձկան մասին գաղափար տեր զ

Ը

ճո

գա

չունքս: արձամարձականշարժում Աշերինը

անգամ

էր Սս լողակնեին ու անցնում, գնում, բայց բիչ ժամանակ անց, դրուցակիցեերը կրկին ճանդիպումձեն ժեկուսի մի Եղ (4է՞ ոթ լրում ձանձհալի է կրկին սկսում էին վիճաբանել, կյահքում բարությունն է առաջնակարգդեր խազում, տ

ու

--

ժաժանըյ,«յարը ճննը այնպես, ԹյուրիՀորամարտակում ազության իսկ գլխավոր կենասկանուժը, ձր

արդոք

այնուա ժենա յնիվ,

Ռ՞խ,

-

եռ

անու:

տասխան է,

լա

յե

բայ

է դունվում:

արա:

տա՞լնբաց «Գրպահդ

արայյ--

ապառաժ,պատասխան

Հիմար Չէ՛, դու լօիրչ

Մջ՞Թե

դա

սյա-

ոչինչ:

տե՛ս՝

անդամ Հոլիտի

տալ

քեզ ինչ եժ ասում: Որ չարիբը ծրենք չի Հանդիսաղելստեղծագործող ուժ, այդ մասին վկա նան /ում պատմությունը: 9 ռնաը թեղղել է, ճեչել է, ավե-

4.

ԳԱԱ

Կաբ

պատմությունն բանականության Հաղլքանակի

--

Վոն

է

չարիքի

ն

: անժտության ւո իմանում ծա, որ չարիբե իսկ դույ երնում է, Հատատմա՞ ու անմաությունը անարգված են,-- ճեգնեց աքերինը: կանտրգվեն, ճաստատ Անարգված լեն դնու բայդ ասում եմ բեղ: եվ ղարձյրալ կչիմեվնմ սպատժության վրաս Համեմատությանդիր այն, ինչ որ եզել է մի ժամանակ,այե բանի ճետյբնչ որ կտ այմմ, ն դու առանց դժվարության կճաչ մաձայնես, որ չարիքի ոչ ժիայն արտաքին ձիերն են մեղմացել, այլն չարիքի ճատկանիշննրի գումարն է պակասել: Աերքրու, Անկուղ, ձկներիս դեղի: Առաջմեզ որսում էին ամհե ե նռ «ձկնկիթի» ժամանակ առավքչասդ շրջանում,ծրք 277 խենքացածի եման, ինքներաուղղակի ուսկանի ձինք վազ չիս: հսկ այժժ ճձկնկիքիս չրչանում մեղ որսալը Համարվում 4 վնասակար: Առւչ մեզ, կարելի է ասել, ոչնչացնում էին

7 դեժ։

Հ»

--

տա-

ամենաբարըարոսձեով:

առում Ուրալում,

են, որսի

ժամա-

հակ չուրը ժի քանի վերաո ձկան արյունից կարմրում ՀՐ. հսկ այժմ վե՛րջ: Ուռկանեեր քառտփերն կարթեր լալեթք չ լինեե այլես։ Արդենկոմիտեենհլրումէլ խոսուժ են այդ մասքն՝ ի՞ն) ուռոկանննը, ի՞նչ պատճառով, ինչի՞ «ամար, Գարժես քեզ ճամարժիննույն չէ, Սե ինչ ձնով կընկնես ձկեաղուրն ժեջ։ ու

--

Այդ փ՞նչձկնաուր է -- զարմանում է ծաժանը: Ա՛խ, գրողը քեզ տանի, անունը ծածան է, բայց ձրկնապուրի մասին նույնիսկ չի՛ էլ լոն: էլ սրանից Հեոո դու փ՞նչ փրավունք ունես ինձ Ճեւտ խոսելու: Ջչ՞ որ վրճաբրաննչ ն կարժիքննի պաշտպանելու Համար արկավոր է, Հաչ չու մենայն դեպս, նախապես ծանոթանալ գործիճանգամանք--

--

նա, ուրիշ

--

«վել մաքի Թոիլքներին: ԵԹՔ չլիննը կյանքի այգ, «իրավի՛ սանղժագործ զորժոնը, չէր չինի նան պատմությունը: քրով-

չէ

--

աքերին,արք ինչ ան՝արկի արտաձայտություն-

Քեզ, ճիշտն

--

փու

մեջ Փարության

Դրարանդ

-

ներ

է,

բել է, շրի ու օրի ձարակ Լ դարձել, իսկ ստեղժագործուժը հղել է մբայն բարին) նա ձգտել է օգնել տառաղյալներին, ազատել է նրանց շզքաներիը ու կռոդանքենրըիը, նա 4ամակծլ է սրտնըը բեղմնավորզզաքմունթներով, նա րնթացք

--

Վ.

Մյնս ինչջ՝ մոսին նս թոռռուժ, երի Ֆուլնիսկ այն Նե է չգի նո, ոի ամե փ հուծս.Ֆի Հա վերջը 4ղնաղուրն /չ թն 44 ԿՀոկեմ, լդ, Աքերինըբարկությամբ պատրատովից ճարձակչքլույ իկ ժաժանի արագորեն, որլչոռխ Թույլ էյ: տալիս երաի իճ շնորձքությունը: սուզվել գեր ճուտամ: ՔայպՀայռրդ թթը բարնկամ- Հակառակորդի ձրը հրկին շանդիպեսինէ ոթ խըռակգություն սկսեցին: ծնիին։

ճշմարտու

ճյուր ց

աեւ Դ

"Ր

--

Ջեսյալ

զայլաձուկը նը զայլ

օրը

թ

մի հ

տարախնդըաբներինը: --

բունն

էր

էնել,-- Հայչ "

,

Ալե, որք մոււին անցյալ անդամ առացի՞ր:

նաս

մողալով ծնավ, հանք, ասաց.«ԱյստեղՉմող խաղաղ է, ինչելեռ երնում է, ժածաննենինն ալբումին: Ասա լ --

ձեսացաւվ'

ու

-.

--

Հիմա հռ ի՞նչնմ սելու:

Պատրաստվիր, ուրիչ ոչինչ,

որ

կզա աչքերը

ու

--

Բար ռակի ամանն ակիԲոՒՎ գազն Մ կարող, արգի րեքլիեեւ-- Վ ձաժանը:-- Գայլաձուկնէլ տեղր հրավունը Ագրա պետթ նաթ բացատրություն չի: Երբ լինի, 7 Պոթա Հետը կբացաոտվեմ, ճշմար» տ. տությունը նրեսին կասեմ: --

Ա

ագք

Ն

ւ

զուր

Թալու,

է

այլ

ն

էս

գալու

ես

առաջ

Հ

ոո

Ժ շրարտում

ԵՐ

նրան նեղը կլձեմ:

՛

ամբողջ

Ք,

ունընրեսին տալով,

աք Լ նույնն ա բանք : Ա, արոտա Աթնբինը ա

բարկացավ բոս ԽԱ խուսավիելժաժանի "ւք յուն որեվ «ա եե

գայում

ստին

ե

Հետ

խալուց: Քայց մի բանի

Հարքց։ ւ

Ի

օր

աաահշիդավոր. սկսել -

Բոլոր

որոք --

է

՝

ՅաԻ

ածը«ովորությունը ՀաղքաՀ հոթգրու

ունք»

այ

միմյանց ճետ Համաձայն լի" ծածանը:

6-- վ85--

--

շշուկով խթոռել,-- շարունակիր չեմ ցանկանում ես ուղղակի առուժ հմ, ռր եթե բոլոր ժածանը անվրդով,-ժա վանակ... ձկենրը Համախոտլինեին, այն Բայ, աքնրինը կոպտորննընդնատեց բարնկամի թոսքը: «լեւոք հնչպես երկում էչ քեզ ճետ խոսելիս առաջուց ն լողսկ4 Հաշիվդ վերկրած լինձո,-- գոռաց ծածանի վիա կռ

--

--

Հեեջ

վրադ կյոի, դու շոշասիուկներդ Թներդ ժալի՛ր ե ուշիղ փախիր նիա ռրկորը: Իելո՞ւ, եէ գեթ ճանցանք ունենա յի... Հիմար ես, ա՞յլ Թե որն է քո ճանցանքի: եվ հավա ԱԶ

նա աճախ ինոնղք Այս անդաՄ աքերինը ոխ մարը,--մտադեց նո,-«ի՞նչ ւ ուզում ասել այս «աիտուկը վայ քն բնրահից խոսք Թոցեի, իսկ մեժագլուխ է հա, ոնց մի կողժ Տեսյ աչքերը մոտերքում: Թրն է գալիս նայ իւիոցո'ժ լավ բոյ) չիչ մովել, թբրե մե իր Հաշիվը շու լինես, ականչ է դնում»: ի Դե դու էլ ինչ-որ խելքդ փչում , իսկույն դուրս տուի, -- Համոզում էր նա ծաժանին:-- Հարկ չկ ռր եկոկորես ասել, կարելի է չշուդովդ մեկ գոռան, ինչոր ուղում

եծրը

բացելով,Հերացավ:

զայրանում էր: ե՛ խղճում էր ծաանին: Թեպետե ն այնպես էլի ժիայն հրա ճետ կարելի հա Հիմար է, բայց է սրտաբաց խռանլ, նա լսաժը օրանչհրան չի առի, չի մատՀ վաշ. մո: զբ իպ ար ապակուն այո ոլ այո են է, մորն ժամանակ որ Հորն չիմի, այլեպիսի մանակներ րաղը: Ք պետ անքամ վատաճելչի կարքլիչ ՎԱրցնութ նրա վասին բացարձակ կերպով որնէ վատ խոսք ասել լի հ այնալհնս, անսար, առանը մտաժելու, դուրս կարելի, բայց տվեց: իսկ սպիտուկների, մուրծաների, ճանառենրի ն մնացած տյլնայլ ձկների մասին խոսելն անդամ ավելորդ է: Մի ճիճութ Հայմաթ ալատրաոռ տակծրդում ութել: զանգակների դողանջչի Խե՛ղճ ժաժան, զուր տեղը նաճատակէ լինելու: Մի լավ նայիբ քեզ«-ասում էր նա ժաժծանին,-ախր դու ինչպես պիտի կարողանաս պաշտպանվել: Փորդ ճասաչ գլուխդ փոքր, ճնարիմաջությանմեջ այնքան էլ վարնա

ն'

ու

զարդ

--

հունիվրայից Մ.արգին ժրանգ ճարպկություն լեն,կ Ժոքը:

Թեփէրը մի

էիե

բան

շարժ ծս, իսկը մոտ

գալ

քեղ

ն

ունս,

Սլ

ոբ

ոչ

արադուչ

թամբալ: Ով ուղենայ ուղղակի կարող է

ուտել:

.-

-

Ախրինչո՞ւ պետք

է ինձ ուտեն,

քանի որ նշ ռլ ժէ Հանցանք առաջվա պքռ չամառում էլ ժաժանը: վախիր, Հիմարիգլուխ, կարծում ես ուտուփ էն «խեչո՞ւջ.ի նն պատժնլո՞ւ Համար, ուտում Համար: Ուտում կն նրա Հա մար, որովՀետ ի ուտել են ուղում, ուրիշ ոչինչ: Չէ՞ որ ինե էլ հս ուտում, Հո զուր տեղը չէ, որ քիթդ տիղմի մեյ ս խրում, այլ ճիճուներ էս ոթսում: նրանք, այդ ճիճունձրը ապրել ծեն ուզում, իսկ դու, ցանցառամիւ, առավութիը մինչն բրիկուն փորդ նրանցով ես լցնում, Առա տեսնեմ, այդ ի՞նչ ճանցանք են կատարելերանք, եր դու ամքն բոան պատժում ես նրանք: Հիշո՞ւմ հո, ինչպես մի նրկու ծի աղաջ ասում էիր՝ «Ա՛խ, ԵԹԽ թոլոր Հկներն հրաբ ճետ Համախոձ լինեն»... Ի՞նչ կասծձո, Եթե ճիմուներն հրար Հեռ Համախոծ լենեիջ... Այն ժամանակի՞նչ կլիներ բո դրությունը, ցանցառ: Հարցն այնպես ուղղակի ձի դրվաժ հ այնքան անախորժ: ռր ժաժանը չվարբեցն կտիմրեց, Քայց ճիճունքըը... չէ շր դաս.-կմկմաց նա չփոթ-.

--

լունեմ,--

|

--

ված,

Ճիճուները ճիճուներ են, ժաժանենրը՝ եր: ծայ ժանե Ծաժանըճիճու է ուտում, փոկ գայլաձուկը՝ժաժան, Հիճուծերն էլ ոչ մի Ճճանցանք լունեն, ժաժաննքընէլ մեղավոր չեն, բայը թԹն'մեկը ե Թծ՛ ժյուսը (իտի պատասխանատու լինեն: ԹեկուզՀարյուրտարի մփտաժիր չիք մառին,միննույն է, նոր բան մտաժել չես կարող: Աջերինիայս խոսբերից Հետո ժաժանը խոիր թաղվեց տիղմի մեջ մտածմունքներիմձճջընկավ: Մտաժում էի մտածում, միաժամանակ ճիճու էրչ որ ուտում ձր: Եվ որչափ շառ էի ուտում, այնչափավելի ուտել էր ուզում: Վքրչիվերլչս, -

ու

ռական,

ծղրակացության Հանդեը:

Ժիճուներըհս այն պատճառովչեժ ուտոսիյ որ նրանք ճանցավոր են, այդ ժեկը դու ճիշտ եշ ասում,--բացատրեց եա աթերինին, -- այլ՝ ռրովճեւոն արդ Տիճուները բնության կողմիցտրված էն ինձ ռրպեսկծնիակուր: -- Այդ ո՞վ ասաց քեղ: -- /չ ոք չի ասել, այլ փնջօ0 օնփականդիաօղությամբ եմ եկել, այդ եզրակացության Հիճվի Հոգին ձոդի չէ, այլ -- 490 --

--

հո, ոոչդ էա. Հ: է, Հոսկենում ա/դ: իքի է: շում 8. ուռում անպեւ է կազմվաժ, որ եուիրաը չի էլ կար/լի կու չտալ: Ֆուրթ բերանդ ես քայում Մն չէ, ոնսար անդրլ-ահմամ ր ճիճուներ վխտում են բերունիզ մել: ես ոՈմքն րքի էլ չքժ որժում նրանց, այլ նրանք հրչեք նն ութոչիռ մանը. մ: հհ Ցո'Յաիթ բոլորովին ուրը է, Ծաժանը,կբա լր, Ֆու րոն «տր փէրչոէ այդայլրսիժերուկը ճետյ ուտելույ կանու է լինում: եչանհակուժ առաջ, նախ Հարկավոր է չյկոսնլ, բացուարույուն պաճանջէլ: Հարկալմորէ, որ նա շատ լուրջ չարիը ղորժաձ լինի մյն ոտ

մահակ,իճարկե...

-- Ամ՛թհրի գայլաձուկը կուլ կտա Քեզ, այն ժամանակ կիմանաս Սն դրա Համար ինել պնոք է անն սք լավ կա նես բոլորովին լոնս: Ռլ, չեմ լոր: Թեպետ նս իմ օրումը գայլաձուկ չեմ տեսել, իայց ուրիշննրի պատմածենըի Հիման լութ կարող եժ առել, որ արդարության ձայնի Հանդեպերանք խուլ չէն: --

Աստ

խնդրեմ,

ժի՛Թէ այդպիսի լարագորժություն

կարող

4 պատաճել: Պառկաժէ հր Համոր ծաժանը ձճանգիստ, ոչ ոքի վնաս չի Հասցնում, ն ճանկարժ, ոչ այո, ոչ տյն, ընկհում է զայլաճկան փորը: նրբեր չեմ Հավատանս այդ բա-

նին:

Հիմար, անցյալ օրը վարդապետըքո աչքի առաջ երկու ուռկան ձերոնցից բոնեդ... ի՞նչ ես կարժում, նա ծաժախերը որաաը: որ վրան նայելու զմայլմի՞ս Չգիտեմ, այղ դեռ ճարը է, քն այդ ծժաժանսերինբեչ ծն աթել Փուցնկերել են, զուեն դել հե ավազտո:, հ այժմ « րանք ապրում են հրեն, քոն աքի ճա Էն ուտում: Գն ոք է, այդպես ապր դու էլ, գլխի) ձոռք վերլրաե նն: ելնում մին օրէր, ե ժաժոնի ու աքերինի վիճաբանուչ թյուններին վերչ չկար: Երւսնց բնակված տեղը խոսղաղ էր, նույնի սն մե փոքր էլ կանաչ մամուռով ձր պապած հ շառ Ճարժար էր փիճարանություններիՀամար: Այնպիի տեղ քբ, որ ինչ ուղում ես Խոսիր, ինչ ցնորքներ ուղում ես ունե--

--

--

.

ՑՋերչլիապես անպատիժ կմնաս: Ուս ճան մանչ Քր օրտապեղում ժաժանին, .: Իրաչանչյուր -

Վել

տխդրո էր

ժիեււահու-

են-

առանց դատ անելու, ինձ այսպիսի դարճուրելի պսաժի քյան ժամանակավելի ու ավելի էր բարձրացնում հրնեակաչ թալմլել: վականաշխարճում կատարաժիր ճանապարճորդություննծերի հսկ նա քո այդ կուլտության չշամար քեղ կամ թժամոնը: փայի ժեջ կոապակի, կամ մոխրի մճչ կառրովի... 1լ, եղ-- Փեոբ է ձկները սիրեն միժյանց,-Հռետորումձր նայ-. բայը) տիղժի ժեջ առրելու Համար ոչ ն որպեսզիմեկը ամենքիՀամարու ամենքըեկի Համարպայտմեկք դժայումեեր պիտի ունենալ -- ոդ ավխժարային այլ պան ճանդիսանաչ--աճա թե ծիր կիրականանա խսկական ն սուս արաւ, տխմտր: կարդ է: մի աեղ (ար ճեշատ Խորը ննրդաշնակությունը: --

բազաքացիակ

Սոնի

իանալ թ

,

քիրովդ ի նչպես պիտի բարեկամանասգայլաձկան ծճետյ-- գառը չուր աժնց նրա ոգրորուքյան վրա աքնրինը: նս, ծղբաւյր,կբորեկամանամ,-- պնդում էր ժաժանը:-։ ս այնպիսիխոսքեր զիտեմ, որ ուղա ծդ գայլաձոմըը մի րո Ն

դու

Քո

այգ

--

էնչ

Հասա ատտ

մի տեսնենքայդ խոսքեր եննչ «, Հարց վատաժ.զիան գայլաձուկ, Թն կ մերձավորների Ճճանդեպ անդե Ս պար: Բ" ն Հէ առաքրնությունը բեերի ինչ հա չ հազորուքյունեծր է դնում, --

ո

Ռւզգակի ար

ե

ինչ

Ասեքիրէլի, խոսք չկա: Ուզո՞ւմես, նս քո ծի «ամար փլովս փորդ ծակեմ, Չ4, ի՞նչ քս ասում, այդպիսի կատակմի արա) կամ Մծ՝ --

այդ

ճար-

-.

Մ Մեք,

--

նն

արկա

վ»... Քաղաքացիական «Այկուաժենույնի ղգացուժն երն

ան

ժամանակ

էն

միայն բանի պլետքյերբ նրանց առաջ

ասպարծղ կա: իսկ դու տիղմի մեջ պառկածի՞նչ այդ քաղաջացիականզգացումները:

-ծ- /չ ԹԵ տիղմի մեջ,

--

0րինա՞կս

այլ

ես

լայն

անելու

բնդճանրաղես,,

Սրինակ, վարդազետն ուղում է ինձ ձկնապուրի մեջ գած, իսկ նս կասեմ նրան. իրավունք լունես, ճայլր սուրբ, -- 4: --

ամար

է.

ծածանն հկ գաստոտացնում էր նրան աջթերինը։

զայլաձկան ճամաի

Ը.

է

կերակութ,--

քզ-

)

ժաժանը գոճ է ինքն իրենիդ։ ԵԹե բնությունը քեզ, նիան պայոպանողանան ժիջոցներ չի տվել, ինչնա օրինակ, եշանակում չ՝ ոլետք է երա աիձր ապահովու «աառակօրննք Հրատարակել: խկ կծ այդ օրննքը լկատարզգի" -»

Ո՛չ

Ալն ժամանակ պես-բ է ճարոարարել, որ ավելի լավ է մի օրենք լճրատալամկվի,եթե նրանք չեն կատարվկլու: --

' Ար

Քաղաւքագդիական դդացումնե՞րն խեչիդ

ծությա

դգորժա

4.

փոր: -- Ալեուամննայեխիվո ու -

Ջկնեերըչպետք 4 ձկնհրով կելակիվեին,-ղառունցում էի օրը ցերնկով ծաժանը:-- Ձկների Համար բնությունը առանց այն էլ շատ ու շաո Համեղ պատառննրէ պատրաս թել: Ցիճուներ, ճաննեի, ռրդեր, ստրդնը, չրալունը, վնրչասլես խնցգնտիններ,«44ր, զորա էր» եվ ամբողջ այս բարիթը

--

այն ժամանակ միայն կգիտակցենք ր բ իրավունքենրը, երբ մեզ փոքր Հասակից քաղաքացիական զգացումների գիտակցությամբ կդաստիարակեն ց --

էվ կար Թե՝

--

ոչ

--

--

ծվ ա՞վ կլինի: կարժում եմ, չատերը կամաչեել

կրկնում եմ, օրերե անցնում էրն օրերի նտնիս, բսկ ժաժանը չարունակում էր զառանցել: Են Ժեկ ուրիշը (իներ, դրա Քին գոնե մի Թեյ կշասընեին, Հաժար, ամենաքիչը» իսկ նրան՝ ոչինչ: Այսպիսով նա դեռ յատ ու շտտ տարիո

ենր կարող էր ապրել ու շարունակել իր բարբայանջը, եթե դն մի փոթր զգուլջ լիներ: Սակայն նա իրեն արդեն այն պես էր երնեակայում,որ բոլորովին չափը կորցրեց: Զգու-

շությունը այն աստիճան կխուլացինը, ոյի քան մոռացուԹյան տվել,

դիր ընե,

որ Հանկարծ մեկ օր սպիտուկը նրահ մի կոյնաԹ6՝ դայլլաձուկրըմաղբ բարնչանում է վայ ձեր --

գմ1.-

խորչը, այնպես ռր. ծաժան, չմոսանաս ոլես եհրկաւցացիրպատասխանմուսչու:

լույսը

թացվել,ն

բարեւը : աայ լական մաք, տարբնր աթ րելն Մաժանը,սակայն,

չվախեցավ:

Նախ

են առաչ

նա այնքան

ճետաքրքրվում էր տնանել նրան, իսկ ծրերորդ՝ գիանի, որ ինքն այնպիսի կախարդականխոսթ է իմահում, օրն արտասանելուն պեր ամենատհաղորույնգայլաձուկն անգամ ծա. ե./ ջատ էր վատաձծր խժացաժայդ խոս'

ԱՏՈՄ

,

ո՞ր է։

«ավատ, մտա մունքի մնջ ընկավ, արդյո՞ք ինքը իր ժխտողականուզղության ժեչ չափազանցության Հառել։ լաձուկը միայն սպաճում է, որ իրեն «իրձն, բարի խորճուրդ տանյ իր մբուքն ու ճռդին լուսավորեն: Գուցն նա... ուրի է: նաժանն էլ այհչաղի արդեն չէ, ենչպես հրնում ռպարզամիտը այդ

Գուցե Հիրավի գալ

չէ՞

է արպւսրութոյ չոյլ բնդգճակառակը, փտաժվաժՓայլերով չ ն հր Համար ասռլարեղ Հարթում։ վաղը ծա կննիկայանա ն գայլաձկանը ուղակի նրա երեսին կննտի զուտ ժիյժարոտությունը, որը նա եր կյանքում երբեք լաած ի եղել հսկ գայլաձուկը պատասխան կտա` որով ճետե ժաժան, ղու, ինձ ղուտ ճշմարտությունը առացիր, այդ խորչը պարգեում 27 Թոզ ծղիր այլ խորչի կառավարիչը: Առավոտյան ճիշտ ժամանակինգայլաձուկը լողալու եկավ: նայում է երան ծաժծանըն զարմանում է՝ բնչ բամբասւսնքհծր ասես, որ երա մասին չէր լսել, իսկ նա սովորական ձով է, միայն բերանն է ինչն ականջներըհ կոկորդնհլ այնպես ե, հի ժաժանին կուլ տալու Ճամարչատ է Հարմարյ գահլեմ, ժաժանյ,-ն ծաժան,-ածել ասաց ՞-- օր դու խելոք գայլաձուկըչ-եւ ե ճոռոմարբանությանմեջ եմ վարպետ: Ուզում քեզ Հետ վիճաբանել, Սկռիր:

երջանկության մասին առավելապես մտա Համեստ, րայց արժանավայել պատասխան տվեց ժածանչւ-- Մրոնսզի ոչ միայն ես, այլե բոլորը երջանիկ լինեն. ռրպեսզի բոլոր ձկները ազատ կարողանան լող տալ բոլոր ջրերում, իսկ եթե մեկը լյանկանա տիղմի մեչ թաջնըվնչ, ապա ուրեմեչ Թող պառկի: --

:

նմ

ժում,

ատե,

հռ

այդպիսի բււն Հնարա»

ապ ծում:

Սրինակ,անեք,

-.

ԻԻ

ժաժա

.-

է

լա

ժա

նս

ձմ

լող

դրան էմ

տալիս, իակ իմ կողքից

|

|

ռաս արօրինակ:

փուջին անգամն նանին... ուտի՞ժ:

Փրրպիսի օրենք, Օոննըն ուղղակի ասում է

ին եթե

լսում:

նմ

--

էս

շուռ

գաի

ե

չկաս բարձրապատվություն, 4ձձրդգ ճրնուննրը, մոծակները, ճանճերն

մեղուները քող կերակուր

ձղնենրին,Նվ բացի ծառայեն դրանից, «ետազա այլնայլ արովարտակնծրովկերակրերի շարքն էն դասվել ֆոժլունրըչ սարդերը, որդերը: բզեզները, ն ջրային զանազան այլ կենդա ինձրը: այք ոչ ձկները: ու

Բորոմիրը ԽՅցֆոտիննքրը րեմ

Համար քիլ էո Սպիտուկ,մի՞թե այդպիսի օրենք դարձավ գայլաձուկը Կալիտուկին,

կա,--

՝

Անցաժգնացած ժոժանակներում, ձմ "Բ Ա

էմ,

թո,որ

Ռչ մփայն կարծում հմ, այլն ամձնայն ժամ

-

--

Նույնիսկ աքերինը, տնսնելով հրա

--

դու կարժում

ն

Հոմ:

--

--

ջ.

ւն, խոր սպիտուկբ:

Զու

"Լյ

ես

--

թեել։

Աջ ե

-ծ-

ամ

"ր

այդպես էլ

: Արի ՐՀ

ու,

Հարցի տակից

զիտծի,

.ս նե

էլ«1 ք՞ն1

Ք:4

ծմ Սպրոսում

նան,

արձրապատԲՈՐ Վ

Հ

եւ

որ

որ

պրծավ

դուրս

չի կարող այդպիսի օրենք

ժամ ո

աժ ՓԱ:

ո

ազամու

փ.,

3յ

-

արդարությունը կրադքանակի:

Ձորեղնենրը չէն նեղի Թույլնրին, Հարումոները՝ աբան

ք-

բին։ Դու, գայլաձուկ, բռլորիը ուժեղ ես ն ձարապին,եշանակուփ է քեզ ավելի դժվար դորժ կճանձնարարեն,իսի ինձ իմ Ր

.

Ճա

փհռ

ենդունակություններըձափով էլ

«ճամեատ

դործ ամենքը մեկի «ամարչ-- աճա ինչ/ պես կլինի, երբ ժենթ պայտապանլինձեք մեկս մյուսին, այն ամանակայլես ոչ ոք մեզ վնառտպատճառել չի կարող: ՈւռՀ ջ կանը դեռ նոր գլաժ. մենք անժիջաածս փախուստ կտանք» քո` տի մի Ժեջ, որը քարե տակյլ, որի Պառտկը՝ որը րհում կամ չու» բի սհասրագվածծառի մուկ: Սոս հւբրը, ահչությու ւեռք է ե, հոաե:

Մ

չ: հր ամեհթի

հ

՝

-

բ

թարյ

ի

ՏՈՐ

ձրաժարվեն:

-|յյ-

Սզիածմ,Մարդիկ այնքան էլ Հեշտությամբլեն Հիա ժարվում այն բանից: ինչ ոբ Կիրում են, Աաձնքդեո այդ բա» եր ե՞րբ Հ լինելու: Ուրեմն, քո ասելով, դուրս է գալիսչ սր է՞ս

էլ պիտի աշխատեմ:

--

--

ինչուծը ժլուսները, այնպես էլ դուլ Առաչին անգան եմ լսում: Գնեա՛,քնիր,

ռանաս:

որ

զգամ

Զզաստացավծաժանը, Թե ոչ, բայը նրա խելքը, ճամննայն դեպս, չավնլացավ: Կեսօրին եա դարձյալ հկավ վիճաբանությանի,ե ոչ միայն առանցհրկլուղի չնչին նշուի այլն նույնիսկ առաջվանիցավելի զվարթ: .- Ուրեմն դու ննքադրում ես, որ եռ պեոք է աշխատեմ, իսկ դու իմ աշխատանքի արդյունըը ճաշակե՞սյ-ճարցը .

ուղղակի դրեց գայլաձուկը:

--

Բոլորս մեկո մյուսի... ինդճանուր աչ փոխադարձ խատանքի արգյունքով..: Հասկանում եմ՝ մնկս ժյուսին...ի միչի աոլլոցչ նան Բժ... Հը՛մ: Թվում է, օակայն, որ դու պախարակելիխուս քեր ես ասում: Սպիտուկ,այժմ այդպիսիխոսքերն ինչոլե՞ս Քե կոչվում: Սիցիլիցմ, ձծերգ բարձրապատվություն, Այդպես էլ գիտելի Վաղուց է արդեն լսում եմ, որ ծաժանը դրդոիչ խոսքեր է ասում, բայց չէի Հավատում ե որոշելի ինքս իմ ականչովլռել... ՍՀա՛ ԹԵ ով ես դու, Այս ասելով, գայլաձուկը սլոլով այնպես ազգու խփել չրին, որ ժաժանը որչափ էլ ժիամիտ էր, այնուսմենա լնիվ --

--

էլ ըժրոնեց դրա

--

ասում,

ես,

'

դա

--

նշանակությունը:

իմ պարդամտությունիցէ...

-

ասում Պարդամտությունը,

ու

--

ու

"

ձերդ բարձրապատվություն, այնպես բան չե

ալ: նն. գողությունից վատ է: ելքն ճիմարներիձեռքն իրավունք տասյ խելոքներին խնայինջկանձն այխարձի երեսից: Հազար մի տեսակ բաներ Հին ասուժ ինձ բո մասին, բայց դու ոչ ավել, օչ պակաս, մի սովորականծաժան ես: Հինգ րուն չկա Հեդ խոռում Փմ, բայը տրդեն մաճու չափ ձանձրացրիրդու ինձ, ե այնպեպխորճրդավոր նա» ակսեցմփմրածել Գայլաձուգը -

ըատ

--

--

նա

արդին վերչնականապես 4ասկացավ նրնույքին, գայլաձուկը երեկվա Հետո դնո որկրամոլությունից կուշտ էրյ ծաոի ճորանջեցե խոմփացրեց: անմիջապես Բայց այս ահդամ ժածանի դորժն այնքան էլ բարեճաֆուլ ընթացթ չունեցավ: Հենց որ գայլաձուկը լռեց, օպիտուկշրջապատեցինծաժանին ն Հակողօւթյան ներն անմիջասլվլես առան: տակ երեկոյան, դեռ արեք ժայի լէր ժանլ, սր ժաժանը երվիճարանելու: Սահորդ անդամ հնրկայացավ գայլաձկանը՝ նա ադեն ներկայացավ պաճակներիուղեկ» կայե այս անգամ խաքարվաժքով: Այն է` ծությամբ ե մարմնական երե ժուրժան Հարցաքննելիս,խածել էր նրա մեչքն պոչի մի վասը: Բայց ժաժանը դնոնս առուլգ էր զգում իրեն, որովճեւոն դեռ իր կախարդականխոսքը կար, որպես վերջին միջոց: իմ ճակառակորդնես,-- կրկին առաչ Թեպետնե գու ֆինը «կանցպայլաձուկիչ-- բայց երնում է, իմ բախան այս ոլնը է, չատ նեմ սիրում վիճաբանել,Առողջություն եմ ցանկանուժ, սկսիր: Այս խոսքերի վիա ծաժանը ճանկարժ զգաց, ռր սիրոը բոնկվել: Մր ակնթարթում իրեն Հավաքեց,թպրտաց, պոչի մնացորդըջրին խին, հ ուղիղ նայելով գայլաձկան աչբե. բին, ամբողջ ուժով բացականչեց, Գիտե՞սգույ Ժե ինչ է առաքինությունը: Գայլաձույը զարմանքից բայ արեց բընրանը: Մեքբննատարար ներս ժծեց ջուրը ն, ամեննին չկամենալով ծաժանին կուլ տալ, կուլ տվել: Այս անցրին վկա գնվող ձկները մի ակնթարթ առջ ժ ժնացին, բայց անժիջապես ուշքի նեկանկ շտապեցին գալյչաձկան մուտ, իմանալու՝ արդյոը նա ճաջողա՛կընթրել բաբնճաննց, չխեղդվից ախդլոթ: հռկ աբերինը, որը «կզբից ամենն ինչ նախազգումէր հ գուշակել էր, առաչ լողաց ն Հանգիսավոր ազդարարեց, ԱՀա" Թե ինչ) Հետկանց են ունեհում մեր դիսպուտՀ յեց ծաժանին, որ սա նրա միտթլի Քայց,

--

--

|

հնրը:

-.Վ07.--

Սալտիկով--Շչեղբին

քաղաքը, որը նորին դիր ունի եբ սԿիրնդյալ նաճանգապետ հ է անվանում որի նկասժամո ղանցություննիր օ«գվարդիանե

ՄԱՐԴ... ԽԱՂԱՒԻՔՆԵՐ

ՀճժՏ

Թվականինես առպրուժձի Ռուսաստանի ձյուսիսա ն հաճահգներիըԺեկու: Աեդրուժքի, այսինքն ձաղդւլու: Թյան մեջ էի գանվում, ինչպես ինքնին Հասկացվում էր այդ բանն այն ժամանակ եվ միաժամանակափեն տնաւսկգործ կատարում էի, բազմում էի հիկրամասի եսի սեղանընլ կառոիլյոն էի արում հաճումորաոյնտի կնոջ Գետ, խոսում չի ժանդարմականչտարչապաւյի Հետ Ռսատոթոանի փառքի մա» սին ն, պետական գույբծրի պալատի կաավարչի Հետ միա :

'

ՄԱԹե նաճանդապետի դիվար մասին քաղաքների մի ե մէ միաներու ըք հրա սիրտը ոչ

ւժ Է

յունի

նննում:

ո"

հար

վարա

:

ն

աա "

ե:

տա

,

մեջամիսներով ոչ միր վարչության Հլը նաճանգական մում: խմում, այդաիսի քաղաքիերում չեն Ոստիկանասետերն 1: արո մ մարդի որ րկու այնպիսլ ախ իդ ե երկ գ պապան թաղաքտասլետեր նն հ երեք խմում, երեք ցավա մայիը աղայ արքնահալիս ն են ասում՝ էչ: իրենը րավ ավա թ՝ ընցրիթից առաջ Այդպիսի քաղաքներիթաղաքադլուխներըմիայն այն մասին են ժտաՀուժ, 2ն բնչղես երր Հրդեճաչեջխողովակ ձեռք բերեն կամ Հասարակական դրամատուն ճիմնեն, իսկ բնակիչներն աշխատասծր են, դեպի իշխանավորներըսիրալիր են ն ճաորկերը վճարելու մեջ Հոժարակամ: ամ: ոչ

ղու

-

լ

նչ չ

ո

ր

կ

"ո Ի» ա աա էրհափում։ ՀԱքն» ՐԷ Կպոծրին է Պոիաաոիաց, Կլւո անում: էք պ նվ, ամենից կարնհորնէ, սաստիկ թաիկանու ձի. երր '

'

«ա«

՛

,

հի

ապագա

մք

ս

ով:

որ

:

:

խի

աան Տա ԿԱ հարա ժամանակս այնքան որում ոսքով,

էլ

անցկացնում: Այն ժամանակ նաշանգականքաղաքի մոտ բարգավաՀ ճում ձր (գուցն այժմ ձլ բարգավաճում Հ) Հյուրեզնեովգա էս Ճա ձախ վառական քաղաքը, ուր էր լինում, նախ, օրեվՀետն շատ ազատ ժամանակ ունեի, ե ծոկբորդչ որովլեւտն ոզն այնտեղի աղաքապետն իմ բարեկամ շտաքս «կապրի Վալլաժնին էր իսկ նրա մոտ ապրում էր անտեսուճի Անեուշկան: օգտաշաճ

չէի

Խու Աննուշան խիստ դուրեկան անձեավորություն էր,

խոստովանում խմում

նմ,

երբ պատաշում էր

վալյաժնու ժուտչ

չատ

ճաճելի էր

ն

Թեյ կամ սուրճ Լի փա

ժել,

որ

առա

-

ջարկված ըմպելիքը բարի արգանդի ծնունդ այդ օրիորդի ե ոչ մէկ ուրիչ բնչչոր սիրունիկի լարումն էւ Սակայն, ի դեպ, ուրիչ ոչին Թնպետեինձ ամբաստանելէին, իրրն թն ես վյուրնգնով մնկնում հմ զսիրաբանության, Համար, տս կայն իմ անադարտ ժառայ ւթյան շնորչիվ դա այն աստի-

ճան

անձավանականէր Թվում, որ ինքը հորին գերազանպությունը սխիականձերքով մակագրել էր ամրասաաս նագրի փրա՝ «9 եմ Հավանում, Բող մեկնի», ինչանաառչասարակլուրաքան չյուր ենտահիքիՀայր ունի իթ առանձնապես վոտաչելի զավակը, որի մասին ծնուլներն ասում նն՝ ատա չի դավաճանի», այնպես էլ լուրաքանչյուր

վնե.

նար սրտինուրախություն եիահ իշխանավորի

նում նան

եղ այդ

Ես

քա-

Լլուբեղնովը: Հիլուժ էբ պատկանում նան կյուբեղզնովը: Հիչու ձմ, երի խոսք էր լինում այդ քաղաքի մասին, նաճանգաՀ պետը նույնիսկ ձնոթերն էր չփում: «կյուրբեզնովի մասին եռ Հանգիստ նմ: Այուբեզնովցիները ինձ նն կավաճանի»,-- բաէր նորին գերազանցությունը, ն ողջ նաճանդաչ ականում նէ ղաքների

ե: թվին

ծս

կան վարչությունը ամբողչ կազմով կրկնում էր՝ «Այո, էյուբելնովի մասին մեք ճանգիստենք: էյուբեզնովցինէերբ ժեղ չեն դավաճանի»: հայց, ծթե պատատում էր, Պետերբուրգից շրբարնրական էր գալիս նվիրաբերություն ընդունելու Ֆեհֆան Փրոկուովիչի արձանի կամ զենծրալչմայոր Մարդարի անվոն թոշակի Համար, անմիջասնս առաջին Հանդուղնի միտքի լինում էր այդ մասին շութավույը ճայտնի դարձեք լյուրեզնովցիներին:եվ իրոք. իշխանությունը դեռ Հազիվ էր ուշքի գայլիու որ ոռտիկանավետ Միլովզորովն արդեն 0 կոպեկ էի ուղարկում, իսկ քաղաքապետ Վալյաժնինամբողջ 25 կոպեկ Այերեչ Օռլոուժնովիքաղաքապետը տխուր զեկուցագիր էր ուղարկում, որ իր եռանդագինճրավերին՝ Հիշյալ նպատակի Համար նվիրաբերություններ անելու՝ մտացչ վել է ընդամենը1 կոպեկ... եվ դեռ կարգադրություն էր խընդբօւմ, ինչ անել այդ մեկ կոպեկը, որովճետեն փոստայինդրա

սենյակը որամական փոխադրությունը րնդունում է մի միայն կլոր զգումարներուր կլուինվնովըի փոքի բաղա»ք՝ էր, բայց այնչափ մաքոչւը,որ նհ թուլ ում, միայն աշնանը, այն էլ ոչ բոլոր փոզոցնել էկւա« րելի (ր թաղվել ցեխի մեչ: Այստեղ հար Պասարակական դիս մատունչ սարքին շրդեԴաշնջ չոկտտ, զբոսարահ Լյուրեվնով:. կո գետի ափին, փոքրիկ քարաչեն առնտրաշաիք, հկելեցի, հրկու սալաճատակած մի խուսքով՝ փողոց, այն ամենր,ինլ որ կարող է ուրախացնելամենաքմածան իշխանավորական սիր

ոլո Բոց

զարդարանքն ինքը քաղտրագիՀ Մյդ ուշագրավ, գորժունյա մարդն ամբող, «Հինգ մյակ չարունակում էր քաղաքագլուխ մնալ, ն այդ աժբողջ

չուխե ձոա

քաղաքի

ամենամեժ

էր:

անջեղորքն խնչջույքներ էր ժամանակամիջոցում

մտա

լիս

եա-

ճանգականհշխանությունենրին, իսկ տեղականներին ողոր« մություն էր նետում: յդ հնրքին քաղաբքակունության օգնու Թյամբ նա կ' ինքն էր մնում իր պաչուռնում, ն լլյուրեղեովլյան Ճատլոիակությունն ձր ապաճումխստության Հասնող կար զաղպաձությաժբ: եվ աճա, թերես այս վերջին Հանդամանքի շնոր իվ Հյուբեզեռվում ժադկնելին փաղզվազանարձնսաներ)յ

որոնք

այդ քաղաքի անունը Հռչակեցին ոչ միայն նաճանգում, այլե հաճանգի սառմանենրիը դուրո։ Այս փայլուն արդյունքն ստացվել էր, սակայն, ոչ առանց .կայ ոբ վյուբեգնովըմի ժայ դժվարության: Ավաեղություն մանակ կոչվել է Բուլան«վ, ն ոի այդ անունը տրվաժ է եղել երան նրա բնակիչենրի ծայրաճեղ սանձարձակ լինելու սրոտճաղով: եղել է. իրրե թե, այնսլիսի ժամանակ, նրբ լլուշնըՀ եսվյիներն իրծել ժամանակն ատեցեն կայրել ճանքով ու

խրալխ

ությամբ ն ձծոթերե ընկած բոլոր զատարկապուու

փողերը

«խոովարարական եղանակով: խմնլ ն վատնել ծն, երբ երրանք ոչ միայն ճարգանքի անձճրաժէշտնշաններ չեն ցույց տվել իշխանությանը, այլն թրննը քաղաքապեւննրիը Ժեկին զերի հեն վաճառել ճարնեսն քաղաքը (ոքս «Հյուսիսային

ժողովիդապնետությումներ»,աշխատ. Ն. կ. կոստոմարովի): Նույնիոկ մինչե այսօր քաղաքում ամենից շատ մ։տարաժված ազգանունները վկայում են նրանց խոովարարական ծագում ունենալե Օիջնակ, հղուվերովներ,հդոլովներ, Ստրոպտիվ0

.-

եններ, Վոլնիցիներ»ննպրոլմյոնոներ ե այյն, մյեպես որ, բավականտարձրինակէ տեսնել ինչ-որ մի հդղոլովի,որի նախաճայթը մի ժամանակ քոսղլաքապետինվերության է ննրկայումս, ատտիճանական իսկ նրա սերունդը վաճառել, լնորճիվ, այն դրության Է ճասել, ոի պատ: միջոցառումների

իշխանությաննուրախություն պաոճառծլու ճամար, փնքնիրեն զուր տեղի գերության մատնել: Հաջորդաբար լորս ճաջոզակ նե րկա Քարեբախտաբար են եղել, որենթ ն վերչ նն տվել բատնկքաղաքագլուաներ այդ խառնարփոթությանը: Առաչիննայդ ճաջողակ քաղաքագլուխներից քաղաքին վերքեր Հառցրեց, երկրորդը՝ կարիճնրա Ճամառությունը, ներ մատուքից, հրիորդը՝ խորտակեց «կ չորբորգը՝ ճիրաններումՀուպ աալուն ծանո քացրեսչ8: Եվ, չորսն էլ դիմում չին նան մեղմ միջոցների» անկախ դրանից, զարմանք կտրած քաղաքացիներինանդադար ննրշեչելով, օր մարդը ձնվաժ է երհք նպատակիճամար. առաչինը՝ որպեսգի անդուլ աշխատանքիմեջ գտնվի, երկրորդը, որպեսզի իշխ»նավորներիառաջ գլխարկ ճանի, իսկ հթրորբդը՝ արցունք Թթփ: հրկնում եմ, արդյունքի փայլուն էր. հզուվերովների փոխանակ4քնդդիվադրությաժբ» դբաղվելուչ զբաղվեցին ք61քօէսսու (ոօե1167" ճքարհլով, ն մինչե այդ գործի զլուխ գալը: ն մի տ իսակ առահձետ էին կառուցում հնբնաշարժեր ատուկ ժեում էին շինում, խաղալիքներ որոնք «քիչ էր խոսշփն:։ հդոլովնքրը՝ վերչ տալով «մարդասիքությանը»,ժմասնագիփալան ժամացուլցենը շինելը, որոնք տություն ընտրեցին մեկ օրում հրկու օր էին ցույց տալիս, բալլ, այնուճանդերձ, որոլիս դուղական մտավոր կարողության արդյուն, կարող ձին առիր առայել Ռուսատանիփտոքի մասիս խորձծրգաՓությունենր անհլուս Սատրոպտվվցեները՝ Թողնելով ճեզափոխումունն էրը», այնպիսիարկղիկներՀեարեցին, որոնց ձնոթ ոլնս ամբողջ տունը աղմուկով ն ղողանջով էր լցվում: տալուն հոն եճպրումոնովնենրիըց ժեկը՝ մրջյունի ձվերի վաճառքով (սոխակեերին այնչա զիաղվելով կնրակրելու Համար), շամարձակությունառավ, ոբ նույնիսկ դիսերտացիա գրել` ձվերի «Համեմատականթանձրության մասինե ե, ձՄրջյունի Քալարկելով այլն ճամապատասխան զիտական ընկերության րաստ

է,

--

--

(փրտլուանն ՀԵՍԻ մեա օքՖ, ռր փթինէրիապարի իր չէած իր փրօ-), դիտ ճամար անգա աատ:ակգի դրւդլոմ :թդ: եվ աայ ճրբ քաղաքը վերջնականապես ՀՀքրվեց խոովաիարթությունիըն վճարեք բոլոր ապառխկենոը, երի ամե նավերջին քաղաքացին իշկ այնչափ խորացավիր քասնաչ գիտության մեջ, ոբ այլժկելու այյլնս ժամանակ չուներ ն սրչ դեն ժամանակն էր, որ վճսրեր չարկերն ու գլխարկ Հաներ, այդ ժամանակ ինչ-որ Հանդիցավորհ ղարժանածրուշրան ւոեծղիունեցո: Քաղքոաղլուխ Վոլնիցինի կողժի Համայնական խորճրդի ճրավիրված քաղաքացիները(գա վերին ճամայնական խորՀուրգնէր, որից ետո խոլձրդի Հրավիրող խորտակվեցգետի մել), դրապարակուՔն Մեղա զանգակը ձկան ն աղա, զգացմունքների Հորդումից, միաձայն որոչում կայացրին՝ խեղրել բարձի փշխանությանը,որեսղի Քույանով անունը Արօռնենիաշխարչագրության գրքի փաարբվի,իսկ իրենց քավաքը նոր կյանթի վերսժեն, էլուրեղնով անունով: Չե՞ք է արդյոք ավելացնել, որ այս ժեչհորգությունը

մաճուդե

տու

դեմքով դունատ ն կարծեն տանռապաժ: հատ երնույԹեն, դա էլուբեզեսվիքաղաքացիներիցժեկն ձր, որն արգեն այնչավ մելքծր ուներ, որ նույնիսկ քաղաքագլութն իր ձեռթում ձղաժ մեզմության միջովառումներըգանլ էր ոչ բավաչ կան ն «անյցավորին ճղել էր քարձրագույն իշխանության ներգործությանը հհեքարկելու:

բայ

Սաձպա՞նՍպա նիչ, սիրելի՛ս,--բացականչեցիԵս, թլջունելով Թանկագին տանավրոջը,--հակ ժքնք աճանդում կարժուժ ներ, որ Լկուբեզնովում«պատժելը բառն ան--

դամ վերացած է: Այու. բայքց...-շփոժվնց սկզբում Վալյաժնին, սա կայն իսկույն նեթ չակվեց ե, դիմելով այհտծղ կանգնած Գոասնապետնքրինջ», ավելացրեցչ-- է՛լ, վաղ տվեք խանութ, հնից, նույնպես նե դատավորի. Բոստոն Տվքրդոլորովի հնք խաղումյ-- դարձավ նա ինձ --

Ճարգվեց.

կրկնում եմ. 184: ցվականինԼուրէգնով քաղաքը ոչ ժողովրդա ետության» մասին այլես լէր մտաժում,

--

ժի

ՀԾ

Ո

միայն։

այլ

նաճանգական սինկղի տոսի ավագանիներըՀամախ էին մեկնում այդտեղ, նախ, որպեսզի ուրախանան աշխատա» սքր ն սիրալիր ջաղաքացիներին տեսնելով, նսկ երկրորդ, ապա

ու որպեսզի ուոեն խեն Հուրասեի քաղաքազլխի տանը: Հետնելոլ փոքերի ենդմանուր տրամադրությանը, ես հռ մեկնումէի այնտեղ: Մեկ անդամ ժեկնում եժ ուղղակի իժ բարնկամ վալյաժնու ժուռ ն դեռ ասսխիմանների վրա լսում ձմ, ռր բաղաքապետականտանը բնչ-տր արտասովոր բան է կատարվում: ն Հծտնյալ Բաց ն անում դուռը պատկերն եմ տենսնում: Քաղոքապետըկանդնել է հախաոննլակի մեջտծղը՝ ձայներ արձակելով Դճոքծրը տարաժած (Գեծով քե անժեժ,-- Հավատտել չեմ կարող, իկ նր» Հանդեպ կանդնել է, անկլու-- 502.

Ուրախությաժբ: Հիանալի՞:Համեցե՛ք: հակ հռ բակույն-- վերջացնեմ

ծվ մինչ

ուղղակի դատկանում ձր այն քաղաքների թմին,որոնք դա. տապարտվաժ էին նաճանգապետական ռիտերն ուրախաց-Հ նելու: Իռկ օրովճետհ ժամանակների նաճասետականէին,

ու

Փե տղամարդ)նուրբ բավոկած Հտսակարվոր Կիղմվաւժ, կասվույլթ կաֆատնով, արտաքինից պատկառելի,

Ում

հս

Ճանվու էի (4Ժեւ ժամանակՀր),

բունակեց դատաստանը:

հա

շո

Ասա, ինչո՞ւ չնս ուղում կնոջդ 4նռտ տարել»: Վալյաժնին կանդ ասավ մի րոպե ն կշտաժբական օիոչ շ»

ի

Մեղադրյալըլոտ ձր: Կինգէլ այնպիթի կինէ... Քիչ առաջայտտծղ էրս փառարանչԻսկդո՞ւ Ա՛խ դույ ա՛խ: Բայցմեղագրրալիշարունակում էր լուռ մնալ: Դու կմաֆո՞ւժ ես, որ նույնիսկ դրքթերում ասված ե հր «ամուսինը պարտավոր է կեռջը»...-- ուգեց ավետարանի խոռսթծրովխթրատեծլ ու սակայն գիժ ատպավ կըր» երն արտասանեց ախ: յ-- ա՞խ,ա՞խ, ինց գլուխը: --

իշկական աու

Վալրաժնին,

.

Քաղքենինշարունակում էր կանգնաժ տեղը ոտքից

բայց փոխվել, ման

տիտում

-ո

դեմքի վրա

փնչ-որ կամաց-կամաց

արտաճայրոություն ձրնաց:

Խոսիր,ինչո՞ւ չես խոսում: -- 309.

ոտք

անսածչ

--

Ի՞նչ

ասեմ,

«-«փպիելո՞ես Ս

ձերդ գերազանցություն: կնոջղ չետ Քն դես Հարկի

ռրենքն ք ճրամագում: Առա

Մեղադրյալըմե քանի վայրկյան լռեց 1չ Ճանկարժարագորեն ասաղս

է... Ինչոլնը

վերջապեոյ

ես ոչ Սե Զերդզներագանցեւթյուն, խոսել,ամր անդամ մտածել... Արձակնցեք ինձ, ձերդգերազանցություն:

--

ԴՔ

որ այդպես է, մա՛րջ, բանտ: Եվ որպեսզի վաղը՝ առանց ավելորդխոսակցության: իսկ եթե կասես խոսել Մա րշ: այնքան կխորազանեմ, որ մինչե մաճ չնս մոռանալ եվ ցուցամատը մեղադրյալի թթի տակ լքաբաչճարելով (որպեսզի ավելի ազդու լինի), ՎալլաժնիեՀրամայեց նել նրան, ն ապայ դառնալովիմ կողմը, զույգ ձեռթերը մեկ նեց ախ բացականչեց: ԽՀա'՛ ն դուք մեզ մուռ եկաք: Շա՞տ ուրախ եմ, շա՞տ եմ: ուրախ Մ'ննուչկտ, Թեյ --

-

տա-

--

Մբեչեբոստեոնսկսհլըչ հս

Վալլաժնուճետ: ես առում

նա

ասում

կես ժօամի չասիվեշր բնվեցի էր, սր արննքներում կաո, կակ

էի, ոթ սօրենքներում չկաջ: Ուղարկեցինըգրագրի ծանից։ նա պատասխանեցերկու կերպ՝ «ինքս չնմ տհսել,

մի տեղ լինիչ, Աննուշկան՝ լսելով ժեր խոսակցությունը, նույնպես Հակվում էլ «օգուտ այն բանի, օր պետք է որնք տել լինի, սորովճետե, եթե նրանը ենրկաչյումս ամուսնացած են, ուխեմն էլ ինչի նման կլինի, եթե փինը ամուսնուց չոռանա բր պաճանջըը:նույնքան բռստոչ նին ճառած դատավորն ասաց, որ պետք է ձանոքությունն իճի մեջ սրոնել, որովչետկ երրեժն անտել, օրտծղ չես ննբայց

պետք է

որ

Թաղրում, ճենց այնտեղ էլ գտնում եռ որոնաժդ գանձը: Վերբացավ նրանով, որ Վալրաժնինգրագրին Հրամայեց մինչե վազը գտնել օրենքը, ավելացնելով, որպես նզրբափակում: աւ զիչերը քող բանտում մնայ հնչ էլ որ լինի, բայց ն այնպեր նրա «Պոտմար խրատ կլինի» ծրնկոլի ընթացքում գորժն ինմ Համար, քձպետ ոչ (բելչ ն այնպես պարվվեց։ Մծղադրյալը կուբեզնովի քաղ բայը քենի ՆիկանորՍերգենիղուվերովնէրչորը քաղաքում ամենա

«-6Ա04.-

խաղալիքի արձեստանոցնուներ: քգաստ, աշթատաՀ ճեազանդ մորդ էր, Հանդիսանալով քաղքենու այն է էէ Ժ.Է, որիսին ճարկ իը, հղեալական ներկայանան հ նրա աճեր դատատուանի առաջս երա վարպետության Հեռ չակր մառսատբՃասեհլէր եռւյնիսկ մալրաբակարյ որոնեն լավ

աճր

հ

ւտ

ժա փունաժ Հանգաանքե հրով այդ քաղաքը ժառայություն կամ ապա իբ պարոաքնէր ատոխճանավոր չուրացանչյուր

Համարում խրախուսել

այդ

«րնածինդ»վարպնաին

ն

Մ: քանի աղանձուսպես Հնարիմաց խաղալիք գնել.

չին,

որ

նա

ոլ

թե խաղալիքներ,

նրանից Ասում

այլ «իսկական փայտյա

էին, որ ելն ոուսական ձրկրե ընդերքում թաքնված բոլոր բնածինների Հանվեն, այնպիոխ չիլաչլփոթ կստացվի, որի տակից Ռուսաստանի երը ծավիտյանսա Քշնասիին դութս գալ չեն կարող: մարդուկներէ չինումո: Եվ էլի

ասում

Իգուվերովը մինչն քառասուն տարեկան ղասնալն ապ է իր պաղավ մոր ճետ: Ամբողջովինտարված բր մաս. նագիտությամբ, նա, բաո հրհույթին, նույնիսկ կնոջ Հասու» Քակության կարիքը չի զգում, բայց Հինդ տարի առաջ պաչ ձ, ն սատանաֆ ռավ մայրը մեռեում գայքակգում է երանլ /չ ոք լվարչ որ ապուր եփեր, չկար մեկն՝ անդրավարտիքբ կարկատնր: նա տխրում է ն նույնիսկ սկսում է խմել: Այդ ժամանակ Հանդիպում էքնանչինգամյա օրիորդ Մատրյոնա փդոլովային։Մատրյոնանբարձրաճագակ, փափկամարմինմի բում

աղջիկ է լինում, որը կարծես Հատկապեսստեղծված էր՝ վառարանից կերակրի կաքսաներ անելու ճամար: հզուվեչ բովր վեոում է: Նա նույնիսկ ուրախ էր, որ ուժեզ, ուուս Հ

բանի տաք կին է ունենալու, կարծում է, որ ուժեղ կին ունննալու դեպքում տանն ավելի կարգ ու կանոն հ:էնիւ Բայց ավա՞լ: Մատրյոնան առաչին իսկ թալլերից ոչ այնՀոփ վառարանից կախսանկրՀանկլու Հակում է Հրապաբակ բերում: պաճանջում է, ործողիամուսինն իր որչաւի նվան

նկատմամբկանացի եիկանոր առոլնտ լինի Եվ ռրովչեւոն եստ ծհրնույթին, կանանց ՀՃաճոլակատար Արրգենը, լինելու դերի մեջ թույլ կոչում չր զգում, ապա անմիջապեսբակ ճրթազարակ է գալիս ընտանեկան կատարյալխառնարիոթուշ -. 800.--

թյուն

ր վերո

ն

անը: մեաոռունժ

ղդորժըՀասնում

է

ոստիկանությանժիջաչ-

ՀասկանալիՍ փուս օրր գրագիրը ճախոախարեց,որ Ս աա» աար Բացի դրանից, ԺարգԼեի, որ իգուվերովիննույնիսկ գժեժելը չի կարելի,որովվթետն օր նն քն այս դքայքում ուղղակի ասում էր, որ ոայալ երը քաղքննին մարժնադլան ներգործությունն երիցազասվում նե: էդ պաձառով հզուվնրովիենանմիյապես ազատ արձակեցին, իսկ նրա կնոջր ՎալյավեինՀակիրճ ճայտարարնց`օրենք լկա: Գործի այսպիսի ընթացք օտանալը հս մասամբ վերաճրում եմ ինձ, իՀարկե,ես ացու հղ պատաճական գործիք էի հ ն ույնիսկ կրավորական,բայց, այնուամենայնիվ,որ ես ե ժել Հեռքն ճաճանգիցենկաժպաշտոնյա, որոչ չափով իմմ մեչ Հեղինաի . Քո ի ո. «րշ հի վր» « ե չճասնեի տնսարանինն Հարց չճարուցեի սին, ալ նե մասին, «ր դյոք ծիննքում կա՞, Թեո 4» ոչ ոք (ն ամենիցքիչ հեքը Իզուճրովը) մճրովը) այդ մառին չէր լէր էլէլ մտածելուլու նիկանոր նիկանոր Սճրգենր Աճրգենը ո ոչ միայն կնստեր քահտում իրեն Համար սաճմանվածյ չա ւե, Հ Տապանորքն, նոռեն Բոն անա Հաչ ժեժի» կեն կվե Բւարեվր» ' տուտ Վալյաժեին,«Փեժելուց»առաջ, կասեր՝ «Հասզայուսյալ, սլառմ 1 ւր: ԴԱր: իակ իյ ն կոժ ո նա ՛ Է ոին (Իրնր, որք թույլ 1 կատար " չ

'

Կրագորումն Պոմոզվաւծ

«րշ

այգ

1-17

ապացույ հծրելեռ թյուն մեջ կա

աք լ բանի, Է

այլն

որ

մի սչաճարանչ,ուր:

ռարկվաժ ք օրենըը:

վարչուքաղաքապնաակա ն

որպես կալանավոր, բան

Ամոթով պիտի խոոռտովանեժ,որ,

չատ

ճամախ լամա լք-

նելով իլուվերովի արտագովոր ընդունակություննծրի մա-

ռին,

մինչն այժմ դեռ ոչ ժի անկամ չէի ճետաթրքրվել կրա արչեստի արգասիքներով: Ուստի այժմ, նրա «բնա ես

րտարն Հաժբավից, ինձՀոտաքրթընց ժինՀաժարեցի անձնավորությունը, իմ պարտականությունը ,.. Բի» ես

այցելել երան

նհ նրա

անոց

հղուվերովիբնակվաժտունը գտնվում էր

քաղաքա

մեո

ր

մեկում ե ճՃամարյա արվարձաններից ոչնչով չէր տարբ Բ» վում Հարկան տներից:Նույնպես մաքուր, կարժես քերված, նույնն երեք լուսամուտ ունեցող ն Ֆֆույնպիսի բակով: Ընդչանրապես քաղաքի արճեստանոց-

կուոգնով

աան

ները

ն

ո

Անա

տանան

Փե

ա

սլարձանենրը պլոնաորված արար

Աաաա

լ: իսկ կատակով իիենք եմաղաբքացիներն

կաղուրվա

ե

զալ

նում կարժեռ Թրա

ե

մ

ասում

ՀԱԻէրն,

«մնզատ

տՏննրում ատավուտիըժինչն

ինիը։

ո

7 ՀՄ քվո ո ին«լ առնին առա խովոսները, ը» ն փոքրաշաձին՝ ն ՀԱԱՀ ւ:

Չուր

ո

ԱՐԱ:

յում,

բո

լուր

ոք

մակեերը» ե՛

ամ :

արական անոր,

ն

:

իգական անոր: բայը "

դրա

Մոնք աաա ատանոյում ր

ուր

Է չին

Է

աա,

/ Բ հլուվերովի գ միայնակ: Նա Նի ընդունեց ինձ մի տեսակ երկչոտ չո չա. ղանը Համակրելիանձնավորություն քաց ինմ։ երա դեղնադունատ կ փոքր-ինլ| տառապաժդեր րոս գրավիչ էր, իսկ : առանձնապես ղուրեկան էր նրա մեժ այքնր ի գորշագույն ' նաք առ ժամանակ նայվածքը, ուր ժամանակ ժամանակ խորը Բե ւմտաապա մա իջ Նա բավական ակարամարմին վր, այեայեա րԲ երեում, Աշտա "ի Հ աաոթն որ առաչին իսկ Հայացքից նկատելի էր, օր անր կատի գրված է՝ էլինել օրինակելի ասպետ, Ռաձրը նեց, կուրժքը

հս

սիրալիրությա

է"

ոջ Ն ներա ընկաժ, ձնոքերը նի՝չասր, առանցեռ մ աղզիչ ակնչայտնի կերպում ժանրըաշխատանքի անընդունակ: նրը ես ներս մտա, նա չասլկանց կանգնած էր ն աճազար : ան դազգաչճիառաչ քով չտապեց Հագեել մուտըմեխից կախված վերնազգեստը: Դ վրա արար իկեի, Արզ առանց այքերի, կրժրի ն փորի փոխարեն րկու դատարկ նը մն ճլու ն ձեռքերի ու ոտքերի էր ր մեխանիզմը իզ

արգածի նված

ԳԱԱ

չո

'

ութ,

ո

Պ

'

Ես, իճարկե,էմ կյանքում շատ ավերված տխվեիկոնը քի սոհռել, սակայն նրանք ինձ վրա ծրբճք չէին գորժել, հայց այան, այ, խոաղալիքային գործով» ձադելաժ փժնոլոլորում, ՀԻՎ յհդարծ ինչոր ձժլող գաՀ ցում պատեց, ոչ Քն ալություն, այլ մի անակ լքում Կարծես ծա մտած լինեի մի թխնչ-որբոլորովին լպիրչ Թթգավորություն, ուր աժեն ինչ մ. աոհռակբութ վչատուամբ էր տնզգայոադել Այս վերչին Ճանհգամանքի Ճամրուսցել: առանվնապեսծանր էր, որովքէան Համրությունն իր մէջ ինչոր Հուռալքում է պարունակում: Այնսլես ոի ինձ լուիոզանը խղճալի թվաց ալդ մարդը, որը դատապարտվածէ իր կլանքն

տպաղսրությո

ու

-- 5Ս/--

անցկացնել այլ անզգայացած թքազավորության մեջ, նա. ամեն չել փորված աչքերին, ոհմակ Հիմար բաներով լոց» ուժն եծ կրժքնրթնու իրՀնարազիտցւթյան ովչ ուղղել այն բանին, օր քողարկված մեխանիզմովչարժման մեջ րվող ձեռքերը սիայտի նմանչ չքաթխկան, այլ` բարքերով րամ. բակով սարքված ե «բնականության ճամար» կաշխով"պաուժ` սաճուն հ խաչվէն կրժբին, փափուկ ինչպես կեղժ բա բեպաչտննրին զրպարտի ձ եռքերը: չների փեչպե՞սքք ապրում,-- ողջուննցի ես նրան: Խաղաղ Հանգիստ է մեզանում այստեղ Գրոխոր Դետրովիչը՝ քաղաքազլուխը մեր ցաղաքում այնպիսիլոուէ Թյուն Հաստատել,սր թվում է, եթե դաղդաճը չթխքխկար» լարեր, որ ինքս էլ եոնլ հմ Տխուր Է Տխուր չէ, այլ կարժես ոչ մի բան չկա. ոչ խրություն, ոչ ուրախություն ժիույնբություն էւ Մենքբոլորս այստեղ Հավասարդրության մեջ ենք, ասես թն բոլորս մի ենդճանուրսլարանի վրա շարված ինեն ը: Սռավուտյան տեկն արքնանում է, ձիգ է տալիս պարանը, ն բոլորն արքնանում են. մեկը աշխատանքիկանգնեն,զազզաճի առաջ բոլորն էլ կանգնում նն, կարդասրածություն է, Գա լավ Է ն միաժամանակ նկարզապաճություն լոուԹյունյ-- զա նախ ն առաֆ: Այդ պատճաղովէլ իշխանավորներըչ ձեղ նայնլուվ, ուրախանում նն, այդ պատճառովէլ ձեղ վրա ապառիկենրչկան: եվ այդ իսկ պատճառով էլ շատ ՃՓավանական է, ռի ձեր ախտավոր Ճասվությունները: սնունդ

ոխկեիկներիմեջ, շարունակլուռ եռ ու մտածում նե... Մտա հ անկարծ «յդ ժում էս, մփոպժում տիկնիկը կանգնումէ որպես կենդանիԴեչ հինականէ, ուղում հս հպա առայչդ տակիդ Հասնել. հսկ այդ դեքում, ինքնին արդեն ճասկա« նալի էչ միայի լաթնրով ու փայլուն կաշիով բավականահալ Հի կարելի: է, ղուք -ծ- նշանակում մասամբ նան քանդակագործուչ թյան եբ դիմում: Ձգիտեմ՝ ինչնս ասել ձեզչ պարոն, այլ մասին հմ կարծիքով, եռ տիկնիկ ճմ շինում, միայն, ճասկանալի է, աշխատում եմ նպատակս իրագործել: Ասենք «իմի այսպես ուզում եժ նս տիկնիկ-դառտական պաշտոնա չքնել, ինչպե պետք է անել: Հասկանալիէ, կարելի է ե՛ այսպես. վերցրի մի կոճղի կտոր։ աչքերը, քիթը: շրթունքները նշելի, վերնա

ու

--

--

-

-

զգեստն ու անդրավարտիքըճագլրի ն տարա շուկա վաճա: ռծլու ճատը տասը կոռլեկավ:հայց կարելի է նան ուրիշ կերպ:

--

--

--

--

չոտանալով..

բառի վրա,

երբ ճաղացել վերջացրել էի, արդեն Խոսբի թելը կորցրել էի, այդպիսով ուսուցչական տիամազրությունն ինքն իրեն թքոդծց ինձ:

Գութ, ասել զբաղվում:եվ ասում

են

այղ

ն

ինձ, խաղալիքների արչճեստով նք ինչ-որ առանձեաճատուկ,ընտիր

ենյ

ռիկեիկներ եք շինում: Ինքս ինձ գովել չնմ չաժարձակվում, բայց, աշխատում եմ Հասնել: Ամբողբ կլանքղ անց հս -.- 08. --

"-

Այո,

իճորկե,

կացնում

ն

կձր է,

այլ

պաշտոնյան Խոսխ

տվեք առել, դեռ բոլորը չէ: Պայ լինում, Մի պաշտոնյա կաշաոափուսը կաչառք չի վերցնում, բայց անուշ բան թույլ

դա,

Թռնյաներըտարբնը նս

նն

քրի

է, ձրրորդը՝ առանց որնէ պատճառի ձեսքերն է սիրաձճաաբ Մեկնում առաչ, չորրորդր՝ ուլն մազին է միտք անում միալեչ Քե ինչպեսգլուղացիներին բարերարություն անի ԱՀա, տքո« նում եք, միայն չորս տեսակը թվեցթ ն նշանակում է, չորս է առանձնածատուկ տիկնիկ ճարկավոր լինում: --

Բարնբախտաբաթ ճազս բոնեց

--

՛

կարելիէ այեպես անհլ, որ նույն ձեռքնրով չարժումնծր անի աՆ Թո ինչ,

Այնպես որ,

եթե պաշտոնյաներիբոլոր

տիկեիկերրիձնով չինվն,

Հետոանոցը կլանե՞ն:

տծսակները նրանք: քԹերնա,ձեր աժքբողչար

Ձարմանալիչի չինի կամ, օրինակ, կանադի սեռը ախկերկային գործք Համար ինչքա՞ն նյութ կաչ Միայն «պրճնասծրներիդԹիվը տասնյակներով կարելի է Հաշվել, իոկ --

--

փեչբան էլաիներ, պլականվածներ, դուրս ա

կանչ ընկաժեեր

որոնք հրենց ողջ կյանքում ապարդյուն դես ու դեն քն բեննում ն ոչ ժի աղիկարության վրա կանզ առնել չեն կարոՀ

-- 509.--

ոշքում: //12:աՄերը ճամքգեթ ծայել-- րադականչեցնայ

". Բնի ինչու: քճ նա միննույն , Իմ ք: օն, արն զլխի ' առնենք, . գեյ. "դ ա ՆՆ ն արել, ի մե արան ա Հոլծլ ու, "նտակով կաբերը ու ԴԱՑ չի չոբիր դ ոկ տի: Պո"

Հ

Կա ն աթաաին մեր Պարնաճունիեէ, տի. մին նարոպատիվցեան, ժա անցում է փողոցով: Ամուսինը ժագորժությամբ է պարապում,|լսկ ինքը, տեսնում հբ, Հոգ հել է երա փոխարեն, զբոսնելու է դութս ձկել: Հաճնցեր

--ին չո՞վ նայել Ճոռւղա

եվան

Աշտա մի

ձի տիկեիկի:

գուբ

ե,

-

ճաճում

եթե

չէ

նա

այց

սա

«նորապսակ» է--

ասաջի :

թույլ

ճորապլաակից հորական տպա

է զանվում,

ի Գան

ւլնիս

մ

է

որ

եք բարքտվնք ասծլ ձեզ, որ թեպետն դըժմ ալբ պատել, ակայն, խելք չունի, գոնե պետք է պարզություն ունենա,

ասծլ,

են ԱՈ

սկլական

պարզություն

Ի՞նչ պատասխանկարալ էալ

նա ար

ւեր:

արան:

կարճլի Սակայն

այն

է զլխից վերցնել: Րել կզառնա -Թե ատարկ կոժքով ժի կինյ որե իբ ժերկությամրկաժենում է անցեող մարդկանց աչ« քերը չլացնել, բողը

«Փորապոա՞կ»,

հւ, ժամանակ

։

--

Մի՞թն

ի ո արանւ ԲԱ կարե

նրան

ատասթաններ

բարն ոչինչ ասել չի կարոզ: Լ

Արդպե կ

է

պատաձում, թճարկել

Հանջնլ:

- աՆ Պատաչում

մն

ես Թոռսիր նրա ճետյ այնպիսիները, որ ինչի մասին ուղում Ս.ո շարունակ է ուզումմիայն ճամբուրվել... Այդ դենոլքում

--

Այդո«փ --

ծ

ՔՆ.մ, աժան րում քանի, Եթ,«երո հարեծնություն, ծլի մասին

փար է

--

բ

Դեմքը

--

,

շառո

են ժա. ասեղնադորժաժ

չննով, սպիտակ ատլասից արժաքով էխ զարդարված Ճագուտտ Ճազաժ: մից Քնքչորձն շիկնաժ այտերով, աչքերը ճենապակուց ծին, գր" խի մաղզերը՝դեղնավուն: Գյխիջ ժիեչե ոտբերն իջնում էր ՎԻ ԱԲՎաՐՔոգը' ժամաՍի գնդապետ էբ եհկձլ գինեվորազրության ետկ-- բաղատր եց հղուվերովը,-եմ արձճհստանոցի գի" տե, իսկ Հետո այս տիկնիկն ինձ քնժա բնին: Պխոնրբուր» 48: 14/ փարժիրով,պարոն, քագ արժ այս տիկնիկը: Քռանչքսանձճինգ մանեթ կարժենա: ծոր ամենում էջ: գումար ծս նունիսկ արչեմ կարողչ բայց իժ կարժիքով, սրա գինը մի գր" թասանծլ աաա -

։

Ի

ոճ"

պաճարանին ն այնտեղից թանկարժեք տիկնիկ: Տիեններեր

դյակեծրով

ի Է4

բող

տաս,

ոՎ21" մոտեցավ ապակիպատ ու

ուին)

որ

8, իմ ինչ է իր որոնածը,

Ճանծց մի բավական մեժ

եւել:

որոերո սւջագրությամբ զննելու պլետնրրուրդյանպլըքկազարդ քա ափկնիկը, էլ Համողվերիչ դատարկիկ, հեք» ՞ չի է, ձեոքը անմիչապես երեխաննրա Եթե"իայի հս այնուամ հ ուխր կկժի էլ լավկանի Սակայն 37ա Հ մեջի ար կատավճիոր մի. փար ուք մելո

ա

Նա

տ

է,

րող

-

արք

բա

:

է

այսպիւի տիկնիկ շինելու Համար, ւ երե փեչպեսճարկն է կաբելի լինի զաղատնիցը զանել, արժե՞ արարման նանե անիլինի ղդալիքի վարպետներիցչատե՞րն են արդյոք, թույլ տվեք ճարը տալչ Ճասկանում դաւ Մեժ մասն այսպես է մտա ժում, (աՄոր 1ցրնցիր, մաշվում ծաժկեցիր, ճազաւա Հազջրիր տե է կանացի սեռը: ձամեցեք, այլ արդեն պատրաստ «ալի ոիզնիկենրի Հիանալիհմուշներ ունեմ, մի աճի Օ-«

առան,

կոոր

ո.

տոժում

Կա

էյ ամա

իրոք, աեռդոգի մյուս կողմով անյնում էր ծրիտասարդ մի կին, ըասյական տարօրինակ, կարֆեռ մոռագումի տեսԲա Այրում է, է արը Սափամարտան գլե ջնջում, ՔՈՐԸ րանց Քոճճում, /չ այր Խ քոլոր բոն Է փորում «Հար

:

-

պետք ք որ ար

եանն անժիջամլեո ճայանի լինի, Որպեսղի հի նրան տեսնի, անմիջալես ացի՝«Ա՛՞ փոչկին է... ախ ա՛խյ ա՛խ: ԹԷ լէ, Հաժեցեք: Քող է գցել ն աժեն

"Ր

փեկըչ Հենց

--

811.

|

կարծումէ րան է ինել, Այս տեռակ տիկնիննրը մեր չու կայում ձար ասը կոպեկովեն ծախում: ԱՀա անկյունում ինչքան է թափված դրանջից: -ծ- Դուք, ութեժն,Հասարակտիկերկներէ՞լ ծք շինում: Առանց ճասարակտիկնիկի ապրել չենք կարող: հսկ փսկականտիկնիկ չինում եժ, երբ ազատ ժամանակհմ ունե

յին փոքրիկ սրտնր, որոնցից յուրաքանչյուրի վբա մանք մանը տառերով փորագրված էր. «Այս սրտի գիեր ժեկ կոոնի է»:

ընկնում սրանց Հետ չունեն, իսկ չունքն,ցանկություններ Խելքչունեն,վարմունք ածա է պաամնն ինչի փֆոխարեն՝ սռսկուժն լոկ նաք: եվ նատտում ես Համ" տում այլ քեզ: Տեսար՝ կոկորդդ կտրեցին: են լությունմեջ ու միտք եռ անում, ոեր աստվաժ, ո՞րտեղ ժարգիկ: փսկակուն թաքնվել -- Ա՛բ, սիրելիս, բայը արդյո՞քհրսկահ կյանքում շատ կան այդպիսիները, որոնց կարծլի լինի «իսկական»

--

նում: ծվ

է ձեղ: ճհտաքրքթրո՞ւմ 8, Հայտնի հան Հուռաքրքիր չլինծր, այդ դեպքում ավելի ըսվ էր Ճասարակ տիկնիկներշրնեչը.Համենայն դեպս ղիպանս ավելի շատ փող կմտներ: իսկ դրանից, այդ «մար դուկներից» տան ճամար ամենեին շա էլ լկա, ն դեռյ տեսարչ վլտից կորար: Վիշոն ի՞նչզորժ ունի այստեղ, Վիշտը նրանից է, որ դու «ճասնել» հես ուղում, բայր գործը ցուլը է տալիս, որ ձեռքերդկարճ ենչ Ուզում նս, օրինակ, որպեսզի «դատականպաշտոնյան»...ասենքյ ժիժաղի. եա դրա բայց փոխարեն միայն «զայրանում էու Սւպում նայ ի նա այսոր որ ուրիչ լինիչ վաղզբ՝ուրիչ, իսկ նա առավոտից մինչն իրիկուն շարունակ հույնն է կիկնեում: Ուզում հո, որպհո» ղի քո սմարդուկները» վարմունք ունենան, Բոս լդ նրունք փիար ներն են թավխաճարումմ հիչղե՞ս կարող են տիկնիկներըվարմունքըունենալ: փիտեմ, պարոն) եր իմ վանկության ժեջ Խելացի բիչ բան կայ, բայց չէ որ օչ ոք արգելք չի Հանդիասնումցան կում յուն ունննուլու Խճա փերտավն բնչումն է։ Մտածում 12 ձիմի քափ կառնեմ ու դթոչետ, հսկ «մարդուկը» կախ: լիս հնչ գիժ ոի բռնել է եա, փելչ քեզանից ն Թույլչի մոա այլնս այդ գծից չի չեղվում։ ես նույնիսկ այնպիսի մժճխանոզմ եմ Հնարել, ոի իմ մարդուկներիկարմրում են, բալլ դրանից էլ բան դուրս չեկավ: կարմրադեղեւ քաոսի դեմ: ն մտաժում ես, որ Հիմի կսկսի բարկանալ,բւսյց նա օգայքին բանում» է ն ուրիչ ոչինչ: ծիմի մի ուրիշ Հնարքէլ եմ Հար» մարնցրել. սկսել եմ նրանը ներսը օիրտ դնել, բայը ենց սկզբից գիտեմ, եր դա միայն ձնականությունէ, Եվ կայ ցույց ոովեցինձ ժե աժբողջ կառու տիկելկա--

ցա

--

Ն

--

ված,

'

-

--

եթե վպինեինտիկհիկենըը, ներկայիս չատասներորդգականնքլ էր լին: մապամր, Թճրես, հ ազգի» է

Հո՞ժ...դա

Ժիանցամայն ճիշտ

է նտյում:

նա

էւ

ամեն

Սրովչետնփսկական փարդն

--

--

.-

որ

տնուռկ ցավ ճանաչում է, վիշտր Ճասկանալ կարող է, վախ ունք, Շրջաճայայություն կա երբանում: հսկ տիկնիկըո՛չ վախ ուհի, ոչ ցավ ոչինչ: Առլբում է` ասես կրաեքիցվերացած, ոչ հոկականվիչտ ունի, ոչ առաջ

--

էէ՞

բայդ

բազորժությււնեկրի մեկ

-

-

ես

մարգ կոչել: Այո, պարիոն,այու եվ այդ է միայն, որ գապում է: Նաես են, ամեն կոզժ կողմղ,. ամեն տեղ տախկնիկներ յում չորս տիկնիկներ,վերչ լկա այչ տիկնիկներին Տանջում են, ճընջում նն, Հուսաճատության, ճանչազործության նե փղում Հավատո՞ւմնեք,երբնմն մոխդ մլոոք 1 անում, Թե՝ սե՞ր առու

-

.

թե ինչ վիճակի մեջ

կշա

Հ

ուրախութ լուն, ապրում ե մարդու Հովի է ձեչում, կ՛ վերորին ֆացավփ: Հէնց Թեկուզ ալդ տիկին Ստրուվտիվվեան, --

նոր միայն չաճեյիք տեսնել: Ուղում

լասենրիկ

տրկնիկային այղ

քրքրիր, բացի փա թնուլթեց, նրա մեչ ուրիչ ես

չարազործությունենը որչոփ կանի նա իր այգ փալասների օգնությամբ. թվում է, եթե նրան փո ամբողջ կյանքում դասելու լինեն, այնուամենայ ձիվ կրկին ժի այդչափ կյանքի ճամար դեռ կմնա: ԱՀա երբ այլդպեւ նս մփաժում, ճարկադբված նս լինում Հաշտվել ծռ Ավելիվավ է, ասենք, ժուռ գնամ, Էժ փայտե մարդուկների Քան Թե կենդանիտիկնիկներիՀեո կորստյանմաանվետ:

հինչ

.

ու

դն ել

չի կաթելի' Իսկ

"-919.-

ՅԺ

նՍալաիկով--Շչեղոին

նշանակումէ՝ փայտք մարդուկներիՀնտ ավելի

--

ճելի

հղուվերովը կրկին լռեց ն այս անդամ, ըստ երնույլթին, կասկած ծաղեց մեջք, արդյոք ճիշտ վարվեց խոսակցությանը փիլիսոփայականուղղություն տալով: նա ամաչկոտ ստտվում էր դազգաձիլորս բոլորքն ու վերնազգեստիփեշով մաքրում թնփն ու տալեղները: տա 28՞ք ցույց ինձ ձեր «մարդուկներին»,-արդյոք ճմ: Հարցրեցի

Հա-

հնչպե՛ս կարելի էւ Փայտծ «մարդուկիչ ճետ ես ինչ. եմ, իսկ եթ խոսակցություն ուղում եմ, այն էլ ունենում ձանձրացընց, կարքլի է զապել.-- տուփը մտիր, պառկիր: հսկ կենդանի տիկնիկինինչպե՞ս կարող ծս զապել.-- հա ինքը քեզ ուժասպառ կանի, ինքը քո Ճռգին կճանի, ամբողջ կյանք» քում ճլուժախտավոր կղարձնիւ հզուվերովն այդ առաց կրքոտ, ճամարյա ատելությամբ երնում էր, որ նա ճանաչում է այլպիսի մի «կենդանիտիկերկ», որ Մերեւ այժմ Վլ այս հսկ բուղնինէլ աննրեույթ կերպով մաշում է նրանյ շոգին ընրանն է բնրում ն տզզում է նրա ականջի տակ: -. Մեզանում, պարոն, այստեղի զեմսկի դատարանում, է ծառայում-- շարունակեց նայ-- Հենց որ մի լավ մարդ գլուխը մի փոքր տաքանուժ է, գալիս է ինձ մուտ: «իզուվնէ,-- ուտտիկանապետըՃոգիս Ճաւննց, վոռայվո« բով,-- ացում մինչն թրիկուն չաղակրատում էլ ինձ Համար այնպիսի տից ստիր, որ հս կարողանա ոստիկանաչ ժի տիկնիկ պաւորա պետիփոխարեներա ճետ խոսեմ»: Քայց ճետաքրքիր կլիներ ձեր պատրաստա դստիկանապեւոին տեսնել: Ունի՞ք: Մենք դեռես, ձեխդ գերազանցություն, նյութեր չուտիկնիկային տքաքով նքնք՝ պարոնայք ոստիկանապետնքրին պատկերելու: Թեպետայն էլ պետք է ասել, որ պարոնքարչճանույք լեր ստանա, երե ես նրա տուղարթը չատ էլ մեծ մաճանույքը կատարելու լինհի։ Այսօր նա կզվարճանարի, ռիրոը կամոքնր, բայց վաղը նա կիկին պետք է նուլն այն կենդանիտիկնիկի մուտ գնար՝ իր պատիժը կրելու: Դժվա՛ր Ք, պարոն, նունիսկ չա՛տ դժվար է աշխարձումտիկնիկների մէջ ապրելը: նա լոնց մի ակնթարք։ ճառաչեցու ավելացրեք, եկեղեցուՀայր սարկավագըինձ քիչ անդամ չի ասել «Դու, հղուվերով, ուղղակիշիժար ես: Աոանցայն էլ կննդաչ- ։ նի տիկնիկներիձեռքից այշխարձումապրել էի լինում, իկ դուդեռ փայտնտիկնիկներեա բավմացնումը: --

--

--Ի՛նչ եր ասում, փշարկե,-պատասխանիցնա,-- նույնիսկ մեծ պատիվկշամարնմ ինձ ճաժար: Աճա, թույլ տվեք սկզբում թեկուզ պարոնայք «դատական պաշտոնյաներին

:

ձեղ ժանոթացնել:

ու

--

--

ու

--

.

-6գ-

Հապա, պարոն կոլլեժոկի ասնսսոր, գուրս եկ,-- մացավա չեց հլուվծրովը» աիկղից Հանելով տիկնիկն դազգուճի վրա կանգնեցնելով հմ առաջ կանգնաժէր մոտ Հինդ վերշոկանոցմի «մարդուկջ, նրա գեմքն ու մարմնի մասերը բավարար Համաչաչ փություն ունձին, գլուխը, Թեծին ու ոտքերն ազատ չարժմում էին, Չաշտոնյայի տիպը Դրականացես Հաջողչր ոիսաժ: Գլխի ժազերը սե էին, խնամքով սղլալաժ, քունքերի մոտ խոպոպիկներն ճակատին՝գանգուր: Դեպի վեր ցցված դնժքը ինքնագոչճ էր՝ նեղ ճակատով ն դուրս ընկած այոոսկորեերով։ Աչքերը ժանը էին, չարժուն ե վավաշուտ,խիստ պապդուն։ Այտերը փքված, գելնին տվող ե դուրս ցցվաժ մասերում ասո աղյուսով չփված (կարժրության փոխաբնե), Շրթունքներըթխլիկ ձին, կարմիր, ճարպոտ, կարծես Հենց նոր իայն լուղալի կերակուր կերած լինեին. ժնուռը առկիրաժէր տնղարեղ կորվաժ, տեղ-թեղ էելունդներցանփաժ: Հազա էր մեխիագույնկազինետիվիմունդիր, կարմիր կազինետի՝ մասամբ տարսրինակձեի' «ձիքով ե չատ նճը, ճամարյա մինչն գետին Հասնողփեչէրով: ՎիցմունդիՐՔ ետ Հագել էր մոխրագույնանդրավարտիք՝ կարճ ե մաչչած: Բոլոր գրպաններըխորն էին, այնչափ, որ ճաող չըր: ֆազայությունիը տուն վերադարձող մուրացկանի մախաղի Պարունակությունըկարող էին տեղավորել:կոճկանցքիցկախված էր արժաթազույն թիթեղի Վեղալ՝ շկործանվողննրին --

.

-Տ5-

ճամար մակադրությամբ: Ազդրերըինլոր էլն, փորը կլոր, գուղձի նեման, հ ուրախ խլալացու, Խոր ժիայն կարժես այնտեղ դեոնս շարունակում ձին թապրտալ ն կննդանի-կենդանիկուլ տված Հավերը այլ ընտանի կննդաչ նիները: Մբ ձեռքի կովին էր դրել, մյուսը` անդրավարտիքի այնտեղ:Ռոքերի գրոլունը: տսես շտապով մի բս՛նթոռ բյենելով պես եր ամբողջ կերոլարանչԸնդճսնրա դարձելէր Ժկրատաձես ձր սուր ծայրը ներքե դարձաժմկրատ:ԵՎ թովֆու ճիշքընում Թեպետ ճավաստի չկարողացավերչՀիշնլ, Մե ո՞րտեղեմ տեսել ազատելու

բանայի,

`

անձնավորությանը, բայց կասկածից դուրս ժի տեղ Հանդիպել էի ե այն էլ Հաճախ: ես այդ

ե՞ է), զաշառակեր

զկ «շնա

--

էր,

ոբ

նրան

հ 4 արցրեցի'

ինքն է: ինչպե՞ս է ձեր կարժիբով:

Միայն թե, խոստովանում եփ, եւ այնքան ինչո՞ւ դուք նրան մոխրագույնվիցմունէչ չնմ ձասկանհում, դիր եք Հաղցրել, այն էլ կարմիր օձիքով: Այդպիսի տարազ: է, գոյությունչունի: որքանինձ ճայտնի ես նրան իսկական ՎիցՀամար: եթ Ցենզուրայի մունդիր Հաղցներ, ինչպե՞ս կարող էի ազատվել: հսկ այժմ հռ ոչ մի բանից տեղյակ չեմ. քաղաքացիական մարդ է, ուրիշ էե չ' -- իսկ ինչո՞ւ դուք նրան կոլլեժոկի ապնսսոր նք անվա ա

՞

ո

-

աի --

Համար: Մի անգամ մի մարգ եեզուրայի Բ Պետերբուրգում պաշտոնյա էր: արչճեատանոցը:

ունայն Կուժպու

եկավ իժ

ց

որ այնտեղ կոլլեժսկի ասնսռորից բարձր պաշտոնյանծրին տիկնիկային տեսքով ներկայացնել չի Թոալարվում, իակ մինչե կոլլեժսկի ասեասոր, իբրն, կարելի է: հե 4 բե ինձ Համար ժամա ԱՀ ղի ակվան Բջ էլ ե օրօք 2. այդ ժաման նռրման վերցնել: այդ Ռիշտ է: Դե, այժմ ցույց տվնքինձ, ինչպես է գոիժում

նա ինձ ասաց,

--

ձեր կոլլեժսկի սռանոսորը: -առաջ

նայառք

Մճնք ձերդ բարնժնություն: իսկույն»

նրան նախ

է

թննության կենթարկենք։ Ասա, կոլլեժսկի ասնսսոր, սիրո՞ւմ

նս:

-

նույնիսկ ցնցվեցի: Սի տնսակ զարմանալիորեն աեճաճո ապավորություն գործող ձայն էր, օրով արտասանվեչԹութակ լիներ սենյա ճաթկան կարծես ջին«ոփ Հնչյունենրը: սննրում չող: 21 էլ ճին կալվածատիրական կիցբացական Ոճ չին արդ ձայնով Խոսում,երբ հիիցկանայք ձրիակերեերն կամենում էին ուրախություն պատճառել իրենց բարնրարծս

ներին:

Այդ նշանակում է՝ սիրում նմյ-- բացատրեց իղուվերովը ե, կրկին դիմելով «կոլլեիժսկի ասնոդւորինո չարունաչ նեց.-- մե՞ժ կաշատոքես սիրում, ճարկավ: Գ,ա

Բ

պոիբոռ

դերչին արն մինչե .

--

է

ռր

աաա ծրիցս քըկնելով

--

ոլ

ամ,

' նիիինենիը

--

--

"

ե : Թալանվի

ամ

բացական չությունը,

ադ

հոլլ ժօկի

ասեսսորը ժայրաձեղ Պուղվաժություն էր արտաչայաում, այտուրը էթ տալիս այքերը, դլխով անում, փորը ցնցում ն ձեռքծրը ազդրերին խփում, ճիշտ այնպես, ինչպես թռչունն է Թնձրը խփում կողքերին, երի անսպասելի կերպով վրա է Հասնում ինձ որ նույնիսկ մի բափված ճատիկների: «կնի թյա 2 նա ակնքարը եղավ, երբ կարմրեց... ոբ

-

ձեր օ«մարղուկները»արարժունթ չուննն,-- «աոյի բայդ տեսեք, ի եչ անկեղծ ճիացմունք ծ այոաճայտում ձեր կոլլեժսկի ասնսսորըո վճա,

--

դուք

էնք,

աղում

որ

եռյ--

--

հանն

այն է,

որ

կատարյալ չէ, ձերդ բարեծնություն,--

իզուվերովը: Ե՛վ ձեռներն է խփում ազդրձրին, ն' երն է «4 աչքեր է, բոռ 2 Դ հեժքիվրա « տալիս / 4Դ ճշմարիտ Կրո բ իսկական ապգաչություն այնուամենայնիվ, չի իրենում:մ՛յ մեր դուոական ատյանում մի քարտուղար կաչ նայ, Հենը որ արարեր

պտույտ

«-

ալդ

կաշառք է տեսնում,

,

նույնիսկ ամբողջովին փեռելի գույն է Ե՛վ Հայացքն է պղտորվում, ն' ձեռներն են դողգոէ երհում շրթունքեհրթին: ա/ իժթ դե.նս ղում, ե՛ չորձունըք դրան :ի՛ Հասել: Ինձ թվում է, որ դուք արգեն լափիղդավելի չամոսոռ ոտանում:

--

նը

բա-չ-

--

Վատ լէ:

--

Հանկարծմիանգամայն պարզորոշ ապպպպայ-ցական չեցմարդուկը: -

Սերգեիլ նիկանոր

եք,

Իմ

կարծիքով ձեր

զպաշտոնյանը

նույնպես կատարալ ռրիկա է՛ Ո՛չ, պարոն, որտեղից: Հետաղայումավելի կշամոզչ հսկ առայժմ Թույլ վեք, որ զուր չեժ էս դժզոճում նրանից: տվեք քննությունը չարունակել: Հապա,կոլլեժակիառնռմոթ, ատա Որ դու եժ կայլառք նս սիրում, այդ մենք գիտենք, հսկ փոքր կաշառքն ինչպե՞ս, կրնդունե՞ս: Ցա՛պպ... վզզգգ"-կարծես Հանկարծ ուշքի հկավ ե վզզաց1 «Մարդուկը» իժ, հս նրա արդյոք Խոստովանում մտաժեցի, չե՞ փչացել միչի մեխանիզմը, բայց իզուվերովը ջտապեց՝ցրելու իմ --

--

կասկածները:

4` կբնդունեմ եան փոքրը, բայց միայն Այդ նչանակում ալն դեպքում, երի մեծր պոկելու Հնարավորություն չկաԴե, իսկ ի՞նչկառնս,օրինակ,որ առանցկաշառքիգորժը վեր--

ջացեննո։ --

զգո: Վզ՛զ՛

կելչեժսկի ասնհսսորիհչ միայն սկսեց վզզալչ այլն պըեկավ: Դեմքն ամբողչովին կարմիր ճեզուկով 789, աչքերն անչանգիստ շարժվում կին խոռոչներում: Ընդճանրապես նկատելի էր, որ գործն առանց կաշառքի վերՀթույաչաաուրը

ջազնելու կաղասիարնանգամկարող է նրան կատաղության

Հասցնել:

Նույնիսկ հզուվերովբ զայրացավ այդպիսի լկտիությունից ե օրորեց գլութը: հմ, դու, ինչպես տեսնում «կաշառակեր»յ-»այսուչ --

նայ--

այնքան ագաճ ես, որ թվում է, կաշառքի ճամար ես ճարազատճորդ կախել:

պատրաստ --

--

Գա՛պպ-պայպա՛պպ-պայ պապպպար: հսկդրա Համարուզո՞ւմ ես դատիտակընկեելը

Վզ՞զոզզ"

Որեէ բարվոք վիճակի, որչափ էլ անարժեքլինկ այն, ալնուամենանիվ, արժանանալը Փաճելի է: Դու անչուչո, քեզ Համարարդենորեէ գյուղ նկատիառել հոլ Գա՛պապալ 518 ---

--- կաշառք կշավաքես, կափուսնանաչ կահզափոխվես

կալվածքդ, նրեխաներ կունենաս, գլուղապիննրին կոր բեգյարի տակ կդնեոչ տոն օրերին պատարագին եկհղեցու դասից կնրդեռ: ու

--

--

--

Սարդ ադա: Եվ Հանկարծ կաթված կստանուս: Վզվզգվ»

սիրում -- Ոչ մի բանով նրան այնպես վչոադչ նել չի կարելի, ձերդ բարեժնություն, ինչպես մաճվան մա-չսին Հիչերննլով:--Դե, չավ։ կոլլեժսկի առեհսառթ: հսկ առայժժ ժենք քեզ մի մարդու Հէտ կՀանլիպեցնենք։ հզուվերովը մի այլ տուս փնտրել ն այնտեղիդ ճանեց ա»

Չճ՞ռ

մի «գյուղացիջ:

ւ

ձափարյաիսկական ձր ն, բատ Գյուղարին նույնիսկ ուներր: Մորուքըձիկար էրի: արդեն մազերին առատորեն կովի

լուղ

քսած,

հրնույթին, սպիտակա ժյ

ուսերին՝ կապույտ

վերնազգեստ, մեջքին կարմիր գոտի, ոտբերին՝ հոր տրեխ ներ».Մոյում օւնծր պաճաժծճավեր, սաղեր, րաղեր, Հնդուճավեր, խոճկորնքը, բսկ ժքկ զիպանից երենումէր նույնիսկ մ: ամբողչ կով: իզուվքրովնսկզբում նրան բիչ Հեռո« դրնց կոլլեժսկի անսաոթից: Հր չինական, Հանցավո՞ր եսս --

--

ՄԺ-փո՞ւ-ո՞

է:

իսկ եթե Հանցավոր ես, նշանակում է՝ ձո՛ւնը չոթիր:

Նւռ գյուղացուն

ժունկ չորեցրեը լեժսկի ասնսսորիկողմի Սեդա:

ե

դեմքը դարձրել կոլչ-

«2

ն կանգ առավ «կԿաշառակերիը Գյուղացին սոզաց գիժսց: Կոլլքժակիասնասորը սկզիում յուռ տվեց գլուխր մի նում,

ձնանալով, իրթ լի

տնսնում

Հայցողին,

նայել Հանցավորի ուղղությամբ ճիչ «ուր ճիչ արձակեց, արձակեց

ն,

բայլպ,

մի քանի

ան-

վերջապես, գիշակեր

ւ

--

Պա'սլպչպաւ

Եվ անմիջապեսգյուղացու

ծոցից խլեց սագն ու --194--

տեղն են

ե

եզը, Թոչունեվրի մոլեգին կոնչյունների

կենդանի լափեց:

Գլուխ ՛

՛

մեջ,

շինականյ-- խրախուռում էր հպուվերովըյ-- ներումն խնդրիր... այ՛չ այդպես` մեղա վոր եմ, ձերդ բարեժնություն, այլն» չեֆ անիս Մժո՞ւ-ուչու, մմո՞ւչուու, Ժմո՞ւ-ու-ույ-- կրկնում էր --

գլո՛ւխ

տուրչ

գլուղացին:

Դրանից խթրախուսված,կոլլեժսկի մածաահրիառնես դազազեց: Ամբողջ իրանով ետ ընկավ ն միառժամանակկանդ» ենը այդպես, կարծես զենելով իր զոշին, ապա ականըճոնՀել կողքիտ-կոզք, ըստ որում արյունը դնմթին էի խփում, ն վերջապես ամբողչ ուժով ճարձակվեքջ դլուղացու վրա ն սկենը գղզզվել նրան

ու

թալանել: Այս ամճնն այն աստիճան իմ մազերը նույնիսկ Բնղ-րիզ կանգ-

կատարվեց, «կաշառակերը»գյուղացու ժոցերից «Հանեցբոլոր թռչունները, եղչյուրննջից քբոնաժ գիպանից ղուրս թաշեց կովը, Հետո չու տվեց փյուս գրպանք ու այնտեղ գը» որի տավ խողը, վախից անմիջապես տասը Հատ ձաղ բերեր ամեն եվ անգամ` մի բան դտնծլիա, բադականչյում էր. -- Պա՛ պա՛տղպ-պա, «արու, արա պլոլչարւս հակգյուղացին խանդաղատանքով կրենուժ էր նրա նտնից: որ

նեցին: Համ ու

ց

--

փմո՛ւ-ու-ում

Վերջապես, «կաշսուսկերըտպոկ եկավ, հ գյուղացին, մտածելով, որ իր Հանցանքն արդեն ներված է, նույննա շտապով ուվել ուռքի կանգենլ: Բայց այդպես չր: Սոլլիժսկի ասձսսորըկրկին ինչ-որ բան Հիչեց (ն, ըստ երնույթին, աժենից կարնորը)ն եռանդագին քափաճարել սկսեց թները: Փուլ տալով գյուղացու տրեխները, Գյուղացին շփոթվեց, կարծես խարդախության մեջ բոնվաժ, ապա ճնաղզանդնրոնց դետեին ն սկսեց արձակել ոտքի փաթաքաններն ու ժամանակ,քանի դեռ տեղի էր ունենում տրեխները: Ամբողջ արձակմանգործողությունը, «նաշառակերը» ուշադիր Ճեսւնվում էր ծանցապարոին նե խորամանկորենժպտում, կարծես առելով՝ խարբծ՞լէիր ուզում... անզգամ. եվ իրոք. քանի բացվում էին գյուղացու փաքաթանները, ալնտհղիցթափվում էին բազմաթիվ սպիտակն դեղին կլոր իրեր: -ծ5690..

ռուիլիանոյւներ Դրանք

իզուվերովը: բացատրեց

տուր,

--

արագ

--

կենդանի«

ն

կիաախժպերիալննըննյ-

կոլլեժոկի տանասորըկրկին մոլեղնեց, Ական թոթափել

`

վրա ընկավ նա ճանցապարտին,չոշավփնըզյլուղաղուն ոՀ Հաղի վեր Քո գլուխ, վերցրեց փողերը, Ճանհց գյուղացու ն եռւյլնիսկ կախված պղնձյա նաղզնատի խլեց գոտուց սանթըր Հռո

Չաաչպա «ալա,պապապա, պագ -պայ--քողի

կանչում էր Հ»

-»

նա

-

«իացժունքով:

Մմո՞ւչու-ույ-կրկնում էր հրա նտնից գյուղացին: Դե, այժմ վեր կաց,-- որոշեց հզուվնրովը, գյուղա»

ցուն ոտքի կանգնեցնելով: Գյուղացին ատստիկդղդզված էր, տակայն, ըստ հրնույԹին,աժենեինվշտացուժլէր: նւ: ճասկանումէրյոր իր որութ» Քըն է կատարել ե մբայն կամազուկ թափ էր տալիս իր ճա

դոււոոր: --

--

Փո՞ճ հս,-Մմո՞ւ-ու-ու/

ղարձավ նրան իզուվճրուվը:

Դե՛, իճարկեւ Այժմ քո ցորժն ապաճով է, ն տանն 4լ բոլորին այդոյլծը աղա, որ ճայլժմ ինձ ուզում նռ կաշայով հս կեր, ուզում կտոր-կտոր արա -- գորժս ապաճով է) Դե, դն, բարի, կրկին արկղզդ մտիր ն ճարստությու կուտակիթ ժյուս անդառնվա ճամար: նա բոնեց գյուղացու իրանից ն կրկին արկզի ժեչ գրեց: --

--

Այս գյուղացին «ներկայացումներիչ Համար էյ--

բա»

պատրեցինձ իզուվերովը:--Ինքնիննա անձնավորություն էի եծրկայացնում, իսկ եթն Ճճարկավորէ մեկն ու մեկին ցույց տալ ճոգու կարողությունը` սրանից էլ լավ ժարդ գտնել Հնարավոր չէ: Այժմ, բարեծնություն, թույլ վեք թբնդԲել ձեզ, չէի՞ք բարեչանի արդլոթ դուք ձեր կողմից արդեն

ձերդ

Հարցծի առաչարկել պարոն կոլլնժսկի ասնսսորիեւ -- հի՞նչ Հարքերւ փնչ կամենաք, պարոն, այն էլ ճարցրեր: Ստքսներչ ճամենաոյն դեպս, ինչ ուժ ճրապարակկրերի նա ձեր Հան. դեպ։ Համեցեք: Ի՞նչ օրինակ... նրինակ, Հասկանո՞ւմէս --

--

9...

կոլլեժսկի ասնսսոր, ինչ նշանակություն ումի

դու,

դարությունը թյուն

ռություն

--

էր` անզգամի ճամար առաքինությունը մատչելի դարն ել, փեղժավորությանմիջոցով առաքինությունը ստորությանփոխծլ՝ ըւռո ծրնույթին, մինչե այժմ չէր ծագհլ հզուվերովի դլխում: նույնիոկ այժմ նա այնքան էլ պարդ լէր կարողաչ նում ըմրոնել, Թե այչ ինչպե՞սկարող է առաքինությունը Հանկարժստորության փախվել: Քայց վերչջիվերչոփոխակքրպությունը ասկանալի դարձավերա ճամար կատարեչ

խոլ աստծուց».. վախքնո՞ւմքոք

ոություն: Ռւրիչ ի՞նչ ճարց

--

Մերձավորիդժառայել կր»

տամ,

ցանկանա յի՞ր: Սրկին

ու

ես

կրկին լոռւթյուն

հզուվերուին: --

արՀ

բաղի

լապես:

տարակուսական նալյեղի

եսչձերդ բաարնեժնեություն, կփորձեմ,-- առաց նա՝ վեՀերոտ նայնլով ինձ: եմ, որ կատարյալ եվ հո ճամողվածժ Իճարկե, փորձեցեք: Հաջողություն կունենաք: Այն ժամանակ ծս, ձերդ բարեժնություն, անշուշոյ, փարողկլինեմ տիկին Ստրոպտիվցնայինման տիկնիկ պատՀբաստել: -- իճարկե:Սակայն ավպասեցեք,կարող ենք նույնիսկ ավժմ փորձել այդ բանը ձեր «կաշառակէրի» վէրաբնրմամբ: նոր ձեի Հարցտանք ն տձանենք՝ինչկասի նա մեզ: ԵՎ դառնալով տիկնիկին, ես չճարցն այպես ձնակնր պնցի. --

Ձի Հասկանումյ-- բացատրեցՀակիրճը ինչպե՞ս Թճ չի Ճասկանու: Մյսինքն,

ճար-կարժես ցերն այնքան էլ խորիմաստ լեն, Խորիմաստչեն, բայց ն այնպես նա պատասխանտալ չի կարող: Նա օաղաքինության»չ մասին ճասկացողություն չունի: մտքում շարունակ գողությունը, ստորությունը ե Ծույլ տվեք ճայտնել ձեզ, ռրչափ թալանն է. Ընդճանրապես աշխատեցի առաքինի տիկնիկ պատրաստել, ոչ մի կերպ չկարողացա: Արիկաներ,--օիքան կուզնք, իսկ ինչ վերաչ ներում է առաջինության, Թվում է, որ այդ բառը նույնեսկ ամենեին չի գորժաժվում այս թազավորությանփեչ։ Դաս սակայն, բնական է: Վերցրեքնույնիսկ կենդանի տիկնիկին մի՞թե նա չասկանում է ինչ ասել է առաքինու թյուն: Ջի Հասկանում-- այդ ճիչտ է: Բայց գոնե նայ ծայբաճեղլ դգնաքում,կեղժավորություն անել գիտե, Հարցրեք, վախենո՞ւմ հս օրինակ, ժեր դատարանի քարտուղարին՝ նա քերնս, նուլնիսկ կզղացվի: Բայկ իմ արդյոք աստծուց,-կոլլեժսկը ասնսսոին այդ բանն անել չի կարող: Դա, նս կարծում եմ, նրանից էյ ռր ըստ էության ձեր «կոլլեժակիասեսժորնջ ավելի առաքինիէ, քան դատարանի քարտուղարը,-»ուրիչ ոչինչ. իսկ չապա փռրձեցեք օաղաՔինիչ խոսակցությունը կեղծավորության տեսակետով տանել, այն ժամանակ ես Հավատացած նմ, որ ձեր «կաշտռաչ կերը» նույնդծը դատարանիքարտուղարից ավելի լավ պատասխաններկտա աժեն մի Հարցին: "Այս գաղափարը,որ ինքնին չատ Հասարակ զաղափար

-

--

--

-

--

--

--

--

--

-

-

:

կաի՛ր, «Սաշառակծի», տր

դու

չնս շասկանում՝ փեչ

ասհլ է արդարություն, այդ մենքգիոծնք: Քայ եթե, ծրինակ, քաղաքագլխի մոտ ճայի Հրավիրվածժամանակխոսք բացվեր արդարության մասին, այն ժամանակ դու նս, ան. Թարակույս, կարո՞ղ էիր այնպես ձնացնել, որ, իքն թե, մայն արդարությամբ է աշխարձճբ սիրելի: նե մջ «կոլլիժսկի ասէասորը նայեց մեզ տարակուսանքով Քանի ակնթարթ ասես միտք էր անում, աշխատելովըմիրոհել: Եվ ճանկարժսուր ե ուրախածույնբացականլնց. `

Չա

պա՛պ «ոլա: պպ-պայ պա՛պա--ալայ

նոր տիկնիկը՝«ճաղցթամօլը»արտաքինիցնույնքան թառանվարար էր, որչափ ն «կաշառակերը»:«Քաղցրամոլը» շայտ տարիքի «մարդո էր: շպարաժ կեղժամով, ետնում Ճլուտ հ քունքեքին՝ թռպուպներ, տասնութերորդ դարի պճեամոլի ճաղուստով,ինչոլես պատկեթացնումնն նրանցգավաական «ՀԱՏ

.

Հյութանուների պաուերը զարդարող նկարներում: իքը, նկարչ մեր, ժպտուն դեմք, Հլութել շրթունքներ, աչքերը` ճաժողը

Մշ ձեոքով բռնել էթ եռանկյունի գլխարկը, մյուսը` չոաիածել օդում այն ձկով, ասես օդային Հաժբույր էր առաքում: նրա հանը չիրմա էր դրաժ, որի վրա ոսկե տառերով գրված էր' «օքնան

ոդնորությանց». կողբերից դրված էրն ալ մակագրությամբ` «մուտբ գեղեցկունյաց»: Ընդ» ճանրապես նկատելի էր այնպիսի պայմաններ առեղծելոճ ձգտում, որն ամբողչապենս մատնանչերգործող անձի ամոթալի զբաղմունքիբնույթը: նույնպե՞ս ծառայության մեջ է,-- Հարքրեցի նար --

Ս

Ներեցքք, ճարմանղն5 ունի,

'

նախնական խնակ

մեթմոտեջնելով ոթունքԱրծքին,

չո»,

ձեռքը, մերթ սեղմելով ննրին։ եվ միաժամանակ,ասես ենցարկվելու ինչ-որ նրբին Հոգեբանականդրդման, մեկ ոտքը բարձրացրեց: կանացի սնռն է վզում,-- բացատրեց նիկանոր Մեր» գեիչը, մինչ «Քաղցրափոլնջ ամբողչ ուժով Ժեկ բաղդականՀ վուժ էր. Մա մփ.-չկա, մա մմ-չկա, մա'՛մմ-չկամ կարծես թ պատասխանայդ կոչի՝ օգեղելկունյաց մուտ Քը» ժածկողվարագույրը շարժվեց, հո սպասում էի, որ աճա է գալու որեէ մի թեթքնամիտ ժարքիզուձի, բայց» ի գուրս թե ոչ զարմանս իմ, ներս եկավ մի... պառավաժ կին... ծվ մարքիզուի, այլ քաղքենի, «նամաչ վերարկուով, գլի'ին Թաշկինակկապած ն նույնիսկ, բատ երնուլթին, այուսրինի: ծնոտը Ֆրոսդեժոը կնճոռտված Հը, աչքերն արցունքաթժոի, չր արդողդողում էր, քիթը երկարատն ճարբուխի նլաններ ձնոատամ նա Ռաճայտում, բերանի մեջ ոչ մի չէր հրեում: Քին խնդրազիր ուներ պաճած ե անմիջապես ժունկ չոքեց «ԹԲազցիամոլի»առաչ, կարծեք արդարանալով, ծր ոչինչ ունը, բացի անպտուղ Ճիշլողություննիրիը՝իր առաքինի ճն կզքում «քաղցրամոլը» ասես չեր ճավատումիր ալքն-չ բին բայց Ճետո սոսկալիզայրագավչ --

է

--

ի

'

բազատիություն Հետո «Քա ոմա բացատրությունից տիված նշանի վրաչ արագ-արա արժել սկսեզ պզատ

մ ՌԴ

է

քաղցը

չիրմաներ,

--

ԿԱՑ Լայ չամին:

Վ. զ զգո-- Թլլաց նա վայրուլթ փ աների գովելով փոջրիկ զանզակը: ամքողջ ուժով Թավփաշարելով հենթացավ իսկարիովխոացինչ-շշնլաց ինձ իզուվե--

երհույթին ժեժ կարեկցություն ունենալով դեպի ալտոավը:2- նա, ձնրդ բարիձնություն, բարեգորժտկանի Հո զարարձու է ն անթիվ-անչձամար կանտչք եհ զալիս ժուոր: ծվ «րիկան ձրբնք «իվաեգենրին կամ գարաժյալներինօշգլի տալիս: Հենց թեկուզ այս պառավինվերցցույց ենն» տարի է արդեն խնդրում է իրեն անկելանոց

բովըչ--

ըստ

յություն

քանի

վերցնեն՝ բայց օգուտ չի անումը Մինչ հզուվերովն իր զայրույթն էր աշտաճայտում, զանե գործող դակի ձայնի վրա վաղ տալով հկավ սպլաստվորը, անձանց Բեջ տեղի ունելավայաոլես կոչված «կոժիկակահը գործողություն: «Բաղցրամժոլը, բսունցքները սելմած Հաղ պամավորի վրա, սպասավորը հում ամու ավեց վրա. պառավի կյխից դյխաչոիը ե պառավի աաա չդառավի, իասկացած, կսժքեց «Քաղդրամոլիռ փովիուն տեղը: Այն ժաման «սպասավորըե «Սաղցրամժոլը: փերջնականաւղիժ կատաղություն ճասոն նե սկսեդիե Հարվամել Կրառավինարդեն միացյալ ուժերով: Մի խոսքով, ինչ-որ անբնական, անմիտ ն տխուր սան ստացվեց, հ նս նույնիսկ գոճ էի, երբ առաթինի առավին, վերչապես, կուրս գցնըին: -ծ- վ՞զզզ....-մեղմ թշլաց «Քազցրաժոլը», Ճայելուառաջ Ձբեն կարգի բերելով ե դժվարությամբ զապէլով ձուղժունքը: կամաց Կակայե. ամե իսլ կարգի ինկավ. սպա» Վամաց, սավորը ճՃնռացավ, իսկ օԿՔաղցիաժոլըխազագվելով. նախյին դիրքն ընդունեց ե կրկին, ոթյափ ուժ ուներ, բարաՀ

Աոա

։

կահչեց,

մ

-- Սա փժ-. չկա, մա՛ժժչկա, փա՛ժփ. չկա Այս անգամ վարագույրի նկավ ժբ երիտա ետերց դուր: Հ սարդ կին, քայց որովճեսհ գեղեցկության զգացումը հղզու: փճնթովիմել առանձնապեսզարգացած լէր, առա ներս եկած օ«չեղեցկուճու» գեղեցկությունը ժի տեսակ լութաճաոռուկ ԲրԽույր ուներ: Երու ե՛ դեմքը, ե՛ մարմինըճարապուռ էր, գու եծնբ ոչ այք է գունաքավփվել է կորել էին անլվաէինյոլայն մության ն Քրկարբնա ԼինելուՃետնեահքուգոլտցաժ բանձր --

895.»

շների

ոա

լուսամուտի չին վարագույրի կտոր« Հաղուստ՝ ներիը կարվաժ, ֆիժմաներով ն ճամարյա մինչն դոտին մնրկչ ձներվ։ կարճ

։

Չնայած, սակայն, «գեղեցկուճուջանցիավլությանի, էԲաղց: փայ գցնց բամոլը»՝երան տեսնելով,նույնիսկ գլխարկը ձեոքիը` այնքա՛ն Ճաժմապատասխան ծղավ նա իր ճաշակին: 2ՀեղդուՀավյ--չշիչաց ինձ հզուվերովիւ հրոբ, կանդնելով «Բաղցրա մոլի» դիմաց, «ղեղնցկուճինը մի տոկ ողբալի ն ընդժիջումներովժոր տվեց. Գը-լյա՞չ պբ.լյա՞չ պը-լլա՞: Ի պատասխանորի «Քաղցրամվոլըդ անչապաղ բավա-չ--

--

կանչեց:

-ծ- Կո՛ւրլի-րլի-րի'Կ5՛ւր-կուրլի) Հիապուիման ժմիմիկականգործողությունը: ՌրՄկովեց ե եա՛ սֆբայը չայիէլ որ Հիժար ձի թվում «Հեղուծավը», գամ Հասկացավ, որ առանց նախնականխաղի, րբ մեջնոր-

:

.

ու

'

Թանակեր: Մենք,

մեր կլանքում տեսել ենը անթիվ-անչամար ազատասձր պետական վարչությունների Հրապարակ դալն ու երունց անձա տանալը,--մենք այնքանարդեն բրացրել ծե,

նույնիսկ դատարանական

կատ զեմոտվոյականդավադրությունը մեզ վրա անճրաժեշտ

Բայց այն ժամանակ դավա ազդեցությունը չի ունենում: դիությունը դեոնը եռրությունձր: ըստ եիկույթին, թնջն էլ լով էէ եմբբոՀ օ«Քազցրաժոլը», քում, Թե իրոք վտանգնինչումն է, այլ ժիայն անորոչ կեր» --58-

տնօրինության... այնպես, տնսնելով այդ տատանումները: «Հնղուճավը» վճոնը դիմել ծայրաճեղ միչոջի՝ ձծռքերով «կանց չֆել իր ազդրերը, միաժամանակխոնչությաժմբբատաղա

մ -իիու առ Չ-լա, ԿՐԱԿ Ալեն ժամանակ «Քաղցրամոլնդայնո չդիմացավ Մո. հանալով պաշտոնի պաբտականությունը: Ք0Իամբողջովին ն տինքի Մեջ կորած, նետվեց դեպի գայլթակգլեցեողը գրկեց էմ, ես խիստ շփոթվեցի: «Քազնրա մեջքը". Խոստովանում ՏԸ օգնորությանց օքնան»-ն այնքան մոտիկ էր գանվում, նեց մտաժում որ էի, թն չուտով խայտառակություն է դուրս ցավուչ քայց փհզուվերովբ ճասկացավ իմ կասկաժներն ու շտապեցՃանպատացնել ինձչ

Մի՛ անձանգատացք,ձերդ բարեժնություն, անքարկի օչինչ չի (ինիչ-- ասաց նտ այն բոպեին, երբ ըստ երեուլՔին,ոչինչ այլնս արդելք չէր կարող ՊանդիսանալխոռվուԹյան հրականացմանը: Եվ իսկապես,որտհղից-որտեղՃճանկարժ ճայոնվեց... գլուդացին: Դա նույն այն արդն էր, որը մի քանի թոն գրբանից առայ ներկայացել էր «կաշառակերին»:Բայց կարճ նա ի՛նչ Ճարստության նր էր զար» ժամանակամիջոցում ի ի Կրկին նույն կապուտ վերնազգեստն էր ճազին, կարչ --

որ

մեր զգացողությունեերը, որ

կամացուվցնցվում էր: չեհոցրանըշարունակվում էր: զՀեդու» Գայքակղեցման Հավը» աքնքն էր խաղացնում,իրանը Թեքուժ, ազդրերն էր շորորում, իսկ «Քողցիամոլըծ չարունակում էի կանգնած մնալ, Հուզված ճայացքը նրան զամած ն ցնցվում ձր: աէ2. ժամանակ նրա ճոգում: ճառկացա՞վ ո կատարվում այչ դՀրջապհս նա, սոսկա՞ցարդյլոր Ճճանցագործանժանո թուճու էր՝ Հանդգնությունից, կամ Թե պարզամտործնժտաժում ձախ մեկ-երկու ժամ Ճաճելի ժամանակ կանցկացենմ, իկ Հետո սպասավորի ճետ ոււոիկանատուն կճանապարձեմ ձե-

զական չելով.

որ

որոյնսզի «Քաղզցրբամոլիչ՝ ժռոտցության տալով պարտքն ձրդումբ, միանար ներքին Թշետմուն իրեն ենթակա Հիմնարկությունեերը պողտնի վատսպարան դարձենր, ուր կա. թողանայլին թաքնվել անիարեճուլս տարրերը ե այնտեղից աեպատիժ կերպով թոռվություն օնբմանեին: Հասկանալի, «Հեղուժավը»պետք է գործադրերիր բոլոր Հնարավորթովչանքները, որպեսզի իր Ճճանցաղործմտադրությունը Ճաղչ

ոբ

ԱյսպեսՔե

չի ճարզվելու: Իսկ դու այնպիսի մի միյնեորդուպետությունից ռոճիկ ստապող մարդը էլ կարող մէջ չրեկնելարդ առթիվ: Այն1' պաճանջվումէր, մ.ռրումնեերի

դությունը Թյուն էր,

այն Փայլը։ որբ պետը է կատաիի Հետեանքներ ունենալ իթ Քսքը, կարոզ է ճակատագիական ճարիծրայի ճամար: նվ այդ նախազգացմանճնշման տակ, էր, ապով գիտակցում

Հազնվածէր տասնութերորդարի փարքիզ ոԼՀոն

:

-Փ21-

ժրր գոտիով, կրկին ծոցերում լիքն էին Հավնր, բաղեր, սան այլն, իսկ գրպանիը բառաչելով, գլուխն էր պեզավոր

ն նույն: Հենց որ վնասվածծնոտըահն ընկավ,անմիջապքը, բացականչեց, փ«կ առաջվանիցավելի սրտառուվ Մա՛մմ-չկա, մա'ժմ-չկա ժա՛մժ-չկա: Դուրս թուով բավականգեղեցկատեսիլսուբրետուճի(նույնպես բոտ տառնութերորդ դարի պատկերի),ճաժնստ հզջու:ն

գեր

եռում Հանել կովը, կիկին նրա ոտքի փաքաթանները յուղով, այսինքն արծաթով ու ոսկով... եվ նա նորից ճանցավոթ էբ: դուրռ

--

էին կաթով ու ետ

հերս ընկավ ցնեռորվածի նման, ժունկ չոթեց ոէ

անշարժ:

մճաց

մի գիրբ մատուցելով, դիմաշարժով «Քաղցիաժոլինը բացատրեց: տվեց ն

Սխալվել կյ-- բացատրեց հզուվերովըյ-- նա նորից ետք է ս«կաշառակերինջ ներկայլանարչբայց Հարկերըչի Թել է ն «Քաղցրամոլի»մոտ է ընկել: Ու պատմեց, ինլպնս մեկ անդաժ մի գյուլական քաչ Հանա՝ հաճանդականան քաղաթ գնալով, արժաթագործիժոտ 8 տանում չին արծարձդենը, աղջկա օժիտի Համար նորոգել տալու, բայց հույնպես ծարկերըփոքու է ե արժաթագորՀ ժի փոխարին, կոնսքաթորիալի քարտուղարի մոտ է ընկնում նվ այլպիսոմ տուն վերադարձավարդեն առանց ար» --

--

ծաթի,--

ավճլացրեց

Իդուվերովը:

ե՛ «Հնզուճավըդա. Արային րուպնին ե՛ «Քաղցրավոլըն ասես պուշ կտրեցին, նոր 4ենց արքնացան:, Բայը իսկույն կեթ երկուսով էլ ԹԺշշացին,ճարձակվելին գյուղացու վրա ն սկսեցին Հարվածենբ տքղալ Աղժուկիվր, է, պարզ վազեց «ոլասավորը ն նույնպես սկսեց աջ Գախ Հարվածելր հրր-

Մ

վերովին:

այլես չի Հայ-- դիմեղի 75 Իզուշ

կգայ"- պատասխանեցնայ-- բայդ այն ժամանակ, երը Խոռրվության Հարցը վերջնականապեսկճակունանա: --

«Քաղցրամոլընմնաց միայնակ

Հայելու առաջ մտա» Խոշ սկսեց ուղղել քնթեակի ղուրս ընկաժ ժնոտըո Չնայաժ ժնժված լինելուն, նա, սակալնչ չխաղաղվքէց,ե

.. 0:28.

ե

ժամանակօ«Քազդրամոլը» ոի հր դիժաց ըմրունելով,

աղչիկ էյ առաս ժամանակ կորլնելույ ճանեք մի տուփ օծանելիք նե մի ֆունտ բողաժ պաճարատնից հ կաղին այդ խոլորը դրեց սուբրետուճու ոտբթերիտակւ Խոզ եթէ դու Համաձալնես,-- ավելացիեց նա մարմամր, -- այի ժամանակ իմ ժեացյալ նաջայժու ողջ կարոգությունն այապեռ անձճաղպաղ քո տրամադրության տակ --

՝

եա

է.

ժը խաչն կանգնես

ընդձահուր տուրուդմիոցիմեջ, բարներախտարբաւր ը ււե« հան ավ (Հնդու՝ավրը: րուս որ

եծչ, խնդրում է, չկա՞ արդյոք Ավա՞ղ, մեծագույն վշտով պիտի առնմ, որ ուղարկվս:ժ գրքի շապկի վրա դիվաժ էր. «Բարկովի աչխատություններու Մոսկվա: Համալսարանականտպարան) Տղագթվաժ Ոստիկանական Վարչության թույլովությաժբու ես այնպես շփոթվեցի այդ Հայտնությունիցչ օր նույնիսկ ամաչեցը իմանալ օրիորդի ազգանունը: Մոբնչայդ «Քաղցրամոլը»իերաժ ճառոիր թնաժբով դր բնց սեղանին, մոտեցավ սուրբետուճուն ն կոմթեց նրան: Տեղի ունեցավ մեժիկակոան լոնկարան, արն իր արտաՃայտությամը չկ զիջում այն տնոարաններին, որդեր կատար»

ան

բայդ

ծուղո ունն,

-

Հ-

կին բավական կուիտ «կոմիկականչ տեսարան տենդիունն» ցավ, որի ընթացքում գործող անձերի մինչ աջն ատոիճան խառնվեցին, հր սկսեջին բռնհցքածարանել նրան, ով ձեռ Քի տակ էր ընկնում Գլուլացուն, իճարկն, գուրս արեցին»

--

շնորճակալությունՃայս ուրիչ այդպիսի գիրք՝ կարդալու: ե

վում (ին Մարիոսղոլ թաղաքի Պետիպայիքառտրոնում: ետ դտ: 4ծզանից ոչինչ չեմ տնսել,-- ասար մտուրրեչ չիուծին,-- իսկ ջուք արղեն կոմթում էք:

ու

ճս

Հրամայեցողչունել ճթիորդը

--

հղենժ: «մուբթնտուծին»մտածմունքների մեջ ընկավ, որօչ ժամանահ նու քոկ մատների վրա ինչ-որ Հաշիվներ արնց եյ

վերջապքծս, ասաց. ծքէ սրանց ավելացնես ես Հիսուն կոպեկ, այն ժա մանակկարոդ նմ ճամաձույնհել: Այդ ամբողջ խոսակյությունը ահզի ունեցավ չազա զոնց --

ժալտիկով--Շչեղ-ին

«-

ՍԱ

--

նվ որովճմատն պատմառ չկար ենթադրելու, որ վախճանը կարող է ուշանալ (ես տեսա, ինչես «Քաղցրաժոլնջ արդեն սկսծը գրպաններում փնարել՝ ռրոնելով պաճանջված ուստի նես սարսափով փտաժում էի, որ այժմ արդրամը)» դեն խայտառակությունը, անտարակույս, անխուսափելի է Բայց վզղվելի Հեշտասերիճակատին դիված էր, որ այդ ծիի նա պետք է առանց «քաղցրություն» ճաշակելու մնաւ եյն իսկ ժամանակ, ձրի նա արդեն տարածել էի դողդոջուն ձճոքերն իր ազա:ության նոր զոճին ճափջտակելու, կոզքի կուլիսների հտն աղմուկ լովեց ե բեմ թափվեցին մի խումբ կանայք: Դրանք «Քաղցրամոլի» նախկին գայքակզեցրած կանայք էին: Նիանք քսան Հոգու լափ էին, քոլորը զանաջան ճազուստներովն բոլորն էլ ձեռքներինունեին մի-մի արաց)

նեորաժին մանկիկ: --

վորը

Գչլյա՞, պ.լյա՞, պ-լյա՞յ-- բացականչեցիներանք միաժամանակ:

մի բուլեչ ասհայ շփոթվեց» ելը «Քաղզցիամռոլը»

բռ-

«կուն

եձթ տիրապետեցիրեն ե դառնալով մեր կողմը, «պարտու» թյամբ ասաց ցույը տալու նորաժին մանուկներին. Աճա՛ իմ թնամատարական գործունեության արդյունքն --

անցած չուսրում:

ննթկայացումըվերչացավ: Դրանով

ԴրանիցՀետո

:

Իզուվերովընա ծրկու «ննրկայացումո

տբ»

վեց. մեկը կոլվում էթ «Պաոժված ամբարտավանըջ, ժլուռը՝ «Անխոճեմ ճնաիաղգետըը, կամ «Բարիհղիր,կանգ առ»| ծոչ

սակայն, մանրամասնորեն չեմ նկարագրի այդ ներկայացումՀամառոտ կանգ կառնեմ երանց բովանդակության վրա «Գատժվաժամբարտավանըֆ պիեսն սկսվել երւնով, ոթ կուլեժսկիտանսսհիը նինաց երեք անվեճեր ձի լծած կառքով, արադությամր ալան ծժայրաճեղ ալեղս ժի Քանի պտուտ արծց գաղգաչիվրաչ Հազիվ էր բեմ դուրս եկել, որ ամբող ուժով աղաղակեց.«Հոռ՛«Ճո«Ճո՞ջ ն ճարտարարեց,որ գնում է խաղաղեցնելու ու կառապանիմեչքին եռունցթով ճարչ վաժնց: Հագել էի պաշտոնականվերարկու, փայլուն կոքակ«

նների այլ միայն սզենարբիանձերը,

-- 830.--

'

՛

ճյանակիրգլխարկըգլեին: 9ախ 4եշքում եռեել ր ոա վարչական զանազան նկատառումներովթԹափվաժոէ «ի տու իսկ աջը պաճել էր պառորա Ձնայած ներով լի մի տոպրակ, ընթացթին,նա ոչ մե րոպե չէր դադարում աղաՀ արագասլաց մեջքին, Հանելով երա ատամ դակել, Հարվածելովկառապանի Վճրջապեսմասնակի անդամա-չ ներն ու մազերը ոլոկելով: բիչ իրականթվաց կ նա վրճնրհույթին, նրան, բոտ խեղումը Պոկեցնրա գլուխն պլանքեւ ոնց միանգամից վերջ տալ կառու ու նեանց քերի մեջ: Ազատություն զգալով, ձինրը կատաղի նս արդեհ նախատքսում էի այն րբողեն, առաչ նձտվեցին, ն հրի կառքը ն նրբափտած Հեծյալը անխնայորեն չախդզուխչուր էն լինելու: ճայց, բարեբախտաբար, կայարանը ոտիկ էրմ

ներով

ն

Հպատակվելովբնազդին, ձիերը, մեխվածի նման կանգ առան կարսրանի սյունի մուռ ն անվիջապեսերեքն էլ Կաոկեցին: Մինչ «ԱԺբարտավանը» վերչին կես վերսան էր սլանում, էս նրատեցիչ որ կայարանի բակում ինչ-որ խիստ անձճանգիստ շարժում է տեղի ունննում, բայց, ծերքկառքը Հասավ կ Հնչեց ոչ ոք չարձագանքեց գրան: որգտինդոստ «ճուու-Ճուն:, օԱմբարաավանը)՝գլութը ծտ գցաժ, քայլում էր նետ ու առաջ: ժամացույցը ձեռքում պաճած ն Հաստատ ամողվաժ էր, ոբ նոր կառքբ լուտով կժատուցվի հայց «աճմանված անցավ մ ոչ ժե շարժում նկարելի չեղասիԱյն ժա փուպեն մանակ «Ամբարտավանը» զարժանքով չորս կոլմը նայեց, ե

նրա այբծրի առջի Հետելալ ոորտում պատկերը ըացվքէց.... ն Փոստակայանըմիայնակ կանդգնաժ էր անտառում, ամեն փեռաժ առնս, ներսն ինել, լիներ: հնչ-որ խԽորճրղավոր ձայներ էին լսվում բակից, որոնք ե՛ չշուկի էին նման ն փբեչոցի ն 447 էլ լսելը էր, ոի Ճնռվում, անտառայինքավուտում, անտառի ոգիներն են ձայն տալիս միմյանց: «Ամ. փարտավանը»շատ լավ էր ճասկանում, ռր այդտեղ ճակաչ իշխանականգործողություն է թաքնված ն անմիջապես րասհբենը ռրոնումննրիւ իսկապես, չէր անցել ժեկ րուն, որ

կառաբռնած թաքստոցից ճանեց գրագրին ե չոր: ճետ պան: եվ դուրս Հանելու միաժամանակզրկում էր նըրանց կյանքից, նույնիսկ առանց Ճարցաքննության։ հսկ նրբ կյանջից զրկեց վերչին կառապանին,կրկին բացական զից

:

--

081.-

թ

«Հո «4ղ

թը

«4ե1լ

թ

ման կանչի, րա Յ-

ենթադրելով, զա

որ

ալժմ

արդեն

պատրաս »

որ

ֆայտնվեց:Այն ժամանակ՝ զայրուլթիը կատաղած, ինքը

աքաղաղինն գլուխը պոկեց, Հետո՝ նկատելով վազող լանիլ ննամվմ կ Հասնծ լով, կտռր-կտոր ե տԲայց դա կ նռ եատկ հը ընկավ արեց: -հռ

չօգնեց:

Մինչ այչ բավական ժամանակ անցավ խավարն իջավ որի վրա ե անտառի խորքում էերեացքաղցաժ գայլերի ոչմակը: Սոսջին անգամ «Ամբարտավանիչ գլխում ժագնց երն այն միտքը, որ ինքն այդյաք յատ ճող տարած չլիննը :

հշխանության առանձնաչնդինուները պաշտպանելումասին, ապայ ճավանորնն, այդ խոպեին Հանգիստ շարունակելիս կլինքը իր ճանապարճը ն, գուցե, տել ճառած լիներ: հսկ դայլծրը մինչ այղ, սպանվածներիՀոտն առնելով, ավելի ու ող» ավելի էին փուսնեքում ե. վերջացյեսյայների Հողեմայշ նոց բարձրացրին, որ ագամ աղռավները, որոհք խնջույքի Հույսով չարվել էին մոտակա սոճու ի ըմոռնեցին, որ է հ կոկռոցով թռան Հեւու: Հարցն արդեն օրորզ

էին,

քանձրանում Խավարը

անթառն էր, գայլերը ոռնում սկսում էր աղմկել... երկար ժամանակ քաչալնրում էր իրեն Ժում դիչուս ձր շարունակ,ռր՝ «Զի կարոզ «Ամբալոռավանբջ,

սլահուաճելայդն, բայդ, վերջապես, արտասվեց: Արաասվեց ու Տիկար դառը, աբտասվնց Հուռաճատ, ինչպես մի որն անապասելիկերպով ճասկանում է, ՍԵ որչափ անագոփույն, օատանայականանմտություն էր պարունակում իր եչ կլանքից զրնվելու գործողությունը, եվ, արտասվելով» Ճիշեց Պայրիկին, մայրին, ծղբայրներին, քույրերին ն դառնաղի գոչեց. «Ո՞ւր եբոչ: Ապա՝ մո"քովդարձավիր բշխահավորներին ն նույնչ լեւ ողբաղ՝ «Իր եքջ: եվ արցունքների արդ

մարդ,

վարել

ն

ավերել միննույն րանը չէու

Բայց այդ ժամանակ ինչի մի սուկալի բան կատարՎեց: Գայլծրի ոշմակն այնքան մոտեցավ, որ ամբողչովին Մի րոպե ձաժկեց «Ամբարտավանին», աան

առաջ

բնկաժ էի միայի

նս

--

հ

կայարանի

գլխարկը՝ դչխանիշչով...

--84--

«ԱնբոՀեմ չնարադետիք բովանդակությունըմի փոքր ավն-

|

Ա

բարգ

էր:

Մի ինչ-որ կոլլեժսկի առնասոր՝ իշխանություն ստանալով, Հանկարժ, Բն չգիտնս ինչու, մտածեց, ոի իզուր տեղի չէ, օր է արվաժ Քայ որովճեան րան իլխաերեն փեխանություն նություն տվող պիտերն այչ մասին նրան ոչինչ չբացատրեՑին, ուստի նա ինքը «կսեվ հզրակացություններ անել: վերջապես հզրակացրծցչ որ իլշխքանուՄաաժծցչմտաժեց, Հոր ուն «Ր տգիտությունն է արմասուսխ 6: ր էլ անքհլու / Թ տրվո գի նա իրնն,-- ռր կոլմար: «Արդեն ճարյուր տարի էչ-- ասաց ռուսական չնժակի ասեսսորներն արմատախիլ են անում տգիտությունը, բայց, ալնուպմձնայնիվ, արդյունք լկա: Ինչասեսչուս Այն պատճառով, պարենք, որ բոլոր կոլլեժօակի Շատ կան երանց սորների «Հավասարուժով լնն գործում: մեչ կաշառակերնհրչ չնացողներչ ատամ փշրողինր, ն շատ սակավ իսկական տղիտություն արմատախիլ անողենը: Լս կրսում է իսկական արմատախիլ անոդի արմատախիլ անել տեսար, Հիսունկոռեկ փրկանք լով, հսկ տզիտությունը, աղատ վեզ: Այնինչ ւվետթէ այնպես սեղմելտղիտությունը, որպեսզի շնչել չկարողանա, որպեսզի օւբ էլ թցկվիչ ամեն նղ էլ մա փնի նրա Համար: Ե/ Հենց որ ճՀնարագետը»որոչեց, Թե բնչ Խնդիր է դրրվաժ իր առաջ, անմիջապես նստեց սելանի մոռ նե այն ժամանակվանից այլես վեր ի կենում այլնտեղից: Չի խմում, ուտում, լի քնում -- շարունակ «անխոտճեմ»Հեարքենըրէ '

չու

2արում:

Առավոտիցմինչն իրիկուն գրում է. բայց որովճեւոն ինքն էլ չք Հասկանում ինչ է գրում, ուստի ամեն բնչ ստացվում ուսն: է անկա. խասոնքիի Հանկարծ չատ խելք ունենալ ք մեկ Թվում է` Ռուսաստանոաի այն պատճառովէ ազիո-ություն տիրում, որ Համայնքըկապկպումէ դգյուղայու ուսքբն

Ն

Է.անաա ր Մեկ Հանկարծ Համայնքը, մում ռւ

ձիոքրչ-Ի

աճա

ատրաստ

դիտությունը լաղավորում,

է

նախագիժը.--

վերալյեն

զլուղերում լավ ցեղակաֆ Հռվատակեներ չլան,-- անչճապաղ ձերք բճրել կաուի խելչին փչում է` դուսական տգիտության իսկական որ

08.

«յդպիսիթ:

Հեժունքբ գինեաներն էեԵ.-

անմիչապես որոշում`

գինիչ

աներըփակել դրանցփոխարենամեն ւածղ արն» կարկանդակի տուր սկսել: Եվ վերջապես` որչա՛փ մենք լուսավորյալ կլինեինք, եթե դյուլացիները Հաճարի փոխարեն լվածաղին զանքին,բանջարանոցներում Բողկի փոխարեն գազար ցա եին, եվ կրկին որոշում` Հաղորդել ում Հաշկե է, ն տյու Բայց ցավն այն է, որ տգիտությունը Համառ է Բավաչ կան չէ առնելնրան` քեզ ճեռացնելու եկատառումներով անն

ճոաժետ է վերացնել Համայնքը նից, նրան բնդունակդարձեձլ՝ այդ

է, բացի Հարկավոթ

ղրա«

ծշմարտությունն ըժբրոչ ննլու: Սյլլապես,թնրնա նա այե էլ չի ըմբոնի, թե էնչ Հիման վրա ծն իրեն տգիտություն անվանում ե ենչու անպայման ան«ճումժեշոէ արմատախիլանել: ինչպե՞ս անել Հապայ որպէսզի աղիտությունն այլ բանն ըժբոնելուընդունակ դառ Ֆա: Մաաժեց-Մմտաժեց կոլլնժաեկի ասեսսռրը հ, վերջաւլեցչ Քեպետն ցավ ի սիրտ: սակայն եկավ այն հղիակարության, սր ամենալավմիչոցը էկզեկուցիան է իՀարկե, խոռրձրդաժում էր հա ինքն իրքն,-- դա նույնն է, ինչ որ Հեումն «ժէժ» էր կոչվում, սակալեեկը Ժլուաթնարժե-- կա՛մ օւ տուր անքը, կա՛մ իրագործել: Մեժ, ուրեմն ժիժ Եվ աճա, նստել է նա ն տռանը Հթդնության զվարճացնում է բր անխոչեմությունը,բասկճանապարձին զինվործիրն հե փող փչում, պուրակում շրջանային պետերը ճիպոտներ ճե կարում իոկ գյուղում չինականջ է աղազակում`«Զերդ թարժնությունյ) կլ չեմ անի»: Լուժ է այչ աղաղակները «Հնարագնտը», բայց միառժամանակայնպես է ցուլց տալիչ ռր լի Հասկանում: ժակայն,վերչապես նա էլ է տք նում, որ անչասկացող ձիետնալ տլլես չի կարելի: Թոչում է տեղից, ձեռքը արտինէ դնում ն երեն արդարացնելու Համար առում է. «Գիտեմ,«իրքլիներս, որ դուք Հիմի ցավ եք զգում, բայց ույս ունքմ, որ Հետագայումինթնիրդ կճասկանաք, Թ6 ո՞րչափօգտակարէ շա ձեզ ճամարդ: եմ ամենիցդարսախելին այն է, որ նա ոչ ժիայն մգն.կաշառծլի է, այրի անձողդողը: Քանի անգամ գյուղացիԽերն ամբողջ ճամայնքով մոտն ին գնացել, նվերներ էին տարքլ, ծնկաչոք աղերաէլէին չի ունկնդրումն չի ընդու»

նազ

--

«Հիմարներ-- ասում էյ-- կրնոհլանաք ու կսիրեք, իսկ վերջն ինձանից շնորճակալ կլիներ»: եվ այդպես, մինչե այժմ զործը շարունակվում է ճախա:փ, բակի նման սլտտվել: նա անթոճեմ Հշնարքներէ «Ճեարու իսկ նրանք աղաղակում ձն. «Զերդ բարեժնություն, այլնո» լենք անիջէ (վաժաղիկր ցանեցին, բայդ լվերն առայվանից ավելի նն նեղացնում. ցեղական ճովատակների մասին անընդճամ, գիհցին, բաց իշխանությունը սխալմամբցեղական Խոզեր ուղարկեց. զինհտներըփակեցին օզենենդներըբազմացանչ Մրայն ճամայլնքն է ժինչն այլմմ անձեոնմխելի մնացել: քստ երնույքին, ինքն աստված է Հովանի երան: նում:

--

Քոլոր «պաշտոնյաները»ցույց տվեց։ Այդ չորօ տիան էի միայն Հնարել հզուվերովբ: գուցեն, իսկապես, միտյե դրանք գոյություն ունեին այն պարզ ժամանակներում: եսյ սակայն, շատ ուրախ էի դրա ճամար: Ջնայաժ այն բանին, որ իժ այցելությունը երկու ժամից ավելի չէր տնել, բայց ծս ծայրաչշեղ ճոդնաժություն էի վում: Եվ ոչ միայի ֆիղիկական, այլե բարոյական,կարժեք Թե լպիրշության զգացումը, որի

նան ժասին խոսեցի վերնում, կամաց-կամաց սողաց իժ ննրսը Կ ամեն ինլ իմ ներսում ժնջացավ քամվեց: ծս իմ կլանքում շատ կենդանի տիկնիկներ եմ տեսել ն հմ շատ լավ ճասկանում, ինչ Սույն են մտցնում հրանք մարղզկային գոյության մեջ: Բայց այս անգամ ժելության զգացումն այնպիսի ճեչիչ տպավորություն զորժեց ինձ վրա, որ ես պատրաստ էի տոկալ կենդանի տիկնիկներիանթիվ բազմուԹյան ենրկալությունը, միայն Թն կարողանայի Հեռանալ աշխարճից: նույնիսկ տիկին Ատրոպտիվ«մարդուկներին փնան, ոթն այդ ժամանակ փողոցով տուն էր վերադառնում, կույնիսկ նա «խելոք» Թվաց ինձ, ինձ Թվում է, այդ ճնշվաժության զգացմանզաղանիքը կայանում է նրանում, որ կենդանի տիկնիկներինմենք Հան» դիպում ենք բազմազանկապակցություններում,որոնք թույլ չեն տալի նրանց մնալու մշտապես ամիողջական, ճչավատարիմ կրենց տիկնիկայինբնուվթին: Եվ դրաֆից րացի, ու

նրանք ապրում նն, թեպեան աղքատիկ,օակայն ն այնպես կլանքով, ուր կան մի քանի մարդկայինպեղին կենդանի ընդճանուրբնազդներ ե տենչեր։ Մի խոսքով, մասնակցու

Ռուն հն ունենում կննսականընդճանուր դրամայում: Մինչ. դեղ փայտն մարդուկները պատկերանումհն մեղ ժի

տնսակ

առաճակարբութ կենտթոնացած, բթությանաստիճանի Փեստեչ վողականն միանդա որեէ բարդություն: մուլի Մեկումուցաժ ներից,որպիսիք աւաջանում նն կենդանի բնազդի գոյության

Մասնակցելովընդճանուր կենսական դրամայում, խառը, կենդանի տիկնիկը Հենց այն պատճառովայդչափ Հարստաճարիչազդեցություն լի ունենում, որ նրա աննրեսությունըմասամբ ժեղմանում է կենսական զանազան անակեկալություններով:Փայտե մարդուկննին որբ դիմադրությանն էլ չնն «Հանդիպում:նրունք դեպքում:

ուրիշ տիկնիկներիճետ

միայն մքկ անարգել ե

ունեն,

լարին խոխիումնն նրանք կանոնավոր ռրը Ժատաժող միապաղաղությամբ,

չար

հայց

այդ

դիտողինՀուպաճատությանէ անցնում:

ճշմարիտ է, հզուվծրովըպնդում է, որ նբա օմարդուկնն. րին» ճնշտությամբ կարելի է կսպել, մինչդեո կննդանիտիկնիկն ինքը, խերն, կարոզ է Հոգի Հանել ն Հարկադրել`անի-

ժելու քո ժն ծ ժամր: Ասծնբ, այր այդպես է: բայց այդ դեպքում արժե՞ Հետաքրբրվելայդ մարդուկներով, արժե՞ արդյոք նրանց վրա կյանք վատնել: եվ հրավացի չէ եղել արդյոք եկեղեցու սարկավագը» ռրի կշտամբել է հղուվնրովին, Թե՝ «Կմենզանի մարդուկներիձեոքից դադար չկա աշԽարճում, իսկ գու դեռ փայտեմարդուկներնս բազմացնում: Բայց, բացի դրանից, գորժի խորքը լավ թափանցելու դեպքում, իզուվնրովնանիրավացիկլինի նան մեկ այլ աշ նում: նւ ն բարձրից ոՒչափից ավելի արճչամարճական արո ճայտվեքՊետերբուրգից ուղարկած «նորասպսակիչ մասքն, չափիք աղվելիշոապեց՝ նրան օդատարկչ տիկնիկ անվանեհլոմ նախ ն առաջ: արչպիսը արկնիկ պատրաստելու ճամար մտո րելու ճեարելուչ թիեն Հանճար ենթադրելու Հարց չկա, այլ է դրոշ վարժություն -ծ- ձեռքի տակ բավարար քաբավական նակով լաքեր ն փայլուն կաշի ունենալ ե կարողանալմաարտաքին վարդարանքննրըԻսկ երվշակով կարգավորել 88.

այդ տիկնիկիցլավր չնս ուղենաէ հրպես «(նորապոսակհ, հղուվերովը ձարքեում է. «Ինչի ճամար ն ո՞ր առտիճանըո: ՏարօրինակՀարցերեն: Ամեն ինչի ն ամեն աստիճանի --աճա

բորդյ

բոլորը»

Բնությունը բարքճաճ է, մարդիկ`չուր: Բնությունը Թույլ

չի «ալիս խիստ Հետնողական ենրքին դատարկություն, իսկ մարդիկ, ընդճակառակը,շատ մեժ ճւաճությամբ են սնդում այդ ճետնողականության վրա եթե բնությունը յանկանար մջեչն վերջն անգութ լինել: նա կենդանի մժարդուկնեերին շնորձած կլինքր դրդումների ն շարժումների նույն այն ապուշ

ճաժառությունը, որպիսին չեորճում է հզուվերովեն իր փայտե մարդուկներին ԱՀա այն ժամանակ կլիննը սարսափելի, աարատփելի,սարսափելի, այդ բասի կատարյալ խիժառտուի Տեկնիկինռչ կարելի է զոռլել, ոչ հրանիըդ խուսափել: նատիրե ամեն նա ակնթարթ զգա, ինչպես է «ողիղ Հանում: եվ ժի ամեն փի շարժում շարժվիր, ոիովճեի յուրաքանչյուր բողոք: է բերում նոր վայրագություն, առա կոր անտանելի ցավ: է Բաց գուցե կյանքն ինքն այդպիոխմարդուկներ ստեղժում: Գուցե այն անթիվ ճարկագրականչրջաններում, որոնբ ամեն կողմից ճակում էն մարդուն, ամեննին ձճաղվագյուտ չնն այն ցնրող «ոխիկնիկային կոմեդիաներիո,ուր կենդանի ափխկնքկը կրնկակոխէ անում կենդանի մարդուն Գուցե իղուչ վերովն ամենեին ռլուտարար լէ, այլ միայն գունատ պաՀ ճենաճանի այն բանի, ինչ որ վաղուց արգեն 4նարված է կյանքում: 0-4 կարող է իբ վր» Համարձակություն վերցեծլ՝ ոլբեդելու, ոբ այդ այդպես չէ: եվ ո՞վ ճամաձայնչի լինի, որ բոչ լոր գաղտնիքներից» որոնը Ճարոնաբերելն ամենից ավելի ե ճետաքրքրում մարդկային դոլությանը, «տիկնիկներիգաղզտոնիքն» ամենից էթկանը, ամենից ճավշտակիչը չէ:

ՄԱՐ ՑԱԿԻ ՎԻՇՏԸ

'

Դեյձանիկինամուսնացրին մարյակի Հեռ Է Ճորկաղ Հարսանիքսարքնքին։ «Զվարճությունն Գործն խանութում .:7.-

ոովորեւթյունեեր ընեվ, ինչպես լինում

Ֆոր երչդեցք գնեցին, պասոորի պաշտոնը ուսյալ եզնակը Տարմաճավերիգովաբանականծեիգհր երգեւին, եկ կարզը պաճպան ելու Համար հատիկանապետըփանրիկ բազեենրի մի վաշտ ուղարկեց: Համարյա ամբողչ անտառի Թռչունները ճավաքվեցին նորապոտակներին նայելու: Բիչ չէր նան պատվավոր յուրերի թիվր. Սարյակի խաչելբայիի Սճրինոսն էր, Դեղձանիկինը՝Սոխակը: հնքը Քազեն չարկում էր ճարսնացուի չՀարօնաչճայրը դառնալ, բայց ժրեողնեերը, պատյան պաճառւսբանությամը, ճրամարվեցին այդ պատվից ն Հրավիրելին խուլ Փայտմորհկին,այն Փայտմորեկին, որք, դեռ նոյի տաիին ի պատիվ իր զառամյալ տարիքի ե իջողությունը կորցնելու սենատի անդամ էր քառարեց,

պատկեր ատռայվեց»

առթ-

նշանակվել: ե՛ ե՛ Հարսանիքավորե՛վ նորապսակները, ժնողները,

ները --բոլոին էլ ուրախ տրամադրությանմել էին։ Սարյանը կ Հաճույքի նիջանկությունն էր կանխավայելում, Դեղձանիկըկտուցով փետուրներ էի «Հարդարում,ժնողները փաածում էին. «Փա՞ոքաստժո աղջիկներից փեկին սաղացրինք», իսկ ճՃարօանիբավորնհրը երազում էին կաների կույտծրի, Թթու դրաժ մոծակների,շաբարած ճանճերի մասին, որ ոչնչացնելու էին ճ5տո, նրբ գնային Սարյակի եր տունը շնորձավորելուլ քր անՄեյն չարագուշակ Ազոավեն ժտորեն կոկռուժ. «Այս ամուսնությունը Հաջող լի՛ լինի, լի' լինի, չի՛ լինիչ։ Թեպեջ Ազոավը ճամբավ է վայելում մարդկանց մոտ, սակայն Թռչունները շատ լավ զիտեն, որ երբ Ագուսվը կբոկբռում է, նշանակում է, դիա Համար նա պատմառ ունի: 6վ իսկապես, ճազիվ էր «ելձլ Ազսավի կոկււցը, որ նկուն առաջինը կանչեց. «վո՞ւ-կո՞ս լլինի՞ ճանկարժԱզովի գու: չակությունը կատարվից: հսկ նրան, նույն թմաստով Հետեծցին Երաշտաճավի, կարմրատուտըչ ձախսարքնք... Ու բոլորն «կաեցին ոաշադիր զննել նորապաակների)։ սկշհցին վերՀիչել։ Քրբրեցիննոր միայն անխզելի կապեր:4 միժյանց Հետ կապվաժ այդ նրկու արարաժների անձնակահ պատմությունը, ճիշնցին նրանց Ճակումները, ճաշակները, Հպարտ էր

--988.--

է միշտ,

մի

աժիողչ

մարյակը պարզագիրտնե բարի լքոչուն էր ուներ երեք չափավորություն, ճրտապաբնորոշ առանձնաճատկություն՝ Հություն ն տնարարություն: Բացի դրանից, նա այնքան (լ ծրիտասարդլէր, քեպետե նտ չէր կորցնում իր ճույսը, որ Հարկ ծղաժ դեպքում կարող է պաշտպանելիր պատիվը: նա հր ամբողչ կյանքում ժաղայնելէի ծամբարակայինվարչությունում «ասել էր մայորական աստիճանի ն ճենց այնտեղ էլ կազմակերպել էր իր խելքն ու սիրտը: նայառք չէր վերցնում (Թայլանի թագավորությունն անցել էր), այնուաժենայնիվ, անկոլմնակալ գործունեությամբ կարողացել էր դբնրան ձճաբամագլուխ ունենալ:Մեկ անգումյ«կատաճարբււր ֆողվել մեծ քանակությամբ դեղձանիկենրի ուտելիք կորեկ ձեոք բերել ն աճա այդ իսկ ժամանակմիտք ծադեց նրա գըրլխում. ճկամուսմնանաժ Դեղձանիկիճետ ն կնոչս ու երեխա. ննրիս կործկով կկերակրեմ»: Հորից ն մոիից զինվել էր դէոռ նոր Թե առած ժամանակ,ոչ մի ժառանգություն չէր ատաՓր ուսաի սիրով Հպարտանում էր, որ ճասարակության մեջ իր գրաված նշանավոր դիրքի ճամար միմիայն իրեն է պարտական: փոքրիկ դույլով ջուր կրելի ինքն իրեն էի նույնքան

սովորել:

Այսպեսէր նորադպսակի մտավորն բարոյական դեմքըՀ Համակրանքի ուրույն պատճառներ նա, իճարկե չուներ, Բա օրինականությանտնսակետիցնա այնպիսի քաղքեչ

'

-

նի էր: որից լավըՀարկավոր չէր: նրա արտաքինում նմանապեսառանձին Հրապուրիլ կամ Փայլուն բան չէր նկատվում, ընդճակառակը, նրա ողջ կերպարանքըզարմանք էր պատճառում կր անտարակույսսովորական ն միջակ տեսքով: նույնիսկ ճեճղուկները ժիժաչ ղում ինչ ծրբ նա, կաժենալով որեէ սղլջնա ճանդյախոսու» Քյուն անել, ցնցում էր նլանազգեստիքղանցթները ն աչքերը շծղում: Հաճոլախոսություններն էլ տափակէին դուրս գաՀ լիս. կամ ճամբարակայինաննհկդոտներ էր պատմում, կամ պարծենում էր, օր սրչափ էլ էժան է պաճանչում նրանից կառապանը) թնքը։ այնուամննայնիվ, միշտ ինդ կոպեկ «88.

նույպակաս քէ վճարում. իսկ եթե ժամանակ է ունենում, նիսկ ոտքով է գնում: -էր նեւ սռվոեվ աճա, փառք աստժո/-- վերջաղնումի եմ բարար,-ոչ ինձ կերակիել, այլն կարող իայն կարող եմ ընտանիք ւպաճեր Նման

խոսքերը ծնողներին շատ էին զուր լալիս, ն նրանք այնպես եռանդով էին այխատում որսալ նրան իրենց ցան. ջում, որ ժեկ անգաժ թիլ էր ժեացել բոլոր"վին Խեղդեին։ Բայց նրանց որխորդներըրան «Հաժրարակային խոռլերած (ին անվանում հ երբա երեւալուն սլես ազնթարքմապես թոյումցրվում էլն, թնպուն Հայրերը Հրամայում էին երանց՝ ԺԵ Տէճշ

ն

0վ նա ոչ միալն էթ վիրավորվումաղջիկներիաղպիսի արարքներից, այլե նույնիսկ Հանգստացնումէր նրանը

ծնողներին, ասելով. Սլյինչ, նս սովոր եմ: Դա կուսական ամոքխաժության արդյունք է: երբ նս ծառայում էխ Համբարակայինվարչության մնջ, այնտեղ մի Խաղատանիկկար. Այնջան լավիկն էր որ ամեն թնչ կարելի էր տալ, զեռ քիչ էր: նույնոլնս ըշկբզբում շարունակ ծիժաղում էր վրաս: ես նրան առում եի: «-

Սանանք, օրիորդ»,իսկ նա Թե՝ ա՛խ ոչ, դուք զզվելի հռ»: Մի խոսքով, ես ինկնում եմ նրա ետնիը, իսկ նա փախչում է ինձանից: Այո կողժ, ալն կողմ... Հասա: եվ բ՛նչ: Վերջը նույնիսկ սկսեց գովաբանել: Այ՛ ն ինչպիսին եք դուք, եվան իվանվիլ,-- կաակում էին ժնողները,-- ով է իմանում ապօրինի զավակներ էլ ունք, -- 2 շգիլո» անչ չե կարող, բայց չոմ Համարձակվում: Բնականթուլությունն իր ժամանակին ամբողջությամբ գործադրել եմ Այդ մասին հայ ընդձճանրապես այն կարիքին եմ, որ պետք չէ չափազանցություն Թույլ տալ, բայց ճարաբերարարինլո՞ւ պետք է իրեն բավականությունից: նռ հուլնիսկ օղուր չեմ Հրաժարվում, այ խմում եժ, սաղլայենոչ այնչափ, ոբ ինք» ինձ կորցնեմ, չայոնառեվո..ն Ում՞ ուս այնքան, ինչուեսասված է ճկուշ» Վերչինժամանակ ետ «ժան:

--

երաշխավորել

գրկել

ձմե,

նրա

ղելաե Նառաությունը

ռմաճաճուանծըի

ժիժ

--840--

լքին, բացի

այդ,

կապի-

որ աստված ուղարկել էր նթան ձառայության միլոՀ ամուր էր բռնել: Հետխսբար, պետական տոկոսները զին, միայնբավականէին նրանչիսկ եթե նռ»ԻՐ կապիտալը

թտլըչ

լինծր,

դրավականով պարտ տալու նա ինչ անել փողերը:

այդ

դեպքում չէր իմա-

էր նա,Հաղուտուս ձիի է, աստվածատուր,-- ասում հմ նույնպես ոչ թե փողով գնածը, տյ ուտում ատոժուց չընորձածըչ իսկ եթե կամենամ բավականություն պատճառել վերջացավ: ՀԵինձ, այդ էլ քանկ չարժե, երգ է, կերգեմ տկապես, քանի դեռնս աշխար՝իս հրեսին ճանձեր, սարդեր: որդեր ն նման ոատելիք կա, ե քանի դեռ ուժ ունեմ որսալու: հակ եթն ուժերս բնձ դավաճանեն, այդ ասպաճովվածհմ. գճզքում, ուրեմն, ժաժանակ է ժեռհելու: Մյուժ թոլունների Հետ էլ միշո այգպես է լինում, ի՛նչ կա շր: Բայց եթե սպաշտոնավարնլիսանգամ նա ուրիչ ոչ մի քանի մասին այպիսի բավականությամբչէր մտաժում, ինչպետ ընտանձկան ինքնաէոի, խալաքի, երկտնղ մաճջջախի, ե ճակալի ընտանեկան երջանկության այլ իդնալեերի մա«ին, որոնք ժչակվել քին Ճամրարակայինվարչությունում --

ու

("ինչ

է

1ըչ--

ննրկայացնումիրենից առանց ընտանիքի մարյա-

մտածում

էր նա,--

բժշկական տերմին

ն

ուրիշ

ոչին չո),

այգ միտքն սկսծց պաշտոնից Ճրաժարվելուց երան ավելի ճնշել հվ աճա, ալք դելով ավելի Հագավ ճամազդեստը, կապեց ԽքանԻիպձանիկին, նայ թերը (այդ բոլորը պաշտոնըթուեելիս, ստացել էր «որհ դնաց իր Ճավանածճարանացուի ժնող» ալեւ Հատուցումն) մոտ նրա ձեսքի թնդրելու: կյահքում առաջին անգամ «խիազմունքըտիրել երա քարափին: մուսյին անգամ կյանքում քրգեջ «Սալաճատակ փոչ Քիգը -Էհ չկեղժեղ։ Կիրքը դեպի գեղեցկութ Դեղանիկն այն ատոիճան տիրապետեցնրան, որ նայ, «ակառակ իր սռվոիական շրջածայեցողության, արձամար:ձելնույ» նիսկ տեղեկանալ, ո՞վ է արդյոք իր Ճարսնացուն, ե ռինգ

ճետո

ապա

օինցօր

ու

ին

"

73:45

ունք" արդյոք: Թծրնս, ավելորդ չէր, որովշեոն Հարսնացուն շխարճիկ ն ուսյալ էր կուտիառվել, զուգօրիորդ

օժիտ ո

Ար

աաա

ՏՈՐ

վել-պարդարվել, նիդում էր «Տէ ԿՕՍՏ ՈՅՄ6շ ԷԼՇո 4 ո1ծ (գրծ»ոյ Ա1ՏՏԲԱՍ»:8 էր հԽվագումե խրում քոգնձնի վրա «Ն6 ԷԹ էթ, եթե իր չուրչի ասպետներչէին լինում: Փուցնն եա բաւ բի էր, սակայն այլ ժասին մտածելուժամանակ չուներ Աբիբ նոր տարազներ էին բերում խանութից, ժերթ յուն. կերնեերն էին եղիոր մուռ Հյուբ գալի: Այդպես, գործի եջ, իր բարի լինելը չէր էլ նկատում: Սրիորգ,կարելի՞ է ձեր ոտքիկը Համփրուրել,--Հետա» ապեդում էին նրան լունկերները: ժ՛խ, դութ ինչպիռի...դեյ Ճամրուիեցե՞քչ

չէ, խանավորը Հրամայումէ թոչել, իսկ ո՛ւր Հ-ճայոնի ապապեւտ ուրախությամբէ ուղեկիսկ օրիորդինյուրսքանլյուր է չմոլորվեր ճարկավոր ցում:Միայն Ա՛խ, ոչ, տյդ կողմից կարող եք ճանգիատլինել, մաշ յոր:իւրաղջիկնայնչափ խելացիաղչիկ է, որ երե նույնիսկ ուլանի Հետ լթուվ անտառն բեկնիչայն ժամանակ էլ մազա.-

չափ անդամ չի վնասվի: Ցա՛

--

--

--

Ուրիշոչինչ:

Նրա ժնողներեՀլ հարձրաջխարչիկ Հին ն նուլնպես ա. ռանց Հյուրերի տխրում էին: Հայրիկը դեղձանիկյաննաչան» գում ճինգ եռամյակ պարագլուխ էր եղել, չորս ժառանգու» Թյուն էր վատնել, մեկ տարի առաջ վերչին Հողային կշսարնը Թթղաերնէր ծախսծլն այժմ ապրում էր ֆինանսա կան գործարքներովն այն աստիճան Հմտացել էր: որ կաշ ռապաններիցմիջանցուկ դարպասներովէր խուս տալիս հեչ վնրաբնրում է մայրիկին, ապա նա ծրիտասաիգժաշ մանակ ինչպես Դեղձանիկեղել էր, այդպես Դեղձանիկ էլ մնացել էր նակ ժերության օրերին: Ձողից-4ող էր թոչկոտում, նայում էր, արդլոք ասպետներ չեն երնում, զոճուչ ճակությամթծճիշում էր, ինչպես պարագլխի կին նղաժ ժաչ նաճանմանակ կարկանդակներէր ուտում, իսկ Սիրամարգ դապետը, նրան տեսնելիս, պոչի էր բաց անում, նույն այդ ոգով էլ նա իր ավաղդոտհրկ էր դատոիարակել: ծթ իժ աղջկան բարձրագույն կուրսեր չեմ ուղարտո.

.

:

--

կուժ,-- ասաց եա Սարչակին, նրբ սա աղջկա ձեռքը խրնդինց,-- իմ կարծիքով բավական է, որ աղչիկը ֆրանսերէն իմանա, ձողից-ձող թոլկունա, Հագնվի դեժքին սազական, Հյուրերին զբաղծցընի,--աճա այն ամենր, իհչ ճարկավոր է կեռչ երջանկության Համար: եվ լավ 8ք արել, տիրուճի, օր ձեր օրիորդին աստճա մաձալմաժայինհրկլուղածությամը եք դառտիրարակել,-հձց Սարյակը:--Տղամարդուն, Հիրավի, անձճրաժեշտէ աշխԽարձագրեւթյուն կմանալ,որուՃեւոմւ,Ժեկ ձչ տեսար, իշ--.

--542--

պատված:

Քացի այս հրեջ անձնավորություններից։ ընտանիքում ե երկու որդիները: Կիոսեի կալին նան կրոսեր դուստրը ճայեկի էր նման, քան դեղձանիկի(այգ Քույրն ավելիշա սատճնաղովէլ նրան ճենց ճայնկ անունով էլ կանչում էին էին կանչում), այդ սո» էսկ ավազ բքրոջը Պրողնրպինոչկա ճառով էլ տնեցիներընրա վրա նայում էին որպես ՄանդրիլիոչԵր անձնվեր ն առույզ ազջիկ Քայց հա բարի, ընտանիթբին ն որ նրան աղախնի նման էր, չնայած այն ճանդգամանթքին, կ զուրկ էին պաճում յուրաքանչյուր պատճառիճամար կրշ-

տամբում, նա, այնուամենայնիվ, չնրմագին սիրում էր ե' ժնուլներին, հ՛ թրոջը, ե' նղբայրներին։,Մի բանթ մասին էր միայն ծածուկ արտասվում, ոի տան ճոգսերբ թույլ չէին տալիս բարձրագույն կուրսեր Հաճախել: ինչ վերաբերում է հղբայիննրին,ապա մնժը յունկեր էր ուլանականգնդում ե կրոնից: իսկ ռչ մի կերպ չէր կարողանումքննություն տալ ձասն չէի կարողանում էր ճաճախում կրտսերը գիմնազիա է ճարկավոր։ ոի ինքը կանալ, Թե իշխանավորներիինլին Հունական լեզուն գիտենա: Ախր իժ ինչի՞ն է Հարկավոր, մայրիկ ջան, այլ ահճոռոնիլեզուն,-- գանգատվում էր նա մորըէ-- ատիներենն մտա... 11ՍՏ, 18ԱՐ15».. էլի Ճասկանալի է: «ՄԾոտ, քոսոտ Ոօոտ, Պօղէլտ... թշոէաօ0,թոտեմո1ր6, քճքէսոլոք34... ածն: գրել, առաջնորդողճողվածում մեջինրում անել Դեղզադիր է Բայցճունարեն,,. ինչի՞ս է պքտք,Հարց եմ ոա պատրաստ չիս ձեզ, Հունարեն լեղուն: Գուցե վարթի Համար է,«- կռաճեց մայր Ա՛խ, մայրիկ ջան: օրն աղդ տանն իրարանքում ե Հյուրասիրություն Ամբողջ --

--

լ

--

--

--619.-

էր, ամքողջ օրի Հյուրեր էին գալիս

օւ

ում,

լաթի աարի աջը, թեկ, երմերը, մեչթորած ձվի դեղնուցը ծրբեք չէր պակասում, մինչդեռ կես են

ում,

Ա

եր

ՔՃոն

է 22

սակայն կաշխատեմարժանիք չնմ նս այս ողորմածությանը, լինել ապագայում: Սակայն, ի պատիվ Պրոզերպինուկայի, պիտի ամել, որ եա նչանվաժ լինելով Հանդերձ, ամեննեին չէր թաքգնուժ Սարյակից,որ անտարբեր է դեղի նա, ծրբ ծեռղենրն Ճավտարարնցիննրան, որ մայորը պատիվ է արել երան, ե որ իրծեք նախապես արդեն Համաձայնություն են տվել, նա

գնում: Շլուղից յուղ

ե

ծ

են

ծ

ուժ:

կո-

Հարած տարի

մանրավաճառիպարտքը

չէր վճարված: Շուռ

ու

ժուռ

է

է

դա-

ս ծեր Դեյձանիկը՝ թավա

ժե տապակվողձկան նման, ինչպես փող գտնի, Ամեն առավոտ արած քոչում է բարեկամների մոտ, մեկին ասուժ է, որ ճռրաքույրն այս օրերս մեռհլ է ն փող է Ճարկավոր՝ է, որ ժառանգությունը ստանալու Համար, ժյուսին ասում է առանց հր կալվածքում քարածովս ճայտնաբերվել, բայլպ կապիտալի մշակել Հնարավոր չէ, երրորդին ուղղակի Ճար տարարում է, որ փողի խիոտ կարիք ունի: Իսկ երբեմե մո. տենում առում. է յունկեր Հյուրերից մեկին հե «երիտասարդ, արդյոք մի տասը կուեկ չունեք, վաղի չնորճակալությոմը կլծրադաւրձնեմո: եվ տալիս էին: Բայց ե ջեֆ-ուրախություն ձի անում Թոչում-Հավաքվում են ուլանչյունկերները, Պրո դքրպինոչկային սեղմում ծն անկյունն ու բեղերն են ռլորում է, ինչ վտանդի է ննքարկվում հկ խեղճ Ճայնկը տեսնում Քուղբն աղի արցունքը է թափում միտք է անում, գործն այն է, որ

մարթն ժրժաղեց յ Խոն իո Գո ա ար եչ րա ի մ .1 ոժոտիկից ՆԻՐկմյանց, ողեցի որպեսզի նրաէց

սր

էր

ն

խլացել:

--

|

միակ

--

Դուք ժլա՞տ հք,-- Ճարցրեց նրան Փթողերպինո չկա: նա ժլատ չեմ, այլ խնայող էմ,-կապատասխանեց րչակիչ--նս այլեպես եժ կարծում, որ կարիք չկա` զուր տեղը փողը չաղ տալու, երբ կարելի է սեփականմիջոցներով կառաՀչ վարվել, Բայց ձեզ Համար, որպեսզի ձեզ բավականություն ռ.

Օւուժ-

նալով, նս խանդավառությամբ թոչում էր ժառիլջ-ծառ, տնանելու, ինչոլեւ քբ գնզելկուծի Հարսնացունլողանում չժ տաջտակում: ե եթե կարողանում էր տեսնել, երգում էլ Եր: գոււժ էր կեղժ ն ամբողջ ուժով, բայց ավա՞ղ, դա նրա մատչելի ժիջոցն էր գոՀունաւկություն Հայրտնելու արարչին հրեն այս կյանթում այոսժ շեորձի «ամար --- Ձգում եմ ե զիտծժ,-- երգում էր նայ-- որ արժանի

պատճասած լինեմ, ես

եմ իժ նույնիսկ պատրաստ խնայոդասիրությունից ճրաժարվելի Այռ ասելով, մայորը սիրալիր պատվիառավ, բայց ավա՞լ, այղ վարմունքը ոչ միայն ներգործություն չունեցավ Գրո-

զորպինոչկայիվրա,

բերեց,

այլ

ընդճակառակը,նոր քրքիջ

առաջ

Ա՛խ, որչափ ժիժաղելի նք պառկի առնում: Սյ է Տանը ժեղ էլ... աճա այդպքու Հա՛-ճա՛, զան Ը` տում. ճրնի զզվելի շանն: եժ հհքը ուտում աստծուց լնորձաժ աները: Համա քակ, բայը առողջարար: Իսկ ձեզ կորեկ կտամ` ունք: Րր ոլ, ես ամոնիը շսոհ սալաթ հմ սիրում: Ժալաչթզանծլը դժվար զործ է: Առավուղյանբանջատանեքկաոչեմ ե կքաղեմ դազտագողի: դւրիչին դա կարոդ է Մեծ փող արժենալ, խոկ ես ձեզ ճամար նույնիսկ ձրիարար բ --

դութ ի՞նքո.

-

ռա

«-

կգանեժ: --

իսկ

փ՞նչնվծր

կոբ

դուք -.645.-

--

Մ

խոսակցություն սկսվեց,

ֆեր Դեղձանիկը

Համաձայնությունն Սնողների

" ճանաչ

նրանք

Հաճոլական խոսքերի փոխարձն, բավական անկեղծ

մբնչն վերչին Թելը սնանկացել է, որ տիկին Դեղձանիկին Վերջին օրերը տեսել էին վաշխառու կեղնծխի ճետ Թփերի Մ8ջ քափչալիս, "ր ինքը Պրոգնրպինոչկան,երգեցողության դասերի անվան տակ, Սոխակիժո է քոչել, ն ապա, իբրն ձու Քն անքնեդմեավոր է ածել... հոլը Սարյանըկարժես կու-

բացել

,

ուն րանց,

ու

Սարյակը։ Ըռլոր Հարկանները գիտեին,

։

ս

3Յճ

Սալտիկով--Շչեղոին

ինձ: Մուռ

ժամանակներս

ին՞ք, այո՞ւ

Մեծավ բավականությամբ:Այսօր իսկ Սարդինկը նոր բազված, պատրաստ սլատվիրեմ,որպնազիվաղր լուլսը --

լինի:

չէ՞ Դը այդպիսի մանմեոհերը Թանկ արժեն, Մի Հաճմեջանչանցատանալ:Սարդը,ծրբ փողը ստա» նալու գա, էս նրան կուտեփ: ծվ այլպիսով մճեք քիթ կլի -ծ- քա յք Հ-

Ֆճն ք:

ծիծաղիլին եջ: Այդպես էլ շարունակվեցնքանը մնջ. չելավ մեկ անցա մյ որոգհսվի փեսացուին «սիրելիս» կամ «Հոգյակս» ասեր, ար շարունմտկ՝«Ժիժաղելի եք ե ուրիչ ոչինչ: եվ բանի գնում Հաիենացուն այնչափ ավելի ու ավելի չամարձակ էր դառ» Ֆոււի, Փճսացուռվ ճամարյա ունն նին չէր զբաղվում, ուլլ ե շրջապատել էր իրեն յունկերներով ու գիմնապիաներով ամննաանխիղճկերպովքչվ չում էր նրանց չետ: Գիտե՞ք, այոր, ինչ նն պատժել ինձ ձեր մասին,-աենաք էթ ճարանացուննրանչ-- տր գուք վերջին պատնրաղմի ժամանակզորքն նավատորմիզըփորա պաքսիմատովեք --

Հա՛«ճա՛,

ինչ

--

ու

կձրակրել:

ու

ընկքրուչիների ե իսկ Պրողզերպինոչկան թաքնվումէ Թփերի մեջ ն այնանղից, զԸ"

թոլում,

չունկերներիՀետ

են

ը»: կվերադարձնեն

Միայն ճայեկն էր խզճում խեղճ Աարլակին,ե օվ գին, արդյոք ալդ խղճալու մեջ ավելի քաղցը զգացժունքիմասնակցություն չկա՞ր... Համենայն դեպս, մեկ անդամ, ուշ հրեկոլան,

երք մայորըչ ծուլորեն թափաճարելով Թները,

տուն

ձր վերադասնում, Մայնկը Հասավ երա հտհից։ -- 1121 ձեզ սազական մ այդպիսի սիգեղենցկուչուն

նա նրան,-Իեչիչ«աւսաց ավելի լավ է ամուսնացեք ինձ ճե ես ձեզ չատ լավ կխնամեմ: մակայն Սարլակը կարծնս փայտացածլիներ: նույնիսկ դարգին չլսեց Ճայնկի թոռսքծրը ն կոպտորեն պատասխա-

նես.

Եթե նեռ շոշազննայի Ճայնկի Հետ ոմուսնաճաի այդ դեպքում մայեկի ճետ էլ կնչանվնի, բայց որովճետն ես ձեր Փորրիկի Հեա ծմ նշանվել, ճետնապնես նրա ծետ էլ ցանկանում եմ իմ կյանք շրչանը կատարել... Սակայն, չի կարելիասել, որ նա ամեննին րան չէր ծաս--

Փեսացուն շփոթվում էրչ բայք չէր ժխտում, որովճետկ Թեպետն վլաքոիմատը երա իրավասության ենքակա չէր, բայց ն այնուծս ինքն էլ ճանցանքունէր՝ ձինրի ճամար սլատբաներ կային: փաստածխոտի մքչ ամեն տեսակ անսպեոռք իսկ գա Թերես, փյտաժպաքսիժատիցավելի վատ էր, որովՀեն դինվորը գանգատվել կարող է, իսկ ձին գանգատվելու «եաիավորություն անցամ չունի... Ա՛խ, վատ բան էր արել նա այն ժամանակ: երբեմն Փթռվերպինոչկաննույեիսկ ամբողչ կամպանիա լով աղիի էր ենքարկում երան: Օրինակ, հթիոասարդները որոշում են փախչել-բոնել խաղալ, իսկ նաչ զզվելին, ցցված ն Հարկադրում են նրան վողել, ու դեռ է նրանցկողքին: Աս էնչ Թափովառաչ է նետվում, բար է անում աչբերն էլ կաղում Քեերն

կանչում, մինչն նա թափով դիպլումէ սոնուն: Սկզբում տիկին Դեղմանիկըվախենում էր, ոթ մայորը կարող է վիրավորվել, ն երբեմնւերքեմն նույնիսկ բղավում 3. Բայց երե ճամոզվեց: էր աղջկա որ վավրա` «ֆինիսսե' ն որն սէշաղրաւթյուն չի դարձնում դրե, թողեց միայն ամեն երեկո ճշտապաճորենդիմում էր փճսային. «մեկ մանեք չունե՞ք, ժայոր, վազը մենք մեժ գոճունակությոմբ

նիր»

810.

նա կանում, Ընդճակառակը, չատ բան նա Հառվանումէր: Բայց ժիաժամանակ

ճում

նկ չատ պարզ

նրբամտորեն

կերպով

տքս-

էր, որ թակարդն է ընկել որ իր բախտը որոշված է անդառնալի ն ընդմիշտ: հնչո՞ւ ընդմիչա,-- նա այդ մասին փրնե ճաշիվ տալ չէի կարողանում, ալլ միայն կրկնում ձր ե

ոնդադար. անդառնալի, բնդժբ շտ»:

Եք աճա, նա աժուանացավ,Հարսանիքիցճետո ամբողջ ծրեկո կնրուխցեամ արեքին, այնաես որ վերջալույսը մեկ ժամ առաչ նոմարել էր արդեն, երը Սարյակը պախորաատվեց Բաճարսիճետ իր բունը Թոչել: Լա՞վ էր զգում իրեն, «քանչելի Տաթ գիշերը ցուիավետ էր, աստղերը երկնի մութ

չ

կապույտումխաղում էին ալմաստների նման, իսկ ինքը՝ Սարյակնամբողչովին այրվում էր։ Բերկրաեքնէր քավալ.

վուժ նրա հրակներում, զմայլելի, արքնցուցի ըջրորանքը: Մն երգել էր ուզում, մեկ ճնկնկալ, բայց մճամամանակ գիում էր ինչ-որ մի զգայուն քաղաքավարություն Հարկա նրան պզավպել իր պոոթկուժները: հնքը Պրոգերքն: չկան, թվուժ էր: ենթարկվումէ այդ կրբի թովյչանքին Նմ: խոնչությամբ փակեը աչքերն ու Հաճելի սարսուռով քրմիկով կտցա« Հարել նրտ կատաթը,.. Բայը արդ իսկ րուլնեինճանկարժ Մար« յակի փչակի մուսովժե խումբիՀարբածենր անցան: Դրանք հրա եղբայրներնէին, ընկերներիմի ամբողջ ամբոխի ուղեկցությամբ: նրանք աղմուկով ն սռւլոցով երգում էին. «Մար սելով այգ ձայները, նո. բրուգն արչտվանքի ելավ)... վերածնվեց: հաճար ւսկնքարքապես ԳիշնրայինՃ.-. ե կան գուութով դուս թոավ փչակից մեչեն աքաղաղնեհրի չերբ քրբչազ լունկերեերի «եո: մաթյակը, Հազա մունդիրը ժը կանգնել էր հրիտասարդ կեսչ հոնը ն նույնալես աշխատում էր ուրախանալ: Բայց ավաղ, նա շուտով Ճամովվնը, օր Խւիախությունը մայորականաստիճանին արդեն սազական աստիճանը չէ: Որչափ էլ նա Հարկաղրում էի իրենն,բայց ճետ իրենցը Հազակի միասին, այնուամենայնիվ զասափյրալ վերցրին: նրա աչքերն իրենք իրենց փակվեցին, իսկ մի րոչ պե անցաժ՝ բարձրաձայն խուփոցը տարածվեց փչակում: նույնիսկ դրան ճնտնող ժիժաղզիպութկումբ լբարքնացրեց երան: Այդպես, ամբողջովին կոճկաժ ժունդիրով, նա քնեց Իր ժեղրագիչերը: Մյդ րունից նա վերջնականապեսոչնչացավ իր երիտա սարդ

կնոջ աչքում:

երբ արթնացավ, թեպետե դեռ

չատ

նոլկայի Հետքն էլ չկար: որին նշա աղախին չբ Մերինոսըյ

վաղ էր» Փրոդերպի»

վարձել,Հարոնքք: ծր տա՞նն է ճաշելու, թն օԻիորդը Թոնչ է մոր մոտ ն արդյոք կարձեռ եոռւսցրաժ ոչ, Հայտնի չէ, նրիո՛րդս-- այդ բառը նման խաշնց նրան: չրի նա դուրո մերձակա ճյուղբի վիչ նայեց փչակից ն քով չր մեղելային լռություն,որը նա» բաո Ջորօ կողժը տիրում --949.-

ն Թռրդումէ արթնացմանը, րի ժամանակ ողջ բնությո որ

կարժես անկենդանլինի: Թռչունները դես չին արքնացել նույնիսկ ծառերի տերեները չէին շարժվում: Բայց արնելքն շառագունելէր, ե մայորին նվաս, որ վարդամատն արդեն ողջունելովիրեն, Քին է ցույց տալիս: Հեգնական Ավրորան, Ըստ երնուլթին, այդ գիչեր նրա գոյության մեջ ինչ-ոլ. ժի չափազանցկարնոր բան տեղի ունեցավ, ռրը պառկեց երա սե բիծ: նա պնտք 8 ողչ ապագայիվրա, որպես մի անջնջելի ինչոր պարտականությունկատարած լիներ,-- մի, սակայն Ն ամքե Սարյակի Հատուկպարտականություն ոչ դժվարին պարաանա, որպես ժույլ ն նենգամիտստրուկ, այղ բայց կանությունը չիրագորժեց,»: նա Դիմելով իր դրության բազմակողմանիքննությունը, Կամ, գիուու» նախ ն առաջ թոիամանկություն գորժադրեց: թյան խոսքով ասած, սկածցգործը քննության ասնել ճան կախգամահքներըծնող պատճառներիտեսակետով: հրծնից մած պատճառներովնա լիրադորժծե, իր պարտականու --

թյունը, թե՞ իրենից անկախ: «եթե ծո պատճառ ելած լիէր նա իրբնքն նեք այղ բանին,-- ասում իրեն-- սլե ժամա հակ, իճտրկե, Մեկուզ գլուխս կորեցեր, եթե ես ճանցավոր Խիյ-- խոսք չե՛մ ասի: Թե չէ՝ իմ կողմից ոչ մի պատմնառ չնա նա փոաժելայդ պատրվան ինչ եղավ: ԲայցՀազիվ էր տնսեք՝ կը։ որ անմիջչապնսըմբռնել նրա ապարդյուն լինելը Կան օռրեերը փաստեր, որոնց նկատմամբ պատմճուղականության

Թոռւյլանրնելիչէ: նրանք պնտք է իրադործվենառանցզանա հ ոչ մի տրամաբանություն չի կարող վերստեղծել ռության, որ այն, ինչ պետքէ լինեոե չի եղել, Դա արդարացումչունի: //չ 4ի ծրիտասարդամուսին, ոչ մի սիրող մայր, երդվյալների ժի ոչ մի դատարան, նույնիսկ թագավորական գատարան, ոչ այլ վճիռ չի կարող Հանել դրա ճամար, բացի խայտառակուՀ

թյուն իաճից.-- խայտաղակությո՞ւն, խայտոռակությո՞ւեչ

խայրտառակությո՞ւն: նա պետք է ետ մղեր Հարբած ամբոխի Հարձակումը, նա պնտք է իր բունն անմա չելի դարձրաժ լիներ, պետք է կբրժքով պաշտպաներ ռղարտականությունըն իրադորժելու իրա880

..

վունքը, պեոտբ է Հանուն ոլաբտականության Թիլունաձեղ Օս" տօսէնէէԹ դո էիս դ ար... մարտի առ Խայտառավությու8,-- կրկնեց նա մեքենայործնն ժե. Փենայորեն էլ, առանց ժունդիրը ճաննլու, քաղցած փորու եւ ճմրթված թով այնտեղ: Տիկին Դեղձանիկնարդեն արթնացել էր ն սաստիկ զալճետ բացաժ էր/ Քացի այն, որ իր Պրոզերպինոչկայի ան պիսի վխայլտառակությունէր» տեղի ունեցել, գրչերը «Պեռուշ ճեռու աշխարձճիցթռել, լուր էր եկել նրա մուռ Դեղձանիկ» Հորաքույլրը ն իր պատմություններով տատիկ փչաղրել ձր նա էլ ծր ֆրա տրամադրությունը: Միլոչկային ամուսնաց» ինլ տարբերություն: Ա՛խ, րել էր Խացկտիկիճետ, բայց.» ենչ տարբերություն: Միլոչկային ամուսինն այնպե՛ս է սիրում,-- ոսում չբ Հյուբը,-- այնպե՛ս է սիրում: Շ'օՏէ էՕԱԼ սո քօճողճ էո ծրք-

իսկ նրա նտեից, արձագանքինման մորաբույիը նույնպեշ կրկեծց: Խայտառակություն,խայրոառակությո՞ւն,խայտա-

"

-

--

--

ռակությո՞ւն

Սարյակը՝շշմած, ուզեց թռչել, անճայտանալ բայց երա ճանաԹեերն անգամ կարժես կոտրաժ լիննին։ նա քայլեց մտածում ու էր այնտեղ պարչով, գնալով գեպի իր փվակն

խայտառակությունը,

Թոչուններն արդեն բայց թաքցնել իր ն ամեն բան զիտնին։ եվ թեպետ նրանցից արթնացել էին առ երնս ոչինչ օ«ճամապատասխան մեկը նրան հրես ոչ Մ ոչո Թուն ն շնոր» մի քանիսը նույնիոկ բան չասաց» իսկ էրջ Հավորեցին,բայց նու միանզաժայնսպարզորոչ տնանում ոոլերի աչքերում աժ օրԲ ք. խոլորի «ը ԽայոախԽարոառակությո՛ւնյխայտասակությո՞ւնյ ռակությո՞ւն: վերադարձավ երեկոյան դեմ, սակայն, Գրողերպինոչկան ն առանց բոնժուր՝մառելու, ուղղակի թռավ իր բունը: կս, Փրեշտակաւ-- սուլեց նրա նտեչ-- մերելի՛ս,անուշք հե այնպնա աղիողորմ որ Մերինոսը, Թեսլեւտե միզ մայորը,

--

վակայիր»""

Հյուրըչ թեքվելով դեպի Ճորաքրոլ ականչըչ մի բան

չը-

ցնժազին սոսկումով ետ բնկավ, կրկնելով. ծինակայիր իմ բնքուչիկիս զարմանքը... -- Քալջ Իվ տիկին Դեղձանիկըլսում էր ն զայրույթով քրթմլնջում քքիկով, ԴԵ, տա' աստվաժ Միլոչկային... տա՛ աստվաժյշշնջաք ես,- հսկ մենք...կան,"քոնը բախտը բերում է, իսկ մեզ..- Ք. Միլոչնայինամուսինն ւս ւմ 22 ինչսլեսէ ուրա հարել, իսկ ժերը... Աւրիչ ում ուղում եք, բայց իմ զերպի՛նոլկալին, կարժեմ, կրծած սսկոր անվանել չլի կաբելի... Ե՛վ գեր է, ե՛ վարդագույնա. ե՛ տյտիկները,ե՛ կուրժչբնչաց

ու

ճասարակ կոչման թռչուն էր,

--

խա

ՔՓԸ-:- եվ ծս

Բճլ: --

ԷՏԱ-Ը6

նույնքակուշադրությունչի դարձ օռրբիկան

քօջտյելաթի5

Այգ իկ րոպէին ՀայտնվեցՍարյակը:Եվ նոր էր պառբատտվում արղարանաչու, օր բարկացաժ զոքանչը գուռ տալով, գոչեց.

Ցույց

Մորտե՛նց. խւալտտոսկություն, պանրհնխայտառա» կությո՞ւն, խայռտառակությո՞ւն, խայտառակությո՞ւել --

ԵԵ0--

1Ր4

--

:

արտասվեց: կակայե Պրոզերպինոչկան ոչ մի ձայն չճանհը, ն Սարյանա կր լսեց, ինչպես բնում Թաժիկներով ետ քաշհց աղվաժազը,իր ճամար անկողին արիա ռուծլով:

լա

կրոչ--

բայց

ինձչեորՀված Ամուսնյա՞կս, ապտժո՞ւց ոչ

Թե սուլեը,

եղավ:

Բայց

ն

այդ

այլ

ամուանյա-

մի անսակ մղկտաց մայորը

ն

լաց

կոչի ճանդեւվ Պրողերպինոչկանանտարթեր

մոտեցավ երա անկեղնուն խոնարձվեց մեաց։ Սաթյակը ու

վրան,

բայց

Պրոզերպինոչկան արդեն քնած էր, կամ ավելի

քնած էր ձեանում: Այդ գիշեր նս մալորբըՀարկադրված եղավ միալնակ անց» կացնել: Մունղիրը, իճարկեյ նա «Հանեց, բայց անդրտվար» ախբըճանել չճամարձակվեց,որպեսզի անճարմաի դրության մեչ չդեի Փրովերցինոչկային : հակ Հաջորգ առավուանչ ն ալնպես Գրովզերչ որչափ էլ նա չուսո արթնացավ, բայց պինօչկանարդեն չկար, թռել էր ժնողների մոտ: շուռ,

--

851.--

Սկսվեց մայրի մարտիրոսազիությունը: Ռժբողչ ամսվաինքացգքում հրիտասարդ կինը ոչ մբ րա արտասանեց: Ամե գիշեր լքռլուժ-գալիս էր նա Սարյակի

փակի: պառկում էր բնում ձր այնպես

ե ամքն

խորձրդավորե

առավոտ

անճուատանում

ճապճեպ, որ մայորը ոչ ժբ կերպ էի կարողանում 4ՀետնելըԱյգ ժամանակվա ինթադբուժ մի չորԸ անդամ րոզերպիեո չկան թոավ-ձկավ յունկերնելի ն գիմնավիստների ամբողչ խժրով ե, Մերինոսին կահչելով, ճոխ ըեթրիք պատվիրեց: Բայց քե՛ նա ն թե նրա Ճլուրերը, կ խմում էին ռր ամծնալոիբշկերպովուտում Սարյոկիաչքի առաչ, ոչ մի անգաժ նույնիսկ շնորճակալությունՀճայտնե» ցին նրան, կարծես նա իր փյչակի տերը լէրչ այլ մնայն ժաղպ էր այնտեղ: Կնոջ ծնողների ընտանիքում մայորին այլ կերպ ն չէին անվանում, քան ձարիկա հոկ սրիկան» կրկին խաղատոմս է գներ- Հաղոր» դում էր տիկին Դեղձանիկը Հլուր ծկաժ Հորաքրոչը: --

Կաբ -ծ-

կարժե, ճարիկանըկխելագարվիչ Շուտով, Սկսելչ

Մփայնժերունի աներն էր ժամանակ ժամանակարբ ցելում մայորին, մխիքարում էր երան նկ նույնիսկ հոռստա« նում էր ժեժել Պրոզերպինոչկային, բայց խոստումները չէր կատարում, այլ միայն մեժ թվով քրանկուեկանոցներ էի կորզում փնոասյիդ: Անյավ նս մեկ ամիս ՊրողէրդինոչկայիՀարաբծրությունը դեպի մայորը մասամբ փոխվեց, ասկայն ոչ դեպի լավը: Դեղձմանիկն առտիճանաբար փոնլ էթ Քր դերի մքջ, առ

լկտիացնլ էր:

Նա

այլես լուտ լէր, բայց այնպիսի տոնով էր խոօում Մարյակի ճետ, ինչպիսի տոնովկարող է խոսէլ թագու»

ձին պալատի ինչ-որ անճարտժի վառարանավառի Ճետջ ասում չ Փո՛լ Հարկավոր,-էր նա: -

-ծ-

Որքա՞ն:

Ժ'"չ ԹՏ սռրքան», այլ տվն՛բ: Որբան,ինչի ճամարյ-- այդ մասին ոչ մի թոռք: Գուլն նա գրխոավորյալէր այդապնս վարվում, կամենալով Սարյա» կի «Հոզինմճանջել, ճայ, գուքեն՝չսւան նպատակի, այ --

.-.6..--

Հոդին Դեղձանիկի ճայնպե՞սը)

մութ անորոշություն է, ն ոչ չի կարող պարզել, հրտեհզէ վերջանում այն» մի իմաստուն տեզ մտքի ճախըանքը ն որանղը է սկավումվայրագությունը հն չնք, Սարյակը չեր Պակաճառում: Եւ. մի բույե անդնումի ն ձեռքերով ղուրս Հետին դողդոջուն բաժանմունքը էր փչակի Եվ մինչ Չրոգեր» էր բնրում այնտնդից իր գանձաստուվը: Հանում էի այնտեղից արծաթյա ճինդ կուպեկաՀ պինոչկան եսցեհրը, միաժամանակժի տեսակ տանօրինակ ժպտալու Սկարյչակին թվում էր, ռր իր ճովին են ճանում: Ռչ այլն պատ ճտռով որնա ժլատ էր, այլ որովչնտն բնականիցպաճանջ էր զգում՝ ամեն ժամանակ ճշտորեն իմանալու իր դրամարկղի

դրությունը:

ղրամալմոլը,Գրողերպինոչկանթքրոանց ամուսինն արդեն ոնսնում նան էր կատարված քալանի արդյունքները: Պրովերպինուկան ուլանների ն կիսաթեթն վարքի տեր կանանը Վի ամբողջ

Թալանելովամուսնու չում-գնումէթ, իսկ մի

ժամ

երամի գլութ անցաժ, աղմուկով

մոտով

ե հատում

նե

երգերով բոչում էր փակի

Այնտել, մարյակի մուռակա մարգագետնում:

խումբը մինչե վերլալուս Փնեֆ էր անում, երդում, թ մբապարում, ժամանակ ժպմանակ թռչելով Թփերի մեջ ճանգիստ առնելու: տուն Մեկ անգամ Պրողերպինոչլկան եկավ արտասովոր էր ժնացել ծեւղզվածվիճակում: Թոչում էր փչակում (քի՛չ կբժկիկը փշրեր»), պառսյտ էր գալիո, երզում էր, ծիժաղում, արա նայում էր նրան սկզբում վախեցաժ, սվում... Մայռրը Ճետո բայց Ճանկարծ ճուղվեը: Նրա գլխում գժբտխտ մի միտք ծագնց, որ գուցե Պրոզերպինոչկայի սիրտր բացվել է, որ Հասնելէ իր փորձությունների վախճանը, որ նա ինքն բնդառաչում է իրք... Էնդառաջում է, սրպեսզի նրանություն պարգնի իրեն, անվերը,անքաճման հրանություն: Բաղցր հ մբաժամանակ այրող ձուզմունքրը տիրեց նրա ողջ էությանը ն արթնացրեց նրա մեջ ճամարձակություն, մի ճամարձակություն, որ Հատուկ չէր բոլեր «Ճամբարակային մայորներին։ երքի խելաչճեղությամբ,նա կամացուկ ժուետավՓրոզերպինոչկային այի րուեին, երբ նա ճայայքը մուլ առ

--0904.

տարածությանմեջ Հառաժ, կանդնել էթ մուտքի մոտ, ն քրի գլխին: կով կամաց խֆել Պրողերպինոչկայի հ, խուռաՀիմարչ-- բացականչեցՊրողերպինոչկան փլակից նրա գրկախառնումիը, դգուխօԹոռւսվն փնլով Դա նրա կողմից ջատ վճռական թայլ էր: Սփեչն այժմ նա թոչում-դնում էր ցերեկը, այժմ թոավ գիշձրը: Մյուս առավոտյան նա, սակայն, վերադարձավ, բայց ամբողջ օրը տլուր էր, արտազվում էր, ոչ ժի տեղ իրեն ճանգիստ զգալ չէր կարողանում: իսկ երծկոյան, Հազիվ էր մաՀ ժոիը Խոմփացրել, կրկին Թոռավ-դնաց: Գիշձրը Այդպես շարունակվել ամբողչ երկու չարա: ցերեկը` Հիստերիկա,արցունքխորչրդավոր անձճայտացում, առ ներ. Մայորը տառապանքիցուժասսյառ էր հղել, քայլ ճետնում էր նրան, քթիկում, ճամենայն դեպս, չրով լի Քայլ փոքրիկ զույլը պաճաժհ արտասվալիցՀամոզում էր. Ջուր խմիր, սիրոդ բա՛ց արա իմ առաչ: Ոչ որպե ամուսնու ավա՞զչկս այդ բախոին արժանիչեմ,-- այլ որաես ճո՛ր, որպես եղբո'ր։ 0՞վ է վիրավորել քեղ, իժ թրուչ ձիկ: Հիժա՞ր։ Պրովերպինուկանչվերադարձավամենին Վերջչաղքծս սղասեց մեկ օր: սպասեք երկրորդ օրը ե օիոչեցս.. Մայորը սպասել ճավիոյանաս Սանր ժամանակ սկսվեց նրա ճամար, կատարլալ միայնակության օշրերչ Կինը թողեց երան, աղզչ դականները,առանց որեէ խոսքով նախազգուշացնելու,անբս» երեուլթին ժերունի Դեզձանինը իսկաղեռ ձայլտացանյ-որ Հորաքրոջ մաճից Ճետո ժառանգություն էլ ստացել իսկ մյուս թռչուններին կայել՝ նա ինքն ամայում էրչ որովճետեց այնուամենայնիվ, չէր մաքրել իր խարտառակությունը, չէր արդարացրել իրեն: նույնիսկ աղախին Սերինոսը վերջնաչ Հաշիվ«լաճանչել ն ճնքղուկի Ճետ բուն ճլուսեց տանիքի տւսկչ Մինչն այժմ նա գոնե տառապանքենրուներ, այրող, սուր տաղապանքներ, որոնք «նարավորություն էին տալիս նրան ցավից անձանդիստվես ու դեն եծտվել, անիծել... ն Հուսալ: Այժմ տառապանքներըմնացին, բայց ստացանբութ

ձե, որը

--

--

--

--

Բ

-

՝

շղթայում էր նրա շարժումները, լլատուժ էր նրտ

ապագանանքափանցխավարով էր լցնում... Մինչ այդ՝ աչունը նկավ. քոչունները կրկնապատկած քին իրենց բների շուրջը: Միայն հա ուժերով աշխատում ոչինչ չէր ձեռնարկում, լէր կարողանումորոշել` թոչե՞լ արդյոք տաք ջրերը, Սհ՞ նալ Հայրենիքում: Անձրններ եկան,

կամքը ն

քամիներ փչեցին. պուրակը մերկացավ ն տրտում Խշշաց, գիշերները երկարնցին, ավելի խավար դարձան հակ նս գիչերներնաժրբոլչ, քաղցած ու ցրտից դոդաճարյ ուռանց աչք փակելու նտոտում էր իր անպայտպանփյակի չեժքին ու սպասում: Քանի անդամ գիլատիչ Բուն թռավ մոտիկից,թնով նրա փչակինխփելով, քանի անդաժ փլակի ներսը նալեց արյունարիու Սկլուռը: Բայց բախտի բերմամբ ոչ Բուն, ոչ Սկյուռր անճաֆգիսթչարեցիննրան: Շատ ճավանականէյ որ նա ուտելի գիշատիչներիՀամար արդեն այլիո չնչին լինելուտիսակետիղ մեժություն էր կազմում, բայը Հնարավոր է նանայն, որ զիշաՀտիչննրը դիտեին որչոսի գորժունյա ճամրարակային սպտ էր հղել նա. ժամանակինն, չկաժճնալովղրկել Հայրենիքը նրա մա սռուցելիք ծառայությունների: ապագայում, խնալում էին... էմբոնելով, որ իր կլանքը խորտակվածէ, նա ակամա դաշնում էր անցյալի ծիշողություններին։ երն թնչ այետեղ այնպես Մաբուր ձր, կարդ ու կանոնով,որ նթա ոիրոթ օտարի նման ուրախանում էր: եվ Հաճելի բաներ հառյին... Մրոյլն Համրարակային միջոցառումները չէին, այլե, «րբինակ, խաղատնիկը: ինչ կայտառ, ճշտապածաղչիկ էր... ասես վարունգչիներ) Եվ նույնպես սկզբում ծ. ա՛խ, ինչ ժիծաղելի՛ն նեք դութու Ծիֆաղելի, ծիծաղելի, իսկ ճանկարծ. սախ, սիրծլիս, ի՞նչ ճիմարն չի ես, զուր տեծղբ ժամանակ կորցիի»: Պետք էր հրա «Հետ ամուռնանալ, բայց ղրա փոխարհն, նրան թողեց վեցբ երեխաների Հետ: եամ թե ժեն անգամ նա գնացել էր այրի Լորաժարգիժոտ, որը ճանաւլարճի վրա իջնան էր պաճում ն կորեկի ու Հնեդկացորենի ձավարի առնտրով էր զրազվում Խոսք բացեցին իրար ճետ, օքանի՞է կորեկը,ն ձավա՞րը թանի է: Անչուչա խուր է ձեղ Ճաար՝ առանը ամուռին, արկին»... Մեն էլ, արդեն ամեն տեղ կրակեելը Իվ 127 «եւոք է ելա Հետ էլ ճանզդրին... աստի

--Տ0կ.--

է մորացուր ան ամուսնաղդաժ լիներ, բայց եւո խԽոստաւավ

տվեր:

վավ ձր այն ժամանակ, սեանչելի՛չ եվ ռրչափ մու ղի ու ձր վարվում այն ժամանակնա խաղտտնիկի (որա: ղի Ճեւոչ այնչափ ավելի Հպարտահում էր, այնյափ ավելի լու վեստներ էր լսում իր մասին, Համբարակային վարչուիյուն բոլոբ վրագիինեինասում էին երա մասին. «Սեր մ. լոբ ձարաի՞կնէ... ոռներն է քոատքստացնում...տույ ապրոույտ

է

այղՀիմարների"

ն»... ձ անում... այդպե՛սձլ Հարկավորնրանց, Վաճ: Կրկին Հչամբարակայինվարչություն չմտնե՞մ ի՞նչ բան է որ, վերցրի դրիչը։ դիմում գրեցի արդյոք: կրնդունե'ն, ճշմարիսւ, ուրախությամբ կրնդունեն, --

--

Բայց Ճաղիվ էր ծագում այդ միոքը, քշում էր արե Լորամարգիներիմադեն իրենից։ Աչ թե Խաղտտնիկների սին պետք է մտաժի նա այժմ, ոչ, ո՛չ նրանց մաին: Այռուոր նա

Ճետն

նրան

մնում

է

միայն մուումոլել պավից օորասէլ: ու

Սպասելիի բանկագին,դեղեիկ օրիորդին,նախախնամություն կողժից իրձն սաշմանվաժկնոջիչ կգա, կզա նա, ա՞ր կտե.-

նեք, անպալման կգաւ Մերթ րեդ մերթ, սակայն նա զայրանում էր: քայ ոչ ինքնակամ, այլ չՍրամիտ Թոչունների դրղման ազդեցության տակ, որոշեք դալիս էին նրա մոռ՝ ւվաթոք փող խնդրել:

Առանձնապես քայքայիչ

ազդեցություն էր ունենում այգ մտքով նրա վրա նեռնեխը: Նա միշտ սկսում էր այն բանիդ, որ ցավակյություն էր Հայտնում, որ նտ այդպես միայնակ կյանթ է վարում ն ապա մեկ ցավակցությունից մյուռին չատ անցնելով, ճարպկորքններչեչում էր, եր ներկա ժամանակ ապա'ճարգանը սչ մի դժվարություն չունի Փաստաբան վարձեցիր, վերլացա՛վչ-- ճամոզում էր հա,-փաստաբանը ամեն ինչ մբ ժամում կսարբի Ճշմահմ առում, բի» բարեկամս, բաժանվի'ր։ Ի՛նչ կարիջ կա յդ անբարոլականիետեխցընկնելու: Քացի Կեռնեխից,Սերինոսն էլ էր նլան խոովք պատ» --

ճա Պոր, փ Մ ա նին Բո 7 գետ չր ապա Հ արզանին, այլ խորութ Հի տալիս դիմում եերկարացնել«զավառայինըն ատյան: Շատ ժեժ պատիվ կլինի երանք ճամար,ճե ատեն

մի

ապաճսոզան տրվիչ,--Ժտորւժէր ԽՈյ-ցախսկլուցի

Բա լալայկինին,

կենդանի կնոջիցն բաժանվել ն ուրիչի «Հես: տժումմանալ գործը գլո՛ւ բեր: Սւրախությա՛մբ,-- պատասխանել քՔալալայկինը,-էս ինքս՝ լորս կին քաց Թողնելով, Հինգերորդի «ետ եմ նս, հույնիսկ կալահատուն մուսնացաժ նկ, ինչպես (ոռնում --

զում

եմ

--

--

ւ

չեմ նստել:

Քայց արդեն իսկ այն տոնի, որով Քալալայկինն այչ խոսքնըն ասաց, Սարյակն ըմրոնձց, որ նրա միջնորդուՀ Թյունից բան դուրս չի գալուս Քսան կոպեկ վճարծլով Քա-

ժիայն),նաչ զայրույթը լալայկինին (սուտխոսելուՀամար զսպելով, ռալղեց իր Թռիչքը դեպի «զավառայինյ, բայց այդ" սոնղ ես ահտաջողությւն ձանդիսեց: Քե'ր նրան, մենք կժեժենք,-- պատասխանեցիննրան մբանդամալնիրավացի կհրպով,- իսկ ենն այսուճետն կա առանը աւացույցի նեղություն հս պատճառելմեզ, ժենք արդեն քե՛զ կժեժննք, չենք նայի, որ մայոր ես: ասած, Դա, ապես ապատամբողմարմնական վերջին տուն նա քողն էր, վերազարձավն վերջնականապես խթա --

նը: դազվեց

Անցավձմեռը: կիսասայուսծ, սովալլում, կիսակենդանՍաիԲակը դուրս սողաց իր փլակից ն ճազիվճազ թոավ մինչե դնտակը: Սառույցն արդին այնչաի թույլ էր, որ ժի անի տեզ ճեղքեր էին բացվեր Մուռհքավ նրանցից մեկին, շույս ունենալով ուտելու որեէ րան գտնել, դուռծ փի շահչ Քո յղ չրի Մէջ իթ պատկերըտնռնելով, սարաասփաճար ծղավ։ մեռվա նա ընթացքում այն չբոինիճարծլ»վտիտացել եր, ոբ ագի մունչիին ասեռ կախարանից կախված լիներ: Նախկին ճշտապատ կոնակված, մաքուր ե կույո Սարրակիըչնտքնե էլ չքր (նացԵլ. նույնիսկ խթաններըՀո բոնի չէր ինչ էին եղել:

Հ.

--Տեն--

ուղ»

«պավառայիննդիմժիբչայնպիսի բաղանիք սարքեն հրա կի Հաժար այիտեղ, ռր ծավիտյանսչմոռանա: եվ աշա ժեկ օբ մայորը անձեատուր եղավ զայքակղուչ Թյանը։ Թռավ Պեաերբուրգ ն ուղղակի դիմեց փաստաբան

Տ.

օցտով վերադուրձավ Վշտաված իբ փչակն

ոն

անմվիլագել

կորցոնցՀավատըգեպի լոտավոր ապագան: հ՞նչ օգուոչ եթե անզգամ նա վերադառնայ հ՞նչ բարն. մաղքություններով կարող է ընդունել նքան, ֆ՛նչ աղա. ջուվցներ կարող է ներկայացնելիի ամուսնականսիրալիր: ծավատարիմանձեղվիրության: եվ ձա նկարժ, մայիսյան վե տաք գիշեր նա վերադար» ձավ: Վճրազարձավ նիճարած, ճիվանդ, գղգզվաժ ն կար. ժես իրեն կոբցբած: Գյխի ֆծտրափունջչը տրարվաժ, պոլք նոսբացաժ, հուլնիսկ դեղին Հագուստիգոզնաքավփվել ն գոր» ջացել ձր: եվ ամբողջ մարմնովգողում էր՝ չգիտես ցրտի՞ց Թե ամաչելուց: Դժվարությաժբ ճանաչեց նրան Սարյանը: Սա նկ ն եկա,-- ատոյըՊրոպերապինոչկան: Ապրիի,-- պատասխանեց Սարրակը: Ռւբիչ ոչինչ չխոսեցին նրանք, Անցյալիմասին լոտ» ո՛չ մի խոսք: ապագայի ժաշիին՝ ծվ ապրում են այն օրվանից միմյանց մոտ նույն փչո. կում լուո ն շարունակ ինչոր միտք են անում: Գուցծ Հրաչթի ծն սպասում, որը բաց կանի երանց սրտերի ն կլանիներման սիբո Հթճվանքով:Բայց: գուցե, զգում են րենը վերբ նականապձըչախջախված ն մոայլ տրտնջում են, մարյակն --

.-

--

ու

այն մասին, 12 «ա՛խ, խԽորտակեցի՛ր գու եմ կյանքի,աես զդա. տիկնիկը: Պրոզնծրպինոչկան, թե՝ սախ, ժաչեցիր չոռ ժմ նրիտասարդությունը, ատելի մայոր»

Պատաձում չում, ար ուրիշների:

տիրոջ կառապանը է Թափ գալիս է գարի գողանալու, ակայն Տրեվորը Պոչի տանում է, քեղ տանի, կաշապանի տալիս ու ետաճում է. Խարաժնինլ է լինելու: Բայց նթե պատաճերիր զորժերով մեկն ու մեկն ուզենար անցնել չթեմարանի ժոտերքով, Տրե-

Հա

Կողաղակ աղմուկ սոսկալի Թալանում հնս: ընք Հա՞, գողերը

զորբ

էր

է,

բարձրացնում:«Հաշ

Վաճառականվորոտիլովը՝ տեսնելով Տրծղորի նռանդր» աչում էր. «Այո չունը անգին շուն էջ: եվ մեկ-մեկ Տրեվորի բնի մոտով անցնելիս, կարզաղբում էր. ձերեղզորինլափ տվեք»: Իսկ Տրեվորը «իացմունքիցկաշվից գուրս էր զալիս՝ Հա'ֆկջանա ք, ձերդ արժանա ճրովություն... «Ռւիախությաժբ

ե... Պո՛ֆ-4թ՛ֆ... Հա՛ֆ«Հլթ

Մեկ ւօնզամ նույնիսկ այսպիսի դեպք պատաճեց. թա» ղամասի պիիստավնինքն անձամբ չնորճ բերեյ վաճառաչ մոտյ Բայց Տրեզորը նուլնիսկ նրա վրտ կան Վորուտխյուի կասկած ունեցավ: Այնպիսի աղմուկ-աղաղակ բարձրացրեց» որ տանտնըը։ տանտիրուռին ու նհրծխաներըդուրս քափվեչ Հին, քե թալանում են, բայց տեսան, որ թանՀ ցին: կարծում, կաղին լուր է նկել: Համեցեք, ձնրգ րթարեժնություն Ձայնդ, Տրծզոր Ձերդ քարհժնութ բե է, որեկա"': յուն, Համե Թճանաչեցի՞րչ նք» օղի ճայակեցեք: Շնորձակալեմ: Մբանչելի չուն ունիք, նիկանոր Սեմ» Հավատարիմշուն: ոնի Շատ լավ չուն է, չառ մարդկանցիցավելի լավ է --

.-

--

ՀԱՎԱՏԱԲԻՄ

ՏԲԵԶՈՐԸ

Տրնզորը Մոսկվայի երկրորդ գիլդի վաճառականՎորոտիլովի շտեմարանի պաճապանէր կարված ն արթուն է» Քով ճակում էր տիրոջ կայթին։ երբեք նա իր ոենիցչէր «եղա»

նույնիսկ ժրվոդլորկան,ուր գտնվուժ էր շանմարանը, օրինավոր էր տեսել: Մռավստից մինչն իրիկուն չղթան վզին վազվզում էր ու Ճաչում. ՇՑԿՍՇՅՈՒ ՇՕՈՏԱ6Տ) Շատ թմատոուն շուն էր, երբեք լուրայինների վրա լէր նում.

--

858.

Հասկանում Եշանակում է՝ ճանաչում է սեփականությունը,իսկ գա մեր ժամանակներում շատ ցանկալի ձանդամանք է: եվ ապա՝ դառնալով ծրեղորի կողմը, ավելացրեց. -- Հաչի՛ր, բարեկամս, բ) Այժմ մեխդն անդամ, Հաչի երն ցանկանում է իր մասին լավ կարծիք կազժեն, նա էլ պարտավորվումէ շան եման Հալել: Վորոտիլովը երնք անգամ փորձեց Տրեղորին,նախքանիր կայքի պաճշպանությունըլիապես նրան Հանձնելը: Հազնվեց գողի նման (զարմանալի սաղ էր գալիս երան այդ ՀագուսՀ --

--

.-

տը) բնտրնց մի մութ զիշձր

գնաց շանմարանը թալանելու: Առաչին անգամ ճետը մի կտոր Հաց վերցրեց, մոա ժելով՝դրանով զրաւվել բայը Տոծղորին, Տրճզորը Հացիկտորը Հոտոտեցկ առաժներովպինդբռնեց նրա «րունքից: երկրորգԽնդաժ փե ամրողջ երչին գցնը առաջի» իսկ Տրն. ն

`

ՏրեղորըԹեպետերեխանիըչատ էր ոխրում, բայը պայժակզեցնելնրանչ էլ էին կարողանում խաներն Մուոհնում նն տանտիրոջծիրանները.

:

--

նրա ձագուսոի քղահքր պատունը: Երրորդ անզոմ Հետը մերըրեը մեհ Հար ճաերալոտուծ մոա մանձթանոց,

ցիներին ու բոլորի ներկայությամբասաց Տծինզորին, ե՛ կնոջս, է՛ Քեզ էմ «Հանձնում իմ ունեցաժ-չուննցաժը, երեխաներիս,ե՛ կարողութունս, պաճաանիբչ Տրեզորի Հլ մար լաբ բերեք: արդլիք Տրեղորը տիր"չ գովասանքի, թե Հաշկացա՞վ ուղղակի ձաչում էր չնային բնեույքիշնորճիվ։ բայց նա այդ օրվանիցբոլորովին շնացավ:Մի այքով քնուժցէր, բսկ փլուսով նայում, արդյոք ոչ օք չի՞ մուտհնում դարպասին: երը վազփզելուց ոգնում էր, պառկում էր, բայց շղթան այքուամենայնիվ վնգզնգացհում էր, Թծ' չկարժեք թնաժ եփ, երե պատաձում էր նրան ժողանում էին կերակրել, նա նույնիսկ չատ ուրախ էր լինում, փոսծելով, օր եթե շանն աժեն որ կերակրեն, տնսար մի չարաթվա մեջ թոլորչվին չնացավ ԵԹԵ տննչինքրն աքույում էին նրան, ղա նույնպես իր Հա--

-

Մեզ, չենրիս, պետք է

ծնժիր ն՛ տեղին, ն՛ Միայն այն ժամանակ մեք,

նանք:

մի խոսքով,

վերաբերվել,-- մտաժում ժեճիրչ»- օգտակարէ անտեղի չներօ իսկական չուն կղաոչ

Տրեգորը սկզբուն քնծրունեցող չուն էր ե ոբ դրոշը, յուս չնեիը նաչ

--

՞00.--

Խեղճը:

Տրեղորը պոչը սձղմում է ուրները արահքն ու թաքնվում է բնում, գայլքակոությունիցեւու: անգուժավազակենթնէլ խոսքը մեկ արեՔանի՞«քանի՞ տնսարանների ենկլոցեն«ին Ձամժմոսկվարծչինեի ցին` ՏՀրեզո բով այրոմ նվիոննք, բայց նա դրանից էլ լշողոքորթ զեց Ոչ մի տեսարան ճաիկավոր չէ ինձ,-- ա-աց նաչ»» եծ այս բակում ծնվել էմ, այս բակում էլ կճանդչենիմ ումորները: օւրիշ էլ ի՞Քչ նսարան է ճարկավոնինձլ Հճ.ազե՞ք3 Մե Թուլություն ուներ Ֆրեզորը,չատ էրի տիրում կուտայն էլ ոչ միշտյ ար ժամանակառ ժամանակ: կւսյին, բայց ԸՇդւսոկանէլ նույն բակում Լր ծեվել ն հույնպես բարի շուն էր, իայ միայն սկզբունքներ չուներ: կճայի: կշճայը ու կդադարի) Այգ պատճառով էլ նրան չղթայակապ չէին

պաճում, ալլ

լուր)

այնպես բարձր էր «աճում իր խանձելուվ(ին նայում նիան։

հւկ

Թե չէմ Հաժալբձակվում, այ

--

մար «դտակար նախազգույացում ձր ճամարվում, որովՀետե եծ յանը չճեժեն, տեհւար՝ տիրոչե էլ մոռացավ: ձի նայ--

իրավունք չունեմ Գնանջ, Հիմար, այեպիսկգնանք: օր ոչ օք չի տեսնի,

2չ

.-

--

փական տիխոջ վրա ճաչում այդպնո: Մլեհժամանակ վաճառական Վորութիլովը Հավաքեցտնէ-

զրոսնելու:

ճետ

Համարձակվում ն

այ

--

ու

--

Փնանբ, Տրեզորչ մեղ Չեժ կարող:

--

վորը

(ով` փողով կաշառել չանը, բայց ՏրեզորըՀիմար չէր, այ. պիոբ աղմուկ բարձրադրել, որ ամբողջ Մազի շները Ճավա. վեցին զարմալյաժ կին մնացել, քե ինչո՞ւ է շունն իր 1.

երե-

.

ն տանապբում էր ավելի տիրոչ խոճանորումի «ետ էր լինում շարունակ: իր կյանքում չոհրերի երեխաների հա շտտ Համեղ պատառներ էր անուշ արել, րայց ոչ մի անդամ Տիզորին բաժին չէր Հանել, սակայն ծրղորը նրա նից երբեք չէր տրտնջում: Չէ որ Կուտկաւն տիկինէր։ ուսի ն սլետք է Համեղբանհիճաշակեր:Բոց ձրբ Կուոկայի սիրե ակսումէր խոսել, նա կամացուկվնգսոում էր ե Սաքով ճանկրոտուժ էր խոճանոցի դուռը Սլդ աղերսական ՀեծկլտանՓը լանլով, Ֆրեզորնիր ճերքին այնպիսի մոլեգին, ն այույէս ասած, ոռնոց էր բարձրացնում, որ տներն ՀՃատկանչական իմեռնելով այդ ոռնողի նլանակությունը, ինքն անձամո օգնության էի չատապում։ծրծղորին չզթայից արձակում

չին

ն

նրա տեղը պաճապանձին նստելնում դոնապան նի--

16|

կալոիկովՇլեդոին

-

կիտային: իսկ ՏթեղոխըկուտկայիՀետ, Հուզվաժ ու երջա» երկ, վազ էին տալիս Մճրպուխթովրան գարվասիկողմերըգ մյդ օրհրին վաճառական Վորոտիլովըսաստիկ չարա

սիրտ էր դառնում, ն հերըառավոտյան Տրնգորը վերադահչ նում էր էքակուրսիայից, մտրակովանխնա ծեժում էխ նրան)

եվ Տրեղոին, բոտ երնուլթին, գիտակցում էբ իր Հանցանքը) թրովճետեՃպարտչ«ձպարտ վազ լէր տալիս տիրոջն ընդա ինչպես

անում

են

իրեն, պարտականությունը կաշ նվատտացածու պոչի ոտների մեջ ոնզմաժ, սողում էի նրա առքերի տակ: եվ մարակի Փար վաժենրի ցավի ոսնոը չէր բարձրացնում, այլ կամացոմլ ռայ,

այդ

տարաժ չինովնիկները, այլ

քուրը Շսվքը| ոճճ Իսկագես ՇԱԼՁՅՒՑ չափից ավելի խանլացի էթ» չթռսկանալու Ճամարչ որ այդպես վարվելով, տերը աչքաթող էր անում ոռիոչ մեղ մանու Հշանկզամանքբներ, բայց միաժամանակ չորամաբանո» Ինն դատելով, նա Հանդում կի այն հզրակացության, որ եե նման դեպքերում յժեժին իրեն) ապա բնքն, անտարա« կույոչ յնանալու էւ Քայ Տրեզորի մեչ ամենիցդնաճատելինայն էր, որ նըբան միխսնգամայլն ծատր էր փառասիրական զգացմունքը: Հայտեր չէ, Թե նա նույնիսկ ձասկացազություն ունե՞ր արտոն օրերի մասին ն այն մասին, օր վաճադականները դյոք ոռն օրերին իրենց ճավատարիմ ժատաներին պարգններ է չո ուննե: նրկանորնքնրի մուս անվանակովուշ սովորութքյուն թյունը («ինքը» քե անվանակոչության Հերոսը): Անֆիսանեհ« բի անվոնակոչությունը («ինքը անվանակոչության Պերո« սուճին) լինիչ այդ մինենույն է, բակում է Տրեպորը,ինչպես սովորական ծիերին՝ միշտ չղլաայակաա: Ջա լնդ նտրիի, վերջապես, զզվելի արարաժչ-- բղլա« վում չէ երա վրա Անֆիստ կարպովնանյ--դիտես ինչ օր է

մնգատումձր՝ ասաժ,

Ոճ

նա

--

ալսծբչ

Սչինչ, Թող Հաչիյ--կատակում է Նիկանոր Սեժյլո« տոնդ է չնորճավորում: Հայա՛յ Ֆրեզոր, «ա յա՛լ 1 անգամ միայն ձինզորի մեջ փառասիրության նման մի բան արթնացավ Այլ ալն ժամանակ էր, հրբ քաղաքային Հովվի պաճանջով,տիրոջ Ռոխլյաանունովպոզաճարող --

նիչրչ--

508.

վանդակկախեցին: Պետքէ խոսոովանել, որ երը անցավ բակով, այնուամենայնիվ, ծբեկովը զեգղեգացնելով նախանձ զգաց զորբ Քայ ինլի՞ Համար,-կլ քեզ բախտավորություն: նա Ռոխլյլային -- Քո արժանիքն այն է դառնությամըասաց կաք ծս տալիս, բայց դե դա մքայն, որ օրեկան կծս դույլ Քո կաթը ձրի է, քեզանից անկախ է. եթե թնչ արժանիք է: չավ նն կերակրումթեղ, չատ կաթ ես տալիս, քիչ են կերաչ Աճդակգկճղակիդ չես կրրում, դադարում ես կաք տալուց: տն, բայց խփում` տիրոջը ժառայունյուն մատուցելու Թե թնչանըհն վարձատրումբեղ: իսկ ես, տեսչ ինքս իմ կամզիչեր-ցերեկ տանչվում եմ: Հոզիս դուրս քով ՈՕէս քքօըո1037 հմ, սչ քնում, չատ է զալիս ռչ ուտում Հաչելուց խոպոՀատ թն աայ բոժոժ գղեին առաջս, տել նժ, բայ գոնե մի ե Տրեզոր, տղ լավ իմայաժ եղիր, որ ըո մատուցածժաղայու» Թյունը տեսնում ենթ: Հապա չլթան ի՞նչ է,-- տսաց Ռոխլյանչ ծղզթա՞ն: Այդ ժամահակ միայն Տրեզորբ Հասկացավ Մինչե այդ նա փատատժում էր, որ չղթան չղքա է, բայց դուրս եկավ, որ շղթան մի տեսակ մասոնականտտ նշան է, ռր ինքը, նշտնաչ կում է, սկղիիը նեք պարգնատրված է, սարգնութրված ե դեռ այր ժամահակ,երբ օչ մի արժանիք չունեի: եվ որ այսուՀետն եա մ.ոոլն ունմնետ,ռրանազի չեւ ք Է մբ ցանկություն 4րն, ժանգոտաժ շղթան(որը Ժեկանգամ եա արդեն կտրել ծր) Հահեն ն նոր, ավելի ամուր շղթա գնեն իր Համար: իսկ վաճառական Վորոտիլովը կարժնես դաղտնի լռել էր ծամեստ ախ փառասբբականցանկությունը: Տրեվզորիտոնի հախօշիրակինմփանդամայննոր, Հիանալի կոխիաժոմփ շղթա գինը ն, որպես սլուրպրիղ, կառլեց Տրինզորի վլնոցին, Հայա"չ Տրծգոր: Հաչա՛: եվ սկսհց Հալլ նա այն բարնճոգի, սրտագին ճայոցով» օրով Ճաչում հն այն չննի, որոնք իրենը չնային բարեկերու» թյունն անբաժան են Համարում այն չահմարանի անձեռնմխելիությունիցչ որին նիանց կապել է տիրոջ ձեռքը: Ընդճանրապես Տրեզորը լավ էր ապրում, թեպետչ իճարչ

կովի վզի

--

--

--

-- 004 .-զ

ժամանակ ժամանակչվաաճում էր, ոբ ՀՍորանում էր: ՆՇնձրիայխարում նույնպես, ինլպես մանդկանցաշ խարճում, շողոքորքությունը, բամբասանքը կ նախանձը Հաճախ այնպիսի դեր են թաղում, որպիոին բոտ իրավուն. Քի, աժեննին իրենց չի պատկանում: Քբչ չէր պաաճել,ռր նա ոչժճզ եր 4ր Տրեզորը դրել Բ2յց նախանձի խայթոցներ, իր կատարաժ պարտքի գիտակցության ուժով ն աի մի եա« նր, չէր վախքնում: եվ դա նրա կողմից ամնննին մեժամո նա պատիաքա տություն չէր. Ընդճակառհակը, էր առաջինը ու տեղը առաջին ա'յն նոբաճայտ ՞իջելուպայիվն չանը,որն անպարտելի լինելու մեջ իր առայնությունը կապացուցեր: մուծում էր» քն ո՞վ չ երբեմննա նույնիսկծուղմունքու| դրավելու իր տեղն այն րոպեին, երը ծերությունը կամ մաճը վերչ դնեն իր ճավատարիմ ծառայությանը... Բայց ավա՛ղ՛,

ւո

ժիվոդյորկայումբնակություն

մանրացաժ,ւլողուոած չնեիի աՓագին ոճմակի մեչ նա, ճշմարիտն ասած, էէր գտնում ն ոչ եկին, որին կարողանար վստաճությամբ մատնացույց անել, Թե աճայ պա կարող է իմ Հաջորդը լինել Այեպեսոր, երք խարդավանքըորոչեց ինչ գնօվ էլ լինի ՏրՏզորի ճեղինակությունը գցել վաճառական Վորոտիլովի «չ« նայ այդ խարդավանքը, մի չճաջողություն ունե քում, ապա ֆավ միայն, ն այն էլ իր ճամար միանգամայն անցանկայիչ այն է՝ 2րապարակ բերեց չնային տաղանդների ընդճանուր ուժասպառություն: շատ անգամ (ի

Հառտատաժ

պատաճել, որ նախանձոտ քհարբոս« փոքրիկ խմրբակներովճավաքվում էին վաճառական Վորոտիլովի բակում, նտռում էին փոքր-ինչ Հեռու հ մրցության էին ճրավիբում Տրեզորին, Շնային ղարՀուրելի սոնոց էր բարձրանում, որից բոլոր տենյիները տարսավփաձճար էին լինում, բայց տանանրը լսում էր ճետաՀ ՔՓըրքրությամբ, օռրովճելոն 4Ճասկանում էր, որ մոռ է այն ժամանակը, երի Տրիեզորինէլ օգնական է ճարկավոր։ Այդ դարխչճուրնլիոռնոցի մեչ բավական դուրեկան ձայներ կտա. վին, բայց այնպիսի ձայն, ոբի պատճառած վախից մարդ ճանկարժակիփորացավ ընկներ, այդպիսի ձայն չկար ատե ենին։ Այս կատ այի Բարբոսը արտառովոր ըհղունակություն -- 904 .ները ե'

միայնակ, նե՛

նարհրհւմ, կամ Հաչոցը չէր վերացնում, սանալն , չր Հ Հայտնաբերում, կամ չափն անց էր կացնում:Այզպիաիմրցակջյությունների էր, կարծէ» ճակաժամանակ Տրեղզորըսովորաբար լում տալով արտաճայտվելու, բայց Հնարավորություն ռակորդներին ն ինդճանուր ոռնոցին, որի լուրաե Վերջ» չէր Ճամբերում, նուած էր արճեստականչարմածությունը, վկայում քանչյուր

չբ միացնում

սելիական, չսզուոհ

էր

դղատթ

Այո 2Հաչոցը:

Փո

-

միանգամայնցրում էր բոլոր կասկածնէրը։ Լալով նրա էր թոչում խոշանոցից ե խոչճարարուճինդուրս նռացրած թրով խաշում էի խարդավանքի առաջնորդներին: հսկ Տիեզորի Համար լափ էր բներում: իրավացի էթ, վաճառականվորուոխլովը Այնուսժենայնիվ, պնդելով, որ լուսնի տակ ոչ ժի բան Հավիտենականլէ Մեն անդամ առավոտյան Վորուռիլովի գործակատարըչան րնի չոցը

Ճաշոցը,

մետով շտեմարան դնալիս, Տրեզորին քնաժ գտավ: երբեք Քեե՞լ էր արդյոք այպիսի բան չէի պատաճել նրա Հետ: խա հրբնիցե, այգ բանը ոչ ոք չգիտեր ն, ճամննայն դեպո, ե, գործակատարը ոչ ոք նրան քնաժ չէր տեսել: Հասկանալի շտապնը

այչ

արտասովոր պատաճարի մասին

անճապաղ

դնկուցել տիրոչը:

նկավ Վաճառւկան վՎորետիլովնինքն անձամբ դուր, ե տնսավ, հի նա ճանցապարտչարժում է պոչը: կարժես ուղում է առել՝ ինքս էլ չեժ Հասկա նում, ինչպես է ինձ Հետ այսպիսի եան պատաճել: Վանառական Վորոտիլովն առանց դայրանայու կարեկից ձայնսվ

Տրեղորիմուտ, նայեց

ամաը:

հ՞նչ է, ժեիուկչ պատրաստվումես խոճանո՞ցգնալ» քո եչել, Գե, չավ, դու էս, ուժառոլաւ՞ խոճանոժերացե՞լ Ցու էլ Հավատարիտծառայություն կմատուցէս: Սկզբում,սակայն, բավականացան Տրեզոիին օգնական փետրելու գործով: Դյուրին խնդիր էէր Այնուամենայնիվ բավական չատ որոնելուց ճետու Կալուգյան դարպասի մոտ դտան փիապկային,որը բավական լավ 4եղինակություն ուներ արդեն: Ես չնմ նկարագրի,Թե ինչպես առաջիննընդուԱրական ձեք ՏինգորիՀեղինակությունը ն անառտրկելիկերպով են-. ԲԷճ.. --

ո

խարկվեց երան, ինչպես նրանք բարհկամացան, փնչսյես Գրծզորին, ժամանակի ընացքում, վերչնականապես ԽոՀու. ն ինչպես, հոս տեղափոխեցին չնայաժ դրան, նա գնում էր ն ժուն առանց որնք շաճախիդրության, Արբապկայի Սովու բեյնում էր նրան վաճառականական շան բոլոի իսկական Ճատկություննեթը: Մի քան միայն կասեմ, թր ոչ ազատու Թյունը, ոչ ճա մեղ պասուսղների կու» ոչ առատությունը, կալին մոտ գանվելու Հանգամանքը մոդա» ՏրեզորիՀամար ցության չէին տալիս այն ոզնորության բողեները, որ ունեցել էի նա չղիայակապ ն ցրտից դողաճար՝ձմռան երկարգիչերներին

ակայն, Ժժամանուկը,

անցնում էր, ն Տրծղորն ովելի էր Պարանոցին խոց էր գոյացել, որի ապազոճառով գլութը կախ գցաժ էր պաշուժ կ մեծ դժվարությամբ քր ոտբի կանգնում: Այքծրը ճամարյա չէին տեսնում, ականջները կախվել էին ահչարժ, բութգը Թափվում էր ե գուլեր գրքում, ախորժակըկորցինլ ձր, իսկ մշտապեսօգացած ցուրար Հար. կադրում էր խեվծ անը կոլաժ մնալ վառաքանին: կամքբ ձերն է, ՆԽիկանոթՍեմյոնի, բախ Տրեզեին արդեն սկանլ է թոսուռել.-- զեկուցնց մեկ անգոոժխոճարոաբուճին վաճառավուն Վոբոիլովին: մյդ անքամ,ռակայն,վաճառական Վորօուիրովը ոչինչ չասաց: Այնուամենայնիվ խոճարարուշինչէր Հանգստանում ժերանում:

«-

ժի շաքաթ անը կրկին զեկուցեց. Չլինի Թե Հանկարծ հրեթաները Տրեղորիցվարտ ժեն... Բոլորովին քոսուրհլ է... Քայց այօ անգամ էլ Վորոտիլովըոչինէ չասաց: Այն ժա. մանակխոճարարուճին, երկու օրից: արդեն բոլորովին զաբացած, ներս փաղեցն ճարոտրարել,հր ինքն արլնո ոչ մի թոպե չի մնա, եքն Տրեզորինխոճանոցից լՀճեռացնեն եվ որովճետն թոճարարուճին Հիանալիխոքկոր էր էփում, հսկ Վորուիլովն անսաչճման սիրում էր ալդ կերակուիը, ապտ Տրեզորի բախտր օրոչվել: Այդ վախճանըչէի նախատեսելես ՏրեզորքՀամար,-ասաց զգացված,-- բայց երեում է. առածը քիչո է առում, որ շանը չան ժո է ռորառում... ԽեղդելՏրեղորինը ն

--

--

-6.

Տրելորին բակ ղուրս բերծրին: Քոլռր ծառաները տոնելու: Եույշան մաճվան ճոգեվարիքը դուրսքափվելին՝ ճիսկ տանակրոչ երեխանձրըլցվեցին լուսամուտներիառաջ չին, Փիապկանքուլնաես այդտեղ էր եյ տեսնելով ժեր ուռուց Տրճզորը ժերություհիը Հաղիվ էր ուրախ Ժափաճարնցպոչի տալիս օտները ն, ըստ հրնուլթին, չէր ճասկանում, թե զարչ է կատարվում,բայդ երի մոտեցավ դարպառին, ուժե հնչ ե էին բռհաժ քարշ տար բը դավաճանեցին, ճարկադրվաժ Ինչ պատաճեց Հետո, արլ մասին պատմությունը լոում էչ եվ

առա

Ֆրեզորն այլնս հտ չվերադարձավ: հսկ չատ չանցաժ՝ ԱրապկանՏրեզորի պատկնրընընդ» միշտ ճեղազրեըվաճառականՎորուռիլովիսրտից::"

լոռյը

ԱՐԹՈՒՆ

ԺՉՔԲ

մբ քաղավորության մեր ժե Դա Դատախազըերկու աչք է ունե. տախազ է լինում, ե այդ նում` մեկը հիրշող, մյուսն արթուն: Նիրշող աչքով եա բա ցարձակապեսոչինչ չէր անսնում, իսկ արթուն այքով անՖշան բաներ էթ տեսնում: Այլ Սագավորության մեջ Հնուց ի վեր առվորություն կարչ երկու ալ ոի երի քաղաքացիներից մեկը որդի էր ունենում Քով՞ մեկը հիրչող, մյուսն արքուն, անմիջապես մարդա Համարի տոմարում դրանցում էին. «Ռաջիճում առպլիեղ բազ անուքենի ՍտաճակԱնհղգամյանը որդի ունեցավ Դատախազ հով»: եվ ապա սպասում էին, մինչն էրեխան չավփաճաս դառ

ինում է չի լինում

նաւ

Այդպես պատաճեց նան այս անդամ: Հազիվ էր երեխան ճառակ աղնլ, անմիյապես ժանուցեցին երան, թե՝ --

Համեցե՛ք:

-ծ- Մեծա՞վ բայց ուբախությաժ:բ, շո՞ւտէ արդյոք ոննաորական տեզ բացվելու: Ս՛խյ խնդրքմ, Ճննց որ բացվեց, իսկույնեիթ: Գատկասկի դեմք րնդունեց երեխան, նայեց Հայելունչ --

«-

--

տեսավ Ճայելու միջից խոռրաժանկի մեկն իրեն է նաշ է, Շաւռ ու -- դա ինքն ք Հինը: անմի» լավ: ե), բամբուայւսն ջապես գորժի անցավ: Նիրչող աչքով ոչինչ լէր տեսնում ու

իսկ արքուն այքով աննշանբաներ էր

տեսնում:

«ես,--

ասում

այստեղ ժի քանբ բոպեռվ մնալու միայն` իսկ սննատու գնալու ճձանապարտճին՝ երկու աչքս ձլ կվա կեմ: Սկանչջներս էլ, աստված տայ մինչ ալդչ փակված կլինենյը կաշառդակերները, զրպարտիչները, մարդասպանները,կոո եմ

քչ--

սենատ

ղոսրոիչնծրը, ավազակները տեան, ոի նբնխան Ֆրանց ար Շո թուն սչքոմ է նայում ն իսկույնվախեցան: փիուքարե» Քին, Ան ինչ անեն, ինչ չանեն, վերջապես որոշնհլին նիր» Հող կողմով գնալ

ն

պատսպարվել:

Դատախագի նիրճող աչքի ճովանու տակ

Բայն»

դորժը դժվարացնել,.. ներով ուզում եթ իշխանության որան: կա« Մտաճակյանչ Առաչ է անցնում, լսում է. սԴատավոր չարագորժ« ճանեցին: Կաշադակերնե՞րը ճովի շառակերները

տարկե՛լ

շնացովղնե րը): նե՞րը։ կեղզժողնի՞րը, էի կաշառակերները: ոչ ւր ո՞ւր են չարազորժներից տնսնում: ես նք աղաՀ լեմ Դուք դիտավորյալ մի կաշառակեր դակում, ձեր այսպեսչ-այեպեսըչորսլեսզի ճեղինակություն» ենրը գցեք: Բանտարկե՛լսրան, լսում է. «Գետականն ՀոումինչՀ կրկին առաջ է անցնում, քալանում էն, է՞նչ էք անում: Դատախազ կական դույքը աճա' կողուտիչներըչ սրա՛նք ենա Ստաճակյան, են Ո՞ւր կողոպտիչները,օ՞վ է պետականղույքը բա« աա

--

ԵՎ արթուն կողմե այնպեսմաբիվեց, կարծես ի օսկզբաս անտի քին հղել ոչ լարադորժներ,ոլ ավազակներ,ոչ վարդասպաններ) այլ հղել էին ն կան միայն սովորական սռախոսներ, սրիկաներ, մատնիչներ, դավաճաններ ն կեղծ բարեծպաշտներ,որոնց նկատմամբ Դատախազն,իսկապես ասած, անելիք էլ չունի: իսկ երձխան՝տեսնելով, սի միայն իր արքուն ՀայացՔից այդպիսի մաքուր Հորիզոններքացվեցին, ուրախանում Է: Մի՛Թեյ--մտաժում է,-- իշխանությունը նկատի չի ունկ» նալու իր եռանդը: եվ սկսեց նա ծպարտ-ճպարտզրոսնել դատական-վարչական դաշտում: Քայլումէ ե սուլում՝ զգուշացե՛ք,մի գդալ ջրում կխեղդեժ: Տեսնում է՝ մի մարղ կանդնաժ, ճարալ-ճրոցով զոլում Է «Թայանեցին,կարահւլ»: Հասկանալիէ, անմիջապես մոտե ճում է թալանվաժին: Խդչ նա փողոցով մեկ դգոռգոռոցը գցել: նռ քու ալսանսչ-այնպեսը: ծիմի նս քեղ.» Ներեցեք ԴատախազՄտաճակյան,ավազակները: Ո՞րտեղ են ավազակները: Ի՞նչ ավազակներ:Մո՛ւտ էս ասում, ոչ մի ավազակ չկան չի՛ կարոլ լինել (իսկ նրանք երս նիրջժողալքի կողմից քաբնվել էին ջթի տակ) Դուք, պորտաբույժներ, դիտավորյալ կերպով դատարկ գանգատՀ նն

'

-

--

--

--

008.

լահում:

կաղոպտխչները,սրա՛նք էն, Աճա ճա՛, տեռեք՝ ի՞նչ ճաղուստ է կարել տվել գողացած փողերով հսկ այն Մյուսը, քանի՞ դեսյատինոզ է լողացել պետությունից: նս ասում, Սուտ քու Սրանք կո« այսապես«այնպքար: դոպտիչներ չն՛ն՝ այլ սեփականատերեր:նրանք իրենց սն անճրաՀփական կայքին նն տիրապետում նե ունեն բոլոր ժեշտ փաստախղիերնայդ մասինչ Դուք դիտավորյալ էջ որՀ աղաղակ բարձրացնումայդ մասին գատարկապորոներ, անաղի «հփականության սկզբունքը խախտեք: Ձերբակա« 180՛լ «րան: Քանի առաջ է գնում, այնքան ավելի ու ավելի աղագակչ Ֆե է լսում. «կինե առավոտիցմինչե իրիկուն ամուսնու կյանքն է մաշումաք- «Ամուսինըկնոչե անշուշտ գերեզմո՞Չ կիչեցեիո:-- «8 չ մբ բանի ուշադրություն չնք դարձնում դութ, դատախա՞զկոաճուկ րոնու Այդ ե՛ս ուշադրություն չեմ դարձնում: հակ դու ն ած՞լ ծս ինչ աչք ունեմ ես: Մեկ Հատ է միալն, բայց որո. փ ճեռունեին եմ տեսնում, Այնքան ճնռուները, որ անգամ թո եմ տեսնում Հոգին ամբողջովին ապիկար: Եվ գիտեմ՝| նե նք կամենում դուք, անպիտանննր: Դուք ուղում նք ինտանեչ --

Ա4ա՛

--

կան միությունը քայքայել:

տս խոսթով բոլոր

Ջերբակալե՛լ սրան: միությունները շոշափեց ե --569.-.

ամեն

տեզ

միություններն իրենք անսասան են սակայն անպայման կքայքայեն, ԵԹե նրանց բծրանչ աղմկարարներն ները ժամանակինչաօվաղվիչ ժիությանր ճասավ,այլնս հսկ երբ տղան պետական է լարեց: միայն, «Ձերբակալել սրանյչ խոսք էլ բաց Քղավում կապկապե'՛լնիան, ըանտբ չորս պատի մեչ թաղե՛լոչ Ինքը բղավում է, իսկ արթուն աչքն անիվի նման պտույտ է դորժում աչքի խոռռոլում: Աժբողչ ջրն այսպես տաղապում է հրեխան, փիությունէ վերադառնում ներն է պաշտպանում, իսկ երեկոյան տուն Հանդատանալու:Պառկում է մաճճակալի վբա ու մտաժում. «Ամէն ինչ ես կատարել եմ այնպես, ինչպես իշխանությունն է ըյանհկանում,կՍողողտիլնենրին, կաշտոսկերներին,անբաե ի լարը գործ դնողներին իժ արթուն աչքի բորոկաններին օդնությամը ես ցիր ու ցան եմ արել, իսկ իշխանության ճեդինակությունը գրողների նկատմամի, որոնք անտեղի դանգատննրով անչանգատություն հե պատճառում իշխանու: թյանը, ճատուկ կարգադրությունեմ արել: Մաքո՞ւրչ պատվավո՞ր: ծուլս ունեմ, որ իշխանությունն էլ, նր ճերթին։ Է4 աշխատանքնբոտ արժանվույն կգնածայոի: էր Օրինակ՝ ի՞նչ ցանկանամ ինձ ճամարյ-- ասում նա ինքն իրեն։-- ԵԹԵ նատ գնալ ուղենամ, սակայն դեռ է, որ սննատը չի փախչի. Մյ, ժի ակտեչս լաուժ մեկ էլ եթե... Թեկուզ ոլ Հիմի... բայց ոլ, այդ այն ժամանակ կարծլի է, երի ճոտոտելիքս էլ կորցրած կլինեմ: Ոչ, առայժմ, այս մոտավոր ապագայում ի՞նչ ցանկանամ,օրինակ... Վրդովեց, վրգովեց իր երնակայությունը, ն վերջաեւ խանդարեց: «Հարկավորէ տմուսնանալ՝ օրքան կարծլի 1 աճա Մհ ինչայ-- որոշեց նա: շուտ, Եվ որովշետն նա ճարսնացու որոնելու ճամար արթուն գործի դրնը, ճասկանալի է, անմիջասլես գտավ: Դըաչքի տավ ջրիորդ Ազրիպինային,որն այնպես գեղեցիկ էր, որ ճնտե էլ երկու Հարոչ պատմելկարելի է, ոչ նկարագրել:եվ յուր «ազարյ-- ճՃիրւոայնքան, որքան եէրքին փոխառուԹյոն խռաղարկությանտոմսի շաճող գումարն է: Աժուննացավչ փառաճեղ«արսանին արնցին Գանգրոմ: էլ

գտավ,

որ

Հ.

--

94Ս.-

ն տուն թի մեկնեցին: Տուն Հասան Հերյանի ճաշարանում չէ, նորաչարսնանմիջապեսբաքնվեց նիրչող ալքի չովանու տակ: նայում է Դատախազը, չկա: Ձայն է տալիս, սՄգրիհարչ պի՛նա, որտք՞զ ես Ազրիպինաչեմ, այլ Ադա՛ֆլոս: Ե իմ անվանակոչ 5-ին է լինում: չությունը փնխորվարի Ա՛յ քեզ րան: Վախից երեխաննույնիսկ գունաթվեցց :

--

9յինջ՞ նշվել

սատանան

սկսել է իր ժառւյության

գործինխառ

Դուրա եհյ Ագա՛ֆիայ-- խնդրում է նա: Տեսնում է Ագաֆիայի ալքերն էլ իր աչքերի նման մեկը նիրՀում է, իսկ փլուսն արքուն է: Միայն իր արթուն աչքն

կողմից է, իսկ նրանը՝ ձաթ: Կարժես թե քախոն ինքն է տնօրինել, սր նիանք ծէրկոււով դատախազականսլայտոնը աջ

վարեե: --

»«

ն

Օժիտ ունենադուս ռօ) ժի օժիտ չունեմ:

նա

Ունեժ

մել

ճատ

արքուն

աչք

ուրիշ ոչինչ,

Ա՛խ, գրո՛ղը տանի, այս ինչպե՞ս պատաճեց: Ազրիպիչ Հանկարծ Ադաֆիադարձավ Սկսեցմիտք անել, Թե ինչալես այդպես պատաճեցն բանից պարզվնց, որ շոտ ճառտրակ ձնով է այդպես եզել: Մինչ նա իր արքուն աչքով մի կողմ էր նայում, Աղրիպինան մի բոպէով բացակայել էր ն ամուանացել մի սպայի "ետ, իսկ ինքն ամուսնացել էր նան

Ազա՛ֆիայի ճետ: Բանը բանից անցել էր իզուր տեղբքՃո լէր փող ղել ԳանդրաՀերյանին ՀարսանիքըՀամար պետք էր մի կերպ ապրել միասին: Պառկեցինբըննլու, բալ նախազգուշական են միչոյներ ձեռք առան: նայում միմյանց իրենց արքուն աչբծրով-- ինքը անգամ սարստփվփիաճա՞ր եղավ, բայց կնոչ ճամար ոչինչ, նույնիսկ ճաճելի է: վՀո՞ւկ եռ դույ ինչ էյ-- ճարցրեց ծրան-- Պատ մի՛րֆ Ոչ, նս վչոմյ լեժ, այլ քո օրինավոր կինը: հւկ մինչե այսսբ գողացած ձին գուլպաներ էի ծախում Ասպրակսինյած շուկայում: --

--

-.51.-

--

Ինչպես քն «գողացաժ»:Արլ ինչպեսէ եղել, օր

ես

բեղ

չեժ բռնել: Մի՞թե դու կարող ես մեկնումեկին բոնձը Դու չամս րունակ մի կողմ նալում, իսկ Թե ինչ է կասոարվումբո ՔԹի ձախ կողժը, լես տեսնում: Թր այդոզեսէ, եկ միասինբոնենք գողերին: նս այից, --

--

դու որ

ձախից:

Մի խոռքով, գորժերն այնպես ճաջող ընթացք տոացան, մի տարու մի որգի ծնվեց նրանց, նույնպես արլյուն

աչքով:

ցավ ձախ կուլմբ ն նիրճող կողմում թաքնվեց: Փնտրում է քթով օդն է Հոտուռում, լեզունէ ժառաձակյանըչ ուղ Դատաւխ ծպպացնում, նույնիսկ ձեսթերով չոշափում է լորո կողմը, սենատի Եչ մի կերպ գոռնելչի կարողանում: բայը տեսնում է, որ ջթաղաքա արքուն պաՀ Վճնրջասղես պանն մուենում է նրանչ-Բնականործն ոլոտում: է ի ր Հակ կանգնել է ու սենատը ինչ եղել ալսոլեօ, բարեկամ», չգիտե՞ս Ալուես ն նրա արըբժբոննց իկակույն նայեց նրան Փաղաբապածր թուն ձողին:

Աճա

Գիտեմյ-- առաց նոյյ-- սենուտն աճա տյնտեղ է: լողշողում է արձակի տակ Հսկում է, որ ոչ մի ստաճակ սենատում օրենքը առնաճար լանի, է՛" դու է՛Հչ Սակայն աճա Դույ ամեն մարդու Համար տեղ չկա պատրաստված արթուն այքովդ նայել ես գրքերին, բայց ոչինչ չես տեսել, այնոչլնս ռր այժմ այդ տեսակներին սենատ թուլնելու ճրաչ ման չի տրված: Ավելի լավ է, Հաշճանդամ, տուն վերադարչ 4իթ, կոշիկներըՀանիր, աչքերդ տրորիրչ ականջներդլվա հւ հոկ սենատում այժմ այնպաւավիդ ճետ պառկիր՝քնելու. --

Ա՛յ ջքզ խենթուկ,-- բացականլեց Դատախազը,իր առայեծկին հայելով: Սյդ ժամատնակ ժիայն Ճառկացավնա, որ որչասի էլ թանկ է արքուն աչքը: բայց երկու սովորական չքը, Թերես, առավել Թանկ 1։ երա ժաղայությունը, մինչ ալդ, իր ճէրթին լարունակում էր իր րքը: կամաց-կամացբոլոր բայտերը լցրեց աղմկաբարներով, իսկ կողուղտիչները, կայառակերներըչ կոնցենբա սիոներեքրըե յուս իսկականցնցում առաչացնեողները, նիրշող ալքի Ճովանու տակ բարձրաստիկկլունք էին վայե: լում: Շաչո տենց Լն Քիչ ւսյօպես, բայդ ժամանակի ընքացքում նա սկսեք երկու ակսնջով էլ ծանր լսել: Նույնիսկ ար" Թուն այլբրբ կամաց-կամաց սկոհց փակվել: նշանակում էր՝ աենաւտ շտապելու իսկականժամանակն էր, քանի դեռ ճոտառությունը չէր կորցրել: քսում է... կանչում ենք Հագավ ֆլանելի ֆուֆայկան, բրդե դուլպաները ն ուտքեբին քաշեց երկաիավիզ թաղիքե կոշիկները, ականչեերը Խժուծեց, քափուրի յուղով օծվեց, մուշտակի մեչ փարաթվեց, բսկ Ադաֆիան մուշտակի վրայից բրդե չարֆով փաԹե տաքն վիզր: Եվ սենատ գնաք: Գնում է ու տածում, նստած նա` սննատում է ինչ երազ տնսեելու առալին անգամ ժամանակ: հայց ժիանգամայն անտղպասելի բան պատաձեց: Մինչ աննա արթուն ալքով չարունակ աջ էր նայում, սենատն --

ւ

.-

022.-

սիոխ կարգ է սաճմանված, որ Մե գլուխը ն Մե մնացաժ բոամեն ինչ պետք է իրեն, տեղի լինեն, ե լոր անդամները, ու ականջները բաց լինեն: բոլորի աչքերն

Այդպես ԼՈ

սենայոչընկավ: Դատախազմտաճակյանըք

ՀԻՄԱՐԸ

Այս դեպքը պատաճելէ շատ ճին տարիներում, նռ նաճապհաի ժամանակ: խելոք ծնուլները ճիմար որդի «ւենցանը հվանուշկան քանի դնո մանուկ էր, ծնողները զարմանում ձին, ԹԵ ում է քաշել նայ Մայրն ասում էր որ ճորն է քաշել, Հայրը պնդում էր, ռր մորն է քաշել, Շատ միք արեցին նրանք ն վերջապեսորոշեցին, որ, ըստ եբնույթին, քաշել ք

ձիկուսբե՛

Ծնողներին անճանցատացնողը, Կակայն եչ ՅՑ

--

այն

չեր,

ոթ

օնղանիցվերցիրենց օրդին Հիմար է տանը սազական ճիմարը վատ չե վանդէ, Հաց էր ուզում: ԳնացիՀացավաճառի նույնիսկ ցանկալի ե Բայց նրանը անկճանգատացնում ու տաիա նրան ձր բի Հ.

մանքը:որ այն Հանպա

հա

Հիմարձ, առանձնաճատուկ

այն-

պիսի ճիմարչ որի ճամար ժել Հլ տնսարյ Հարկադրված էս (եճելու իշխանության առաջ պատասխանատու լինել: Կարող է փոսնանք քերել, խննթություն անել փայքբ՞նչ Տբավումքով, ա՞ր օրենքի «իման վրաւ կենում հն Թեթն Հիմարներ,Բայց աս բարդ: դժվար Համ» կանալի Հիմար ձր, 0րինակ,Միլիտրիսանիրբիտնենայի օր» նույնպես ձիմար է, ոտաբոբիկ փողոք է վագե էյովկան գում, բաց է անում չապիկի Թնքերը, ցատկոտում է մի ոտքի վրա կ բացական չում. «Տիլինւռիլին, Լլովկին ժեժին, բիմի՛-բիմի՞չ րո՛մ-քո՛ւմո: Անմիքապնա նրան բոնում նն, փա« կում են ցուքտ սննյակում կովկային նույնիսկ նաճանգա» պետին ցույց տվեցին, երբ նա վերաքննություն կատարձէր ժամանել: նաճանգապնտր ու գովել նրան կ ատար ժեսղներին. վավ խնամեցեք, «իմարները մեգ «արկա թր հնդ: Իսկ այս ճեմարնարտասովոր ճիմար է: երբ տանն է նրա» գիրքերէ կարդում կամ ճորն ու մարն է գուրգուրում, բայց ճանկարժ՝ մեկ էլ տնսար՝ սիրոն սկսել բոցավառվել: Այնպես է վազ տալիս, ոբ ծրկիրը ցնցվում է, Այն գորժին, որին պետք է մոտենալ զարտուղի ճանապարճեերով,նա վրա է տալիս առանց այլնայլության, այն խոսքերը, որոնք ետ պետք է ամենեին մռռացության տալ, չննց ուղղակի երեսով է տալիս: Մի կողժից լավ է, մի կողժից՝վատ: Ուզում ես վրան բղավիր, ուղում ես ժեժիր, ոչինչ չլի զգում, ոչին: Հէ լսում հր ուզածը կանը ն կրկին տուն վազ կտա 4որ ու վոր մոռ երանց քնի տակ: ի՞նչ է պատաճել Թեզ, աչքիս լոյս նառիր, սիրնլին: տում,

չ

-.

ճանգոռացիր

ծա, մայրիկ չան, ճողնաժ լիմ: Ք՞ւթ ձիր գնացել, ՀԹգլակա:Աչ ոքի ոչինչ չնս ասում գնում եռ: նս, մայրիկ, գնացել էր 1ովկաի մոտ: Ալովկան4--

--

ու

-»

-54..

խոսքերն ու բացականչում, լուգեցիի: Մյդ ի՞նչ Ա՛այ սպանեցիր զլութա ողջ-ողջ հա Հացը գողացել: ես արել: նշանակումէ այգ դո՞ւ է հշաեակում «զողահ՞նչ -- ինչպե՞ս քն «դողացելը: ցել»: եռւյնիսկ մի քանի անգամ զգուշացրել էին Հարհանները սում

4 մային

ափդ

-.

նողներին.

հր Հիժարությամբ շառ Սատանյեր ձեր Հիմարին: փորձանքկրերի ձծր գլխին: քՔայցնողները ոչինչ անել չէին կարող: Հեյտ է ասելը՝ կարող հա սաստել: ինչպես աաստեցեքու Բայց ինչես մարդիկ, որ ծնողական չեն կարողանումՀասկանալ այչ է սիրտը Հիմար որդու Համարավելի ցավում,քան խելոբի: եվ Հիրավի, Հայրը հերիեմնսկսում էր խրատել Հիմարին, Թե «Հացի մասնավոր սնփականություն էջ: որդին կարժես Խա

--

ժամաՀասկանում է՝ ռայո՛, ճայրիկ»: Բայց ճանկարծ ալդ է որ հղ Հայտնվում կյլովկան խնդիումն նակ որտեղից Վանյա, ճա՛ց տուր: Վանյան անմիջապնդնետվում է ն ճացավանառիսեղաչ նա գողաչ նից շացի թռցնում: Դե արի ու Հասկազիր՝Հացը ցա՞վ քե չգողացավ: վերչը Սաղաեայց ՀացավամառըձՀամբերեք-ճամրերնը, մոս ավեց: գանգատ գնաց, մառ Թաղամասիոստիկանապետըեկավ Հիմարիժնողների ու

--

ինչպես կուլեք, սակայն բարեճաճեցեք ձեր "իմարին ծեժնլ»: Սնողական սիրոր չատ էր ցավում, բայց է, ճնար չկարո Հույբըտեսավ, ոի ուռիկանապետնփրավացի ծեժ տվեց: ուստի Հիմարինմի լավ ՍակայնՀիմարը ոլին, չրմբոնեյ: ծավ զգալու: լաց եղան ն

ասաց.

չզանկատվեց`թեն «ինչո՞ւ» են ժեժում իրեն կ լբացա» կանչեց Թե՝ «այլնա լեմ անի»: Ավելի շուտ զարմացավ, թն Հոր ինչին էի պետք իրեն ծեժելի' Արես էլ այդ գասբ ապարդյուն անցավ. իվանուչկան ինչպես Հիմար էր նախքանծեֆ ուտելը, այդպես Հիմար էլ բայը

-ԵՏ-

մնաղ ժեժ ուտելուց Փետու երբ լուսամուտից տեսնում էր, որ էկովկանոտաբոբիկ փողոլ է կուրս եկել, ինքն էլ դուրե էր կոշիկները, շապիկի Ձնեերն արձաձր վազում. ճանում կում էր Է սկսում ճիմարի Հետ միասին անմիտբաներ անել: մլդ բիչե՛ր ես անում,-- բարկանումձր մայրը,-- ժաղես «իմարին: բում Մայիիկ յան, ես լնմ ծաղրում, այլ «ետի խաղ եմ անում, որովճիտն եա միայնակ տխրում է: -ծ- Այնքան այդպես կաննս, կանես,վերֆըինքդ էլ կչի--

--

մարանաք: սում

է ճայրն

այս

խոքակցությունը

ն

չարուքակ իրենն է կրկնում. «Գիտեմ, որ աքաղաղը իմը էո..« խոճարարինեէլ չէ. այլ ինքն իր սխփիականն չե բայ Որչափ էլ տննցիները սիրում էին «իմարին իր բաղցիան խաղաղ բնավորությանճամար, բայց ժամանակի բարո նա րր արարքներովբոլորի "ոգին ճանեց, Ուտել ընացքում Է ուղում, սակայն մորը չի խնդրում, Թե' սիրելի ժայրիկ պաճարանիցկարկանդակ վերցնեմ, այլ ջան, Թույլ տուր ե՛ խոռ ինքն իր գլխի դնում բրքիում է ե՛ պաճարանըյ ուտում է վ. հոցը: ինչ ձնոքն է ընկնում,առանց Հարցենլու Ձբոսննլ է ուղում, տեսար գլխարկն ասավ նե առանը ժեկն ու մեկին մի խոսք ասելու, գնաց: Մի անգամ լուսամուտի տակ մի ազքատ ողորմություն խնդրեց, իսկ այդ րուերն, Հա. կառակիպես, սեղանի վրա մի Հատ երեքանոը կար, վերցԵՐԵՒ մանելքն րեց ե ամբողջ էլ աղքատի մախազը գրեց: Տե՛ր աստված, սրանից իսկական կարտույ| է դուրս զալույ-բացականչեց մայրը Հուսաճատ: կգայ-- վրա բնթբեցճայրբ-հվ անպայման դուրն Ավելիմատ բան դուրս կլա, երն դու, փոխանակ նյան 48ժելու, Գետրլեզու թափե Ուրիշ ճար չկար, մայրն էլ ժեժնց ճիմարին,բայց ժնժեց, պետք է ճշմարիտն ասել, թեն, այնսլես որ, միայն խրատ լինի: հսկ նա ելավ տնհղից ե արգունբներն այքերին, դրկեց նա

.

բարկանում մալ

բիկի մրա:

ժրա Համար ծարկավորէ Ֆրան ծեծել, իսկ դու ուզում ինչքան կուզես,հխելոխոսքերով Խելթիբերել:Խոսիր, եթե դու շուտ-շուտ նրա չապիկ: բարձքանա, ինչպե՛ռ լէ: ծեծ տված լինեիր, ճիմի վաղուց ժարդ դարձած բացրաժ, --

ծս

--

կլիներ:

--

եվ բոլոր ճարնանները ճավանություն էին տալիս Հայ րիկի ասածներին, նախ, որովճետե օրենք կալ ռր «իմարչ

.

հվա» ապայ որովճետն բոլորը ներին պեոք է խրատել, Խուշկայի ձնոքից օր չունեին, Անգյալ օրը ճարնանենրի երեխաներըՀավաբվում, ուղում նն այծին չարացնել, բայց հվանուշկան սպայտպանէ դուրս գալիս, չի Թողնում: կանդչնում է այժի ն նրանց մնջ ու լի թույլ տալիս այծին նելացնեե' Այծը պոզերով թփում է նրան ետեխից,տղահերբ առայից ճն խւիում` տուր թն կտաս ինչով պատաճի, բայց նրա ճոզը Տուն չէ: բեջին ամբողջովին կապտած: իսկ մյուս շիր եռիից ԽոխոՀարարիձեռքից աքաղաղը փախդրեց: ոլասոմություն. էր տանում, դիմացը Հարարը թնի տակ դրած մի աքաղազ է դայիս ճիմարը: «Այդ ո՞ւր ես տանում աքաղազըո դուրս տանում եժ խոճանոց, արգանակուղմա»)-- «ժայտնի է, կի ժեչ զցելուռ... ծանկարծճիմարն այնպես է վրա պրժնում խոչարարին, որ մինչն նա ուշքի կզար, աքաղազն արդեն Ջւանկա սատն Թառաժ, թներն էր թափաճարում: թաւ բացատրել Հայրիկը, Թն. «Աքաղազբ քոնի էէր: ինչպես Ճճամարձակվնցիր խոճարարի ձնոքից խալելչ, բայց ն

--

մորը:

Ա՛խ, մայրիկ չան, մայրիկ, իմ թե՛ղմ մայրիկ: եվ «անկարժֆ՝ մայրն այնպես ամաչել, այեպես ամաչեց» --

ինքե էլ արապսվեց: հտ անգի՛ն ճիմարիկս, գե՛'թ բարեգութ աստված մեղ իր մուռ կանչեր ժբասին: Վերջապեռ,սակայն, հա Քիչ մնաց իրեն էլ, մորն էլ կոբ-

որ

--

ծաներ։ մի անգամ նրանք ամբողչ ընտանիթով զբոսնում

կին գնտափին, Հայրիկը թնանցուկ էբ արել ժայրիկինչ իսկ նա գնում էր առջնիցհ իրեն երնակայում էր որպես Հետա» խԽույզ: իշին Թե նրանք պատրաստվում են նիգերյան աղ-

ուղարկել են Հայտեագորժել ն թրնն առաջ հմանալու, վտանգ Հռ չի՞ օպառրնումորեչ կողմից: Հանկարծ են լսվում: Նայում են երանք գետի կողմը Հաղաչանքներ եյուրների

810.-

--

Աատղտիկով--Եչեդոին

Փ11

--

Հիմարը գետի նետվեց, իսկ Հիմարի եւ.նիը Հէնց այդալեսկրինոլինովիրեն լրի մեջ զգաց: Սայմայրինը։ րիկի հտնից էլ երկու Քաղաջապաճ՝ իրենցՀանդերձանքովը հսկ Հայրիկը, ցանկապատիմոտ կանգնած, թեծրն է թքափաՀ Հարում թոչունի նման ն աղադակում.«Մերո՛նք ազատերեք, մերոնց»: Վերջասլեսքաղաքապածներըերեբին էլ Հանեկին իսկ Հիմարը րից: Մայրիկը միայնվախեցավ, մեյ պառկաժ մնաց: Հասկացա՞վ,որ ճիշ տաքության ամիս մար բան արեց, ն մայրիկին խղնճաճարվեց,միտյն ծրբ ուչթի մայրիկին եկավ ն տեսավ իի զլխավերնի նստած գունատ, արցունքներըխեղդեցիննրան: կաց է : աստվա չան, մայրիկ, Հ մի ինչո՞ւ աթի շարունակ կրկնում է. «Մայրիկ մեզ իր մուռ չոարավու հակ ճայրը կանգնած էր այդտեղ հ ճույռ ունհր, որ 5իմարն այս անգաժ գոնե կառեր. «ներեցեր, «իրելի ճայբին: բան չասաղ' ալլնս լեմ անի»: Մակայն հա ոչ ժի ասլդպիսի ու Ճետռ ժայրիկը լուրջ սր"ուրդ ճայրիկն Այդ դեպքից արեցին, Թե ինչպնս վարվեն ճիմարի ճետ: նբանք գրկված ամճն կողՔայլում էին դաճլիճում, առարկան քինում էին ն չէին գալ մի եզրակացության երկար ժամանակ ոչ մից

ձին եկել,

որ

:

մի րոն

ու

Է

կարողանում:

Մարա ե

)

Հայրիկը ճյմարտասերՎարդ էր Ե չանը, ն" Տյուր եղած ոհղը, ե՛ փողոցում նա շարունակայն էր կրկնում, որ՝ ավելորդ է օրքնթ գրելը, եթե օրենքը մի կատարվհլուռ: նույնիսկ նրա արտաթինը չափազանց ժաղելի էր, կորժեո մի ձեռքին կյշեոթ բոնած լիներ, իսկ մբյուսով մարդկային արարքների կյու թաթումմերթ մսխալ էր ավելացնում, մերք կես մսխալ էր գցում ՀատուղմանթոԲանն

այն է,

որ

«Ի նա

թում: Ուստի ն, նկատիտոնելով բոյոր վերոճիշյալննըը, պաճանջում էր, որպեսզի հվանուշկայիՀետ վարվեն ընտանեկան կոդեքսի ողչ խատությոմբ: Զանցառություն է թույլ «Վել, նշանակում է օլետինաէ տես:--Եվ ն ՀամապատասխանՀատուցում ստանաս Ա՞լչ ցույ, տվեց մայրիկին մի աղյուսակ ճետնյալ նշանակում» --

Ֆիոոմ.

--918-.

քանակը Հո»վածների

ծանզանի տէսուկը

նն, որ մի հրեխա թպրտում է յրի մեչ: Դեռ ուշջը

ն տեսնում

ակշաժ

Հնսպանգությանկանոններից շեղվելու Համար

ժենչե

ուբիշ ոչինչ: Սբդարությունը չէր ժխտում, թայց սոյն ձասկահում էր իր նախնական իմաստով, ինչ իմաստով որ Հասկանում: է «աշարակ ժաղոՀ մարդու մաին խոսելիս: Սրանց վուրդը: «արդարադատ» մի տեսակ, կարծես ներման իմաստութ Հատուցման, այլ եւմ որչազի էլ մայրիկն րավոր հորեն շատ քիչ էր վաիգա-

Բալդ մալրիկը ժայրեկ էր

ն

նա

՝

այնոլնս մի րոնում Հայրիկինխարտառակարեց պետք է մենք նրան սպատժենքյ-- առաց նայ-երտ Համար, որ խեղդվողին ազատե՞ց։Ռւշքի' եկ: Այնուամենայնիվ Հայրիկի պեդնեդ, որ ճիմարին տանը ոյ անչձեարինէ, աղ ոլոր է երուն օուսումնոր նջ ճանձպաճել

պածյբայց

ն

Ինչո՞ւ

Հ

ռր

:

,

նել,

Ուսուժնարանիկարգ

ու

:

կանոնի ննքարկված խաղաղ

կյանքը սկվբնական շյրչանուվ 4իմարի վրա բավական բարն բար ազդեցություն ունեցավ: Ոչ ժի բան էր գրգռում նրա զգայնությունը, նրա մեջ Հանկարծակի Հոդհկան չտրժումներ չէր արթնացնում: Առաջին տարիներում նուլնիսկ կանոնավոր ուսում չկար, այլ միայն լուրացվում էր պւաման հյութը: Նույնպես ե ընկերականժիջավայրում խիստ տար բնրություն չէր նկատվում, այնպիսի տարըծձրություն, որ մխիթարելու, օգնելու Հարկ լիներ: Ամեն բան գնում էր այն մրլին ընթացքով, հիր ուսման Ճայողությունը կապում է ցլխավորապնս Հիլողության Հետ. Եվ որռվծենտե հվանուշկան ՀիանալիՀիշողություն ուներ, այլն սիրտր ոսկի սիրտ էր, ապա թիլ էր Վնացել, որ հվանուշկանիսկապես էլ ճիմարից խելոք դաոնար Ախր ասում էի ես քեզ,-- Հազթական առում էր Հալ--

հինը: --

հինը,

վավ, լավ, մի բարկացիր,-- պատասխանումէր մայեղա գալով, որ շտապել էր ՀայրիկինխայտաՀ

ասնս

ռակել:

Բայց առաջադիվողզ գիտության մավալը մեժանալու Հետ մեծ ըբտրդանումէրչ Գիտությունների

դորժը Իվանուշկայի

-579.-

ամենեքն չէր ճառկանում: Չէր Հասկանում պատ մությունը, խիավարբանությունը,ճարատության կուտակման է: Ռչ այն պայոճառով,որ չէր քանե բաշխմահ դիտությունըժ կանում Հասկանալ, այլ ուղղակի չէր ճասկանում: եվ ուսուճորդորներին մի պաշ ցրլների ու դաստիարակներիբոլոր ռասթան էր տալիս միայն՝ չի կարող այդպես լինել: որ նռ Մո յն ուր ժամանակ վերջնականապեսիմվաղան, մառր

նա

կատարյալՀիչխորէ, էյնպիսի ձիփար, ռրին անտաթոկույս

մատչելի կարող են լինել միմիայն գիտության արտաքին կողմը, բայց ինքը գխոությունը՝ երբե՛ք: Բնությունը ժամաՀ ժամանակ դաժան է լինում, մարդկային ընդուհաչ հակ առ կությունները երեն է բերում միսլն այբբենականնյութը 2ուսկա նալու ատոիճանյ իշկ երբ մարդ նյութից եղրակաչ ինչ փակվում է ցություններ «անելուն է ճասնում, ամե երա

ատոաչ:

սկսեց մայրիկին է հրան քաշեր Բայց փայրիկն հվանուշկան կշտամբել, այլես ականչ լէր կախում կլտամբոնքներին, այլ շարունակ լաց էր լինում, Մի՞թե հվանուշկանճենց այդպես իր ամբողչ կյանքում ճիմար է մնալու: Դու գոնե ձնեացիի» Թե չասկանում ես,-- Համողումձր նա հվանուչկային,-- ճարկադրիրինքդ քեղ. զոնհ մի փոքր տամ: Հասկացիր, ա՛լ, արի ցույց «Տ ԺարանՄայրիկը բացէ անում դիրքը ե կարդում: ճ ամեօբենքի մասին ըստ միաաբգանդից»-գությանկաոգի են լինում նրանք հրնուսով՝ նեին բան չի Հասկանում: կաց ե՛ ծիմարը,հ՛ մայբի' հսկ ձայբիկբ մինչ ալդ ջրի պեսվրա է հախ ն առաչ, անձիաժելո Հ սաիտալիս.«Միտաոգանդիցը, որոնք» բերել, առաջինը`աբյունակիցնեռից, ձրկրորդ՝ նրանցից, ծն ն միաժամանակ արյլունակիղներ փեելով միաարդգանդ,

Հայրիկը կիկին ամոթաճար նղավ

ու

որ

նե, ձրբորդ,

փոսիկիտղանեռից»...

Ա՛լ, Հայրիկնբնչպես լավ է իմանում,-- զարմանումէ մալրբկը, չարունակելով լաց լինել: Տեսնելով մայրական արցունքները: Հիմարը ճաճախ լաթում էր հր բոլոր ուժերը: Դասամիլոցներինմատնում է դա սարան, բաց է անում տնտիակի, մատներովփակում է ականչ՝ --

ո. 580 --

նեթն

սկսում է անդիր «երտել

ու

Հ Անգիր

անու

այհպմս բաժան:.մ ն

դասսր բակլա բով է պատասխանում Բայց ճՃանկարժայնպիսի մի րան է դուրս տալիս Սլերօանդր Մակեդոնացու մասին, որ ուսուցչի ճաղատ գլխին ծղաշ երեք ճատ մազն էլ փշաքաղվում է: ասում -- Նոարնցեք,-է ուսուցի չը,-- տխուր վիճակ Հ թա սում ձճդ աղազայում:Դուք երբեք աահետական մարգ չենքդառնա: Գոճացնեք աստծուց, որ նա ձեզ այնպիսի ժեռղներ է տվել, որոնք ոչ մի նկատոդության տակ չեն ընկելը Ռրովճնտն,եթե նկատողության տակ ընկած չինեին... ներօեցեք, ն եթե կարող 22 ոմշխաութհցեք ձեր դռ աչվայրացնել

ասես

տիարակներին անճանդութժելի արտաճարտություններով: եվ իրոք, իայն շչնորձիվժնողների ազնվաբարո լինեն լուն, շիմարին դասարանիցդասարանէին փոխադրումն վերֆապնս ուսումնարանն էլ ավարտել տվեցին աստվ'շ-նոք Բայը երի հա ավարտական վկայականըձնոքին տուն էկավ, մայրիկը Հենց որ տեսավ ինչ է զրված վկայականում աֆմիջապես սկսանցարտասվել, իսկ Հայրիկը խիստ ծարդրեղ» մյգ ինչ եռ արել գուչ անզգա կուոք: --

-

հսյ

կարգն

ծայրից, ոչինչ

չեմ

արել,

է այդպես...

երնի

ուսումնասահի

նոյնիսկ մի կարգին բացատրություն չտվեց. Լյովկ» փն տեսնելով փողոցում, անմիջապես դուրսվաղեց: կյովկային եա սիրում էր ատաչվանիցավելի, որովտետն խելք Հիմարը ավելի ըշվառ տեսք ուներ: Ինչպես վեչ տարի էր փոխ ձեոքերը փոցխի եման առաք, նա գրկին ոտաբոբիկ դլաճաժ, բայը մազակալելէր ե աճադին բոլ բաշել: Միլիտըիռա Կիրբիտննան վաղուց ձեոք էր քալել նրանից, չէր կ6բակրում ե Համարյա էէր ճազցնում: Ուստի նա միշտ քազբաժ ձր, ն էԹե գթասիրտ ճայավաճառ կանայք լլինքին, փաղուցարդեն քաղցից մնո կլիներ: Բայց ամենից ավելի նա տանջվում էի փողողի երեխաներիձեռքից, Նրանք ճանգիստ չէին տալիս նրան, ծաղրում չին, չներին Վրան, կամքում ձին սրունքննըը, թաշթյում

Ամբողջօրը

էին անուժ վին չապիկր: փողոցում լսվում էր նրա ոռնոցը, Հիմարավարի

--

յծ

-

թրս

մոլեցին չրփշրփոցի Հետ

ժիոսդելւ

նա

ոսնում

էր

ցավիք,

չ այդ ցավը պավի».:որտեղի՞ց Հասկանում, խնափեց,կերակրծը Հիմարը լայտսլանեց Լլովկային, Հարկավոր էր կովնայրե, հվաամներ, ինչ Մլն Հագցրիեց ր առանը Թույլավության, իսկ նթե չէր նռւշչկուն վերցնում գունել,ասրա րածայնյում էր ալնսիսի Թռնով, կարողանում օոարբուռիէր Ժերժում Համար միանգամայն թե նրա կարծես Բաս

(4ր

ու

ւ

առտանալու պատկերացումն անզգամ,Միայն ճիմարի ձայնի մեջ է այդպիսի ճամոզվածություն լինում, այդպիսի անաչ ռարկելիություն լինում Հալոքքում: Ռչ ոքից ն ոչնչից :էր արեվախննում,ոչ մի բանից լէր խորչում ե վտանցի մասին ենին «ասկացողություն չուներ: Տեսնելով ոստիկանասյետին, նա չէր անցնում փովոցի մյուս կողմը, այլ ուղղակի ինդառաջ էր գնում, կարժես ոչ մի ճանցանք չուներ: Քաղաթում եթե ճրդեչ էի պատաճում, առաջինն էր վաղ չույլիս Հոդերի վայթը,լոում էր` որեէ տել ծանր ճիվոնղ րս, վազ էր գլխավերնը ե ծառակր տալիս Հիվանդի ժուռ, նատում այնաինրան:ԵՎ նման դեպքերում յություններվատուցում սե Խելացի

խոսքեր էր ասում,

կարգս

ամեննին ժիմար

չի-

իներ: Մի բան միայն ծանը քարի նօ նստել էր նրա որւ.ի նա իր մրա. մայրն անքուն գիչերենր էր անցկացնում, մինչ Քայց ներաԲավխոի մնջ Հր չարունակում: Հիմարությունն

բնչ-որ մի անճաղքաճարելիչ ճակատագրականբան կար, նրան քաշում, ինքնանվաստացման, հնքնազոտաբերուոիի կ նա բնազդորեն ենթարկվում էր տյդ թյան էր տանում,

սպասվողարդյունքներով մատնանչումիե, չՀեռտաքրքբվելով թուր լճալով ոլ մի գործարք նույնիսկ Հօգուտ արյունավցական կապերի: Շաս։ էին մտաժում ծնողները, Թն թնչ գործի դնեն ձինա փոքիիչատե մարդու նման չինի Հայ մարին, ռլսլեսզի ե

բեկի միջնորղությաժբ նրան տեղական դպրոցի ճոգաբարձու նշանակեցին (առանց ռոքիկի, առանց ռոճիկի «Հիմարե էլ անքուբոյ բայց Հիմարն անչ ձճոք կտար, իսկ ոռճիկով իրնեչ անչեթեթությունեեր թույլ վեց միջապես աչնապիսի ար» որ ոուռիկանաանաւը,միմիայն ի պատվի նրա ծնողների Համաձայնեց այդ գործը դեն տտուղվածբարերարոյության, --

-

Տ.

Հիմաժափանակմայրիկի գլխում մխոք մաղ րեն ավուսնացնելչ գույն աստված նրա դապանքները(ուժի: վփաճաղակհտնի երիտասարդայրի Գոդընտրեցին Հարսնացու վոխինալին:Հարսնացուն գեղեցկոււի էր ն նրկու խանութ ուներ։ Այրիությունը կրում էր անբածիր, մշտայես լավաէր ծախում, եր առնտիականշորժերը դույնտեսակի ապլուսնք

ելն կոժեենը

փարոսիէր Հմտությամբ

ն

Մ փոռսքով, նրանից ինքնուրույն:

էլ Հաջող ճարսնացու չէր լինի, Հիմարն իր «ներքին,նույնպես

եկավ ճարորն. արտարինը վայծլուչ էր, վարվեցողուչ Թյունի մեղմ: Հարոնացուն նույնիսկ ուրիշների նման չէր էչ էր, ռի անխելք մբայն գտնում օր պեղում, Հարկավոր է ն երա խելքը Հայտնաբերել միանգամայնվստաՀ էր իր վրա, դուր

ռր

ալդ

բանր իրեն կչաջուվի:

Բայց ընդճանրապեռ ճիմարր

բոլոր բնաղդներն այն ասնույնիսկ այդ գքառիրտ ն ճամնեաատ կինե անգամ լարմացեռվ: Ռչ մի անգո եա Հջնցվեցնրբուն ճովելիս, ոչ մի անգամ խոռվք չունեցավ, չզգաց ժեկը այն

տիճան թժրաժ էին,

որ

անպատչանուցյունենրից դեպի ռրոնք այնքան սրտաիութն

կարեկցությամբ հն վերաբերվում կանայք: բնազդործն զուշակելով սիրո առաչին, ճաճելի տրությունը: Տուն էր գալիո ճիմարի, ճաշում էր, քել էի խմում ն, ըստ երնեույքին, ամե. Ւսին չէր ճասկանում, Թե |նչու է ինթը Պոդվոխինայի ժուռ, այլ սլիրեեց տանր վանվում: Այդ ինչնա լեր ձանձրանում. դուք ոչինչ չե՛ք «ասկանում,-- ճարցնում էր նրան դեղեցկու՞ի այրին: --

է, Սսում են նրա ՉԱ ինձ Փամուր ձանձրալի նից է, որ ռչ մի զբաղմունք չունեմ, Այդ գեղքում զբաղվելեք... «իրնցեքժեկնումեկին: Ներեցեք,ինչպե՞սկարելի է չսիրել: Բոլորինպեռք է սիրել: նրջանիկներինպետք է սիրել նրա ճամար, որ նիանը փարողացելնն երջանիկ լինել, դժբախտներիննրա ճամար,

առ Սյչ,

ռչ,

-

՞

ես

-

--

զուրկ նրանք

ռւրախությունից: Այչպես էլ այղ Հարսնախոսությունը գլուխ չեկավ, Տոխե հկույնիսկխոստացավ մի տարի ինծ այրի Պողվոխինան սպասել, բայց մեկչերկու ամիս սպասելուց Հետո ժնեդյան Հետ օրերին ամուսնացավ քաղաքագլուխ Լիխոլեդովի Այժմ ռր

են

-384--

առկտրականշարքում, վի օրերին երանք չորս խանութում էլ տառնտուրեն անում, կինը ռալանտերնայի, ինք նպարեղենիբաժիններում, իսկ նրանք արդեն

չորս

խանութ

ունեն

ե մյուս իշխանավորներին օրերին ոստիկանապետին էե կարկանդակով ճյոչբասիրում: հսկ Հիմարի մնաց տանի ժՓեողներիվզին ն ամենեին ճոդր չէր Վազում էր ճրդնճների վայրը, ճիվանդննրին էր խնամում, ամբերով աղքատեեի էր տուն բերում: ժոնե աստված ձողին առներյ-- շշնջում է Հայրիկը կամացուկ, որպեսզի ժայրինը չլսի: Իսկ մայրիկը շարունակ աղոթում էչ Ճույսը ատոժու ողոր» ժաժության վրա դրած, որ տրի կլուսավորի հվանույկայի նրան պարոն հստիբանականությունը ճասկաղողությամբ, ն նրա կանապետի, օգնականի անփոփոխելի ատենակալի՞ն ճանապարճովկասաջնորդի, Պետք է որ նա որեէ պաշտոն աւոսնա: Չի կարող պատաճել, որ բոլորի ճամար դորժ լինի, ն միայն նրա ճամար չին Սի մարդ իայն այլ աչքով նայեց «իմարի վրա, բայց նա էլ պատառականանցորդ էր: Անցնում էր նա այդ քազաքով ն որոչքց այցելել ճայրիկին, որի ճետ շատ "ճինբաբնկամ էր: Խոսելին «ինչ-Հին պատմություններից, Ճիշեցին «ին օշրերը, կուշտ խոսեցին երիտասարդությանօրձրի Հրապուրանջների ժասին ե, ի միչի այլոց, անդրադարձան նան ներկային: Հայրիկը, ճամենայն դեպս, դոները ծածկեց ե երկուսով, ինչ որ օունիինիրենը սրտերում, ամեն ինչ Դայտնեցին: Բացատրվեցին: ՉարտաՀչայտեցին, սակայն ամեն մեկր «Աշա մյուսի մասին մտածեց. Թէ դու ով ես, եղբայր»: Գար է, զանցատներ եղան նան ճիմարից, ն որովճետե նրանից այլնը չէին թաշվում, ուստի «ենց իր ներկայությամբ, «2/:ժարտ Հլ մեծարում էին, Հետաքրքրվեց անցորդը Հիմարի մասին արված պատմությունենրով, գիշերելու մնաց բարնկամբ տանը ն մյուս ծբն ասաց. Սոբեր էլ Հիմար չէ նա, միալյե Թե` սռհր -- Ամենելին չկան նրանում, այգ պատմադովէլ կյանքին Հարմարվելչի կարողանում Պատաչում նն ն այնպիսիները, որոնք «տոր մտքերից աստիճանաբարազատվում են, բայց ազատման տոն

--

.-. 884.--

այդ պիոցնաըմեժ ճիկեր է արժենում ն «աճախ ծանր բարո յական ճգնաժամ է առաջացնում: հսկ երա Ճճամտրի ոչ մի որովճետն հր» ճիգ Հարկավոր օիզահիզմում չեն չի եղել, ղել այնպիսի ծակոտիներ,ծրոնը ժիչով կարողանային ներս սողուկել ստոր մտբերը: Ինքը բնությունն է սյարգնել նրան այդ: Սակայն,անկասկաժէ, որ կգա այն րոպեն, երբ կրսերի ճորձանքն իր ճնշման ուժով կճարկաղիի նրան ճիմարության ն տռհորությանմեջ ընտրություն կատարել, Աղ ժամանակ նա Միայն քե խորձուրգ լեժ տայիս ձեզ արա» կնճասկանաչ գացնել արլ րուղենչ որովճետն 4Հենցոր ճասավ այղ րուլեն, աշխարում այնո նրանիը դժրախտ մարդ չի լինի։ հալ ե այն ժամժանակ'հռ դրանում ճամոզված եմ՝ հա կղերադա օի ճիմար ժնալ: Առաք անցորդն այդ, շարունակեց իր ճանա պարծրմ Իսկ Հայրիկը մոաժմունքների մեյ ընկավ Սկանցհր ողջ կրանըը ՔՐՔրել վերճիշելով, Թե ինչ ստոր մտքեր է ունեյել ինքը ե ինչ ձնով է ազատվելերան եվ, Հասհնանա հի ս

թյան անանբաո,ոաա Աա չ

էլ

ալաւհվով դգուրո րավ:

ճետնապեսն կայն, ինչո՞ւ

երբեք

նա

չ

առի

մոքէր

նրանցից ազատվելու կարիթ լէր Հասա. ինքը Հիժար չէ:

չէր ունեցել,

զգացել: Սա-

ձկավ այն հգրակացության, որ իր վաղեմի Վերջաայեւյ բարեկամիխելքի չաղվել է: «նստել էն Փետձիբուրգի փոսէբում ու վաիդանում են: Զարգանումնն էն անն. սկում Թեժ բաներ դուրս տալ հսկ մենք աշա հստաֆ 222 Գոշեխոհում 48, չենք զարգանում, բայց ն անձչեթեթություններ թույ 22 տալիս, այսպես ավնլի Հաստատուն Էէ: Եվ փչում է. բնության ոչ մի պարգն չկա ճիմարության մեջ, ե ու

ամբողջովի

Ան

ողորմությամբ իմ «Հիմարըհրինիցն Խելոքանա, ճավանորձն գրանից չի գժբախտանա,այլ ձառուլուԹյան կմանի ն կսկսի ուրիշների նման ապրել»: Այդպես վճռելով: սկածց սպասել, որ շոսոով հվանույկայի ժիտքը կոկսի լուսավորվել ն նրան, ոչ օրինակ այլոց անմիջապեսծառայության կկանչեն: Բայց դիա փոխարեն մի գժլեջիկ առավոտ ճարանեցիննրան, որ Հիմարը տանից բոլորովին անչայտացելէ: աստծու

ապա

-ենճ-

ՔՀԱՎ.......

Հ.ԱՎԳՎՋՎԿԳՎ

ԳՅ

ԻԵ

ԿԳՀ

Վ.Ե.

ժերունի ժնողենրի ալքի Տերը ւբ Ամեն րուն սպասում էին նրանը, նրանը պակասեց: լույսը Թե անուղղակի, շարունակ անճառ մտքերն ուղղակի բոլոր էին դառնում: Աժեն ինչ ժոռացել տացաժ ճիմարի չուրչն ն էին ծերունիները մի միտք էին անում միայն` ոթոե՞զէ Շա՞տ է դժվար այժմ նա, կո՞ւշտ է, Հաղուտթ ունի՞ արդյոք: Հիմարի «ամար մեռնել-ոչնչանալի: Աստվածթշնամուս չտա ամայր տառապանքները,որ կրում է ծնողական սիրտը, ե Հճեժենժանքձանցանքնիբ վրա վերցնելով մանկական բողջ անջաաս մյա

ացուքից

հէփի Հաղզարապատիկ արձաղանքով մորմոքվում: Սակայն «իմարբ վերադարձավ: վերադարձավՀանկարծ այլհոլես, ինչպես անձայտացել էր: Քայց առողջությամբ փՓոքող նախկին շիմարից Հետքն էլ չէր մնացել: նա զուն նատ ձր քափառել էր, վփոիտ 0՞րկողմերում տառապած, ջա, հնչ էր տնսել, Ճասկացե՞լ էր» Թե՞ չէթ ճասկացել,«1 հրանից: Տուն եկավ ն լոծց: Թր ոչինչ իմանալ չկարողացավ Համենայնդեպս անցորդը իրավացիէր. Ֆրան Վովաժ

այդպես էլ Ջիշճար կոչումը

մնաց մինչն երա մաճը:

ՀԱՐԵՎԱՆՆԵՐ

Մի գյուղում երկու ճարնան կային. հիվանչարուստը ն փան Աղքատը:Հարուստին«պարոն»ե «Աեմյօնիչ»ին Հորֆարչում, իսկ աղքատին՝ուղղակի հվան, երբեժն էլ հվաշկա: Երկուսն էլ լավ մարդիկ էին, իսկ հիվանՀարուստը՝ նույնիսկ գերազանց մարդ էի: հսկականֆիչանտրոպ ր էր ամեն կողմեց:ինթի արժեքնքր չէր արտադրում, բայց Հարստության բաշխման մասին չատ աղնվարարվր մտաժում։ «Սա, առում արժեջիծր ր, իմ լուման է. կան այնպիսիները, որոնք ն Դա նն ժտածում: ն" կոլնրանը անապնիվ չեն արտադրում, ես դեռ էլի ոչինչ»:հսկ հվան էզէ՛ խոզություն մից«արդեն Հարստության Ւ քայի ման մասինամեննին չէի մտաՀ ԱՎ արժեքներէի լուներ),Բայց դրա փոլթարեն, ժով .(ժամանակ ասում «մա էբ իժ լուման Ի: արտագրում:Եվ նմանապես

--986--

Հանգիպում էին նրանք տոն «օքծրինախօրչակինրեկոքե, երբ Քն աղքատները, ե թն Հարուսոները. պարապ են ատում էին հվան Հարուստի ապարանքի առաջ նրա

Լինո,

հԽառարանի մրա հ զրույց էին անում: Դուք վաղը շչին ինչո՞վ եք Խփելու,-- ճաջցնումէ հվոն --

Հարպւատը:

Դատարկով:-Էպատասխանում է հիվան Աղքատլո

փովժերը մոով է։ Հորանջում է հիվանչարաւանը, խաչակնքում է բերանի, նայում հվան Այքատին ն խզճում նրան: են կատարվում աշխարում, -ծ- Տարօրինակ բաներ -- առում է նա,-- մարդ կայ որ շարունակ աշթոոոում է ե տոն օրերին նրա սեղանիվրա դատարկ չլի ե իսկ ով օզաաշաձ պլարապությամբ է անցկացնում իր օրը, նա լի օրերին էլ մսով շչի ՀԶ

է

է ուտում:

ինչո՞ւէ

այգպնո: եմ, քն ինչու էլ վաղուց մտաժում է բախ մինչն վերջըմռա ծելու ժամանակ չունեմ։ Հենց որ սկսում22 մտա ժել, ե ժուր՝սլետքչ անտառը գեալ՝ փայ տի: փոայարբնրնցիր, տեսար՝ Հարկամոր է գոմաղբը փախադբրել,կամ վար աննլու ժավանակիեկավ: Այդովեսէլ զործի մեջ մտքերս շաղ նն գալի --

ֆո

այդպես`

-- Հարկավոր է, սակայն, միտք անենք: --

ես

էլ

եմ

ասում,

որ

փենք

Հարկավոր է:

այղ

բանի մասին

հվան Աղքատն էր իր Հերթին Հորանչում, խաչակնքում է բերանը, գնում է քնձլու ն ծրապում վաղվա դատարկ չչին է տեսնում: իսկ ժյուս օրն արթնանում է ն տեսնում, ոբ հվան Հարեւատն իր Համար անակնկալնվեր պատրաստել, չչլիի է ճամար միս է ուղարկել: Հաջորդ տոնի նախօրբակինկրկին Հանդիպում նն Հարնաններն կիկին Հին նյութին են. դաւռնում: Հավատո՞ւմկսչ-- ասում է հիվանչարուստը,---հս թե աթուն հ ն քնաժ ժամանակշարունակազն եմ տեսնում, Թե գու ԱաՀամեմատությամբ որչափ զրկված նս Գրա ճամար էլ շնորճակալ եմ քնղանիը«Իպատումգռ: Խանում է իվան Աղքատը: ու

--

--

-

387.

Թեւպետնես իմ ապնիվ ժտթերով Հասարակությանը եթն դու ժամանակին Թի: շաճ չեմ բերում, սակայն դու... ու Թերես։ մենք ան« ժամանակ, չգաս, այն ցանքի զուրս վար հմ ասում: Հաց նստենք: Ճշմարի՞տ Այդ մեկը չատ ճյլմարիտէ: Միայն Թե աշխատանքի նս չետփ կարող, ռրովնետկ այդ գեպքում առաչգալ դուրս --

--

ջինը --

ես

քաղցից կմնեոնեմ, ասում: Շաւռ խորամանկ է

Ճիշտ եռ

սարք-

բոլորը ետ

--

ունենա,,,

Ի՛նչ ես ացում, ես ամհննին այդ նկատի լունեմ։ Դու Քանիայդ մառին մոռացիր: հսկ նա, ա՛լ ինչ եմ ասում: եժ, իժաՀ քն Հիմի Հենց կոլքիո կեսը քանի անդամորոշել Լ.

աղքատներին:եվ բաժանել եմ: Բայց ի՞նչ է դուրս զալիս: Այսօր բաժանում եմ կես կայքս, իսկ վաղն արթնանում

ննժ

տեզը հրեք քառորդով նորից ավելացել Է է, սռռկոսներով... նշանակում

եմ, տեսնում

-.

--

ձմ,

եմ

լում 22. անել չհս կարողչ եղբայր: ես փողից փախ եմ մու ծս է մի բուռ ինձ աղքատին փողբ գալիօ իսկ

տալիս, իսկ ինքս չգիտեմ որտհղից։ երկուսն եմ առանում: Հրաշք է ուղղակի Խոսում են, խոսում ու սկսում քն ճորանջել: իսկ խԽոսակմիտք իմանծարուսոն ընքացքում քության այնուուժենայնիվ անում, մսով հվան Աղքատը է թե բնչպես անիչոր վաղը փուռծում ունենա: Մտաժում է, շչի ն վերջը Հնարքը գանումչ կարիչ Կիրելիսյ-- ասում է,-- մինչն գիշեր այնքան ե շատ չի մնացել արդեն, դնա իմ իանջարանոցը,մարգերը |

ժե ժամի լափ խաղ կանեսբանջարանոցում, իշկ նս քեզ, օւժերիս ներածին չափով կվարձատրեմ, այե՛ պենս,իրբն Քն դու իսկապեսաշխատանքես կատարել

դու փֆորիր:

.- 988--

նապես լ

-

աշխատաժ լինիւ

Բում Թե Քիչ ժամանակ ճաինախեերն այոսլեր Խուսք զրույց արեղին, միայն ԶՆ փերչիվերլո հվան Հարուռտի ոթրար քորբոթվեղ ալհսլես, որ այլես Համբերությունն ըսհառվեց:-Է կզնամ,-- տում է,-- Աժենագլիաովորի մոտ, կրեկի

ու

նրա տուսչն

կասնմ, «Դու մեր թագավորի այրն եռ, դու ղու պատժում ես ենրում: Ինձ Ռան Աքասոին այնհդնը Հճավաուսըդարձրու, որ են նրան դրնվոլ տանէն, ինձ էլ տտնեն, նրանից սայ սաշանջեն, ինձանից էլ պաճանչնն, նրա դեսլատինից Կորկ մերդեեն, ԻԺ գնալատինիցէլ վնրցննել Եվ որ։պեսզի Թե իժ ն Սն' երա Դոդիները ժիատեսակ ազատ լիննե ակցիդից ու Ել փնչոլես ասելէյ, այնպես քլ արեղ: Շկավ Աժէնագրլխավորի մռտ, րնկավ նրա առաջը, բացատրից իր վիչտրէ հետ

այդ

տալիս վաժ: Քայց դու չկարծնես,որ եռ Հավանություն ոնեմ. ես ինչպես մի վիշտ Աստվաժ չանի: միայն դրան: ծ: էԺ ահել, որ փվանԱղքատըչավ ապրի: Որպեսզի ունենա: նա թե հր բաժինն բաժինե ունենամ, Դրա Հաժար էլ, պարոն, չնորճակալ եմ, որ անան» դիտ եք լինում: Այդ մեկը ճշմարիտ է, Եթե ձեր բարնրաիու: «թյունը չլիներ, տոն օրը ծո ջրարբդոչից բացի ուրիչ բան չէի

Եվ իրոք, հիվանԱղքատըխաղ է անում բաժով մեկ-երկու դամի չափ բսկ մյուս օրը տոն է նրա Համար: ասն թե, «իս-

հորում

ես

ու

կաղում,

ու

ու

ու

Աժենագլխավորն այդ բանի ձամար հիվանչարուստբե գովնդ Է նրան, «Փողը ասաց պատիվ բեզ, էւռիի հորիճիգ, ոթ դու քո «արեան հվան էղջատին չնո ժմոսահում: հլխահուու

թյան

ճչաժար ավելի ճաճելի ռչինչ Հրա, ջան այն, որ պեուության ճպատակներնՀամերաշխ ե փոխագարձ ձոգաչ

փողությաժբ են ապրում, ն չկա ավելի մնժ չարիք, բան այն, որբ նրանք իրենը ժամանակնանց են կացնում ժիմյանը Հետ հովելով: միմյանց ոռսնլով ու մատնելով»Ասաց Աժենագբլխավորն

տյղ

ն, եր պատասխ անասվությամբ. ճրամայեց իբ

որվեռզի, փորձի Համար, երկու իվանների Աոոզանդրին, ո առա Ար Պրն ան որա Էյուսը երգ երգում, նողի արուն միրարո հվան Վճրադարձավ է

Էրդ

՛

հսկ

էր

րպ

Հոէրուաոն ԻրենՈՐԾ: ու

Թյունից ուռները գետնին չհե դիպչում: -- Միրելի բարնկամս,-- ասում է,-դեն գլնեցի ոհղորմածությաժը

"

սրտիս վրա նուռած Ճափեմատությամբայլես ո) մի

:

Ն

ծանը

րաո,

աճանչե րը

թեղանից՝եանի ն ոա

-989.-

աու

հշխանավորական

ես

Այժմ եւ քո հություն չեմ ունենաչում Քեզանիցզինվորեն ճնձանիցէլ ձն պաճանջելու, "" փաիրչ

ու

-

դնսլաոինիը մի գրու Հարկ են վերընհլու իմ դեսք բոտինիցէլ ժի րոջ հն Վքրցնելու: Այսպիտով, դու դեո ուշքի շնորչիվամեն շի մսով հկաժ չես լինի: որ Հավասարության կնրակուր կունննաս: ու բարության Առաց Իան Հարու են, փսկ ինթը՝փառքի ն մնաց երկու հարի, օգ» ճուլսով, մեկենց տաք ջրերը, ուր տաշաճ պարապությաժբ անցկացնելովօրերը: տայ

ճո

կնրավյ աա Վեստֆալիայում -- մեստֆալրոն աու եղավ Սլոթա սրուրգեում տորասբուրդյանկարկանդակկեբորդոյան գինի խմեց, եղավ վեոթավ, ձղավ Բորդոյում ամեն բնչ ընղճանրապես կերավ ապես Փառեզում-Խմեց, Մի խոսքով, այնպես ուրախ կյանք անցկազրեց:«ր Հազիվ կարողացավրաժանվել: եվ ամբողչ ժամանակ Իվան --

--

նա Հիժի, Հավասաիվելուց Աղքատի մասին էր մտածում, Թե ուտուժ է: Հետո, ամեն օր կուջշտ-կուշո իսկ Իվան Աղքատը, մինչդեո, ամբողչ ժամանակ աշխա» տանքի մել էր Այսօր վարում է իր Հողաջերտը,իսկ վաղը տափանումէ, այսօր Պնձում է, քոկ վաղը, եքն աստվածուրն

ճանալնորճում, սկսում է խոտը լորացնել, Գիննտան ու գինետունը մաճ պա'ե էլ էր մոռացել, որովչետն գիուծր, էլ ճետր այէր իր Համարչ նրա հինը՝ Մարիա իմանովնան ե' ե՛ ե՛ Հիձուժ խոտի փոում, տափահում, է, Խաում էր՝ ն' փայտ կոտորում: նրանց երեխաներնէլ մեծացել էին ամեն Մելն այս կամ այր: չավով աշխատումէր/ Մի խուքոն: եփ ամբողչ ընտանիքն առավոտից մինչն իրիկուն կարծես բ գալի կաթաայում,բայց ն այնպես ղատարկ1չիից բացի նում ոչին վրա: Իսկ ոյն օրից, նրան ահղան Ե22 հիվան Աղքատը տնում: տոն օրերին էլ այլես անակնկալներէբ

է

Կն

Հոր տոց Աաաա '

Տախ է գնում մեր բանի,-- ասում է թեղզճը կեսչը։-փորձի Համար Հրեն ինձ ճավաշաբեցրիեհվան չարուստի մնեջ, այնու: Հետ րոլոր բայց պարտավորություններում, -

ենք ամենայնիվ, «ին վիճակի մեչ ննք զտնվում: Հարաւստ ենք ս արում տկլոր տան մեյ. բնչ որ բոնում ձեք, դատարկ Ֆաւոում:

«890--

Հարեանին նախկին աղքատ միճակում Իման Հարուստը՝ կտրեց: Խոստովանահկ զարմանքից քար (ինի, առաջին միտքն այն ձր, որ Խվաշկանէր աշչխասանխքի արբ«Մի՞թե նա այդչափ անուղղելի դյունքը գինետուն է տանում: ցանելով,

:

այդչափ արմատացել է նրա ժնջոյ-- Քազականլեց նա խորին դառնությամբ: Սակայնհվան ԱղքատիՀամար ոչ մի դժվարություն լէր ներկայացնում ապացուցել, որ նա ոչ միայն գինու, տյլլն աղի ճամար ջատ Հաճա լխ փող չէր օւնենում: հակոր նա շոայլող չէր, մատնող լէր, այլ լավ աշխատավոր էր, դիա ապացույցներն էլ ակնչայտ էին: ամեն Ցույց տվեց հիվանՍղքատնիր անտեսական գույքը. խեչ իբ տեղն էր, այնպես, ինլպեա եղել էր Հարեանի տաք չրերը ուղնարվելուը առաջ: Աշխն» ձի ճայմանդամայաժ--1, գորչագույն կով խալավոր --1, ոչխար --1. «այլ, արոր, փան: Նույնիսկ ճին տոճնակըճենած էր ցանկապատին,Թեոյնտ ամառ ժամանակերա կարիքը չէր պզացվում ե, ուրեմե, կարելի էր՝ առանց տնտեսությանը վեաս ճասցնէլու, գրավ դենլ գինետանը: Հետո դիտեցին թրճիթը, այնտեղ էլ ամեն բան փր ածն էր. միայն կարի ձղոսն էր ածղաել քանդդաժ, բայց այդ էլ նրանից էր, որ նախանցյալգարնանը կերը պակասձր, այդ պատճառով էլ փտած ծղոտով էին 4,

աա-

ծրածրել

անասուններին,

Մի խոսքով, օչ մի փատտ չկար, որի շնորձիվ կարքլի լինկը տելագրել Իվան Աղրատինցոփության կամ շուսլլուԹյան մել, Դա բնիկ, ճնլված գյուղացի էր, օրը լարում ոուս

- Տ

բայդ

.

մի ի

է

Աա

աւա Ն գոաՔաորը անգութ Թյուրիմացության շնորՀիվ ծրաէր այդ իրավունքը միմիայն ամենաչնչին ասս

դ-որ

աաա --

ֆեր աստված, ինչու քայսպես,--

վշտացավիման Հաչ

բուսթր/-- ձավասարծեցրին մեզ փրաբ, մեր հրավունքներն էչ մեկ էն, Թուրքերե էլ Հավասարենք վճարում,խայըդ այնու» ամենայնիվդրանից --

դու

ոլ

նա թնքս էլ ժեաժում

խանեց հվան Աջքատբ:

մի շաճ չունեսը Ինչի՞ցէ նմ, ինչի՞ց 4Հ.-- վճա

--

89)

--

պատաս

-

Ակշեց Իվան չարուստը միտք աննլ եյ Հասկանալի6.

՝

քյան դրամարկղիմտավ նրկու Ճազաի քսաներեք կոպեկ, իսկ հվան Հչարուստը, բակի դրանից, չջավորնծրին ճարյուր նվիրծց, աելով. «կարղդաօրինակ Այբբենարան-Վվաւմա ամեն ինչ կայ հնչ Հարկա ազգաեղ ցձ՛ք, բարեկամներս,

պատճառր գտավ: նբահից է այդպես ստացվում, որ մեղա նում չկա ռչ շասարակական, ոչ մասնավոր նախաձեռնու. ձ. մաղիկբոլորն Թյուն: Հասարակությունն անտաիբեր

փրննդ մասին

մոաժում,

Հլ

կառավարողներիէլ քնսլեսկ լարում են ուժերը, բայց ապարդյուն: նշանակում էչ եախ ն աղաջ պետք է ճասարակությունը թրախուսելը Աշելն ու անձլի մեկ ծղավ: հվան Հարուռոը դյուղում ժողով վումարեց հ բոլոր տնատերերիներկայությամբ փայ ն ն լուն ճար արտաշանեցճապարակակա նախա մասնավոր ձեռնության օգտավնտությսն մասին... խուում էր Հանդաչ ն պարզորոշ, մանորեն, Հատ-ճատ կարծես ուլունք էր չաղ ալիս

եե

մոի է ձեզ»:

երկին Իվան Հարուստը մեկնեց տաք ջրերը, ն կրկին հիվանԱղքատը ժնաց իր օգտաչաճ այխատանքների ճետ, նոր չայ որոնք այս անգամ,շնորչիվ ինքնազորժությաւն օժանդակության, անկասմանների ն Այբնենարան-վումայի պատիկ շա բերեին: կած պետք է Ճարչուրա -

'

այդ Անցավ մի տարի, անցավ մլուսը, կերավ արդյոք լում Հարուստբ ժամանակամիջոցումհվան Վեստֆալիտ վեոատքաոթուրգյան ֆալյան խոզասլուխո, իսկ մնորասբուրդում՝ կարկանդակ,--Հավաստի ասել չեմ կարող: նայք գիտեմ, որ երբ նա, ժամանակը լիանալուց Հետոյ վերադարձավտունյ ապա բառի լայն իմաստով ապուչ կտրել, հվան Աղքատընոտաժ էր կիսաքանդ Ճլուղակում, վտիտ, որի մծջ ՄԱւասովալլուկ. սեղանի վրա գիված էր չիաբրգոչը, իի հվանովնան, տոնի պատճառով, Հոռի Համար մի պղալ պասուր լուղ էր (գրել: երեխաներըսեղանի լուրջը բոլոուտում խած, էին չոապյտապ, կարծես վախննալով։ չլինի Թե Հանկարժ օտար մեկր հերս գա ն պաՀանչի որբերի բաժինը: Ինչն է րա պատճառը,-- դառնությամբ, ճամարյա Փուցաճատությա:բ, բառական չեց հվան Հարուսորը

ոթ էր օրինակներով: խոզերիոյումմջ:Ապացուցում

ժիայն այն Հասարակություններն են ճառաջադիմությանն. կենսունակության գրավական ներկայացնում, որոնք կարո-

Հոգ տանել իրենը իրենց մաքին, իսկ նրանը, որենք թԹունում հն, որ դեսքերը տեղի ունենան Հասարակա կան բախտիդ անկախ, այղպիսիներն իրենք էրենը նախաՀսլես դատապարոում հն աստիճանականմաիսն նե վեիջծական կորժանմվան:Մի խոսքով, այն բոլորը, ինչ կարդացել դանում

ձր

են

Այրըենարան.Լումայում, ամենը նույնությամբ

ուհկեդի ների

Արդչունբբ զերաղանցեց

բոլոր

ակնկալիքները, ԳլուղզաՀ

փիայնբացվեցին, այլն նրանք ոգորերբեք նրանք զանագանաինքնագիտակցությամբ:

ցիների աչքերըոչ վեցին

պարզեց

այաց:

դույն զդացզմունքննրիայդօրինակ բուռն ճորդում էէին զգացել: Թվում էր, որ ճանկարծակի,դազտադողի իրենը է մո Ռեցեչ վաղուց ի վեր ցահկալի, բայդ չզիտնս ինչու բեյ-որ ժ կենսական եղ կուլանվա ալիքը: որն այդ խավար մարզ

կանը առնելով իր մեջբին,վեր ըբարձրայրել նրանց: խր ցնժում էր, Հրճվելով իբ գիտակցության գալուղ

ԱմբոԻվան

Հարուստինմեծարում էին, Հերոս էին անվանում: եվ ի ծնղբակացություն, միաձայն որոչում կայացրին. 1) դինէտուիը փակել ընդմիշտ, Չ) Հիմք դնել ինքնօգնության, Հիժեելով

չոժարակավ ումալի Ընկերություն: Նույն ջին նհթ, գյուղի չնչերի թվի Համաձայն,ընկերու»

.աց2.-

--

'

--

ծս

էլ

հմ

ի՞նչնէ սրա Իվան Աղթաթը:

առում,

պատմառր,--

վորության յաց երկին «կսվեցին նախատոնային զրույցներն

բատ

օո

հվան

Հա.

ապարանքի առաջ եղած նոտարանին նոսւռաժ, բայը որչափ էլ բազմակողմանի քննում էին իրենց խոսակիջները ինկճող Հարցը, ոչինչ դուրս չհկավ այղ քննությունից: հվան Հարուստը «կզբից «կանցենքադիձլ, որ դա նրանից է ջանում, որ իրծնք դեո Հասունացած լնն, բայց լավ խորճնճնտո Համողվնց, որ միջուկով կարկանդակ ուտելն այնլուց ֆան էլ դժվարին գիտություն լէ, որպեսզի դրա ճամար «ճասունության վկայականի կարիք լինի Փորձեց ավելի խոին փֆորփրծլ, բայց առաչին իսկ պաչին առրքերից այնպիսի թուստի

:

առա-

-.598--

Յ8

Սալաիկով--Շշեղոին

Խրտվիլակննր դուրս բեք չոն ծ.

ռչ

մի բան

թուն,

որ

նա

անմիջապեսԽրդվեըեր-

չփորփրել։ Վերջաալես որոշեցին,

որպես վեր» միջոց, դիմքլ տեղականհմասթտուն ե փքիսորա հվան

Պարզաժիտին,

Գարզամիտը բուհ գյուղացի

էր,

դազ մի սապատավորլ

մարմնական«ակասության պատմաղով արժեքներ չէր ալլ կնրակրվումէր ողորմություն արտադրում, ճավարելովը Բայց գյուղում երա մասին ասում էին, ռր նա տեր-Սի մոնի նման Խելացի ե, ն նա միանգամայն արդարացնում էր ադ ՌՄչոք հրա նման բակլա Ճամբաղվըյ գրել ն մազի վրւս գու շակել չէր կարողանում կարմիր աքաղաղ էր դուշտկում ԲԵ :թ մեկ քզամիտը, էլ տեսար աքաղաղն արդնն տանիքի վրա որը

փարձրացաժ, է Թափաճարում, Քնեձրն աղաովեու ձվի

Մեժու-

Քյամբ կարկուտ ձր դուշակում,-տծռար՝ կարկութիցխեչ («կորուս Հուռիփախչում է դաշտից: Քոլոթը նրանիը վա" խճնում էին, մոկ ծձրբ լուսամուտի տակ Հնչում էր նրա մուշ բացկանայինգավազանիքխկթխկոցը, տանախրուննչա, պում

էր

րո

Հնգիավորիշուտով ամենալավ պատառներից

բաժին Հանել նրան:

Այս անգաժ նս իր կանխատես ինծլու

Ձարգամիոը մբանգաժայն արդարուցրեց Համբար:Հենը որ

հան

Հարուսեոբ

բազատրձըերան գորժի չությունը ն ալա Հարցտվեց, ինչի՞ է այդոլնս լինում, Պարզամիոն անմբջապես,առանց մրոՔերի մճչ ԽԹորառուզվելու,

նրանիցէ,

ըրա տասխանքեց.

մոլորակիվրա ազգպեսէ գրված, իման Աղբքատն,բո" ծձրկույթին,անմիջապես ըմբոն եջ Պարզամիտի ասածբ հ Հուսաճատործն օրերեց Բայց գլութբյ Խվան Հարբուսաչը վճռականորեն տարակուսել: դպիսի մի Վոլռթակկա,-- բացառրծց Գարզամվիտը «Պարզորոշ արտասանելով ե կարժես բառր ժութացքանչլուր --

որ

-

հր անխիական ճիճվելով կանխա նաությունից,-կ տյդ մոլոհամի զրա այսպես րվաժ. Իվան Աղզքատն ապրում է ճամ. փաքաժնում, ն երա տունը ոչ խրճիթ է, ոչ ձակ մաղ, դրա ճամարէլ Հարստությունը շարունակ քափվում է ու քափվում, որովճետն արգելքի չի Հանդի կում: իսկ դու, հվան Հարուսոյապրում ծս ուղղակի վկախաոնման տեղում, ուր Ջ-

Քո կոլմից վազում են զետակներըը աղախանքնընդար կողմն ամուր ցանկապատ չ չորս ձակ է, են ջո Հոսում ապրած քաշված: Գետակները Հարատությաժբ են առնում: եվ ԵԹն դու, օրինակի տեղը 1է ն այդտեղ էլ կանդ ես, այսօր, Համար, ասենք, երեկ կայքիդ նեսբ բաժանել է լգվում: Դու փախ ուրեմն, դրա փոխարեններեքքառորդն մոտ: ր թիի տակ մփողիը,իսկ փողը վաղում է քնզ ամեն տեղ Հարաոությունես զըտչինես, դու փորիկ նում: ԱՀա թե բնչ Է գրված այդ մոլորակի վրաչ եփ որչափ անեք միմլունց ճետ որչափ զրույց էլ դուք խոսք մվռտաք խելքներիդչ ոչինչ մժաժել չնք կարող, բանի այն

"աժեն

կարգին-սարքին,

ո է,

Է

տալու

1 2"

ու

լորակի վրա այդպես է դրվաժ:

ՈՂՋԱՄԻՑ ՆԱՊԱՍՏԱԿԸ

էր, բայց Թեպետ դա մի չատ սովորական ետապաստակ առողֆ էր: եվ այնչլնս դատողությունենր յափաղզանըխելոք էր անում, որ էչին անգամվայել էր: Թաբնվում էր թփի տակ, որ իրեն իոնսնեե,հ թոսում ինքնիր ետ: Ամեն ժի դգաղան,--ասում է,-- բր Համապատասխան առյուծի, հապաստաչ գարիչ առյուծը՝ կլանքն ունի, դալլբ՝ Գոչ նս, թե գոճ չես քո կլանքից, մենկր՝ նապաստակի: ապրիր ն ուրիչ ոչինչ ձուն է, թեզ ոչ ոք չի «արցնում ենչ ԿարՄեզ, նապառտակներիս,օրինակ, բոլորն ուտում ձում հմ, մենք պետք է որ դրա դեմ'պածանջ ննրկայոցնելոգ Հիմք ունենայինք: եթե աոողջդատելու լիննեք,ապա Սակայն, նման ճազիվ թե պաճանչն իրավացի կարելի լինի Համաբեր: նախյ ով ուտում էյ նա իմանում է ինչու ն ինչ եպատա. կով է ուտում, կ երկրորղ, եթե անգամ մեր պաճանյը իրավաՑի լինի, այնուամենալնիվ,մեզ ուտելուց չնն դադարի: ԱնչրաԺճչա քանակիցավելի, ժիննույն է, չէն ուտելու, բայդ ինչՔան որ Հարկավոր է, անպալմանութնլու ենչ ներքին գորավյալծոց մինիստրությանՀրատարակածվիճակագրական -շ

--

ները...

«-598--

Արլ Թոռքի վրա նապաստակը գովորաբաիքնում էր:

որովճետն վիճակագրությունը նրան անղդգայությանվիճակի ճասցնելու ճատկություն ուներ: Բայց քունն առնում էր ու կոկին սկսում իր առողչ դատողությունը: Ռաստում նի

ժեղ, ոււտում հենելբայց մենք, նապաոռակներոյ տարեըտարիավելի ենք բազմանում: նշանակում 4 մենք էլ այնքան չուտ խարվողներից լենը: Ե՛վ ամար ժա. Բանակ, ն՛ ձմնո ժամանակ ապատ մե մարդաղետեիննայի հապտտտակ է, որ ոոտոստում է աչ ձախրչՄտնում էեր հաղամբի մարգերը կամ վարսակի արատծրը,հ կամ մատչ դաշ խեձորեհիներիմոտ ենք ապաստանում: Նույնիսկ պետք Հ ասելչ գյուղացիները մեր ձեռքիը գաղար չունեն: Այո, մեղ, նապաստակներիս վրա էլ Կեոբ է ճոակողություն ունենալ: Իզուր չէ, որ Ենրթին զործնրի մինիստբուքյանՀրատարակածվիճակագրականտվյալները... Նոր քուն, նոր արքնացում, հոր առողջ մտքեր: նապաս»" տակն անվերջ շարունակում էր իր խելացի դատողություն: նների,ն' այուպնսա էր շուռ տալիս, հ՛ այնպես էր Հուշվում, ամեհի ինչ բով վախճան էր ունենում, Քալց ամնեից արժեքավորեայն կր, որ նա այդ դեպքում ոչ իր կարիերան նկատի ուներ, ոչ էլ ճայացքների լուրօրինակությամը իչխանության առաջ փայլելու ճուլս էր կապում (նա գիտէր, որ իշխանությունը մինչե վերջի իրեն չլեաժ, ուտելու է), այլ ուղղակի սիրում էի ինքն իրեն պատկառելի,նապաստականման դատողություններ անել աժեն տեսակ բաների ժասին, Թէ` --

ու

ու

.

հրավ չեն ծուվալով, եր-նքչ Սվքծր ապակին ճանաժոներիը Ատոր են կարծում'

կարող նեբ Ռլյ-- ասուժ է,-- մենք, նապաստակենրը, ե՛ նույնիսկշա՛տ լավ ապրել: Մենք Հարսանիքներենք ենք կազմակերպում, ե՛ տենրունում, ն' պարաճանդեսներ ենք եփում:Տար վերոտի վրա նական տոներին դարեջուի աճակներ ենք նշանակումու ձայներս գլուխներս ենբ գրԹե` «/շ ում: Մեր ձայնը լսելով, վաղում, գալիօ Հ գայլը, ե՞վ է նրգում»... Ար ժամանակ, բնականէ, փախչում ներ, ով որան կարող է: Եթե Հաջողեցիր ծլկել, գնա եկ ուրիչ գայլը քեզ կութի՝ առանց տեղ զարեջուր հփիր։ չկարողացար՝ մի կասկածի, Եվ ոչինչ անն լես կարող: Զիչտ չե՞մ առում, տիկին նապաստակի չնս ասում, նշանակումէ ճիշտ ես ասումյԵ/Թեսուտ ալաստակըտառպատասխաննցտիկինը, ռրի Համար այդ ֆաս ն որի նախկին ինը ամուսիններն ներորդ ամուսինն էր, անիրաղմաճովոչնչացել էին իր ա չքի առաչ: Ստոր արարածներեն այդ դայլնիը, պնտք է ճշմաքալանի րիտն ասել: նրանք լյարուքակավազակության շա

ա-

--

--

ու

մասին

նն

մփտաժում,-- շարունակեց նապաստակը:--

քազվաչ կներկայացներ ձեղ: նապաստակը թնեպետկշուտ է, սակայն եթն այսօր մի ամբողջ խումբ ոչնչանա, վացող ղբ ի ուրիշ խումը, տեսար՝ չուկայում նապաստակըքսան կողպեկից ճիսուն կոպեկի քով: Բույցեն դութ ճերթով գաք, Թե` պարոնայք նապատոակներ, չե՞ք բարեծանի արդյոք դալի այսօրվա ճաշի Համար այսքան տասնյակ նապաստակ ժատուցելո- Ռւրախությա՛մբ, պարոնա՛յք գայլեր: Է՛յ, տանուտք՛ր, բնր ճծրթական նապաստակննիին, եվ աժեն ինչ օրենթովկլինի, ինչպես ճա՛րկն է: ե՛վ գայլերը, ն նադաստակները,թռլոբն էլ Հուլսով կլինեն: ե՛վ մենը, ե՛ դուք, ն ն մերկողմից, մյու» կողժից... մխ, պարոններ, պաբոննե ր" Խոսեդ-խոսեցնապաստակըն քիչ մեաց ամեն բան դուրս տար, երբ ճանկարժլսեք, որ մուռակայրում խոտի մեջ մբ -

-

Ա՛լ Ահ մենք ինչպես էնք: Մեվ անգամ, Թփի տակ արչպես

նստած, ուզեց առողջ մտքերով պարժձնալ բր տիկնոչ առաջ: Բարձրացավ նտնի Թաթձրի վրա, օրծք ականջները,տոջեի թաթիկներով զանական խաղուձներ է տնում, իկ լեզվով խոսքի Խոսքի քհոնից է տալիս սիսնռի նման, չալ .- 90-:

Քանի՛-

բանի՛ անգամ ես ե՛' ասել եմ, ե՛ լրագրերում դրել եմ, թԹր՝ պարոնա՛յք գայլեր, փոխանակ միանգամից նապաստակին Հոշուտելու, գուք գոնե միայն երա կաշին ժաշկեցեց-- նա այգ գնպքում, փիառժամանականցնելուց ճետու ուբիչ կաշի

,

՛

-

--

--

-

-

բան է խյխչում,

Մոիկ է

տալիս --

տիկին

նապաստակը

վաղուց է կժիկր դրել, իսկ բանսարկու աղվեսը փորի վրաւ պառկաժ, թի կողմն է սողում, կարծես նապաստակիՀետ

խաղ անելու է պատրաստվում:

'

-- Այգ Էչ խելոք նապաստակ հս եչել,-- առաչինը է սկսում աղվեսըչ-- այնպես անո՞ւջ ես խոսում, որ ելքն ամբԲողչ կյանքումս չարունակ քել լսեի, ա'զնուամննա նիվ էլի վուղննայի միշտ լսել Խելոք էր նառղաստակը,բայց նա լ գովասանքից չին պատչլացավ: կանգնելէ ետնի թաթերի վրո` գետնին մէխվածի եմանչ ն լգիտնս, ճայացքով ճանապա՞րճ է ռքոնուվ՝ փախուստ տալու, Թե՞ միտք է անում այն մասին, քե տեսաաճա, երբ ճնարավորդարձավ առողչ դատողութկիան կետից եր վիճակը տանել... Քաղցա՞ժհայ ժռրաքույրյ-- Հարցրեցնայ աշխատ ելով ըստ ճնարավորիքիչ հրկչուել: 2Է՛, ի՛նչ 8ս ասում, տերը քեզ ճետ, նս չատ կուշտ ծմ Բե ի՞նչ կլինի 4ծտո, չգիտեմ, բայց ալժմ,-- աստվա՛ծ ոչ անխ Բարն', նապաստակ Աղվեսընանը շան դիրբով ե Հրավիրեց նապասոակին նո նաել: նապաստակը ուռքերը ծալեց: Մալեց ու ինքն իրեն դատողություններ է անում. «ինչպես ենթադրում էի, այնպես էլ լավ... Ամեն գազան իրեն Համապատասխան կյանջն ունի. առյուժը'առյուժի, աղվնաը՝ աղվեռի, նապաստակը՝ Հապա, նապաստակիկյա՛նք, Հանիր այս նապաստակի: նեղ դրությունից»: հոկ աղվեսը կարծես կարդում էր նրա ցաղտնախորճուրդ մոքերը, հառել ու ժի գլուխ գովաբանումնապաստակին: Այգո՞րկողմերիցես շնորճ բերել դու մել մոտ, չփիսովի ճառաստակ: նորերս միայն, մորաքույր, խննքի նման թավալգլոր էկել եմ յոթ սարի էն կողմիը: Ապրում էի ես մեր կողմեբում, կարելի է ասել, եռւյնիսկ չատ լավ էի ապրում: (Տ. տանիք էլ ունեի, տուն ու տեղս էլ սարքին-կարգինէր' Աձմեռ մճեք կալվածատիրոջ բողչ անասուններիբակում ապԲում էինք դեզի մձչ խաղ ու պարով, ցերեկներըբնում էինք, առաչ

--

'

է

-

--

--598.-

Խնձորենի

ու էինք կրծոտում: Գարունը բկ գիշերներըթխկի չիեք անտառ փոխամոտ էր, տենք պատրաստվում բայ վնլու դրվիլ՝ ժամանակնէր արդեն ամառանոց դուրը գալու, բայց ւսրչ ժամանակ, մեկ էլ Հանկարծ մի գայլ շնորճ բիրեց մեզ մուր3 Այդ է՞նչ դազաններ ի՞նչ անձնագրով, ո՞ււի թույլ-

լինի, փախա, իսկ տիկբե տվությամբ... ես, խոռտովանանք նապաստամըձագզուկն երով... նա այօվան, եմ ծս ալդ մասին: Գայլն իմ քավորն է, ասում էյ էա նապաստակների պենսէ պատմել. «Այս օրերս նապաստակը մե ամբողչ բուն քարուքանդ արնցի, բայց --

փախավ:ինչպե՞սանքեք, ասում է, քավոր: որ նրան գրտեռ էս նքնք: Ուրեմն դու այն նապատտա՞կնհղել: նրնի շա՞տ խչճում կեոջգ: Ոչինչ չեմ Հիշում: Տեսայ

փապետք է փախչել եժ տնանում ժի այրի նապասխա: ձառնում եմ այստեղ, ասում էմ, ապրենք: Ու քսմիասին արի է տակուճի նաել: պարսավելուբան լունեմ, լավ կրսհցենք ապրել: նրա ճե, էո մնացի: էինք արում, բայց քիչ առաջ նա փախավ,իսկ Ոչի՛նչ, ոպասիր, 2121 Խեղճ, խեղճ նապաստակ: նրան կրոնննք: Աղվեսը Հորանջեը, թեթեակի դիպավ նապաստակի ազգտվեց, որ-իբր ոչինչ չնկատեց), պաոչ բին (սակայն նա ցոց ետ այքնիը փակեց: զցնց փերկողթենչ գլուխը է ծուլորեն առաց եա,-այբում,--ծ- իրեննայնեպե՞ս --

որ

--

--

ու

կարժնց ժե՛ծ դործի վրա լինիչ ես կքնեմ, իսկ դու մու նստիր ու մի քան պատմիր: Այդպես էլ արեցին. Աղվեսը ննչնց, իսկ նապաստակը

նատնց այնպնս, օր ազվեսի դունչի ցանկացած ժամանակ իրնն 4ասնծր, սկսծց Հնքիախ պառոմել: վս, մորաքույր, քմաՀատչեմ -- ասաց նայ-- ամեն տեւ Ջակ ապրուստի Համաձայն հմ: երեք տարի չկա, որ ապրում ունա հմ աշխարճում, բայց Ռուսաստանի ճաժարյա կեսը ձո մի տեղ, մեկ էլ առսկ եմ վել: նոր-նոի Հառտատվում ածսար կամ գայլը, կամ բուն, կամ աիշհիդները չուրջկալ ու

--

փախի՛րգլխապատառն բնակություն ճաստանոր անդյ լոթը սարի, լոթն քարի նտե: Քայց էս դրա-

արծցին։ ափր

ԴՔ

-ծ- 99

ո

ոնց չեմ արանչում, որովՀձիտն Հասկանում եժ, ոբ նապասչ սւակք կյանքն այդպես Է հսկ երե երբեմն չեժ էլ Հասկա եռ, ծ էլ փախչում այդդես չշասկագա այնուամենայնիվ, նի Ճիշտ այնպես, ինչպես ժեր կողմերի դգլուղացիներըը աժւորմմ մւոությունէ տեսնում քնհլու, բայր տեսար լուսա ուտ ը 22 թեռի Մեթել,որսբձակի" Թիկրխակացրին, դուրս արի սայլովը: Դուրարբուք է, ցլրոիը մարդ է սառչում, իսկ բնոի Մրոծը զինվորներովլզրաժ մալը քշում է քուն վերաոյ (րքը սայլի կողքով ոտքով քայլելով Մեկ օրից կրկին վե» հաղասնում է տուն, երեխաների ճամար կարկանդակ է բճրում, կնոջ ճասաի՝ պլխաչոր, իսկ բոլորի Հումաբ՝ արցունքներ: Հարցրու նրան, Քե ինչ է նշանակում զայ Ֆ.մ թեղ կպատասխանի՝ դա նշանակում չ գյուղացուկլանք3 Ադպնս էլ մենք նապաստակներ: Աապրելն տւղրում ենք) բոյը ինքներս մեզ կյանքից չենք զրկում: Մենք միշտ պատ րատ ենք... 2 ե՞շո եժ ասում, մորաքույր: Աղվես պատասխանիփոխարնն կամացուկ փեթփնքաց, քԼարժնեո քե մեյ, Խապաստակնայքի տակով նայեց՝ ստու» «ճկու, չի՞ քնել արդյոք մորաքույրը: Արդյո՞ք որոշել րա `

--

փթթում,

Ճճարմար առիթին կժիկր դնել-- ճիշտն ասել չեմ կարող, բայց շատ ճավանականէ, որ նապաստակիկյանքի ժրազրում այդպիսի կա: իան աղվեսը ոչ միայնաչքերն էր փակել, այլնպառկել էր մքի վրա ն սրիկան Նույնիսկ ոտքերն էր փոնլ, բայ հապատոակըՃոտաղռությաժըբ Հառկացավ,որ նա դիտավորլալէ

Սակայնչ քաղաքականություն

կատակերգությունըխաղում, իմ ջեինչպես կպատմե՛փ քեզյ-- չարունակեց նայ-որն մի զինվորի էր երան չատ չիոքր Հասակում ն զինվորականբոլոր նիստ ու կացի սովորեցրել: Հրացանարձակելու զանազան վարժություններ անծլու, ճամաքայլելու, թժբուկ վպարկելումեչ Քեռիս առաջինն էր: Պատաճում է, միասին գնում են չուեն կան ներկայացումներ տալիս, իսկ Հասարակությունն Բ սանրԲրիստոռի՝մեկը մի ձու, մլուսը մի քանի կոպեկ, մի ճաց է տալիս: եվ աճ այդ զինվորը քնռուռ պատմում կտոր է իր կյանքը: «Ապրում էի էս, ասում է, ծնողներիս մոտ՝ .-600-ալդ

--

ա ասար Աա,

գիրնւե

ճայրս ժեկ անդամ ինձ ուղարկել` սաճնակը կարվի գր» ցելու ձմեռվա ճամար Սաշնակն եմ սարբի գլում, երգում հի ինձ Համար ե ծխամորն հմ ժխում, Հանկարծբակ է ժլառՀնում տասնսողետը, թե՝ Արմոն, արի գավառականատյան Փել զինվոր են պառանյում: ֆա, ինչես կայի, «ենց այնպես էլ գնացի, լավ էրչ ձխամորճս կարողացա թաքցնել վարտիշիս ժել, Գենադին Հե այհութետի բոան տարի զինվոր մեացի:ժուն ուրու տո տուն, չեր բայց այլնա ոչինչ ժնացքլչ վնրադարձա մեր կ

--

ժաքո՛ւրէր...

Աճա

լն

ինչպեօէ

շուռ

գալիս, այլակերոլ:

կյանքը,-- լրջմիտ ավնլացընը նապաստակը: Հ-Ֆեսնում ես, զլուղացի է, բայը մեկ էլ տնոտը՝ վինվոր է, ն ԱՀ չսլդոլնո էլ Թե՛ մեկը,Թե' Ժլուսթ կրսնք չ Համարվում: փենք՝ նապաստակներ ս... Մի՞քն ձեղ էլ են զինվոր տանումյ-- Ճարդրեց սող» վեսը, իիրն քե նոր միայն արթնանալով: են,.-- պատասխանեց նապաստակը» Ո՛չ, մեզ ուռում որչափ ճնարավորձր ուրավաոո ծս էլ այդպես եժ կարծում, որովճետն դութ ի՛նչ զինվորացու եք. ավելի վատյ քան ճին բերղապատ զորքը, որին ձր անՀոչակավոր գենձրալ Բիբիկովը «անպետքություն» վանում: երեի զինվորի վերջիվերջո բո քեռուն կերա վ: է, իսկ բենոիսփախչում էս Տուն -ծ- Ռչ, վինվորր մեռնում եկավ, բայց նապաստակի գործ անել չէր կարողանում, մոչէր երան ձրի կերա ռարելձր: իշկ մորաքույրսճամաձույն կրել: եվ աճա քեռիս մեկ անգամ միտք է անում, թե` շգրնամ շռա, ներկայացում տամոչ Բայց ճծնց նոր է սկսում: Թրուվ Խփել, որ ջենրը Հարձակվում էն վրան ն ճոջուտում հեչ Տեղն Է. խնլու էր ճառարակությաեն անձչանգուտուՁյուն պատճառում: Թեպետ թեռիդ, անջուչտ, Հենց «կզբից դիտեր, որ իրեն երբեիցե ուտելու են: ծները չուտեին, գայլն ձթ ուռծլուչ գայլը չուտեր, աղվնոն էր ուտելու: Ջեր բոլոչ րիդ վախճանի նույնե է: Դե, թսկ աղայժմ ԹՔ ձեր կողմերում աղզվեսնքրնինչպես ձն, րեթ շա՛տ ճարչ պիկ են, գողմգրուն ԻԱ ք «գէր վում

դյլուզաքու

--

--

-

--

ավ,

Իո" --

ասա,

նոլնեսկ չափից ավել ճարպիկ ենչ նս ինքո ոչ մեկի Հետ մոտիկ ճանդիպում չեմ ունեցել, բայը տեսել եմ, ինչպես մել անցա որսորդն իմ ալքի առաչ մի աղվես խփեց: եփ պիտի ասեժ,,, նապատոակն ուղում էր ասել` «ուրախացառ, բայց չյուպ նրա ուշքի եկավ ու աղվնոր գուշակեց վախեցավ, սակայն

"

միտքը: --

Լ17 եղել դույ.- կշտամբել Աի 2822. արլունարբուն նրան ն այպես կժեց նրա կողքը, որ վերքից արյուն դուրս

տայտեցը - ԱՆՑ ան ա «

ի աան բ "բՄի"Ք. թն,

Ր

որո

չ

ջոջ, Բո ար անը : փ տ ԱԱ ԲԴ

ռես

ջ ր,

սո

ո

թն

--

ի'

յքար ե

--

ե. Թե ինչ աւռախոսն եղելդույ-- ասաց մասին ինձ ինչեր ասես, ռր չէին ասում, որ դու է գալիռ, որ լխռովվա էս, ե՛ սրաադետ, բայց դուրս եմ շատ օռվորական անպիտաննապաստակ ես: Քե՛ղ

ո

Անցյալ տարի մեր անտառում ժբ աժ նապաստակ էի մնացել, նրանՈ երձխա7 ն ոն մե աղվես ' Եերով իր խնամքի տավ վերցրոց» ու" եմ Մեծա 9Բ"8. է Բ"ա՛ Ց ԹոՂէը: Այժմ ո՞ւՐ է ձեր ծմ

ասում:

-

ՄԼ

"ոճը:

Հի

Ո՞վ զիան... կորել է կարժեմ։ Ասում են, սկսծլ էր գողություն անել, վատ ձանապարձով էի գնացել վերջապես «ի աճել աղվես էր գայթակզեցրել: Արչ պատճառով,իբրն Ձճ, պառավ աղվեսը կերել է նրան: ԵԽ

ֆՖժ

կերել նրան

Այն աղվեսը, որի մասին լսել

միայն թն այն պատճառով չեմ ես նրան կծրել, որ վատ ճանա էր գնացելն անառակություն էր սնում, պարճով այլ այե պատմառով,որ նրա ժամանակըՀասել էր: Աղվեսըմի ակնթարթ մոքերի մեջ խորասուզվեցե ատամվէր Ֆերը չխկացրեց, լու բոնելով:Ապա, շտապելու, առանց ն վիսցավ տեղից, Թափ տվեց իրեն միանգամայն բարեսիրտ ՖղանակովՀարց ավեց նապաստակին, հսկ այժմ, ի՞նչ ես կարժում, ես ո՞ւմ էժ ուտելու: Խելոք էր նապաստակը,բայց չկարողացավ դույակեր կամ, լավ է առձլ, այն բսկ ժամանակ նիա մտքում ծագեջ» «աշա սկսվում է նապաստակիկլանքը»... Սակայն նա ոչ Ք,

նս

եմ:

--

--Յ8-

հւ

-ծ-

փի-

գու

մի

ուտնչ

պարոն:

Քորել: Գուցեդու

հր

դրությունք --

Այդ

Դ

եե արձց

քրկչոտ կիսաձույն

ենքա-

Մի՞թն երա ճամար ենք մձեր միասին մ, տխմարն գլուխ, ռրայճազի աղի նե-

ստանան:

ո ՀԱԱաո մադա Հ Բ

ճույն Ր

կներես ինձ-ն նապաստակը:

Մեղա քեղ տծր,-- էլ ավելի բարկացավ աղվեսը:-մաակրտեղէս լսել, որ աղվեսներըներեն, իսկ նաւդա

ները ննրում

--

--

թեզ,

ես--

ե՛

Աղվեւր ետ ուստնեց ն այնպես ցույց տվեց, օր իսկույն ճարձակվելու է նապաստակի վրա, ուտի: Քայց նստեց ն, կարծես ոչինչ պատաճածլլիներ, սկսեց ճետին թաթով աղան

--

-ծ- Ճիշտ

կԹա՛

Քո

լու,

ծս

արկա

այղ բանի թեմէ պայմանովլէր ցանկանումխոռատովանել կուզ ինքն իրեն: 9գիտնմ,-- պատասխանել նա: Բայց երա Թե' դնմքից ե Թե՛ ձայնից այնպես ակնճարտ էր կեղժբքը, որ աղվեսը սաստիկբարկացավ:

ծրկն

-

Մ

Ր

աա

ռ

ւՌ::.

.

չ մի անք, գել այդպիսի օրինակներ նեն,-- պեղել նապաստակը, գնոնս պարժծենկուս,սակայն իսկուլն ենթ վճատության մեջ ընկավ: Ը

նորաքուը,

Հիշնց, ինչպես ճալածական փախչում էր տեղից տքղ, ռիպես «բարձրյալ քաղաքն որոնող» աղանդավոր զյուղացի, ինչպես ամբողջ օրերով ծառի փչակում դողդողում էր քաղցաժ, ինչպես մձկ անգամ մի չար գազանի ձեռքից խույս տալով, ընկավդվուղացու մառունը,բայց չավ էր, մեժ պաճքի օրերն էին

արձակեց իրեն: Հիշեց իր նրանց ճետ պաճելխնամել էին իրենց ձագուկներին, ն թնչպես նրանցից ն ռչ մեկի Հետ մի կարգին օթ չէր տեսել: Վերչիչհլով այդ բոլորը, կամացուկկրկնում էր. մ՛խ, եթե ապրեի՛, ա՛խ, ծԹե մի փոքր է՛լ ապրնի ն

գյուղացին

ազատ

սիրած նապաստակուճիներին, ինչպես

-

Մ

.ա-

հսկ աղվեսն

ժամանակ իրոք որ Հաճելի անակեկալ էյ Համար: պատրատատել նապաստակի ղիս, անարգհապաստակյ-- ասաց նա.-- հս կարծում էի, դու հսկապես փիլիսորա եռ, բայը տնսնում եմ, որ դու Մ ճան էո: ծա մտքիդ անդա գոլում Ռւսռի քեղ ճամար Հեռնլալ արտոնությունն էմ մտածել: Ես չորս սաժեն Հեռու կգնամ ե կնստէմ՝ փեջքսքոռ կողմը դարձրաժն ամբողչ ճինգ րոպք չ11 նայի քեզ, զզվելի արարաժիդւ Իսկ դու այդ ժամնակ աշխատիր իմ կողքով փախչել այնպես, որ նս բեղ վ սինմ։ ԵԹԵ կարողացարժլեել բո բախտրյ,իսկ եթե չկաԲՐՈՄ» որոշումը պատրառո չ մ՛խ, ժորաքույր, ծա ինչպե՞ս կարող եմ: Հիմար, եթե նույնիսկ չկարողանաս փախչել: ալեուամենայնիվ ժամանակ կվաստակննաւԳործով կզբաղվես։ կայխառտես նսատակիղ Հասնել, այդպիսով վիշոդ կմեղժանա նրբա Այեւղ եշ, ԱԶԵԼԸ զինվորը պա երազի ժամանակ, կում է «ա կրակում, մինչն ինքն էլ կորչում է' նապաստակիմտածնցչմտաժեց ն պետք է ճամաձայչ ներ, ոի աղվեսը խելոք բան չ մռա ժել: Գործի ւ/նջ ու վելը, այնուամենայնիվ,ավելի աբառնյալ վիճակ է, քան տանչաից «զասողական դրությամբ: նապաստակիիսկականմաճր Հենց այդպես է, թափով վազելու ժամանակ: Վազում էս բոչոր ուժերդ լարած, բայց «անկարծ վրա է Հասնում մադ: «Ո չես թե քեզ Հետ թեչ է կատարվում, ճասկանում, չին, բայց Հանկարծ քեզ ձրկու կտռբ են անում,-- փոաժեց նադաստակը ն ժեջքնայորնն ավնլացինց,-կարոզ է այդ

Հ.

--

անճապաղ:

--

--

աատանելուչ)

բայց

զառանցանքներըԹովղ,-.ազ" նախազգույացինց վեպը,գուշակելովնրա զլխում ծագածանորոշ Ճույսիերչույլ-Ավելի լավ է` ասանը երեակայությունների... մել, քրկո՛ւ, երեք: Տեր, դու Ճաջողիր:.. նկարս Այս ասելով, աղզվեսբչորս սաժեն առաջ անցավ, նախապես նապասոտկինհատեցնելովմեջքը դեպի խիտ Քըփուտը, որպեսվի նա ոչ ժի կերպ չկարողանարնա փախչել, այլ անպայման հր փետովփախչեր: Նատծլ է աղվեսն ու իր գործով է զբազվել, կարժեսնա.- 004... Սդ

Բայց նապաստակն հույնի սկ նռիիը յորս մամնծե իր տժմեեաչանցածի լիներ: այնուաժեննալնիվ» առաչ չնչին շարժումն իսկ չէր խուսափի նրա Հացացքից: Մի քաչ հի անդամ նա քոռավուսբի ն ականջները մեջքին ծալեց, մի քանի անդամ կծիկ դարձավ, նպատակ ունենալով որեէ արտասովոր քոիչք գործել,որի շնորձճիվմիահդամիը կարողա ճար ապատ լինել Հետապենդումից,բայց այն շամողմունքըչ է ամեն ինչ, երուն որ աղվնսր չտեսնելով անգամ տեսնում ն այնպես, աղ Բայց էր դատապարտում: անզգա նաշ տեսակի վեսն, այնուամենայնիվ, իրավացի էր ըստ իր ռաստակն իրոք գորժ ուներււվ իր ծամաի, օրի որոշ չալիով մեղմում էր Ֆրա մաչվան քգնաժամբ։

պասոակին ամենեն չի էլ ռր ափենեինէէր կասկածում,

տնանում: նա

են

լության

--

ռաճմանված Վճրջասյես

անդտվը Էրուն Է Հինդ բռոսլեե էր նուխկին տելբ ն ամրբովղջուչ պաստակն անշարժ նստած Թյամբ խորասուղվաժ էր իր նապատտակալին կյանքի խորոէ-

ճրրդաժությունների մքջ, --

Դե, այժ

եոլվեսը:

եկ, խաղանք, նապատտակյ--առաջարկեց |

ժամի խաղալ: Քառորդ Սկսեցին

չափ տղվեսը Թոչկոէր նապաստակի շուիջի. մերթ կծում էր ե պատրաստ» վում էր արգեն կոկորդը սեղմել, մերթ Թոչում էր մի կողմ հ միտք անում, նրան: Բայց ն այնպես ղա չննրի՞ արդյոք Գլ նապաստակիչամար լուրատեսակ վպեիծէրչ որովչետն տում

նա էի Անեպետեն

պաշտպանվում ճշմարտապես, սակայն ն այնպես քաթերով ծաժկվում էր ու րոք էր լինում... Բայց քառորզ բել վերջացած էր: ժամիկ արղեն ամեն նապաստաոկից Ժեացին փորքուձվեններն Խելացի խոսքերը, թե' «Մրեն գազաներ Հաս կյանքն ունի, ժառղատասխան ռւ

ռո

վուժը՝ առյուժիչ աղվեսը՝աղվեսի,նապաստակը՝ հետպասառակին:

ԱՋԱՏԱՄԻՏԸ

կինումէ

մի մարդ է չի լինում, մի երկրում Աղատամիխո

Անում,բստ որում այնքան անկեղժ, որ ամ

ոչ

ոբ

ձայն չէր

Ճա

հոմ,

իսկ էս աթդեն կոնորդով մեկ բաղականչում էր. «է՛հ ասրոնիեր, պարոհներ, արլ ի՞նչ եք անում, չէ որ դուք ինքեճսդ Վեր տունն եք քանդում»ւ Եվ դրա Ցա վար ոչ ոք չէր բոր կանում երա վրտ, այլ ընդձանառակը,բոլորն ասում էին,

(Ռող հախադդուշոյնի, եզ «ամար ավելի լավ: հրեք ցորժոհ,-- ատում ձի նայչ-- ետք է դրված լինէն բ 'ոաքան չյուր Հազարակականկլանքի Հիժքում` ազատու ԵՌէ ՀացաՔուն, ապաձճովությունն բնքնադորժունեություն, րո" կությունթ զուրկ է տզուտությունից, այդ նյանակում էյ որ նա ապրում է առունց իդեալների, »ոանց մտքի բոցավառության, չունենալով ոչ սանդժագորժության Հիմունքներ, ոչ էլ Հավատ՝ դեղի ապազա իթ բախտոր:եթե Հառսարակությունն իրեն անապատով է զգում, այդ «անդամանըի նրա վրա ճնշվածության կնիք է ղնեում հ անհտարրերէ դարձնում դծպի իր սեփական վիճակը: եքե Հասարակությունը ղրկված նա անընդունակ է դառ. Է փնբնազործունեությունիը, ապա նում բր սեփականգորժերը կարգի բճրելու ն Ֆույնիսկ կամաց, կամաց կորդնում է ձալիհհիքի պատկերացումը: Աշա խինչպեսէր մտաժում ն, պետք է ճԹԱղզատամիտը, Նա տէռճում ժորիտն ասել, ճիչտ էր մուս էր, ոխ չորք ձում: նն կողժը մարդիկ թոփառում Թունավոիվաժմանքներինման, ասում «Ռա էր ինքե իրեն, րանից է, որ նրանք չեն գիտակյուժ, որ իրենը բախտի տնարձննիրենք նեւ Գրանք կալանավորննր հն, որոնց թե՛ ճրչանկությունը, Թե՛ դժբախտությունը գալիս 1՝ առանց իրենց կողմից նալաամանլու, որոնք ահվերապած կերպով անձնատուրչէԷՖ (բնում խրձեց օրովճչեոն չեն կարողանում որոշել, զգացողություններին, արդարե՞դրանք զզացողություններ նե, Թե ինչոր ուրվաՀաստատ սրատկերենրուՄի խոսքով, Ազատամիտը Համոզվո էր, որ միայն վերոճիչյալ երեք գործոնները կարող էն ճասարակությանըկայուն Հիմքեր տալ ն իրենց Հետ բերծլ Հասարակական կյանքի զարգացմանՀամար անձճրաժելտմընացյալ բոլոր բարիքներթ: Այդ դեռ քիչ է. Ազատամիտըոչ միայն աղնվաքար ժրթաժում էր, այլն ձգտում էր բարի դործ կատարել, Նրա ցանքությունը կայոնում էր նրածում, օր իր միչ նվիրական --

։

ու

'

:

Հ

606-.

չերմացեող լույսի ճասազայթը փարոոթի ջրջտպաոխի ն լուսավորի այե ե րոլոր արարաժենոին կլան, խավարը, ետ ճամաէթ եղբայր զորություններշնչի: Բոլոր մարգկանց էր կտրգում` զվարճիավեր Հավոսարապնս բում, բոլորին

ո

ճովանու տակ: ճանհայուիր փայփայած զղդնալների

Թեպետ իդեալները երեակայականիլզորժնական ողի այնչափ էլ մոտաճելի բան լր այդ ձգումը վրադարձնելու այնքան անկեղժ էր բոցաՀ Ազատամիտն դուչակում, բայց հ սիրալիլ ու դգութգուրաա յնպես վառվում միաժամանակ կան էր վերաբերում քոլորին, որ նրա անվատաճելիլինհլո« նա կարողաչՀանդամանքն անդամ սիրով ններումէին նրան: հում ժպիտով արտաճայտել: ե՞, էր ն՛ ճշմարտությունները ն. անլաճաժիրությաոմբ ձնանաց, ութ Հարկն է, պարզամիտ նա երիէ ր ն պարծենալ: իսկ ամքեիը գլխավորնայն էր, որ միշտ մարդու կոկորդին չոբելով, յլ ոչինչ չէր պաճանջում' սուճմանն ժիայն ենաբավոբության պաՀանջում էր միայն

ներում:

իՀարկե, «Հնարավորությանկաշմանններումը տրտամայ» տությունը նրա նոտնդի ճոմար առանձնապես ճրապուրի) ՃճամաԱղզատամլխոք Հանգաժանք լէր Հանդիսանում,բայց կնրչկվում էր դրան, նախ նե առաչ), Հանուն ընդճանութրաճի, մթյշտ առային շչարջումն էր գտնվում, ն, որը նրա Համար

երկրորդ, իբ իդեալներնանօզուտ տնղը հ անժամանակ խորՀ նա դիտեր, տակելուց պաշտպանելուՀամար" Բացի դրանից, ռր փրեն ոգեորող իդեալներըչափից ավէլի վերացականքե,

կյանքի վրաս աղդելզարողանան անմիջականորեն որպեսզի ապաճովոաւթյունը,ինքնագործուԻ՞նչ է ազատությունը, նեությունը, բոլորը վերացական դարձվաժթներ ծնն, Այրչ

ռրոնը Հարկավոր է, անտարակույս, շոշափելի բոզիոնդակու» թյուն տալ, որպնավիՀասարակականկյանքր գրա չնոիճիվ

իրենց ընդճանրուծաղկել կարողանա: Այդ դարձվածքներն թյամբ կարող են դաստիարակել ճասարակությունը, կարող են փարձրայնել նրա ճավատի ն ճույսերի մակարդակը,բայց զգացողություն առում» էլի, դոճունակությանանմիջական չոշավ չացնող բարջրություն բերել չեն կարող: Այդ բաիօիությանը ճամար, իդեալը Հանրամատչելիդարձնելու ճամիաթ ծասենլու --

--

Հարկավոր է մասնատել,բաժանչրաժանանել այի ն ապա ձնով գորժադրել՝ մարդկությունը ճնշող» ընկճող ցավերը այդ բուժելու ճամար: Աճա ենց այդ ժամանակ, մասնա ելու, բաժան-բաժանանելու ժոմանակ է, որ ինքնին մչակվումէ ադ «Հնարավորությանսաճմաններումդարտաձճայտությունը, ռհը երկու ժիժյանը առնչվող կողմերից մեկին ճարկադրում է որոշ չափովՀրաժարվքլ մեկուսացածդրությունից, իսկ ժլուս իր պակոզժի. Հարկադրում է զգալի չափովճաՀշժանափակնլը

Հանչները,

ել լատ լավ էր ճասկացելմեր Ազատաժիտը հկատառուփներով զինվաժ, գոտնպնդվնց`իխրականուքան լեմ պատնրաղմելու: եմ ամենից առաջ, իճաիկն, դիմ/դ բանիմաց մարդկանց: Ազատություն,-- դրանում, կարծեմ, ոչ մի պախրաչկելի րան չկա՞յ-- Հարցրեց նրանց: Ռչչ միայն պ պախարակելի 1լափա» / նույնիսկ 1լէ, այլն Ա ի զանց գովելի է,-- պատասխանեցին բանիմաց մարդիկ:-հղզուրտեղզբզրպարտում են մեզ, իբին քե մենք աղատություն չենք ցանկանում: Իրապեսմենք Հենց աղզայոության .' ցա մասին ենք ճոգ տանում... Բայց, Հասկանալիէ: րո

Այս աժենը

ալդ

--

աշ

|

մաննձրում... Հք մ...

--

էնչ

կասքք

պես

ղուք

նույնպես

Գա

--

որոշ

եմ, հսկ սաճմաններումը... Հասկանում աղպաճավության մասին: բարով է եկել... Բայց, հճարկն, նույե-

«որոշ

սաճմանննրում:

ինքիսկ ինչպես նք դուք գտնում Հասարակական նադործունեության իմ խբդեալը: -ծ- Միակ պակասիդա ԼԱ Բայց, փակե, նմանապես ռիոց --

սածխանն

երում:

լիսաշմաններում, թքող օրոշ սաճշմաններում ծիչ Աղատամիտնինքը լավ էր Հասկանում, որ ութի կերչ է՛2,

որոշ

ԱրանցԱա Արքան ւի,յո չտռարինեինել

չի

կարող:

երիվա

սանձը

ո

ա

ողննս,

նա

մի

բով այլես ուղղել չես կարող: իսկ երբ սանձը բէրանինԷ-. Քշրի ինչպես ուզում եսս Գնում է նրիվարը ու նտ է նայումճապայ երիվար, ես քեղ մտրակով դաղեմ... այդպե՛ս

գործել «որոշ սաճմաններում»: եՎ սկան, Աղատամիտը կտրում է, նրրորդ տեղը է այնտեղ սյոկում, Վի բան Այստնղը

քաբնվում:հսկ բոլորովին հույնիսկ

բանիմաց մարդիկ նեւսեն: Մի ժամանակ յում են երան ե Հիացմունքից Հրճվում նրա այխատանքով, ոբ նույնիսկայնքան Հրապուրվեցին են դարձել, էլ ազատամիտ կարելի էր կարծել, երննք Աշխատի'ր,--խրախուսում էին նրանյ- սրա մոտից անց կաց: նրա վրա ուշադրություն մի դարձրու, իսկ երրորԱյսպիսովամեն բւսն լավ նկղեաւ ժի մոտեցիր: դին ամեներին նման այծին ուրախությամբ Մենք, սիրելի բարեկամս,քեղ ինքդ շատ լավ տեսԽճրս կթողնենք մեր բոստանը, բայց հում նո, թհ մեր բոստաննինչպիսի ցդապատննշով է շրր-

ջա

րատ

ժ:

ճամաձայնում էր Աղա սոաժիտը,-- միայն Թե ամոթ է իւձ4 ժամար իՀ թղեալները խորտակել, ամոթ է, անչափ ամոթ մ ծակխ աչք մի ած էլ ամաչիր, ամոթը Ռչինչ, մի Փֆոքը սանմաննեռում, այնուամենայնիվ, բայը Տեսնում

--

եմ,

տենում

եմ,--

--

ձնաբավոբության

նպատակդկիրագորժես: սաճմաննիբում իրաՍակայն, քանի Բնաբավոբության մարբանիմաց նպատակները, կանանում էին ազատամիտ հույիիսկ գիկ Հասկանում էինյ որ Աղատամտի եդեալները այդ վիճակում վարդի ճոտ լունձն, Մի կողմից չափից դուրս

լայն է ժրագրվաժ, ժյուս կողմից` բավականալաի չեւ ճագզածչի ե լուիազնելու պատրաստ առացին րբահիՄեր ուժից վեր են թո իխդեալները,-չնեք, մենթ դեղ պատրաստ մաց մարդին ՕԱզատամտին,-չենք ղիմանա: Քվեցին փրենը եվ այնպես մանրամասն ու պարզորոշ ու ստորություններըչ որ Ազառտամիտը, անկարողություններն ռրչափ էլ դառն էր իր Համար, Հարկադրված էր ձամաձայնել, որ իսկապես իր ձնոնարկությանմեջ ինչ-որ ճակատա դրականվրիպում կա. շալվարը նեղ է դալիս, ն վերջացավ էր նա իր Ա՛խ, որչափ ցավալի Խ- գանհդատմում Ճասու-

--

,

--

բախտից: '

Առլոիկսվ--նշե վրին

Հիմար, էին մխիքարում նրանբանիմաց մորնես առել, քեզ ի՞նչ է դիկ,-- տխրելու կա՛ն Ճարկավոր,ոթ ապաճովեսիդեալներիդապազա՞ք,բայց չէ՞ որ մենք զրաչ նում Քեզ դույ չինում: Թէ` մի՛ շտապիրսատ. արգելք չենք ի սեր Քրիստոսի: եան չի կարելի «ճնարավորության ապա բավականացիի«Թեկուզ մի բանչ ձեռք ենրելու 9: ռր «թեկուղ ժի բանն էլ իր արժեքն ունի:կւ". աստված աղս թքներ փաց-կամաց,առանց շտապելու ն առաքելով, մեկ էլ չոնսար՝ մի ոտքդ արդեն մեճյանումն է: Մբնչհ այժմ դեծռնոհչ ոք չի տնսել արչ մեչյանի ներսը. իսկ հերս ես մնում... Փամաի անգամ պետք է փառք դու զրա

Միայն

մաններում»,

առ

ասաժուն:

տաս

Մար չկար, ճարկադրված էր դրան էլ ճամակերպվել:եթե

չի կարելի «Ճնարավորության սաճմաններում», ապա աշխատիր «թեկուզ մի բան» պոկել ն դրահով բավականացիր: Ազատամիտնայդպես էլ վարվեց ե չուտով այնպես վարժՎեց իր նոր վիճակին,որ ինքնձլ զարմանում քբ, Թե որչափ ճիմարն է նղել ինքը, ենքադրոլով, ռր կարող էր ուրիչ կերպ

լինել: եվ ղանագանճամնմատություններով ինքն իրեն խրա« փուսում էի: հրին ԹՔ՝ ցորենի Հատիկն էլ մթանգամից պը-

մոաչ ճար սագ է անում: մտուղչի տալի», ւէ լլ դեռնազ է կավոր ցանել Հողի փեջ,ապա սպասել, մինչե քայթայվի, Հե տո ցողուի արձակի, Հասկ բռնի ե այլնւ ԱՀա քանի՛ «քանի՞ փոֆոխություն պիտի նրի ճատիկը, մինչկ պտուղ տա ճա բլուրապատիկ։ Արլգես էլ իդետլեկրի գործում: Թեկուզ մք բանը»ցանեցիրճողի մեջ, նատիրու սպասիր: ԵՎ ճիշտ ռր, Ավատամիտըճողի մեջ «թեկուզ մի բան» ու անեք ն նուռտեըք ոպասեց: Ասրոսնց, սպասեց, բայը «Ժն« փուզ մի բանը» չի բուսնում: Մպառաժիվրա է ընկել, ին) ն Քե՞ աղբի մեջ այրվել է, դն արի Հասկացիր: ու

ու

--

Փատմաղն

ֆվարժունքու:

մեժ ի՞նչէ,-- Քրթժեջումէր Ազատամվխոր:

Փաւոճաղն

այն է, որ դու շատ մեծ բաներից նս բրո Ֆում,-- պատասխանեցինբանիմաց մարդիկ Այնինլ մեր Ժողովուրդըդեռես թույլ, ծայլբաճեզտոռր է: Դու ուղում հս բարիք անել նրան, իսկ նա այլխատումէ քեզ էլ Հենց ժի գը» --

--

շ- 010--

ճարպկություն պետք լրում խեղդել Շատ ժողովրդի մել անբիծժնալչ այչ մարդ, որպնազիկարողանա Ֆերեցեք, այժմ ի՞նչ անբիծ մնալու մասին խոսելու ըբնժամանակ է: Ի՛նչ պալար ունեի «ձտս, նրբ մանապարճ է

մեժ

դալ

ունենա

-.

կա, բայը վերչացիի նրանով, որ իռլորը կորցրի ճանապարկաշճմաններումըյ Հին: Սկզբումդործում էք «Հնարավորության ետնից ինկա, մի՞թե ձհոք բերելու Հետո «թեկուզ մի բանը» գնալու տեղ կա այլես: «ստոիճարկն, կայ Ջե՞ս ուղում, օրինակ, գործել

դենը դրանից Լ

առմարմեյլումռ բությանը ճարմարվելով»: Սյդ ի՛ֆչպեու --

Տատ

պարզ:

Ռու

նս,

առում

ասում

ֆեր ես բերել, կսկ մենք էԹե ղու կամենում ես, որ

որ

մեզ Համաի իդեհալ-

ենք՝ չատ գեղեցիկ,

մենք ընդառաչենք քեզ,

բայց

ապա

ուրեմն գործիր Հարմարվելով: --

--

նշանակո՞ւմԷ: չատ էլ մի՛ պոռողացիի, Էչանակում 4՝ իդնալններովդ

այլ

ե մեր ժասշտաբին ճավասարեցրու

ծեք

վերջերս գինիրալ ծոկորդիլոսյաննէլ դիմել Հր տնհսել:

այդպիսով գորժգ 4 պատաՀետո, կարող գժով: իսկ Հարմարվելու կատարիր ես, եղՄենք օգուտը:.ճել, որ մենք էլ, երի տեսնենք դրա փորձված պայլ ենբ, ծրագիր առաջարկողննրշա՞տ բա ասու մեզ,թճ՝ «պարոնա՞յք,--

իմ իղնալի բա՛նտնէ, ե Հիժա երտ Համեցե՛քու Մենք Հիմարաքարճավատացինք, էյ--

փականքի տակ նեք հստաժ) Խոր մտածմունքների

մեջ բնկավ Ազատամիտի, այդ խոսքերը լսելով: Առանցայն էլ նրա նախնականիդնալների

անուններն էին մնացել միալն, այժմ էլ այդ անուններին ստոիություն են աուսչարկում Այսպես եթե գնա մեկ էլ տեսար՝ ինքդ ստորների շարքը կըեկնես: Տեր աստված, մի խե՛լք Կովորելչրու: հսկ բանիմաց մարդիկ, տեսենլով, որ նա մուտմտանջու» թյան մեչ է ընկել, իրենց կողմից սկսեցին նրան ճարկաչ ես բրրայս տնսակ բիդո՛շ Ազատամիտ, դել, ուրեմն այլես թնքիդ զոտ մբ տուր, գործը ինչն վեր-

գրծլ.--«Սէկ որ

ղու,

ժե ճուզեցիր։ գրգոնցիր, գու էլ խաղաղու | Թյուն բնի մեղ, բարվորիր մեր վի"ակը... չորժի րջ: Ու միչ» Իվ սկսեց նա գործն ճարմարվելով «տորու. | անում է "րինմենփորձ խուռ չով ԸԿոլյ բոնիմաց թյանը: մարդն անմիջա ղես Քաշում էր երտ Մեր, «Այդ ո՞ր կողմ ես. փոխ տալիս, Ազատամիոյնայիր ուդի՛չու անյլնում էին օրերը, ե օրերի չետ աայ կյսիսով էր ետի Հատորութ, անի Հարմարվելու: գոր ի ճոռաջաղը» գնում տարչ

ջը

Դու

Եվ աՀա հայ ձատորունյանըՀարմարվելով»,անկյունից ԹրՔեզ, իսկ բամինկաթիլներըդեմբիղ խփեց:

լ

|

ժուրյունի:

հդնալեհրի Հիշատա'կի էլ էի

մնացել,

նացել

ր գարչունք, բայ, միայն զգանք Աստամիտն, այնուամե. նայնիվ, չէր վճատվումմ «ի՞նչ անենք, քհ ծս իմ իղեալները

ԽՈՅԸ

ՄՈՌԱՑԿՈՏ

թոն

անաան

ԻԻՑ

ստրկացած,

ճայրերն

|

մինչն ականչջներ»թաղել եմ ստորության մէչ: Դրա փոխա սակայն, ինքս կոթողի նման անվնաս եմ ժեազնլ: Ալնս ոօր ցեխի մեյ եմ թաղվաժ), իսկ վաղը արեդակը կչոզշչոզայ կչորացնի ցեխը, ն ծա կրկին նույի քաջարի կարիճը կլինեմոլ Իսկ բւսնի մ: ց մարդիկչոում էին նիա այդ պաիձենըուռությու: եր հ ճրաշրումէինիրեեց կողմից.«Այդպե՞սէյ որկա»: եվ աշա մի անգամ անցեում (ր նա փողոցով իր սարծկամի ճետ ն, ըստ սովորության, խոսում էր իր իդեալների մասին ու իր խկմաստությունը գովաբանում, երբ ճանկարծ հր գաց, կարժեսայտին ժի քանի կաթիլ հնկավ: Ռրտեչից, ինչո՞ւ Վեր նայնց Ազատամիար,անձրե չ8՞ արդոք է, երկնքում ամպեր չկային, արեգակն Սակայն, տնսնուժ էլ ցնորվածի նրան խայտում է զենբքում։ Թեպետ քամի կար, բայց ռրովճետնլուսամուտներից կեղտաջուր թավփելն արգելված էիչ ուստի այդ զորժողությունը ես կասկածից դուրս --

էր:

Այս ի՛նչ ճրաքք էչ--

ասում

է

բարեկաԱզատամիտը

մին,-- անձրն յկա, կեղտաջուր չկա, բայց դեմքիս կաթիլներ ծե ցարոում: Տեսնո՞ւմ ես, աճայ անկյունում թաքնված մաիդուն,-նրա" գորժն է, եւս ուզում պատասխանեցբարեկամը,-դո չ Սրծլ քնզ վրա, քո ազատամիտ դործնրիիդ Հավար, բայց Համարձակություն չունի այդ բանն օւղիղ երեսիդ անելու --

-- 0|2.--

-՞ Ի ի ՝

սրու

չ»

ԵՀի չն

իսկական

նրանց

անձայտ

Ա

հ

հյ:

արգ"

ի

եախ».

նն:

ՔՐԻՍ

ու

բեն,

ոչխ

եղե՞լ եե Թե ոշ), Ընտանի ոչխարները նրբնիցե ազատո պատմությունն այդ մասին լոում է: Ամենս Հին ժամանակ: ֆնրում նաճապեոներն ինտնլացրած ոլխարննրի Հոտեր են ունելել, ե այհուճնւոն, բոլոր դարհրում, ոչխուրը տաւոժված է եղելամբողչ աշխարձի երեսին,կարժես Հատկասլես Մարդու գործաժության Համար ստեղժվածլինելով: Սարզե, իր Հերքին, առաջացնում է ոչխարների շատ ուրույն տնսակչննր, որւհջ Ժեմյանց ճետ ձամարյա ոչ մի նմանություն չուինն: Մմանհց պատում են որպես ժռացու, ոմանց` ճարպի Հահ փատաք մուշտակների, ոմանց էլ՝ առախի ժար, ոմանցը՝ ճամար: փուկ բրդի Ընտանիոչխարներն իքննք, ինարկե ամենից քիչ են Հիշում իրեն ազատ նախաձորը,այլ մրայն զիտեն, որ պատՀ կանում են այն տնսակին, որպիսին եղել են իրենց ժնեդյան րուեին Այդ րուվնն Հանդիսանում է ոչխարի անձնական պատժությանսկզբնակետը: սակալն գա կոյ ոլխարբիՀասակ ճետ առնելու միաժամանակ, Ճեւտղճետեաղզոտանումէ. Այեպես որ. ճշմարիտ իմաստուն ձամարվում է այն ոչխարը միայն, որը ոչինչ չի «իշում ե ոչինչ չգիտի, բացի իր «ամար կերակուր Հանդիսացողկանաչից, խոտից ու դարմանից: Ծուգ գլխից էն անու Բայց փորձանեքթե դժբախոոությունն Մի անգամ մի խոլ քնեց ու երազ տեսավ: Ըս երեչզակաայ վուլթին, նրավում տեսածր իայն դարմանը չէր հղել, ոլովՀետե, երը արթնացավ, Հուղված էր ե ճայացթով երկար ժամանան ենչ.որ բան ձր որենում: --

--

Սկոնընա վերչիչել քե ինչ էր պատածիլ,բոցը 22. արծցչաբնց, ոչին Հիչել կարողացավ Արծաթի թայլ (»-լսու : ողողված ինչոր եւավոր տարաժություն (ր տեսաժը կ լ

ութիշ ոչինչ նրա Հիշողության մեյ մնացել էր այդ անձե արծաքափայլ ճեռավորություն ազոտ զգացոլություիթ միալն, բայցոԼ մի որոշ ուրվաղիժ, ո՛չ մե կնեցանի պատկեր...

Մաքի՛, ա՞յլ մաքիյ այդի՞ նլ

--

տնա

հրազումայ--

| Հարք»

իր կողքին պառկած ոչխարին, որի, օրպես իսկական ոչթրար, իր օրումը ներաղչէր տեսել -ծ- Քնիր, փչա՞նչ--բարկացած պատասխանեց մաքին,Հեռու Հեռու քրկիներիցքեզ երա ամար չե՛ն եծթծլ, օր ծրազ

րեց

նա

Բեվ Ժողդաւյի սիրաճար պատկերացնես: Խոլը ազնվացեղ անզլիական մերինու էր, նԿայվածաւ եր իվան Սողոնտիչ Ռաստակովակին յատ խող էր ծարխահ|երա վրա ն Վեժամեժ Հույսեր էր կապել: Բայց, Խճարկե, Հեռու աշխարչներիցայե նպատակովլէր րերել, որ նա իր ճամար խելոք ոչխարների սերունդ առաջ բերի, այլ, որպեազինա փո տիրոջ ճամար փափկամազոչխարների Ճուտ ստեղծի եվ արդաքն, տեղ ճասնելու առաջին շիերին խոյը չոփազանց չավ չեղինակություն ատծնղժելիր ժասին: Ոչ մի դատողություն լէր անում, ոչ մի բանով չէր ճետարքրվումյ նույնիսկ չէր Հասկանում, Թե ո՞ւր ն ինչո՞ւ են բերել իրեն, այլ Ճենց այնպես, ուղղակի ապրում էր իր Համար: իսկ ինչ չն վերարերուփ է այն Հարցին, բե ե՞ն: է ոչխարը ն որո՞նք մյեսնես

ու

ժասին ոչ միայն որեէ պրոագանդ լէր անում, այլն Հազիվ

թե մինչն անդամ մտքովն անց էր կենում, որ այդպիսի Հար» ցեր կարող են Հուզել ոչխարների գլութսները: Բայց Հենց այդ ձանդկամանքն էր, որ օգնում էր խոյին՝ կատարելու իր գործն ալն աստիծանճշոորեն ու եաինխղդճությամբյ ոի հին Սոզոնտիչիուրախությանը չափ ու սաճման չկարյ հ Հարնան» ենրին էլ կանչում էր ու պարծանքովցուլը տալիս,Թե տեսեք ճա պա, ի՛նչ խոյ է եվ ճանկարժ ալդ երազը... Թե դա ի՛նչ երազ էր, խոլն ամենկինՀասկանալչէր կարողանում:Զգում էր իայն, օր

--

0114.--

|

է պատել, ժի ՀուղԷր էությանն ինչ-որարտասովորբան է, մունք: մի վիչո:-- Փարախնէլ, ըուտ երեույթին, նույնն Ճոն է բրեն կատարնլագործեչ կերն էլ նույնն էյ ե նույն այգ առնչություն չունի լու Ճանձնածչ բայց կարժես ինքը ոչ մի ն նրանը Հետ: Թափառում է փարախուվ՝զլութը կորցրած

մայում է փիսյե Ի՞Ջչ տեսա --

որ

տեսաւ

տալիս մի կարեկցությունէէին ցուց երան ճեզնանցով Թունավոր նույնիսկ Հուղզմունքներին ն փքլիսուրայ որչ փնչպեսճայտնի է, էին իմաստուն անվանում Բայց մաքիները ոչ

նյա

|

յ

ինձ, ի՞նչ էր, երազումս,խացատրեցեք

լեզվով ոչխարական

ն

չատ

ունի, ավելիվատ նշանակություն

քան «մովետոնո"քառըը Այն օրից, ծրբ նա «սկսեց երազներ անսնել, մաքիներն ափսոսանքովճիջում էին այն Հասարակլլլոնյան ցեղի խոյին, օրը դրանից առաջ չորս տարի շարունակ ապրել էր իրենը Հետչ բայց ի վերջո,ոիպես մատուցած ժաւայության վարձատրություն, խոճանոց էր տարվել ն կորել էր անճետ (տե. վրա սել քին միայն, նչպես նրան խոճանոցից սկուտեղի տուն իկա էին տաթել): մ՛,, դրա ժ, Հաղքականորնետիրոչ կան ծառայող խոյ էր. երբե՛ք ոչ մի էրազ չէր չոեսնում, Հ մի ճուղլմունք չէր ունենում, այչ կատարում էի իբ գործը ճշգիիտ իմաստի կանոհաղդիության ուխարային ե ալլես ուրիչ ոչինչ ճանաչել լէր կամենում: եւ/ ի՛նչ, նրան, փորձված ծառային արձակեցին,իսկ նրա տեայգ ճին, այդ դատարկապորտի, ցնորքներով ղը նշանակեցին մի ինչոր մինչն իրիկուն չգիտես որն տռավոտից տարված մեկին, է իշ չի մասին մայում, իսկ մբնչդեռ իրենք, մաջիները մնում -

|

ճամաձայն

ամուլ:

են

Այս անգլիականապիկարը մեզ աժենեին չի ազնեվացայլնգանգատվեցինմաքիները ճովիվ նրկիոային-ժենք ճիմարի պատճառով աես դուրս չգա Հանկարծ, որ այդ պատասխանատուլինենք հվան Սովոնտիչիառաչ: օիրելիննրս,-- ճուսադրեցնրանց նի-- Հանդարավեքե՛ք, կժեերան կխուզենը, Հեյռո եդինչով մենք կիտան,--վաղբ --

նումյ--

ծենք,

մետաքսի պենսկփափկի՛ւ

--

Ցլո

--

Սակայննիկիտայիճաշիվեերըչարդարացան,Խոլինխու.

պեցին, ժեժեյին,

տնսավ:

բայց

նա

ճննց նույն գիշեր կիկին երազ

Այդ օրվանից ծրացները չքին ճերանում հրաիդ, Հազիվ էր ոտները ժալում, որ անհմիջասնահիրչում ր, աա դրոում ցերեկ է Թէ գիլչքր: Հաշիվ տալու Հենը որ փակում էր այքերը, ասես ամբոգչաւոչոատյլա« փոխվում Լր, դեմքն էլ, աննա, ոչխարայլին դեմբ չլբնքր, աղ նման էր, խիտո արտանայտություն էր ստաիում, ր չանում ւն Ռէլլէ- փիս ժարդկաԱ դեմն, որոնը Հին ժամահակ «Ժիֆիստր»քին կոչում: Այաս ռիչ կեզքով անցնողն ան» ասսյմանկասեր. «Այս ռչխարի անդը փարախը չէ, սա ար» անի է կալվածքների կառավարիչ նշանակվելու փեչքան էլ աշխատում էր նա վերականգնելճիչողության մեչ Հենց նոր միայն տնսաժ երազը նրա չանքերն առաջվապես ապարդյուն էին անցնում: նա ճիշում էր, որ ծրազում իր առչնով անց էին կննում կենդանիպատկերներ,մինչն անոամ ամբողչ տեսարանենր, ռրոնց պատկերացումըՀրճվանք էր պատճառումիրեն, բայդ ն' մ արթնանում էր թն չէ, անմիչագյես պատկերները, նա ու տնսարանենրն աննրնութանում էին, կրկին դաոնում էր սովորական խոլ: Ողջ տարբերությունը կայանում ձր լո նրանում միայն, որ առաչ նա աշխուժով կատարում է իր ոչխարային գործը, իսկ այժմ թափառում էր չվոքփաժյ,ճիմարաբարինչոր բան էր որոնում, բայց 2ն իջե ինքն էլ բացատրել լէր կարող... Ոչխար, հ այն էլ մձլամաղձոտ ոչխարչ դանակից բացի, ինչի՞ կարող է արժանի լինել նա ապագայում: Դանակի ճեռանկարներիցբացի: թոյի դրությունն ինքինն արդեն տանջալից էր Չկա՛ առավել մեժ տառապանք, ֆան այի, որը բերում է իր Հեռ խավարիըդեպ լույսը եղուժ անգիտակ Ճուզմունքի անզոր ձրատումը: Ադիտակ ակե կայության Հանկարծակիարքնացաժ ծարավով բոնվաժ, խեղն, սրտաբեկ արարաժն այս այն կող է ննավում, ուժա է լինում, չկարողանալովբնորսչել ո՛չ իի ակնկալուսպառ նա զգում է, եր իր Բյունների բնույթը, ո'չ նրանց աղբյուրը --

Այնուամենայնիվ,

ու

--

--

Մ է, սիրտը բոցավառվում

րակը բռնկվել: Նա աղու

նհ

ինչի՞ է այդդ կը կը կերպով զգում է, որ աշխարչը փա տե, չգիտծ,

ծանուն

: ՛ բախի պատնրով չի սաշմանափակվում, որ այդ պատերից ռացվում քն լուսավոր, շողջողուն ճեռանկարներ, ն զորս չի կարողանումնշել նույնիոկ այդ Հեղանկարներիուրվա է լույոչ լայնարձակտարածություն: դժերը: Նա նախազգում տոլ, ն ե՞քչ ծեր, ազատություն,բայց լի կարող արատասխան է տարածությունը ավատուլմյունըոս է լոււթը, ի՞նչ լայնարձակ Բանի ճաճախ էին նրկնվում երաղներն, այն չաւիավելի ու ԺեճանումՀր ԹոյիՀուղզմունքը: մ, մի տհդիը ոչ կաավելի բեկցություն էր ածսնում նա, ոչ պատասխանէր ոանում... երբեհա մոտենում էր, մարիները վախելաժ կուչ էին գալիս միժլանց սեղմվաժ: Հովիվ Նիկիտան թեպետն, ըստ երնույՀամառորեն լռում էր. Դա ժի թին, մի րան դիտեր, բայը Խելացի մարդ էր, որբ շատ լավ ծանո էր ոչխարական վորություններին ե նրանց Համար միայն մեկ պարտավորուԹյուն էր բընգունուժ. երն ժնվել ես ուխարալին դասում,» ատում էր նա Հաստատ ձՀամոզմունթով,-- նշանակում է, օրոես ոչխար էլ սոՀ

--

կիո

ապրես:

Բայց Հենց այդ էր, ոբ խոյր կատարել լէր կարողանում: Հենց ձղասն» էրչ օր Ժանչում էր նրան, ոչ այն պաոճաղովյ

վատ էր ապրում, այլ որովճետն այն օրվանից, երբ իսկրսել էր ձրաղներ տեսնել, այգ օրվանից հա սկսել ձր ինչոր մի այլ Կբոս»-ի մասին փտաժել: նա չէր կարողանում Հիշողության մեջ վերականգնել իր երազները,բայց նրա բնազդներն այնքան էին Հուղվաժ, որ» չնայած իր մությունը խոռովողներքին անորոշությանը, նա այլնա Հաղթաձարծլչէր կարողանում նրանց: Այնուամենայնիվ, ժամանակիընթացքում նրա ճուզմունքներն սկանցին խաղազվել, ե նա կարծես նույնիսկ ավելի լրջմիտ էր դառնում: Սակայնայդ խաղաղությունը Հետնանք չէր այն բանիյ օր նա լրչորեն որոշել էր այսուննան չարունակել իր ոչխարալին կլանքը, այլ, ընդճակառակը, ավելի շուտ վկայում էր ոչխարային օրգանիգժիընդճանուր ուժա սղահությունը: Ուստր դրանիըդոչ մի օդուտ լեղախ ռր

-- 817.-

Խոյը, իստ

երնեույքին կանխակալ դիտավորությամբ,

ըսրածյ կանդ առավ նա մի քանի րոպե, ապա ուժգլն, սիրտաճժլիկ մի մայուն արձակեցսրտիխորթից-': Հոգծվարքիայգ Հանդիսավորմայունից մաջքիննըը վախե մի կողժ ենտվեցին: Պաճապան քաժ վեր թոռանտեղերից չուներ նույնպես արթնացավ ն ճալոցով փավզել`Հուղվաժ Հոտը կարգի բերելու Բայց խոյն այլնս ուշաղրություն չէր նա ամբողչ դարձնում տեղի ունելած հառնայչփոթությանի, չովին կլաֆված էր իր ծինակայականաշխարճով: ակներնորեն բացվել իր նրւս մթազնող Հայացքի առաջ ծրազնեիիցանկալի գաղզտեիքը.». նա ցնցվիը վերչին անգամ, Ապա Մբ վայրկյան եռ հրենք իրենց ծալվեցին,ե նա ժեոաժ՝ դեւոնինփովեց: ոտներն

էր, կարժես նպատակունենալով երազում ստանալ այն զգացմունքները, որոնք էէր վերականգնելարթուն ժամանակ... կարողանում

մինչն իրիկուն քնում առավուռից

ու

նա օրեցօր ավելի մաչվում թուլանում Միաժամանակ ժաէր նյ վերջապես,այն առտիճան նիչարեց, որ Հիմար ու

ու թիները նրան տնսնելիս սկսում էին փոռնգտալ ժաղրաբար ճետ. եվ քանի այլ անմեկնելի ցավը տիմիմյանց փավփսալ ավելի խոճական կերբում ձր խոլին, նրա դեմքն ավելի ստանում ծովիվները խղճում էին նրան, Բոլոր էր պարանք նա ու է, ն եքն չի արխոլ ազնիվ բարի Բոլորի գիտնինյ որ դարացնումտիրոջ ճույսնրը, ապա այդ բանում ինքը Հանպավոր չէ, այլ միմիայն այն պատճաղով, որ նա չատ խո. բունն, օչխարներինմիանգամայնխորք դժբախտությանէ Հանդիպել, օրը, «ակայն, միաժամանակ,ինչպես շատերը բնազղարար նախազգում էին, անձնապես մեժ պատվի էր ու

արժանի անում

--

հվան Սողոնտիչի սաստիկ վշտացավ նրա մաշով: Բնչե էի պատճասը,-- ղանգատվում էր նա բարձ» բաձայնչ-- Ոչխար էր բոլոր ոչլթարեերի նման, ն չանկարծ կարծես կապվեց-կայկահղվեց...Նիկիտա,դու Հիսուն րի ճովիվ նս, եշանակում է լավ պիտի ճանաչնս այդ Հիմաբ --

տա-

նրան:

ինջը՝ իվան Առզոնտիչը կարծձկցարարէր վերաբերում ճովիվ նիՄի քանիանդգափ Խոյի կրած տառապանքներին: կիտան ակնարկել էր, ոբ այօպիսի առհղժվածայինդրու-

Սերը, --

Ռաստակովքյան լավագույն վախճանը դանակն է, բայց առաջարկը: ոկին Համառործն մերժում էր այդ կորան իմ փողերը: ճիտ է,շ- ասում էր ետչ-- բայց այն նպատակովեժ գնել ես նրան, որպեսզի մորթին ինձ մեա: Թո՛ղ իր մաճով մեռնի: եվ աշա Հասավ փոքի պայծառությանտենչալի վայրկյանը: Դաչտնրի վրա չողում էր ճունիօյան տաք» լուսնի լովոով ողողված գիշերը: Խորին լռություն էր տիրում չորչ Ոչ Վիայն մարդիկէին չունչեերը զապել, այլն ոզք բոլորքը: թովչանցով: բնությունն անզգայացել էր կախարդական Փարախում բոլորը քնել էին: Մաքիները,գլուխներըկախ» Խոյբ միայնակ պառկած նիրշճում էին ցանկապատի մոտ: ես կ անչանգիստ արադ էր փարախի մեջտեղ: Հանկարծ վեր Թռավ տհզից: Զգեջ ստները, վիզը ծրկարեց, գլուխը քարձրացրնցվեր ն ամբող մարմնով ցնցվեց. Արգ «պաականջդնելով ն ուշադրությունը սողականդրությամբ, անս .

--

--618--

ու

խանել

առա:

ինչո՞ւ նրա գլխին այդպիսի փորձանք եկավ

երնի երազում «ազատ ոչխար» ծր տեսել,-- պատաս նիկիսան:-- Տեսնելը, նոտ նեհրնույնին,տեսել է,

ճասկանալ, ըմրոնել լի կարողացել... Այդ պատճաՀ սաւ ռով էլ սկզբում տրամեց, ճալ ու մաչ եղավ, իսկ նտո Հ Հետ է պատաճում... կեց: Այնպես, ինչպես մարդու

բայց

Բալց հվան Սողոնտիչլըճնտագա բքացատրություններիը խուսափեց: Կարելի է, Թող սա մեղ խրատ լինի,-- ասաց նա-ռր մեկ ուրիչ տեղ այս ոչխարից այծ դուրս զար, բայց մեզանում այոպես է. եթե ոչխար էս, ոչխար էլ մնա առանց այլնայլության: Տիրոչդ Համար էլ լավ կլինի, թեզ ճամար էլ --

չավ կլինի, տերության Համար էլ Հաճելի կլինի: եվ բել առատ կլինի քեզ Հաժար՝ն խոտը, ն կանաչը, ն՛ մանը Մաքիներնէլ ճետղ սփրալիր կլինեն...

ամեն դար-

չէ", կյդպեա

նեկիտա: Ճիշտ այդպես է, հվան Սովոնտիլ,-. պատասխանեց Նիկիտան: --

-- Յէ:

ՈՒԺԱՍՊԱՌ

ՁԻՆ

Ջին՝ պառկած ճանապարճի նզրին, ժանի նիբձում է ներ Հենը արձակել է նրան ն բաց 4 Թողել աբա. Գյուղացին ժելու: Բայգ Ձին Հոգնաժ է, ուտելու մասին չի է| մտածում մեծ Դժվարին Հողաշերտ էր, քարքարոտ, դժվարությամբ արհռայան րոշաց

ճայյմաճարել իռլ

արո

Գյուղական սովորական Զի է, ոռանչվուծ, ժեժվա ծ, նեղ կրֆջով, դուր« բեկած կողնքաի ու խանձվածուսերով, Թիչուէ. բայր նոսվադ ոաներով։ Հորագլոխ խճճված. այքերից ն ոունգինրից լորձունք է թափվում, վերին չրթունքը բբնման է կախ (րի ընկած: Այդ տեսակ ձիով շառ զործ կաօրը Զին չուսրելչի կարելի, բս. ոչեւոթՀ աշխառռել: Ամբողջ էծիը լի արձակվում: Մժառն առավոտից մինչն երեկո ճող 4 վարում, ձմեռր՝ մինչն տաքերն ընկնելն՝ արտադրանք: ներ» է կրում: միջոց Ջին չունի. կերն այնդիաին կուտակելու տեղն ատամենըն է չարչարում: Ամառը, մինչե զոմը ժտնելը, գոնն փափուկխոտով օր է անցկացնում,իսկ է,

իկ

որ

ում

զուր

շոււա հ տանը փոս է ուտում: ծոտ Գարնանը,ծրբ անասուններին դաշտ են դուրս բերում, երան ձեղի «ճարվածներովճաղիվ են ուոքի կանգնեցնում:իսկ դատում խոտ ասված բանը լկա. տեզ. տեղ միայն ցից-ցիը կանդգնաժէեն անցած տարվանից մեաքոժ խոտեր, որ անցյալ աշնանը ռպատաճարար ազատվել հն անասունեերի ատամներից: վատ է Զիու կյանքը: Դեռ լավ է, օր բարի գլուղացի է է առածդ̀աշտ էն դուր տեղը չի տանջում: Երկուսով, արբերբն գուրս գալիս: «Դե՛, սիրելիսչ ձի՛գ տուր», լսում է Ձին ծժաձմեռթ սարտադրանքներն»է կրում

բացականչությունը ն ճասկանում է: իր ամբողչ խղճուկ կմախբով ձգվում է, առչնի ուռբերով ամուր Ճենվում է գետհին, ետնբ ոտները առաջ է գցում, ղունչը կրժբին է թեքում: «Դէ՛, տաժանակիր,Քա շիր»: իսկէնքը, գլուղացին, կրծքով Ընկել է արորի վրա, ձեռքերով աքցանի նման բոնել է մաձր, ոտները Հողի Թաց կոշտերից ծանրացել են, աչքերով Հետնում է, որպեսզի արհբը խարդախություն չանի, լվրիպից Ֆո

-. 820.-

Անցնում

նն

որ

14ՊԱրիՅ

ե՛

գյուղարծ

ւ

ա

ակոսբ գլխից«դուխ ն երկուսով էլ դողում նն, քրկուռի էլ Ժաճթ,ե՛ 9իու, ժաճըվրա Հուտավիը Մժե'ն

օր

մաճ

Գյուղական փոշհպատ շավիղը նել ժապավենի նման է պիրժ-չվաղում է գյուղից-գյուղ,անծրնութանում է, դույո ծում ու է անճայտ ուղղությամը: հլ աժբողջ նիկին փողում են Հսկում նրան: երկարությամբ եհրկու կողմից դգաշտնրը ՀծռուԴաշտերըվերջ չունեն, գրավել են ամբողչ լայնքն ները: Նույնիսկ այնտեղյ ուր երկինք ու երկիր ժրոամուլվուժ ձն, այնտեղ էլ դաշտեր ենչ Ռսկեցուլն, կահաչլին տվող ու ե մերկացած՝ նիանը երկարա օղակով գրկել են գյուղը, ուրիչ ելք չունի, բացի զաշտերի այզ երոխարաց լղ ԱՀա 4նռվում մի մարդ է գնում: Գուղե երս նդունղը: ու

ոՀ

ո

երը: շտա քալլելուղ, մալվում նհ, բայդ Հնորբը րժ նա է, որ շտրունակ կանդնաժ է նույն տեղը, կարծես չի կուտարաժծուչ խհողանումազատվել դաշոնիի աղքաշճարող Դյոնից: ոչ 6 թռրանում է այդ փոքրիկ, Հազիվ նշմարելի փիայն մքագնում էչ Մթագնում դեսը այ է, մլաղգնումե

«անկարծ անսպասելի աներհութահում է, ասես տարա ժու-չ Թյունն ինքնին ներա է ժծում նրան: Դարնդար գաչտնիի այդ աճել, այդ անշարժ ղանգվածբ անզղայանում է, կարծնաթր գրկում գերի պաճնլուլմ Հեբիա-չ Թալին մի ուժ: Ա՞վ կաղատի այդ ուժը գերությունից։ 8՞վ երան լույս աշխարճկչանի: երկու էակի է բաժին ընկել այդ առեղծվածը՝գյուղաքուն ե Ձիուն: եվ երկուսով էլ ժեվաժ օրից մինչն գերեզման տանյվում են այդ առեղծվածի վրա,

տրյուն-քրտինք են թափում, իսկ դաշտը ինչն այժժ էլ իր Հոքիաքային ուժը ձեոքի, բաց չի թողնում,-- այն ուժբ, որի կարձակեր պյուղացու կառանքները, իսկ Ձիու չորորվաւժ ռւանրի կբժչկեր: Պառկել է Զին արեգակի այրող ճանռապայքներիտակ, չորս կողմը ոչ մի ժառ չկա, իսկ օղի այն աստիճան չիկաԷ ռր շունչը եռնվում է կոկորդում: երբեմն չավիղի վրա "Վ ոջու ամպեր են բարձրանում, սակայն փոլի բարձրաշնովւ բասմինոչ Թե լպովություն է բերում, այլ տասդի նոլ ու նոր Բոռերնու ճանմերը կատադիպտույոնել են զորժում տարասիլ -ա1-

Ձիու վրա:

մանում

նն

նրա ականչենրը,ռունգները, կնձճիր-

միքնհայորնն է Ձին, թե՞ է Նիրճո՞ւմ ցնցում խայքոցննրից: ականչներն նա Ժեդնում է, դժվար է դուշակեր գանդատվել էլ չի կարող, ու դժվարին որ իր կերսը ամբողջաես այրվում չ տաայիը նույնիսկ այգ մխիքարությունից Ատոված աշխատանքից: զրկել է անբան անասունին, Նիրչում է Ջին, իսկ ճանդիստր փոխարինող տառապաեն Լից Հոգեվարքիվրա ռչ թն ծրազանթներն ճախրուժ, այլ անկապ, ճնչլող մառախուղը: Մառախուղ,որի մեյ ոչ միայն պատկերնձը, այչ անգամ Հրեշներ չկան, այլ կան Ճսկայական բծեր, ժերթ սն, մերժ բողավառր,որոնք ե՛ անչարժ են, ն շարժվում են տանջվածՉիու Հետ միասին, ն ձգում, տանում են նրան իրենց «ետ ավելի ու ավելի Հեռու, գեպի անչճունու: ները խրում

են

տրոիված տեղերի, իսլ

-

նա

թյունը:

Վերչ չունեն դաշտերը, չես կարոզ ազատվել նրանցից: ե՛ Այդ դաշտով չրչել է Ձին արորին լծված կ' երկայնքով, նա: ն ե՛վ մերկացուժ, այնպես վերչ չունի լանջով, բայց ե' ծաղկուն, ե՛ ընդարմացաժսպիտակ սավանի տակ, նա տիրաբար փովել է անչունապես են իր ճեւտ ոչ քե սյայքարելու Հրավեի է կարդում նա, ալլ ուղղակի ճորտացնում է 8՛չ բմբոնել, ո՛չ նվաճել, ո՛չ ուժասպառ անհլ կարելի է նրան: ՄՀկ ս ծռար՝նեաանկենդանէ, մեկ տնաարկրկին ծնունդ է առել: Չես Հասկանում՝ո̀՞րն է ժատըչ ո՞բը՝ կյանքը: ՔքՔայց կ' մաՀվան, ն կյանքի առաչին ն մշտական վկան Ձին է: Բոչորի Համար դաչտը լայնարձակտարածություն է, սլոնզիա, ընդարձակություն, իշկ Ձիու Համար՝ ճորտություն: Դաշն այնուամե որ ճնշում է հրան, խլում է նրա վերչին ուժերի նայնիվ Հագեցաժ չի ճավարում իրենչ Քայլումէ Զին արսն բիժն է րբնշալույսից-արչալույս, իսկ առջնից ճոճուն 1մճա այժմ ու Էէ է, նրան իբ եռնից։ ձղում քանում ձգում նա ու միչից լսում է. նիրճր այդ բիծը ճոճվում է նրա դիմաց, «Դէ, սիբելի, դե՛, տաժաֆակիրչզե»... երբե՛ք չի մարձլու այդ ճրեղեն գունդը, որն արչալում-

Զիու վրա շիկացած ճառագայթներիՃեղեղ է քափում, երբեք չեն դադարիանձրնները,կայծակները,բու» սից-արչալույս

-Ք8..

,

Բոլորի ճամար բնությունը մայր Ե ու տառապանք: Բնության կյանչ Քի. լուրաքանլյուրարտաճայտությունը,լոլրաքանչյուր բողՋնա ցիու Չիու Համար: տանչանք ու քույն չ դառնում բոջը ներդաշնակություն, ո՛չ ձայների Համար օ՛լ անուշբույր, ո՛չ գույների խտղում. ո'չ մի զգացողություն լունի նա, բայի պավի, ճողնածութնյանու դժբախտության վգացողությունը: Թո՛ղ արնզակը չերմությամբ ե լույսով ողողի բնությունը» ծրճվանք առաջ բերքն, կրանք թո՛ղ երա ճազագայթենհրը խծղճ Ջին նրա մասին մի բան գիտծ միայն, որ նա նոր թույն է ավելացնում բոլոր այն անթիվ թույներին, որից յլուս-

Բե, սառնամանիքը»

միայն նրա Համարիէ չարիք

ու

ված է իր կյանքը: Աշխատանքը վերչ չունի: Աշխատանքով է սպառվում երա գոյության ողջ իմաստը: Աշխատանքի Համար է նա ռկիվրն առել ու ժեվել, ն աշխատանքիցդուրս նա ոչ միայն ե են Հաշվով ապրող պետք չք ոչ ոքի, այլն, ինչպես ասում խնաչուլություն անող տնրերը, նա վնաս է: Ողջ այն պայչմանեքիը, որոնը մեջ ապրում է եա, այհալնս հն զասթվորված, որպեսզի երա մեջ չնվազի այն մժկահայինուժը, որից բխում 4 ֆիզիկականաշխատանքիՀնարավորությունը:ե՛վ կերը, ն՛ Հանգիստը տրվում է հրան այն չափով, որպեսզի ձա ընդունակ լինի կատարելու սաճմանվաժ աշթատռանքը: Իսկ այնուճետն թող դաշտն ու տարերբի ճաշմանդտմ դարձ նեն երան. ոչ ռք գորժ չունի, թե քանի հոր վերք է ավելացել ելա ուռներին, ուսերին ու մեչքին Ոչ Ձե նրա ցուրօրությունն է Հարկավոր,այլ աշխատանքի լուժբ կրելու ընդունակ կյանչ Քր: է կրում նա այդ լուժը, չգիտե, քանի դար նօ Բանի՛ սր կրելու է, չի ճաշվում: նա ապրում Էէ,ասես թաղվում է թավար անդունդի զիրկր ն կհնդանի օրզանիզմբն ձատուկ բոլոի զգաՀ ցողություններից ճանաչում է իայն աշխատանքից առաչազաժ տնկացողցավը: Ձիու կյանքը Հճավիտննականության խարանով է կրնբն չի մեռնում վելչ նա չի ապրում, լայք Դարոր պլխոտանու պես իր անթիվ շոշափուկններըխաղն, է նրա մեջ բաց ի թողնում սաճմանվածլերտից: ինչպիսի արտարին առավենա լությունեերով էլ օժավաժ լինի պատաճականությունից, ու

--623.--

շարունակ նույն ծեժված, տառապած, Հազի կննեդանիՉին է, Եման այն դաշտին, ռին ծո ոռողում չ փո արյունով, Ֆար չի Հաշվում ո՛չ օրերը, ո՛չ տարիները,ոչ դարերը, այլ քաչ նայում է միայն ավիտննականությունը նա չափչփել է կ' այստեղ, ն ողջ դայտըչ այնտեղ նա ժանման ձգվում է են ատեն իր խղճուկ կժախբով տեղ նույնն է, եռւյլե անանուն Զիե: Երես մեջ լչմեռնող, քաժան-բաժան չեղեղ ն անո չելաչ հալի մի ամբողջ զանցվաժ է առյրուժ: Վերջ չունի կյանքը Վեկե է պարզ միայն այդ զանգվածիճամար: Սակայեբ՞նչ ադ բան է այդ կյանք ասվածրս հն չո՞ւ է նս խճճել 9իունանփ Հու Թան ցանցում,որոհդի՞ց չ ելել ետ ն ու՞ր է գնու: Հավանորենապագան երլբհիդե առասխան կտա այց Հար ցերիե... Բայց, գուցե, նա նս նույնչափ ճամր ու անտարբեր գանվիյ ինչպես ե անցյալի այն խավար անդունդը, որն աշԽար լցրել է ուրվակահենրեվ ն կենդանի արարածներին նրահց ձնոքն է մատնել: մեՀեչելի ժամանակներում ժի ժեր ձի էի ապրում,ետ ուներ երկու որդի` Ձին ե Գորտաբույծը: քա» Պորտաբույծը զաքավարի ն զգայուն զավակ էր, իսկ Ձին անտաչ ե ան. զգա: երկար ճամբերեց ծերունին Ձրու անտաչությոնը, երկար ժամանակ սարապեսէլ հարյում, հբկուորդունէլ Ճւսվիս չ զավակասեր Հեիրչ բայց, վերջապես, ինչալես վայել զայ» «Աշա ՃավիտյանսՀավիտենիցիմ որոշու» բացավ ն ասաց. մը ձեր մասբն. Զիուն դարման, իսկ Պորտարույծին՝ գարի 4. Այդպես էլ գնաց ալդ ծրվանիը սկսած. Գորտաբույժին կազրին տաք զոմըբ,տակը փափուկ ժզոտ փոռնցին,ժեղրաչ չուր խմեցրին ն մսուրի մեջ գարի լցրին, իսկ Ձիուն ախոոն արեյին, մի խտրտ փտած ծղոտ գցեցին, քե՝ խժոիր ասում. ներով, Ձի, իսկ ջուրը, աճա, այն փոսիցխմիր: Պորտաբու:ծըՀամարյա մոռացել էր, Թե այխարչում ինք ծհղբայր ունը, բայց Հանկարժ՝ չլգիաէս ինչու, կարոտ ն Հիշեց: «Ձանձրացել եմյ-- ասու զգաց էյ-- տաք գոմից» տաղակագել ԵԺ մեղրարրից, կոկորդովակուլ չի գնում գա» բին, գնամ, տեսնեմ` ինչպե՞ս է ապրում եղբայրսծչ Տեռնում են երան ինէ, որ ելբողլին անմաճ է: Մեծում են կրակրում, չով պատաճի, բայց նա ապրում է: Մղզոտով

ապրում է եվ զատվիօր կողմե էլ ուզում եւ նատեղ եղբայրն ն աշխատում: Հիմա դու նրան այսմիք, աժի էս տեսնում, մի ակնքարը չանցած, Ճթեն, օրբայց տեղ տե՞ղ է «ոտքերըչարժում: նչանակում 8` նրա մեջ ինչ-որ ժի աղաքինությունկա, որ փայտն ինքը փշրվումէ երա վրայ նրան ջարչախել, խորտակել չի կարողանում: բայը ալտույլտ գալ եվ «կշեյին Պորտաբույծները Ձրու չորս

|

բոլորթը:

-

--

նա

բայց

,

է. մեկն ասում Երան ընկճել չբ լինում այն պատճաոով օիովճետե նրա մեջ ջատ առողջ բանականություն Մշտապես աշխատելուց նա Հասկացել էյ որ ականչնքըը ճակատից է կուտակվեր վեր չնն բուսնում, որ Համառությամը ոչինչ անել չի լինի, ն ամբողջովինառածների մեջ թմճված, ապրում է իր Համար, Հնազանդ,առանց երեք կարիքի: /ղչ լեր, Ջի, կատարիր քո գործը:արթո՛ւնկաց: է. Մյուսն ժականառում Ա՛խ, ամենկին էլ առողջ բանականության շչնորչիվ Ճաստատուն չե, ռր հրա կյանքն այդպես դասավորություն է դատոստացել: հ՛նչ բան Է առողջ լատողությունը: Ամոօղզջչ բոն է, գոհճկության ղություննինչր առօրյա,սոռվոթական չափ պարզ որ Հիշեցնում է մաթեմատիկական ֆռոռրվույլան կամ ռստիկանական Հիամանը: Դա չէ, որ Ձիու մեչ պաճպանում է անխորտակելրությունը, այլ ալն որ նա իր մեյ կրում է ողու կյանքը ն կյանբքիոգին: եվ քանի որ նա բր մել կպարունակի ալդ երկու գանձերը,ոչ մի փայտ նրան չի կա--

՛

՛

խորտակել: երրորդնասում է. փ՛նչ Ճիմարչ«Ճիմարբաններ եք ասում: Ռզու կլանքչ կյանքի ոգի դա ի՛նչ է, եթե ոչ անբովանդակ բառերի գա տակ տեղափոխություն:Ձին ամնննին այլ պատճարհովէն անխոցելի, այլ այն պատմառով, որ նա իթ փակականայխատանքն» է գոծլ Այդ աշխատանքընրան Հոգեկան ճավասարակչոություն ե տալիս Հայտեցնում է նրան կ իբ օեփականխղճի, ն՛ մասսաներիխղճի Պետ, ն օժտում է նրթան այն դիմացկունությամբ,որը ճորտության դարծրն ի«կ րող

--

--

|

694..

--

Սալտի Շչեղոին կով--

095.--

չկարողացանՀաղթել, Աշխատիր,Ջի, ճիգ

արա

ն

աշխա.

տանքից վերցրու այն ճովնկան պարզությունը, որբ ժենք, ենք ընդմիշու հսկ չորրորդն (բոտ երնույթին զիննվաճառի զոժից նոր

կորցրնչ) Պորտարույծներս,

կցումէ. Հենցգուրմ ծկաժ) --

Ա՛խ, պարոններ, դուք բոլորդ ապրարոններ, էլ սխալեք: Չի՛ կարծլի ընկճել Ձիուն ոչ Թն նրա Համար, որ ինչ-որ ուրույն պատճառրկա, այլ որովճետն նա դարծրից է իր կյանհբին: Է Վեր ենտելացել Ուզում էո ամբողչմի ծաղ նրա մեջթին, Այժմ Գուս ֆո պաղ» կենդանի փմնոա: փիշրիր

նրա մեջ չունլ անզամ չի մնացել: Բայց ճապա մտրակով բաջալերիր նրան մի լավ, նա կրկին իր ոտ. Քերի դերծի կդնի Ով ինչ գործի որ նչանակված է, եա այն է: չաշիվ արէք, քանի՞-քանի՛ սրա նման գործն էլ անում են Հաշմանդամներ ցրվել դաշտում, ն բոլորը նման նն մեկը մյուսին: ժաշմանդամացընք նրանց այժմ որքան կամենաք, ն երբե'ք նրանց թիվը Տեսնում ես՝ նա լկա լի Կակասի, Օ0 մեկ էլ տեսար՝ կրկին գետնի տակից դուրս թռավ: բայց թվում է,

ն

եվ շրովչեռե

որ

բոլոր

ալղ

Խոճարարուճինկիսել եփեց ն դրեց սեղանին: Պարոնները կերան, չնորճակալությունճայանեցին, իսկ հրեխաները մատնքնրի լիզեցին:Փառաճեղկիռնլ էի։ բոլորը Ճավա «Ա՛խ, հնչ քաղցը կիսելէ», ձախ, նեցին,բոյորին դգոծապրեց: է», (ճիանալի՞ կիսել էոչ-- շարունակ կիսել ինչ փափուկ էին լսվում: զխո'ա րարուճի, այո բողյականչություններն ամեն տե՞ս, շր սեղանի վրաս կիսե՛լլինի»:Ե՛վ իրենքկերան կ' Հյուրերին փառավոռ մեծարեքին, վերջը մի կշտացան, -

վում

դել է,

ԿԻՍԵԼ

:

խոսակցությունեերն իսկական

գորժից երն բխում, այլ արդյունք էին պարապությունից առաչաքած թախծի, ուստի Պորտաբույծեերըխոսում էիե խոսում ե ճետո սկսում էին միմլանկ ճանդիմանել: Բա քաինրախտարար, ճիշտ ժամանակին կարքբնանա դյուղացին հ լուծում կտա բոլոր վեճերին, առելով. Գե՞, տաժանակիր, լչարժվի՛ր: Այդ ժամանակ Պորչտաղրույծները Հիազմունքից արդեն չընչաճեղմ կլինքն, Տեսնք, մհսե՞ք,- կրացականչեն երանք բոչլոիրմի .ծ5Նբերան Հաժերացլխյ--տնսնք՝ ինլպես է նա կուլ ու ձիգ անում, ինչոլեւ է առջեի սաներով ճենվում, իսկ հտնիններն նետում, առաջ իսկապեսոր պորժը վարպետից է վախենում: Ուժ արա, Ձիւ Աճա' Թն ումից պետք է սովորել, աճա՛ ում սլետք է եմանվել։ Դե՛, տաժանավի՛ր,Դե: --

-

ու

--820..

ազնիվ էլ փողոցով անցնողենրինվեցին «կերե՛ք, է, բերան օր ինքն իրէն պարոններ, այեպեա Հիանալի՛կիսել են ումփոնումտ Շատ է, երբ շատ է կերեք, կիշհլք սիրում տում»: էին, խոթում զղալը կիսելի մեր Բոլորինմուռննում աման

բերաններըմաքրում: կիսելն այն աստիճանփափուկ էր ն ճալչողչ որ ոչ մբ անձարմարությունչէր զգում: երբ իրեն ուտում էինսԸեղչակառակը, ընդճանուր գովեստներ լսելով, նա նույնիսկ սկսեց Հծպարպանալ:Բազմել է սեղանի վրա ն ուռչում-փքվում ծ ինքն իրձն։ «նշանակում է՝ եռ լավն եմ, որ պարոններըսիբում էն ինձ: ծո՛ւտ արայ խոճարարուճի,լցրու: ծատ տնեց այսպես Թեհ քիչ, միայն կիսեձլնսկսեց պաՀ բոններին ձանձրացնել: Պարոններնառաջվա ՀամեմատուՀ էին դարձել, նույնիսկ նրանք, ովբեր Թյամբ ավելի ուսյալ բարձր աստիճանի էին ատորինաստիճանից քիչ Թե չառ եյամանժեՀասել, նրանք անդամ սկսեղին ժելեներին ներին գերադասություն տալ: ասում է մեկը,--ի՛նչ լավ բան կա այ" -- Ներեցե՞ք,-կիսելի մեյ, մի՞թե դա ուտելիք է: Փորձեցեք Հապայ տեսեք որչափ փափուկ է, լպրծուն հ թաղցրավուն: կիսահլբ պարոնայք, խոզերին տանք,-- վրա բերեց Ժեկ ուրիչը,--իսկ ինքներս մեկնենք ճանքային չրերը ժամանականցկացնելու: Ռւզա ծին չափ ման կգանք մեր Քիեֆինչ փսկ Հետո երե դա անպայման անջրաժելչտ է, կիկին կվերադառնանքտուն՝ կիսել ուտելու: է՞, ինչ կա որ, ուզում նն, թող խոզեին ուտեն, կիսելի ուտում

էին

ու

ու

--

--

-

ի՞նչ աստիճան սւնեցող անձեավու Միայն Թ6 ուտեն, Խոն իր դունչը րություն է իրեն մինչե ականչները ԺՄոաղել կիսելը մեջ ն չփրիոցր ցրնդ րքա. է մեի, կով Չվրիացեումժ ու դեդգղեդում. «ՔԵ՞ֆ կրաշյեժ, Քու աղաների կիսելե ուտնլովն: կնալոլ չենդահին վա՞լ կոոուփ՝ ժի փոքր որ ուջցացնում կշտանալ Հր չունի խոռճարարունին ւծ, իսկ եթե անում է, անմիջապեճ ղնղղնգում է, 13 «լոր» էն՝ «կիսծլկար, բաց է այլես չհաջ, այն ժամանակ ընկնում անկյունները, բոլոր ծակուժուկերը,դնչով աղզբեէ քըրբոլոր ծնրում ե անպայմանգտնումէ որեէ տեղից: Խոզը այնքան կերավ, այնքան կերավ, մինչն որ վերչին կաթիլը կերավ վերջացինը: հոկ պարոններն այդ ժամանակ որ այնքան զրոսնիցին, այնքան ժամանակ անցքկացրին, ն առում են միժլանց.«Այն ամեն ինչ սպառեցին:Սպառհցին ոյինչ չունենը, որ մեր քեֆի չարունակենք, այժմ տոմ կիսել ուտելույ: վերադառնանք` Տուն վերադարձան,գղդալներըվերցրին, բայդ կիսելխ ժիալն չորացած տականքնձր ժնացել, եվ այժմ արդեն ըբոլորը՝ե՛ պարոնները,ն' հողերը միս: բերան ողբում էն. կիսելը կնրանք, բայց պաշար չպաճնցինք: հի՞նչնը ուտելու մեեք այսուճեւոն: Հ6՛ լ ո՞ւր ես կիսել, 40 Համար փիհեույն է,

թե

,

ուռում:

'

--

ՊԱՐԱՊ

ԶՐՈՒՅՑ

Այժժ ւսյդաիսի բեն չի պատաճում, սակայն կւորԺամաշ նակ, հիբ նույնիսկ բարձրաստիճանպաշտոնյաների մէչ էին լինում, ինքը բարձրիշխանությունը վոլոնրականեներ Հետկում էր այդ մոդալին, իսկ բարձրաստիճան պայտոենլա: Լշթի նմանվում էին: ԱՀա այդ չար մի նաճանգաղետ իսկ մամանակ կար հար, օրը լէր Հավատում այն աժենին, ինչին արարգուժտորնն Հավատում էին ուրիլները: իսկ ամենից գլխավորը, լէր Հած» -

ու

կանում,

ինչ

դաչտենը:

նպատակով է

ձիմնվաժ

հնաճանգիազեվականության սյարաայղ Էնդճակառակը, ամեն զգլուխն լոսնք Հավատում էր, իսկ նաճանզաղետական

պաշտոնինշանակությունն իմրբոնում էր մինչե անգամ իր

բոլորնրբություններով: նտուժ մեկ անդամ կրանք՝ եվ տս առանձնա սեն յւոկում, վիճեցին:

այդ իա-ծ- Մեր ժեջ չդխած, ես ուղղակի չեմ ճասկանում՝ հմ եքե մել, բոկարծիթով, նիչ-- ասաց նաճանգապեւոիչ-սուս ու հուջնիսկ լոբ հաշանգապետներիս փուս վերագեննե, օչ ոք չի էլ նկատի այգ բանը: Ա՛խ, ձերդ բարձրություն, ինչպե՞ս եք այդպիսի բաասում,-արաիկեց նրան զարմացած ն մինչե անդամ ներ --

վախեցած պարագլուխը: է, հս ձել գաղտնաբար, վառաճն-- Հասկանալի եմ առում... եթե ասելու լինենք, նորից սակայն խղճով լով էմ կրկնում, նս ուղղակի այդ չե՛մ ճասկանում, ՊատկերացՃիշում են, ինք ձեզ. մարդիկխաղաղ ապրում են, առտժուն էն տալիս, մեժարո՛ւմ են, ե ճանթագուճուն պատիվներ կարծ... նրանց գլխին նաճանգազե՞տեն ուլաիբկում... Ո՛ր» սա

տեղից, ինչպե՞ս,ի՞նչիէ սլատճառը: էչ-- խելաՊատճառըճենը ա՛յնէ, որ իշխանություն անում մուտ էր նրան պարագլուխը,-- առանց դրան չի՛ կաՀէ, մեջտելը՝ ոստիկանաբելի: Վերնում-- նաճանդգապետե տանուսռերը:հակ կողքերից՝ պարագլուխպետի, ներքնում՝ ննթըչ նախագաճները,զինվորականները, ւ: լա՞վ Բայց հն չո՞ւ:Ասում եք ՛- տանուտերը, »"- Գիտեմ, է ճասկաոր գլուղացու դրվաժծյ-դա գլխին Է՛լ Ծոնուտերը, --

է, Այժմ պատկերացիեք ապրում ձեզ. գլուղացին ծնձում աշխատում է դաշտում, վարում է, է, բազմանում Ն մի թոռռքեվ, կատարումէ իր զլանքի չրջանը: եվ ճանկարժ

եմ:

նում

է պրժնում դուրս գետնի տակից, է տանուտերը... ինչո՞ւ, ի՛նչ պատաճել: Ջի՛ պատաչել, բայց կարօ'ղԷ պատաճել,ձե՛րդ բարձ-

կարծես որտելիք«որոնղչ --

րություն: նաչանդապեւոական

Հավատում: երբ մարդիկ ապրում եհ իրենց է ճարկավոր երի նրաէջ Փեֆին,տանուտերն Քնչնեերի՞ն --

--

--

պետական նաճադւս

Ձե՛ժ

«»

029.»

արչավ, վազվոտուք,.. Ով ՀասարակգլխարԱզժուկ, աղաղակ, վազվզում, ով գալիս, կով էր գլխարկով

խաղաղ Հանգիստիրենը կարիքներնեն Հոգում, չեն մոռաչ

քագուճունՆ պատվում«մեծարում նյ ուրիշ ի՞նչ կարով է պատաճել բացի լավ բանից: եվ, տվյալ դեպթում, ի՞նչ կարող է անել կաժ ավելացնել տանուտերը: ԱստՀ բերք կլինիչ աստված թնրք րովեց վաժ էթն բերք տվեց այդպես էլ մի կերպ կապրեմ: է՞նչ գործ ունի այդանղ նուտերը: Մի՞քն ետ կարող է Թեկուզ մեկ Ճատիկ ճասկ ավելացնել կամ պակասեցնել խրձից: Ու, նա վրա է ընկնելու է, ն տնսաի մեկնումեկըն դեռ է, գոռգոռալու ապղտորելու բանտ էլ գցեց: Ռւրիլ ոչինչ Ջուր տեղը բանտ չի' գցի, մի պատճառկլինի՞: Քայց ն այնպես, Համաձայնիր, օր նքե տանուտերին Հատանան չբերծը՝ամին րան առանց նրա էլ իբ կգնար ե ոչ մի օինլ-որ բան» չէր պատաձիսՀամենայն դեպս, ռչ ոք րանտ չէր նստի: Բայց «ենց որ ռանութերը Հարտնվում է, անմիջապեռ նրա հնից էլ «ինչ-որ բաննջէ Հայտնվում: տա: Ա՛ա, ձերդ բարձրություն,բայը չէ՞ ռր տարբեր

նում

'

Հ.

-

կարգով

--

լինում: Ա՛լ, մեզանո՛ւմ, օրինակ... ես անձնավորու: ՋԱ, գուք լանցեք ես ինչ եմ ասում: թյունների մասին չեմ խոսում, ռչ էլ ոպում եմ ձեր առայ պարադոքաներովպարժենալ, ես փորձով գիտեմ այդ երո ժբչտությունը ն նույնիսկ կարող եմ ինքս ինձ օրինակ քեեմ րել Օրինակ,ասենք, նաճանգից եա մեկնում -- ն ճանկարծ ի՞նչ է պատաճում:Դեռ «ւղեկալից Հազիվ ճեռացածֆ եմ լինում, որ ճանկարժ ամբողչ նաճանգում շգի բարեխառլի Ոստիկանապետը նություն է տեղի ունենում: եռանդ չեն քաղաքա քաղալինները չեն վազում, որոնք իժ գոյուցուցարրում: նույնիսկ պարզամիխանքրը, են, որ իրենց մասին քլգրիտ չգիտեն,նրանք էլ զգում ան մի անչարտակել, է պակասել, ստորակետ կյանքից ենչոր Ի՞նչ էր զգում: ցավ ածղձրը ատորակետ,որից նրանց բոլոր ուտերքր

րա

էն զզվելի ավելորդ ձնականումեջ է ընկնում, Բոլորնսկսում քյուններ տեսնել Քրենց առչնուժ... Սակայնէնչ կարիք կա մասին զուր տեզը խոսելու, դուք ինքներդ էլ, Դավաայդ նոթեն, մասամբզգացաժկլինեք այգ բանը-.Հանիրոք, պարագլուխըճիշեց, որ ինքն էլ այգպիսի մի ցանք ունի: Հենց օր, պատաճումէ, նաճանգապետըժեկճաւժ է նաճաֆգիցչ անմիջապեսճրամայում է- «է՞ր, տարան-

տա-

--

է

մեի ամբողջ ամիտապրում էր իր Քոֆին, (թվին Վճատուի

-

--

հոանկյունի

ման

աստծուն,

էն

--

-

Ու մնում է այնտեզ՝ Թոասբ»,-- ն մա՛րչ, քչում է գյուղ: է կօմինչե իշխանությունըկրկին իր պարտականությանն է կատարում միայն: այլն, որ փոխչում: Մի ձնականություն տան մոտով անցնելիս, մի բոպեռվ ներ, է հաճանցապետի

պայմանավորվումէ նրա Հետ. Արեֆիյ հվանիչչ մի բան որ պատաճի, ուրան»

մանում

ն

--

եք:է պատաճել.տե՛րն ընդ ձեզս դանուղարկեց կ արող Բել 8, "արնեցեք նապիտոլինաՍձրգննմ բարիչ Մեա մնան Բշի նիան թնսանս նային: Այդ է, -.

ԼՈ

ար

որ

Այղ Հանցանքը կայ-- ասաց նա,-- բայց, այնուամեՈւղղակի մարդ ճանգատանալէ ֆայնիվ, նրանից լէ «ր... --

ուզում --

քից: Իսկ օ՞վ էր խանգա«ճանգատանա լ): Մի թե Հանդատանալումեջ ճանցանք

ն օգտվում է առի Հենց այդ Է

արջավում, Քում Հանգառանալուն մի «Հանցանքչկա, այլ ուղղակի խանգարումէր, որովԻ տե պաճները է,-- ուրիչ ոչինչ։ Այժմ առաջ անցնենթչ հաշանգապլետ շայաինչ կարծիք քն քաղաքացիները նք

ձմ

ոեր

տալիս ձեզ: նն,

երազը, ճարց իմ տեղակալը ես ն որ, Հետնապե, քե" Տառայողների, եմ տարրրությունը Թեքնությոժ ,աքացիների ճամար այդ ծո աճա կրկին վերագառնումծմ է բերում: Քալց է նշանակում այս

քմ,

որ

անել

ինչկառող ամենը, անել այն չիկաշող քե՛քա--830--

չ

կած ում, երբ ուզում

գովաբանել: «Աաչ-նաճանգապետին նա է պաճում է, Հանգիստ ձե,-- լավ նաչանգապնտ էչ նաոչ ոքի վնաս չի տալիս: Այչպես: նշանակում անգապետիմնչ ամենից ավելի թանկարժեքբանն այն ե անում: ծվ բսկասլեա, ա ճոժարակամկերպով ռչինչ չի քաղաքացիներիգորժերում նրա խառնըԳալիս է նաճանգ, որպենտ վելն ի՞նչ օգուտ կարող է են

ոմ է"."

մր աաա

պարտօնվոն ծ»

են

դուք,

Բ

ՊԼՈՐ

մի մարղ,-- այղ առաջինի: Գուրենա ժի իան օռարից«օտար է ժամանակիե, բայց ոլ այն, ինչ Հարկավոր էլ-- այդ սովորել եա չգի ն, էլնոգրամիտ երկու:ետո, վիճաղավրություն ի բարքերն ու սովորությունները նր ւրոք Հասկանում, չեն ջրված, որտնղդինչ գետ կա, ո՞ւր է ճասհում, ինչո՞ւ է Ճոսում ն |՛նչ իմաստով է ճռռում -- այդ բանն այն մամանակէ, Աերեսյ իմանում, երբ մի «Հինգանգամ լափլրում է ամբողջ նաչճանգը.նրկախուղիների մասին այնքանն է իմանում, ն. եր» է մեկնում հ ուր է մեկնում, ոլ եսզի դեպք որ նառքը ե,չաժ ժամանակչուչանա. իսկ Բե ինչու է կոր"ուր րամ նանաԵռի. |րլ պարգ ինչքան ձաժուտ է ոտարտլ անձս կան: այս տարի ութ ն ի' լալա օժանդակգիժ պձտբ էանջդուրս բա» կացնել,-- այդ բոլորը նրա ճամար խելքիցչ«մտբքից ներ են: Սակայնկարելի է այդ բոլորն իմանալ, ռեղեկությոմներն էլ բոլորը ձեռքի տակ հն, բայց Հետաքրքիր չէ հ Հարկ էլ չկա: Այդ տեղեկություններիցոչինչդութ« չի դա կամ քե վերցնենք աճուրդները, արճետոները) զբաղժունքները. կոլկակարություն, բանջարարքուժությունՄի տեղ ոագոժա նն էե մի ուրիշ Թեզ մանգաղ, հն չո՞ւ, դնրանդի կուփումն գործում, ի՞նչ բանի Համարչ-- ո՛չ մի Հասկացողություն: Ձերդ բարձրությում,-- ընդչատել պարազլութը լահռ ինքս այոփից ավելի առաջ անցաժ նաճանգապետինյաշ ես էմ, տեղի բնիկ քաղաքացի բայց էլ այդ բոլորից ոչին Մ`

տելի

--

--

--

ք

--

,

«-

գիտեմ: Դուք ուրիչ հք,

պարագլուխ ծք: քաշի վրա ձեզ ժիս են մատուցում,-- դուք ամենեին կարիք չունեք իմանա լու որչնղի՞ց է, Մրայն թե Հաժեղ լինի, այլա ձեր բանը եմ, ես պետք է ամեն բան իմաչէ: Իսկ նւ նաճանդգապետ հայ, հեձ, մեկ էլ անատը, Հանկարժ ճարց տվեցին, թե դրության մեջ է բանջարաբուժությունը: Այո, մեր ժամանակներում ամեն քան օպառծլի է: Այժմ այնպիսի ժամանակ է: որ պետը է յուրաքան--

դուք

8՞նլ

--

--

աա -

կանան ոա

ոն

տյ

աաա

ռ

--044--

,:5 ւ

Է

կռունկ Ճաշվի տակ առնվաժ լինի, որպեսզի Հնարավոր օղուստ բաղվի, տուրք սաճմանվի, եթե դա շաՀչավեո Աշա չ Թե կլինի ՍՋԵԼՆԸ այժմ: եվ Հաժենույն դեղա,արա» տասխանում հո, Թե հղաժչեղածը մի բան չէ: Այո, բայց ի միչի այլոց, կաղամբը մեզանում,ս. Հենց այդ էչ «կաղամբ»: Իսկ նռ վերջերս եժ միայն Այս մասին իմացել օշրերիս կաղզաժբ են ժորտուղում, այդ ես կարժում էի, որ կաղամբը Ալժիրից են բերում, բայց իսկ էս եկավ, որ Պոզդեեկայից գուրս Է, Այնտեղ դազար Ճիշտ էյ Դոզդենկայից էլ նն ցանում, բողկ էլ, ն ամեն տեսակի կանաչեղեն, Մեզանում միշտ այդանս1: Մենք զանազան էմանի ն Մարիքնըաղնել"" ենք գնում` չուի խմէլու, այկինլ ոզդքենալում ժեր «հփիտկան չուրն ունենք, ե ավելի լավ չուր, որովճետե Սարիննքագի է: մարդու ստամոքսը խանգարվում չրից իսկ ասացեք, Պողդենկայի կաղամբը ո՞վ է առաջ բն. բել» ձրնի նաճանդապե՞տը։ ինչպե՛ս չէ: Գյուլացի՛ն է առակ ինրնլ, տծր իմ: Հին ժամանակներում պոզդենցիժի ոմե Մէ. վոն Մալյավկա Ռոստով չ գնացել:տեսել է, ինչպես այնտեղ կաղամբի սաժիլ են բազմացնում, ինքն էլ տուն վերադառնալով, քանչարանոց է ցանել, իսկ երան նայելով` մյուենրն էլ ձե սկսել: ժեղ ժեկն այդպես է, ձերդ բարձրություն,-- Ճարկադրվոժ էթ ծամաձայնելպաբազլուխը: Մեզանում զբաղմունքների զուտ տեղական բնույթ ունեն: Տեսնում ես մբ տեղ լիություն, առատություն է, իսկ նրա կողքին ոլինչ չկա. երնակայնցեք,այչ Պոզդենկայի դողքին Ռազվալիխա անունով գյուղ կայ-- այնտնը բանջաբանոցի ասին աժենեին լաաժ էլ լեն, բակ զյուղացիննեիը խոլորն էլ գվրարձձր են, Ամառր, գլուղական ընդՀանուր սովորությամբ, վարուլանք են անում, բակ ձմեռր ցիրուցան նն չինում այս ու այն կողմ ե գզրարություն են ահում: Դրա ճետ էլ նաճանգասետը ոչ մի կապ չունի, այլ Աբբամկոանուեռվ մի Հասարակգլուղացի կալլազինսկիգավառում եղած ժամանակ գզրարություն է սռվործլ ն բերել է Հետո Դե իմի բան Հասկացեք: Հաղամբ, վարունդ, գզրարություն, կու չյուր

.

1/-

Հեղիշակւ

--

--

--0կմմ.-

բոլորը քաղքննիներ իների արաձե չիկննր, ոոգոժա... բռլորը, անգակատու է, Չեր կարծիքովմեր Ռաստերյանկա Հ կառուցել: ՆաՀանգաղետը: կարպ Ագեն Պարալիչենէ կառուցել, իսկ նաճանգապտը միայն օրձնծլիս է ներկա գտնվել ն ձկնով կարկանդակ է -

՛

թթու նի Աունի,

բել

Սյդ ճիշտ Է -- Իսկ պերեսլավակի տառեխը ո՞վչ նույնպիս ծիտ է: նաճանգապքտըլն խակսալմո՞նը,իսկ մո՞րը, իսկ ոժնյան ն կոլոմիննյ Նաճանգապե՞տը, ալո՞ս յան պաատոխլա՞ ներեցեք, ձենրգբարձրություն, բալց չէ որ բանջարաբացի վան նան, բավավաունի, ն նպարեղենննրից

առաջինը ապի տել:

--

որոչել է իբ ոլուտո՞ւկը ն դեպքեր փարու մն մեո քյ ե (ւգ. «ուք ք զա 1 բոլորը: ոչ մի բան չք նք ու՞ ուկ նք բարձրացնում, ե ճասկանալ պաճանչջո՞ւմհնք՝ ճարկերըտվե ք ն ուրիշ

ւն է կամակորությո դացին

.

՞

ժու ցում

ոչինչ: -ծ-

իսկ (ի

ա

'

հուժուք

Տե Եր

ԼԼ

-.

ԼԸ

Ր

տալ

րինակ,

Հարկերը, օրինակ... Հավաբել, պաճանջել, էք. խկ ի՞նչ բան է Հարկը, աաե՞լ ասաժ, պատկանելուց Հարկերը, դայ այսպես Ն Լոր Էաչ-- ակաց պարացլուխը, Բայց

Իսկ ի՞նչ եք կարժում, Հաճելի' Հեսծ՞ի, անսն՞ք, ճարկ Հավաքելուչ ք այգ «վկայությունը»:է: Ռւրի՛շ թան, եթե ժուրոմյանվաձ՛կել, ա՛խ, փ՛նեչՀաճելի ապուխտի գաղտնի՛քր բերած լիբունգի կամ տամբովյան Բն չէ՛, կքլ են Հա՛բկ կորզելու Րվ, Թույլ տվեք ճարց՝ նձնք: ել, ինչպե՞սպետք է ես այղ «պատկանելությանվկայու կաղամբի թյունը» իրագորժեմ, ԵԹե, օրինակ, պոզգենցիները Ռստիկոէ դերը: ի՞նչ իմ բերը չեն ունեցել: Այդ դեպքում ԻՎ ոյինլ շրջաբերականկուղարկեմ, ուրիչ նաձիադննչու են աղմուկ-աղաղակ ոստիկանապետներն ե մս նույնպես ուրիչ Հանգում,-Հարկադրում եմ, աղանց իմանալու, թե ինչո՞ւՍառիկանաէ, Թե ինչո՞ւ, նույնպես չգիտեսԻ՞նչ է պաե էրի" տաճել: "նչ նն ելել պետականճարկերը: Արդլո

Կ

արյան

մե

կատար» պարա

ընկանլ

երնույթին, արդեն պատրաստվումէր «Հարց

ն

բատ

Հաւա լու» բարոյականությո՞ւեր, ժողովրդական արվեստնե՞րը, երբ նաւեր, Բե:

ացք

որ

դլեց

մեկ

նա

պարննավորո՞ւմը: Ժողովրդի

ար արո: Հարց. ինլպես տարեսկզբին թոն արագութ ինջը։ որպես աժակի լա շ Նախագաճ, չրչազայել էբ ե Դրոն ն տավառներում իե Սակայն :-թւ Անն ի ԳՐ Ճանկարծ արան րանա էու. պատասխանիփոխաիենուղղակի

ը

Ն

Հեշէ

ւ

--

Հա ճառը՝ ժան, ավել ո Հարա Այդ Ա թո

ան

խորթ:

Այստեղի, միավորում եք, ՆՔ փարծում դես Հ ամենայն Արնի «ւել: ու Բ"թեփ էու» բա

մ

մտսժմունքն

օգուտ

հաաա որուն գուշակելով երա մտքերն, այնես խիստ 7"չվ "ք,իր խոսակցի վրաչ ժիայն կարողացավ --

է»... --գվկայությո՞ւնն

դագոտամ պեր

Սե ի՞նչ

բայդ

ասես

-

Աո

Գն

ՀԺ

ճուցաճատվել Հապա

ա չէր

ւ դեր

բաներ...

կքրերեն,

երի ի ԱՑ այինը սրափվեց պարագլուխը: Նայ

Ը.

ալլ

է. էղմուկ-աղաղակ րաց Այո,այդաես կրար նձե,նույ-

ագումուվորը փրքնթէլ չգիոնու-- տրտում ճամտատմց րանից,

,

։

Ը.

չափ

անճանգատ

արգո իո Տարց ԾԱ

չ»

քա

անում,

քանի «Քանի

հա

Քլատարել

է ժել է «ազթաճարել,վայխաոո՞ւն

արն» ու

ճ

նրան, կամ զուցն գյո"

--

--

որ

-.

եվ

կքրյա արան --

Ֆ բարձրություն,

բ

տիկինը,..

Քշրոա, ճարկավոր «ճառարա աար ԱԱ, « «լ ո" րշ մբավո էլ այսաքղի ճասարակության: բայց

ւմ

.

եի

էմ

ես

կության

նավորումի»,

այն

է

նռ...

այդ

,՛

ո՛չ...

քնձ..

վծրչնականապեց Խոսակիցնքրը ըւնքին:Եփ,Թերնո,ն

շատ անճախմարզգային իրեն, եթե նրանց օզնուչճասներ աճանգակած վարչության դանձապածը: մյդ օրի աժսի 30-ն էր: Մի ժամանակ,ինչպես Հայտնի է, չամի 30-ին ռոճիկ էին տալիս ե բոլոր վարչությունների գանձապածենրե իրենց պետերի փոտ էին գնում դրամական գրբերով, որոնք արդարանում ձին սուցման մւոհրագիու-

րանք Թյոն

Թյունեճրով:

ի

Նաչանգապետիվերցրեց զանձասաճից դրամը, աղանը շտապելու ճայվեց, դրեց սեղահը վրա կ սոռրագրնը3

,

ապա

սա՞յ-- կատակեց պարխագլութնը, ցույց տալով աուն... դրամըրւ--հ՞նչ իմաստով պիտի ճա սկանալ նյո... այսինըն դուք ուգում եք ասել զսա՞ջ,-- ճարդ-

--

բեց

--

-»

ասես նաճանգասպվետը,

Սյո՛,

Հր

սաւ

Հենց

մս.. զքա՞

ք...

արքնանալոի

ինքըս. սալ

մա,

ծրոնք Հիղե՞ի ժամանակ խաղ էին անում փողոցում, ճչում էին: Պա» թափվեցին գետը ն Ճուղաճատորնն փախած, տանի ազջիկենըը, նեռրածին մանուկների գիկենրին, վախժ վառաչ դվորամնայում ձիր ածժխացաժ տեերինն փերկաւցա բանների կմախքներին: րու

'

ճատուքո՞ւմ էչ

Տուր Մորաբույր

դեռ

հան

առույդ

ն

հրի տասարդ

այրի

շարու մեռճլ էր աժուսինը, բարյ էր: Վեյ Թարի առաչ արժեքի նակում էր աուճալուն ել տեահսությունը: ձչողարաժեխ Քրքը «երկում էր դիմաց բերբի կեռը ձամայնքին վճարելով) նա Հճում ու ութ մի միայն որդի ուներ, կաղսուր ն աի» անսաճման սիրով իր տարեկանՊետկուն,ոքին սիրում էր բողչ ճույսը նրա վրտ էր դիեր Պետկան ինքն էլ արդեն րզ էր. գում ձր արն ասու ես, մայրիկ, տղամարդեմ դառնալու... գյուղացի: սիրում էր Պետկային:ժիր նհ բարեճամԱժբողչ գլուղը էր Հաճախումերբեժնլ նրեխա էթ ն արդեն դպրոց փույր հրբ անցեում էր գյուղամիջով, ծերունիները ճարց էին տա հա

--

չիս

երան.

Հր՞, փոբրիկ գյուղացի, օգնո՞ւմ եռ մորդ: Օնում եժ: Փողոցը լցվել էր ամճն տնսակ տնպեւոք իրերով,

--

ԳՅՈՒՂԱԿԱՆ

ՀՐԴԵՀ

Հ.

(Թեշռնո հեքիաթ, թեռնս եղելություճ)

Սոֆոնքխա գյուղում կեսռրվա մուռ ճիդեչ ժաղեց: Ադ բանը պատաձել Հուհիռյան Հերկի ամծնանռուն ժամանակ ե՛| տղամարդիկ, ե՛ կանայք դաշտում էին գանվում։ Ասում

-- ՍԱ0 .-

`

գլուղա«

ինչ ճարկավորէ: Տան»

ձեն տերերն իրենը տնեցիներու շրջա պատված, Թափառում ամեն մեկն իր այրված օջախներիչորս բոլորթն Հավաբում տանում էին այն ամենը, ինչ պատաձչում էր՝ Հին կաշվբ կբԹռր, ժանգոտաժ մեխ, փոկի կտոր, կոտրած խոփ ն այլնջ Մր քանի նկուղներ ազատվել էին, բայց որովՀեան դեռ եսթ ճեձի ժամանակըչէր, ուստի դատարկէին (Պետրոս ն Փողատ առաքյալների դաճքն էր)» Ամենքին Հայտնի մի ժաւրացկածց ռիր տասը տարուց ի վեր ողորմություն էր Հավաքում,դես օն ու դեն էր նետվում գոչում: Ռ՞ւթ Է իմ պուտուկըչ ո՞ւր է, ո՞վ է տարել, ասնք, ոբ Ավլթտյատատիկըփողոցում մոտենում էր սրան ու նը» իան հ Ցույց ձր տալիս երկուճամ ներքին փոխառության կիսով լափ այբվաժ խաղատոմո: Այրվել էին կողքծրթ ճը միջին մասըմի քանի կտրոններովազատվել էրէ --

ու

ռունները տանըչէին ե գուաղբն էլ վերջերս ձրիդուրս կրաժ, Քե չէ բոլորովին թազցած պորտի մեալին. Փոքի նհրեխանե»

բան քանկ է, ամեն

ու

էլն, ոթ գյուղի մոտով մի զինվոր է անդել, նստել է մի տան Փողաթմբի վրա, ծխամորճ է ծխել ն ապա չարունակել է ճանապարճը:Ֆրա զնալուց Հետո սկվել է ճրդիՀը:

Գյուղը Հիմնովին Թրվեզ: Միայնույն շարքը, ուր չտեմարաններնէին գտեվում, կիսով լափ ազատվել) Գլուղա՝ ցիները մի ժամում ամեն ինչ կորցրին ու թշվառացուն Այր» վեին Պրասկովլա տատիկը ն Տատյանայիտղա Պետկան) Տրսմարդիկ կանայք՝ նկատելով թանձր ծուխը, խելագս րի եման վազ ավելին,Թողնելով արոբներն օւ ձինրբ1 Բայցայլես ազատելու ոլինչ լէր մնացել: (ավ էր, դեո անա-

ճամար

ցու

ամեն

-

Գուն կւս հյ-- մխիթարում ձր կրան տանուտհրՄի.

-.

ճամար, այլն

Խելրչ-- ժամարեհրն էլ Ժնացել նն (չայբված կուպոնների), տբրուճին Պիտերում կմիջնորդի այդ մասին"ժ: ու

շեն չենք

|

չինքլի: Հ Հետո չինելի

ն

։

ա«

--

«ծվ բոլոր թում:-ինչպես:

ուլ-

զրուցասնր

աընտիր քի թ հար արիա :ացի լավ էԱԻ սպասվում: Սշնահացանը բերք

--

դազործին: հսկ ղուք տրտնջում եջ: Աշա տիղեն վարլո«թյունը չինության Համար փող բաց կրողնի, կալվածատիես նմանաղքս... հուճին կարիքավորենրին Հաց կուղարկի, ես ոչ միայն ձեզ անուժ նես ձեղ Համար: չեմ աղոթք մի՞թե

աարի

Ճ

,»

4 ստանալու: փողերն զոր ապաճովագրության Դ վրուրմ չու ծկավ գյուղի բթաճանանե, չրջելով գյուղացիների մել, սկսեց նրանց մխիթարել: էր նա-Ո՞վ 8՞Ժ էբ «վել,-- աստվա՛ժյ-- ասում անում: նա է չզիթհ, թե ի՞նչ դավ,-- ատովա՛ծ.Մի՞թն Գյուղացիները լուռ ողջունեցին նրան: Դուք մի՛ վճատվեք,-- շարունակեց տեր Ճայրի,-- Ք՞ն) իրավունքով, ինչո՞ւ, ինչպե՞ս,ո՞վ է թույլ տվել: Անասուն. գործիքներն անհվեա՞գ ները ժեացե՞լ են, երկրագործական Հոեն, գոմաղբր դա՞շոոէ տարվաժ,- էլ էնչ է Հարկավոր

հլու խնդրել

քն

Հ»

ժամա տանուտեիին ակավոր, որեէ կուզ ժամանակ ժուռ, վարչության օգնություն ձիով ուղարկեցին քաղաք,

եչ

աղո

աճա

զափառՔրիռտոնյաների»-իոկ դրկին ողջունեն երան գյուղացիները, տոնրՀայրը ջարոնավոց: պանք ն չերԵթն աստվածայինվախը սրանեձրումդ տուն Հաճախեք լեք էլ նկատի, ինչմեռանդորքնաստծու

Ծերունիները Հավաքվեցին քննության առան Հա. մայեքի վիճակը: Բոլորի դեմքերը տառապալիցէին, ոմանց աչքերից արցունք էր թափղում: Որոշեցինամբողջ Համայն ապատկանող քով գնալ հ խնդրել նույն կալվածատիրոջը րնան գյուղից» ոբ Հրկիզլալներին պատսպարծն,ժինչե, Թի.

բոլորիՀամար ձմ

,

է,

գար-

կլշվանաս նանացանը, աստված, կունենաք: կաշխատեք, ն արչպիսովԽոտ Հարքում Մեկ-երկու սայլ քաղաք կտանեք, կժախեք»-- տեսաք՝ քսակներումղ փող երնաց: Հետո աշնանացանըկշնձեք, քիվ-շակրկին փողկլինի, վերջապես վարսակն սփց Հաճար էլ փող Եե. Մյուս տարի ձեղ «Համար անեկատելի կերպով անագորույն քրակից ոլեչացաժ յուղերի տեղ նար տներ բոլորգ կկանգնեն, ավելի լավ ե ընդարձակ աներ, ե դուք ամեն տակ, թղննու նվիրական ոք իր մեչ, կապրեք նրանց ե Համարյա ապախուցյամբ փառք կտաջ ձեր արարչին՝ ձեզ առաբքաժ բարօրությանՀամար: Այ, կտեսնեք: հսկ մորաքույր Տատյանան անջգնականպատվում էր իբ ու մուռ էր տայիս ծթաջող դեշուռ մոխրակույտի շուրջը, տիրուճու խոտ

Հետո

տա

դիսովի

`

կժախքք,

բաններն ոո ՓՓ՛ռ, --

կանչում էր. ՊԽո, ո՞ւր

հո, սիրելիս: Ձայն ,

ա՞

տութ

առում

եվ լէր սոսի ինչոկա զառամյալկալիշտրատիչն

ձր նրան,

ես մի տեց, անտառը փախած չլինի Մտի՛կ տուր, նստաժ պատ» էր ջոնմարանի կրակի ժամանակ: վանդանքվթա, երբ ձեր տունը րոնկվեց: Տեսնեմ, Պետկան սննյակում, չապիկով թրան ճով է անում ըիտուլտ-պտուլտ անում, եժ դուռը Հիիր, «իրելիսք տալիս, Սե դուռը, Զայն Ց տտվեց, պատվեց, իսկ ճետո այղնս ոչինչ չերնաց: երի --

Հ

Փաստ:

182Ֆ

Թվին Հեղինակի մոտ նկավ Ուգլիցկու գավառի Ձառցնցույ տվեց երկու Թե ծոտթ կողանրն այրված տոմսի ալատվաժ միչին լուպոնենիք վիա երկում էին աոմսծբի

բէ գյուղացի մի կինեն բաց

այհպես,

ոի

արան: դ

Մ

ԻԶ

ան ռոմ"

դ

»»ԱԻ որբ

աի

Է

շ

Բոր ն ոէ

21111

բանվիայն ժամանակավոյ կառավաբիմը՝ պ. էամանսկին ալկարծիքի եզավ։ Բանից պարզվեց, որ առմանրը ոչ կարելի է Ֆորոգեն է. մՀա' ինլպես էն ոչ էլ իսկականարժեջը վճարն, Դա, գիտեք,բանկիլաճն : պաշտպանումգանձարանիչաճերը ճլմարիտ սանովնիկները:

վարող (ինձր, բալք

: Հեզինակ:

-ծԲՅ.-

նրան տեսա

լ

վախի

անտառ

է

փախել:

Քոլ Տատյանանոչինչ չէր զգում, բացի կոռր-կտոր ձի լինում: «-

Փե,

ա՞

Հնչում էր նիա սուգ

որ

սիր»ը

սիրելիս» ձա՛յն Հանիր,-շիվաննընդճանուրԽոսակցությանմեչչ

Պետ, ո՞ւի ես, ու

այն,

.-

099.-

նրան վնիջապես երկու մարդ խղճաՀչարվեքին ձճասան: Շուռ Թյշն ավելին քանդված աղաստեակը

են

օգնու.

ե

ժծեա.

Թեպէ պետն այդտնգեղ եղածի ժա ժիրրր աեր Հեր ածտք է չիզուն զուսո թոչորն էլ այնպիսիներն էին, որոնց ներկայությամբ նույն: լ

ոիմասե ագԻ ո նած: է տ չ ր բ, մ աայնում սիկ մ Բ դյուղով մեի ք Բի օրորվեց, եոթ մթնեցին

Տ

է

եհորեն

Է

ռան

1ՈՒւէ

Ի

ե

ե

Ա

Մ

մեի

նան

ԱՏ» չ Ի

ն

աչքերը

Տատյանան

պես պետք էի լեղուն շղթայի տակ ասում էր, որ թնջը ինչ-որ մի նուամենայնիվ հիվանհվանիչն այդ ցանը լավ էր զգում: ներկա էր նան

իթ

:

ո4

ԻՔ

եվ.

կ

ո

ՔԴ

կրծթիկ

Հ

թռավ ցնցուղՀառաչանք.

ղուրս

պաչվեր (Աննա Անդրենաղ «ժառայում էջ), այչրչանում իրձե չափա -

քաճանան՝իր տիրուծոչ

Հետ:

Անդրեննանգեներալի այրի էր, քառասունիը քիչ ծ: Յոն:ոս 7 ԱՆՈՑ հայլերում երեկույթնեւ յ են ավելի իրի, մխիթարե գեկոլրում առանձնապեսաքի էր ընկնում իր կրծթով, .,-- Տ Տ. Հասակը իրեն ձր գամում պարտադիր է հ» իղ կփԻՑ ԱՄԻՐ Հ ի եե 2 ճիչո միան հ զենքերի մարդկանց Հայացբքները:Բայց իր Ճոչակվաժ. ուներ եծրէխաՈր, Ես: իրքն զամ ընդմիշտ ասել էր իրեն` ախ" »- "6: Հարութ ւն Դրա Համար ուս րձր ձր Բր ծրեխաներին, նվիրել Թույլտվու-ամբողջովին կարժ,

-

Աննա

Բ

Դառայահքը

դ

քոճարա

սան

լոց

չ

էչ շսա:

պարզ

ռե

'

աք

ւ

նրանելուն

չո

Փյդ գոզքու

Շ

Դ էռնս

գեղն գեղոց

ն

ան

ն ուր

տոնն

.

ն

ամեն

նա

նա

թոլոր

«Ո-ԻոԼ--

».

ոմ

թյամբ,

Իո լ

ինչ ամեն ն'

սունները,

աա ոից,

Խլզեց

երա

ն

ձրեխաները,

ն

Քշվէց

դոր»

ն

Հասարակությանժեջ երա մաին առում էին՝Ը 6ՏԼՍՈՓ 58111166" իսկ ՓայթննասիրությանՀամար՝'ԸՇՏԷ մՈ6 Ա6րչ ասե օրծ3 տիկինների նման ֆրանսերեն էր խոսում, գիտեր Բոլոր ռուս

անա-

բարհկամեերը,իսկ ինքը բորօտությամբ ծած»

յուլոնրի

օ'651

օաժո

աա ՈՑ Քրաքի էին րքերը».. աՆ " : .- այդուճանդերձ, ոո ոճԱԳ" առավել միայն նրա եվ ատված, հանելով սիրեց թարք /" արորի: իբ ավատար աչքըերա նարեգութ ԱՆ աա էր:Ի Հոբը ահակից դարձրեց, : մարճ Հո

իրյույ

ու

ուր

մբան

ե

ոա

լ

:

ե7

ք

երա

սդ

թօս

ժ'2էի

ծէլզաճ, եո

քեն 46

ք6օքոճքի)ՔՇէ

սո

քօս ժ6

15: ծթկար ապրել էր արտա16ք6 (66: բամ Ֆի սաճմսւնում,իսկ վերչինշրջանումդարձելէթ Հայրեհասէր ե օիբել էր «քարի ը, ժողովուրդըը: երեք տարի առաջ նա Հետ ժա ն այդ առողչ այցելել էր ճայրհնի Գորբիլեոն ժամանակվանիը«աժ. ն. ամառ Հռչակված առաջվանիցավելիչ Հուրերի բազճարուստ, այդտեղ էր գալիու Այդում դամբարան էր կառուցել ամուսնու մացան, երեխաներ ծնվեցին, մի խոսքով, ամեն ինչ... ճամար ն աժեն ճի աղեոթթէր անում: Թչ ոքի «Լո Սակայն քաճանայի «որդոինեին անդամ Տատյանային ծահոքություն էՐ «աստատում, րացզի փորձառու «կայնա, ն աներեւ աղմուկ: չին միայն որպես անորոլ զապաչձությանբարեկաժներիցն.տնանսությամբ չէր զբողսեկռաժ այն գժին, որը Պետկալիդեմքի անվթար մում, այլ ձողը կիսովի տալիս էր գյուղացիներինն փող էր այացքը տհտնսում, մասը բաժանում էր ածխացաժ մառից, շշնչում էր: Ռւնծր Սերյոժա անունով տասնվեց տարեկոն ես արդյոք: ծեր աստված, տեսնո՞ւմ խրավագնտմբ որդի ն տասնութ տարեկան Վերոչկա անուճով ժի աղջիկ, կայտառ ժի արարած, որի նույնպես գիտեր ուն ւո Հ. ման , դարակում յ սո բճս գ341իՈՇ թես մօ Ռրէիօլծք Ժեղգրեէան: օէ սո : ժամանակբարի։ տիրուճի ' այլ Թ. տոնում: ննա չին եկեղեցու: ե նակոպելչչիկովան իր ժննդյան տարհդարձն էր Փարոններն ն պա՛ խաճայիսեղան էին նատել, երբ Հայտնեգին, որ Սոֆոնիխա Հավաքվել էին փոքրաթիվ, բայց անկեղժ բարեկամներ` ոստիկանապետ Շիպլաշլեն ալիվում է) Քաճանան անմիլապես յտուպել «որգորելու, կնոջ ետ, խհազլութ նԿիպյլաշչնը Հասա ե էետ Մյուսներիվազեցին լուսամուտների մոս.` ծրդէչք դիտելու հիվանհվանիչ Գլազը, մի ազգականուճու թակ ասում Օխի Հսկայականամպի ետեից կրակ չէր երնում, բայց թաէին, որ նրա նքրկայությամբ Քաղաքացի,որի մասին նա

օդ,

չորտնյջաց,

ոչ

այլ

ԼՀ02

եւ

։

«ուս

աա աշ

րդեն երազարել

ա

--

-ա1լ-

ՄԱ--

Սալոիկով--Շչեղբին

լ

Հինդ իոպեից վեիոլկան վազելով

ի

մբե ծուխն ուվզզակիկայլվոծատուն էր բեքում,ե սհնլակե բում զղացվում էր նրա դառն ճոտը, Մարդիկ նմանապես ` չէքն րենում,բայը ճանապարճովճրդեճի վալին էին վազում

|

խառնիխուռնխլմ. ձարնանգյուղացիներիե սպասավորների

|

բձր:նչպես

կամենաք, պարոնայք,-- ասաց վերջապես նն. . եա սակայն ես չեմ կարող անտարբեր դի- լ Անզինենան,-տողի դերում մնալ: Չէ որ դրանք իժ զյուղացիներն էն Չար ժարդիկ բաժանել ձն մեզ միժյանցիցին,--վատաճէմ, : ժամանակավորասլեր,-բայց ես այնուամենայնիվ Հիշուժ էմ, են: որ նրանք իմն | իր | Սակայն նրան քույ չովնքին միայնակ կատարելու --

ցանկություն ՃայտնեցինխԽմրովին ինքնազոճությունը ն

ու-

դէկցել երան: ծվ ընդճանրապեսդա

Է,մեր պարտականությունն Անդրեննան-- ԵԹթն անգամ նրանք իմ չարունակեց գյուղացիները չլիներն,այնուամենայնիվմեր սրբազանպարչ` լինել այնտեղ, որտեղ տառապումէնչ ատկանուլյունե եեք» Ժենք վիրավորվածենք... բայց վենք Մենք աղքատայքել ամեն ինչ մռռաղել ենք, Մենք ժիայլն պզում ենք, որ մէր կրտսեր եղբայրն իր վշտաքոր ճախոգքրմեզ է ուղղել: Տեղեկանալով, հի այդ օր բանվորների ե ռպասավորների Համար Հաց է թխված, նա Հրամայնց մի թանի ճատ մաս-մաս կտրատել ն Հրկիզրալներին բաժանել: 9Է՛ իսկ վաղը կրկին Հաց կքխնք ձերոնը Ճաար-: որի ճարկավորէ: Ջմողանաք աղ ցանել վրան Մի խոսքով, արեց այն ամենր, ինչ որ ներում էին իր «ետի վհրցննլով, ասաց: ուժերը, հ վերջապեսղրիամապանակի զատ Վերոչկանէլ, Ժոի օրինակով,վերցրեց Համմնայնգեա նվիրական փայրիլուն դրամեծրու: եր դրամապանակը՝ Խումբը կանգ առավ գլուղի տակ: բայց Վերոչկան ն օրիորդ Շիպլագչնանլճամբերեցինն առաջ անցանլ Ասացեք գյուղացիներին, որ նս նիանը երկու չնտեմ հնից Աննա ձայն տվեց երանց վեր» Ճասմար նվթրում,---

Աննս

--

--

Մեդրեննան:

.

Էարցունքոտաժ: |

եկավ, ամբողջովին

նայ-- այնտել մի խեղճ Ա՛խյ մայրիկյ-- Ճարտարբարնց կին կա, օրի երեխան այրվելէ, Ա՛խ, սարսափելի է, Ել Հ կաւոսրվում նրա ճետ: Հեր ճայիի Հորդորում է նրան, իսկ ֆա չի լսում հ միայն կրկնում է ճտեր աստվաժ, տեսնում հե արդյոք»: Մայրիկ, սոսկալի է, սոսկալի՛ է, սոսկայի՞ է -- Մեղք է խեղճը, բայց դու այդ որչափ հյարդային ես, վերոչկայ-- կլտամբեց նրան Անհա ննզրնննան -- Գա լվ չէ՛, բարեկամս: Ամեն բանի մեչ նախախնամությանմատը սա' պետք է Ճիշել նախ ն առաջ: իճարկե... ժե՛ծ կոկա,-մեժ կորուստներ են է գա, բայը դրանից չատ ավելի փուստ --

լինում, սակայն

մենք

եեք ճաղաակվում

օնանկությունը Քայմակովի

ե

կրում:

Հիշո՞ւմ

մքր ընքաջիկ Հաշիվը... Ճետո ի՞նչ եղավ: Թեպետ, սոխա6 տռկոս էր տալիս, բայց ղարձավ կին «հքիաթնքրով չեն կերակրում, Պարոնա՞լք.-նա խր չուրը եղածներին,-- մի փոքրիկ ճանգանակություն մոր: ո՛վ որքան կարող էւ լոահապյավ սնծնք՝ձճեկլուտ Նա դողդոչ ոուբլիանոց ձեռքով դրամապանակիցտասը ու պարզեց Թղթադրամ Հանեց, դրեց ափի վրա ձեռքը:Վե րոչկան անմիլապնս տվեց իր ամբողջ քսակիչ Հյուրերը եույե» պես մի քանի մանը թղթադրամ ՃՀանծցին:Միայն Իվան Իվաեչ Փլաղըչուռ եկավ ն սկոնց սուլհլ: չավաքբվեցմուտ երեսուն ե.

մանեթ:

ն

Աննա նրանյ-- ասաց Անդրեեեան ազչկանչ-- Աշա, որ աշխարձն առանց բարի ժարդկանց Ա: Գյուղացիներին նորից ասա «Հաճարիմասին... երկու լետ» վերտ: շացը բերեցի՞ն։ Առա, որ բամանենչ Վերոչկան արագ վազ տվեց Նա այդ բոպեին պատկեբացրեցչ որ ինքը պաապան Ճրեչտակէ հն արծաթյա թնեբով սավառեում է երկնի կապույտում, երեսուն մանեթը ձեոքին: Նա Տատլանային գտավ նույն վիճակում: Վերջինս կանգնաժ ձր լայն բացված այքնրով, մեքենայորենշարժում Բաչանան Հր շրթունքները, առանք որնք բան գալու առաք. նման մոտ վա հրա կանգնած,օրինակներէր պատմում անագորույն Ներոն քՔազավորի ժամանակվա առա ջին նամա --

Ամ

առ

տար

--

--Վ41-

ետ

Վ8--

Տատյանալին դեռնօ չէր էԱ Ց՝ յ տակների պատմությոնի կերանում այն Ճարցը, Թե ի՞նչ է անձլու ինքը, Ճարկավո'ր | տուն, դաշտ ն ընդճանիապնես այն ամենը, ինչ փրեն արդյոք որ մինչն այժմ լցնում էր իի կյանքը, Թե՞ թափառելուէ արար աշխարձում, օրաշհնհրագոննծրում բատրակություն անելով: եվ Հանկարժիջնումէ աճական ճթնշտակը:

| "

սիրելիս, Վերցրու,

մայրիկս է սշղարկել,-- ասաց Վե. լ ժեկնեծլոմ փովերը: բոչկան, նրան Տատյանանոչինչ րմբոնեց, նույնիսկ չնայեց ողորմուշ

-ծ-

թյան վրա։

Վերցրու, անճնագա՛ նդյ--Պորդորեցտեր ճայրըչ-են րի պարոններն նվիրում, րսկ դու արճամարճո'ւմծայ --

աԱ

գյուղացիները ճնտաքրթրվեցին

ե

բա-

սկսնդին ճա.

վերյիու, մորաքույր Տատյանա, վերցրու, երբ տափո ծն: ֆուն լինելու Համար Ճարկավորկլինի: ՀՓատյանան ոլ մի շարժում չարքը վՎնրբոչկան սպասել սպասեց, փոզբ դրինքգետնին ու 4եռացավ վշտացած: Քաճանան վերցրեց փողը: Եթե դու չնս ուզում վերցեել,-- ասաց նալ-- այդ դեպհս քում կգործադրեմ էկեղելու զարդարանքիվրա Կեթեզը վատ է, ճինը կժախնեք ն այս փողերի ճետ նորը կառնենք: --

ընդարձակ) Տանիքեերը: ճիշտ է ծղոտով ձին ծաձնվո՞ժ, «Հարդարվածյճարթաժ, ալեպես, «ր կախ-կախ ծվքեբայց փերաններիցշինված խերը չէին տրտմեցնում մարդու աչք: եռր պատերը փայլում էին արեգակի տակ, ենչպես կճնպած ձու, Միայն Տատյանայի տնատեղում ընկած մնացել էին խանձողները,իսկ ինքե անչճարոացելէր գյուղիը` «աղյունք

երեի Քափառում է սրբատելերում, Հանուն Հե հթրիստոսի: Գյուղացիները«ամերաշխ էին ապրում ն ապնո, ճշտապածէին: նոանդուն աշխատում էին, վճարում ձին նոգնման: կ ճամայնական արարտքերըլիիվ, կատասայլի ն մանասլարճույին պարճակնեփուժ էին զինվորական, նԹե դրանցից բայի ուրիչ բան էլ էր պաճանչվում,այն Բ0: թե

չէ,

ուր:

կատարում էին պատրաստակաժ: նդ դգովասանքով էր Ռատիկանապետնիպլաշյեր լարիաոս երանց Խոռում ԻՑ մասբնես Այս գյուղն առայինե է բոլոր գյուղերի մեչ,-- աւումի ձր նա: Սատվաժօգեական, տղա'յք: լ

--

-ծ-.

Վկա եղեր, ուլղափառներ, Մայրիկ, լվերցինց,--

ասաց

--

նով:

Զարմացան:

Սակայն նրանց մեչ ոգին դեռ կա, զեռ ամբողջովին չի ոչիչացաժ,-- խորչրդավոր ասաց Գլազը: Այս անդամ Աննա Մնդրճենանճամաձայն չեղավ նրա ճի: փին դնռնս կա, դա ճիչտ է, բայց այքաժող չալեո'ր է --

բող

վշտի

(ոու)

ձւսյ» վերոչկան, դողդոջուն

-Ը

անելհրա

ՃԱՆԱՊԱՐՀԻՆ

մայրական խորությունը: Մբույն

սիրտը կա«

է ճասկանալ,ինչ է ջշանակում կորցնել... որդուն:

կատարվեց: երկու տրի Հետո հ ականատհռ հղա կաեռ անցնում էի Մոֆոնիխայի մոտով Նախկինմռխրակույոի տեղ տարյալ կերպարանափոխության: կանգնել էր նոր տնհիի չարքը, բարձր ն Համձմատաբար Տեր ճռր գուշակությունը

Ժանատոյարչով երկու ցլուղացր էին ցնում՝ իվանԲողրոչ վի ն ԺհոդարԳոլուբկիեր:Էրահք Համագյուղլացիէին ն տբնկից ճՃարնհաններ, երկուսով էլ նոր էին ամժուոհացել: նպբիլ ե այժմ ամսի Մոսկվայում ձին անում որմեաղրություն տուն տիրոչից Սույլլտվություն էին խնդրել վերադառնալու, իրենը ունն անելու, երկաթուղու կայարանից Կկսաժ քառասուն վերստ նանապարչճ պիտի անցնեին, իսկ այդչափ մտարաժոււթյունն,անչուչտ, սովոր վարդն էլ ճազիվ Քե մեկ ջրում կարողանար անցնել: Քայլում

չին

առանչ

շո

ոչելու, ուժերի բոպառւհլուլ:

եաղնմահ վճարա- Գյուղաղիներին անցածճողերի արժեքի վնճարիչ -Փյ.-

Դուրս էին եկել վազ տոասոթյան, իսկ ալժմ արքգակնտէ գեն բավականբարձրացել էր: Հազիվ էին տասնչինգվերստ անցել, ոբ ռտները «անգիստ պաչանչեցին, մանավան, «րե էլ

չով

էր, Խեղղդուկ'Ջոիս կողժ.

փոթր քնելու՝նրանք զվարթ խոսակցում էին,

Իվան,

դու

փ՞եչ

տանում

ես

գցեցին:

գիտե'ով՝ որչվեօղի ոլ' է

Խոտե դիզ ղտենի, աթվէբում ժէ կտոր ճաչ --

|

տոչե--

ոաոհլու

ն

մե

Հարցրեց Ցեո-

ՖֆթերՀատ Ճնդանոց տվնց աղեն՝ ճաշյխվներըմարրե» Մճկի խոստովանանք լինի, մանր-մունր ծախսել մ. իշ Մոսկվայում,իսկ երկու Հատբ տուն եմ տանում. ծս էլ, Միայն թե թնչ կարելի է անել երկու Հնգա«2

:

-.

հոցուն:

ընդամենը, իսկ ճայրս իմաց է տվել, Թն ինչոր ճին ապառիկէ լուլմ այխարճ ընկել, պա. Հանջում էն: Երնիբոլորը դրա դիմաց է զնալու: Իսկ Ժեր Հացն էլ մինչե նորը քաղելը Հերիք չի աննՀասնում է Հնձի ժամանակը, ամբող օրի չարչարվում լու ն հս, ռւզնս-չուղնս օւհել նս ուղում: Մչ մի բան Հողնում չունննթ, օչ Ճացչ ոչ աղ, բայց մենք էլ մարգ ենբ Համար» վում, Ասում են՝ դութ որմնադիր եք, Մշակվայում եք այլխատում, դուք պետք է փո՛ղ ունենաք... իսկ ինչքա՞նփոզ կարող ենք ունենալ, երե նույնիսկ մինչն աշուն աշխատելու

ծղաժ-չեղաժըդա

--

է

Հ»

թ: չինեն --

-ծ-

կլանքը: Դրանիցէլ վատը չկա:

վատ է գյուղացու

վատն էլ ո՞րն մ: Դրանից

Հանապարճորդներբ Հառաչեցինե մի քանի բոպե

քայլեցին: ի՞նչ

դորը:

ձե

ճիմի մծրոնք,--

անում

աէ2. են անում, ե՛վ վարում են,

ն՛

--

-ճ.-

ու

--

ու

չէին

կարողանում,..

ինչ էի ուղում ճարցնել քեզ, ծրվում Արդարությունըչ-- Դարցրեց --

Հ զբտԻվան:Որտե՞ղ

Ֆեռդորը:

թն ո'րանգամեմ ճարցրել մարդկանց, երիտաՄի երան: է րփեհղգտնեմ Արդարությունը, տեղ թաբնվել, պարոն ասաց, որ իբր Թե Արգարությունը քարդ հատել է չրճորի Հատակում: Տե՞ս մի, է. Այգպես որ լիներ, մեր կնանիք Հիմի վ»էին գուրս ճանել այնտեղից,-- կատակեց Ֆֆեոգորը: գուց է, Պարզ ծրքաասարդ պարոնը վրաս ծիծաղեց: Նրո:նց ինչ Նրանք տռանց Արդարությանէլ կապրեն: հսկ Անարդարությունը մեր Հեզին չ Հանել: Ծերունիներե ասում են, ոբ երեժել պապիկը՝դ̀եռես Հ չաբունակՍրդարություն ժնե աղայի մամանակիպսկա, ե է նրբա կյանայանղակել հրոնել, էլ Ճենյ Արդարությունն եռ

--

էլ

շատ

ս

-»

--

լուռ

կրկին սկսեց Փեո-

երեի դոմաղբը դաշտ ծն կրել, վարում տափանում,ն՛ ցանում էե. ամբողչ ամառ Հողի Հնտ են, բայց էլի աց չկա: իրար Խոնից նրեջ տարբ է փչանում է. կամ չորային է լինում, կամ կարկուտն չ Հեժուժ... Տեսնենքի՞նչ կտա աստված ալո տարի: հսկ ես, եղբայր, մի ուրիչ ցավ էլ ունեմ: Տանուտերն --

են...

-22. ահխելէի կարծչի: Հիշո՞ւմեռ, ինչլալնս ամառը ն խեղդվեց Նույնսլես սուս Ֆութէրի ՄառթյոնկաԴրոխորովնա Համբհրեց,ձաժմբերեց,բայր վերջը պախվեց-.. պատճառով: Մեր բանր վատ էչ բայց մեր կանահը բաեն է՛լ «վելի աեսվատ է, Մենք, գոնե, Մոսկվա ենթ զնում, աշխարչճենք կարժե չղթայնում, իոկ կանայք -- ո՞ւր կարով են գնալ: ձեռքն ամառվա բնթացբում Ռքն ված լինքն բանտում: ավելի ոն է դառնում, ճոքից կոշիկի ճաքճքում է, դեմքը մեկեն է գալիս: Եվ ամէն մարդկային կեքպարանքիցդուրս ու Հաչճոյում... աշխատում է վիրավորել նրան ֆեդյա, արի դարդից երգնեք: Հեղնաժությունից երգել Սկշեցիննրգել, բայց վշտից

դոիըո

--

Միջընկել է Դունկայի ետնից։ կնկան Հանգիստէի տալի ձարդենը է ուղարկում եվերենրով, եկին «որս երասանակով մի լավ խրատծց, բայց փոխարնը դնո իրքն երքթ օբ բան»

--

որոնում: նշանա-

Հ է եղել ապրելը, Համ Հլ ծերուարին Ք"ոՂՐ է, ավելի դժվար րիների սիրտը ինչքա՛ն մարդ է, կոո բեզյարն դ

.

առաչ

ՑրգարուքԾր

Հճեջ տանը` ցավել Դաշտում ու

է

ոչնչացրել:

Տոր ՊՈՐՏ

մաճ,

ամեն

տեզ...

օրերին գյուղացին էկեղրի

Հոն

է

գնում, իսկ եկեղեցում

պատերի վրա Սթդարություն է գրված, ժիայն ին սյատերից պոկել ճեարավոր չէ' ճնարավորչէ: Ի՞նչ է գյուղացին ճիշա նռ ասում, է իր ճամար: հա. նա Թեպետ տեսնում է, բայց անձճա սանելի վար մարդիկ ենք, դժբախտ հնք: Միայն Հառաչում ենք արտասվուժ՝ տե՛ր, ողորմյա մեզ... ուրիչ ոչինչ: կարգն

խոլոր

--

հի ծք, Վասիլ հ նոռի), չայե՞ս փեճԺուր մասիլ հղիուս-իչէս. հն առսհտութը: ենբ է ձեր ո՞ գջ եք, առդո՞ղջ գնում եք: չպես գլուղացի եր, Թել Խմենք միասին... Դուք իսկական չարչարվում թանջվում հք, ուրիչննրին օրինակ եք ցում ռութ

,

'

Էէ.

աղոթել էլ չենք իմանում: կային, Համայնքի շա' Առաջներում խնդրաիզկուներ Պատաճում էր, Խնդր րկուն ծա՛ 2րբ պալապանումէին, ժուկ գնում էր Պետերբուրգ,իսկ այխտեղիդնրան էտապլով--. թնկուզ ճենց Արդարություն Բալկ ն այլնպեռ առաչ է Ծերերն էլ խրատում եին հրեեղել: Խեդրում ավելի լավ Թե՝ Անարդարությունի մեղ շատ է նեղել, դեւք չ խաներին, փրդարությունըորոնել: ծՀայբսասում է, որ երեմել սլառիկը լավ սիյո" ուներ, շարունակ այխատում էր ձասարաչ շատ --

չեն լսում:

-ծ-- Հենց ա՛յդ է, տս: վ աի Հիմի բին դրությունը քե Ո՞ւմ է ՀարչԹեավել է։ դրա ճամար էլ ծրեմելին լեն լսում: կավոր այժմ Արդաթությունը: ե՛վ Ճամայեակահ ժողովում ամեն ե՛ գինետանը տեզ Հիմա թեթնություն է... Սոաջ պարոններն էիե Հողի Հանում, ալժմ վայխա--

--

է վգինեպանները:Ամեն գյուղում ժի վաշխադհկ ն քրիսաւռեյա ճոգիննրը վիչ" դուրս ընկել, Հոջոտո Վասիլ Իգնատնին հնլ պալտափրկենք եկու արյունով: կարմիր Համար թրիսոոնյանեսրի ենթ է շինել իր Տան կողբին խանութն ե, տանիքը մի վեթստից ծնրհում էս իսկ բեքը ղուն մեչ կանգնած, փորն 4 դուրօ

ռուներե

ւմէ

ու

ո

առ Աա Հ-

:

Փվ

բոլորը

Հարգանք

են

աի

մատացում

ուր

յ

ցցում, Տանուտնր նրան

«1արտերը նու-

Գրիստավէ դալիոչ տական Հարկից առաջ է ճավաքում: նա ե՛ չչի ունի ժռով,ե' օղի: Ամառը լես նրա մու է դնում: մի ջաճելազա էր հկել. զալուն պեիռԹե` «խեղրեցէք Չիտերից

--

--

երք ձեզ մի

Փետծերբութզջ:

բատՀորկավորլինի, դրեցեք իե4 ն

Պոչ իր Հողամասը ետ է զեել վերջացրել: ոքի անձի փորվել դամասէլ առանձին է առել: Համայնքից բոլորովին ե, աղա էք դարձել: հսկ Հիմի Համայնքն է նրա ոտքը գնում, նրբ Հարկէբբ վճարելու ժամանակն է դալիս: Համայնքով նրա խոն Ը

--

էլ

ցորենն էլ Հավաքում, վավ քնքնություն էւ

ծե

--

դարյության ճամար օգտակար լիներ, Այմ4 էլ խեղանդամ ձած, լիիվ շարունակ Արգատանր պառկած, այհուամենա րութրն մասին է թոռում: Միայն Թե ալժմ նրանայլես

ե

տալիս

--

ճեմում...

են

ՋԷ՛,

լ

որտեղ

ինձ ասա,

դու

որո-

Արդարությունը: մոտ է: մատվաժ տարել է հրկինք ն ծրնի աստծու

նենք --

բաց

Թողնում: Ժամփորդներըկրկին լոռեցին, կրկին ճառաչեցին: Բայց 5 "ԴԻ Հավատումէր, թե չի արող պատաճել, որ աշչէր գալիս, որ խարճում հրգարություն լինի հ դուրը եր տալը» կերն այդպես թեքնամիտ վերաբերմունըէ ցույ չի

շե-

ճավատքին: քէ, հռ կփերձեմյ-- ասաց

--

Հենց

նայ--

որ

ճառա,

տուն

Հարցուվիորձ

ծրեժեյ չնա«ամ . րր Բոր» որ ոթն Բու ոթ ժեն Հե ույ քիչ է ա ինչպես էտապով : Մբ Է ասցն ժեր աղան ՀՎանկարծգլխի է ընկել, իր ոՔոՔ անթասի պաշաղան նշանակել, քան Խի րեմն «ժու նտո» ազատուքյան Գարրի ազա ԱՐԻՐՎփեչի ո չ8 ուժ ։ Տ Վ լ, աՎԲՂոՎ ՉԷ, ավելի լով է ժոտ:

կգնամ

ինչ

Սժեն

ւ

ՄԿ

աան

:

քշել

,

«նացել

ն

են

ւշ

Ի:

նա

:

Բ

ԲՈՐ

ոք րեի,ձնա. Վերցրու քեկուց Դունկային, Հճեց Բան Աեժարծլի բան պատմելու է անմիջայետ Խոր ոլնեն

լեմ քէ ո

«յդ

է,

-

|

հրա

ժոտ:

Գ

՛

'

8ռ

ո

պետք

գ քա՛ր Հ

Յ19--

երա կարն պանցնեիմ

առա

Չէ՛, զործըժենչն մաճվո՞նկարող չ Ճասնել

Հա:

ես

նր

:

երեի կուշտ է

.

այլն ազաճ շան... աղիթներըկքափեժ, փասինէր Ա՛լ քեզ բան: Մինչե Հիմի Արդարության ա. ճասցրեց: թափելուն Խոսում, իսկ Հիմբ բանը աղիքները տեսակ ո Գիտե՞ս, քն այդ Արղարու» ի՞նչ Արդարություն

թյան Համար բեղ ի՞ն աննե, Թող անեն, Քո կարձիթով, նլանակում է Հենց այղեգոր Դեռրովիչ։ իմ պես էլ պետք է Թողնե՞լ:Հափեցք՛ք, Ս է... չո Այս բանե այասդեց Դունկան ժչտտղպեսպատրաստ մ, նո Սգանե՞մ կարելի, Թողել էի ոխեԻ՛նչ չոգ է,-- առաց Իվանը,խոսակցությունը ճետո փոկ նպատակով լու -- Շուտով ուղլենիչ ոյուր կերնա, Գյո՞ւղը մտնննք, թե՞ դաշտում ձճանցստանանջք էլ գյուղը: խազավվելե լաՔայց Ֆեռդորն այլես չէր կարողանում Լ.

կգան Արդարությունը, "

--

«-

տիրացուն, դիա

այդ

Համար էլ

այդ

բիթում:

կեռ է

Գուցեն պարոններն նն հրես տվել: Հասարակ գյոչառում հր ճամար լավ է, այդ դացի ե Բաց ինչ Խոսքր է ենս ոնում պատճառովէլ մոռացելէ, որ ուրիշները ղիմաց երբեացկիսոչ Այդ ժամանակ մանապարճորդների Հ-

կարդալ

փտաժ ուղենիշ սյունը: որի վրա Հազիվ կարելի էր կայարանից8 վերստ»: փ՞նչ կասեսյ-- Ճարցրնց Դաշտո՞ւմճանգոտանանք,

14,Ռուդակի «Մոսկվայից --

մոռ

Հրեն գելն լ հ/անը:-իճարկկ դարտում,բա

բունակ կրկնում էր.

էս

էլ ոբանղ, Գյուղում

Հ.

ծախս

չե՞նք անելու: եկան ն նատեյին «ին, Բեկիրները ճանապարճից դուրս ժովաժ դեղի աովհրում: ճանեչկան մարդիկ,-- նկատեց իվանը, տրեխները ունենս Մեզանում տալով,-- որոնք գեռ մինչն Հիմա խոտ ենչ եխքննրիծղոտե էլ կովերը գնո գարնանիցկերել Հ-

կգանմ Արդարությունը,կգանե՛: Խկ կա այնպնսհժ կարծում, որ դու ոչինչ էլ լես գրտամաֆաեի, որովճեանժել Համար Սրդարությունչկա, ղեռ --

Լ.

կբ լի Հասել,-- ասաց իվանը»-- Դու ավքլի լավ է Թ ինչ փողով Ճայ առեենջ, որ մինչն նորը Հանել,

աա

Հաց ումւելու: Քուր գտաք Պատրաստվեցին

ժիր

դա էր ամբողջ ուտելիքը: ներից Հաց Ճանեյին ու պառկեցին զից մի-մի խտիո խոտ քաշեցին պառկելով ասաց հվանը, Ֆեդյա,---

--

-

Հետո դե-

--

ուսոելու

ունքնան ըս բան կզնանը, նույն այն Վասիլ Իջեատիչի Հենց Ֆեռդորը: այ պատասխանեց երնկեննք,-Բճրը էլ խոր մոտ

չոուդրում

ն

Տ,

ոտ-

ջելով,--ի

տել

լորը

Ֆրեի այդպեսենք անծլուչ ն դճո մի դեսլատին է՝ ենք Հնձելու նրա ճամար, որ սպասի' ձայրիկը երեի առել ու քա" փոխանակերբորդ Հնզանոցը կնոջդ զլխի աղլուխի տայինք ճացի՛ պաճեիր, մարի վրա ժախսելու, լավ կանեիր ամեն ն' թաղցյ տարի սպակրում ենք ն. ցուրտ, ե՞րբ մինչն եի... սում ենք, սպասում, թե գուցե լա

նչ ընդարձակտարածություն է իա

ունեն,

չորա

ու

Հոիան-

կոյչմը ո Բո-

ենթ»:

Հ.

ԴՅՈՒՑԱՋ

Ն

--

կարայես, Արդարություն

Իւր

ո.

ջա,Ջո բ ախր

Արդարություն ."տալիս` Արդարություն,

մարդիկգուրս Հապա ուր է նաչ ատում էր ինձ. ոզեքեր, Սրակվայումմի տիրացու «Արդարությունըմեր սրտերում է: Ապրեցեքարզարությամբ ւ Քն ձեզ, թն բոլորի Համար վ կլինիո

ճեն

Ի"

աք

|

մեջ ժի Դյուցազն ծնվեց: ՎՀուկը ու աժգաճա ձրբ մլձացավ, բան. պաճեց-խնամեց ն թողեց որդուն բաց իսկ անապատ, դարձավ, ինքը քաշվեց

մ

Լոր վորուքյան

թե` գնա, Դյուցազն, զնա' ն քարագործու:

Արարոախար ն: Բո ա

"

մատաճահ

Ա Դյուցազնըամենից

է,

անտասում

արը.

առաչ

անտար

վաղհց.

մի կաղնի է կանգնած -- իսկույն

տհսնում

ԵՈ ուրիշը

տեսար

-.- բռունցքով մի-

ջեց հեռ Լ անուժ

կազնը մտնում

է

տեսքուժէ

փչակն ու

երրորդը երա մեջ ե

քնում,

ֆրութեթն անհլ, եկսեցին երկիրն անապորույե այղ անդամ բանի՞ ժեշճիշքլ։ Թե քանի՛ ոչ մի անդամ դյուցազնը փորձանքներիէ ենթարկվել, բայց նց: կրակ մարդիս օգնության չի ասել խեղճ մարգին գազանի դետ այդ Խղճուկ թվակոնին Այսինչ իզուր տե դովեցին իրար Հետ ն շատ ժողովուրդ ոլնչադրին հակույի ողօերին

փակ:Ռու

Հառաչեց կանաչազարդ մայր անտառը Դյուցազեի

որո-

խոփվոցից, փախուստ տվեցի անտառից գազան: թոլունննրը փետրավոր)ինքե ծերը վայրագ ըոան-Հերացան երեխաներին վախհլավ, որ կնոջն ասնատառի ոգին այնպե՛ս ու

ավերի: ու շյուեվ բոլորը թալում էին մատների Հայրերի վիա եռվ կրկնում, ննջի՞ր, Դլուքավե, նեչի՛ր Այդպես անցավ «Հարյուր տարի, Հետը՝ երկու Ճարյուր: երեր Հարյուր ն ճանկարժ`ամբողչ Հազարաժյակ:խխունջը

Հետո

մեր

տունն

պար դնացգնաց ն վերջապես տեղ ճասավ: երաշտաճավի ձեցավ-պարծեցավ,բալց ժոօվնայրել չկարողացավ.այնքան եփելին-լխայհյին գյուղացուն, մինչե ամբողչ Հյութերը ղուր ծեցին նրանը: Հել, գյուղացի: նե Ամեն բնչ Ճորինեցին, ամեն ինչ ավարտնցին մեկըԴյու հսկ մոսին քալախելին մինչե վերչին ժեղբ: Վերջ) ձր քնած եալ» շարունակում էր չունա» պազնըշարունակում ն որուտալից նող ավքնրով փրակիցուզիղ արեգակիննայել խոմփոց արձակել ճարչուրավոր վերստերիվբա' Շատ նայնցին Թշնամիները, չատ ժիտջ արջին այն հն առին. որ երեի չատ է ճղոի այդ երկիրը, ուր վախենում Դյուղազեից այլն պատճառովմիայն, օր հա քնել է փչա-

կուժ,

--958-

ու

աձայն

ն գիրկն առավ անչետացավ: Դյուցազնի Ճճոչակըտարածվնեըամբող: այխարճում: ե՛վ ե գուրայինների, ե՛' օտարհերը, ե՛ բարեկամները, քնա. մինենը վախից սարօափաճարեզան: ռւրայինները վախենուտ թե վախեոր ղես այն պատեասով, էին ընդճանրա բացի, գրանից խալու չլիննն, Հապա բեչպես ապրեն: ԵՎ, է կարնան այն Հույլոը, որ Փյուցազնըայն պատճառով փչակ ե` զանա կարքժատել, որեազի քնի մեջ է՛լ առավել ճղզորանհա նահա փեր Դյուղազնր ե մեզ ամբող, աչխարձի առայ հիա. Օտարներնիրենց Հերթին վախենում էին, որովուրանի: -ճառա չուժ է երկիրոլլենի Թե Հեւտն՝ չսո՞ւմէք ինչես անքում «նբանցը երկրում Դյուցազն է ժեվելը Վա՛յ Թե արքընանալուց

բիչ-բել

տրամեցինայե ժամանակ ծերուինէրը: շաա ազգեր: ե՛կ Դլուզազնյ ե'կ, վէ՛րչ տուր Ժէր ձախոերդությաեր: անըին՝ Բայց նա դրա փոխարեն շարունակու: էր քնած մնալ փրդաշտերը) ն Այսինչ տարին արեր խանձիդ բոլոր չակում: նկիկարկուտի ծեծեց, մտածում էին, որ Դյուցագնըկզո, աժ նս նա, փոխարեն, դրո բայց բակրի շինականներին, հ գյուե՛ մնաց փչակում: մյեինլ ժսշկանին բաղաբնքըը, կրսկ մարդին մետրից ղերը Հրո ճարակ դարձան,խԽեգճ աճա կգ ու տֆտուն մերկ, առանց ուտելի րի: կտրում էին, հա այս ն կշոգաչ բոյ Համայնքի կարիքները դյուցազեր անգամ էլ չուրունակեցքետ՛ծ ժնալ փյոկում: ծրկիրն Մբ խոսքով, «Հաղար տեողովաընքացրում այդ դի:

|

Շատ

ու

աժեն

տեսակ զավ

ըոպեր հեզություն

ու

վիչո կոլ, բայց ոչ մի անդամ Դյուչկրեց ճետաքբթրվելու, է՞նչիցէ տյդպես

քնթում-ճառտյում երկիրը: /՞վ է այդ էլուցազեր: ու Համբերատար էր այդ երկիրը հ մեծ էր Բազմալարչաթ ու Հավատում, անխոնչ նրա Հավատք: Արտասվումէր ու որ էրբ արձր, Ճտդաչում ձր Հավոուում,Հավատում ու այն Ճճառուրնեըներիաղբյուրը ցունաենրի ցամաքի: ժաու

մանակ արդին Դյուցազնը ժամահակ կգտնի նրանը աղզաբունն, սակայն ո՛լ այհ բուլեն, որն անլեա նվ աճա ձՀապավ

ակնկալում ձին բնակիչների Ոտքի ելան քշնամինձրը

ե

շրջափակեցին այն երկիրի, ուի փչակում քնա էր Դյուտավնը: եվ բոլորը զիմոցիե ուղիղ Դլոցազնի Վրա: Սկզբում չոհսավ Հոտ է գամեկե զգուշությամբ մունցավ փլակին օժյուցազնիթ լիս, ժլուսը մուտեցավ նույեպիս Հոս: է գալի ե Հարձակվելին երկփտած է եղել, -- առացին թյնաժիները բի Վրա: ն Թյես մբնքըն անգութ Լիի ն անողորմ: նրանք այրում --

--

-

.

մեծա-

կոտորում վին այն ամէնը, ինչ Հանդիում էր իրնց քանապարին, վրեժ լուժելով այն ծիծաղելի դարավոր երկյուղի Համար, հիր ներշնչել էր նրանց Դյույաղնը Դես ու դեն նետ վեջին խեղճ ու կրակ մարդիկ, տեսնելով չար ձախորդու թյունը, նետվեցին քշնամուն ընդառաջ, բայը տեսան, որ

որոնց, որպես չինովնիկները, պարգնատրման դույն գաղտնիք, Հանձնարարվածէ տոնական որպեսզի էլ, եոլորին նրանք մաքուր արտագրել: ցուցակները գաղտնիքը կ պ ետական միաժամանակ Հուռագրած լինեն

միաբերանազերանցին, «Շտապի՛ր, Դլուցավն, չտապի բո: Այն ժամանակ Հիայշք կատարվեց: Գյուցաղնը տեղից չշարժվել։ ինչպես ե ճազար տարի առաջ, նիա անչար գրլուխը կույր աշքերով նայուժ էր արեգակին,բայը այլե» էէր արձակում այն զորեղ խոժփուը, որից մի ժամահակ «օարՀ սավաճարէր լինում մայրի անտաոը կանաչ: Մոտելյավ այն ժամահակ Դյուցազնին ձիմար հվանույ» ե տեշավ, օր իժերը Դյուկան, բռունցքովԽորտակերվփրակը ցանի մարմինըլափել էին ժինչե սլարանոցը: Նեջի՛ր, Պլուցազն, ննչի'ր'

բորենիննրիցմեկին, քկսած այդպիոի վատ Համբավէ կազմվել: բան չին Հին մարդիկ բորենու փել ինչոր գերբնական ուժ նրան: էին վերագրուժ ե կախարդական սնսնում Հմայքի էոնյանավոր Ճայացքը այդ եղած Քորենու վերաբերմամբ նախնա երկրնիրի նան այն մինչե այսօր տով տիրում է

դատարկձեռքերով

քեր կատարել:կամ այն

սկսում են չարոնքն,

Ո՞վ կմտածեր,

եե,

եվ Հիշճցին Դյուցավնին

ու

վատաձություն ներչնչու: կաթոլիկ քաճանանեինայդպիսի տովում երը արաոտրա աչքեր էեն ունքնում, փաղաբյական ձն ձմ ոյա 061 80281811:ՀովվյալիԽզճի մեչ պրպտում--

00վ.--

է այն պատկանում կերպարանքը ժամանակներիը որոնց մասին վաղեմի այդ

ծն

այղ բանըի̀րենց ատելի կախարդները օգտազործում ճամսզված մարդկանցվնասելու Համար: Ավելին- արաբները էն, որ բործնիներըոլ այլ ինլ էն, ԵԹԻ ոչ դիմակավորեն լինում, ված կախարդներ, որոնք ցերեկը մարդու տեսքով առնում` բարնպա չտ իսկ գիշերը գազանի կերպարանք են ձն

որ

Հողիները կոնծանելու ճամար:

նույնչափ անչավանաասեկոսեները ես լսեցի մի կուոլչիկան են, որչաի այն առատոկելիորբ մի բորենի է ինքը Թե" իբրե խայից Ջամոսկվարնլինում, Բանաչում, որի ցերեկը մարդկային տեսքով քանկագինՓյուէ րեր է ընդունում, բայց Պենը մանումէ Թե լէ, վերպնում առաժ՝ «լրագիր սկսում է բորենու կերպարանք գրիչն դրել»...Ի՛նչ Հիմարություն: նե մասին Բրնմը բավական շերտավոր բորենու Սակայն աան» ըօղամիտկարժիք է Հայտնում, Սնպետ: Հասկանալիէ, ձին առաքինություններ նրա մեջ չի տեսնում: Քայց զազանչ Սառ էրնույթին,

(Խոառ)

փայլատակող, Հայացքը խիստ է, գիշատիչ հսկ բորենու են, տամուկ, են, Հայացքը՝մոէրմական, աչրերբ Հոդնատանջ

խոլորինմիանմանժւղտար

նրը:Բրեմի՞՛ բնքկների մել, ուր ւռարաժվաժ այդ կենդանին են, պատմածներիննայած, տեղականարաքներըՀավառում ծելիս ն ուղեղը գործս որ մարդը խելագարվում է բորենու

ԲՈՐԵՆԻ

գիրք ն լավ զիտեցեք Քաղ արծքորեէ կենդանաբանության բորննու կերպարանքը: նրա սուր դնչից ամենեին չի երնում, նտ կարող է լինել խարդախ, եննեգամիտչես ասավել՝ որ վայիագ, այլ ընդճակառակը,նույնիսկ դուրծկան տպավորություն է գործում: հր նեադորժումէ շեռրճիվ մղ լով տպավորությունը մոքրիկ աչքերի, որոնց մեջ ողորմածությունէ շողում: Մյուս սրադուն) կենդանիների աչքերը վճիտ են արագաշարժ:

որ

՛

այղ

ու

'

'

ներն ընդճանիապես չեն ունենում

ոչ առաքինություններ:

ոչ

են Հատկություններ: Շերտամոլություններ, այլ ունծնում այնչափ վկայությամբ: վոի բոռրննու ոռնոցն իսկ, Բրեմի է ն ինքի շա» մում անգամ են, գարչելի լէ, ինլպես պատ խալավոր զվարճացել երա օոնոցը լսելիս: Ընդշակառակը, -

Տեն.

բործնու բնույթր,

ռոնոյթ որը

ամեն

հրոք

որ

ունի

«ինչոր

ն ու՞Կենդանի բորքնուն որսալն այնքան էլ դժվար չէյ նեն աժան ձնոք գնով պաճողնեիըբավական տի գազանանոց

ոսկալի թրե

մի վառ երնակայլությամբ շժտվաժ

Ճա.

վատացյալ Ճոցի ճեչտությաժբ կարող է վերագրել սատանային ն հրա դժոխային ընկնրակիցներին» Այնպես որ, քե կարդալով,օրինակ, լրագրերը, գուք ըօրքիջ նք լսում, տրր կարելի է վերագրել սատանային», ապա իմացեք, որ նա մ խԽալավոր պատկանում բորենուն,ն ոբ քործեիների այք տճսակը աժենիդ վտանգավորն է ատելին։ ՔԲորձնիական այդ անձնավորության ասին Բրեմժրոչ մի տեղեկություն չի տալիս, բայց պետք է ընդճանրասլես նեն ռր նրա պատժաժները բորենիների մասին որոշ չափով խրճաճվածծե, Եվ, րս» երնույթին, այլ խճճվածությունը ջացել է Հենց այն բանից, որ այլակերպվու բորձնու տիպը կարժես թե Վրիպել է նրա աշյքից:Բարեբախտաբար: այդ տիպը չի մոխպել այն զամոսկվարելյեցի կուպչիխայի աչքի» հրի մասին ես Ճիշստակնըիվերնում, ե որբ իբ սհիակաւն աչքերով «առտատապեստնել է այդպիսի բորենի: -- վրան ոբ նայում հս, Հոգյա՛կ էյ-- պատմումէր եա,-ու բայց ծրը սկսում է դնդղնդալ քրքջալ... Քրքջո՞ւժ է, քրրՔրջում, մեկ էլ «անկարծ Հեծկչտում է.... Տե՛ր, օղորմյա

են

մոայբ» փակած, ցույը բերում նրանց ե վանդակներում ժամէր ա մբողչ մարդկանց: Վանդակումփակված, բորենին Հետո Հանկարծցատկումէ դոճղի նման պառկումէ մի կողթի,

:

կողերը ձողերին է քսում ե հաբի, նայում է ապույ-ապուշ, է որ թափանցում ժամանակառ ժամանակայնչլեռ լ Քրբջում, ծուծը: մրնչն սոռկորների

'

ու

նույն Քրեմի վկայությաժբ, բոբննին որԱյդուտանդերձ, չափ նենգ է, նույնչափ էլ վախկոտԷ Մեկ անցոմ պատածեց,

-

Քրեմբ ընկերներով զիշերում էր կապույտ գետի ափին, հիբ Հանկարծ խարույկին շատ մաոռթկ երնում է բորենին հ սկսում իր սիրտ ժորմոքող երզլի Սակայն բավական է լիայդ երզի, քրբջաե, քում, որպեսզի ինկերներովչ ի պատասխան

օր

առո»

մեզ:

Ահուամենայնիվ, կասկածիցգուրս է, լակերպությունը նկատի ունի Բրեմր, երբ

Հենց

այդ

էյ

որ

բենիներն զզվելի սուր ձայն, անտանելի ուռ ձակում ն ոււոնլիս այնպես են Հնում ու Թառանչում,

են

ունեն

որ

առում

ն

«ողճղում,

անմիջապեսփախչում, Մեկ ուրիշ անգամ, ՄՍենաարքաղաքում, կեսգիշերին ճյուրավերադառնալիս: Բրեմբ քաղաքի փողոցենրից տեղից տուն ժեկում Հանդիլում է բորենիների բավականմեծ ոչմակի, Բւոյվնրանց վրա նետած ժեկ Հատիկքարը բավական է լիոր

:

բո»

բայց,

ուռում» կենդանուբնավորությունը մանրամասնորեն նման լինի: ապարդյուն չի փորձն նասիրելու նկատառումով, ճաճախակք է Հերիե միայե ՔավականՀեշտ է ընտելանում.

ար-

աղաղաչ

այզ

ժ լողացնել:«Այդ ձնով ըոռելաւդա եորենիները,»«ւկաւո վում չ Քրեժըյ--ինձ տնսնելիս, ուրախ իժ ոոնոցով չատկում էին տեղերից, սկսում էին Թոչկոտել

ժեժի դիժել

՝

շուրջը,

ու

--

որ ամբողջ ոճմակը փախչի' Բորենիներին կարելի է նույնիսկ ընտծլացնել: հարկե, զբաղմունքը բավականություն պատճառն չի աբովյ

այդ

քնաժների անպաշտպանների վրա (ն: է, բՀարկո,ատ եթե զո4ը կապկապված ավել չավ է) ե, բացի ժտնում ու դրանից, Հաճախ է տննեին փոքի հիեխաներ է մանում: Ընդճանրապես հիեխաներն այլակերպվող բորննոծ աժենասիրած պատառն են, Գիչերընա մանում է մամբոմլների (բաֆիրներիցեղերից մեկե է) տունը, անցեում է ՀորԱծրի մոտով, առանց նրանց վնաս պատճառելու, ե ջնած Մայրերը վերժակների տակից տանում է երեխաներին:

ն

հում,

որ

միայն թույլերի,

անկոչ Ճլուրը վախենում է

ար

սնաճավատմարդկանցմբաֆղգա մայն էրն Թվում է, կարծես դժոխքի բոլոր ռանսւմնան բնականորեն են է ժոլեգնում:Քոցի դրանից, ալդ բորենին Հարձակվում կում

:

ե

սառը

չրում՝

առջնի թաթերը գնում էին իմ ուսերին, Հուտոտում

վերջապեսուղիզ վեր ձին բարձրացնումպփչնիր ե 115--2 գյույմ ցցում ետեի անցքիցդուրս Հանած աղիքը»: Միխոսքով, մարդը Հաղքանակել է նան այն բանում, ինչպես ամեն բանում, միայն դուրս ցցած աղիքն արդեն ավելորդ է դա հսնելը,.. Բավ, Թեպետ. բորենու ուբախությունը էին դեմս,

|

նույնպես յուրոթեսակ մի... Սակայնինչ է նլանակուժ զ

50.

Սայոիկով-.ձյեղոին

այս

ամբողչ «ատմությունը

ն

ԿՐԱՄՈԼԽԻԿՈՎԻԱՐԿԱԾԸ

գուցե Հարց կտա ինձ ընթերֆնչ նպատակովէ դրվտաժ,-»

բոլոին այն նպատակովպատմեցի, որպեսզի տամ, օր «մարդկավինի» միշտ հ անխուսա պարզորոշ ցույց «բորենիականինդ: փելի կենպով պետք է Հճաղզքանակի է պատրաստ երբեմն մեզ թվում է, օր ձբորհնիականը» ամբողչ աշխարճը լցնել, որ նա ե՛ աջն ձախ տարածելէ Թեերը ե աճա շուտով կխեզդի ամեն մի կենդանիարարած: Չորս Այսպիսի ուրվապատկերներՀաճախ նն պատաճոււթ ոռնոց, խավարի կողմը բարձրանումէ դիվականՔրքիչ ն երկպաեն դժտությունների ատելության, Խորքից Հնչում Բոլորկենդանիարառակություննհիք բացականչություններ: աֆճուն սարասսիովընկնում են երեսնիվայր, բո բաժներն անզգայանումձն փտքի չոր Հողեկան պարաավորությունեքրն այն միակ ճնշիչ տառապանքիցչ ոի խորտակվել է աղնիվը, ասես անքաԽորտակվել է մարդկայինը: Ամեւ ինչ առմիչտ» փանջելի վարագույրով, ժածկվել է ատելությամբ, ամբասցողըբչ--

(Ճերիաթ-եղեւեոգ)

նս այս

ու

բորենիականությամբ: տանությամբ,

ն Հանցավոր մալորությունն Սակայն դա Հոակայական «Մարդկայինը» երբեք վերչնականապեսչի ոչնչացել, այն ժոխրի տակ, որով ժամանակավորապեսժաժկել է նրան «բոբենքականը:, նու չարունակում է բոցկլուլ: եվ այսուճեախես նատ էի ոչնչանա նե չի դադարիբոցկոլ՝ ճաղթանակելու Համար նրան երբե՛ք: փՈրովշճետն տալուց: մի բան է Հարկավոր միայն՝ սրտերն ու փոքերը լուսավորել այն գիտակցությամբ, որ «բռրենիությունը»ամենեին լունի

ն լար նախաայն կախարդականդլութանհքները,որ անմիտ այդ բանը օր տեղի 4 նրան: Հէնց պաշարմոււնքը վերագրում ունննա, մտքերն սիրբտբ լուսավորվեե այդ դիտակցուձեռնասուն Թյամբ, այլես Հարկ չի լինի օրորքնիությունը» դարձնելու: Ի՞նչ կարիք կա: նտ, միննույն է, չի գաղարելու ձնռնասուն գարչաչուրություն արձակելուց, բացի դրանից, նա ինքը մեծ գլխացավանք է պատճառելու: դարձնելն էլ ավելի խորքերն բնկղմվեեՃքփակսիիրեն-իրեն ավելի չն, վեթջապնս, ժովը կկլանի նրան, ինչպես ճին ժամանակ կլանել է խողերի բոլուկը: ու

ու

արթնանալով» կթաժոլնիկովը, սռոավոյան Դիոն, երեկ չկա որ էնքը զգաց, պարզորոշ միանգամայն Մեկ անդամ

գոյություն ունի, իսկ այսօր հրեկփոխմի սոեռսկ մողական գավաղզահօվ վա գոյությունը Քալց ալդ անդոլությունը միանդաՀ վել էր անգոլության: չոլախուճասպով մայն ճատուկ տեսակի էր: նրամոլնիկովը արտասանեց, Հիտո բարձրաձայն մի քանի բառ փեց իրեն, Պարզվեց ոն ինքն այդոեզ մեջ: ճայելու նայնց վերջապես անձ, դոյություն ունի նույն ե, տոմարագրված է, կայ որպես ե դրանից, նա փորձ արեց Բացի երեկ: այն ձնեռվ, ինչպես այդ մտածել. գուրս եկավ, որ մտածել էլ կարող է... Քայց, որ ինբը էր, աժենով Հանդերձ, իր Համար կասկաժիցգուրս որդիկրամոլնիկովը: տոմաբսգոված ո՛չ չկա. Չկա այն առաջ նրա կարծես հա երեկ, դեռ սին գիտակցումէր իրեն ճանապարչճն առջնում նզլաժ փակվել էր ինչոր ժի դուռ կամ Պարկ ր խափանվել, ե նա այլես ոլ գնալու տեղ ուներ, ոչ էլ նա

դիտակցումէր,

ոի

կար գնալու:

Մեկ ենթադրությունիցմեկ այլ հնթադրությանանցնելով ֆրա 4ամիաժամանակուշադիի կենելով շրջապատը, վրա ընկած կիՀարեանցի կանգ առավ գրասեղանի բացջը ն սատ Հանկարծնրա ողչ էու' գրականաշխատությանվրա, Հոսանք անցավ... թյամբ կարծես էլեկտրական Դե՛տք չէ, պե՛տք չէ, պետք չէ: ե

Սկզրում մտածեց, որ դա ճիմարությունէ ն գրիչը ձնոքն աղավ: Բայց երբ ուզեց չշարունակել սկսած աջշխատությունր, անմիչապես ձամոզվեց, որ իրոք ճարկադիվաժէ զիժ քաշել ն այդ զծի տակ գրել՝ ՊԵ՛տբ լե՛ նա Հասկացավ,որ ամեն ինչ մնացել ծ առաջվա ես, նա ազատ է բայց միայն փի «Հոգինէ կնքվաժ: Այսուճետն տոմարագրոկանանձին ճատուկ գործունեությունունենալու, ոչ մի արայդ բոլորը է, թերես, փտածելու, բայջ ազատ կազ" որը ժնթ չունի նրանից խլված է այն գլխավորը, --

-գ6489-

--

էր նրա կրանքի Հիմբը ն էությունը. խլված է այն էու ռազայթող ուժը, որբ Հնարավորություն էր տալիս երսն փո «րտ Հրով քոցավառել ոշրիշների Հոգիները: նա կանգնել էր ապյած, նայում էր ն չէր տետնուժ, հրոչ Ֆում էր ե չէր դաոնում: ինչոր մթ ճավբտենական տանա. ժեն. "ին (իմ բան այրում էր երա եերսը... իսկ օդում, չուժ էր անձեթեթ, ամբարիշտմի չչունջ, մուժ

ու ավելի անձս» քեուցանումնրան ե տարեցբարիավելի ճասավ ծեթուժեշտություն էր դառնում: Վերջոչպես վրա է բարձրագույն թյունը, ն կյանքի բոլոր վալնլքները, բացի

ամենաձականժեկից։ Համար ն

անին. չ

կացանք, ճառուաանցի՛նք»: Իր, լան ք, ի՞նչ ( պաս աճեր ձՀառտահապեսնրա ճողզինկնքված էր: ինչպես ամճն մի Համոզվածն ճավատարյալմարդ, այեպես էլ կրամոլնիկովն ուներ իր ներքին տաճարը, ուր պաճվում էր նրա Հոգու գան» ձը: նա չէր թաթղնում այդ դանձերըչ ի բացառիկ սեփակահությունը չէր Համարում այն, այլ շռայլում, վատնում էր: Նրա կարծիքով դրա ժեջչէր պարփակվում ժարդկայինկյան» Քի ողի իմատոր։ Սոանց այդ գործունյա, տոկուն ուժի, մա բղու Ճա փարւղաճան) դարձնելով րենից(ուլը ն լ մախ --ոիր րություն արձակելը, միաժամանակ ընդունակ է դարձնուժ րան ուրիշներից ես լույս ն բարություն ընդունելը,-- մտրդհա փն ճասարակությունըգերեզմանի կնմանվնր: Դա ոչ քն '

Ը.

Հասարակություն կլինէր, այլ դիակների պաճեստ... եվ աճա երբաՀամր սկալեց դիակնացմանշրջանը:քույօի ե բարուԹյոն փոխանակումը վերչացավ, եվ նա ինքը, կրամոլեիկովե է դիակ, ե նրանք, որոն նա դեռ վերջերս դիմում էթ, ոիալնս իր գորժունեության կենարար ջրի աղբյուրի,-- նրանք Խույնանը դիակ հե... Երբեք նա, անգամ երկակայությամբ: դրանից առավել խոր դժբախտություն չէր պատկերացրել իր Համար, Կրամոլնիկովըբնիկ պոշնխոնըի գրականագետ էր, որը չուներ ռչինչ այլ կապեր, քան ընթերցողը» ոչ մի այ ուրախություն, բան ընթերցողիՀետ ճաղորդակից նելը: Ընթերմող»

նրա Հա

բայց

ն

մեյչոր ԱՄ Ն ք ավան ձեռվ, Հո րն մար

Դէ այնպես չարունակարարկանդնաձէր նրա առա: պի վերացական անձնավորությունը եղած այգ կապվածության մել ինչ-որ բացառիկ, ճիվանդագին խանդոտության տեմեւս հեր Ճապնող բան կայո Ամրողչ միմիոյի դա՛ էր մյաՔՈՒՄ ա

Բ

նա

անսլետքացան նբա վերջնականապես

անտարբերէր դեպի նրանք...

բողնին խորտակվեց

նան վերքին վաեվ Հանկարծ այդ ն կլանեց այն օ«ժիակրոչ յեքը) հացվեց խավար անդունդը էր կանքը" որն իմաստավորում

մեկ բացառապես այդպիսի՝ ցեխում Գրական ժամանակ

ուղզու-

ժամա-

Քամբ ընքացող անձնավորություններ սկռած այնպէս քակ ճանդիպում ենս երիտասարդությունիը ստանում երանցկյթեքը: յուն է միակողմանիդաուսվորու էլ որ դուր" գլելոճ ձր Էնչիսի պատաճականություններ ասպարեզից» նշվաժ 2121երանց իրենց ճակաստագրորեն ն | Բերովիճնոտիչ չեղումբ օլ լուր) է լինում, ոչ էլ երկարա իսկական եեքբ կույտերի տակ շարունակումէ ընքանալ կեղժ ողջ կյանքի բազմազանությունը կենսունակ ճորանքը: կենտջաճադրգոությունը չէ թվում երանց, կյանքի ամբողչ կետում: երբեք երանք Հաչիվ ըոնանում չէ մեկ լուսատու առ

մպրալեն տալիս իրենց, Թե ինչ պատաճականություններ չին սում իրենց ճանապարչին,երբեք չեն նախատեսում, կաաշխատումապաճովել թիկունքը: Հետախուղումներլնն Էլ մաին: տարում, չհն տեղեկանում նախկին օրինակների երեուլթներըն որ երանց առջեից անցնող այն պատմաոռրով, անորոշ իրենց կախումն այղ երնույթներից րանց Համար ոչ մի տեղեկանք է, այլ որովշետն ոչ մի կանխատեռություն, այն դործունեուփաղզա չամիանցա լեն կարող ձեափոխել առնելը ձամավոր կլիներ գոլության թյունը, որի ղադար ղաղարին: Դոոթ է մարդուն սպանել, որպեսգի«յդ Գոր" են

ԿԱ ժունձությում ոը

ԳՈՂ

:

րք:

է տեղի ունեցել այժ, Մի՞թե չէնց այդ սպանությունն է պատաճել: Ապարդյուն րուլնին» Ի՞նչ այգ առնղծվածային որոնում: նա մի բան էբ էր նա այդ Հարցի պատասխանը է չրրՃասկանում միայն, ոթ հրախարաց դատարկությունը

իրեն ամեն կողմից: ջապատում կաթոգինՆ բուռն

կրաժոլնիկովը

ռ-00լ.-

խանդով նվիրված ձր

էր նրա ինչպես անցյալբ, «անալի ծանաչում բոլորովին ճանաչողությունը այդ Բայց նույնպես ներկան) վրա. զա ուրույն ազդեցությունէր օւնեցել նրա էր, որոնք» անբնդչատվնրբանորոգվելով, դանի մի աղբյուր վերջապես ղարձան նրա կյանքի գլխավոր բովանդակու» թյունը, ուղղություն ե նռանդ տվեցին ողջ դորժուննությա» նր: ծվ նա ոչ ժիայն լէր աշխատում ժեղմել այդ ն կենա աղչ ընդձակառակը,աշխատում էր նրանց վրա անն նրա գոյությունը Ցավի իր նացնում էր երանց սրտում: կենէին ճանդիսաքում բեղձատ զգացողությունը աղբյուր դանի պատկերնքրի,որոն միչոցով ցավի ուրիշների 4իտահդությանն ձր Ճաղորդվում: Գիտեր նա, որ ՊոշեխոնյաներկիրըՀնուց ի վեր Հոչողխիւծ օո չէ եղել անկայունությամը ն փոֆոխականությամբ: րա բնությունն իսկ Ճովատ չի ներչնչում: Գետերը տարածվում ձե լայնությաժբ ե Համարյա ամեն տարի փոխում են Հուրը, նրվնծրանգվելով ավազի կուլտծրով: Սլքնլորտային եր» կախարդանքի հրեույթներր զարմանք են պատճաղում մաստ ալաօր Փազկարծակիաւթյամբ, ԱԱ ենթ է չութ դառնում,իոկ շապիկը է, որ այնպես, քրտինքիը տաբ

հր րերին

ն

ե

կէն. ցավերի

ցավերը,

բրենց |

աղը

նույն

այդ

բնակիչների

շապիկը փայտի յնա է նարում

աղքատ: մելքին։Ամառբ կարճաստնէ, բուսականություծե Հաճիքներն անժայրածիր։.. Մի խոօքով, դավաճան բնություն, այնպիսին, որ չ ժի գործ նախապես որոշել չի լինում: Բակ առավել անկարուն է Պոչկխոնում ժարդկային Վիու Հաշարակ ժողովուրդն առում է. «մախաղից ճակր: հն. «մեր վաս: առում տից ազատում չկար, արՀչէստավորներն տակը սառցի վրա է գիվաժ»չ,բռլարինն ասում է. «էրեկ ն

Գիտծթ այչ

ականչննրը ճակատիցս վեր էին բուսել, ինկ ն վաղվա վին գտնել չեժ կարողանում»: Չկա կապ երեկվա ճովատումէ կախարդված կարծես թափառում միջեւ Մարդը աատվածձայողել, գործը լավ կգնա, լճաջողեց կորավ Ի՛նչ խոռք կարող է լինել խղճի մասին, էրբ լորտ կում) է ամեն ինչ դավաճանումէ, մատնում է: Ինչի՞ վրա կարող Հենվել Խիղճը, ինչով է հնա գաստիարակվիլու: այսօր

--

-- 8024 --

բոլ"ր`

կրկնում էլ

էր նքա սրտի ցավերը կենդանացնում իմացողությունը մղիչ ուժը: Կրկնում

ա

էր նրա դորժունհության Հանդիսանում նա սիրում էր իր երկիրը»սիրում էր երա Բըչխորապես եմ, վառությունը, նրա մերկությունը, նրա դժբախաությունը: տեսնում էր, օր ապազայումՀրաշք 4 ժուցն նա կանխապես ն

մեղմելու է իրեն լափող վիշոբ: ե սպասում էր նրանց: Նա Հավատումէր Հրայքներին նա ինքն իր աղզղդեէր կախարդության Համար աննկատելիՀպատակվում վճռակա րանտ ընդունում էթ յուքյանը կ կախարդանջե ճամար) Ո՞ր ուղղությամբ է կյանքի գործոն սլոշձխոնյան Սակախարդությունը զո է ամբողչ ճարցը.". ընթանալու նռ մշտապեսխավար չի եղել: երնավանդ որ անցյալում ն լովաի տիրապետությա բեմն խավարը Ֆոսրանումէր, ավելի առույգ ծրեեց պոշեխոնցիներն կարճատեընթացբում

տեղի ո0ւնենալույ

որբ

դաստիարակված, ծոցում կախարդությունների --

էին դզում

ջալերվելու ԿՎԵցութ

տակ փք թելու Արեգակիճառազալքների

այգ

օր

Հատկությունը որ

ցա-

այն

Թույլ լինձր ընդճանրապեռ Համար մարդկանց է պածպանելնրանց բան է. Գետք

որչափ որ

«ր

ու

ինչ-որ ցանկալի է Հիչեցնել, որ եջ լույսի ալդ բնազղականժարավր, պետք անչաշման տառապանք: "1 4, այլ կյանքն մաճը պետք Թէ Ռչ ժաճբ' որիը ազատել կարող է միժիայն պատմարդկային է լուի կապանքները,այլ վերականգնված այլն անարբդգանքնեզտված բոլոր կերը, լուատվորված ու են ստրկությանդավրա նրա որոնթ չերտ-չեիտ նստել այնչափ բնականոԱյս իրողությունն ընթացքում,

ամք

աժինաանընգունակ, բան.

ամենը նրամոլնիկովը,բատ

ուրախություն

ԲԻՑ» Բաշ բխում

բնն որ

է մարդկային ձության բոլոր բնորոչումներից, անգամ ակնքարքային կասկաժունենալ չի կարելի նրա

նկատմամբ: կրափոլնիկովե Հավատում Կվիրուլ 8 «2 Է այդ մարզկանց ճիջեջնելու աշխատանքին: ւքի օւ «րաի ողջ «ժերը նա նվիրել էր այն բանին, լույսք վերականգնի ազի իր բարձկաժենրիՀոգիներում ն պրածպանի «րտքնրանց պատկերացումը ն խավարը չի ժաժկինրանչ բում այե ճավայռը,օր կգա

Հազքանագի ամբումոի, Հաղքանակին րե

Գ

,.

Արար

:

յ

կ

Արգարուքյան Իո.

Դրա եյ

Ի

Է

իսկապեսասաժ, կայսնում նրա գործունեու:

էր,

Ար

9 լա աաա ակու

դաոսաչլու:

արատաճարռո

,

Ս

-

Այդ լարն էր միայն ձայելով, կարծեսգոլությոն էրինզնում: ամնե խեչբ զարմանջ ձր կենդանի:Մնացած

,

տե , ' իրավունքներին իր

Հապաղնց

ր

ոչ

չորՆ

փրկ ' հ արոի

ջ, րի

Խւն իք

Քիչ

ախ

Համարրա

հի

առ

քարացաժվիճակումէր, Սակայն Կրամօլնիկովին .

աջին պաճ Թվաց,

է նուլ ե բսկ այդ

ոի

Հ ճամը մՄ

փողոց ին է-ռր ի"

ոի այնպես քուսն էր ցանկանումայլ ընդունեց: տեղ թերի աղաղակըմարգկանցաղաղակի

անոպոշեխոնյան սովորական,

նա գիտե,

քո`

ոին Բայց հակապես օխալվում։ լէր մասամբ, ԱԱաը սը այեպես ւո. երբե) լիբերալչերի Հելում: ս ր ով մի այնածղ ճամարձակաղմուկ " էր, անում, է4 նա ՆԻՆ : իմՀար Ռմանցից աղմուկնէր՝ մոտիկ շրջանի իր բարճկամննրի: Բայց իրեն: եկել լ էբն ցակայության ոմանք լա բնդառաջ էր անցել: "ի ամաավանությաէ այլե ուղղակի աոա. դեմքերիոք ատելի կարհկցության մի նշույլ չէր երեում նրանց անով աըոչ այն նրանց վրա արդեն ուրացությանստվերն Ընդճակառակը, Անետ ԱՆ աա հլ: իր«.. - եռում րի Արանեա ձեզ, սիրեՎ թաղեցին նորմալությունը հա

երազում էրչ

Ի

ռ

պետք չո

է,

աթ

,

ր

չէ

է ասել, է,

ւռ

չո

չէ

էԱ

ո

է

նա

որ

Ն այ

այստէլ

նա,

ն

չ

,

բան

էթ

ա.

"յ

Դա

է

յ

առաջ

ի

/

ոչ

|

,

զի"

դեպքում միայն գանում էր, որ ճրապարակէ եկծլ արդեն չափից դուրս վայրագ նա

այս

ն

խիստ:

է

դար

բայց

թել,

ն

րինս

ոլ

էր անձեռնմխելի: Այժմ նա

այդ

ու

Համար ռրչափ էլ սովորականլինձինկրաժոլնիկովի

երեն զարմացած

վզացն Նա

դուք

բայց

անդամ

«77

նա

չուր չառ Ալնուսմենայնիվ,

ժեկրւ-- Խիո է, պարոե, թր՛ստ է: Սյոչես ինքնե՛րդէլ. չի կարելի «յզպեստ,բարեկամս, ասաը

վաղուց էի ասում:

գո

ճոգին խլել էր, ճզմել

կախարդության քմաճաճույքները,

լիո--

ԲԱ

Բ Հաա Կր որ ագո " աար ճոգինթուն թարար ին աեերա, խա կըն» եր

նար

էթ

"

ո -

.

կարչեռխԽորամբողջությամբ

Հանդուրժեջինձեզ,

աար Էն,Աա

ւոժեդին,--

'

լի կարծլիչ

օի

դե,

վերջապես...

Ռղղակի«վերջապես ն ուրիշ ոչինչ

ձավ: Աչժժ Հարկավորէ թելի է, նկատել: Դուք,

ոչ

քե խոսել,

այ

պետք պարոն,

է

բայց

ձեզ

Հան«

Ձանձրալի դարհայել նչ հթն կավաղուց ինքներդ

հակ եթե դուք ֆողկում իք "ղչ ճոդով միանգամայնճասկանայիք ո՞վ դեպքումճարկավորէր թեկուզ ժի փոքբ: Քն մբահալուցչ ներսում: պետք է կարողանարթրքրել, Թե ինչ կա... իմ այժմ եվ ն բացնիրաց ամեն ճենց

ն

տակվածլինքը. իր ողջ էության մեջ այրող ծոր մի ցավ էր զգում: եվ Հանկարծ նա ձիչեց «ընթերցողի»մասին: Մինչն

միանգամա իբ բոլոր ուժերը տալիս էր ընթերցողին այժմ երո անձնաղոճ կերպով, առանց որնէ ակնկալիքի: նչ Համակրա թրմում առաջին անդաժ արքնացավ արձագանքի, Թթի,օգնուն րան անորոշ ակնկալությունը... Ու նա բնազդորեն ձղտուժ ռւեեցավ փողոց դուին դայու էր «ղո՞ կարծես քե այնտեղ երան ինչոր բացատրություն նա

ռում:

այդ:

այդ

դուք

--

-

Մեկ ուրիշն --

տեսք ուներ) կրամոլՓողոլի օովորական պոչեխոնյահ Համր, կույր ե խուլ առաջ նիկովին թիոց, ռր իր աչքերի տարածություն է փռված, Միայն քարերն էին Մարդիկքայլում էին նտ ու առաչ զգուչործն չորք ու

աղաղակում: կոզմբ

ոշ"

ինչ Հենց բացեիրաց, մի՞Թե դուք կարձում նջ՝ ձանձրացրեց: ես ինքս էլ չէ: սբ ինձ ճանա շատ «աճելի է ինձ Համար երեկվանից ու Խորճուիդ ն ես փաածֆեցի էլ շատ չում եր: Բայց այնպես Թորի ւ: տեր։»Ճճիտ.:: Փա՞դք քեզ, արծգի բաիի մարդկանց չէ

աՀա

քոս:

Այո

ասաց.

Հա

բարէկաժ,

Գն Հաճելի արրելի

ավիսոռ

ե

շա՛տ աիեռ, ի

տարայում ուք,

գտնում...նույնիսկշտապում ծրբեմն էլ խելացի ժի բան ցիտումչին ի բարձկամներիդՀաղորդել: Գրասննյակներում ես մի ծանոթ օմնեի, որը շատ բան անզիր գիտեր: Բայ: ես

«ամ րԿար

Այն ծե Սյոզիոի ժա ոնի կողմից: ամնն ինչ աա:տման է Ճաս« հոդ է այժմ, ծրբ ուրիչ բան է ճարկավոր» գուք պետք չդա լին: ոչ Թե սպասեիք, մինչն դլխնե կանայիք այլն եռ» աեայայդ Ա ասում եժ կնոլ՝ ԱՀա նս, ուրիշների նժան նայեցի-նալեցի է: ես էլ վճռեցի է: նա էլ ասում է՝ Հարկավոր Հարկավո՞ր

մյուս

ման

աե,

.

ու

«Ք. սոասծը:Կրկնում14, ի՞նչ երովոմջ ունք դութ) մ՛թչ ՐԾ ե ձարկ չճամարեցչարունակել Թմյաղը կրամոլնիկովը ճանա պա:չի թյունը ն առաչ անցավ: Քայլց որովշետե նրա լասոջՀ վրա գտֆվում էր այն տունը, որտեզ ապրում էի իբ ճիրայնտեղ մոտ, գոնե Հջաժելով նրա ուստի տտստվ րը, ւ»

ոք Ժեքնացնի' դչ եռհջիք զութ: ձրեռութին Շանապարճով: ըստ տրորված րնդունեց գնալ Սպասավորն ՌՄւղղակի ընդՀանուր առանց «իտրի Ֆերկոլանիչըչ նա գեռ ոլինլ չգիտեր:նա Հայտեշը, չ նռանց աջ ու ձախ նայնլույ առանց վեր ճախրձլու, ն րլ " "նակում Կ Հյուս ամաց-վամաց Ալճքսեննան չ, էալ Ագլայա Խնդիրների: մաբե»» աա լն, մչ Հազիվ էր օտբը չեմբայց բամոլեիկովը բաց արնք դուոլ, գուչությաժը: Թեպետ տխուր ն զորչ է այդպես, բաց նտանից նղած տիկինը ծիչ աշներս դիք, որ Ճյուրասենյակում կողմի) փայլելը մեր ումից վեր ծ, լուռ կողմիցը̀ դիր դուրս գնաց: ակձը փախավ:Կրաժոլնիկովը զվարքանալ է սիրում... Ինքս էլ Աա անա աճել, նա կոչված թաղամասում Պեսկի որ Ճիչեց, ունեմ Հասարակության մեյ, կապե՞թ, ծժանոթություննե՛ր, վերջավես էն նում, տասնձինգ մ` անհսնում ապրուժ է իր «ին ծառայակից (Գրամոլնիկեվբ ինչպես մյուսները շարունակառաջ նույնպես ժառայել էբ Հանցավոր Խորճրդաժումտածում եմ, մի՞թե պետք է ամեն ինչ ե վերապաՑակով ելլիչ Վորոթուշկիի մա. բնրմիջաէմ... բանայես լ:ե Ոլ, դեպարտամենտում) բաիաթգում էք ամենամեՓ էր Ճճարգողներիկ կգան». էլ կրամոլնթկովի արդի երբնիցե լավ ժամանակներ Հությամբ եմ... էր րք. ավելի նա քարչ Տասը տարուց ծառայող: Իշխանությունը, աջողակ Սեմի». արա Ա լ ՀնռանկաչՆիկոլա ենքաքաժեի վարիչի ծանբ աշխատանքը, լիո, այժմ... Այաօր հվան Աիխայլեչն է, իսկ վաղը ոչ մի Հույս լուհննա Դէ լով: ե ճՀոսահքնիրի բու այն ժամանակ եմթեելը.. Փոփոխության ժամանակ դողալով իր պոչ" Ար որ նբկորա ամանի զող է ե առանց ձգտումիճ լինելով տվում: Գող, Ա՞խ, ինչպես անողոք նք արստաճա ճոկչոտ ույնիսկ մասնավո ծառայության մեջ սպատրոՎերջապես երրորդն ուղղակիբղավեց նրավրա: ձեղ, Սկզբի ենք նս իրեն այնսլես էր էչ Ֆի՛ղն 1 րավակա՛նէ Դուք, պարոն, ոչ միայն Բ . եբ իր ձամարիսկ աճա ձեչ ես ձեր պատ» Հր թվում ոինէ բանի այլն ուրիշներին ել արատավորում,-հ. մակ այժմ չգիտեմ, անծլ ոչելացնելու ն վերացնելու ունեցա մառով երեկ բացատրություն ե ե աստիճաններիվրա վեք որում չ կաժ թն լկա: հսկ ի՞նչ իրավունք ունեք զուք, թույլ .: մել եք նա առաջարկ մտպրեց՝Հոգով աղզանդա «րարձկամական Հարաբերությունների

րտանց, երան

.

--

տանը ո

մատնվի կորուստի

ու

Կ

Ա"Արի

|

եր

ակին...

|

--

--

Հարցնծլ ձեզ:

պարոն կրամոլնիկովի Հետ,--

ասու

էյ--

ուստի...)

ես

այս

ձերգ Հարարերություն, «ի՞նբարեկամական այնկողմ, կողմ, աշխա է չպետք չ

բարձրություն, խեղկատակիմեկն է, ին չո՞ւ ժամ ժամանակ տանթից Հետռ ծիծաղել»: Առայժմ քսանչորս Իսկ ես ընտվեցին մտածելու, իսկ Հետո թե ե՞նլ կլինք... ես ինք տանիք ունեմ, կին, ծրնխաներ... Եվ վերջապես բան ան) ցանելու պաշտ: չեմ... Կարելի՞էր միթե ալոիի

նեն--

Դալին

հարծրանալու ատթոր աար . չո՞ մարոգանում տարձրինավ ոն իեԻն Սրա»«փանջք Ք» Է

Գո

այ

որ անճրաժեչոության մառբե, բանե է թոջայլ րելու նրան, սպառնաց մատով րձեա» կարդալովայե, միայն Լ ան ա. ժամանակՎճրչին Վորոբուշկինըլոնց։ աա«խած սկսեր անորոշ ույլսեր տածել, սկռեց ները ո չո Հաճախում ձր իր պետ: այեՀամախծ պես վելի, Լէ» մեկ անգամնրան նվիրեց թարնմաղթո«բս: ց

ուր

ր

անն յան

րչինս

կեսը (միչին մասը) նշխարի

ն

ասաց,

քչշատ

ուրախ

որոնք դեռեժ բոն: 8ր բոլոր այդ էրեկվճ ազատ մտածողները, սեղմում մուռիկ անցյալում այնպես բարնկամաբար չատ են ինլզես հրենից` տալիս էին իր ձեոքը, իսկ այսօր ույս էն ոչ միալն վախից դրդված,«լ ժանտախտից, այդ անում

Այդպիսով երա գործն արդեն ճայողվելու վրա էր, երբ

եմ»1

Հանկարծ...

կրամոլերկովիառա դուռր բաց արեց պառավ գայակը, ներքին դոների միջից նրնու էին երեխաների որձ անից, Դայակըբաերկազածէր, որովճեւտնանդնմքերը: վախեցած նա առանց աւյառելի Հյուրը խանգարեց նրան՝ լվեր բոնել) ա լնայլության ասաց, պետի Ցակով Իլլիչը տանը չէչ նրան ձեր պատճատով նեն կանչել, ն կենդանի է այժմ նա Ժ.տ թե ոլ, անճայտէ, աղոթք անելու հկ տիկինը եկեղեցի է գզնացել՝ բայ կրամոլնիկովն «կանց ցաժ իչնել առտիճաններով, Վորոէրքն՝ Հազիվ էր մի երկու թայլ արել, որ Հանդիպեց բուշկինին: եռ չեմ կարող կրամո՛լեիկով, ներեցեք ինձ, բայց անաց մեր Պին Հարարբծրությունները,-- Վորոչշարունակել ես, կարբաւշկինի Հուզվածձայնով -- Այս անգամ, թեպետն ն վստաճ ասել չեժ կարող) Դիրեկծես, արդարացա, բայց հկ տոին այդպես էլ տսաց. «Ձնզ վրա անջնչելի կեղտ կա: Ններձես կին ունեժ, երեխաներ:Թողե՛ք ինձ, Կրամոլնիկով:

են

"

--

--

Ջեք,

որ

..

ես աա

ավսչա

: ԵԺ ա " ոքիոդի

կրաժոլնիկովբըտուն

վախեցած:

եմ,

րԹ բա

ա

ր`

ԼԱԱԿԱՐ՝

Համարյա վերադարձավընկճված,

է միա(նակությաւ. այտուճետե դատապարտված նա չէր նա միայնա պատճառով էր: Այն այդ զիտակցում իրք, որ ընթերցող լուներ, որբ գնաձատեր,գուցեն սիրեր ամեն նա ձաղորդակց""՝ տեսակ կորցրել էր այլ ռրովչան Քյու իո ընթերցողի Հետ: Այդ ընթերցողը Հեռու էր դանը: վում է իր ճետ ունեցած կապերըխզել լէր կարոզ: Լեղշաամեն ժամակատակը, կար այլ բեթերցող, մերձավորը, որը մաճո'ւ հակ Հնարավորություն. ուներխայթել կրամոլնիկովին ճս հ բւլկտիաբար լուա առտինան: Այդ ընթերցողը ներկա էր է հոնի" ատելի իսկ ճամբությունն էր, որ Կրամոլնիկովի բում անցավ նրա մտքով, որ բոլոր ուրացումնիԱնորոշաբար բի մեջ, որոնց վկա էր եզել ինքը, թաքնված է ոչ միայն անձ. 1" նական դավաքանություն,այն հրծրի ժի ամբողջ ննջող

Որ

նա

յ

-- 004.--

ռրովչետն նրանք ճզմվել ծաչ ե որովճետնայգ նրանց ճզմել է կյանքի ծարավը, ու բնական ուստի կրաբավըբմիանգամայնօրինականէ ձր ռարսավում էր այդ մոքից: «Մի՞ Թ6,--ճարցձեոք մոլնիկուը տալիս նա իրքն,-- գոյություն պաճպանելուիրավունք ու վայրագ լուծը կրել: Համար պետք է ամոքալի ալխարձումմիմիայնայն է իք" Մի՛թե այս առհղժվաժային

բերելու

ամենանվիլանական,ինչ թր ձակառակէ բնթանում ձոգու կան հ քանկագին ձդտումներինո: Համարյա վուրաքանլչյուբը կատ թե. նրա ոոսակիցներից «կինս չլենվելէ սիմեկն ասաց. վր. ճենվեցընտանիքի առանձնապես բում», մյուսը. «կինթ-- ն ոզրիչ ոլինչ.. քայց ճոշոծանր էր ալդ բանը ՎորորուլկինիՀամար: Լնտանիթը աժեն ինչիցչ նա էր իրեն տում գրկում էր նրա ճոգին: երնի ձր ձեռք վատ էր ուտում, վատ քնում, կողմնակիաշխատանք բոլորով Բայց «լդ ընտանիքի: բերում-- բոլորը Ճանուն որ միայն Լուկերիա Հանդերձնա այնքան քիչ էր ղաստակում, էի օգՎասիլենայի՝Վորոբուշկինիկնոջ անձեազոծությունն այդ չնչին աշայճանուն հում՝ կիծլու ալդ թշվառությունը: եվ Հույնունայդ ողորմության... վաստակի, Ի՞նչպես կարգավոԻ՞նչ քան է դա: Ի՞նչ է ընտանիքը: որ ընտանիքը ւ անել, ընտանեկանՀիժունըը, ի՞նչպես նրան ոՀ էբաշքչի խոց, արդու ճամար դառնա նգիպտական ամեն կողմ, շխանզարիքաղաքացի լինելուն: մասին, հ ճանկարժ կրամոլնիկովը չատ վատածեց այչ լ

ժեբան Բորա» էր նրան ներբին ձայնը,-արտեր առաչ չէին ներկայանումքեզ այգպեռ Ղամառոխայքնը նրանչ

ասում

.

րե որ ինչպեո

այդ

այրող

չէ արներկայանում են այծմ: Այն պատճառով մոնր ուժի ստրոմլ էիր, քեզ ինչ-որ կեզժ որ առաջ դու անուժ, այժմ ղու ստրուկ ես, բայց այլես ուղիղ ն չէիր «խտում զմվա: փնչո՞ւ դու իր բո

բեն,

ԱՄ»

իսկ աատարճլով,

քանում

էիր ինչ-որ պրո« ինքդ քեզ: Ինչո՞ւ դու թեզ «պատակեցնում ֆեսիայի, որը քեզ տալիս էր դիրք, կապեր, բարեկամներ, էին ալ չէիի չտապում այնտեղ, որտեղից ճառրւսչանքնեի չէիր կանգնում աիչ դ ու դեմառդեմ Հնչում: Ինչո՞ւ Հառա չանը: ներին, այլ «ուղվում ձիր նրանցովմիայն վերացականորնել «Քո գրչից բողոք էր ճոսում, րայց դու այդ բողոքին այն:

պիսի ձնե էիր տալիս, որ այդ բողոքը դառնում էր մեռածինլ Այն ամենի, ինչի ղեմ բողոքում էիր դուչ այդ ամենըայժմ էլ ույն դրության մէչ է գտնվում,ինչ դրության մեչ որ գրտձրվում էր քո բողոքից առաչ «Քո աշխատանքն ապարդյուն ձր: Դա փաստաբանիաքխատանք էր, որի լեղուն ուժասպառ է եղել իրեն խճճող կելչէիր տալիս ձիքներեց: Դու բողոքում էիր, սակայն ցույց ոչ ալն, Թե ինչ պետք 4 տնել, ոչ ալն, ինչն» մարդիկավելի խորանում ծն ու ոչնչանում, ալլ իայն ծամակրանքդէիր առաքում նրանը. Սակայնդա գերված մաքի զայրույք էր Թերնա բարի զայրույթ, բայց, այնուսմծնայնիվ, միայն զար" բուլթ: Դու նույնիսկ այն մարդկանց, ոիոնք այսօր այդպես (Վիրչ կերպովէրես դարձիինքեզանից, ղու նույնիսկ նրանց չես կարողացելՀասկանալ.դու ժտաժում էիր որ երեկերանջ այլ էին, ջան այսօր: օդչմարխտէ, դու ընդունակ չես այդ մարդկանցՃետքեքավ զնալու, գու լեղունակ լես դավաճանելուայն բարի զայրույ՝

արյուն է դարձելբո Թեին,ոը ծիխտասարդ Ճասակից միս մել։ Դա, իճարկե, Հաշվի կառնվի... բայց ո՞րտել ն Ք րբ: հսկ այժմ, երբ ծերությունն է ամեն կողմից պալարնլ Ք8զ Քր ցավերով, ինքղ խորճիր, Թե ի՛նչ է քեզ սպասում...2 ու

Քօտի«ՇԻԼթ Ինքնին Հասկանալի էչ էադ":Հեղինակից:

որ

այլ ինչ է, ներքոչ Հեջիավի Ռլ մի Կրաժոլ՝ Հոձիկով լկա ե չբ եղել, իսկ ուրացողզենրն փոփոխական են ամեն ոչ միայն ժամանակ, ալլ գու տնր մարդիկ եղել ննբկալումոչ Եվ որովճետե մյուս բոլոի բաները նույնպես դրության ժել էն դտնվում, ուստի ամեննին կաճաջողակ իրք էրար ալս բոլորը գրելու, օրի ՀաժարՀեզինակնանկեղժորնն զզչում է ընթերցողների առաչ

Վերը գրաժը ոչ

-- 078.--

ՋԱՏԿԱԿԱՆ ԳԻՇԵՐ

(9-վաճգություն) Դաչոը դո անզջայացած է, բայց գիչերվախորին լոո«է արթնացող թյան մեչ ձյան սավանի տակ արդեն լսվում ն ճովիտներումայդ խոխոխոխոչը: Զոբերում

գնտակների ն պգուշացնում է ճանապար» ջը խուլ թնդյունի է փոխվում խորխորատներ ձյունածածկ Հերգներին, որ արք ռռեղերում կան Քայ անտառը գեռ լուռ է, եղյամից ճնշված, ինչպեռ Խավար երՀեթիթքային Հական՝ երկաթյա սաղավարտով:

ու թրթռուն ծածկված է երկրի վրա պաղ կինջն ամբողջովին տակ երեում շողերի խաբուսիկ սփռող ասաղերով։նրա լուա Որգյուղեր: սնազդեստ ձեն ձնակույտերի մեչ քաղված չ պառկել անտերության կեիբե բության,թշվառության ու

անկենդան դաշտավայրի, ն լռության դատապարտված ու կարժես ճրնչլոսծ գյուղի վրա: Ամեն ինլ կաշկանդվածէ տակ: լծի վաժ լինի անտեսանելի,բայց աՀավոր մի ժայբում ճնչեց կեսդիշերա» Բայ աճա դաշտավայրի յին ղանցակի զողանջը. նրան ի պատասխան, Հակառակ Վիծայրում «Հնչեջ մեկ ուրիշը, Հետո՝ երրորդը որրբորԴը' չողչոեկեղեցիների շերվա մութ ֆոնի վիա նկատելի դարձան Ճաղուն զմբեթները, ն շրջակայթըՀանկարծ կննդանացավ: հրկար շարանը: Այջնից նապարջին երեց գյուղացիների ե՛'

լուծուա սլա կյանքից ու քշվառությունից ցած գլուխները խոեարճած: մարդիկ, տանջված սրտերով, ճառաիրենց Հեղությունն ու Նթանք տաճար էին տանում

քայլում

էին

ծ

դգորչ

իանքները. դա

էր

այն ամենը, ինչ կարող ձին տալ

երանթ էին

երանց Հետնում

Հեռվից Հարություն առաձ աստծուն: «աՀ իրենց տոնական Հագզուստներովպենված դյուղական թուստները, վաշխառուները ն գյուղի մյուս իչխանավորճետ ն տա էին անում միմյանց ննիըչ նրանք ուրախ զրույց ճար էին տանում առաջիկա շաբաթվա իրենց խրախճանքների ցանկությունները:Բայց չոստով ժողովրդյան բազմու-

Հեռավորության մեջ, օդում թաղվեց ճանապարչճի վերչին զարկը» նվազեցտամար Հրավիրողզանդաճարության ու լոության զիրկիք կրկին ամեն ինչ թաղվեցՀանդիսավոր թյունը

--

-

իշկ բնությունը Հյուլքներ, ջերը. անժասլելե.:1 մնալ իր նախնական Հանդեսըշարունակում Խադաղությող «հ հ ճնշում է հրան իր Հլորությամբ: ե Քյս

:

Խորունկ մի զաղոնիք զգացվեց սկսված շարժմանայլ Հանկարծակի դադարի մել, ասես տիրող լռությանը ճաջօր-

։

թյաժբ կատոներ, զաղաններ փետրավորներ, ձեղ,դաշտեր ներշիչնն 4Եղ իժ «որու թովչէրմույեքն 8 ենդանություն թյան Հաւագայիները: Հարուրյայիդարձավ արզ կանղ: ՕՀնելով բնությունը» լ նունն աշխատանքի նրա դեժ ծլան արտասվող» ռաջին ու

քնշվաժ ու մարդիկ:Եվ երբ

տակ

լմրեն

ներով: Դաշտի յուս կողմն ընկաժ «ղոր անտառը եույնսես դգաց ճարուցյալի մերձավորությունը: Հինավուրց եղենիները դեպի երկինք պարզեցին իրենց թավուտ թաթերը, ճարյովադեգագին ժյա մայրիները օրորեցին իրենը սաղարթները,

ու գետերը: բներից որջերից դուրս զանննրը, բներից թուն թռչունները, բոլորը խԽորքիվ գալիս է աճա լուսավոր, Հզորչ լույս

ձործըն

ու

զգացին, ռի

ջերմություն

բացականչեցին,«Դո՞ւ ես այդ,

ափոռղմեկը, բոլորը Աստվածօիձնեց ցամաքն չուններին ն ասաց նրանց. ու

ջուրը»

ու

տեր»

գազաններինու

Թըո-

բերել եմ ձեզ գարուն) ջիրես ն կազատեմ գետերը տաոցիկապանքնեմություն լուլս) բից. դաշտը կանաչով կվուդնմ, անտառըբ նրդերով ու բուր կճագեցնեմ թըո՝ մունքներով կլցնեմ: Ես կկերակրեժ ու ն ու ցնծությամբ կլգնեմ. չուններին գազաններին բնությունը Թող նրա օրենքները Թեթն լինեն ձեզ Համար, թող նա ամեն ժի շյուղի, ամեն մի ճազիվ նկատելի միջատի «Համար սաՀմանննի գժի, որոնց մեջ նրանք Հավատարի մնան իրենը դուք կահե» հրովճեւոն բնատուր կոչմանը: Դուքանդատելի տարում եք այն, ինչ տված է ձեզ դարեր ի վեր: Մարդե անվնրչ կոիվ է մղում բնության դեմ, թափանցելով նրա զէրգաղտնիքներիխորքը,-լնախատեսծլով իր այլխատանքի են այդ դաղզտնիքները,որովտետն ֆը: Նրան անճրաժեչտ --

Խաղաղություն ձեզ,

ես

'

աեխու-

Հառաջադիմության սափելի պայմանն են Հանդիսանում:Քայց բնությունը գոՀանու է ինքն իրենով, ն գրա միչ է ֆրա առավելությունը: է նրա խորփոքր թափանցում Հոգ լէ, որ մարդը փոքր րանք

նրա բարեկեյության

ն

առ

079 .-ծ-ծ.

օդը

կրկինմքազնեց այյ մաճացո' իրեհ աո մմ զում քա Գիեքահմանի «ՈՐՄ բաղզմեՌա վմո չաղր բ": դի՞ակվածմրուրն ըմպելի: էր կանչ կրում առան նրա ընկել էր թյուհը, որ Քրնսերվալը

եվ Հարույյալի «իրն վշտով, որու լցված էր

գավազեդին

ն

խորատ կվաժ

ճիրածենրում թշվառության ձեզ»,-- նրանք նա տպսաց. սխաղազությո՞ւն

ն հրնսնիվա' ինկան, լոհլյայն Հեֆեճանքթներով Հայցելուն փեկություն Մեծ ն

ժբրեկ-

ու

ու

ա

ու

վերածնություն ներշնչող մի Պրաշք:Արդելու էր կյանք արնելքթ, երբ ցանկալի Հրաշքը շառագունել դարե, գեռ չէր կստարվել: Հարություն առավ անարգվածու խաչված ասաված, այն աստվաժը, որին վաղուց ի վեր աղերսում են վլլտաճար ու ցավատանջսրտերը. «Տեր, շտապի րդ) Հարություն առավ աստված ե նրենու| լսրնց տրեղնրբը: ե

դաշն ընդառաջեցնթան իր ձյուներուվ էեդարձակ

յա

է մայն

քում ձվո

ունկեդոի-

Հանուն ֆրա. նրանը առաչինն իե, եք րեթ պես դրոշժելիննրան ե Հավիտենա սին կրա խոսքր "ր

քրենց բարձուիթիա/ նա Բոլորին ան«ավ սրտեքխուժ: մա յմ կապկապ ով ինչալես նրանը, գերության շգբանել հա նրանչ բիչ եվ օրծնեյ այն կոմ էին նետվում Հքղվում: խոստտբոլորին ապատությւնծն լորին, իր խաբ կրելով փափսոլուժնբսն ցավ: եվ նրանք բոլորնալն շրվանիկ նե սոորե «ոաթյոժ նրան Է նրան են ձղում/ Բոլորն անկեղծ ան

ու

ու

ու

ժում -

«Դո՞ւ հս, իրենց ձեռքի. նշ եմ,-ասաց կյո,

անր»

արդչոբ:

հրա Խյ:--

նա

մու"

հս Ղ աժ,

խորտակիյի թո Հավ -

որպեսզի ձեզ մածվանկապանքները» օւղյապյալինբո տարիմ ժառաներ, իժ Թանգաղին

եռ

«ու

-

քափվոծ սլես հ ամեն տեղ ձեզ ձեր հան արլունը՝ իժ է է ձեր արյունը, այխտեղ թափված ձա«րով անկեղծորեն արյան ճետ միասին Դուք մաքուր իր մեջ պարունամատու էիք ինձ, որովճետնիմ բարողն Հետ

եմ,

ն

ամեն

տեղ,

ուր

՝

կործանման

որի տիեզերքն ըուժ է ծշվարտություն։առանց ն օիՄիրի ր աստժուղ ջսենմարան է ն զարչուբելիդժոխք: աճա ճշմարտուայդ իիր մերձավորիդ,ինչաեօինքգ բեղ նա .-

թյունն ճր ՎՏ

ողջ

ն

ատրվությամբ

Սալ»իկով--Շլեդոին

միք

եվ անկեղծությամբ:

ու զպիրքե աստվածաբաննիրին վշտաբեկ պարզ ձե՛զ, որ ունեք ոենը սիտեր, երին, այլ Դուք Հավատում եք այդ ճշմարտությանըն սպասում եջ նրա գալառյանը, Ամառն արեզակի կիզիլ ճառադայքների տակ, ծառայում հք այդ ճշմարտուարորի մաճրը բոնաժ, դուք

առավել ժատչելի է

ու

է նա

ինքերստինքյան,բայը

է ամփոփված կյանքի ողջ խորճուրդը

ձեզ ճամար երա մեջ

ն

նորանոր ղրույքննրի

դուք Այդ ճշմարտությամբ

ձբբե՛ջչցամացող աղբյուրի: անկողին այդ քշմարտությամբ արթնանում եք առավոտյան,

քնհլու, ն այդ իսկ ճշժարաությունն եք բերում ու Հառաչանք. որը խնկի դութ իմ տանճարը՝որպես արցունք իմացած եղեք է սիրա բացում Բույրբց առավել բաղցի հրբ է Խրեժն, թեղետ հանխառես ոչ եբ չի հախտոոնաում, նա արդեն մուռալութ չ, կչեփ ազդ Հեչելու ձեր ժամը: բայց ն կծագի լույսը, որին չի կարող «աղիաժամը, ցանկալի ճարել խավարը: եվ դուք կրոթափեջ ձեզանից վչտի: ցահք

ակությունը

այլնապագայի սարսդում' եղած ամեն ծեզ Թվուժ է, որ ձեր շրջապատում այդ լուժը: որը

ժառանգել

եք ձեր նախնիներից: պանվածնք ըստ ամենայնի,

:

մարում են

Հա-

ախարՊի Հղորենրըձեղ Այն ժա ժաֆակվանիցդուք չրով մշտնեչննական: դովանումե սպա ու դո'ք առաչ, առաջ ե

ու

եք բնթանում որով

-

նում

ն ատովածային պարսավելով եբ, անպատիժկերպով եք, որ դա ե ոկբղե

պլարծննում արենքները, մարդկային է: Քայ

առում

եմ

բանե անտի ձեր ժառանգածիրավունքն ն Ճեռու չէ ալն,- հրր ձեր լազերը ձեզ, կվա ժամանակ,-կզիտակյենհրենյ ոժբ, Թւյլերը կույնսլես ե.յՓոչի կղառնա-ն: ումի Հանդի սո ալդ բկ գուք կզզաք ձեր ոչնյությունն շփոՀ ութ հրբնիցե այդ աՀեղ դուք թատ հե՞լ եք արդյոք հ 4եր որ: Ժյունը ձեք քն": է արղյոք ձեգ այղ հւխառոնմտու Տիա» «-« ժը: դինչթի առաղայր Մեղավորներըոչ

ու

ձեզ: ժարիտ: Խաղաղություն Հանդիուլեց Հարուցյալնառաջ անցավ ե իր ճանապարձճին ե՛ վա Կրոչ մարդկանց: Այդտեղ կային ն՛ Հարուստներ, ն' Խատուներ, ն դաժաի իչխանավորներ, ն' սվազակներ, մարդասդաններ, ե՞ կեղդավորներ,ե՛ կեղծ բարխպաշտենը ի՛ անիրավ գատավորներ:նրանք բոլորը քայլում էին ապաշ ն ուրութ խոսակցումէին. դիհանությամբ լցված սրտերով 2առաջիկա տոնական մավորհլու ոչ թն Հարությանը, այլ առան շփոթված՝զգաԽրախնանքին, Բայց նրանք էլ կանգ |

021..

տեր եք ձեղ: Բայց տիեգերքին կոչված է ծառայելու ինքնին, որ Հզոր եք դուք գուք ռչ այն աայդճառով,

րձել

ու

--

ոչ

ռր

ադ Հզորությունը որ դուք այլայնպատճառով, պաշո` Այն ժամահակից ակշած դուք

.

փռնում

չով Հարուղյայի մերձենալը:

մասնիկը չի

ժի ձեր խղճի լուծը» ե,կրում չարության է ձոզգ պատրաստում Հանդեպ ան

էմ ասում կաբբքի լուծը, որն ընկճում է ձեղ: Ռշմարիտ ձեզ, ն ինչպես մի ժամանակ Փողգոիայիբարձունքից օր4նելի ձեզ ձեր Հողիները վաստակելու Ճամար, այնպես էլ է այժմ օրՊնում իմ ձիղ նսը կյանքի Համար՝ լույսի, բարու Ճշմարտության թազավորությանմեջ: եվ թող չդայքակղվեն լիպարդ 88ր սրտէրբ նենգավոր խոսքերից ն անարատ ն խոսքը իմ թող լինի ճըշ: Իէն նրանք, բնչիս մինչն այսօր,

վի

ն

ւ.»

Քլանը. ձմռան երկար դիշներներին,ծխաացողճրադի տվոտ բնքրիքի ժամանկ դուք առվորհցնում չուլոի տակ, աղքատիկ Հաէք այդ ճշմարտությունը ձեր ղավակննրին:Ռրլափ էլ էառու

առաց"

նույնպեսկանգառավնրանց դիմաց եք եք կ ձեր դարիհոլով Դուք ձեր դարի պավակնորն .Շաճասիրությունն իշխանասիրություն աու չնորդվում ողջբովանթները:Զեր կյանքի աճա ձեր գործերիչարժառի Ճեշտ այնպես է աված, բաց Դուք չարությամբ ձա

ոչ

Հարյին։ երանք

լուռ

«Դ չկարողական

տալ ժի չլաստառխան էին կանվե՞լ էին:

Ք:-

աջերի

"«

դառնությունները ասեսթսրասելովբել ֆարծած, շարունակեց: լու

Ադ

ժա

Հայց

մանակ Ճարուցչթալը Հանուն

իմ Հարության,

ճչէ աջում փրկության Հանա

ԱՂԽ

Մեծ

աուն

պար ծը) նա

հս

ձեր

ճանա

մդ

եք օեփականխղճի դատաուտանն նա մերկությամբ, ող Գեր անցյալն իր ե

առաջ

բո 8

ո

Բոք

պարտըձոր

կանի ձեր

աղաջ

կկանչի ձեր սլան կկանգուտվերներըպաճա կործանվաժենրի չնորձիվ կլովի ձեր Առտաժների կրճառցով մուտ: նեցնի ձեր սնարի ս ժուսիններիջ,զավակտունը, կանայք չեն ճանաչի իրենց մոտիտ րյավայրհեն ճայրծրիեւ Բայցերբ ձիր արահիբ

ները`

--

յմ

-

ղուրս

տառապանքից, քրբ ձեր խիղճը ժինչե լութրթերըկվե, բաժակի նման, անկարող այլես տեղավործլու թր մեչ լջված նսկիծը, այն ժամանակ կորժանվածների ստվերներըկճալա. Ւ

ձեզ Հետ ն Համար: ել չեն որդասպանեեր, ծեր, ո՛չ անիրավ են

փրկության ճանապարծըբաց կաննն ձել ինի այն ժամանակ ո՛չ ավապոակներ, ո, ո՛լ վաջառավնրնմը,ոչ կեղծ բարեպաթ իշխանները,ն բոլորը միանման, ընդՀանուր. ռնդանի ջուրի բոլորաժ, կճրճվեն իմ տաճարում: : ութեմք ն իմայեր, որ ճշմարիտ եմ ասում ձեգ: Ռյդ իյ րենին արեհլբը շաղագուննը,ն անտառի նուրաՀ դող ժՄելաղի մեջ հրնաց մարդկային այլանդակ մի դիակ: ծր հաղամախուղ կախված, ճոռնվում էբ: կախվածի ցլուխը, հի ճամար,ա պոկվել էր մարմնից, կախ էբ բնկել ցած. ազուվներն արդեն փորել էին երա աչքերն կոցաձարելէին այտերը: Մարմինը տնղտեղ ժերն էր ե ժաճրուտվերքերով ժաժկվաժ, բաժինտարուբերում ձր թենրը: Փիշառիչ Թեո»

երք գու Համբուրուժէիր պես, ինչպետռր էր այն րոպեին, րան,որին մատնում էիր: Մպրի՛ր: իյավ ժաԷվրա բոլորի աջի առաջ մոտնիչն Հարուպյալի առաչ, աղերանլու մառը գեւ

արտ Ն ւ, հոն, նին,

ա. մել իրեն ճանապարձե-մատֆանչնջի փիրկության Նեո ամլելին մատնի փբրարունակնցՀարուցյալո--

Քեզ Համար, ղճւայվիւիէ

րաբ

արէք ' ի Հանապարծը "7Նատծուը մարդկանցեց:եղվված

ու

Հոմննրի նհրամր ճախրում չր մարմնի չուր, խակ ավե չի ճաժարձակներն անվախ շարունակումէին քայքայման

ՓորգՔ: ժատնիչի մարմիննէր, որն ինքն իր դատաստաննէթ Դա

արել: Բոլորը սարսափով

փակվածէ

Ն

,

ար

,

եե

նռ

ընկերոջդ, որի սպանել

միթննիր: Փու չիս

լ։

նդովված Հավխոյան» ճա-

բո

Դու

«հոց

էր

Բոց

նրան, աւրՀանկարծանիիբերելոզ Է Հոգին, Համարի Դրա ածին անարզանբի: կքափառեսքեղ

Մասի

եշ

ու

-

վա-

ա ապարտում նմ կենդանության: մի անդ օքնան իւ զանի գյուղից-Վլաւղ իԴմ չի ալք բր դոնքըը, ո Բուաաթող» ժուբբախնա Քեզ Դու

ն

ա

արրզաղերսս, քեզ քոր ն

չսգա-

ոչ

ե

ոչ

ոբ

ն կտան,դու կծարավես։ ,.

կմատուցոն: վատնածի արյունով լցված բաժակը ու Հրեղեն ճեղել կզառնան ն քո արցունքների նրանք: քարքրը» կարեն քռ այտերը ն խոցերով կծածկվին «մատնի՝ 1, անիծյա ն| ո«ոնը վրայով կքայլես ղու կաղաղակեն-

»

արտասվեա,

խույս կան Քեզանից: Հիապարակներում Մ»րգիկ լինես», «մատնի՛լ, անիծյալ ե

զզվանքով երես դարձիին այդ տնբոլորի դեմքերին դու կկարդասն Վր, կ ամեն ճարուցյալի ճայոցքը բոնկվեց բարկությամբ: քնստ: Դու մաճ կփնարեսն՛ ցամաքի, չրերի սարանից. ն՛ կբրալցական Մ, մատեիլ,-- առաց ֆայ-- դու կարժում ծես, որ չի: «ասոչ Քեզանից տեղ մար նրնս կդարձեի մամա Քա քեզ մոտ աճով ապզատվե՞լ Ադ չէ դեո բոլորը: որոշ տանջող գավաճանություլինես»: ձի՛շ. ունենաս ն նից. գաւ շուտ գիտակցեցիր ջո անարգանքըն շտապնցիր քեզ, գու բարքկամ հակ բախտը կաղճաճարվի ճաշիվդ փակել ամոթալի կյանքիդ Հետյ Ռճիագորժությունն ժատնես զնդանիխթոբբիցկաղաայդ եարեկամը նրան, Դու ընդունակկլինես այնչափ ակներն դարձավ քել ճամար, որ դու սոսկումով լինես անիծյա՞լ «մատնի՛է, կթունավորիքո բորե՞ տրզի տվեցիր ընդճանուր անարգանքիՀանդես ն Հոգու կորբարիք գործելու, բայց այդ բարիքը կազ" ժանումը զերադասեցիր:«Մի ակնթարթ,-- ասացիր ղու քեզ«Անիծյալլինձս, մատնիչ բարաժների Հոզիները: ն անիծյալ լինեն քո ՔՄ Հոգին կխորասուզվի անքափանց կ ավարի գիրկը, իոկ դակէն նրանք,-- անիծյա՛լ լինես գու զարձղար`անխոնջ հիրտտ կդադարիխղճի խայքին մատչելի նելուց»: Բայց բոլո զռրձերը»: Ու կքափառես դու ահիգալշ ն Թող չլինի այդպես: իջիր ծառիք, մատեիչչ ն թող վերադառ ռրգը սրտումդ, խորտակվածՀոգով: Ապրիր, այն հան քեզ քո փորված ալքերը, ե ժաժկվեն ժաճրոտ վերքե«էրունդների Համար նղիր որպես վկայութո՞ն գալիք ն եր որն ապասումէ մատնիչին: վերականգնվինախատականքոռ կերպարանքն այն» անվերջ դատապարտության, ու

--

անիժյալ՞

դավի.

ու

-

-ծ08..

.-011-

վե՛ր նաց, գավազանիփոխարենվերցրու ծառի այն էյուղե որբը կախվելով մաճ էիի ակեկալում, ե զնա: եվ Ճազիվէր օղում մարել Հաիուցլալիթոսքը, որ մատ. նիչը բարձրացավ գեխանից, վերցրեց իր զավաղանը,ե լուտով նրա քայլերը լռեցին այն անընդգրկելի, անճուն, խորՀիրդավոր ճեռավորության մեջ ուր նրան կյանք էր սպա' ժում Մի չրջում է նո մինչն այսօր Խինրիվրա, դարծհդար: խոռվություն, դավաճանություն ն երկպառակությունսեր-

մանելով..

Լ, եթե ուտելու բան չունես, մի կերպ

էլ ասում տությունն

մար արա թեզ: չիմի

տանք չեն անում, այլ չե՞նքմենք Մենք դեո

ո' ամբողջ անտա ենք, դուրս հնք գալիս բներից Պա անում, քրքրում ննք, բայց կոտրած որ տակնուվրանք ո՛չ մանրիկ Թոչնակ, ո՛չ Ո՛չ պտուղ, թիկ ձլ լինք գտնում: տակը: Ռրղն ե՞ն: է, որդն էլ թաղվել էՀողի սա տկա ժ գազան: ու խռր մյուս ժմունքայս խոսքերն սում է ծեր ագռավն մադժվար հած Հիշում է անցյալում ների մեջ Է ընկնում: Պատաճում էր) ոի «արիներ շարունակ ազ-

նանում

մանակնեիրի

ազուսվ անթիվ-անձճամար մատնվում, է էի

ռավներըսսվի էին

ԽՆԴԲԱՐԿՈՒ

ԱԳՌԱՎԸ

(Հեքիաթ)

հն ապրում, աշխա-չ ացդալես ճար են անում» Ի՞նչ է, պիտի կորէլի մեկ-մեկ լույսը դեռ չրացվաժարք-

էլ բոլորն

էրչ որ ավելի լավ ոչնյանում: Քայց այն ժամանակ կարգ քան կուրժքը պատառ իյ օնփականմագիլներովինքը եր ժամանակ այն ճենը Սակայն ուրիշիպատառն աչք դնեի: էնն կարոզ դիմանալ ձիատելի էր, որ ադռավների ծրկար ուեն ուրիչներն ապրում այդ (կոլային։ Տեանել, ինչպես մեռնի քաղցից շենց իսկ ինջը կամավորապես բախզվարթ, ասես կոնքա: ում սիրտն միմիալեդրանից ճասավ` կտցիր ինչ օգնության Գիտությունն էլ, ի դեպս փուլիկդ կարող ծս: չայողվեց լցնել կարող ես ն որտեղ վեց` ն ռօւրախ, չճաջող խԽրտվիյաթռիր քեզ Համարիազատ մոխվ է' կի փոխարձնկախվիր բանվարանոցում: նոր էր փետրավորգոիթ երբ ժնրունի Հայրը իրեն, որ դեռ այն ժամանակ ար բերեց, Հեռու-Հեռու երկրներիցայստեղ անչափ: Անտառ ջուր ձակ ու աղատ էին այս կողմերը: Աոառոււմ ինչետն որ Հայացքն բնդգեկել չէր կարողանում: թռչուն ամեն տեսակ գազան ամեն ահսակ պտուղ,

Շեր ազոավի սիրտն ցավից մորմոքում էր: Ռչնչացնում ագոավների ցեղը, ցանկացողըխփում է նրանց: Գոնծ ժի օգուտ լիներ մեջտեղի, Թե չէ՝ Հենց քեֆի Համար: Ազմարդառավներնիրննք էլ քուլամորք են դառնում Առաջվա բձական կոկռոցի ճիչատակն կ լի մնացել. խմբով ճավաբվում են կեչու վրա ն զուր տեղը ձայն տալիս, թե. «աճա ժննք այստեղ ննք»: Բնականաբար, իսկույն նեթ բո՛ւճ -- նծրա կերակուրն մից մեկ-էրկու տասնյակ չկա. Առաջվաառատ լ չկա: Ձոռրսկողմն անտառներըկոտորել նն, ճաճիճները փորայընլ են, զազաններինփախցրել, ոլ մի կերպ «նարավոր լէ ազնիվ միջոցներով կերակրվել: Ագոավներն սկսել ֆե թին զալ բանջչարանոցնքրում, այդինեխում,գոմերի բա" ուզես ե կրկին ծրակերում: հսկ դրա ճամար կբկին բոճ-ու դադար չկար: մյն ժամաչձկան ձեռքից տեղ ժիյ ժեղ կաժ էրկու տասնյակ չկա, Դեռ լավ է, որ ագզոռավ- կար, ջրում ինմալնսալժմ, Բո. սակ էլ իրենց կառավարիչըճուտոկն էրչ խերը շուտ են բազմանում, Թե չէ ո՞վ պիտի բազեի, ճուրաէր ն պարզասիր»յ այն ժամանակվա ճուղակն ինքնէլ կուշտ կե ե արծվի տուրթնրը վճարեր: էլ նրա պարզաորու՝ այելափ պարզասիրտ,որ մինչն օրս Սդսում է ծնրունին իր ծրիտառարդ եղբայրներին Խրո" Սբրում էր, նշմածե սլատմում: թյան մասին անեկդութներ բան. դեպ ժի թոռներ ուրիշի տել, 12 օզուրւոծղը մի կոկուսցեք, ճաշակել, բայց «դ բիո է, երիտասարդ ագռավներ ջարանոցները, քայց միշտ նուլն պատասխաննէ լռում, մի Բնի էր մոռանում, այոօր չէր Քում էլ արդարությունը տեսնում էրչ "ր «Պառավծերուկ, նոր բաներից ոչինչ չես Հասկանում:Հի'ձ տանում, վազը մեկ ուրիչ բնից, իսկ երը այեպիսի ժամանակ է, որ գողություն չանել չի կարելի: Գինն

--

--

ու

--

ու

--

-. 018.2

:

.- 019.--

քայքայվաժ,առանցձեոք տալու թոլաւմբունը աղքատ է էլ այն մամանակ ծանր լէրբն.մի-մի ձու Տութբերն դնում էլո ու

ու ամեն տառը բնից ե մի-մի փետուր ամեն թենիս, արժվբն պարզե:Տուրքդ տվեցիր, Բեից ժի ազսավաճութ քնի թեզ Հեւմար Հանգիուռ)երկու ականչդխուփ: Բայց, քանի գնաց, այնքան ավելի ու ավելի փոխվեց ոէ մեն բան: չավանելկ մարդն այլ ազատ արձակ տեղերն Մետաղ առաչին գործը եղավ տլե, որ կաղինը բանի դրեց:

ամեն

`

ա-

ների

դէպ ճաճիեները չորացան,գետը ծանժա նոռրացանյ,

Սկզբում գետի սոիին հրնացին ազարակներ,Հետո գյուղերը կանեի Հարավաններ, կալվածատերերիտնտեսություններ:

անտառների քավուռու թոչունների կյանքի գազանների երում, խանգարծլով սովորական նիթացթը: Աղոավներիցեղի ավազենըե այն

վաժեձրը խուլ արձագանք էին առնում

ժամանակ արդեն գուշակում էին, որ ինչոր լար բան է ըսուրախ իխենը, սակայն հրիոասարդ ազռավներն պառհհուսի չուրի բնակարանների մարդկային կոկոոյով քոռչկոտում էին թիստ պատ» կարծես ողչունելով եկվորներին:Նախաճայթերի անգամժենրըձանձրույթէին պատճառումհրթտառարդներին, տառի քավուտների զզվեցրել էին նրանց, Պաճանչվում: էր դեւես անծանոմ մի բան: Ագոավինչ-որ նոր, տարուի,

նձրը բաժանվեցին պարտիաների,սկսվեց վիճալանությոնենր, երկպառակություն, անճամերաչխություն... Ա. փոփոխությունենջի Պետ միաժամանակԹռչնական վերին չրջանենրում կս փոփոխություններտեղի ունհկանն Սճր ճուռակն իր կոչման բարձրության վրա կանգնած դուրո Տաճա պետական չեկավ: նա կարող էր կառավարել միայն կարգերում, բայց հրբ ճարաբերություններըբարդացան,երբ քայլափոխումագոսվեերի գոյու յա ն ժել

ուրաքանչյուր

նռր տարընր սպրդեցին, այն ժամանակ նա վերչնականա ց: Գլխավոր կառա» պես զրկվեց վարչական Հուայռությունի էին ագռավանվաֆում, թասակ նրան ճնացաժ վարբչները Էն, առանց քաշ" դեմ ներն առարկում էին նրա իշխանության նիա ամեն կոկոում տեսակ ճիմարություններ էին վելու, -

արմատա» ականջին: իսկ նա, փոխանակչարիքը միանգամից խիչ անելու, ժիայններող մ տաբար աչքերն ձր ք մպացնում --680.--

ոնֆորմը կգա, այն ժանան մանակ կիմանաքբանի չությունը»: Վերյաղես եկավ իսկ նրա արխիվ Հանձնեցին, ռեփորմբ: Ծերունուն սպասվող ծրիոասարդ մի չափազանց ուղարկեցին տեղը կառավարիչ Համարյ օղնակուն Հսկողության լավ ռավել իսկա̀

ե

,

առուժ. կատակով

«Ա՛լ, եբբ

որ

քուռակի,

բավեին: նշանակեցին ե ցեղին Թռան-ծկան նոր կառավարիչները ազոապվեերի անողորմխոսք

«ծս ասացին.

ձեղ մի Հայտարարիկրերեմ»,--

նույնոլնցու գոչեց ճուռակըչ իւն բազենավելացրեց. ո ր ավետուրքերն Այդ առելով, ճայտարարեցին, այլսուճեոն

լանումնն

«ծս

նախկինիՀամեմատությամբ երեք անգամ,Պարկաչ

Թերթերբաժանեցին թոռան-լնացին տրտնջում կլսվեց վերջնականջայքայումն: Ազռավնքրը են նշանակված,բայց նոր ճողտմա էին. ւխիստ տուրբեր անտառում, բայց ոչ էր Հելում սեր չեն տրամադրված»,-առնում աղդոավենրի ձուդակր, ոչ բազեն ուշադրությանչէին ն ուղարկում էին որսալու խոովարարբողոքը փալկոննհրին են տարածումժողոչ կերին, որոնք զուր տեղը փուչ խոսքեր այն ժամանակ, շատ ագվբրդի մեյ: Շատ բներ ավերվեցին կերակուր է զայլերի աղվնանքրի սափեկրգծրնվարվեցին եղած ազավները կարծումէին, որ սարսավիաճար դարձան: աճա պաղ իրենց տուրքերը կվճարեն, բայց նրանք վախից ու կոկռում: «Թեկուզ միայն զանազանկողմեր էին նետվում ու

-

ու

ր

սպաննք,

թեկուզ

անեք, Հրացանազարկ

բայց

տուրթերը

չենբ կարողե: էլ այդպես շարունակվումէ: ազոավները Մինչե այսօր չի լքվում: Ինչ էլ որ բնկքայքայվումեն, բայց գանձարանը է ձում է ազռավի ճանկը, փալկոնը ճանապարճինխլում Մոտք Ար խոսքով: դրանից վատ կրոնք ինել չի կարող: ե Հեախույվներ արեցին աղռավների նոր տեղեր օրոնել վճարն

սակայն ուղարկեցին եսխօրոբ: բայը նրանք թոչելը թռան, մանապախնին գույն հտ չլերադարձան։ Գուցե մոլորվեքին, իրենց բաղցից փալկոններըխեղդեցին,բայց գուցեն իրենք յարունակ ոչնչացան, Բայը ն կատա՞կէ ասել, տարիներ Քուր քովոր վայրերից, տուն ու տեղից անժանոք էրկըներ

Այժմ այլես

ազատ

Թհլեր

չկան,մարգը ոտք -ո

08(

-«

է

դրելամեն

տելչ

արո ծ առաֆ Մարդու Համար էլ արդեն տեղի նեղ ձ կացինն են տալիս է ընթանում. տնքում են անտառները. փախուստ իրիկուն կոճղեր դազանները,իսկ մարդն առավոտից ժինլե է շինում, ճող է բաց ան ոււ, խրճիթներ Հ քանդում-Հանում, ու քաղցից, սպաիսկ գիչերը Հլուղակումդողում է ցրտից կարգի սելով, երբ պնտը է այդ բոլոր խառնաչփոթությունը

ընկնի:

| ,

| |

ագռավը: վերչաղես եկավ ալկ պետք է Թոչել ն ամբողջ ճյշմարտուոր էզրակացության, Հայտարարել:Միայն Թե ծեր է ինքը թյունը Հրապարակով տեղ Ճասնել:Այնքան էլ ն ուժասպառ, կարո՞ղ էՀարդյոթ մուտ ճանապարտճ չի: նախ Հարկավոր1 ճուռակին ներկայա

Մոածեց,մտածեց

ժեր

ժամաբազեինն, վճրջապես, ուրուրինչ որն այդ տեղի վրա ոթպես չրջանի կառավարիչ էր նակագոավների

նայ,

--

ար ավելի այդ չբավարարեց, որոշումը Սակայն

| |

գեց ագռավին:

են բոլորի լոլա գնալով ապրում,-որ այժմ՝ գիտեմ, ցեղն այգ պատասիուսն եց նայ-- բայց ագռավների տարացածժ են գողանում, ժիլիոններ չէ, Ուրիշները ընդունակ բանին է մի կուլեկ դողանում,-ե ոչինչ, բայց երբ ագռավն

Բայ,"

լ

նման էհն, ամեն տեզ այան» Թոչուններնէլ մարդկանց եղե՞լծս քուռաՀ եձր կան, ամեն տեղ Հճարընումենյ արդյոք մեկ էլ ւոհկի մու, եղե՞լես բաղհի մու, իսկ եթն չես եղել, սար խոռվարարիՀամբավկվաստակնս: եկավ բնիկ Վերչապես,սակայն, վաղ առավոտյան գուս սոճու նրսճյուղին ու քղավ: Տեսնում է, բարձր, շատ բարձր մաբէ ն փագիլեերովկտուցն տէլ է արդեն կուշտ Քուռակը

բում, --

բույր,չ--

Քարե,ժերուկ,--ողջունեց ինչո՞ւ եռ շնոր» բքրել:

նրան ճուղակր

լ '

բայց ինքդ Ժեդ ննդությունպատճառողներից» ոլանես ես: Մինչն ե՛րբ պիտիփենքՀամբերենք: ջին ավնրողըն Շնշողն

ԱՀա

որ բոլոր --

թե ինչ: Արդյոք ձեր

|

թափվել: ձեր գլխին փորձանբները ինքդ գիտես, որ մենք անջանասնր չենք:

արլ

Գու

նայ--

--

--

Առավո"

չ

վաղուց Գիանմ, ժի շարունակիր,-- ամաց է... ողորմած աստվա ժ մեեք այդ երգը լսում ենք, բայց դեռ ե» եկել որ յնիվ, մի մոռացիր այնուամքնա Սակայն դույ ճենհըառաջին ինձ մշմարտությունը Հալաարարելու, բայը Ինչ որ ուզում քիր ասել, քո" ինկ խոսբից կարկամեցիր:».

լշ՞րն ասացիր: Սղայժժ բոլորը,-նակելով երկլոտել: Գբ լաիր՝ինչ եժ

'

ենք ն ուտելիք հնք փրետՀ տից մինչն իրիկուն Խուզաիկում րում. Ապրում ենք աշխատանքով,ինլպես վայծլ է ապրել --68.-

11ըորավը լյարոմակնց ե վախճցավ.ըստ երեույքին, մարտությունըՀայտարարելըՀեշտ չէր: էր ն սնկոչ ճյուԲայը ճռւդակը, ինչպես առվեց, կուլտ էր հալում: րին բարեճոդությամբ --

չէ՞՛ անչանասիրությունից են

մենք...

երե

|

--

-.

Հապա ւի դատաղարթում:

են

չէ մի կուլեկը Համար սղա-չ մտաժիը»մի՞թե չարագործություն գնա ես, թե ժի կերպ լոլո նելը: իսկ դու դեռ սովորեցնում են որպեսղիպաշ»ցեք: Քեզ մեզ վրա կառավարիչ ուղարկել, առա-

բարեձաժ-

Եկել եմ քո մձժությանը Հշմարտությունըճայտարա" Է փելույ-- Չրատոչոր կոկոաց ծեր ագռավը,-- կործանվում է ագռավների ցեղը, կործանվում է, Մարդը ոչնչացնում քայքայումեն, փալկոններընեղացնրանյ անգութ ւռուրթերը են... ձում Կուռորվում:է ագռավներիկեղը, իսկ նրանք, ովքեր էլ կենղանի են մնացել, ուտձլու ոչին, չունեն:

Համարինրան մաճվան

դրա

Հետո

նշանակվել:

ժիայն Թե ազնիվկֆրպովորեէ բան ձեոք ազնիվագռավին, բերելայլնռ «նարավոր Լլէէ լէր ռուռակը մի րոպն մտածմունքի մեջ ընկավ, կարժես ավազ, ասել, բայց) վերջապես» խոսքն իսկական կարողանում զնացեք: լոլո կերպ Մբ նս Պու-

ագռավը: սլատասխանեց ասում

քեզ.

քո

տարիէ

վ'շքշմարսությունը

մբայն ձեղ,

նհայն

ղուց

ի վեր Պայտնի է բոլորիեյ

լոր

ոչինչ դրանից վրա աղաղակիր։ քանապարոնհրի

ոլ

այլե փալկոններին,ճուռակներին ուբուրների ձեռնտուբոն չէ, ուսի ենիկա ժաժանակ ճչմաիտությունը նս բհնրա մասին:ուզում ռրքան էլ կուզես Հայտարաիիր 608.

ե

Ե՛

դուր"

Հի զա: հակերբ կգա այն ժաժանակը,որ

մասին տռայժժ օլ ոք Մբ բան Հասկացա, որ աղոավների ցեղի վերը Հաչ սել է,-- ղառնասիրտ պատասխանեցաղով: Դի որ ջճասկայր, էն խոսինբ յո մասին: Դու

տարարվիչ

այդ

--

ա-

ա.

սում

հո,

որ

ժարդր ձեզ ոչելացնում է,

բայց

մի՞թն մենքյ

Թոչունենրըս, կարող ենք մարդուն Հակառակ գնալ: վառոդ է «նտրել,

իսկ

մենք դրան ինչո՞վ կտ,ող

Մարդը

ննբ

սրժնում:

Գու ոսղ

|

|

է

թողի հնչպե՞ս սլամուճեց, որ Գութոշլեպովըներկա

դաւգգավ: սկ երանց զրու նից տասական կռոլնկ ւլակասեը,-- մի՞թե խավար մարդը կաէ գա ըբմբոնել: Իսկ Հարցը շատ պարդ է. Գուբոշլնոյովը րող վառոդ է ճնարնլ, իսկ դլուղացիննրը, ճինուների նման, միայն ազրի ժեջ սողալ գիտքն, հսկ եթե դու ճիճու ես, նշանա

:

| լ

իրավունք անչդկաղնելո»

այնալես, ինչպես ճիճուն պիտի աղթի: Ճիճուներին նույնիսկ դուք, ագուսվենըդ, երես չեք տալիս: երէ, օրինակ ճիճուներն աղմուկ բարձրապննեն ձեր դեմ, ջինը դուք ինքներդ չե՞ք ղարմանա, քն, տեսեք, սողացող ճեճուննր ենյ բայց նրանք էլ ծն խոսում: Այդպես է, ծերու» ի եի: Ռվ ճայղթողէ, նա էլ իրավացի էո Այժմ Հասկացա՞ նշանակում է, պեաք է ոլնլանա՞նք: Ա՛խ, ինչ ան

(ւմ

է աղրիր

առա-

--

գութ

խոսք ասացիր

դույ--վշտացավ ագռավը:

մեգութ է իմ խուքը, թն անգութ չէ, ըանն այդ չ։ աեւ: այն, օի ես էլ ճշմարտությունը քեզանից չթաքցրի: ՌԴ ան ճշմարտությունը, որ դու հո որոնում, այլ այն, որը ներ կա ժամանակամեն ժեկը պետք է Ճաշվի առնի: Բայդ ջորու ես, որ փալկոնները նակկեք խթոսակցությունը:Դու ասում են ձեր ձեռքից խլում ձեր կերակուրը: օր ես ինքս ավերում եժ ձեր թենրը, որ մենք ձեր պաշտպաններըչենք, այլ կոբծանիչնծըն ենբ: Դուք ուտել եք ուղում, մենք էլ ենք ուտել --

գուք

կացա՞ր:

կորչելու նեթ, կշրչելու ծնքչ-- շարունակում է նքրկնել ծեր ագուսվը։ ճամարյա չգիտակցելովքուակի խոսքերի իսկականնշանակությունը, բայց քնազգաքար զգաղով, օր այդ Խոսքերի մնջ ինչոր անլուր-անողորմ քան կա թաք--

պաշ

«նարել մարդի ն կրակում է մեց վրա, է ժեր նրատմամբ: որ հնչ լնլքին խլում է, այն էլ ահում եմա ներ կլուղացիհեիին, ւս մե՛ք կողմիըերանգ վրա ալ127 ամնեքը կրակում են Սեր տնտար ծրկաքուղին է կրո'կում նրաեց վրա, ԺՀկ՝ մի նոր ժեքենհա, մեկ բերք չի լոն 4 մկ են կոր Հարկեր են դիվում: հսկ նրանք ժի կեր տակի, դ"ւրս

տասխանել:

ուժեղ լինեիք, դուք մնդ կուտնիք, Մենք ԶԷ օբ սա էլ ճշմարտուչ քեջ ուժեղ, մենչ, ենք ձեղ ուտում: Դու ինձ քո ճշմարտությունը ճայտարարեցիրչ իսկ կուն էՈ եշխմը Հայտնեցի։ միայն Թե իմ ճշմարտությունըկատարՀ վում է աչքի առաչ, իսկ Քոնը վեր: Հաս« քոչումէ ամպերից

ուզում ԵԹն

իբնքնիրնն ճայ լդիտծ: Հասկացա՞ր նա

նրված:

տուսակը ուչիչուշով դիտեց անդրարկութն զլխից մինչե պուր ե որովչետնկուշտ էր, ուղեց ծաղրել ծերունուն: նս, ես քեզ ուտէմ,-հակ առաց նայ բայց -.

ենլով:որ

տես-

ուղո՞ւմ

ագռավը

բունակեց

Գեա

գեպի եւոչ չած Թռիչքգործեց բնազդորեն

դու

էլ, նիշար

ես

ու

ժեր» ենչ

ուտ

ելո

Հապաչ բանկոնդ բաց արա: Ազոավըտարածեց թենրի ե ինքն էլ զարմացավ.ոսկոր էր կարչ ոչ փետուր, այնպես որչ քակկաշի, ոչ աղվամազ

բան

ես:

ո.

լէր դնի այլպիսի քոլունին, նս ինչ եռ դարձել: եվ բոլորը նրանիք -- ե, է, որ արգարության մառքն ես մտածութ: են դու ագզոաՀ նման վի առանց փաքերի աղպրհիր,այդպե՞սկլինեիր ճիժին Սակայնժամ է վերչ տալ"ս Գանգատվում ես հան, եբ ագ էլ իրավ է3 ազդ ռավեերիցանխհիդն Հարկեր են վերցնում,-Քաց միտք արայ Ճապաումի՞ցվերպնել.ճեճղուկենրըյ հրաջԹաճավերը, սարրակննրը, սերինուսները շա՞տ բան կարող ձն տալ: Աքարները, փարաժորնկնքըը,արոտները, փայոփորիկեերը,կկուները,-- աճեն ճեկն ապրում է թր ճամար» պերեկըճրագով էլ դանել չի լինի: Միայն ագզոտվՖրանց հն երն ապրում ճամայլնքոօվ,ինչպես իսկականգլուղագիհն իրենց մասին: էլ ներ, ե չարունակարար ազդարարում փորի զարմանալու ի՞նչ կա, ռր նրանք ընկել են մարդաձճա եռ մարդաճամարի տ ոմարառմարներիճեջ: եվ նրբ ընկել ների մեչ, ուրեմն դիմացիր: հռկ եթե վերջին ժամանկ քաժ գայլն էլ

:

այք

տեսնում

ձարկձրեիրոք ժանրացել են առաչվանից:նշանակումէի

վին լիքանկր, նրա անունը միայն լսհլիս սարսափաճար

Պաչճանջըչատ է, ուրեմն Ճարկերն այզպնտէլ ում են ուղում ես ճարցիու այղ դսոին, Այսէլ շորտ լինելու. հս էլ պես աճա ծերունի, Դու նշմարտություննառացիր, ճշմարտությունն ասացի: իսկ Թն ուժ ճշմարտությունն է տալիս է ագուսվներիկյանքը: Դե, ամուր, դրա պատասխանը նա ջնել եմ ուղում: այժմ Թոիր-գնա,իսկ Սակայնագռավը տուն չվերադարձավ,այլ Սոիչքն ուլ"

ճարկավորէ:

ղեց բազեի մոտ: «ինչ ուղում

ում

Քունդ

-.

չի՞

Հելնական տարել,ծծրունի,--

ողջունեց

հվան իվանիչը: ինդրարկուին

7.

ամեն բան աակ ագռավը ճասկացավ, որ այստեղ ունեն որոնց միչոիրենը չրտեսննրը, էլ այլն է դառնումբնակիչենրիոչ միայն գործերը,

Թռչուններն

քի լ, դով Հայտնի գաղտնիմտադրությունները: Սճրունիներիջունն ինչ է --

որ,-

ւյախուսափողական

էր է լինիւ-դժվարությամբ տասխանեցնա հա գործը մինչն շարունակեց թքննրը,-բայց ճայրոնելու,-ծերունական Թավաճարելով Ֆկել էա արգարությո՞ւնը չընդունի, արդարությունը է: Զեկուցե՞մ: իմ եթե էլ գործն բավեն վերջ կտանեմ: փալկոնը:-- Թեպետ դա ջո կքոլիմ հաճանգ, իրեն՝ ուրուրի մուտ, բայց արդարությունից Այո, բարի եզիր: ն մի ժամի չափ նետ լեմ անձալտացավխոռոչում կանդեիո: հվանիվանիչն Է ջատ էր նրա | Մազեն ապրում էր լեռնային ձորակի խոռոչում, մնաց այնածղ. Ագռավը սրտի տրուիով սպասում | նատծլ դժվար էր երտ մոտ դնալը: նրա բնակարանիչեմբիե Վերջապեսնա երեց: վերադարձին: Հետ ն էր խնդրատուներին: ինդունում է առել բեղ,-- ասաց հա,-- ռր Քեզ Հր Հերքապաչ փայլկոնը Քո արդարությունը աղոավներինՀայտնի միայ» : բոլոր ու Այս անցա Հերքողատը զրույց սկսելուժամանակ չկաս խոսք ս է, մի բան կոլ Իվան հվանիչն էր, բազնի «իրլին (լուրեր կալին, վաղուց անտի Հայտնի է բոլորին նչ եչանակում | նա երա ապօրինիղավակն է), «րին բազեն Հանձնարարում կա,ար ինքն իրեն Հրապարակչի գալիո: Անչանգիատ բնա| Դա հա տարածում ժոզովրդի ն արտացիքայ, էր ամենակարնոր գաղտնի գործհրբ: "վորություն ունես դու, փուչ թոսքեր էէր քարժ բայց ն ուտել, նույնիսկ պատվական «ամոլական նից բարհձճագի, Վոր,Վաղուց պետք էր դրա ճամար քեզ ես քրոմո՞տ Լան Դժ հրբեմն կատաչի ոՖուժ:Հիժի շրջանի կառավարչի ձինը ունորող փայլկոն էր: դա, նիՀար, շառախոմ վեր, ամպերից աղ. տել կաքան:լ, քեֆ անել որնէ չելու աղզոավը: մՌյ, էլ ին: կարիք կաւ ..-- ուղեց թաբթցնել չիկնորի Հետ փախչելչոնել խաղալ, նույնիսկխաթեկո | հմ Քոիր ամրողջ բարեւոհո քեզ լավ այդ -ծ- Մի Հառկանում: միայն բեկերոջը սթրալիրություն ահել, բավ էր քո որ քե այնպես չլինի, մտաժում

նա,

--

--

Հրաժալված

ա

.

|

ու

.-

ժխտիր.

ՍՏ

թՁոն| Ա Կրա "յ ը ալե ամպը, Այնանր Արար ( բե Տանամ յունների կատարմանը(առահձնապնսզաղաՀր պարտականու ակնթարքաղես կերՀանձնարարությունն ո է: երի), Հենց աղ ամպից վերնալնտեղ նխր՝ ազոավը որոշեց իր

ոյր ո`ր ԱՆ էղ

չո

լու

վու

"

բԻ Ի

մ

աղու:

:

սե

լ

բիրտ էր ստոր, . արանափոխվում էր։ Հրամայում աթսրտության առոիման կատաքողական: Հանում է, Հրամայում են խ նան ետեից ասնել Է |

խ է. կզակ Ընդ" Խոէելում1,էԼ եոոկ «քաո այնպես Թափո --

աք

նա

վաղօրոք ժացինը

սկսում

է

տ ,

աղաղակելթպրտալ: Ռե

Հահրապես այն թոչունները, ոռոնք երբե .-96.-

էՆ

Տե

:

ես

ւ:

ու

Հ

Լէ

ր

ու

է

«ե

ապա

իրենից,

Հ

--

:

Դառնում

ուժեղ

'

ընկել էեն նա,

Չնայած փալկոնի գուշակությանը։ շրջարոուի ո ակսած զործը Հասցնել մինչն վերչ, երկար նա, դգազաննեդիշերելով սկսեց Ճանապարչովբարձրանալ ի կոչ ակաա ՈՀ բ նմն Հան այ դիպաժ հրոտուղնքբ վ Վերջապես ու

ո.

Խոզուկ ներով: --

087--

որ

հաԲաղգոք "`

նրա

պի գիրկը» հ

այքերի

պատկ կախարդական

առաչ

բացվեց: մլեոնաղազու սրու Մբ քանի միմ,անկ Հարեան ձյունա ճեռէին ծագող արեզակիչողնիի մեչ: նր բոյյավառվում որի ստորոտում Հեբիուժայինդղիակի էր նմանվում, վի փոխա սանիքի | էին աժպրը, իսկ վնրնում) անշարժացել լազուրը: անծալրածին թեր, փռված էր երկնային շրջապատված բազմաթիվ ՌւրութըՍուտւսծ էր ժայռի վիա, նստած ձր ԿոյիտակաՀ մջ կշղմր այլեոոյը թոչուննենրով: ոտքերի մոտ խաղալու կեն՝ նրա օգնականն խ որճրդականը, ամեն տեսակի Հառամ Հանձնառարությունեե բի ՆԱ ն ստ'

պա

խաժկախկեելր

թութակեչը,ուսյալ չարնյաները՝

խումբը զնկուքումէր տարմաճավերի բիչ Ճեռու,մեկ /1 բարձունք, առավոտյանփոսթիժառինչ ն կազմել.

հյակնելրո:եռ-նի կողմի

ա

նիրճում ձին բունը, բմվիճները չոչիկները, Հեռվում ձրնուժ էին անչ: ժն տնսակ նաճանգականխորճուրդ) հտն, գբում էին ն Համար ադսավննը չբոչենրն ականջների

Է

:

զնկույագրեր

առաջադոույյյուններ Հրամաններ, ե

կանչում. «Իունդ:

Հատու

բացա-

չաճի»:

արժի մի

խնդրագիր, զուդը

Հազի ո.

ժնբունի էր ձնրությունիջծրն/ւրուրըզառաժյալ անում: րոպեին, երբ ագզոավբ ն

Այն կտուցը բացուխուխ նա նոր Հենք ժուռ, կւսչոք եկավ նրա ուսքերի չ

ե

:

սալ

լ

ձր

ե

իա ե.

աշ

թալեր: ժեռու-ճեռու

| լ | '

-

ո

հիկրներիցթռելչեկել

բազենանմիջաեծ

Ճոռոմաբանութ յունմի

տեց նրան եծրի, ։զարզ

արա,--

խնդիրդ վերչինու-ու

ոու

Բոր": որոմ

եմ թո

ճայտնելույ-ճշմարտությունը ճանությանը բայց

ծերունիս

թրթռում էր ուրուՄեր ադոավի սբրտնուրախությունիը մտածում էր նա,բի այդ Հաստատումով: «Վերջապես» Հասա որի Համար փոքր Ոտնօնէմհս ալդ մատուցած կլիհեժ իժ եմ: Ծառայություն կեց տառապում քամարսս Ով որան նախանձախնդիր կլինեմ նս լին, էր էր տոնում նրա խոսքի,այնչափ ավելիջերմորեն ավելի այն ամենը, ինչ վերջապհսնա արտաճայտեց

արդարությունը,

Հելուժ այն: ե չոնց: ուներ սրտում Քոլո՞ին առացիրչ-- Հախցիիդ"բորը: տազոավը: Քոլոթր,-- պատասխանեց ժոտ քո խ1դրով եղե՞լճա' բազնի Թռւրակի, Հ

չմ

ար

նա

եան

նրանը

մու

Համտռոստակի պատժել

խոսակցությունը,նան

բազեի

ճռ ճետ

իր ուննեդաժծ ւաակի Հեր տեունեցած անձաջող

սակցությունը:

մւ-

քեզ քո Սրդարությոն ավելի է երկու Հարլուր տարուց ուրուրր:-սին,-- առոց բայց նս այս ֆատած ծմ ժայսի վրա ն թեպետ կողքե՞շան, դեժն այնպես նայում ԵԺ արեգակին...Բայց Արդարության -.

ՄՀ

թե բնչ կասեմ

ես

լ

քէն մինչն

օրս

էլ նայել չեմ

կարողացել"

ագռավը:

Քայց ինչո՞ւ,-- տարակուսածկոկռաց Ռրովշետե թոչունը չի կախոլ պարփակելԱրդարուփուսծում է, որ ինքը մրԵԹԻ որեէ մեկնեիր մասին թուր: ն պետք է կատարիայի դարությունը պարփակելէ, ուրեժն Վո ադ իշկ Սենք, նչանակումէյ կատարնլ լինք կարոզ: Մտածում նեբ» ճառովկլ նրա վրա աչքի տակով ենք նայում: Ը

--

շշ

ոչնորված,

ես ացում, Ըշմարի՛տ

-

--

չնա լա ժ դյո ւին էր օրորում, քուն, ալթերը փակած, ՏՈՐ Խեդրարկուք ցիչ խոսք ու աղմուկին:Սակայն գ).աշփոքություն առաք թոք ՊՐո2 ների ցնցվեց: ռրի չնորճիվ նա ագոավին«իումե՞ս, ծնրո-նի,-- Հարցրեղ խնդիր

ո" հոփոն ոէ ուրութը

աղում էր-

Ը

գրա

ու

առ կետ իւ Խնդիրը ճայանել. մարդը Ականջագոավը կետ ոլնրացնում է, փալկոնեճըը,ճՔուռակների, քաչ ազոավնեհրին ծն... Էվ Հարկերը քայքայում դեներըԲնշում ծն, անողորմ ուրուր էր ժե կետը, ն ամեն անգամ, հրբ նա վերջացնում

որու,

կետ

առ

սկսեց

աղուսվը

ծմ" կանգնեցի ընդչաՀ

սառնությամբ

ասա

կետ Ի՞նչ

-0:4-

բարձրա ստիչ

առանց պաճունթեր՝ հս

ուղում:

Ձերն եա մեր կողթով կանցնի-կգնա: ու Ուրուրը մի ակենթարք փոածմունքներիմեջ ընկավ րոմակեց. ա

ՎՎմոլոիկով-Տլեդդն

Ք

չա-

Զուհակը թեզ անգութ, բայց իրավացի Խոսքըէ ասել տվ բան է արդարությունը, բայց ամեն ժամանակեհ ափն տք Ֆրա ասին լսելը Հաճելի չէ: Ոմանցնա կարել է զա --

4 թվալ կշտամբանք: Թակլեցնել, ժյութներին կարող Այի«ի-

օիՆ կա, որ ուրախ կլինի արդարությանը ծառալել, բադ տարկ ձեռքերովինչպե՞ս մոտենաս նրան: Արդաբությունը ամէն ազոավ լի նբա պոչից բոնել չի լինի: Նայիր շուր:դ դու

««

--

տեջ երկլլառակություն, ամեն ազ վեճ, ոչ ոթ չի կարող մչժարիխտ կերպով աաձլ «ւթ ն ինչո՞ւ է զնում ինքք.- Այդ պատճառով էլ յութաքանչլյւրը ճեֆվում է իջ անձնական արկարունյան վբաչ Բայց կգա ժամանակ, ոի լուրաքանչյուր կճնզանի արարաժի Համար պարղ կլինեն ալե ռաճմաննեքը, ոբոնց ժեչ պետք է բեքան» իր կյանքը, այն ժամանակ իրենք փրնենց,կվերանան պառակտումները,ն նրա «եռ մբտսին ծխի պես կցրվեն եան քոլոր «անձնական արդարությունները»: ժրաւղարակկզա քսկական, միասնական ն բոլորի ճամար պարտադիրԱքզաքությունը, կլա ն ամբաղջաշխարճը կլուսավորի:եվ կապրենքժենք բոռլոքս մվասնաքաթ սիքով: Այդպես աճա, ժերունի։ Իսկ ապայվմԹոռիրխազաղությամո ե ազասվենրիցեղին, որ ես երանց վրա վատաձ Հայոարաթիր եժ, ինչպես անառիկ լեռան վրալ օւ

ԾՆԵԴՑԱՆ

Սքանչելի քարող Ֆան

տոնի առթիվ:

ՀԵՔԻԱԹ

կարդաց այսօր

մեր գյուղականքաշաՀ

գենաւո դարերիառաջ,-առաց ետ,-- այս Էշն օթթ աշխուրջ հով Արդարո։ թյունը: «Արդարությունըճավիտննականէ. նա առաչինք մար" դասեր Քրիստոսի ճետ նոտնը ընդ աջմն ճար, նրա ճետ միա" ու աբե ժարմնավորվնեց վառնջ երկրի վրա իր կանքհղր: Լա կանգնած էր խալի ստոիուրում ն Քրիստոսի ճետ միտտող Քաչվեց- նա, լուսափայլ ճրեշտակինման, բազմել էր նրա դագաղի մոտ ն տեսավնրա Հարությունը: Եվ նրթ «արգա՞

աըՔոնը

տերընրնքքքամշարձով, ապա Աթդարությ ցեղն ուննորպեսկննզանիվկա գեպի մարդկային խարձում՝ յած իր

«1-

ցարյաքակամության:

չրա մի «Այն ոբվանիցսկսած ամբողչ աշխարձճում է երենով անկլուն, ութ Քափանցաժ չլինի Արդարությունը դաստիարակում է մեթԽիզլրա չլենի այե: Արդարությունը է փեր ալխաաշխումացնում ճի: չնթմացնումՀ մեր սրտնիի, սնում որին ուդայն նպատակը) տանք, մատնացուլը 4 նրգադովաժ պիտի լինի Վծր կյանջը։ Վջտացածսրտերն ն մշտապեսճյօւրբնկալ են ճշմարիո բության մեջ գանում են Հանգիստառնել ե մխիուր նրանք կտրող պաա

տպարան,

ալեկօժումներից Քարվել կյանքի պատաճական ձն մտածում օվջեր պեղում նն, որ Արնրանք, «խալ զածությունը նրքնէ թաքքրել է իր դեմքը, կամ, որ առավել է Սճարչ է, Արդարությունըերբնէ Հաղզթածարվիլ վատթարն երբ րոպեներին, գարությունից:Ո՛չ, նույնիակ այն վշտալի է շաղաջճեռատես թվում էր, Թձ կնվժիրի այրն ժարդկանցը իրապես ճազթանակել է Արդարությունը: մրթԹանակում, չունի, դարությունն է միայն որ ժամանակավոր բնույթ վրա աշխարի է ընթացել, ա է մբայն, որ մշտապես առայ Թարածելովիր Թեորը ն լուսավոբելով այն փր մչոնչննացրվել է ծանր կուն լուցսով: կեղծիքի կարծեցյալ Հազքանակը երթը: է ազի նման, իսկ Արգարությունը շարունակել իր Հեռ Ար: միասին ն զժայլաժվաժծների նվաստացածների լեռնային դարությունն թյնում էր նկուղներն քափանջցում էր եւո բարձխարույկ նւս ժիասին նՆաճատակների կերները: ու

դեմ-Հանգինիանց ճետ էր լինում աանչողննրին ձուրբ, սրբազան Ժան Նա բորբաքումէր նրւսնքՀողիներում ու վանում էր նրանցիցփֆոթրոգության դավաճանության ա» մտորումները, նա սռվորեցեսւմէր նրանը տահապել ճությամը: Ապարդյուն էին նրնակայումկեղծիքի ճոր «պասավորնհիի ճաղթանակել։ այդ Հազքանակըտեսնելով այն են երական նշււեների մեչ, որ նհրկայացնում իրենցից դազատապարտապարտություննու մաճը: Ամենաանագորաւյն այն Աշդարությունը, խորտակել աություններն անզոր էին բանում

ե

ձզողական ուժ ընդճակարակը, առավեյագպույն

ծոն Ճաղորչ

չ ո ձրճվանքը) Մենք ներիդ։մեր հրսնքի զելեցկությունծ

ստա: ոչ Թե փոխաղարձը դասապարտությունենըըչրոր» պետքէ սիրննք մեջ ժերեխովորին բոբվում էին ճասարակսրտերը, ն նրանցմեջ Արդարությունըկայու ճամար, այլ Հանուն սթրու Պեռք է սիրենբ անդադար: այնպես սմ ժեր անձը դոճարերելույ սԿրմահման հկորանորբարնրհձրճող էր գտնում:Բոցավառ- անձնագոճ, պատլոմ ճաանձն իր ոչխարների է դնում վում էին խարույկնիրն կլանում նաճատակների մարժին. ինչպես բարի Հովիվն իր ների) բայց այդ թարույկների բոյծրի, անքրվ «րոհքեղներ մսրէ (ին վառվում, այնպես, ինչպես ասավուրյան ժա երդության «Մճեք պեոք է ձղտննք մեր մերձավորին նա կվերադարձնի մեղ մամանակ վոռված միկ մոմիչ «անկարժ լուռս վոլվում է Հանել, առանը «պասելույ արգյո՞ք Հ պաշոմենք պեւոք ծառայությունը: ճարը ճաղարավոլ ժոժերուր ՔԵ ոլ իրէեմատուցած դժբախանդամ քե «Ի՞նչ 4 Արդարությունը, որի ժառին խոսում էժ էռ ձեզ պանննք նրանց զժբախտություններից, է քարծխու լիՀետ: Այդ ըարցին մեզ պլատասխահում է ավետայանի պատ տությունը մծղ կլանելու լինի. մենք «եթ առաջ: Համար ն ապա նրոոնց ծգզորների մամը: նախ ն առաց սիրիր աստծուն, սիրիր մերձա" նենք երո եց Համար աշխարՊի «իրո ուննքած ժերձավորն փորդ: ինլեռ հնց քով: մոդ «ատդափը, չնւյնսժ եր Հել» պետք է մարտի դուրս գանք:Դեպի մարմիայն զանձն է, որն ունի փաղւուռությանը,պարունակում է իր մեյ մարդկայինկլահքի գյացուժե այն բարձրագույն Մոանց մուռ կենդանիներից: նրան է նկ որր սարքերում օղ իմաստությունը, ողջ նշանակությունը: դ. մարդկայինբոլորի գորժերըմեռյալ ատոծուն, օ«Արրիր վասնզի նա կենսատու է ե մարդագծերլ նրա կնիարար ոգու ն է դառնում ինջո առանց նրա գունատվուժ անքմբոնձլի վասնզի նրա մեջ է պարունակվում բարության, բարոյական ճե ր Միայն այե ժարգին լիտկատւ ելումմել է մբգեղեցկության ե ճշմարտության սղոլուիի: գոյության ծպատակը)

դում նրան: ծեսնհլով

այդ

'

օւ

օգնության

մոս:

են,

զարությունը:Այո

էսկ

տա

ճարում, ութ

անությունզոծա

բծրություն է ժատույվում աստժուն, այլս իսկ տաճարում է կատարվում Արդարությանմշտնջենականոպասարկությողը: Այո տաճարի պատերն ամբողջովին տոգորված են Արդա» րությամբ, այնպես որ դուք, ն վատթարագույնները անգամ ձեզանից, տաճար մուտք գործելով, ճաշտ կ լուսավորվաֆ Ք զգում ձեն Այտտել, Խաչեցյալի ներկայությամբդուջ ամոքում ծր ձեր վչտերը, այստեղ խաղաղություն եք ձերք բեբում ձեր խոովվաժ Փոլիների ճամար, նա խաչվեց Հանուն Արդարության, ռիից բխող ճառագայթները տարածվումէին ամբողջ աշխարձում:-- Արդլո՞ք պիտի

դուք

ոգով

տկաիա"

փորձության ճանգես ւ «Սերիր մերձավորիդ, ինչպես ինքդ թեզ այապքտ Է Քրիստոսիպատգամիերկրորդ մառ: ես չեմ խոսի այն մո-

էա

ձել

Հասած

Հ

ճեաիավոր1է Վանքա« որ կեցությունը: ուղղակի, առանց վերապաճումների կողմնակի նկատառում» սերը ինքնին, անկախ բոլոր արչ ռին,

որ

առանցժերձավոիին կասեմ

սիրելու

ն

անձեա-

թոցուվաովում կյանքով ապրում, որոնել եհ ճանաչում կյանքի իսկական զոցունյամբ, մլայն նրանք ուրախությունը: ն միմյանց տրդպեսէ «եվ այդպես, սիրենթ աժտժուն ն եիտ Բւորոնենք այն հժատըչ ծե

սիրով

--

Արդարության ճաիգկային

խարդավան

եապարձով ըհթանանք: Չվախծնանք կեղծիքի Հակադրձնք նրան մր վատոաշ երից, ազ լինենք բարի իսկ կեղծիքն անարգանքի կմատեվի, կած Արդարությունը: կչերմացեիմարդկանցսրածրը: Արդարությունըկմնա ու

ու

յլի-

ե անձնատուր կվնրադասնաքձեր տները նենք տիրոջ ն մարդահրի ժնեդյան ։տռնի օւրախությանը: հրա «նտ ոբ հաց ե ձեր ուրախությանմեչ մի մոռացեք:

«Այժմ դուք

միագին ալխարճ ձե էկել Արգարությունը, ն որ ամեն ժամ ե աժեն րոպե ներկաէ ձեր մել որ

բազան 4ուին էյ որը

կային դոլությունքնւ `

րբ

նա

ետ

ամեն

«ր,

այն սրրէ մարդ-

չնրմացնում լուսավոթում է

Լ

« Սր"եր" բաճանանվերջացրեց դասից ճնլեց"

ն

-

եղիցի անուն տյառն մերոջ, ամբողջեկեղեցում խոր Հառա | չանք ճնչհեց:Կարծես աղոթողենրի ճսկայական քազմությունն ճազաչանջով Պաստատում էր` ասու հր այչ օբձելա՞լ

քղիցի»' առսքերն Բայց ելեղեցում եղածներից Հայը Պավելի

աժե

։

լսում էր մանր ճողատիրուճուօրդի տասնամլո Ռուսլանցն Մերյոժկան: Ժամանակ առ ժամանակ նա նույ" աչքերն արցունքով էին նիսկ Հուզմունք էբ արատաճայտում, լցվում, ալոծրն այրվում ձին ն ինքն աժրողջմարմնով առաչ նից ույսդիր

Մարիա ՍերգենեաՌուսլանդեան էերիտասարգայրի էր ճենց գյուղում մի փոբրիկ ազարակ:ւներ:) Ճորտատիրուքյան ժամանակ գլուղում, միժյանցիդ շաւտ մուռիկ ճեռավու բության վրա կալվածատիրականյոք ագարակ կար: Հալվաժատենրերք սակավաճողէին, խկ Ֆեռդոր Պավլիչ Ռուլանցեն ամենից աղքատն էր. նա ընդամենը նրեջ ձով ն տապի չափ ոպասավոր ունձր: Բայյ որովճետն նրան «ամարրա միշտ ընտրում էին զանազան պայտոնների, ուօտի էր մի փոքրիկ դրամա ծառազությանշնորճիվ կարողացել զգլուխ նշ գել: երբ ձծորաերիազատագրումըեղավ, ետ, ռրպես սակավաճող, Հողի արտոնյալ նտգնժան իր'"վունք ստացավ ն, շարունակելով ովագործությունը չնչազատկան վրա, մի կերպ պաճպանում էր գոյու: փմաբրիկճողաշնրտխի

|

ն

Թյո ծր:

ՄարիաՄերգեննաՖամուսնացավ նբա Հեւ դյուղացիուչ թյան ազատագրությունիըբավականժաժակակ անց իսկ մեկ տարի Հետս արդեն այրիացավ։ Ֆեռդոր Պավլիչր ձի"փ

իր անտառամասը չրջագայելիս, ձին ինչ-որ բանից վախե» ցաժ, ցաժ է գլորում նրան, գլութի գիպչումէ ծառին ու ջախ» չախվում: երկու ամիս անց երիտասարդայրին որդի ունհ«

քավ:

Մարիա Անրգենկանավելի քան

ձամծատ

էր

ապրում

Հողագործությունը նա թողնել, ճողի կապայով տվեց զյուչ փոքրիկալ" եր ձեսքում պաճելով աղարակը՝ դացինեիին, ն նրա տնտեսությանամբողչ կենդա զիով բանջարանոցով: -Յ1-

:

մեկ ձի նի ն երեք կով, օպասավորները զր ինվննատարը իր դանախկրն մայասավորներիկ՝ միալն մե չիս անիք Լին ւ Ճես Դայակը Հակում որդու յակը՝ աղչկա ն ամուսնաջած Հկ խնամում էր փոքրին Սերչոժկա է, տան նտեսությունը Հեւտ` խնամում էր, ողլան՝ նեո մ

աղչիկ"թոշարաքուճի իեանասունն փշակուժէիՆ բանջարանոցը, Թոչունները, ձրը,

են

8շ-

առանց ազմուկի: այլն' կյանքն ահյչնում էր ե պտարնեի գրո»ա փարոը չէն ջա յո'մ. վառե գնելո« մի ն ճամարյա օչ քան վոր Ժինրբները տանից էին ասում կարժես էին. բներն կ» բոնիք էյէեն զգում: Ապասազո նույնՍերգեննան Մարիա դրախտումենք ապրումն: Ինքը կա կյանք ուրիչ աշխարում պես մոռացությանէր տվել, ոի լուսա կրանքը ինստիտուտի (նա Հարնանցե թեսել էր այդ էր երբեժե Սերյոժան Միայն էր): մուտիցչ ուր դաստիարակվել նա լավ էբ ժեժանում, նրան: Սկզբում անՀանդատացեռշմ Հետո սկածց ինչ-որ ՞իտարեկան դառնալուց լթ բաց

այգին

ե

ոտություն

Հայտնաբերել: հշաններ դյուրազգացությած վանդագին թույլ միաժամանակ Հա Հանգիստ, սկազող, Սերլոժուն

բաք

մարիա ՍերզենՀիլանդոտ հեթա ձր: Ցոթ տարհլանից ինքն ձր սկվշում երան. նան սկսեց գթել-Վրթրգան սովորեցնել դարտարեկան տտսը սեվորնցնում,իսկ Ճետոջ երբ երեխան նան Ճայր ունեցավ ձավ, Ֆրա ուսման մնչ մասնակցություն 6Քտալ, գիմնազիա Պավիլբ' Եֆքաղրվում էո Սերլոժային Պին չեզուների զոնծ տկապես անձրաժելտէր ծանոթացնել նե

Հիմունքներին: ժաժանակը ճախնական

մռատնհնում էր»

ե

ժխոթը Խոռվաճույղ առաջիկայումորդուց բաժանվելու Սերզեննային: Միայն Մարիա մառրումներ էր պատնաղում " ՐԴո" լթ.»-այդ բաժանմանգնով պարելի էր իրագործել ն տարեկան Հեռու էրչ քաղաքր նաճանգական թյան խնդիրը: Ճաարավորլէր քաղաք վեց-լոթ ճՀարլուր մանեթ եկամուտով մասին եւո արդճննամակազբուՍերյոժայի տեզափոխվել: ճտ» «ին ապրում էր Թյուն էր ունելել իր ճարազատ եղբոր վարելով, ե նաճանգական քաղաքում: աննշան սզաշտոն յնուժ էր Համաձա որով եղբայրը այս օիերտնաժակ էբ ստացել, մեջ լնդունել: Սերլոժայինիր ընոռանիքի

-- 699 --

ջատ

ենեղելութ տուն վերս դառիալուց Հետո, Մեյի ժտղանակ Սերյլոժահ ցզեսնսճուղված էր: ւթյամբ առլլրհլյա -- Մայրիկ:նս ուզում եժ Մրդարո

։

նա

առաք

սիրծլիս։ կլանքում ամենհիըգլխավորն Սրդա« մայրբ«- միայն թն դու դնո Հանդսատադրեց ունես: Ժամանակ երեխաներնուիիշ կերը շճե րումը շատ եե միայն ե հարեւ. չնե էլ կարող ապրել: երանք առղբում Խյո,

--

թութ ունն

--

է--

Ռ՛լ,

-

ես

այդպես չեմ ուղում ապրեր "եր

Հայն

տոմ

'

նա, ով

որ

ժեաչն նայում

էի

ն լաց

լինում:

տակվի:

«Հենց

'

այղ

--

բություի Լ. Կրկնում եմ,

պար» այդպիսի օրենք կա ն բոլորը են ձա» են ԵԹե մարդիկապրում կատարել: օրենքը տավոր սարակության մեջ, ապա ուրեմն իրավունք չունեն արձա: --

որ

Գու մարձելու իրենց պարտավանություններո: ավելի լով աճա քո ուսման Գիժնու» մաին փոտածիրչ Արդորությունը: հ այղ պաճիր մտնես, քնդ «Հանգիստ յանասեր հղիբ, զիա որ

քնջանակի,

օր

դու

նս ապրում: 9եժ Արդարությամբ

սիրում,

այդպես ճուգվում ես: Ինչ որ տեսնում ես, ինչ օր Բ". սում նա, ամեն ինլ սրտիդ մոտ ծեռ ընդունում: Տնր ճայրն աանլ ուրիչ կերպ չբ ես չք կարելի, իսկ դու արդեն թեզ վրա դրանիցավելի ատտված քիզ" վորնձթթդՀամար աղոթք արա նրբ

գու

եկեղեցում էլ լեոռում. ըեդճանրապես Մերձա» վերցնում: --

ճանջիւ նից ոչինչչիչպա

Թե զիկ գ ի եյ է մտել" ինչ էր մ մում քաշանանյ -ծ- Մի՞քե ՀլօնդԻՐ էլկեղեղում աճա թն ինչ է մրդարությանՀամալ կլանըը սլետք ղոճել,-կովի դուրո զո Ամեն մարդ զոր է էրդարությոն Հաւղչաթ

է՛խ,

-.

արգունքների մեջ է մանկական նրԴու ուրիչ ոյինլ անել չէիր էլ կարոզ: հվան դարությունը: Աղքատիկովր ժախնցին օրենքով պարտքի դիմաց: Օրենք Է կաս որ ամեն մարդ պեռք է իր պարտքնրըվճարի' խվանր, մայրիկ, վճարել լէր կարող: Նա կուզքնար ասում է, որ ամբողչ վճարել, բայց էր կարոզ: փայակե էլ | հ՞նչ Արգաչ չկա Այդ էլ գյուղում նրանից էլ աղքատ մարդ ԱՀա

--

-

--

յ "

Արդայությամըէ առլրուժ, պեսք է մժորբձավոԱՇ խնլչյես ոլորի րին ։պաշտվանի վիրավորանքնհրիդ: եժ ես Միպչալ օրը ժա» ապրում: այդպես յ, 2. «յար փան նղի՞ մին, է, խում չին Իվսն Ազքտատի կոիլ", ես ժիջաժս էր,

բարնց Սերյոժա. կատակեց քանի տարեկանից է սկսել,-Մի տեսե՞թ, պառավրո եժ ավել ինձ: կմճոՈչ, տատիկ, նս ճյշմարի""Խոսթ իճարդարությանը եմ նրդարությամբ, բայց ե:

ս

8/:ս: ժբ ՛

եա վազ տվեր Խո» Բայը Սերյոժան չէր Հնզոտանում: ոռնի պատճառով Հավաքված, սպառավոիները Փանոք, բ ունելիքով կեՍտէսաւնիղան թել էին խմուժ:Խոճարարուճի ո. տռկական Մսի Հանում վասարանիլյ: րակրիամաններն էր ոտը բռնել էր ամբողչ օղբ: կարկանդակի նմ ապրելու - ճաւիոա» ծս, տառիկ, մրդարությամբ

մի սիրծլիռ,

հս

սիրի

Թերքնարա խելքով ժանը մարդ պետք է ապրելիս մրդարությամը նի,-- լրջմիտ ասաց բանվոր Գրիգորին:

ինքդ էլ

քո

ու

--

զգույշ

էի-

Ինչո՞ւչ օիինակ, նռ ու մայրիկսսելանաւաւնն Մի՞թե դա արդար չ.թեյ խմում, իսկ ղուք խոճանոցում: բորբոքվեց Սերլոժան: է հղել Մնբ Արդարըարդար մէ: բո յց միշտ ուղիս էլ չավ է Հասարակմարդիկ ենք, մեզ Համար խոճանոցում լինեն, այն ժամանակ աենչակենչ եթե բոլորը --

2:

--

սեղանատանը

Հերիք չեն անիս Գրիգորին-ժիջամտնց Դույ Սերգել Ֆեղորիլ,--կրկին ոգ" նատիր, էլ այհտնգ որտեղ վուզեա, նրբ մեծանաս. հսկ ջանի գեռ փռբր ոնդանատանը,կուղնա խոճանոցում: Ը՞ նես, նստիր մայրիկիդ ծեռ, սրանից էլ լավ Արդարություն նա ել 12: տարիքուժ չես գտնի Տերտծիի երր ճաշելու գայ անում մենք, ե՛ անասուն նույնը կասիչ Ինչքա՞նգործ ենը

բն

--

-- 090.--

աժե նլ

ուրիչ ի՛ջչ Հատեի բան է, եկեղեցում այնտեղ արդար բանհրի է, որպեսվի եկելեցիննրա Համար ասածը լճիր, էծ մասին խոսեն Միայն Թե ղու, սիրելիտ,

-

նքրին ենը Հեռեում, ն' Ճողի "ետ ենք լինում,էսկ պարսեւ ներն այրլպիշիզործեր չին անում, է րդչղե՛սԷ Չէ՞ որ դա ճենց ինքն Անարդարություննէ: այսպես է. ենե պարհների իսկ մնի «տենտակետով բարի նն, գքասեր նն, դա նրանց Արդարություննէ: իսկ էքն ծաղյոայումենք պամենթ, բանվորներս, ջանաօիրությամը խնայում, ղա էլ ժեր յանք չենք իոններին, լենք խաբում, ն այն եանի է չլինել Արդարությունն է: Շնորձակալ պետք

ինլ

:

չո՞ւչմի՞թէ Սերյոժան: --

են

թող

գում,

Քոն

այլոց,

հրար: աաջանեջ Հայրը կալվածքը ,

-

ճոր

--

--

վարվեց,-- պաշտպանճանդինացավՍերյոժան: ւ նա այն էԼ, որ այիքան էլ ֆճասկացավ այդ

Քանե

փորձեց քույ է, երբ ես

չտար

չինել:

Թե

Ար-

որ

Աունը

լէ, բոլորն

Թափառաշրչիկնե

ն այղ

Հանգստությունլի

բուճու

ունննա---

Հետ:

ժամբ երկուսի

ծա, տնը Հայր»

մոտ

Պալի

Պավելբ.կնոջ .

նի Ի Հաւրն ճլութնրին

Արդարությամբ

61Բ-

ԱԻ

Ա

Կ Թէ ինչ աեվոր է լո" կատակեցտեր արդեն կորվ գնալ է պյատրատավում,--

էլ

ք

եկավ

Համար կռիվ կգնամ,-- ողջունքց

/Բ6-

չարունակ ինձ, առազոտից.մինչն «իմի Ջանձրացըծց Ոերդեննան: նույն բանե է կրկնում,-- առաց Մարիչո կմոռանաք չինչ, տիկին, կասի» կասի պնդեց Սերլոժախ-- ութ ինջներդ 8, չեմ մոռանա,---

ու

--

ացում, ինչո՞ւ ինձ զորագունդուղարկեք»

կարճ

այն,

Հ-

-

Ար»

արելյ--Հակաճառեց

Քոլորը ոտքի ծլան ն աղոթեցին" Թելը վերջացավ: դազակը»-Գէ, Հիմի լուտով ճաշելու ենք,-- առաց կգա տիմոտ: տնքտերը Շուտով ժապրիկիղ գնա, սիրելիս,

րան

ոչնչիշ.. Որդուն պետք է Հարյնել, լա՛վ է արդյոն : դարբությունըչ-- դատողություն արեց Գրիգորին: Արդարու՞ Հայրն մ իթն, որ հսկ որդին չՀասկացա՞վ

Քյոմբ

բի ձեռքից մարդ

--

նրա որդին ծառայում էր Պետծրբուր» ավելացիեց դայակը: զորա անակում,-մհաց առանց

միջի

վատ բան էր

անձնագրիապրելն տթզելվում է,-կքուլնեն, կրիվ կգան, աշխատանքը

:

.

նա

դարությամբ

պանդխտության Ա»

աց...

վնրաղարձլին:

ասում, այչ վատբ վատ լէր։ հո զա լեմ ճամար պետք է զզույշ ապրելու

--

,

Ք

Ին

-

--

աթոռներին ողերը "- էբ,Ա արը էեն,

Հա

երանէտապով տուն

էւ պա ծոյանում ճամար, երե աժեն մեկն իր Սրղաբությունը կարճատն լոություն տիրնը: Սերյոժան, քատ երնուլքին, կամեիում էի ճակաճառել, բայց Գրիցորիիպատճառարանունա տատանվում էր թյուններինայնչափ բարհճողի էին, որ Մմր կողժերում,-- առայինը խզեց լությունը դայակը,-- որտեղից որ ես ու մայրիկդ ենք եկել, Ռազոշնիկով " ազգանունով մի կալվածատեր կար: Սկզբում ապրում էխ

յամբ

ընտանիքի մար աղքատներին, հաժանեց ե

կ.

-

--

ապրում, բայց անկարծ ուզեց Արդարուապրել: Նվ վերչիվերչո ի՞նչ արեց: Սախնց կալվածքն աաժանեց,իակ ինքը

էլ,

մախաղնուսբ գցեց գիԹողեց միայն խրճիթը, իսկ ինքը Միայն թե ժոռացել )8րը, գաղոազոզիՀեռացավգզլուղից: ետո էլ մեկ ամիս անձնագիր Հանել) այդ պասոնառով

--

ինչպես բոլորն

ուն

որ

Է

,

ձիք այսօր

այժմ ապրելու միջոց չուն եժ:

ուղարկեց... ապրելու միջոց չունեմ...- | -- Ձորազունդ մեքենայաբարկրկնեց Աձրյոժան։ խճնվելով այդ Հակադրուչ թյունների մեջ, հմ «իչում,-- չշարունակել ս էլ մի այդպիսի դեպք Գրիգորին:--նույն այչ Ռազսոչեիկովիցօրինակառավ գլու" անունով մի գյուղացի Քուլնպեսբոլոր փողերը ղում Մարտին -- 098 -՛ --

| |

ասում:

այնտեղ Արդարունկեղեցիննրա Համար եյ որպեսգի ես՝ Հոգնոր Հովիվս, իմ պար՝ եթե թյան մառին ազդարարվիւ նկեղեցին ինքն ինձ կՀիշեցչկատարնմ, տականությունը ամեն մի Խուք, Տի այդ մասին: նույնիակինձանիցանկախ, էւ Միայն որ արտասանվումվ այնտեղ Արդարություն էն խուլ մնալ նիա ճանդնա: կարծրացածսրտերըկարող --

-

--

010.--

ճումասին եղած նոր Հիշատակությունը Արդարության ձ փոր» ետ գլուխը կախնց ափսնի վր«: զեւ Սծրլոժային.

Իսկ ինչպե՞ս ապրել»

--

մպրել Հարկավոր է Արդարությամը:Ա՛յ, երի դոն Արդարությունն ամբողջուձասակ առհա, այե ժամանկ թյամբ կրմրոնձս, իսկ առայմժ բեզ Համար բավականէ կ այն Արդարությունը, որը «ատուկ է քռ Հասակին։ միրիր --

ձեց ուտել, .

մայրիկիդ, «արցանթ ունեցիր դեպի մեժերը։ սովորիր լաՃամնառ սպաճիթբեղ, -- աճա բո Արդարու» նասիթությամբչ

թյունհլը

Բայ

ա.

փվոռւլա

չէ

որ

նաճատակենըըի... գուք

էիք

առում

աղա-

աԽաճատակեներ էլ են հղել: Արդարության ճամար մաէ կրել: Միայնջո ժամանակը չե այղ հարգանք էլ «եբ --

առ.

վոժահ

Թոթուլում խարույկնե՞ր...--

եաճաւաա կներ...

«ույզ: իոուվխո

Քավակա՛հ է,-խիա Մերզնննաք: --

Սերրժան լոնկ,

էր Սիր.

անճաժբեր բարկացավնրա վրա Մա-

բայց

ճաշի ժամանակ փտախոճձր:

Դա:

գորգիխոսակյություն սկսվեց գյուղական ե էր խոսքին չէր երեում, որ ամեն րի ժաճին: Խոսքը ճեռնում անգամ էլ Արդարությունըճաղզքանակուէ դուրս զալիսք իսկապեսասա, ոչ Արդարությունկար, ոչ Սնարդարություն, այ սովորական կյանք էր, այն ձներով ե այն աստառով, Սերյոժան անթիվ ռրին ծավիտենիցվարժվր, էին բոլորը: ն եիրեք առունձեախոուկցությունննրը անդամչստելէր այդ հս բնլչոր պես չէր Ճուզվել: Բայց ալդ օրը նրա էության մեջ ն Հուղզմունիէր մի նոր բան էր քափանցել, օրը գրգոում շի

վրա

առօրյա

պատճառումնրան: որ կիր,-- ճարկադրումէր նրան մայրը: եսնելով։ նա Ճամարյաոչինչ էի ուտում դոց ր «0Րք066 Տ8ո0 ԼՈՏ իր կոզմից ավելա 58Ռ34",-տեր Հայրը:-- եսիր մայրիկիդ դրանովամենից ավելի կոունը Աբգարու պացուցեսքռ սերբ դեպի Արդարություն եշնահաՀչատակ պիտի սիրել, բայց առանց պատճառիէրեն կալելն արդեն փառասիրությունէլ ունալնություն:

--

--

«-

100.

0Լ

--

.. --

նրան: շրջապատեցին

հ/ Գլուխդցավո՞ւմէ,-- Հարցինը Մարիա Մերդեքմս ելոճ

քյ-- նվաղուհ Ճառ հով Ցավում

պաս

ախանել

Դայակ, Գիա պառկիր անկուլնումղ:

տայ

պասդելրում

բեցճտուգ քք, Սերլոմալին աս"ըան: Ծայր Վի բանի թոյն ե գրձՀաժբերեց կարողացավ Սրրդէննաի Մարիա որովճետե կաց դայակի ետեխչ։

ն...

սին մտաժելէ

վան

ստա Հանկարծ ՃեկեկացոԲռլոին անճանդ

բաց

կՀարրացարելիի,

"Ր

երկուսով էլ վերադո րձո:ն

Վերը պես

Սերյոժան բնեց:

Սարի Սերկանչիր, - ճանդատեւցինը Ռչինը, կբերի դնննալին տեր Պավէյր: րահդով, երեկոյան կողմ,սսվրոյն, ոչ միտյի կչխույավը ժան անձանչիստ գիչնրն այն տաքություն ներեք: Սրբ ն ձեսրերով չորունակ չոշասիում բարձրանումէր անկովեոց ու

--

ինչ-որ չան էլ: որոնում: կասմեւս ճամար,» Ի՞նչ Մացաիեր... հտապով... Արդարության ոլ: չ նշանակում,-Թորօվում ձր հա անկա Սլդ ի՞նլ Մարտինի մասին է ձիջում,-- տարակուսական դիմել Մարիա Սէրդեննան դայակին:

հի շուրէը: --

Լ.

ճե-

տանից Հիշում նթ. մեր գյուղում եկը կար, որ ,Գրիզորինեխ ուցավ օրենս ժուրուցկան..- Առավոտյան մե, Սնրլոժայի ներկայությամբ: ասես կոլատմեքդութ էլյ-շ բարչԻնչ Հիմարություն երեխային ամեենին յլի կակւղավ Մարիա Սճրգենիաե,-Ը

--

րելի ձեզ մուռ

քոկնեռ

Հչայորդ օրն առավոտյան վազ ժամերգությունիը ճրավիրելոց բաճանան ձճանձն առավ քաղաք ժեկնել բժիչն որ բժշկին արեւ քաու սուն վերստի վրա էո" հաղզարբբ որ է աածլ, Դետջ գիշերվանից չուտ ապլասել լէր կարծլի, գործադրումն բժիշկն էլ ֆեր էր, տգետ, ոչ մի ութի ժիյոց լէր ե' ենրսի, ե՛ դրսի Հաէր սոալիս բացի օաոդելգոկից :/, ռբը առում էին. օԲժչկության չի ժար. Քաղաքում նրո' մասին Ճա

վատում,իսկ

օասդ

2եոր

երդի) --

եոատում Հ

4Սէ

--

էւ

Գիչքրր, ժամը տառնմեկիժոտ ըժիշկը եկավ: նայել Գ. որ «տաբու անդին, շոլաինց զարկերակըե Հչայտարարձց, թյուն» ունի, Ապա «րավայեց իվանդին օպողելդոկով շփել ն ճարկաղրելնրան երկու գեդիկ կուլ թալ կտեսնեք, ոի օշոլողելդո Տաքություն ունի, բայց ամէն վատաճ էնչ անժիչապեսՀԱԱ Բժշկին կերակրեցին ու քնեցրին, իխօկՍերյոժան ամն բողջ գիշեր անձուլ թպրտում էր անկողնում այրվում, ինչ պես կրակի մեջ,

աան մեժ

ապիտակ

ա

ՀԱԱ -

նրա հատից:

Ա

աժջովին «պիվնք չա բակ" ունն է... Բ.բիստոսնէ փա դա «րդարում րութ Մ

ր

մայրի՛,-

տակ ճացածու

Ց

Մ

-

դա

Ր

կիա մոտո

ընկա եք Հաաարարնը ծ աոան: էություն Բարձի Բուքակու , Ման դրդարովքչութը բոն րամերվա ձությաժբ արբեքըեց,

«-

նա

ամծե ինչ ահյլած կլիհիը տանք, որ առավուռյան Սերյոժան զառանցումձր, զառանցանքիեջ կրկնումձր.

օԲրիստոօ... Արդարություն. Ռաղսոշնիկով,.-Մարտին»... ն չարունակուժ էր շոշափնլ չուրֆը, «ո՞ւր ե արտասանելով՝ ջըղեմ, սակայն, ճանդստայավ ո՞ւբ է...» Առավոտյան ու

նեց: հքո, ն պատմաՀչ Բժիշկը մեկնեց, ատելով՝ «Ա՛լ, տեսնում են սպա» ռաբանելեվ, իբի քաղաքում իրեն ուրիչ ճիվանդնեեր ժում:

Ամբողջօին անցավ վախի ն Հույսի մեջ, Բանի դեռ բակուժ լուլս էր, ճիվանդնիրեն լավ էր զգում, բայց ուժերի անկումն այնչափ մեծ էր, որ Համարյա չէր Խոսում: Մութն ընկնելու Հետ կրկին «կռվեց «տաքությունը», ե զարկերակը սարսափով օկօկց արագ խփել. Մարիո Մերգձենան լուռ ճնգ անելով ինչ-որ մի բան կանդնած էր նրա անկողնու մո ճասկանալու ն չէր Պասկանում: Օպոդելդոկըթողեցին. դաջակըՍծրյոժայի գլխին բացա» խի Թրչոց էր դնում, լախու էր գցում, լորի ժաղնիԹծլ էրենմեցնում, մի խոսքով` տեղի Սե անողի զործադրումէր այն բոլոր միջոցները,որոնց մասին լսհլ էր ե ինչ-որ Վնռթի տակ գտնվում էր: Գիշերն սկսվեց Հոգեվարքը: Երեկոյանժամը ութին բարձբացավլրիվ լուսինը, ն որովճետնանքութության պատճառով լուսամուտի վարագույրներեիջնցրած չէին, ուստի պատի

--

Վա

բայց

.

Մի քանի անցամ արքնացնին բժչկին, բայյ նա կրկեքց օպոդելգոկի գործադրությունը ն շարունակում էր ավա-

--

էու

:.

Գարալ գ

սիրտը չդիմացավուժգին ծոսանքին Վորքաւ-ո աաա

ա

օւ

պայը

ա չամրամդեց

"87

չեդննդիյ չՀուղա հուղուչկա Համաձայն ավետարանի ստանալով

1.

'

ստւաքյալը

բո

1նռքը, ծինսուն արծաթ Քրիստուինժատենք կչխանությունների ւ մատենի նշանակում չ։ կե լժավոր"- 46: Կ զՀուդառ մյսոէ ից Համար:

ԾԱՆՈԹԱԳԲՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

դիա

ժթ

8. է

ուր

լովաբան

Առ:

նամա: ծախվա: նալելսւ -- տրճզնծթը Է Ժաքութ էին Հաղու-՝ տրեզեերը ռոավաժ էին լինում արծաթաթնլով, ճին

Տոեզները պոկվածծն

15.

ֆ.

բանիզ,

ս

ճակատ ոափոել որ

լինվոր

այռիեյն

«ա

նորակոչիկները

գ

ուխները,

աղար

վել:

լինվ բազիշլո-ք

Առալտցել կ ան Հետո, «ափբուի

ու պատժել քթի ռւլում ձորտ դյուզ րք շնկ Պալվածատերծձրի, զինվո այգիով հն տափս պլօաը, սափրել ճամարչ ինչոր արարքի էր ճամաթա իր ուղարկելով երան, իսկ այն Ժասքանակվինվորը Հպույում

ձեն:

ամբողչ կյանքում «-

ի

մնժ

2 Մ11

էին ձեռագիր վիճակում-"

ռրսնք տարավում

6.

|

--

հեդեն --

2.

Հաբի'ռ

ողոթմքլի, մյվառական մանդ,

Ֆավսշիա Հա-լուբ

«իրձլիչ, չետրճարկյա--

ապիգնաշտաւի ազասաշ

նազվաի

էր

քինական գործերի Պետերբուրգի նաճանդներում (մա.-

՛

Փոնաշինու զինվորզնալ աչխաճճազոծումՂրիմի պատերազմ: --

այլխարճաղոր արվեց. Հարուստ գնալ. փոխարինող էին ղարկում

ներից-18 Էոքակալիոա

18: ամուսնացավ

ազնվականներըյկամենա Վ

ազնվանանապղքատացաժ

բոլուքը պատեց «- այսինքն` ձն --44-

Փեսա լճցական

մուկովի Հետ:

էր

մեմսկի

ձ1.

2.

ին

13:

Լ.

մրդոմ

Ջի)--3ս։

'

--

Դորժավոնի (հյխսն փլու

սա»

Մեյչերսկու ժազիի

ւին-ՀԻն),

կան

40:

Լոմբաոդ «- գրավատուն:

գործարքներ--40։

բանկային

ՀՅ.

Նեսեսեբ

24.

Մահսավոր

աշկղիկ--44 ճանապար ձոլսչարան

արդուզարգը

--

--

բոտ

չիս մաքսավորները Աստվածաչի

Հարկաճաղաբնել, էին վանքով ն արձամարչղած Հեն-Հ8.

Հերը" (Մանո ժություն Մմալաիկով-"

դրախննյակում -ավագ զրազիր կաչվածթի ոժրարդենրն այն ա անակ կատարում

«-

տանում

ն

--

ժամանակ հիննք

ռրը

իրավուծս-

ղդատածանքաղաքացիական

բարձրագ:կո գատարանՄոտկվայի բաքաղաթն"րի նռճան ննսում)--1Խ 0.

բոլոր

որնք Հերթեիլինվոր

Մեղուզա-- բաո"Հին «ունայան մ եր --35 թար ան Սալ փոխարծնվլխին օձեր: Լո զայի մայաջսիս ծխախոտիՀարոնի գոքծարանատեր: 20. Պալեռ այե ժաժանակ

զարի կեսերին ժեն ռուոլի 22 է|ը կոպեկ արժաթ փողով» 13

Լ-չուբլի առիվեացիայո

-

19.

Ե-

71.

վութկ

առւեց այգիներին

պ

ո՞ւո ես դեւ. մտող Իսկ վազը 81. մաձվան առքիվ: ետնչուլիյ-44.

--

:

կուժ--2Ս:

է

10. --

-

ժամահակ

օդի--երոփեչչ -- չալոսվնտ Խոռհրով ն որբանույնհրի կոր" 5. բնկեցիկենըի խո. Բութզ -Խնամակալական նան գործար" վարկային գանական թական վարչություն, զբաղվում էր

եծրու--

հաշվայինոլաթզակոանդիս ուներճավաքագրելիս Զոնվոբական

անվաժ լիեվորի ճամարկտշփածատերշր Պառնրազմբ աայ ատրաաուգգ ականներով փ՞գ Ք. իե Հավա ական նո զինվո, գանձար :

լ

8:

Համեմված

"ե

«րե անունով էլ գորժարանատնը,

ծխախուը-28:

փոչվել է

կարող էր քր ձնիտ վազ կալվածաւոնըը

Ճ

հ. Ս, Բառկուվ

Ժուկով -- ծխախոտի խոչոր

15.

12.

դարի լրանատռտե դժ ե քՔարդմանիչ. յուններ էր գո"«էյ լուք յամր քանամայն աափջ ահպարկեշտոռվանդակութ 7.

ու

ր:

աթժաթ «տանու»

ի

կաղապարի, ենտրվում էթ

Բուբմիստբ սրն: առանձին կալվածքի ծովորաբար նորտ գյուղացիներից -- ծ: 1.

Ի

ՆԵՐԸ

ուր քոողաքում, վանըմուգղաղ տղամարդկանց աքսորումտղափարզկանց--Տ8:

զղալՀվանք -շ

Հապաշխսրանքիդ էին

ԳՈԼՈՎԼՅՈՒԼ

ՀԷ

ունենում»

Թլիախայ էբ տեղձ

14.

ՊԱՐՈՆԱՅՔ

ատել ակումբ է նշանակումնախկինիժաստով,

ա

--

ֆաճիսթցի --

ն

Հին

Հրնաս-

որ ի Համարվումձին մեղաավորներ,

Ֆերծ-

48:

պատկերվամ Առտվածաչն չում փարիանցիենիթ

օրպես ֆանատիկոսենր

ու

Դրանք կեղժավորնեխ:

ունձւբ

ծն

քաղաքացիների

էին, գրոնք արճամայկուսակցությանանդամեեր կիոնաշքալաքական ճանթովէին վնրաբնրումմաքսավորներին --Ք. 6...

ճետռ

հանձնա

կոմիտենեոը, խմբագճշական նահանգական հետա

չրջան«ւմ այան կրավունքբ վերացնելու ժովսվնեոը ճորտ կոմխտրենր որոնք նաճանգական զյուղաջրական վի, կազժակերպվեցին իսկ 108Ք 0Վին կակաֆել «էին միայն կալվաժատերերը՝ կազում մանա

վելին

--

ատի

ը

կառավարական խմբագրական ..

գոլշիկՎ-- Շար

Հանձկաժադովնծր-29

108..-

էմտնսիպագիայի գԳոոծչւ «թայսինքն

27.

Հազեւիհա գնման

թմի ոնջֆար-Տ0լ

'

Թվի անֆարմիջ ճնառ դալվածառնրի, բին թրավունք էր տրված գլուղագիներին անցաժ ազի Համար գանձարաս պձտթ է վերա. հից գիման վող պզտակար Հ.գ գեփանփողը գլուղլաքիները ժաման ակիկնք ացը» ի ժաս«իասչ ռիոչ մգ ձտ դարձնելրն գանձարանին 24.

Բաբելոնյանաչտառբակ Սատվածաչնչի եզներով

29.

--

է ժեւավ Քմին-117: Անգլիայում դածիք վրկվքց

աճվարուն «Փիլիսոփա գս կոիլովի «Քոստանին 154. առակի վերչին խռաքերը-է--(55: 47.Հիլ--- Հաժեմունըք 48.

։

մինչն եր

թնետան

բական Ռսապաստանաեմ --140:

Քանտձացինեոր Եռշկիւ մառտվածաշջչւմայպես

34.

--

խոօք,

80.

Հեն Պաղեստին,ն Փյունիկիան--124.

ԳԱԱ

Առնետներ

36.

ՓՈն-Կորաագ ոէ «մարտ Է

րե.

մ

ԱԱ

ԱՐՄ

:

'

ծծ-

Ա»

Աւ

ՔՐազրուքյուն

:"

արտաքին

Բազա

--148:

.

բւսրձր ջրյան -- 1: Տառտաթակական իմաստով`

41.

42.

43. 44.

նրկինք. փոխառնրաչ

ռ

--

էե զալ

--

--

օրիհական--144:

Փատերերի թյան էին

ն

զյուզաջիների մել աղաչացամ վեճերը թեե» աղառսատգրվաժ ին հաճան» որոնք նշանակվում ճաչտարար

ժիչնօթ գները,

առնում

գապետի կողմիըզ̀ալվածատերերից--142'

Ք այգականը, Նապոլեոն Քոհապարտի նապոլեռնԷլ ֆրանսիական ճանթապետության Հեղափոխությանչախչախումից486» 48.

--

--106-

տն

առ թչխան 3.

իւք,

Պուոլոմկին, յոմկին,

Ա.

երին նկատերի

|լ

պատկեք շթպատվծր,

ստացվսմ էր չին ձեի որ Գագետօոտիպ մետազյա Մերի լուաանկարլությամը`լադային արժաքով ժաժկված 56.

ղրա --248 57.

'

--

Օվիղիտս Հոռմճականպահա (47 Ք

ն մինչ մճր դարաչրչանը

-- 164

թ. Վեր զարալրչանի)

զբաղվուլների ձրեկո, կանչել Թխկացնել«(,

սետես ա»օգնճարտությամբ 28. Ռգենաոցության փորձում էն

Մեռաժենըի ճոզֆեերը գուրս

Գրք երանք շեղանը պատելով ն այլե--811 ճօ.

'

Վ

Տան աստու Ընռվ-լազիմիշկայի

Հմի ոսկվալից դ ծ պի Վ.Վլաէրն ուղարկումազոր»Ի դեպե աթնելք, օրով Միբեր

ԱԲ Բոր Գոլեռյ Թե

ք ճանապար

՛

Բ

։

60.

Ադել Մալձկ-Ադել.ԳՆ» Ըօէէո-ի վնպե ճԹրձար--144: Միջնուդին Հ- ճորտական խրավիքի վաց ումիը շճծտս կարյա«

«բան--318,

թամ: Թագուչու ծավշիդա

|

Կորպորացիա ընկերություն, միաբանություն, կազմակկթաու»

թյուն --148

-

Է

՝

Ա Հո Ք" էմպիշետ »- Հին Հաւնական մլուքսչոզիայո

կան

Ցաքուր, անարատ

«Հարալսւցո կոմեգիայի գլխավոր ճկջօթը' է կԱչժ ժաշքգաչտուցյաւ Հոմ: Ագժավորության,

. աան (ոլորի --

8.

տք.

ջ

Հարմարուք ամենն,

'

«ավարդապետ. Պիկաոդսկիզամ Պյոտր Աչապատական ոդեչնլո 1ե--4218: աղային խաչակրաց արշավանքիկազժակերպոզի Գիրժավինի«դահ--218: 88, էելիյաչինեվիշված օդա 54. Ղոնսը բոտ թառացի՝ «Ժաջուր չռախտակր, այսինքն, որնք 55.

Բբ. էին ուտում - իսքը վիրարծրոմ է ժամանակ Փաիքփումեղաժ ասվին-«-146: պատմրազքի փարքամակեոքյու կանքի

ժնկոսփ

--

Ժիչո»

1870-1821

ոտքը

ու

է

Մեղքերից վանազան փորձություծների

Դերժավի

«-

ալալից--Շ08։

Պ,տ-

83.

-

'

աշ

թյան նչա

Հ-

ցով

միտք, իմաստալից ճոզիրճ խոցերով արտածայտված

ոշ

Կնիզսեն ժնկաժաղում,աղչիկները բարհելիս ալ ն փոֆր-ինչալում էին. Համարվում էր կրթվաժության քաղաքավարուշ 31.

ՁՏ. հնչշոո միջինտեղ է ընկնում այսինքն քավարանք, ուր, կա. թուիկները Հավատաչիքով,մեռաժների ճոգիննք, նախքան աշջայությԺ ձե

-"

առացվաժք--168: Ուբ սեզոն էբ օւտելիՒնեոա| -- դուզաղեէ այնտելլ

նի «հչխան Մեչչեսեկեւ ժազվան առթիվ

կոչվում

Աֆուիզմ

48.

-- 115.

փիլիսոփան»

ու

Պլեակո, Ցազիկսվոռայն ժամանակ Հայոձթ փաստարանեեր

148,

տա

Կոուլուս«- կադետականկոխպուս, զինվուական մջլնագոթվ գցզ" ցարական Ռուսաստանում --11. 33. Գավառակային պոիրաատվ «- չրջանալին պստիկանսւթյանպետ ցա» 83.

բոց

--

48.

«ՋՒնաղՀեղինեջ--Հրանսիացի կոժպգիտոջ 0ֆֆննրախք«զ

31.

Հետ

օիալի

կինք Հասնող աշտարակ, ոնն ոպում էին կառուջնլ մարդիկ «1ԼԵ 36. Աֆոն վանքերի մի խումբ Աֆոն լեռան վրա, Մակեդոնիա» լուի --114

1870 Թվեն Պրու» թվի Վերչիջ՝Ֆրանսիա Թագավոր: Հետք սրարտվելուց ժամանկ հրանչիւայի ուն/ցաժ պատերաղմի

իսկ պրելիդենոո,

«.

գրազ, Քննադատ, ճրապարակախո» աթ Պազլեր ժամանացակիը ն

ն. 1.

նց,

--

ֆաղրարաք այպես էին անվանում վաո

61.Առչիննիկ «"արչինազվոր,

ճառականներիե -- 349,ուօժ6Տէ1Թ Փ9. եղ «380. 63.

ործ

«օԱՏ

1որըճ

«Բէ»

թյունը ««ԺՇՒ

Հրատանա-

30:

ա-բնձչուր

է գալիս

ինձ գոթ 1ոմծըճոմոուծ «առ «401

այդ

դավ

ճամքատօ«քյոայլ

անկախու

ննե լայոր Հերիաքենըը, ամփովված գնումովի կտորների փերական կո ղմիըՀանված ցենվութալի ցաիազահ կեբակրեցը-մեկ գյուղայի եշկուգիներալ «Այն մասին, ինչպես

ՀԵՐԻԱԶՂՆՏ

«Հեշիաթնհրիջ Մալտիկովչեզիինի

Հեքրաքներիդ

ունեցել

չեոյ տրվ բռներ

նր

տա.

«ե քալտքկա Շչեզրինի ժածիդ անմիչաղպ նս իտո ֆռա՛ կինը Խոյի մե նշ. "Թ իե էին որսվ իրնե,, պո աս Մր բանվորների հատակ - սիում, մեժ աե: ժդ գո: «շվաժերի գր«ղի՝ «ազերի, սիրող Հողա Հայոնաաք ԷԼ"

:

'

է «Սանլչհստվնեեիհլապիսկքըժուռհալի չին անդամ տպազրված մ ֆու, փետրվար ամսին: 3, «եանառնքրոռների»գինվորականդպիհց -- ուր ընդունվում

նն

մի քանիու

խաժվել: '

ձճեղափոլխական-յեմայ: ատական

:ատաաւյուն պայմանենրում քարգ անյեզայ տպագրությամ Է

միտում», ցարական դենվ տայի

բ:

,

որգիներբ--378. գինվոթականների վորու՝չին մհայեն դիակրրոն չբագիր. Մ, 2. սԱռսդսվակին Վեղոմոստիո--

'

ու

ում

դողտոթո:

մո քահքը

մրա" մար.

տով,

ոի

:

կի

առթ

մաման

։

։

վ

մ...

Էդ

էմ:

:

:

վերաբերում է գՀնքրաշներին»:

Բ սր սի» ."ք խճ չույո Հեջիաժ ի սու, տեան ուժ ննչ Լք սբողանում, եեք պարգ փաժքննրից լավ ենք նե «Խճսականայլի կ.վմոչ Առ կյանըի ժեն ալժմ փում

նս

այնպես

Գ

"նս

փու

սեքնրթու.

ալղաւմ է նրեա-1

արտաւութ

Հոկոս վրաս

տածնոնելովանհ

կր

ան

պայտպ

ու

լիժոբ--828:

իրրե

վե, աղը

«ռա:

ո.

3.

ք

:

եքց

սւտոզ

հանելն նույնիսկ

Ո

ուրիչեերը:

Հերիաթները, «՞վ չի ճասկանա,

սր

դրին(Մ.

ե.

ոսՀածրքինձոտաո., էչ

1258.

5.

Ձյան

'

լույս

է

4111): տնսել

Հերրաթո: հր Հեքիաքներից

մր քանիի

ժո

«եսրաքեհրի

լեվաույ

առաքի`

«այսոր ԽՆ

7.

«06.

Մ.

Սագովսկի (1818-1894

Ազարիկոն

մանմանյահ

ամսին, առանց

Տ-ում,

Մարտ ամսին:

թ. 8.)

--

ազեվականու-

ք.թ.

1868-1820

389: ոուս

նշանավոս

սունկի

տնսակ

դերա-

է«-401:

րշչեք դելու ժուդենսյի զաՃետռ «0տփչեստվեննին ճեղինակի«առտգրադրության,

չ884 ծ. 8 Ֆ-ում, Հօւնվար ամսին» պիսկիջ Ժժուռնալի կերպարը` ն ժանժծազուկին Հիլիասթու կեերնը Հաճախ է օգտագործել

ճամար:

սխաւնում

--

.

ճորթատիրությունից, Այն գյողացիներն, ոթոնր ազատվել էին «404: նտ չէին դնել իրենց Հողաբաժինեերը սակայն կալվածաերծիիը դեռ ք արտտա«հմատտուն ձանծաղուկը» -- առջին անգամ«մտպագրված 55-ում, սնպդտեմբել, թ. Ո

ժանժազուվըը»

չպետի է դրանը արգելել: 82 Հատ, առաչին անշ կայախկով-Շյծգրոնիբոլոր 4եքիաթները՝թվով 1927 թլին։ Հայձրեեք թարգմանված դամ աժրոլջ ոք աք Հրատարակվելէ

էԹյու

9.

«48

առանձին պրակենրով ժոզովիգի 7Անգեազոքհապաստակրոչ «եզը գայլը», «իգհալիշտ ծածանը». ճշմ նն» «չեշիաքիես իի ճրատռարա" դիչնր», «Սննեդյանչեքիտթ ննթսծ, «Ջոառռկակակ կությունը ժողովրդի "ամար Թույլ սորվեց: Քենլորը զեկուցել էր. «Այն. ելը չի Ճամապետա պ. Սալաիկեվը ճեթիաթ | անդանում, ապմննկին է, ն կժաւ, տենդինդիոզ նույն այն երգիծանքն երա ՀիքիսԹինըը հր անվանը, հ երգիծանք, ավե կափ պակաս ուզզված մէր ճասարակական քաղաքական առ ժամանակ ժամանակ կալմակերպությանզեմ.. Այգ 4նրիաթները, ններում, 48, պարբերականճիատարակությ մամ: չին Հւապարակ գալով մնչ մլտապես կասկաժ նն առաջացնում, արշգսբ Հետնով իխչխանության բակ.

4:

փաւի օրգանն էր ամենաճետադիմական

«ո404:

փտագիր ձր Ճրաս աՍալտիկով-Շչեդրինը Համար «-ճհմաւտուն

Թ:

դան

15947278.

ժարովագում--

ւժամբաղաբներն(ոՎճռտն)լիազիրը

Ց. ն.

ու

Սալաիկով),հրկելւի լի ազատա»

"

փենեիքլապիոկիռժուռնալի

նրանը ճեզի-

խղճակել ք ճասսակ ժովովոլին նտ գիտեր ն զգում էշ 4ձր անը են. զոդնուժ ձսնր էր. որ մեել ժճր ոմոսզչ կանք. վեչտր ն տեսնում 6«երա լոն հց. գաս ատանքում, օզավելով խավար (անթափանը)այձ նակը ,իրել

եղժո ն բանաստեղ

, « րավերչ

դերժավիեի «տաշի

ն. Կա ոռկովի

առծակցքոն ժուդիա:

կառուցման Համար պետությունից կամ մասկավար մարդկանցից չր -- 356. Փարաչաճությանխսչոր աղբյուր դիամ էթ ստանում: է տեսել «Մո չնստառաչին անգա լույս «Վայջն կալվաձատեբըք»--

Ռաառչաթձնեւ պ ստմվատթը.«իր Ռռանձնապես ժել գուր ծե վա իչ աեժել թվո կԿննրիի 2.ժ.մո. եզ ճՃարազատբանվ շենի" եվ ահսե..Ի ոինեալիատ փ սժանը, Ճ միեջ, «Հարնաններս, «Զատկական զիչեր" սպառ այդ

ամեն

մօ«

աԼ

վիրավո:

սանսները

Ո՞Վ չի «իրի

ա»

մանակի

Ժ

ն

2.

՛ լաէ «Ստեչեատվեների «Խիզեթ կորավ»--առաջինանդամ տպավրվել . մ Տ-ում, ամսին: մարտ թ. պիսկիսժուղնայլի նախադծեր կազմե. 4. Այն ժարգը, ռիբ զիազվումէր երկաթուղային

սրա'րմը»

չթջապ

այքեւիհ

«Մ.Վա փոշու

Թոր

առնբ:կատկովըեղել է

խժքագթ

'

ռուս

րաշննաի,

6-րդՀատորից,ռր լոքչատորյակի

առա-

աղրությո

ոո

փմասաի սրության, ոորքոլ-քազաքական

'

բնութագրելու Հակառակորդներին քաղաքական ուկնն ոգոյություն մտալինը դիմել է նույն այչ կերպարին,

մնրձկումազչ

ծնե, Թե մեր արտաղբթքսկան "րոչ բաղքենիներ,որոնք Հավատացնում աիժաստուն է Մա ծչեդրինի է, անիրագործելի կան ծրագիրն անիրական են

«Հաժբակալին նման մի բան է, որոնեքմիջո սլատրաստ ձանձաղուկեենրին մեի արչութ» է արդյոք հրակա՞ն դատարկություն» տարածել իրեց չուրլը'

««

տնտնսական (ճնոր էրադրություն զթսկան ծրադիրը: Անպայման,այոտ« խ տնտնավարների որշրղակջուինարարության հոր խնդիրներ»

Քան, |

ճթատ., էլ

«- ճՃառ՝

ւե

Հարցերը»,Հոլեր թ. Հունիսի 33-ին, ի. Ստալին, «(ճնինիլմի

578):

առմց9-

Ա ՆԼլ Հատորում.1932 թ., «Գեղլարվես« տիկը» Շչելրինի երկերի ժողշվածսփ մետական Հրատարակչություն:

«Անձնազոննապաստակը» --- առաչին էաեզափտպազբվել է տրաատաՀժանյան«Սթչչինդելոջժուռնալում, 1883 թ.. 18 55, սհղատնմրեթափե,

պրականություն», տական

զապիսկինժուռ» առանը Հէղինակիստորագրության. Հետո «Օտեչեստվեննին նայում, 1884 թ.. ՔԸ առաջին անզամ տպագրվել է արտազամանլան 'Խեղն զայլը» Հ: 28 «եպանժրերին, առանց Հե. օնթյյեն դելու ժուռնալում, 1884 8. ճնտո զապիսկըն ժուռնալում: «Ստնչհատվեննին ստորագրության, ղինակի

թ.

1858-1884: ժողովածուռւմ, ԿարիքավոնդրականագեւտՀրատաչ դիտնականներինօժանդակող քնկերության կոփրատնի

է «ԿԱՆ

տարի,

ն

ներին

նակությամբ:

Պետերբուրգ:

թ.,

քիոն

ՎԱզՏՈՅ.

ժուռնալում, գելու օնբշչնն

Հ-

'

-

--

վերապլածում --

ձե

ճրատարավություններով: կյնուճետն տպազրվեցմալ »իգ»բ 6չեդրինի Ւ906 2.. Դնածրչ|Խ Հառտոթուփ, նբկձրի ժողոփաժոււիԷրդ Հրամա ակության.

մուէծ1է -- լոպեցծ'ջ --

ռուկես:

Հարճոէսը

13.

Տրոլիա

14.

ԼՔլտատն ՔՊՏՏԵՐ, Լո1տա628116

-»

44թ ձիժաղք»

16.

մեկն

--

բաջ հկամ»

անպը աճպով նն ճանում -- 448չխանդգարնը քույլ տալ «ՎԱՅ:

ն

բատ

իրեն»

«Սառտանաները

23.

թ.

եռ

աղատհկարելի է մեկնաբանելայսպես.-- ալալինը ալնչացրեց իրար մոցրեջ, ղը խստություննե թյունը, երկրորդը պատմիչ Ճիչոցներ առավել սաստկարպործաղընց, կակ լորջորդն արչ լստություններն Տ0Ւ։ Լեր չարժժան մեջեն»--801. չրօելթ-- Հավիտենական Տ4. 83.

«»

'

Բ6րըօէմմւ

տարման, պատվանչանձր սի ցարականկառավարությու փալիո էր երկարամյածառայությանճամար-- Տ44: -ուՖե.

Հատ»

Սաթ»

(«ԻԺճայրը 414 պատժումէր Գիրք Թավզավորաց) -- 501 կպատժետկարվճնէրով»«-

Ըստ երնույթին պատժելու գործիք է

Սորակներով,իսկ

տա-

Գոտծբյուրգում լույս բում: Սկլքնական Հիմնական վիճակումադաչին անգամտպազրվածէ --7191906

«Յածչեատ

մաին: Ժարդւխաղալիքների

ինլ

ըանառանլժություննն-

| ճ-թդ Հրատարակության

Քանի այդպի:

7 1, ճուծվար ամսին, «Ներածա1880 Թ. մոննչե զապիսկի»ժօանայում, «րես մի ամբովջ է կան, էնքավերնագրով: նախապես մտածված եղել

երկար «Գոռազածազռեխըը ճելինակի կենդանությանօրոք ն արտատաձմանան անչք» բըինձրփաշից Հետո տարաժվում ձր ռուակվան խիոտ Հեանանքով Հրատարակությունեկրով: 8ննլութայի պաճանչենրի դալ «Փոքր է ձուկը, բայր ՎեՒ խավարամիջատից Խժբագրությաժբ՝ փոփոխված չավ է» վերնադրով տպլազրվել է ՍալտիկովՆլեդիինիերկերի ժօղովածուի տեսած

ծաժոանեձր քաղաքական դեմոկրատիան քանի

4) անդամ տպազրված ե «Մարդ խաղալիքներ» -- Ժճաչին

Ինք --4568:

--

աուսերեն, լ

ն

թ.. Պետերբուրգ: իր «Մեր վերաց» ծածանի» կքրպաին Լեերեր օգտագործելք «իգնալիատ

ապրնլու քան կունննան։ «Ափ, լիբհրալիցմք գայլանծկնքրը դեժոկը»թւո -գպիսիանկենցանություն կտ ոհջիալիցմում, ածկայունություն ձ 1 Դոտրնառվ ֆիգուրաներով» արտլում, ոիը շատ ակնառու չուաբանվում 4 արվեստըմիչտ այչ ձածաններին լիեչ այն լիբերալիզմի«եմպիրիկների» հ. Աեփե, 4-բգ «րատարակությոմ, Հատոր, որոալու Միջոց կունենաչ (Վ.

ընթեռցոզը» դյուտանավատ -- առայի:

Շսիզաթ ամեն Պուչկինի ոմնրասը:

պրտկաճաղեսնծրիե Կարիքավոր ժռղովոժուում, Բնկերության Կոմիտեի Հրատարակությամբ

Հոզվածում. նոդեձրը...ջ

անդամ ժազովածուսւմ: Կարիքավորզբստարի, 1858.-.18842 տպաղրվել է ԼԱՄ կանադետներին ն գիտնականներին օժանդակող Շարմքության կոմբծֆ Հրատարակությամբ։ 1884 թ. Պետերբուրգ: ե

«խաբեբա լբագտոլը

ՏԱՍ

կանոնադրությունը Կ. (1204-1769), գիտնականն օլոնտ -- 477: «ԱՂԿ տարիչ է եսել լուս անդամ առաջին «ծածանը» «հդեալիօտ ն գզիտՎ. Տրեգյակովակի,

ականներին շժանդակող

գալ

Քտատ էորջոնտ,

Պետերբուրգ:

1959-1884»

--

--

15.

Ռ.,

9).

444.

եան

չկկադե» գիտությունների Այդտորի Հատւոատվեցին 2վի տարեդարձին: -- 489: Հաստիբները ենոր Ժիայինոր

--

12.

ֆարածվել Լ

պատանիներին Գիաությունննրի ակաղզեմիա։«Գիտություններ, օրվանոց պածակայության սեռւխ-Լոմոնոսովի օդայից՝ «ծլիզավետալի

11. Կատոն ավագ հն կրտսեր Հնոեւսկահի պետական ցօիժիչներչ 408. էին կողմնակից կաիզերի օրոնք արիստոկր ական աւո կ ծրկաի ժա«Արշ կուտակալ» ՀՔղինակի կենցանության րոք ն անլեՀետո պուտական արտատազմանյաթ էթ տարաժվում մանակ մաճքք

ենրա--

ք.

20.

448:

ա

է

տանել էլպիգինե(Ժնե) առանձին Հրատաբակությամբ: Հքտո մտել է Սալտիկովռուսական անլհգալ Հթատարակություններով, / Հատորում: Շչեդրինի Երկերի Ժողովածուի8-րդ Հրատարակության

։

Համաձայնության

գաղափարները -- Հ63։

առաչին անդամ տպազիված արտասաճմանյան «Եկենաա»-«Աոծիվա կ ն 81, Հունվար նույն տարի լույս

քզր 488: 10. ԸՑՄ6ՁՌէ ՇՇոտակ:5| առթուե լինեն, Այ Թող Հյլուպսոո «ներշն ի խոսքերն արտասանվում էին այն ժափանակ, էրբ Հոռմեակոծ սենատը դրժհրոավունըէր դիկաւատորական Հլոսպաաուներին վարիե Հանգամանքեննրում հոմեչ

2.

--

19,

ԺԷ

ե մօլություններշ ասոյին անգամ տպագրվել «ԱռաՌնություններ

--

18.

«-

Պլիլչչենի բանասանղժույան«կիզբն փերի-- մեծ ձղէր-Տալոտւոնթիթ չրչաճաջաց Քճտը:66Պոճտէ ունի ամենառծակ» հկատի Սարոիկովը ասելով թույն Փարախալին

17.

ԷԴ

«Տառյակիվիչաբչ

թ 27,

ք Ար ովը, Լթլ ձո

Մր

ժեյ.քո-մ,

հ.

Տ|

,

ք.

ՍՕԱՏ

մ

թն Քե

-

զոք

հն

ոչիրչ թողք

գշ.

Աա

«երասուծին։ Անզները Մանդրիլիոն Հանրաժանաք«եջրւթի ամութ Հետապնդում են արճամարճում ծեն Սանդրիլիոնքե,բայց հա վերջը նանում է իչթանի «հտ (Համեմատիր ճայկական Մոխրատյո կի «նտ) «ԻԳԳ: շն,

«-

քճՐ(ՈՐԹՈՏոմ

Տ0.

ՃԱԹՈՏ,

21.

ՃԱՅՈԱՅՈ

82.

Էլ լ15: 621ՀՀ նր

33.

Օս

Ը

35.

ՔՏԼ-ՇՇ

ՏՕՐԵ2Լ

82.

Քռն

Մայրիկ

2»

օսւնի

Խսէ

Հ- Թով

քօտտյթ) ա զուրա

ժուի

պոեժ է--560: 4իԱ8--ճ50:

ալ

դա

օր

«ա81:

38.

8Ժ..

օտ

47,

Կ

Հսկքո|ո068

Շոմքա-- րմ չածցանչն

Հաֆցանքն է «583:

՝» ԱԱ եան կրում

«ԱՇ-թութ այքը»--

42.

առա

չին

թ.

անգամ

15-ին աահվարի

Վեզ

կարտուջ, Լուբ Դոմրնիկ(1684--1721)չ ճայսմի ավազակ-- 545. «- ՍալաիՀարստության կուտակման ն բաշխման գիտություն

'

Մակելոնացի --

ՄակելոնիայիԹաղավոր, մեր

-- 581.

զ,

Անփոփոխելի

ընորվաժ

ավզեվականության կոզմից --

884:

Ռուսաս» Գոչեխսն անվան տակ նկատիունի ցարական 15.Սալտիկովը 889:

տանը, որպես խուլ, Հիսաժնաց. վալը «Հարնաններց առալին անցամ ապաս թո մա ա. 148, ճանի Ք ւա, -7--

աս

( Վել

է

Վեղոմուստին «Ռոապոռկին Գ

առիԱ-- ք գ

Աաաա

՛

ՆԻ

գթության գյուղացիության

Մաւբեչ

արթնացում է, որն այհՄարդու արքնացումը«Ուժասպառձիումռ--

«իլ կչանակություն պիսի Հակալական,Հացաչխարճային-պատմական ք. Աեքծ, (Վգոճարծրություննծքը»:2 ՊԻԾքռ ճամար աինագան18 ժո ֆրոսուի հ, ներ, ՀԻիդ Հրատ., 1 Հաատռր,էչ 868, աշա,

դար»:

անգամ) դատարանի -- զեվստվոլակւան աոննակալ

ՎԻոոառանք անգան տպագրել8 «Դուակեմ Ք ո ապի 2-Ի"

Քի ճիմրական կերպարով, խոսելով

առադ՝ |Մ գարում

րանից 44.

280:

երակը

անդ դե

արա Ա մԵբագաա վաբոա 2 20, Մարտի 18-ին: 1888 թ. ոսա քթէրքում, ն տնետհսականրովանգակությունը երտ 1եեինը «Նաթոդնիկության անդրադարձումը Մտրուվեե գրքում (Մարքշիզմի պ. ֆենտդատությունկ մեչ օգտվումկ ճեքետ» բուրժուականգրականությանՄելո աշխատության

ոսկ

ՀՆ

ու

ն

զեղ

արդար արկովը նկսորի ունի բուրժուական քաղաք ատելնսությունը, մեծ նում է անտնասական այն կարգը, որի ժամանակ ստացած արտադրանքի այէ ջաճագորժող ոչ քճ արտադրող ալխատավորիե, մասը բաժին է ընկնում

Հարստին-«

մ

է

Ի»

,

թռա.

| «ազե

-թեւ

հերի մարբաիաս

խոյը» «Մոռացկոտ 1888 Ք. ի խախ քերքու,

563.

' տպագրվել է «Ռուսսկիք

ՀԱՅՐԵ

է «Ռռառկին Վեղումու«

ուծրար

է

Հ.

ճրապոթ մայի մնյաք

աղ 41.

անը»

«Ինչ

ճրատ:ի

ընն

39. 40.

թերթում,

իժ ժանր

չ

ժոստի,

է,

յ

փնրանց ալատամիոներքծ առճավետ (Վ.

փետրվարին,«Անվա Ֆրծզորը» վերնագոյ

(ոճչնոտ

թ ԿԱ "՛

իայի

«Հավատառիմ ՏԸԵ զոոը»առաչին անգամ տպագրվել է «ԿնիժցաՆեյե»

ԷԴ3-

Հաժեժատո Հավիտենական մեսչայնում 8 տառոթղւթյան 1 2Հատեր, էչ 44, ռուսերեն հ. «րատ 4-րդ էենին, նրկերչ Ի դիրքով: (Վ. դեմ» ՀոդվածումԼենինը նույն դճժոկրա գրատ), «եվաժֆարշավանք անխնա:ծալրոժ նկատի ունը, հիբ գրում փ. գիսկ նչիզյինն այգ Համեմաաֆ Հրիաթը արոր ության ն էր ծչավակել զուսհա 987, Հատ.. եչ ն, Անին, երկեր) 4-րդ րոիոա

բանս

-

առում,

19-ին:

ճիչում մԱղառուաՀ ոլատասխանը) դրած Հողվածի նկաիաղրած արլվես գիպում կողմին Շ չեղրինի միու Հեքրաթյ--ուր այգ յունը:Սկսում է րստ Ռապատահի ապատաժիսիէվոլուցիույի պաոռմութ է նդրում ոնֆորմինը որ Քչրանությունիը նիանհով, ազլատամխոը է «ղե, Սծնուղ Մի ունն ճեարավորիռ.շարունակումէ նրանով, "բ աղձրասամ

568:

--

բարի

--

զաթար

զա

է Գետրավար

իւ

չնյյեդ

|

ժնոննը«- 846:

--

մայիսի

Ֆե նրսոնս ոշրան կ ինչես չում «Ժոզավոդիքշնաժիննրըւ Քո գատուվոջ-ի մեչ (Ռուսսկոլը մոդիայ-վոժսկրաների դեմ: աշխա:տաւչան

447.

տենք «ո 147:

--

--

ՀԵծդ--

125,

թ..

«իլոպին)--սու

ռս

քում,

նիել

2348.

--

քօծմոծ

սո

նոր ժուն

Հ-

, տի"

--

ժասին։ ռւսանավս«ի Կկոզրը էոմիհսուվի «նամազ առղակու թղաւուի

իհ. ի, (դրվաժ

(րաժլտական պիես Ս--547. «Գետաղը»

«-

--

«Աղջամիւտ քնրքոմ, դեղոմսսթիս

68-ին գեկանհժինիի

Է ալտտճութ

«Լո

Հճ

,

ֆիլանտքասլ մարդասեր «- 246» Է Ռոււակին հտպաոտակը» ամարինանդամ տպադրվել

Է

մ.

չունեք«- 342: 28.

զյված է «Ռուսակինզելո-

առաչին ախցամաղո

--

'

մասին պարտակահության «եռ մժմութին

ք

կողժից բեկուաժ աավումներա

«...Մանը արտադ ոջի ճնշված օւմասպառ միունո,.. (նույն տել, էչ 284). 8 նրան Հավատալ «Ր ճարկագրում ռհակցիոն գծերը, նրա ընկճվածությունը, 8 վիճանոժ «առար. պարտազահություն այն բանիե, որ նրան Ճավիտյան» (ութ թեն ե մժանպառ 4ի լիո Հ «Ռուասկին վեղոմուտքը «Կիսել» առաչին անգամ տպաղովել 4-ին: 28.20, արտի Փենրքում, Թ..

ու

--

257):

աչ անչեգունեւիէ լինո-/- մոաբարկվոաէ փոխել ներկաարդելաժ«րատարակյության ծինն վեռլմ՝ թե է. «Դուք ուզում եք խուզել լացուցչին(Վ ցերտկովինչպատասխանում նԿ Դէ ուրեմն իմացեք, ծր իժ ալխատությաւնները արչրեով լեմ Վոջց-:. ի կայա» «Փոսբեղնիկին: ժառնակցությունը ճանել ճեքի կամ բալորովին

չ

ըլաքահցլ բա. ր լաժանժենկթ -- Գրանոմծն մգե արտասաձությաոննէ Հողետկիով, նթուսՖ է. թաղը ն

ե

Ժնլեննը

Գն.

«Յոր զավթնլա՝

ռտ

«6

Հ-68ո

ՊՐՈւյգթ -ռ աղային անգամ ապագրվել է «ԹուսակինՎեզո

«Վաշապ

20.

՛

փետրվարի15-ին: Թ,-ՀեԳոա այգու:Մարիենքագ -- կուրորատ կոզթորտ

Մրալուժ

Թ.

քնրթում,

ժոստի:

տ 48,

այս

նալտիկով. Շչեգրինի չափումթ:

ում,

40.

'

--

ՍալտիկովԾլէրրինը

վե.` Ոշդեճ» առաջին անդամ տպագրվել է «Ռուառկին «Գյուղական էշ.

Ժ

--

՛

գոմաստի» Թերթում,

ր.

ըՈ-ԷՈՒ--

3.

Շա

83.

Շ:651 ոթ Ռծրօ Ոտէրօրծ Սո քօս ոԱԱհոշէզսծ,

ԱՈ

Սո

19-ին: 187, չ սնպանմրերի 19-ի օեպտեմրերի

Կ

«տ Հ-կա սուրբ

0Կ5| ՌՈլ

Տ.

ռչ

դա

տչ,

սո

01ի

է-թես

մօ

Լծմոլ) --մի

է--

ցօօթոքիլժ 67

ոռ

քօս 48 --

--041. բարապիկեսպարահքովտեսության էր գալի» ֆրան) ահկարկում է Հորս Հճ. Զտի Ժարդիկ բաժանել են մեզ Ժիմլանցեց --

տերի ազատագրումը

645։

Վիլո« տպագ.մել է 3Թուսսկին սեպտնմբերի 7-ին: մս :ռհաառաչին անգամ տպագրվել է գերասնի արխիվ

«Գանապաբիին» -- տոադիեւոնգամ

Ժոստի. երում,

«Դյուցազնս --

չում,

19925

թ.,

թ.,

345,

.

Հատոր:

«3 «Բոբենինո առային տեղա տարագրված տնկած օրոք լույթ կն լահաւթյան փժի (Օչեջոինի) «շ

Փետերքուրգ' Տ6. Լմ տօ 57. Բրեմ Ա ռող

91ԼԸ-Րլւթ--հ

ոլ ն.

փառ

Հէյիաթ, Մ. ե. Սայ" ովաժաւում, 1886 ը.,

Ժո

առար

654: ն ճանդար-

((12Ֆ--1Ի984) Հոչազավար կննջանաքան

557.

անզամ «շկածը» -- առալին բշամպնիկովի

լուս

է ամա,

1Ռու-

1888 թ., 12, սեպահմրվախ14-ին: ազիճ ՎնղոփոստինԵերքում, քննգանիէակ հոարուգ ԼՏ --- 884ճ270: Ճ6. Ք05| «որքնաք Հեադրության ապազրվոաժէ «Քուսսնին անցում առային օ«տտկականզիչեւ» --

--

--

Վեղոմոստրը Թերթում, 1886 թ..

Ս

24,

սպ

նմրնրի7-ին:

«Վ. Մ. Գար«Խնդջարկուագռավը» -- առաչին անգամ տպագրվել է ժողովածուում, 1888 Է: ջինի «Հիշատակին»դեն զարվեստափանչզրական թ. դնկտեմբեբին ): Գետերբուրդ: (1"Կ» է տքնել Վեդո«ննճդյանճեքիաթթ «2 առաչին անգամ տպագրվել է «Ռումակին Ք 354, դնկանմբձրի25-ին, 1887 թ. մարաին թ., Թով» քերթում, է «Պո ճետ միատինուզարկվում Հեքիաթը Հեղինակիկողմից այլ ծրկձրի է «486: Ն, գտնում Հէթիաքը է. Տոլստոյը աոնդնիկջ Հրատարբակլությանը: ջաչիք,

բայց

նրա Համար Հեցիաքի «ոչ

տխ

ՏՅո2

«-

ասոզչ

709:

«եժառիւմի ն ո Գոգոլ») «- ռկմատխկմի 651Օպողե ա

:

գել տվող պառավական

մի բիչ բիչ Քվաշանութ ոն, (««էԲ թաս ատիօթաատ մբ բիչ լիջարանություն (ւլդ թեղճ (եղան): (եղա. աշխարչձազթություն, դեմքերից մեկե է, ռթր չինելով Զաի սիրուճիեչ Հունական գիցաբակական

--

Հճոօ

«- 701

զնչ մայր է--

հա

-»

վերջացած

--

10 ԵՕՐԹՕՐ

Վերչավորաւթյոմն Փոխստոնեականը

Հռաաատաաաաաաաշտա

դարմեիմե,

առոդչ

անդություննեջի Դորգեմ ՔԲրգուն :

Շո.

զոբծա-

Մարգխաղզոաղիքներ ԿԱԶ.

մարլակի վիչտը Հավատարիմ ձլեփորր Արթուն չիմա

տքը

լռվներ վ ջ Գաբոնայվ Գոլով ւ վա

Ընտանեկան զետաստան

«ԱՅՈ.

գագ արար

աԱ

Քի

աաա

|

"Վ:

Ա

ԱԱ

ԱՆԱՆ:

Ա

ԼԻՐ ւան ուրախություններ քաւյյատրելիընտան»տկ

ՔԱԶԱՎԱՎԳԱԱՅՂԱՅԶԱՅԳՈԱԿԿՈ

ն

Անժառանգ

«ԿԳՈՐԿԱԿՎԱԱՎՈ

Հաշվեճարգար

"

Դ

:

'

"

.

ԻԳՈՐ

ւ

ԱԱ

.

։

.

1869 թ.

Ալֆ Մաւին, թն ինչես մեկ գլուղացի երկու դեհերալ կերակրեց

ՀԱՎԱՂԱՂԱԱԱԱԱԹԱՐԱԿԱՈՑԱՂ

Խիղճբ կորավ

.,

վայրի կայլլածատերը

.

արար

ան

ժանձաղումը

ունենք շոլո«թ

ՀԱԶԱԿԱԿԱԱԿԱՁԱՎԳԱԿԱՅՆՁԿ

Արծիվբ

մեկնեաս Իչեալիստ ժաժանը

ՂԱՅՂԱՎՅԱԿԴ

ԶԱՐ

։

:

ւս

ԱԿԳԿ

բեթեոջոգք Ա -

Հ:

ՀԱՂԱԿՂՈՂՈԱԿ

սն

ԱՎԱՂ

ԱՎ

--

Կ

ԲԱՎԱՅԳՈՁՐԱՎՈԶԱԿՎՈԸ

ՎՅԱ

Թ

ԱԿ:

ԲԱԱՎԱՎՎԱՎՂԱԿԸԱՅԱԿՎՈ

Անձեացոչ նապաստակը Խեղճ գայլը Առաքինությունեեր ն նթչբ (ուռակալ ն գլուրաճավատ Խարծթա լրագրողը Փորացած տառնխը .....Վ

ԿՎ88

1886 բթ.

1880-խաստուն

2ԿԱՎԿՎԿ:

Լ.

.

վԼն

--

ԱԿԱՂՎ.Դ

ո. ի ԳԹ թ Թ

ՕՕ.

ԹՓ

«

Ժ

ԳՋ

Վ

ՓԻԵՓԵԳՎՑ««ՎՓ

Վ

Փ

զ

փ

Փո»

«Վ.

..Տ6.Դ

Կ

ԻՋԶՎՅ:ԻԱՎՎԱԹԻԻ

ս»

.-

ԳՎՅԳՅՏ

ԿՈԿՈ

ՈՒԹ

"

2ՅՂՎԱԿՍԱԿԱՎԿՎԱԿԱԿՎԱԿԱԿՎԱԿՎԿՎ

1ԶՎԻՀՎԻՎՎԿՅՎԱՂ

ԿՈՈ

ՉԱՎ

ԱՎԱԿ

ԳԱԿ.

«ՎԻ

ՈՅ

Ավ

ԼԱԳԱԱԴԴԱԿՂԱՂԱԿԱԿՈԿԿՎՈՈԿՎ

2ԶԿՎԿՎՎ:

ՎՎՎԿ

ԶԱ

.

,

ՔԱԶՐԱԿՈՎԱԿՎԿԿՅՎԱԿՎԱԿԿՈԿԱ

Դյուց ալն լ | Ցորենի ւ. արնաժը կրամոլնիկովի `

կատվականգե Ենդրաշ-կու աղուսվը

ՍնեդյւնՀեջիաթ

Ք

..Կ

Կ

Փո

ԿՅ.

ՓԻ

«

Կ

Հ

ԱՅԱՅԱՅՈԱԿԱԱԿՂԱԱԿԱ

ԿԱՐԳ:

ԶՆ...

Վ.Վ.

.Փ

Կ:

Յ5ծ

ԱԱԱԿՎԱՎՅՅՎՎՎՎ..յ«Կ

Մանոթագբություններ

Գարոնայք Գոլովլյօվնեթր Հեիա թներ

»

ԶԱՂԶԱԶԱՎԱԱՅԱՎԿԱՎՈՎՎԿԻ

ւռ

ՑՄ

Ն...

ւ...«..

ւ...

«Ք«-Վ

Հեիաթնհթ

»

ԿԱՎՈՎ

ԱԿԱՎ

Ք.-ջ-

ՎԿԱ,

Կ.

ԶԱՐԿ

`

.

.

ոՈԴ

ՅՈԳՈ»Յ

-

ԱՂ

Ա

Հ

վ

լ

Վ

«ՔԶՎԱՀՏՎ

Ն...

Փարապզզրույ Գյուղական ձողն Դանտոախչին

ԼՎՎԱՎԱՎԱԿՎԿՎԱՎԿՎԱՌ

Հարեաններ հապասսանը Քղչամիտ

ԲՈՎԱՆԴԱԿՌԻԹՅՈՒՆ

ՈՀ

««ԱԱՅՎՎԳՅՅՅՈՎ

ւ.

կիսել

ԿԱՎԿ Ցթ

ԲԱԱՎԱԱՂԱԿԱԿ

աի

Ք..ՂՈՎՎ

մզատաժիտը Մոռագկետ խլի Սւժասպտո ձին

ՀԱՋԱՎԿԱՎՎ

բաս

ՔՈՎ

ԵՎ.

2.7.

Փ«

Փզ

Ստրոխիզով-նչեդոին Միխայիլծվլշաֆոլիչ

վները Պաշռնա)ք Գոլովլյո Հեքիաթներ

Խաճցող ԸԲրբթոֆօագ

Շողա օ8-ԱՆՏիքոու -

ԼՕՇՈԳՈՅ ՐՕՊՈՏՈԵԲԵԼ

(թօոռք) ՇԵՅՏՅԱ

Ռո

Յքատեօրօխ

93եւհծ)

1131216ՈԵ6186«ԸՕՔՅՂՅաՅի Րքօտծ ՇքօԲՅՒ-9,7ո. Լճթճոտ, 91.

քոր,

6.

՞

Հանձնվածէ շաջվաձրի1Է111 1224 Ք. Ստպրազրվաժէ տպապբության օր 19: ք Մամ. Թուղթ՝ 4 1չ 844108 Լիջցտպագր. 2437 «-

7,580 պայմ, Ման. ծրատ. 82,8 Սամ»

80600. Գինը2: ծգս 2201. Տզաքանակ Գաւօփեշ «ովմաական գրալը ճրատարավլոձթյուն, 9, Աիթչաֆ երնան-ք,

ՀայկականՍՍՀ Մբնռարնձըիսովետի օրատան բանչությունների,պոլիդրաֆիսյի գբթի ձոմոբ մոամբտնի առետրի դորժծրթպետական

անվան պոչիգրաֆկոնրինատ, Մեղապարտի

Շրնան ա«9. Տերյան 93 ձաօոն իրոք ՈՇոտրբճիոօոծկոտ Ծո. ԼՕՇԽՕԽՈԼ18 Օօտ. հոս. ձքխ.ՇՇՔ սօ ողո

ՍՅՈՑՀՇՈՒՀՆԵ,

Խմբագեր՝ Գ.Գ. Մարգոյան Դ 1. Դասպարյան նկաիչ Գեծզ ամբ» գիր՝ Ան. Վ. Գասպարյան

Տեխ. խժրագիր` կ. Գ. Սաշգսյան Վերաթսւզող«բբազբիչ` Գ, Գ, Հովսեփյան

Ղօքրօթղի.

տ ագկյարծն ՈՕոդոքնճվվո

162818, 91. Ղ Էքծրոոո-ց,

Իձ

«Ռուս ղասա«Սովետակաճգրող» Բրատարակչութաունը տարինեառաջիկա մատենաչարով կանների զրադարաճ» րին լուլս կընծայի ճետկլալ գրքերը՝ 1. Ա, Ս. 2.

Մ. Յու.

Պուշկին -- Ընտիր երկեր

Լերմոնտով«- Ընտիր երկեր

Ընտիրերկեր Բելինսկի, Ն. Ա. Դոբրոլլուբով, Ն. Գ. ԶերնիՀատրոնտիր շնսկի Փ. ի. Տյլուտչն. Ա. Ա. Ախմատովայ 5... Ա. Ֆետ, Լ. Պառանրնակ, Ա. Տ. Տվարդովսկի-- Հատընտիր 6. Ի. Ս. Տուրդենն Ընտիրեիներ 8. Ն. Վ. Գոգոլ 4.

--

Վ. Գ,

--

--

7.

է. Ն.

ծ.

Ա. Պ,

Տոլսոուլ --

Աննա

Կաիձնինա

Չեխով-- Հատընտիր