Վիպակներ և պատմվածքներ

ՖՉ

ԱՏ

Ց.Գ.

ՍԵԼԻՆՋԵՐ

ՎԻՊԱԿՆԵՐ

ՖԱՐԵԿԱՆԻ ԱՐՏՈՒՄ՝

ԱՆԴՈՒՆԴԻ ԵԶՐԻՆ

ԾՊԵՂՆԵՐԸ ԲԱՐՁՐ,

ԱՏԱՂՁԱԳՈՐԾՆԵՐ

-

-

ՊԱՏՄՎԱԾՔՆԵՐ

ԼԱՎ է ԲՌՆՎՈՒՄ

ՁԱՆԻԿ-ԲԱՆԱՆԻԿԸ

ՄԱՐԴԸ, ՈՐ

ԾԵԾԱՂՑԻՄԷԲ

ԳԸ

ԴՈՄՏԵ-ՍՄԻԹի

ԵՐԿՆԱԳՈՒՅՆ

ՇՐՃԱՆԸ

Յֆիկ-ԹԱԹիկ

ՌՈՒՍԵՐԵՆԻՑԹԱՐԳԱՆԵՑ

ԱՄԱԼՅԱՂՈՒԿԱՍՅԱՆԸ

ջ:

«ՍԽՎԵՑԱԿԱՆ

ԳՐՈՂ»

ՀՐԱՏԱՐԱԿՉՈՒԹՅՈՒՆ,

ԵՐԵՎԱՆ-- 1028

'

ԸՆԹԵՐՑՈՂԻՆ

՛

իճ

`

ԵՒ

ԱՀ/-Է

Սովորաբար ընդունվածէ արեմտյան ժամանակակիցգրողին Համարել ռթրեէխմբի, կատեզորիայի,օրբեէՀոսանքի կամ գպրոցի Հետեսրդ: Ակագեմիականտնսանկյունիցգուք գա ճիչ է, Բայց մենք ընքերչէն պարտագրի' Փողին ոչ մի սաշմանում ԳՓարզապես ուզում ենջ օգնել նրան կարգալու ընքացթում, այոպնռ առած, Հարմար անղավորէլ, չիչապատից Հավաբէլ ամեն բան, նրան մէնակ թողնել ՀեղինակիՀետ: Այդ գեպքում ամեն ինչ նա ԱՆջրկանոն, ն կլոի'

աւ ՄԵՐ ՀԱԱ իբում«ամէրիկյան ապրելակերպը»:

ռրոել այգ

Ք: Ֆու

է

ն

նրան

ԱնինչերիՀայրենիքում, Համախ նն կշտամբել Այգաշխարչում՝

ապրելակերպը խիստ

որոչակի

աւ

անկեղժործն

իբրե մերկացնելու,

ազավազձլու չկարողացողպատաՀամար, չրջապատին օմարմարվել»

կամ գեռաՀչասիալթերով նալելու Համար: Քայք չէ որ Սնլինչերը գրում է Հէնք այն մառին, ոբ իր պատանք Ճերոսննիրառողջ ու բնականան մանկություն չեն որ նրանը ուննքել, գրքե անժանոք են մարդկային առող, փոխչարաբերությունն էրը: նա գրում է մի աշխարչի մասին, թրանդ կարնորը փողն է, սրանզ վամաավամէ ամեն ին, Նոյնիսկ «նիճարիկ-նիճարիկ արավ ազջիկր»» Ֆա գրում է մի աչխարչի մասին, շրտեղ չուրջբ արում է կեզժիջ ու խաբէություն, այն, ինչր որ «Տարեկանիարտում՝ անդամնե Եզրին» վի» պակի ճերոսը Համարում է օշինֆու» ն ձնական: Նա պատմում է այն մասին, ռր- մարդուն չորս կոզմից կաչկանգամ մ ռեկլամը, որ ճարպիկ գորժամոլները Հեռակա կարգ«Վ նախաձեունու էն սովորեցնել ում ասես ն ինչ ասես՝ փսպաներեն լէզ«ւ, սցենաթ գրել, բաժնետիրական ընկերությունվարել, կիքառ նվագել, գեղանկարներանել, գուբ գալ աղջիկներին,բանաստեղժություններ Հորինել ու Հրաչագեկ կա-

Հույ չինել: Ր

։

Տ.

նա գրում է մի աշխարձճիմասին, որահղ փովովառաջարկում էջ կֆրգավորել ոչ միայն արտաքին,այլն ներքին կյանքր: եթէ Քե ճողեկան աշթարձր նորմալ վիճակում չէ, եթե չես գոռնում

էջդ բեզ, չես «Հարմարվում» գուցեն անազնիվ, աշխատանձանձրալի, թին, եթե ինչ-որ բանովբավարարված լես, ինչ-որ բանում կասկածում 1,.մե՛ անձանգատանա: ոլություն ունիմարդկանց մի ամբողչ բանակ,

«Սանջ նույնիսկ բժշկական կրթությամբ, որոնք չնչին վարձատրությամբ արեն ու կազատեն քո Հոգին,ինչպեսմաջբումեն այգինկամ գա« աժր։ նրանք թեզ կսովորեցնեն Հաժբերաքյավբ վերաբերվել այն բանին, Խչ ատելի է քեզ, կօգնեն «ճարմաբվել» կյանքին, մի խոսքով, ջեզնից ատրաստեն Հասարակությաէ լիարժեք անդամչ որը կարող է «աշտվել ն ռասիստական սանձարձակուգրասենյակային Հետ. ունների,ն նույնիսկ չսիրած կնոջ Այս գրթում դուք կահսնեք, թե ՄՍելինջերը ինչես է ատում արվեստի .. գիտության ամեն տեսակ դոհչկացումը, որ այնքան տարածվածբան

կաշառակերության,

Ն

Ամձրիկայում, Ս. եթե արվեստիխեղաթյուրումը նա Հեգնում է միայն «Դը Դոմյեժմիքի երկնագույն պատմվածքում, ապա «ճոգինիթ ժամանակաշրջանը» թուժողների» մասին օւղղակիորենասում է, որ այդ «ճոգեվերլուծողները» Հերոսներիցմեկին Հասցրին ինքնասպանության,ն ծաղրանքով պատմում է մի ազնվական-տիկնոջ մասին, որը վազում է «իր» Հոդեվերլուֆոզի մոտ,

ւ

նչպես

վարսավիրի կամ մանիկյուր անողի

Գուցե ՍելինչերինկմՓղադրեն, որ

մոա:

չի տեսնում Համաչխարձային դեպի պարզունակ, մանկական թնեկալմանաշխարՀը, այն. ինչը սիրում են: անվանել «Առտսպել մանկու թյան մասին», երբ իբբն թե ամեն ինչ ընկալվում է հրեխայի դեռեւս լա պավաղվաժՀայաքքով. առանց չրչապատի Ճանդեպ «մեծերի» կողմից կյանքի շերտավորման, պարտադրված Սակայն, Հավանաբարպատանու ձայնը, դեղաճասի ձայեր, լինի Նո թանաստեղժ թե երիտասարդ նկարիչ, որոնց դուք կշանդիպեքայս գբրթում, ըֆթերցողների Համար նչում է որպես Հենց այն ճշմարտություն ձայնը, «ր «թոթովվում է մանկան չուրթերով», Հավանաբար,Սելինչերը ճՃաբազատէ դարձել տարբեր երկրների պատանիընթերցողների սրտերին Ճէնց այն պատճառով, որ պատմությանընթացքը պատանիճոդիների մեչ ժիատիսակատելություն է ծնում պատերազմիՀանդեպ, մարդու կողմից մարդու չածաղործման Հանդեպ, միատեսակ ջանկություն է առաջացնում ունեցող մարգ« աչխարձում խաղաղ ապրելու նույնիսկ այլ Հասատրակարդ կանց «ետ, վեճերը լուծելու ոչ թէ ոումբերի «ւ. հապալմի միջոցով, յլ ազեիվ ճամաձայնագրերով: Թող կեղծ բարեպաչտները.ե եիկերեսանիներբամերիկյան գպրոցնե«թից Հեռացնեն ուսուցիչներին այլն բանի ճամար, ոթ նրանք բարձր դաչթարզ

Հեռանում փրագարձություններբ,

նա

է

-

էե է, կարդալ,Միննույն սարանցիներին տալիսՍելինջեր Խորճուրդ

լինչերը կգտնի իր ընթերցողին, կզոնի, որովճետն նա դիտի՝ օէ ն ինչու է գրում:`

-4-.

Սե«`

Համար

՝

Սէլինջերը միշտ էլ երա Հետ,

մտածում

ինչպես բարձկամի Հետ,

է իր ընքերցողի մասին, զրուցում է գրթեր է նվիրաբերում նրան, «նթե

աչխարձում դեռնո կա սովորական, չարթային ընԴերցող, ապա հս անպատմելի սիրով խնդրում եմ նրան բաժանել ալս երախտագիտությամբ գրջի նվիրաբերումը իմ կնոչ ու երեխաների Հետ, իրեն վերցնել մեկ Փա-( նա իր գրթերից մեկի վրա: Հերոսներից մեկը, «Հեզիռորդը»,-- գրել է նակի կրկնորդը», ինչպես անվանում է նրան Սելինչերը,պատմում է, թե փնչպիսին է պատկերացնում իր ընթերցողին, Նրա Համար ալդ անծաեոթ մարդր «Հին մտերիմ է ու բարեկամ». նրա Հետ քննարկում է իր աշխատանքը, գրողի իր պլանները: Պատմում է նրան, թե ինչպես ն ինչու է Հորինել իր ալս կամ այն վիպակը: Նա չատ է ցանկանում իր այդ բաԸեկամ րնթերցողին առանձնացնել մյուսներից, արոնց, Հետ կամա քե ակամա գործ է ունենալու Ռվթե՞րհն գրանց, մյտա բարեկամները, իսկ զութեկ Սելինչերի թԹբչնամիները: Նա ինքն է պառրմում ղրանց մասին: Դրանց մեջ կան «կաթետներ եթափթփվածներ», կան Խալոնային աստվածորոնողներ, կան բիտնիկներ բազմաթիվ «մորուքավոր, ամբարոտվան ու անգրագետպատանիներ,վատ մեծ կիքառաչարներ լեգենդներն արշամարչողներ», կան «կաքնետիկական թեդի-բոյերի ամբողչ խմբեր», որոնք «իրենց բացարձակ սոգիոության բարձունքից արճամարճանքովեն նայում մեր Հրաչալիմոլորուկին...» Այղ մարդիկ երբեթ չեն կարող Հասկանալ, թե ինչ է ասում Սելինչերը, որովծետն իրենցից դուրս «չինչ չեն տեսնում: իրենց ամբարտավաԽությամբ, իրինց անգրագիտությամբ, անկարողությամբ ու ցովությամբ Խրանք միայն փչացնում էն կյանքը» ՍէլինջերըՀենց այվ մասին է գրում: ու

ու

ու

մասիեւ թոզ պատմի չնլին, աննշան թվացող մարգպկանց պրոբլեմներ չվքոի. ընթերցողը նրա գրերից չթա՝ չատ ավելին կիմանա, քան ասված է բառերով: Ռրօվչետնայգ բառերի եհտեկում վիթխարի ոեր հռ զգում ժեր

ԵՎ թող

նա

բարդ Համաչխարծային ու

լ ճրաչալի

Վոլոբակի՝Մարդկանցմոլորակի Հանդեպ

Սելինջերինպետք է

չատ

ուշադիր կարգալս

նա ոչինչ չի ծամում ու բերանդ գնում: Քո Հանգեպ ունեցաժ սիրուց, ընթերցող, քո

Հանգեպ :շնեցաժ Հար ։ որ ինքդ ժատ-՝

զանքից, նա չի ուղում թեղ զրկել Հաճույթից, թողնում է, եւ ժե", լրացնես այն, էնչ կարգացել

չի՞

Թեից՝

Հանգիստ կարգա, ճեղինակը բաջի բռ 4 «Վո, Տար ռրթան վատ է, որթան լավ Բայց դու կտեսնես, որ նա խոբրապեսա̀չառու է, որ 8ո/կարոզանօմ է այնպես ընտրել չնլին թվացող փաստերը, կարողանում է այնպեռ չԵՐքել իր ճերուների դեմջերը գեպի լույսը, որ ուշադիր ընթերցողը երբեթ չի սխալվի, երբեջ լի շփոթի, երբեք սեր սպիտակի տեղ չի ընգունիս Սելինչերըհրրեջ չի քանձրացնումգույները, Գուջեն պետթ է որոշառա

սա

.

«բացասական»Հերդանէրին,էրթ խոս» կիորեն առանձնացնելշդրական» ձե. անասունի վերարերում է Հանցագործներին, նրանց, ովքեր էչել Փո անում մոտ է ինչ բթացել այն, Սելինչերն լիովին նրանց, աստիճանի, ու

ն ջո պատ խիղճը»: Քայը Սելինչերի պազմվածջներում ամենասովորականժարդիկ, երանց աժենատոծրեականգոր

վանում է «իմ կերված

էն

Չ1րր։ կարողանա այդպկա ի ճայռ հվ Հազիվ թէ պոնվի մեկ րիչը, կոլժ անՀչեթեք պայմանականությունեերի, "թէրձլ նախամսլաշարումների, ՛

որ

արժէթների ամբողջ այդ

որ կեղտոտումէ կյանքը: աղբը, Հազիվ թե մեկ ուրիշը այդպես աղջախոՀչությամթ անբոնազբոսիկու կամ թավ Հումորով Քյամրբ, առանց ամեն տիպի աննտիմէնտալության, ու

տալ այն ամենը, ինչբ օզում է ապրելուն: կարողանա ցույց Ինչոյե՞ս է Հասնում դրան: «առի» է սթտեղժում՝մի չնչին փաստ: ՀաճախՍէլինջչէրըմի թ.շ«րիկ ակնարկ: Բայց զրա մասին մտածելով չատ րան կաբէլի է ճասկանար «Ծպելները բա՛րձր, ատաղձագործնէր»վիպակում դութ կկարցաբ ԱՐԱ կու ստվարախղքե տուփի մասին, տրի վրա ոսկե տառերով տպվաֆ է. «Գողացվածէ այսինլների տնից». նման մփ չարք մանրուքների, մենթ պատկերացում ենք կազմում այն մարդկանց մասին, ռվքեր Հորինել այզ մակազրությունը, նրանց մասին ոչ մի տձղ որեւ վատ րան չի ասվում, Նույնիսկ »մանք գովում են, բայց մենք արդեն Հասկանում ենք, ՔԵ նրանջ ինչպիսի անճաշակ, գոեչծամիտ ժարդիկ էն, ինչպես նրանց "մթտ ամեն ինչ ցուցադրական է, ինլպես իրենց Հյուրի չանգեպ նույնիսկ կասկածամտորենէն վերաբերվում, ինչպես էն ֆրանից պածպանում իրենց ունեցվածթը. իրենց'քանկազին սեփականությունը «դոտ չեթ կարողմեր «վուցկիները գոզանալ»,

ով

անծչան

8.

այդպիսի ընտանիք պիաի մուտք դորֆի աղջկա փեսացուն, Մեեր փեսացուի մասին սկգբում իմանում ենք մանր-մունի բաներով. Անգամ նրա արտաջինր ոչ մի տեղ նկարագրված չէ: Քայց կարդալով նրա օրագրի էջերը, լսելով նրա ծղբոր սովորական պատմությունը սկսում էնք ճշգրիտ պատկերացնել այղ զարմանալի բարի, ազնիվ խիստ անչավառարակչովածպատանի-րանաստեղծինն Հասկանում Ենք, թէ ինչպիսի ողԹերգության կարող է վերածվել նրա սերբ անուչիկ, գեղեցիկ, բայց նրա ճամար միանգամայն խորք աղջկա Հանդեպ, այն բնտանիքում, որտեղ էուցկու վրա գրում էն. «դողացված է այսինլների տնից...» Ու սարսափում ես այզ երիտասարդիՀամար, որի կյանջում առաջին անգամ «զգաց մեկ այլ մտթգու ճամար պատասխանատուլինելու Հրրճվանջը»: այդ

ու

"

-

Նա օրագրի մեչ արտագրում է մի Հին գրքի տողերրբ.«ԱմուսնացողՖերբ պետք է ծառայնն մեկմեկու, Բարձրացնեն,աջակցեն, սովորեցնեն, դաստիարակեն աղեվորեն, սիմէիր մյուսին... Երէթաներին ամրապնդեն բով ու խնամքով... երձխան Հյուր է անր, նքան պետք է ռիրծլ ու չտր« 481, բայց լիչխել նբա վրտ...»

--Յ.-

կարդում էնթ

ալս

Խենզճին: նպասում նի միայն

այդ

աղերն

ու

անմիչառնո Հավանում, քւ ,

չառ տղան,Սէլինչերի

Հերոսներ

'

քն

է

կյաֆջ ժանում

էն

մտագրություններով: լավագույն է գիմավորումնրանց կլանջի: Ինչպէ՞ո

«էսԳոյություն ունի այսպիսի մի բառ՝ «էսցայպիզմ»-- անգլերեն բառից՝ փրկվել, գնալ, անգամ` փախչել: Փայպ» Սէլենջչեր, Հներառնէրիցշչատներնէն կյանջիջ փախչում մտացածին աչշխարծը: Տգեղ,ազջատ ուսանող Ֆոնը, որը փող վառտակելուՀամար գլուխ է տանում

վրոսալպնում մի խումբ կրտսերդպրսցականելրիՀետ, նրանը գի ու նիանց Հետ բեյոբոլ խազում («Մարդը, որ ծիծաղումէր»), երեխակյանՋերին պատմում է մի «ազնիվ» ավազակի,երա Ֆանտաստիկական է ե մասին: Թեհ այգ պատմությունըէժանագին դեպեկտիվիպարոդիա ընդամենը, բայց գրա ետեսւմ է կիսամուրացիկուսանողի էոկա-

պես ազնիվ ն դժքախտՀոգին:

էրեսւմ

Տասնիննամյա նկարիլր, միայնակ ո. անմարգամռա,օչ միայն ինջն ու փր մասին է ասասպել Հորինում, այլե փորձում է ապաշնորՀների այօւ մտնզժել տազանդի կայծերը այլոց լանդակների աչխարչում որսալ կերպաբը («Դր Դաժյե-ՍմիքիերկնաՀիանալի նկարլուժի-միանձնուճու

գույն ժամանակաչրչանը»)': անասանելի նկերներ է Հորքնում Փոթրիկ աղիկն իր ճամար («Ռաիկ-թաթիկ»),իսկ ջաճել մայրը, վրդովվելովնրա էրնակայությունից, վիրավորում նիբազդաց ցավազնորձն է թն ինչպես գ չի Հասկանում, փորձում է Հեռանալ էգոիստարեն ժամանակ ամբողչ ինքը երեխային, թեն

անցյալը, «ԳԻպի

գուրս, ապրել իրականությունից

«. վի"Հիչոգությութների

:

կու մշուշում: ԼՔանձրալիդպրոցից, զազրելի Հանրակացարանից, այգ ամբոզչ՝ «կՒլց» ջանում է դուրս պրծնել նան Հոլգեն Քուֆիլ ճը («Տարեկանիարբանդունդի եզրին»): ՛Քալց նրա փախուստր նման չէ Սէլինչէրի լուս շնթոսների փախուսԻՆ, ինչպեսնրանց նման չէ ինթը՝ Հոլգենը: Նա կոնկրետբաներ է երազում. եա աւզսաի է ապրել «առվակիափի», փեն ինչ սեփական ձեռքերով անել, երեխաներինմեծացնել իր իմացած նավ, անձամբ նրանց առվորեցնելորոշ կարհոր բաներ: Նա «իրում է, որ մարգն իի աշխատանցըլավ կատարի, նուլնիսկ ազախմբի թմբկաշարը Հիացնում է նրան իր չեչտակի, արախ ու չանագիր Հարվաժներով: Ի

Նա չատ բարի է ու մեղմ, բայց ավելի օ«ժեղ մի տղայի վրա, երբ ստ ազջկա անունը: նա

թռունցքներովՀարձակվումէ չատ պոնչիկ խոսքերով մրոտում է լավ

ինքը այեջան էլ չի սիրում սովորել, բայց

գասերից, չանում տալիսբացակայել

փոքրիկ քույրիկին թոլ

է ծամազելնբան, ճաֆգոտացնել,

վարճացնել,

'

ն

-ծ--«

երբ դաՀաջողվումէ իրէնչ ինչպե՛ս է ուրախանում, նթերցողն ինջը կտեսնի, թե Սելինչերնինչպիսի արտասովորվար" տալ ալդ պետիւթյամբ է կարողացել ցույց Հակասություններ չոլդենք կյանքին թեավորության մեչ, նրա անձնական անկազմակերպվածությունը, չկարողանալը ն ուրիշներին, Հատկապեսփոբրիկներին օգնելու Հարմարվել դրա նվիրական պատրաստակամությունը, որպեսզի նրանք չգլորվեն ան. Ու

գունիչր:

միշտ է,

նտ դեռ լի Հասկանում, որ կյանքից «Հեռու չեռ փախչի, ոբ իրականանալ առվակիափի իդիլլան, նախնադարյանհրչանկու« Թյոնբ՝ Հլուղակում: Գուցեն կշասկանա, որ կյանքը սլետք է վերափոխել Հենց թեկուղ այլն փոֆրիկ դաշտում, որտեղ մարդուն վիճակված է աշխատել: "Այդ մասին, կյանքի իրական արժեքի մասին Սելինջերը Խոսում վ իր բոլոր ստեղծադործությունների ամեն մի տողում: նա շատ որոշակի դիտե, թե ինչն է էական ե իեյբ էական լի մարգու, նրա մտքերի, նրա գործերի մեջ Անձամբ ՄՍելինչերիմասին մենք չատ բիչ բան գիտեն Սնվել Հետո՞զինվո1919ք. Նյու-Ցորջում, Է մի ջանիդպրոցներում: առվորել ». ակադեմիայում ն պիայո. երեք քոլեջում: Դիպլոմներ աական աստիճաններչունիս Քոլեչներից ոչ մեկը լի ավաբ ավանարար` Կեր Տառնութ-տասնինըտարեկանում, այսինքն՝ պատերազմիննախորդոզ 1942--194ն քվականարիներին, որպես տուրիստ շչրչել է եվրոպայում, ենբին ծառայել է եվրօորիցձրկասուկնա տարին -գարձյալ բանակում, պալում, ռիպես 4-րդ սերժանու Ափշանումիցմինչն պատերազմիվերջը մասնակցել է Հինգ ճակա-, ատմարտիս Է 40-ական թվաՍկսելՎէ տպազրվել տարեկանից: կաններին. Առաչին մեծ գործը՝ կանիար արտումանդունդիեզրին», ժը` «Տարեկան, է տեսել լույս (51 քվականին: Հաենք, որ Մելինչերն ինքն է իր մասին այնպեա չոր կարծում մառոտ գրել գրքերից մեկի շապիկի վրա ն միայն, ինչպես ինքն է ասում, «կնոչ խնեղրանքով» ավելացրել է. «ես ապրում եմ Ունսթպորտում ն ունեմ մ: չուն, Բայց նբա գրքնբը շատ ավելին են պատվում իր մասին, իր աչԽարճի մասին, թան բոլոր կենսագրականները: Քեզ Համար, բնթերցող, կարնորն առջնում է: նքե զգաս, թե որքան ուլագիր է Հեղինակը քո Հանդեպ, որթան պարզ ու Հասարակ է զրուցում քիզ Հետ, անպայման կշասկանասհրան կ՛ մլբոՓ»վ, ե՛ սրտով: Ռ. Ռայթ Կովալյովա

ի

վարոլ

բական

էրեք--

քոլ

«ետնակալին դիվիզիայի

Գրելտաստնճինգ

ու

|

--

Դ

(ն Ր

աշ

իթ,(7

ՏԱՐԵԿԱՆԻ

ԱՆԴՈՒՆԴԻ

ԱԲՏՈՒՄ՝

ԵԶՐԻՆ

իսկապես ուղում եք իմանալ այս պատՀավանաբար, նախնառաջ կցանկանաք մությունը, եմ ես, իմանալ որտեղ ծնվել ինչպես եմ անցկացրել իմանմիտ մանկությունը, ինչով էին զբաղվում ծնողներս մինչե իմ ժնվելը, մի խոսջով՝ Դավիք կուպերֆիլդյանայդ ամբողչ շիլան, Բայց, ճիշտն ասած, ես տրամադիրչեմ դրանք փորփորել: նախ ձանձրալիէ, երկրորդն էլ՝ իմ նախնիներըՀաՀվանաբարերկու ինֆարկտ կստանայինեղբորս երեսից, եթե ես պատմեի նրա անձնականդործերի մասին, նրանք տանել չեն կարող նման բանները, Հատկապես՝Հայրս, Ընդչանրապես նրանք լավ մարդիկ են, բան չունեմ ասելու, բայց չակեն-, փիցդուրս նեղացկոտ Էն, ես մտադիր էլ չեմ պատմել նման դատարկ-մատարկ բաներ, կամ կպատռագրությունս Մեմ միայն այն խելաճեղ որ տեղի ունեցավ պատմությունը, անցյալ Սննդյան տոներին, իսկ Հետո քիչ էր ժնում շունչմ փչեի, ու ինձ տեղափոխեցինայստեղ Հանգստանալուն բուժչէ վելու: ես նրանէլ՝ Դ. Բ.ին, միայնայդքանը պատմեցի, որ ինչքան չլինի Հարազատ եղբայրս է, նա ապրում է Հոլիվուդում: Դա այստեղից, այս երիցս անիծյալ սանատորիաից, տալնքան էլ Հեռու չի նա Հաճախ է ինձ այցելության գալիս, զրեքե ամեն շաբաք: Տունէլ նա ինջը կտանի, գուէ գնել իր Համար ցե եկող ամսին. Վերչերո ճլագուար» Անգլիականէ, ժամում երկու Հարյուր մղոն կարող է կտրել Մուտ չորս Հազար է տվել: Հիմա նա փող շատ ունի, առաջվա դուք

ապա,

:

Է

-

Ս

.«-8-«

չէ: Առաչ, երբ տանն էր ապրում, իսկական գրող էր" կարողէ լսած լինեք, նա է գրել պատմվածքների այն Հչիանալի գիրք՝ «Թաքցրածձկնիկը». Ամենալավպատմվածքը ֆման

էր՝

ձլնիկըծ)

Հենց այդպես կ կոչվում Այնտեղ «Թաքցրած պատմում է մի տղայի մասին, որը ոչ մեկին թույլ չէր փ նայել իր ոսկի ձկնիկին, որովչետն իր սեփականփողով էր գնել, ի՛նչ պատմվածք է, գժվելու բան է ուղղակփն հսկ ճիմա եղբայրս գլխովին ծախվել Հոլիվուդին»իքնաչքարճում եվ՝ դա կինոն է, Տանել չեմ մի բան կա, որ ատում Վարող: Ավելի լավ է սկսեմ պատմել այն օրվանից,երբ-Փենսիից Հեռացաւ Փենսինմիջնակարգփակ դպրոց է էգերսթաունում նաՀչանգոսմ:Երնի լսած կլինեք, Համենայն Փենսիլվանիայի դեպս ռեկլամներում տեսած կլինեք: Հազաիավոր ամսագրեեծ: ՀԵծած ոստնում է իում տպագրում Ճարպիկմեկը ձին արբզելքներիվրայով: Կարծես Փենսիում Հենց միայն պոլո 85 խաղում: հսկ եո այնտեղ ոչ մի անգամ ձիու երես չեմ տեսել: Ու այդ Հեծյալի տակ գրված է՝ «Սկսած 1888 թվամեր դպրոցում կոփում են խիզախ ազնիվ պատաանից Ճիների». Ա՛լ թե կեղծիք էւ Ռչ մեկին էլ չեն կոփում այնտեղ, ոչ էլ ուրիչ դպրոցներում: եվ այնտեղ ես ոչ մի «խիզախ ու ազնիվ» չեմ տեսել, գուցե մեկ-երկուսը լինեն վերչ, Դե ` րանք մինչն դպրոց գալն էլ այդոիսին են եգեր Մի խոսքով, այդ բանն սկսվեց շաբաթ օրը, երբ ֆուտԲուի մրցություն էր գնում Մեքսոն-ՀոլլիՀեւ Մենք գտնում ամեն ինչից ձինք, որ Փենսիի Համար այդ խաղը աշխարճում Թանկ Է: Մրցությունբ եզրափակիչ էր, եթե մեր դպրոցը տանուլ տար, բոլորս վշտից ուղղակի կկախվեինցք:Հիշում 12 այգ օրը ես մոտ երեք ժամ կանգնածէի աստված գիտե Ք: որտեղ, ուղղակի Թոմսոն եարի զլխին, այն Հիմար թըրնանոթի մոտ, որ տնկված է այնտեղ, կարծեմ, ազատագրական պատերազմիցի վեր. Այդտեղից երնում էր ամբողջ դաշտը ն այն, քե ինչպես էին երկու թիմերը դաշտի մի ժայրից մյուսը քշում իրար: Ֆրիբունաներըես կարգին չէի կարողանում տեսնել, միայն լսում էի, ինչպես են գոռգոռում այնտելից։ Մերոնքբոլորը գոռում էին կոկորդով մեկ, մեր ամբողչ դպրոլն այնտեղ էր, ինձեից,իոկ ճատա-

է

.

ու

ու

ու

,-18-

բաջի

ինչ-որ բան էին ճղճղում. սովորաբարկվոր կառակորգդները Թիմի ժողովուրդը Քիչ էր չինում Ֆուտբոլային մրցումներին աղջիկներ միշտ քիչ են

է թույլատրվում լինում: Միայնբարձրդասարանցիներին հակ ձա սիրում բերել, Գարչելի դպրոցէ, խոսք լկպք

ամի լինել

այնտեղ, որտեղ աղջիկնեջ կան, եթե նույնիսկ են, մազերն են չեն անում, Հենց այնպեսնստած է բիթները սրբում կամ բրջջոսդ Մեր դիրեկտորի՝ Հաանրում, Հաճախ էր գալիս մրցումներին, Փերուկ Ն | դուստրը, Թերմերի

իւն

դն Խաայնպիսի աղջիկ չէր, որի Համար Հնարավոր Թեն վատը չէր, Մի անգամ ներ գժվել, ընդչշանրապես նատած, էզերսքաունիցէինք կ ավտոբուսում իրար կողքի էինք ' գնում ու զրուցում էինք, նա ինձ գութ եկավ: Ճիշտ է, ջիթբ " Երկար է, իակ եղունգները արյլունոտելու չափ կրծմրծած, | կրծքավալի մէչ էլ ինչ-որ բան է դնում, ռր ցքված մնա, է

Բայց

ճկավ, չգիտեմ ինչու, խղճացի նրան, | գլուխ չէր գովում, քե ինչպիսի Հրաշալի Հայրիկ ունի, երեի ինձ

բայց,

լ

. ,

դուր

որ

նա

փեջն էլ գիտեր, որ նա անմիտ դատարկախոսիմեկն է, ես դաշտ չգնացի, բարձրացա աարբ,որովշճետն ՆյուՑորթից նոր էի վերադարձել սուսերամարտիկների թիմի Հետ, նս ալդ գարչհլի թիմի պետն էի, Մե՛ժ բան, Գնացել էինջ Նյու-Ցորք՝ Մակ-Րերնի դոզլրոցի Հետ մրցելու Միայն ք մրցությունը տեղի չունեցավ: նս սուսերները, կոստյուվՓերը ն առշասարակ բոլոր վարագաները մոռացել էի այդ մետրոյի վազոնում. Բայց ես այնթան էլ մեղավոր չէի: Անընդչատստիպված էի լինում վեր կենալ ու նալել պլանին, քենորտեղ պետք է իջնենք. Մի խոսքով, Փենսի վերադարձանք ոչ քե ճաշին, այլ արդին երկուսն անց կեսին: Տղաներնամբողջ ճանապարծինբոլկոտ տարեցինինձ, Նուլձիսկ ժիժաղելի էր: Քացի այդ, ֆուտբոլի դաշտ չգնացի։ որովճետն մտագիթ ի այցելել ծերունի Սպննահբին՝ պատմուքյան-ուսուցչին, որպեսզի Հրաժեշտ տամ մեկնելուց առաջ: նա Հիվանդ ես մտածում ր գրիպով, էի, որ մինչն ծննդյան արձակուրդը նրան չեմ տեսնի: իսկ նա երկտող էր ուղարկել, ոթ ուզում է ինձ տեսնել մինչն տուն գնալա։ Գիտեր, որ լեմ '

:

|

լ '

ի

ու

վերադառնալուց

.

-Վ1-«

Հա, մոռացա ասել, որ ինձ վտարելէին դպրոցից: Ծնընդքան տոներից Հետո ես չպետքէ վերադառնայի, «րովճետն ւ որս առարկայից կտրվել էի ն ընդչանրապես չէի պարանման բաներ: պում Հալյուր անդամ նախազգուշացրել ձին ինձ՝աշխատիր, սովորի՛ր: իսկ ծնողներիս քառորդի մոտ, բայց, ժիննույն ւ կեսին կանչել էին ֆերուլ Թերմերի ձ, չէի պարապում: Դրա Համար. էլ վտարհցին, նրանք շատերին էին վոնդել Փենսիից: նրանց ակադեմիական առաչադիմությունը շատ բարձր էր, իսկապես, շատ բարձր էրս Մի խոսքով, դեկտեմբերն էր, ու սոսկալի ցուրտ՝ ճատկապես այդ երիցս անիծյալ սարի վրաւ Միայն բաճկոնով էի, ոչ ձեռնոցներ ունեի, ոչ էլ մեկ այլ բան: Անցյալ շարբաք փնչ-որ մեկր թոցրել էր ուղտի բրդից կարված իմ վերարկուն, տաք ձնեոնոցննրսէլ գրսպաններույ Այդ դպրոցում, էիջն են գողերը: Տղաներիցչատերի ծնողները Հարուստ են, դրպմիհնույն է, էլի գող ու ավազակներ հն" Որքան բայց, բոցը թանկ է, այնքանգողությունը շատ: Մի խոսքով,կանգ--` ճետնս էր սառույց նել էի այդ ճիմար թնդանոթի մոտ, դարձել: Բայց խաղին գրեթե չէր էլ նայում: Կանգնել էի միայն,որպեսզի ղդամ, որ Հրաժեշտ եմ տալիս այղ դըրպհս շաճախ եմ տեղից տեղ մեկնում, բոցին, Ընդչանբապես բայց երբեք մտքովս չի անցնում ծրաժեշտի մասին մտածել: ես դա ատում եմ. Ջեմ մտածուվ՝ տխուր է թն Հաճելի այղ Մեկնումը: Բայց երբ բաժանվում եմ որեէտեղից, պետք է եժ. Թե չէ ավելի դժվար է զգամ, որ իսկապես ու

:

,

,

ու

լինում:

բաժանվում

բախտը բերեց: Հանկարծմի բան Հիշեցի ու անմիջազգացի, որ մեկնում եմ ընդմիշտ: Հիշեցի, Թն ինչպես Էս զի անգամ Հոկտեմբերին երեքով ես, Ռոբերտ Տիչները ն գնդակ էինք խաղում ուսումնական առանձնաՊոլ ջինքի առաջ: Դրանք չատ լավ տղաներ էին, Հատկապես Տիչները:Մոտենում էր Ճաշի ժամը, բոլորովին մքնել էր, բայց մենք դնո շարունակում կինք խաղալ: Արդեն լրիվ մութ էր, դգրեթն չէինք տնսնում դնդակը, բայցխաղըչէինք ուզում Խի

Քեմբլը,

թողնել: Այնուամենայնիվ, ստիպվածեղանքթողնել, Բնագիտուվյան ուսուցիչ միստր Ջեմբիզին դլուխը դուրս Ճանեց ուսումնական առանձնաչհնքիպատուծանից կարդգադրեը՝ ու

«-12.-

՛

անցնել Հանրակացարան,Հադնվել ճաշի գնալու Համարչ Հենց որ այդպիսի բան նս Հիշում, անմիջապեսզգում ես, որ.

Քեզ ճամար ոչ մի արժեք չունի ալստեղից ընդմիշտ մեկնելը: ես, Համենայն դեպս, միշտ այդպես եմ, Ու ճենց ղգացի, որ ընդմիշտ եմ մեկնում, շուռ եկա ու ցած վազեցի ուղիղ դեպի ծերունի Սպենսերիտուն, նա դպրոցից Հեռու էր ապբում, էնտոնի Ուեյն փողոցում: նս վազեցի ճանապարչով մինչն գլխավ"ր ելքը, Հետո սպասեցի, մինչն որ շունչս տեղն եկավ: ճիշտն ասած, շունչս շուտ է կտրվում: նախ՝ ես ծխում եմ շոգեքարշի նման, այսինքն` առաջ եի ծխում, Այստեղ, սանատորիայում ստիչ պեցին թողնել Եվ երկրորդ՝ անցյալ տարվա ընթացքում աճել էի մվեցուկեւ դյուլմ։ ձավանաբար, այդ պատճառով ու ընկաայստեղ ստուգչ էլ Հիվանդացատուբերկուլյողով ման ն այս ճիմար բուժման ճամար իսկ ընդճանրապեպ նս բավական առողջ եմ, Մի խոսքով, Հենց որ շունչ առա, վազ տվի դեպի Ուեյն սփիողոցը, Ամբողջճանապարձճը սոսկալի սառցակալած էր, ու Քիչ էր մնում դրմփայիչ Չգիտեմ, ինչու էի վազում, Հավանաբար, Հենց այնպես, երբ անցա փողոցը, Հանկարծինձ թվաց, թե կորա, Մի տեսակ խելագար օր էր. սոսկալի քուրտ, արնի շող էլ չէր երնում ու թվում էր, բուվական է անցնես Ճանապարճիմյուս կողմը, անմիջապեսկչբվես ընդ/իշտ: Ո՛ւճ, Համա քե Հնչեցրիզանդը, երբ Հասա ծերուկ Սպենսերի տանը: Մինչն ոսկորներասառել էի։ Ականչջներս ցավուփ էին, մատներսշարժել չէի կարող: «Դե շո՛ւտ, շ"՛ւոյ-Է ասում էմ գրեթելսելի, Վերջապես պառավ Սպեն-- բա՛ցարնք»: աերը բացեց դուռը: նրանք սպասավոր չունեն, ընղշանրա-չ ալես ոչ ոթ չունեն, միշտ իրենք են բացում դուռը: նրանք 2արուստ չեն -- Հոլդե՛ ուրախ ն, ասաց միսիս Սպենսերը:։--Ռրբթա՞ն ձմ քեզ տեսնելուս Համար: Ներս արի, սիրելիս: երեի փայտացել ես ցրտից, Ճա՞ս ինձ թվում էր, նա իսկապես ուրախ էր ինձ տեսնելու ճամար: նա իսկապես էր ինձ, ժամենալնգես, ինձ այդպես էր թվում: `

իոկ

:

`

/

'

սիրում

--19-«

գնդակիսլես ներս ընկաւ ինչպե՞սեք, միսիս Սպենսէր,-- ասում ԷէԻ-- Իջչոլէ՞« է միստր Սպենսերիառողջությունը: Տուր բաճկոնդ, սխրելիսչ-- ասաց նաս Չլանցէլ, որ Հարցրիմիստր Սպենսերիառողջությանմասին: նա մի բիչ Քուլ էր' Նա բաճկոնսկախեց պաչարաֆում, ն էո նախասենյակի ձեռքով Հարդարեցի մազերս. Ընդշանրապեսիմ մազերը կարճ «ոզնի» է կտրվաժ ն սանրվելու Հարկ չի լինում: Ինչպէ՞ս հեք, միսիս Սպենսեր,-- Հարցրի ես, բայր անդամ բարձր, որ նա լսի այս նա Հրաշալի՛, Հոլդեն,-. ծաժկնց պածարանիգուՖս --

--

--

--

որ:--

իսկդո՞ւ ինչպես եսս

նրա ձայնից Հասկացա, ռր Փերունի Սաննսերթ պատմել է նրան ինձ վտարելումասին, Շատ լավ,-- ասում եմ.-ՄիռտրՍպեճսերնինչպե՞ս ի նրա գրիպը անցա՞վ Անցավ,Հոլդեն, նա իրեն այնպես է պածոսէ,ինչպես, էնչես չգիտեմ թե ով... իր սենյակում է, գնա Ֆրա մատ» Ո.

ես

--

--

Նրանք առանձին սենլակենր ունեին, Երկուսն էլ լոթամոտ էին, գուցենավելի։ Ու ալնուամենալնիվ, լ Հաճույք էին ստանում, թեն նրանց մի ոտքը գի: բեղմանումէր: Ճիշտ է, խոզություն է ալդպես ասելը, բայց հս դա չեմ ուղում ասել: Պարզապեսուզում հմ ասել, որ իմ մտաժել ծերունի Սպենսերիմասին, իսկ երբ նրա չատ մասին շատ ես մտածում, սկսում ես զարմանալ, Թե ինչպե՞ս է, որ կարողանում է դեռ ապրել: Հասկանո՞ւմ եք, նա ն ամբողջովինկռացել է Հազիվ է քայլում, էքն Հանկարծ կավիճըձեռքից գցում է, ապա առջնի չարքից որեէ մեկը պետք է վերցնիու մատուցի նրան: իմ կարծիքով, դա սարսափելի է, Բայց եթե շատ խոր չես մտածում, ալլ Հենց այնպես, ի միջի այլոց, ապա ստացվում է, որ նա ալնքան էլ վատ չի ապրում, 0րինակ՝ մի անդամ, կիրակի օրը, երբ նա ինձ ու մի քանի տղաներիտաք շոկոլադ էր Հլուրասի-

Քասունին լանջից

ու

-Ա-Հ

՞

.

րոսէ, մի Հնամաշ վերմակ ցույց տվեց, որ ինքն ու ՄՊ ոաթոնի զրոսայՍպենսերը

( ՝

գնել էին միՀնդկացույ, հելլո ծերունի Սպենսերը Հիացած էր

գում, երնում էր,

որ

Ղ

արգ

նք, ֆնչ եմ ուղումասել: Մի այդպիսի ուվոի Հասկանո՞ւմ

որ ,///36րով,

արդեն Հայչայր

գնացել, վայվալնէ

դեռեսՀիանումէ ինչ-որ վերմակով Լ

մնացել,

է

Նրա դուռը բաց էր, բայց ես այնուամենայնիվ ծեծեցի, ուղղակի քաղաբավարությունից:նս տեսա նրան, նստած էր փաթաթված այն նույ վերմակով, "վաշվեճինբազկաթոռին, որի մաին ասացի: նա շրջվեց, երը ծեծեցի ղուռլո 1՞վ է,-- գոչեց նայ-- դո՞ւ Խս, Քոլֆիլդ, արի, տղաս, ճերս արի' -ծ----... նա մրչտ գոռգոռալով էր խոսում տանը, էլ ո՛ւր մնաց Լ Քն դասարանում: նյարդերիս վրա ազդում էր, իսկապես՝ Հենը որ ներս մտա, արդեն փոշմանեցի, քն ինչու եկա: Ֆո «Ատլանտիկմանսլի» էր կարդում ու չուրչն ամենուրեք արվակներու Հաբեր էին դրված, Հարբուսի դեվ գործածվող աթիլների Հոտ Լր տարածվել: ընկավ Տրամադրությունը այնքանէլ չեմ սիրում Հիվանդներին: Ու նդճանրապես ավելի քան թախծալի էր դառնում, երբ նայում էի ծերունի |ՍպենսձրիՀագի մաշված, խիստ ողորմելի Հին խալաթին, ուՓրնի ծնված օրից ղա էր Հագնում, ազնիվ խոսք: Ջեմ սիԷփում պիժամաներովու խալաքնէրով ծերունիներին Միշո / կուրծքները բացվում է, պառավ նողերը երեում: Ռաքերն էլ աոսկայլիեն: Սերուկները, տեսած կլինեք լողափերում, ինչպիսիանմաղ, ճէրմակ ոտքեր են ունենում: Բարն ձեզ, սը՛րյ-- ասում էժ:-- ես ստացա ձեր երվնա հրկտող էր գրել, որ արտողը: Շատ չնոիչակալ եմ:.-առաջ դնամ իրեն Հրաժեյտ տալու: ձակուրդղից Գիտեր, որ այնս չեմ վերաղդառնալոււ-- իզուր եջ ննղություն կրել, միննույն է, ես տալու կգայի Հրաժեշտ նստիր, ՛, այնտեղ, տղաս,--նա ցույց տվեց մաճ՛

--

--

--

անպայման

ա

ճակալիեզրը: ես նստեցի: -- ինչորե՞սէ ձեր գրիպը, սրբ: գիտնա,տղաս, եթն լավ զգայի, Հարկ կլիննր բժիշկ --

կանչել,--

ինքն իրեն Փիժաղեցնում էր. ժորովն ՛

նա

սկսեց --15--

է

խնլագարիպես Վերջապեսշունչ առավու Հարց« բեց.-- հսկ ինչո՞ւ դու չես գնացել մրցության, չէ՞ որ այսօր եզրափակիչՀանդիպումնէ, Այո, բայց ես Հենց նոր հմ վերադարձելնյու-Ցորբի ռտուսերամարտի մրցումներից: Տեր աստված, այ թն անկողին է, Հա՛, ասհս քար լիեի: Նա Հանկարծ խստադեմ արտաչայտությունընդունեց. գիտեի, որ այդպես է լինելու Հարցնում է' Նշանակում է, գնո՞ւմ ես մեզնից,1 :-Այո, սիր, ինչպես երնում է, գնումեմ, չեմ Այստեղ նա սկսեց տարուբերել գլուխը Սյանքումս Սա Կոնսել, ոթ մարղ այդքան երկար կարողանա տարուբերքլ ` Հասկանում մտաճոգվելո՞ւցէ այդպես օրորում ութը, թե՞ արդեն այնքան ծեր է, որ ոչ մի բան չի «ՀասՓոքջալ

--

մ

։

--

ւ

գլուխը, 9ես

կանում:

՞

իսկ դոկտոր Թերմերն ի՞նչ ասաց քեզ, տղաս: էօ փմացելեմ, որ դուք ծրկար եք խոսել Այո, երկար ենք խոսել, Երկու ժամ մնացի երտ առանձնասենյակում,եթե ոչ ավելի Ի՞նչասաց նա քեզ: Գե... շատ բան, Որ կյանքըզուտ խաղ է: Ծվ դի պետք է խաղալ օրենքներով: նա լավ էր խոսում: Առանձնապես բան չի ասել: Անընդճատնույն բանի մասին՝ որ կյանՓԸ խաղէ ն այլն: Դե դութ ինքներդ էլ գիտեք: -ՀԲայց կյանքն իսկապես խաղ է, տղաս, ն պետք է --

--

--

Բ

իչ

--

(որեն

,

փաղալօրենքներով»--

Այո,

Բան

սրր,

գիտեմ, ես

|

այդ

ամենը գիտեմ:

գտան Համեմատելու: կա՛վ խաղ է: նքե այնպիսի

Հմուտ մարդկանցմեջ ընկնես, որտեղ բոլորը խաղացողներ են, այդ դեպքում լա՛վ, ինչ էլ լինի, այդտեղ իսկապես խաղ կլինի: հսկ եթե մեկ ուրիշ իմբի մեջ բնկնես, որտեղ բոլորը են ,այն ժամանակ ի՞նչ: էլ ի՞նչ խար Ոչինչ դուրս չի գա, իսկ դոկտոր Թերմերըարդեն դրե՞լ է բո ՃարցրեցՓերունիՍպենսերը: Ոչ, նա մտադիրէ գրել երկուշաբթի օրը" իսկ ինքդ ոչինչ չէ՞ս Հայտնել երանց

իապաշնործներ

փնոլներին,

--

--

--

"16...

-՛

Վ

Ոչ, սրր, հս. ոչինչ չմ Հայտնել, նրանց կտեսնեք չորնքշաբթիօրը, երբ տուն զնամ, Քո կարժիջով նրանջ ինչպե՞ս կվերաբերվեն այդ լաւ Շին: .-կբարկանան, ճավանաբար,-- ասացի,-ինչ Չէ՞ որ արդեն չորրորդ դպրոցի` Գետք է որ --

--

ասեմ..

բարկանան,

--

սովորուխ

եմ

Ու

տվիդլութա, նս

ալդպիսի սովորություն ունեմ: սովորություն, ասել՝ «է6վամ «այ քեզ բա՛ն», մասամբ այն պատճառով,որ Հարմաթ բան չեմ գտնում, մասամբ էլ այն պատճառով, որ ես բեքիս Համապատասխան չեմ պաճում ինձ, Այն ժամանակ եմ, բալջ տասնվեցտարեկանէի, իսկ Հիմա արդեն տասնյոթ երբեմն ինձ այնպես եմ պաշում, ասես ընդամենըտասնեբեք տարեկան եմ, ոչ ավելի: Սոսկալի անչեթեթ բան է դուրս դալիս, Հատկապես ալն պատճառով, որ նս վեց ֆուտ ն երկուսուկես դյույմ Հասակ ունեմ, մազերս էլ ճերմակախառն են, Դա ճիշտ է. Աչ կողմում միլիոն Հատ ճերմակ մազ ունեմ, Դեռ մանկուց:եվ այնուամենայնիվ, երբեմն էնձ տասներկու տարեկանի պես եմ պաչում, Բոլորն կ Դա մասամբ ճիշտ է, այդ են ասում, Հատկապես՝ Հայրս ոչ լիովին: Մինչդնոմարդիկկարծում են, ռր թափանցոա բայց են բո ներո:Ես, իշարկե, թքած ունեմ, բայց երբեմն ձանձ- : րանում ես, որ սկսում են քարոզ կարդալ, թն քեզ մեծի պետ եմ պաչշում, իբրն թն անպաճիխիր, երբեմն ես ինձ այնպես Համեմատ մեձ եմ իմ տարիքից, բայց դա արգեն մարղիվ չեն նկատում: Ընդչանրապեսոչ մի բան էլ նրանք չեն

թափ վ՛4,--

ասում

եմ,

Դա էլ է

տա-

-

-

նկատում:

Ծերուկ Սպենսերնէլի սկսեց օրորել գլուխը ու այդ ընքացքում քչփորեց քիթը: նա չանում էր ձնացնել, Թե տրորում է քիթը, բայց իրականում ամբողջ մատը ներս էթ մտցրել: ձավանաբարմտածում եր, որ դա կարելի էչ որովճետն ինձնից բացի ուրիշ մարդ չկար այդտեղ, ինձ Համար միննույն է, թեն զզվելի է տեսնել ինչպես'են Փչփորում Քիթը: Հետո նա խոսեց, --

9. Դ.

ծս

պատիվ

Սելինչնր

եմ

ուննյել

Գարո, ԵՊ 3. ԿԱԲ ՀԿՎ-

(:-- ԱԵ `

Հորդ Հետ, երբ մի բանի չաբաթ

Հետ,

են,

գիկ

առաջ

հկել (ին դոկ-

Թերմերի Հետ Խորճիղակցելու, նրանք Հիանալի մարՀ

ատոր

.

Այո, իճարկե, լավ մարդիկ էն, յ" «Հիանալի՛»։Ջզվում եմ այդ բառից: Սոսկալիգարչանք է, ուղղակի սիրտդ խառնում է, երբ այդպիսի բառեր ես --

լոում:

՛

ՖՓվՀանկարծծերունի Սպենսերըալնպիսի դեմջ ընդուԽեց, որ կարծես Հիմա մի շատ կարնոր բան էր ասելու, ենլացի բան, նա ուոլվեց տեղում, ավելի Հարմար տեղավորվեց, Պարզվեց,որ կեղծ տագնապեր. Պարզապեսամ»ազիրը վերցրեց իր ծնկներից ն ցանկացավ գցել մաշճա`

կալի վրա, որտեղ ես էի նոտած: Բայց չճասցրեց: ՄաՀշճա» կալն ընդամենը երկու դյույմ էր Հնոու նրանից, բայց մինես ստիպված տեղիցս ելա, ամսագիրը Ճուլն է, չճասցրեց, վերցրի ն դրեցի մաճճակալին: Հանկարծես ալդ սենյակից դուրս փախչելու ցանկություն ունեցա. Զգացի, որ Հիմա անտանելիքարող է սկսելու ՐնդՀչանրապես գծմ չեմ, թող Իոսնն, բայց երբ քեզ նախատում են, իսկ շուրջզ սոսկալի զեզաճոտ է տարածված, ու ծերունի Սապենսերն էլ Ֆստած է քո առաջ պիժամայով ու խալաթով, դրան արդեե դիմանալ չի լինի, Չէի ուզում լսել: Բայց սկսեք: Այդ ի՞նչ ձո բնիհսմ դու բո ողայ-ասաց նա խոսեց, այդպես երբեք շատ ի'իչչտ ժերունիՍպենսերը, չէր խոսելչ-- Քանի՞ առարկա պիտի Հանձնեիի այս քա-

լինին,

--

ռորդին:

Հինգ, սը՛ր. Հինգ,իակ թանիսիցես կտրվել: Չորսից:-- նս ինձ ուտում էի նստաժՓ տեղս, կյահ-. նստած չկամ, Անգֆումս երբեք այդքան կոշտ մաճշճակալի «Լորդ Ռենլերենը լավ ծճանձնեցի,որովշետն Բեռվովֆը, ն գալ, որդիս» այդ ամբողջպատմությունը սովորհլ Լի դձոնա չուտտոնիդպրոցում: Անգլերենով զբաղվում էի մլայն այն ժամանակ, երբ շարադրություն էին Հանձնարարում: Նա ինձ նույնիսկ լէր լսում. նա ծրբեք չի լել, Թե ինչ --

--

--

(

եՖ ասում

-18.

իրեն,

՝

Փէզ կէ»իէցի, »րավշնթն ոչինչ պատմությունից

ֆո

էիր սովորել: Հասկանումհմ, --

8՞ճչգիտի

շատ

սրի,

լավ

Էմ

Հաղպատ ճառկանում:

անից: Ոչինչ չէէր սովորել,-- կրկնեց նա:/Դ14 կատաղեցՖում է, երր մարդիկ կիկնում էն այն, ինչի Հետ դու անմիջապես Համաձայնել եժքիսկ նա եբբորդ անգամ էլ կրկնեց.-չինչ չես սովորել. կասկածումեմ, քե ամբողջ թառորդի ընթացքում գոնե մեկ անգամ բացել ես դասազիրթբ: Բացե՞լ Փոս,միայն ճիշտն ասա, տղա: Ոչ, եո, քճարեն, էթկու անգամ աթի եժ անցկացԲել,-- ասում եմ: Չէի ուզում նրան վշտացնել, նա գժվում վր իր պատմության ճամար: --

Է

ՍՏ

նա չատ թուԱխ, աչջի հս անցկացրե՛լ,-- տոսց Քո, թույլ տվեք տանլ, բթննականաչխատանքըածա այնտեղ է, գրադարբակում: Մի այստեղ տուր, խնդրեմ: Դա գարչելի խազություն էր նրա կողմից, բայց ես վերջու Հետա նորիջ Բի տետրս տվեցի նրան, ուրիշ Ճար չկար: Ջեր կարող պատկեՖոտեջի այդ ցեմենտեժաճճակալին: րացնել, թե իֆչես եի ափաոռում,որ եկել էմ Երան Հրա--

Ֆոտ:--

ժեշտտալու

Նա տեարսբռնել էր ձեռթին,իԽչպնա աթարի կտորը կամ` Ժե ավելի վատ բան: նոյեմբերի չորսից մինչե դեկտեմբերի երկհուսթմենր անցել ենք նգիպտոսը:Դու ինքղ ես քննության Համար այդ Թեման ընտրել. Չէի՞ր կամէնա լսել, Թէ բնչ եռ գրեր --

--

իկ

Ջէ,

սբբ,

կարիք չկա:

նա, միննույն է,

օկսեց կարդալ եքն շ»աուցիչըօրո-

ջել է մի բան անել, գու այլնս չես կաբող նրան է, իր ասածն է անելու

|Միննույն

ծա

պաճել:

հին ցեղեր են, ծագումով կովկասցի,Է «եգիպտացիք բնակվումԵն ԱֆոՐիկայի ճյուսիսայինշչոջաննեՐից մեկում: Աֆոիկան,ինչպեսճայտնիէ, աշեելյանկիսագնդիամենաեծ մայբ ցամաքնէ»: եվ հս պետք է նստեի ունկեղրնեիալդ ամբոզջ անչճեթեքությունը: Խողությունէ, ազնիվխոսթ: «Մեր օբեբում մենք ճետա/քոքովում Ենք Խգիպտացիներով ''

,

"

ու

`

-«-19--

Ժամանակակից գիտությունը բազմաթիվ պատնառնեբով:

այն հառցին,թե ինչ գաղտնի ղզեռես ջանումէ պատասխանել ճյութեբի խւառնուոդ էին գործածումեգիպտացիր՝ զմոսելով իրենցճանգուցյալներին, ռբպեսզինբանցղեմքեբրչփտեին բազում ղաբեբիընթացքում:Այդ խոոճոդավոբ առեղծվածը է նետում քսանեբոբդ ղեռես մաշբտաճբավեր դարի ժամանակակիցգիտությանը»: նա լռեց ն ցած դրեց տետրս: նս գրեքն ատում էի նրան

պաճին: Քո, այսպես ասած, էքսկուրսը գիտության մեջ, սրաՖով ավարտվում է,-- չշարունակեց նա միննույնհ քունուտ ձայնով: Երբեք լէի կարծի, քե այդքան զառամյալ ծերովի մեջ այդքան թույն կարող է լինել։-- Բայց դու ստորն 4աաուկ ավելացում հս կատարել՝ուղղված անձամբինձ: Այո, այո, Հիշում եմ,-- ասացի: նս չոտպեցի, որւպնսզի գոնե այդ մասը չկարդա։ Բայց ինչ, մի՞թե նրան Հնարավոր է կանգնեցնել: նրանից ուղղակի կայծեր դուրս այդ

--

լ

--

ցայոնջին,

" ։

|

չափից դուրս բարձր «Թանկագին էր կարգում։չ-- Աճա այն ամենը,ինչ ես գիտեմեգիպտացի-

միստոՍպենսեր,--նա

ճե՞բիմասին: Չգիտեմ` շատ ինչու,նրանք ինձ առանձնապես չեն ճետար"ոքբում, թեն Դուր նՐանցմասինշատ լավ ԵՐ դաՈչինչ, եթե ղուր ինձ կտոեր,ես արդենմյուս ւ սախոսում: առաոշկաներիցեմ, բացիանգլերենից:Ձեզ ճառգող՝ Հոլդեն Քո

Այստեղնա

կոլ ա դրեց իմ երիցս անիծյալ տետրը

այնտարել էր: պինգ-պոնգում լոր-չոր որ այդ անՀեցեթությունընա բարձրաձայն նա ինքը այդպիսի բան գրած լիներ, էս ոչ մփ փարդաց։ Եթե | հսկ որ կաՀ դեպքում չէի կարդա, ազնիվ խոսք եմ ասում: պես նայեց ինձ, Երբեքչիմ ների,

ֆեորն չզգա --

է, ծս այդ

էի,

Հավելումըկատարել որպեսզի նա վատ

ինձ կտրելով: Գու

հս, բարկանո՞ւմ

ճաիցրեցնա: --

ի՛նչ եք ասում,

օ«տղասջ չասեր, դրողլը նա տետրս -նետեց --20-.

ու

ասես

սըր,

որ ես

թեզ կտրել եմ,

տղաս,--

բոլոլբովին-- Գոնե այլնս ինձ

տանի: մաՀշճակալին։ եվ, իճարկեն,դարձյալ

չկարողացավտեղ Հասցնել, Ստիպված տեղիցսելա, վերցրիւ Դրեցի «Ատլանտիկմանսլիի» վրա. Սա էլ մի կրակ-է, րոլեն

մեկ կոացիր: --

Տա--

հսկ դու

կվարվեիր իմ ինչպե՞ս

Միայնճիշտն

ասա,

փոխարեն,-- Հարցրեջ

տղաս:

Այո, երնում է, նա շատ վատ էր զգում, որ ինձ կտրել որ նս մտաՀր. Ես, իճարկե,սկսեցի գլուխըյուղել: Ասացի, հմ, Վոր Հետամնաց երեխա ընդշանրապես ապուշի ժեկը,.' որ նրա փոխարեն ինքս էլ այդպես կվարվեի, որ շատերը չեն Հասկանում, թե ինչ դժվար բան է ուսուցչի աշխատանքցլո Ու այդպես շարունակ, մի խոսքով գլուխը յուղեցի, ինչպես : :

ճարկն էւ

Բայց ամենածիծաղելինայն էր,

շարունակ ուրիչ բանի մասին էի գլուխը լուղում էի, Համ էլ ես մտածում: ուրիշ բանի մասին Նյու-Յորքում եմ ապրում ու մտածում էի կենտրոնականզբոսայգու այն լճակի մասին, Հետաքրքիր որ գտնվում է Հարավայինելքի մոտ. է՝ սաոչո՞ւ է այն, թե չէ, իսկ էեքե սառչում է, Հապա քաղերն: ո՞ւր են գնում: Չէի կարողանում պատկերացնել,քե բադերե են գնում, երբ լիճը ամբողջությամբ ծածկվում է սա-` ուր է զալիս ոույցով:, Գուցե բեյնաստար նրանց ս։ոնեղափոխում որեէ կենդանաբանական այգի՞: իսկ գուցե չվո՞ւմ են պար-` մտածում:

որ

ես

չամ

ու

զապես,

:

շատ լավ է Հաջողվում ինձ Ուզում ասել, որ կարող եմ ուզածիս պես լուղել ծերունի՝ Սպենսերի գլուխը ու ալդ ընքացքում մտածել բքաղերիմասին: է, Բայց երբ խոսում ես ուսուցլիդ Հետ, առձաՀետաքրքիր սարակ ոչինչ չպետք է մտածես, եվ Հանկարծ նա ընդՀչա«տեցինձ: նա միշ" էլ ընդչատումէ. Ասա տեսնեմ, կապակիսկ փ՞նչ ես մտածում այղ Շատ է է՛ Հետաքրքիր իմանալ: ցությամբ: Հետաքրքիր են Փենսիից,-- ՀարցԱյն մասին, որ ինձ վտարե՞լ նում եմ. Գոնե իր անտեր խալաթըկոճկեր, Զզվելի է նայելը: Եթե չեմ սխալվում, դու այդպիսի դժվարությունների ճս Հանդիպելնան Հուտտոնիդպրոցում ն էլքտոն-Ճիլլում: նա այդ բանը ոչ միայն քունում, այլե գարշելի ձնով

Այնուամենայնիվ,դա

ճմ

-

--

--

--

ասաց: «-ֆԼ.-

կլքտոն-ճիլլում ես ոչ մի դժվարությունէլ չեմ ունեցել, Ո, կտրվել եմ, ոչ էլ մեկ ուրիշ բան, պարզապես դուրս եմ --

էկել --

.-

ն

վերջ:

Թույլ

տուր

ինչո՞ւ:Դա

արցնել՝ ինչո՞ւ

երկար պատմություն է, սբր։ Ալդ ամենը բավական բարդ պատմություն էւ հսկի չեմ ուզում պատմել նրան, թե ինչպես ն ինչու: ՄինՃույն է, ուինչ չի Հասկանալու Դա նրա խելքի բանը չէ հսկ լքտոն-Հիլլից Հեռացա գլխավորապես այն պատճառով,որ ծայրից ծայր կեղծիք է. Ամեն ինչ ցուցադրական լայնտեղ է, անչնար է ազատ շնչել 0րինակ՝ Հենց նրանց դիրեկտոր միստր չաասը: Այդպիսիստոր, երկերեսանիմարդու կյանտասն թումս չեմ Հանդիպել. Ծերունի Թերմերից անգամ է, գրողի տարաֆ ավելի վատ կիրակի օրերին, օրինակ, այդ ու Փնռողների այցելության եկած բոլոր Հաասը գալիս էր ձեռքը սեղմում: Ոչ այնպես սիրալիր, այնպես քաղաքավարի, ոնց որ պատկեր: յց բոլորովին միանման չէր ողջունում: Երեխաներից մի քանիսի ծնողները ավելի Հասարակ մարԳուք մի տեսնեիք, թե նա ինչպես էր գիկ էին, աղքատ: եթ, էմ Հարնանիծնողներին, Հասկանո՞ւմ բարնումսենյակի էթե որնէ մեկի մայրը գեր է, կամ ծիծաղելի է Ճազնված, իսկ Հայրը խիստ բարձր ուսերով կոստյում է ձազնում ու 142նաձն կոշիկներ, սն սպիտակ, այստեղ այդ Հաաս կոչ"վածըընդամենը երկու մատների ծայրն էր մեկնում ու կեղժ ժպտում էր, իսկ Հետո երբ սկսում էր խոսել ուրիշ ծնողների "Հկտ՝ կենսժամից ավելի շաղակրատում էր: Տանել չէմ կարող է: Այնպես եմ կատաայդպիսի բաները: կատաղելսգալիս ղում, որ գժվել կարելի է, Ատում եմ այդ անիծյալ էլքտոն-

"

՛

ու

աա

Սպենսերըինչ-որ Ծերունի

բան ճարցրեց ինձ, բայց եա էի մտածում: սրիկա Հաասիմասին

լավ չլսեցի, անվերջայդ ասում եփ. ի՞նչ ասացիք, սրր.-ես, որ ստիպված ես Հեռանալ Քայց գոնե վշտախիա՞ժ --

--

Փենսիիը: Այո, իճարկե, մի քիչ վշտացած եմ: իճարկե... Բայց Ճամենայն դեպս, ոչ շատ: երեի դեռ լի ազղել վրաս: Դրա ճամարժամանակ է Հարկավոր: Հիմա ավելի շատ մտածում --

«-22--

Գմ, թն ինչպես եժ գնալու տուն

Ֆս, այնուամենայնիվ,ապուշ --

Մի՞թե

դու

մասին,տղաս:

չորեթչաբքի օրբ:

բոլորովին չես

մտածում

ինչպեսլէ, մտածում էմ, իշարկեւ-Մբայն թն ոլ շատ Հաճախ: Ո՛չ Հաճախ: --

նրնում է,

եմ:

նս

ցո

ապագայի

կանգ առաւ`

կմտածես, խելքի կ(գասյ-- ասաց ծերունի ՍոլենսնԽելքի կգաս, բայց ուշ կլինի' ինձ դուր չեկավ: Ինչո՞ւ է այդպես ասոսՐ կարծես արչլ տճաճ է. "դեն մեռել եմ. Սոսկալի --

Անպայմանկմտածեմ,-- ասում եմ,-- ես կմտածեմց ինչպեսբացատրեմ ջեզ, տղաս, ինչպես գլուխդ մրաՍոնեմ այն, ինչ Հարկավորէ. Ախր ես ուղում եմ ջեզ օվՖաժ լինել, Հասկանո՞ւմես. երնում է, նա իսկապես ուզում էր իւկականիցո մայց մենք տարբեր կողմերի վրա էինք քաչում, աՀա թե --

--

օգնել,

փեչ' ասում եփ.--- Գիտեմ,սըը,-եվ շատ շնոթշակալու: ես ՔՓ/ոՖ։ Ազնիվխոսք, դա գնածշատումեմ, իսկապես: ես Այստեղ ոտքի ելա. Աստված վկա, էլ չէի կարոզ Տույնիսկ տասը րոպե նատել,քեկուզե մաճվան սպառնալիՓի տակ, Հ. Դժբախտաբար,իմ գնալու ժամանակն էչ Պետջ է փրերս վերցնեմ մարմնամարզականդաչլիճից, ես այնտեղ բան ունեմ, որոնք ինձ պետք չատ Աստված վկա, գնալուս ժամանակն էւ նա միալն նալեց վրաս ու դարձյալ սկսեց օրորել գլուխը:. Եվ դեմքը այնպես լուրջ ու տխուրգարձավ: նս Հանկարծ / շատ խղճացի նրան: Բայց Հո չէի կարող մի ամբողջ դար մնալ նրա մոտ ցցված, Համ էլ, չէ որ մենք տարբեր կող-/ մերի վրա էինք ջաշում: Ու նա անվերջինչ-որ բան էր նետում դեպի մաշճակալը ն վրիպում էր, ն նրա այղ խղճուկ խալաթը, որի տակից ամբողջ կուրծքը երնում էր, այդքանը էր բավականչէ, գեռ շուրջն էլ գրիպային դեղերի «ոտ փչում: Գիաէքինչ, սըր, դուք իմ պատճառովմի՛ վրգովվեջ: Ջարժէ,-- ասում եմ,-- ազնիվ խոսք: Ամեն ինչ կկարգավոր-

կգան:

--

՛

-:3-

վի, ես անցման տարիքում եմ, ինքներդ էլ գիտեք: Բոլորի էլ պատաճում էւ -- Չգիտեմ, տղաս,չգիտեմ... Զզվում եմ, որ այդպես մրմնջում են, ՓատաՀում ասում է,-եմ,-բոլորի ճետ էլ պատաճում է: իսկապես, սիր, Հարկ չկա, որ փմ պատճառովտրխբեք,-- ես նույնիսկ ձեռքս դրեցինրա ուսին-Չարժե,---

եմ:

ասում --

Մի բաժակ

տաբ

շոկոլադ չե՞ս խմի գնալուց

ՄիսիսՍպենսերըՀաճույքով...

առաջ:

կխմեի, սըր, ազնիվ խոսք, բայց ուշանում եւ չձարկավոր է շուտ Ճասնել մարմնամարզական դաչլին: ծատ էմ, չեռրձակալ եմ ձեզնից, սիր, շատ շնորձակալ /. միմյանը ձեռք սեղմեցինք, Այս ամենը դատարկ բան -Վ, իճարկն, բայց չզիտեմ ինչու, տխրեցի, վս ձեզ կդրեմ, սրր: Զեղ լավ պաչտեքգրիպից «նտո, լա՞վ: Գնաս բարով, տղաս: իսկ հրբ ծածկեցի դուռն ու գուրս եկա ճաշասենյակ, նա Աշ -որ բան գոռաց ետնիցս, բայց ծս լավ չլսեցի: կարծեմ, չօ«բարի ճանապարՀջ էր գոռում. իսկ դուցեն ոչ: Հուսով եմ, հոր չէ, նա երբեք որեէ մեկի ետնից չէի գոռա «րարի ճանաչ Որ մտածում ես՝ գարշչելի սովորությ"ւն է, ալար4», --Է

--

--

ն

Է

«ես

սոսկալի, |լինի» գիրդնելու, Գնում խանութմի որել ամմա Է

եմ

եմ, նմանը կյանքում տեսած չեք ստախոս բայց

որ

ճանապարչճին Հարցնեն, թն ուր եմ գնում, կարող եմ ասել օպերա: Սարսափելիբան է: Ու որ ծերունի Սպենսերին ոմ Քե զնում եմ մարմնամարզականդածլին, դա էլ էր փչոց' ես այլդ.երիցս անիծյալ դատլիճում ոչինչ էլ լեմ պաճում: Քանի դեռ սովորում էի Փենսիում, ապրում էի նոր Հանբակացարանում,Օսինբերգերի անվան առանձնաչենքում: ու միայն ազվագներն կրտսերներնէին ապրում, ես Այդտեղ կրուսերներից`էի, ճարնանս՝ ավագներից: Առանձնաչենքը 0սենբերգերիանունովէր կոչվում, կար այդպիսի մեկը, որ .--24. ասա-

-

Փենսիում էր սովորել: իսկ երբ ավարտել էր, բավաՀ 4իմնադրոլ, նա կան փող էր կուտակել ն թաղման բյուրո այդպիսի քաղման բյուրոներ էր ստեղծել գրձչքե ամբողջ նաճանդում, գիտեք, այնպիսի բյուրոներ, որոնց միջոցով Հարաղատներիդ կարող ես քաղել չնչին զգումարով՝ճինգ դոլլարով: Գուք մի տեսնեի՛ք այդ 0սենբերգեր կոչվածին: ԿՋրաղ կդամ, որ նա Հանգուցյալներինուղղակի սլարկի մեջ Ժէմտցնում ու գետը նետում: Աշա այդ տիպըբավական փող ու է Հժատեացրել մեր առանձնաշչինքիկոչել են Փենսիին, նրա անունով: Առաջին մրցութրանը նա եկել էր իր շքեղ «կադիլլակով», իսկ մենք պետք է բարձրանայինքտրիբու"նաներն ու աշխարճով մեկ փողչարեինք, այսինքն՝ շուռաջ դոռալինք: իսկ Հաջորդ առավոտյան մատուռում մի տասը Ճձամճառ կարդաց: նա մի Հիսուն անեկդոտ պատժեց, ուղղակի նավթալինից Հանած, ուզում էր ցույց տալ, թե ինչսլիսի կտրիճն է։ Ուժ ունի: իսկ Հետո սկսեց պատմել, ոթ դժվարությունների Հանդիպելիս, առճասարակ նեղն ընկած . ժամանակերբեք չի ամաչոս/՝ չոքում է ու աղոքում աստիծուն, Ու մեղ էլ էր խորճուրդ տալիս միշտ աղոթել աստծուն, ում ուղած ժամանակ զրուցել երկնավորիՀետ: «Դուք,-Վ,-դիմեցեք Քրիստոսին, ինչպես ձեր բարեկսմին, ես ինքս միշտ էլ սիրտսբացում եմ Քրիստոսիառաջ: նույնիսկ մեքենան վարելիս»: Քիչ էր մնում շունչս փչեի։ Պասկերացնում էի, քե այդ շան որդին ինչպես է մեքենան առաչին արագության վրա փոխադրում ու միաժամանակՔրիստոսին խնդրում ավելի շատ Հանգուցյալներ ուղարկեր Բայց ալդ ժամանակ նրա ճառի ընթացքում մի շատլավ բան պատաճեց:նա արդեն ձասել էր կեսին, Հենց իր մասին էր ո"լատմժում,թե ինչ Հրաշալի մարդ է ինքը, որրան ճարպիկ, մեկ էլ էդդիՄարսալան, որ ուղիղ իմ առչնում էր նստած, էմի Հատ ուժգին բաց թողել: իճչարկն,դա սարսափելի է, անքաղաբավարություն, հկեղեցում, բոլորի ներկայու|՛եիստ Թյամբ, շատ ծիծաղելի ստացվեց: կեցցե՛ս, Մարսալա՛' բայց Լւ մնում Քիչ էր տանիքըփլվեր։ Ոչ օք բարձրաձայնչծիծաղեց, իսկ այդ 0Օսենբերգերբձեացրեց, թե բան չի լսել, բայց Գերունի Թերմերը՝ մեր դիրեկտորը, նրա կողքին էր նստած ամբիռնում, ու անմիրապեսերնհաց,որ չատ լավ էլ լսել էւ առաջ

ա

՝

լ"

-25..

ԹՀ, այլքն բարկացավնա, Ոչինչ լասաց,

բալց

պածան»

չեց նրեկոյան ննրկայանալ լրացուցիչ պարապմունջի ճառ ասաց: Ասաց, թե այն աշակերտը, որ խախտեց կարգք արարողության ժամանակ, արժանի չէ մեր դպրոցում մնա« Հու Մենք փորձեցինթստիպել մեր Մարսալային մի կրա կաչերթ էլ բաց թողնել ծերունի Թերմերի ձլոյքիժամա Խակ, բայց նա տրամաղփրչէր: եվ այսպես,ուրեմն, ես ապ« բում էի այդ 0սենբերգերի անվան նոր Հանրակացարանում: Ծերունի Մպենսերիմոտից Հաճելի էր ընկնել Հանրակացարան, մանավանդոր բոլորը ֆուտբոլ եին գնացել, իսկ ջեռուցումը բացառության կարգով լավ էր տաքացնոսր Նույնիսկմի տեսակ Հարմարավետ էր դարձել: Հանեցիբաճփոնս, փողկապս, արձակեցի բլուզիս օձիջը, իսկ Հետո գրի կարմիր գլխարկս, ոի առավոտյան եի ջննլ Նյու-Ցորքում: Գա որսորգականգլխարկ էր՝ չափից դուրս երկար Հավաչ թով: ես սպորտային խանութի ցուցափեղկում տնսա, երբ գուրս եկանք մետրոյից, որտեղ մոռացել, էի այդ անիծյալ էի վճարել,Գլխարկը աուսերները: Ընդամենըմեկ դոլլար թար« էի գրել գլխիս, Հիմարություն է, իճարկն, բայց նձ Հետո էի թոջատ էր դուր դալիս: վերցրի Փիրջը, որ կիսատ Ամեն ու զել, սենյակում բնուբազ« նստեցի բազկաթոռին: զաթոռ կար, Մեկն իմն էր, մյուսր՝ Հարնանինս՝ՈւորդՍրտԲեղլելթերինը: Բազկակալներըկոտրտված Լին, որովճետե նատում էր դրանց վրալ բայց բազկաթոռն Քնջը չատ Հարմարավետ էր' կարդում էի այն զիրքը, որը գրադարանում սխալմամը էին ինձ տվել. նս միայն տանը նկատեցի, որ իմ ուղաֆ գիոջը չեն տվել, նրանք ինձ տվել էին իսաճակ Դալնսենի էի անպետքբան էլ կարծում Քավուտներումը»: «Աֆրիկայի անես շատ Հնտաքրքիր դուրս նկավ Ոնդչանրապես բայց կիրք եմ, բայց չատ եմ կարդում: ԻՄ սիրած գրոզը դ. Բ. Է իմ եղբայրը. իսկ երկրորդ Հերթինարզեն՝ՌինգԼարգները| Ծննդյանսօրը եղբայրս ինձ նվիրեց Ռինգ Լարգներիգիրբո' Դա Փենսիընդունվելուցս առաջ էր: Գրքում չատ ծիծաղելի կարգա-Հպիեսներէին տպագրված ու մեկ էլ մի պատմվածժց՝ սա է սի մի շատ սիրաճարվում վորող-ոստիկանիմասին, է րոնիկ աղջկա, որը անընդճատխախտում երքնեկության '

Միշտ որեէ մճկր

՞

«38--

:

՛

փանոննեիր, Բայց ոստիկանը ամուսնացա է ն, իՀշարկե, ձի կարող ամուսնանալ աղջկա ճետ վերջումաղջիկը կ«բժանվում է, որովճետն մշտապես խախտում է էրթնքկության Ցնցող պատմվածքէ, «Ընդչանրապես կանոնները, նեսամե / նից շատ այնպիսի գրթջեր-եմ սիրում, որոնք մեջ զոնե մե: ամեն տեսակ դասականճտրնեչծիծաղելի բան եմ ներ էլ կարդում, ինչպես ատսենց՝«Վերադարձճայրենիմի գրքեր, ն դեդեկտիվ,բայը Փե», ն կովի մասին ճաղար ին Այ, ինձ դրանք մի տեսակ այնքան էլ չեն Հրապուրում "դուր,են գալիս այնպիսի գրքեր, որոնք կարդալուց Հետո ան-. ես՝ ի՛նչ լավ կլիներ այդ միչապես մտածում գրողը ջո բաբեկամը լիներ, որին ցանկացածդ ժամանակ կարողանայիր զանգաճարել զրուցել Հետը,մեսյցայդպես Հազվադեպ է լինում, ես Հաճույքով կզանդգաչարեի այդ -Դայնսենին, դե, իճարկե, նան Ռինգնսբդերին, միայ թե Դ. ի.ջ ասաց» "ռր նա արդեն մեռել է: իակ այ, այնպիսի գիրք, ինչպիսին» օրձնակ, Սոմերսեք Մոմի «Մարդկայինկրքնրի բեռն» է, այն լէ, ես անցած. ամռանըկարդացի: Գիրբն ընդչանրաչ ես ոչ մի ցանկություն չունեմ զանդաճապես ոչինչ, բախ տելու այղ ՄոմերսեքՄոնմին, Ինքս էլ չգիտեմ ինչու, Պարպապես նա այն մարդը լէ, ում Հետ որ կցանկանայի ղթուՓել, նս ավելի շուտ կզանգաճարնի ճանգուցյալ Թոմաս Հարդիին,ԻՖ4 դուր է գալիս նբա ՏուստասիաՎեյ Ռւրեմն դրի նոր գլխարկս, նատեցիբառկաք"ոին սկսնքի կարդալ «Աֆրիկայի թավուտներումը», Մի անգամ արդեն կարդացել էի, բայց ուզում էի որոշ տեղեր նորից կարդալ: Ընդամենըմի երեք էջ էի կարդացել, երբ ինչ-որ մեկը ջուրս եկավ ցնցուղարանից։ Առանց նայելու էլ ճասկացտ, որ Ռոբերտ էկլին է. ապրում էր Հարկան ոննյակում Մերխլումէրկու սենյակըմի ընդշանութր ցնցուղարան ունեին, էկլին օրը տասն անդամ իրեն ինձ մոտ էր այդ գցում, Բացի այդ, ամբողչ Հանրակացարանից մենակ նա էր, որ ֆուտբոլ չէր դնացել, նա ընդճանրապեսոչ մի տեզ չեր գնում. Տարօրինակ տիպ էր. նա բարձր դասարանցի էր ն արդեն չորս տարի է, սովորում էր Փենսիում, բայց

Լ

կաիճարկե, ու

ու

|

ու

ջ՞

սա

՝

ու

է

Թամտո

Հարգիիվէպը: --Տ1--

նրան ազգանունովէին դիմում՝ էկլի։ նույնիսկ նրա սենյակի Հարնանը՝ Հերբ Հեյլը, հրբեք նրան «Բոբ» կամ գոնն էկ» չէր ասում: երնի կինն էլ նրան «էկլի» կանվանի, Նա չափից դուրս եթն, իճարկե, երբնէ ամուսնանաս բարձՐաճասակ էր վեց ֆուսո, չոր» դյուրմ, սոսկալի կուզիկ, ատամներն էլ փտած: նս ռչ մի անդամ չեմ տեսել, որ նա մաքրեր ատամները: կեղտոտ, մի տեսակ բորբոսնած էին նրա ատամները, իսկ երբ ճաշարանում բնրանը կարտոֆիլ վամ սիսեռ էր լցնում, քիչ էր մնում սիրտս նտ տամ: ՀչաՈչ միայն ճակատին ու ծնոտին, ինչպես " պա պզուկները: տղաներինէ պատաճում, նրա ամբողչ դեմքն էր պզու"Բոլոր նա ոտ. Ընդճչանրապես զզվելի էր: Ու մի տեսակ ստոր: Ռիշտնասած, ես այնքան էլ չէի սիրում նրան: Ջղացի,որ կանքնած է ցնցուղարանիչեմին, բազկաթոնա ոխս ետնը, նալում է տեսնի՝ տա՞նն է Ստրեդլելթերը: ատում մտնում, Ստրեղլեյթերին էր երբեք ներս չէր երբ տանն նա բոլորին էլ սա էր լինում. ՐԸնդչճանրապնես բոլորը

.

ու

ո,

ատում

էր:

Ողջուլն,--

--

ասում

է.

նա

միշտ այնպիչի տոնով

է

չափ «ճոգնածէ կամ ձանձրացած:Չէր հս մտածեմ, ուղում, որ քն ինքը, իբր, ճյուր է էկել ինձ Քճ իբր պատաՀմամբ է ներս մտել, գրողը տանիս Ջնեացրեց, -- Ողչույն,-- ասում եմ, բայց գիրքը ցած չեմ դնում: Այնպիսի տիպի պատճառով, ինչպիսին էկլին է, նքն ցած նես գիրքդ, կորած ես, գլուսդ կտանի։ Միննույն է, գլուխդ է, բայց ոչ անմիջապես, եթե շարունակես կարդալ: «առանելու

Խոսում,

ասես

մաճու

սկսեց անցուդարձ անել սենյակում ինչպես միշտ՝ աթոռակին դրվա իմ սեղանին դանդաղ ն ձեռք տալ իրերին, Միշտ այդպես է, վերցնելու է, դնի, նորից բոլոր նայի: ինչպե՛ս էր ազդում նլարդերիս վրա' անցավ սուսերամարտլը,-- ասում էւ Նա --'Հը, ինչպե՞ս ուզում էր անպայման խանգարել ինձ, փչացնել ամբողջ նա թքած ուներ սուսերամարտիվրաւ-- Ո՞վ ՀաղՓաճույթա: քեց, մե՞նք, թե ռչ մենք,-- Հարցնում էս -- Ոչ ոք էլ չճաղթեց,-- ասում եմ, բայց գլուխս չեմ Նա

ու

բարձրացնում: ի՞նչ,-- Հարցնում է: --

«-Ֆ8-.

նա

միշտ կրկնում էր Հարցը"

էլ չՀաղթեց:-- Աչքիս պոչով նայեցի տեսնեմ նա ինչ իմ պաՀարանիկի վրա, Զննում էր աղջկա լուսանկարը,որի Հետ ես ընկերություն էի անում նլու-8ռրՍալլի ՀՀեյսի եյս լուսանկարը: նա ալդ անիծյալ լուսա-

Ոչ

--

ոք

է անում

քում.

յում

երբեք իր

ու

"խրնումէր

դա

չէր գնում: Դիտմամբ. անմիջապեռ տեղը

Ռչ ոք չշաղթե՞ց,--

--

ասում

է--

Դե այդ

--

բոյում-Է -

Այդ ինչպե՞ս:

անտեր սարքավորումներըմոռացել էի Այդպես էլ գլուխս չբարձրացրի:

ես, Մետրոյո՞ւմ։ Գրողըտանի,կորցրե՞լ

մետ-

ինչ հ

Ցիշտ ուղղությամբ չէինք զնում. Ստիպված չշուտՀվեր էինք կենում նալելու Նա մոտեցավ կտրեց սիր,-- ասում եմ,յ-- քո պատճառով արդեն քսանի» անգամ եմ. կարդում միննույն նախադասությունը: ակնաբկը կշասկանար: Բայ : Ով էլ լիներ նրա ւէ. եկկին՝ իսկ քեզ չե՞ն ստիպի վճարել արժեքը,-- Հարցնում էւ Չգիտեմ ն չեմ էլ ուզում իմանալ: Գուցե կնստես, էկլի, բալիկս, թե չէ լույսս ամբողջովին փակում ես: նա ատում էր, որ ես իրեն «էկլի, բալիկս» էի ասում: ինքը անվերջ կրկնում էր, որ ես դեռես փոջրիկ եմ, իշկ տասնվեց տարեկանեմ, իսկ ինքը՝ արդեն տասորովշչետն է, նա կատաղում էր, որ իրեն «բալիկ» էի ասում: . Ու այդպես էլ մնաց կանգնած: Այդպիսին է այղ էկլին-ո) մի դեպքում լի Հեռանա, եթե նրան խնդրես: Հետո, իշարկե, կշեռանա,բայց եթե Խնդրես՝դիտմամբ Հի Հեռանալ Ի՞նչ ես կարդում,-- Հարցնում է, Ջես տեսնում՝ դիրք եմ կարդում: նա շրջեց էջը, նայեց վերնագիրը: --

շուտ

լույաս:

.

հ»րդ

տեղը,

--

--

նուք

`

--

--

--

՞

Լա՞վն է,-- Հարցնում է: Այո, Հատկապեսայս նախադասությունը,որ անընդՀատ ես էլ կարող եմ երբեյն բավական կարդում եմ:.-Քոմոտ լինել, եքն տրամաղրված լինեմ, Բայց Մեղ չճասավ: էլի սկսեց շրջել սենյակում, էլի ձեռք տալ, շոշափել իրձրս, նույնիսկ Ստրեդլելթերիիրերը Վերջապես գիրքը --

-20-.

ենտեցիսեղանին: Միննույն է, էկչիի ննրբկայությամբրն Թերցելնիմաստ չունի, Ուղղակիան՞նար է, ծս փովեցի բազկաթոռին սկսեցի նայել, թե էկլին Բնչպես է տնօրինում սենյակում: Նյու-Յորք մեկնելուց կարգին Հոգնել էի, սկսեցի Հորանջել: Հետո էլ սկսեցի Հիմաբություններ անել: Սիրում եմ նրբեմն ձանձրույթից Հիմարբությունենրանել: ԳլխարկիսՀովարն առաջ բերի ու իջեցրի մինչն աչքերս: Այդպես ոչինչ չէի կարողանում տեսնել: -- Ավա՛ղ,ավա՛ղ, կարծես թե կուրանում եմ,-- ասում եմ ես նվնվալով.-0՛, թանկագին մայրիկ, ինչ մուք է ու

՛

չորո:

-- ԽելթդԹոցրել ծս, աստված վկա,-Մայրիկ, Ճարազա՛տս,ձեռքդ տուր կիդ։ Ինչո՞ւօգնությանձեռք չես մեկնում, --

--

Դե

վերջ

տխմար:

տուր,

Ես սկսեցի կույրի պես ափլփել շուրջս, Ու

է էկլին: դժբախտ ղզավա-

ասում

տհղիցս առանց

վեր կենալու: անվերջեվնվալ. Մայրիկ, մայրիկ: Ինչո՞ւչես ձեոքդ տալիս: իՀարկե, ես ուղղակի խաղում էի: Դրանիցերբեմն ուրախանում եմ: Բացի այդ, գիտեի, որ էկլին սոսկալի կատա--

|

ղում է: նրա մոտ ես ուղղակի սադիստէի դառնում: նատաղեցնումէի ինչպես կարող էի, դիտմամբ էի կատաղեց-՝ ու հում. Բայց Հետո ձանձրացա նորից Հովարս հտ տարա

փովեցի բազկաթոռին: Սա ո՞ւմն էյ-Հարցրեց էկրին։նա ձեռքն առավ Հաբնանիս ծնկակապը: Այդ անիծյալէկլին ամեն ինչի ձեռք էր տալիս: ինչ ասես կվերցնի, նույնիսկ կոշիկներիո կապիչները: ծս նրան ասացի, որ ծնկակապը Ստրեդլեյքերիննէ.. Նա անմիջապես նետեց Ստրեդլեյթերի մաՀճակալին. վերցճել էր պաճարանիկիվրայից, բայց դիտմամբ գցեց մաճՃակալին, Հետո մոտեցավ, նստեց երկրորդ բազկաքոռիբազկակալին, Երբեք մարդավարիչի նստի, անպայման բազկակալի վրա պիտինատի, Որտե՞ղես գնել այդ ծիմար գլխարկը,-- Հարցնում է., --

--

--

/

-Հ

«-ՅԻ.-

Նյու-Յորքում: Որթա՞ջես տվել, |

աան

Մեկ դոլլար: խաբելեն քեզ:--

` -

:

ւ

նա սկսեց

լուցկու Հատիկովմաքրիլ` իր զարշչելիեղունգները: Տարօրինակսովորություն է, Ատամները բորբոսնած են, ականջներըլիքը կեղտ, բայց եղ. եգերը միչտ մաքրում է: Հավանաբար,կարծում է, քե մաջնայում գլխարկիս:-- Մեր կողմերասնր է: Մաքրումէ են այդպիսի զլխիարկդնում, Հասկանալի՞ րում որռոիգնալիս է, Դա գլխներին՝ որս են խփում: Գրողի ծոցը,-- ասում եմ: Հետո Հանում եմ գլխարնշան եմ բրո կը, հայոսխ Մի աչթս կկոցում ' եմ, ասհս --

ու

ճոտ:--

Սա

դրաժ՝ մարդ են խփում,-ղրագ՝ մարդ եմ խփում: իսկ Հարազատներդ: Գիր որ

ասում

էմ.--

ես

սա

ե՞Ֆ, Քուվտարէլ էն,

--

դչ: Որտե՞ղէ Ստրեդլեյթերը: Ֆուտբոլիմրցությունում: նա ալետեղ տեսակցություն Նորից ճորանջեցի։ Քունս տարավ: ՍքՖյակոս սոս« կալի չոգ էր, թուլացել էի, ուղում էի ջնել, Այս դարոջում կամ մրսումէինք շան պես, կամ շոգից տանջվում: նշանավորՍտրեդլեյթե՛ր-- ասաց էկլին-- իր, մի. բոպեով մկրատդտուր ինձ: Մոաղչէ՞: լ, պաճել եմ, պաճարանում է, ամենավերեր, Մի րոպեով տուր, Հա՞, եղունգս պոկվել է, Հարկավոր է կտրել: նրա Համար միննույնէր՝ Հավաքել ես իրերդ, թե ոչ, է ղրված թե մեկ ուրի՞ տեղ: Համենայն դեպո, լամենավերեն )մկրատըտվի նրան: Քիչ էր մնում ինձ սպանեի: Հենց որ Քացեցիպաճարաֆը, Սորեդլելքերիձեռնաթիակը(այն էլ է շրջանակի մեջ) ընկավգլխիս։ Այնպես դրխկաց, որ գլուխս ' սուկալի ցավեց: էկլին քիչ մնաց մեռներ, այնպես էր ճրոչ Հրռում. նրա ձայնը բարակ է, ժվծվան։ նս նրա ճամար --

--

«էի,-. --

--

--

--

հմ

բերում

ճամպրուկս,

մկրատը, իսկ նա ՔՐջչում է, Այդ Էկլիի նմաններինՀենց միայն բւռվական է տեսնել, թէ քարն Ինչպես կպավ մարդու գլխին, ուրիչ ել բան ճարկավորչէ, կքրքջան: է, դու ճումռրի զգացում ունես, էկլի, թա.- Պարզվում լինո,-Է ասում եմ եսչ-Ջդիտեի՞ր.-ԷՔւ մկրատը մեկնում դուրս

Հանում

--ՏԵ--

նրան։,-- Ուզո՞սիհս թո մենեջերը դառնամ, տեղավորեմ « Փնզ ռադիոյում: Ֆս նստեցիբազկաթոռին, իսկ նա սկանց իր գարչելի եղունգներըկտրտել: Փուցե սեղանի վրա" կկտրես եղունգներդ,-- ասում ՛ՍԽմ,--- Սեղանի վրա կտրիր, ես չեմ ուղում բոբիկ: ոտքերով Փայլել քո գարչելի եղունզների վրաւ-- Բայց նա, միննույն ատէ, շարունակում է թափել ուղղակի Հատակին, վորություն է, Ազնիվ խոսք, զզվում ես .-իսկ Ստրեդլեյթերնո՞ւմ Հետ է ժամադրվել,-- Հարցնում է, նա միշտ Հետաքրքրվում էր, Թե Ստրեդլեյթերըում ճիտ է ման գալիս, քնն ատում էր հրան, Չգիտեմ, իսկ թեզ ի՞նչ: Հենց այնպես. Տանել չեմ կարող ի. բան որդուն: Բոլորովինտանել չեմ կարող: խկ նա քեղ պաշտում՝ է, Ասում է՝ իսկական արքաէւ.-Ընդչանրապեսես Հաճախ եմ սկսում չիմարուչաղզն թյուններ անել, երբ ձանձրանում եմ: նա միշտ ցցում է թիթը,-- ասում ջեմ է էկլին-եա... գիմանում այդ չան որդուն, Կարելի է կարծել, քե խր, գուցե դու, այնուամենայնիվ, եղ"ւնգներդ սիզանի վրա՞ կտրես,-- ասում եմ:չ-- Սս Հիսուն անգամ թեզ Ինդրած կլինեմ... է էկլին։-- Իմ կարՄիշտ ցցում է նա է, ուղղակի էշի մեկն Բայց կարծում է, քն խեՓիջով։ լոք է, կարծում է, քն ամենախելոքն է... էկլի, գրողի տարած, վերջապես սեղանի վրա՞ պիտի կտրես եհղունգներդ,թե ոչւ Հիսուն անգամ խնդրեցի, եմ

Բ

--

Փարչելի

--

--

--

--

--

կրկնում թիքո,--

--

--

լառ՞ւմէս:

Հիմա նա

սկռնց,

իՀարկե, սեղանիվրակտրել.Մի չն

նրան ստիպել որեէ բան ս,նել: գոռալով կարող եւ. նայեցի նրան, ապա ասացի. Գու Ստրեդլելթերի ' վրա կատաղած հս, որովճետննա նա բոլորովին որ ատամներդ գոնհ երբեմն լվանաս: | ասաց, ձլ էէր ուզում թեզ նեղացնել ն ոչ էլ դիտավորյալ այնպես որ նրա ասածի մեչ ոչ մի վիրավորական բան էկար: Մփայնցանկանում էր ասել: որ դու թեզ ավելի լավ --

ասաց,

ա33--

ես

կզգայիր, ավելի լավ տեսք կունենայիր, եթե երբեմն մաք բնիր ատամներդ: իսկ ես չե՞մ մաքրում, ինչ է, Դու էլ ես նրա ասածը կրկնում: -- Ոչ, չնս մաքրում: Քանի անդամ եմ չՀետնել, չես մաքրումն վերջ: ես նրա Հետ Հանգիստ էի խոսում, նույնիսկ խղճում էի երան, ժասկանում եմ, այնքան էլ Հաճելի բան չէ, որ քեզ դիտողություն անեն, թե ատամներդ չես մաքրում: Ստրնդլեյթերըշան որդի չէ, նա այնքանէլ վատը չէ: Դու պարզապես նրան, դա է պատճառը: չես ճանաչում իսկ ես ասում եմ՝ շան որդի է: նվ նրնակայող։ ուրիշ ճարցնծրումնա Գուցեն երնակայու՞ է, բայց եմ.-ասում է,-իսկապես, Հասկացիր" լայնսիրտ մարդ 0րինակ՝ պատկերացրու, որ Ստրեղլեյթերըմի փողկապ ունք կամ մեկ այլ բան, որ քեզ շատ է դուր գալիս: Ասենք թն փողկապ, այդ փողկապըքեզ շատ է դութ «դալիս. նս օրինակի Համար եմ ասում. Գիտե՞ս նա ինչ կաներ: նա, Հավանաբար, կՀաներ այդ փողկապն ու կտար Քեզ: Այո, կտար: կամ զիտե՞ս ինչ կաներ: նա այղ փողկակթողներ քո սեղանի կամ մաՀճակալի վրա, Ճասկանալի՞ է: հսկ ուրիշները՝ երբեք, Գրողի ժոցը,-- ասաց եկլին։-- եթքննս կլ այդքան փողունենայի, ես էլ փողկապներկնվիրեի մարդկանց ՋԷ, չեր նվիրի,-- ես նույնիսկ գլուխս տարուբերեՄտքովդանգամ չէր անցնի, բալիկս: եթե դու այնքան սԿիողունենայիր, որքան նա, դու կլինեիր իս կական... տաՋՀամարձակվեսինձ բալիկ» անվանել: Գրողը գ նս Ֆի, քեզ ծայր կսազեմ, Հիմարի գլուխ: -- Ու, չես սազիո-- Թե ինչպես կատաղեցրնցինձ՝' չեմ կարող ասել. Առիթը բաց չի թողնի ալքդ խոթելու, որ ինթջ տասնութ տարեկան է, իսկ ղու՝ ընդամենը տասնվեց...-նախ ես թույլ չէի տա, որ ոտքդ իմ չեմին դնեիր... -- Մի խոսքով, չՀամարձակվեսէնձ... դուռը բացվեց, ներս ընկավ Սար Հանկարծ ինքը: նա միշտ վազքի մեջ էր, երբեք ժամանակ չուներ, լ ապ գործեր ուներ. Վազեց ինձ մոտ, թփթփացրեց --

.

--

.

--

--

ու

--

--

9ի.--

եդլեյքերձ՝

ու

"

՛

-38-.

այտերիս,-- նույնպես բավական տճաճ սովորություն,-- ու Հարցնում է. ծրեկոլանորնէ տե՞ղ ես գնալու Չգիտեմ, Հնարավոր է. իսկ ինչպիսի՞ եղանակ է, ձլո՞ւն է գալիս, ինչ է նա ամբողջապեսձյունաթաթախ էր, -- Այո,ձյուն է զալիս: Աափր,եթե տեղ չունեն գալու, քո ղամշե բաճկոնը այս երեկո տուր ինձ, ) Իսկ ո՞վ տարավ։ Դեռ չի վերջացել. Մենք գնում ենք, 9է, իսկապեր, կտա՞ս, հթե քեզ ճարկավոր լէ, նս իմ գորշագուլնի վրա ինչ-որ բան եմ թափել. Այո, բայց դու կլայնացնես, թո ուսերբ սատանան նա Ֆույն Հագիտի թենորքան են լայն,.-- ասում եմ, Ես նա սակն ունհինջ, բայց ինձնից երկու անդամ ծանր |ր կշռում ն ուսերն էլ շատ լայն էին, Ջեմ լայնացնի, --նա վազեց դեպի պաճարանըւ---

--

՝

'

՛

--

--

'

.

--

ու

--

Գորժերդ ո՞նց են, էկլի,--

ասում

էյ

Շատ

բարենամբույր

Ստրեդլեյթերը,իճարկե, ձեացնում է, բայց ե նա միշտ բարնում է էկլիին, մաշնպես միայն ինչ-որ բան մոքմոքաց, երբ Ստրեդլեյսկ / Քքրը «գործերդ ո՞նց են», էկլին Հարցրեց. չէր ուզում պա| տասխանել, բայց, այնուամենայնիվ, ինչ-որ բան մոթմլրոքաց, սիրտ չարեց լռության մատնել: իսկ ինձ ասում |, է այդ

տղա

ստ

--

--

Դե լավ, ես

կավ, --

գնացիւ:Դեռ կՀանդիպենք:

ասում

եմ:

Ոչ

ոք

մտագիր ձերլաց ԼԱՆել,որ

վերջապեսգնում էր իր սենյակը: ու արդեն Հանում էր փողկապի Ստրեդլեյթերը նաչ նրա մորուքը Հարկավորէ սափրվել,-- ասաց առատորեն աճում էր: հսկականմորութ: իսկ ո՞ւր է ջո աղջիկը: է, նա' վերցրեց Սպասում է մյուս թնեում,-- ասում յւ եկավ արբիչը, սափրվելու սպասքը սենյակից Հենց դուրս նա միշտ մինչե էլ նաց: այդպես, առանց գոտկատեղը մերկ էր շրջում, կարծում էր, օր շատ լավ կազմվածք ունի, Ու դա ճիշտ էր, ոչինչ լե կարող ասել

նա

»

բաճկոնն

--

--

--

վերնաչապկի

.

«-34-

Անելիք չունեի, դրա ճամար կ նրա նտնից գնացի լվաարանի մուտ մի բիչ լեզու ծեծելու, մինչն նա կսափրվերս Մեզնից բացի այնտեղ ուրիշ մարդ չկար, տղաները բոլորը ֆուտբոլ էին ջնացել: Դժոխային չոգ էր, բոլոր պատուճանճատ լվաներ քրտնել էին. Պատիերկարությամբ տասը պարան էր ամրացված: Մտրեդլեյթերըզբաղեցրեց մեջտնսկսեցի խաղալ ծողինը, իսկ ես նստեցի կողքինի վրա փակի ճետ, մերթ բացելով մերթ փակելով այն, Դա իմ նլարդայնությունից էր. Մտրեղլելթերր սափրվում էր ու միաժամանակ «Հնդկական երգ» սուլում: Մոշկալի տճանճ էր սուլում նա միշտ նոտաները կեղծում էր, ն այնպիսի հրգեր էր ըծտրում, որ լավ սուլողն էլ դժվարությամբ գլուխ Կշճաներ, օրինակ՝ «Հնդկական երգր» կամ «Սպանություն ճինդերորդ ավենյուում»: նա ուզածդ երգն էլ կաղավաղեր ես արդեն ասել եմ, որ Իկլին մաքրասեր չէր, ե ՍտրեդլելԴ թերը նույնպես մաքրասերչէր, բույց մի տեսակ ուրիշ ձնով: Արտաթուստդա աննկատելի էր. Միշտ էլ Հրաշալի տեսք ուներ, Բայց մի տեսնեիք, թե բնպիսի ածելիով է սափրըու

ու

ու

մազերն ու չորացած փրփուրը վրան կպած: "Երբեքդա չէր լվանում: Ու թեն Հրաշալի տեսբ ուներ, ՃուտՎապեւիրեն կարզի բերելու Հետո, բայց, միննույն է, փեթը էր, ես Հո նրան գիտեիւ իսկ զուզվել սիրում էր, որովՀետն խեծլաչեղորենսիրաչճարվածէր իրեն. նա դնում էր, որ իրէնից գեզեցվկըչկա: իսկապեսշատ գեղեցիկ էր: Բայց նրբագնղեցկությունն այնպիսին էր, որ բոլոր ծնողները նրա լուսանկարը տեսնելով դպրոցական ալբոմում, անպայման Ճարցնում էին. «Ո՞վ է այս տղան»: չասկանո՞ւմ եք, նրա մի տեսակ ալբոմային էր, Մեզ մ.ռտ՝ ՓենՓեղեցկությունը սիում, որքան ասես տղաներ կային, որոնք Հազար անգամ նրանից գեղեցիկ էին, բայց լուսանկարում այդպես սիրուն չէին երնում, Մեկի բիթն էր լափից դուրս երկար թվում, մեկի ականջներնէին ցցված: Ես դա լավ զիտեմ: նստել էի Ստրեդլ յթերի կողքի լվացարանին ն բացում ու Վ կարմիր որեորդղականգլխարկը փակում էի ծորակը:

վում. ժանգոտ,

՞

՝ ,

,

«-99--

դեռ գլխիս էր, ճովարը դեղի ետ դրած: Ջափից դուրս չատ էր դուր գալիս ինձ այդ գլխարկը: Ստրեդլելթերը,-- կարո՞ղ ես ինձ մեժ վսիր,-- ասաց --

ծառայություն մատուցել, մփ Հաճույք չիզԻնչպիսի՞,-- Հարցրի ես, նա մեծ է գացի Միշտ խնդրում ծառայություն մատուցել իրեն, Այղ գեղեցիկ տղաները իրենց աշխարՀի պորտն են

Առանձին

--

|

մա: կարծում մշտապես խնդրումեն մ եժ ծառայություն տուբել: Նրանք այնպես են սիրաչարված իրենց, որ կարՀ ես ՝ |ժում են դու էլ ես սիրաճարված ն ուղղակի երազում են, ճիշտ եմ ասյՂմ: մատուցել իրենց. Խենթ Հժառա յություն --երեկոյան որնէ տէ՞ղ ես գնալույ-- Հարցնում էլ կարողէ զնամ, կարող Ա՝ ոչ, ի՞նչ է որ: Երկուչաբքի օրվա Համար մոտ մի ճարյուր էջ բան ու

--

--

ասում է նայ,-- իմ փոպիտի կարդամ ոլատժությունից,-խարեն չե՞ս պրի անգլերենի շարադրությունս։ եթե երկուչաբթի կորած եմ, դրա ճամար էլ խնդրում մյ

չճանձնեմ,

Կգրե՞ս, Դե --

ասեք, սա ծաղր չէ՞։ Ազնիվ խոսք, ուղղակի ծաղր է Ինձ դպրտցիցվոնդում են գրողի ծոջը, իսկ դու խընդ-

բում ես, ասում

որ

ես քո

փոխարենինչ-ոթ շարադրությունդգրեմ,--

եմ.

Գիտեմ, գիտեմ, բայց դժբախտությունն էլ Հենց այն որ իմ բանը վատ կլինի, եթե շարադրությունը չճանձնե Եղբորպես, Հա՞, Հոլդեն, կգրե՞ս: ես անմիջապես չպատասխանեցի, այդպիսի տվփպերի օգտակար է անորոշ վիճակի մեջ պաճել: ինչի՞ մասինպիտի գրեմ.-- Հարցնում եմ, ինչի մասին ուզում հս: Ամեն ինչ էլ կարող ես գրել Եկարադրիրսենյան, կամ տուն, կամ մի մայր, որտեղ դու ապրել ես: ինչ ուզում ես. Հասկանո՞ւմես. Միայն թե գեզարվեստական ստացվի, գրողը տանիւ-- Այսոնղ նա Հոբանջեց՝ բելանը լայն բացելով, Այ, այդպիսի վերաբերեք, քեզ մունքից իմ աղիքները ոլորվում են. Հձառկանո՞ւմ իսկ ինքի «որանջում Խնդրում է ծառայությունմատուցել, Շատ ջանք լթափեսյ-- ասում է նա-Ք-Այդ գրողի տաՀչ դտնում է, որ գու անգլերենում շատ եմ ԼՂ չարտսելը --

է,

--

--

Հ

--38--

'

նա դիտի, որ ես ու դու միասին ենը ապրում: Այնպեսոր շատ ջանքչթաճիեստտորակետները, կետադրուտեղը տեղին դնել, Բյան յուս նշանխրերը Այսպիսի խոսակցությունից փորս կտրտվում է, Մարդը կարող է լավ շարադրությունգրել, իսկ նրան ստորակետներ փասին են զզուշացնում: ՍտրեդլեյթերըՀենց այդդնենլու մես էր Հասկանում այդ գործը: Փանում է ապացուցել, որ չի կարողանում գրել միմբայն այն պատճառով, որ բակետները ճիշտ տեղում չի դնում: Ճիշտ էկլիի նման: նա. էլ է այդպնս։ Մի անդամ բասկետբոլի մրցումներին նատռել էի էկլիի մուտ: Թիմում մի չոնսնվածխաղացող կար՝ Հովի Քոյլը, նա էույնիսկ դաշտի կենտրոնից կարող էր գնդակը ցանցիմեջ գցել, անդամ առանց տախտավինկպչելու: իսկ էկլին ամբողջ խաղի ընթացքում գլութս տանում էր, քն Քոյյը իավ Հասակ ունի բասկետբոլի ճամար, վերչ, Հաականո՞ւմ եք. Ատում եմ այդալիսի զրախոսությունը: Վերջապեսձանձրացա ֆվացարանի վբա հատելուց, ցած շնացել,

ն

ստտ-

ու

թոռս ու սկսեցի չեչոտկա պարել, Հենց այնպես, ծիծաղելու Համար: Ուզում էի մի բիչ թարմանալ, իսկ չնչոտկա պարել բոլորովին չեմ կարողանում: Բայց լվացարանում ճատակը է ստացվում չեչշտկան,ես շատ Քարից է, Ճճավնեսին սկսեցի ընդօրինակել մի կինոարտիստիս Մի նհրաժչտական կատակերգությանմնջ եի տեսել. Մմոսկալիատում եմ կինոն, բայց շատ հմ սիրում կապկել դերասաններին: Մտրեդրեյթերըսափրվելիս անընդչատ նայում էր ինձ Ճայելու մեջ: իսկ ինձ էլ Հանդիսատես էր պետք: ու

--

ես

եմ, Հենց իր նաչշանգապետի որդին --

Ընգճանրաասում

եմ,

գալ: Պարում ամբողջ սենյակով մեկ,-- Հայրս թույլ չի տալիս պարող դառնալ: նա ինձ 0Օքսֆորղէ ուղարկում, բայց չեչոտկան փմ երակների մեչ է, արյան մեջ, գրո՛ղը տանիս

Ու սկսեցի կաշվից դուրս

եմ

էր,4ճամենալն դեպս, նաՀումորի Մտրեղլելթերը ջրջչում էր,

զգացում ուներ,

Այսօր Զիգֆիլդի պրեմինրան է.-Արդեն սկսեցի շնչաճեղձ լինել, չշնչառությունս մի բանի պեաք չէւ-- Հերոսը ձի կարող ելույք ունենալ:Հարբածէ կառասլունիպես --

Ր

-34- լ

Ւ՛ե4, վերցնելունթա փոխարեն,

այ թե ում, նաճանգապետիորդուս: Որտեղի՞ցես Հաջողացրել այդ գլխարկը,-- Հարցրեց Ստրեդլեյթերը.նա նոր միայն Նկատեց իմ որսորդական

ո՞ւմ

էլ

ԽԵՂճ

ու

են

աղքատ

--

գլխարկը:

.

Շունչսկտրվում

Ների գլխարկս Վրան:

ու

նյու-Ցորքում

էր, վերջ տվի Հիմարություններին։,Հաարդեն Հարյուրնրոիդ անգամ նայեցի

եժ գնել, մի դոլլար տվել. Քէզ գո՞ւր Է դալիս: Ստրծդլեյթերըգլխով արեցս, է,-- ասաց նա: ՔժՓնում -- Հրաշալի էր. Ու անմիջապես մլ ճարցրեց.-- Խափր, կգրե՞ս չարադրությունս, թե չէ. եո --

եմ

պետք է իմանամ, -- ժամանակ ունենամ՝կգրեմ, չեմ ունենա՝ չեմ գրի' Ես նորից նստեցի նրա կողբի լվացարանին։ իսկ ո՞ւմ Հետ ես ժամադրված: Ֆիցչերալդի՞' Գրողի ծոցը: նս այդ խոզից վաղուց եմ ձեռ քաշել, -- Ի՞նչես ասում: Որ սրյդաղես Լ, զիչիր ինձ, բարծկամս: նա իմ ճաշակովե է. Խնդրեմ, Միայն թե նա քեզ ճամար մի թիչ պառավ Է Ու. Հանկարծ, Հենց այնպես, առանց պատճառի, ուզեցի լ քած թուել լվացարանից կրկնակի նելսոն անել այդ ՀիմարՍտրեդլեյթերին։Հիմա կբացատրեմ, դա րմբշամարտի մի այսպիսի ձն է. բոնում նս Հակառակորդիդ վզից նման ես Ու լավ ջարդում, եթե պետք է: ցատկեցիս Հովազի ռատնեցի նրա վրաս" Թո՛ղ, Հոլդեն, ապո՛ւշ,-- ասաց Ստրեդլեյքերը: նա Մանավանդ չէր սիրում, երբ Հիմարություններ էին անում. ես կտրե՞մ։ թի սափրվում էր:-Ուզում կոկորդս Քայց ես նրան բաց չէի թողնում. ես նրա լավ լի աալիս կրկնակինելսոնով։ Դե փորձիր, դուրս պրծնել իմ երկաթն ճանկերից, 0՛, գրողը տանի,-- նա ածելին ցած դրեց, Հանկարծ ու դուրս պրծավ զրկիցս։ նա շատ ձէոքերը բարձրացրեց էս՝ ուժեղ էր, իսկ շատ թույլչ--- Թող կատակներդ,-- ասաց --

--

Վիջորէն, `

--

ու

ու

.

--

-

--

--

գ

Մկսեցերկրորդ անգամսափրվել: նա միչտ կրկնակըէ սափրվում, գեղեցկանում է: հսկ նրա ածելին կեղտոտ էւ Նա:

Հապա ո՞ւմ. Հետ նս Հանդիպելու, եթե ոչ Ֆիցջերալդի,չ-- ճարցնում եմ: ես նորից նստեցի նրա կողքի բլացաՀչ րանին,-- ՓոքրիկՖիլիս Սմիթի, Հա՞« ամեն ինչ Ռչչ նրա Հետ ետք է Հանդիալեի, բայց --

"

--

Ինձ սպասելուէ Բեդ Թոռովի խառնվեց, բնկերուծին: Սպա-

ել

մնում մոռանայի Ո՞վ է ճանաչում ինձ,

սիր, բիչ էր --

նա

ճանաչում է քեզ

Ր

Իմ աղյիկը: 9է մի՛,-- ասացիս-- Իսկ ի՞նչ է անունի։-- Նույնիսկ

-.

--

ճետաքրքրեցինձ: Հիմա կչիշեմ... Հա՛, Քին Գալլաճեր: երբ լսեցի' Տեր աստվա՛ծ, քիչ էր մնում,ուշաթափվեի, հմ։ ես նույնիսկ լվացա-- Ջեյն՝ Գալլաճե՛րը,---ասում Քիչ մնաց բանից ցած թքոա, երբ իմացա: Ազնիվ խոսք, Դե, ուշաթափվեխւ-իճարկե, մենք իրար ծանոթ ենք, նաամոանը շատ մոտիկ էր ապրում մեղ Նա մի խանցյալ վիթխարի դոբերման-պինչեր էլ ուներ, Հենց դրտ առիթով էլ ծանոթացել էինք. Այդ չուհը միշտ մեր այգին Լր վազում: վույաս փակում ես, Հոլդեն,-- ասում է ՍտրեդլելԵտ քաշվիր գրողի ծոցը, ուրիշ տեղ Քերը չկա՞,ի՛նչ է 0՛42, ինչպես էի Ճուզվում, ազնիվ խոսք, Որտե՞ղէ նայ-- Հարգնում եմ:-Պետքէ գնալՖրան բարնել։ Որտե՞ղէ, մյուս թնում, Հա՞ս -- ԸՀր՛: .Այդ ինչպե՞ս է ինձ Հիշել ձա նա որտե՞ղէ սովորում, Բրին-Մորնո՞ւմ: Ասում էր, որ զուցն այնտեղ ընդուն վի, կամ Շիպլիում, ասու էր, որ կարող է ն Շիպլի նաս կարծում էի, թն Շիպլիում է .սովորում:-Այդ ինչպե՞սՀիչեց փնձ.-- իսկապեսՀուզվում էի, գիտե՞ք: Դե հնչ իմանամ, գրողը տանիս Վերկաց, լսո՞ւմ ես: ՌուԷմ սրբիչիվրա ես նստել: Փեյն Գալլաշճե՛րը,-- ես ոչ մի կերպ ուշքի չէի գա1Իս:-- Ա՛յ քեղ պատմություն, Ստրեդլեյթերը օծեց մազերը: ԽՄ բրբոլինոմ --

--

--

--

.

--

:

--

-

39--

պարում է,-- ասացի ձու-Բալետէ պարապում: ժամ է, Օրականերկու պարապում նույնիսկ ամենաշոգ օրեկՀաստանաֆ ե րին, Վախենում էր, թե ոտբերըկփչանան, նման բաներ: Ես նրա 4ետ միշտ շաշկի էի խաղում: նա

--

իի՞նչ:

--

--

՛

.

.

|

ճաջկի, Թո՛ւչ,

սատանա, շաշկի է խաղացել:

Այո, Ջեյնը միշտ

էր դամաները: նա չաշկին Հասցնում էր դամայի տեղից չարժել, այդպես էլ թողնում էր վերչին շարքում. Բոլոր դամաները --

մոռանում ու

մոռանում

գարում էր վերջին չարքում ու ռչ մի քայլ չէր անում, նրան պարզապես դուր էր գալիս, որ իր դամաներըվերչին շարջում չարված լինեն: լուռ Ստրեդլելյթերը

ընդճանրապ բաներն

էր, Այդպիսի

ճետաքրջրում: նրա մայրը այն նույն ակումբում էր, որտեղ որ էի նրա գոլֆի ձողիկմենք էինք,-- ասացի-- նս տանում անները, նա իններորդ փոսիկի մոտ ճարյուր լոքանասուն դամ եղած կլինի' Ստրեղլեյթերը գրեթե չէր լսում: նա էր իր ֆջեղ մազափունջը: ձավանաբարպետք է գնալ տեսնել,` չէ՞,-, Խսացի ես: ՝Հապաինչո՞ւ չես գնում: Եվ կգնամ, մի բոպե Հետու նա նորից բացեց իր Առչասարավ ամբողջ ժամ սանրվում էր, նրա մայրը բաժանվել էր Հորից: Հետո Լն մի ինչ-որ Հարբեցողի Հետ,-ասացի ես-նիչար, սատանա, որ ոնց մազոտ ոտքերով: ես նրան լավ եմ Հիշում։ Միչտ վարտիջով էր շրջում, Փեյնը պատմում էր, որ նա ինչ-որ գրող է, սցենարիստ է, թե սատանան գիտի ինչ է, բայց իմ ներկայությամբ միայն խոսում էր ձիու պես ն. ունկնդրում էր ռաղիոյովՀաղորդվող ամեն տեսակի ասլուշ դեդելտիվները։ Ու մերկ էր ման գալիս տանը, Փեյնի ներկայությամբ, բոլորի ներկալությամբ: ե՞վ,--Է ասաց Մտրեդլեյթերը: Այստեղնա անկարծ ոչ

ոքի:

չեն

--

սանրում

րան

--

-

:

--

--

:

մազաբաժանըս "։

--

'

--

--.40.-.

ամուսնա

աշխուժացավ,երբ ասացի, թե ճարբեցողը մեկ վազվզում անառակ սրիկա վ ալդ ձր Ֆեյնի ներկայությամբ, Ստրծդլեյթերը: է ունեցել աղչինը: Լուրչ եմ Սոսկալի մանկություն : ասում, Բայց դա նրան լէր Հետաքրբրում: նաս միայն ամեն տիպի լկտիություններով էր Հետաքրքրվում: 0՛, սատանա: Փեյն Գալլաճե՛րը:-- ես ոչ մի կերպ ուշքի չէի գալիս:Ոչ մի կերպ.-- Հարկավորէ գոնե զնալ բարնել նրան: Հապաինչո՞ւ չես գնում. կանգնել, դուրս ես տալիս: Մոտեցա պատուճանին: Բայց ոչինչ չէր երեում, ապակիները ամբողչապես քրտնել 22 Հիմա տրամադրություն չունեմ,-- ասում եմ. եվ փսկապես, տրամադրություն չունեի։ Օ0հսկ անտրամադիր ոչինչ չպետք է անես:։-կարծում էի, քե նա ՇիվպլիԼ. ընդունվել. Փատրաստեի երդվել, որ Ֆա Շիպլիում է սովոբում.-Է ես շրջում էի լվացարաններիսենյակում։-նրան դո՞ւր էր գալիս ֆուտբոլը,-- ճարքնում եմ. -- Այո,կարծես թեւ Չգիտեմ: նա քեզ չի՞ պատմել, թե մենք ինչպես էինք չաշչեի Խաղում,ընդչանրապես ոչինչ չե՞ պամ ել, Չեմ Հիշում, Մենք Հենց նոր էնք ծան"քացել, ժի՛ կպչիր,չ-- Ատրեդլեյքերն արդեն սանրել էր իր փարթամ դանգուրները ն Հավաքում էր կեղտոտ ածելին: նիր, բարնիր նրան իմ կողմից, լա՞վ, վավ,-- ասաց Ստրեդլեյքերը, բայց ես գիտեի, որ մա ոչինչ էլ չի ասի: Ստրեդլեյթերի Իման տիպերը երբեք չեն Ճաղորդում բարնը: Նա դնաց մեր սենյակը, իսկ ես դեռ տնկված էի վվաքարանի մոտ. Հիշում էի եյնին։ ՀԻտո ես էլ նացի սենէ

Սոսկալի

--

"

--

--

--

--

--

--

--

-

յակ:

.

Ստրեդլելթերը Ճայելու առաչ կանգնած փողկապն էր վապում։ նա կյանքի կեսը ճայելու առաջ էր անցկացնուտ նս նստեցի իմ բազկաթոռին ու սկսեցի Հետնել նրան, վ՛լյասացի,- դու նրան չասես, որ ինձ վոտարհլ Տն դպրոռից: --

..

«-41-«

--

Չեմ ասի

Վտրեդլեյքերը մփ լավ գիծ ուներ, Հարկ չկար ամեն մի մանրուք բացատրել նրան, ինչպես, օրինակ, էկլիին։ ծրնեի Թքած ուներ ամեն ին։ի այն պատճառով, որ Ստրեդլեյթերը Վրա: հսկ էկլին ուրիչ բան էր. Իր հրկար քիթը ամեն տեղ խոթում էր: ՍտրեդլեյթերըՀագավ իմ բաճկոնը: Ջլայնացնես, լսո՞ւմ նս,-- ասացիւ-- նռ ընդամենը --

հիկու անդամ եմ Ճադել

դաս

Ջեմ

լայնացնի։ Ո՞ւր կորան իմ սիգարետները: նա հրբեք չգիտեր ինչը Ա՛ն է, սեղանի վրա ննչ.-որտեղ է.-Շարֆթիդտակւ.-- Սիգարնտներըխոթեց իմ բաճկոնի գրպանը: Հանկարֆես գլթարկա շուռ տվի Հովարը դեպի առաջ: Մի տեսակ նլարդայնանոսի էի: իմ նյարդերն առչասարակ վատ վիճակում էին, կաիր,իսկ դու ո՞ւր նս ցնալու նրա ճետ,-- Հարցրի կ.:-- Արդենորոշե՞լ հաւ Ինքս էլ չգիտեմ, եքե ժամանակ եղավ, Ննյու-Տորթ կզնանք: նա Ճիմարաբար արձակուրդ է վերցրել միայն ինն անց կեսից: Ինձ դուր չեկավ նրա արտաճայրովելուձեր: նա արձակուրդ է վերցրել միայն ինն անց կեսից, տբովճետնչի տեսել, քենորքան գեղեցիկ ու Հմայիչ ես դու, չան որղի նթե տեսած լիներ, կվերցներ առավատլանինե անց կեսից: եվ ճիշտ է,-- ասաց Ստրեդլեյթերը:Նրան աչ մի բաՇով չես կարող վիրավորել: Ջափից դուրս չատ է երնակայում.-Է Հերիք է ցաննա։ Գրելո՞ւ ծս շարադրությունը թր նա արդեն Հագել էր վերարկուն ն ուզում էր դուրա -չչ-Շատ ջանք չթափես, Միայն քե գեղարվեստական գալչ-ատացվի, Հասկացա՞ր:կգրե՞ս, ես նրան չպատասխանեցի »Տթբամաղրություն չոմ'էլս --

--

--

--

--

--

`

Ց

Մբալն ասացի. Հ. նրան կՀարցենս,Քե էլի դամաներըչարո՞ւմ է վեր-

ջին չարքում: վկավ,-- ասաց --

.-42--

Ստրեղլեյթերը Բայց

եռ

գիտեի, ոք

չի Հարցձելու-ու

ւ

նա

փակեց դուռն չրեկոջավ

իսկ ես դեռ մի կես ժաժ էլ նստեցի: Ուղղակի նատել էի անում, թաղզկաթոռին,ոչինչ չէի Միայն Ֆեյնի մասին էի

մեկ կլ, որ նա ժամադրվել էր Ստրեդլեյքերի Այնպես էի նլարդայնանում, որ բիչ ր, մնում խելքս ես արդեն ձեզ ասել եմ, քե նա ին: է, սրբիՔոջնեի, մտածում,

:

լ

Առայժմ--

գնաց,

ճետ.

.

լկոին

այի

մմկր: Ու Հանկարծ էկլին Նորից ցնպուղարանից խուժեց մեր սաննյակը,Այստեղ բտնվելուս ամբողջ ընթացքում նս առա/ չին անզամ ուրախացա նրա գալղւ ճամար: 8րբեցմտքերա: նՆա«ոել էր ինձ մուր մինչն ճաշ խոսում (ր տղաների ու

մասին, որոնց էր, փորփրում էր ծնոտին բանած խոշոր պզուկը, Մատներով, առանց քաշկինակի, Չգիտեմ այդ անասունը առճասարակթաշկինակ ունե՞ր քէ չէ, երԲեջմեմ տեսել: ատում

ն

--

Շաբաթ օրերին մեր ճաշը միշտ նույեն էր լինում, Դա ճաշ էր ճամարպվում, որովճետկ բիֆշտեքս էին տալիս Գրազկզամ Հազար դոլլարի վրա«՛որ բիֆշտեքս էին գիր, որովչետն կիրակիօրերին ծնողները այցելության կին զալիս երեխաներին, ն ծերունի Թերմերը, ճավանաբարչ մտածում էր, քե որնէ մեկի մայրը տիրասուն զավակին կարող է ճարցնել՝ ինչ են տվել նրան, երեկ, որդին կպատասխանի՝ բիֆշտեքս: Այդ ամենը խարդախություն էլ Մի այդ բիփշտեքաներբտնանեի՛ք, կոշ» էին, ինչպես կոշիկի ներբանը, դաֆակով չէիր կարող կտրել, Դրա ճետ միշտ. կարտոֆիլի պյուրե էին մատուցում զնդիկներով,իսկ որպեպ Փաղցրեղեն՝ շեկ Բետտի»,մրգաճյութով պուդիսդ, միայն քե դա ոչ մեկը չէր ուտում, բացի առաջին դասարանցինեբից ն էկլիի 1մաններից, որոնջ ամ էմ ինչին վրա Լին պորժ-

շքեղ

տա-

Է

չ

:

ու

նում:

Ճաշից Ճետո մենք դուրս եկանք փողոց, Հբանալի եղանակ էր, Մի երեք դյույմ արդեն ձյուն էր նստել մի դեռ Սկսեցինք էլ Չտեսնված էր գեղեցիկ գալիս էր կողմից ու

.

--48--

ի

նեազնդիշինել

ու մեկմեկու լավ ծեծել. երեխայություն իճարկե, էլ ուրախացանք: բայց բոլորս (4 ես անելիք չունեի ն իմ բարեկամ Մել Բրոսարիճետ, ոթ փմբշամարտիկներիթիմից էր, որոշեցի ավտոբուսով գնալ 'էգերաքաուն՝ կոտլետ ուտել, գուցեե որեէ ախմախ ֆիլմ նայել.9չի ուզում ամբողջ երեկոն մնալ տանը վեր ըն-կած. Մելին Հարցրի՝ ոչի՞նչ, որ էկլին էլ մեզ Հետ գաս ՛Ռրոշեցի էկլիին կանչել, որովչետն Նա նկուլնիսկ շաբաթ օրերը որնէ տեղ չեր ցնում, նստում էր տանն ու ։լզուկները Հուպ տալիս. Մելն ասաց, դե, իճարկե, ոչինչ, քեն Հիացաֆ չէր, նա այնքան էլ չէր սիրում այդ էկլիին, Մի խոսքով, մենք գնացինք Հաղեվնլրու,ու մինչ կչագնեի կրկնակոշիկներս ու մյուս բաները, ձայն տվի էկլիին, թե Հէ՞ ուղում կինո գալ: նա իմ ձայնը լսեց ցնցուղարանի կողմից, բայց նրա նմանները միանդամից չպատասխանեց, միանգամից չեն պատասխանում: Վերջապես4ուլտնվեց նա, հետ քաչեց ցնցուղարանի վարագույրը ն, կանգնելով չեմքին, Հարցրեց, Քե է՞լ ով է զալիս. Ազնիվ խոսք Ե/Կ ասում, եքն նա երբեք նավաբեկության ենթարկվեր ե մի որնէ նավակ մոտենար փրկելու, անալայման Հարցուփորձ կաներ,քն այղ նավակն ո՞վ է չէր նստի նավակ: Ասացի՝ Մել Բրոսարը:իսկ նա թե. Ա՛խ, այդ տակա՛ նքը... Դի (ւվ Մի րոպե սպասիր

թիավարում, այլապես

ինձ:

/

-

մեծադույն կարծես

Նա

Հինդ

ժամ

ծառայություն է մատուցում քեղ

պիտիՀագզնվեր:։նս էլ մոտեցղպպատու-

սկսեցի ձնագնդի շինել: լայն բաց արի փեղկը յճանին, ես չնետեցի ձնադունդը, Բայց շատ էր լավ կպչում: Ջյունը / ու

|

ուզեցի խփել մեքենային, քնն մատդիր էի նետել, Սկզբում եզրին. որ էր ճամփի մյուս Բայց փոշմանեցվբ կանդքած ու Հետո էր մաքուր ցանկացա Ենճերմակ: շատ մաքուր. եվ դա. էլ էր ճերմակ տնելջրձանի վրա, բայց այդպեսէլ ոչ մեկի վրա չնետեցիւ Պատուճանըփակեցի ու ւկսեցի ձնազունդր տրորել, որպեսզի ավելի ամրանա:երբ ու էկի Հետ ավտոբուս բարձրացա դեռ ձեռքիս Բթոսարի ե" Ուզեկցողըբացեց դոնակն ու կարգադրեց դուրս նետել

մնքենուն

ու

:

լեմ որնէ մեկին խփել, որ Մմտաղիր չՀավատաց։ Մարդիկ երբեք քեզ չեն ճավատոսի Քրոսարն ու էկլին երկուսն էլ տեսել էին ցուցադրվող ֆիլմը, այնպես որ մենք մեկական կոտլետ ,զերանք, ավտոմատ-ռուլետկա խաղացինք ն վերադարձանք դողլրոց: նս չէի ասիսոստում,որ կինո չգնացինք, Մի ինչ-որ կատակերջություն էր Գերի Գրանտի մասնակցությամբ՝ Հավանաչ բան: Բացի այդ էլ։ ես մի անգամկինո էի բար, ախմախ ,զնացելայդ Քրոսարի էկլիիի ճետ, նրանք երկուսն էլ Հոշոում էին նույնիսկ ոչ ծիծաղելի տեղերում: ինձ ճամար : նրանց կողքին նատելընույնիսկ Հաճելի չէր: Ընդամենը իննից քառորդ էր պակաս, երբ վերադարՎանք Հանրակացարան: Բրոսարըզժվում էր բրիջ խաղալու ճամար ն գնաց խաղընկեր գտնելու: էկլին, իարկե, խցկվեց ինձ մոտ: Միայն այս անդամ ոչ թե նստեց Ստրեդլեյթերի | աբողի բազկվակալին,այլ փլվեց իմ մաճճակալին, երեսն Է ուղղակի բարձիա վրա. Փովեց ու սկսել մզմզալ իր միա|լար ձայնով կ միաժամանակ քչփորել երեսի պզուկները: Մի ճարյուր անգամ ակնարվեցի, բայց ոչ մի կերպ չկարոդացա գլուխա ազատել: նա իր միալար ձայնով երկար-բատատմում բակ էր ինչ-որ աղջկա մասին, որի ճետ քարչ էր եկել անցյալ ամառու Արդեն մի Ճարյուր անդամ ինձ սյատմել էր այդ պատմությունը, ու ամեն անգամ նոր ձնով: Մէկ նրբաճետ իր ղարմիվի «բյուբքում» էր գրկախառնվել, մեկ՝ ինչ-որ շենջի մուտ այն է, ռր բոլորը կարնեորն փչոց էր: գրազ կգամ, որ նա կին ձե տեսել,անմիկյանքում ջասես երնում է: երնի ոչ մի անգամմատ. էլ չի կպղրել որեէ մեկին, ազնիվ խոսք. Մի խոսքով, ստիպված եղա բացեիբաց նրան ասել, որ պետք է շարադրություն գրեմ Համար, որ նա քաշվի ջնա, թե չէ չեմ կաՍտրեդլելթերի րողանում կելտրոնանալ։ Վերջ Ի վերջո գնաց, բայց դե "տչ անմիջապես, չա՛տ տաղտկալին է, իսկ ես Հագա պիլժամաս, խալաթս, դրեցի իմ որաորդականկարմիր զլխարկը

ւ՛Դնագունդը:ես ասացի, `

բայց

ու

ւ

քում:

"

լն

նատեցիչմարադրություն գրելուն Ցավն այն էր, որ չգիտեի, թե որ սենյակի կամ շենքի մասին պիտի գեղարվեստորենգրեմ, ինչպես Հանձնարարել էին Սորեդրեյթերին։ Ոնդճանրապես շատ էլ լեմ սիրում

|

«-45-«

տներ նկարագրել: կ վերցրի ալնյակներ իժ պստլիկ եղրոր՝ Ալլիի, ու

-Պկարագրել

/ (

ու

սվանցի

ձեռբեյսբոլային խոսք:եղբայրս, նոր, Դա գաս. դնգեչիկ ձեռնոց էր,ազնիվ

Ալին,ձախ ձեռքի բեյաբոլային

ՀՐ վրա լ

ձնոնոց ուներ, Նա ձախլիկ գեղեցիկ էր այդ ձեռնոցը, որովճետկ եղբայրս նրա էր գրել ն՛ թաթին, ն՛ գրպանի բանաստեղծժություններ

Ու

եա տեղ, կանաչթանաքով: գրելէր, որպեսզի ժամանակ, երբ գնդակըիր կողմը չի գալիս, ն դաշազասմ տում անելիք չունի, կարողանա կարդալ: Ալին մեռավ սպիտակարյունությամբն մեռավ 1946 թվա-

վրա,

|

ես

ամէն

Հիվանդացավ

կանիՀուրիսվ 18-ին, երր մենք ապրում էինք հելնում, նա ձեզ մուր կգար: ինձնիցերկու տարով փոքր. էր, բայց Հի-

«ում

անգամ ավելի խելացի եր, Չափից դուրս խելոք Հր. Նրա ուսուցիչները միշտ գրում"էին մայրիկիս, թե որքան է, որ իրենց այդպիաի տղա է սովո-/ | ՃՀաճելի դասարանում բում, ինչպիաին Ալրինէ, Ու չէին ատում, իսկապես այդպես մտամտամ, Բայց նա մեր ընտանիքիոչ միայն ամենաչ։ են , խելա՛քնէր, այլն ամենալավ մարդը բազմաթիվ առուհներով,երբեք չէր բարկանում, չէր բորբոքվում. Ասում են շեկերըպատրաստ են կատաղելուՀամար, իսկ նա՝ բոլորոթեն շատ շիկաճեր էրս ձիմա կպատմեմ, թն որ աստիչ Ավին, ճան շիկաճեր էր: տարեԵսսկսելեմ գոլֆ խաղալառասը կանից, Հիշում եմ, մի անգամ գարնանը րբ արգեն ներկու տարեկան էի, գլորում նեի գնդակը ու անընդչատ այնպիսիզգացում ունեի, թենբավականէ շուռ զամ, կտեսԽեմԱլֆինիՈւ ես շրջվեցի ն տեսնեմ, աիդպեաէլ կա. ցանկասատի ետնում, այն ցանկապատի,որ շրջափակում

|

|

տաս--

նա ինձնից մի Հարյուր ճիսուն յարդի եր ամբողջ դաշտը, Փատաժֆ, Հետնում էր, 1. ինչպես եմ ՝ Վրա, եր Հեժանվին խփում գնդավին, Այ թե որքան շիկաճեր էր նա: Ու շա՛տ լավն էր, աստված վկա. նրբեմն սհղանի մոտ նստաժ մբ ՞բնէ բան էր ՀՖարում ու այնպես էր Հոճռում, որ քիչ էր Մեում աքոռից գլորվեր։ Այդ ժամանակ ես տասնելեք տա, րեկան եի, ն ժրողեերս ուբում ին ինձ տանել Հոգեբույժը մոտ, ռրովճետն ջարդել էի գարաժի բոլոր պատուծաններըս , ա նրանց Հասկանում եմ, ազնիվ խոսք, Այն գիչեր, երբ Ալին մաճացավ, ես գիշերեցի գարաժում կ չարդեցի բոլոր '

։-40-

պատուճանները, ուղղակի բռունցքով, չգիտեմ ինու: Նույնիսկ մեջենայի ապակիներնէի ուբում չարդել (այդ ամուսը մենք «պիկապչ»ունեինք), բայց ձեռքս արդեն փնասվել էր, էլ չլարողացազՀա տկանու եմ, որ դա Պիմարուքյուն էր, բայց ինթս էլ չէի գիտակցում ինչ Իմ անում, Հետո, բացի այդ էլ, դուք չգիտեք, թե Ալլին ինչպիսին էր: Մինչն Հիմա էլ ձեռքս ցավում է, Ճատվապեսանձրնայնն էղանակներին, բոունցքս չեմ կարողանոսմ լավ սեղմել, բայց դա դատարկ բան էւ Միննույն է, ես մտադիր չեմ վիկամ ջուքակաճարդառնալ, ոչ էլ նման որեէ բան: րաբույժ Աշա այդ մասին էլ ես գրեցի Ստրեդլեյթերիչարադրության մեջ. Մեր Այդիիբեյսլոլային ձեռնոցի մասին. Այ արբտագրեցի ' պատաճմամբ իմ ճամպրուկում էր, վերցրի ւ

ու

Միայն Ալլիի ի նրա վրայի բոլոր բանաատեղծությունները. լ" ազգանունըփոխեցի, որպեսզի ոչ ոք չՀասվանա, որ նա իմ (ժղրայրնէ, ոչ Թե Ստրեդլելթերի:Այնքան էլ չփ պում

փոխեմ ազգանունը, բայց ուրիչ բան չկարողացա ճորինել։ ձաժ վլ |նձ Համար ճաճելի էր այդ մասին գրել: Մի ամբողջ ժամ նսանցի, որովճետե գրում էի Մտրեդլելքերի անպետք դրամեքէնայով. ուն անվերջ տառեր էր կավ տալիս:. Իսկ փմո եա տվել էի մփջամգքիմյուս ծայրին ապրող մի տիպի: Վերջացրի«Կրասն «մտցկեսի մոտերբը: Բայցառանձնա արեւսչատ չէի Հոգնել ու սկսեցի պատուճանիցղուրս նայել: Զտամնը դադարել էր, ճեռվից մոտորի ձայն էր բսվում, որբ «: մի կերպ ցորժի Վր չնկնում, նավում էր նան էկլեր Խոմփոցը: նույնիսկ ցնցուղարանի ետնից էր լսվում ճրա գաբշելի խոմփժցր։ նա ճայմտրիտ ուներ ն Հէր կարողանում Քնած ժամանավ հանխավոր շնչել. Ամեն ինչ ուներ՝ ն՛ ե՛ կ՛ Հոտած ճայմորվա, ատամներ, բերանից ոլզուկներ, Հոտ էր գալիս, եղունգները կոտրտվում էին: նույնիսկ խղճում հմ այդ ճիմարին,

Պատաճում

մի կերպ չես կարողանում4իշչել,քե եմ, քե ՍտրեղՀետ ե է՞րբ վերադարձավ յնի ունեցած տեսակ լեյթնրը է,

որ

ոչ

Անրնգճատմտածում | ենչն ինչպես եղանի,

--«Վ1-«

Հասկանո՞ւմեք, ցությունից:

ոչ մի կերպ չեմ կարողանու Հիչել, թե նս ինչ էի անում, երբ լսեցի միչանցբից եկող նրա ջայլերը՝ բարձր, լկսկ: Հավանաբար, դեո դուրս էի նայում պատուճանից,բայց ոչ մի կնբպ ճիչտ չեմ կալո-

,

զ

ղանում ձիշել, թեկուզ ապանես: Շատ էի Հուզվ ւմ, դրա Համար էլ չեմ կարողանում ճիշել, քե ինչպես եղավ: իսկ եթե ես Հուզվում եմ, դա ձեականՀէ: Նույնիսկ զուգարան նմ ուզում նալ, երբ Հուզվում մ. Բայց չեմ գնում: Հուզվում եմ, դրա Համար էլ չեմ գնում, Ոչ մի կերպ չեմ կարոոչ ղանում զսպել ճուզմունքս մի տեղ էլ չեմ գնում, ՖԵքնՍտրեղլեյթերինճանաչեիֆջ,դուք ել կշուզվեից: նս ա սիբկայի ճետ երկու անգամ տեսակցության եմ գնացել: Ես գլսոնմ, թե |նչ ԷՄ ասում, նա բոլորովին խիղճ չուի, աստված վկա, չէ՛։ Իսկ մեր մկջահցքում ամբողջապեսլինոլեում է քաշած, սրիկան, այնպես որ դեռ Հեռվից լսվում էր, թն նա, ալդ մոտ էր Հիշում, 11ում չեմ մեր աննյակին: նույնիսկ Մնչպես իմ նա նստած, ներա.մտավ: երբ բազկաքոաե որոեղ էի ոի՞ն, պանրուճանի մո՞տ, թե նրա՞ բազկաթոռին: Ազնիվ Սնսք, չեմ կարողանումՊիշչել։ նա ներս մտավ ու ակսեց բողոքել ցրտից: Հետո Հարցու

Ֆում

է.

Շունչ կեեԱյս ո՞ր դրողի ծոցն են կորել բոլորը, գանի չկա, ասես դիականոցԼ4Ն ես սորամադիրչեի նրան պատասխանելու եքե ՞` են է, բոչորթ մեկն չի Հասկանում, որ չշաբաքնրեկոյան գնացել, կամ քնած Ըն, կամ ղնացել են Հարազատների է մուտ, Հանուն էնչի՞արիտիկաշվիցս դուրս գամ, նրան բաչ Վ . Նա սկսնց Հանվել,Իսկ .եյնի մասին՝ ումի | քատրվեմ,: եմ Ոչ մի բառ. նաԱլ չեմ խոսում: Միայն նայում լ նյան,ճիշտ է, նա չնործակալեությունՀայտնեցբաճկոնիս կախեց պաճարանում: Համար, Հաննց իոկ երբ փողկապն էր արձավպում,Ճարցրեց՝ գրե՞լ եմ Փր այդ «'իմար շարադրությունը, Ասացի այն է, իր սեփասկսեց կարվրա գցած էւ նա մոտեցավ կան մաճճավալի կանգնելկարդում դալ արձակելով բլուզի կոճակները, է շոյում իր մերկ կուրծքը, դեմքին առպլուջշայ |

Ս

--

ՀԸ աալում

,

Քուր

ու

ու

ու

.-48--

Տ

-.

ի

Վլ

արտաճայչություն:

նա

միշտ չոլում է վր կուրծքը կամ

փորը: Ուղղակիպաշտում է

փրեն, Հ

Հանկարծ ատում է. -- Այս է՛նչ ապուշություն չ-. Հոլդեն, փԸչ-որախմախ "ձեռնոցի մասին ես գրել: Հարցնում եմ ես սառցե ձայնով: հսկ ի՞ն: վա որ,-զ ինչ կա որ: Չասացի՞,պետք է որնէսենմշչպեսթն՝ '

--

:

--

զակ կամ

.

տուն

նկարագրել:

ասացիր մի որնէ նկարագրություն: Միննույն չէ՞ | ես թե փնչ ձեռնո՞ց, մեկ ուրիշ բան: ա րազրում՝ Լկվ ի Դու

--

.

ԵՈ

9՛5, գրողը քեզ տանվ,-- նա լրջորեն զայրացավ, ուղանում, շուտ Թարս ես ղակի կատաղեց.-- Ամեն ինչ նա տված:-- Այստեղ նայեց |Ա4.-- Զարմանալիչէ, որ թեզ վոնդել են,-- ասում էւ-- նրբնք ոչ մի բան մարդաղպարի չե Հ

կարող: երբե՛ք: Հասկացա՞ր:

շտնցա,

-- ա՛վ, լա՛վ, տ'ուրՔերթը,- ասում հմ. Քեջ խլեցի այդ երիցս անիծյալ թերթը«ւ պաիեցի'

Գրողը տանի՛, ասում է,-- ինչո՞ պատուցիր: ես նույնիսկ չպատասխանեցի նրան, այ ոյները զափՀետո Հա՛լ»լին. նետեցի, վերջ. սլառկեցիմբի: բյուղը երկուսսէլ երկար ժամանակլուռ էինք: նա Հանվեց, Մնց միայն տրուսիկով, իսկ ես, մաշճճակալինպառկած, կպցրի օիգարնտս: ննջասէնյակներումչի թույլատրվում ծխել, բայց էն, ուշ գիշերին, երբ ոմանք քնած են, իսկ ոմանք գնացել ճուտ Հետո նս է ոչ ոք չի նկատի, որ ծխի ցանդալիս, եվ եի զայրացնել Ստրեդլեյթերին։նա շամբերություլՋից դուրս էր գալիս, երբ խախտում էին կարգը: նա ինրջ | րոնքչէր ծխում ննչասենլյակոսն հսկ ես ծխում էիր. եվ այդպես էլ նա ոչ մի խոսք չասաց Ջեյնի, մասինչ ոչինչ: Այդ ժամանակ ինքս ասացի. Շատ ուշ եկար, գրողը ինն «անջ հքն նրան տանի, կես էին բաց թողել: իսկ նա ինչպճ»,չուշաջա՞վ քո«պատ-: ճառով: ժտմանակի՞նվերադարձավ: նա նստել էր իր մաճճակալի եզրին ու ոտքերի եղունդես կերն էր կտրատում, երբ խոսում էի: Խեքն է 4եղավոր, Մի բիչ ուջացավ,-- ասում ե-. փնչո՞ւ էր ինն անց կեսին խնդրում, այն կլ շաբաք ծր" --ՎՖ-Գլ Դ, Սելինջեր --

--

ւ

ու

`

:

ձեռ-

ու

րա

:

--

-

՝

ժ՛, տեր. աստված, ինչպէ՛ս էի ատում նրան այդ պաՀին: -- Նյու-Յորք ջնացի՞ք,-- Հարցնում է:|, Խելքդ թոցրե՞լ ես։ Ոնց կարողէինք եյոչ-8-բթ գնալ, ծթե ինն անց կեսին էր քույլովություն խեղրել, -- Ափսո՛ս,ափսո՛սյ--ասացի ես, Նա նայեց թեձ Գու -ծ- Խիր, եքե ի ես ուզում, գնա զուգարան, մնամ ես ես առնելու պիտի գլուխդ կորչելու այստեղից,.իսկ դպրոցում մինն ավարտելո: ես նույնիսկ ուշադրություն չդարձրի նրա վրա, կարծես նա իսկի գոյություն էլ չուներ, Գժի պես ծխում էի ու վերջ» Միայն կողբի շուռ եկա ու նայում եմ, թե ինչպես Լ կտրում փր գարշելի եղունգները, Այ թե դպրոց է, ճա՛, մեկը իր երեսի պզուկներն է քո ներկայությաժբ քչփորում, ժյուսթ ուռքի եղունգներն Է կտրատում, --

-

Գու

--

--

բարնսՀաղորդեցի՞րնրան,

ԸՀբ՛:

Շա՞տ

՛ .

էլ ճաղորդած կինի

այդ

տակա"

,

ի՞նչ ասաց: չարցրի՞ր, առաչվա պիս թոլոր իսկ դամաները վերջին շարքո՞ւմ է Հավաջոսխ Հետ 9է, Ինչ է, ջո կարծիջով, ես ամբողջ երեկոյան շաշկի՞ էի թաղում, Ոչինչ չպատասխանեցի Տեր աստվա՛ժ, ինչպես էի ատում երան: Քա որ Ննյու-ծորք չգնացիք, որտե՞ղ էիջ Վան գալի»,-ճարցրի թիչ Հետու Ուղղակի ջանթջէի թափում, որ Շա՛տ էի ջղայնանում: ձավանաթար, ձայնա չդողար: սիրտս նա

--

ի

--

`

--

վատ բան էր

նախազգում,

ավարտեց եղուիգները կտրա«ելը' Վոր" կացավ տեղից ճենց այնպես, միայն տրուսիկով ու ճան. կարծ սկսեց ճիմարություններ անել, Մոսոեցավ ինձ, կռաչու անում ցավ Հրեց ուսս. խաղ էր սողումնը: -- Թո՛ղ,-- ասում եմ,-- բա ո՞ւր էիջ կորել, որ եյուՏորք չէիք գնացել, /չ մի տեղ. Նստել էինք մեթենայի մել ու վերչ:-« ն, էլի ոկսծց Հրմշտել ուսս, , այդ ապուշը:

Վերչապես նա

վ

--

--

.-Տ0--

Թո՛ղ,--

ասում

եմ:--

Ո՞ւմ

մեջենալումմ է ՞

Վուդի.

էդ Բենկին մեր բաստկետբոլի մարզիչն՝ էր: Ստրեդլեյ` թերը երա սիրելիներից էր, մեր դպրոցականթիմի կենտրոնական ճարձակվող էր խաղում, կ էդ Բենկին մեքենան միշտ տրամադրումէր նրան: Ընդչանրապես աշակերտներին չի թույլատրվում ուսուցիչներվց մեքենա վերցնել, բայց այդ անասուն սպորտստմենները միշտխոսքների մեկ են անում: եմ, սպորաւսմենԲոլոր դպրոցներում էլ, որտեղ որ սովորել են-անում: ները միշտ էլ խութները մեկ Ու Ստրեդլեյթերըանվերջ ձնացնում է, քն բոնցքաճաԱտաբում է ստվերին, անընդչատ խփում ե, Հրում է մի խողանակը ձեռքին էր, նա խոթեց բնրանը: Ի՞նչ էիք անում իրար Հետս Լկստվո՞ւմ էիք էդ Բենեիի մեքենայի մեյ,-- չեք պատկերացնի,թե ձայնս ինչպես էր ուսս:

--

՞

դողում

Այա՛յ-ա՛յ, ինչպիսի՛ գարշելիխոսքեր, Այ, «Հմա Համար դոմնլդմի լավ կտրորիմ օճառով: Ի՞նչ էիք անում: Դա պրոֆեսիոնալ զաղտնիքէ, եհղբայրու Այնուճետնե ինչ-որլավ չեմ Հիշում: Գիտեմ միայն, որ վեր քոա անկողնուց, իբրն թն ինչ-որ տեղ եմ ուզում գնալ, Հանկարժձեռքս վրա բերեցի ուղղակի ատամի խողանանին, որ պատոռերնրա ստոր կոկորդը Միայն քե չկպա,/ Երիպեցի: Ուղղակի գլխին Հասցրի: Հավանաբար,ցավ ոչ այնսլես, ինչպես կցանկանայի' բայց լ 17 ավելի ուժգլն կարոզ էի Հասցնել, բայց ալ ձեռթով Քոփեի,իսկ աջս լավ չի սեղմվում: Հիշո՞ւմ եք, պատմեցը, |Ք1ինչպես էի չարդծլ այդ ձեռքս: | Բայց մեկ էլ Հայտնվեցի Հատակին, իսկ Խա խԽեցգետնք Ֆատել էր վիա եք, Հասկանո՞ւմ կարբմրատակաժ՝ չոքել էր կրժքիս, իսկ նա ժի տոննա քաշ ուներ: Սեղմել էր ձնոքերա, չխփեժ։ Կուզեի ոպանել ես այդ տտոԲին: ես, Հի՞, խենթացե՞լ կո,-- կրկնում հնչ է, խենթացե՞լ էր նա, իսկ ալդ ապուշի մոուքր գնալով ավելի «. ավելի էր կարմրում: ասում եմ , Բա՛ց ՔոՆ տ։խոտ՛րլ-Քիչ էբ մնում -

զրա

--

--

.

ու

'

ճյատճառեցի,

|ման

որպեսզի

--

--

՛

--Տ|--

--

կորի՛ զնա, շուն /են

ղզոայի,։ազնիվ խոսբ:-սո՞ւմ

որդի,

Մք

ես:

հկ նա բաց լի քողնոսք, Պինդ բոննել է ձնեոքերո: եռ՝ նրան է՛լ չան լակոտ եմ անվանում, է՛լ ինչ խոսքեր ասես, ժամ շարունակ: Ջեմ Հիշում նույնիսկ, որ չեմ ասուսք, տասը եմ ասել. Ասացի, որ՝`նա երնակալում է, քե ում քե ինչ Հետ ուղենա՝ որ նրա Համար ոչ մի նշա1ակություն չունի, թե աղջիկը շաշկին ինչպես է դասավո"բում, ն ընդճանրապեսնրա ճամար ոչ մի բան ո, մի նչշանակություն չունի, որովշետն նա տխմար ու ապուշ է, կրեչէր դիմանում, որ իրեն կրետին էին անվանում: Բոլոր կրետիններն էլ չեն դիմանում, որ իրենց կրետին են

կլինի, «Ասացի,

տին, ծք ասոսից

`

ապա մի ձայնդ կտրիր, Հոլդեն,--

--

ասում

|Լ նա,

դու

դեմքը Հիմար արտաճայտություն է ստանում, կարմրում է.--, Խո՞ւմ ես, ինչ եմ ասում, ձայնդ կտրի՛ր Դու նույնիակ չզիտես, քե ինչ է նրա անունը՝ քին քե էյն, դժբախտ կրետին։

Քեղ ասում են ձայնդ կտրիր, Հոլդեն, տանխ:-գիողը Այնուսմենայնիվ, ես նրան Համբերությունից »անհցիւ-Ձայնդ կտրիր, Թե չէ ալնպնեսկՀասցնեմ որ... Հժոտած ծնկներդ դենը քաշիր, դմբո՛, ապո՛ւշ -- Բացկթողնեմ, միայն ասա, ձայնդ կկտրե՞ս:. --

-

--

ես

՛

Ֆա --

չպատասխանեցվո նորից ասաց. Որ բաց քողնեմ՝ ձայնդ կկտրե՞ս:

--

Հա՛:

-Նա իջավ վրայիցս, ես էլ ելա: նբա գարշելի ծեկներից ամբողջ կուրծքս ցավում էր: է, դու կրետին ես, տճաս ապուշ, Միաննույն շան որասում եմ: գի,-Այստեղ նա արդեն կատաղեց: Բոունցքը բոնել է բքիս տակ այղ կրետինն ու տպառնում է: Հոլդեն, վերջին անդամ եմ զգուշացնում, եթե բերանդ փակես, էնպե՛ս կՀասցնեմ... իսկ ինչո՞ւ լոհմ որ,-Հարցնումեմ ու արդեն ինքս եմ գոռում նրա վրա:-Ցավն էլ դա է Հենց, որ ղուք, կրե--

--

--

-52..

։

՝

խոսել էլ չեջ կարող: Հարյուր ժղոչ: տիններդ, մարդավարի նի վրա էլ կրետինը երնում է. նույնիսկ խոսել չի կարող: ես կբկին Հալտնվեցի Այստեզ նա թափով չուռ եկավ, ճատակին,Չեմ Հիշում, գիտակցությունն կորցրի թե էէ, կարծում եմ, որ չէ: Մարդունշատ դժվար է նոկաուտ անել. դա միայն կինոյում են Հեշտությամբ անում, Բայց Քթից« նրբ աչքնրս բացեցի, այդ Հիսոսկալի արյուն էր Հոսում: մար Ստրեդլեյթերըկանգնածէլ ուղիղ զիխավերնումո: նրա ձեռքին լվացարանայինսպասք կարս ես ջեզ զդուշացրի, չէ՞,-Է ասում էւ երնում է, շատ էր, ՔԷ կո վանքն, զարծել գոմի բարդվել է Ափսոս, որ չէր ջարդվել: չրմփալիս, -- Ի՛ն.քդես մեղավոր, գրողը տանի,-- ա«ում է: 8 6. այ թե վախեցել էր, Հաչ Իսկ ես տեղիցս չեմ շարժվում: Հատակին փոված ՀայՃՀոյում եմ նրան՝ շա՛ն որդի, տխմա՛ր։ Այնպեսկատաղած էի նրա վրա, որ ջիլ էր մնում լաց լինեի: է նայ-Հ վսիր, վեր կաց, օնա լվացվիր,-- ասում հս ասում եսչ-եմ, թե քող ինքը գնա լվանա իր Լսո՞ւմ Իսկ ` երեխալություն էր, Հիգարչելի մոութը, իճշարկե, դա ժարություն էր այդպես ասել, բայց դե շատ էն կատաղաֆ եմ, ինքը գնա նրա վրա, քող, ասում ճանասվարչինկ գրկի միսիս Շմիտին. իսկ միսիս Շժիտը մեր դոնապանի կինն էր, լոքանասուն տարեկան մի պառավ: Ու այդպես էլ մնացի Հատակին նստած այնքան ժամանակ, ժինչնոր ապուշ Ստրեդլելթերը դնաց: եցի, 1 ԻԷնչպես էր միջանցքով գնում դեպի լվացարանը: Այղ ժամաճակ վեր կացա: Ու ոչ մի կերպ չեի կարողանում գտանել Հետո, այնուամենայնիվ, գտա երիցա անիծյալգլխարկս: Էնկել էր մաշճակալի տակ: Դրի գլխիս, Հովարը դեպի հտ (ինձ ալդպես ավելի էր դուր գալիս) Հայելու մճչ նայեցի Փիմար կերպարանքիս. կլյանքումսերբեք այդքան արյուն չեմ տեսել. Ամբողջ բերանս, ծնոտս կորել. էթ արյան մեջ, նույնիսկպիժամաս կ խալաթ, ե՛վ սարսափելի էր, կ՛ Մի տեսակ խանձվածի տեսք ունեի ալդ արյան Տետանքրքիր: երկու անդգաժ Ամբողջ կյանքիս մեջ ընդամենը պատճառով: էչ կռվել, երկու անգամն էլ պարտվելէի: ես վատ կովոզ ու

--

Հառալին

/

ա

--

ու

ու

-83...

պացիֆիսա եմ, էթե ճիշտն ասենք: Եվ թնդճչանրապես թվաց, ոբ Էկլին թնած չէ ն բոլորը լոում է, Տնցու-. ղարանով գնացի նրա սենյակը, տեսնեմ ինչ է աֆում այնտեղ: Ընդչանրապեսես Հազվադեպ էխ այցելում նրան, նրա գարչելի Հոտ էր փչում, շատ փբնլ աննյակիցմիշտ' ինչ-որ ճմ,

Ինձ

,

թի էր

նա:

՛

Վարագույբի միչով լույսը թեթնակի թափանցում էր մեր աննյակը,՛ու հս տեսա, որ նա պառկած է անկողնում: Բայց Ճճատտատ գիտեի, որ նած չն վկլի,-- ասում էմ,-- թնաֆ չե՞ոս -

--

ծ-ծ-

Ոչ:

Մութ էր, ոտքիս տակ թնչ-որ կոշիկ ընկավ բիչ մնաց փովեի։ էկլին իչ բարձրացավ տեղից, Հչենվեց արմունկներին. նրա ամբողջ դեմքին ինչ-որ սպիտակ քսութ կաթ պզուկների դեմ, Մթուցյան մեջ ումտվականի տեսթ էթ ու

ստացել:

,

անում,-Այդ ի՞նչ Այսինքն, Ինչպե՞թե ինչ եմ անում: Ուզումլի բնե, քակդութ այնպիսի ազմուկ եջ բարձրացրել որ, գրողը Այդ ինչի՞ Համար էիք կովում: էս ոչ մի կերպ չէի կարողանում Որտե՞ղէ լույար-Է գանել անջատիչը: Ձեռքերովչոշափում էի դատարկ պատը: Իսկ ինչի՞դ է պետքլուր... Զեռթղ Հենց անչատիչի, --

ճարցնում չեմ:

նա

ս

--

ւլ,

տա-

--

--

վրա է,

էկլին ափով ժաժանջատիչը ն միացրի լույսը' կեց աչքերը, որպեսզի լույսից պաշտպանվի, Ես

--

գտա

0՛,

սատանայ--

ասաց

նա:--

Ալդ ի՞նչ

է

պատա»,

տեսավ դեմջիս արյունը: Մի քիչ գզվոտվել ենքյ-- ասացի' Հետո նստեցի Հա9գիտեժ տակին, նրանց սենյակում երբեք աթոո չէր ինչ էին անում նրանք աթոռները: վախիր, ուզո՞ւմ ես մի օյին կանաստախաղանք: Գժվե՞լ հս՝ կանաստա՛: Գիտե՞սժամը քանիսն էս Գեռ ուշ չէ Տասնմեկնէ, տասնմեկն անց կեռ:

ծել,--

Փա

-Է

լինում

--

--

--

ՑՎ...

Եվ

ասում է էնլին,կարծիքով ուշ չէ,-ԱԱ վաղըշուտ պետք է վեր կերա, եկեղեցի եմ Փնալու տանի, հսկ ղուք սատանայի պես, պիշերվա կեսին գրողը թե ինչի Համար էիջ վոխվ-ղալժաղալեք գցել, Գոնե ասա, կովում, երկար պատմություն է: նկձանձրանաս լահս, էկ Տեսնո՞ւմ ես, ինչպես եմ մտածում քո մասինչ-- նրա Հետ ես երբեք անծնական գործերիս մասին չէի խոսոսի նախ նա Ստրեդլեյքերիցէլ Հիմար էր. Մտրեղլեյթերընրա ճա-՝ ` անճար էր:-- ԳլտեսԷն:,-- ասում եմ,-մեմատությամբ "1 կարելի՞ է, այս գիշեր ես էլի մաՀշճակալինքնեմ, Նա մին:ն «վաղը երեկոյան չի վերադառնալու ամեն | շաբաթ օր Գիտեի,որ ելը չի վերադառնալոս տուն էր գնում: ասում է Աստված գիտփ,Քե էրբ --

դա

ջո

--

նա"

(վերադառնա,-

--

էկի:

-

Թո՛ւճ, զզվացրեց, ուղղակի: Ինչպե՞ս թնյ-- ասում եմ .-- Դու գիտես ՀԷ, օր նո մինչն կիրակի երեկո լի վերադառնում: լորնդկարող եմ ասել Գիտեմ, բայց ինչպես տեմ, նրա մաճճակալին, Մի՞, Քե կարելի է այդպիսի բան սնել Սպանեց թողեց. ես մեկնեցի ձնոքս, դեռես ճատակին նստած, ու թփթփացրիալդ «իմարի ուսին: եմ:-Հ- Դու Գու արքայազն ես, եկլի, բալիկս,-- «սում այդ բանը, թն ոչ, դիտե՞ս ԴՈ. 9լ, իսկապես, ինչպե՞ս կարող Էմ ասել՝ քնիր ուրիշի -

քնիր,

--

--

մաճճակալին: --

Գու

-

իսկակա՛նարքայազն

եսս

Դու

չենուլմեն

եռ

իսկաիսկ զուցեն ասացի դիտնականէրու-- Պատաչմամբտիգարետչունե՞ս Որ չոմեն աս՝ կմնոնեմ: Ռչինչ չունեմ: աիր, ինչի՞ց սկսվեց կոիվը'-- Բայց եռ նրան չպատասխանեցիւՄիայն վեր կացա ն մոռնցա պտայդ րոպելՖ տուշանին։ Այնպես տխրեցի ճանկարծ: մեռնել, ազնիվխոսք: կռվել,-- արդեն «րերորդ աֆ-- ին չի՞ գիտնական, բալիկսչ--

ես:

նա

պես

--

կուզեի

օկսնցիք Համար

-ՏՏ-»

դամ Հարցնում էր էկլին։ նա Քո

--

--

Քերը

ասաց,

նման

Լ

պատճառով,-դուրս տալիս:

Ի՞նչ ես Այո, էս

--

Նա

է Մարդու ճանկը կարող Գոգի եմ.

ասում

որ

ի՞նչ գործ ունեք, պատիվը: ՍտրեդլելԻնչպեսկարող էի քույլ տալ

ինձ

Հետ

պաշտպանում զզվելի ես, դու

Հանդգնություն,

էի

քո

ուղղակի վեր թռավ տեղից' Չէ, իսկապես, Ճի՞շտ ես ասում, Այդպես էլ ասա՞տ Բայց նս բացատրեցի, որ կատակ եմ անում, իսկ Հետո պառկեցի էլի մաՀճակալին։ 0՛Հ, ինչքան վատ (ե զգում: Տրամադրությունս ուղղակի անտանելի էր. Ջեր սննլակից շատ վատ ճոտ է գալիս,-. ասում Հո ռը: եմ։,-- Այստեղից զգացվում է գուլպլաներիդ Ավանալչ չե՞ստալիս, ի՛նչ է, Գուր չի՞ գալիս, գնա գիտես որտեղ,-- ասաց եկլին,-Ա՛լ քեզ խելթի տուղրակ: Գուցե կչանգցնե՞սլույսը, գրողը տանի՛ եի ուրիչի մաՀԲայց ես անմիջաղես լճանգցրի' ն ու մտածում ճակալին էի Ջեյնի մասին, այն ամենի մասին, ինչ տեղի էր ունեցել, Ուղղակիգժվում էի, երբ պատէի նրան ՍտրեդլելթերիՀետ, այդ ճաստաքաշ երացնում --

--

--

Փաոկ ել

Ն՛ իակէղ

Բենկիի մեքենայի մեյ, Հենց

որ

մտածում

եմ

այդ

ուզում եմ լուսամուտից |լմասին, ցած նետվել: Ժուք սխր չեք ճանաչում այղ Ստրեդլեյթերին,ձեր բանը 4եշտ է, իսկ էս եմ, ճանաչում Փենսիի բոլոր տղաները միայն պարծեՖում էին, Թե կապված են աղջիկների Հետ, ինչպես եկլին, օրինակ, իսկ այդ Ստրեդլեյթերնիսկապես կապված էր: Ե, ինքս ծանոթ էի երկու աղջիկների, Հետ նա քարշ Լր զալիս: Ճիշտ եմ ասում,

որոնց

--

Փատմիրքո կենսագրությունը, էկլի, բալիկս, Հավա-

նաբար դա

Հետաքրքիրէ,-- ասոմ| հմ. Հանգցրու այդ անտեր լույսը Առավոտյանչուտ եկեղեցի եմ գնալու, Հասկանո՞ւմ ես, Վեր կացա, մարեցի լույսը, քանի որ նա այդպես էր ցանկանում, Հետո նորից պառկեցի էի մաճճակալին: Գու, ինչ Լ, մտադիր իս այստե՞ղ քնել,-Հարցրեք էկլին, Խոսք չկա, շա՛տ բարեչամբույր տանտեր էւ --

--

--նծ--

Դն

շատ

--

Չցիտեմ։Գուցե,Մէ՛ Հուզվիր

չեմ Հուղվոսի Միայնթե չատ անձարմար կլինի, եթե էլը Հանկարծ վերադառնա, տեսնի իր մաճճակալին մարդ է քնած... Հանգստացիր:Այստեղ չեմ քնելու Մի՛ վախենա, չեմ չարաշաձճիքո ճյուրասիրությունը: Երկու րոպե անց նա արդեն խոմփացնում էր անզուսպ: հսկ ես պառկել էի մթության մեջ ջանում Լի չմտածել Դե

--

հս

--

ու

Ձեյնի

Ստրեգլեյքերի մասին՝այդ անիծյալէդ

Բենկիի Վատն Բայց չէի կարողանում չմտածել: յավտոմեքենայում: այն էր, որ էս զիտնի այդ անիծված Ստրնղլելձրի մոտ1ցումը: Դրանիցավելի վատ էի դառնում: Մի անգամ մենք երկուսով աղջիկների Հետ նատել էինք այդ Բննկիիավտոմեքէնան։ Մտրեդլելքերն իր աղչկա ճետ նստել էր հտնում, հսկ ես՝ առջնում։ 0՛4, այ բե մոտեցում ուներ այդ գրողի տարածր։ նա սկսեց այն բանից, որ պտտեցրեցիր աղջկա գլուխը մեղմ քնքուշ, սոսկալի անկեղծ ձայնով, կարծես ո: միայն ցեղեցիկ, այլն լավ, շիտակ մարդ է ինքը, Սիրբտտ Քի: մնաց խաոներ, երբ անեցի, Թե ինչպես է խոսում աղչկա «Հետ: Աղջիկն անընդատ ասում էր. «9Է՛, չէ՛, պետք եմ, չէ՛ւ Պետք Հէ՛...» Բայց Ստրեդլեյթերը չէ... խնդրում անվերջ շամովզում էր նրան: նրա ձայնը ասհս պ"նզիդենատ ձայնը լիներ, շատ անկեղծ ազնիվ էր «Հնչում, Լինքոլնի ւու մեկ էլ սոսկալի լռություն տիրեց. Սարսափելիանչճարմար վիճակ էր: Չգիտեմ, այդ անգամ նրան Հաջողվեց, թե Դէ,Բայցամենինչ ալդ ուղղությամբ էր արվում Թ,լասու

Ր

ու

ու

"կած:

'

Պառկել

|

ջանում էի չմտածել, մեկ էլ լշեցի, որ այդ տխմար Ստրհդլեյթերը լվացվելուց վերադարձել է մեր ու ոնհնյակը:Զզացվում էր, որ նա իր անիժլալ օճառամանն ու ատամների խոզանակն է տեղավորում, բայեը սլատուճանը Թարմ օդը պաշտում էր, Հետո Ճանգցրեց լույսը Նույնիսկչնայեց՝ այնտեղ եմ թե է, Պատուճանիպ դուրս նույնպես թախծալի էր Ոլ մեքենա ձր երհում, ոչ մի բան, Այնպիս տխուր ու միայնակ զգացվի փնձ, որ որոշեցի արթնացնել էկլիին։ ու

ս

՛

-

-9-.,

էյ, է՛կի,--

-

չլսի"

Իո

Ստրէղլելթն-

տսացի չշուկով, որպեսզի

Բայց էկլին չլսեց անր

դարձյալ չլսեց Քնած էր մեռածի պես,

նա

էյ, է՛կլո

-

լոնց վՎերջասլես

այս

անգամ,

Հր, ի՞նչ պատաճեց։ Հազիվ էր աչքս կպել 1են վանք եմ: ծանՍիր, ինչպե՞ս գնում,-- ճարցնում կարծ մտքովն անցավ մենաստան գնալւ.-- Պետք է կաթոլի՞կ լինես, թե ոչ, իչարկն, պնտք է: Խոզի մեկն ես: Մի՞թե դրա Համար կարթնացնենմարդուն, Դե լավ, քնիր. Միննույն է, վանք չնմ գնա, ես գիչ տեմ ինձ, բախտս չի բերի ն ճոգկորականիչեմ օրինավոր Հանդիպի, Հավանաբարայնտեղ Հենց միայն կբետիններ են: Կամ պարզապես տականքները Հենց որ այդ ասացի, էկլին վեր թռավ տեղից, ասես գլխին եռացրած ջուր էին լցրել: ամեն -- Գիտեսէ՛ նչ,-- ասում է,-- Էմ ներկայությամբ --

։

--

--

'

որ տալ, բայց փորձելես ձէոռ առնել նչ կարող ես դուրս էմ Հավատը, տանի... գրողը ասում եմ,--- Հանգստացիր,-ալ ոք Ք" Հավատին

՛

ձի տալիս, գրողը ձեռք

տանի: Վեր կացա ուրիշի մաշճակալից, գնացի դեպի դուռը: մնալ այդ Հեղձուցիչ օդում: Բայց Այլնսզէր ցանկանում կես ճամփին կանգ առա, բռնեցի էկլիի ձեռքը կ դիտմամբ ծանդիսավորկերպով սեղմեցի: նա ձեռքը խլեց: Սա ի՞նչ բան է: Ոչինչ, Պարզապես ուզում էի շնորչակալություն Հայտնել, որ դու իսկական արքայազն Լ ուրիչ ոչինչ,-ասացի հս, ու ձայնս այնպես անկեղծ ու ազնիվ էու-- Կեցցես դու, էկլի, բալիկս,չ-- ասացի,-- զիրտե՞սի՛նչ տղա --

--

ես

դուէ --

խբդ... Լ

ՏՅ...

Խելքիդ վոռ

տուր,

զոռ

տուր:

նրբնէ կջարդեն գլուշ

-

Բայց ես բանատեզչդրիւ Դուռըշբխկացրի

գուրս

ու

էկա

միչանջց:

Բոլորը քնել էին, ոմանք էլ կիրակի օրով առումն էիֆ քախծալի էր: գնացել, ն միջանցքումլուռ .«կոլինոս» ատավնամաՀոֆմանի դռան մուտ ԱՆ ղեպի սանդուղքը ծուկի մի դասոարկ տուփ էր ընկած, շ«ջնալիս ես խփում կի դրան կոշիկիս քթով, Հագիս տնային մորթե մաշիկներ էին, Սկզբում մտածեցի զնամ ցած, տեռնեմ ինչպես է ապրում իմ ծերուկը՝Մել Բրոսարը։ հայց է փոխեցի, Հանկարծ որոչեցի ինչ 1 Մեկ էլ մփիապա անեմ, առնեք ու է գնամ Հենց այս րոպեին սրնետջ դլուրս Փենսիից, Չսպասեմ մինչե չորեքշաբթի, ն վերջ. Սոսկալք չէր ուզում մնալ այստեղ տնկված: Շատ էի տխուր ն միայնակ զգում ինձ, Ու որոշեցի աճա քե ինչ անել. Համար վերցնել նյու-Տորքի որեէ Ճլուրանոցոսէ, իճարկն, ոչ բքանճանդիստ ապրել այնոնղ մինչե կարժեք Հյուրանոցում, |չորեքշաբքի.Իսկ չորեքշաբքի օրբ վերադառնալ տուն. մինչն չոթեքշաբքի կարդին կճանդգստանամ, տրամա-չդրությունս էլ կբարձրանա:Հաշվում Դի,որ ֆնողներս իմ Հեռացման մասին ծերունի Թերմերինամակը կստանան ոլ քան երեքշաբթի կամ չորեքշաբթի: Չէի ցանկանում շուտ, տուն 4նտ գրա վերադառնալ, մինչն նամակն ստանալն ամենն առաՀաշտվելը:։ Չէի ուզում ականատես լինել այդ ջին անցամ կարդալուն, Մայրս անմիջապես 4իստնրիկալի ծ էր ընկնելու հսկ Հետո, երբմի բիչ «նանա, արդքն սոկՀոչինչ: իսկ ինձ Հարկավոր էր Հանգստանալ: Նյարդերս լարված խոս, սոսկալի: էին։ Ազնիվ կալի Մի խոսքով, այդպես էլ որոշեցի, Վերադարձասենյակ, սկսեցի Հավաբել իրերս. Համարյա ամեն լույսը, վառեցի Էեչ տեղավորել էի, Իսկ այդ Ստրեդլեյքերըիսկի չարքնապավ էլ: Սխքցի, Հաղնվեցի, էրկու ճամպրուկներս.դասավորեցի։ նրկու րոպեում դասավորեցի: նա շատ արագ եմ ու

ու

«գո

`

,

Ն

ու

ու

"

-

է

դասավորում, նան

`

Մի բան միալն տրամադրությունս գցեց.

Տեզլավորեցփ

նոր չմուշկներս, որ մայրս նախօրյակին էր ուղարկել: Տրամադրուքյունս ընկավ, որովճետն պատկերացրի, քե վաճառողինմիչ մայրիկսինլպես է գնացել սպորբոլխանութ, -89..

(թոն տարօրինակ Հարցեր տվել, իսկ այստեղ ինձ կրկին վտարել են դպրոցից. Մի տեսակ տխուր էր. Չմուշկներն էլ այն չի գնել, որն ինձ Հարկավոր է, ինձ վազքային է Հարկավոր, իսկ նա դնել է «Հոկելի, բայց միննույն է, Դ՛տրամադրությունա բնկավ։ Միշտ այդպես է ստացվում՝ ինձ են տալիս, իսկ տրամադրությունս դրանից ընկնում էւ Հ. նվեր Ամեն բնչ տեղավորեցի, նորից Հաշվեցի փողսուՉԵՄ «րշում կոնկրետ որքան էր, բայց բավական չատ էր: Հենց անցյալ չարաք էր տատիկս փող փոխանցել ինձ Մի տիկ ունք, որ փողը չի լոնայուխ Ճիշտ է, խելք այնքան էլ տեղր լէ. Հարյուր տարեկանէ նա ն տարին մի լորս անցամ ծննդյանս օրվա կապակցությամբ փող է ուղարկում բնձ. Ու թեն բավականին փող նեի, այնուսմենայնիվ, մտածեցի, որ մի ավելորդ դոլլարը փոր չի ծանի' Գնացի միջանցքի ծայրը, արթնացրի ՖրեդերիկՈւդրոֆին, այն տղային, որին փոխարինաբարտվել կի գրամեքենաս, թե որքան կտա զրամծքենայիս դիմաց նա ՀաՀարցրի, լ բուստներից էր. Ասաց՝ չզիտեմ: Ասաց՝ մտադիր չէ գնել, | Բայց,այնուամենայնիվ, գնեց, Գրամեքենան արժեր մոտ` Է իննսուն դոլլար, իսկ նա գնեց քսանով: Դեռ բարկացավ էլ, որ արթնացրիիրեն, ն երբ ամեն ինչ պատրաստ ճափաղլրուկներա էր, վերորի ծրաինչ-որ Հարկավոր եր, կանդ սանդուղքի ոո Վ ժեշտի Համար նայեցի մեր լաց կարծեմ՝ եղա: միջանցքին, | Ինքս էլ չզիտեմ Հետո դրեցի որսորդական գլխարկս ինչու: իմ սիրած ձկով՝ «ովարը դեպի ետ, ու կոկորդով մեկ գոռացի. -լ Բարի գիչեր, կրետիննե՞ր։ Գրազկգամ, որ արթնացբի բոլոր այդ Հնտո ցած վաղեցի աստիճաններով: Տխմարի մեկը մի ինչես քիչ մնաց ոի ընկուլզի կեղն էր գցել ոտքի տակ, ն կոտրեի վիզս գրողի ծոցը զնայի՛ տա-

ու

առա

՞

պնակալեգն ու

՛

-

Պարզվեց, որ

ուշ

է

տաքսի կանչելու ամար,

ոտջով գնացի կալարան' ստիպված

«-Յ0--

ո

կաքարանըճեռու

ու

ես

չէր,

գժվար էր ձյան վրայով քայսոսկալի ցուրտ էր (ելը, ճամպրուկներն էլ մի կողմից էին զարկվում ոտքերիս, ասես դիտմամբ: Բայց Հաճելի էր օդը. Վատն այն էր, որ սառը օդից քիքս ու վերին չրքունքս մրմոռում էին, Ստրեղելքերը Հասցրել էր դնչիս:։ Շրթունքս պատովել էր ատամՖերիս խվիվելուլց,դա չատ ցավոտ բան է, Փոխարենը ականջներս տաք կին. Գլխարկա ականջակալներ ուներ, ե ես իջեցրել էի դրանք: Թքած ունեի, թե ինչպիսի Րեսք եմ ատացել: Միննույն է, տչ ոք չկար Բոլորն էլ վաղուց խոմփացնումէին: Բախտսբերեց, երբ եկա կայարան. Ընդամենիտասր Հաբոսրե սպասեցի գնացքին, Մինչն դնացքի գալը ն չփեցի դեմբս: չվաքեցի Ընդչանրապես սիրում եմ գնացքով տեղ գնալ, Ճճատ՛ է, իսկ չրա՞ւմ` խակապես գիչերը, երբ վազոնում լույս ու ն վար, վազոնում սուրճ, սանդվիչներ ամսագրեր ԵՆ հա բաժանում: Սովորաբար ապութտով սանդվիչներ ն չորա Հատ ամսագդիրեմ վեիցնում։ երբ զնացթով գնում ես, կտրելի է նույնիսկ առանց զզվանքիամենատապուշ պատմվածքծնոտնեները կարդար Դուք գիտեք ինչպիսի Քառակոասի բով զանազան ցուցադրական Դեվիդներիու ցուցադրական գեղեցկոււի (ինդաների կամ Մարսիաներիմասին. սրանք միշտ վառում են այդ Դեվիդների տխմար ժխամզրճները: Փիշհքը վագոնում հս կարող եմ կարդալ նույնիսկ նման աղբը: Բայց Հիմա չէի կարողանում. Չզիտեմ ինչու, կարդալու տրամադրություն չունեիւ Ուղղակվ ստել Լի ու ոչինչ ու չէի անում: Միայն Հանեցի որսորդակա գրիխարկաս դրիՑի գրպան Մեկ էլ մի տիկին բարձրացավ վագոն ն նստեց կողքիու Վագոնը զրեթք դատարկ ձր, ժամը ուշ, ն «չ քն աղատ հսկ նա միննույն է, էկավ ու Պոտեցկողքիս նստարանին, որովճնան նս նստել էի առջնուէ, իսկ նտ Մէ |իքխորի սլայուսակ ուներ: եվ նա իր այղ պայուսակը տ.ւղղակիանցուղու վրս: դրեց, այնպես որ ուղեկցողի կամ ուղնորնքրից որեէ մեկի ոտքը կարող էր կպչել դրան: Երհվում էր, ինչ-որ ընդունելությունից կամ սպարաճսնդեսիցք էր վերադառնում, զգեստի վրխ օրխիղեաներ կային, նա մոտ բայց

ու

՛

չ»'րս

ձյուն

.

Տրենտոնում

.-81--

.

քառասուն-քորոաս ունճինդսռարհկանկլիներ,բայց չատ գեզեցիկ էր: կանայք ինձ վրա շչմեցուցիլ տպավորությունեն

Քողնում: Ազնիվ խոսք: 9է, ոչ այն իմաստով, նս կնամոլ 1քՔմ, քեն բավական տպավորվող եմ. Պարզապեսնրանք Է ինձ ղուր են գալիս: Ու միշտ նրանք իրենց այդ պա յուսակնեքը դնում են անցուղու վրաւ Այդպեսնստաժ էինք, մեկ էլ նա ասաց. ներեցեք, բայց, կարծեմ, ալս պիտակըՓենսիիդպրո« Լ: ցինն նա վերնի ցանցին էր նայում, որտեղ դրված էին իմ ճամպրուկները: նա իրավացբ է. ՃամպրուկնեԱյո,-- ասում եմ. էժտպիտակը: րիցս մեկի վրա իրոք մնացել դպրոցական

՝

Հիմար

--

--

էր

բան է, հագին

Ա՛խ, ուրեմն ղութ Փենսիո՞ւմ եք սովորում,-- ասում է Հաճելի ձայն ունի, Այդպիսի ձայնը լավ է «րնչում Հեռախոսով: Արժե որ Հետը փոքրիկ Հեռախոս ման --

նաչ

Շատ

ածք: --

--

լ

Այո, այնտեղ եմ սովորում,-- ասում եմ: Որքա՛ն Հաճելի է: Գուցե ճանաչո՞ւմ եթ

նա էոնեսս: Մոբոուին,

էլ է

մովորում: Փենսիում

էմ որդուն,

Ճանաչումեմ, մեր դասարանիցէ, Երա "րդին այդ գարշելի դպրոցի ամենազզվելի սոզուններից եկն էր: Ցնցուղընդունելուց Հետո միշտ անցնում էր Այ թե ինչպիսի միջանցքովու քաց «րբիչով խփում բոլորին: ՝

--

սողուն էր:

-- Ի՛նչ եք ասում, չատ դաճելի է,-- ասաց տիկինը Ու Շատ այեպե՛ս անմիջական, պուսնց ձնեականությունների: բարեճամբույր տիկին էր'«-- Անպայմանկասեմ էոնեստին, որ Հանդիպել եմ ձեղ: Ի՞նչ է աղգանունդ,բարեկամու -- չՌուղոլֆՇմժլ,-- ասում եմ։ Չէի ուղում ողջ կենսագրությունը սլատմե։նրան, իսկ Ռուղոլֆ Շմիտը մեր մասնադոնապաննէր: Զեզ դո՞ւրԷ դիո Փենսին,-- Հարցրեց նա: Փենսի՞ն։ ինչպես ասեմ. Վատ չէւ իչարկե, դրախտ չէ, բայց մյուս դպրոցներիցվատ չէ, Քավականբարեխիղճ ուսուցիչներ կան այնտեղ:

չենջի Դերունի՝ --

--

նԴ-.

ԼԹ

'

էռնեստըուղղակի պաշտում| գպրոքը: Այո, գիտեմ,-- ասում եմ: Ու սկսում եմ վբա տալ.-նտ չատ ճեշտությամբ՛1 Հարմարվում: Ուզում կմ ասել` կաբողանում է լեզու գտնել մարդկանց ճետ. իսկապե՞ս, դութ այդպե՞ս եր գտնում,-- Ճարցբեց նա: երնում է, դա շատ էր Հետաքրքրումնրան: փոնե՞ստը:Դե, իճարկե,-- ասացի հս: Ու նայում էմ, Թե ինչպես է Հանում ձեռնոցները, Ա՛լ Քե մատանիներ ունի նա, նղունդգսյարդեցի տաքսու մեջ,-- ասում է: նայում է ինձ ժպտում: նա զարմանալիորեն ծաճելի ժպիտ ունի, Շատ ճաճելի'ւ 9է՞ որ մարղիկ ընդճանրապես ժպտում կամմի տեսակ գարշելի են ժպտում: ծս էռնեստի Հայրը Հաճախ ենք անճանգստանում նրա Ճճամար,-- ասում է:-- նրբեմն ինձ թվում է, թե նա այնքան էլ չի կարողանումյոլա գնալ մարգկանց ճետ: ի՞խկչ իմաստոր "եք, նա շատ նրբազգաց տղա |է: նա էր-՝ ժասկանո՞ւմ բեք իսկական ընկերություն չի արել ուրիշ տղաների Ճհկտ. Գուցե ամեն ինչին չատ ավելի լրջորեն է վերաբերվում, վայչլ է նրա տարիրին, «նրբազգա՛ց,այ Քեզ զարմանք»: (վացարահակոնթի կափարիչբ ավելի չատ նրբազգացէ, քան այդ էոնեստը։ ես նաչեցի այդ կնոչը. Արտաքուստ այնքան էլ Հիմարի , իմ

--

--

--

--

--

ու

ին

ու

--

`

--

|

տպավորություն չէր թողնում, կարելի էր կարծել, որ չատ լավ էլ Ճասկանում է, քե ինչպիսի սողունն է իր որդին: Բայց այստեղ ուրիչ խնդիր կա, խոսքս ընդանրապես մայրերին՝ է վերաբերում, Բոլոր մայրերն էլ մի փոջր խախտվածեն,

եվ այնուամենայնիվ, այդ

ստոր

Մորոռուի մայրն ինձ

գալիս: Շատ լավն էր, -ծ- Սիգարետչէի՞ջկամենա,--չարցնում

դուր

էբ

եմ:

նա աչք իմ

ածեց ամբողջ վագոնը: կարծիքով, այս վագոնը չծխողների ճամար է, Ռուդոլֆ,-- ասում է նա, «Ռուդո՛լֆ», ես կմեռնեփ,ազնիվ խոսք: --

-

դլինչ, կարելի է ժխել, մինչն

որ

կգոռան Ժեզ վրա,---99-.

|

"ասում

նա մի սիգարետվերցրեց,

էմ:

սիգարետը:

ու

ես

նրա՝ վառեցի

՛

նա շատ

բայց

ոչ

նա չատ

Հաճելի էր ծխում: ներս էր քաշում, իճարկե, ազաճաբար, ոչ իր տարիքի ուրիշ կանանց նման: Հմայիչ էր, եվ որպես կին՝ նույնպես, եթե անկեղծ

Հանկարծնա շատ ուշադիրնալեց ինձ, կարծես թն ձեր քթից արյուն է Հոսում, բարեկամո,---

ասաց

նա

Հանկարծ: արեցի

ես գլխով

Հանեցիթաշկինակս, եմ,--- Զնագունդը կպել է Քթիս,-- սում Հասկանում հեք,սառցակտորովձնագունդը, ամբողջ ճշմարտությունը կպատմնի նրան, ու

՝

Հավանաբար,

միտ եժ. Ռուդոլֆ

եկավ, Նույնիսկ ափսոսացի, որ որպես ներկայացել, Այո, ձեր էոնին մեր գպրոցի սիրելին է, --

դուք

բանը գիտեի՞ք: Ո չզիտնի,

այգ

--

ես

գլխով արեցի' Նա ճետաքիրՄենք միանգամից լճանաչեցինք Քեր տղա է: Դիշտ է, տարօրինակություններունի, Հասկանո՞ւմ հք։ Վերցնենքթեկուղ մեր ծանոթությունը: երբ ծանոթացանք, ինձ թվաց, թե նա մի թիչ բիթր ցցում է, Սկզբում այդպես թվաց: Բայց նա այդպիսին չէ, Պարզապեսչատ վուրօրինակ տղա է, միանգամից դժվար է նրան ճանա:ել, Խեղճ միսիս Մորոուն ոչինչ չէր ասում, բայց մի տեսնեիք նրան,Ուղղակի մնացել էր սառած. Մայրերը միչտ էլ այդէ են, պես որ նրանց որդին Հրաշալի տղա միայն Սեն ասա, ես Այստեղ չափն անցկացրի: նա ձեզ ոչին: Հե՞ մասին,-ասելընտրությունների Հարցնում եմ.-Մեր գասարանայինընտրություններիմաՀ սին: նա տարուբերեց գլուքը։ Աստվածվկա, ես ուղղակի «իզ: հոսել էի նրան, Հասկանո՞ւմեք, շատերն էին ուզում էոնիին դասարանի ավագ ընտրել. Այո, բոլորը տվեցին նրպ --

նրան:

--

:

--

--04-«

միաձայն

՛

՝

Հասկանո՞ւմեք,-ոչ քոճկնածությունը ո

ոք

նրանից լավ չէր

Բայց անի այդ գործը,-- ասում եմ, 0՛4, այ թե փչեցիես-եվ ընտՖենսերին, մեկ ուրիշին ընտրեցինք, գիտեք,Հարրի միայն այն պատճառով, որ էռնին թույլ չտվեցԷր րբեցինք

Ու առաջաղրել: թեկնածությունը

բոլորն այն պատճառով, այդպես ճամեստ է, ամաչկոտ: լավ կլինի, դուք նրան նս նայեցի երան,-մի բիչ փոխեր, գիտե՞ց,ալնիվ խոք.-Մի՞թե նա ձեզ ոչինչչի պատմել: Չէ, չի պատմել: ծս գլխով արեցի' Գա նման է նրան: Այո, նրա ամենամեծ Ազնիվ ալդէ, որ չափից ավելի Համեստ է, ամաչկոտ: խութ, գուք նրան ասացեք, որ այդքան շատ չամալի։ Այդ պաճին ուղեկցողը ներս մտավ, որպեսզի ստուգի միսիս Մորոուի տոմսը, ու նա ինձ նշան արեց, որպեսզիլռեմ: հկ ես ուրախ եմ, որ այդ ամենն ասացի' Ընդչանրապես, իչարկն, այնպիսի տիպերը, ինչպիսին այգ Մորոուն է, որ մարդկանց խփում են թաց սրբիչով ն դեռ ուզում են ցավ պատճառել, այդպիսիներըտչ միայն մանկության օրերին են ռրիկա, այլն ամբողջ կյանքում: Բայց գլութասկտամ, որ իմ՛ այդ զառանցանքիցՀետո խեղճ միսիս Մորոուն իր տղային միշտ պատկերացնելու է այդպես Համեստ ու ամաչկոտ. որը թույլ չի տվել նույնիսկ իր թեկնածությունն առաջադրել: Դա միանգամայն Հնարավոր էւ էհ՛նչ իմանաս: Մայրերն այդպիսի Հարցերից լավ չեն գլուխ ճանում: -- Չէի՞ք կամենա կոկտեյլխմել,-- Հարցնում եմ։ ես ինքս էլ խմելու ցանկություն ունեցա-- կարելի է գնալ վագոն-ռնստորան։ Գնա՞նք, Քայց, սիրելիս, մի՞թե ձեզ թույլատրվում է կոկտեյլ պատվիրել,-- Հարցնում:է նա, Ու բոլորովին էլ ոչ բարձբից: նա այնքա՛ն լավն էր, որ երբեք վերնից չէր խոսի, ՐԸնդչանրապես չի թույլատրվում, բայց ինձ մատուցում ասում եմ,-հն, որովճետնես բարձրաճասակեմ,-Բացի ես թեքեցի գլութս այդ, մաղերս ճերմակել ենչ-ցույց տվի ճերմակ մազերու նա ուղղակի ապշեց.-- հսկապես, ինչո՞ւ չխմենք միասին։-- չարցնում եմ: ես շատ էի որ

նա

.

-

թերությունն

--

--

--

ու

նրա ճետ խմել.

.

ուզում --Յ5.-

5--.

Դ.

Անլինչե

՛

ավելի Ջէ, թերես, չարժե, Շնորչակալեմ, բարեկամոռ,

--

այս ժամին լավ է չգնանք,-- ասում էւ-- Համ էլ ոնեստորանն փակ է լինում, ախրՃիմա չատ ուշ է, չգիտե՞ք: նա իրավացի է: Բոլորովին մոռացել էի ժամը քանիսն է:

Այստեղ նա նայեց ինձ

նում

էի:

ու

Հարցրեց այն,ինչիցվախե-

էոնեստը գրել էր, որ վերադառնալուէ տուն չորեքշարքի օրը, որ Ծննդյան տոներն սկսվում են իայն չորեքշաբթի: Հո ձեզ շտապ տուն չե՞ն կանչել, Հոաով եժ, տանը Հիվանդ չունե՞ք: անճանդստանում երնում էր, որ նա իսկապես էր ինձ Համար, Հենը այնպես Հետաքրքրասիրությունիցչէր Հարցնում, էր: լրջորենանճանդատանումմ Փատհմ:.-9է, տանը բոլորն էլ առողչ են,---

--

ճառըհս եմ:

ինձ

Ն/120՛նչ

-

պետք է վիրաչատեն: եք

ասում:.--

ես

տեսա,

առում որ

նա

իսկապ

ցավում է ինձ Համար: Ինքս էլ ափաոսացի,որ այդպիսի «իմարություններ դուրս տվի, բայց արդեն ուշ էր: -- Ռչի՛ն,, առանձնապես ժի լուրջ բանՀէ: Պարզապես կա ուղեղիս վրա: փոջրիկ ուռուցք 9ի՛ կարող պատաՀել,-- նա սարսափիցձեռքով փակեց բերանը: --

է, Ու բոլոԳատա՛րկբան է։ Մակերեսայինուռուցք րովին փոքրիկ: երկու րոպեում կՀեռացնեն: Այդ ժամանակգրպանիցսՀանեցի չվացուցակնու սկսեցի կարդալ, որպեսզի վերջ տամ փչոցին:։Որ սկսում եմ փչել, Գլ ժամերով չեմ կարողանում կանգ առնել: Ուղղակիժամեքով: նա «Վոգ» էր կարդում, Այնուճետնգրեթե էլ չխոսնեցինք։ կոկ ես պատղւճանիցնայում էի դուրս նա իջավ Նյու-ճորցանկացավ, որ վիրաճատությունսՀաջող ջում: Բաժանվելիս անցնի ն այլն: Ու ինձ Ռուդոլֆ անվանեց: իսկ վերջում Հրավիրեց ամռանը գնալ էոնիի,մոտ՝ Գլոստնր,Մասաչուսետո: Ասաց,որ իրենց տունը ուղղակի ափին է, իսկ այնտեղ քենիսի Հրապարակկա, բայց ես շնորճչակալությունՀայտնեցի հ ասացի, որ տատիկիս Հետ մեկնում եմ չարավայինԱմերբիկա,նս թունդ փչեցի, որով մեր նույնիսկ --

՛"

-

69.

Հետն

առին:

չի գալիս, բացի երբեմն առավոտյան աղոթքի միննույն է, հս երբեք չէի գնա այդ սողուն գնալուց:Բայց, տեզ չուէոնեստի մոտ, ոչ մի եթե նույնիսկ անից

դուրօ

նենայի,

|

գնու,

գնալու

Փենսիլվանյան կայարանում առաջին Հերթին գնացի Ճե։ ռախոսախցիկ։Ուզում էի որեէ մեկին զանգաճարել:Ծամպրուկներո դրի Ճեռւախոսախցիկիմոտ, որպեսզի լավ երնան, Ճենց որ լսափողը վերցրի, տեսա, որ ոչ մեկին չեմ բայց կարող զանգ տալ: նղբայրս՝ Դ. Բ-ն,Հոլիվուղում էր։-Ֆիբին՝ նրան փոքրիկ քույրիկս, ժամը իննին պառկում էր քնելու, Հնարավորչէր զանգ տալ: նա չէր բարկանա,որ արթնացնեի, բայց ամբողջ գաղտնիքը նրանում էր, որ Ճեռախոսինմեկ ուրիշը կմուտենար։Ծնողներիցսորեէ մեկը, Ուրեմն՝ չէր կաՓեյն Գալլաճերիմորը, րելի ես ցանկացա զանդաձճարել իմանալ, թե երբ է սկսվումՋեյնի արձակուրդը,բայց Հետո փոշմանեցի Բացի այդ էլ, ուշէր այնտելզանգաճարելու Համար: Հետո ցանկացազանգաՀարելայն աղջկան, որի Հետ ճաճախ Լի Հանդիպում՝ ալլի Հելսին, գիտեի, որ նրա արձակուրդն արդեն սկսվել նա ինձ այսպես կոչված համակ էր գրել, ծայրից ծայր կեղժ, սոսկալի երկար, Հրավիրում էր ճրագալույցինօգնեմ տոնածառըզարդարելուն,Բայց վախեցա Հեռախոսին մոտենա նրա ժայրիկը։ նա ծանոթ էր մայչ բթիկիսչ պատկերացնումեմ, թե ինչպես կվերցներ Ճեռաէ,

ու

|

: ՝

գլխապատառ կզանգաշարեր մորս, որ ես եյլուԲացի այդ էլ, Ճավես չկար պտոավ Լ գտնվում, ծորքում Հեյսի Հետ խոսելու: նա ինչ-որ մի անդամՍալլիին ասել էր, թն ես անզուսպ եմ, նախ՝ անզուսպ եմ, երկրորդն էլ՝ կյանքում որեէ նպատակ չունեմ, Հետո ցանկացա ճետ որի զանգել մի տիպի, սովորելէի Հուոտոնի դպրոցում՝ կառլ Լյուսին, բայց նրան չատ չէի սիրում: Ի վերջո ոչ ոքի Ո ջգանգածարնցի։ Մի քսան րոպե Հետո դուրս եկա խցիկից, վերցրի ճամպրուկներսու թունելով գնացի տաքսիներիկալան: խոսն

ու

Հեռախոսով

ես

այն աստիճանցրված հեմ,

որ,

սովորության Համա--81--

/

ձայն, վարորդին տվեցի մեր տան Հասցեն: Բոլորովինդուրս էր թռել գլխիցս, որ որոշել էի երկու օր սպասել Հյուրանոցում ե չդնալ տուն, մինչն արձակուրդի սկսվելը: Այդ մասին Հիչեցի, երբ անցել էինք գրեթե ամբողջզբոսայգին: ես նրան ասում

եմ.

Խնդրում եմ ետ դարձեք, ես ձեզ ճիշտ ճասցեն չեմ է ետ գնալ, կենտրոն: Հարկավոր ավել, Բայց,երեում է, խորամանկվարորդ էր. --

--

ցեմ

միակողչ կարող։Մաք,այստեղերթնեկությունը

մանի է: Հիմա պետք է մինչն իննսուներորդփողոցը

ճասնեմ:

Չուզեցի վիճել:

վավ,-- ասում եմ: Ու Հանկարծ Հիչեցի.-- Ասացեք» Հագուք տեսե՞լեք այն բադերը, Կենտրոնական զբոսայգու թավային մուտքի մոտի լճում. Այն փոքրիկ լճակում։ Գուցե --

Քն պատաճմամբ գիտե՞ք,

չվում այդ բաղերը,եբբ լիճը ծածկվում է սառույցով: Գուցե պատաՀմամբգիտե՞ք: Ես, իճարկե, Հասկանում էի, որ դա զուտ պատաճակաՃություն կարող էր լինել: նա շուռ եկավ ու նայեց ինձ այնպես, կարծես հս աննոր-մալ էի: Գու ինչ է, եղբայրս,-- ասում է նա,-- ժիծաղո՞ւմես ինձ վրա: եմ,--- Ռչ,-- ասում պարզապես ինձ ճետաքբջրու ուր

են

ի

ի

՛

--

է դա' նա այլես

պուց

դուրս

չրջվեց. --

Ֆ..

`

:

Դե, եղբայրս, Հիմա՞ ուր ենք գնում:

եք, չեմ ուզում գնալ իստ-Սայդ ՀյուրաՀասկանում եւ ծպտված Ֆոց, այնտեղ կարող Են ծանոթներ Ճճանդիպել: եմ ճանապարճորդում,-- ասացի: Ատում եմ անչամ արտաՀայտությունները. «Ծպտվա՛ծեմ ճանապարձճորդում»: Բայը Հետ Պատաճկերպ չես կարող Հիմարների այլ զրուցել մամբ չդիտե՞ք ինչ նվաղախումբ է նվազում Տաֆտի մուռ կամ ոնՆյու-Ցորքումո: Գաղափար անգամչունեմ, Մաք: լա՛վ, տարեքինձ«էդմոնտ»,-- ասում եմ,-- դուցե դուք

.

ոչինչ չասաց, էս՝ նույնպես: երբ մենք զբոսալյեկանք՝ն ճասանք իննսուներորդփողոը, նա

--

--

-Ք.-,

չե՞ք ժերժի ճանապարՀինինձ ես

Հետ

կոկտելլ խմել:

Հլուրասի-

բավականչատ փող ունեմ, Ջի կարելի, Մաք:ներեցեց: Այո, ուրախ ուղեոր եմ, խո՛սթ չկա Անվանիանձնավո-

րում

եմ:

--

բությո՛ւն: Մենք եկանք «էդմոնտ», ն ես Համար վերցրի, Տաքսիում, գլխիս դրի իմ որսորդական գլխարկը,Հենց այնպես, կատա-՝ կի Համար, բայց նախասրաչումՀանեցի, որպեսզի ինձ խեէ, ես այն ժամանակ չգիտեի, լառի տեղ չդնեին,Ծիծաղելի է ամեն տիպի խելաոստոր Ճյուրանոցը լեփ-լեցուն որ այդ ներով:

սոսկալի մռայլճամար էին տվել,թախիծըուղղակի Համակում էր Հոգիս, ՊատուՀչանիցք ոչինչՀէր հրնում,բացի Հյուրանոցի ետեի պատից, Բայց ինձ Համար միննույն էր։ երբվատ տրամադրությանմեյ էս, ի՛նչ նշանակություն ունի, Քե պատուճանից ինչ է երենում, Ինձ Համար ուղեկցեց միջանցքի ծառայողը, զառամած մի ծերուկ մոտ լոքանասուն տարեկան: նա ավելի տխուր տպավորությունթողեց ինձ վրա, քան Համարը, որոնք կողկենումեն այնպիսի ճՃաղատներ, Քից են սանրում մազերը, որպեսզի ծածկեն ճաղատությունը: ե. տվելի չուտ ճաղատ ման կգայի, քան ալդպես կսանրվեխ: դա ինչ աշխատանքէ այդպիսի ծերունու ՀաԸնդծչանրապես մար՝ տեղափոխե՛լուրիշի ճամպրուկները ն սպասել թելաչավանաբար,նա այլես ուրիշ բանի պետք չէ, այվճարի: եռւամենայնիվ,դա սոսկալի է' երբ նա գնայ, սկսեցի պատուճանիցդուրս նայել առան, վերարկուս Հանելու: Միննույն է, անելիք չունեի, Դուք չէ, էլ կարող պատկերացնել,թե ինչ էր կատարվում դիմացի մասնաշենքում:Այնտեղ նույնիսկ նեղություն չէին կրել վարագույրներն իջեցնել: նս տեսնում էի, թե ինչպես մի տիպ, ժիայն տրուսիկով, ճերմակաճեր, օրինավոր տեսքով մի :փոն այնպիսի բաներ էր անում, որ չեք Հավատա,եթե ասեմ: | Նախ ճամպրուկի դրեց մաչճակալին,Հետո այնտեղից կա- լ նացի ծագուստներծանեց ու սկսեց Հագնվել։ հսկականկա- | նացի Հագուստներ՝մետաքսե գուլպաներ, բարձրակրունկ կոշիկներ, կրծքակալ ն այնպիսի գոտի, որից կախվածեն| փնում ոնզինները, Հետո նեղ, սն զգեստ Հագավ, երեկոյան ինձ

ւ

'

պա-՝

|

--Յց..

,

Հետո երդվում եմ աստծո'վ, ղդեստ,

սկսեց կանացիփոբրիկ քայլերով անցուդարձ անել սենյակում ու սիգարետ ծխել ե նայել Հալելուն, նա մեն-մենակ էր։ եթե, իճարկե, լոդղարանում իսկ նրա որնէ մեկը չկար. դա արդեն ես չէի տեսնում, էի մի տղամարդու ն մի վերնի լուսամուտում ես տեսնում կնոջ, որոնք բերանով ջուր էիՖցողում իրար վրա: Գուցեն այլ՝ կոկտեյլ: ծս չէի տեսճում նրանց բաժակների ոչ ջուր, եջ ինչ կա, Սկզբում տղամարդն էր բերանը լցնում ու փչում ուղիղ կնոջ վրա: Հետո էլ՝ կինը, ճերթով, գրողի ծոցը գնան նրանք, Միայն տեսնեիք, թե ինչպես էին անում դա: Չեմ կատակում: ծյուրանոցըլիքն էր գժերով։ Հավանաբար,ես միակ լուրջ մարդն էի նրանց մեջ, իսկ դա այնքան էլ չատ որ "չէ։ Քիչ էր մնում ճեռագիր ուղարկեի Սատրեդլեյթերին, առաչին իսկ գնացքովգար Նյու-Յորք. նա այստեղ աբբա կարող էր լինել, այս Ճյուրահոցում: Վատն այն է, որ հեման գարշանքին նայում ես առանցք տչթղդ կտրելու, նույնիսկ չուզենալով ճանդերձ: իսկ այն աղջիկը, որին ամբողջապես չուր էին արել, նույնիսկ լավիկն էր, Աշա թե որն է իմ գժբախտությունը: Հոգուս խորքում ես, Հավանաբար, սոսկալի անբարոյականեմ. երբեմն նույնիսկ սոսկալի այլանդակություններ եմ պատկերացնում,ու թերնս իֆքո ի վիճակի եմ անելու դրանց, եթե առիթ լինի: ինձ երբեմն թվում է, քե դա գուցե ճաճելի է, թեն զաղրելի ՛

Վ

Է

է, 0րինակ՝ է

ես

նուլնիսկ

Հասկանում

եմ,

որ

կարող

ր

բող

է ն Հե-

տաքրքիր լինել, եթե երկուսդ էլ Ճարբածեք բերանով չուր կամ կոկտեյլ եք ցողում իրար վրա։ Բայց ճիշտն ասած դա բոլորովին դուր չի դալիս ինձ, եթե խոր մտածես, ապա դա ուղղակի գռեճկություն է, իմ կարծիքով, եթե աղջիկը բեզ դուր է դալիս, ապա «արկ չկա 4Հիմարություններ անելու, եթե նա քեզ դուր է գալիս, ուրեմն դեմքն էլ է դուր գալիս, դե էլ ինչ ճարկ կա անվայելուչ արարքների, նրա՛ դեմքին ջուր'կամ չգիտեմ թե էլ ինչ թքելու Վատն այն է, որ երբեմն ամեն տեսակ ճիմարություննիրն էլ Հաճույք են պատճառում ժարդուն։ Աղջիկներնիրենք էլ մի բան չեն, միայն խանգարում են, երբ ջանում ես որնէ Հիմարություն թույլ չտալ, որլավ բան, Ես մի ծանոթ չեչացնես մի որեէ իսկապես ալեսզի աղջիկ ունեի երկու տարի առաջ, նա ինձնիցվատն էր: 05, ու

-0--

ինչպիսի տակտեջէր: եվ ալնուամենայնիվ, երբեմն

Հետա-

թեկուզե զազրելի. Ընդչանրապես հռ ՔԲորջիրէի նրա երբեք չես տյդ ռհջքսութլ Հարցերից լավ չեմ գլուխ Հանում: Ի իմանում, թն ինչն ինչոց է: ես ինքս ինձ Համար վարվեցողության կանոններեմ մշակում ն տնղնուտեղն էլ խախտում: Հ) Անցյալ տարի ինքս ինձ որոշեցի, որ կապ չպետք է ունենամ, այնպիսի աղջիկների Հետ, որոնցից զզվում եմ: Ու ինքս էլ բախտեցի որոշումս ալդ նույն շաբաթ, ճիշտն ասաժ «ենց նույն երեկոյան: Ամբողչ երէկոն Համբուրվեցի մի ռոսկալի ջարդրտվողի ճետ, որին Աննա Լուիզա Շերման էին անվանում, Չէ, հս լավ չեմ Հասկտնում ամեն տիպի սեքսը: Ազնիվ բԲոսք, չեմ Հասկանում:/ կանգնել էի պատուճանիմոտ ու ժաաֆժում էի` ինչպես ղանգնմ ուղիղ ջոզանզաչճարեմ ֆեյնին:Մբջջաղաքայինով լե, որտեղ նա սովորում է, փոխանակ զանգաճարելումորն ու Հարցնելու, Սե նրբ է օկսվում նրա արձակուրդը: իճարկե, Հի Թույլատրվում ուշ գիշերով զանգաճարելուսանողուճիներին, բայց ես արդեն ամեն ինչ մտածել էի: Եթե մոտենան Հեռախոսին, կասեմ, որ նրտո քեռին եմ. կասեմ, որ նրա, ճենց նոր վթարի է ենթարկվել, մ/աշամերձ մորաքույրը վե-| ճակումէ, ու ծս պետք է անչապաղ խոսեմ Ֆեյնի Հետ: չու վանաբար, նրան իմաց կտան:Չզանգաճարեցի միայն այն պատճառով, որ անտրամադիրէի: հսկ եթե չես ունենում, միննուլյն է, ոչինչ չի ստացվի: Հետ,

Հետո նստեցի

բազկաթոռին

սւ

տրամագրո ծխեցի «իզարնտ Ո: բոլոր

ննրս: ես ինձ չատ վատ էի զգում, խոստովանումեմ: մեկ էլ մի բան մտածեցի: Սկսնցի պրպտել դրամապանակս որոնել մի Հասցն, որ տվել էր ինձ Պրինսթոնում սովորու էինք ծանոթացել, մի երեկույթի մի տղա. մենք ամռանհ ժամանակ: Վերջապեսգտա երկտողը. Բավական ճմրթվել էր դրամապանակիսմեջ, բայց ընթերցել Հնարավոր էր: Դա մի կնոջ ճասցե էր, ոչ իսկական պոռնիկի, բայց, ինչպես պրինսթոնցի այդ տղանէր ասում, նա երբեմն ն չի մերժում: Մի անգամ նա այդ աղջկանտարել է Պրինսթոնպարերի, ու բիչ է մնացել այդ պատճառով նրան վտարբենդպրոցից: Աղջիկը կաբարնում պարում է Հանվելով, քն նժան մի բան, Մի -.-41-«

'

նրան, Աունը Իոսքով, վերցրի Հեռախոսնու զանգաչճարեցի Ֆեյ Կեվենդիշ էր, պպրումձրճԱտենֆորդ» Հյուրանոցում, Վաքսունվեցերորդի ե Բրոդվեյի անկյունում: Հավանաբաթ մի որնէ ետնախորշում: Սկզբում կարծեցի, Թե տանը չէ: Ոչ ոք չէր Ճում, Հետո վերցրինլսափողը: որպես» Ալլո,-- ասացի: ես թավ ձայնով էի պի չՀասկանա քանի տարեկան եմ: Բայը ձալնս ընդճանրաչ

պատաս

խոռում,

--

ոլես բավականցածր է:

Ալլո,--

--

--

Դա

ասաց

միսս

կանացի ձայնը շն է,

ՖեյԿեվենդի՞,

ոչ

այնքան սիրալիր:՝

Այո, ո՞վ Ե-- ճարցրձցնա.-Այդ ո՞վ է կեսին ղզանդգաճարում ինձ, գրողը տանի --

ծս

գիշերվա

մբ բիչ վախեցա

եմ, որ ճիմա ուշ է.-. Այո, ես Հասկանում ասացի մեժավարի:-- չուսով եմ, դուք ինձ կներեք, բայց ինձ ուղղակի անչրաժեչտ էր ձեզ Հետ խոսելչ-- Ու այդ ամենը տոնով, ազնիվխոսք: բարձրաշխարձիկ է Այդ ո՞վ ախր,-- Հարցնում է նա: Դուք ինձ չեք ճանաչում, ես էդի Բերդսելի ընկերն եմ. նա ասաց, որ եքե քաղաք ձեզ Ճանգամ, անպայման գիպեմ միասին կոկտեյլ խմենք, Ով ասա՞ց:. Դուք ում ընկերն է՞ք.-- հսկական էգ Հա՛, աստված վկա:Նա ուղղակի բղավում էր ինձ է, վագր --

-

--

--

ու

--

վրա Ճեռախոսով:

էդմունդ Բերդսելի։ էդի Բերթդսելի,-կրկնեցի ես: Լավ էղդմունդէր թե էդվարդ: չէի Հիշում նրա անունը՝ Միայնմեկ անգամ էինք ճանդիպելմի ապուշ երեկույթում: ծւ այդպիսի մարդ չեմ ճանաչում, Ֆճկ, ու հքն ձեր կարծիքով ինձ Համար ճաճելի է գիշերվակեսին վեր թոչել..աջ էդիԲերդսել, ասացի ես: Պրինսթոնից,-: խում էի, թե նա ինչպես է կրկնում ազգանունը. Քերդսել... Բերդսել... Պրինսքոնիքոլեջի՞ց: -ծ- Այո, այլոչ-- ասացի ես: Գո՞ւքէլ ծք այնտեղից: ` Մոտավորապես: "-ՐՀը,.. իսկ ինչպե՞ս է էդին,-- ասաց --

--

,

--

--

-

--

-7..

նաւ-Այնուսգ

մենայնիվ, այլանդակություն է զանգաճարհլ գիշերվակեսին:

.

ոչինչ: Խնդրել է ձեղ բարններՃաղորդել: Դուք էլ իրեն բարնեք,-նա շատլավ տղա է: ի՞նչ է անում Հիմայ-- կամաց-կամաց սիրալիր էր դառնում, գրողը տանիս նույն բանը, ինքներղ էլ Ճասկանումեքյ.-- ասացի ես: ես գրեքն անժանոք էի ինչ իմանայի, քե ինչ է անում, նրան: Չգիտեինույնիսկ՝ սովորո՞ւմ է ղեռ Պրինսքոնում,քե չէւ-- աեցեք,-- ասում եմ։-ԳուցեՃանդիպենք«իմա, մի-մի կոկտեյլ խմենք, Դուք պատկերացնո՞ւմ եք ժամը քանիսն է,-- ասաց նա.-եվ թույլ տվեք Հարցնել ձեր անունը:-- նա ճանկարծ ակսեց խոսել անգլիական չեշտադրությամբ։-- ինչ-որ չատ աճել ձայն ունեք: Շնորչակալություն կոմպլիմենտիՀամար,-- ասում էմ իմ անունը Հոլդեն Քոլտոնով-աժենաբարձրաշխարձճիկ անուն մտածել, բայց ես անֆիլդ էչ-- Հարկավորէր ուրիչ միջապես գլխի չընկա: Գիտեք ինչ, միստր Քոֆլ, ես սովոր չեմ գիչեթեհրը տեսակցության գնալոս Չէ՞ ռր աշխատումեմ, նա՝

--

ասաջ:-

Գե, շնորչակալ եմ:

--

--

:

--

--

|

--

-

--

Վաղըկիրակի է,

Միննույն է, ես պետք է լավ քնեմ, ինքներդ էլ ճասկանում եք: Իսկ ես կարժում էի, մենք միասին գոնե մի կոկտեյլ կխմեինք։ էվ ճիմա այնքան էլ ուշ չէ Գուք շատ սիրալիր եք, իսկապես,-- ասում է նայ-» Որտեղի՞ցեք խոսում: Որտե՞ղեք Հիմա: է՞ս նս ավտոմատից: Ախ այդապե՛սյ-- Հետո երկար լռեց.-Գիտեք ինչ, ես շատ ուրախ կլինեմ ձեղ Ճեւտ ճանդիպել, միստր Քոֆլ: Զայնից երնում է, որ դուք շատ լավ մարդ եք. Զարմանալի ճաճելի ձայն ունեք: Բայց Հիմա, այնուամենայնիվ, ուշ է: --

--

--

--

--

--

--

ես

եմ կարող գալ ձեզ մուռ:

Մեկ ուրիշ ժամանակ կասեի՝ Հիանալի

բնանուճիս Ճճիվանդացելէ)

նա

է,

Բայց Հա-

ամբողջ երեկոյան պառկած

աչչի կտրողացելթնել։ Հենց միայն նոր փակեց է: Հասկանո՞ւմ եք. Քերը, քնաժ Այո, դա վատ էւ Որտե՞ղ եք իջնանել. Գուցե վա՞ղը Ճանդիպենց: Չէ, վաղը չեմ կարող: Միայն այսօր եմ: ազատ Ա՛յ Քն «իմարն էմ, ալդպեսչզաթ է ասեի Ինչ արած, շատ ափսոս: Ձեր ողջույնը կշաղորդեմ էդիին,: իսկապես կճաղորդե՞ք:Հուսով նեմ, ուրախ ժամանակ Նյու-Ցորքում:Հրաշալիքաղաք է. կանցկացնեք Դա նս գիտեմ: Շնորչակալություն Բարի գիչեր,-ասացի կախեցիլսափողը, Հիմա՛ր. ինքդ ամեն ինչ փչացրիր Հարկավորէր գոնե վաղվա ճամար պայմանավորվել,կոկտեյլ լիսժելու կամ նման մի բան,

է եղել

ու

--

--

--

ՆՈ

--

--

--

--

ու

:

ճրա վիրէլ

որոշակի ասել, քե բավական շուտ էր: Չեմ կարող Ժամըջանիսն էր, բայց այնքան էլ ուշ չէր: Ամէնից շատ Քաչեմ սիրում պառկել քնելու, երբ բոլորովին չեմ ճոգնել, ցեցի ճամպրուկս, մաքուր վերնաշապիկվերցրի, գնացի լոգարան, լվացվեցի փոթւնցի շագուստու Մտածեցի՝գեամ տեսնեմ է կատարվում նրանց «Տասամանագուլնդաճինչ լճում»: Հլուրանոցինկից գիշներալինակումբ կար, որ կոչվում էր «Տասամանագույն դածլիճջ: բնցացքում մտածում էի՝ չփորձե՞մզանգաՇատ ուզում էի նրա ճետ խոսել: նա Քրոջս՝Ֆիբ| ին անում էր: Բայց չէր կարելի ոիսկ անել ե փնչՀաս տուն ւվանգաճարել այնուամենայնիվ, նա փոքրիկ էր ու, Հավանաբար ,արդեն քնած էրչ չէր մոտենա 4Ճնեռախոսին: հՀչարկե,կարելի էր լսափողը դնել, եթե ժնողներսմոտենավին, բայց, միննույն է, ոչինչ չէր ստացվիչ նրանք կճանաչեին, որ հս եմ. Մայրիկս միշտ գլխի է ընկնում. Զդացողությունն ուժեղ է: Բայը չափից դուրս շատ էի ուզում խոսել մեր ՖիբիիՀետ: "եթե միայն տեսնեի՛ց երան, Այդքանլամենու խելացին, . Դեռ

լս

ու

Հագնվելո

լժարձլ ամեն

Հավանաբար, տեսած չեք լինի, Շատ խելորն է, ճիշտ եմ ասում: միայն գզէՀասկանում եջ, ինչ ընդունվել է դպրոց, է երկուսներ երբեք չի րազանը գնաճատականներ ատացել, չ

ցտացել: ռես

ճիչն ասած,

մեր

ընտանիքում` միայնհս

նմ

Ավագեղբայրս՝ բութ, մեռավ, ուղղակի կախարղ էր: Դ.

Ք-ն,

գրող

է, իսկ մյուս

այս-

եղ-

Միայն էս եմ այսպես իսկ դուք Ֆիբիին տեսնեիք,նրա մազերը բուքն են՝ չատ կարճ չեկ, գույնին դրեթե Ալլիի մազերի ամույնը նա է է կտրում. Ամուսանը 4ճավաքում ականջների ետնը։ իսկ

բայրս՝ Ալլին,

որ

փոքրիկ ականջները

են,

սիրունիկ,Զմռանըարձակում

է,

ձնի էլ գեհրբեմե մայրիկը Ճճյուսումէ, երբեմն՝ ոչ, նիճաղեցիկ է, նա ընդամենը տասը տարեկան է: ինձ էս րիկ է, բայց գեղեցիկ կազմվսժքով, նիճարությունը Հենց` ճարմար է լմշկասածքին։ Մի անդամ պատուճանիցնայում մտաէի, թե նա ինչպես է փողոցից անցնում զբոսայգի, ժեցի-,որ շատ ճարմար է չմշկասաճքի ճամար նիճարիկ ու քեթն։ Ջեզ շատ դուր կգա նա. Հասկանո՞ւմ. եք, ինչ որ ասես, անմիջապես ճասկանում է խոսքն ինչին է վերաբերում. նրան նույնիսկ ուր ասես կարող ես տանել «ճետդ: Հաստանես անճաջողֆիլմ նայելու,անժիչապես տանես, անմիջասես կանում է, որ թույլ նկար է, լավ ֆիլմ է, որ լավն է, ես ու Դ. Բ-ն մի անդամ նրան " Փսկանում ուարանք ֆրանսիական այդ նկարը նայելու՝ «Հացթուխի կիեր». Ռեյմսն է խաղում այնտեղ, Ֆիբինուղղակի գժվեց, աստիճանն» է, ՌոԲայց նրա սիրած ֆիլմը «երեսունինրը նա բերտ Դոնատիխաղով Հանդերձ. ամբողչ նկարը այդ գրեթե անգիր գիտի: Մենք միասին մի տասն անդամ նայել ենթ, Օրինակ՝ երբ այդ Ռոբերտը ոստիկաններիցթաբնվում է շուղլանդականֆերմայում, Ֆիբին այդ շոտլանդացուՀետ. ասում է. «Դուք սելյողկա՞ հեք միաժամանակ բարձրաձայն ուտում». Ամբողջ երկխոսությունն անգիր գիտի, Իսկ հրբ այդ պրոֆեսորը, որն իրականում գերմանական լրտես է, բարձրացնում է ճկույթը, որի մի Հոդը չկա, տալիս ցույը Ռոբեր» Դոնատին, մեր Ֆիբին նրանից չուտ է իր ճկույթը մթության մեչ խփում դեմքիս. 9է, նա լավն է, Զեզ անսլայման դուր կզաս Ճիշտ է, նա մի քիչ շատ է կպչուն: Ամեն: ինչ չափիլյ դուրս խորն է ապրում, ոչ մանկականորեն։ Դա ամեն

ու

ալ

ու

--48--

ամբողջ ժամանակ գրթեր է գրում: Միայն Է Քե երբեք դրանք չի ավարտում, Ամեն ինչ մի աղչկա մասին չ ի գրում` ԳիզելաՈւզերֆիլդիմասին, Միայն թե մեր Ֆիբին ( գրում է՝ «կիսձլա»։ Այդ ԿիանլաՈւզերֆիլդըխուզարկու աղւ իկ է նա կարծես թն որբ Լ, բայցՀետո, Հայրը գտնում է տ նրա ճայրը «բարձրաճասակ,ճրասլուրիչչենտլմեն Վ, Քսան տարեկան». Գժվել կարելի է: Այո, մեր Ֆիբի՛ն, Ազնիվ խոսք, նա անպալման ձեզ դուր կդա. նա նույնիսկ պստլիկ ժամանակ էլ խելացի էր. երբ նա շատ-շատ շատ փոքրիկ էր, ես ու Ալլին նրան տանում էինք զբոսայգի, ճատկապես կիրակի օրերին, հսկ Ալլին առագաստանավակ ուներ, հա սիրում էր կիրակի օրերին այն բաց թողնել, ու մենք Հետ, նա տանում ճերէինք մեղ միշտ մեր փոքրիկ Ֆիբիին մակ ձեռնոցներ էր Ճագնում քայլում մեր մեջտեղով, բեչպես իսկական լեդի երբ ես ու Ալլին մի որեէ բանի մասին էինք խոսում էինք, նա ականջէր դնում. երբեմն մոռանում խրա գոյությունը, Համենայն դեպս, շատ փոքրիկ էր, բայց նա անպայման Հիշեցնում էր իր մասին. Միշտ միջամտում էր. Կչրեր ինձ կամ Ալլիին կճարցներ. «Իսկ ո՞վ, ո՞վ Թե՞ աղջիկը»:Ու մենք նրան պատասխանում ասաց,Բոբի՞ն, ասում էր «Ապա՛» կրկին էինք, թե ով ասաց, ն նա Ն ականջ դնում մեծի պես, Ալլին էլ էր նրա ճամար գժվում: Է Ուզում եմ Հիմա ասել, որ նա էլ էր շատ սիրում Ֆիբիին, | Ֆիբին արդեն տասը տարեկան է, այնքան էլ փոքր չէ, բայց միննույն է, բոլորն էլ գժվում նն երա ճամար, ով ճասկանում է, իճարկե՛ Համենայնդեպս, ես շատ էի ուզում երա Հետ Հեռախոսով խոսնլ Բայց վախենում էի, թե ծնողներս կմոտենան գլխի կրնկնեն, որ ես Նլու-Ցորքում եմ, ն որ ինձ վտարել են դպրոցից: Այնպես որ, երի նոր վերնաշապիկՀազա, իջա չոլլ՝ տեսնեժ ինչ է լատարվում այնտեղ: Բայց այնտեղ գրեթէ մարդ չկար, բացի ինչ-որ սուտեն«ՏՑասամայորնձրիկ ե պոոնկատիպշչիկաճեբաղջիկներից, կագույն դաշլիրից» երաժշտության ձայն էր գալիս, ն նս գնացի այնտեղ: Ու քեր ալնտեղ դատարկ էր, ինձ մբ անՀեռու պետք սեղան առաջարկեցին, մի անկյունում, Հարկա-

ճիշտ է, եվ

Հետո

`

ու

ու

ու

ու

-`

չ-8

Աարէի մատուցողի18ոքըմի գոլլար խոքել: Նլու-Տորջում ՆԴ Փողով ամեն ինչ էլ կարելի է, ես գա Ճաստատ գիտեմ ԲադիՍինգերիՖվագախումբըգարշելի էլ Սոսկալիաղմրկոտ, ոչ լավ իմաստով ազմկոտ, ոսլղավի անտանելի:Եվ դաճլիճում իմ Հասակակիցներըքիչ էին Ըիջոն ասած, բոլորովին չկային. ալնտեղ միալն պճնված ժերուկներ էին իրենց ղամաների ճետ, Միայն ճարնան սեղանի մոտ նրստածներն էին բոլորովին այլ տիպի այքելուներ, Հարկան մոտ նստած էին երհաունինմոտ երեր աղջիկներ, սաեղանի երկնումէի, որ Երեքն կլ տգել էին ն նրանց զլխարկեերից եկվորներ են, Բայց շիկաճերը այնքան |լ տգեղ չէր, նրա «մեջ ինչ-որ շետաքրբիր բան կար: Հենց որ սկսեցի նրան ղննել, մատուպոզըեկավ: ես պատվիրեցիսադալով վիսկիչ բայց Խնդրեցի չբացել. արագ էի խոսում, թե չէ նրբ ծամծոմում հս, կարծում են, անչափաճատետ աւ արդպիսիդեպՔում ոգելից խմիլքներ չեն տալիս, եվ ալհուամենայնիվ, նա կանց կպչել. ֆննրեցեքստիր,-- ասում է,-- բայց ձեղ մոտ որկլ 4ա-. վաստազիրչլկա՞ ձեր չափաՀշասությունըՀաստատող: Գու-՝ | մո՞տ Փե վարորդականգրքույկը ձեզ լինի, ես սառցե Հայացքով նայեցի նրան, կարծես մաճացու -

--

|

Փերպով վիրավորել էր ինձ, --

Մի՞թե իս

եմ

ասացի անչափաճասխ մեղ կարգադրվածէ... էմ ու մտ ածում՝զգրողի ծոքբ»:-« ու

նհրեցեք, արը, բայց վավ, լավ,-- առոս/ կռկա-կոլատվեք, Նա.արդենգնում էր, բայց ես կանչեցի: Դուքչե՞ք կարոզ մի երկու կաթիլ ոոմ ավելացնել,-հո նրան խնդրեցի շատ սիրալիր, քաղաքավարությամբ,-ինչաե՞ս կարող եմ այապիսի տեղում ֆստել սափ. Դուք Հե՞ցկարող մի երկու վաթիլ ռոմ ավելացնել: ներեցեք,տըր, ոչ մի կերոլ,-- ն գնաց: Բայց եա ժէղավորչէս նա կարող է զրկել իր տեղից, եթե ոգծլից Խմիչք տա անչափաճասին,խկ ես, դժբախտաբար, անչափա--

--

"`

նման

--

--

ճատ հմ.

ե,

լի

օվսցի Նայել Հարնան սեղանի այգ վշուկներին,

Ավելիչատ՝ չիկաչերին, Այն էրկուսբ սոսվալի այլանդավ Մ

էլն, ինչպես մաճացու մեղք, Բայց ես Հիմարի պես ալքս չէի տնկել. Ընդշակառակը,նրանց նայում էի անտարբեր Հայացքով: նվ ձեր կարծիքով, ե՞ն: արեցին նրանց, Սկ»եցին

մտածում (ին, որ ես ապուշների պեսՀոճռալ:Հավանաբար Սս եմ Համար: սոսկալի դուրս աչք չափից ջաճել տնկելու եմ Վվրդովվեցի, կարծես ուզում ամուսնանա՛լ նրանց Հետ:

Հարկավորէր արճամարձել, բայց

շատ էի ուգում պարել: երբեմն ուղղակի շատ եմ ուզում պարել ու ծիմա էլ էի եմ. ասում ուղում: նս թեքվեցի նրանց կողմն Աղջիկներ,չե՞ք ուզում պարելչ-- Քաղաքավարությամբճարցրի, շատ բարձրաչխարճիկտոնով, իսկ նրանք Հիմարիպես իրար անցան կրկին սկսեցին Հոճռալ: ԱզԳնանջ պարենք,-եիվ խոսք, իսկական տխմարներ։-եմ.-Չափիցդուրս Գնա՞նք:-նկեք Հը՞, Հերթով: ասում շատ էի ուզում պարել: շիկաչճերը ոտքի ելավ, ճավանարբար,ՀասՎերջապես Իրեն եմ դիմում։Մենք դուրս կացավ, որ զլխավորբրապես եկանք պարաշրապարակ, իսկ այլն երկու խրտվիլակները դեոՀոչոում էին Հիստերիկալքմնչ։ ԱլդպիսիներիՀետ դարդից կարող ես գլուխ դնել, Քայց խնդրելս արժեր: Ալդ ինչպե՛ս էր պարում շիկաՀերը: կյանքումս ավելի լավ պարող չեմ տեսել: Գիտեք, երբեմն արտաքուստ ճիմարի մեկն է, բայց պարում է ինչէ նան, որ խելացի աղչիկը պես աստված: Բայց պատաձճում կամ անվերջ ինքն է ձեզ ուղղություն տալիս, կամ էլ ալնպես վատ է պարում, որ գերադասումես սեղանի մոտ նրսու

--

ու

.

խմել, Դուք Հրաշալի եք պարում,-- ասում հմ շիկաչերինչ-Ձեզ անչրաժեշտէ դառնալպրոֆեսիոնալ պարուՀիչ Ազնիվ խոսք: Մի անդամ ես պարել ՞եմ պրոֆեսիոնալի Հետ, բայց դուք Հարյուր անգամ նրանից լավ եք պարում: կաէ՞լ էջ Մարկոյին Միրանդուիմասին: ժամաի՞նլ,-- հա նուլնիսկ չէր լսում ինձ, շուրջն էր քայլում նակ Ասում եմ դուք ն լսաժ կա՞ք Միրանգուի մասին: Չգիտեմ:ՉԼ, չեմ տած

մնալ

ու

--

Ամբողչ

--

--

--

»-18--

ամլր

Մարոյի

Դրանք պարողներ են, Աղջիկը պարուծի էւ Այջբան էլլավը չէ: Այսինքն՝ ինչ որ Հարկավոր է, նա անում է, բայց ոչ շատ ճաջող։ Գիտե՞ք,փնչպեաես զգում, երբ քո դաման --

վավ է պարում:

-ծ- Ի՞նչ եք ասում,-նորից Հարցրեց նաս Բօլորովին ձէր ինում, ուշաղրբությունչէր դարձնում ինձ վրաւ Ասում եմ, գիտե՞ք ինչես են զգում, էթ դաման --

լավ է պարում:

ջատ

ԸՀը՛:.:

--

՛

նք, ձեռթս ձեր մեջքին է, չէ՞: Դե ուրեմն, հքե մոռանում ին: է ձ/ոքիդ տակ ն որտեղ են դամայիդ տսքհրը, ձեոքերը ն լՎ'դչշանրապեսամեն ինչ, նշանակում է նա ճրաշալի է սարում: նա իսկի չէր էլ լսում, քե |Խ: եմ ասում. Որոշեցի էլ չխոսել: Միայն պարում էինք, ուրիշ ոլինչ։ 0՛4, ինլպես էր սյարում այդ ապուշը:Բադի Սինդերն ու իր անպետք նվա«Աշխարճում միայն մի բան դախումբր նվազում էին կա...»-- կ նույնիսկ նրա՛նք էին կարողանումփչացնել այդ երգը: Հրաշալի երգ է, նս սլարում էի Հենց այնպես, առանց ֆոկուսների,-- ատում եմ, երբ պարի ժամանակ Ճաղար ու մի ֆոկուսներ են ցուցադրում,-- բայց լավ պա/րեցրի այդ էր։ նս էլ Հիմարի շիկաճերին, ու նա Հրաշալի ենթարկվում պես կարծում էի, քե նրա Համար էլ է Հաճելի պարելը, մեկ էլ նա սկսեց ինչ-որ Ճիմար-ճիմար դուրստալ Գիտեք, երեկ երեկոյան, մենք ընկերուչիննրով տեՏեսնում

--

ես

՝

--

սանք Պիտերորեին,-- ասում է,-- կինոդերասանին, կլանՔում, Թերթ էր գնում: Այնպեսլա՞վնէր: -- Զեր բախտը բերել է,-- ասում եփ.-- ա՛ վ է Ճասկանո՞սվ եք:.-- խկականապուշ է, Բայց ինչպե՞ս է պաբում: նս չդիմացա ու Համբուրեցինրա գլուխը, այդ ուղղակի մազաբաժանը:իսկ նա նեղացավ: Դա՞ ինչ բան է, Ռ.ինչ։ Հենց այնպես: Դուք շատ լավ էք պարում,-ասացի-- ծս մի քույր ունեմ, չորրորդ դասարանում է սա տանան: Դուք նրանից վատ չեք պարում, իսկ նա այնպե՛ս է պարում, չտեսնված, գրողը տանի: -- կարգին խոսեք, խնդրեմ:

Բերել,

Հիմարի,

--

--

,

,

ոՀ

Գեվո լնդի՛ է դարձել, թագուճի՛ է,

գրողը տանի: Դուք որտեղի՞ց եք եկել,-- ժարցնում հմ. Չի պաաասխանում: Չորս կողմն է աչք ածում: նրնում է, սպասում է, Քե կշայտեվի ինքը՝ Պիտերկորեն, Ռրտեղի՞, կրկնում Էմ. 9 եք Ի՞նչ, --

Ա-

--

--

/

-

,

'

եկել, Մի՛ պատասխաներ, : քե չեք կամենում: նեղություն մի՛ կրեք, խնդրեմ, Սիձթլից, ՎաշինգտոնինաՀշանգից,-- ասում է. Նէզողավիտ գտնվեց, ծառայություն մատուցեց ինձ Դուք Հրաշալի զրուցակից եք,-- ասում եմ.-- Դա ձեզ ՞

Դուքբոլորդ

ա"

ց եք որտեղի՞,

--

--

Հայտնի՞ է, Գա ի՞նչ է նշանակում: ես այլես չկրկնեցի։ Միննույն է, տեղ չէր Ճասնում, Ուզո՞ւմ եք ջիտերբագպարել, հե արագ երաժշտուՔյուն լինի, հսկականազնիվ ջիտերբագ, առանց ճիմարուեթե Քյունների, ոչ քն ոստոստել, այլ լիսկապեատ պարել, արագ նվագեն, բոլորը կնստեն, չչաշված երաժշտություն մեզ: ՓեթոլներիԻն՝ Հաստվիվներին, տեղը կբավականացնի

-

,

--

--

ու

նեչ՞վ:

'

է,-- ասում էւ-- անբ, իսկ դուք Համար միննույն Փանի՞տարեկան եք: նս այնպե՛ս վրդովվեցի. 0՛, զրողը տանի, ինչո՞ւ հեք ամեն ինչ փչացնում,-որսում նս արդեն տասներկու կամ: Պարզապեսսաեմ.-տանայի պես բոյ եմ քաշել: վսեք, ասացի կարգին խոսեք. Թե որ շարունակեք --

լ

ինձ

--

--

անուն սատանայի

վացա՞ջ, ես սկսեցի

տալ,

կգնամ ընկերուչիներիսմոտ,

Խնդրել ներողություն

Ճաս-

«րոլճ Խոն,

գժի պես, պարեղանակնվագեց: նա ինձ Հետ եկավ չիտերբադ պարեհլու՝ արժանաշատ նա պար"ւմ, ճիշտ եժ շա՛տ լավ էր Վալելձեով, թեթն, ասում է, մատդ կպչում անմիջապեսենթարկվում էւ Հազիվ իսկ երբ պտույտներէր գործում, ալնպես Հաճելի էր պտրովում երա քամակը, ուղղակի Հիանալի էր. Շա՛տ էր լավ, ես մի քիչ սիրաճարաստված վկա, Մինչպարում էինջ, արազ նվագախումբը

«-80--.

ն

-Լ

: -

Սեցի նրան. Կրակ են այդ աղջիկները, երբեմն վրան նայել ես, որ Հիմարների ծիմարն է, բայց էլ չես ուզում, տեսնում բավական է մի որեէ բան լավ անի, արդեն սիրաչարվում ես: 0՛4 այդ ազջիկների, գրողի տանի: Խելքա-ան կանեն

'

:

մարդու: Ինձ

չՀրավիրեցին իրենց սեղանի մոտ. անդաստիարոկությունից, իշարկն, իսկ ես, այնուամենայնիվ, գնացի Շիկաճերին, որի Հետ պարել էի, անվանում էին Քերնեի» "կբարա կամկրեբա: Իսկ այն տգեղներին՝Մարտին Լավերն: Ասացի, որ անունս իմ Ստիլ է, դիտմամբ ասացիչ Փորձեցի խելացի զրույց սկսելնրանցՀետ, բայց գա անչնար էր, նրանց զոռով էլ չես կարող խոսեցնել. Մեկը մյուսից Հիմար էին: Ու-ամբողջժամանակաչք են ածում չուրջները, ասես սպասում են, որ Հիմա դաչլիճը լցվելու է էինոաստդերով: Նրանք կարծում են, Հավանաբար,որ կինոաստղերը, երբ գալիս են Ննյու-Տորք, ամբողչ ժամանակ ցցվում են «Յասամանագույնդաշլիճում» նե ոչ թե «էլ Մարոկոյում» Վլամ «Սթորք--ակումբում»։Մի կերպ դուրս կորզեցի, թե ինչ գործ են անում իրենց Սիեթլում։ Պարզվեց, որ երեջն ընկերությոէլ աշխատում են միննույնապաճովագրական

"

Հարցրի՝ սիրո՞ւմ են իրենց աշխատանքը:Բայց մի՞թն Հնարավոր էր այդ ճիմարներից մի կարգին բան իմանող:. Մարտինն ԼաԿարծումէի, թն այն էրկու այլանդակները՝ են, բայց հրանք սոսկալի նեղացան, երբ վերնը, քույրեր Հարցրիայդ մասին: Հասկանալիէ, նրանցից ոչ մեկը չէր ուղում մյուսին նման լինել, դա բնական է, բայց, այլիուաժենայնիվ, ծիծաղս հկավ: ես երեքի Հետ էլ պարեցի Հերթով: Այլանդակներից մՃկԻ՝Լավերնը, այնքան էլ վատ չէր պարում, բայց երկրորդը՝ սոսկալի էր, նրա Հետ պարել, միննույն է, քե Մարտին, արձանըքարշ տալ դաճլիճով մեկ, Հարկավոր Ազատության էր ինչ-որ բան նախաձեռնել, որպեսղի նրան քարշ տալն այդքան ձանձրալի չլիներ: Ու ես ասացի, թե Հենրիկուպերի՝ կինոդերասանը,ա՛լ, գնում է: Ո՞ւր է, ո՞ւր է,-- նա սոսկալի Հուզվեց:-- Ո՞ւր է եա, Նա Հենց նոր դուրս եկավ Ա՛Հ, ուշացաք: ինչո՞ւՀենց որ ասացիչ անմիջապեսչեայեցիք: նում:

`

`

ԾԵԾԵՆ

ՀՈՐ

--

--

՛

--

6-1

Դ. մելիեչնր

"-80--

"նա նույնիսկ կանգ առավ ու գլուխների վրալով ս«կսեը նայել, քն կինոդերասանըչի՞ երնում արդյոք: Ախր ո՞ւր է, է՛,-- ասում է: Քիչ էր մեուժ լաց լիներ Այ Թն ինչ արեցի, նս շատ ափսոսացի,որ խաբել եմ։ Մարդիկ կան, որոնց չի կարելի խաբել, թեն ճենց միայն դրան էն արժանի: Ամենաժիծաղելին այն ժամանակ եղավ, երբ վեքադարմոտ: Մարտինասաց, թե Հերի կուպերնայսձանջսեղանի տեղ էր. Այն երկուսը՝ Լավերնը ն Բերնթսը,թիչ էր մնում` էնջնասալանլինեին, Տխրեցին,Հարցնում են Մարտիին,Թե տեսա՞վ նրան. հսկ Մարտինթն' այո՛, միայն անցողակի' Ա՛յ քեզ Հիմար: Բարը փակվում էր, ն ես նրանց Համար երկուական բաԺին ոգելից խմիչք պատվիրեցի, իսկ ինձ Համար՝ երկու փոկա-կոլա։նրանց ամբողջ սեղանը ձածկված էր բաժակՖէրով։ Այլանդակներիցմեկը՝ կավերնը, անընեդչատծաղբում էր ինձ, որ նա միայն կոկա-կոլա եմ խմում, Փայլո՛՞ւն Ճամար նա Մարտին զովացուցիչ էին խմում դնեկտեմՓերին, սատտնան տանի ինձ: նբթանքոչինչ չէն ՀատկուՖում: իսկ շիկաճեր Բերնիսը փյում էր սոդայով վիսկին: ՋՔիուպես խմում էր: Ու երեքն էլ անվերջ տայք էին ածում որոնում, նրանք նույնիսկ միկինոաստղեր էին ֆուրչը, ճետ մյանց չէին զրուցում, Այդ Մարտինմյուսներից ավելի էր խոսում: Ու ամբողջ ժամանակ ճիմար անճեթեքությունՖեր էթ դուրս տալիս, օրինավ՝զութարանինասում էբ «մի տեղ», իսկ նվագախմբիպառավ, ճազատ կլարնետաճարին Ջճոգյակ» էր անվանում, Հատկապես երբ նա վեր կացավ ու ինչ-որ անճասկանալի բան ծվժվաց։ հսկ կլարեձտը«շվի» բ անվանում, Սոսկալիգոնճիկն էր. Իսկ երկրորղ այլանձնացնում էր, թն չտեսնված «րաժիտ էեւ գակը՝ (ավերնը, խնդրում էր զանգաչարեմ Ճայրբկիս Անվերջ ճարցնեմ՝ ազա՞տ է ար երեկո: ԱնվերջՀարցնում էր, թե ճայրիկս Հո չի՞ գնացել: Ջորս անգամ «տեսակցության խնդրեց՝ զարմանալի՛ սրամտություն, Միայն Բերնիտր՝ շիկաշերն էր "գուռմնում: Մի բան հս Ճարցնում, անպայման պիտի Հարց1ի՝ «դա ի՞նչ է»: Ուղղակինլարդերիդ վրա ազդում է: եվ ճանկարծերեքն էլ դատարկեցինբաժակներնու վեր --

ու

ու

.-82--

.

կացան, թն՝ քնելու ժամանակնէ: Առում էին, առավոտյան վաղ պետք է աբթնանան, զնալու են Մլուղիկ-Հոլլ, ճադիո-` աեթիի առաջին սեանսին. նս թնդրեցի նրանց մի քիչ էլ Ֆաել, բայց լօւզեցին Ստիպվածէի Հրաժեշտ տալ: ԱսաՓի, "ւ իրենց կփնտրեմ Սիեթլում, եքե երթնէ այտեղ գնամ: Բայց Հազիվ թե, Այսինջն՝ ճչազիվ քե նրանց փրնտՓԵմ,

-

Ընդծանուրաչիվը, ներառլալ նան սիգարետները, իմ կարծիթով, նրանք պետք է փաղմձց եթեսուն դոլլար գոնէ մինչ իրենց միաառնին, որ իրե՛նք կվճարեն քոլորը, նալո։ նս, իճարկե, թույլ չէի տա, որ նրանք վճարեն, բայց, դեպս, կարող էին առաջարկել, ինչնէ, գա նչաՀամենայն չունի ափից դուրս Հիմար էին, Հապա այդ նակություն ոլորվաֆ շլլապանն՛բթ:Տիամադրությունսընկավ, երբ իմաոթ ուզում են շուտ վեր կենալ, որպեսզի Հաջողացնեն

ցա,

բնկնել ռադիո-աիթի: նրբ պատկերացնումես, որ սոսկալի շլիոպայով ալդ էակը Նյու-Յորք է ժամանել չզետես թե միայն այն սանի Ճաորտեղից, ինչ-որ Հեռավոր Սիեթյլիըց, մար, որ լույսը բացվելուն պես թրեն գցի ռադիո-ւփթի Հիմար ծֆրագիրըդիտելու, այնպես է ընկնում տշամադրուԹյունդ, որ դիմանալ չնս կարող: ծս նրանց թոլորի Համար միայն թե այգ ճարյուրական բաժակ խմիչք բանը չասեին,

փզոսգիրքի, եկա անմիջապես

«ՏաՆրանց գնալուց ՀԵտո ես դուրս սամանագույն դաճլիճից», Միննույն է, դաշլիճը փակվոմ էր, ն նվայախումբնէլ վաղուց դադարել էր Խվագել: նախ՝ ման տեղերում տխուր է նստելը, ծրբ պարընկեր չուննո, ն էրգրարտ,«ր մատուցողը կոկա-վոլայից բացի շչինչ չի տալիս: արծա այնպիսի գինետուն չկա, որտեղ ճետլինի էրկար նատել, եթե չի կարելի ոգելից խմիչք |թավոր պատվիրել ու խմել, կամ էլ՝ եթե Հետդ ային չկա, ռիի . ճամարիսկապեսխելքդթոջցնումծու

Ն

`

լ

`

ֆելե

Դուրս դալով ձոլլից՝ Հանկարծեռ կրկինՀիշեցի Հիշեցի ալլես մտքիցս գուրս չեկավ: նստեԳալլաճերին, ու

`

ՎՏ.

Ծի Հոլլում մի գարչելի բազկաթոռի, ու սկսհցիմտածել, բո նա Ստրեգլեյթերիճետ միասին ինչպես է նստել աիլ սառբ թեն միանրամայն Համոզված էդ Բենկիի մեքենայում, էի, որ նրանց միչն ոչինչ տեզի լէր ունեցել, ես 6 լավ էի ւ ճանաչում ֆեյնին, միննույն է, ուղեղիցագուրս չէթ գալիս: ես նրան Հրաշալի էի ճանաչում, ազնիվ խոսք: Հասկանում նջ, նա սլ միայն չաշկի էր խաղում, այլն սիրում էի ամեն տիպի սպորտ, ու երբ ծանոթացանք,ամբողջ ամառը ամեն առավոտ թենիս էինք խաղում, իսկ ճաշից Հետո՝ դոլֆ, նս նրա Հետ շատ մոտիկից եմ չշփվել, ոչ ֆիզիկականիմաստով, իճարկե, երբե՛ք, պարզապես ամբողչ ժամանակ միաՀետ ընկերություն անէլու ճամար սին էինք լինում Աղջկա | Բոլորովին էլ պարտադիրչէ սիրաճետելը: Մենք ծանոթացանք, որովչճետննրանց դոբերման-պիջչերը միշտ վազում էր մեր պարտեզըու այնտեղ կեղտոտում, իսկ մայրս սոսկալի զայրանում էր դրանից: նա ու

սոսկալի աղմովլ բարձրացրեց: Մայրիկս բաների ճամար կարողանում է աղմոսկ Հետո պատաճեցայնպես, որ ես մի Քանի «օր բարձրացնել: ճետո եյնին տեսա մեր ակումբի ավազանիմոտ, պառկած վր փորի վրա: նս բարնեցի նրան: Գիտեի, որ ժեր կողթին մ ապրոսք, բայց երբեք չէի խոսել նբա ճնտ. Բայը սկզբում, երբ բարնեցի, նա շատ սառը վերաբերվեց: ես կաշվիցս

ֆեյնիմորը զանդաճարեց

ն

նման

որ անձամբ ինձ Համար ոչ մի նշանակություն չունի, Թե նրա շունը որտեղ է կեղոոստում, Թեկուզ ճյուրասենյակում վազվզի, ինձ Համար մինՖույն է, Մի խոսքով: դրանից Հետո ես 9եյնրչատ մտերՄացանք: Հենց այդ նույն օրը մենք գոլֆ խաղացինք: Այաեմ, նա ուց զնդակ կորցրեց: Այո, ութ: օրվա պես ճիշում ճոգիս դուրս եկավ, մինչն որ սովորեցրի գնդակին Սսղղակի խփելիս գոնե բացել աչքերը: Քայց շատ լավ մարզեցինրան:. նռ,Հրաշալի եմ խաղում գոլֆ, եթն ասեմ, թե քանի շրջած փատարելովհմ ավարտում խաղը, չեք Հավատա Մի անգամ բիչ էր մնում ինձ նկարաճանեն կարճամետրաժիՀամար, բայց վերջին պաճին փոշմանեցի Մտածեցի՝եթե կինոն այնպես ես ատում, ինչպես ես, ապա ճարկ չկա ցուՎ

գուրա էի դալիս ապացուցելու,

ու

-84--

ցադրվել ն Քույլ

տալ,

որ

թեզ ԵկաիաՀանենկարճամնտրաչ

ժի Համար:

Սիժաղելի ազջիկ էր զեցկուճի է: Բայց ինձ

:

տն

այդ

դուր

Փեյնը Չէի ասի, քն նա .գեէր գալիս, Բերանըշատ մեծ

ձր' Հատկապես, եթե որնէ բանից ճուզվում էր "ւ սկսում էր Խոսել, բերանն ուղ լակի տարածվում էր. նս գժվում էի, Ու Ֆրբեք կարգին չէր փակվում նրա բերանը, միշտ կիսաբաց փր, մանավանդ՝ գոլֆ խաղալիս կամ գիրք կարդալիս, նա չատ էր կարդում ն միշտ լավ գրջնր, Հատկապնս՝ բանաստնեղծություններ:Բացիիմ Հարազատներից,ես միայն նրան եմ ցույց տվել Ալլիի ձեռնոցը՝ ամբողջապեսբանաստեղծու-թյուններով ծածկված, նա Ալլիին չէր ճանաչում, որովչետե առաջին անգամ էր ամռանը Աեչնում անցկացնում, միքչ ես կոդ այդ զնում էր Ճրվանդանը,բայց շատ րան էի պատմել նրան եղբորս մասին: Դա ճետաքրքրում էր ֆեյնին. նա աիբում էր լսել Ալիբ մասին: Մայրիկիսշատ էլ դուր չէր գալիս Ջեյնը: Բանն այն է, տր նրան թվում էր, թե Փեյեր ն նբա մայրը վերնեիըեն նայում իրեն, ոբովճետն միշտ չեն բարկում: Մայրիկը Հաճախ էր նրանց տեսնում ավանում, որովճետե Ժեյնը մոր Հետ միասին չուկա`էր գնում իրենց մեքենայով: ՄայրիկսԺեյնին նույնիսկ լավիկր չէր Համարում: հսկ ՖԻԿ շամարում չի, ինձ դուր էր գալիս նրա տեսքը ու վերչ: Հիշում եմ Հատկապեսմի օ՛ր, Դա միակ օրն էր, որ ես

9եյներՀամթուրվում էինք, այն էլ ոչ իսկականի պես Շաբաք օր էր, ն անձրնենասես դույլերով էր թափվում, իսկ ու

ես

նստել էի նրանց պատշգամբում. նրանթ մեծ ապակեպատշգամբ ունեին. Մենք շաշկի էինք խաղում: ես երան երբեմն ձեռ էի առնում,որ դամաները չի շարժում Վերջին չարքից: Բայց շատ չէ, Մի տեսակ չէի ուղում Ֆրան ֆղայնացնել, իսկ ես առիթը եկած դեպքում շատ եմ սիրում զայրացնել աղջիկներին, լացացնելու աստիճան: Բայց աճա թե ինչն է ծիծաղելի. երբ աղջիկը լրջորեն ինձ դուր է գալիս, բոլորովին չեմ ուզում բարկացնել. երբեմն մտաժում եմ, թեն նա ուզում է, որ բարկացնեմ իրեն, նույնիսկ ծաստատ գիտեմ, որ ուզում է, բայց եթն վաղուց եա ծանոթ ու Հետ երա երբեք չես բարկացրել, ապա մփ տեսակ դրժպատ

.

,

ը.

վար է նրան բարկացնելը Այսպես ուրեմն, պատմում էի այն օրվա մասին, երբ ես ու Փեյնը Համբուրվեցինք, Սոսկալի անձլրն էր զալիս, նստել էինք նրանց պատշգամբում, մկ էլ այդ Հարբբեցողը՝նրա մոր ամոաինը, դուրս եկավ պլատշգամբ ու 9իյնին Հարցրեց, Քե տանը սիգարետ կա՞ս ես նրան լավ չէի ճանաչում, բայց դա նրանցից էր, ովքեր են խոսում ճետդ միայն այն դեպքում, երբ պետք ես իրենց: Գարշելի տիպ է, ֆեյնը նույնիսկ չպատասխանեց, երբ նա Հարցրեց՝ տանը սիգարետ կա՞, նա էլի ճարցրեց, ջե յնը նորից չպատասխանեց. նա Ֆույնիսկ Հայացքը չլկտրեց տախտակից: Հետո ալդ տիպր ներա մտավ: երբ նա ներս մտավ, ես ՖֆեյնինՀարցրի՝ ինչ է պաւտաճել. Ճեյնն ինձ էլ չպատասխանեց: Զնացրեց,թե Հաջորգ քայլն է մտածում: Մեկ էլ տախտակի վրա արցունք կաթեց: Ուղիղ կարմիր դաշտի վբա, գրողը տանի, ճիմա էլ ասես ալթիս առաջ լինի եվ Փեյնը միայն մատով սրբեց արցունքի կաթիլն ու այլես մի խոսք: գիտեմ ինչու, բայց ես խիստ Ճուզվեցի: Վեր. կացա, մոտեցա նրան ու ստիպեցի, որ ինձ տեզ տա կող-. Փեն, գրեթե նրա ծնկնեթին նատեցիչ Այդ ժամանակ նա իսլաց եղավ, ու մինն կճասկանայի ինչ եմ անում, կաղանից հս պաչպչում էի նրան, որտեղը պատաճեր՝ ճակատը, բիթի. աչքերը, Հոնքերի, նույնիսկ ականջները, Միայն շչրթունթները չճամբուրեցի. նա ինչ-որ անընդչատ փախցնում էր շրթունքները: Համենայն դեպս, դրանից Ճետո մենք այլես եչ մի անդամ չենք ծամբուրվել: Հետո նա վեր կացավ, մտավ սենյակ ու ճազավ իր կարմիր ու ճերմակ նախշեռովսվիաերը, որից ես գժվում էի ուզղակի, ու մենք գնացինք ժի ախմախ կենու ոչ

.

ես Ճարգրի, ՑանապարձՀին Քե

Հո չի՞ անչանգոտացնում նրան այդ միստր այդ Ճարբեցողը: Քեն Ջեյնը դեռ փոբրիկ էր, բայց ճրաչալիկազմվածք շներ, ն առճասարակ հս այդ կյուդեխիի,այդ սրիկայի Հախիյը կդայի' ֆեյեն ասաց՝ ոչ. Այդպես էլ չիմպցա, ինչի Համար էր լաց լինում: Միայն դուք մի՛ կարծեք, թե Ջեյնը սառույցի կտոր էր, դրա Համար չէինք ճամբուրվում, Բոլորովինէլ ու: 0րինակ՝ ման գալիս: մենք միշտ իրար ձնեռբբոնած

եյուդեխին՝ `

ո"

"

-86--

չինջ

'

Հասկանո

գա Հաշիվ չի, բայց շատ Հաճելի էր նրա ձեռթիբռնելը: Երբ ուրիչ աղջիկների ձեոք ես բռնում, ասես նրանց ձեռբր մեռած լինի, կամ անվերջշարժում են ձեռքը, ասես վախենում են, թե այլապես կձանձրանաս:հսկ Ֆեյնը թոլորօվին ուրիշ էր. Միասինմի որեէ կինո էինք գնում թե չէ, անմիջապես իրար ձեռք էինք բռնում, մինչե ֆիլմճ վերչր էլ բաց չէինք թողնում. նվ այլես ուրիշ բանի մառին չէինք մտածում, չէինք շարժվում, Ֆեյնի Հիտ երբեթչեժ անշճանրա Հետ Հաճելի քե ափս կքբտնի: Փարզապես ցիստացել, էր. Զարմազալիորեն Հաճելի, Մի բան էլ Հիշեցի: Մի անգամ կինոյումՓեյնն այնպիսի մի րան արեց, որ հս ապշեցի: Կինոխրոնիկաէին ցուցադրում ն էլի ինչ-որ բան, մեկ էլ զգացի, որ միլը շոյում չ գլութս: Պարզվեց, որ ֆեյննէ, Ջարմանալիորենտարօրի-. ֆակ էր, ալնուամենայնիվ: Ախր նա դեռ շատ փոքր էր, իսկ կանայք սովորաբար շոյում են որել մեկի գլութը, էրբ ար"դեն հրեսուն տարեկանձն, շոյում են իրենց ամուսնու կամ որդու գլուխը: ես երբեմն շոչում եմ քույրիկիս զլ"ւխը, Հազվադեպ, իճարկեչ իսկ նա դեռնս այնքա՛ն փոթրիկ է, բայց Հաճելի էր անում, որ ես ուղշոյում է գլութդղ։ Ու դակի խենքացա, Մի թոսջով ես այդ ամենն էի վերչճիշում, նստել էի էի: Այո, Հոլլում, այդ գարշելի բազկաթոռին ու մտածում նա եմ. ստոր որ այդ Ստրեդլեյքերի Ջեյնը:Հենց ճիշում Հետ նստել է այդ գրողի տարած մեքենայում, խելքս թրոցնում եմ, Գիտեմ,որ ֆեյնընրան ոչ մի այնպիսի բան թույլ տված չի լինի, բայց մբննույն է, գժվում եմ, Աիշտնասած, Ճույնիսկ չեմ ուզում Հիչել դա: Հոլլում գրեթե ոչ ոք չկար: Նույնիսկ բոլոր պոռնկատի-, շիկաչերնեերնէին գնացել, Սոսկալի շատ էի ուղում գլուիշս առնել ու կորչել այդտեղից: Անտանելիտխուր էիս Ու բոլոհովին չէի Հոզնել. Գնացի իմ Համարը, Հագա վերարկուս: նայնցի, տեսնեմ ինչ. են անում այն գժերը, Պատուճանից բայց չէր ձրնում։ նորից իջա վերելակով, ոչ մի տեղ լույս տւսքսի վերցրի ն պատվիրեցիինձ տանելէոնիի մոտ: Դա Դ. Բ.Ֆ, գիշերայինգինետուն է Գրինիչ-վիլեջում: եղբայրս՝ էր գնում այնտեղ, մինչն որ ծախվեց Հոլիվուղին

մ,

ու

ու

`

այնքան

Հաճախ

'ինձ էլ մի ջանի անգամ տարել է իր Հետ էոնին մի է նվագում, նա սոսկալի վիթխարի նեգր է, դաշնամուր ն պճնամոլ է չի խոսի ճետդ, եթե նշանավորկամ ժի երնելի մարդ չեաչ բայց ճրաշալի է նվագում: նա այնքան լավ է Խվագդում, որ երբեմն նույնիսկ անտանելի է: Չգիտեմինչեմ սիրում պես բացատրեմ, բայց դա այդպես խ նս չատ լածլ նրա նվագր, բայը երբեմն ուզում եմ գլխի վրա շուռ տալ նրա դաշնամուրը: Հավանաբար, դա նրանից է, որ նրա նա նվագից զգացվում է, որ երնակայում է իրեն ու չի խոԽի քեզ Հետ, եթե մի երնելի մարդ չես, նա

,

(2

ՏաքսինՀին էր այնպես գարշելի Հոտ էր փչում, ասես ինչ-որ մեկն այդտեղ թափել էր իր ընթրիքը. Միշտ ինձ այդպիսի գարշաճոտտաքսիներեն պատաճում, երբ գիշերն եմ ճամփորդում: Շուրջնէլ այնպես լուռ էր, այնպես ամայի, որ ավելի շատ էիր տխրում, Փողոցում ոչ մի մարդ չկար, թեն շրը շաբաթ էր։ երբեմն միայն գրկախառնվածմի որեէ ու

զույգ

էր անցնում կամ խուլիգանականմի խումբ՝ աղջիկների

բորենիների նման, թեն, Հավանաբար, ծիՓաղելի ոչինչ չկար, ԸնդչանրապեսՆլու-Յորքը սարսափելի է, երբ գիշերը դատարկություն է տիրում ն որեէ մեկն էլ Ճոճռում է. չարյուր մղոնի վրա էլ լովում էւ Ու այնպես ն տխուր միայնակ ես զգում քեզ: Շատ էի ուզում վերտտուն, գղվուտվելքույրիկիս Հետ, Բայց Հետո խոսբի դառնալ Հետ. էր, նա նաբոնվեցի վարորդի նրա անունը Գորվից. անձճամեմատ որ գոնե խորդ վարորդից լավն էրչՀՄտաֆեցի, ռա կիմանա բադերիմասին: վանցեք,Գորվից,-- ասում եմ,-- դութ երբե անցե՞լ եք կենտրոնական զբոսայգու Հարավային մուտքի կողմով Ի՞նչ, ի՞նչ: Ճետ,

Ճճոճռում

--

աթոռ,

լճակի

--

--

են '

Այնտեղմի լճակ կա. փոքրիկ մի

Ասենք,երեի, գիտեք: ի՞նչ է որ: Այո, գիտեմ.

լողում: --

'

88.

լիճ,օրտեղ բադեր

են -- Տեսելնք, Հէ՞,որ այնտեղբադեր լողում,գարնան են պմուսնը, Պատաճմամբ չգիտե՞ք ուր կորչում ձմռանը: փ՞վէ կորչում: Ասում եմ, Գե, բադերն, էլի. Օ0 գուցե պատաճմամբ գիտե՞ք:Գուցե որեէ մեկը դալիս է բեռնատարովու նրանց տանում կամ իրե՞նք են չվում մի որնէ տեղ: Այստեղ Գորվիցըշուռ եկավ ու նայեց ինձ: նա, ձրնում է, չատ ջղային էր, թեն ընդճանրապես ոչինչ ծս ի՞նչ իմանամ, գրողը տանի,-- ասում -Խ-- հնչի՞ս է պետքամեն ճիմարության 4ետ գլուխ դնեմ:

ու

՛

--

--

--

Դի

ասում մի՛ նեղացեք,--

ձմ:

երեումէ,

շատ

նե-

ղացավ: Ո՞վ է նեղանում, Ոչ ոք էլ չի նեղանում: Սրոշեցի յսյլես չխոսել նրա ճետ, քանի որ այդպես չղաասաց. գին է: Բայց նա ինքը սկսեց: Դարձավիմ կողմն Համենայն դեպս, ձկները ոչ մի տեղ չեն կորչում: Ձկներնայնտեղ են մնում. նստում են լճակում ու մնում: --

՛

ու

Դե, դրանք մեջ մեֆ տարբերություն կա,-- ասում եմ բադերի մասին: ես եմ,-- դրանք ձուկ են, իսկ Հարցնում -ծ- Ի՞ն. տարբերություն կա, էի՞նչ:նի մի տարբերություն էլ չկա,-- ասում է Գորվիցը: Ու ձայնից երնում է, որ բար--

կանում էւ.--

Տեր աստվա՛ծ, ախր ձկների վիճակը

ձմոանն

ավելի վատ է, քան բադերինը։ Գլխով մտածեք ճապա, տեր

աստված: ես լոնցի, լռեցի, Հետո ասացի: Դի լավ, ճապա ձկներն ի՞նչ են անում: երբ ամբողջ լճակը սառչում է, ու վրան նույնիսկ չմուշկներով սաճում ինչ նա շուռ եկավ ու գոռաց ինձ վրա. Ինչպե՞սթե ձկներն ինչ են անում, ի՞նչ պիտի անեն, իրենց ճամար նստում են լճակում ն վերջ: ւ

--

Այստեղ,

--

Ջհն կարող չզգալ,

չէ՞ որ շուրջն ամբողջ սառույց է նրանք4ո այդ բանն զգո՞ւմ են: իսկ ո՞վ ասաց, թե չեն զդում, Ոչ ոք Դ ասում, թհ չեն զգում,-- գոռաց Գորվիցը, նա այնպես էր նյարդայնացել, որ ես նույնիսկ վախեցա, թե ճանկարծ սյանը չբփի մեջենանչ-- նրանք ապրում են սառույցի մեջ, Հասկանո՞ւմ, --

--

Փ-

:

»-89-«

՛

եջ: Նրանքի ինն այդպիսինեն, գրողը տանի: ԱմբողջձմոռաԽր սառչում են սառույցի մեջ, Հպոկանո՞ւմեք, հն, ուրեմն Այու հսկ ի՞նչեն ուտում: եքե սառչում չճն կարող լողալ զեր փետրել, Ճի՞շտէ: Տեր աստված, ինչպե՛ս չեք Հասկանում: Նրանց օրգանիզմնինքն է սնվում, Ճառկանալի՞է: Այնտեղ սառույցի կան, ամեն տեսակի աղբ: նրանց ծակոտիմեջ ջրիմուռներ ները բաց են, այդ ծակոտիներովէլ ներծծում հն սնունդը: Նրանց բնույթն այդպիսին է, տեր իմ աստված: Հասկացա՞ք, Քո չէ: -- ԸՀբ՛չ-- Ք» չուզեցի նրա Հտ վիճել: Վախքնում էի մեքենան ջարդի Այնքան նլարդային է, որ ճետաքրթիրէլ չէ նրա ճետ վիճել.-- Գուցե մի որեէ տեղ մտնենք,միուսին --

ու

--

հմ: լբմե՞նթ,--Ճարցնում

Բայց նա նույնիսկ չպատասխանեց: ձների Հավանաբար, նս նորից Հարցրի՝ միասին մի բան մտածում: վատ մարդ լէր. ՀնտաքրթիրԺեչխմե՞նք: մասին էր

բուն էր:

Ընդճանրապես

ժամանակ

չունեմ, եղբայրսչ»-- ասում 4:-լթմելու ֆ դեպ,քանի՞ տարհկանեք: Ինչո՞ւմինչն Հիմա ջնածչն Ձեմ ուզում: Երբ դուրս եկա էոնիի մոտ ու վճարեցի նրան, ժերուկ դարձյալ ձկներիմասին Խոսեց. Գորվիցը -- անցեք,-- ասում է,-- եթն դուք ձուկ լինեիք, մի՞թե մայր բնուցյունը ձեր մասին չպիափ Հոգար: Ի՞եչ: 9լենի՞ կարծում եջ, թե բոլոր 4կները օատկում են, Հենց որ ձմեոր --

ծս

--

"

վրա է

Հասնում:

Չէ, չեն սատում, բայց... ՐՀի. Ուրեմն չնե սատկում գոչեց Գորվիցնու խէ-լագարի պես առաջ ռօլացավ:կյանքումս ալդքան նյարդային տիպ չէի տեսել: ինչ ուզում էս ասա, միննույլն է, նլարդալ--

--

նանում

է:

-

Նույնիսկ այս ուշ ժաժին էռնիի մոտ լեփ-լեցուն էր Ավելի շատ դպրոցներից քոլեջներից եկած պիժոններէին, Բոեն վերջացլոր գպրոցներնէլ Ծննդյանտոներիցառաջ շուտ ու

Ֆում դասերը,միայնէմ կար, -Տ--

որ

բախտըչի բերում:Այնքանմարդ ճանդերձարանումճամարներըչէին բավարարում:

-

Բայց լռություն էր տիրում, էոնին ինքն էր դաշնամուրհվագում: ինչպես եկեղեցում, աստված վկա, բավական է եա նստի դաշնամուրի առաչ, լիակատար երանություն է տիրում, բոլորն աղոթում են նրան: հսկ իմ կարծիքով ոչ մեկին էլ չարժի աղոթել: Կողքիսինչ-որ զույգեր սպասում էին սեղան անընդչատ չարժվում էին, կանգնում ոտքերի ազատվեր մատների վրա, միայն թե տեսնեին այդ էոնիին: Նրա դաշնամուրի վերնում մի վիթխարի ճայելի էր կախված,ն ինքն էլ ողողված էր լուսարձակիլույսով, որպեսզի նվագելու ժամանակ բոլորն էլ Հնարավորությունունենային տեսնելու նրա դեմքը: Ջեռքերըչէին երնում, միայն դեմքն էր երնում։ հավ Վին սարքել: Չգիտեմ ինչ էր նվագում, երբ ես ներս մտա, նա փչացնում էր ամբողջ երաժշտությունը: ՑՅուցադրաբայց կան ճիմար դայլայլներ էր արձակում բարձր նոտաներով, բնդչանրապեսայնպե՛ս էր կոտրատվում, որ փորս ցավեց: Բայց մի լսեի՛ք, թե Հասարակությունըինչ արեց, երբ նա վերջացրեց: Սիրտներդկխառներ:Կգժվեիք:Միշտինչպես այն կինոյի աւուշները, որ Ճոճոում են բորենիների վես, ամենից ոչ ծիծաղելի տեղերում: Վկա է աստված, եթե հս դաշնամուր նվագեի կամ բեմում խաղայի դուր գայի այդ Հաստագզիլուխներին, նս դա անձնականվիրավորանքկճամարհի։ հնչի՞սՔն պետք դրանց ծափաճարությունները:։նրանք երբեք տեղին չեն ծափաճարում: եթե ես դաշնակաճարլ|իննի, կփակվեի խորդանոցում այնտեղ կնվագհի։ հսկ երբ էոնին վերջացրեց, բոլորն սկտնցին գժի պես ծափաճարել, նա ճամեստ շրֆվեց աթոռակի վրա ն գլուխ տվեց ձնկական խոնարճումով: Զնացնում էր, թե ոչ միայն ճիանալի դաշծակաճարէ, այլն չտեսնված Համեստ անձնավորություն:Այդ ամենը լիակատար կեղծիք էր, նա այնպիսի պճնամոլ էր, որպիսին աշխարտճը դեռ չի տեսել: Բայցհս, այհուամենայնիվ, մի քիչ խղճում էի նրան: հմ կարծիքով, նա այլնս չի կարողանում տարբերել՝լա՞վ է. նվագում, Քե վատ: Բայց Ֆաայս ճարցում մեղք չունի: Մեղավորնայդ Հաստազլուխներնէեն, որ ծափաՀարում են նրան. դրանք ում ասես չեն փչացնի, միայն թն Հնարաունենան: Ու այդ ամենից դարձյալ տրամադրուվորություն քյունս ընկավ, այն աստիճան, որ քիչ էր մնում վերարկուս ու

ու

,

ու

ու

ու

`

--91-«

վերցնեիու նտ զնայի Հյուրանոց, բայց շատ շուտ էր, ու բոչ լորովին չէի ուզում մննակ մնալ. այղ գարշելի սեղանը Հատկացրինինձ, պատի Աերջապես տակ, ինչ-որ սյան հտնում, որտեղից ոչինչ չէր երնում: Սեղանը փոքրիկ էր, անկյունային, դրա ետնում Հնարավոր էր Խստել միայն այն դեպքում, եթե Հարնան սեղանիշուրջ նըսՔեզ Ճանապարճտային, բայց ելնեին տածֆներըբոլորը սողունների մի՞թե վեր կկենան: ես սոդայով վիսկի այդ պատվիրեցի.դա իմ սիրած խմիչքն է սառույցով դայկիրիից Հետու էոնիի մոտ բոլորին էլ մատուցում էին, թեկուզն վեց ալնտեղ գրեթե բոլորովին մութ էր, բացի այդ տարեկանին, էլ, ոչ մեկին չէր Հետաքրքրումքանի տարեկանես: նույնիսկ ինչ-որ Հաշիշամոլներիվրա էլ ուշադրություն չէին դարձու

հում,

Շուրջս Հենց միայն տականքներէին, Ազնիվ խոսք, չեմ Ինձնից ձախ դանվող մեկ այլ փոքրիկ սեղանի մոտ նստած էր մի սոսկալի տգեղ տիպ, մի սոսկալի տգեղ աղչկա Հետ. չավանաբար,ինձ ճասակակիցենրէին, կամ ինձնից մի քիչ մեժ։ Ծիժաղելի էր նրանց նալել, նրանք չանում էին, որքան կարելի է, դանդաղ խմել իրենց բաժինը: ես լսում էի միննույն է, .ուրիշ անելիք չկարո նրանցխոսակցությունը, Տղան ինչ-որ ֆուտբոլային մրցմանմասին էր պատմում, որ խաղի ամեն մի ակնտեսել էր այդ օրը' Մանրամասնորեն, ես երբեք այդքան ձանձրալի քրթի մասին,ազնիվխոսք: երնում էր, որ աղջկանբոլորոԽոսակցությունչեմ լսել, վին չէր Հետաքրքրում այդ պատմությունը, բայց նա կալի տգեղ էր, նույնիսկ տղայից էլ տգեղ, այնպես որ նրան ոչինչ չէր մնում անել, քան լսել, Տգեղ աղջիկների գործը վատ է, ես այնքան եմ խղճում դրանց, որ նույնիսկ չեմ կարողանումնտյել, մանավանդ, երբ նրանք նստած են այնատում:

ու

սոս-

ճետ, պիսիախմախի

պատմում է իր ապուշային ֆուտբոլի մասին: հսկ իմ աջ կողմում ավելի վատ էր վիճակը: Աջ կողմս նստել էր ֆլանելե գորշ կոստյումով ու խիստ ոճամոլի կիտելով ինյլյան մի պճնասեր, ազնվականականՀայրենակրբջությունունեցող բոլոր այդ ողորմելիները նման են մեկմեկու:Հայրսուզում չ ինձ տալիեյլկամ Պրինսթոն, բայց հրդվում եմ, ինձ ոչ մի կերպ չեն կարող «րապուրել այդ ազ-

.

-44-գ

որը

ե

՛,

նիվականականքոլեջները,ավելիլավ է մեռնեմ, ազնիվ խոսք եվ այդ ազնվականիկի Հետ մի չտեսնված գեղեցիկ աղջիկ էր նստած: Ուղղակի գեղեցկուճի, Բայց մի լսեի ք նրանց խոսակցությունը, Նախ երկուսն էլ քեքնեակիխմած էին, Տղան սեղանի տակ ճմկթում էր աղջկան միաժամանակ պատմում ճանրակացարանումապրող մի տիպի մասին, որը մի ամբողչ սրվակ ասպիրին է կերել քիչ է մնացել ասում էր. «Ախ, ժ ամանակ մեռնի՛Աղջիկն ամբողջ ի՛նչ սարչ Դե, խնդրում եմ... ատփելի բան... Փետք չէ, սիրելիս... ճապա, ճմկթել աղջՄիայն թե ոչ այստեղ»: Պատկերացրեք կան այդ ընթացքում պատմել ինչ-որ տիպի մասին, որը փորձել է ինքնասպանլինել: Սիծաղելիէ ուղղակի: Այնքան նստեցի, Հետես մաշվեց, սոսկալի ձանձրանում ծխիր:։ Ճիշտ է, ես մատուէի։ Անելիք չկար, միայն խմիր ցողին պատվիրել էի էոնիին Հարցնել, թե չի՛ խմի ինձ Հետ արդյոք. Պատվիրեցիասել, որ ես Դ. Բ-իեղբայրն եմ, բայց նա, կարծում եմ, նույնիսկ պատվերս չէր կատարել: Այգ անասուններըմի՞թե երբնէ ասածդ կճաղորդեն, Հանկարծմեկը ձայն տվեց ինձ. Սիմոնանէր: եղբայրս՝ Հոլդեն Քոլֆի՛լդւ-- Դա Ավիան Բ-ն, "Դ. մի ժամանակ սիրաՀետում էր նրան: նա վիթխարի կուրծք ուներ: -- Ողջո՛ւյն,--ասում եմ. նս, իճարկե, փորձեցի վեր կենալ, բայց դա շատ դժվար էր այդպիսի նեղվածքում: նրա ճետ մի ծովային սպա էր եկել, որ կանգնած էր այնպես, ու

ու

ու

ու

Ա

ո

«-

'

ասես

փայտ էր կուլ տվել: Շատ ուրախ եմ քեզ Ճճամար,-- ասհւմ է՛ տեսնելուս Վիլիան Սիմոնսը: Ստում է, իշարկեւ-- ինչպե՞սէ ավագ եղ-՝ բայրդ-Այ Ճենց՞դաէր նրան Ճետաջրքրում: --

՝

--

--

վավէ, նա Հոլիվուդումէ: Հոլիվուդո՞ւմէ, Սքանչելի՛է, Ի՞նչ է

անում

այնտեղ:

-- Չգիտեմ: Գրում է,-- ասում եւ, Չէի ուզում ծավալէ, վել: երնուժ որ նրա ճամար շատ մեծ բան էր եղբորս Հոչիվուդում լինելը: Բոլորն էլ այդպես են կարծում: Հչատկա-չ պես նրանք, ովբեր չեն կարդացել նրա պատմվածքները: հսկ՝ ինձ դա կատաղեցնումէ: ի՛նչ 4ետաքրքիրէ:չ-- ապում է էիլիաննու ինձ ծանո--

99.

Պ

թացնում է իր ժովայինի Հետ: նրան կապիտանհլոպ,թե նման մի բան էին անվանում: նա այն մարդկանցիցէ, ովթեր եթե բարնելիս այնկարծումեն, թե իրենց կին կչամարծն, Թո՛ւՀ, պես չսնղմեն, չարդվեն մատներդ: որ ինչպես եմ ատում:-Գու մենա՞կ հես, փոքրիկս,-- ճարցնում է իլիանը։ Նա փակում էր ամբողջ անցումը ն, թվում էր, երան դուր էր գալիս, որ կտրում է մարդկանցճանապարՀըր: Մատուցողը կանգնել սպասում էր, թե հրբ է հւտ քաչվելու, որ ինջե ճիմար անցնի, իսկ իլիանը չէր նկատում նրանւ Ջարմանալի նա վիճակ էր. Անմիջապեսծրնում էր, որ մատուցողի ճատճաճ է, Հավանաբարծովայինին էլ գուր չէր մարիսոսկալի ալիս, թեն երան բերել էր այստեղ: Ինձ էլ դուր չէր զալիս: Ռչ մեկին դուր չէր գալիս: նույնիսկ սկսեցի մի ջիչ խղճալ Ֆին, Մի՞թե դու աղջիկ չունես, փոֆրիկ,-- «արցնում Կ ծս արդեն ոտջի էի ելել, ն նա նեղություն չքաշեց նուլնեն ժամերով թեզ Խիսկ ասելու՝ նստիր: Այդպիսիների՝`կարող ոտքի վրա պաճել,-- Լավիկե է, չէ՞,-- ճարցրեց ժովայինին,-- Հոլդեն,օր-օրի գեղեցկանումէո: Այստեղժովայինն ասաց, որ իչլիանք առաչ անցնի: Ասաց, որ նա՛ ճանապարճիփակել է: Գնանք մեղ մու, Հոլդեն,--ասում է նտյ-Վերցրու բաոժակդ: ծս արդենմտադիր եմ գնալ,-- ասում եժ:-Տեսակցություն ունեմ: ճետո ես պատմեմ երնում էր, որ ինում է, որպեսզի սա

`

յ

--

--

--

Դ.

Բ-ին, Ախ դու

կեցցե՛ս: նրբ

ավագեղիրեն, Եվ գնաց: նս ու ծովայինն ասաջինք, որ չատ ուրախ ենք "ժանոցության ճամար: Ծիծաղելի էւ Միչտ կս ասում եմ՝ | «Շատ Ճաճելի է ձեզ Հետ ֆանոթանալ», երբ բոլորովին էլ չ Հաճելի չէ։ Բայց եթե ուզում ես ապրել մարդկանց Հետ, ես ամեն րան էլ ասել: լատիպված ինձ ոչինչ չէր մնում է անել, թան գնալ, ասացի չէ", որ ունեմ: չէր անգամ լսել, Թե էստեսակցություն Հնարավոր նին ինչպես է որեէ օրինավորբան նվագում: Բայց նս չէի --

բորդ,

-94.-

ասայ

որ

սատանա՛չ

ես ատում

տեսնես

էմ

-

Ր

կարող եստել կլիան Սիմոնսիու կերածովայինի Հետ, աճավոր ձանձրալի էր: Ու գնացի: Բայց շատ էի բարկացած, երբ Ճճագնումէի վերարկուս, Մարդիկ միշտ ամեն ինչ փլացնում

էն,

:

Ռտջովգնացի մինչն

Ճյուրանոց: Քառասունմէկ քաղադատարկ բան չէ: եվ ոչ թե ուզում էի զբոսնել, դրա ճամար ոտքով գնացի, այլ պարզապես չէի ուղում նորից տաքսի նստել: Երբեմն ձանձրանում հս նան տաքսի նստեՄեկ էլ ուզում հս ոտքով լուց, վերելակով բարձրանալուց: է կամ բարձր: Երբ փոքր էի, ճաճախ էի գնալ, թեն ոտքով բարձրանում մինչե մեր բնակարանը: Տասներկունրորդ Հարկը: Չէր երնում, որ նոր է ձյուն էկել, մայթերին 2ճետքանդամ` չկարչ։ Բայց սոսկալի ցուրտ էրչ ն հս դրպանիցս ճանեցի իմ որսորդական գլխարկն ու դրի գլխիս. ինձ Համար որեէ նշանակություն չուներ, թե իշչպիսի տեսք ունեմ, Նույնիսկ է՛4, էր թե գողացել ականջակալներս իմանայի, ով իջեցրի: ձեռնոցներ, Փենսիում. Զեռքերս ուղղակի սառլում էին: Ասձնք,որ իմանայի էլ, ոչինչ չէի անելու:եւսե բնե վախկոտ

մաս՝

Հեռու

-

հմ,

Աշխատում եմ ցույց

րինա

վախկոտ եմ: եթե ես Փենսիումիմանայի, թե ովէ գողացելիժ ձեռնոցնե Բն, կգնայի այդ ժովիկի մոտ ու կասեի. «Հապա տուր ձնեռնոցներա».իսկ ձեռնոցներագողացող ժուլիկը, Հավանաբար, ամենաանմեղտոնով կասեր. «ի՞նչ ձեռնոցները: Այդ ժամանակ, Ճավանաբար, կբացեի նրա պաճարանն ու որեէ անկյունում կգտնեի ձեռնոցներու Դրանք,Հավանաբար, թաքցվածկլինեին նրա դարչաձոտ կրկնակոշիկներիմեջ, ծ կճանեի ու, ցույց տալով այդ տիպին, կասեի. «Գուցհ սրանք Փո՞ ձեռնոցներն Են», իսկ այդ ժուլիկը, Հավանաբար,անմեղ նորածինի կնրպարանքկրնեդուներ. «կյանքումս առաջինանռամ եմ տեսնում ուլդ ձեռնոցները, ՆԱ քոնն ին, վերցրու, են խնդրեմ,ինչի՞ս պետք»: րոպե կկանգնհինքա իսկ նս, ճավանաբար, ժի չտալ,

բայց

այստեղ

ինդ

՛

--95-«

Պ՞

ձեռքիս բոնաժ կմտածեի, որ Ջոնոցները առաջս

ճարկավոթ վերչ: Բայց քաչությունս լէր բակատաղածդեմք կցուցադրեի, Գու` վականացնի կկանգեեի, շատ մի վիրավորականբան կասեի դնչին Հասցնելու փու խարեն: Բայց Հնարավոր է նան, որ հքեձ ես նրան որեէ շատ բան ասեի, նա ելներ, մոտենարինձ վիրավորական ասեր. Էախր, Քոլֆիլդ, դու կարծեմ ինձ ժովիկ անվանեցիր». Ո. փոխանակասելու. «Այո,անվանեցի, կեղաոտանասուն, սբիկաթ, Ճավանաբարկասեի. «ես գիտեմ միալն, որ այս գրողի կրկնակոշիկների միջից դուրս տարած ձեռնոցները քո ւհկանու Ու նա անմիջապես կչասկանար, որ ես նրան լեմ ժեժելու կ, Հավանաբար, կասեր. «լաիր, արի պարզ խոսենք, Ու կես, Հավանաբար,կպադու ինձ զող ես Համարում, Հա՞ջ, է Հասցնել նրա մռութին,

ու

ցն

ու

յտասխանեի.«Ոչ ոք ոչ մեկին գող չի Համարում, Գիտեմ միայն, որ իմ ձեռնոցները քո դարշաճու» միջից դուրս եկան»: եվ ալդպես շարունակ: Վերջապես,Ճճավանաբար,դուրս կգայի նրա սենյակից, առանց նրա մռութին Հասցնելոււ իսկ Հետո, Հավանաբար, ճալելու կդնալի զուգարան,թաքուն մի սիգարետ կծխեի առաջ Մբ կատաղած կերպարանքկընդունեի: խոսքով ամՏՀան բան է բողջ ճանապարճինայդ մասին էի մտածում. վախկոտլինելը: Գուցե այնքան էլ վախկոտ լեմ. ինքս էլ չղիտեմ։ Գուցե մասամբ եմ վախկոտ, իսկ Թքածունեմ, կորել են ձեռնոցներս թե ոչ, Դա իմ ամենամեծ է, նշանակություն չեմ տալիս, երբ որեէ բան թերությունն եմ : կորցնում. Մայրիկս ուղղակի չատ էր ղայրանում, երբ «ւա փոքրիկ էի Ուրիշներըոր մի բան կորցնեն, օրերով ման գան:իսկ ես երբեք չեմ ափաոսացելորեէ բանի ճամար, կորցրել եմ. ա 1 դրա ճամար էլ մի ջիչ վախկոտ եմ. էինչեք, դա արդարացում չէ: Բոլորովինարդարացումչէ Ընդճանրապես լի կարելի վախկոտ լինել. նթե անչրաժեշտ է որել մեկի մռութին ճասցնել, ե դու ուզում հս այդ բանը, Բայց ես չեմ կարող: ինձ ճամար ավելի պետք է Հասցնես, կամ գլուխը կրտճեշտ է մարդուն դուրս նետել պատուճանից Ատում եմ բռունցքի դաքան ճասցնել դեմքին: բել կացնով, է ժեժեն, տաստանը: Ավելի լավ ինձ քեն դա բոլորովին գուր

կրկնագոչիկե ու

|

մասամբ` ուղղակի

է

-

(երբ

»-96--/ աար «ԱՐ

`

չի գալիս, ինջներդ էլ Հասկանում էջ, բայց նս ոոսկալիվաեմ եմ վախենում: խենում ճասցնել մարդու երեսին, երեսից աճա ՁեԺ կացոզնայել ալդ գեմթին, թե որն է ցավի եթե գոնե երկուսիս աչքեբնէլ փակած լինեին, այնքան էլ տճան չէր լինի, Տարօրինակվախկոտություն է, սք մտածում էս, է: նս ինձ չեժ խաբայց, ալնուսմենալնիվ, վախկոտություն

լ

բում:

ԶՈ

Ա.

կաշապշ

:

.

Ու որքան չատ

ա.

էի մտաժում ձեռնոցներիու վախկոտոթյան մասին, այնքան ավելի էր փչանումտրամադրությունը, կ ՛հս որոշեցի ճանապարճինմտնել մի որեէ տեղ ու խմել, փոնիիմոտ ես ընդամենը երեք բաժակ խմեցի, երրորդն էլ դեռ մինչե վերչ չխմեցի։ Մի բան կարող եմ ասել՝ խմել կարողանում եմ, Կարող եմ թեկուզ ամբողչ զիշերը խմել ու ոչինչ չի նկատվի, եթե Հատկապես տրամադրությունստեզբ լինի, Հոսոտոնի դպրոցում ես ու ընկերս՝ Ռայմոնդ Գոլդեկեղեցում, ֆարբը մեկ պինտավիսկի գնեցինք ու խմեցինք -շաբաթերեկոլան. այնտեզ մեզ ոչ ոք չտեսավ նա քունգ Հարբել էր, իսկ իմ վրայիցոչինչ չէբ երնում, հշ միայն շատ անկախ ու անճոդ էի զգում ինձ: Սիրտսխառնեց, երբ պառկարոզ էի ն ինձ զապել, կեցիքնելու, բայց դիտմամբ արեցի, Մէ խոսքով, Ճյուրանոցիճանապարճինես չատ էի ուզում մանել ինչ-որ մի խզճուկ բար, բայց այնտեղից դուրս ընկան հրկու -քունդ Հարբափ մարդ Հարցրեցին, թե որտեղ է ղա մետրոն: նրանցիցմեկը, որ նման էր իսկական իսպանացու, ամբողչ ժամանակ դեմքիս էր փչում գարշաճոտ սպիրտը, ՝ մինչ ես կրացատրեի ինչպես գնալ, նույնիսկ ոտք չդրիալդ գարշելիբարը, պարզապեսվերադարձաճյուրանոց: չոլլումմարդ չկար, միայնՀիսունմիլիոնսիգարետների քնթուկների: Հոտն էր կանգնաժ։ Գարչաճոտություն:Քունս. չէր տանում, բայց շատ վատ լի զգում ինձ Տրամադրություն» անտանելիէր: Ապրելչէի ողոր ւ այդ ժամանակմի սոսկալի պատմության մեջ խրվեցի: Դեռ ոտք չէի դրել վերելակ, որ վնրելակավարնասաց. Ուզո՞ւմ եք զվարճանալ, երիտասարդ:Թե՞ արդեն ձեզ/ `

`

ու

ւ

--

ուշ Համար

է:

Ինչի՞ մասին նեքասում,-Հճասկացաինչ է ակնարկում: --

7--Փ.

Դ. Սլիեջքբ

ճարցնում եմ:

Բոլորովին

աճ

-Ա-։` -

Աղջիկչե՞ք ուղում գիշերվա ճամար: եմ. ասում է՞սյ-ՍոսկալիՀիմար բան դուրս եկավ, միաժամանականճարմար,որ ալդպես բացեիբաց առաչարկում են, -ծ- Քանի՞տարեկան եջ, չեֆ,-- Հանկարծ «արցնում --

-Հ

է նա,

եմ: Քսաներկուտարեկան եք: Հինգ դոլլար՝ Ցանկանո՞ւմ ինչպե՞ս: ժամանա-, ւ

ի՞նչ է

--

Գի

--

ասում

որ,--

եմ.--

կավոր, տասնձճինդ՝գիշերվա Համար։-- նա նայեց ժամացույցին-- Մինչն առավոտվա տասներկուսը: Հչինզ՝ժամաամբողչ գիշեբվաՀամար: տասնչինգ՝ հակավոր, -- Լով,-- ասում եմ. Սկզբունքորեն դեմ եմ նման բաներին, բայց այնքան տխուր էի, որ ծրկար չմտածեցի: ծավն էլ Հենց այդ է, որ երբ տխուր հ., մտածել էլ չես կարող: Հլգ Ի՞նչ լավ: ժամանակավո՞ր,թէ՞ ամբողջ Հապա գիջնթթմ` ՀՀո ասում եմ: ժամանակավոր,-ծզավ Ո՞րճամարում եք. Նայեցիբանալու վրայի կարմիր Ճամարանիչին, Տասներկու-թսաներկոււյ--ասում եմ. Արդեն զղջում չի, ոբ Համաձայնեցի, բայց ուշ էր: վավ, մի տասենճինգ րոպեից կուղաբկեմ'.-- Նա բացեց --

--

--

ւ

--

--

վերելակի դուռը, --

ծս

ես դուրս

եկա:

Է՛յ, սպասեցեց,իսկ նա

պառավ չեմ ուզում: Ի՞նչ պառավ: Մի՛

լզի՞կն է,--

Հարցնում

շեֆ, անչանգատացնջ, հսկ ո՞ւմ եմ վճարելու: եա գուռթ նրան,-- ասում է,-- բաց թողեց, չեֆ,-գրխկացրեց քքիս առաջ: Մտա Ճճամարս,մազերս թրչեցի, բայց ոզնաձն էն կարին ված, ոչ մի սանրվածքէլ չէր ստացվում: Հետո փորձեցի, Թե բնրանիցս Ճո չի զգացվում սիգարետների վիսկու ՀոԴա չատ եշտ է, պետք է ափը տբ, որ խմել էի էռնիի մոտ: մոտ շատ պաճել բերանին ն արտաշնչել դեպի վեր, դեպի Քիթը, Շատ քունդ չէր, այնուամենայնիվ, մաքրեցի ատամերս: Հետո "մաքուրվերնաշապիկճագա: Ճիշտն ասած, չգիտեի՝ պե՞տքէ Հազուստներս փոխեմ Հչանուն պոռնիկի, թե ոչչ Քայց այսպես զոնե զբաղմունք ունել, թե չէ չատ Ամ -.

--

ու

--

ու

--88--

՛

Ռ-1

-

.

'

եքե ուզում եք նյարդայնանում:

ճիշտն իմանալ, ծս կույս |

՛

անմեղությո

ի" Ազնիվ խոսք: Քանի՞ անգամ է առիք եղել բայց չի ստացվել: Միշտ մի որնչ բան խանգարել ՞կորցնելու, է, 0րինակ՝ եքե աղջկա տանն ես, կարող են Հանկարծ գալ նրա ծնողները,ավելի ճիշտ, վախենում էս, թե կգան, իսկ եթե աղջկա Հետ նստած ես որեէ մեկի մեքենայի ետնի նրստատեզին, ապա առչկում անպայման մեկ ուրիչ աղջիկ է նատած ու նրան էլ է Հետաքրթրում, քե ինչ է կատարվում ետկում: Հասկանո՞ւմեք, նա ամբողջ ժամանակ շուռ է դաչիս ու նայում, քե ինչ է կատարվում: Մի խոսքով, միշտ մբ որեէ բան խանգարում է: Այնուամենայնիվ,երկու անգամ դա Թիչ էր մնում տեղի ունենար: Հատկապեսմի անգամը, ես լավ եմ Հիշում: Սակայն էլի մի բան խանգարեց, բայց մոռացել եմ, քն ճատկապեսինչ: կարեռրնայն է, որ Հենց բանի Հասնում է գրան, ապա աղջիկը, եթե նա պոռնիկ չէ կամ Հ նժան մի բան, անպայման առում է. «Պետք չէ, թԹո՛զ»։Ու ցավն այն է, թր նա լաում եմ նրան, Ուրիշներըչէն Բայց ես չեմ կարող: նս լսում եմ: երբեք չես Հասկաեա իսկապե՞ս վախենում է, թե չի ուզում, թե ասում` դիտմամբ է «քող», որպեսզի դո՛ւ մեղավոր լինես, եքծ որեէ բան պատա՞ի, ե ոչ քե ինթը:Մի խԲոսբով,ես անմիջապեռենթարկվում եժ. կարեորնայն է, որ միշտ խղճում եմ նրանց, Հասկանո՞ւմծք, աղչիկներն այնքան Հիմար են, ուղղակի վայ է: Հենց որսկսում ես մի թիչ պաչպչել, ե այլն, անմիջապես գլուխները կորցնում են, Հապա մի ուշաղիուլ թյուն դարձրեք աղջկա վրա, երբ եա քունդ բոնկվում է՝ Հիմարների շիմարն է, հնքս էլ չեմ Հասկանում, նրանքապում եմ, Հետո Ա2 չէ», հռ էլ ենթարկվում փոշմանում «պետք հրբ նրան տուն եմ ուղեկցում, բայց միննույն է, էլի ենքաբկվում հմ, իսկ 4իմա, մինչ փոխում էի վերնաշապիկս, ոթ մտածեցի, առիթը եկել է, Մտածեցի,քանի որ նա պոռնիկէ, վերջապեռ ապա գոնե որել բան կսովորեմ նրանից, գուցե երբնէ ամուսնանում էմ.երբեմն անչանգստանումեմ դրա ճամար:ծուտտոնի դպրոցում ես մի գրքույկ կարդացիխիստնուրբ, վայելչատես ու անբարոյական մի տիպիմասին: նրաանունը մոսյո պես 4իշում եմ..Գիրքը գարշելի բան էր,

|

Վամբողջ

լսում, թում"

ուղղակի

քլանչարայսօրվա -

99.

|

՞

բայց.այդ: Քլանչարը՝ոչինչ նա.ճոյակապդղյակ ուներ.

էր,

եվրոպայում: Ու Ռիվիերայում,

ժամանակ նա գլխա. վորապես զբաղվում էր ինչ-որ կանանցքոթակելով, Ընդչանրապես նա քաջ ժարդ է եղել. ն այլն, բայց կանանըայնքան. 3 է ժեծժել,որ ուշաքափվել են, Մի տեղ նա ասում մար-.. Լ7՛կնոչ է «ժինը ջութակ է,պետք է Փրաժիշտ լինեքորպեսզի Ր ստիպես նրան լավհս Հնչել,Ընդճանրապեսանպետք բան էր այդ գիրքը,-լավ գիտեմ,-- բայց այդ ջութակը իմ... ղա ուղեղիը դուրս չէր գալիս: Այ Թե ինչու էի ուզում գոնե ժի Փիչ բան սովորել, որ ամուսնությունիցՀետո պետք գար ինձ: Քոլֆիլդը ն նրա կախարդականջութա՞կը, գրողը տանի, ԸնդՀանրասլես գարշանքէ, իսկ գուցեն ոչ այնքան, ես կուզենայի փորձված լինել նման գործերում, Թե չէ, ճիշտն ասած, երբ աղջկա ճետ եմ լինում, չգիտեմ, թե ինչպես պետք է վարվեմ, 0րինավ՝ այն աղջիկը, որ պատմեցի, թե Քիչ էր ժնում ամնն 4ետ ինչ լիներ, մի ամբողջ ժամ չարչարվեջիչ նրա Մինչն որ Հանեցի նրա անիծյալ կրծքակալը: իսկ երբ ճանեՓի վերջապես, նա պատրաստ էր թքելու երեսիս: Ու այսպես անցուդարձէի անում սենյակում ն սպասում էլի՝ գոնե «Հաճելի պոռնիկիգալուն, Անընդչատ մտածում (ենի: ինչեէ, ինձ ճամար միննույն էր, Միայն թե շուտ վնրջանար այդ ամենը, Վերջապեսդուռը ծեծեցին, ն ես գնացիբացելու, բայց ճամպրուկս ոտքի տակ էր դրված, կպա ու շիմփացի Հատակին, որ քիչ մնաց ոտքս ջարղեի' այնսարես Միշտ այդպես եմ, ամենակարնհորպաճին կսայթաքեմ: Բացեցիդգուոր, պոռնիկը կանգնած էր այնտեղ: նա սպորՀ տային վերարկուով էր, առանց գլխարկի:Մազերըբաց գովէ, ներկած էին, Ու բոլորովին էլ պաճի էին, բայց, ազատ

'

Տալի

ով

չէր։

երձում

ամենաազնվական տոնով

եմ Բարն ձնղզ,-- ասում մտնեմ ես: գետինը -- Մորիսըձե՞ր մասին էր. ասում,--4արցնումէ, նա այնքան էլ բարեչամբույր տեսք չուներ: --

--

Վերելակավա՞րը:

Այո,

Այո, իմ մասին, ներս եկեք, խնդրեմ,.--

ասում

եժ:

ես

Խոսում էի անբոնազբոսիկտոնով, աստված վկա Ավելի ու` ավելի անբռնազբոսիկ: նա ներս եկավ, վերարկուն Հանեց գցեց մաչշճակալին: Նրա Հագին կանալ գույնի զգեստ կար: ծետո կողքանցնստեք գրասեղանիմոտ դրված բազկաթոռին սկսեց ութը վեր ու վար անել, Ոտքը գցել է ոտքին ու օրորում է վեր ու վարո նյարդայնանումէ, նույնիսկ նման չէ պոռնկուՀու: նրնի այն պատճառով,որ չատ է չաչել, աստված վկա, երնի ինձնից էլ չաՀել, նս նատեցիկողթի մեծ բազկաթոռին ու սիգարետ առաջարկեցինրան, --Փեմ ծխում,-- ասում էչ Ջայնը բարա՛կ-բարակէ, նվ Խոսում է չատ ցածր: նույնիսկ «շնորչակալություն» չասաց, որ սիգարետ առաջարկեցի նրնում է, նրան այդպիսիբաներ ձեն սովորեցրել, Թույլ տվեք ներկայանալ,-- ասում էմ:չ-- իմ անունը ու

ու

լ

--

Ֆիմ Ստիլէ

Դուք ժամացույց ունէ՞ց,--ասում էմ անունը ինչ է.-- Աաեցեք,--ասում է,---

բեկան եք:

է:

Թջաժունի, թէ դուք

թանի՞ տ-

Քսաներկու Փչեց,

Փ՞ս

--

--

այդպես ասաց, Ոնց որ դպրոցական: պոոնկուճինկասի. «Չէ՛ ժի, գրողբ տատուր», նի» կամ «Վէ՛րջչ իսկ նա մանկականորեն՝ օ«փչէ՛ց»: հսկ դո՞ւքինչքան եք. Որքանոր պետք է,-- ասում էւ Նույնիսկսրամտում 4, պատկերացրէք:-- Դութ ժամացույց ունք՞ք,-- Հարցնում է, ճետո վեր է կենում ղգեստըգլխի վրայով Հանում է: ծ. սոսկալի շփոթվեցի, որ նա զգնստըճանեց, Այնպեւ անսպասելիէր, ազնիվ խոսք Գիտեմ,որ եթե քո ներկալուծն զգեստը, ապա Քյամբ Հանում դու պետք է որոշ բան նս ընդճակառակը՝ զգաս: շփոթվեցի ոչ մի բան էլ չզգացի: ժամացույցունե՞ք, ասում էմ. 9Չէ՛, չէ՛,-0՛4, որքան էի անչարմար անունն զգում.-- Ձեր է՞նչ է,-- Հարցնում եմ. նա միայն վարդագույն շապիկով էր. Սոսկալիանչարմար էր. Ազնիվ Խոսք, անՀչարմար էր,

Տարօրինակէ,

ես մտածում

էի,

որ

որ

՛

--

ու

ու

-.

--|01--

--

եմ

ասում էւ-- Դե, շարժվիր: իսկմի՞թե դուք չեք ուզում նախ զրուցել,-- ճարցնում նրեխայություն է, իճարկե, բայց ես սոսկալի անճար-

Սանի,--

ես։

այդպես շտապում եք.-- նա նայեցինձ,ինչպես կնայեն Հոգեկան Հիվանդին: Ի՞նչխոսելու բան կայ-- Ճարցնումէ՛ --- Չգիտեմ: Հենցայնպես:կարծումէի, հրձիփցանվանաք մի քիչ զրուցել: Նա նորից նստեց սեղանի մոտի բազկաթոռին: Բայց դա նրա սրտովը չէր: էլի սկսեց օրորել ոտքը. շատ նյարդային ազչիկ է: Գուցե սիգարետ կցանկանայիք,-- Հարցնում եմ, ՄոՀացել էի, որ նա չի ծխում: ես չեմ ծխում: Սաեցեք, եքե ասելու բանուֆեք,.. ասա» ծս ժամանակչունիմ: տե: Բայց բոլորովին չգիտեի, քե ինչ խոսեմ նրա ճետ: կցանկանայի ճարցնել, թե ինչպես է պոռնիկ դարձել, բայց խեցա, Միննույնէ, չէր ասիր Նյու-Ց8որքի՞ց եթ,-- ճարցնում Էմ. Ուբիչ բան չգտա Հշաթցնելու: ու ասում եմ,-ՋԼ, Հոլիվուդից է: Հետո վեր մոտեցավ մաշճճակալին,որտեզ բնկած էր նրա զգեստը:-Կախիչունե՞ք, քե չէ կճմրքվի գգեստս, նոր եմ բերել մա-

Մի՞թե դուք

մար էի զգում.--

՝

--

«

--

--

.-

--

լացավ

--

Քորմանկետից: ' եմ: -- իՀարկե,--ասում Շատ ուրախացա,որ գործ ճարվեց: Զդեստըվերցրի ձեռՔից կախեցիպաճարանում:Տարօրինակէ, բայց տխրեցի, երբ կախում էի դգեստը ՊՓատկերացրի, Թե ինչպես է նա ն մտնում խանուք գնում զգեստը, ոչ ոք չի կասկածում, որ նա պոռնիկ է, Գործակատարը, Հավանաբար,մտածում է, որ սովորականաղջիկ է, վերջ, Շատ տխրեցի,ինքս էլ չեմ իմանում ինչու Հետո նորից նստեցի, փորձեցի խոսք բանալ, Բայցմի՞քե նման ճետ կարող ես խոսել: ղրուցակցուծու ամեն աներեկո աշխատո՞ւմհք,-- Ճարցբի Դուք եմ միջապես էլ զգացի, որ սարսավխելիբան Հարցնում: ու

ու

ու

-

-

ու

ԸՀը՛--

--

ասում

է: նա արդեն քայլում է սնդյակում,

կարդաց: տեղանիվրայից Վերցրեցմենյուն իկ ցերեկն է՞նչ եք անում: նա ուսերը թոթվեց: Ուսերընիճարի՛կ,նիճարի՛կ են, Քնում եմ, Գնում Եմ կինու-- նա ցաժ դրեց մենյուն նայեց ինձ.-- Լսիր, ինչո՞ւ ենք... ես ժամանակ չունեմ... ծս ինձ լավ չեմ զգում: -- Գիտեք ինչ,-- ասում եմ.-եմ եմ անցկացրել:Ազնվորեն ասում: ես ձեզ կվճաԾանրօր բեմ ինչ-որ պետք է, բայց դուք ինձնիցչե՞ք նեղանա,եթե ոչինչ չինի" Վատն այն էր, որ ոչինչ չէի ուղում: ճիշտն ասած, ինձ: Նա Համակել էր թախիծը, ն ոչ քե ինչ-որ ոզնորություն, սոսկալի թախիֆ էր ո"լատճառում ինձ, Հապա նրա կանաչ զգեստը, որ կախված էր պաչարանում: Հետո, բացի այդ էլ, Ինչպե՞ս կարելի է այդպիսի բանով զրաղվել մի մարդու ու

--

--

ու

|

կինոնմը ծ "Թես յոարօրինավ Պայց,

ու Հետ, որը մի ամբողջ կեսօր նատում ապուշ նալում: ֆէի կարոզ, ն վերջ, ազնիվխոսք: Նա մոտեցավ ինձ ու այնպես էր Ճավատում: Ի՞նչէ պատաճել,-- Հարցնում է, Ոչ մի բան,-- ասում եմ. Այստեղ ինթս էլ Ֆս, վերջեր», եմ նլյաբդայլնանար-տուքյան ենթարկվել, էն կտրել: Հետո՞չ Ի՞նչդ վն բանը, գն՝ կլավիկորգան: Հա՞, իսկ որտէ՞զէ էղ բանչս --

նո, Կարգագ

--

ԳՈՀ

«կսէջի գիրաճա-

--

--

'

--

.-

ասում կլավիկորդա՞ն,--

է, ոզնուղեղի մեջ: Շատ

զեղի մեջ: Հպա՞,-- ասում --

է.--

ես--

զա Գիանք,

խորն

շատ

Քորը, զխոնք, անմիջչապիսողնուչ Գա չատ

վատ-բան վ--

ու

մեկ

ես էլ փլվում է ժնկներիա:-- հսկ դու լավիկն ես սոսկալի նյարդայնանումէի: Փչում եի ալ ու ձաիո` -- ձավչեմ առողզջացել,-- ասում եմ' Գու նման հս մի արտիստի, կինոյից"Գիտե՞ս: Ի՞նչ էր անունը: Ախրգիտես, է՛ ինչ էր անո՞ւնը, Փղիտեմ,-- ասում Եմ. իսկ նա չի իջնում իմ ժնեկնե--

--

"բից,

-103--

՞

--

նա,

չէ, գիտես, ՄելվինԴուգլասի Հեւ էր խաղում կրտսեր եղբոր դերն էր կատարում. Որ ընկավ նա-

Գե

"

որ

վակից։ Հիշեցի՞ր։ Չէ, չճիշեցի: նս ընդշճանրապեսկինո չեմ գնում:-Այստեղ նա սկսեց լկստվել. Այնպես կոպտորեն, ճասկանո՞ւմ եք: եմ:չ-Վերջ տվեք, խնդրեմ,յ--. ասում ՏՖրամադրուեմ վիրաճատությունից վեր թյուն չունեմ, Ասացի,չէ՞, նոր --

՝

`

--

կացել:

Սնկներիցս չէր իչնում, բայց մեկ էլ ծուռ նայեց ինձ, հսկ աչթերը սոսկալի չարություն էին արտաճայտոսէ: վաիր,-- ասում է,-- ես քնած էի, իսկ ալդ գրողի տա-բա Մորիսըինձ արքնացրեց: Ինչ է, քո կարծիքով..Ասացի, չէ՞, որ կվճարեմ. Ազնիվ խոսք, կվճարե: Շատ փող ունեմ, Բայց նոր եմ վեր կացել ծանր վիրաճադեռ չեմ առողչացել: տությունից, Հապա էլ ինչո՞ւ էիր Մորիսին ասում, քե թեզ աղջիկ է Հարկավոր:նքե վիրաճատել են քո ալզ, ինչ էր անունը... Ինչո՞ւէիր ասում: կարծում էի, մի Փիչ լավ կզգամ ինձ: Բայը ժամաեմ ուքի Մի՛ նեշատ շուտ ելել: Լուրջ եմ ասում: Ճափից զացեց։ Մի րոպե վեր կացեք, միայն դրամապանակսվերցճետ Վե՛ր կացեքմի րոպեւ կատաղած էրյ բայց, ալնուսմենայնիվ, իջավ Սոսկալի Փնկներիցսչ այնպես որ Հնարավորությունունեցա մոտենանս ճՃինգ լու պաճարանինն չանելու դրամապանակա: դոլլաբ ճանեցի ու տվեցի նրան: Ն. ատ շնօրճակալ եմյ-- ասում եմ,-- շատ-շատ չնոր---

--

--

--

:

ճակալություն:

ԱյստեղՀինգ է, իսկ գինը՝ տասն է: երնում է, ինչ-որ բան էր որոշել: հզուր Հէր,որ վախե« Տում էի, Համոզված էի, որ այդպես էլ լինելու էչ Մորիսն ասաց Հինդ,-- ասում եմ:-- նա ասաց. մինչ աԱ17 չի առավոտ տասնճինգ, իսկ ժամանակավորը՝ -աշ տասը: Մորիսն ասաց՝ Հինգ,-- ասում եմյ-« Ներեցեջ,ազ» Ֆիլ խոսք,բայց ավելին չեմ կարող: --

--

"

`

--

Ն

Վ-ՎՍՅ--

նա

թոթվեց ուսերը, ինչպես ջիչ

առաչ,

Հանքով։

,

|

Բարֆ եղեք, տվեջ զգեստս: եթե ձեզ չամար դժվար

--

-

խիստ արձամար-

Հէ, իշարկե, Սոսկալի աղչիկ է.

Շատ բարալիկ ձայնով է խոսում, միննույն է, նրա Հետ սոսկալի է: եքե նա մի ճաստամարմին պառավպոոռնկուճիլիներ, ամբողչովին քամսված, ապա այդքան սարսափելիչէր լինի' Հանեցիզգեստը: նա Հագավ:Հետո վերցրեց վերարվուն: ԳիՀչ, առայժմ, Հիմարիկ,-- ասում էւ հմ, ես -- Առալժմ,--ասում նրան շնորչակալություն

բայց

|

--

եվ լավ է, ՀՀայտնեցի .-

որ

չճշայտնեցի' (4

գնաց, իսկ ես նստեջի խազկաթոռին իրար ետեից "հրկու սիգարետ ծխեցի, Դրսում արդեն լույսը բացվում էր' ԱԶ ծ, ԱՀՆ Այնպիսի Տեր աստվա՞ ւյս որքան վատ զգու դատարկություն էր, որ պատկերացնելանգամ չեք կարող: Ու նս սկսեցի բարձրաձայն զրուցել Ալլիի Հետ: Հաճախեմ նրա ճետ զրուցում, երբ քախիծըպատում է ճողիս: ես նրան ասում եմ. թող վերցնի Հեծանիվը ինձ սպառի, ԲոբիՖեմու: տան Բոբի Ֆեչոնը ապրում էր Մեյնում, մեր տան լոնի Մոտ, զա վաղուց էր. եվ աչա թե ինչ եղավ: ես Բոբին որոշել էինք Հեծանիվներով գնալ Սեդեբիգոլճի մոտ: Մտադիր էինք նախաճաշվերցնել այն ամենը, ինչ անչրաժեչտ կիներ, ն մեր փոքր տրամաչափի Հճրացանները.մենք շատ փոքր էինք ու կարծում էինք, թե փոք տրամաչափի մեր կարող ենք որս խփել: Մի խոսքով, Ալլին ւ2նացաններով չսել էր ինչպես ենք պայմանավորվուվ, խնդրում էր իրեն է, վերցնենք, իսկ ես նրան չվերցրի, ասացի՝ դեռ փոքր ես. իսկ Հիմա, երբ թախիծըճամակուժ է սիրտս, ես նրանասում 3. «Լավ,վերցրու Ճեծանիվդ ինձ սպասիր ԲոբիՖելոնի տան մոտ: Միայն թն մի՛ ուշանա: Ռչ թե ես նրան երբեք ինձ Հետ չէի տանում: 9է՛, նա

ու

`

.

ու

ու

Լ

ու

ու

ու

տա-

նում

էի, Բայց այդ

օրը

չտարա.

հսկ

նա

բոլորովինչէր

նե-

--Ժ0ն--

`

Հ,

12.

բ

այդ միշտ

զացել,-- նա նրբեքջչէր նեղանում,-- բայը 1. մասին Հիչում էի, երբ շատ էի տխուրլինոսխ

Վ

`

ճանվեցի Վերջապէս, այնուսմենալնիվ,

Փառկեցի

պառկեցիս

ու

աղոթե՞մ,թե չէ: Բայց բան չրսստացվեց: 21 կարողանումաղոթել, նույնիս երթ ոսլում մ. նախ՝ նա մասամբ աթեիստեմ: Քրիստոսն ընդչանրապես ինձ դուր է գալիս, բայց ապտվածաշնչալին մնաղրաժ ՎերցնենքՀենց թեկուզ ոչ այնքան: խառնափնթորությունը՝ առաքյալներին:ճիշտն ասած, Ֆրունք Ինձ սոսկալի կատահն: իճարվե, երբ մեռավ, նրանք իթենց ղեցնում Քրիստոսը ու

Լ"

եմ.

մտածում

ո

վատ չոաճեցին, բայց քանի դեռ (կեֆզանի էր, նրանցից միայն վնաս էր տեսնում: Անընդճատխաբում էին նրան:

Աստվածաշնչիմեջ ամենից քիչ ինձ ալդ առաքյալներն են դուր գալիս: Ճիշտն ասած, Քրիստոսիցճետո հս Աստվաժաշնչից սիրում եմ այն խենքուկին, որ ապրում էր քարանձավում ամբողչ ժումանակիրեն ճանկոտում էր թարերով ն այլ բաներով: ես տլդ ողորմելի Հիմարին տասն անգամ հեմ ավելի տիրում, քան առաքյալներին:երբ Հուտասնիդրպու

ին

բոցում էի, ես միշտ վիճում էի մեք ճարկում ապրող տիպի՝ ԱրթուրՋայլդոի «էտ. Այդ Չայլդսը կվակեր էր ժիշտ Աստվածաչուն ր կարդում: նա լավ տղա էր, ես ռիչ րում էի նրան, բայց ԱստվածաշնչիՀարցում մենք տարբեր կերզ էինք դատում, ճատկապես առաքյալների Հարցում նա ինձ Համողում էբ, որ եքե ես առաքյալներինլեմ ռիբում, ուրեմն Քրիստոսին էլ չեմ սիրում: նա ասում էր, քանի ոբ Քրիստոսն ինքն է իր առաքյալներինբնտրնլ, ուրեմն ոլնտք է նրանց ռիբել:հսկ հո պսում Լի. գիտեժ, ռր ետ վնջն է ընտրել, բայց ընտրել է պատաճմամբթ:Առում էիչ լոի Քրիստոսըժամանակ չուներ բնտրություն կատարելու, բոլորովին էլ չեմ մեղադրում նրան: Մի՞քե նա մեղավոր էքա էր, որ ժամանակ չուներ: Հիշում էմ, մի անգամ Հարցրի ւ Ֆայլդսին.ինչ է կարծումնտ, Հուդան,որ մատնեց Քրիստո"աին,ինքնասպան լինելուց ճնետո դժոխք ընկավ, Քե լե բողոքականաղանգ, որ առաջացելէ Քրքաաոնեական

Աժերիկալյում: "այում:Լայնորենտպբածված(2լիաիսային

ԳՑՈՃճ .

գ.

ճւ.-

Ջայլդաըասում է, իճարկե, ընկավ: եվ այստեղ ոչ ժի կերպ Հէի կարողանումճամաձայնել նրա ճետ. ես ասում եմ. գրազ կգամ ճազար դոլլաբով, որ Քրիստոսը ոչ մի դեպքում այդ ողորմելի Հուդային դժոխք չէր ուղարկի: նս Հիմա էլ գրազ կգայի ճազար դոլլարով, եքե այդքան ունենայի' Այդ առաքվալներն, օրինակ, անպայման դժոխք կուղարկեին Հուդային, առանցտատանվելու իսկ Քրիստոսը՝ո՛չ, զլաովս եմ երգվում, Այդ Ջայլդսն ասում էր, որ ես այդպես եմ մտածում, եկեղեցիչեմ գնում: ինչ ոբ ճիշտ է, ճիշտ է, չեմ Ժրավճետն "ցնում նախ՝իմ ժնողնեթըտարբեր Հավատի են, ու մեր քնտանիքում բոլորնրեխաներսաթեիստներ ենք: Անկեղծ առած, Հոդնորականներին չեմ կարողանում,Բոեստանել

Հ...

գղպրոօցներում, որտեղոբ ես սովորել եմ, բոլոր ճոգնոեն քարողել, նրանց ձայնը րավաններն էլ չենց որ սվառոսմ դառնում է քաղցբ-մելցքր, անտանելի'0՛4, ատում եմ դրանց, Ջեմ Հասկանում, քե ինչու չեն կարողանում սովորական ձայնով խոսել, Այեթանէն ծոժովում, ռր անճնար է լսելը: Մի խոսքով, երի պառկեցի, ոչ մի աղոքք չեկավ միտք: Հենց ուզում եմ մի աղոթք Ճիշել, այդ Սանիի ձայնն եմ լաում, ի արբ չնձ Հիմարիկ անվանեց, վեթջո նստեցի անկողնիս մեչ ու մի սիգարետ|լ ձենքի' Փենոիիցդուրս գալուց Հետո երեի աբգեն երկու տուփ սիգարետծխած կլինեի, Ու ՀանկարծՀենց ոթ պառկեցի,թնչ-ռթ մեկթ ձեժեց դուտթ: Հույսով մտածում էի, ոթ երեք իմ գուռր լնն ծեժում, թայց Ճրաշալի ճասկանում էի, որ Ճճենցիմ գուռն է: Չգիտեմ ԷՆՀու, բայց անմիջապդեօ Հասկացա «վ է: ծ» չատ զգաչուն ԽՄ Սվ ԵՀարցնամ եմ. Շտտ վախձջա» Արդպիսի ճաթցերումվախկոտ եմ, Նորից ժեժեցին։ Միայն թն ավելի ուժգին: վեր կացա, միալն պիժամայով, ու բագեցի Վերջապես գուռը: լույսը վառելու ճարկ չեղավ. արդեն առանույնիակ վոտ էր: Շեմջին կանգնած էիՖ այդ Սանին ու Մորխաբ՝ պզուկոտ վերելակավարը: Ւ՞նչ է պատաճել,-- Հարցում էմ.-ի՞նչ եք ուզում:-- Չայնսսոսկալի դողում էրս Դատարկ բան,-- ատում | այդ Մորխալւ-: Ընդամելոր

--

`

--

--

»

նա խոսում էր երկուս նր Հինգ դոլլար։-փոխարեն, իսկ ն աղջնակըկանգնել էր բերանը բաց ոչինչ լէր ասում: Ես նբան արդեն վճարել եմ,-եմ.--Է ասում ես նրան 05, խեչպե՛ս էր Հինգ դոլլար եմ տվել, Իրեն ` դողում ձայնս: ես «Տասըպետք է տաք, չեֆ։ ձեզ տասը ժատասնձչինգ ամբողջ գիշերվա ճամար մանակավորապես, ես ձեզ ասացի, էէ՞: Ճիշտ Հեյ չեք ասել, Դուք Հինգ ժամանակաես չատ վորապես,տասնչինգ՝ ամբողչգիշերվա Համնար, եմ լավ լսել... ծուտ աթեք, շեֆ: եմ. Աստված`էմ, սիրոօ Ինչի՞ Համար,-այծպես էր տրոփում, որ ասես Հիմա դուրս է թոչելու: Գոնե Հագնված լիներ. Անտանելի է պիժամայով կանգնել, Ֆրբ բան է կատարվում: այգղպիսի Գե տվե՛ք, շեֆ, տվե՛ջ,-- ասում է Մորիսը:Ու այնպես է Հրում իր կեղտոտթաթով, չբմփամ որ Փեչ է մնում Ու գեո չէի սքափվել, Հատակին.շատ ուժեղ էր շան որդին: ոբ հիկուսն էլ «այտնվեցին սենյակում. Այնպիսի տեսք ունեին, ասես գա իրենց սենյակն էր։ Սանիննստեք լուսա մուտաղոդին,Մորիսընստեց բազկաթոռինու արձակեցօձիՔԸ. նիա Ճճազին վերելակավարի ճամազդեստէր: Տեր ինչպե՛ս էի նլյարդայնանում:-- Դի լավ: չեֆ, Հաննջ ված, հս փողերը, գործի պիտի գնամ: -- Զեզ արդեն ասացի, այլես ոչ մի ցենտ պարաք չեմ, Ես նրան Հինդանոցեմ տվել, Հերիթ է աչքներիս թոզ փչեք, փողըգրեք անգանին, ասում Ինչի՞ Համար պետք է Հինգ դոլլար էլ տամ.-եմ ես, ու է դողուսմ-- Դուք ուզում եք ինձ ձայնս այնպե՛ս կողոպտել: Մորիսըմինչն վերջ արձակեց բաճկոնի կոճակները: Դրա տակ կեղծ օձիք էր, առանց վեինաչապկի: Նա Հաստ, մազոտ ու վիթխարիփոր ուներ: է եա»--դչոք ոչ ոքի չի ուզում կողոպտել,-- ասում Փոզը տվեք, շեֆ: --

Հարցրեք :աաացի,

--

տ

առացիք՝

--

:

--

Հարցնում

,

--

--

.

աստ-

--

-»

`

«-

Չեմ

տուս:

Հա

բերանումս՝ նա վեր կացավ ինձ` այնպիսի տեսք ուներ, ասես սոսկալի Հոզնածէր կամ ուղղակի զաճլան գնացել էր: Տեր աստված, ինչսլես վախեցա: Հիշում եմ, ձեռքերս խաչեցի կրծբիւ' այն էր, որ ես պիժամայովէի' Փողբ տվեք, շեֆ,-- նա կիպ մոտեցավ ինձ, Անվերչ նույն բանն էբ կրկնում.-- Ֆվեջ փողբ, չե՛ֆ,-Դեռ խոսքր

վրա:

ու՞նկավ

նա

Ամքնավասն

--

հկակա՞ն

կբետին,

--

9է՛մ

Շեֆ,

«կլինեմ ձեղ կպչեմ, բայց

Հենց գոլլար:

-

տա:

ինձ 4ամբերությունից ճանում եք: Ստիպված կոպտորենվարվել, Ջեմ ուզում ձեր քեֆին երնում է ուրիչ ճար չկա: Գուք մեզ պարտք եք

դուք Հետ

էս ոչ մի բան էլ պարտք չնմ,-- ասում եմ։.-հսկ նքե մատովկպել եք ինձ, այնպես կգոռամ,որ ամբողչ ՀյուբանոՏը գլբիդ կշավաքեմ։ Ոստիկանությանը, բոլորին ոտքի կճաՖԽեժ,-- խոսում եմ, բայց ձայնս դոնդողիանս դողում է։ «2 Գե գոռա՛: Գոռա՛, ինչքան թեֆդ կտա: Սկաի՛ր։Ուզում հա, ծնողներդիմանան, որ գիշերն աղջկա ճետ ես անըկացրել Հլա դեռ լավ ընտանիքի զավակ էռ՝ 4ամտրվում:-Շա՛յո խորամանկնէր այդ շան որդին: Շա՛տ -ինձ Հանգիստ թողեք. Ուրիչ բան, եքն ասալինձիք՝ տասը: Դուք որոշակիորեն ասացիք:.. ս -- Փողըտալի՞ հք, քե չէ,-- նո ինձ դեմ տվեց զա-` եր: Իր փրչոտուռած փորը ուղղակի գցել էր վրաս "-փանգիստ քողեք ինձ ու կորեք իմ սենյակից,-- ասացի: հսկ ինք ձեռքերս խաչել ու տեղիցս Ա չեմ շարժվում: Տեր աստված, ինչպիսի՛ոչնչություն եմ ես, ՀանկարծՍանինխոսեց. մինչ այդ նա լուռ էր: իր, Մորիս, վերցնեմ դրա գրամապանակը: Այ, այնտեղ է, այն բանի վբա... --

'

:

Դ

-

-

`

-ծ-

Այո՛, այո՛,վերցրու:

Արդենվերցրի,-- ասում | Սանին ինձցույց տալիս Տե՞ ս, ավելինչեմ դոլլարանոցը:-միայն ես պարտքս: գող չեմ, Մենց գող չենք: Լ Ու Ճանկարժէս լաց եղա, չեմ ուզում լալ, բայը լալիս 14: | --

երեց

|

ու

աան

Հա՛, գոլ չենք, --

գող

չեք: Հինգ դոլլարը

գողանում էն

ասում`

՝ու

ՀԼ.

Ձա՛լնդ,-- ասում | Մորիսնու 4րում ինձ: ասում է Սանին։--Արի Թող կորչի, լսո՞ւմ կս,-գնանք. Մենք մեր պարտքնստացանք: Գնա՛նք: Աոռ՞ւմ էս, --

--

զնածք այստեղից:

Գալիս եմ,-- ասում է Մորիսը,բալը կանգնածէ դեռ: Մորիս,լսո՞ւմ ես, ասում եմ, Քո՛ղ դրան պատասխանում իսկ ո՞վ է նրան ձեռք տալիս որ,-է նա անմեղ ձայնով: Ու Հանկարծ այնպե՛սէ ՀասցնումպիՉեմ ասում, քն որ մասիս, բայը սոսկալի ցավ ժամալիս: զգացի: ծս գոռացի, որ նա կեղտոտ, ստոր կրետինէ, ի՞նչ ասացիր,-- ասում է: Ու ձեռքը դրել է ականջին Բնչպես թուվի'-- ինչ ասացի՞ր:նս ո՞վ եմ' հսկ ես կանգնած զոում եմ. կատաղությունսգալիս ն Համբերությունից Հանեք ինձ, ասում եմ.-Ռու ատո՛ի,կեղտո՛տկրետին եօյ-կէգհաոտ կրետին հս, խաբեբա, իսկ մի էրկու տարի Ճետո մուբացիկ ես դառնալու, փողոցներում ողորմություն ճավաջֆեց: Բլուզդ փսլնթոտածժ,կեղտոտ, Հոտած ման ես զգալու փողսջներում... Այստեղ նա այնպես Հասցրեց, որ չկարողացա մի կողմ թեբվել, սոսկալի Ճարվաժ զգացի փորիս: չկորցրի, որովչճետեՀիշում հ.` ՀատաԳիտակցությունս կին ընկած նայում էի, քե ինչպես գնացին նրանք իրենց ետնից ծածկեցին դուռը. երկար ժամանակ վեր չէի կենում ճետ | տենդից»,ինչպես այն ժամանակ Ստրեդլեյթերի կոռվեՃետո... մեռնում եմ, ազլուց Բայց Հիմա ինձ թվում էր, Քե նիվ խոսք: Թվում էր, թն թեղդվում եմ, շունչս կտթվում էր,. չէի (արողանում արտաշնչել. Իսկ երբ ելա ե գնացի լոգաբան, չէի կարող նույնիսկ կոանալ, երկու ձեռթով բոնել էի փորա Բայց ես, խԽննքեմ, աստված վկա, գիժ եմ ուղղակի, կոգարանգնալիս երնակայեցի, թե իբր գեղակ կա աղիքներիսմեյ. ծրեակալեցի,քն Մորիսըկրակել է ինձ վրա' Ու չիմա գնում եմ լոգարան, որպեսզի մի կում Հին վիսկի խմեմ, նյարդերսճանգստացնելուճամար, ն գործի անցնեմ: --

--

--

--

--

"

ու

|

Հավանաբար,

-10--

Պատկերացրի,որ

գալիս լոգարանից արդեն Ճաղնրված, ատրճանակըձեռքիս, քեքրնակիօրորվում եմ. Ու իջնում եմ աստիճաններով,վերելակ, իճարկե, չեմ նստում: Գնում եմ բազրիքից բոնած, արյունը կաթում է բերանիս նս ճարկ մի քանի այդպես ցած կիչնեի փորս անկյունից, ճետո կկանչեի բռնած, արյունը կճոսեր ճատակի վրա, Ու տեսներ վերելակը: Հենց որ այդ Մորիսը բացեր դուռը, ինձ ատրճանակըձեռքիս, կգոռարբսարսափից, վայնասուն կբարձրացներ, որոլեսզի ձեռք չտամ իրեն: Բայց նս նրան Ցույց կտայի, Միանգամից վեց գնդակ կարձակեի նրա ճարու պոտ փրչոտ փորի մեչ: Հետո ատրճանակըկնետեի վե,Բելակի ճորը, իճարկն, նախապես մաքրելով մատնաճետքեբբ: Ապա կսողզայիիմ Համարը ու կղզանգաճարեի ֆեյնին, որպեսզի նա գար ու կապեր իմ վերքը. Ու պատկերացնում էի, Թե նա ինչպես է սիզարհտըբոնել իմ շրքունջների մատ, է«կ քս ծխում եմ ու արնաքամ լինում, Անիծյալ կինո։ Այ քե ինչ օրի է գցում մարդուն: հնջՖերդ էլ Հասկանում էջ... ես լոգարանում նստեցի մուտ մի ժամ, լոգանք ընդունեքի» մթեբիչ ուշքի եկա: ծչետո անկողին մտա: երկար ժամանակ ձէ կարողանումթնել,-- բալորովին չէի «օգնքլ,-- բայց ի վերջո թնեցիչ Շատ էի ուղում վերչ«ռալ-վլանջիս: ՊատուՀադուրս

եմ

ու

ու

ւ"

Թերեւս նձտվել, գուրսնետվեիեթէ ճամոգված (45 լենեի, որեէ մեկը անմիջապեսկմոտենա կժտծկի ինձ | 9: ցանկանա, ինչ-որ ճետաքրքլասեր ապուշներ գուրս որ

ու

ճՃա-

որ

վաջթվեննայելու, թն ճակում:

էս

ինչես

եմ

ընկած աբնաչազախվի-

(5 -

Երկարչթնեցի, կարծեմ ժամը տասն էր, էիբ արքնացաւ Մբ սիգարետ ծխեցի ու անմիջապես զգացի, որ շատ Քաղու քած եմ, Բրոսսարի էկի ճետ էգերսքաունումկերաժ կոտլետից ճետո բան չէի կերել: Դա այնքա՛ն վազուց էր» ասես տասնձճինգտարի էր անցել, Հեռախոսը կոդքիս էր, ռւղում էի վանգաճարել պատվիրել,որ նախաճաշմատու բայց վախեցա, թե այգ վերելակավաթ ծեն ճամարում, Մ«ու

-ՎլԼլ.-

,

Հետ կուղարկէն, եթե կարծում նջ, թթսի, իոկ

որ ծրաղում ժխալվում, Պառկել ու սիգարետ Հի ժիում: Ուզումէի զանդաճարել ֆելնին,իմանալ տա "են է բայց տրամադրություն նա Մերի Է. Այդ ժամանակ զանգաճարնցի ե Ուդրոֆիպանսիոնումէր սովորում զիտնի, որ արդենտանը կլինի. մի շաբաթ առաջ էի նրանից նամակ ստացել:Ոչ քե նրա ճամար գժվում էի, այլ ուղղակի ծանոթներ (ինր, ու հս Հիմարաբար կարծումէի, քե նա խելացի է Այդպեսէի կարնա շատ-շատ ծում, որովշճետն բան գիտեր թատրոնի, պիեսն ամեն Եճրի տեսակ գրականությանմասին, նթե մարդը Հարուստ է նման գիտելիքներով, ապա միանզամից ղժվար է զլութ ճանել՝ Հիմար է նա, թե ոչ, նս այդ Սալլի Հեյոից արինոր շարունակ գլու չէի «Հանում. երեի ավելի շուռ ԿԽ ընկնեի, որ «իմարի մեկն է, եթե այդջան չչամբուրվեի եմ Հետ. Վատն այն է, որ երբ Համբուրվում աղջկա | նա Հն, է, խելոք Մեկը մյուսի Հնտ՛ միշտ կարծում եմ, քձ ' ոչ մի կապ բայը միննույն է, այդպես եմ կար-

չի նթանտեսնել,

շատ

էջ

արդյոջ,

|

Բոնի լի` Հեխին։

չ :

դրա

չունի, հս,

ժում:

Մի խոսքոմ, զանգեցինրան, նախ՝ մոտեցավ տնաեսքշ ծին, Հետո՝ նրա ճայրը Վերջապես կանչեցին նրան, ԷՀ Դո՞ւ էս, եմ. ճարցնում Սալլի,--- Այո, ո՞վ է խոսում,-- Հարցնում է նա. չատ ֆոզե է, Հա՛, ԱրդենՀոբն ասել էի ով է խոսողը: է, Ինչպե՞սնո. "-- Հոլդեն Քոլֆիլդն Ա՛խ, Հոլդեն,Շնորճակալություն, լավ նմ: Դո՞ւ էնչ-

ա

|

--

պէսծո. Բ

Հրաչալի,խր, թնլպե՞ս քս, գպրոցի գորժն՞րդինչ-

Հ

պնս

են:

Ոչինչ,--ասում

--

-

է,--

դե ինքդ էլ գիտես,

Հրաշալի է. Աշա թե ինչ էի ուզում Հարցնել: Դու ազա՞տ ես, Ճիշտ է, այսօր կիրակի է, բայց ճչավանաբաթ առավոտյան ներկայացումներկան,Բարեգործական, Թերնսչ գնալ: Շատ էմ ուզում, շա՛տ. Դա կլինի Հիասքանչ «Հիասքանչ», զզվում եմ այդպիսի բառերից. Ի՛նչ դարչելի բան է, Քիչ էր մնում ասեի, թն ժենք ոչ մի տեղ(լ --

ում" ս

--

-

1.

:

չենք գնա, Հետո մի բիչ բլբլացինք Հեռախոսով,ավելի ճիջ» նա ձր բլբլում, ես լուռ լսում էիս Նա ոչ մեկին Հերք չի. տա խոսելու, Սկզբում պատմում էր Հարվարդցիինչ-որ պիժոնի մասին,-- Հավանաբար, առաչին կուրսեցու, բայց դա չէր ասում, իշճարկն,-- իբր այղ տղան ճալվում է իր Համար: Գիշեր-ցերեկզանդում է իրեն, Այո, գիշեր-ցերեկ, բիչ էր մնում Հոճռայի: Հետո մեկ այլ տիպի մասին, Վեստ-Փանքից էլ է սլատրաստ ինքնասպանլինել մի կադետիմասին. բան է, նս խնդրեցի նրան ժամը ուղիղ իր ճամար:Սոսկալի՛ երնեուսինինձ սպասել «Բիլքմոր» Հյուրանոցի ժամացույցի ռակ, որովճետն ցերեկային ներկայացումներնսկսվում էին չճրկուսն անց կեսին,Իսկ նա միշտ ուշանում էր: Ու Հրաժեշտ տվի: Ջաճլաս դնում էր նրանից, բայց նա զարմանալի գեղեցիկէր Հետ, Հետո վեր կացա, ճագնըԳայմանավորվեցիՍալլիի վեցի, կարգի բերի ճամպրուկսւ Դուրս դալիս պատուճանից հայեցի տեսնեմ ինչ են անում այդ «ոգեկան «Հիվանդները, բայց նրանք թանձլ վարագույրներնիչեցրել էին. Առավոտլան նրանք Համեստիցքէլ Համեստ են, Հետո վերելակովիջ» Մոու Հաշիվս փակեցի դոնապանի Հետ, Բաինրախոաբար, Բիսբ ոչ մի տեղ չերնաց,ես առանձնապեսչէի էլ տեսնել այդ սրիկային, ` Հյուրանոցիմոտից տաքսի բայց չգիաքի ոթ. վերցրի, գնամ: Պարզվումէ, գնալու տեղ չունեի: 0րբ կիրակիէր, իսկ ես մինչե չորեջշարծիչէի կարով գնալ, ծայրաճեղ դեպքում մինչն երեթշաբթի։ Իսկ մեկ. «ռուն այլ Հյուրանոց գնալ, որպեսզի ալնաեղ էլ գլուլթս ջարդեն՝ չշնորճակալեմ, չեմ ուզում: Վյսրորդինպատվիրեցի ինձ տաԴա նել կենտրոնականկայարան. Հյուրանոցի «Բիլթմոր» վոտ էր, որտեղպետք Վ Ճանդիպեիմալլիին։ Ու որոշեջի այսպես անել: իրերս սլաչպանության Հանձնել փոքրիկ պաճարանում, որի բանալին տալիս նն ձեռքդ, ապա նախաճաչել: Շատ էի քաղցած: Տաքսու մեջ Հանեցի դրամապանակ: ու ճաշվեցի։ Չգիտեմ որքան կար, բայց այնքան էլ չա չէր, երկու շաբաթվա ընթացքում հս բավականչատ էէ ժախ- Հ սել: Բնույթով սոսկալի շռայլ եմ, Ինչնէլ որ չեմ վատնում.`մ կորցնում եմ. որեէ Լ մանրը` մոռանում, վերցնել սա

չանում.

Է

երբեմն

Տ--9.

Դ, Սքլինչեր

`

-

113.2: -

,

է

անատորանումկամ գիշերային գինետանը,Մնովներսուղղակի կատաղում են. ես նրանց ճասկանում եմ, Թեե Հարրս բավական Հարուստվ, չգիտեմ ամսական որքան է վաստա կում,--ինձ ճետ այդ մասին չի խոսում.-- բայց եինի բաէս հակ վական չատ, նա կորպորացիայիիրավախորճրդգատու են գրանց փողը բաչշով Հավաքում. Գիտեմ, որ Հարուստ է, աբովչետն միշտ ղրամ է ներդնում Բրոդվելումինչ-որ ներկայացումների Համար: Այդ ներկայացումներըմիշտ էլ տապալվում են, ու մայրիկս կատաղությունիցիրեն կորցնում է, երբ Հայրս գրանցըՃետ կապի մեջ է մտնում. ԸնդՀանբապես մայրիկս Ալլիի մաՀից «Հետո չտա է ընկել, Դրա «Համար էլ շառ էի վախենում ասել նրան, որ ինձ դարձյալ վարել են, Ճամպրուկներս Հանձնեցի պաՀչպանությանու մտա կալարանի բուֆետի նախաճաչելու կավ կերա. նարնջաճյուք, ապութտռվ ձվածեզ, տոստ, սուրճ: Սովորաբարմիայն առավոտներն եմ Հլուք իմում, Շատ Փեչ եմ ուտում, անչափ քիչ: Դրանիցէլ ալսպես նիճար եմ: ինձ Ք ռրճչուրգեն տվել ամ«ւ'թեղեն շատ ուտել ու նման բաննք, որպեսզի քաշս տեղի բնչ" բեմ, բայը մաքովս էլ չէր անցնում: երբ ոթնէ աեղ նմ գնում, առվորաբարշվեցարական զանթով բուանիբբող Եմ վերցնում ու մի բաժակ կաքնային սուֆլե Դատարկ բաներ են գրանց, բայց փոթաարենը շատ կանո Հ. Վ. սուֆլե մեջ վիտամիններ

`

ի

Հոլդեն Վիտամին Քուֆիլդ: Քոլֆիլդ' ես

'

ձվածեղ էի ուտում, երբ ներս մտան երկու միանձու պայուսակներբ ձեռքներին, երճնուՀչին էր՝ ճՃամպրուկներն վե ուրիչ մենաստան էին տեզափոխվում ն սպասում էեն ցզնացթին, Ճամպբուկնեբը վատն էին, էժանագին, ոչ թն կաշըզ. այլ այնպես, չգիտես թե ինչից, Գիտեմ, դա կարեոր ՀՆ բայց ես տանել չեմ կարողանում էժանագին ճամպրուկները, Ամոթ Լ ասելը, բայց ես տճաճուցյամբ եմ նայոսք այն մարդուն, որի ճամպրուկները էժանագին եխ, Դա ինձ մի դեպք է Հիշեցնում. երբ սովորում էի էլ ոն-Հիղլամ, ազբում Լի ՍլեգլիՀետ մի սենլակում: նրաճամպրուկները ձին, նա դրանք պաչում էր իր. մաշճակալի անպետթ՝ "բանեթ տակ ն ոչ թե դարակի վրա, որպեսզի ոչ ոթ չտեաներ դրանք

Դիկ,

Ն

Թշվաժ,ցարմբաըրաժՀայի

-ՎԱՀ--

կոոր:

իմ ճամպրուկների կողքին: Դրանիցես վատ էի զգում, պատբաստ վի ճամպրուկներ, դեն նետել կամ ընդմիշտ փոխել երա ճամպրուկների չշետ: իմոնք դնված էին Մարկ Կրոսսի մոտից, իսկական կաշվից էին, բոլոր պարագաներովճանդերձ, հ աստված գիտե, թե ոբքան արժեին, Բայց աճա թե էնչ տարօբինակբան եղավ: Մի անդամ էս վեբցրիիմ ճամպրբուկներն խջկեցի մաշճակալիս տակ, որպեսզի ծերուկ Սեդյըազատվիայդ ոչ լիարժեքությանկոմպլեքսից։ Գիտե՞ք Ֆա ինչ արեց:Նորէի ճամպրուկներըմտցրել մաշճակալիս տակ, հա Հանեց ու նոբից գրեց դարակի վրա" ՄիայնՀետո .Քասկացա, քե ինչու այդպես արեց. նա ուզում էբ, որ բոլորը կարծեն, Թե դրանք իր ճամպրուկներն ենւ Այ"՛, այո՛,ճիշտ այդպես:Տարօրինակտիպ էր: Միշ» ձեռ էր առնում քմ Ասումէր, Քե չաֆզից դուրս շատ են նոր ն ճամպրուկները: են, Դա նրա սիրածբառն էր: Ինչ-որ Խիո» թաղքննիական անդ լօել էր լութացբել: Ինչ որ ունեի, բոլոբը «բքաղթենիական» էր Համարում: նույնիսկ ինքնաչճոսսքաղքենիականէր' նա միշտ վերցնում էր ինձնից ու, միննույն է, էլի քաղքեԽիական էր ճամարում: Մենք ընդամենը երկու ամիս ապԻսկ Հետո երկուսս էլ խնդրեցինք, որ մեզ բեցինք միոասիբն: տեղափոխեն,նվ ծիծաղելին այն է, որ, ծրբ բաժահվեցիեք, շատ էի կարոտում նրան, օրովճետն նա իսկապես Հումորի զդացում ուներ, մենք ճաճախ էինք լավ զվարճանում: ու

ու

ու

էլ ինձ էր կարոտում: ՍկզբումՖա միայն ինձ, իրերո Համարում ցաղզթենիական, իսկ վր առնում Խոս ուշադրություն էլ չէի դարձնում դրո ժիվրաչ Քանն նա տեսա, ծաղում էի որ Հետս լի կատակումփ այն է, որ դժվարէ մի սենյակում ապրել մարդու ճետ, եթե Փո ճամպբթուկներ,անչամեմատ լավն.հն, քաննրանը, եթե Փո ճամպրուկները իսկապեո Հրաշալի են, իսկ նրանը՝ ոչ: Դուք կասեք, նթե մարգը Բելացի է ե ճոաւմոբի զղացում ունի, ապա երա ճամար՝թքած: ԴրաՀամար էլ տեղափոխվեցի այդ մոտ դեո, բութ անասունը՝Սորեդլեյքերի Համենայն ճամողրուկները իմից վատը չէին, հժ

: Հեռ

կարֆիքով, նա

Բայը

դույնիսկ

նրա

:

Մի խոսթով այդ միանձնուժիները նստեցինԷնձ մոտ, ումենք զթույցի բոնվեցինք: ԿողքիսՏոտածը ծղործ զամբլուղ ունծր. այդոպիռի միանձեսծիներըն Փրկությանբանակի --115--

են սովորաբար Գող կույսերը

ճավացումԵննդյանտոների կապակցությամբ,Միշտ կանգնած են լինում փողոցի անչ կյուններում, ճատկապես՝Հինգերորդավենյուվ անկյունում, մեծ խանութներիմոտ: կողքիս նստածը ճանկարծ գցեց զամչիսկ ես կռացա վերցրի: Հարցրի, թե բարեգործաբյուզը, ոչ. կան նպատակներովճչավաքո՞ւմէ: նա պատասխանեց՝ Փարզապես զամբյուղը չի տեղավորվելճամպրուկում, ստիպ» ու

ված ձեռքում է պաչճում. նա այնպես սիրալիր էր ժպտում, ժպտում, Քիքը երկար էր ն մետաղե չրջանանայում էր կով ոչ այնքան գեղեցիկ ակնոց էր կրում, բայց դեմքը անու

ռաճման

-

բարի էր:

Ռւպղզում էի ասել, եթեդրամէք Հավարում, ես ֆլ կաեմ.-Է բող. էի մի փոջրիկ գումար զոճաբերել,-- ասում Փուք վերցրեք, երբ Հավաջելիսկլինեք, սա էլ կավելացնեքփրաե' 0՛, որքան սիրալիր եք դուք,-նա, իսկ մլուսը՝ ասաց նրա ուղեկցուչին, նույնպես նայեց ինձ: Մլուսը սուրճ էբ խմում գիրք կարդում, Աստվածաշնչինման, բայց շատ բարակ մի գրքույկ, նախաճաչիճամար նրանք Սիայն թոռս «տով սուրճ էին վերցրել: ես Հուզվեցի: Ատում եմ ամեն տե.Խակ աղպխտովձվածեղն մյուս բաները, երբ կողբիդ նըսածը միայն տոստով սուրճ Լ խմում: Նրանք. տասը ցզոլլար ընդունեցին, Անվերջ ինձնից .Ֆում էին, Քն ես կարո՞ղ նԺժ նման բան թույլ տալ: Ասաջի, ոո փող «նեմ, բայց նրանք ինչոր չէնն բավականաչափ ճովատում: փողը վերցրին: Ու այնպես. էին երկուսն էլ շնորչակալություն ճայտնում, որ ես վատ նյութը փոխեցի Ճարցրի, Ձե ուր. զգացի' Խոսակցության են գնում: են, որ Ասացին, ուսուցչուչիներ եկել են Ձիկագոչ յից, մտադիր ձն դասավանդելինչ-որ գիշերօթիկում, չգիտեմ --

--

ու

ու

Հարց-

Այնուամենայնրվ,

.

ու

թն Հարյուրութսունվեցերո ձարյուրվաթսունութերորդի,

վրա, մի խոսքով, ինչ-որ գրողի ծոցում: կողքիսնստած ակնոցավորը, պարզվեց, անգլերեն էր դասավանդում, իսկ ըիկերուչին՝ պատմություն ե ամերիկյան սաճմանադրություն: ծս ուղղակի այրվում էի «ետաքրքրասիրությունից, թե ալգ ինչպես է, որ անգլերենիուսուցչուժին միանձնուչի է ն, ալնուամենայնիվ, որոշ գրքեր է կարդում անգլիական գրականությունից,Ոչ թե դրքեր, ես գրանքըմասին լեմ «»116--

անվայել

ասում,

ալլ

զրքեր, ոբտեղ սեր կա, սիրաչճաբներ,ընդշան-

խապես նման

Վերցնենք, օրինակ, բաներ:

ծչարդիիխ

Թոմաս

Հայրենիք» զրբի «Վնսադարձ

Ցուստասիա Վեյին, Այդտեղ առահձնապեսկրբեր չկւ.ն, բայց, այնուամենայնիվ, Հետամիանձնուճին ՑուստասիայիմաՓերջիր է՝ ի՞նչ է մտածում նս, սին կարդալիս: իշարկե, ոչինչ չշարցրի, բայց ասացի որ ամենից լավ անզլիականգրականություննեմ սովորել: -- Ի՛նչ հք ասում,որքան Հաճելի է,-- ուրախացավ անգ(էրենի ուսուցչուչին, ա՛յն, որ ակնոցով էր.-- ի՞նչ եջ կարդացել ալս տարի: Շատ Հետաքրքիրէ իմանալ: Բարեչամբո՛ւյր,բարի՛ւ Դե, ինչ ասեմ, թերնս ավելի շատ անզլոսաթսերին, գիտե՞ք, Բեովուլֆին, Գրհենդելինն «Ռենդալ, որդիո», դել բոլորը,ինչ պետք էր կարդալ: Բայց մեզ տնային ընքերցադրա նություն էլ էին Հանձնարարում Համար առանձին գնաչատականէին դնում. Թոմաս ծարդիի Հալ։ րբենիջը»,«Ռոմեոն ն ֆուլինտը», «ՀուլիոսԿես.. --

ու

--

շատ.

Ա՛խ, դուր եկավ.--

«Ռոմեոն

«զրթացարն,

ն

Ֆուլիե՛տը», սքանչելի

նա բոլորովին էլ "

ր հրնի, ձեզ

միանձնուչու

նման

լկոսուփ:

չէր

Այո, չա՛տ-շատ դուր էկավ: Որոշ բաներ իսկի ղութ չեկան, բայը ընդչանրապեսշատ Հուզիչ է. Չե՞ Ք կարող Հիչել, քն Հատ- -- Ձեզի"նչ դուրչեկավ: կապես ինչը։ Անկեզծ ասած, մի անչարմար էի զգում երա «ետ «Ռոմեոն ն Չէ՞ որ այղ պիեսում չատ Քննարկել ֆուլինտը»: տեղեր կան սիրո ն այլ բաների մասին, իսկ նա, Համենայն գեպս, միանձնուչի էր, բայց գե ինքը Հարցրեց, հս ստիպված հղա պատմել. --

ՈՐ

ն

--

Գիտե՞ք,ես Հիացաժ չեմ Հենց Ռոմեռյով ու

տով,--ասում բայց,

եմ,--

այսինքն՝նրանք ինձ

դուր

ֆոզին-

են

զալիս,

այնուամենայնիվ... ինքս էլ չզիտեմ։ երբեմն ուղղակի

վրղովվումես: Ուղում եմ ասել, քան սպանեցին Մերկուցիոլին,

որ

ավելի

շատ

խղճացի, երբ

Ռոմեոն

ֆուլիեչասկանո՞ւմ եջ, այլնս ինձ դուր չէր գալիս, երբ այդ խեղճ Մերկուցիոյինսուսերով ծակեց Փուլինտիալդ Ռոմեոն

Թր:

երբ մեռան

ն

մոռացել եմ անունը... զարմիկը, Է

Տիբալդը'

-17--

ժիշտ է, Տեբալդը Մքշտ մոռանում

--

իսկ մեղավորը ցիոն է

դուր

եմ

դրա

անունք:

էր. թոլորից շատ այդ Մերկուգալիս: հենք»էլ չգիտեմ ինչու: իճարկե, աչդ բոչՌոմեոն

ինձ

Մոնտեքջիներն Կապուլետիները նույնպես ոչինչ, ՀատկապեսՖուլինտը, բայց Մնիկուցիոն... Չէ, դժվարանում եմ թացատբել: նա այնքան խելացի էր, ուրախ: Հասկանո՞ւմ էր, կատաղում էմ, ոթ այդպիսի մարդկանը սպանում էն, այդպիսի ուրախ, խելացի մարդկանց, այն էլ ուրիշի մեղջով' « բանն ուրիչ է, նթրանքիրենջ են մձՌոմեոչն ԺՓուլինոի լոբ

ու

դավոր, Դուք ո՞ր դպրոցում եք սովոբոսք, թարեկումա,-- Հարց|

--

Ֆում

է

նա.

լ»թելուց,

Ասում էմ՝

հթեի ձանձրացավԹոմեռյի ն Փուլինաի մասին

Փենսիում:Փարպվումէ,

հա լոլ է այդ դորոցի Հիանալի դպրոցը էւ ես լոնցի։ Այլ ժամժանակ, նթա բեկերուչին, ոի պատմություն ն սաճշմանադթո թյուն էր դասավանդում, Հիշեցթեց, ոթ իրենց գնալու ժամանակն է, նս վերցրի նրանց չեկը, բայց նրանք թույլ լ վին. վճարել իրենց կերաժի Համար: Ակնոցավորը չնկք խլեց 4էոշիցս:

Ասաց, որ Մասին,

Աատնցայդ էլ դութ չափից դուր» ձեռնառատ զանվեՑիջ,-- ասացչ-Դութ զարմանալի սիբալիր տղա նեթ.-- նա էբ չատ լավն էր. Մի փոթր Հիշեցնում էր էոնեստ Մոոոուի մորը, որի Հետ ճամփորդել էի գնացքով,Հատկվառես Ժապտալիսւ--Այնքան Հաճելի էր ձեզ Հետ զբուցնլ,-- ավե--

լացրեց ՛

նա՛

Ասացի, որ ԻՆձ Համար էլ Հաճելի էր, ու չէի ձնացնում: Քայջ չատ ավելի Հաճքլի կլիներ զրուցել, եթե չվախքնայի, որ ճանկարձ կարող են ինձ Հարցնել, թե կաթոլի՞կեմ արգյոթ. կաքալիկները միշտ ջանք ե թափում պարղել՝ կաԹոլի՞կ ես դու, թե չէ, ինձ Հեա Հաճախ է պատաճում, գիլխավորապեսայն պատճառով,որ աղգանունս իռլանդական է, իսկ իռլանդացիներիմեժ մասամբ ծագումով կարոլիկ են, ի դե Հայրս էլ առաջ կաթոլիկ է եղել իսկ Հետո, երբ ամուսՀնացել է մորս Հետ, թողել է զա Քայց կաթալեկներըընդճանբապեսմիշտ յանում էեն պարզել՝ կաքոլի՞կ ես դու, թե չէ, նույնիսկ եթե ազգանունըչգիտեն, ես մի կաթոլիկ ժա«118-2

-

էի եռք ունեի՝ուիԳորմանը,նրա Հետ չուտտոնի դպրոցում սովորում: Առաջինը այնտեղ նրա Հետ ծանոթացա: Մենք կողք-կողքի նստաժ՝բժշկի մուտ մտնելու 4ամաբ Ճճերթիէինք Խպասում, պարապմունքների առաջին օրն էր, սպասում էինք բժշկական քննության ենթարկվելու ն զրուցում էինք քենքոի մասին, նա շատ էր տարվածթենիսով, հս՝ նույնպես: Առում Հր, որ ամեն ամոան լինում է Ֆորնստ-Հիլլիմրցումներին,

ասացի, որ ես էլ եմ լինում, իսկ Հետո սկսեցինք ջննարկել, 2: ով է լավագույն խաղացողը: հր տարիքիՀամար նա շատ լավ էր գլուխ Հանում քենիսից: Լրջորեն ճնտաքրքրվում էրս Իսկ Հետո առանց որեէ կապիՀարցրեց. «Դու չգիտք՞ս, որտեղ է կաթոլիկական եկեղեցին», նրա տոնից անմիջապետ որ ուզում է իմանալ՝ նս կաթոլի՞կ եմ թն ոչ Հասկացա, Ուզումէ իմանալ, եվ ոչ քն նախապատվությունվր տալիս կաթոլիկներին, ո՛չ, ոլարզապես ուզում էր իմանալ: նա «Հաճույքով էր խոսում թենիսի մասին, բալց անմիջապեսերեվում էր, որ ալդ զրույցը նրան ավելի մեծ Հաճույք կպատ ես Ճառեր, եթե իմանար, որ կաթոլիկ եմ. Այդպիսիբաներն ուզղակի կատաղեցնումեն ինձ, Չեմ ուղում ասել, օթ գթա մեբ ամբողջ վբույցը գիոզի ծոցի գնաց, չէ: պատճառով զրույցը շաբունակվում էր, բայց մի տեսակ ոչ ալնպես: Աչ» Քն ինչու ութաթացա, որ միանձնուշիները ինձ չՀաթցրին՝ կաթոլիկ եմ, քե ոչ, Գուցեն գա չխանգարերմեր զբույցին, Բայց, այնուսմենայնիվ, ամեն ինչ ալլ կեր կբնքանաթ: եշ. բոլորովին չեմ մեզագրում կաթոլիկներին. Գուցն, եթե հ էլ կաթոլիկ լինեի, ես էլ ճաթցնեի, Ընգճանրապես,սա ինչ-ոբ չափով նման է ճամպրուկների չայն պատմությանը, ռր պատմեցի, նս միայն ուղում եմ ասել, որ իսկականչերմ կրույցին նման բաները ժիայն խանգարում են։ Ուրիշ ոչինչ, ծս

Իսկ երբ միանձնուչիներըոտբի ելան ն ուզում էին գնալ, Հանկաբծժ մի Հիմար անչնոբչք արարջ թուլլ տվի: Միդա-

թետ էի ծխում,

ու ծրբ ոթի ելա, որպեսզի նրանց ճրաժեշտ անզգուշորեն ծուխր փչեցի ուղիղ նրաեց աչթերի մեջ, Միանգամայնանզգուշաբար:Գժի պես սկսեցի ներոզուՔչուն խնդրել, իսկ նրանք չատ սիրալիրությամբընդունեցին էմ ննրողությունները, բայց միենույն է, սոսկալի անճարմար բան ստացվեց:

տամ,

-1Թ-.

ափսոսացիչ որ բնդամենը տասը 4նակերպ Համար: Բայց այլ դոլլար տվեցի բարեգործության րավոր չէր. պայմանավորվել էի Սալլի Հելոի Հետ ցերեկագին ներկայացում գնալ, դրա ճամար էլ չպետք է ծախսեի բոլոր փողերս: Բայց, միննույն է, վրդովվեցի։ Գրողը տանի

երբ նրանք գնացին,

այդ

ես

փողերին, Միշտ գրանց պատճառով

ընկնում է:

տրամագլ ություն

լճ

Ժամը տասներկուսինմոտ էր, երբ ավարտեցի նախաճաշս, իսկ Սալլիինպետք է Հանդիպեի երկուսին, դրա Համար էլ որոշեցի մի քիչ ղբոսնել։ Այդ երկու միանձնուձիներըղուրս չէին գալիս ուղեղիցս. Անվերջաչքիս առաջ էր ծղոտե ին զամբյուղը, որով նրանք գնում էին մանրադրամ ճՀավաքելու, Ջանում էի պատկերացնել, թե հրբ դասեր չէին ունենում, ինչպես մայրս կամ մեր ծանոթներիցորեէ մեկը. մոբաքույրս կամ այդ թեթնսոլիկը՝Սալլի Հչեյսիմայրը, Հանրախանութի մոտ կանգնած, փող են Հավաքում աղքատների ճամար, մաշված ծղոտե զամբյուղով: նույնիսկ դժվար է պատկերացՖծլ։ հմ մայրիկին դեռ կարելի է մի կերա ատտկերացնէ". իսկ այն երկուսին՝ չէ: Թեն մորաքույրս Հաճախ է զբաղվում, բարեղործությամբ (ն՛ կարմիր խաչով, ե՛ այլ բաներով), նա միշտ ճրաշալի Հագնված է, երբ բարեզործությամը բայց է զբաղվում, դարձյալ Հրաշալի Հաղզնվածէ չինում, չրթուեքամեն ները ներկված ինչ տեղը տեղին, ես չէի կարողանում պատկերացնել,որ նա կարող է զբաղվել բարնգորմությամբ, եթե Հարկ լիներ միանձնուճու պարեգոտ Հագնել ու չնձրկել շրթունքները, իսկ Սալլիի մայրի՛կը' Տեր աստվա՛ծ: նա կճամաձայներգավաթը ձեռքին շրջել ու փող Ճավաքել, միայն եթե յուրաքանչյուր փող տվող Համաձայներ քծնել նրան, իսկ եթե մարդիկ պարզապես փողը գցեին թողնեին գնային առանց մի խոսք ասելու, առանց նրան ուշադրության արժանացնելու, ապա նա մի ժամ Հետո կճրաժարվեր ալդ գործից: Անմիջապեսկձանձրանար։ Գավաթր կշանձներ ու կգնար մի որեէ չքեղ ոնստորանում ճաշելու: րա ճամար էլ ինձ դուր էին դալիս այդ միանձնուՀչիներ ու

ու

«- 120...

.

նրանք երբեք չեն ճաշում շեղ մտաընկավ, երբ տրամադրությունս Ժեցի, որ նրանք երբեք չեն ճաշի շքեղ ոնատորաններում: Հասկանումէի, որ դա այնքան էլ կարնորչէ, բայց

Անմիջապեսերեում է,

որ

Ու ռեստորաններում:

է,

տխրեցի,

միննույն

Բրոդվեյ գնացի, պարզապես ճաճույքի Համար, ճարվուր տարի կլիներ, որ այնտեղ չէի եղել: հացի ալդ, գրամոֆոնի ձայնապնակներիխանութ էի որոնում, որը կիրակի օրերը բաց է լինում։ Ուզում էի Ֆիբիի Համար մի ձայնապնակ գնել՝ «ՓատլիկՇերլի Բինզր». Այդ ձայնապնակըչատ դժվար էր ճարվում: Գա մի փոքրիկ աղջնակիմասին է, որն ամաչում է տնից դուրս գալ, որովճետն ատամներն ընկել են: ես այդ երգը Փենսիում էի լսել, մի տղայի մոտ, որ ինձնից էր մի Հարկ վերեում ապրում: Ուզում էի նրանից գնել այդ ձայնապնակը, զիտեի, որ իմ Ֆիբին ուրախությունից ուղղակի կգժվի, բայը նա չվաճառեց: ձայնապնակէր, թեն Քքնցող արդեն մաշված, քսան տարի առաջ այն երզել էր նեգրուճի Նո, հրզուժ էր ճարավային էսքելա Ֆլետչերը: ձեով,նույնիսկ ես

Է

`

չջ

փողոցային ձնով, որից ծրգը բոլորովին նվնվան ողբաձայն չէր դառնում: եթե սովորական սսպղիտակամորք էսքելա դուշի երգեր, Հավանաբար, կնվնվար, բայց այդ Ֆնտչերը իր գոոծր գիտեր. Կլանքումս նման Հրաշալի ձայհառնակ չեմ լսել: Որոշեցի, որ ձայնապնակըկզնեմ մի որեէ ու

ւ

`

խանութում, որտեղ կիրակի օրերին էլ են առնտուր անում, իսկ Հետո կտանեմ զբոսայգի: Կիրակի օրերին Ֆիրին Հաէւ ճախ է գնում ղբոսայգի, այնտեղ չմուշկներով սաճում Գիտեիորտեղ է լինում սովորաբար: եղանակնավելի տաքացավ, քոն երեկ, բայց արնը չէր հրեում, ն ղբոսնելն այնքան էլ Հաճելի չէր, ինձ միայն մի բան էր գուր գալիս: իմ առչնից մի ամոողջ ընտանիք էր Փայլում, ճավանաբար,եկեղեցուց էին դուրս հկէլ,ճայրից ն մոտվեց տարեկան մի տղա: երեում էր, որ բաաղքատ էիե, Հոր գլխին բաց գորշագույն շլլապա յվական էր. շ«Ֆմանգլխարկներաղքատներն էին կրում, երբ ցանկանում էին զարդարվել: նա քայլում էր կնոջ Հետ ու զրուցում, իսկ ' տղայի վրա ոչ ժի ուշադրություն չէին դարձնում: Ւսկ տղան ճիանալի երեխա էր. նա քայլում էր ոչ Թե մայթով, այլ ՛

մայրը

ւ

«-121-«

,

չ

մայքեզիի էրկտրությաժբ ռալարկի վրայով: նա ջանում էր ուղիղ զծի վրայով բթալլել. երեխաներըսիրում են այդպեռ Գնոտժ էր ու իր Համար քթի տակ երդում, ես դիաՔայլել' մամբ շատ մոտեցա, որպեսզիլոնմ ինչ է երգում: Նա այսես "լիսի երգ էր երգում. «եքե դու մեկին հրեկոյան

գում էր սեփական

Համույթի

Բո

ճամար, դա պարզ զգացվում էր. Մեքենաներնանցնում են կողքից, արգելակում այնպես, որ ճռնչում են արգելակները,ծնողները ոչ մի ուշադրություն չեն դարձնում, իսկնա իր Համարքայլում է ճամվեզրով ու երգում. «երեկոյան տարեկանի տրոոում...» ՏրամաղդրուՀԹ Թյուես բարձրացավ: Ր

մարդիկ Հրմշտում Բրողվելում

էին իրար, տզժկում,

Կի-

կամ «Ասբակի ձր,բոլորը գնում էին կինո «Պարամտունտ» տոր», «Սքրենդ» կամ օկապիտոլի»,մի խոսքով, որեէ մարդաշատ վայր: Բոլորը զարդարվել էին, Կիրակի էր: Ու դա

վելի զզվելի

էր: հսկ ամենավզզվելինայն էր, որ անճամէին բեր շտապում կինո:երանց նայելուց սիրտ էր ես խառնում: դեռ Հասկանումէմ, երբ կինո են գեում տե-

՛

-

զզվելի է ժտածել, որ մարդիկ վազում, են, շտապում, որովչետնիսկապես ուզ ում նն կինո բնկ-. ճերթի են կանգնել:Հատկապես,երբ միլիոնավորմարդիկ ւտոժզ որպեսզի նելմի ամբողջ քաղաժաս էրկարությամբ, է Հարկավոր: նո չկարողագնեն, ինչպիսի՛ Համբերություն ցա սպասել,այնպես էի ուղում Ճեռանալ այդ անիծյալ Քրոդ-

գործոյթյունից, բայց

վեյից։

Բայց իմ բախտը բերեց: Գրամձայնապնակների առաջին իսկ լանութում ես ձեռքբերի «ՊստլիկՇերլի Բինզը»:Հինգ դոլլար պոկեցին ինձնից, Հազվադեպ էր, ես ձայնապնակ Այնպեսուրախացա, որ չէի դիմաճում, ուղում չավասոսացի: չի շուտ ճասնել զբոսայգի ե ձայնապնակըտալ քրոջս: Դուրս եկտ խանութից: Մի սրճարան պատաճեց, ենրս մոտս Մտածեցի՝ չզանգաչարե՞մ Փեյնին,գուցե նա արդեն տուն է վերադարձելարձակուրդին, Մտա ավտոմատու զանգաճարեցի, Դժբախտաբար, Հեսախոսքն մոտեցավ մայրի, ատիպվածեղա կախել լոափոզի Օ0»-նրկար-րարակ թոռելու տրամադրություն չունեի, ԱռՀշասարակ չեմ սիրում ազչիկնե--122-

բի Մայրծրի 4ետ խոսնլ Այնուամենայնիվ,չարկավոր էր Հարցնել, քե տա՞ննէ արդյոք ՖՓեյնը։Դրանիցես չէի մեռնի, Բայց, չգիտեմ ինչու, չուզեցի: Այդպիսի խոսակցգությունների ճամար տրամադրություն է պաճանջվում: Սակայնճարկավորէր այդ անիծյալ քատրոնի տոմս ճաբել, ստիպված եղա թերթ գնելն հայել, թե որտեզ ինչ է դնում. կիրակի օրվա կապակցությամբ բեմադրվում էին ծս մոտեցա ե երկու տոմս հրեք գնեցի «ես պիես. " Ժիայն ներսեիր» ներկայացման Համար: Բարեգործական Առանձնա,վես կայացում էր 4օգուտ բանի, ցանկու'/ ինչ-որ թյուն չունեի այդ պիեսը դիտելու, բայց գիտեի,որ Մալլին ապրել չի կարող առանց կոտրատվելու, անպայման Հիացմունք կարտաձայտի, երբ ասեմ, որ պիեսում մասնակցում են կաճտերը:, Սալլինպաշտում է լուրջ ն նրբաճաշակՀւմարվող պիեսները, էանտերիմասնակցությամբ ն այլն, իսկ Քա չեմ սիրում. Ընեդճանրապես, անկեղժ ասած ես այնքան էլ չեմ սիրում թատրոն գնալ, Խճարկե,կինոն ավելի վատ է, հս ատում ,Բայցդե թատրոնում էլ ոչ մի լավ բանչկա.նՖախ՝ ( նմ երանքբեմիվրա իրեհց բոլորովին մար դերասաններին, դու նման չեն պաչում: Միայն էն, քն Եմաֆ եեչ հրեակայում էն լինում, թայց նման դերասանննրըձիբեմն բավական (ոչ այնքան, որ Հետաքրքիր լինի նայել, Բացի այդ էլ, եթե հինհումէ, որ նա այգ թանը դերասանըլավն է, անմիջապես գիտակցում է, իսկ դա անմիջապեսփչաղնում է աժեն ինչ: .

գիոնմ -

'

`

.՛

| իա

ես օրինակ, սիր էոուրենս Վերցնեեք, Օլիվյեին՞,

սել

եմ

«Համլետուժ»:Դ.

Ք-Ֆ

անցյալ տարի ինձ

երան ու

տե-

Ֆիթիին

Սկզբում հա մեզ տարավ նախաճաշելու, էոկ Ճետո՝ կինու արդեն տեսել էր օ«ձամլետը» Տախաճաշի ժամանակ այնպես էր պատմում դրա մասին, որ հս մեծ ցանկություն ունհցա դիտելու: Բայց ընդծանրապեսինձ դուր չեկավ Ջեմ Հասկանում, ի՛նչ մի տոռանձնաչատուկբան կա այդ Լոու-

Ետ

ու

Ան արկին

1. Ալֆրեդ Լանար ն նրա գթամատիկդերասաններենչ Անգլիայի նչանավոբ

ֆիլմերում: .

Ֆոնտան, ՔՄՆ-թ ՀանբաՀայա

արտիստ, նկաբաճանվել է

-

որ

բաղմաթիվ

`

"

"«-333.--

-

,

.

Բենս0լիվյէի մեչ Ջայնըջցնցոզէ,

նա չափից դուրս գեղեցիկ ճաճելի է նրան նայել, երի քայլում է կամ մնեամարտում, բայց բոլորովին այնպիսին չէր, ինչպիսին Դ. Բ-ի ասելով պետք է լիներ Համլետը. նա ավելի չատ նման էր մի որնէ գեներալի, քան մի քիչ խախտված տարօրինակություններով մարդու: Այդ ֆիլմում ինձ ամենից չատ դուր էր գալիս այն մասը, երբ 0ֆելյայի եղբայրը, նա, որ վերջում մենամարտումէ ՀամլետիՀետ, մեկնում է, իսկ Հայրը նրան բազմապիսիխորճուրդներ է տալիս. մինչ Հայրը նրան տալիս է այդ խորճուրդները, 0ֆելյան ամբողչ ընթացքում խաղում է, մեկ նրա դաշույնն է դուրս քաշում պատյանից, մեկ ծաղբում է նրան, իսկ նա չանում է ձնացնել, թե ուշադիր (սում է Հիմար խորճուրդները: Այդմասը շատ լավ էր Ինձ շատ դուր եկավ Բայց նման տեղեր բիչ կային. իսկ քրոջո՝ Ֆիբիին, դուր էր եկել միայն, երբ Համլետըշոյում է շանը: Նա է, ի՛նչ լավ շուն է, ն իսկապեսշատ ասաց՝ի՛նչ Հետաքրքիր լավ շուն էր. Այնուամենայնիվ,ստիպված կլինեմ կարդալ «Համլետը».Վատն այն է, ոթ պիեսը անպայմանպետջ է կարդամ ինջս ինձ շամար։ նրբ դերասանը խաղում է, ես գրեթե բան չեմ լսում, Անընդչատ վախենում եմ, որ նա ամեն ինչ անել ցուՀիմա կսկսի ծժոմռվելու բնդգշանրապես

է,

ն

ֆաղրաբար:

Լանտերիմասնակցությամբներկայացմանտոմսերիգնեցէ, Հետո տաքսի նստեցի ու գնացի զբոսայգի: Հարկավոր էր մետրոյով գնալ, մոտս ջիչ փող էր մնացել, բայց ղե ուզում էի որթան ճնարավոր է չուտ աղատվելայդ էրիցս անիծյալ Բրոդվեյից: Զբոսայգումգարշելի էր: Այնքան էլ ցուրտ լէր, բայց արեր գուրս չէր գալիս, ե շուրչնն առճչասարակոչ ոք չկար՝ |

ու մեկ էլ ծխամիայն շների ոտնաճետթերէին, ԹքաՀչետթեր Խոտի մնացորդներ այն նստարանների մոտ, որոնց վրա ծերունիներ էին նստել: Թվում էր. թե բոլոր նստարանները ամբողչովին քաց են, ու եթե նստես, խոնավությունը կներժծվի քո մեջ: ծս շատ տխուր էի, նույնիսկ երբեմն դող էր անցնում մարմնովս: Բոլորովինչէր զգացվում, քե շուտով թվում էր, սկսվելու են Սննդյան տոները,ընդճչանրապես ես ճաստ թե երբեք այլնս ոչինչ չի լինելու: Ալնուամենայնիվ, -

--124--

2 գնում.եա սիրում Է... վացքուղուն։ Ֆիբին. միշտ. այնտեղ եվագախմբինմոտիկ սաճել: Ծիծաղելի է, որ էա էլ Լի սիբում այնտեղ սաճել, երբ փոքրիկ էի Ֆիբին Բայցերբ մուտեցա վաղբուղուն, Ինչսաճում որ երեխաներ կային, որ էին, տղաները գնդակ էին խաղում, բայց Ֆիբին չկար:Հանկարծես մի աղջնակ տեսա ծրա տարիքին, նստարանիննատաժ՝ չմուշկներն էր ամրացնում, Մտածեցի, գուցե ճանաչում է Ֆիբիին նե կասի, բե.

այնտեղ չէր:

, ,

փնտրեմ, տրտեղ չնրան Փատաձմամբդու

մոտեցա նստեցի կողքին: չե՞ս ճանաչում Ֆիբի Քոլֆիլդին' Ռ՞ւմ,-- ճՃարցնում է. նրա Ճճագինտաբատ էր ն մի քսան ճատ սվիտեր: երնում էր, որ նրա սվիտերները տանք էին գործում, այնպես անճոռնի էին, մեժ-մեժ, ու

--

--

Ֆիբի Քոլֆիլդին. Ապրում է ՑՏոթանասունմեկէրոթգ փողոցում: Չորրորդդասարանումէ սովորում: Իսկ դութ ճանաչո՞ւմեջ Ֆիբիին: Գե, իճարկեւ ես երա եղբայրն եմ, գիտե՞սորտնզ --

--

Է

--

է նա: -

ւ

նա

ինր:

|

|

միաս Քելլոնի դասարանի՞ց է,--

է աղՃճարցնում

.

Չգիտեմ: կարծեմ, ալու նշանակում է, ճիմա նրանք դասարանըանցյալ շաբաթ է գնացել: Ո՞ր թանդաբանում,-- ճարցնում հվ. :նա.ուսերն է թոթվում: -Ջդիտեմ,-- ասում է,-- պաբզապես

ՒՂ Մեր "Քանգարանում

--

--

--

եմ, Հասկանում

.-

բայց

դա

թանդարանո ՝

այն թանգարանո՞ւմ|,

թե՞ որտեղ Հնդկացիներեն, ՓրտեղՀնդկացիներեն, ծատ շնորչակալություն։ ես ելա, ուզում էի գնալ, բայց Հանկարծ Ճիչեցի, ռր աօր կիրակի է: տեղ նկարներ են,

ոբ»

--

--

)

--

նա

--

Ախր այսօր նայեք

ինձ,

կիբակիէ,--

ասում

եմ

ես

այդ

ալ-

աղջկան,

ԸՀը՛:Ուրեմն այնտեղ չեն:

նրան

մի կերպ չէր ճաջողվում ամրացնել չմուշկթ չուներ, թաթիկները կարմրել էին, ատոլ, ես Ձեռնոցներ ոչ

.-

19Ֆ-«

Ա

Փգնեցիպտտել չմուչկը: Գրողըտանի, Հարյուր տարիկլինի, բանալին ձեռքս չեմ առել: Բայց դա ոչինչ լի նշանակում: Հիսուն տարի Հետո էլ կարելի է չմուշկի բանալին իմ ձեթը ես անմիջապես կիմանամ, թե սալ, թեկուզ խավարում, դա ինչ բան է, Աղչիկըշնորչակալություն:ճայտնեց,որ ամրաֆրի չմուշկը, Քաղաքավարիաղյիկ էր, բարեշչամբույր: Շատ Հաճելի բան է, երբ այդպիսի փոջթրիկինօգնում ես նա քնզ ասու է՝ «չնորձակալությու ամրացնելչմուշկը, այնպեսքաղաքավարությամբ,սիրալիր: Փոքրիկներնառճասարակբոլորն էլ շատ լավն են, ես Ֆրան ճարցրի, Թե չի՞ ուզում արդյոք տաք շոկոլադ խմել, Ֆա պատասխանեք՝շնոբճակալություն, չեմ ուզում: Ասաց, տր ընկերուշին սպասում է իրեն. Այդ փոթրիկներինմիշտ տրեէմեկն սպասում է: Շատ Հէտաքրթիրնեն, Թեն օրը կիրակի էր Ֆիբինիր դասարանիՀետ թանթեն գարշելի եղանակ էր, խոնավ, գարանչէր գնացել, այնուամենայնիվ,ես ամբողջ զբոսայգու երկարությամբ գնացի ղեպի ազգագրականթանգարան: Դրա մասին էր ասում աղջնակի: ծս այդ թանգարանայինէքսկուրսիաներն անգիր գիտեի Ֆիբին սովորում էր այն նույն տարրակաֆ ու

ու

ու

ու

որտեղ դպրոցում,

ճաճախում էի ես փոքր ժամանակս, ոճ մենք միշտ գնում էինք այդ թանգարանը: Մեր ուսուցչուշի գրեթե ամեն շաբաթ օր մեղ տանում էր միսսէգլետինգերը երբեմն կենդանիներ էինք նայում, երբեմն 4նղկաայնտեղ: կան զանազանիրեր՝ ամանեղեն, ծղոտե զամբյուղներ ն այլ շատբաներ:ՆույնիսկՀիմա էլ Հաճույքով եմ ճիշում ալդ թանգարանը: Հիշում եմ, թն ինչպես Հնդկական իրերի դիտումից ճետո մեզ ճամար որնէ կինոնկար էին ցուցադրում մեծ լսարանում: Կոլումբոսի մառին:Սովորաբարցույց էին տալիս, թե կոլումբոսն ինչպես ՀճալտնագործեցԱմերիկան, Թե ինչպես տանյվեց, մինչե որ կարողացավ Ֆերդինանոից ու փող պոկելնավերի ճամար, իսկ 4Հետտ իզաբելլայից նավաստիները թոռովությունբարձրացիիննրա դեմ,

կոլումբոսնառանձնապես ոչ ոքի չէր Հետաքրքրում,բայց հրեխաներն իրենց Հետ սառնաշաքարու ծամոն էին բերում, կ դաշլիճում Հրաշալի բուրմունք էր տարածվում. Այնպիսի բուրմունք, ասես դրսում անձրե էր անեղում(թեն գուցե անձրե

-- |26Փ--

-

5.

չկար էլ), իսկ դու նստած էս այդտեղ, ու զա աշխարճիսմիավ ու չոր տաքուկ անկյունն է, Շատ էի սիրում ալդ ճիմար թանգարանը, ազնիվ խոսք: Հիշում էմ, նախ մենթ անցնում էինք Հնդկական ղաճլիճով, Հետո մատնում լսարան Դա մի ճակայականհրկարուկլսարան էր, ն խոսելիս պնաք է շշրնջալիր։ Ուսուցչուշին գնում էր առջնից, իսկ ամբողջ դասարանը նրա էհտնից։ Գնում էինք զույգերով: նս էլ իմ զույգն ունեի'Սովորաբարինձ ճետ կանգնեցնում էին մի աղջկա, որի անունիԳերտրուդաԼեվինա էր: նա միշտ բոնում էր նոթա, իսկ նրա ձեռքը խոնավ ու կպչուն էր: Դաշլիճի ՀաՓարից էր, ու եքն փոքրիկ խճաքարեր էիր ում ենում տակը ու ճանկարծ գցում էիր ձեռքիցդ, դղրգոցն աշխարճ էր բբոնում, ե ուսուցչումին կանգնեցնում էր ամբողչ դասարանն ու մոտենում տեսնելու, թէ ինչ է պատաճել. Բայց էրբեք Հէր բարկանում մեր միսս էգլետինգերը։Հետո մենք անցնում էինք Հնդկականէրկարուկ նավակի մոտով, հի երեջ «կադիլակից» ավելի երկտրություն կունենար, էե դրանջ շարեին իրար էետնից։ նավակում կալին մոտ քսան ճնդկաՑինձր, ոմանք թիավարում էին, ոմանք պարզապեսկանճգնաֆ էին, նրանք կատաղի տէսթ ունէին ու բոլորի դեմբթերնէլ նքիկված էին: հսկ նավախելինԽատաժ էր գիմակովմի սարսափելի տիա: Դա նրանց կախարդն էր: նրան նայելիս ծա. փշաքաղվում էի, բայը, ալնուամենայնիվ, նա ինձ դուր էթ դալիս: եվ ճետո, հրբ անցնելիս ձեռք ես տալիս ասծեք թիակին կամ մի որեէ այլ բանի, Հսկիչն անմիջապեսասում է. «երեխաներ, չի կարելի ձեռք տալ ոչ մի բանի»,-- բայը նհրաձայնի բարի է ն ոչ թե ինչ-որ ոստիկանի ձայնի նման: Ալնուշետեանցնում էինք ապակեպատվիթխարիցուցափեղձի ժոտով, որտեղ «Ֆդկացիներըհստած փայտի կտորներ էին շփում, որպեսզի կրակ ստանան, իսկ մի 4նդկուշի էլ գորգ էր գորժում։ Այդ կինը, որ գորգ էր գործում, կոռցել էր, ու երեում էր կուրծքը, Մենք բոլորս նայում էինք նրան, նուլնիսկ աղջիկները.նրանք դեռկափոքբիկ էին ու դեռնս կուրծք չունեին, ինչպես տղաները: հսկ անմիջապեսլաարանի դոան մոտ ղիված էր էսկիմոսը։ նա նստած էր լճի սառցանըքիմոտ ն ձուկ էր որսում, Սառցանցքի կողքինընկած էին նրա բռնած ձկները, Որքա՛ն այդպիսի ցուցափեղկերկային այդ քրկու '

`

հվ վերին Հարկում ավելի չատ կային. Բռնգարանում: այն-

տեզ եղջերուներըչուր էին խմում առվակից,քոչունները չվում չին Հարավ՝ձմեռելու: Ավելիմոռ գանվողթոչունները խըրտվիլակներ էին, մետաղալարերիցկախված, իսկ Հեռվում զբտնբվողները պարզապեսնկարված էին պատի վրա, բայց թվում էր, քե բոլորն էլ իրականումթռչում են դեպի արավ Բայցայդ թանգարանումամենալավնայն էր, որ ամեն ինչ մնում էր իր տեղում, Չէր շարժվում: Կարելիէր Հավարանգամ էլ գալ, ե էսկիմոսը միշտ էլ ձուկ էր բռնում ու երկութնարդեն րբոնել էր, քոչունների քոչում էին Հարավ, եղչերուներք չուր էին խմում առվից ն նրանց եղջյուրներըմիշտ այնպես գեղեցիկէին, իսկ ուրքերն այնպես բարակ, ն այդ մերկ-՝ կուրծք Հնդկուչին միշտ գործում ծա գործում էր միննույն գորգիւ Ոչինչ չէր փոխվում: Փոխվումես միայն ինքդ: եվ ոչ ես: Չէ, գա չէս Թե այնպես, որ միանգամից մեծանում Գու ն փոխվում ես, ուրիշ ոչինչ: Մեկ նոր վերարկու էս Հագել, մեկ ուրիշ ընկերոչ Հետ ես եկել, որովչետն նախորդ ընկերդ ծիվանդացել է քութեշով Կամ միսս էգլետինցերի `

`

-

փոխարենմեֆ ալլ ուսուցիչ է առաչնորդումձեզ. թանգարան, կամ առավոտյանլսել նս, թե Հայրիկդ ու մայրիկդ ինչպես էին վիճում լոգարանում, կամ փողոցում չրափոս ես տեսել, որի վրա տարածվել էին բենզինի երփներանգ բծերը: Մի խոսքով, դու-ինչւոր չափով այլնս այն չես. նս չեմ կարող ինչպես Հարկն է բացատրել,քն Հատկապեսինչ: իոկ գովեն կարալնմ, բայց չեմ ուզում:

«լարվա

մանապարչինգրղզանիցսՀանեցի որսորդական քաշեցի գլուխս: Գիտեի, որ ծանոթ մարդու չեմ Հանդի«ելու, ն շատ խոնավ էր եղանակը: ես Քայլումէի, թայլում ու մտածում, քն քույրիկս չաբաթ օրերը ինչպես է գնում նույն թանգարանը,որ ծս էլ եմ գնացել: Մտածեցի,որ Հիմա նա դիտում է նույն բաները, ինչ օր նս եմ դիտել, ու ամեն նա փոխվում է, դառնում ուրիշ մարդ: Այդ մտքերից անզգամ ոչ Քե ավելի շատ ընկավ տրամադրությունս,այլ այդ ամենի մեջ առչասարակշատ քիչ ուրախ բան կար: Լավ կլիներ որոշ բաննթ առձչասարակչփոխվեին. Լավ կլիներ դրանք դենլ Գիտեմ, որ դա ձեռք չտալ: ապակեպատցուցափեղկում դա ժամանակ ՛անչնարբէ, բայց Ճենց էլ վատ ես ու

Է

,

ու

«-198--

ե

ամբողչ

րա

գիա

զում:

էի մտածում, մառին

քանի զեռ

ման

էի

գալիսզբոսաչը

տ Անցնելով խաղաչշրապարակիմոտով ես կանգ հայեցի, Թե երկու փոքրիկներ ինչպես էին ճոճվում տախ-. տակի վրա: Մեկը չաղլիկ էր, դրա ճամար էլ ես բոնեցի տախտակի այն ծայրից, որտեղ նիճարիկն էր նստած, որպեսզի նրանց ճավասարակշոեմ, բայց անմիջապեսէլ զգոււցի, որ խանգարում եմ, ու ճեռացա: Իսկ Հետո շատ Հիմար բան ստացվեց: Մոտեցաթանգաբանին անմիջապես զգացի, որ ոչ մի տեսակ փողով ետ այնտեղ չեմ կարող գնալ: Չէր բաշում ինձ, ն վերչ, մինչդեռ կտրել անցել էի ամբողջ ղբոսայգին այնպե՞ս սպասել դրան: իՀարկե, եթե Ֆիբին այնտեղ լիներ, կմտնեի, բայը նեաայնտեղ չէր եվ ես տաքսի վերցրի թանգարանի մուտքի գնացի «Բիլքմոր» Հյուրանոցը. Տրամադիրչէք մոտից Հեու գնալու, բայց արդեն սյալմանավորվել էի Սայլիի առա

"

ւ

ու

ու

ու

(7

ւ

ես շատ Հասա Հլուրանոց, նստեցի կաշվե բազմոՀ շուտ ծատ| ցին, ժամացույցի տակ, ու սկսեցի նայել աղջիկներին, պանսիոններումու քոլեջներում արդեն սկսվել էր արձակուրթգը, ն Հոլլում Հարյուրավոր աղջիկներ էին Հավաքվել, սպտսում էին իրենց կավալերներին։Ոմանք նսռել էին ոտքը ոՔին զցած, ոմանք՝ ուղիղ, ոմանք Հրաշալի ուտքել ունեին, ոմանջ՝ այլանդակ, ոմանք Ճաճելի տեսք ունճին, ոմանք վրայից էլ անմիջապես երնում էր, որ տականք են, բավտկան է միայն մոտենաս. ԸնդճանրապեսՀաճելի էր նալել երանց, գուբ ինձ Հասկանո՞ւմեք' Հաճելի էր ու նան տխութ, մտածում ես. որովճետն ամբողջ ժամանակ իսկ ի՞նչ է լիննվու սրանց բոլորի վերջը, Ասենք ավարտեցին իրենց քոլքջները, պանսիոնեերը:ես կարծում էի, որ գրանց մեծ մասը կամուսնանա ինչ-որ գարշելի տիպերի ետ, Այնլիսի տիպերի, որոնք Հենց միայն գլուխ գովել գիտեն, քե ժամում Քանի մղոն կարող են կտրել իրենց Հիմար մեջենայով, այդ ընթացքումծախսելով ընդամենը մեկ գալոն վառելանյութ: Հետ, որոնք երեթայի «վես խռովում12 Այնպիսիտիպերի ջ--Ժ.

Դ. Սելինչեր

Հ-199..

`

ձրբ

տանում նրանց

էս

ոչ

միայն գոլֆում, այլե պինգ-ոոնգի

։ոիպերի Հետ. Այնպիսի Հիմար խաղում: Շատ ստոր տիլերի ճետ, որոնք կյանքում մի գիրք էլ չեն կարդացել: Սոսկալիձանձրալիտիպերի Հետ, Ասենք, դա Հարաբերական ճասկացողություն է, Թե ում կարելի է ձանձրալի Համարել, ում` ես ղրանից բան չեմ ճասկանում, իսկապես, չեմ ոչ, ճասկանում: երբ սովորում էի էլքտոն-Ճիլլում, երկու ամիս ասլրեիցիմի տղայի ճետ, որին անվանում էին չարրիս Մաբլին: նա շատ խելացի տղա էր, բայց նրանից ավելի ձանձրալի մարդաշխարՀըդեռչի տեսել. նա սոսկալի ճոճռան ձայն ուհեր ու ամբողջ ժամանակխոսում էր: եվ ամենասոսկալի այն էր, որ հրբեք որեէ Հետաբրքիր բանի մասին չէր խոսում, Բայց մի բան շատ լավ էր կարողանում, Ալդ սատանան չտեսնված սուլում էր. Անկողինն էր կարգիբերում, ԹԻ իրերը կախում պաճարանում (նա իրերը միշտ կախում էր պաճաՀչ բանում ու ինձ կատաղեցնում), մի խոսքով, որնե( բան էր անում ու ճետն էլ սուլում, եթե իճարկե, գլուխդ չէր տանում քր ճոճոան ձայնով: նա նույնիսկ դասական հրաժչտությո ր կարողանում սուլել, բայց ամենից լավ չաղ էր սուլում: Մէ որեէ չափից դուրս աշխույժ չազ էր սուլում, ասենցք «Բլյուզ տանիքի վրա», ու իր լաքերը կախ տալիս կախարաից, այնոլես Հրաշալի էր սուլում, ոի ուղղակի թեֆդ գալիս ձր, իՀարկե, ես ծբբեք նրան չէի ասում, թե լավ է սուլուն Ճո մարդու երեսին չես ասի՝ «Դու ճրաշալի ես սուլում»: 9նազոժ ուղղակի զաճլաս գնում էր, բայց դե էլի ամբողչ երկու ամիս ապրեցինրա ճետ ն դա այն պատճառով,որ կլանքումս ման սուլողի չեմ ճանդիպել։ Այնպես որ դեռ Հարց է, թն ո՞վ է ձանձրալի, ով՝ չէ: Գուցե չարժի ափսոսալ, էրբ մի է որնէ ձանձրալի տիպի ճետ, բով աղչիկ ամուսնանում դրանք բավական անմեղ բաներ են, իսկ գունղճանրապես Սէն նրանք առանձին եղած ժամանակ կարողանում են Հրաչալի սուլել կամ մի որեէ այլ բան, Ո՛վ դիտե, դա իմ խելքի բանը չէ: ման

Վերջապեսաստիճաններիվրա Հայտնվեց իմ Սալլին. ու` ընդառաջ գնացի նրան, Որքա՛ն գեղեցիկ էր նա. Ազնիվ լ Բոբ: Սն վերարկուռվ ն ինչ-որ սն բերետով։, Սովորաբար Ս 8ս

Ֆա

գլխաբաց էր

ման

գալիս,

բայց

բերետը չատ

էր սաղում

Հետը ցանկացա եմ. Նա: աննորմալ այնուամենայնիվ,

երան, Ծիժաղելի է, Հենց ամուսնանալ, 9է,

որ

նրան տեսա, եւ

շատ ինձ, իսկ ալդ պաճինզգացի, չէր դուր գալիս եմ նրա Հետ ձմ ե պատրաստ ռիրաչարված ամուսնանալ:

նույնիսկ

ո.

որ

Աստվածվկա, ես աննորմալ եմ, ինքս եմ խոստովանում: Հոլդե՛ն,-- ասում է,-- որքա՛ն ուրախ էմ. չարյութ տարի կլինի չենք Հանդիպել:-- Սոսկալի բարձը է խոսում, Խույնիսկ անչարմար է լինում, երբ նրա Հետ որեէ տեղ Հանդիպում ես. նրա Համար դա ոչ մի նշանակություն չուներ, որովճեւտնայնքա՛ն գեղեցիկ էր, թայց շփոքմունջբց իմ ազիջները ոլորվեցին, -- Ուրախ եմ ջեզ ատեսնելումՀամար,-- ասացի նս ու ձէե ստում, աստված վկաւ-- Հը, ինչպե՞ս եսս -.- ձրաշայի,չտեսնված, Հո չե՞մ ուշացել, մե

--

Չէ,

եմ.

իսկապես, նա մի տասը բոպն ուշաՑել էբ: Բայց ինձ Համար դա նչանակություն չուներ, բոլոր` այդ դգատարկ-մատարկ բանները,«Սեքերդեյ Իվնինվսուտի» բոլոր որ պատկերում են, քե տղան ինչպես ծազրանկարները, է Խեղճ-խեղճ կանգնել անկյունում, որովչետն ազյիկն ուշաֆել է տնսակցությունից, Հնարովի բաներ են, ծքե տեսակ. ցուքյան է գալիս գեղեցիկ աղջիկը, ապա ո՞ւմ տրաւմադրու-՝ թյունը կընկնի, քեննա ուշացել է, Ոչ ոթի' է գզնալ,-- ասում է,-- Ֆերկայաքումնսկբս» -- Հարկավոր վում է հրկուսն անց քառասուն, Մենք աստիճաններով իջանք տաթսիներիկալան: Ի՞նչ ենթ նայելու,-- Հարցրեցնաւ Ջգթտեմ, Լանտերին. ել րիշ տոմսեր չկարոզացա ճարել: է, Ախ, (անտերի՛ն, Սջանչելի՞ Ասաջի, է՞, որ նա գժվում է, երբ լսում է անտերջ, անունը: Մեեջ մի բիչ պաչպչվեցինքտաքսու փեջ. Ակզբուժնա չէ ուղում, որովչետն վախենում էր շրքնաներկըլղոզվի, բայց ետ նա ստիպինձ պաչում էի իսկականգայքակղողի եման, վաժ եղավ տեղի տալ, երկուանգամ, երբ մեքենան արգե լակեց լուսաֆորի առաչ, բիչ մնաց ես ընկնեի, Անիժյաք վարորդներ,երբեք չեն նայում, թե ինչ են անում, երգվում ասուժ

բայց,

--

--

--

ու

-.4Տ81-Վ

`

վարել չգիտեն: Բայց ուզո՞ւմ եք իմանալ, Քե ձր աստիթնենթ եմ ես։ Հենց որ ամուր փաթաթվեցինք, ես նրան ասացի, որ սիրում եմ ն նման բաներ: ԻՀչարկն,դա փչոց էր, աղն էլ Հենց այն է, որ այդ պաճին ես էլ Համողվաֆ ։ոայց է դրանղւմ: 9է, ես աննորմալ եմ, Աստվածվկա, գիժ եմ, Արխ. սիրելիս, ես էլ քեզ եմ սիրում,-- ասում է Սալլին ու անմիջապեսէլ ավելացնում:--Է Միայն քե խոստացիր, ար մսսղերդ կերկարացնես, 4իմա ողնաձնսանրվածքը մոպայից դուրս է եկել, իւկ քո մազիկները սքանչելի ծն, կարելիէ, «Մսղիկնե՛ »պայթել եմ.

ճան

"

-

այն անպետքներից չէր, որոնք Ներկայացումն

հս

առաջ-

էլ մի բան չէր, Ինչ-որ ծեր ւԽերումտեսել էի, Բայց զե մասին էր, որոնք Հինգ Հարյուր Հազար տարի "ամուսինների միասին էին ապրել, Սկսում է այնտեղից, որ նրանք դեռնս սա

ջաչել են, ն աղջկա ծնողները թույլ չեն տալիս նրան ամուսնանալ այդ տիպն «ետ. բայց աղջիկր, այնուամենայնիվ, ամուսնանում էւ իսկ Հետո նրանք ծերանում են, ծերանում, պատերազմ է գնում, իսկ կնոջ հղբայրը ճարբր: Ամուսինը է, Ցող Մի խուջով ճետաքրքիրչէ։ Ուզում եմ ասել, որ ինձ | ճամարմիննույլն էր՝ նբանց ընտանիքումմեսնո՞ւմ էր որնէ մեկը, թե ոչ, Մէջր բան չկաբ' զուտ դերասանություն էր: դիշտ է, մարդ ու կին Հրաշալի ծերուկներ ժին, սրամիտ ն այլն, բայց նրանք էլ ինձ չէին Հուզում. նախ ամբողջ ժամանակ, պիեսի ամբողջ ընթացքումմարդիկ թեյ էին խմում կամ էլ մեկ այլ բան, Հենց որ վարագույրը ետ էր քաշվում, աղասավորը թեյ էր մատուցում կամ կինը թեյ էր լցնում որեէ մեկի Համար: եվ ամբողջ ժամանակ որեէ մեկը ներս էր մտնում կամ դուրս էր գալիս: Գլուխղպտտվում է ղրանից, որ անընդչատ ինչ-որ մարդիկ են նատում կամ վեր կենում, Սեր ամուսիններիդերերը կատարում էին Ալֆրեղ Լանտը ն Լին Ֆոնտանին։նրանք շատ լավ էին խաղում, բյսյց ինձ դուր նման չէին գալիս: ես Հասկանում էի, որ նրանք չեն մնացած դերասաններին,նրանքիրենց պաճում էին ոչ դերասանների պես, ոչ. էլ սովորական մարդկանց, ինձ ճամար դժվար է դա բացատրել, նրանք այնպես էին խաղում, ասես ամբողջ ժամանակՀասկանում էին, որ իրենք նշանավոր են, ժասկաչ Խո՞ւմ եք, նրանք լավ էին խաղում, միայն քե չափից դուրս

--192--

-՞

չասկանո՞ւմնջ՝ մեկը խոսքը ղեո չվերչացրաժ, մյուսն արդեն պատասխանումէր։ Ասես իրականում մարդիկ զրուչ քում էին միմյանց ճետ, մեկը մյուսի խոսքը կտրում ն այլնջ Հենց դա էլ փչացնում էր, որ շատ էր նման, քե մարդիկ Ինչպեսեն կյանքում զրուցում ն մեկը մյուսի խոսքը կտրում: Նրանք իրենց դերը կատարում էին ճիշտ այլնպաս,ինչպետ էոնին էր նվագում Գրինչ-Վիլեչում, նրբ մի որէ բան չաապա, եթե չՀետնես քեզ, դաոփից դուրս լավ ես կատարում, հում ես ցուցադրական:իոկ այդ դեպքում այլես լավ չի կաներկայացման մեջ բող լինել, Բայց, Համենայն դեպս, ալդ այդ անտերը միակն էին, որ նման էին մարդու, նրանք գլուխն աշխատում էր, դա պետք է խոստովանել: Առաչին գործողությունից Հետո մենք բոլոր մյուս պիժոնների Հետ գնացինք ծխելու. Ա՛յ թե տեսարան էր, Հա. քումս ներբնքայղ աստիճանցուցադրական սնքննթանք չեժ ատնսել։Ծխում էին ու բարձրաձայն խոսում պիեսի մասին, որպեսզիբոլորը լսեն, թե որքանխելացի են իրենք:Մի ինչ-ոթ կեղծ կինոդերասանէլ մեզ մոտ կանգնածէր ծխում: Ազգա-. նունը չգիտնմ, բալց պատերազմականֆիլմերում նա միշա խաղում է այն տիպի դերը, որը վախենում է գրոճից առաջ: Նրա Հետ կանգնածէր մի ապշեցուցիչ շիկաճեր, ն երկուսն էլ անտարբեր տեսք էին ընդունել, ձնացնում էին, թե լեն նկատում, որ նայում են իրենց, Համեստ են, գրողի տարածֆները: Ծիծաղելիէր։ հսկ իմ Սալլին գրեթե չէր խոռում, միայն Հճիանում էր (անտերով, նա ժամանակ չուներ, աջ ու ձախ Հայացքներ էր նետում, կոտրատվում: Հանկարծ նա ծխարանի Հակառակ ծայրում տեսավ մի ծանոթ պիժոնի, մ դորշաղույն կոստյումով ու վանդականախշ բաճկոնով: Բաիրձրբաշխարչի՛կառյուծ: Ազնվակա՛ն,Ծխել է քունդ ու կանգենը է ձանձրացողիտեսքով, ատելի՛չ Սալլին անընդձատ լով

կյան-'

-Փում

է.

Ինչ-որ տնզ ծանոթացել եմ նաչում նմ: --

րաճետ,

կըոկ«

հս

նրան մաս

միշտ բոլորին ճանաչում է: Այնքան ձանձրացրեքղ անընդճատնույն բանը կրկնելով, որ ես ասացի: Ռանաչումէս, դնա ճետփը ճամբուրվիր, նա երնի կոգ բրախանա: նա

--

--1433-«

`

Սալի սոսկալի վիրավորվեց ինձնից, Վճրջապնւայ պիժոնը ճանաչեց նրան, մոտեցավ մեղ ու բարնեց։ Մի տեսԽԼիջ, Թե ինչպես էին բարնում իրար: Ասես քսան տաբի չէին տնսել: կարելիէր մտաժել, թե երեխաժամանակնրանց ե տաշտի ժեջ էին լողացրելւ.Ալնպիսի բնկերներ էն, ոբ նայես, Ամենածիխժաղելին այն ոֆբտդթառնում է վրաները է, որ նքանք Հավանաբար ընդամենը մեկ անդամ հն 4Ճանպիպել, մի որեէ ապուշ երեկույթում: վերջապես,հրբ նրանք պաղարնցին Հրճվանթի փուչիկներ արձակել, Սալլինծանոչեմ 4իշում, 1| Նթա անունը որջ էր, աղզգանունք 22111217 էր էնդովնրում։ Այ"՛, ալո՛, ազնվական էր: Մի յահսնեիք նրան, երբ Սալլին Հարցրեց, թե պինսը դուր եկա՞վ, են անում, նրա նմանները ամեն ինչ ցուցադրաբար Ֆրանքնույնիսկ տեղ Են բացում իթնենցՀամար նախքան ոպաաասխանելը: նա մի քայլ եո գնաց ու տրորեց հտեում կանջՖաժ մի »իկնոջ ուոթ: ծրնիճղմեց ամրողջ թաթ: նա ասաց, ինքնին գլուխգործոց չէ, բայց Լանոնրը «ուղղա օր «ինն 4իեշտակնք՛րեն»: Հրեշտակնե՛րԵն, դրողբ տանիչ4Հթնշտակել կարելի է: ՖԵ՛ր Են, Մեոն յ,

Վթովորում "

արդյո,

Հետո նա

ու

Սալլինսկսեցին Հիշել Հազարու ժի ժանոլթիե-

րեք քաղաքի անուն

տեղնուտեղն էլ Ճիշում, Արդեն սիրտս խառքը Ֆուժ էր նրանցից, ձրբ ընդմիչումն ավարտվեց: իսկ Հաչորդ բնդմիչմանբ նրանջ նորից սկսեցիննույն ծրգը։ նորից սկբանցին ինչ-որ մարդկանց Հիշել. Վատն այն էր, որ ալդ պիՓոնը այնպիսի կեղծ, ազնվականականձայն ուներ, ալնպի"ի, գիտեք, Հողնա՛ժ, պճնամոլի ձայնիկ, Ինչպես աղջկա ձայն, Ու չամաչեց ալդ սրիկան՝ աղջկան խլել իմ ձեռթից, Ծո ծում էի, որ երեի մեզ ճետ տաքսի էլ կնստի, ներկապացումից Հետո երկու թաղամաս մեզ Հետ եկավ ոտբով, բայց կոկտելլարանումպետք է Հանդիպերուրիչ պիճժոնների' Փատկերացնում էի, Թե նրանք ինչպես են նստաժ որնէ բաթում, իրենց պիժոնային վանդակավորբաճկոններովու քըննադատում են է՛ ննրկայացումները,ն՛ գրքերը, ե՛ կանանց, իսկ ձայները այնքա՛ն Հոգնած, պճնամոլային են, Ուղղակի մեռնել կարելի է այդպիսի տիպերի երեսից։ էին տալիս

ու

ժանոքներիըով է աղրում այնտեղ:

334.

Համար Սալլիին նայելն էլ զազրելի էր, րբ տաբսի` Եշտեցինջ. ինչո՞ւ էր տասը ժամ շարունակ ականչ կախել էնդովաբիալդ տականջին: Որոչել էի Սալլիին տանքլ տուն, ազնիվ խոսթ, բայց Հանկարծնա ասաց. ես մի ճանճարեղբան եմ միտաժել,-- նա միչտ ՀանԳիտեսինչ,-- ասում է:-- Ե՞րբ հս ճարեղբան է մտածում:-ես շտապում, տուն Շա՞տ գնալու ճաշի: Օ թե չէ, Որոշակի են ժամի բեզ սպասո՞ւմ տանը: Ի՞նձ, Չէ, Հէ, ոչ ոթ ինձ չի սպասում,-- ասում եմ. դա զուտ ճշմարտություն էր.-- հսկ ի՞նչ կա ոբ: -- Արի գնանթ Ռադիո-սիքի, չմուշկներով սածելոս ԱՀա քն ինչպիւշիՀանճարեղմտթեր ունի« -- Ռադիո-սիթի՝ Հենց Հիժտ": սԿաճելա՞ւ, Ինչպես, -- Թեկուզ մի ժամով, սչ ավելի: Չե՞ս ուզում:ԻՀարկե,՝ ձքե տրամադիրչես... " էեմ.-Մլ՞ցե ասացի նմ ուզում-- ասսմ ՖԽնգրեժ, ուզում է, երմ սիրտդ Դու իսկառլե՞ս աւպոմ նո նթն չնա ալում, պեսջ չե ԻՆ4 Համար միննույն է, մ, քն միննույն է: Չե հինո՛ Այնտեղ ապառիկովայնպիսի «բանլելի կարճ չրչազգնատներեն տալիս,-- ասում է Սալլին-- ՖԼննեթ Կալջցբ անցյալ չաբաք վերցրձլ էր:Աշա թե ինչո՛ւ էր աւզում անպայման այնտեզ բնկնել: Ուզում էր ցուցադրել իրեն այդ շրչազգեստով, որք Հաղիվինձ

--

ծվ,

--

--

--

--

Հազէ

ետնր ծածկում:

Մի խութով. մենթ գնացինք այնտեղ, ն մեզ սկզբում լ տվին, իսկ Հետո Սալլին Հազավ ալդպքաքժի կաԳԺուչկներ լ Հ `ր ույտ շրջազգեստ, որը Հենց միայն հտնը ։արացնելու մար է: Բայը ցն իրեն չաո-շատ էր սազում. պետք է խոստոեվ մի՛ կարֆեջ, թե նա այդ բանը չէր. ճասկանում: դիտմամբ իմ առչջնից էր գնում, որպեսզիես տեսնեմ, թէ ինչպիսիսիրունիկ, կլորիկ նետն ունի, Պետջ է խոստովանել, վատը չէր: իսկապես Բայց ամենածիծաղելինայն էր, որ այդ անիծյալ սածագաշտում մէնջ ամենավատ սածողներն Ա72 Այո՛, այջո՛, Տեր աստվա՛ժֆ,ի՛նչ էր կատարվում. Սալլիի ւՎամձնավատ:

ֆա

ւ

«65-

«

էին ոլորվում, որ ուղղակի քսվում էին սա« կոճերն այնպես ռույցին։ Ու ոչ միայն Հիմար տպավորություն էր թողնում,

ճավանաբարնան ուժեղ ցավ էր զգում: Համենայնդեպս, իժ բոլոր տեղերը ցավում էին, Քիչ էր մնում մեռնեի: Մի տես» Ֆեի՛ք մեղ. Ու ամենազզվելին այն էր, որ մի էրկու Հարյուր բճրանբացներ էլ կանգնած նայում էին, էլ ուրիշ բան ու գործ չունեին, միայն նայեն, թե մարդիկ ինչպես են ցաֆ Հեկնում: գնանք բա՞ր, սեղան վերցնենք, Գուցե ժի որեէ բան խմենք,-- ասացի ես վերջապես: Ն Ա՛յ դա Հանճարեղմիտք է,-- ասում է: նա ուղղակի բան է այդպես տանչանքների Ճալից ընկել էր. Անմարդկային էնեքարկվել,ես նույնիսկ խղճացի նրան, Մենք Հանեցինք այդ ստոր չմուշկներն ու գնացինքբար, արտեղ կարելի է խմել, նստել միայն ցուլպաներով ու 4եովից նայել սաճողներին. Սեղանի մոտ Սալլին Հանեց ձեռն ես նրան սիգարետ տվի, նա բավականողորմեՃացնեձրը, ա. տեսք ուներ. Մատուցողըմոտեցավ, ես նրա ճամար կոկա-կոլա ն ինձ ճամար միայն սողալով վիսկի պատվիրեցի, ն ես քը այդ սրիկան Հրաժարվեց ինձ վիսկի տալուց, էլ Հետո սկսեցի լուցկի վառել: ստիպված կոկա-կոլա խմեցի: Սո Հաճախ հմ անում այդպես, երբ տրամադրությունսընկձում է, Լուցկին բռնում էի այնքան,մինչն լրիվ այրվում էր, այնպես որ այլնս Հնարավոր չէր լինում բոնել, ն գցում էի մոխրամանը:նյարդայինսովորություն է, Հանկարծառանց այլնայլության Սալլին ասում է. վսիր, էս ուղում եմ Հաստատ իմանալ ճրագալույցին յալո՞ւ ես մեզ մոտ տոնածառը զարդարելու, թե չէ: նախապես պետք է իմանամ: երնում է, կատաղել էր, որ ոտքերը ցավում էին չմուշկ-

կցանկանայիր

--

-

-

--

ներից:

գրել եմ, չէ՞, որ կգամ: Դու Ճաբյուր անդամ գեն ճարցրելես: իՀարկե,գալու եմ. Հասկանո՞ւմ նս, ես պետք է ճաստատ --

ես

աբ-

իմանամ,--

--

տեսնի ծանոթներ չկա՞ն: ծս դադարեցի լուցկիներ վառելուց, սեղանի Հանկարծ վրանրան ասելու: յով կռացադեպի նա: Շատ բան ունեի ասում

--130--

է նա

ու

ալք

ածում

շուրջը,

խիր, Սալլի,-- ասում եմ: մյու ի՞նչ է,-- Հարցնում էւ Ու նայում է գածլիճի ինչ-որ աղչկա: ժայրին գտնվող է, որ ամեն ինչի Հանդեպնողկանք Քեզ պատաճո՞ւմ ՝ եմ.-ճարցնում Հասկանում ես, քեզ պատաճո՞ւմ զդաս,--Է է այնպես, օր կարծես ամեն ինչ գրողի ծոցը կգնա, եքե որեէ բան չնախաձնոննս, պատաճո՞ւմէ, որ վախենաս: Ասա, / / ամեն ինչ, գու սիրո՞ւմ նս դպրոցը, ընդճանրապես Չէ, իճարկե, ալնտեղ սոսկալի ձանձրալի է. ես, թե ոչ, նս գիտեմ, որ սոսՔայց դու ատո՞ւմ ատո՞ւմ ես է, այդ դու ամենը, կալի ձանձրալի բայց թ: ոչ, Ինչպե՞սասեվ Չէ քն ատում եմ. Միշտ էլ մի տնսակ ատիպվածես լինում... իսկ հս ատում եմ. Ֆեր աստվաժ, որքա՛ն եմ ատում Ամեն ինչատում եմ, ամենը, եվ ոչ միայն դպրոցը, այդ --

--

--

Վ

--

--

--

--

Ատում

նյու-Յորքում ապրելը,

Ատում

տաքսիները, ավտոբուսները, որտեղ տոմսավաճառները գոռում են քեղ ՝ ատում եմ վրա, թե նտնի դոնից դուրս արի, ծանոթություն Հաստատել կոտրատվողների Հետ, որոնք Լանտձրին «Ճրեշտակներ» հն Համարում, ատում եմ վերելակովբարձրանալը»: հրբ ուղում ես ուղղակի դուրս գալ փողոց, ատում եմ անվերչ կոստյումներչափավորձելըԲրուքսիմոտ, երբ քեզ... Մի|՛գոռա, խնդրում եմ,-- ընդչճատեց Սալլին, Հիմարություն,մտքովս անգամ չէր անցնում գոռալ: եմ

եմ

--

0րինակ՝ մեքենաները,-- ասացի նս շատ վամացուկ։-Տես, Քեն մարդիկ ինչպե՛ս հն խելքները թոցնում մեքենաների ճամար. նրանց ճամար ողբերգություն է, եքճ մեքենավի վրա թեկուղ մի փոքրիկբերծվածքէ առաջանում,ու նրանց զրույցի մշտական քեման ալն է, քե մի գալոն բենզինով քանիմղոն կարող են կտրել, իսկ երբ նոր մեքենա են գնում, անմիջապեսսկսում են գլուխ չարդել, քն ինչպես այն փոխարինեննորագույն մակնիչի մեքենայով, Իսկ ծս նույնիսկ ճին մակնիշի մեքենաները չեմ սիրում Ավելի լավ է ես ինձ ճամար ձի ճարեմ, Ձիերի մեչ գոնն մարդկային ինչ-որ կա. Զիու Հետ գոնե կարելի է խոսել... --

աե

«-«191--.

'

Ջեմ Հասկանում, ինչ ֆս ուզում ասել... դու այնպես վայրիվերոնս խոսում: Գիտե՞սքեզ ինչ կասեմ,-- ասացի եու-- Եթն գու չլիԽմիր, Հիմա նա չէի նստի Նյու-Յորքում: նքե դու չլիեճիր, էս Հիմա, քնբնա, գրողի ծոցը դնեայի: Գլուխս առնեի, անտատԴու միակ մարդն էս, արի Խերբ կարչեի, կամ ավելը ճծռու քա մնում եմ այստեղ: սիատճասով Ի՛նչ լավն ես,-- ասում է. Բայը անմիչապես կ ծրն--

--

--

'

վում է,

/

ուղում է խոսակցության նյութը փոխել. Գու մի արական դպրոցում սովորելիս լինեիր, փորձի Տամար,-- ասում եմ.-Մայրից ծայի կեղժիք է եվ սովաբումեն, որպեսզիդառնան մի որեէ խաբեբա, փող վաստակնն բեչ-որ երիցս անիժյալ 'կագիլակ» գնելու Համար ն մբշտապես ձնացնեն, թե իրենց Համար շատ կարքձոր|. քե «ր ֆուտբոլային թիմբթկտտնիշ ծվ ամբողջ օրբ խոսակցության " ն քէ ինչ բան է սերր: Էվ ամեն լ նյութը Իժելն Լ, աղջիններբ բ մեկն իթ չրջապատն ունի՝ մի ոթն գարչէլի փոջրին շայկ»ք Քասկետբոլիատներն իթնենցշայկան ունեն, կաքուիկներն՝ բրենցը, բրիչ բ Քրքնց, այդ երիցս անիժյալ ինտծլեկտուալները՝ այդ ակոմԽազացողնէրն՝ ի րենցը: Հիմար Գրքի նույնիսկ Է Հչետ որնէ օրինաարոնենաներն՝ ի րենցը: Բի Փորձիբ մեկի վոր խոսակջություն սկսել: գ, ճտ չէ,-- ասաց Սալլին:-- Ֆլաննրիցչաանրին զթոցը չտա թան է տալիս: Համաձայն եմ, Համաձայն եմ, ռր շատերին դողրոցը է. նս Հէնց բան է տալիս: հսկ ինձ՝ սլենլւ Հասկանալի՞ մասին, գրոզբ ղրա մասին ձմ խոսում: Հատկապես դբա՛ խնձ առշասարակ օ՛չ մի բան չի տալիս: կս վատ փճագում էմ: Սոսկալիվիճակում ձմ. Ճֆչտ է, գու սարսափելիվիճակում ես. ճւ Հանկարծիճ գլաում մի միտք ժանել: որ

'

--

--

իչ-2 --

կիր,-- ասում եմ։չ-- ԱՀա քե էնչ Ժտաֆեցի:Կուղե՞« այսանզից փախչենքմի «բե ծեղ. Այ թն ինչ ճմ մտաել: Եռ մի ժանաք ունեմ կարոզ եմ նրա մերքԳրինչ-վիլեջում, նան վերցնել մլ երկո չաբաթով, նա մեր դապրաքում է --

սո-

վորէլ

թե ինչ

ու

մինչն չիմա էլ

փո""ճ

--48--

տասը

դոլլար

ինձ

պարտթ

է, Ֆէս,

ենք անել, Վաղնառավոտյան կարոզ էնք գնալ -

յ

ՍՄասաչուսետս,Վերմոնտ, ման

կղանք այնտեղ:

Շա՛տ

գե-

տանիսՁարմա-չզրողը ղեցիկ տեղեր կան այնտեղ, գիտե՞ս, «նալի գեղեցիկ տեղեր-- Որքան շատ էի խոսում, այնքան ավելի էի Հուզվում, ես նուլնիսկ կոացա ու բոնհցի Սալլիի 9Ջէ, առանց կատաձեռքը, անիծյալ ապուշի մեկն եմ.-ունեմ եմ.-ես մոտ ասում կի,-Հարյուր ութսուն դոլլար դրթույկիս մեչ, Վաղն առավոտյան ճենց որ բանկը բացեն, կճանեմ, իսկ Հետո կարող ենք գնալ ու վերցնել այդ տղայի մեջենան. Առանց կատակի, կապրենք տուրիսսական ճամու նման բարներում տեղերում, մինչն որ փողը վերջանա, Է Իսկ երբ վերչանա, ես աշխատանք կճարեմ, կապրենք մի լթրնէ առվակի ափին, իսկ «ետո երբնէ մենք լամուսնանանք, ինչպես ճարկն է: ես ինքս մեզ Համար 4մնռը փայտ կկտրատեմ. Ազնիվ խոսջ, այնպես լավ կլինի, այնպես ուրախ: Հը, ինչպե՞ս է: կգա՞ս: կցա՞ս ինձ Հետ, կգաս, ճա" Ախրինչպեսկարելի է,-- ասում է Սալլին,նրա ձայնի կար" գայրրւյթ ւ խի ինչո՞ չի կարելի: Ինչո՞ւ, գրողը տանի' ասում էւ Մի՛ գոռա ինձ վրա, խնդրում եմ,-սուտ ես .է ասում, նրա վրա իսկի չեմ --

--

--

գոռում:

--

--

|

ներ

Ինչո՞ւչի կարելի, Հը,է̀Ֆ:ո՞ւ ԹրովՀետնչի կարելի, ե վերչ,նախ՝ իրականում դեո երեխաներ ւմ ես, ինչ կանձեջ,էթէ ենք: Մտաժո՞ ճանկարծ փողը վերջանա, դու էլ աշխատանք ՔաղՀճարես, ցիո կմեռնենք, եվ ընդճանրապեսայդ ամենը այնպիսիերե՝

՝

ճեն,

վակայություն է, որ խոսել իսկ չարժի... Ճիշտ չէ: Սա էրկակայությունչէ: ծս աշխատանքկճաԲեմ, Մի՛ անչանդստանասԴու դրա Համար անճանդստանալու կարիջ չունես, Ի՞նչ է, Ջէ՞ս ուղում ինձ 4ետ գալ, այդպես էլ --

ասա:

Քանը դա չէ, Բոլորովինէլ դա չէ,-Է ասում Վ Սալլին, Զգացի, որ սկսում եմ նրան ատել:.-- Մենք դեռ շատ ժամանակ ունենք ապագայում ,այն ժամանակ ամեն ինչ կաես, երբ դու ավարտհս Համալսարաններ, բելի ե ծչասկանո՞ւմ կամուսնանանք:Մենք կարող ենջ Տրաչալի տեԿ զեր գնալ: հսկ Հիմա դու... --

ճազարավոր

--

9է,

կարող: Մէնջոչ չենջ

մի

ոզէլ չենջ կարողգնալ, 39...

'

տեղեր. Ամէն ինչ ալլ կմրպԷկլինի,-« ժի Հազարավոր ասում եմ: Տրամադրությունս չատ ընկավ Ի՞նչ, Չեմ լսում, Մեկ զոռում նես վրաս, մեկ

ոչ

«Բե

--

ասկ փնթփնթում... Սսում հետ` Հէ, ոչ մի տեղ էլ չենթ գնա, ոչ մի ալի տեղ», երբ ես ավարտեմՀամալսարանըկ այլն: ԱկանջՔերդլավ բաց: Ամեն ինչ այլ կերպ կլինի։ Մենջ ստիպված կլինենք ճամպրուկներն ու բազմաթիվիրեր առած ցած իջնել վերելակով. Ստիպվածկլինենք բոլոր Հարազաս"ներինղանգաճարել ն 4հռախոսովճրաժեշտ տալ, իսկ Ճետո բացիկներ ուղարկել նրանց բոլոր ճլուրանոցներից։ նս կաշխատեմմի որնէ գրասենյակում,չատփող կվաստակեմ, կ աշխատանքի կգնամ մեքենայով կամ ավտոբուսով, Մեդիսոն-ավենյութ | Վրա, թերթեր կկարդամ ու բրիչ կխաղամբոլոր ծրեկոները» էօ կինո կգնամ, Հիմար կարճամետրաժներու ոնկլամներ 8 1գինոխրոնիկակնայեմ: 0՛, տեր աստված: նախ՝ ինչ-որ ձիարջավներ, ճետո տիկինը շիչ է ջարդում նավե վրա, 4ծտո ցատ Հագած չիմպանզեն Հեծանիվ է քշում: Չէ, այդ բոլորն այն չէ: է՛4, միննույն է, դու ոչինչ էլ չնս Հասկանա,գրողը

«Հրա

--

|

աչ

սանի, --

Գուցե հս

ճասկանում,--

չեմճասկանում: իսկ գուցեն ղո՛ւ

ասում

է

ոչինչ չն« Սալլին։ Մենք արդեն սոսկալի ատում

միմյանց: Երնում էր, 'չինջ ես

իմաստ չուներ նրա Ճետ մարխոսել: դավարի սոսկալի զայրացել էի ինձ վրա, որ նման ելակցություն բացեցի' Գե լավ, վեր կաց, կորչենք ալստեղից,-" ասում 8մ.-« կորի գնա, գիտե՞սուր... ընդճանրապես, Եվ 04, այ քն սկսեց ճղճղալ, որ ալգպես ասացի Գիտեմ, | չՊԵոջ է այդպնս ասնի, ու չէի Հայճոլի, եքն նա Ճճամբերությունից չճաներ ինձ, Սովորաբարես աղչիկների ներկայուքյամբ չեմ Հայճոյում։ Ո՛ւճ, ալ թե ճղճղոց դրեց: ես խելապարիպես սկսնցի ներողություն խնդրել, բայց նա լսծլ անչեր ուզում. նույնիսկ լաց եղավ: Ճիշտն ասած, մի ջիչ տուն կ կբողոքի շորը, թն ես նրան ճայլվախնքա, որ կգնա նմ. նրա ճալրը մի երկարաճասակու լուսկլաց մարդ Ճճոլել էր, ն ինձ առՀասարակչէր սիրում սրիկան: նա Սալլիինասել էր, Թե նա չափիցդուրս աղմկարարեմ, --

.

զամ

«-140-գ

'

որ

9է, լրջորեն, ներիր,-- հս շատ խնդրեցի նրան: Ներե՛լ, քե՛զ ներել, տարօրինակ է,-- ասում է, Ն դեռնս լալիս էր, ն ես Հանկարծ խղճացինրան, որ վիրավորել եմ, Գնանք,քեզ տունուղեկցեմ։ Լրջորեն, Ինքս էլ կարող եմ գնալ, շնորճակալ եմ: եթե կարծում Վա, որ թույլ կտամ ինձ ուղեկցես, ուրեմն Հիմար էս: Ոչ մի --

-՞

.-

--

--

`

զտղա ամբողչ կլանքիս ընթացքում դեոնս իմ ներկայությամբ չի ճայչոլել, Դրա մեջինչ-որ ծիծաղելի բան կար, որ խորն էս մտաՀանկարծ ես արեցի այն, ինչ-որ պետք չէր անել: ' ծում, 1 ՀոՀռացի: իսկ իմ ծիծաղըսոսկալի բարձր Հիմար ծիծաղ է, Հասկանո՞ւմ-եք, եթե ես նատած լինեի ինքս իմ ետնում, կինոլում կամ մի որեէ այլ տեղ, Հավանաբար, առաջ կճակվեի կասեի ինքս ինձ, որ այդողես չճոճռաս: Ու դրանից Սալլինավելի կատաղեց: ես գնում էի նրա ետեից, ներողություն էի խնդրում, բայց նա ոչ մի կերպ չէր կարողանում ինձ ներել։ կրկնում Միայն էր՝ Հեռացիր, ինձ Հանգիստթող. Վերջ ի վերջո ես Հեռացա: Վերցրի կոշիկներս Հադուսաս ն զնացի տառանցնրան: է Ջպետք լքեի նրան, բայց արդեն Համբերությունն սպւո-. վել էր, Ճիշտնասած, ինքս էլ չգիտեի, թե ինչու նրան ալդ բոլորը ասացի: Մասաչուսետս, Վերմոնտմեկնելու մասին, ընդՀանրապես ամեն ինչ. Հավանաբար,նրան չտանեի էլ ինձ Հետ, եթե նույնիսկ ինջը խնդրեր, Մի՞թե նրա նման մարդու 4ծտ կարելի է ճանապարճորդել, Բայց ամենասարսափելինայն է, որ ես անկեղծորեն էի մեկնել ինձ «ճետ առաջարկում Փա՛ է ա Լէ, նուամենայնիվ, նես

բոա ու

ու

ոչ

ու

ամենասարսափելին

մալեմ,ազնիվխութ

ՕՐՀ

աաա

Հա

-

աննոր-

երբ դուրս եկա սաճադաշտից,քաղց զգացի, վազեցբ բուֆետ, պանրով բուտերբրոդ ն սուֆլե կերա, ապա մտա 4էռախոսախցիկ:.Մտածեցիզուցե, այնուամենայնիվ, մի անզամ էլ զանգեմ եյնին, իմանամ՝ եկե՞լ է տուն, թե ոչ: Չէ՞ ՛

-1Վ1-.

«

ամբողջ երեկոլան

եմ,

մտածեցի զանգ տամ նրան, եթե արդեն տանն է, Հրավիրեմ մի որեէ տեղ պաբելոււ նս նիա Հետ ոչ մի անգամչեմ պարել մեր ամբողչ ժանոթության ընթացքում: Բայցմի անգամ տեսել եմ, թե Էնչպես է պարում, նա շատ լավ էր պարում, Դա Հուլիսի որսին էր, ակումբում: Այն ժամանակդեռ լավ ծանոք չէինջ հս սիրտ չէի անում նրան խլել կավալերի ձեռքիցը: Ես մի գարշելի տիպի Հետ էր, էլ Փայքի Հետ, որը Փոուտում էր սովորում: նս սրան էլ լավ ծանոթ չէի, բայց ամբողջ օրը ավազանիմոտ էր լինում, նեյլոնե լողավարտիքէր Հազում ն անընդճատցատկում էր աշտարակից. Ամբողչ օրը բովում էր ինչ-որ Հիմար ձեով: Ուրիշ բան չէր կարողանում անել, բայց, երնում է, իրեն լավագույն սպորտսմեն էր Հաժարում: Ամբողչըմկաններ էր, ուղեղի ոչ մի նշույլ, մի խոսխեձ Համար Փով։ Ֆեյնն այդ երեկո նրա Հետ էր դա անչասկանալի էր. Ազնիվ խոսք, բոլորովին անչասկաԽալի: ծրբ բարհկամացանք,եա Հճարըքրի, Թե նա ինչպես էր Հանդիպում այնպիսի մեծամիտ տիպի ճետ, ինչպիսին այդ էլ Փայքն է, ԲայցՖելեն ասաց, թե հա բոլոբովին էլ մեժամիտչէ, քե ընդչակառակը, թերարժեքության կոմպլեթոով է տառապում: Ընդչանրապես երեուժ էր, որ Ֆելնը խղճում էր նրան, ն չէր կեղծում: Լրջորենխղճում էր նրան, ՏարօրիՖակ մարդիկ եՖ այդ աղջիկները Ամեն անգամ, եքբ Հիչաապակումես մի որեէ զտարյուն ոռղունի, որ շատ ստոր է կամ խիստ ինքնաճավան,հրբ խոսում ես այդպիսի մեկի կոմպասին, անպայման առում 9Ֆ՝ նա օշթերարժեթության (8քս ունի»: Գուցենճիշտ է, բայց դա չի խանդարում, որ ալդ սողուն լինի, Ալդպեսեն ալդ աղջիկները» անձնավորությունը չեւ Հասկանա, քե նրանց գլխին ինչ քամի կարող ծ Երբեք որ

ազատ

հ

ու

թար ու

սա

ա

փչել. Մի անդամ ծես Ռոբերտա Ուոլչի ընկերուճուն ժանոքացրի իմ մի բարեկամի Հետ. Տղայի անունը Բոբ Ռոբինսոն էր: Այ նա իսկապեսթերարժեթությանկոմպլեքս ուներ: մնեմիջապես եբնում էր, որ ամալում է իր ծնողներից,որովշետն նրանք ասում էին՝ «ուզըմ էա», «ուզըմ եք» ու նման բաէին, բայց նա ինքը ներ, ն բացի ալդ էլ. նրանց չատ աղքատ բոլորովին էլ նտ ընկաժներիցչէր. Շատ լավ տղա էր, բայց ՌոքերտաՈւոլշի բնկերուճուն նա բոլորովին գուր չեկավ

--14--՛

՞

.

է, որովՀետ Ռոբէրտայինասել էր, թե Բոբը մեծամիտ պատաճմամբասել էր, քե ինքը բանավեճային ակումբի թեմի պետն է, Այդպիսիմանրուք, ն նա որոշել էր, որ տղան մեծամիտի մեկն է, Ամբողջ դժբախտությունն այե է, երբ տղան դուրէ դալիս դրանց, թեկուղ Հարյուրապատիկանգամ էլ սողուն լինի, անպայման կասեն՝ նս. թերարժեքության կոմպլեջս անի, իսկ եթե տղան ղուր չի գալիս, քեկուզ աչխարչիս ամենալավ մարգը լինի, միննույն է, կասին՝ մճծֆա-` միտի մեկն է, Նույնիսկ խելացի աղչիկներն են այդպիսին: լ Մի խոսքով, ես նորից զանդաչարեցի Ցեյնին,բայըոչ կախեջի Հեռտխոսին, լսափողը: ստիպված լոք չմոտեցավ Հետ ում կարելի է որոնել ծոցատետրիս մեջ, թե | "անցկացնելերեկոն, Դժբախտաբար իմ ծոցատեարում ընղամենը երեք Համար էր գրվաժ՝Ֆեյնինը, միստր Ան.ոլինիինը, որ իմ ուոուցիչն էր եղել էլքտոն-Հիլլում, հ Հորս աշխատան-: եփի. Փային Համարը, Հեռախոսի Համարներըմիշտ մոռանում Նա սա

|

Ծլաճջի

Վերչապեռ ստիւղլված եղա զանդաչարել մի տղայի, Կոպ... նա ՀԺուտտոնի դպրոցն է ավարտել, ծձրբ ես արղեն այնտեղից Հեռացել էի նա ինձնից երեք սարով մեֆ էր, ե

Լ Կ"ոին'

|առանձնապեսչէի սիրում

նրան, բայց շատ խելոք էր, մատզարգացման գծով ամենաբարձր ցուցանիշը նրանն կբ լՎոր դպրոցում, Մտածեցիգուցն ինձ Հետ ճաշի, ու մենք լորնեէ թելացի բանի մասին զրուցենք: Երբեմն նա շատ Հե«ռաքրքիր բաներ էր պատմում, Որոշեցի զանդաչարել ֆրանս "Նա արդենսովորում էր Համալապքանում,բայը Կոլումբիայի ու նս գիտէի, ոչ ապրում էր Կիոգոջում, է, Երբ զանգ տվի, նա ասաց, որ տանն որ ճաշին զբաղված է, բայց երեկոյան տասին կարող է ինձ Հետ Հանդիպել ՎիԼեր-բարում, Հիսունչորսերորդիվրա: Կարժում հմ, Ֆա չատ լելով էմ ձայնը: Մի անզամ ես նրան Հաստազարմացավ, ամակկոտրառվող էի ւճնվանել: Մինչն երեկոյան տասր Հարկավոր էր մի կերպ ն նս գեացի Ռաղիո-սիթի՝կինո նայելու: բան Հնարավորչէր մտածել, բայց դե շատ մոտ էի դրան: ն անելիքէլ չունեի, ներս մտա այն ժամանակ, երբ դիվերտիսմենտէր ակըսչ (ում: Ռոկետիխումբը աստված աղատի թե ինչ էր

(ամբողչ

Վաքնունձիեգերորը ՝

լժամանակը,

էթ |

սպանել Ավելի

«յիններ -Վ5.-

անում, դիտեց, նրանք ինչպես

պարում՝ բոլորը կողքկողքի կանգնած, միմյանց գոտկատեղիցբոնաժծ:չՀասարակությունը խելագարի պես ծափ էր տալիս, իսկ իմ ետնում նստաժմի տիպ ամբողջ ժամանակ կրկնում էր. «Գիտե՞ք, Մաթեմատիկական ճշգրտություն»: ինչպես է կոչվում Սպանե՛ց։ Իսկ Ռոկետիխմբից Հետո, անվաչմուշկներով ֆրակավոր մի մարդ դուրս եկավ, սկսեց մտնել փոքրիկսենա ն շատ լավ էբ ղաններիտակ այդ ընթացքում սրամտել: սածում,բայց ձանձրանում էի, որովճետն մտածում էի, որ՝ Խա ամբողջ օրը մարղվում է, որպեսզիՃետո բեմի վրա վարժ սածիչ Հիմարզրաղմունք է: հսկ Հետո սկսվեց Սննդյան մընջախաղը, որ ամեն տարի Սննդյան տոներինցուցադրում են Ռադիո-ռիթիում.ԲազմապիսիՀրեշտակներ էին դուրս գալիս արկղերից, Ճետո ինչ-որ տիպերբեմով խալելություն էին տանում շալակած, Հետո բոլորը միասին երգում էին. «եկեք, Շատ Հին բան է. Գիտեմ, այդ ամենը /Հավատացյալներ»: խիստ կրոնական ն գեղեցիկ է շամարվում, բայց ո՞ւր է կրոնը ն գեղեցկությունը, գրողը տանի, եթե արմի խումբ խաչելությունը քարշ է տալիս բեմում: տիստների հոկ երբ ավարտեցիներգն ու ցրվեցին իրենց տեղերը, երեվում էր, թե ինչպես են չտապում, որ գնան ծխեն. Հանգըսւնսել էի Սալլի Անցյալ տարի ես այդ ներկայացումը տանան: ճետ, ն նա չատ էր 4իացաժ՝ ախ, ի՛նչ կոստյումներ Հեյսի Ը 27 ախ, ինչպիսի՛ գեղեցկություն: Իսկ ես կասեր, որ խեղճ ն սիրտը կխառներ, 4ավանաքբար,. եթեետ տեսներ Քրիստոսի այղ ղիմակաճանղդեսային լաթերը: Սալլին ասում էր, թե ես են

սա:

|այստեղ

|

եմ աթեիստ: Հավանաբար, ղա այդպես առտվածանարգող ու

ա՛յ, մի բան, երնի, դուր կղար Քրիստոսին. դա Բայց, նվագախմբիթմբկաճարն էր. նս նրան Հիշում եմ դեռ ուք տարեկանից: երբ ծնողներսինձ եղբորս՝ Ալլիին բերում էին այստեղ, մնեք աշխատում նստել հվագախըմէինք մուտ

է՛

ու

բին ,որպեսզի նայենք ալղ թմբկաճարին: ես նրան ճիշչում եմ այն ժամանակիցի վեր: նրանից լավին դեռ չեմ տեսել։ Դիշտէ, ամբողջ Համարիընթացքում երանմիայն երկու անչ ցամ է վիճակվում խփել ալդ բանին, այնուամենայնիվ, նքա

Հետք անդամ չես նկատում, դեմբինձանձրույթի ջանի գեռ

սպասումէ, Բայց եբբ խփում --134--

է,

փոխարեննզգում եա, Քհ

ինչպես է նրան Ճաջողվում, որքան մաքուր, լվ 1 ստացվում, նույնիսկ դեմքից ես ղգում, որ նա ջանք Է քափում։ երբ Հորսճետ գնացինք Վաշինգտոն,Այլին այղ քմբկաճարին բացիկ ուղարկեց, բայց երեի նա չստացավ: Մենք Հասցեն կարգին չգիտեինք: ՎերջապեսՍննդյան մնջախաղն ավարտվեց, ու սկսվեց այդ երիցս անիծյալ ֆիլմը, Այնքանգարշելիֆիլմ էր, ոբ աչքս չէի կաբողանում կտրել: Մի անգլիացու մասին էր՝ ԱլեՔի: նա պատերազմ էր գնացել ն Հոսպիտալում զրկվել Հիշողությունից: չոսպիտալիցդուրս է գալիս ձեռնափայտով, կաղալով շոջում է քաղաքում՝ կոնդոնում, չի իմանում, թն որտեղ է գտնվում. հրականում նա Հերցոգ է, բայց դա չի աղնիվ Հիշում:Հետո Հանդիպում է մի տգեղ, Հասարակ աղջկա, ավտոբուս բարձրանալիս է Հանդիպում: Ազչջկազրլւ խարկը քոչում է, նա բոնում է, Հետո երկուսով բարձրանում են վերն սկսում զրուցել Չարլզ Դիկենսի մասին, նույվում է, որ նա երկուսի էլ սիրած գրողն է, Տղամարդը նիսկ իր Հետ ման է ածում «0լիվեր Թվիստը»,աղջինը՝նույնւ,նս: Սիրտս ուղղակի խառնում էր. Մի խոսքով, երանք անմիջապեսսիրաճարվումեն, որովչճետներկուսն էլ գժվում ԱՀ Դիկենսի Համար, ն յղամարդը օգնում է աղջկան աշՉարլզ խատանքի անցնել Հրատարակչությունում: Մոռացա ասել, որ աղջիկը Հրատարակիչ է, Բայց աղջկա գործերը լավ չեն է գնում, որովճետն եղբայրը Հարբեցող ամբողջ փողերը խմում է, նա շարո է դաժան դարձել, այդ եղբայլը, որովճետնկ պատերազմիժամանակ վիրաբույժ է հսկ աշխատել, ճիմա չի կարողանում վիրաճատություն կատարել, նյարդերը չեն դիմանում, դրա Համար էլ իրեն խմելու է տվել, խմում է խելացի մարդ է Մի խոս| Գիշծր-ցերեկ, քեն ընդչանրապես Քով, Ալեքը գիրք է գրում, իսկ աղջիկը Հրատարակում է, է է մնում, որ նրանք հրկուսով շատ փող են կուտակում: մեկ ուրիշ աղջիկ է լույս ընկնում, ուլնՄարչ ամուսնանան, Լարա, Այդ ՄարսիանԱլեքի Հարսնացուն է եղել մինչե նրա Ճճիշողությունըկորցնելը, ն ճանաչում է տղային, երի Էդրախանութում իր գրքերի վրա մակագրություն էր անում թիրողներիՀամար: Մարսիանխեղճ Ալեքին ասում է, որ նա փրականումՀերցող է, բայց սա չի ճավատում ն չի ուզում դա

ու

ու

,

Պարզ-

ու

ու

Քիչ

ստ

"

--145--

30--Փ.

Դ. Սելինջեր

տ

Հյուր գնալ իր մորը Իսկ Ալեքի մայրը կույր Հ Բայց մյուս ւղջիկը՝ տգեղը, ստիպում է զնալ: Նո շատ երախտասլարտէ զգում իրեն ն այլն, Տղան գնում է, բայց ժիննույն է, Հիշողությունը չի վերականգնվում, նույիսկ այն ժամանակ, երբ նրա վիթխարի դանիական դոզբ գժի պիեսնետվում է նրա վրա, իսկ մայրը ափերով բոնում է նրան տալիս թավշյա արջուկը, ոլ/ով տղան Ֆրա դեմքը Խաղացել է երեխա ժամանակ, Բայցմի անզգամերհխաները մարգագետնում կրոկետ խաղալիս գնդակով խփում են այդ Աջի գլիին։ նրա Հիշողությունն անմիջապես վերականգընվում է, նա վազում է տուն, Համբուրում մոր ճակատը, նա կրկին իսկական «երցոգ է դառնում ու բոլորովին մոռանում 7 ձեզ Ճասարակաղչկան, որն իր կասեի, Թե Հետո ինչ է լինում, բայց սիրտս խառնում է: Բանն հմ ձեր տպավորություն փչացնել, այն չէ, որ վախենում ալստեղ փչացնելուբան էլ չկա' Մի խոսքով, բանն ավարտէ այդ Հասարակ վում է նրանով, որ Ալեքը ամուսնանում աղջկա Հետ, իսկ նրա եղբայրը՝ վիրաբույժը, որ խմումէր, բուժում է իր նյարդերը ն վիրաճչատումԱլէջի մոր աչջերը, ու ՄարսիանսիրաճարՀ այդ ժամաճակ նախկին ճարբեցողն են, վում Իսկ վերջին տեսարանում պատկերված է, քն ինչպես բոլորը նստած են ժի երկարսեղանի շուրջ քրքջում Տն ուրախ, որովչճետեն դանիականդոգրը Հանկարֆ ժի ամբողչ կույտ թոքոթներ է բերում. Բոլորը կարծում էին, քն նա արու է, պարզվում 1՝ էգ էւ Մի խոսքով,մի բան կարող եմ Եեորճուրդտալ. էթն չեք ուզում, որ ձեր սիրտը խատնիուղզակի ձեր Հարնանների վրա, մի՛ գնացեք այդ կինոն, Բայց դն հս չկարողացա Ճասկանալ կողքիս նչտած տիկԽոյը, որ ամբողչ կինոյի ընթացքում լաց եղավ հ, որքան չատ կեղծիք էր ցուցադրվում, այնքան դառն էր լալիս նաս կարելի էր կարծել, քն Ֆա շատ գքառատ է, բարի, բայց ես տեսնում Ֆատած էի կողքին ու էի, քե ինչքանով է բարի: Հետ Նր հկել էր որդին, փոքրիկ մի տղա, ռրի ճամօր տխուր իէր, ձանձրալի, ն ամբողջ ժամանակ նվնվում էր, քէ զուգաբան է ուղում, իսկ մայրը նրան չտարավ Ամբողջժամանակ էր. ճանգիստ նստիր, քեզ կարգին պաշիր: Գայլը | Քու նրանից բարի լիներ: ԸնդՀանրապես,եթե վերցնենք ղկա

Հետ

խլուրդի ես:

ու

Հրատարակչությունն ունի:

ու

ու

/

լ

ասում --146--

հփեղծ կինոնկարնայելիս սրտակեղեքարտասվողտասը մարդ, ամեկարելի է ասել, որ նրանցիցինը եմ են, էուրջ ասում: Ֆաթունդսրթկաներն նրբ ֆիլմն ավարտվեց, գնացի Վիկեր-թար,որո"նղ պետթ Վ ՀանդիպեիԿառլ էյուսի Հետ, ու գնալիս անբնդչատ մտաֆում էի պատերազմիմասին. Պատերազմականձնեարները միչտ այդպիսի մտորումների առիք նն տալիս: չավոանճաբաի, չէր դիմանա, եթե Հարկ լիներ պատերազմգնալ: Բնդծանրապես սարսափելիլէ, եթէ ջեզ ուղարկեն մի որե աղ ու սպանեն, բալց ախր Հարկավոր է բանակուժ այնտեղ մեալ աստված գիտի, թե որքան, Դա է ցավը Իմ եղբայր Դ. Բ-ե չորս տարի մնացել է Նա պատհրողզմում բանակում: է է էլ բայց» եզել, մասնակցելերկրորդ ճակատի մարտերին, կարծում ծմ, բանակում ծառայելն ավելի էբ առում, ջան Հաստատ

՝

զյանքում

մ.

ես էբ դեռ բավական պատնրազժը: փոքըչի, քրբ ե.. գալի» ամբողջ ժամանակ մաշճակալին պառկած ԼԶլինում, Նա նույնիսկ Հլուրասննլակ ՄԱ մանո մ. Հետո Հազվադեպ

ուն,

Գնաց նվրոպա, պատէրազմ, բայց

չի վիրավորվել, նրան չի

"վիճակվելնույնիսկ կրակել որնէ մձկի վրաւ. նրա արածն ալե է հղել, որ չտաբի մեքենայով ամբողչ օրբ ման է ածել ժթ

գեներալի: նա եովբոյական

մի անգամ ինձ ու Ալլիիի ասա, լիներ կովել, չէր իմանա, թե ում վրա թր ձքէ ստիպվաժ նա առաց, թե մեր բանակում էլ քիչ շան որդիներ չչկան, քան ֆաշիստների մոտս Հլշում էմ, Ալին Հարցրեց Քե գուցե լա՞վ է, որ Ֆա ղել է պատերազմում, որով|Տբան, Հան գրող է, Հիմա գրելու նյութ ուծի, Իսկ Ճա Ալլիիծ ատիպեցբերել բելաբոլի ալն ձճոնոցը, որի վիա բանճաստհղֆություններ էր արտադրել, ե Հարցրեց. ո՞վ է ավելի լով թե էմիլի Դիքինսոնը,Ալիֆ տսաք՝ գրել` ՌուպերտԲրո՞ւձը, ես ոչինչչէի կաթող ասհլ, առղէմիլի Դիջինսոնը: որովչեւտե Հասարակբանաստեղծությունչեմ կարդում, բայց ժի բան ճառտատ կարող եժ ասել` ես չավանաբար կխծնքանայի, հքե Հարկադրվածլիննի ծառալել, ապրել էկլիի, ԾորեղլելՄորիսի նման տիպէրի Հետ թերի ն այն վերելակավարի՝ Մ: անդցամմի ամբողչ շաբաթ ես բոլսքաութ էի, հ զլութո արգեն պտտվումէր, երբ նայում էի իմ առչե կանգնածտղաէին նայել առջեք Իսկ մեզ միշտ զի

(կրակի,

ու

ժոժրակին,

ճարկաղրում

-1Մ7-

կանցգնածիծոծրակին, Աղնիվ խոսք, հրե սլատերաղմ լինի, քող ինձ տանեն ն գեդակաՀարեն,ես չեմ էլ դիմադրի հայց մի Հարցում ինձ վրդովում է իմ ավագ եղբայրը. ատում է տվեց ինձ կարղալու պատերազմը,բայց անցյալ ամառ «Մնաս բարով,զենք» գիրքը Ասաց, թե Հրաշալի գիրք է' Այ Թե ինչն է ինձ Համար անչասկանալի։ Այնանզ Հերոսը, " այդ լեյսւննանտ Հենրին, Հրաշալի տղա է Համարվում, Չեմ Ճասկանում, Դ. Բ-ն ինչոլե՞ս է ատում պատերազմը, ատում բանակը ն, այնուամենայնիվ, Հիանում այդ կոտբտվանով Ջեմ կարողանում Հասկանալ, թե նրան ինչո՞ւ է դուր գալիս այդպիսի կեղծիքը, ն միաժամանակ ղուր են զալիս նոն Թինդ Լարդներն «Մեծ Գետսբին», Դ. Ք-ն ինձնից նճղւքավ ն ասաց, Քո դեռես ես չատ փոքր եմ «Մնաս բարօվ, պենքը» գնաճաելու ճամար, բայց, իմ կարծիքով, դա ճիշ 1է։ ես նրան ասացի. Հէ՞ որ ինձ դուր է գալիս Ռինզ |արդնիչն ու

ու

«Մեծ

«Մեծ Գետսբինջ։ չձատկապես՝ Գետսբին», Այո, Փե-

արսբին, Այ դա մա՛րդ է: Ուժ ն Մի խոսքով, ես ուրա եմ, որ ճայտնազործել են ատոմային ռումբը. եքե հրբեէ սկսվի, նս կնստեմ պատերազմ ուղղակի այգ ռումբի ազնիվ,անկնստեմ, խոսք: կեղծ

Պամավոր. վրա, :

Գուցն դուք Նլու-ժորքում չեք ապրել ն չգիտեք, որ «Վիկեր-բարը» գտնվում է շատ շքեղ Հլուրանոցում՝ «Սեքոն.թելում», Առաչ ես Հաճախ էի այնտեղ լինում, բայց Հեփո Բոլորովին չեմ գնում այնտեղ, Խիստ նրբաճադադարեցի: չակ բար է ճամարվում ղա, ն բոլոր պիժոնները այնտեղ են Խցկվում. Մի երեկոյի ընքացքում երեք անգամ ելույք են

Թինանն ժանինը, դաշնամուր այդ ֆրանսուճիները՝ նվագում ն երգում, Մեկը սոսկալի վատ էր նվագում, իսկ մյուսը կամ անվայելուչ երգեր էր երգում, կամ ֆրանսիաէ միկրո-՝ կան, նա, որը հրգում |՝ ժանինը, նախ մոտենում Տոնին ու փչում նախքան երգելը Ասում է. «իսկ Հիմա մենք ձեզ Համար կերզենք «Վուլե վու ֆրանսե» պոկրիկ երզ։ Տա ռոկրիկ ֆրանսածի աղչկա մասին, որ հկավ շատ մեծ ունենում ձե

«-148.-

քա։

նուույորկ ն սիրաՀարվեցմի պոկրիկ տղա Բրուկլինից» Մենք Ճամոզված, որ երգ ձեզ շատ դուր գա»: կշշնեչա, կփրսփըսա, իսկ ճետո կերզի ալդ «Հիմարերզը՝ կեսը ֆրանսերենն, կեսը անգլերեն, ու բոլոր պիժոնները կսկսեն Հիացմունջիք եթե այնտեղ մի կողմ նստած լսհիք, թե ինչոլնց Խենթանալ։ ծն ծափաճարում,ամբողջ աշխարչր կատեիք, պատվովս եժ նրդվում: Բարի տնօրենն էլ է անասուն, Սոսկալի պճնաժոլի մեկն է: նա ձեզ ճետ մի բառ անդամ չի փոխանակի,եթե որեէ նշանավոր անձ չեք կամ երնելի մեկր. Իսկ եթե նշանավոր անձ եք, ապա կաշվից դուրս կգա, Հազար կտոր կլիեի, զզվում ես նայելուց. կմոտենա, այնպես լայն կժպտա Խովորական, իբր, տեսեք, թե ինչպիսի՛ Հրաշալի մարդ նմ, կշարցնի. «Հը՞, ինչպե՞սէ ձեզ մոտ, կոննետիկատումժ», կամ" զաբ

է ձեզ մոտ, Ֆլորիդայում»: «Հը՞,ինչպե՞ս

Գարշելիբար Դեռ

է, լրջորեն, նս գրեթե դադարել եմ

այնտեզ

գնալուց: բավականվաղ էր, երբ գնացի այնտեղ, նատեմոտ,-մարդիկքիչ կալին,-- ն սոդայով ցի վաճառասեղանի վիսկի խմեցի, չսպասելով կուսին, երբ պատվիրում էի, վեր Վէ կենում աթոռակից,թող տեսնեն, որքան բարձրաճասակեմ (ու ինձ անչափաճասիտեղ չդնեն, Հետո սկսեցի զննել բոլոթ է պիժոններին, կողքիս նստածն ամեն կերպ Հոգ էր տանում : փր աղջկան, Անվերջ Հավատացնում էր, քն նա ազնվական ձնոքեր ունի, Ծիծաղս գալիս էր իսկ դաչլիճի յուս ծայբում Հավաքվել էին աննորմալները,նրանց արտաքին տնեաՓո, ճիշտ է, այնքան էլ աննորմալ չէր՝ ոչ երկար մազեր, ոչ ռրեէ այլ բան, բայց անմիջապեսկասեիր, քե ինչ մարդիկ էն դրանք, եվ վերջապես,ներկայացավ կուսն ինքը: կոաբ:տիպ է, ԱյդպիսիներըՀազվադեպեն, երբ մենթ սովորումէինք չուտտոնիդպրոցում,նա իմ դասուսույց-բարէր, Բայցնրա արածն այնէր, որ սհթսի ձրրդասարանցին ու ժասին Հազար մի վրուլցներ էր անցկացնում, երբ իբ ոննյակում Հավաքվում էին տղաները, նա այդպիսի բաների մասին չատ քաջատեղյակ էր, ՀատկապեսբազմապիսիանԽորմալներիմասին, Միշտ ինչ-որ այլասնրվածներիմասին էք պատմում, որ ընկնումեն ոչխարների ետնից կամ իրենց չլլյապաներիաստառինկանացիվարտիքներեն կարում: Այդ կուսը անգիր գիտեր, թե ով է արվամոլ, ով՝ լնսբուճի, ".«-149-

գրեթեամբողջԱմէրիկայում,Մի որեէ ազգանունտատ, ումն ուղում է լինի, ն կուսը անմիչապես կասի արվամոլ է հա, Ւ22Ն2 Ուղղակի դժվար էր ճավատալ, որ բոլոր այդ մաի-

:

գիկ՝ կինողերասաններըե այլն, կամ արվամոլներ են, կոմ նրանցից շատերն ամուսնացած էին: լեսբուշքներ։ ՕԱխր Սատանան գիտի, քե նա որտեղից էբ դա Հորինում: Հարյուր անդամ կարող ես նրան Հարցնել. «Մի՞քե Ֆո հլոուն էլ է պրանցից:Ֆո Քլոո՛ւն, այդ Հական, այդպիսի ուժի տեր մաբդը, նա՛, որ միշտ գանգատերի կովբոյի դերեր է կատարոմ, մի՞քն նա էլ», եվ կուսը պատասխանումէր` անէր անկասկած, նա ասում կասկաֆ։ նա միշտ ասում էր, է, թն ոչ ոչ մի նշանակությունլունի՝ մարդբ ամուսնացա՞չժ Ասում էր, քե ամուսնացածներիկեսը այլասերվաժեեր են ու էրծնք էլ դա չեն գիտակցում: Ասում էր՝ ամեն ժաիդ էլ կաբոզ է Հանկարծ այդպիսին դառնալ, եթե նախսդրյալնեթ ունի, Վախեցնումէր մեզ սոսկալի: Երբեմն ձա գիշերը չէի Փնում, անվերչ վախենում էի՝ ճանկարծ եա էլ աննորմալ դառնամ, րայց ամենաֆիծաղելին այն է, ոթ կուսն ինչն այնքան էլ նորմալ չէր' Միշտ ափեղցվեզ գուրս էր տալիս, ամեն ինչի մասին, բայց միչանցթում ուղղակի Հոգիդ Հանում էբ: եվ միշտ ղուզարանիցլվացարան տանող դուռբ խաց էր քողնում.դու ատամներդէս լվանում կամ լվացվում ես, իսկ նա այնտեղից ջեղ Հետ զրուցում է. Իմ կարծիթ"վ դա էլ է էնչ-որչափով այլասծրվածություծ, աստված վկա, Դպրոցներում ես Հաճախ եմ տեսել իսկականաննորժալնեքրի,ե Դրա ճամար Ֆրանք միշտ այդպիսի օյինենր էին անում: ԼԱ էի, որ կուսնինքն այդպիսին Բայցնա շատ էլ կասկածում էթ խելոջ, կատակըմի կողմ: նա ձրթեք չի բարնում, չի ասում «ողջույն»: Հիժտ էլ ճայտնեց ,որ մի բոպեով է էկել։ Ասաց, որ տեսակցություն ունի, Հետո պատվիրեց ,որ չոր մարտինի մատուցքն իրենս Ասաց, որ բարմենը բիչ քովացնի ն ձիթապտուղչզցի: ես քեզ Համար մի լավ աննորմալ եմ գանլ,վախիր, ասում եմ,-ա՛յ, վաճառասկղանիծայրին: Հիմա դեռ մի՛ եմ նշան արել: Համար Քեզ Խայիր։ եի Նույն հնչպիսի՛ սրամտություն,-- ասում է:-ես: հս Քոլֆիլդն Ե՞րբ մեծանալու / ու

--

։

--

՛

Փրնում է, ես նրան զայրացնում էի: հսկ ինձ Համար ժիփազելե էր։ Այդպիսի տիպերը միչտ ինձ ժիծաղ էն պատ-

ւ"

Քառում:

.-

Հբ՞, քնչն՞ս

անձնական գործերդ,-- ճարցնում տանել չէր կարող, երթ այգ մասին Հարցնում էին. ասում է,-ի սեր աստծո, ճանգիսատ Վերջ տուր,-ե նստիր վերջ տուր Ճիմարություններգուրս տալուն: Նա

1մ։

նն

--

Իսկ հս ճանդգիստեմ նստած,-- ասում եմ:։-- Ինչպե՞ս Կոլումբիան:Քեզ գո՞ւր է գալիս այնտեղ: Անպայման:Շատ է դուր գալիս: եթե դուր չգար, չէք գնա,-- ասում է: երբեմննա էլ ինձ էր զայրացնում: Իսկ ի՞նչ մասնագիտություն էս ընտրել,-- Հարցնում եմ.-Ամեն տիպի այլասերվածություննլ՞րնես ուսումնասիբում:-- ես ուղում էի ձեռ առնել նրան, Գու, կարծեմ, փորձում էս սրամտե՞լ։ 9(, Հեեց այնպքս,-- ասում եմ,-- Աշ կու, պու շատ խելոք տղա ես, զարգացած: ինձ անչրաժեչտ է թո խոբՃուրդը։ Սոսկալիվիճակիմնջ էմ... նւս բարձի տնքաց. 0՛4, Քոլֆիլդ, վերջ տուր: Մի՞թէ չէս կաբոզ Հանգիստ խատել,խոսել... ավ, լավ, -Է առում էմ,-- մի՛ Հուզվիր».. ծրեում է, չէր ուզում ինձ Հետ լութ բաների մասին խոսծլ. Դժվարէ այդ հէլոջների գործը: Երբեքչէն կարոզ լըի-

է

--

--

--

--

--

յ

--

օրեն խոսել մարդու Հետ, էթէ անտրամադիրեն, Ստիպված նրա Հետ սկսեցի խոսել ընդշանուր բաներիմասին: է, լուրջ եմ ասում, ինչոլե՞սէն անձնականգործերգ: --

71 էն «իկեիկի

Հէ՞տ

ես ման

Հիչո՛ւմՏս, ձութտոնի զգալիո,

դպրոցում: նա էլի այնպիսիխոշոր... ժ՛, տեր աստված, իճՀարկէ,չէ' Ինչպեսթե, իսկ որտե՞ղէ Հիմա նա, Ոչ մք տեղեկություն չունեմ, Եթէ կուզես իմանալ, ծայ էմ կարծիքով, դարձել է նլու-Հթմապշիրյան պոռնկուչու նման --

--

--

մբ բան,

Գա խոզություն էւ ծԹէ նա թեզ այդջան բան է թուլ տվել, գու, Հաժենայն դեպս, նրա Ժասին այդպես գարչելի ձեով չպետք է արտաճայլտվես,

'

՝

Է

«ՎՓԼ-

սատանա,--

0՛,

--

ասաց

կոաը։-Է Մի՞թե տիպիկ քոլչ

ֆիլդյան խոսակցություն է սկսվում.

հեիր: --

Ոչինչ էլ չի սկսվում,--

նայնիվ, բերվել քեզ,

դա

--

ները...

,

Ն

Ֆա

հտ

ու

խողզություն է,

Գոնե

նախազգույաց-

Եվ, այնուամեասացի ես.-նա այդպես լավ է վերա-

եքե

թույլ է տվել... Մի՞թե կարիք կա շարունակելու որ

այգ

տճաճ

տիրազ-

ոչին: չասացի: Վախեցա,որ եթե չլոնմ, նա վեր կկեկգնա: Հարկ եղավ մի բաժին էլ վիսկի պՎատվիրել:

Հանկարծթունդ խմելու ցանկություն առաչացավ Ո՞ւմ

ճիմա ման գալիս,-- ճարցնում եմ.-ինձ պատմել: եթե ուղում էս, բճարկե։ ` կարո՞ղ Դու ֆրան չես ճանաչում: Գուցն ճանաչում եմ, Ո՞վ է։ / Փրինիչ-վիլեչից է։ Քանդակագործուչի,նքե շատ եռ Լ ուզում իմանալ: : իսկապե՞ս:իսկ քանի՞տարեկան էւ Տեր աստվա՛ծ, մի՞թե ես նրան Ճարքրել եմ. Դե, մոտավորապես,որքա՞ն է, Գի, հրեսունն անց,-Է ասում է Լյուսբ: / երեսունն ա՞նց։ եվ դա քեզ դո՞ւր է գալիս,-- ճարցեն դուր է նում էեմ.-- Քեզ այդպիսի պառավնե՞րն գալիս-Փս նրան Հարցնում էի գլխավորապես այն պատճառով, որ : , նա գլուխ էր Հանում գորժերից։ Ամեն մարդ չի կարող այդ այդպես գլուխ չանել, ինչպես նաս ես անմեղությունը կորքԷ րել էր տասնչորստարեկանում, նանտուկետում, ազեիվ խոսք: ես Հասո՞ւն -- Ուզում իմանալ, թե ինձ կանայք են դուր գալիս: Անպայման: ԱՀա թե ի՛նչ, Ինչո՞ւ, 9է, իսկապհո, նրանց Հետ ավելի՞ լավ է: վիր, մեկէլ եմ ասում, վերչ տուր թո էդ քոլֆիլդյան Ճճարցուխորձին, գոնե այս երեկու նս Հրաժարվում եմ պատասխանել, ե՞րբ, վերջապես, կմեծանասգու, գրողը տանիս ես ոչինչ չպատասխանեցի,որոշեցի մի փոքր լռել, Հետո կյուսն էլի մարտինիպատվիրեցե խնդրեց բոլորովին չուր չավելացնել: --

Հետ

էս

ես

"

`

--

է

--

--

--

--

--

--

--

--

--

--182--

.

սիր, այնուամենայնիվ, առա, վաղոճը նս նրա Հետ Ինձ ապրում, այդ քանդակագործուճու-իսկապես Ճետազ --Դու Հետ ՓԸորքիր էր դա: հրա Հուտտոնիզպրոցի՞ցես ծա« նոթ, ցէ, Ֆա վերջերս է էկելնաճանգներ, անի տիմ -

:

»-

,:

--

առաջ: ա»

4--

:

| --

--

Հա՞:

է նա: Ռրտեղացի՞ որ Շանճայիցս Փատկերացրու Մի՛ ստի։ Ջինուծի՞է, ինչ է, Անկասկած: Սուտ ես ասում: եվ թեզ դո՞"ո -

Ճուշի է։ Է

--

--

նա

չիթ

Անշուշտ,դուր է դալիս: Բայց ինչո՞ւ Ազնիվ խոսք, ինձ ճետաքրքիր է իմա-

ֆալ, ինչո՞ւ: -

է գալիս, որ

ինձ արնելյան Պարզապես

փիլիսովիայություննավելի ջան հվրոպականը,եթե շատ ես ուզում իմա-

գոճացնում,

չ

Խալ: -Ն

մոտ,

ԽՐնչփիլիսոփայություն Մեքսուա՞լ.Ինչ է, նրանց Չինաստանում, դա ավելի՞ լավ է, Դա՞ էս ուզում

ասել:

ես Չինաստանիմասին չեմ ասում: Ընդճանրապես՝ Արնելքի։Տեր աստված: Մի՞քե Հարկավոր է շաբունակել ալո անմիտ զրույցը: -- Լսիր, հս լրջորեն եմ ճարցնում քեզչ-- ասում ւ է այդ ամենն ավելի կատակ չեմ անում: Արհելքում --

լավ:

դուրս Չափից

ին"

չմ,--

բան է դա ճասկանո՞ւմ էս,-կուսը-. Պարզապեսնրանք գտնում հն, որ սերթ "ոչ միայն ֆիզիկական կապ է, Հոգեկան: Դե ինչո՞ւ. ես պիտի բեզ սկսեմ... ես էլ եմ այդպես գտնուտ ես էլ եմ գտնում, որ Բայց ն ե՛ Հոգեկան է, ն՛ ֆիզիկական։ Ազնիվ ինչպես ասացի՞ր, դա, խոսք, նես էլ եմ այդպես գտնում, Բայց ամեն ինչ կախված է նրանից, թն ում Հետ ես կապված: Եթե գա ինչ-որ մեկն է, որին դու բոլորովին էլ...

--

ասում

բարդ

է

այլն

«168...

Մք՛ գոռա այդպես, ի սնր աստծո, նքե չիս կարոզ ցոժր խոսել, արի վերջ տանց այս... խավ, լա՛վ միայն քն լօիր,-- ասում եմ. նս մի բիչ Հուզվում էի ն իսկապնս բարձր էի խոսում. Պատաչում է, ռր չափից դուրս բաիձր եմ խոսում, երբ Ճուզվում նմ.-Հասկանո՞ւմես, ինչ եմ ուզում ասել, նս ուզում եմ ասել, որ (ապը պետք է լինի ն՛ ֆիզիկական, ն՛ Հոգեկան, կ՛ գեղեցիկ, մի խոսքով, ամեն տիպի, Բայց Հասկացիր,լի կա-, րող պատաճել, որ բոլորի «ճա էլ այդպես լինի,-այն բոլոր Հնտ ում նս,-աղչիկների, ոխ Համբուրվում իի՛ կարող: հսկ -

--

--

կարո՞ղես: Արի վերջացնննջ ալո խոսակցությունը,-- տռում է. յուռ :-- Չե՞ս առարկում: այնուամենայնիվ, լսիր: Վերցնենջ թեկավ, բայց, կուզ թեզ ն այդ չինուճուն, Ի՛նչ մք լավ բան կա ձձր մել: Ասացի`վերջացնենք: Հաթկչկար այդպես թիթը լթոթելու նրա անձնաՓֆչարկե, կան կլանջի ժեջ, Ես դա Հասկանում եմ. Բայցէլուսը մ. թոսկալի տճան Հատկություն ուներ: նրբ մենք սովոբում էինջ չուտաոնիդպրոցում, նա սաիպոսմէր ինձ պատմել իմ ամեՖազաղտնիապրումները, իսկ «ենը որ Հչերքն իրեն էր ՀասՖում, զայրանում էր: Այգ խնլոջները լեն սիրում խելոջ թոսակցություն վարել, Գոնում նրանք սիրում են, որ միայն իրենք ճամարտակնն: գու

--

--

|

--

էթէ իրենջ լոհլ են, գու էլ պիտի լոս, եքե իրենջ գնացին քրձնց սենյակը, ապա դու էլ թո սենյակը պիտի դնաս: Երբ սովորում էինջ Հուտտոնիդպրոցում, էյոանուղդակի տանել չէր կարողանում, որ մեեջ էինք սկսում խոսել քր պատմել վերջացնելուց Հնտոչ նույնիսկ եքե Հավաջվում էինջ մեկ ուրիշ սենյակամ, կուսը տանել չէր կարողանում: նա միշտ պաճանչում էր, որ բոլորը ցրվեն իրենց սէնյակնենատեն ն բր այնտեղ, թանի որ ինքը վերջացրել Լր իր ասեԱմբոզջ գաղտնիքը այն էր, որ նա վախենում էր ՀանԱջ կարծ որնէ մճձկրմի ավելի թելոք բան ասեր, թան ինթը: նա շատ ծիծաղելի տիպ էր Այնուամենայնիվ, -- Հավանաբար, Հարկ կլինի մեկնել 9Չինաստան,--ասում ծմ.-իմ անձնականկյանքը ոչ մի բանի պետք չէ ծե,

ր

օր

,4

--

Գա

--

Ցիշտ է,

Ցել։

բնակածէ,

թո

Դա շատ

ղեռ չի գիտակցությունը

ճիշտէ, ինքս

4տասունա»

էլ գիտեժ,--

ասում

Բայց գիտե՞ս, ցավն ինչ է, ես չեմ կարողանում իսչ-

եմ.-.

կական Ճույզ ապրել, Հասկանո՞ւմես, իսկական, եթե աղջիկն ւինձ իսկապես դուր չի գալիս: Հասկանո՞ւմծս, նա պետթ է ինձ դուր գա: իսկ եքե դուր չի գալիս, ապա հս չեմ էլ ուզում . աղջկան, ճասկանո՞ւմես: Տեր աստվա՛ծ,իմ ամբողջ կյանջբ ' դրա պատճառովգրողի ծոցն է գնում: Գարշանքէ ամբողչու»-՛ թյամբ։ Սա Հո կյանք չի' Դե, իճարկե, գրողը տանիսես քեզ դեռ անցյալ անզաժ եմ ասել, քե ինչ պետք է անել: Գնամ ոգեվերլուծողի մոտ, այո՞,-- Կաատցիէս: վ նա էր խորճուրդ տվել ինձ, նրա Հայբբ «ոգնա նգամ Անցյալ մ էւ վերլուժող Դի դա քո գորժն է, աստվաժ իմ. հմ ի՞Ֆչ ցորժն թմ դու ինչես կվարվես: ես ոչինչ չասացի: էլ: Մտածում վավ, ասենք, գնացի քո չոր մոտ ու խնդրեցի Հոզեվերլուծության ենթարկել ինձ,-- ասացի ես,-- իսկ է՞նչ է անելու նա էնձ։ Ասա տեսնեմ, է՞նչէ անելու չ մի բան էլ չի անելոււ Պարզապեսկխոսի, դու էլ նրա Հետ կխոսես: կարեորնայե է, Ինչէ, չե՞ս Հասկանում: որ նա կօղնի Հասկանալու մտքերիդընքաքթը: ՛

--

--

'

լ:

Ե

--

։

.

--

--

Քեզ

--

Մատքերիդ ընթացքը: Դու

լԺէջ... 0՛2,

բարդությունննրր Խճճվել ձս

տանի, ինչ է, Հոգեվերլուֆության

պիտի կարդամ քեզ Համար: Ուզում ՎքՔա՞ց գրողը

դասբն-

մոտ ընչես ՃՀերթիգրվիր, ուղում, Անկեղժ մի՛ գրվիր: դունելության ասած, դա ինձ Համարմիանգամայնմիննույնե է։ ա՛ ձեռքս դրի նրա ուսին, ինձ չամար շատ ծիժաղելիէբ -- Իսկ դու իսկականընկեր ես, Հա՛, շան որդի,-- ասուվ հմ,-- դա քեզ Հայտնի"է, նա նայեց ժամացույցին: Հարկավորէ չտապնլ,-- ասաց ու վեր կացավ-- 8,եմ բախ քեզ տեսնելուս ճամար-- նա կանչեց բարմենինԲ խնդրեցներկայացնելՃաշիվբ։ հա, Հորս

"

--

«-108--

ասուժ եժ,-- իսկ ջո Հայրբ ջեզ Հոռեվերլուշ իր,-ժության ենթարկե՞լ ե Ի՞նձ, ինչո՞ւ եա Հարցնում: «` Հենց ալնպես, ենթարկե՞լէ, թե ոչ: Ինչպես ասեմ: Ռչ լրիվ: Պարզապեսնա օգնել է էնձ Ճճարմարվելկյանջին, բայց խոր վերլուծության ան4ճրաժեշտություն չի եղել: հսկ ինչո՞ւ ես Հարցնում: է' Հենց ալնպես: ժետաքրքիր «-Գն մնաս բարով, -- ասաց ճաջողություն, վճար թողեց պատիաստվեց գնալու Ինձ 4Հծտ մի բաժակ էլ խմիր,-- ասում եմ,-Խնդրում աշ Թախիծըսիրտս ուտում է. Լրջորեն,մնա՛չ Նա ասաց, որ չի կարող. Ասաց, որ առանց այդ էլ ուշացել է ն գնաց: Այո, կուսը տիպ է: իճարկե, նա մզմըզ է, բայց վիքխաբի բառապաշար ունի, Մեր դպրոցի բոլոր աշակերտներից ամենամեծ նա ուներ. Մեզ Համար ճատուկ բառապաշարը ռաուգումներէին կազմակերպում: --

--

--

՛

նո:թեյա

--

:

ու

`

--

-

`

նստել, խմում էի ն սպասում, թե վերջապեսերբ են դուրս ,պալու Թինան Ժանինը, իրենց օյիններով, բայց. պարզվեց, նրանք այլես չկան: Դուրս եկավ կանացի կերպարանՓով, գանգրացրածմազերով մի տիպ սկսեց դաշնամուր ու

ու

,

եվագել,իսկ

«ետո

մի նոր

երգեց: գեղեցկուՃի՝ Վալենսիան,

Սրա մեջ ոչ մի լավ բան չկար, բայց, ճամենայն դեպս, Թինալիցու ժանինիցլավն էր, գոնե լավ երգեր էր երգում: գրված էր անմիջապես վաճառասեղանիմուտ, Դաշնամուրը արտեզ նստած էի էա, ն այդ Վալենսիան գինթե իմ կողքին էր կանգնած, նս թեթնակի աչքով արեցի նրան, բալց նա ձնացրեց, թե չի նկատում ինձ. նրնի ալքով չանեի, բայց

աոսկալի ճարբաժ էի, նա ավարտեց երգն ու այնպես արագ չքվեց, որ չՀասցրի «Հրավիրել ինձ «ետ մի որեէ բան խմելու ես կանչեցիավագ մատուցողին ն պատվիրեցի«արցնել պաինն ճետ մի Թե չի՞ ցանկանա արդյոք ռավ՝Վալենսիային, Ճաբան խմել: նա ասաց, որ անպայմանկճարցնի, բայց, ,-144«՛7

վանաբար,նույնիսկ չճաղորդեցիմ խնդրանքը:նրբեք

ոչ

ոթ

չի Հաղորդում ասածդ, երբ մի բան ես խնդրում, Ես նատեցիայդ անիծյալ բարում գրեթե մինչն մեկը ու խմեցի ինչպես մի չուն չան որդի: Թունլ Հարբեցի։ Բայց մի բան լավ էի Հիշում՝ չի կարելի աղմկել, չի կարելի խանգարել: Չէի ուզում, որ ինձ վրա ուշադրություն դարձնան, քե քանի տարեկանեմ, նեին, մեկ էլ տեսար Ճճարցրին Բայց ինչպե՛ս էի Հարբել, ուղղակի սոսկալի էր, Իսկ ծթբ վերչնականապես ճալից ընկա, էլի սկսեցի երնակալել այն ճիմար պատմությունը, իբրիմ աղիքներում գնդակ կա: Մեեմ բարում, գնդակը փորիս մեչ, Ձեռքս ամբողջ նակ նստած պաճում էի բաճկոնիս տակ, որպեսզի արյունը չկաքեր Հատակին: Չէի ուզում ցույց տալ, որ վիրավոր եմ: Թաքցնումէի, որ ինձ՝ Հիմարիս, վիրավորել էն: եվ էլի սոսկալի ցանկություն ունեցա զանգաճարել Ֆելնին, իմանալ՝ վերադարձե՞լէ նա, տա՞նն է, թե չէ, Հաշիվը փակեցի ն գնացի ավտոմատիխցիկը: Գնում եմ, ձեռքս վերքիս սեղզմած, որպեսզիարյունը չկաթի' Այ թե ինչ օրի էի՛ Բայց երբ Հայտնվեցի Հնռախոսախցիկում, փոշմանեցի կ, Փեյնին զանգաճարելուփոխարեն, երեի չլոփից` դուբս ճարբած էի, զանգաճարհցի Սալլիին, մի քսան Համար փորձեցի, մինչն որ ճիշտը Հավանաբար, Հավաքեցի: Թո՛ւճ, ի՛նչ աստիճանէի խմած, Ալլո,-- գոչեցի ես, երբ ինչ-որ մեկը մոտեցավ ալդ հրիցս անիծյալ Հեռախոսին, Նույնիսկ ոչ թե գոչեցի, այլ բղավեցի, այնքանոր խմած էի, փ՞վ է խոսոմ-ճարցնում է կանացի մի Ճայն նս էմ, Հոլդեն Քոլֆիլդը Կանչեցեք իխչնդռեմ,Սալ-

գիշերվա

ժամանակ

|

-

առն

ՏՏ

«-

--

լիին...

Սալլին արդեն քնած էւ, Տատիկնէ խոսում, Ինչո՞ւ եք ժամի զանգաճարում, Հոլդեն, Գիտե՞քժամը ուշ է, քանիսն Գիտեմ: ես պետք է խոսեմ Սալլիք Հետ: Շատ կարնոր է։ Այստեղտվեր նրան, --

այսպես --

--

Քնած է, Սալլին

Բարիզիչեր։

ծրիտասարդ։ զանոսճարեցեք վաղը:՝ 187...

Արթնացրեթ նրան (ո՞ւմ էջ« նրան, է՛լ, արթնացրբնք ձայն խոսեց. Հոլդնն, էս էմ, Սալլինէր: Այդ ի՛նչ օյինեեթ էս Հանոսի: Սալլի, դո՞ւ ես: էու Այո այո, մի՛ գոռա, լսնդթեմ: Հաթբա՞ֆժ ես Էճը՛, կաիր,աիր. է՛յ. ճիագալույցին կգամ, լա՞վ Փեզ Հետ կզարդարեմ ալդ գրողի տտրաժ տոնաժառը, լա՞վ: Խո՞ւմ քո: Լա՞վ Հչա՞, Հաց՛, Ճա՛, իսկ Հիմա գնա թնիր։ Որտք՞զես, ո՞վ կո Հեղ: բքեչպնս Ռչ սթ. ծս էմ, ժեն-մենակ, էս ինթս:-« 04, եմ ինձ էի Հարբել, Կանգնել փորս բոնել,-զեգակաճաԻնչ նն. Ռոկկի ավազակախումբը ինձ սռղանել է, աա՞մ եա, ՍԽլլի,Սալլի, դու ինձ լսո՞ւմ ես, --

Ու Հանկարծ մեկ ուրիչ --

Լ

"

--

--

--

--

՛

--

՛

.

--

ու

ծս ոչինչ չեմ Հասկանում: Գնա ջնիր. Ես էլ պետթ է Փնենմ։Վաղի զանդաՀարիր: վեիր, Սալլի, ուզո՞ւմձա զամ տռնափառքզարդարնՀ": Սւզո՞մ Ա2 ճբ" Այո, այո, բարի գիջչէր: Եվ լսափողը կախեց: Քարի գիշեր, Բարի գիշեր, Սալլի, «իրելիս։ Աբնս, իմ էջ, որքան եմ ռիրելի ազջիկ,-- ասում էմ: Պատկերացեո՞ւմ բմափ Ու մտաժեցի, որ նա, ճաՀետո ես էլ կախեցիլսափողըւ վանաբաբ, Հենց նոր է վերադարձել«յուրընկալությունից, Հանկարծպատկհրացրի, որ նա ինչ-որ տեղ ուրախանում է Հետ, Իբր այդ Լանանրիու մեկ էլ էնդովերցի այն թիթիղի նրանք բոլորը լողում են մի վիթխարիթեյնիկի մեջ ու զբուցում այնպիսի խիստ նբբաճաշակբառհրով, կոկես.ությունՖեր անում ցուցադրաբար, կոտրատվում, ես արդեն անիծում եմ էի ինձ, որ ղզանգաճաիել նրան, Բայցերբ Հարբում եմ, զոանռ աննորմալլինեմ, ծրկար կանգնեցի այդ երիցս անիծյալխցիկում, կախվեցի լսափողից, որպեսզիգիտակցությունսչկորցնեժ, Ըիչտն ասած, սոսկալի վատ էի զդում: Վքէրչապես, մի կերպ դուրս --

--

--

--

՝

ն

'

|

-«-վՓ8--

Փոտ խցիկից,գնացի զուգարան ,ապուչի

նման

օրորվելով,

գլուխս մինչե ականջայնտեղ սառը չուր լքրի լվացարանը Խերս մտցրի չրի մեջ. Իսկ Հետո, նույնիսկ չսրբեցի, Թոզ ճաքի ինչքան ուզում է, Հետո մոտեցա պատուծճանիմոտի ֆեռուցիչին ու նստեցի վրան. Այնպե՛ս տաք էր, Ճաճելի 2աճելի ր, որովճետն դողացնում էի շան լակոտի նժան։ Ծիծաղելիէ, Հենց որ խմում էմ, սկսում եմ դողացնել Անելիք չունեի, նստել էի չեռուցիչի վրա ու Հատակի Ճերմակսալիկներն Վի ճաշվում: Սոսկալի թրջվելէի Քուրի գլխիցս վզիս վրայով Ճոսում էր ժոցու Փողկապա ամբողչովին Քրչվել էր, օձիքս, բայց ես թքած ունեի, Այդ ժամոնակ ներս մտավ այն տղան, որ նվագակցում էր Վալենսիային,կանասկսեց սանՏի կերպարանքով այն գանգրաճերֆրանոր։ ծս երտ Մի բել իր ոսկեգույն խոսոպիկները:միեչ կսանրվեր, ճե» քեն նա ինձ Հետ այնքան էլ ղրույցիբոնվեցի, չէր խոսում, ու

ու

Ճարգոլիր

մունր Վաղճեսիային,

վածք,դուք կտնանէ՞քջ այդ ճՃրբ 4արցնում էմ: Դա զուրկ չէ ճավանականությունից,-- պատախանում է, Սրամտում է տխմարը, տխմարենրնի. գլխինեկովի են, -- Լսեցեք, իմ կողմից ոզջույն «աղորդեթնրան: ժարըրեջ, ալդ ստոր ավագ մատուցողը երան ճայտնե՞լ է իմ ողջույնը: Քո չէ` ինչո՞ւ տուն չես գնում, Մաք:Քանի՞ տարծկանկլինէ»: Ռթսունվեց, Լահցեք,օղջույն» Պաղորդեքերան, --

գաճլին, --

-

Սրամիտ

--

ե:.-

--

պորդե՞ք։՝ -Է

--

տանի:

Ինչո՞ւ տուն չես գնում, Մաք:

Փիմ

0՛4, գնալու:

շատ

լավ եջ

նվագում մմ գրողի

դիտմամբ Մ շողոքորթում Ճիշտն ասաֆ նե զզվելի էր նվագում, Գուք կարող եք ոադիոյով ելույք ունեֆալ,-- ասու հմ։չ-Չլ՞ որ գեղեցիկ եք. Ոսկեգույն գանգուրներե այլես է Զեղիմպրեսարիո Ճարկավորերենի,այո՞ւ Գնա տուն, Մաք, խելոք եղիր ե գնա տուն, թներ» ՝ ես

--

-

-

--

Ֆրան,

'

ծս տուն

չունեմ, Առանցկատակի մեզ իմպոհսարիո 4արկավո՞րէ, Նա նույնիսկ Դուրս եկավ, ն վերջ,Սանբնը գանգուրները, սղալեց գնաց, Ծիշոս ն ճիշ» Ստրեդ--

չպատասխանեց, ու

լեյթերն է որ կա, Այդ սիրունատես տականքները բոլորն իրար նման են. Սանրվումեն, սղալվում ն քեզ միայնակ թողնում, երբ վերջապես վեր կացա չեռուցիչի վրայից ու գնացքի Ճանդերձարան,սկսնցի զոալ։ Առանց մի պատճառի,քայլում էի լաց լինում: Գուցե ալն պատճառով, որ շատ էի միալնակ ու տխուր: իսկ երբ մոտեցա Հանդերձարանին,չկարողաքա գտնել Համարս: Բայց ծշանղերձապաձճուծին շատ լավ կին դուրս եկավ: Վներարկուստվեք առանցք Համարի՛եվ նս այն ուղղակի Ճնտս «Պստլիկ Շերլի Բինզի» ձայնապզնակը։ ման Ուզեցի մեկ դոլլար տալ Հանդերձապաճուչ էի ածում, նա չվերցրեց: Համոզում էր, չուն, որ ալդքան լավն է, բայց ն քնեմ, նս փորձեցի ժամադրվել նրա Հետ, ոի գնամ տուն նա չցանկացավ: Ասաց, որ ինձ մայր հսկ ես բայց կսազի: ու եմ ասում, տալիս իմ ճերմակ մազերը ցուլց որ արդեն Քառասունչորս տարեկան եմ, կատակով, իճարկե, նա շատ լավիկն էր, նրան դուր եկավ նույնիսկ իմ Հիմար որսորդական գլխարկը: Պատվիրեցդնել գլխիս, որովչշետն մազերս ամբողջապեսթաց էին, Հիանալիկին էր։ Թարմ օդում Ճարբածժությունս անցավ: Սոսկալիցուրտ հ ատամներսիրար էին զարկվում: Այնպես էի դողում, ոչ մի կերպ չէի կարողանում ինձ զսպել, ԳնացիՄեղիսոն-ավենյու ն սպասեցի Գրեթե փող չէր մնացել գրպանումս, ավտոբուսի Հէ0 կարող տաքսի նստել: Բայց բոլորովին չէի ուզում նակ ինքս էլ չգիտեի ուր գնամ: ավտորուս նատել, Բացի այդ, Մտքովս անցավ, անցնել լճակի Վերցրիու գնացի զբոսալգի' մոտով ու տեսնել որտե՞ղեն այն գրողիտարած բադերը, ղ են, զ փն, թե չէ, ես այդպես էլ Հիմացա՝ այնտե՞ այնտե՞ ես, է, գնալու Քճ ոչ, Զբոսալգին միննույն Հէր. Իսկ Հեռու տեղ չունեի, Չգիտեինույնիսկ որտեղ պետք է գիշերնմ, ղրա Համարէլ գնացի այնտեղ: Հոգնածություն չէի զգում, առչասարակ ոչինչ չէի զգում, բացի սոսկալի տրտմությունից: եվ Հանկարծ, Հենց որ ոտք դրեցի զբոսալգի, սարսափե ու

էր

.«100--

ծազցեցի քրոչս ձայնապնակը: մնում զար կտոր եղավ: Հենց ծրարի մեչ էլ փշրվեց: Քիչ էր ճեկեկալի, այնպես էի ափսոսում, բայց միայն կտորներըՀանեցի ծրարի միչից ու լցրի գրպանս, Դրանք այլեռ ոչնչի պետք չէին, սակայն չէի կարողանում դեն նետել. ես քայերկարությամբ, Սոսկալիխավար էր, լեցի զբոսայգու Ամժբողչկյանքս նյու-Ցորքում է անցել, ն Կենտրոնական զբոսայգին գիտեմ Հինգ մատիս պես, մանկուց ի վեր այնտեղ ն՛ Հեծանիվեմ քշել, ե՛ անվաչժուշկներ,ե, այնուամենայնիվ, ոչ մի կերպ չէի կարողանում գտնել այղ լճակը: Հրաշալիգիտեի, որ Հարավայինելջի կողմում է, բայց չէի կարողանում գտնել, Հավանաբար,ավելի շատ էի Հարբած, քան թվում էր, Քայլում էի ու քայլում, առանց կանգ առնելու: Գնալով ավելի ու ավելի շատ էր մթնում ն ավելի ու ավելի սարսափելի դառնում. Ոչ մի մարդ լճանդիպեց, ն, փառք աստծո, թե չէ վախից վեր կքոչեի, երնի, քն Հանդիպեր: Վերչապեսլճակը գտաւ կիսով չափ սառել էր, կիսով չափ՝ ոչ։ Բայց բադերը չկային. ես պտտվեցի լճի չուրչը, Քիչ մնաց նույնիսկ մեջն ընկնեի, բայց ոչ մի բադ չտեսա գուցե ափին են ջնաժ, թփերի մեջ, եքե առճացաՄտածեցի, բակ այստեղ են, Աճա Հենց ալդ ժամանակէլ ֆիչ մնաց չուրն Շնկնեի,բայց բաղեր չզտաս նստեցի մի նստարանի, Վերջապես էլ մոք որտեղ այնքան չէր. Սիրտս սոսկալի էր, իսկ մազերս, կողմում, սաոցալուլաներ էինդարձել, թեն որսորդական ԳԸԼԽարկ« գլխիս էր: Վախեցաս,Հանկարծ թոքերի բորբոքում

բան

Զեոջիցս կատարվեց,

ժոժրակիս

խառնում

ստանամ

ու

թե ինլպես Պատկնրացքրի, միլիոնավոր մեռնե՞մ'

երկնրեսանիներկգան իմ թաղմանը, Պապիկաէլ կգա ԴետՐոյքից,-- նա միշտ բարձրաձայն տալիս է փողոցների անունները, երբ նրա Հետ գնում ես ավտոբուսով,-- մորաքույրերս էլ կգան,-- ծս Հենց միայն Հիսունմորաքույր ունեմ,-ա կգան նան իմ այդ տականքքեռորդիներն-ուՀորեղբոր որդի-` խոսք չկա: Դրանք` հերը, Հսկայականամբոխ կՀճավաթվի, բոլորը եկել էին, երբ Ալին մաճշացել էր, գրանց ամբոզչ ՝ Դ. Բ-ն ինձ պատմում էր, որ մի Հիմարոչմակը: (նրա բերանից միշտ Ճոտ է անվերչՀննումէր, թէ 1

: մորաքույր

գալի)

-

"Է

Գ.

Սելինչճր

`

.-

«-161-.

է պառկած Ալլին, Ես ներկա չնժ եղել, ռրթան անվրգով պառկաժ էի 4ճիվանգանոցում:Ատխովածէի ուժփել, խորձ էի կտրել ձեռքս: եմ ճ4իՈւ 4իմա ճանկարծ սկսեցի մտածել, թե ինչնա ՊԼ վանդանում թոքերի բորբոքումով (մազերս բոլորովին սառել Ծեողենրիսխղճացի: Հատֆաէին) ե ինչպես էմ ժեռնում, նա պես մայրիկիս, դեռ խելջի չէր եկել Ալիի մաշից ճետո, չի իմանում ինչ ահի Քենինչես է կանգնել ԳՓառտկերացրի, Էմ կոռոյումներն ու սպորտային իրերը: Մի բան է ինձ մխիքարում: Քուլրիկիս չեն թողեի մասնակցի իմ Հիմար թաղմանը, որովշետն նա դեռ փոթր է, Միակ սփոփանըս դա էւ Բայը մեկ էլ պատկերացրի,Թէ ամբողչ այդ անչէթեթ խումէ գցում բե ինչպես է թաղումինձ գերեգմանոցում, Փար Ֆիրիմիս, ազգանուն, վրան դրված նե նմաֆ բահեր. իսկ ջուրչս՝ միայն մեռյալնեթ են, չա՛, բավականէ մեռնես, ամիչապես կքաղեն, Միակ ճույսս այն է, որ երբ ժեռնեժ, մի Իելոք մարդ գտնվի մարմինսնետի գետր: Ռւր ուզում 8Ֆ գցեն, միոյն թե ոչ այդ երիցս աֆիժյալ զերեգմանոցը, Դեռ կիր»կի օրձրթինէլ պիտի գան, ծաղիկներ դենն փորիղ, Դա էլ զարշելի սովորություն է. Մեռաժիինչի՞ն 8Ե պնտք ժազիկները, ո՞ւմ են պնտթ: Լավ հղանակինծնողներսՃաճախեն գհում գերեղմաֆոք, ժաղիններ էն դնում Ալիի շիրիմին: ծս երկու անգամ գնացի Ֆրանց Հնտ, Հետո դադարեցի գնալ. նախ այնքան էլ մի ճաճելի բան չէ տեսնել նրան այդ գարշելի գերեզլմանատանքո Գառկած է, շուրջ միմիայն մեռելներ են ու չիրմաքարհր: երբ արն է, դեո ոչինչ, բայց երկու անգամ, այո, երկու անպամ, երբ մենք այնտեղ էինք, անձրն սկսվեց: Դա անտաՖէլի էր, Անձրնր թափվում էր ուղղակի այդ գրողիաարբաֆ տասլանաքարիվրա, ուղղակի նրա փորին բուսաժ խոտի վբա։ Ասես դույլերով էր թափվում: եվ գերեզմանոցի այցիլուները Հանկարծ գժերի պես նետվեցին դեպի իրենց մեբեչֆաները. Այ թե ինչից տրաքվեցի. Նրանք կարող են նատհլ մեբենա, միացնել ռադիոն գնալ մի որեն լավ ռեստորաԱՆբոլորը ճաշելուկթբուլո կարող են, բացի Ալլիից։ տանելի խողություն է, Գիտեմ, որ այնտեղ գերեզմանատանը ու

ու

ու

հում ԿԵ.

րը,

է ն նման Հիմիայն նրա մարմինն է, իսկ Հոգին երկնքում մարություններ, բայը միննույն է, ինձ Համար անտանելիէո Այնպեսկցանկանայի, որ նա այնտեղ չլիներ: Այ, գութնրան Ճանաչում, իսկ եթե ճանաչնիք, կճասկանալիքինձ: երբ աշ: արն է, դետ ոչինչ, բայց արեն էլ դուրա է գալի», էրր բէֆը աալիս է, այնպես որ ոչինչ չես կաբող անել: Ու մեկ էլ, որպեոզի չմտածեժ քոջերի բորբոքման մաու ծին, Հանեցի փողերս ակսեցի Հաշվել, քեն փողոցի լաՊպտծրի լույսի տակ գրեթե ոչինչ չէր երնում։ Ընդամենըերեք գոլլար էր մնացել, սան ցենտանոց «ինզ քղքագրամ, ն երկ տասը ցենտանոց, մի ամբողչ կարողություն էի մսխել Փենսիիցգուրս դալուց Հետու Այդ ժամանակ մոտնցա լճակին ու սկսքցի ղրամննձինայնտեղ նետել որանղ «ր գեռ չէր սառել: Չգիանմ ինչու (ի այդպես անում, Հավանաբար,ոբպնեապի ցրբեմ թաբերի բոբբոթման ու մաճշվան ճառին ֆերս: Քայց չկարողացա ցբնը Քէ էլ յինի Ֆիրքեն, 48. 1. գձի «կոնցի մտա, իչարկե, նթնվանդանամ թոբեբի բորբոքումով ու մեռնեմ. Խայուքյուն է այղ մասին մտածելը, բայց այլես չէի կարոԼ22 ղանում կանգ առնել. երեի շատ կտխիք, ոբ ես մեոնեմ, ասաժ, ( վերարծրվում ինձ: ճիջտն իբսկականիքսիրում լավ 14 21 8. մբ կնրպ չէի կարողանում գլխիցս Հանել այդ Հիմար մտքերը, ն, վերջապես, որոշեցի աճա թե ինչ անել, զնեալ յուն ն անանն,նրան, գուցեն իսկապես Հիվանգանում էմ ու մճոն ում, Մեր բնավարանի բանալին ունեի հն որոշեցի. կաներս ու զանե մի երկու բօաթ կվփոթատանակեմ մացուկ Հետ. (Ֆիբիի Մի բան էր ինձ անչանգստացնում՝մեր չքաձ. ԲավականինՀին է մեր սասկալի ճռռում լ մաւան գուր առունը,տնտեսվարն էլ անտանելի այարկոտ ՛է, բոլոր բնակարաններիգները քոռում են ու ճռնչում, ես վախքենումէր՝ ծնողներս Հանկխարժ (սնն, որ եկել եմ, Այնուամենայնիվ, «ր»փորձել, չեյի ու մնմիջապես զուրս վազեցի վբուայգուց գնացի տուն: (Ամբոզջ ճանապարծի ոտթով անցա, Մենթ շատ Հեռու էինթ ծս խռլարովինչէի Հոգնել, Հարբաժությունս կ արբում, ւ

Բ

ՄԲշ"-

զմանեմ

ու

անցք:կ"

Միալն սսսփալի ցուրտ

էր,

ն

չուրչս

ոչ

ոք

չկսզո --408--

լ

Ն

Է

Վաղուց բախտս այդպես չէր բերել. երբ եկա տուն, մեր մշտական վերելակավարը՝Փիթը, չէր Ճերքապաճում, Վերելակի մոտ կանգնածէր մի ինչ-որ նոր, բոլորովին անժանոթ վերելակավար ,ու ես Հասկացա, որ եքե անմիջապես դեմՀանդիման չելնեմ ծնողներիցս որեէ մեկին, կկարողանամ ատնանել քույրիկիս, իսկ Հետո կփախչեմ, ն ոչ ոք չի իմանա, հս որ հկել եմ, ինչ խոսք, բախտս բերեց: բացի դրանից նոր վերելակավարը մի տեսակ Հիմարավուն 1». ես անփութորեն նետեցի, որ գնում եմ Դիկսթայններիմոտ: հսկ գբլԴիկաթայններբ ապրում էին մեր Հարկում. Որսորդական խարկա արդեն չանել էի, որպեսզի տեսքս չատ կասկածելի ձինի, ն արագ մտա վերելակ, իբրն քե շատ եմ շտապում: .նս արդեն փակել էր դուռր ն ուզում էր սեղմել կոճակը, բայց Հանկարծշուռ եկավ ու ասաց. նրանքտանը չեն, Հյուր են գնացել տասնչորսերորգ այդ

--

Հարկը, Ռչինչ,--

"

ես

--

ասում

եւ/--

ինձ

Հանձնաբարվաֆէ ոսղլասել:

նրանց զարմիկն նա բութ ու կասկածամիտՀայացքով նայեց ինձ -Այդ դեպքում ավելի լավ է ցածում սպասեք, հրիտաեմ,

սարդ: --

ծս,

Հաճույքով, իշարկե,դա ավելի Հարմար կիներ,-«

ցավում է, պետք է որոշակի դիրֆՓովմեկնեմ, Ավելի լավ կլինի նստեմ նրանց դոան առաջ ասում

եւմ,--

բայց

ուռքս

գրված բայկաթոռին։

ւ

"

Նա' նույնիսկ չշասկացավ էնչ եմ ասում. միալե ասաց. Վատ չստացվեց «ԴՏ, տհսեք»,՝ու բարձրացրեց վերն է է , 2նսաքբրքիր բավական ինչ-որ անչասկանալի բան ասես Ժարդուն, ն նա կանի այնպես, ինչպես դու ես ուզում: ես դուրս եկա մեր Հարկում նե, կաղ շան պես ուռքս քարշ թալով, զնացի դեւի Դիկաթայնների բնակարանը: հսկ երբ ետ դուռը, շրխկաց վերելակի դարձա դեպի մեր բնոկարանը:` ԱԱնն ինչ Հրաշալի էր գնում, Հչարբածությունս լրիվ անքհլ վթ: նռ Հանեցի բանալին բացեցի շքամուտքի դուռր, մկա պես կամացուկ: Հետո շատ զգուշորեն կիսաբաց արի դուռը ու

-164--

.

կ մտա

ւ ՝

նախասենյակ:Ալ թն ինչպիսի գանգստնրէ ժեռնութ

էմ մեչ. նախասենյակըմութ էր, ինչպես դժոխքում, իոկ լույսը, իէնքներդէլ Հասկանում նք, չէի կարող միացնել, ձաքբկավոր էր շատ զգուշորեն շարժվել, որպեսզի ոչ մի բանի չկպչեմ, աղմուկ չՀանեմ։ Բայց ես զգացի, որ գոնվում եմ տանը: մի ասենձնաճատուկ բույր կա, ՀարուՄեր նախասենյակում Ինքսէլ ղատ, ոչ մի տեղայդպիսի բուրմունք չի զգացվում: է չգիտեմ ինչ բուրմունք դա՝ ուտելիքի՞, օծանելիքի, գնժ անմիջապեսզգում եմ, որ տանձ հ կարող ասել, բայց Սկզբումցանկացա վերարկուս Հանել ե կախել նախասհնելակի սլաճարանում,բայք այնտեղլիջն են կախիչներըե խկլյո« դրա Փեժարթ գար աղմուկ նն ճանում, երբ բացում ես ղուռը, էլ մնացի վերարկուով: չետո կամացուկ,ոտքերիս մատները օթ տնտնսուծին Ֆիբիի սննյակիկողմը: Գիտեի, վրա, գնացի նա մի քմբկաթաղանթ ուներ միայն. ինձ չի լսի, որովչետն հրեխա ժամանակ եղբայրը ծղոտը մտցրել էր Ֆրա ականջը, ինջն է ինձ պատմել: նա գրեթե չէր լոում։ Բայց փոխարենը Փնողներս, մանավանդմայրիկը, լավագույն խուղարկուի լստես ունեն: նրանց ննջարանիմոտից անցա 4նարաչ ղություն վորին չափ զգուշորեն: անացի նույնիսկ չշնչել: չայրո դեռ ոչինչ, բազկաթոռն էլ խփես ձլխին, չլի արթնանա, իսկ, ալ: մայրիկս, Սիբիրումէլ որ Հազաս, կլսի, նա այնպես նյարդային է, ինչպես չգիտեմ թն ով ասեմ։ Գիշերներըչի բնում, ձխում է անվերջ: Թվում է, թն մի ամբողչ ժամ տնեք, մինչե Հասա Ֆիբիի Նննյակը: Բայց նա այնտեղ չէր. Միանդամայնմոռացել էի, ուղղակի գլխիցս դուրսէր թոծլ, որ նա քնում է Դ. Բ-ի աչխատասենյակում,երթ եղբայրս մեկնում է Հչոլիվուգկամ մի Ցրնէ այլ տեղ: Ֆիբին սիրում է քնել նրա աշխատասենյակում, որովշճետնդա մեր բնակարանիամենամեծ սենյակնէւ ինչնան սպես այն բանի Համար, որ այնտեղ կար մի մեծ սեղան, չափից դուրս մեժ, Դ. Բ-ն այն գնել է մի Հարբեցող կնոջից էլ այնտեղ մեծ է, մի տառը Ֆիլադելֆիայում: ՄաՀճակալն մղոն երկարություն ունի, տասը մղոն լայնություն, չգիտեմ, թե որտեղից է ճարել այդ մաշճակալը, Մի խոսքով, Ֆիբին ռիրում է քնել Դ. Բ-ի սենյակում, երբ նա այնտեղչէ, -Դ. Բ-ն

.

`

--185-Վ

` առարկում

լ

Դուք մի տեսնեի՛ք, քե նա դասերն ինչպես էլ չի է պատրաստում Սեղաննէլ մաչայդ անճհթեք սեղանի մոտ: չափ մեծ է։ Ֆիբին գրեքթծչի երեում, երբ Ֆատում է ճՃակալի այդ սեղանի մոտ: հսկ դա նրան գուր է գալիս, նա ասում. փե,Քն իր սննյակը չի սիրում այն բանի ճամար, որովճետն՝ նեղվածք է։ Ասում է, Քե սիրում է տարածվել: Ծիծաղելի է ուզղակի, որտեղ պիտի տարածվի, ճիմարիկը: ես կամացուկ մտա Դ. Բ-ի սենյակը ու վանեցի գրասեղանի վրայի լամպը: հմ Ֆիբին նույնիսկ չարքնացավ: ես լձրկարնայեցի նրան լուլսի տակ: նա ամուր քնել էր, բարձի մի անկյունը ծալած: Բերանը կիսաբաց էր. Տարօրինակբան 4. բոլոր մեծերը քնում են բերաններըբացաւծ ու տճաճ տպաեն թողնում, իսկ երեխաները՝ամեննին։ ծրեխավորություն Խերբ բոլորովին այլ ձնով են թնում. եթե նույնիսկ ջնա ժամանակբերանից ջուր է Ճոսում, դարձյալ տճաճ չէ նայելը: ես կամացուկ շրչեցի սենյակում, տեսնեմ ինչն ինչպես է: Տրամաղրություն ճանկարծ միանգամից բարձրացավ: էլ Փարմէի մտածում, որ կճիվանդանամթոքերի բորբոքումօվ։ բարձրացել էր. Մաճճակալինողզապեստրամագրությունս Փի աթոռին դրված էր Ֆիբիի զգեստը: նա իր տարիջի Համար ջատ մաքրասերն էր: Հասկանո՞ւմեք, երբեք իրերը լէր նետի ուր որ պատաճեր, ինչպես ուրիշ Բոլորովինթափերեխաներ: Քոփված չէր Աթոռի թիկնակին գցած էր կոստյումի բաց պարչնազույնժակետը, որը մայրիկը նրա Համար կանադա-չ յի էր բերել: Բլուզն ու մնացածբանհրի դրված էին աթոռին, իսկ գուլսլաները ե կոշիկները՝ աքոռի տակ էին դրված: ես այղ կոշիկները դեո չէի տեսել, նոր էին։ Մուգ դարչնագույն, փափուկ, ես էլ ունեմ այդպիսի կոշիկներ. Դրանք շատ էին ռաղում կոստյումին, որ մայրիկը բերել էր Կանադայից: Մայրիկընրան լավ էր Հագցնում, շատ լավ: Մայրիկս շատ բարձր ճաշակ ունի, բայց ոչ ամեն ինչում, իճարկեւ 9մուշկնր, փոխարենըմնացած օրինակ, նա գնել չգիտի, բայց Ճճարցերումանբասիր ճաշակի տեր է. Ֆիբին միշտ այնպիսի պղեստներէ ճագնում, որ խելքղ կգնա. իսկ ուրիշ փոջրիկչԽճրի Հագին միշտ սոսկալի Հադղուստներ կտեսնես, նույլնիսկլ ձթե նրանց ծնողները Հարուստ մարգիկ են, Դուք մեր Ֆի-1906--

որ բիին տեսննի՛ք այդ կոստյումով, մայրիկը կանադալից է բերել, Հաճելիէ նայելը, աստվածվկա' ես նստեցի եղբորս գրասեղանի տեսնեմ մոտ ու նայեցի՝ ինչ կա այնտեղ, Ֆիբին այնտեղ դարսել էր իր գրբերն ու տետրերը. երեսին դրված էր «Հնտաքրքրաշարժ թվաբանությունս վերնագրովմի գիրք: նս բացեցի այն առաչին վրա տեսա մակագրությունը՝

ա

ու

ՖԻԲի

ՔՈԼՖԻԼԴ

ՈՒԵԶԵՐՖԻԼԴ

4Բ--1

ես

ձազիվզսպեցի ծիծազս: նրա երկրորդ անունը Ջոզնֆիէ ն ոչ քն Ունեզերֆիլդ Բայց նրան այդ անունը դուր չի

գալիս: Ու ճամար:

նա ամեն

անգամ նոր երկրորդ անուն

է ոբոնում իր

իսկ տակ դրված էր աշխարճագրությունը, Թվաբանության տակ` ուղղագրությանդասագիրքը, նա Խաշխարչագրության շատ լավ է սովորում, բայց Հրաշալիէ գրում: Ընդճանրապես ամենից լավ գրում է, Ուղղագրության տակ բլոկնութներէին դարսված. նա ճինգ ճազար Հատ բլոկնոտ կունենա, եթհ ոչ ավելի, երբեք չեմ տեսել, որ այդ տարիքիփոբրիկն այդքան բլոկնոտներունենա: Բացեցիառաչին բլոկնուտըն կարդացի

:

գրառումը.

«Բեռնիս,սպասիր ինձ, գասամիչջոցին շատ կարնոր բան

պետք է

ասեմ»,

Այդ երեսին էլ ուրիշ բան չկար' Շրչեցի էչը, այստեզ էլ գրված էր. 1.

Ա

«Ինչո՞ւ ճաբշավաբնելյան պաճաձօյիայդալյասկայում կան: գոոծաբաններ Ոբովճետնայնտեղշատ է սաղմոնը: Ինչո՞ւայնտեղաոժեքավոբ կաւ փալտեղեն է: ՈՐովճետն կլիմաննպաստավոռ Ի՞նչէ աբել մեր կառավառությունը, որպեսզիթեթեացնի ալյասկայիէսկիմոսների կյանքը: Վաղվաճամաճո սովոոել: ՖիբիՌւեզեւֆիլդ Քոլֆիլղ: քան

'

--վ01-«

ՖիբիՈւ. Քոլֆիլդ։ տիոուճիՖիբիՈւեզե՞ֆիլղՔոլֆիլգ ճանձնիոՇեՐլիին.... ես քո մոլորակըսատուռնն է, բայց դա ընՇեորլի դու ասում դամենըմառշսն է չմուշկնեորբեր, երբ կգաս իմ Եետեից: -

Դ.

Բ-ի գրասեղանի մոտ

նստաժ՝

կարդացիամբողջ գրառումները, արագ կարդացի, բայց կարող էի առավոտից երեկո կարդալ մանկական այդ ծուռտիկ-մուռտիկ ձեռագիրը, առավոտից երեկո, ումն ուզում է լինի, Սիծաղելի են այդ "երեխաներիդրածները:Հետո սիգարետծխեցի, Հավանաբար, տուփիս մեջ մնացած վերչին սիգարետը: Այդ օրը երնի Հարյուր տուիծխած կլինեի, Վերջապեսորոշեցի արթնացնել Ֆիբիին։ Հո չէի կարող ամբողչ կյանքս նկատելգրասեղանի մուո, բացի այդ էլ, Հանկարծ կարող էին Հայտնվել ծնողներա, իսկ ես ուղում էի Ֆիբիի Հետ առանձին տեսնվել, Դրա ճամար էլ արքնացրինրան, նա շատ Հեշտ է արբնանում, Հարկ չկ(աաչ գոռալու, ոչ մաճճա-Հ է էլ նրան քափաչարելու: Պարզապես պետք նատել կալին ու ասել. «Ֆիբ, արքնացիր», ն Հուպ, կարքնանա, Հոլդե՛ն,-- անմիջապես ճանաչեք ինձ. օվ կախվեց վզիցս, նա շատ քնքշալիր է. Այդքան փոքրիկ ու այդբո'ն Փնքշալիր։ երբեմննույնիսկ չափից դուրս, Ես նրան Համբունա ասաց. եցի, «Այս ե՞րբ ես եկել».-- Շատ էր ուբաՀչ Խացել, Անմիչապեսերնաց։ ես

ի

.

-

ու

:

կամա՞ց։ նոր եկա,

--

'

ինչպե՞ս ես:

Ստացե՞լ ես նամակուես ամբողչ -- Հրաշալի: էմ- գրել Ֆամակ Քեզ'

-

է

ճինգ էչ

-- Այո՛ այո՛ ժի՛ աղմկիր, ստացել եմ, չնորճակալու» թյուն, նամակն տոացելէի, բայց չճասցրի պատասխանել: Այնտեղ ամբողջը դպրոցական ներկայացման մասին էր գրված, որին նա մասնակցում էր. Գրել էր, որ նես ուրբաթ երեկոն մնամ կ անպայման գնամ նրա ներկայացումը դի« ազատ ,

ահլու: --

էլ լ

եմ

-168--

,

իսկ ինչպե՞սէ ձեր պինաը,-- ճարցնում Խմ- Մոռաչ անունը:

Համար»չ,-« աՀ օ«Սննդյանմնջախաղ ամերիկացիների ես Խում է.-խաղում եմ ԲենեՊիեսը Հիմար բան է, բայք դերնիմն է։-- Ո՞ւր փախավ դիկտ Առնոլդի դերը. Ամենամեծ նա հրնում է, ամբողչ պիեսն էր ոդնորվել, Քունը, այնպես ուզում էր պատմել:.-- Հասկանո՞ւմհս, սկսվում է այնտեղից, որ ես մաՀամերձ եմ, Ճրագալույցէ, գալիս է ոգին ն ասում՝ ամոթ չէ՞ ինձ ն այլե, Դե դու գիտես, ամոթ չէ՞, որ դավաչ ճանեցիրՀայրենիքիդ ն նման բաներ. կգա՞ս նայելույ-- Ջա նույնիսկ թոչկոտեց մաՀճակալին-- իս ամեն ինչ գրել էմ Քեզ, ճի՞շտ է, կգա՞ս: իՀարկե,կգամ: Հապաինչպէ՞ս: 4այրիկը չի կարող գալ, նա պետք է թոչի Կալիֆոռ"եիա-- Մի րոպե չէր անցել դեռ ն քնատության Հետքն անգամ չէր երնում, Չոքել է անկողնում, բոնել է ձեռքաւ-ասում Խիր,-ասաց, մայրիկն որ դու կդաս չորեքշաբթի ա Եօրը, Այո՛, այո՛, չորեքշաբթի: Շուտ են բաք Մի՛ աղմկիր: Դու բոլորին կարք--

--

--

ւ

--

լնացնես:

թողոլ'

հսկ ժամը քանի՞սն է: Մայրիկնասաց, րաղառնան:, նրանք ճյուր են գնացել --

կ

որ

ուշ

կվե-

կԿոնետիկատ: Նորուոլք, ֆիտե՞ս ինչ ֆիլմ ցերեկը:

Գուշակիր,ես ինչ եմ արել այսօր տեսել, Գուշակիր: Չգիտեմ, լսիր Հապա, իսկ նրանջ չասացի՞նոի

եմ

--

ժաՀ

մին...

:

«Բժիշկը», բա՛։ Դա լուրաճատուկ ֆիլմ է, ցուցադրում էին Լկիստերովյան ընկերությունում, Միայն մեկ օր, միմիայե մեկ օր, Հասկանո՞ւմ ես, Դատ քենտուկցի Հի բժշկի --

ւ "

Ժասին է, նա վերմակը զցում է մի աղջկա երեսին, աղջիկը Հաշմանդամ է, չի կարող քայլել, Բժշկին բանտ են նատեցնում ն այլն, Հրաշալինկար է: Գե լավ, սպասիր: նրանք չասացի՞ն որ ժամին... Իսկ բժիշկը շատ է խղճում աղջկան, Դրա Համար էլ վերմակը գցում է նրա գլխին, որպեսզի աղջիկը խեղդվի' Բժշկինցմաճ բանտարկությանեն դատապարաոսհ, բայը աղջիկը, որին նա խեղդեց վերմակով, միշտ երազում այցեասում. լության է դալիս նրան ոի «Շնորչակալություն», էրեն խեղդել է, Պարզվումէ, որ դա գթասրտությունէ ն ոչ -Է

--

ու

««109.-.

«

Քէ սպանություն, Բայց միննույն է, բժիշկը գիտի, որ արժանի է բանտ նստելու, որովճետն մարդր իր վրա պետք է վերցնի այն, ինչ վերաբնրում է աստծուն: Մեզ մեր դասաչ՝ րանի աղջկա մայրը տարավ այնտեղ, Ալիսա Հոլեմբերգի նա իմ ամենամոտ Կմ/այրիկը, ընկերուշին է. Ամբողջ դասանա բանից միայն կարող է... դե սպասիր մի րոպե, լսո՞ւմ նս: ես ջեզ .Ճարցնում եմ, նրանք չասացի՞ն որ ժամին կվնրադառնանտուն: |, չասացին, Մայրիկն առաց՝ չատ ուշ, Հայրիկը վերցրեց մեքենան, որպեսզի գնացքի Համար լշտապեն, հսկ | մներմեքենայի մեջ ռադիո կա Միայն Քե մայրիկն ասում է Վիկարելի միացնել, երբ ազմուկը շատ է: ես մի թիչ ՀանգստացաչԴաղարնցիՀուզվելուց, քե ինձ կբոնացնեն տանըչամ էլ մտաֆեցը՝ կբոնացնեն, գրողի ժոջը, Քոզ բոնացնեն, Դուք մի մեր Ֆիբիին տեսնեիր. նրա Ճագին կապույտ պիժամա կար, օձիքի զրո կարմիր փզիկներ, նա պաշտում է փղերին: -- Ուրեմն լավ նկար էր, Հա՞,-- ճարցնում էմ. նրա Հրաշալի,միայն թե ԱլիսանՀարբուխ ուներ, Հո Հարցնում .չողացնում: չի՞ էր, քե ժգյրքկըանընդչատ Այնտեղ ֆիլմ են ցուցադրում, իսկ նա անընդճատ Հարցեր է. տալիս։ Հենց որ Հասնում է ամենաճետաջրքիրտեղը, մայբի կռանում է իմ վրայով ճարցնում. «Չե՞ս դողացնում»: նլարդերիսվրա ազդում էր: Այդ ժամանակ ես Ճիշեցիձայնապնակը: Գիտե՞ս, ես թեզ Համար մի ձայնապնակ էի գնել, ԳրպանիցսՀանեցիկտորբայց ճանապարձինջարդել եմ.-ու ներն ցույց տվի նրան.-- Հարբածէի: ծս դրանք Հակտորներըտուր ինձ,-- ասում է-եմ.-վաբում Ձեռքիցս վերցրեց կտորներնու անմիջապես գիշերային պաճարանում: Ծիծտզելի է: Թաթցրնց իր էլ Գ, Ք-ն Սննդյան տոներին տո՞ւն է գալու,-ճարց--

--

"

'

ու

--

ու

:

--

--

--

Տում

էմ.

Մայրիկն ասաց, կարող է գա, կարոզ է՝ ոչ, աշխտճ տանջիցէ կախված: Գուցե, Հարկ լինի ժնա Հոլիվուդում ացննարգրի Աննապոլիսիմասին, --

«-Վ18--

Տեր աստված, ինչո՞ւԱննապոլիսի' Այնտեղսիբո մասին էլ կա, ուբիչ բանծբի մասին "Փուչշակիր,Քե ո՞վ է ենկարաճանվելու այնտեղ: Ռ՞ր կինոաստՀ `

ր

--

--

զբ, Ա,, չես կարող գուշակել:

չի ճետաքրքրում:ՄԷ՛ժ բան է, էլի. Աննասլոլիսի՛ նա մասին, աստված Ա խր մասին: է՞նչ գիտի Աննապոլիսի Թո՛ւճ,. իմ, Դա է՛նչ կապ ունի նրա պատմվածքների4էտ.-ուղղակի խենթանալ կարելի է այդ ամենից, ԱնիծյալՀոլի-՝ վուղ։ հսկ այդ ի՞նչ է հղել ձեռքդ-- Հարցնում եմ, Տեսա, որ արմունկին սպեղանի է կպցրած: նրա պիժաման անքե էր, զրա ճամար էլ նկատէջի, Մեր դասարանցի մի տղա՝ կեբտիո Վայնտրաութբ, զբոսայգու աստիճաններիցիջնելիս ինձ Հրեց. Ուզո՞ւմ էս Ու տամ.-ցուլը սկսեց թնից պոկել սսլեղանին, Զեռք մի՛ սուր, իսկ ինչո՞ւ Հրեց։ Չգիտեմ, կարծում եմ, նա ատում չէինձ,-- առում է Ֆիբին,-- նս մի ազջիկ՝Սելմա էքիրբերին,եր» «վիտձբթ ինձ

--

--

--

--

ու

Թոնաթոտել ենք, կավչէք արել, ֆոջբի՞կ էս, ինչ է, 9է, բայց նա միշտ իմ ետեից է ման զալիս: Հենց ոթ գնում եմ զբոսայգի, գալիս է ետնիցս։ նյարդեբիսվրա աղգում է, իսկ գուցե դու նրան դո՞ւր ես գալիս: Դրա Համաթչի Ւ) / կաբելիմարդու սվիտերը թանաթոտել, 7. ջեմ ուղում նրան դուր գալ,-ասում է նա, Ու Հանկարծ խիստ կասկածանքովնայում է ինձ.-- Հոլդեն, ալդ ինչո՞ւ նս լորեծքշաթթիից շուտ էկել, -.

--

--

-ծ--

Ի՞նչ,

Նրա Հետ զգույշ պիտի լինեք, նթե կարծում էթ, ոի Ճթմաբիկ է, շատ եք սխալվում: Այդ ինչպե՞ս է, որ չորեքչարթիից չուտ ե ծկէլ,-

,.

--

կրկնում է --

Քեզ էլի՞ վոնդել են: քեզ բացատրեցի:Մեզ շուտ

նա:--

են

դասարանը... ցէ, Քեզ վտարել են, փորել են,այնպես ճասցրեցժնկիս: նա շատ Բոունցջով բողջ

--

Մ

ես

Աժարձակել,

կրկնեց

նա,

Ու

ուժեղ է Խփուծ -121Է--

երբ կովում ե-Վարել են, 0՛յ, Հոլդեն, --նթ ձեռքով փակեց բերանը: Ազնիվխոսք, շատ տխրեց, Ո՞վ ասաց, որ վտարել են, Ոչ ոք քեզ այդպիսի... Ու էլի Հասցըեց 9է՛, վատարե՛լ են, վտարե՛լ են.---

--

ծեկիս. ծքե կարծում եք,

չցավեց,

սխալվում եք.-երեսի վրա ճանկարծ է շրմփալով փովեց մաճճակալին բարձը դրեց գլխին, նա անում: ճաճախէ այդպես Ուղղակիգժվում էր, ազնիվ խոսք: Դե թո՛ղ,-- ասում եմ,-Ոչ ոք էլ ինձ չի «անիս Ոչ ' ոք ինձ մատով էլ չի կպչի:.. Դե, վե՛րջ տուր, Ֆիր, մի կողմ գցիր այդ Հիմար բարձը: Ոչ ոք էլ մտադիր չէ ինձ «պանել:-Բայցնա բարձի նտ չքաշեց: նրա վրա չես կարող աղղել ոչ է ու իր ասածն |՝ պնդում: մի կերպ. Պառկել ՀայրիկըՔեզ կսպանի՛,կսպանի՛,-- Հազիվ էր լավոմ բարձի տակից: Ռչ ոք էլ ինձ չի սպանի, բաներ մի Հորինիր' նախ եռ մեկնում եմ. Գիտե՞ս, ինչ եմ անելու Աշխատանքկճարեմ մի որեէ ռանչոլում, գոնե ժամանակավորապես:նս մի տզա ձմ ճանաչում, նրա պապիկը Կոլորադոլումռանչո ունի: Գուքե այնտեղ նրանք աշխատանքկտան: ես նամակ կգրեմ բեզ այնտեղից, որ գնամ: Դե, վե՛րչ տուր. Վերցրու ալդ գրողի տարած բարձը: կսո՞ւմ ես, Ֆիբ, վերցրո՛ւ: Դն, խնդրում եմ Քեզ, վերցրո՛՞ւԲայց նա պինդբոնել է բարձը, ե վերչ, ես փորձեցի քաջել վրայից, բալց շատ ուժեղ է այդ սատանան: եթե բարմք Փաչել է գլխին, էլ չես կարող պոկել: Ֆիբի, խնդրում եմ, դուրս արի բարձի տակից, լսո՞ւմ Քո,-- խնդրում եմ ես նրան,-- Դե Թո՛ղ.:.է՛յ, Ուեզերֆի՛լդ» գուրս արի, դե՛' Չէ, չի ուզում: նրան երբեք չես կարող Համոզել: Վերչապես ծս վեր կացա, գնացի Հյուրասենյակ, սեղանի վրայի առւվից սիգարետ վերցրի ու դրեցի գրանո: Շատ էի Հագնել: ։

Հայրիկըկսպանի բեզ,--

որ

ասում

է, Ու

ու

--

--

--

--

Երբ վերադարձա,նա դուրս էր եկել բւսրձի տակից. ալդգ պես էլ գիտեի, պառկել էր մծջջի վրա, բայց ինձ չէր նալում: ե2Ա1:1

շուռ Մոտեցա,նստեցի մաՀճակալին, նա անմիչապես հկավ, է ուղարկում ինձ, բոյկոտ է ենձ չի նայում, Գրողի ծոցն անում, Փենսիի սուսերամարտի թիմի տղաների նման, երբ ամբողջ սպորտայինիրերը մոռացել էի մետրոլում։ իսկ ինչոլե՞ս է ապրում քո կիսելա Ռւեզերֆիլդը,-Հարցնում եմ,-նրա մասին էլի՞ ես պատմվածք զրել: Այն, որ ուղարկել էիր, ճամպրուկիսմեչ է։ Լավ պատմվածքէ, ազնիվ խոսք: Հայրիկըքեզ կսպանի: Որ մի բան է զցում գլուխը, արդեն էլ վերջ։ Չէ, չի սսլանի, Սայլրաճեղդեպքում էլի կգոոգոռա, ճետո կուղարկի զինվորական դպրոց: Դրանիցավելի բան չի՝ ես անի, հսկ երկրորդնէլ, այստեղ չեմ մնում: ես Հեռու կլինեմ, Շա՛տ Հեռու, ճավանաբար կոլորադոյում,այդ ոանլոյում, ռր ասացի: Հիմար-ճիմարդուրս մի՛ տուր: Դու իսկի ձի թշել չգի--

--

--

`

--

տես:

ինչպե՞սչզիտեմ, զիտեմ։ Այդտեղի՛նչ մի իմանալու բան կա: Համ էլ այնտեղ երկու րոպեում կսովորես,-Է ասում եմ .-- ՉՀամարձակվեսսպեղանին պոկել-- նա անընդճատ քաշքշումէր թնի սպեղանին:-- հսկ ո՞վ է այդպես կտրել մազերդ,-- ճարցնում ձմ: Նոր միայն եկատեցի, թե ինչես վատ են կտրել նրա մազերը: Ուղղակիխուզել են։ --

--

Քո

գործք Հէ»-

ասում

է, Նա երբեմն

Մեծամտորեն,Հասկանո՞ւմ եք.-տասխանի, առարկաներիցկտրվել Հա,-Է ասում է րեն, Սիծաղսեկավ: Խոսումէ մի մատ երեխաէ,

այնպե՛ս կպա-

երնի էլի բոլոր դարձյալ մեծամտոՀչ

նման, մինչդեռ ուսուցչուժու

առարկաներից,-- ասում եմ։-ԱնգլնՈւ ես այդ րենը Հանձնել եմ.-նրա ժամանակ կսմթեցի տուտուզիկը։ Պառկել է գունդուկծիկ դարձած, իսկ հտեր դուրս ցցել վերմակի տակից. Ասենք, նա հտն էլ չունիւ Ես ուժգին չկսմթեցի, բայը նա ուղեց խփել ձեռքիս ու Վրի--

9է՛,

ոչ

պեց: Ու մեկ էյ ւ"

«-

բոլոր

ասաց.

Ախ, ինչո՞ւ, ինչո՞ւ

դու

էլիչ--

ուզում էի ասել ինչու ՔԹ»113--

եք դուրս մնացիր դպրոցից, Բայց գա այնպես ասաց, որ տրամադրությունսընկավ, սոսկալի տխրեցի' 0՛, տեր աստված, Ֆիբի, գոնե դո՛ւ մի ճարցնի,-- ապում եմ.-Բոլորնայդ են Հարցնում, անճնար է դիմանալ: Ինչո՞ւ, ինչո՞ւ... Հազար ու մի պատճառով:ծրբեք այդպիսի գարշելի դպրոցում չեմ սովորել: Ամեն ինչ ցուցադրականէչ Ամեն ինչ ձնական։ կամ ստոր: Սրիկաներիայդպիսի կուչ տակում կլանքումս չեմ տեսել: 0րինակ՝եթե սննլակում տղաՀ նձրով նստած շատախոսում եք Հանկարծ ինչ-որ մեկը է է Փեժում դուռր, ուզում ներս գալ, ոչ մի դեպքում նրան ներս չեն թողնի, եթե նա Հիմարավուն է մի բիչ, պզուկոտ: Դուռ, երեսի վբա կծածկեն: Այնտեղ մի երիցս անիծյալ գաղտնի միություն էլ կար, վախից ես էլ էի ընդունվել այդ միությունը Ու այնտնղ մի մզմըզ պզովոտ տղա էլ կարբ՝ Ռսբերտէկլին, նա էլ էր ուզում ընդունվել ալդ միության մեջ, Երանչինդունեցին։ Միայն ալն պատճառով, որ մզմբզ է ն ինձ, ալյդղիպզուկոտ: Հիչելն անգամ զազրելի է, Հավատա ոի կեղտոտդպրոց կյանքումս չեմ տեսել: իմ Ֆիբին լուռ ականջ է գրել: Ծոծրակիցնկատեցի, ոբ չում է, նա Հիանալի կարող է լսել, երբ Հետը զրուցում ես: Փ/ ամենաիծաղելին այն է, որ ամեն ինչ Հասկանումէ, ինչ ասես: էլ որ իսկապեսՀասկանումէ: ծս ձլի սկսեցի Փենսի ուզում էի ամեն ինչ ասած լինել. մասին պատմել, մի քանի լավ ուսուցիչներ կային, բայց նրանք Այնտեղ ե էեն հբկերեսանի,-- ասում հմ.-- ՎերցնենքՀենց Թեկուզ այն ժէբուկին, ժիստր Սպենսեքին։նրա կինը միշտ մեզ տաք ջոկոլաղ ձր Հյուրասիրում։ Ընդչանրապնես երկուսն էլ լավ. մարդիկէին: Բայց դն մի տեսնեիր,ի՛նչ էր կատարվումնրա Հետ, երբ ծերուկ Թերմերը՝ մեր դիրեկտորը, ննրս էր գալիս նստում պատմության դասին ետնի նստարանին. Միշտ նա դալիս էր ու կես ժամ նստում ետնի նստարանին: կարժես քն ծպտված, ճասկանո՞ւմնս. կնստեր, կնստեր, մեն էլ կակսեր ժերուկ Սպենաերին ընդչատել իր կրետինային օյիններով։ Իսկ ծերուկ Սպենսերըկաշվից դուրս ր գայի» ժիժաղում էր, Հալվում նրա առաջ, կարծես այդ Թերմերըմի ինչ-որ Հանճարէր, դրողի Փոցըդնա հաւ Մի՛ Հալճոյիր, լնդրեմ, --

ու

'

Է

.ծժ-

Ն

ու

--

114-2

,

-

մ.--

Սիրտդ կխառներ այնտեղ,

աստված վկա,--

ասում

շրջանավարտներիօրը վերցրու: նրանց մոտ ալգօր», կա, կոչվում է «Շրջանավարտների երբ բոլոր պիսի օր են տականքները,որ ավարտել Փենսին, սկսած դգթեթն1776 են թվականից, Հավաքվում դպրոցում ու թրե են գալիս ամբողջ տերիտորիայում, իրենց կանանց ու երեխաների 4ետ: Դու մի 7եսնեի՛ր մի ծերուկի, որ մոտ 4իսուն տարեկանկլիԽեր, Ներս մտավ ուղիղ մեր ոննյակը, դուռբ ծեծեց, իՀարկե, կամ

Հարցրեց՝կարելի՞ է սնա մեր զուգարանը: հսկ զուգարանը միջանցթի ծայրին էր, չճասկացանք, թե ինլու ճատկապես մեզ Հարցրեց, Եվ զիտք՞ս ինչ ասաց մեզ: Ասում է, ուզում եմ տեսնել ղուզաբանի ղռան վրա պաճողանվլ՞լ էն բժ անհս, ծա Հարյուր տարի վան սկղբնատառերը: ձասկանո՞ւմ փոառաջ իր «Հիմար,ապուշ ապաշնորչ անվանատառերը ն է է տեսնել` ւվատրագրել ուզում ղուղարահի դռան վրա ընկերս ստիպված ձղոնցքնրան այանվէ՞լ հն դրանք: եվ էս ուղեկցել ղուղարան ն կանգնել այնտեղ, մինչն նա իր կթետինային անվանատառձրը կորոներ թոլոր դոների վրա: Ռբոնում է ն պատմում, թե Փենսիում անցկացրածտոաբիներբ իր հն ե կյանջի լավաղզույնտարիներն ինչ-ոթ տպուշային էղել խորչուրդներ է տալիս մեղ ապագայի Համար: Տեր տատվա՛ժ, ինչպե՛ս ձանձրացա նրանից, ե.| ոչ թե ինչ-որ շատ տճաճ էր դրա ճամար, չէ՛չ Բոլորովինէլ պարտադիրչէ ճան լինել ու

ու

«ձանձրույթպատճառելուճամար, վերչ ի վերջո լավ մարդե կ կարող է տրամադրություն փչացնել, Բավականէ ապաշնորձ Խորճուրդնհրտալ, այդ ընքաացթում սհփական անվանատաՀ ոձրը փնտրելով ղուղարանի դոան վրա, վերչ, Տգիտեմ, դուցե այնքան էլ չընկնձերտրամադրությունս, եքն այդ տիպը նան չճնար։ նա շնչաճեղձ էր լինում աստիճաններըբարձրաու

նալու Հհտեանքով, Փնտրում էր իր այդ ածվանատառերն ֆոֆսացնում, շնչակտուր լինում, ե՛վ մեղք էր, ե՛ ծիծաղելի ու Ստրհղլեյթերիգլուխն էր Մացնում, միաժամանակիմ է, որ ինչ-որ Հնչրավոր լուրացնենք Փենսիում, Տեր Չեմ վա՞ծ, Ֆիբիչ կարող քեզ բացատրել: Ինձ ոչ մի բան ւ ղուռ չէր գալիս Փենսիում: Ջեմ կարող բացատրել ես լավ չլոհցի, ՆոԱյստեղՖիբին ինչ-որ բան ասաց, որ դեմքն այնպես էր թաղել բարձի մէջ, որ առածը չէր լալու ու

ու

աստ-

ՀՎ28--

աշ

ինչնս

։

:

--

ի

ես

ի՞ նչ,--

ասում

շուռ

եմ,-արի իմ կողմը: Չեմ լճում ասում, բարձի մեջ ես խոսում:

Քեզ երբեք ոչինչ դուր չի գալիս:

ավելի շատ տխրեցի ,որ նա այդպես ասաց: Չէ, դուր է գալիս: Շատ բան է դուր գալիս. Այդպես ասաս ինչո՞ւ հս այդպես ասում: | մի՛ դա ճիշտ է, Քեզ ոչինչ դուր չի զալիս: ԲոՌրովչճետն ի՛ «լոր դպրոցները դուր չեն գալիս: Աշխարչում մի բան ղութ չի գալիս: Դուր չի գալիս, ն վերջ: Հ.- Ծիշտ չէ, այստեղ դու սխալվում ես, այ" այո՛, հս: Այդ ինչե՞րես Հորինում իմ մասին,--`նրա սխալվում ասածից տրամադրությունսսոսկալի ընկավ `. Չէ, չեմ Հորինում: Դե թնկուղ մի բան ասա, որ գու սիրում հս Ի՞նչ ասեմ, Սանմ, թե ի՞նչ եմ սիրում, խնդրեմ: Ը ես Դժբախտաբար, ոչ մի կերպ չէի կարողանում կենտրոերբեմնդա շատ դժվար է Գու ուզում էս ասել, թե ի՞նչն եմ. սիրում,-- նոչատ Հարցրինս: /րից Նա միանգամից չպատասխանեց: հնձնից ճտ քաշվեց պատվածգիտի թե որքան, մաշճակալի մյուս ծայրը, ասես ժի Հարյուր մղոն: Դր Ասեմէ՞նչն եմ սիրում, Թե՞ ինդպատասխանիր: քանրապեսինձ ինչէ դուր գալիս, : "Ի՞նչ նս սիրում: -. վավ, կասեմ։-- Բայցոչ մի կերպչէի կարողանում: որ փող էին միայն այն երկու միանձնուշիներին, Հավաքում մաշված զամբյուղների մեջ: Հատկապես այն մենան մի տղայի, որի Հետ կը, պաղպատնակնոցովը: Հիշեցի առվորում էի էլքտոն-Հիլլում։ Այնտեղ մի տղա կար՝ Ժեյմս Քասլը, որ ոչ մի կերպ նետ չէր վերցնի իր խոսքը. նա մի քան էր ասել սոսկալի երնակայող մի տիպի՝ Ֆիլ Սթեյբլի էր ինքնասիրաճարված մասին,ֆեյմսՔասլընրան անվանել մարդ, ն ալդ սրիկաներից՝Սթեյբլիընկերներից մեկը, լուրը տարել էր նրան: Սքեյբլը վեց ուրիշ սողունների Հեւ միասին էկավ ֆեյմս Քասլի սենյակը, փակեցդուռը ն փորձեց ստիՀշամապել նրան կտ վերցնելէր խոսքերը, լ

--

-

ոչ

--

:

ջանալ: «Հ

ԷՐ

--

՛

Հենք

Է

`

՛

--170.-

Փեյմաը Բայց

ձայնեց, Այդ ժամանակնրանք գործի անցան, ես չեմ կարոզ ասել, թե նրանք ինչ արին,-- սոսկալի ստորություն,-- բայց Ջեյմսը չճամաձայնեց ետ վերցնել իր խոսքերը, աճա թն ինչպիսին էր ալդ Փեյմս Քասլը։ Դուք մի տեսնեի՛ք նրան. նիճարո՛ւկ, փոքրի՛կ, ձեռքերն ասես մատիտներլինեին. եվ է վերջո, գիտե՞ք, նա ինչ արեց, փոխանակճրաժարվելու իր խոսքերից: Դուրս քռոավ պատուճանից: նս ցնցուղարանում էի ն այնտեղից լսեցի, ինչպեսթրմփաց, Կարժեցի,թե բան պատուճանիցինչ-որ ընկավ ռադիոբնդունիչկամ պաՀարանիկ, բայց մտքովս չէր անցնում, քե տղա էր. Այդ ժամանակլսեցի, որ բոլորը միջանցքով դեպի աստիճաններն ծն վազում: խալաքսվրաս քաշեցի ու ես էլ վազ տվի,իսկ այնտեղ,աստիճաններիվրա, պառկած էր մեր ցեյմո Քասլը' Նա արդեն մեռած էր, արնաքաքախ,ատամներըդուրս էին թռել, բոլորը վախենում էին մոտենալ: իսկ նրա Ճագին այն սվիտերն էր, որ ես էի տվել. Այդ սողուններին, որ փակել էին նրան սենյակում, ոչինչ չարին, միայն դպրոցից Ճեռացբին: Նույնիսկ բանտ չնստեցրին, էլ ուրիշ բան չկարողացա Ճիշել: երկումիանձնուճիներին, որոնց Հետ նախաճաշել էի, ն այդ Ֆեյմս Քառլին, որի Ճետ սովորել էի էլքտոն-Հիլլում։Ամենածիծաղելին է, որ յն ես գրեթե չէի ճանաչում ալդ Փելմս նա շատ օուսիկՔասլին,: փուսիկ տղա էր: Մենք միննույն դասարանումէինք ն ճազվադեպ էր դուրս հա մյուս ծայրում էր նստում բայց մոտ, պատասխանելու: իրարճետ զրուգալիս գրատախտակի Փել էինք ընդամենը մեկ անգամ, երբ նա խնդրեց այդ սվիտերը: նս Քիչ մնաց զարմանքիցմեռնեմ, երբ նա խնդրեց, այնքան անսպասելի էր դաս Հիշում եմ, ատամներս էի լվանում լվացարանում, նա մոտեցավ ինձ ու ասաց, որ զարմիկն իրեն տանելու է սաչադաշտ: Մտքովս էլ չէր անցնում, ես Կրա մասին թե նա գիտի, որ ես տաք սվիտեր ունեմ, նրա անունը միայն այնքանը գիտեի,որ դասամատյանում իմից անմիջասլեսառաջ էր՝ Քեյբլ Ռ., Քեյբլ Վ., Քասլ, Քոլֆիլդ, մինչն Հիմա էլ Հիշում եմ։ Ու ծե ճիշտն ասենք, քիչ էր մնում մերժեի սվիտերս, որովճետնկգրեքե չէի Տանաչում

Թե

սովորում,

նրան, Ի՞նչ,-- ճարցրնցՖիբին, մինչ --

7-9.

Դ. Սելինջեր

այդ

էլ

նա

ինչ-որ բան --147--

Հ-էրխուլ,

Չէ.

չավ չէի լւէլ»ատել, ո՛չ մի բան, գէ, զ էմ, կտրո՛ հմ, --

ես

--

լս

է»

կարո՞ : «իբ"ւմԱլլիին,-Ֆատել ա՞յլ, այսպես

կարող

մի բո

՞

.

Գե ասա՛ւ

--

`

բայց

հան,

ռում

էմ

ու

եմ,--

Ինձ

վբուցել թեզ

դուր

Հետ

ն

է

գա-

ճաղար

մի բաներ «իշել, բանջ էս» կրկնում: Այլին մեռել է, դու միշտ Քանի որ մաթդր մեռել է ու երկինք Համբառֆել, ուրեմն Հնաքավոր չէ երան թսկականից«իրէլ։ Գիանժ, որ մետհլ 4: Ինչ է, բ"՝Ֆարժիթով էս չգիոե՞ Ժ, ռր մեռել է, եվ մինէնույնէ, ես կարողանումէմ նրան սիրեր Չի կարելիդադարել մաաբգուն սիթելուց ժիայն ալն պատմառով, ոթ նա մէոնլ է, գրողը տանի, մանավանդ որ հա լավն եր: էբ բոլոր 9ենդանիմնացածեկրից,Հասկանո՞ւմ լ

ու

--

արենութ

--

ԱյստեղՖիբինոչինչչասաց:Երբ ասհլիջչոծի,

Ֆ-

ժիչ»

լոում է,

Այ, Հիմա էլ ինձ Համար Համելի է այստանղ,-- ասացի հո, Հիժա, եսել Է-.-- Հասկանո՞ւմ խուն Հաայաւհղդ մի բաների մասին... զար Գե չէ, թոլորովին ուրիչ բան է: Ինչպէ՞ս թե ուրիշ բան է, իճարկն, նույհ բանն է: ինչո՞ւ է ուրիշ բան, դրողբ տանի: Ջաշլաս գնացել է: Վէրջ տուբ՝ գրողը, ճա՛ գրողը, կավ, մեկ ութիչշ բոն լ էլ ասա: Առա, թե ինչ կուզենայիր դառնար Դէ, ահն, զի »--

ու

ու

--

'

սս

--

--

հկա՞ն, փաստաբա՞ն,թե --

:

Ինձնից ի նչ

քյուննէրիՀարում:

մեկ ուրիշ բանւ գիտնական, եռ ԸՖղուեակ չեժ

դիտու-

Դե՛, փաստաբան, ինչոլես ճայրիկը: -- Փաստաբանի, ճավանաբար, վատ չէ, բայց ինձ, ժինհա, վատ Խույն է, դուր չի գալիս,--ասում, եմ:-Հասկանո՞ւմ --

անմեղ մարդկանց կլանքջընե բնղՃանրապեսնման գործերով են զբաղվում, բայց բանն էլ Հենջ նման այն է, որ փաստաբանները բաներով չեն զբաղվում: եք փաստաբան ղառնաս, ապա փող պիտի կուտակես, գոլֆ ֆողաս, բբիչ, մեթենաներ գնես, չոր կոկտեյլներ խմես ն ժան գաս պճնամոլի պես: եվ ընդճանրապես,եթե ամբողջ Հէ. էրբ նրանք փրկում

-Խ8-

են

-

,

ժամածակ միայն մարդկանց կյանք փբկես, որտեղի՞ցպիտի Քճ Հանուն ենչի ես դա անում, ճանուն այն բանի, իմանաս, որ իսկապես փրկես մարդկանց կլա՞նջը, քե՞ շանուն այն բանի, որ նշանավոր փաստաբան կոչվես, որպեսզի բոլորը թփթփացնելնթիկունթիդ ու շնորճավորեն, երբ շաճես այդ հրիցս անիծլալ դատը, մի խոսթով, ինչպես կինոներում, անպետք ֆիլմերում, Ինչպե՞ս իմանալ, այդ ամենը դու ցուցաղրաբա՞բ ես անում, թե՞ իսկապես, այղ ամենը կե՞ղֆ քէ է կեղժ չի' Ոչ մի կերպ չես կարող իմանալ: ես շատ էլ Համոզվածչէի՝ Հասկանո՞ւմէր ալդ ամենն իմ նա գնո չա՛տ փոբրիկ էւ Ֆիբին, քե չէ: Այնուամենայնիվ, Բայց դնեգոնե ուշաղիր լսում էր ինձ. Քշկ երբ լսում են թեզ, դա արդենլավ է, Հայրիկը ջեզ կապանի,նա ուղղածի կսպանի ջեզ,-ասում | նորից Ֆիբին, Բայց նես նրոն չէի լսում: Մի ժիոջ ֆագնք զլխոումս,ժբանգամայն վայրենի մի միտջ': -- Գիտե՞ս ինչ կուզեի դառնալ,չ-- տսում էեմ.-- Փիոէ՞ս ինչ։ եքե կարողանայի ընտրել այն, ինչ ուլում եմ, գրողը թանի, -- Վերջտուր գրող ասելուն: Հը, Ւ: Գիտն"ս, ժի այսպիսի երզ կա. «ծերն գու նրեկոլան "Բռնել ես մեկին տարեկանիարտում...» Այդսլեսչէ. Հարկավորէ ասել «եթե մեկր կանչել է մեկին երեկոյան տարեկանիարտում»: Գա ՌորերաԲերնսի բանաստեղծություննէ, Գիտեմ, որ Բերնսիբանաստեղզծությունն Նա իրավացի էր. Այնտեղ իսկապեռ այդպեո է. «երէ ճիշտն մեկը կանչել է մեկին երեկոյան տարեկանիտարտումո: մոռացել էի: Քվում էր, Քե այնտեղ «բոնել է մեկին երեկոյան --

--

։

`

«/

|

ր

է,

--

ամաժյես Հ. ինձարտում»,-տարվանի

ասում

եմ.--

ւժ ծս, Հձառկանո՞

եմ, թե ինչպես փաքրիկեերըերեկ"յան խա"պատկերացնում են վիքբարի դաշտում, արտում:Հազատարեկանի բավորփոբրիկներ, ն շուրչը ոչ մի մարդ, ոչ մե մ1ժ չկա, բացի ինձնից, Իսկ ես կանգնած հմ զառիթափիեզրին, անգունդի պոնկին, Հասկանո՞ւմես: էւ. իմ գործե ալե է, որ

ղում ոշ

ես

-

Աջ.

սայթաբեն,

անդունդն փՓոնեմերեխաներին, թույլ չտամ, որ են ես, տեսնում նրանք չեն ծժասկանո՞ւմ խաղում բնկնեն, ուր են գնում, իսկ ես վազում բոնումնրանց,որ ցաժ եմ ն ԱՀա չընկնեն. իմ ամբողչ աշխատանքը: ծրե--Պաճպանել խաներին տարեկանիարտում, անդունդի եզրին, ձասկանում էմ, սա է, բայց միակ բանն է, որ ես ) ճիմարություն ուզում, եմ իսկապես: երնի ես Հիմար եմ: Ֆիբին երկար լոնց։ Հետո նորից կրկնեց. Հայրիկըքեզ կսպանի, Թող սպանի, թքած ունեմ ամեն ինչի վրա։չ-- ես վեր կացաանկողնուց, որոշեցի զանգաճարելմի մարդու՝ էլքտոնՀելլի իմ անգլերենի ուսուցչին, նրան անվանում էին միստր ու

Լ

`

Հ

ու

։

»

--

--

Անտոլինի,Հիմա

նա ապրում էր նյու-Ցորքում։ նա էլքտոնէր եկել ն անգլերենի ուսուցչի աշխատանք էր ատացել նյու-Ցորքի Համալսարանում :-- ես պետք է զանդաեմ.-ասում ճարեմ,-Հիմա կզամ: Չքնես,լոո՞ւմ ես:-Բոլորովին չէի ուղում, որ նա քներ, մինչն Հեռախուային խոսակցությունն ավարտելը: Գիտեի, որ չի քնի, այնուափենայնիվ, խնդրեցի, որ չքնի' ես գնացի դեպի դուռը. Ֆիբին ձայն տվեց ետեիցս-- Հոլդե՛ն,--ու շուռ եկավ: Նա նատել էր մաՀչճակալինսիրունիկ, ուղղակի սքանչելի" Ֆիլիս Մարգուլիսանունով մի աղջիկինձ սովորեցրել է զկրտալ,-Է ասում է նա՛-Հապա,լսիր' նս ականչ դրեցի, բայը մի բան ասեցի առանձնապես Վատ չէ,-- ասում եմ, Ու գնացի Հյուրասենյակ, զանգաճարհլու անգլերենիիմ նախկին ուսուցչին՝ միստր Անտոլինիին,

Հիլլից

՞

դուրս

--

-

-

Նա

-----.--ՀԼ«Վ

Ձանդաձճարհցի շատ

-

որովչետն վախենում էի Հանւկարծ ծնողներս պան: Բայց նրանք չեկան. Միստր Անտոլինին շատ. բարեճամբույր մարզ էր։ Ասաց, որ կարող եմ գնալհր մու, թեկուզ Հենց Հիմա: չավանաբարես նրանց երկուսին էլ արքնացրի, որովճետն երկար ժամանակ ոչ ոք չէր մոտենում Հերթին նա ճարցրեց՝ի՞նչ է պաՀեռախոսին,Առաչջին -1ա--

շտապ,

"

առանձնապեսոչինչ, Բայց աճել, իսկ ես պատասխանեցի՝ որ պատմեցի, ինձ Հեռացրել են Փենսիից' այնուամենայնիվ, է է, Մբիննույն որեէ մեկին պետք պատմեի: նա առաց. Ֆեր աստվա՛ծ, դու ողորմա մեղավորներիս,-- այնուամենայնիվ,նա Հումորի զզացում ուներ, Պատվիրեքթեկուզն Հիմագնալ իր մուտ, հթե պետք է' նա իմ ուսուցիչներից ամենալավն էր. Բավական չաճել, Դ. Հետ մեծ, նրա կարելի էր իմ եղբայր Բ-ից մի բիչ էր կատակել, թեն բոլորը Հարգում էին նրան. նա առաչինթ որ պատուճանիք ցած էթ բարձրացրեց այնկողային, գետնից նետվել, Ֆեյմս Քալին: ես ձեզ պատմել եմ հրա մասին: ՄիստրԱնտոլինինշոշափեց նրա զարկերակը, Հետո Հանեց լաիր բաճկոնը, ծածկեց ՖեյմսՔասլին գրկած մտասրավ զարեթ։, եվ նրա ճամար նշանակություն չուներ, որ իր բան--

ու

ու

կոնը ամբողջապեսարյունուտվելէր: ես՝ վերադարձաԴ. Ք-ի սենյակը, իմ Ֆիբին այնտեղ արդեն միացրել էր ռադիոն:Պարեղանակ էին Հաղորդում: Ռադիոն իջեցրել էր, որպեսզի չարքնացնի մեր տնտեսուճուն: Նստել է մաճճակալի մեջտեղը, Դուքմի տեսնեիք Ֆիբիին: ասես ատքերը ծալել, լինի, ն երաժշտություն չ լոզ Երժաղիցկմեռնես: Վեր կաց,-- ասում եմ:-- Ուզո՞ւմ ես պարենք: ես ինքս էի նրան պարել սովորեցրել, երբ նա դեոնս չատ պստլիկ էր. նա շատ լավ էր պարում. Ընդչանրապեսե միայնմի քիչ էի ցույց տվել նրան, նա ինքն էր շովորեր Հնարավորչէ մարդուն պարել սովորեցնել ինչպես Հարկն Ե Խաինքը պետք է պարի: Հչագիդկոշիկնե՞րկան,-- ասում է,

լուն,

--

Ն

--

,-

Նա

Ոչինչ,կշանեմ,Վերկաց: ցատկեց մաՀճակալից: Սպասեց, մինչն

անեցի կո-

շեկներս, սկանցինքպարել: Ճասարակես չեմ կարող տանել, որ մեծերը պարում են երեՀետ, սոսկալի տեսարանէ: 0րինակ՝մի որեէ Ճայրինց խաների Ն Հծռնկարծսկսում է պարել իր աղջնակի ճետ: այնպես անշնորչք է տանում աղջկան, որ ճագուստբ ետեի մասիջ անընդձատբարձրանումէ, Համ էլ աղջիկը բոլորովին պարել ու

նա շատ

լավ է պարում: Առ-

--|81-«

չզիտի, մի խոսքով, ողորմելի տեսարան էւ Բայց նս ռեօտոֆանում չէի պարի Ֆիբիի«նտ: Մենք միայն տանն ենք պաբում, այն էլ ոչ լրջորեն: Թեն նրա բանն ուրիչ է, նա չատ լավ է պարում. Հնազանդվում է քեզ. Միայն Հարկավոր է ամուր բռնել նրան, այդ դեպքում չի խանգարի,որ թո ոտՓերըթեկուղ Հարլուր անգամ ավելի երկար են. նա բոլորովին նտ չի մնում ե՛ ամեն նրա ճետ կ՛ անցումներկարելի է եո ձնի շրչադարձներ, նույնիսկ՝ չիտերբագ. երբեթ չի մեա. Հետ աճա քե ինչ, Նթա նույնիսկ տանգո կարելի է պարել, Մենք չորս պար պարեցինք, Ընդմիչումներին Ֆիբին այեպես Հետաֆրթիրէ պաՀում իրեն, որ ֆիծազդ զալիս է: Կանգ|նումէ ու սպասում: Ջի խոսում, ոչինչ. ՍտիպումԼ կանդնել Ք. սպասել, մինչն որ նվագախումբը նորից սկսիչ հսկ չմ ժիծաղզբգալիս է. Բայց նա լայրանոմ է, նույնիսկ թույլչի աալիս ծիծաղել, Մի խոսքով, մճնք չորս պար պարեցինք, ե նս անջատեցի ռադիոն. իմ Ֆիբին մտավ վերմակի տակ ու վա՞վեմ պարում: Այն էլ ինչպե՛ս,-- ասում եմ. նս նստեցի նրա մաճճակալին, Շունչա կտրվում էր, Հավանաբար,չափից դուրս չատ էի ծխել: իսկնա գոնն մի քիչ արազ շնչեր: ճակատա,-Էառում է նա Հանկարժ: Շոջավփիր

"

անել,

`

ՔՐ

ճարո:էջ.

--

--

--

Ին

չո՞ւ:

Շոշավիր, ձեռթգ դիր.-- նս ձեռքս գրի նրա ճակաաին, բայց բան չզգացի-- Շա՞տ է չերմությոմա,-- ասում Ի ցվ, ժի՞քե չէրմություն ունէո, Այո, Հիմա ես կբարձրացնեմ, Մի անդամ էլ ձեռք --

--

--

առւր:

ծ, նորից ձեռքս դրեցի ն նորից ոչինչ չզգացիբայն: այնուամենայնիվ,ասացի. կարծեսթե բարձրանումէ:-- Չէի ուզում, որ Ֆրա մոտ. էիչ-որ թերարժեքությանկոմպլեքսի նման բան առաջանա: գլխով արեց: | Ֆիբին ես նուլնիսկ չերնաչափում եմ լ կարող է -ջեզ. Ո՞Վ սովորեցրել Ձեծր-մա-չափում: լ է ԱլիսաՀոլմբորգը,Հարկավոր ոտքերը ծտլապատիկ --

բարձրացն

-

--

--182--

մտածել մի որեէ շատ տաք բանի մասին: 0րինավ՝ մասին: Ու ճակատդ կսկսի այնպես վառվել, ոք կարող ես որնէ մեկի ձեռքն այրեր ես Հազիվ զսպեցի ծիծաղո։ Դիտմամբէտ թաչեցի 4նոըո, ասես վախենալովալրվելուց:

անել

ու

Ն: չնռուցիչի Է

լ

|

Շնորչակալություն,որ նախազգուչացրիր,--ասում Խի 6. 9, ես քեղ չէի այրի, շուտ կանգ կառնեի,չը՛չ։Ես նա Հանկարծվեր թռավ մաՀշճակալի վրա. սոսկալի վաԽեցքա. Ի՞նչ եղավ: Մուտքի դուռն էրբ,-- ասում է ե բաթձր չշուկով-նթա՛նթեն, ես վեր թոա, վազեցի սեղանի մոտ, անջատեցի լամպբո Հետո ճանգցրի սիգարետը, Քնթուկր դրի գրպանս: Զեոքերս եվ ինչո՞ւ խեցի թափաչարեցի, որպեսզիցրեմ ծուխը այստեղ, գրողը տանի ինձ, Հետո առա կոշիկներ», խցկվեցի պատի պաչարանն փակեցի դուռր: Սիրտսթպրտում վր Լսեցի, Թե էնչպես մայրիկը ներս մտավ ռոսկալի: Ֆիբի՛,-- ասում է,-- ժի՛ ձեանա։ Ես աքա,ոբ թեզ --

--

--

--

-

ու

--

մուտ լուլս

է

վառվում, սիրելիս:

Քարե,-- պատասխանումէ Ֆիբին,-- Ալո, տանում: Ուրա՞խանցավ ժամանակը:«--

Փունս. չէր

Շա՛տ,-- ասաց մայրիկը, բայց զգացվում էր, որ քիշա չէ նա բոլորովին չի սիրում Հլուի գնալւ-- Ինչո՞ւ չես Քեել, թուլ տուր իմանալ: Հո չե՞ս մրսում: Ջէ, չեմ մրսում, Պարզապես քունս չի առնում: Ֆիրի, դու կարծես թե ծխե՞լ ես, Ճիշտն ասա, ռիԲելի»: Խ՞նչ,-- Հարցնում է Ֆիբին: Դու լսեցի՞ր ինչ Հարքրի։ Այո, ժի թոպճով ժխեցի, Միմբթայլն ժթ անգամ ֆուխ դուրս նետեցի: արձակեցի:Հնտո պատուճանիցը ինչո՞ւ հս այդպիսի թան արել. Քունս չէր տանում: Գու ինձ վչոացնումէս, Ֆիբի,շատ ԵԺ վչաաքնում,-ասար մալրիկթ-- կթերսթդվերմակըաա՞մ' --

--

--

--

--

--

-Է

Չէ,

--

Բարիգիշեր,-շնորճակալություն,

ասաց

Ֆիբին,

երեում էր, ջանում է շուտ ազատվել մորից' իսկ կինոն ինչպե՞ս էր,-- Հարցնում է մայրիկը: Հրաշալի:Միայն Ալիսայի մայրն էր խանգարում: Ամբողջ ժամանակ իմ վրայով կոանում էր Հարցնում՝Ալիսան դողացնո՞ւմէ, թե չէ, Տաջսիովէլ տուն եկանք, Թող մի շոշափեմ ճակատդ, Չէ, էս չեմ վարակվել: Նա միանգամայն առողջ էր: Նրա մայրիկն էր ուղղակի Հորինում, վավ, քնիր, աստված քեղ Հետ: Ճաշն ինչպե՞ս էր։ -- Գարշանք,-ասաց Ֆիբին, Հիլո՞ւմ էս, Հայրիկն ինչ ասաց քեզ. ուտելիբը չի կա-` բելի «գարշանք» անվանել. եվ ինչո՞ւ էր շզարշանք», Քեզ --

--

ու

--

--

ւ

չ

--

-

--

ոչխարի մսով Հրաշալի կոտլետ հն տվել: Հատուկգնացել -եմ

եկսինգտոն-ավենյու, կոտլետը Ճամով էր, բայց միշտ շնչում է երեսիս, ճաշի --

Չարլինան մատուցելիս

էլ Վրա

վրա էլ,

է շնչում,

ամենհնչի

քնիր, Համբուրիրմայրիկին. Ազոթե՞լ ես: Այո, լոգարանում եմ աղոթել։ Բարիգիշեր: Բարի գիշեր, շուտ քնիր։ Գլուրս սոսկալի ցավում առում է,-է մայրիկը: նրա գլուխը շատ ճաճախ է ցավում: Ուժեզէ ցավում։ Ասպիրինբնդունիր,-- ասում է Ֆիբին-- Հոլդենը --

Դե լավ,

:

--

--

--

չորեքշաբթի գալո՞ւ է, Որքան ինձ Հայտնի է, ալու Դե, լավ ծածկվիր: մյ այդպես: ն դուկեցի,քե մայրիկն ինչպեսդուրս հկավ սենյակից Հետո եկա պաճառբ ծածկեց: Մի րուվլե սպասեցի, դուրս բանից: Ու տեղնուտեղը կպա քրոջս նա մաճճակալից իջել էր, գալիս էր ինձ ազատելու, ու այնպես մութէր, ինչպես --

դժոխքում,

ՆՐ

| |

Ստիսվածշշուկով քեղ վնասեցի՞,-Վինք խոսում, քանի որ բոլորն էլ տանն էին,- Հարկավոր է փախչել,-- ասում եմ, Մթության մեջ շոշափեցի մաճճա-Հ կալը, նստեցիու սկսեցի Հագնել կոշիկներս: Սոսկալինյարդայնանում էի, չեմ քաքցնում: --

--|84--

ես

ճարցնում եմ,

քնեն: շշնջաց Ֆիբին։--Սոլ ասիր,մինչե ժամանակն Ս չարկավոր է գնալ:Հիմաիսկական Մայրիկը գնաց լոգարան, իսկ Ճայրիկը ճիմա կմիացնի ռադիոն՝ վերջին լուրերը լսելու, իսկական ժամանակն է, նույնիսկ Այնպես էի նյարդայնանում, որ չէի կարողանում ինչպես ճարկն է կոշիկներիս թելերի կապեմ. Իճարկե, ինձ տճամ չէին սպանի, քե տանըտնանեքն, ահակալի բան կլիներ, Որտեղ հս, է՞,-- Հարցնումեմ.Ֆիբիին։ ես նրան չեժ կարողանումտեսնել մթության մեչ, նա կանգնած էր ուղղակի կողքիս հսկ Այստեղ եմ.-ես չէի տեսնում: --

--

Մի՛ գնա,--

9,

բալց

--

--

--

տ

ունե՞ս:

ինձ մոտ

չէմ գնել" --

եմ,--

լսիր:

.

ոչինչ չի մնացել: Ունեմ, Սննդյան տոնի նվերների ՀամարսԵս դեռ ոչինչ

փող-մող --

ասում են,-կայարանում

Ցամպրուկներս

Ախ, միայն դա՞,--

վերցնել.

հս.

չէի ուղում

նվերի փողերթ

ծս մի ջիչ պարտք կտամ քեզ,-- ասում էւ /ւ լանցի, Թե ինչպես է որոնում Դ. Բ-ի դարակներում:Բացում է դարակ դարակի ետնից։ Սենյակումմութ էր ու ոչինչ չէր երեվում :-- Որ գնաս, ինձ չնատեսնիթատրոնում,-- ասում վ ու ձայնը դողում է: ինչպես չեմ տեսնի, Մինչե քեզ չտեսնեմ, չեմ գնա կարծում ես, այդպիսի ներկայացումը բաց կթողնե՞մ,-»Ճարցնում .եմ.-Գիտե՞սինչ կանեմ, Ես միստր Անտոլինիք կմնամ ասենք մինչն երեքշաբթի,մինչն երեկու հսկ Հե«մոտ տո կվերադառնամ եթե4աջողվի, ես քեղ կզանգաՀ թուն ճարեմ: Վերքրույ-- ասում է. ինչ-որ փողեր է մեկնում ինձ, հոյ-բայց ձեռքս չի գտնում:-զտավ ձեռքս, փողը. գրեց բուռս: ասում հփ-ինձ վ՛, այսքան ինձ չե-ճարկավոր է, Աղեիվ ընդամենը մեկ դոլլար տուր, բավական մնացածըետ վերցրու ծս փողը կրկին նրա բուռը դրի, նա չվերցրեց: --

--

--

Ռրտծ՞զ

--

խոոթ,

ո-1888-գ

--

բոն, --

վերցրու,բոլորը

Որքա՞նէ այստեղ, անր աստված: դոլլար, ուքսուն ենտ, ֆլ, վաքսունչինգ: ..

Սւք

--

գեն չատ Ու

ն

,

է

-՛

ծախսել, Հանկարծես լաց

ար

եմ

Փանում ղապել,

եմ,

շատ (ալիս:Ֆիբին

։

վերկբոււ Հետո կտաու կբերեսթատ-

`

որ

ոչ

եզա, ձայնս ոչ

-

մի կերպ չկարողացա ինՃՀՅն Հլաի, բայց լալիս եմ

ոք

ու

լաց եղա. Մոտեցավ, մի՞քն միանգամից կարող ես լռել, լաց էի լինում, իսկ նա թներբ լ Նստել էի անկողնու եզրին ես է էլ նրան եմ փարվել լաց եմ լինում, ի փաքաքել վզիս, ոչ մի կերպ չեմ կարողանում կանգ առնել: Թվում էր, Հիմա կխեղդվեմ արցունքներից,Խեղճ Ֆիբին սոսկալի վախեցավ: ես զգում էի, քն նա ինչպես է զոԳՓատուճանը բաց էր, պում միայն պիժամայով:։Ուզում էի նրան պառկեցնել, ծաժկել վերմակով, չէր պառկում. Վերջապես դադարեցի լաց լինել. Բայց դեռ երկար-երկար ժամանակ չէի կարողանում Հետո մինչն վերչ կոճկեցի վերարկուս, Հանգստանալ: Դե, որ անպայմանլուր կտամ նրան: նա ասում էր, ավելի

վախեցավ, երբ

ես

է, բայց Հանգատացնում

ու

ու

`

ու

ասա-

կլինիես

պառկեմ այդտեղ, իր սենյակում, թայց ասաՋէ՝ չէ, ինձ արդեն սպասում է միստր Անտոլինին։Հետո գրպանիցսՀանեցի որսորդականգլխարկսու նվիրեցի նրան, նա չափից դուրս է սիրում ամեն տեսակ անչեթեք շատ գլխարկներ: Ակզբումչէր ուզում վերցնել, բայց «ետո Համողեցիչ Գրազ կգամ, որ Հենց այդ գլխարկով էլ լնեց, Նա. այդպիսի բաներ սիրում է. Նորից խոստացա ՀնարավարուՀ թյան դեպքում զանգել ու գնացի: Հեշտ էր, քան Տնից գնալը, չգիտեմ ինչու, անչամեմատ ներս մտնելը:Ննախ՝ ինձ, քն արդենթքած ունեի։ կբոնե՝՞ն ոչ։ ԱզնիվԽոսք: ես մտածեցի, կբոնեն՝ թո՛ղ բոնեն։ Անկեղծ ասած, նույնիսկ ուզում էի, որ բոնեն, լավ

-

`

փ Ցած իջա ոտքով ն ոչ քե վերելակով: իջնումէ նտնամնում խփվփեվ գլուխս Քիչ էր աղբի ա ստիճաններով: մուտքի դույլին, թայց վերջապես գուրս նկա. Վերելակավարընույմինչն Հիմա էլ դեռ կաբ-, նիսկ չնկատեցինձ, Հավանաբար, ժում է, թե նստած եմ այդ Դիկսքայնների տանը:

«:188--

Միստր ու

Անտոլինիներնապրում էին մի շատ Սեքոն-Փլեյսի շքեղ բնակարանում, վրա,նրանքՃյուրասենեՀարկավոր էր միայն յակում նույնիսկ սեփականբար ունեին, նհրկուաստիճան քած իչջնել։ ես մի քանի անգամ եղել էի նրանց տանը, որովչետն, երբ Հեռացել էի էլքտոն-4իլլից, միստր Անտոլինինգալիս էր մեր տուն իմանալու, քե ինչպես "ճմ ապրում նս, ու Հաճախէր մեր տանը ճաշում: Այն ժամանակնա ամուսնացած Հէր։ իսկ երբ ամուսնացավ, եռ էի նՀաճախ թենիս խաղում նրա ն միսիս ԱնտոլինիիՀհտ՝ ԼոնդՖորեստ-Հիլլի թննիսի ակումբում. Միսիս ԱնԱյլենդում, էր, ն չափից դուրս շտտ փոլ տոլինին այդ ակումբի անդամ նա ուներ, մի Հարյուր տարով մեծ է միստր Անոոլինիից, նրանք կարծեմ շատէն բայց սիրում իրար. նախ երկուսն էլ շատ րբարնձկիրք զարգացած են, Հատկապեսժիստբ Անտոլինին,թեն երբ նա ղրուցում է որեէ մեկի Հետ, ավելի շատ կատակում է, քան խելացի բաներ ասում ժեր Դ. Բ-Ի նման, Միսիս Անտոլինին ավելի լուրջ է: նա ասթմայի նո-: պաներ է ունենում: երկուսն էլ կարդում են Գ. Բ-ի թոլոթ պատմվածքները, երբ Դ. Բ-ն պատրաստվում էր գնող Հոլիվուդ, միստր Անտոլինին զղանգաչարքեը երան ու Հաշմոզում էր չգնալ: հայց Դ. Բ-ն, միննույն է, գնաց: Միստթ ասում էր՝ եթե մարդը ընդունակ է գրելու Գ. Բ-բ Անաոլինին ծս էլ ճիշա ն նման, ապա նա անելիջ չունի Հ ասում: Ճիշտնույն բանն էի ես ոտքով կգնայի մինչն նրաձք տուն, որովճետն չէր ուղում ծախսել Ֆիբիի նվերի փողերը, բայց երբ տնից դուր հկա, շատ վատ զգացի: Գլխապտույտ ունեցա,Ստիոլվաֆ Տղա տաքսի նստել: Չէի ուզում, բայց ճարկադրվածէի։ Հա զիվ էլ մեքենա գտա: միսի,

՛

ու

ու

'

:

Հոլիվուդում:

Միստր Անտոլինին փնքը բացեց դուռը, հրբ զանդ ավի, վերելակավարը,այդ սրիկան, ոչ մի կերպ չէր թոզնում, օք վերե գնամ. նա խալաթով ու կոշիկներով էր, ձեռթին՝ գաՀ վաք: նա նրբաճաշակմարդ էր, բայը ձիու պեո իմում էր: --

Հոլդե՛ն, տղաս,--

ասամ

տեր

աստվա՛ծ,՛

-

Գրեթէ կես մետր բոլ հո քաշել, Սւրախէմ քէլ տնոննլուզ ճամար: -- Դուք ինչպե՞ս եք, միստր Անտոլինի,միսիս Անաոլի« եի՞ն ինչպես էւ 0՛, մեզ մոտ ամեն ինչ Հրաշալի Բ Այռտեղ տուր բաճկոնդ:-- Նա վերցրեց բաճկոնսու կախեց:-- Իսկ ես կար ծում էլ՝ կներկալանասնորածնին գրկած:Ինչ կարող ենք անել: Թարթիչներիդ ձյուն է չալվել: նա ընդՀանրապես սիրում էր սրամտել: Հետո շուռ եկավ ու զոռաց խոճանոցիկողմը: .- Լիլիան, էը է՞նչ եղավ սուրճը:-- կնոջանունըկիլիան Փատրաստէ,-- գոռում է նայ-է, Բա՛րն, Հոլդե՞նն Հոլդեն, ՛'-- Բարե, միսիս Անճտոլինի: նրանցտանը միշտ չարկ է լինում գոռալ, որովճնետե, միչտ տարբեր սենյակներում են լինում. Տարօրինակէ, --

--

Լ.

քշարկե:

նստիր, Հոլդեն,--ասաց միստր Անտոլինին,երնուժ Քեֆը տեղն էր Սենլակն այնպիսի տեսք ուներ, ասես Ճյուրերը նոր էին գնացել: Ամենուրեք բաժակներ էին դըրՀաված,ընկույզովլի ափսհներ:-- Ներիրյսնկարգության ասում ԱնտոՀ է միստր Անտոլինին.-- Մենք միսիս մար,-Է լինիի բարբիզոնցիընկերներինէինք ընդունել... բարբիզոնցի Ն

է,

Տ

-

Բիզոններին, ես ծիծաղեցի, իսկ միսիս Անտոլինին ինչ-որ թան գոռա հս լավ չլսնցի, զռճանոցից,բայց ինչ ասա՞ց,-- Հարցնում եմ նա անկող« Ասում է, չնայես ինձ, երբ ներս մտնեմ, նուց է վեր կացել: Սիգարետուզո՞ւմ նս: Դու ծթո՞ւմ ես: հս մի սիգարետ վելցրի արկ-- Շնոբճակալություն,-եմ, չատ չափավոր: զիկից-- երբեմն ծխում բայց --

--

էմ, Հավատում եմ.-Հավատում մոտեցրեց ինձ,-- Այդպես ուրեմն, --

ի

ժանվեցից,ինչպես նավերը ծովում:

նա դու

վիթխալի վառին

Փենսին բա-

արտաճայավել:

Նա սիրում էր ալդպես փքուն երբեմն ինձ 4ամար ծիծաղելի է, երբեմն էլ՝ բոլորովին ոչ, Հաճախ է չափն անցկացնում:ես չեմ կարող ասել, քն նա սրամիտ

չէ՛, շատ է սրամիտ, բայց երբեմն ուղղակի ազդում Ֆեն արտաճայտություններ նյարդերիս վրա, երբ անվերչ նման են քույլ տալիս. ինչպես նավերը ծովում»: «Բաժանվեցիք, Դ. Բ-ն էլ է երբեմն չափն անցնում: է միստր Անտոչ հսկ ի՞նչ է պատաճել,-- Հարցնում լինին.-- Ինչած՞ս է վիճակդ անգլերենից, Եթե անզլերենիը կտրված լինեիր, ես անմիջապես դուրս կճանեի քեզ տնիք Դու մեր դպրոցում շարադրությունից ամնենաառաչինն էիր: Ջէ, անգլերենը լավ եմ ճանձնել, Միշտ է, մենք ավելի ատ գրականությունէինք անցնում. Ամբողջ քառորդի ընհս ընդամենը երկու շարադրություն եմ գրել, բայց րվեցի բանավոր խոսքից, մենք այդպիսի առարկա հծջ բանավոր խոսք: ես դրանիցկտրվեցի'չ բնցնում՝ չե

--

--

առքում

Ինչո՞ւ, Ինքս էլ չդիտեմ,-- ասում եմ. Տրամաղիրլէի պատԺելու Վատ էի զգում, գլուխս էլ սկսհց ուժգին ցավել, Սոսկալի Բայցնա, երնում է, լափից դուրս ջատ էր ուղում ամեն էնչ իմանալ, ու ես սկսեցի պատմել,-- Հասկանո՞ւմեջ, այգ դասերին ամեն մեկը պետք է վեր կենար ն ելույթ ունենար: Դե, դուք գիտեք, թեմատիկ իմպրովիզացիայի ձնով, ն այլն, Իսկ նքն 4անկարծ որնէ մեկը ջեղվում էր թեմայից, բոլոբբ դռռում էին. «Շեղվեցի՛ր», Գա ինձ կատաղեցնում էբ: Դրա ամար էլ Մնկ ստացա: Ախրինչո՞ւ Դե ինքս էլ չգիտեժ։ Ազդումէ նյարդերիս վրա, դոռում են՝ «Շհղվեցի՛ր», իսկ ես Հենց սիրում եմ,- որ շհզվում ձն թեմայից, -- Մի՞թե դու չես ուզում, որ մարդ ասի միայն այն, մասին քեղ էնչի --

--

ուղղակի

--

Հ"

էբբ

Կ--

Շատ ավելի 5ոտաջրիիր Էլինուծ`

պատմում մ

Ը

:

ինչկարգով Բայց չեմ պատմեն, աարոր միշտ են ինքս էլ չգիտեմ:Հավանաբաթ, միննույն բանն պատմում, ամեն

ինձ Ճամարձանձրալի է, երբ շարունակ միննույն բանի մաաին են պատմում: իՀարկե, այն երձհխաները,որոնք միչտ էին պատմում, ամենաբարձր զնա« մասին թեմայի մլենույն Ճատականներնէին ստանում. դա արդարացի է։ Բայց մեզ մոտ մի տղա կար՝ նա ծրբեք չէր կարո

Ռիչարդ Պինսծլան,

-- 188-

զանում խոսնլ նույն թեմայով, ն նրան միշտ բնդշատում չեն` «Շնեղվո՛ւմ ես». Դա սոսկալի էր, որովշետն նախ նա չատ նլարղային էր, Հասկանո՞ւմ եք, սոսկալի նյարդային տղա էր, նրա շրթունքներըդողում էին նույնիսկ, նրբ կանչում էլն դաս պատասխանելու,ն նա այնպես էր խոսում, որ ոչինչ չէր լ«վում, Հատկապես, եթե վերջում էիր նստածֆ: հսկ երբ նտ բոլորից չբթունքները մի փոքր դադարում էին դողալուց, նա Հետաքրքիրէր պատմում: Բայց դե փաստորեն էլ կտրվեց: "ծվ միալն այն պատճառով, որ երեխաները ամբողչ ժամաեակ գոռում էին՝ «Շնղվեցի՛թ». 0րինակ՝ նա պատմում էր այն ֆերմայի մասին, որն իբ Հայրը գնէլ էր Վերմոնտում: նա պատմում է, քկ չոր, կողմից էանչում են՝ «Շճղվո՛մ ես», իսկ մեր աւօուցիլ միստր Վջեսոնը նրան մեկ դրեց այն. բանի Համար, որ իբր նա չի պատմում իրենց ֆերժալի կենգանականու բուսական աշխարծի մասին: ծ։| նա' այդ Ռիչ

է"րդ կենշելան,այսպես

էր

ոկաում էր Ֆերմայի պատմում.

մասին, ինչ կար այնտեղ,ինչ չկար. մեկ էյ սկսում էր պատմծլ մե նամակի մասին, ծր մայրն ատացել էի թեճռուց, Ք. Հիվանայգ թնռին ինլպես էթ թառասունոից տաիրնկանում դացճլ Հողացավով ն «Հ: ոթն լէր Ձողնում գնա իր մոտ Հոռպիտալ, օրովճետնչէր ուզում. որ իրեն տեսնքն Հաշմանդամ դա ֆերմայի Հետ ոչ մի կապ լուներ, Հագարձաժ:ԻՀարկե, է, նրբ է Հծտաթրջիր՝ մաձայն եմ, բայց չէ՞ որ Հետաքրթթիր մարդ պատմում է իր քնոու մասին Հատկապես,երբ նա ակսում է ինչ-որ բան դուրս տալ Հար ֆերմայի մասին ու Հանկարժ ուզում է ինչ-որ բան պատմել իր թեո"' մասին: երբ նա եվ խողություն է զոռալ՝«օՇեղվո՛ւմ էս թեմայից», նո՛ր-նոր է օկօծլ բացվել, «գնորվել... չգիտճժ, գժվարանում եմ

բացատրել:

չէի էլ "պում բացատրել: Գլաս չատ էր ցավում: միայն երազում էի, որ միսիս Աճտոլինինչուտ բերեր աարճը: Ինձ սոսկալի զայրացնում է, սր կանչում նն, թե ղեռ չեն բերում: աուրճբպատիաստ է, վեքր, Հոլդեն... Կարո՞զեմ էս թնզ ժի Համառոտ, մի ք Հնաոճ մանկավարժականՀարց տալ. չե՞ս կարծում, ոթ ամեն ինչ իր տեղն ժամանակն ունի, Ջե՞ս գանում, ոթ 12: մարդն սկանլէ պատմել Հոր ֆերժայլի մասին, պերք է ես

ծ.

ու

--

ու

«-098--

ւ

՞

"

Կ/ինչնվերջ Հետնի այդ թեմային, իսկ մեկ ութիջ անդամ արդեն պատմի քնռու ծիվանդության մասին: հսկ էեքն թեռոճ Հիվանդությունը այդքան Հրապուրիչ թեմա է, ապա ինչո՞ւ ՃռեւտորըՀենց այդ թեման չրնտրի, ն ոչ քն Ֆերման: Տրամադիր չէի ոչ մտածելու ն ոչ էլ պատասխանելու Սոսկալի ցավումէր զյուխս, ն շատ վատ էի զգում ինձ, Էիչան ասած, փորս էլ էր ցավում: պետք է բնռու Այո. երեի, այդպես ե Հավանաբար, ն ոչ թե ֆերմայի, ջանի որ նրան քհոու Թեման վերցներ քեման ավելի էր Բայց Հասկանո՞ւմեք, ճաճախ ինքդ էլ չզիտնա, քեզ ինչ՝Է Հեւտաքրքրում, մինչն որ չէ» է, որ դա Փեակշում պատմել անՀչետաբրքիրը:Պատաճում | զանից նախված չի լինում: Բայց, իմ կարծիքով, մարղուն Ճնաթավորությունպետը է թան արտաճայտվելու, եք Ֆա արդեն սկսել է Հետաջրբիր պատմել տարվել է դրածո Շատ եմ սիրում, երի մարդ ճափշտակությամը 1. ղատմում: Գա լավ բան էՈ Գո նք ճանաչում այդուսուցչին, այդ ՎինառնինՖաձեզ էլ ՀամբերությունիցկՀանի, կկատաղեցնի, նա ու այդ դասարանցիները: Հասկանո՞ւմեթ, նա անընդճատ կրկնում էր՝ Հարկավոր է ընդճանրացնել,ճարկավոր է պարզնցնել, Բայց մի՞թե կարելի է ամեն ինչ պարզեցնել,ամեն Չէ՛, զութ այդ Վինսոնին չէք քանաչում: ինչ բնդճանրացնել, իչարկն, անմիջապես երնում է, որ նա զարգացաֆ մարդ է ե այլն, բայց ուղեղը որոշակիորենլավ չի աշթատում ԱՀա ն վերջապես սուրճը, չենտլմեններ,-- ասաց միռիս Անտոլինին,նա մատուցարանովբերեց սուրն, թխվածք հկ ամեն տեսակ ուտելիջներ։-- Հոլդեն, ինձ մչ՛ նայիր, 8« տեռք ունեմ: պոսկվալի Քարն ձեղ, միսի» ԱՖոռլինի,-- ասում էմ: ես ուղում եմ վեր կենալ, բայց միստր Անտոլինին քնից քաջչում էլ Միսիս Ատոլինիի գլովոն ամբողջապես ծաժկըչ Խատեցնում: ված էր զանգրացնելու այդ երկաթե բաներով, ջբքունբները ներկված չէին, Ընդչանրապես տեսքը լավ չէր, մի անսակ --

ԱարոՒոչԸ ու

՞

--

--

պառաված էր. նս

ինչ կդնեմ այստեզ, ինքներդ 4լօւրտռիրՀետո մատուցարանքթ դրեց ծխասեղանին ետ Մոժանները Հրեց։-- Ինչպե՞սէ մայրիկդ, Հոլդեն, --

Փ,-

ամեն

առաց

նա

«-11-»

Ռչինչ,շնորչակալություն: ես վաղուց չնմ տնսել նրան, վերջին անգամ... Սիրելիս, ինչ որ կարող է պետք լինել Հոլդենին, սպիտակեղենիպաՀարանում է. Վերին դարակի վրա. ես պառծ կում եմ քնելու Շատ եմ Հոգնել,-- ասաց միսիս Անտոլինին. Դա երկում էր նրա վրայից.-- Տղաներ, կարո՞ղ ձեթ ինքներդ անկողինբացել, Ամեն Շու ինչ կանենք պառկիր,-- ասաց արա նա սա Հրաժեշտ տվեց միստր Անտոլինին, Համբուրեց կնոջը, ինձ ու գնաց ննջարան: նրանք միշտ Համբուրվում ուրիշների ներկայությամբ: ես կես բաժակ սուրճ խմեցի ն թխվածք կերա, որ քարի չես ամուր էր: Իսկ միստր Անտոլինինդարձյալ վիսկի խմեց, երնում է, նա վիսկին բոլորովին չէր թուլացնում, հսկական Հարբեցող կդառնա, եթե իրեն չզսպի' ես քո Հայրիկի Հետ նախաճաշել եմ երկու ասում է նա Հանկարծ: առաջ,--Է Դու այդ մասին գիտեի՞ր: 8չ, չգիտեի' ԲայցՔեզ, թերնս, Հայտնի է, որ նա շատ է մտաճեգվաժ --

բայց

--

--

ամ

շաբաթ

--

--

Փո

ճակատագրով: -- Ալո,իճարկե, Հայտնի ե իՀարկե, --

ինձ զանգաՀարելուց առաչ, Հավանաբար,

կան.տագնապալից նամակ է

ստացել

քո

նջ

բավանախկին դիրեկտո-

րից այն մասին, որ դու ոչ մի «ետաքրթրություն չես ցուցաՀանդեպ: Դասախոսություններ» բերում պարամունքենրի ես բոբաց քողում, դասերդ չհս պարապում, բնդճշանրապես (րովին ոչ մի բանում... Ռչ, ես ոչ մի բան բաց չեմ թողել, Մեզ արգելվում էի գասերից բացակայել, նրբեմն միայն այդ բանավոր խոսթին չէի գնում, բայց ոչ մի բան բաց չեմ թողել, ՍութԲոլորովինչէի ուզում խոսել իմ գործերի փասին: ճից մի փոջր դադարեցփորիս ցավը, բայց գլուխս ուղղակի տրաքվում էր: Միստր Անտոլինին երկրորդ սիգարետը ծխեց: նա չոզեՓարշչիպես էր ծխում: Հեսչո ասաց. Անկեղծ ասած, չգիոնմ ինչ ասեմ քեղ, Հոլդեն, Հասկանում եմ, Ինձ Հետ դժվար է խոսելու Գիտեմ: --

--

--

`

լց2--

թվում է, քն դու գնում ես դեպի մի սարսափելի Էս ինքս էլ չգիսնմ... Դու անդունդ: Բայց անկեղծ ասածֆ, ենձ լսո՞ւմ ես: ինձ

--

,

--

Այու

՛ երեում էր, Թելու:

որ

նա

տրամադրվածէր

չատ

լրչորեն խո-

Գուցն դու կշասնես այն բանին, որ երեսուն տարեկակդառնասորնէ բարի մշտականալցելու ն կատես բոլոր նման են 2ամալսարաովքեր արտաքուստ այն մարդկանց, հական ֆուտբոլայինթիմի չեմպիոնի: Գուցն ժամանակին կատես այն մարդկանց, ովքեր կդառնաս բավական կիրք են խոսում: Գուցեն կժառայես մի որեէ գրասենսխալներով յակում ու ամրակներ կնետես քեզ չզոճչացնող սղագրուճու վրա: Հասկանո՞ւմես, ինչ եմ ասում, -- Այո, իշճարկի,-- ասացի: նս նրան շատ լավ էի ճասկանում-- Բայց դուք իրավացիչեք այն բանում, քե եւ բոլորին կատեմ. Ամեն տիպիՖուտբոլային, չեմպիոններին Շատ այլն. Այդտեղ դուքսխալվում բիչ մարդիկ կան, եք. ռրոնց ես ատում եմ, Պատաճելէ, որ ես Հանկարծ ատել եմ որնէ մեկին, ասենք, ինչպես այդ Ստրեդլեյթերին, որի Հետ ապրում էի Փենսիում, կամ այն մյուսին Ռոբերտ էկլիին: Փատաճելէ, իճարկե, որ հս նրանց սոսկալի ատել եմ, խոսՃաառտովանում եմ, բայց միշտ էլ ոչ երկար ժամանակով, տեսնում կանո՞ւմ եք, երբեմնմի որոշ ժամանակ չես նրան, նա չի գալիս քո սենյակը կամ նրան չես ճաշա-` ճանդիպում նես: Հասկանո՞ւմեք, րանում ն կարոտում նույնիսկ "ի. նրան: աաա Միստր Ան հրկար լոնց, «ետո վեր կացավ, մի կտոր սառույց գցեց վիսկու մեչ ու նորից նստեց: երնում է, մտքերի մեչ ընկավ. Ավելի լավ կաներ խոսակցությունը առավոտյանչարունակեր ն ոչ թն. Հիմա, բայց նա արդեն տրամադրվել էր Մարդիկ միշտ վիճելու ցանկություն են ունենում, երբ դու բոլորովին տրամադիրչես այղ բանին, վա՛վ... Այժմ ուշադիր լսիր ինձ, Գուցե Հիմա էլ բավականաչափ էմ միտ» Հատակ չկարողանամ արտաճայտել Փը, բայց վի երկու օր Հետո նամակ կգրեմ քեզ: իսկ առայժմ Ամա --

հում

-

ու

:

կարոտում »ոլինին -

--

-.

13--9,

Դ.

Սելինջեր

|

' «ա ՛

չանում է կենտրոնանալ:Հետո առաք չ ուր թոչում ես դու, սոսկալի անդունդ էւ -վԱնդունդը, է այնտեղ, երբեք չի զգում Հատակը: ՇաՀով ընկնում բունակում է ավելի ավելի խոր գնալ: Դա :զղատաճում այնպիսի մարդկանց,որոնք իրձեց կլանջի ինչ-որ շրջաՀՀնում որոնել են մի բան, որը երբեքչի կարող տալ նրանց առօրիա շրջապատը: Ավելի ճիշտ, կարծելեն, Ձե առօրյա խրանքոչինչ չեն կարող գտնել իրենց ճամար: շրջապատում են ռրոնել։ Դադարելեն որոնել, հույնիոկ առանց Եվ դաղարել որեէ բան գտանել:Դու 4ետնո՞ւմ ես լ մտքին,

Երեում էր,

/

|

որ

նա

ու

Ժորձելու Այո,

իմ

օբբ.

--

.-

իսկապե՞ս Գ

-ծ-

Այո:

իր

ճամար: Հռո նորից վեր կացավ, էլի վիսկի լտրեց ժամանակ լուռ Եվ երկար մնաց, հռանք: Ջեմ ուզում քեզ վախեցնել,-- ասաց նա վերչապես,-էս շատ բայց 4ստակ եմ տեսնում, քե դու ինչպես ազնվորեն էս պոճարբերում կյանջդ մի ինչ-ոթ դատարկ, անարժեքգոբչԼոբի, ժի Համար:։-- Եռ նայեց ինձ տարօրինակ աչքերով.-հքե ես մի բան գրեմ Քեզ, կարդալւ խոստանո՞ մ նաուշադիր նա

--

2"

եզ `

ԵՎպաճզանկլ:

՛

առացիչ Ես Ալո,իճարկն,--

--

թ1րքիկը, մո

որ

այն ժամանակ նա

է:

իսկապես պաճպանել եմ տվեց ինձ, չիմա էլ էնձ

առանը

Ն»

մոտեցավ իր գրասհղանին ն, ատելու, ինչ-որ Հետո նստեց՝ բան գրեց: հկավ թերթիկըձեոքին բոնաժ: բանաստեղծ Որքան էլ տարօրինակլինի, սրա գրողը չէ, Առ ասել է Վիղճելմ Շտեկելանունովմի ԱՀա թե նա... դու ինձ լսո ւմ էս: ու

--

Դոգեվերլո

«Գե,

իչարկեւ

՛

քե ինչ է ասումԽա. «Մարդու չճասունացա մեոնելՀաթյան նշանը այն է, որ հա ուզում է ազնվորեն քշւանը՝ ա՞լն, ֆուն արդար գործի, իսկ Հասունացածության ոբուզում է Հնազանդորենապրել Հանուն արդար գործի»: Նա թեքվեց թուղթը Հանձնեց ինձ ես մի անգամ էլ կարդացի, ճետո շնորճակալություն4այտնեցի ն թուղթը դրեցի գրպանս: Այնուամննայնիվ,մեֆ սիրալիրությունէր, ոբ ԱՀա

--

ու

,

«-194-արո

-:

-

որ "չ մի կերպ այզպես ջանում էր ինձ Համար: Ափսոս, չէե կարողանումկենտրոնանալ: ՍոսկալիՀոգնել էի, ճիշտն

ֆա

ասած: հսկ

,

նա

էր խմել:

բոլորովին չէր ճգնել:

եվ

սր

կարնորն է,

շատ

կգա-ժի օր.-- ճոնկարծ ասում է նա,-- որ զու Հարկադրված կլինես որոշել՝ ուր գնալ: եվ անմիջապես կգնաս այլնտեզ, ուր որոշել ես. Անչճապա՛զ--Գուիրավունջ չունես --

կորցնել ոչ մի բոզեւ Դա ջեզ չի կարերի ես գլխով արեցի, որովչետն նա նայում էր ուզիզ աչՓերիս մքջ, բայց այնքան էլ լավ չէի ճասկանումինչի մաաշն է խոսում. Մի քիչ զլեի 4ի ընկնում, բայց ն այնպես Հավազվածչէի, Քե ճիշտ եմ Հասկանում: Չափգբց դուրս շատ էլ Հոգնած, ազնիվ խոսք: Չեմ ուզում կրկնել ժիննույն է նա--. բանը, --ասում եմ, բայց կարծում օր երբ որոշես քո Հետագա ուզին, առաԼին ճնրթին ճարկադրվածկլինես լբջորենվերաբերվել դըպբոցական պարապմունքներին, Այո, Հարկադրվ«ծ կլինես, է ու մտածող մարդ ես, անկախ այն բանից, ղուր է գալիս թե չէ, Դու գիտության ես ձգտում: Ու անվանումը, Փեզ ալդ ինձ թվում է, երբ կճաղթաճարձսբոլոր այգ ,

--

միստր Վինդսի-

ներինն նրանց«բանավոր գու... կոմպոզիցիաները», Վինսոններին,-- ասացի հու նա, ճավանաբարմտածում էր միստր Վինսոններիմասին հ ոչ թե Վինդաիների: --

իզուր ընզճատեցինրան, Այնուամենայնիվ, --

՛

վավ, բոլոր

այդ միստր Վինսոններին։երբ դու կշազայգ Վինսոններին,կսկսես ավելի ավելի (իՀարկե, եթե ցանկանաս, եթե ձղդտես, սպասես

(եալ ՀՂլի Թաճարնռ

գրան),

բոլոի

ու

կմուսննասայն գիտելիքներին,որոնք մոտ են բո սրտին ժամանակ կպարզես, որ դու առաջինը չես, որոնց շփոթություն, վախ, նույնիսկ ղզզվանբԻ՛ ւպատճառելմարդիկնրանց արարքները: հի կՀասկանաո: դու չնս զգացել այդ բանը, ն դա, կուրախացնի, սատար կլի- ւ ' Շատ են նի թեզ շատերն ապրել այդ շփոթությունը բարբոյական ու ՀողեկանՀարցերում, որն ապրում ես դու Հիմա: Բաբեբախտաբար,նրանցից ոմանք գրի են առել իրենց ապԴու նրանցիցշատ բան կսովորես, ձին, իշարկե, բումները: Ու այդ

միայն|

ու

՛

«-199--

ցանկանաս: ինչպես ն ուրիշները կսովորեն քեզնից, եթե դու ասելիք ունենաս նրանց: Փոխադարձօգնությունը Հրաշալի Բան է, եվ դա ոչ միայն գիտելիքների ասպարեզում, այլե՝

առեղզիայի,այլն՝ պատմության: Նա կանգ առավ, խմեց մի կում,էլի շարունակեց: Երեվում է շատ էր տարվել: ավ է, չէի ընդչատում, չէի կանգնեցնում, Ջեմ ուղում քեզ ներշնչել, քե միայն կրքվաժ ու զարդացած մարդիկ կարող են արժեքավոր ներմուծում կատարել --

"

կյանքում,--

չշարունակեց

Հաստատում

եմ,

որ

Դա այդպես

նա'--

կրթված

ու

չէ: Բայց

զարգացածմարղիկ

եմ

տա-

որ դժբախլինելու դեպքում, ատհղժագործող մեծ "տարար է պլատաձում, Հազվադեպ ավելի արժեքավո են Ժառանցություն իրենցիցՀետո, քան միմիայն թողնում

Վանդավորու

ու

տաղանդավորու ստեղծագործողմարդիկ: նրանք ջանում են իրենց միտքն արտաճայտել Հնարավորինչափիպարզ ու «րստակ, իրննց դաղափարներըմինչն վերջ են «Հասցնում ճաեվ, որ ամենակարնորնէ, մառորեն Հաստատակամորեն: ասից ինը դեպբում դիտության մարդիկ անչամեմատ ավելի Համեստ են, քան չկրթված, թեկուղն մտածող մարդիկ: Հասկանո՞ւմ ես, ինչ եմ ասում, ու

--

Այո,

սըր:

:

։

երկար լուռ մնաց: Զդիտեմ, պատաճե՞լ է շատ դժվար է նստել ու սպասել, մինչն օր մտասուղված մարդը կրկին խոսի, ես ամեն կնրպ ջանում թն էի ինձ պաղել, որ չճորանջեմ: Ռչ այն պատճահով, որ սլարզապես քունս ձանձրալիէր լաելը, բոլորովին էլ կալի տանում էր: Մի առավելություն էլ կա, որը կտա բեղ ակադեմիական դասընթացը: Եթե բավականաչափխորանաս գիտելիքների մեչ, պատկերացում կկազմես քո ունակությունների Հնարավորություններիմասին: ինչն է նրա ուղղության ճամարընդունելի, ինչը՝ ոչ։ Եվ որոշ ժամանակ Հետո կճասՀկանաս՝ որ մտաժելակերպն է քեզ Հարմար, որբ՝ ոչ: Եվ դա Ճարմարեցնելու կօգնի ձրկար ժամանակ չվատնել Քեզ մի ճամար այնպիսիմտածելակերպ,որը բոլորովին պետքչէ, Հարմար լէ քեղ. Դու կճանաչես թռ իսկական չափսերը ն նա բավական

ձեզ, թն

ւ

բայց

ոչ,

՞չ,

--

ու

--198--

սոս-

րանից ելնելով Հագուստ կըրնտրեսքո խելքի Համաք-- Եվ այստեղ ճանկարծ ես լայն ճորանջչեցի'Անտաչ անասունի մեկն եմ, դիտեմ,բայցե՞նչկարող էլ անել: Միստր Անչոոլինին միայն ծիծաղեց: -- (ավ,-- ասաց նա,-- արի քեզ ճամար անկողին բա/ ` 122 ես նրա հետնից գնացի դեպի պաճարանը.նա փորձում էր ինձ ճամար սավան վերմակ ճանել վերին դարակից, բայց ձեռքի գավաթը խանգարում էր. Այդ ժամանակ նա խմեց սարունակությունը, գավաթը դրեց ճատակին, Հետո ճանեց, ինչ որ պետք էր։ ծս օգնեցի նրան այդ ամենը Հասցնել բաղմոցին, Միասինսկսեցինք անկողին բացել: Չի կարելի ասել, թեննա մի առանձին ճարպկություն էր Հանդեսբերում այդ գորժում. Ոչինչ չէր կարողանում անել, ինչպես Հարկն էւ Բայց ինձ ճամար ժիննույն էր. նս պատրաստ էի թեկուզ կանգնածքնել, այնքան էի 4ոգնաժ։ հսկ ինչպե՞սեն քո ճրապուրանքները: Ոչինչ.-- ես մի կարդին զրուցակից չէի առճասարակ, ու ճիմա էլ բոլորովին ցանկություն չունեի խոսելու: Ինչպե՞ս է Սալլին.-- նա ճանաչում էր Սալլի Հելսին: ծս մի անգամ ծանոթացրելէի նրանց, -- լավ է, Մենքայսօր ցերեկը տեսնվել ենք:-- Գրողի ,

'

ու

--

--

--

տանի, ինձ թվում էր, Թե դրանից Հետո քսան տարի էր ցել.-- Բայց Հիմա քիչ ընդշանուր բան կա մեր մեջ, --

ճարմանալի գեղեցիկ-աղջիկէ, հակինչպե՞ս է մյուպքո

Հիշո՞ւմ ես, պատմում էիր,

թացել...

ան-

մ՛, ֆեյն

որ

նրա

ճետ

Մեյնում ես ծանո--

ես վաՆա ոչինչ,Հավանաբար, Գալլաճերըո :

կզանգաճարեմնրան: բացեցինք անկողինը: Վերջապես -- Պառկիր,-ասաց միստր Անտոլինին:-Չգիտեմհելպես ես տեղավորելու քո երկար ոտքերը: Շատ Ռչինչ, ընտելացել եմ կարճ մաշտճակալներին: ն շնորճակալություն,սրը: Դուք միսիս Անտոլինին այսօր իսկապես փրկեցիքիմ կյանքը: -- նգարանի տնղը գիտես: եթե որեէ բանիկարիքունեզը

--

.197-«

տութ ինձ, ես մի բիչ էլ կնստեմ Խոշճանոքո Լույսը Քեզ չի՞ խանգարի: 9է, ինչ եք ասում, շատ շնորչակալություն, Գր լավ Բարի գիշեր, բարեկամս: Բարի գիշեր, սբր: Շատ շնորչակալություն: Նա դուրս նկավ խոճանոց, իսկ ես գնացի լոգարան, Հանվեցի, լվացվեցի: Ատամներսչլվացի, որովչետն ատամի խոզանակը չէի վերցրել Հետա: Թիժամաէլ չունեի, իսկ միստր Անտոլինին մոռացավ տալ: Վերադարձա Հյուրասենյակ ճանգցրիբազմոցի գլխավերնիլամպը ն միմիայն տբուսիկով մատա վերմակի տակ: Քազմոցըչափից դուրս կարճ էր, բայց ծ. էլ չէի աչթս պատրաստ էի քեկուզե կանգնած քնել ի միստր քարթի։ երկու վայրկյան էս պառկած մտածում ն այլնի մասին: Անտոլինիիասածներիվրա:Մտաժելակեբպի Նա շատ խելացի է, ազնիվ խոսք: Բայց աչթերո ինթնաբերաես թնեցի։ Հետո մի բա պատաճել: բաթ փակվեցին, Դիշտնասած, չեմ էլ ուզում սլատմել: Հանկաբծես արթնացա Չգիտեմ ժամը քանիսն էր, բայը աբթնացա: Ինչ-որ բան զգացի ճակպտիս, ինչ-որ մԼկի ձեռէ, դա Մա Տեր աստվա՛ծ, ինչպես վախեցա: Պաթղվում նա նատել էր Ճճատակին, միստր Անտոլինիիձեռքն էր. բազմոցի մոտ ն ոչ այն է ճակատս շոշափում էր, ոչ այն է՝ չոչում, Ազնիվխոսթ, ես Հաղարմետթ վեր թռա: Ի՞նչ եք անում, Թչքնչ, Պարզապեսնայում եմ թեզ... 4իանում եմ... ցէ, գութ Է՞նչ նջ անում այսթեղ,-նորից 8մ

Խաս, ձայն --

--

.

ու

ու

--

'

)

/

|

--

ասում

է |

ես,

Աւզղակիչդի"էի ինլ ասեի, տխմարի պն» ինչ կորց-

թել էի' --

Է 267... "

-

--

Սուս

արա,

Ի՞նչՖո

ասում:

Գարզապես մոռկցա` տես-

Միննույն է, իմ գնալու ժոռմանակնէ,-- ասում եմ: Տեթ աստվա՛ծ, ինչպես վախեցա, Սկսեցի մթության մեչ . ճՃագնելտաբատս, ոչ մի կերպ չէի կարողանում թտբս ճիշտ տեղիմտցնել, այնպես էի նյարդայնացել։ Դպրոցնեբում ուզածիդ չով տեսել էի այդ անիծյալ աննորժալներին, Ո՞ւր պիտի գնաս,-- Հարցրեց միստր Անտոլինին,ն --

ու

--

-«198--

ու խոսել, բայց երնում էր, սառը ջանում էր շատ Հանգիստ ինձ: որ իրեն կորցրել էր։ Հավատացեք ես ճամպրուկներս կայարանումեժ թողել: Թերնս Հարկավոր է գնալ վերցնել, Բոլոր իրերս այնտեղ են, իրերդ մինչն առավոտ ոչ մի տեղ չեն փախչի, ՊառՎեր, խնդրեմ, ն թներ: Չեմ ճասկանում, ինչ է կատարվում Փեզ ճետ. բոլոր դչինչ չի կատարվում: Պարվապես իրերս ու փոեն: նս ղերս ճամպրուկներում շուտով կվերադառնամ:Տաքսի կվերցեեմ ն կվերադառնամ:.-- Գրողը տանի, ջիչ էր մնում գլուխս չարգեի մթության մեջ-- Բանն այն է, որ իմ փոզերբ չեն, Մայրիկիննեն, ն ես պետք է... -- Հիժարություններ ժի՛ անի, Հոլդեն,Պառկիր քնիր: ես էլ եմ գնում նեմ: Մինչն առավոտ ջո փոզերը ոչ մի տեղ չեն կորչի... է, չէ, անպայման պետջ է գնամ, ազնիվ խոսթ ծշ դրեթե արդեն Հագնվել էի, միայն փողկապ չէի գրտՖուժ: Ոչ մի կերպ չէի կարողանում Հիշել, թե որտեղ եմ դրել այդ անիծյալ փողկապը: Հագա բաճկոնս, առանց փողկապի ու 7 կգնամ,Իսկ միստր Անտոլինին նատել էր բաղկաթոռին ե ծես վատ ի տեսնրմ Հեռվից նայում էր ինձ. Մութ էր, Հետնում է ինձ, եվ խմում էի, քն ինչպես բայց զգում նրան, դրել Այդպես էլ ցած չէր սիրաժ գավաթը: ձեռքից 4: Դու զարմանալի տարօրինակտղա ես. Գիտեմ,-- ասացիւ ես նույնիսկ փողկապսչփնտրեցիս էլ առանց փողկապիփնացի-- Ցտեսություն, օիրչ-եմ։-ծվ շատ շնորչակալություն, ազնիվ խոսք: Նա մինչն դոան մոտ եկավ իմ ետնից, իսկ երբ վերելակ "կանչեցի, կանզ առավ շեմքին: եվ նորից կրկնեց, որ ես շատ, ֆատ տարօրինակտղա եմ. Այո, տարօրինակ եմ, ինչպե՛ս նա Դէ: այնջան սպասեց, մինչն ռր եկավ այդ երիցս անիժյալ վերելակը: կյանքումս երբեք այդքան չեմ սպասել վեբելակին, գրողը տանի դրան: ճավիտենականուՄի թյուն, աստծով եմ երդվում։ Չզիտեի նույնիսկ, Քե ինչի մասին խոսեմ, ջանի դեռ սպասում էկ վերելակին, հսկ նա կանգնել էր շեմքին, ու ծս ասացի --

--

|

--

--

՝

--

--

Այդպես ասում

ւ

Վ

`

ամբողջ .

--199--

-ռր

կակսեմլավ գրքեր կարդալ, իսկապես,կսկշնմ,-« լը անճարմար ստաց մի բան պետք է ասեի: Ընդչանրապես

վնց։

ՎերցրուՃամպրուկներդու էլի շոսոր այստեղ արի: նմ զուտը բաց կթողնեմ, քատեսուշ Շատ չնորճակալություն,-- ասում եմ-Թյուն.-- Վերջապեսվերելակն եկավ: նս փակեցի դուռը, ոկսեցի իջնել: Տեր աստվա՛ծ, ինչպես էի դողացնում: Քըր"ինքս էլ վրա էր տվել, երբ ինձ Հետ անսպասելի բան է հսկ դպրոցում մի տեղի ունենում, քրտինքս վրա է տալիս: Փսան անգամ ամեն տեսակ այլանդակություններիԺԻ Ճանգիպել։ Մանկուցսկսած: Ատում եփ: --

.

--

՛

ցուրտ եկա տնից, սկսել էր լուսանալ: Սոսյալի ինձ Համար ճաճելի էր, որովճետն քրտնել էի: Բոլորովինչգիտեի, քե ուր գնամ: Քույրիկիս փողերով 4յուրանոցում ճամար վարձել չէի ուզում: Վերջ ի վերջո ոտն մետրո նստեցի մինչն կենտՓով գնացիմինչն |եքսինգտոն Ճամպրուկներսկայարանում էին, ու բոնական կայարան, ավհո այնտեղ, ուր որոշեցի քնել սպանսասրաչճում, բացված են այդ անիծյալ նստարանները: Այդպեսէլ արեցի: Սկզբումոչինչ, մարդիկ ջիչ կային, կարելի էր պառկել, ոտԹերը մեկնել նստարանիվրա: Բայց ես չեմ ուղում ալդ մառին պատմել, բավական զղվելի զգացում է: Ավելի լավ Ե Թախիծ է պատում այնտեղ մի՛ գնացեք: Լուրջ եմ ասում. Հոգիդ: ՓՔնեցի մարմինչն ժամը ինը, այդ ժամանակ դիկ լցվեցին, Ճարկադրվաժեղա ոտքերս քաշել: Իսկ ոտքերս կախած ես չեմ կարողանումքնել, նոտեցի։ Գլուխս առաջվա պես ցավում էր։ նույնիսկ ավելի ուժեղ: Իսկ տրամադրուքյունս այնքան վատ էր, որ կյանքումս երբեք այդքան արամադրությունչեմ ունեցել, Հ" Չէի ուղում մտաժել միստր Անտոլինիիմասին, բայց չէի Վարողչմտածել. ի՞նչ է ասելու իր կնոջը, երբ սա տեսնի, որ այնտեղ չեմ գիշերել: Բայց ինձ դա չէր անճանգատացնո

երբ

էբ,

"

25.

դուրս

բայց

միլիոնավոր

Բ

վատ

«-200--

միստր Անտոլինին բավականաչափ խելացի է ե պատասխանկգտնի: Կասի, որ տուն եմ գնացել, ինձ մի ուրիչ ն վերջ, Դա ինձ շատ չէր անճչանգատացնում: ես նրա արթնացա թե ինչպես ձեռքի բան էր տանջում, այն, եք, Հանկարծ սկսեցի մտածել` գուցե ճպումիցծժասկանո՞ւմ ես ւսնտեղիենթադրեցի,թե նա ուղում է ինձ կպչել:Գուցն պարղապեսուզում էր շոյել գլուխս, գուցե սիրում է շոյել երեխաների գլութըչ երբ նրանք քնած են, Մի՞թե կարող ես

Քս

Հրաշալի գիտեի,

ճաստատ

որ

ասել: նրբեք չես

-

կարող:Մտածեցի նույնիսկ։որ

տուն, նրանցը վերադառնալյի ես մտածեցի, որ քէ ինչպես խոստացել էի: Հասկանո՞ւմեջ, նույնիսկնա տարօրինակություններունի, միննույն է, իմ Հանդեպշատ լավ է վերաբերվել:Ջի բարկացել, որ գիշերվա կեսին արթնացրելեմ նրան, ասաց՝ արի թեկուզ Հիմա, եթե Հարկավոր է: եվ ինչպե՛ս էր ջանք թափում, ամեն տեսակ Խորչուրդներ էր տալիս մտածելակերպի ն ալլնի մասին, ն մոտեցավ այն տղային՝ ինչպես միայն նա չվախեցավ Ջեյմս Քասլին, երբ նա ընկած էր մեռած, Ճիշո՞ւմեք, ես ձեզ պետք է ճամպրուկներնառնեի ու

ու

պատմել եմ։ ես նստել մտածում էի այդ ամենի մասին, Ու որքան շատ էի մտածում, այնքան ընկնում էր տրամադրուչ թյունս:ինձ տանջում էր այն միտքը, թե Հարկավոր է վերանա իսկապես ճենց դառնալնրա տուն: Հավանաբար, այնԿես էր շոյում գլուխս:

Ու որքան շատ

էի մտածում մասին, այնքան ավելի ալդ էի տանջվում տխրում. Այդ ժամանակ Հակառակի պես սկսեցին աչթերո էլ ցավել, ծավում են, կսկծումանիծֆվածների պես, ալն պատճառով, որ անքուն եմ, Հետո ճարբուխ ու

Ճամպրուկիս

ակսվեց, ես էլ թաշկինակ չունեի: մեջ կային, չէի ուղում ճամպրուկները, բայց Վերցնելպածպանման կետից ու բոլորի աչքի առաջ բացել: Կողջիսնստարանիվրա ինչ-որ մեկը ամսագիրէր մոռաՍել, «կսեցի կարդալ: Փուցն, դադարեմ միստր Անտոլինիիե ու ճՃաղզար մի բաների մասին մտածելուց, գոնե ժամանակավորապես մոռանամ: Բայը այդ անիծյալ ճոդվաժից | բապատիկ վատացաւ Այնտեղբազմապիսիճորմոններիմաշ ռին ցրված: Նկարագրված էր, թե ինչպիսի տեսք պետք, գ ունենաք, ինչպիսի դեմը, էթե ձեր բոլոր ճորմոն-

ճարյու-

էր

ալեր,

--201--

/

Տերը կարգին

են, չակ իմ

տեսքըճիշտ Հակառակն էր. ես

: ճիշտ այնպիսի տեսք ունեի, ինչպես Հոդվածում նկարագրրվածը, որի բոլոր Հորմոնները խախտվածէին։ Սկսեցի կալի անչանգստանալ, թե ինչ է պատաճելիմ Հորմոններին: սոս-

Հետո սկսեցի մեկ ուրիշ Հողված կարդալ. ինչպես կանխավ գրված Լր, որ եթե որոշելՓ̀աղցկեզ ունե՞ս, թե ոչ: Այնտեղ

բերանում խոցեր կան, որոնք երկար ժամանակ չեն բուժզու 4իվում, նշանակում է, ամենայնճավանականությամբ վանդ ես քաղցկեղով, հակիմ շրթունքին ներսի կողմից արգեն երկու շաբաթ էր, որ վերք կար: Հը՛մ, ուրախ ամսագիր է, խոսք չկա: ես մի կողմ նետեցի այն ու գնացի ման գալու: Հաշվեցի,որ եթե քաղցկեղ ունեմ, ապա երկու-երեք ամսից

էի: Հաստատ կմեռնեմ: Լրջորենայդպես էլ մտածում Համոզված էի, որ կԺճոնեմ, գրանից, Ու տրամագրությանա Փետո

պարզ է, չէր լավանում: "ՄԿարծեսթե անձրն էթ գալիս, բայց ես, միննույն է, գնաՓՈ զբոսնելու: նախ ճարկավոխ(ր նախաճաշել: Ախորժակ չունեի,բայը, Հասկանում էի, ոթ, ալնուամենայնիվ, Հար-` դեպս, մի որնէ սննգավետ կավոր է ամրապնղվել:Համենայն բան ուռել: Գնացիդեպի աբնելյան թաղամասերը: որտեզ չատ ռեստորանները Համեմատաբար ժան են. չէի ւում ժախսել: տեսա, թե ինչոլես երկու մարդ տոնածառ դԴանապարձճին էին իջեցնում մեքննայից։եվ մեկը անընդչատձայն էր տա-

չիս մլուսին՝բոնիր

գրողի տարած տիկնիկր, ամուր այդ բոնիր, գրան այդպես է պետք Շատ գեղեցիկէ այդպես խոօել Սննդյան տոնածառի մասին: Բայց չգիտեմ ինչու ծիժաղս եկավ, ու ես քրքջացի: Ավելի վատ չէր կարող լինել, սիրտս սկսեց խառնել, Քիչ էր մնում ետ տայի, բսյց Հետո անցավ, ինքս էլ չգիտեմ ինչպես: Չ:՞ որ նս որնէ Հնացած բան չէի կերել, բացի ալդ էլ, դիմացկուն ստամորս ունեմ: Մբ խոսքով, առայժմ ամեն ինչ անցավ, ու ես որոշեցի ուտել: Մտա մի շատ էժանագինռեստորանն փքաբլիթներ սուրճ պատվիրեցի:Միայն թե փքաբլիթներըչկերա, չկարոուտել։ եքն տրամադրություն շատ է ընկած, ղժվար ղացա է կուլ գնում, Բայց մատուցողը Հիանալի մարդ էր: նա փջաու

--902--

լ

՛

.

՛

ոլիթները հտ տարավ ու ինձնից ոչինչ չվերցրեց,էս մբայն աուրճ խմեցի գնացի Հինգերորդավենյու կողմը: երկուշաբթիէր, մոտենում էին Սննդյան տոները,հն խաՖութներում աշխույժ առնտուր էր գնում: Հինգերորդավենյուսւմ շատ Հաճելի էր: Տոնականտրամաղրություն էր զգացվասի Բոլոր անկյուններում մորուքավոր կլաուսնձրէին կանզնած, զնգզնգում էին զանգակները, են փրկության բանակի կանայք, նրանք, որոնք երբեք չեն ներկում շչրքունքները, նույնպես զանգակներէին 4Հնչեցնում։ ես անվերջ որոնու 72 այն հրկու միանձնուշիներին, որոնց ճետ նախաճաչել էի նախորդօրը, բայց նրանք ոչ մի տեղ չէին երնում. Ինչեք, այդպես էլ գիտեի, որովճետն նրանք ասացին, որ եկել են Նյու-Յորք ուսուցչություն անելու, բայց ն այնպես որոնում էի, չամենայն գեպս, տրամադրությունս ճանկարծ տոնական դարձավ: Մայրերի 4ետ Հազարավորերեխաներ էին դուրս գալիս ավտոբուսներից, ելումուտ անում խանութները:հ՛նչ նա այնքան փոջր չէ, լավ կլիներ, որ Ֆիբինինձ Հիտ լիներ, ռր գժվի խաղալիքներիՀամար, բայց սիրում է նայել ամբոխին Հազար ու մի խենթություններ Հորինել, Անցյալ տարա գնումներ կատարել Ծննդյան տոներին նրան քաղաք մոտ լու: Ի՛Ջչ տսես, ոխ չարհցինք: Կարծեմ դա Բլումինգղեյլի էր. Մենք մտանք կոշիկի խանութ ձնացրինք, Քն քրոջս ճարկավորնն այղ ձրկարաճիտլեռնային կոշիկներից, գիտե՞ք,ա՛յն, որ ճարլուր անցքեր ունեն կապիչների ճամար Ուղղակիգժվացրինքայդ վաճառողին: իմ Ֆիբին մի քսան զույգ փորձեց, ու ամեն անգամ խեղճ վաճառողըստիպված էր լինում նրա»կռշիկի կապիչներն ամրացնելմինչն ծունկք: էր, իճարկե, բայց Ֆիբին ուղղակի մճոնում էր չԽողություն ի վերջո մենք մի զավգ անային կոշիկներ գնեցինք ն ուղարկել աուն: Վաճառողը խնդրեցինք Ճրաշալի մարդ դուրս Փկավ: իմ կարծիքովնա 4ասկանում էր, որ մենք խազուժ ենք, ոբովճետնՖիբին անվերջքրքջում էր: ես քայլում էի ավենյուռվ, քայլում էի առանը Հինգերորդ գնում էի ու գնում, եվ ճանկարծ , փողկապի, մի սոսկալիբան կատարվեցինձ 4նա. Ամեն անգամ, երբ Հասնում էի բաղամասիվերչը ե մալքիը իջնում էի սալարկուղի, ինձ սկսում Ա թվալ, սբ ռլ մ. կերպ չիմ կարողանալու անցնել մլուռ ու

,

,

ու

ւ

ու

| -

|Վերջ

`

--208-.

Թվում էր, կողմբ:

թե Հանկարծկգլորվեմցա՛ծ, ցա՛ժ, ցա՛ծ, ինձ այլես չեն տեսնի մարդիկ, 0՛4, որքա՛ն վախեչ ես ամբողջապես ցա, նուլնիսկ չեք կարող պատկերացնել: ու Փրտնել էի, ամբողջ վերնաշապիկս սպիտակեղենսչուր էին դարձել: Եվ սկսեցի մի բան անել: Հենց որ Հասնում էի անկյունին, սկսում էի խոսել իմ եղբոր՝Ալլիի «ետ, նս նրաճ ասում էի. «Ալլի՛, չքողնես ընկնեմ. Ալլի՛, չթողնես ընկնեմ Ալլի՛, չթողնես ընկնեմ. Ալլի՛, խնդրում եմ քեզ»։ Ու Հենց որ բարեճաջող Հասնում էի մլուս մայթը, ասում էի. «Շնորչակալություն». Ու այդպես բոլոր անկլուններում նորից էի սկսում. Քալց կանգ չէի առնում, Կարծեմ, վախենում էի կանգ առնել, ճիշտն ասած, լավ չեմ Հիշում: Գիտեմմիայն, որ Հասա Վաթսուներորդփողոցին, կենդանաբանական այգու մուտով, աստված գիտենթե ուր. Այստեղ նստեցի նստարաՀ նին, Քրտինքըկարկտի պես թափվում էր վրայիցս,Մոտմի ժամ երնի նստեցի այդ նստարանին:Վերջապեսորոշեցի, թե էնչ պետք է անեմ, Որոշեցի մեկնել: Որոշեցի,որ այլես տուն չեմ վերադառնա ն ոչ մի դալրոց էլ չեմ ընդունվի, Որոշեցի, որ կչանդիպեմ քրոջս, փողը կտամ իրեն, իսկ Հետո ուրս ու կգամ խճուղի պատաճականմեքենաներով կգնամ Հեռո՛ւ այնՈրոշեցի նախ դուրս գալ Հոլլենդ-Թաննալլ Արնմուտք: տեղից պատաճականմեքենայով ավելի Հեռու, ճէտո՝ էլի, այնպեսոր մի քանիօր 4եւտո կլինեմ Հեռավոր Արնմուտքում, որտեղ տաք ու գեղեցիկ է, ն որտեղ ոչ ոք ինձ չի ճանաչում: Ու այնտեղ աշխատանքկճարեմ ինձ Համար: Մտածեցի,որ Հեշտությամբ աշխատանքկճարեմ մի որեէ բենզովայանում, կսպասարկեմ ուղնորներին. Մի խոսքով ինձ Համար բոլորովին միննույն էր, թե ինչ աշխատանքկանեի, միայն թե ոչ ու

-

-

էլ ոչ ոքի չճանաչեի' Որոշեցիաճա Թե էնչ անել.խուլ ճամր ձնանալ: Այդ դեպքումճարկ Հէր լինի ոչմեկիՀետ ոչ մի տեսակ անմիտ Հիմար խոսակցություններ ունենալ, եթե որնէ մեկը ցանկանա ինձ ճետ խոսել, Հարկադրված կլինի թղթի վրա գրել ու ցույց տալ ինձ, Դա վերջ է վերջո կձանձրացնի նրանց, ու նս ամբողջ Բոլորը կճակյանքումս կազատվեմ խոսակցություններից: եմ ու ես ու Համր Հիմար մարեն, որ Հանգիստ դժբախտխուլ ես կթողնեն ինձ: վառելանյութ կլցնեմ նրանց.Հիմարմեքետք

ինձ չճանաչեր ն

հս

ու

--904--

կստանամ,ետ գցած աները, դրա դիմաց աշխատավարձ ն մինչն կյանքիս վերջըկապրեմ փողերովս խրճիթ կշինեմ այնտեղ. Խրճիթըկշինեմ անտառի եզրին, միայն ոչ քավուտում, ես սիրում եմ, որ արնը լավ է լուսավորում: ինքս էլ Ճաշ կպատրաստեմ,իսկ Հետագայում, հրբ ցանկանամ Համր գեամուսնանալ, գուցե Հանդիպեմ մի որնէ խող Նա ճետ ն ամուսնանանք: կա:զրի մենք ղեցկուճու, ինձ խբրճիքում, իսկ եթե կուզի ինչ-որ բան ասել, նա էլ կգրի թղթի վրաս երբ հրեխաներ ունենանք, մենք նրանց թաքուն կպաՀենք բոլորից Շատ գրքեր կառնենք նրանց Համարու ինքներս էլ գրել-կարդալ կսովորեցնենք: ես ուղղակի բորբոքվել էի, ազնիվ խոսք: հճարկե, Ճիմարություն էր մտածել, քե խուլ ու ճամր կձնանամ, բայց միննույն է, ինձ դուր էր դալիս պատկերացնել,թե դա ինչ"սպեսէ լինելուս Ու Հաստատ որոշեցի գնալ Արնմուտք:Մնում : էր միայն Հրաժեշտ տալ Ֆիբիին։ ես վեր քոտաու գժի պեռի սլացա փողոցով, ճիշտն ասած, բիչ մնաց ընկնեի մեքենայի ուղիղ գրախանութ վազեցի, բլոկնոտ ու մատիտ գնեչմոակ, ցի' Որոշեցիերկտող գրել Ֆիբիին,թե որտեղ ն ինչես ճան, դիպենք, որպեսղի կարողանամ Հրաժեշտ տալ ն Վվերադարձնել նվերի փողերը: երկտողըկտանեմ դպրոց, այնաեղգրաաշխատողներիցորեէ մեկին կխնդրեմՀանձնել Ֆիռաննյակի բիին։ եվ, բլոկնոտն ու մատիտը գրպանս դնելով, վազեցի դեպի դպրոց. հս չափից դուրս շատ էի Հուզվում, չէի կարող երկտողը գրախանութումգրել: Շատ էի չտապում, Ճարկավոր էր երկտողը ժամանակինՀասցնել, քանի դեռ նա տուն.չէր նախաճաշելու,շատ քիչ ժամանակ էր մնացեր գնացել Դպրոցըլավ էի ճանաչում, որովՀետն փոքր ժամանակ ինքս էլ այնտեղ էի գնում: երբ բակ մտա, մի տեսակ դարձաւ Ջէի կարծում,Քն ամեն ինչ այդպես լավ կշիչեմ, բայց, պարզվեց, ամեն ինչ Հիշում էի, Ամեն ինչ մնացել էր այնպես, ինչպես իմ ժամանակ: Նույն վիթխարի մարմնամարզական դաչլիճը ցածում, որտեղ միշտ լավ չէր լուսնվորվում, նույն մետաղալարիցանցերը լամպերի շուրջը, որպեսզի գնդակըկպչելիս չջարդվեն։ Հատակինհույն սպիտակ զանազանխաղերի ճամար: եվ բասկետբոլա-չ շրջանադծերը ու

|

--909--

զին նույն օզակներըառանց ցածֆցնրի,մայն տախտակը պատվանղդանն էր ն օղակը: Ոչ ոք չէր եքնում, Հավանաբար այն պատճառով, որ պարապմունքիժամ էր, կ դասամիչոցըդեռ չէր սկսվել: ես ժիայնմի փոքրիկի տնսա՝ մի սնամոքթ տղայի, որ վազում էթ զուղարան։ նրա գրպանից գուրս էր կցվել փայտե ճամարը, մեզ էլ էին այդպիսի ամար տալիս, թ նշան դասից

թույլտվության: դեռեսքրտնած էի, թայց ոչլ ալնպեսքունդ: Դուրս եկա, Ֆատեցիսանդուղքիցածի աստիճանինն Հանեցի բլոկնոտծ ու մատիտը: Սանդուղքը նույն ճուտնկ ուներ, ինչ-որ իժ ժաԱսես փանակ։ ինչ-որ մեկն այնտեղ միզել էր. Տարրական գպրոցներում սանդուղքներիցմիշտ ալդպիսք ճուտ էր գալիու ժ: հոսքով, նստեցի ու երկտոզ գրեցի' գոռրս դալու

ես

՛`

ԾիշելիՖիրի. զեմ կառողմինչեչորեքշաբթիսպասել,դրա ճամար էլ այսօր երեկոյանճանապանկրնկնեմդեպիԱՐեմուտք: Ինձ օպասիրթանգարբանում, մուտքի մոտ, տասնեոբկոան անց տասնճինգ, եթե կարողես, ն ես քո նվեբիփողեբբկվեբաՇատ քիչ եմ ծախսել: դարձնեմ: եմ: Համբուշում Հոլղեն: :

,

Թանգարանըուղղակի դպրոցի կողքին էր, միննույն է, նախաճաշիցՀետո Ֆիբին այնտեղով պիտի անցներ, գիչ նա ինձ տեի, որ կշանդիպի: բարձրացա դիրեկտորի գրասենյակը,օրԱստիճաններով պեսզի խնդրեմ որեէ մեկին՝ երկտողը Հանձնել քույրիկիս ես մի տասը տակ ծալեցի թուղթը, որպեսզի ոչ ոք չկարղդա' Այդ գարշելի ղորոցներում ոչ ոքի «Հնարավորչէ վստաճել: Բայց հղբոր երկաողը, գիտեի, որ անպայմանկճանձնեն: չ եբբ աստիճաններով վեր էի բարձրանում, էլի սիրտս խառնեց,բայց ճետո անցավ Մի Քիչ նստեցի, «իտո լավ ղգացի ինձ: Ինչ-որ մեկի պատի վրա անպատկառբան էր Ե որ գրել: նս զայրույթից ուղղակի կատաղեցի,Պատկերացրի, ՛ Ֆիբինու լուս երեխաներբկարող են կարղդալ Հարցնել, ու

:

ու

--208--

ինչ բան է, իսկ ժի որեէ կեղտոտ տզա նրանց կբաՀ . ցատրի, այն էլ Հիմարավարի, թե դա ինչ է նշանակում, ճ. երեխաները կսկսեն նման բաներ մտածել ու Հուզվել: նռ էի սպանել գրողին: Պատկերացրի,որ մի որնք։ պատրաստ աբիկա անբարոյական իր կարիջի ճամար գիշերով մտել է: դպրոց, իսկ Հետո պատի վրա գրել այդ խոսքերը: Ու պատկերացրիչթե ինչպես եմ բոնում նրան Հանցանքի վայրում ե, մինչն որ սատկում է գլուխը խսիում քարն աստիճաններին, արնաշաղախեղած. Բայց մտածեցի, որ Համարձակություն» չի բավարարի:ես ինձ գիտեմ: Ու դրանից ավելի վատ զգաՀ ցի: Ճիշտն ասած, Համարձակությունս չբավարարնցք նույնիսկ Ցա ուսուցիչներից ոբեվ պատից մաքրել: Վախեցքա, Հանկարծ եմ ես Հեւոց գրել: Բայց Ժեկըտեսնիմաքրելիս կարծի, թե այնուամենայնիվ, մաքրեցի: Մարեցի ու գնացի դիրեկտորի

թե

"

դա

ու

լզրասենյակ:

Դիրեկտորնայնտեղ չէր,

բալը

գրամեքենայի էտեում

Հարյուրին մոտ մի պառավ: Ասացի, շթ ես 4-րդ Ֆիբի Քոլֆիլդի եղբայրն եմ ն շատ եմ խնդրում այո «թ»-ի ձրկտողը Հանձնել նրան. Ասացի, որ դա շատ կարնոր է, ` չռրովչետնմայրիկը վատառողչէ ու նախաճաշչի պատրաստել Ֆիբիի Համար, ն որ ես պիտի ճանդիպեմ Ֆիբիին ու կերակրեմ նախաճաշարանում: Պառավը չատ բաինե| Քրան ճամբույր կին դուրս եկավ: ես վերցրեց երկտողը, ճարնեան | | աննյակիցկանչեց ինչ-որ մի կնոչ, ն երկտող տարավ ' ճանձնելու Ֆիբիին։ Հետո ես մի քիչ զրուցեցի այդ Հաբլուբամյա կնոջ Հետ. նա շատ բարեճամբույր կին էր, ու եռ ու ես պատմեցի,որ մենք բոլորս՝ իմ եղբայրները, այդ դրՎբոցում ենք սովորել: նա ճարցրեց, թե ճիմա որտեղ եմ սովորում, ասացի՝ Փենսիում, ն նա ասաց՝ Փենսին շատ լավ է: դպրոց նքն նույնիսկ ցանկանայի բռնությամբ նրան Խելքի բերել, Համարձակությունս չէր բավարարի:Թող եա էլ կարծի, թեն Փենսին լավ դպրոց էւ Հիմարությունէ մարդու գլուխթ մի նոր բան մտցնել, նրբ նա արդեն ճարյուր տարու մեջ էչ Բացիալդ էլ, նրանք այդոլիսի բաներ չեն սիրում: Հետո եռ չրաժեշտ տվի ու գնացի: նա ետնիցս ծղրտաց՝«Բարի ճանապա՛իձ», ճիշտ ինչպես ծերունի Սոլենսերը, երբ մեկնեցի Փենսիից։Տեր աստվա՛ծ, որքա՛ն եմ ատում այդ սովորու Ճատաժ էր

սա

Է Է

։

`

`

--287---'

Դրանիցտրազ հտեիցծղրտալ՝«Բարիճանապա՞րճ9: թյունը, Տադրությունսընկնում է:

`

Մյուս սանդուղքով իջա ու նարից պատի վրա լկտիաս ` .Քյուններ տեսա գրված: ՓորձեցիՓաքրել, բայց ալո անգամ փնչ-որ սուր գործիքովէր փորագրված:ձնարավար չէր մաբ թել. եվ անօգուտէր. Մարդ հթե միլիոն տարի էլ ժամանակ .աւնենա, դարձյալ չի ճասցնի.բոլոր լկտիությունները մարել պատերիվրայից' փՔոլոր ես նայեցի մարմնամարզականդաճլիճի ժաժացույցին, բնդամենըերկուսից քսան էր պակաս: Մինչն ընդմիջումըդետ ջատ ժամանակ կար. Բայց ես, ալնուսմեհալեիվ, գնացի քանգարան:Միննույն է, ուրիշ գնալու տեղ չունենք: Մտածե« նախքան Ցի՝ ավոտոմատիցք Ջեյն Գալլաչերին, չզանգաձարե՞մ Արնմուտքգնալս, բայց տրամադրությունչունեի։ Համ կլ 4ա» մջ:զվածչէի, թն վերադարձածկլինի, Գնացիթանգարան 6Թկսեցիսպասել այնտեղ: Մինչ ես սպասում էի Ֆիբիինթանգեվոնի մուտքի մոլ Քրկու երեխա մոտեցան ինձ Ճարցրին, թե չգիտե՞մ, արչ են ժումիաները: Հարցնողիտաբատնարձակված ՞գյլոք,որտեղ ես նրան ասացի՝ կոճկիր։ եվ նա սկահցկոճկել ուղղակի Վ" մ աչքի առաչ, առանցամաչելու, նույնիսկ սյան հտենրչանչ զավ կամ մի անկյուն չքաշվեց: Միծաղելիէ: նս ճավանաու բար կքրքջայի, զապեբայց վախեցա էլի սիրտս խառնի, Ցի ինձ: Ռրտե՞զեն այդ մումիաները,ճբ՞,-- կրկնեց ՝ ութ չգիտե՞քորտեղ են: Ր ես որոշեցի նրանց բարկացնել: / իսկ ի՞նչ բան են դրանք: Մումիանե՞րը, Ռի, դուք էլ գիտեք, կի՛, դիակները: Այն, որ գ8րի մեչ էլ էն պաճում: Փուրգերի՞, այ քեզ ծիծա՞ղ,ուղում է ասել՝ բուրգերի' -« հակինչո՞ւ դպրոքումչեք, երեխաներ,--Հարցնում եմ: -« Գաս չունենք,-- ասում է այն մեկը, որ անընդատ է: Տեսա, որ խարում է սրիկան, Բայց,միննույն է, 1 խոսում |մինչն Ֆիբիի գալն անելիք չունեի նրանց տարա այնտեղ, տրտեղմումիաներն էին զտնվում։ որԱռաջճիշտգիտեի, ու

զած,

--

պուր»

--

:

ու

"

՛

աեղ են գտնվում,բայց ճարյուրտարի կլիներ, ձի մել խսկ ձեզ --

ւ

- 5.

ճարցնումեմ:

որ

այնտնգ

է տեսնձլ մում|աները,-Հետաքրքրո՞ւմ

ԸՀր՛չ խկ Ք" ընկերըՀամր ինչ է նա ոչ թե ընկերս է, այլ՝ եղբայրս: ՛Քէ-Մի՞թե նա չի կարռղանումխոսել,-- Հարցնում Գու ի՛նչ է, խոսել չգիտե՞ս: Գիտեմ,-- պատասխանումէ,-- միայն քե չէմ ուզում: Վերջապեսգտանք այն սրաճի մուտքը, որտեղ գտնվում --

Ր

Ե,

--

--

--

--

եւ

մումիաները'

հսկ դուք գիտե՞ք, եգիարտացիներնինչպես (ին քազում իրենց մեռելեերին,-- Հարցնում եմ զրուցասերին, --

Ռո՞չ: Հարկավորէ իմանալ: Դա շատ Հետաքրքիրէւ Նրանջ փաթաթում էին դիակների գլուխները այնպիսի ցործվածքներով, ռրոնք ներժծված էին Հատուկ գաղտնի նլութով: Ու --

--

դիակները կարելի էր պաճել թեկուզղն ճազար տարի, միննույն է, դրանց գլուխները չէին փտի։ եգիպտացիներից բացի ոչ ոք չէր կարողանումանել այդ բանը: ժամանակակի՛ց գիտությունը նույնիսկ չգիտի ինչպես էր արվում դաո տեսնելու Համար Հարկավոր էր անցնել շատ Մումիաները նեղլիկ միջանցքով, որբ պատվածէր ուղղակի փարավոնների գերեզմաններից վերցված սալաքարերով: ԲավականսաճմրոՀն տեսա, թե ինչպես այդ է, կեցուցիչ տեղ երկու քաջերը, տանում որոնց էի, կարգին վախենում են, կատվի ձագերի պես սեղմվել էին ինձ, իսկ չիոսկանը նուլնիսկ կառչել էբ իմ թեջից։ նա---Ես .- Գնանքտուն,-արդեն ճանկարծ գ ասաց ամինինչ տեսա: Շո՛ւտ գնանք,--Նա շուռ եկավ փախավ նա վախկոտ է, ամեն ինչից վախենում է,-- ասաց ժյուսը:-- Առալժմ,--ն նույնալես վազեց եղբոր ետնից: ես վփենակ մնացի գերեզմանաքարերիմեջ, ինձ դուր Հր գալիս այդտեղ: Ու Հանկարծ պատի վրա տեսա, գուշակիցեր, թն ինչ, Դարձյալ լկտիություններ. կարմիրմատիտով, ուղղակի ապակեպատ քուցափեղկի տակ, քարի վլաւ այգ

ու

--

--09--

14--9.

Դ.

Սճլինչնբ

՞

Ամբողջ դժբախտություննէլ Հենց այգ է: ԱՆՀեարէ գթտչ "նել մի խաղաղ, ճանդիստ անկյուն. Չէ, այս աշխարձում նս, իսկ գուցեն կա, այդպիսի տեղ չկա: երբեմն մտածում Հասնես բայց մինչն այնտեղ, որեէ մեկր քաբուն առաջ կանցՖի քեզնից մի որնէ անվայել բան կզրի ուղղակի թթիդ ոսկ: ինքներդստուդեցեք: Ինձ հրբեմն թվում է, ա՛յ կմեռնենմ, կրնկնեմ գերեզմանոց, Ճուշարձանկդնեն դգերեղմանիս, վրան կգրեն՝ «ՀոլդենՔոլֆիլդ», Փժննդյան մաճվան թիվը, ե այդ ամենի տակ էլի որեէ մեկր մի որեէ անվայել բան ձի Համոզվածեմ, ոբ այդպես էլ կլինի: դբզի: ես դուիս եկա մումիաների դաչլիճից ու գնացի- ղուդաբան, ուժ էի ընկել, ճիշտն ասած: Բայց դրանից չվախեցա, ժամավախեցա մեկ այլ բանից: Զուդարանից գալու դուրս հակ կորցրի դիտակցությունո: Բախտս բերեք դեո, ոբ Հաջող թեկա։ Կարող էի գլուխս ջարդել Հատակին խփելուց, բայց ուղղակի կողքիս վրա ընկա. Տարօրինակզդացում է դա ՍակայնուշաքափությունիցՀետո էս ինձ ավելի լավ զգարի' Ֆէոք«, ճիշտ է, ցավում էր, բայց գլուխս էլ շատ լէր պտբոու

ու

`

վում:

Արդենտասներկուսնանց տասն էբ, ն նս դնացի մուտքի ու սպասեցի իմ Ֆիրիին։ Մտաժեցի, որ գուցե վերջին անգամ եմ տեսնում նրան, եվ ընդչանրապես ճարազատննբիցս այլնս ոչ մեկին չեմ տեսնի: Այսինքն, թիճարկն,կտեսՖԽԵմ որնէ մեկին, միայն քեն ոչ շուտ: Գուցե տուն կգամ, թբբ Փբնսունչինդ տարհկանլինեմ, էքե նրանցիցորեէ մեկը ճանկարծ ճիվանդանաու ցանկանա մաճից առաչ տեսնել ինձ. դա միակ բանն ՛չ, որի պատճառովկարող եմ քողնել իմ Իրճիքն վերադառնալտուն: ես նույնիսկ պատկերացրի, թե ինչես կվերադառնամ:Գիտեմ, մայրիկը սոսկալի կշուզվի, լաց կլինի, կանդբի մնալ, չվերադառնալիմ խրճիթը, ես, այնուամենայնիվ,կգնամ, ես անմատչելի կմնամ, բայց ինչպես սատանան,կշանդստացնեմ մայրիկին, կգնամ սենմոտ

ու

յակի մյուս ծայրը, կշանեմ ծխախոտատուփըու

ճանդատությամբ:նօ

կծխեմ

սա-

նրանց կճրավիրեմինձ ցանկանան, բայց չեմ ստիպի Այնպես կանհմ, որ Ֆիբին Ճյուր գա ինձ ամռանը, եէ՛ Մննդյանտոներին, ն զատկի արչԴ, Բ-ն էլ թոզ զա, թող ապբի ինձ մոտ, ճրբ ձակուրդին, ռր

--910--

մատ, եթե

`

Համարմի լթաղաղ անկյունի կարիջ կունենաց աշխատելու

Բայց թուլլ չեմ տա, որ իմ խրճիթում որեէ սցենար գրից միալն պատմվածքներն գրքեր: ես այսպիսի կարգ կշառտատեմ՝ ոչ մի կեղծիք թուլլ չտալ իմ տանը: հսկ ով նուլթող անմիջա փորձիկեգծիք կատաբել, | նիսկ թեթնակիորեն պես թողնի ն շեռանաս ն Հանկարծնայեցի Հանդերձաբանի ժամացույցին տեես սա, է որ արդեն մեկից քսանչծինդ պակաս: Հանկարծգրասենյակիպառավթ պատվիրածլինի այն կնոջը՝ թե Հանկարծ նա այրաֆ երկտողը չտալ Ֆիբիին,Վախնեցա, լինի եբկտողս կամ դեն նետած: Շատ վաթեցա: նս շատ էի ուզում քույրիկիս տեսնել մեկնելուց առաջ: եվ, բացի այլե

վախեցա

փոզնէլ ձեռթիս էր'

տեսա նրան: Տեսա ապակե դռան ետնից: եժ չժանկարծ նրա գլխին իմ արտառոց որսորդական որովչետն նկատեցի,

պլիլշարկնէբ, տասը մղոնի վրա էլ կտեսնես ալդ գլիթարկլո Դուրս եկա սկսեցի իջնել աստիճաններով: Մի րան միայնչէի շասկանում՝ո՞ւր էր տանում այդ վիթխ«րի ճամպՀ նա անցնում էր Հինգերորդավենյուն ու ժի կերպ Է բուկը, Փարչ էր տալիս մի վիքխարի, անչեթեթ Ճամպրուկ: ՀազիվՀազ էր տանում: նրբ մոտեցա, Հասկացա, օր դա իմ Հիֆ ճամպրուկն է, որ "դեռ Հուատոնի դպրոցում ունեի: Ոլ մի կերպչէի Հասկանում, թե դա նրա ինչին էր պետք: Աա՛,-- ասաց նա մոտենալով: Ուղղակիշունչըկտրի» վում էր ալդ ճիմար ճամպրուկիերեսից: ասում եվ.-կարծումէի, թե էլ չես գա-իհնչի՞Հա» ես մար քարշ տալիս այս ճամպրուկըԻն4`ոչինչՀարկավոթ ւ չեւ նս թեթն եմ գնալու: նույնիսկ պաճ տվածս ճամպրուկ Խերըչեմ վերցնելու Այդ ի՞նչ էս լցրել: Նա ցած դրեց ճամպրուկը: իյ թրերնենյ-- ասում Խ-- ես. դալիս ձմ ՔեզՀեա Հա՞, Ինձ. է, Կարելի՞ էլ կտանե՞սո: Ինչ,-- քիչ էր մնում վայր ընկնեի, Ազնիվ խոռք, գլուխսպտտվեց, ուր որ էբ ուշաթավփվելու էի Ամեն ինչ հտնամուտթովեմ իջեցրել, որՎեսզիՉարլինան չոնսնի, Մանր չէ, Ընդամենըերկու շոբ է, կոշիկ» Դու ներս,սպիտակեղեն, գովպաներ ն զանազան մանրուք: ու

--

--

՝

--

-

«Հ

-Ֆ11--

Շատ թեքն 4, ռե, փորձիր... փորձիր, բարձրացրու: կարելի՞

էլ գամ քեզ Հետ, Հոլդեն: կարելի՞է, ճը՞։ Խնդրում էմ, զարելի՞ է, ես էլ... Ջ1՛, չի՛ կարելի, լռի՛ր: Ինչո՞ւ չի կարելի Խնդրում եմ, ի՛նձ էլ վերցրու... Հը, Հոլդեն, լինդրում եմ: ես քեզ չեմ խանգարի, միայն կգամ քեղ Հետ, ն վերջ, Եթե կուզես, էլ չեմ վերընին միայն... չինչ էլ չես վերցնի, եվ ոչ էլ կցաս։ ես մենակ էմ գնում: Ձայնդ կտրիր: վա՛ վ, էլի, Հոլդեն, Խնդրում եմ։ ես շատ, շատ, Խւյնիսկչես նկատի... Գու ոչ մի տեղ չես գաւ Լռիր, լսո՞ւմ ես: Այստեղտուբ է,

էս

-.

--

շորերս

--

շատ...

--

--

ճամպրուկը: ես վերցրի ճամպրուկը: Շատ էի ուղում Հասցնել նրա ճետույքին։ Եվս մի սպաճ, արդեն պետք է ճասցնեի: Լուրջ ու

եմ

ասում:

Բայց ալստեղ նա Իսկ

լաց

եղավ

կարծում էի դու պատրաստվումեւս քատրոում խաղա՛լ։ կարծում էի, ուզում ես ԲենեդիկտԱռնոլդի պն՛թը կատարել այդ պքեսում,-- ասում եմ. Ձայնս դարձավ զայրալից, զզվելի-Այս ի՛նչ ես արել, Հը փ՛նչ Ե չե՞ս ուզում խաղալ այդ ներկայացմանմեյ: Այստեղ նա ավելի ուժգին լաց եղավ, ու ես նույնիսկ ուրախացա: Հանկարծցանկացա, որ նա շատ խիստ լացը լինի: Սոսկալի զայրացած էի նրա վրա Իմ կարծիքով, ես ղայրաքած Լի, որ նա ուղում է ճրաժարվել իր ղերից ու մեկնել ինձ Հետ. Գնա՛նք,-- ասում հմ, Ես նորից սկսեցի աստիճանԽերով բարձրանալ քանգարան։ Որոշեցի, որ ալդ ճիմար ճամպրուկը կշանձնեմ 4Հանդերձարան, իսկ ժամբ երեքին, տուն ցնալիս, նա կտանի իր ճետ: որ դոպրոը Գիտեի, դասից տանել չի կարող։-- Դե ցնանք,--ասում եւի Բայց նա քանգարան չեկավ: 9ուղեց ինձ Հետ գալ: նռ մենակ գնացի, ճամպրուկը Ճճանձնեցի Հանդեբձարան ու նոնա հից ցած բջա։ դեռ կանցնածէր մայթին, բայց երբ մոչ--

--

«-Ֆ12--

նս

Խնցա, չուռ եկավ թիկունքով դեպի ինձ, Դա կարողանում է վերջ։ անել: Թիկունքըկդարձնիքեղ, ես ոչ մի տեղ չեմ գնում, Միտքս փոխեցի' Վե՛րչ ու

--

էր այդ ասելը, լացիդ, լսո՞ւմ ես-Հիմարություն որովճետ։ նա արդեն չէր լալիս" Բայց ես, Համենայն դեպս, «Վերջ տուր լացիդու-- Դե գնանք, ես Քեվ կտանեմ ասացի. տուր

դպրոց:

Նա բայց

գնա՛նք:Դու ուշանումէս: չպատասխանեցինձ. Փորձեցիբոնել ձեռբը, նույնիսկ Շուտ

նա

հտ

արա,

քաշեց, Ու ամբողջ ժամանակ երեսը

տալիս ինձնից:

նախաճաշե՞լ է.

-.

Հարցնում

լ ես. Խաճաշե՞

եմ.--

էր

չուռ

Դու արդեն նա-

իմ Չի ուզում պատասխանել, եվ Հանկարծ Հանեց

որ-

շպրտեց գրեթե երեսիս. Իսկ ինքն սորդական գլխարկն էլի շուր եկավ: Ծիժաղս եկավ, ես լռեցի' Միայն գետնից գլխարկն գրպանս: վերցրի դրի : -- կավ,գնանք, ես քեզ կուղեկցեմ մինչն դպրոց" ու

ու

՝

՛

--

Այլնս ես

չեմ գնալու: դպրոց առա, ասեի: կանգ լռեցի, «ետո ասում եմ. Ի՞նչ ա" Չէ, դպրոց անպայմանպետք է գնաս: Դու ախր պետք խաղասայդ ներկայացմանմել, ճի՞շտ էւ Ուզում ես Ոննէդիկտ լդ նես,

ԵՀ-Առնո՞

Ճիշտ չէ, ուզում ես: Այնէլ ինչպե՛ս նս ուզում: Դե, գնանք, նախ ես ոչ մի տեղ էլ չեմ գնում. Ճիշտ եժ ասում: տուն. կվերադառնամ Միայն քեզ տանեմ դպրոց, եմ տուն. վերադառնալու նախ կգնամ կայարան, իսկ Հետո ուղիղ ւղուն.. ճամպրուկներս, իսկ ես քեղ ասում ձմ, որ դպրոց չեմ գնալու Ինչ ուզումնս արա դպրոցԷ՛լ չեմ գնալու: Եվ ընդճանրապես ձայնդ կտրիր. նաս ինձ ասաց՝ «ձայնդ կրտանգամ կյանջումառաջին րբեր»:կոպտորեն, ուղղակի սարսափելի էր. Սարսափելիէր (շել: Ավելիվատ էր, քան փողոցային Հայչոյլանք լսեի, Ու չի նայում իմ կողմը, իսկ երբ փորձում եմ ձեռք աալ ուսին, կամ բոնել ձեռքը, դուրս է պրծնում: խսիր,ուղո՞ւմ ես զբոսնել,-- Հարցնում եմ,-- ուզո՞ւմ --

վերջ տուր,

--

այլես

կվերցնեմ

--

--13--

միասին գնանք կենդանաբանականայգի, եք այսօր տամ դպրոց չգնաս ն տանեմ կենդանաբանական ալգի, վերջ կտա՞ս Հիմարություններիդ-- Չի պատասխանում,իսկ ես կրկնում եմ ասածս.-եթե թույլ տամ բաց թողնել նրեկոյան պարապմունքները ն տանեմ զբոսանքի, դու վերջ կտա՞ս մոծակներ Խելացիկվարվե՞ս,վաղը կգնա՞ս էս

Քույլ

դպրոց:

ոլո:

կուզեւԻ կգնամ, կուզեմ՝ չէ,-- առաց նետվեց գեպի փողոցի մյուս կողմը, չնայեց նուլնիսկ՝ մեքենա է գալիս, թե ոչ. երբեմննա ուղղակի գժվում էս Սակայնհս նրա հտնից չգնացի Գիտեի,որ նտ իֆքը իմ ճտնհիցխելոք կգա, ն կցմաց ճամփա ընկա դեպի կենդանաբանական այգի, փողոցիմի կողմով, իսկ նա՝ մյուս: Զնացնում է, քե իմ կողմը չի նայում, բայց աչքի պոչով բարկությամբ նայում է, քն ուր եմ գնում, Այդպես էլ գնացինթ ամբողչ ճանապարՀչը, մինչն կենդանաբանականալգիչ նռ անչանգստացամիայն, երբ անցավ երկշարկանի ավտռոբուչ երան կորցրի տեսադաշտից: աը, որովչշետնկ Բայցերբ մոտեցանքայգուն, ձայն տվի. -Շէ-է՛յ, Ֆիբի,նս գնում եժ կենդանաբանական Աբի այոտեղ: նա չնայեց էլ իմ կողմը, բայց Հասկացա, ոբ լռեց: ծբբ ակսեցիիջնել այգու աստիճաններից,շուռ եկա ու՛տեսայոր անցավփողոցը հ նուլնիսկ գալիս է իմ ետնից' այգու մարդ ֆիչ կար, գարշելի հզակենդանաբանական Տակէր, բայց ավազանի շուրջը, որտեղ ծովացուլերն էին լողանում, Ճանդիսատեսներ էին 4ավաջվել: ծս պետք է անցէ4 Ֆիբինկանգնեց սկսեց դիտել, թե ինչպեօ Ֆճնի, բայց հէ կերակրում ծոռվացուլերին-- նրանց ճամաս ձուկ էին ծա էլ նտ դարձա. Մտածում հնտում,-էի, ճիմա կմտանհ ձճոքս Խամ նրան ն այլն. Մոտեցա, կանգնեցի հտնում գթի ուսին, բայց նա պպզեց ու գուրս պրծավ ձեռքիս տակից, նեա 4նշտությամբ կպոկվի ջեզնից, եթե ուզենա նայում է՝ էնչպես են կերակրում ծովացուլերին, իսկ ես կանգնել եժ հոնը, բայց էլ ձեռքո չեմ դնում ուսին, ընդճանրապեսձեռք չեմ առլիս, վախենումեվ՝ Հանկարծթողնի, փախչի' Տարօրիու

--

այգի,

ու

նակ վես.

.

Լ

: '

են

այդ

երեխաները:նրանց Հետ պետքէ

զգուլշ

վաբ-

կողքովս չի ուզում քայլել,--

մենք արդեն Հեռացել ենթ 4եռու Հե գբ-. նա ճանապարՀիմի կողմով է գնում, ես' ժլուս։ Դա նում, էլ մի Հաճելի բան չէ, բայց ավելի լավ է, ջան մեկ մղոն Հեռավորության վրա մնալը, ինչպես առաջ: Գնացինքարջերին տեսնելու փոքրիկբլրակի վրա, բայց այնտեղ տնսնելու բան չկար: Միայնմի արջ դուրս եկավ սպիտակ, բնեռային: հսկ մժյուսը՝գորչը, մտել էր ոռրչը ն դուրս չէր գալիս: կողքիս՝ ականջներին Հասնող կովրոյական գլխարկով մի տզա էր կանգնած ամբոզջ ժամանակ կրկնում էք. Հայրիկ, ստիպիր, թող դուրմ գա: Հայրիկ, ատիպիր, թող դուրս գաս ես նայեցի Ֆիբիին,բայց քա նույնիսկ չծիժատաղեց: Գիտնջ, հրեխաներնինչպես են նեղանում, նրանք նուլնիսկ չեն ծիժազում, ոչ ժի գնով: Արջերիմոտից գնացինք դեպի ելջը, անցանք կենդանաբանական այգու փողոցը, Հետո դուրս եկանք փոջրիկ թունհլով, որտեղից միշտ վատ ճոտ է գալիս: Այդտեղովդուրս ես գալիս կարուսելներիմոտ: իմ Ֆիբինդեռնս չէբ խոռում, բալց արդեն գրեթե կողքովս էր գնում: Ուզում էի բոնել նրավեբարկուի գոտուց, բայց թույլ չտվեց: Ձեռքդ քաշիր, խնդրեմ,-- ասում է. Դնեոնս թթված էր ինձ վրա։ Բայց մենք գնալով մոտենում էինք եարուսելններին, արդեն լսվում էր երաժշտության ձայնր. այնտնհզ միշտ նվազում էին «0 Մերի», Մի Հիսուն տարի առաչ էլ սրանք այդ երգն էին նվազում, երբ ես փոքրիկ էի, Կարուռելների ամենալավ բանը դա է, որ երաժշտությունը միչտ բայց, ավազանից,--

շատ այնուամենայնիվ,

ու

--

.

--

ու

նույնն է, Իսկ ես կարծում էի կարուսելբ ձմռանը փակվում է,-է Ֆիբին. Առաջին անգամ խոսեց ԱՎ ճանկարծ ասում ` Երնիմոռացել էր, որ նեղացած ե Հավանաբար ալն պատճառով, որ շուտով Մննդյան --

--

տոնն է,-նա

Լ 227 շ

ասում

եմ։

ոչինչ չպատասխանեց, Նբնի Հիշեց, :

ռր

վիբավոր-Ֆ15--

եմ: Գիտեմ կարուսել նստել,-- Հարցնում նա ես, է ուղում. երբ ռր շատ Ալլին ու չատ պստլիկ էր, Դ. Բ-ն նրաք բերում էինք այստեղ, ն նա գժվում էր կարուկարուՀ սելի Համար. Ուղղակի պոկել չէինք կարողանում

Ուզո՞ւմհս

.-

ալից,արդեն Ես

--

տասխանի, բալը

ՀԱՄ

մեծ

եմ,--

ասում

պատասխանեց,

էւ

կարծում էի, չի

պաչ

Վեա՛,-« Նստիր, հս քեզ կսպասեմ: Հիմարություն, ասացի, Մենք արդենմոտեցել էինք կարուսելին, Մի քանի -

լ

էլ կային այնտեղ, շատ փոքրիկներ, իսկ ծնողերեխաներ Խերը նստարաններիննստած սպասում էին. ես մոտեքա ն պատուչանին իմ Ֆիբիի Համար տոմսակ տոմսավաճառի ու գնեցի, Գնեցի տվի նրան, նա արդեն բոլորովին մոտ էր ասում ԱՀա՛,-հմ,-կանգնել-չէ, սպասիր, մի րոպե, վերցրու ջո նվերի փողերը, բոլորը վերցրու-Ուզում էի բոլորը վերադարձնել նրան: 9է, Քեզ մոտ պաճիր, պաճիր մոտղ,-- ասում է ու ճչանկարծավելացնում է.-- խնդրում եմ, պաչիր: Մի տեսակ անչարմար ես զգում, որ քեղ այդպես խընդբում հն, Հատկապես երբ դա քո փոքրիկ քջույրիկն է, ես Ֆույնիսկ Հուզվեցի, Քայց փողը ստիպված դրեցի գրպանս: հսկ դու նստելո՞ւես,-- Հարցրեց նա ու մի Հրաշալի ճայացքով նայեց ինձ: Երկում էր, որ բարկությունը բոլորովին անցել էր: Հաջորդանդամ գուպե, Հիմա կնայեմ քեղ, տոմսակը --

--

--

մո՞տդ էւ -- Այո: Դե գնա, իսկ ես կնստեմ ալատեղ,նստարանին, կնալեմ բեղ: Ես նստեցի նստարանին,իսկ նա գնաց դեպի կարուսելը: չորս Փատտվեց կողմը. Այսինքն՝ ամբողջ կարուսելի շուրջը: Հետո ընտրեց ամենամեծ ձին, գզգզված, պառավ կարմիր Այդ ժամանակկարուսելը պտտվեց, ու ես տեխալավորին, սա, քե նա ինչպես ալացավ։ նրա Հետ սլտտվում էին նակ մի քանի երեխա՝Հինգ թե վեց, ն նվագում էին «Մուխը պատում է աչքերդ» ծրգը: Այնպե՛ս ուրախ էր, զվարճալի'ու `

՝

--

բոլոր

երեխաները աշխատումէին բոնել ոսկե օղակը,իժ

Ֆիբին նույնպես: ես նույնիսկ վախեցա՝ Հանկարծ չընկնի՞ անտեր ձիու վրայից, բայց ոչինչ Հնարավոր չէր "՛չ այդ այդպես են, եքե արդեն որոշել ասել, ո՛չանել: երեխաներն Քն բոնել ոսկե օղակը, ապա չպետք է նրանը լանզգարել: կբնկնեն՝ կընկնեն, բայց այդ ժամանակ չպետք է խոսել: երբ պտույտը վերջացավ, նա իջավ ձիուց ու եկավ ինձ

Ժոռ:

Հիմա էլ դու նստիր: 9է, ավելի լավ է նռ նայեմ քեզ-- ծս մի քիչ էլ տվի նա վերցրեց երան իր փողերից.-- Գնա մի տոժս էլ գնիր:--.

--

փողը:

'

-

ես էլ

չեմ բարկանումքեզ վրա,-- ասում է: եմ, վազիր, Հիմա կպտտվի-- Ու մեկ էլ ինձ: Հետո մեկնեց ափը: ճամբուրեց Անձրն, Հիմա անձրնկգա --

--

Տեսնում

նա

--

Տեսնում

եմ:

Գիտե՞քինչ արեց նա, քիչ մնաց ուշքս գնար. Ձեռքը մտցրեցգրպանս,դուրս քաշեց որսորդականկարմիր գլխարկը

ու

դրեց գլխիս:

իակդու չե՞ս ուզում դնհս,-- Հարցնումեմ: նախ դու դիր,յ-- ասում էւ վավ: Դե վազիր, թե չէ բաց կքողնեսայս պտույտը: եվ քո ձին էլ կզբաղեցնեն: Բայց նա չէր Հեռանում մոտիցքս: Գու ճի՞շտէիր ասում: հսկապե՞սոչ մի չես զնահս տուն: վերաղառնալու ու հսկապե՞ս Այո,-- ասացի ես: Ու չէի խաբում: հսկապեսվերաչ ի տուն եմ:Դե շո՛ւտ արա, --ասում ի Հիմա կըս-: | կրովի, նա վազեց տոմսակ գնեց կավերջին պաչճինՀասավ բուսելի մոտ: էլի պտտվեց չորսբոլորը։ Մինչ որ դտավ իր նախկինձին, Հեծավ, ձեռքը քափաճարեց իմ կողմը, ես էլ ձեռքս քափաճարեցի։ Ու այդ ժամանակսոսկալի անձրն սկսվեց: Իսկականտեաստված վկա: Բոլոր մայրիկներն ու տատիկղատարավփ, --

--

--

տեղ

--

--

դարձա --

ու

-217--

ները, մի խոսքով, ովքեր կալին, վազեցինկարուսելի տանիջի տակ, որպեսզիմինչն ոսկորներըչԹրջվեն, իսկ եռ այդՍոսկալի թրչվեցի չպես: լ մնացի անձրնի տակ նստած. Հատկապես օձիքս-ու տաբատս: Որսորդական գլխարկըինչ-որ ինձ պաշտպանում էր, բայց, ալնուամենայնիվ,մինչն "դավով վերջին թելը Թրչվեցի/,Ու ինձ Համար միննույն էր: Հանկարֆ Լ այնպես երջանիկ զգացիինձ, որ Ֆիբին էր կարուսնլով: Քիչ էր մնում երջանկությունից ղռայի, ճիշտն ասած: ինքս էլ չեմ Հասկանումինչու նա այնքա՛ն լավնէր» այնքա՛ն ոչրախ էր պտտվում, իր կապույտ վերարկունՀաա, աստվաֆ վկա գին, դուք չեք տեսել նրան, `

պտտվում

որ Աժա«՛

ԱՀա

ալլնս ոչինչ չեմ պատմելու իմարկն,կաբող էի պատմել, քն ինչ կատարվեցտանը, ն ես ինչպես Հիվանդացա, ն ո՛ր դպրոցնեն պատրաստվում ուղարկել նձ դուրս գրեն, բաջց այդ-մատինչարժե ` աշհանը, նրբ այստեղից դ խոսելւ Հավեսչկա, ազնիվխոռք:Հետաքրբիր չէ' այդ Շատերը, որ զալիս է Հատկապես Հոգեվերլուծողը, ն բոլորը,

|

ա

սովորելո՞ւ ինձ՝ կարգին Հարցնում սանատորիան, յայս իմ կաբժիքով տշ7 երբ աշնանըդպրոցընդունվեմ: 'անափ ինչպք՞ս կարող է է, Մարդ նախօրոք ՀիմարՀարց կն

դա

նախապես

զար-

ասել, թե ինչ է անելու ոչինչչես կարողիմանալ, ինձ թվում է, թե պիտի սովործմ,` բայցի՞նչ եվ ՐՐ

|

լ

լ ւ

իմանամ,

Հիմարություն է Հարցնել, ազնիվխոք Դ. Բ-ն ուրիշների նման չէ, բայց նա էլ է զանազան4Ճառրցներտալիս: Շաբաթօրի եկել էր ինձ մոտ այն անգլուճու Հնտ, որը ոեթթ Վ նկաբաճանվիֆրա ֆիլմում: Շատ է կոտփոխարենը շատ զեղեցիկն բայց այդ անգլուծին, բատվում սենեվ երբ նա գնաք միչանցթի ծայրին գտնվող կանացի մտածում Դ. եմ Բ-ն ալն մասին, յակի, ինձ Հարցրեց, թե ինչ ինչ որ կատարվեց, այն մասին, ինչ որ ձեզ պատմեցի' Բոլոինչ պատասխանեմ:Ճիշտն ասած, ես էլ չգիբովինչգիտեի տեմ ինչ մտածեմ, Ափսո՛ս, որ շատերին եմ պատմել ալս ամենը: Գիտեմմիայն, որ մի տեսակ զգում եմ այն մարղկանց կարիքը, ում --ջ18--

որ պատմելեմ: Օրինակ՝Ստրեդմասին

լնյթերի կամ 48նց քեկուլ այդ էկլիի' երբեմնթվում է, թե մմ կարոտում,տարօրինակ նույնիսկ ալն ստոր Մորիսին է, դուք բան եվ լավ կանեք, որ էլ ոչ մէկին «չինլ չպառմեր: Թե չէ ամեն նք, Հետո տխրում եջ աոանց ինչ պատմում

դրանց:

Ր

ասաայՄԽ0ժ,,),ԽՄԻյ)/

`

ԾՊԵՂՆԵՐԸ

ԲԱ՛ՐՁՐ,

՝

ԱՏԱՂԶՈԳՈՐԾՆԵ՛Ր

-՛

Ի...

երբ մեր բավական մեծ ընտանիքում բոնկվեց խոզուկի Համաճարակը,իմ կրտսեր Քրոջը՝ Ֆրանիին,իր սայլակով Հանդերձ մի երեկո տեղափոխեցին այն սենյակը, որտեղ ապրում էինք ես ու իմ ավագ եղբայր Սիմորը, ն որտեղ, ենթադրվում էր, միկրոբները չէին բաղՀ՝ տարի առաչ,

։

.

`

տասնչինգ տարեկանէի, Սիմորը՝ տասնյոթ: Գիշերվաերկուսին ես արթնացամեր նոր բնակչի լացից: Մի պաչ լուռ ականջ դրի, պաշդանելով լիակատարչեզոՓություն, իսկ ճետռ լահցի, ավելի ճիշտ զգացի, որ կողքիս վրա Սիմորըշարժվեց: Այն ժամանակ մեր մաճմաճճակալի Ճակալնեերի միջն գտնվող գիշնրասեղանիվրա էլեկտրական լապտեր կար դրվաժ՝ դեպքում օգտաՀանչրաժեշշության գործելու Համար, թեն, որքան ճիշում եմ, երբեք այդպիսի առիք չէր եղել Սիմորըչխկացըէք լապտերն ու վեր կացավ, Մայրիկնասաց՝ շչիշբ գազօջախիվրա է,-- բացատես: բեցի նոլ եմ կերակրել,-- ասաց Սիմորը։-- կուշտ է: ու լապՄթության մեջ նա մուռնցավ դգրադարակներին տերիլույ"ով սկսեքինչ-որ բան որոնել, ես նստեցի: Այդ ի՞նչ ես անում,-- ճարցրի' Ասո էմ, գուցէ մի բան կարդամ նրա ճամար,-ասաց Միմորբու մի գիրք ճանեց գրադարակից: -տասը ամսական է: կաիր,ազաւշ, նա ընդամենը մանում:

նս

--

»

--

--

--

--Ք20-«

:

Գիտեմ,-- ասաը Սիմորը,-- բայց ականջներ ունի, Հէ՞չ նրանքամեն ինչ լսում են, Այդ գիշեր լապտերի լույսի տակ ՍիմորըՖրանիիՀամաք կարդաց էր սիրած պատմվածքը. դա դառսյան մի լեգենդ էր։ Միիչն չիմա էլ Ֆրանին երդվում է, թե էբր Հիշում է Սիմորնինչպես էր կարդում իր Համար. Չո Լոյին ասաց» Մուն՝ Չինաստանի «իշխան տիրակալը, արդեն առել ես: Քո ընտանիքում կա՞ որեէ «Դու տարիքդ մեկը, որ այսուճետ ծառայի ինձ քո փոխարեն ն ձիեր ընտրի ինձ Համար»: Չո Լոն պատասխանեց. «ավ ձին կարելի է Բայց անզուգական որոշել արտաքինից ու շարժուձնից' նժույգն այն է, որ ուռքը գետինչի առնում ու Հետք չի թողԴա խորճրդավոր նում. անորսալի բան է, անշոշափելի, ինչսլես վաղորդյանմշուշը: իմ որդիներնայդքան մեծ շնորճք

ու

չունեն. նրանք կարող

են

նայելովտարբերել լավ

ձին,

բայը

ճանաչել անզուգականնժույգը՝ նրանք չեն կարող, Սակայն հս մի բանբարեկամ ունեմ` Չու Ֆան-կաոն,որ ցախի ջարեղենի վաճառքով է զբաղվում: նա ինձնից պակաս չի գլուխ Հանում ձիերից։ կանչիրնրան», իշխանն այդպես: էլ արեց: Շուտով նա Չու Ֆան-կառյի Չու ուղարկեց ձի որոնելու: նրեք ամիս անցվերադարձավ Ֆան-կաոնն ասաց, որ գտել է նժույգը:«չիմա Շախյուում է զտնվումռ,-- ավելացրեց նա: «իսկ ինչպիսի՞նժույգ է»,-Ճճարցրեց իշխանը։ «Աշխետզամբիկ է»,-- եղավ պատասխանը: Բայցերբ ձին բերեցին, պարզվեց, որ ագռավի պես ոն Հովատակ է, ու

եր դժգոՀ՝ իշխանը Քո

մոտ

Չո կանչեց ոյին։

բարեկամը խայտառակեցիրեն, նա ի վիճակի չէ ճովատակը զամբիկիցչոկելու: էլ ի՛նչ է Հասկանում ձիերից, հքե նույնիսկ տեսակը որոշել չի կարող: Պո Լոն թեթնացածժ չունչ քաշեց.-- Մի՞քէ նա իսկապես Ճասել է այդ բանին։.-- Ուրեմննա ինձ նման Հազարին արժե, նս չեմ Համարձակվիինձ Համեմատել նրա Հետ. Ոբովճեւտն կառն կարողանումէ թափանցել ոգին, Հասնելովբուն անկարհոր Ճատէությանը՝ նա անուշադրության է մատնում կանիշները,Ըմբոնելովներքին արժանիքները՝նա կորցնում է արտաքինի մասին պատկերացումը նա կարողանում է --

)

«-221--

է տեսնել, ն էնկա:ոել անկա» տեսնելա՛յն,փնչըՀարկավոր Նա ինորը:

նայում է այնտե՛ղ,ուր անՀրաժեշտ է, ու արճչազ մարձում վ այն, ինչն արժանի չէ ուշագրության: կառյի իմաստություննայնքան մեծ է, որ նա կաբող է դատել շատ ավելի կարնորլոսների մասին, քան ձինրի արժանիքներնենչ ու երբ նժույգը բերեցին, պարզվեց, որնա

' վուգական ծ.

|

փոզազքո Հ :

Ես ալս

Հատվածըմեջբերեքի ոչ միայն ալն պատճառով, ամսականներիծնողներին ու ավագՓղբայրների մշտապես ու Համառորեն խոռրչուրգ եմ տալիս լավագույն արձակվիընքերցումը օգատցործել ոթպես ճանդօտացուցիչի միչոը, այլն միանգամայն ուրիշ պատճառով Հիմա դուք տեղի 8 պատմվածքկկարգաթ ժի ճարտանիրիմասին, րր աւնհցել 1942 թվականին: իմ կարծիքով գա միանդամայը ավարտուն պատմվածքէ, գրա մեջ կա սկիզբ, վերչ ե նույ« երկ մաՀվան նախազգացում:Քանի որ ինձ Հայտնի են Հե-, տացա փաստերը, ապա պարտավորվածէմ վգում 4Հայտենլ ձեզ, որ Հիմա, 1955 թվականին, փեսան այլնս կենգանիչէ: Ֆա ինքնասպանհզավ 1948 թվականին, երբ կնոջ Հետ միա« ռին Հանգստանումէր Պլորիգայում...Քայց ամենակարնորը աճա քն քնչ եմ ուզում առել. ալն ժամանակիցի վեր, երբ փեսան գուրս եկավ ասպարեզից,նս չեմ գտնում մեվը, որին լիներ վոտաճել նժուլգի որոնումզերըՀ 4նտրավոր ար

տասը

ւա

թվականի մայիսին մենք լոթս կլ՝ նսա ն Բեսի (ժննպյամբԳալլաճեր) Գլասների՝նախկին չրյիկ քատերա« թմբի կոմիկ դերասաններիժառանգներ»,բարձր ոճով ասած, Խվավածէինք ամբովջ Միացյալնածանգներովմեկ: 0Օրինավ հս, ավագությամբերկրորգ, պառկած էի Ֆորտ-Բենինգի, պլերիտով՝ Քածշանգի,զինվոբականՀոսպիտալում, 'Փորջիայի ուռուցՔ Հիշատակեղամսյա ճետնակային գերիմաստության ման. նրկվորյակներ Ուոլքը ն Ունյթերի զեռնս մի տարի առաջ էին բաժանվել իրարից: Ուեյքերիննստեցրել էին ՄհՃամբարում, իսկ Ոաքը կովում ճբաժարվածների Իելենգի

-909..

:

բ Խաղաղօվկիանոսում կամ մեկնումէր այնտեղդաշտային ճրետանու զորամասերիճետ. (Մենք երբեք Հաստատ չէինք իմանում որտեղ է գտնվում Ուոլթը։ նա չէր սիրում նամակներ գրել, իսկ նրա մաճից Հետո մենք շատ քիչ րան, գրեթե ոչինչ չիմացանք նրա մասին, նա զոչվել էր ամենաանչեքեթ պատաճականությունից, Ճապոնիայում, 1945 թվականին, Ավագքույրս՝ Բու-Բուն (ժամանակագրական կարգով իմ ն հրկվորյակներիմեջտեղն էր ընկնում), միչման էր կանանց ծովային օժանդակ զորամասերում, Բրուկլինիռազմածձովային բազայում: Այդ տարվա ամբողջ գարունն ամաբ Քույրս ապրեց նլու-Ցորքի մեր փոքրիկ բնակարանում, ոքբ բանակ կանչվելուց Հետո էլ դեոնա իմ ն Սիմորե վրա. էբ. դրանցված։ նրկու փոքրերը՝Զուինն Ֆրանին(աղջին), մեր. ժնողեերի Հետ ապրում էին Լոս-Անջելոսում, որտեղ Հալըս էր որոնում կինոստուգիալիՀատաղանդավորդերասաններ ութ: Ամեն մար: Ջուինտասներեջ տարեկան էր, Ֆրանին՝ շարաք երկուսն էլ ելույթ էին ունենում ուսդիոլով, կան Ճարց պատասխաններիճաղորդման մեջ, ռադիոյի Համար բնորոշ, ծաղրական «խելացի էրեխաներ խորագրի տակ: Այստեղ թերնս պետք է ասել, որ գրեքն միշտ, ավելի ճիշտ տարեցտարի, մեր ընտանիքիբոլոր երե-, խաներըելույթ էին ունենում «Խելայի երեխաներ» ծրագրով,` որպես վճարովի «Հյուրեր», ես Սիմորը ելույթ առաչին անդամ թվականին, երբ նա տասը տարեկան ես՝ ն էր, ութ, «Հաղորդում էինք» «Մառի-չիլլ» ճին Հյուրանոցի Հյուրասենյակից: Ցոթս էլ, սկսաժ Սիմորիցն վերչացրած Ֆրանիով, Գույն ելույթ էինք ունենում կեղժանունով: դա խիստ Հակասական է: թվում. չէ որ մենք այսպես թե այնպես, էատրադայինարտիստներիզավակներ էինք, մարդիկ, ոբոնքբոլորովինչեն խուսափում ոնկլամից։ Բայցմայրս մի անգամ ամսագրում մի Հոդված կարդաց այն մասին, որ փոքբիկ պրոֆեսիոնալներըճարկադրվածեն ծանր խաչ կքելու, որ նրանք մեկուսացված են սովորականերեխաներից, որոնց ընկերությունը, անշուշտ, խիստ օգտակար է նրանց իր Պամար, ն նա երկաթե Համառությամբ առաջ "ավ խոսթըկեղծանունովՀանդնս գալու կապսգցավյամբ ոչ մք անդամչնաճանչեց: (Այստեղ բոլ».. տեղինչէ քննել, ու

մանկա ամերիկյա

ու

ունեցան

ու

ու

Հոլի

--223--

Քն Հարկ կա՞ արդլոք բոլոր «պրոֆեսիոնալ» երեխաներիֆ կամ նրանց մեծ մասին օրենքից դուրս Հալտարարել, նրանց շրջապատել խղճաճարությամբ կամ առանց.ավելորղ քնքշուՔյունների բնաջնջել որսլես ՃասարակականճանդիստըխանՀգարողների։ նշեմ միայն, որ մեր ընդՀանուր աշխատավարձը «Խելացիերեխաներ» ծրագրում, Հնարավորություն տվեց մեր վեցին՝ ավարտելու քոլեջը, ինչպնեսնլոթերորդին՝ սովոչրելու ալդ նույն միջոցներով): Մեր ավագ եղբայր Սիմորը, այստեղ խոսքը զլխավորապես նրա մասին է լինելու, որպես կապրալ ծառայում էր այլն զորամասերում, որոնք 1942 քվականին դեռես կոչվում էին ոռաղմաօղայինուժեր. նա ապրում էր ումբարկուների Բ--17 բազայում, Սալիֆոռնիալում, ն, որքան ինձ ճալտնի է, վաշտի գրադրի սլարտականություններէր կատարում: հ միչի այլոց, Ճիշեցնեմ, քեն դա ջատ կարնոր է, որ մեր մեջ ամենից ջիչ նա էր սիրում նամակ գրել: կարծեմ ամբով կյանքի ընքացքում նա ընդամենը Ճճինդնամակ է գրել ինձ Այդ առավոտ, մայիսի քսաներկուսինկամ գուցեն քսանե"րեքին (մեր ընտանիքը երբեք թվական չէր դնում նամակնեբի տակ), ֆորո-Բենինգի զինվորական ճոսպիտալում կպչուն սպեղանի էին քաշում ստոծանուս (բժիշկներն այդ միջոցը գործադրում են պլնրիտով ճիվանդների վրա, Ճավանաբար, այն նպատակով, որ նրանք Ճազարկտոր չլինեն ճազից), երբ ուռքերիս վրա դրին Բու-Բու թրոջս ուղա"կած նաես կարգացիԲումակը: երբ ալդ տառապանքնավարտվեց, Բուի նամակը, Այն մինչն ալժմ էլ պաճպանվել է ն ճիմտ ժնչ եմ բերում բառացիորեն,

«Սիրելի Բադի. եմ ճանապարճ ընկնելու Փատրաստվում

ն շատ-շատ

եմ

գրում, բայց խիստ" դրա Համար էլ Ծովակալ Շչիպոզադըորոշել է, որ թշնամիներին ճաղթելու Համար իրեն անճրաժեշտ է մեկնել գրողի ծոցը, անճայտ ուղղությամբ, ն իր Հետ տանել քարտուղարուճուն(եթե հս ինձ լավ պաչեմ): ՍոսկալիՀուզված եմ: էլ չեմ ասում ՄՍիմորի մասին, չարկադրվածնմ լինելու սառչել վրաններում, դիմանալ մեր փառապանծմարտիկներիճիմար սիրաճնետումշտապում,

--Ֆ24--, /

Համառոտ

եմ

սիրտ ետ տալ կնքնաթիոներում աշա թե ինչն Բայց տոպրակներում: երին

ն

ամուսնանում

է,

Հասկանո՞ւմհս

այդ

է

այլանդակթղթե

Սիմորն կարնորը.

ամուսնանում

է,--

այնպես որ, խնդրում եմ, ուշադրություն դարձրուալդ բանին եւս գալ չեմ կարող. Մեկնում էմ՝ Հայտնի չէ մեկուկես, թն երկու ամսով: չարսնացուինտեսել եմ: Իմ կարծիքովիրենից ոչինչ չի ներկայացնում,բալց արտակարդ սիրուն էւ Իշարկե, չգիտեմ նա իսկապե՞սայնպիսի ոչնչություն է, ինչպես ինձ թվաց, թե չէ։ Այն երեկո նա երկու խոսք էլ չարաասանեց: նստած ծխում էր, ժպտում, ալնպես որ, Հնարավոր է, ես իրավացի չլինեմ. նրանց սիրո մասին ոչինչ չգիտեմ, կարծեմ, անցյալձմռանն են ծանոթացել, երբ Սիմորիզորամասը բնակվում էր Մոնմաուտում: Բայց նրա մայրիկը՝ ավելի վատը չես կարող պատկերացնել.բիթը խոթում է բոլոր արվեստների մեջ ն շարաթը երկու անդամ գնում Հայտնի ճոգեվերլուծողի՝ Ցունդի աշակերտիմուռ: Մեր ծանոթության երեկոյան նա երկու անդամ Հարցրեց ինձ՝ արդյոք ենթարկվե՞լեմ Ասաց,թն կցանկանար, որ Սիմորը ավե. Հճոգեվերլուծության: լի շատ նման լիներ բոլոր մարդկանց: Բայց տեղնուտեղն էլ ավելացրեց, թե, ալնուամենալնիվ, նա շատ է դուր գալիս իրեն ն այլն, ն այլն, ե որ ինքը Հիացմունքով է ունկնդրել նրան ռադիոյով այն բոլոր տարիներին,երբ ելույթ է ունեցել նիմորը։ ԱՀա այն ամենը, ինչ գիտեմ երանց մասին, բայց ամենակարկորն այհ է, որ ղու պետք է մասնակցես նրանց ճարսանիքին.նրբեք չեմ ների թեզ, էթե չգնաս, ազնիվ խոսք: Հայրիկն ու մայրիկը ոչ մի կերպ չեն կարոզ ծովափից գալ. Ամեն ինչից բացի, Ֆրանին Հիվանդ է կարմրուկով: Ի դեպ, լսեցի՞ր նրան անցյալ շաբաք, նա շատ գեղեցիկ, ձրկարպատմում էր, Թե ինչպես է չորսուկես տարեկանում թռել ամբողջ բնակարանով մեկ, երբ տանը ոչ ոք չի եղել: Նոր մեկնաբանը շատ Թերենս,այն ավելի վատն է Գրանտից, ժամանակվա է, եթե, իշարկե, ՀնարաՍալիվենիցէլ վատ վոր է ավելի վատ լինել. նա ասաց, ճշավանաբարՖրանին հրազում | տհսել, օր թոչում է, Բայց մէր փոքրիկը ճամբերությամբ իրենն էր պնդում. Ասում էր, ո՛չ, ինքը Հաստատ գիտի, որ կարողանում | թոչել, որովճետն, երբ վայրէջք կատարում, մատները միշտ վոշոտ-

ճրնշտակային

լ

ւ45--4.

Դ.

ՍձլիԵչիր

Հ

«-225-« -

ված էին լինում էլեկտբականլամպերից: Շատ եմ ուզում սոեսնել Ֆրանիին։Քե՛զ էլ. Համենայն դեպս, դու պետք է գնաս ճարսանիքին։Դասալիքդարձիր, եթե անպայման Հարկ կա, միայն թե գնա, շատ եմ խնդրում քեզ: Հարսանի ժաՓը «Հունիսիչորսին է, ժամր երեքին/ Խիստբարհկիրք ն մանակակից Հարսանիք, նրա տատիկի տանը, 63-րդ վողոքում, ԱՊսակը կատարելու է բնչ-որ ղատավոր: Տան Համարը չեմ Հիշում, բայց դա երկու տուն Հետո է այն բնակարանից, Ճարըսճիտեղ կառլն էմին խեղդվում էին շքեղության նրա տրանստության մեյ, Ուոլթին Հեռագիր կտամ, բայց ոլորտը, կարծեմ, մեկնել է. խնդրում եմ, անպայման գնայ Բադի, Սիմորը նման է Հոգնատանչ կատվիկի, դեմքը՝ ոզեջնչվա՛ծ, անիմաստ է նրա Հետ խոսելը. Գուցե մեն ինչ լավ կվերջանա,բայց հռ ատում եմ քառասուներկու թվականբ ու, Հավանաբար, սկզբունքորենատելու եմ մինլե վերջ: ԱմուրՀամբուրում ձմ թեզ, կանհանվենք, վերադառնա ու

ու

րճ

նամակն ստանալուց երեթ օր ճոսպիտալից,Ճանձննլով, ալսպես

Բու-Բու»:

ինձ դուրս գրեցին երեք մետր կպչուն աղպեղանուՃուլսին, ռր փաքաքված էր կոզերիս։ Հետո սկրսգեց խիա» լարված մեկշաբաթյա կամպանիան՝Հարկավոր էր արձակուրդ ստանալ ճարսանիք գնալու Համար: Վերջասլ ճամառ խնդրանջի ճանապարՀչովնես ճայջողուցյան Հասա վաշտի Ճրամանատարիմոտ, որբը, իր իսկ բնորոշմամբ, գբբնան ասեր մարդ էր, ենրա սիրած գրողը, բարեբախտաբար, ոմն Լ 9է, Էմ «իրելին էր. դա Մենինգ Վայնսն կարժեմ, էր: Հայնդսը: Բայց չնալաժ մեր միջն Հաստատված այնքան ամուր ընդամենը երեք օրվա արձակուրդ ճոգնորկապերին, տվեց այսինքն՝ լավազույն դեպքում ժամանակըբավականացնելու էր միայն գնացքով նյու-Ցորք Հասնել, մասնակցել Ճարսամտած նիքին, Հապշտապ ճաշել մի՞"ռբնեէտեղ ն ջավփքրտինք վերադառնալՋորջիա, «ետո

ասած,

Քառասուներկութվականին պնադքների«նստելու» վա-

օդափոխությունը, գոններում

որթան Հիշում եմ, զուտ պայմանական էր, ամենուրեք լեփ-լեցուն էին զինվորական պաՀակախմբք,,նարնջաձյուքը, վաքի ն գարշելի վիսկու Հոտ --220--,

էր փչում, Ամբողջգիշեր ես ճագում էի կոմիծոըձեթի», ոբ տվել էջ ինձ կարդալու ինչ-որ մեկը խղճաշտճարությունի, երբ երկուսն անց տասը րոպեին, Հճարոռոնիքի օրը, գնացքը ու Ժոտեցավ նյու-Ցորքին, ես 4Ճազալուցառտոապած 4ոգնած ձի, քրտնած ու ճմրթված, հ մաշկս ռռռսկալիքոր էր գալի"

տակ: սպեղանու

նյու-Տորքում անասելի չոր էր. ժամանակ չկար տուն մանելու, ն իմ ուղեբծոր՝պարուսինԷբավականտանբարետետ մի պայուսակ, Իս թողեցի Փենսիլվանյանկայարանի պոզպատե պաշարանիվում։ Ու ասո դիտմամբ, «ենց այն պաճին, երբ անցնում էի սաատրասաիխ ճագուստնղննիթռանութի ու մուռով ասքսի փետրում, կապի ֆառայության մի կրտոնր ժոռառցելէի պատիվ տալ լեյտենանտ, որին, Ճավանաթարթ, աղննյութ Յոթերորդ

անցնելիս, Հանկարծ 4նեց թնքնաճոսը անցորդներիՀետաջրքիասեր ճայացբներթատի զրեց տղդանունս, ղորամասիսՀամարն ու Ճասցեն, մեջ ե» բոլորովին ջուր դարձա: Վարոողին պատՋաքռու վիրեջի տանել գոնն մինչն այն տունը, որտեղ ինչ-որ ժամանակ «շքեղության մեջ խեղդվում էին» Կաոլն ու էմին: Բայը երբ Հասանք այդ թաղամասը, ամեն իֆչ շատ պարզ դարձավ էր միայն գնալ ամբոխի ետեից: Այնտեղնույնիսկ Հարկավոր կտավից ամպճովանիկար: Մի քանի բոպե անց նս մտա մի վիքխարիքարե չենք, որտեղ ինձ դիմավորեց բաց կանաչագույն մազերով մի շառ: գեղեցիկ տիկին, որը ճարորեց, թէ ում ծժանոթնեմ ես՝ փեսայի՞,թե Հարսի: Ասացի՝փեսալի-05՛,-նայ-ասաց գիտնք, այստեղ ամեն իեչ. տակնուվրա է հղելչ-- նա շատ բարձր ծիծաղեց ն մատնացույց արեց ծալովի աքոռը՝ վերջին ազատ աթոռր վիթխարի, լեփ-լեցուն ճյուրասենյակում, իմ Հիշողության մեջ տասներեք տարվա թնքացքում մթագնել են այդ սենյակին վերաբերող մանրա-' մասները:Բացիալն, որ դաչլիճը լեփ-լեցուն էր ն շատ շոգ, հս երկու մանրամասնությունեմ Հիշում՝ երգեշոնը նվադում էբ ուղիղ իմ հտնում, իսկ աջ կողմս նստած.տիկինը շուռ եկավ ու քատերականՀանդիսավորությամբշշնլաց. «ե. եմ»: էլեն Սիլսբերնեն Զբաղեցրածտեղից ես որոնա շեցի, որ ճարսի մայրբ չէ, բայց, ճամենայն ղեպս, ժրպտացի ու զլուխ տվի ամբողչ ուժով ն արզեն պատիաստվում ն

«-921-«

էէ ներկայանալ, երբ

նա

ցուցաղրաբար

մատը սեղմեց

առաջ: երկուսս էլ նայեցինք

ու քունքներին,

չըր-

Մետավորապես

ժամը երեքն էր. ես փակեցի աչքերս ու սկսեցի լարված սպառել, քե երզեչոնաճարըերբ պետք է դադարի նվազէլ զանազան բաներ ու դղրդացնիՃարսանեկանքայլերգը «(ոհնդրի-

նից»,

"

ծո

այնքան էլ լավ չեմ պատկերացնում,քե ինչպես անցավ 4Ճաջորղժամը, բայց մի կարնոր բան լավ եմ Հիշում, ոբ ՃարսանեկանքայլերգըօՎոենգրինից» այդպես էլ լճնչեց, Հիշում եմ, ինչ-որ անծանոթ մարդիկ չուռ էին գալիս ամեն կողմից, որպեսզի աչքի պոչով նայեն, քե ով է այդպես ճաղում: Հիշում եմ նան, որ աջ կողմս նստած տիկինըմեկ անգամ էլ քիչ բարձր շշուկով ասաց: ժավանաբար,ինչ-որ պատճառովուշանում կ Դուք քիինէ տեսե՞լ եք դատավոր Ռենկերին, նա սրբի դիժք ունի, հեմ, քն երդեչոնային էրաժշտությունը ինչպես Հիչջում անսպասելիորեն, նույնիսկ մի տեսակ Հուսաշատորքն ԲաԻից անցավ վաղ Ռոջերսինն Հարտին։Բայց նս աւես ավելի ուտ կարեկցանքովկանգնածլինեի սեփական ճիվանդանոցալին մաճճակալի գլխին, խղճալով ինձ այն բանի ճամար, աբ ստիզվաժ էի լինում խեղդել Հազիս նոպաները: Այդ Հլութասենյակում նստածս ամբողջ ընքացքում երբեմն մի երկոտ միտք էր առկայծում գլխումս, որ չնայած կպչուն սպեզանուց շինված իմ կորսետին, ուր որ է կոկորդս է լցվելու ռաք արյունը կամ կողերս պայքելու են, --

,

"

9Զորսնանց քսան րոպեն, կամ կոպիտ ասած քսան րուն այն բանից, երբ վերջին Հույսն էլ կտրվեց, չպսակաՀ դրված Հարսը, գլուսը խոնարճած, նյարդային քայլվածքով: Ժնողներիերկկողմլա Ճակողությամբցած իջավ երկար քարե ասես ձեռքիք ձեռք Հանձնելով, աստիճաններից: Այնտեղ, Խան տեղավորեցինլաքապատ այն սն մեքենաներից ինում, որոնք սպասում էին մայթի երկարությամբ երկու ջարք էր ն ամսաչ կազմած: Պաճըբավականգեղանկարային Ճճետո

առաՀ

«-228--

դրայինիլլուստրացիաէր Հիշեցնում,

ինչպեռ ընդունվածէ իլյուստրացիաներում,այնտեղ պատկերվեցեան վկաայդ ների անՀրաժեշտքանակություն. Հարսանեկան 4լոածր( ն թեն, չանալով Հճետնել նս), օբինվորությանը, թվով մարդիկ արդեն խմբերով դուրս էին քափվում տնից ու ադոճաբար, հթե չասենք աչքները չորս արած, նայում էին ճարսին,Ու եթն ինչ-որ բան մեղմում էր պատկերը, ապա դրտ Համար պետք էր դոչություն Հայտնել եղանակին, Հուլիսյան արներդաղում այրում էր ՀՃազարավոր ֆոտոբոնկումների որ կիսաուշաքափվիճակում պոչ անողորմությամբ, այնպես ւիճաններից իջնող Հարսի դեմքը շողշողում էր ինչ-որ մչու» չում, ն դա միանգամայն ժամանակին էր: երբ Հարսանեկան անձնակազմը,այսպես ասած, ֆիզիչքացավ բեմից, սպասողական լարվածությունը մայկապես Թի վրա, Հատկապես ամպչտովանուտակ, որտեղ Հայտնվել էի ն նս, վերածվեց սովորական իրարանցման, ու եթե այդ տունը եկեղեցիլիներ, ու օրը կիրակի, ապա կարելի էր կարծել, քն պարզապես ծխականների ցրվում էեն կրոնական արարողությունիցՀետո: չանկարծընդգծված Համառությամբ սկսեցին Հայտնել, իբր Հարսի Հորեղբայր էլի անունից, որ մեքենաները դրվում են Հլուրնր տրամա դրության տակ նույնիսկ ընդունելությունը չկայանալու ե պլանները փոխվելու դեպքում. Դատելով ինձ շրջապատող մարդկանց ռեակցիայով,դա դիտվեցորպես «Ե6ՅԱ զ6ճտէ6» այդուԲայց : ասվեց, որ մեքենաները կդրվեն «տրամաՀյուրերի Հանդերձ դրության տակ» միայն այն բանից Հետո, երբ «Հարսի ամենամտերիմ Հարազատներ»կոչվող խիստ Հարդգալիրմարդկանց պատկառելի ջոկատը կբավարարվի տրանսպորտով, որը անձրաժեշտկլինի, որպեսզի նրանք էլ իչնեն բեմաճարեվ որոշ, ինչպես ինձ թվաց, անչասկանալի 4րմշտոչ թակից: ցից Հետո (որի ընթացքում ինձ այնպես սեղմեցին, ասես ու

հմտն

ու

-

մեջ առած լինեին, ն մեխեցին տեղս)Հանկարծ մամլիչների իսկապես սկսվեց «ամենամտերիմ Հարազատների» ելքը. նրանք վեց-յոթ Հոգով տեղավորվում էին մի մեքենայում, թեն հրբեմն նստում էին նան հրնք-չորսով: Դա կախված էր,

Շռայլ ժեշտ (ֆր.)

--229-«`

առաչին կնչպես Հասկացա ես, տարիքից, վարմունքից նատողիկոնքերի լայնությունից: Հանկաթֆինչ-որ մեկի ի միչի այլոց, բայց բավական ես որոշակի նետվաժ ցուցմունքով Հայտեվեցի ճամփեզոին, ամպճովանու մոտ, սկսեցի Ճյուրերին մեքենա նստեցնել, Չէր խանգարիմտորել, թե ալդ պատասխանատուպաշտոնը ինչու Հատկապես|՞նձՀանձնեցին, ՈրքանՀասկացա, բոլորոանճայտ արեց գործիչը, կարգադրություն անելով, եմ, ես վին պատկերացում Դրա չուներ, որ փեսայի եղբայրն Ճամար էլ տրամաբանությունըՀուշում էր, որ ինձ ընտրեցին մեկ այլ պակաս լիրիկական »պատճառով,Քառասուներկու ու

ու

քլականն էր,

ես

քսաներեք

գնացել:Համողվածեմ,

տարեկանէի, նոր էի բանակ

միայն տարիքս, զինվորական ՀՃամազդգեստս աներկբայելի պատրաստակամությունարոր

ու

յ

տաճայտողիմ աղոտ-պաշտպանականվիճակը ցրեցին կասկածները դոնապանի դերի Համար միանդամժայն ճարմար լինծլուս Հարցում, Բայց ես ոչ միայն քսաներեջաւմյաերիտասարղ էի, այլն բավական էտ էի մնացել իմ տարիքից: Հիշումեմ, որ մարդկանց մեքենա նատեցնելիս ես նույնիսկ ամենատաբրական չէի «Հանդես բերում: այդ Ընդչակառակը, ճարպկություն .ամենն անում էի դպրոցականի ցուցաղրական ջանադրությամբ,տպավորություն ստեղծելով, թե կարնոր պարտք եմ կատարում. Անկեղծ ասած, ես մի քանի րոպե անց արդեն Ճասկացա,որ Հարկադրվածնեմ գործ ունենալ ավելի տարեց, լավ սնված ու ցածրաձչասակսերնդի ճետ, ն արմունկից բրոՖելու ու գոները փակելու իմ դերը Հասավ փքուն ուժի զուտ ցուցադրական արտաճայտության,ես ինձ սաչում էի որպես Բացառիկ ազնվական, Հմայքով լեցուն, երիտասարդ

Ճճաղով բոնվաժ:

Բայցսոսկալի տոքը,

ճակ

մեղմ ասած, ճնշում էր ինձ, ն չէր ձրնոձմ,թե ջանքերիս Համար որեէ ճատուցում է սպասվում առաջիկայում։ Ու թեն «ամենամտերիմ Հարազատների»ամբոխը նոր էր սկսել նվազել, ես Հանկարծ խիցկվեցինոր բեռՖավորվողմեքենաներիցմեկը, որ արդեն շարժվում էր տե-. ղից, Այդ միջոցին գլուխս ուժգին շրխկոցով խփեցի (երեում Վ, որպես պատիժ) մեքենայի առաստաղին: Ուղնոբներիմեչ Հ280-`

.

որն անմիջաՍիլսբերեր, կարեկցանքն արտաճայտեց իմ ճանդեպ: Շրխկոցը, ճավանաբար, տարածվեց ամբողչ մեքենայում: Բայց քսաներեք տարեկանում ես պատկանում էի այն անձանց թվին, որոնք մարդկանց ներկայությամբ, դիմանալով ամեն տեսակ խեղումի, բացի գանգի չջարդվելուց, միայն Խուլ քմծիծաղ են արձակում: Մեքենանչշարժվեցդեպի արնմուտք ու առնես մտավ ուղդակի հտկեսօրյա շիկացած վառարանը: Այդպես գնաց երկու թաղամաս,մինչն Մեդիսոն-ավենյու,ե կտրուկ շրջվեց գեպի Հլուսիս, Ինձ քվաց, քե միայն անչայտ, բայց փոլ'ձված վարորդի ճարպկությունըփրկեց մեզ արնային շիկացած ճնոցի հատած

վես իր

էր

նան

էլեն այն շշնջանը՝

անսաճման

մել այրվելուց:

մենք` Առաջինչորս-Հինգ թաղամասը Մեգիսոն-ավենյուով գնացինք սովորական արտաճայտություններփոխանակելով, ինչպեսասենք՝ «նս ձեզ շատ եմ սեղմո՞ւմ», կամ «կյանքումս այսպիսի շոդ չեմ տեսել»: կյանքում այդպես շող չտեսած տիկինը պարղվեց, կանգնածժամանակ ինչպեսճամփեղրին լսեցի, Հարսի ընկերուճին է։ Դա մի ուժեղ անձնավորություն էբ, քսանչորս կամ քսանճինգ տարեկան, վարդագույն մեսռաքսե ղդգեստով,արճեստականանմոռուկների պսակը գրլեին: նրա մեջ որոշակիորեն ինչ-որ սպորտայինբան էլ կար,

լեջում ֆիզիկական դաստիարակությանՀրաճանգլիպաշտոն կատարելուՀամար: նույնիսկ ծնկներինդրված ծաղկեփունջը վոլելբոլի ցած ընկած գնդակ էր ճիշեցնում: նա նստել էբ հնում

սեղմված ամուսնու

ն

ֆրակով ու ցիլինդրով մի

ժե-

բուկի միջն, որի ձեռքին ճավաննական սպիտակ ծխախոտի

սիգարկար: Միսիս Սբլոբերննու ես ծնկներովթնքնակիորեն իրար ճպվաժ՝ զբաղեցրել էինք ծալովի տեղերը: երկու անգամ, առանց որնէ առիթի, պարզապեսՀիացմունթովետ նտյեցի փոքրամարմին ծՓեթուկին։Առաչին պաճին, երբ նոթ էի նստեցնումմեքենա, նրա առաչ բացեցի իմ մեջ դոնակը, ցանկություն առաջացավ նրան գրկելու ն զգուշորեն նստեցհելու բաց պատուճանից: նատ այնքան փոթրամարմին էր, Հազիվ քե ավելի լիներ չորս ֆուտից ու ինբ-թասը ճասակը գյույմիպ ե, այլոճամննայնիվ,թզուկի կամ աԱԱպուտի տպաու

-

--2891--

վորություն չէր թողնում: Մեքենայումնստել էր ուղիղ ն խըստությամբ առաջ էր նայում. երկրորդանդամ ետ նայելով, նկատեցի,որ նրա ֆրակի դարձածալիվրա մի բիծ կար, շատ նման յուղուռ նան, սոուսից մնացած Հին չետքի:Նկատեցի ար նրա ցիլինդրը չորս, գուցեն Հինգ դյույմ ցած էր մնում մեքենայի առաստաղից: Սակայն ուղնորության առաջին րոպեներին ինձ ավելի շատ իմ առողջականվիճա'՛ն էր անճանդստացնում։ Պլերիտիցու գլխիս ուռուցքից բացի, ինձ անձչանգստացնումէր նան նոր սկսվող անգինայի Հոռետե-. ես թաքուն փորձեցիլեզուս պտտել, թական նախավզգացումը: Հնարավորինչափ լայնորեն պտտել նե ուսումնասիրել կսկորդիս կասկածելի մասերը։ Հիշում եմ, նստել էի ու Հայացքռ ճառել ուղիզ վարորդի ծոծրակին, որը իրենից ներկայացնում էր բուժված չիբանների մի ցայտուն քարտեզ, երբ ճանկարծ ծալովի նստարանիննստած իմ Հչարնանուճինճարցրեց ինձ. Իսկ ինչպե՞ս է ձեր սիրելի մայրիկը, Դուք Դիքի |

--

եք, չե՞ս Քրինգանզան Լեզուսալդ պաճին զբաղված էր քիմքիս ուսումնասիրու» `

թյամբ ն բավական ետ էր ծալված: նս այն ուղղեցի, կոՎ տվի թուքն ու նայեցի Հարնանուճուս: նա 4իսունին մոտ կլիներ, Հազնված էր նորաձն ու պերճաշուք:Դեմքին գրիժի ճաստ շերտ էր քսված: ոչ, նս նա չեմ: Պատասխանեցի՝ Տիկինը, թեթնակի կկոցելով աչքերը, նայեց ինձ հ առաք, եմ ռբ ջրի երկու կաթիլի պես ես նման Սելի Բրիգանզայի դեմքի արտածայտուորդուն:ձառսկապես բերանս:ցանացի եվ նորից ցույց տալ, որ մարդիկ սխալական են: Թյմբ ճայլացքս Հառեցի վարորդի ծոծրակին, Մեքենայում լոռուխախտելու Համ'"ր ես պաՀ թյուն տիրեց: Միօրինակությունը աուշանից դուրս նայեցի Զեզ դո՞ւր է դալիս բանակի ծառայությունը,-- Հարցչ թեց միսիս Սիլաբերնը ի միջի այլոց, մի բան ասած լինելու ճամար: Բայց ճենց այդ պաճինՀազսբռնեց: նրբ նոպան անցափխ 8ո շուռ եկա դեպի նա ն ինձ ծամար Հնարավոր առույգու« ունես թյամբ պատասխանեցի,որ բանակում շատ ընկերներ --

--332--

դժվար էր շրջվել դեպի նա, սսլեղանին սեղմում էր' ատոժանիս: նա գլխով արհց.-- ես գտնում հմ, որ դուք բոլորդ էլ ուղզակի ճրաշք եք,-- ասաց նա մի քիչ երկիմաստորեն,-- ԱսաՀցեք, իսկ դուք Հարսի՞ բարեկամն եք, թե փեսալի,-- Ճանկարծ Համառորեն ճարցրեքնաւ -- Գիտեր էնչ, ոչ Բն բարեկամը... եթե փեսայի բաբեկամն եք,-Ավելի լավ է լոք, հտնից խոսքս կտրեց ճարսի ընկերուճին:-- 0՛4, մի ձեոքո բնկներ նա հրկուրուղնով:Ընդամենը երկուբոպեով,ավելի չեմ ուղում: Միսիս Սիլաբերնըկտրուկ չջուռ եկավ, արանաղիժոյտա խոսողին: նվ նորից ուղղվեց տեղում, Մենք գրեքե միաժա» մանակէինք չուռ գալիս Շրչադարձը ակնթարթային էր լինում. եվ ժպիտը, որ պարգնեց նա ճարսի ընկերուճունչ լարախաղացության Հրաշք էր ուղղակի։ Այդ ժպիտի կեճդանու» թյան մեջ արտաճայտվում էր ամրողջ աշխարչի ամբողչ հրիտասարդությանճանդեւպնրա ունեցած Համակրանջը, -Ճատկապես երիտասարդությանտվյալ ներկալացուցչուճու ճանդեպ՝այդպիսի Ճամարձակ,այդպիսի անկեղժ. ինչել, նա դեռ լավ ծանոթ չէր այդ ընկերուճուն, Շատ

--

'

Արլունարբո՛ւէակ,-- ծիծաղով ասաց տղամարդու ձայնը, նս միսիս Սիլաբերնըկրկին չրջվեցինց։ Հարսի բնկերուճու ամուսինն էր խոսողը, նա նստած էր ուղիղ իմ հւտկում,կնոջ ձախ կողմում: Մենք թռուցիկ, ոչ բարեկամաՀչ կան Հայացքներ փոխանակեցինք, ինչպիսին այն չար ժա1942 մանակներում, քվականին, կարող էին փոխանակել միայն սպան զինվորը: հնաղպի ծառայության այդ ավագ լեյտենանտիգլխին ռազմաօդային ուժերի օդաչուիմի շատ գլխարկկար՝ երկար ճովարով գագաթամասով, զվարճալի որից մետաղալար էր դուրս ցցված, մի բան, որ սովորաբար գլխարկիտիրոջը,Հավանաբարնախապեսմտածված, անձոզ ու խիզախտպավորությունէր Հաղորդում: Բայց տվյալ դեպՔում գլխարկըբոլորովին չէր կատարում իր դերը: Այժմ Հիմնականում ծառայում էր այն բանին, որ իմ սեփական,ճամազգեստիս Համար նախատեսվածն մի քիչ մեժավուն գրլ--

ու

ու

ու

՝

«-2338-»լ

Խաշկը ծաղրածու աղբարկղիցՃաղպչտապ դուրս քաջա քասակիտպավորությունթողներ: կեյտենանտը 4իվանդոտ Հոգնած տեսք ուներ: նա սոսկալի քրտնում էր, որտեղի՞ցէր այդքան խոնավություն Հավաքվում նրա ճակատին, վերին չրթոգզնքին, նույնիսկ քթի Փայրին,ասում են, Հենց նման գեպքնրումպեաք է աղի Ճա.

ու

բեր ընդունել,

Ամուսնացել եմ ամբողջ նաչճանգների ամենատրյունարբուանձնավորությանՀետ,-- ասաց նա միսիս Սիլոբերհին՝ որոշակիորեն Հասաթակության Համար նախատեսված մեղմ ժիծաղով: նրա կոչման ծանդեպ ունեցած րնաղղական Հարդանքիցնս էլ ժիծաղի նման մի բան արձակեցի, օտարի ե կոչումով պետք այդ կաբճատնանմիտ ձիձաղը քույց ցածրի է տար, որ ես նույնպես լելտննանտին տաքսու բոլոր ուզնոքչ ների կարծիքին նմ, ու ընդճանրապես, ես դեմ չեմ, այլ` --

կողմ

եմ:

Չէ՛,

ասաց ճարսի ընկերուկատակ չեմ անում,-եղբայրներ, բնդամենք բոպեով, Հին.-- երկո՛ւ ծրկո՛ւբոես իմ սեական ձմոջերով... 0՛4,. ունով, վավ, լավ, մի՛ աղմկիր, մի՛ Հուզվիր,-- ասաց ամուռինը, երնում է՝ օժտվածընտանեկանճամբերատար անսպառպաշարով-- Քիչ շուզվես՝ երկար կապրես: ՄբսիսՍիլսբերնընորից ետ շրջվեց ն Հարսիընկերուճուն պարգնեցգրեթե Հրեշտակայինմի ժպիտ.-- հսկ ոբնէ մեկը հրա ճարազատներինտեսե՞լ է ճարսանիքում,-- Հարցրեց նա մեղմորեն ն բավականբարեկրթորենընդգծելով անձնական դնրանունը: ուժ Հարսի բընկերուճուպատասխանի մեջ են, ժովավին կամ բոլորը կար։-- Ո՛չ, նրանք արեմտյան Շատ նրանց: կուղեի տեսնել կամ ինչ-որ մեկ այլ տեղ: Ամուսինը կրկին ծիծաղեց.-- հսկ է՞նչ կանջճիր,սիբելիո,-- ճարցրեց նա ու անամոթաբար աչքով արեք ինձ: Չդիտեմինչ, բայց անպայմանմի բան կաննի,-- անա: ռար (եյտենանտնավելի բարձր ծիծաղեց:-- Անպայինչ մա՛նչ-Սպառնագինկրկնեց կինը:-- ես ամեն կասեխնրանը: եվ ընդճանրապես,աստվա՛ծ էմ։-- նեախԽո ասնս սում էր աճող ինջնավատաճությամբ,որոշելով, ոթ --

--

պայթուջի

--

9...

Ջ

միալն ամուսինը, տյլն բոլոր ունկնդիրները Հիացած ի նրա անկեղծությամբ, արդարամտության նրա որոշ չափով գրգռիչզգացումով,քեկուզն նրա մեջ որոշ մանկականպարզամիտբան կար: ճազար մի տեՉգիտեմ, ինչ կասեք: Հավանաբար, չեմ խոսք, սակ Հիմար բաներ: Բայց տեր աստվա՛ժփ Ազնիվ

տչ

"

`

ու

--

էն մարդկանց Հանցագործության է ուղղակի: մղում: նա ազնիվ ճուզումը զոապեցճիշտ այնքան, որ միսիո Սիլաբերնըճասցնի աջակցել նրան խիստ կարեկցանք արտաճայտող Հմյացքով: ես ու միսիս Սիլոբերնըարդեն վերչնականապեսգերմարդամոտորեննտ դարձանք:-- Այո՛, այո՛, ուղղակի ճանցագործությա՛ն,--շարունակեց Ճճարսիընկերուճին:-- Ջի կարելի Հենց ալդպհո խրվել մարդկանցկյանջի «եչ, նեղացնել նրանց, վիրավորել նրանց լավագույն

կարող տանել,

որ

Արյունս եռում

զգաց-

մունքները: ես շատ քիչ բան գիտեմ ալդ էրիտաԳժբախտաբար, աարդիմասին,-- մեղմորեն ասաց միսիս Սիլսբերեր:-- Կյանֆումսչեմ էլ տեսել Մլայն լոնլ եմ, որ Մլուրինլը նչան--

Վել է...

-- Ոչ "ոթ չի տեսել հրան,-- կտրուկ նետեց Հարսի բնկերուճին:-- Նույնիսկ 9՛ս ծանոք չեմ նրա ճետ: երկու անգամ փորձեցինջ Հարսանեկան արարողությունը, ն ամէն անդամ Մյուրինլիխեղճ Հայրիկը ստիսլվաժ եղավ փոխարինել նրան, միայն այն պատճառով, որ նրա Հիմար ինքնաթիռը չի կարողացել թոչել։ իսկ երկուշաբթի նա պետք է երեկոյան թոչեր այստեղ մի ինչ-որ ապուշ ռազմական ինքնաթիռով, բայց մի ինչ-որ ապուշ տեղ, չգիտեմ Արիզոնայումթե կոլորադոչ լում, ինչ-որ ապուշություններեն տեղի ունեցել, ձյուն է եկել, Քե ինչ, հ Նա եկել է միալն երեկ, գիշերվա մեկին եվ այդ ժամին նա խելագարիպես զանդաճարում է Մլուրինլին ինչ-որ էռնդ-Այլենդիցն խնդրում է Հանդիպելմի ինչ-որ ասակալի ծլուրունոցի ճոլլում,-- գիտեք, նրան անճրաժե՛չտ վ խոսելր-- ՀարսիԸնկերուճշինպերճախոս քոքվեք աւսերու-- Բայց դուք ճո ճանաչո՞ւմ եք Մյուրիելին, այդպիսի Ճրեշտակինամեն պատաճականմարգ կարող է կպչել: ինձ ուղղակի կատաղեցնումէ այդ Մյուրիելի նմաններին

բանը:

միշտ նեղացնում են... եվ պատկերացրեք,Մլուրիելի Ճագնըվում է, նետվում է տաքսի նե ինչ-որ մի սոսկալի Հոլլում նստած

զրուցում է մինչն առավոտյան չորսն

անց

կետ

Հարսիընկերուչին ձեռքից գցեց ծաղկեփունջըն բոունցքնքրի սեղմեց ծնկներին.-- 0՛4, ուղղակի կատաղել էի "-իսկ ո՞ր ՃՀյուրանոցում,-- Հարցրի ես նրանչ-- Դուք

գիտէ",

որս

ես

ջանում էի անփութորենխոսել, ասես Հծլուրանոցների տրեստը ճորս էր պատկանում, ու ես որդիականՀասկանալի Հետաքրքրությամբուզում էի իմանալ` որտեղ են իջնանում եկվորներընյու-ֆորքում. Բայց իրականում իմ Հարցը ոչինչ չէր նշանակում. Պարզապեսբարձրաձայն մտածեցի, հնձ ճետաքրքիրթվաց ինքնին փաստը, որ եղբայրս Ճարսնացուին խնդրել է գնալ իր մոտ, ինչ-որ Հյուրանոց ն ոչ թե իր դատարկ բնակարանը: Ճիշտ է, բարոյական տեսանկյունիցայդպիսի Հրավերը շատ նման էր նրան, բայց, ինձ ճետաքրքրումէր: Ջգիտեմոր Հյուրանոքում,-- բարկությամբ ասաց ռի ընկերուչին.-- Մի ինչ-որ «լուրանոցում, ն վէրջ:---. նա Հանկարծ սնեռուն նայեց ինձ,-- իսկ ձեր ի՞նչ գործն է: Դութ նրա բարեկա՞մն եք, ինչ է՛ Նրա Հայացքի մեջ որոշակի սպառնալիքկար: Ասես նրա եջ մարմնավորվել էր կանանցմի ամբոխ, ն մեկ այլ դեպՓում նա գիլիոտինի մոտ նատաժ՝ իր ձեռագործը կգործեր) Ի,կ ես ամբողջ կյանքումս ամբոխիցեմ վախեցել, Մենք միասին էնք մեծացել,-- ասացի նո Ճաղիվ Հաս

ազնուամք

Հար»

--

"

--

կանալի'

Տես թե

ի՛նչ բախտավորնէս Գե՛, դե՛, չէ՛ կարելի,-- ասաք ամուսինը: Ա՛խ, մեղավոր եմ,-- ասաք Հարսի ընկերուծին, դիմելով ամուսնուն, թեն դա վերաբերում էր բոլորիս:-Է Բայց դուք չեք տեսել, Թե ինչպես խեղճ աղջկա աչքից արցունքը չէր ցամաքում ամբողջ երկու ժամ: Այստեղ ծիծաղելու բան չկա, մտքներովդ չանցնի, խնդրեմ:սել ենք վախկոտ փեսաների մասին. Բայց ոչ վերջին պաշին։ Հասկանո՞ւմեք, այդպես չեն վարվում, անչարմար վիճակի մեջ չեն դնում ամբողչ ճասարակությանը,չի կարելի օրինավոր մարդկանց --

--

--

«-296--

՛

աստիճանի Հասցնել ն աղջկանէլ խելքից ուջաքափութքյան ճանել, նթե փոխել է միտքը, ինչո՞ւ ոչինչ չի գրել աղջկան, ինչո՞ւ ճարաբերությունները չբ խզել նրա ետ, ինչպես նախապես,քանի դեռ ջենտլմեն, ասացեք, ի սեր ատոծու այդ շիլաշփոքը լավ, ճանգատացիր,Հանգստացիր,-- ասաց ամուաինը:նա դեռես Փիժաղում էր, բայց ծիծաղը բավական

չէր սարքել Դե

--

էր

ծու

--

Հնչում:

9է,

չին-

լրջորեն Ինչո՞ւ չէր կարող գրել ն տղամարդու պես ամեն ինչ բացատրել, նախազգուշացնել այս չարիքը ն այլն.-- եվ մի Հայացք նետեց ինձ վրաւ-ի դեպ, դուք պատաճմամբչգիտե՞քորտեղ է նայ-Ճարցրեց՝ ձայնի մեչ մետաղե սառնություն: --եքե դուք մԺանկուքյան ընկերներ էք, պետք է... -- Ընդամենը ծրկու ժամ է, որ ոտք եմ դրել նյու-Ցորք,-ասացի ես երկչոտ: Հիմա ոչ միայն Հարսի ընկերուճին, այլե նրա ամուսինը ն միսիս Սիլոբերնը նայեցին ինձ,-- Ջեմ ճասցրել-նույնիսկմոտենալ ճեռախոսին, Հիշում եմ, որ Հենց այդ րոպեին բոնեց Հազիս Միանգամայն բնականորեն,բայց պետք է խոստովանեմ,որ ես ոչ մի միջոց ձեռք չառա այն դադարեցնելուկամ մեղմելու ճամար: Դուջ չե՞ք բուժում ձեր Հազը, զինվոր,-- Ճճարցրեք լեյտենանտը,երբ դադարեցի Հաղզալուց: Բայց այդ ժամանակ նորից բոնեց ճաղզս նե, որքան էլ տարօրինակլինի, դարձյալիսկականից: նս-ղեռնսնստած էի կես կամ քառորդ չափով շրջված դեպի ետեի նստարանը, բայց ջանում էի շրջվել այնպես, որ Հազամ օրինավորության ու ճիգիննայիբոլոր օրենքներիՀամաձայն, ես

եմ

ասում,

նոպան:

--

»

Գուցե խախտեմ պատմությանսկարգը

բայց կարծում այստեղ մի փոքր նաչանչ պետք է կատարեմ, որպեսզիպատասխանտամ մի քանի մութ Հարցերի:եվ դրանցից առաջինն այս է, թէ ինչո՞ւ չէի իջնում մեքենայից, Բացի ամեն տեսակ կողմնակի դատողություններից,Ճաստատ գի-

"էմ,

որ

`

9-81--

Կոնի, մեջենանամբողչ

որ խմբին տանում է ճարսի ժնողենրի տուն: Ու հթե ես կարողանայի որկէ արժեքավոր տեղեճարսից կամ նրա կություն ստանալ վշտաբեկ չպսակված անՀչանդատացած (գուցեն կատաղած)ծնողներից, դարձյալ ոչինչ չէր կարող ճարթեցնել նրանց բնակարանումիմ ճայտնրվելու անճարմարությունը:Հապաէլ ինչո՞ւ էի նստել մեքենալում։ ինչո՞ւ դուրս չքոա, ասննք, այն ժամանակ, եբբ մեքենան կանգառավլուսաֆորի առաջ: եվ վերջապես,աժեհատնճասկանալին. ինչո՞ւ առծասարակնստեցի այդ մեքե»

նան...

Գուցե ասսնյակ պատասխաններգտնվենբոլոր այա «ար առմամբ բավարար լիՓերին, ու դրանք բոլորը բքնդճանուր նեն, Բայց ինձ թվում է, որբ բոլորին կարելի է միանգամից Հիշեցնելով, որ դա 1942 թվականն էր, որբ էճ պատասխանել, քսաներեք տարեկան էի կ նոր էի բանակ կանչվել, նոր էի միայն սովորել անճրաժեշտությանդեպքում մնալ խմբովին ե, որ ամենից կարկորնէ, շատ միայնակ էի Իսկ նման դեպ երում, որքան Հասկանում եմ, մարդ ուղղակի նետվում է մեքենան, մարդկանց մսա, ու այնտեղից այլես դուրս չի գալիս:

Քայց վերադառնալով իրադարձություններիշալադրմանըջ ալն ժամանակ, երբ երեքն էլ՝ Հարսի ընկն« սննոուն բուճին, ամուսինը ն միսիս Սիլսբերնը, նայում էին, ՔԵ ինչպես եմ Հաղզում, էս ինքս էլ ետ նայեցի փոքրիկ ծենբուկին. նա էլի նստել էր Հայացքն առաջ ճառա: ինչ-որ հթախտագիտության զգացումով նկատեցի, որ նրա ոտքերը Հատակինչեն Հասնում: Գրանք ինձ Հին, բարի բնկերնեթ թացի. հսկ այդ մարդն ինչո՞վ է զբաղվում առշասարակ,-« ֆնձ Հարցրեց ճարսի բնկերուՀին, հրբ դադարեց Հճազիսնո« ՞

Հիշումէմ, որ

|

--

.

պան:

Դուք Սիմորի մասի՞ն եք ճարցնում,-- ասացի ես: Սկզբում նթա տոնից ինձ թվաց, թե նա ինչ-որ ստոր բանի մեջ է կասկածում եղբորս: Բալց Հանկարծ, միանգամայն մտածեցի, որ գուցեն գաղտնաբար հեթագիտակցորեն ճազար ու մի տեսակ կենսագրականտվյալներ է Հավաքել Սիմորթ --

«-238-«

այն մանը, դժբախտախար, դրամատիկական փաստերը, որոնք, իմ կարծիքով, միանգամայն կեղծ պատկերացումէին ստեղծում Սիմորիմասին: Սրինակ, որնա դեռնս վեց տարհկանումՀայտնի էր ամբողջ աշխարչին որպես ռադիոճերոս: կամ, մի կողմից էլ, որ նա ընդունվել է Կոլումբիայի Համալսարանը, երբ տասնճինգքնոր էր լրացել: -- Այո, Հենց Սիմորիմասին,-- ասաց ձարսի բնկերուՀին-- ինչո՞վ էր զբաղվում նա մինչն զինվորական ծառայությունը: եվ նորից առկայծեց ուղեղումս, որ նա եղբորս շատ ավելի բան գիտեր, քան ինչ-որ պատճառներովՀարմար էր գտնում բացել: Համենայն դեպս, նրան, օրինակ, ճրաշալի Հայտնի էր, որ մինչն բանակ կանչվելը, Սիմորըանգլերեն ձի դասավանդումքոլեջում: եվ ինչ-որ պաշ նայելով նրան, հռ մի տճաճ բան զգացի. գուցե գիան նան, որ Սիմորն իմ եղբա՞յրնէ: Բայց այդ մասին չարժեր մտածել, Ու ես միայն նայեցի նրան աչքիս պոչով ն ասացի.-- նա կոշտուկներ էր վիրաչատում:-- ծվ անմիջապես էլ կտրուկ շուռ եկա սկսեցի ոլատուճանից դուրս նայել. Մեքենան,արդեն մէ քանի րուղե էր, կանգնած էր, բայց ես միայն չիմա լճեջի աքմարտականթնդյունը, որ գալիս էր Հեսվից՝ թմբուկների սինգտտնյան կամ երրօրգավենյուի կողմից,

բոլոր մասին,այսինքն՝

մասին

ու

|

--

ճվավ

Փջերթ ձ,.--

ասաց

միսիս. Սիլաբերնը նա լ

չուռ .

Մէնջ Ութաուներաթդ փողոցի ջրչակայքում էինջ. Մքգիսոն-ավենյուխմեջտեղը կանգնել էր ոստիկանթ դազարեցու

րել ամբողչ շարժումը նե՛ դեպի Հյուսիս, ե՛ դեպի ճարավ ՈրթանկարողացաՀասկանալ, նա պարզապես էք ու ճանապար:չէր տալիս ո՛չ գեպի արնելջ, «՛չ

գագարծցջե սեգի

արեմուաք:

Երեքթն չորս մեքենա ն մեկ ավտոբուս սպասում էլն, ոթ էրենց թողնեն գեպի Հարավ, բայց մեր մեքենան միակն էր, որ ուզում էր գնալ քաղաքի Հյուսիսային մասը: Մոտակա անկլոնում ն մեքենայից երնեացողկողքի փողոցում, որ տանումչր գճպի Հինգերորդավենրու,մարզիկ Հավաֆվել էին ,

-39...

"մայթիվրա

ն ճամփեզրին, Հավանաբարսպասելով մինչն զինվորների կամ բուժքուլրերի կամ բոյսքաութների ջոկատը շարժվեր Լեքսինգտոն-ավենյում Փավաքմանկետից ու անցներ իրենց մոտով 0՛ տեր աստված, այս էր պակաս,-- ասաց Հարսի ընկերուծին: նս հտ դարձա, ու քիչ մնաց գլուխներսիրար խփենք: նատ առաջ էր Հակվել, գրեթե մտնելով իմ ն միսիս Սիլսբերնի միջե, Սա նս կարեկցականվրդովմունքիարտաճայտությամբ շրջվել էր դեպի նա' Մենք կարող ենք մի ամբողջ ամիս մնալ- այստեղ տնկված,-- ասաց Հարսի ընկերուճին, հրկարացեէլով վիզը» որպեսզի նալի քամաճար ապակուն։չ-- Մինչդեռ ես պետք է Հիմա այնտեղ լինեմ, նս Մյուրիելին ու իր մայրիկին ասացի, որ կղամ առաջին մեքենաներից մեկով, Հինգ րուն Հետո կլինեմ իրենց տանը: 0՛, աստված, մի՞քն ոչինչ ՀնաՔավոր չէ անել, Ինձ էլ է անճրաժեչտլինել ալնտեղ,-- շտապ-շտապ ասաց միսիս Սիլսբերնը: հեմ տավհլ: ներս կլըցԱյո, բայց ես նրան խոսք ամեն ու վնն տիպի խելառ քեռիներն մորաքույոելը, ամեն տիպի կողմնակի մարդիկ, իսկ ես խոստացել եմ պաճակ կանգնել, տասը սուր դեմ տալ եկողներին, միայն թե Հնատամ նրան մի քիչ մենակ մնալ, մի բիչ...-- նա րավորություն օ՛, կոբեց խոսքը,-աստված, ի՛նչ սարսափելիբանս եմ, թն Միսիս Սիլսբերնը զուսպ ծիծաղեց.-- Վախենում նա այդ խելառ Հորաքուլրերից մեկն էլ նես հմ,-ասաց Որոչակիորեն նեղացել էր: չարսիընկերուժին ծուռ նայեց նրան.-- Ա՛խ, ներեցեք, հս ձեր մասին չեմ ասում,-Ապա ետ ընկավ իր նստարանի ես Քիկնակինչ-միայն ուղում էի ասել, որ նրանց բնակարանը այնքան նեղվածք է, ու եթե ով ասես լցվի ալնտեղ, ինքներդ էլ ճասկանում եց... Միսիս Սիլոբերնըլոհց, իսկ ես նայում էի նրան ն ցանկանում որոշել, թե որքանովլրջորեն վիրավորեց նրան ճարռի ընկերուշու դիտողությունը:Հիշում եմ միալն, որ ինձ վրա մի առանձին տպավորություն թողեց Հճարսիընկերուշու --

|

--

ւ

--

'

--

.

Ի-240-«

նա ներողություն էր խնդրում իր «խելառ Փեանճարմար արտաճայտության մորաքույլրերը» ռիներն նա էր անկեղծորեն ներողություն խնդրում, բայց Համար: հս ճանկարժ առանքստորանալու, առանք շփոթվելու, այնպիսի զգացում ունեցա, որ չնայած ցուցադրականանղապուչինծու կրքոտությանի, երա մեչ իսկապես արի թյանն նման աներեր ի բան կա, ինչ-որ գրեթն գրգոնչ ոգնորություն: (Ասեմ անմիչապես ն միանդամայն անկեղծորեն,որ իմ կարծիքը տվյալ իրադրության մեջ չատ չնչին արժեք ուներ: Շատ Հաճախ է պատաճում, որ ես անժուժաբարտարՀ վում եմ այնպիսի մարդկանցով,որոնք չեն չոայլում իրենցը Բայց բանն այն է, որ այդ ։զաճին իմ ներողությունները), մեջ առաջին անգամ ինչ-որ կանխակարծիքշարժվեց ընդդեմ փեսայի, ճիշտ է, շատ փոքր, ճազիվ նկատելի կշտամբանթի սաղմ՝ նրա անբացատրելիչարամիտ բացակայության ճա-

տոնը, որով ու

ու

ու

"մար.

Հապափորձենքմի բան անել,-- ասաց Հարսի ընկեբուճու ամուսինը: Դա նույնիսկ թշնամու կրակի տակ իր պաչշողլանող մարդու ձայն էր: ես զդացիճանդատությունի նաս ինչպես է չան, թափում իմ ետնում, ն մեկ էլ նրա ոք Հայտնվեց իմ ու միսիս Սիլսբերնի միչն գտնվոզ բավական սաչշմանափակտարածութլյունում:-- Վարո՛րդ,-ացաց նա տիրական ձայնով ն լռեց՝ սպասելով պատասխաՃի, Վարորդիչուշացրեց պատասխանը, որից Հիւտո լելտենանտիձայնը դարձավ շատ ավելի զիջող ու Հասարակ.-էնչ եք կարծում, մեղ երկա՞րեն պաճելու այստեղ: Վարորդը շուռ հկավ.-- Ո՞վ է իմանում, Մաք,-- ապաց Ֆա ու Հլի «կսեց առաջ նալել։ նա ամբողջապեստարված էր տեղի ունեցող իրադարձությամբ: Մի րոպե Խաչմերուկում առաջ մի տղա դուրս պրծավ մարդկանցից աղատվաֆ արգելվաՓ գոտին, կիսով չափ նստած փույիկը ձճոբին, նրան բոնեց Հայրը ն բռունցքով հրկու անդամ Հասցրեը թիկունՔին, Ամբոխըիրավացիորձնվրդովված քիչերով դիմավորեց --

` Հրչ

ԳԼ

'

այդ արարքը: --

Դուք տեսա՞ք,թե

ալդ

մարդը ինչպես վարվեց եր1-

Խայի 4ետ,-- Հարցրեց միսիս Սիլաբերն՝ դիմելով բոլո-. Բին, Ոչ ոք չպատասխանեցնրան: 06.6,

-

Դ.

Սելինջեր

--241-՞

Ճարցնենք,, Քե որքան կապաչեն Սուցն ոաստվկանի՞ն ասաց վարորդին: Նա դեռնս մեզ այստեղ:-- Աայտծնանտն նատած էր՝ բավական առաջ ճակված, երնում է, նրան չբավարարձց վարորդի լակոնիկ պատասխանը.-- Հասկանո՞ւմ եք մենք մի քիչ շտապում ենք: Ջէի՞ջկարող ծարցնել նրան, քն շա՞տ կսղլաճեն մեղ այստեղ: առանցշուռ գալու կատաղաբար քափ ավեց Վարորդն ուսերը: Բայց ն այնպես անջատեց վառիչն ու դուրս եկավ նա արմեքենայից՝շրսկացնելով լիմուզինի ծանր դուռը տաքուստ էր, թափթփված Ճանդգնավուն,ոչ լրիվ վարորդական Հագուստով. սկ կոստյումով էր, բայց առանց զլխարկի' ն միանդամայն անկախ, եթե Դանդաղ չառենք՝լկթիահնա անցավ մի քանի ջայլ։ բար, մինչն խաչմերուկը, որտեղ կանդնած Ճճերթապաճռստիկանըկարգավորումէր ջչարժումը: նթանքբանակցեցին բավական երկար: 1անցի,«ԹեՀարսի ըեկերուչին ինչպես Ճառաչեց իմ ետնում։ եվ ճանկարծ երկուսն կլ՝ վարորդն ու ոռտիկանը, բարձր Փքրջջացին: Կարելի էր փարծել, որ նրանք ոչ մի բանի մասին էլ չէին զրուցում, Հետո մեր պարզապես տանվալելուչկատակներ էին անում: վարորդը, դեռնս ծիծաղելով իր Հավաբ, բորնկամաբար ձծոբը քափաչարէը ոստիկանիկողմը ն շատ գանդաղ հկավ դեպի մեքենան, նա նատնց, շրխկոցով փակելով դուռը, մի ռեզարձտ անեք ցուցավաճանակի վրա դրվաֆ տուփից: ն ճետաս, մբայն Հետո մտցրեց ականջինետենք դարձավ մեզ ու Գետջ է սպազեկուցեց,-- նա ինջն էլ չգիոի,-- տռաց:-անհլ,մինչն շքերթն անցնի,-- անցողակի նայեց բոլորիս.-այն ժամանակՀնարավորկլինի գնալ,-- նա ջուռ ձկավ, սիչզարնտը ճանեց ականչի ետնից կպցրեց: ետեինստարանիցտխուր Հառաչանք լավել. ճարօի բնու կնբուչքն էր այղ ձնով արտաճայտում փր վրդովժունքն Խոր լռություն մի քանի Հիասքափությունը, տիրեց: Վերջին բուլեների ընթացքում առաջին անգամ նայեցի փոքրիկ Ժ6բուկին, որ հատած էր չվառվող սիգարը ձեռբին: /Ուշացումը բոլորովին չէր վրդովում նրան, երնում է, նա իր Համար վարվեցողության ճաստատուն կանոններ էի սաճմանել մեչ է, թենայի ետնի նստարանին,միննույն է, այն կանգնա՞ծ Ամեն է, է թե կամրջից գետն չարժվո՞ւմ ինչ չանետվում: »-

ու

--242--

է հստել ուղիզ, փից դուրս պարզ էր նրա Համալս Հարկավոր պաճպանելովցիլինդրի ն մեքենայի առաստաղի միջնչոր» սից-4ինգ դյույմ տարածություն կ խստործն առաջ նայել, քամաչճարապակուն: Ու եթե ՄաՀթ,-- էվ նա, ամենայն 4աէ վանականությամբ, նստած առջնում, կապոտի վրայ-ուրեմն՝ եթե Մաչը ինչ-որ Հրաշջով ապակուցներս քափանցէ ն դա քո ետնից, ապա կելնես տեղիցդ ե կշրտանեսնրա. խստորեն,բայց Հանգիստ: Չէր բացառվում նանյ տբ կարելի կլինի վերցնել սիգարը, եթե այն Հավաննականէ ի՞նչ ենք անելու, Պարզապես նսանհնըք ն սպասե՞նք էմ այստեղ,-- Հարցրեց Հարսի ընկերուչին,-- ես մեռնում չոգից' ու ես ժամանակինչուռ Միսիս Սիլաբերնն եկանք որսաչլու Համար նրա ճալացքը, օր այդ ամբողջ ընքազյում առաչ չին անդամ նա նետեց ամուսնու վրա։չ-- Մի՞թե լես կարող գոնե մի քիչ այն կողմ թաշվել: Ես ուղղակի խեղդվում եմ, այնպես եք սեղմել ինձ --

լեյտենանտըծիծաղեց

արտաճայտիչկերպով տտրաառանց այդ էլ գրեքե թնի վբո. եմ նբոաած, նապաստակս,-- ասաց նաչ Հարսիընկերուշին աարակուսանքովու Հետաբբջրությամբ էի Հայացքն ուղղեց իր մյուս վրա. սայ կարժէտ ցւսնկանալով գոնե մի փոթի բարձրացնել իմ տրամադրությունը, շատ ավելի լայն տեղ էր զբաղեցրել, քան չճարկավոր էր իրեն, նրա աջ կոնքի ն արմնկակալի միչն երկու պլույմ տարածություն կար, Հարսի ընկերուշին, անշուշտ, տեսել էր դա, բայց չնալածձձայնի ամբողջ սառնության, նա, այնուամենայնիվ, չէր կարողանում Հանդիմանել այգ Դո փոքրիկծերունուն նա կիկին դաբձավ ամուսնուն-ես կարո՞զ սիդաբետ4անել,-- Հարցրեց գրգոված։-- Այնքան նեղ է տեղս, ոթ ես իմը չեմ կաթող ճանել, թոռ «նեղ թ ասելիս նա գլուխջ չուս տվեց ն բավական կիկ, բայց չափից դուրս պեբճախոսմի Հայացք գզեց Հանցագործության փոջրիկ մեղավորի վբա, որ նվաճել էր այն տարածությունը,որն իրավամբ իրեն էր պատկանում: Բայջ ժերուկըմնաց միանգամայն անխոցելի Հարսիբնկերուճին նայնըմիսիս Սիլ«բերնինն պերճախոս Հոնբեբարձրացրեք ժեց ձեռքերը:--

ն

Ես

.

`

Հարնանի

'

13.

իր Հերթին դրությունը լիովին ըմբբոՄիսիս ՄՍիլաբերնն ն նելու կարեկցանքիարտաճայտությունտվեց ղեմջին, Այդ ընքացքում լեյտենանտը իր ամբողջ ծանրությունը տեղափոխեց ձախ, պատուճանիՊողմի նատատեղիվրա ն տոնական Համաղգեստիտաբատի աչ գրպանիցՀանեց սիգարետի տուփն ու լուցկին Կինը սիգարետ վերցրեց, իսկ ամուսինը անմիջապեսկրակ մատուցեց նրան, Միսիս Սիլաբերնն ես նայում էինք, քե ինչպես է բոցավառվում լուցնինյ) ասես 4մայված ինչ-որ արտասովոր երնույթով: 0՛ ներեցեք,-- ասաց մեկնեց լեյտենանտն ու միսիս Սիլսբերնին, Շատ շնորձակալ եմ, բայց ես չեմ շտապ» շտապ ասաց միսիս Սիլոբերնըկարծես ափսոսանքով իսկ դո՞ւք, ղինվոր,-- ն լեյտենանտը ճազիվ նկատելի տատանումիցճետո տուփը մեկնեց նան ինձ, Անկեղծասած, Քեն ինձ դուր եկավ, թե նա ինչպես իրեն ստիպեց սիգարետ առաջարկել, ն ինչպես նրա մեջ սովորականքաղաքավարուՀչ թյունը ճաղթեց կաստայականնախապաշարումներին,այնուամենայնիվ,սիգարետչվերցրի: կարելի՞ է տեսնել ձեր լուցկին,-- ճարցրեց միսիտ Սիլաբերնը՝ արտասովորքնքուշ, գրեթե չաճել աղջնակի ձայբը.

ու

տուփը չեում,--

--

--

.

--

--

նով:

ասաց լելտենանտը:Լ22 լուցկիներով ստվաՀչ րաթղթի կտորը պատրաստակամորեն միսիս Սիլս--

Սա՞,--

ա

՛

բերնին, Միսիս Սիլաբերնը սկսեց ղենել լուցկին, էս էլ նայեցի՝ ճետաքրքրությունարտաճայտելով։ ետ ծալվող կոփարիչին, կարմիր ֆոնի վրա, ոսկե տառերով տպադրված էր. «Այս լուցկիները գողացված են Բոր ն էդի Բերվիկներիտնից»:

Սքանչելի՛է,-- ծոր տվեց միսիս Սիլսբերնը՝օրորելով Է գլութը:։-Է Չէ, իսկապես, սքանչելի ես աշխատեցիդեմքի արտաճայտությամբցուլք տալ, քե իբր չեմ կարողանում առանց ակնոցի կարդալ մակագրությունը ն անվրդով կկոցեցի աչքերս Միսիս Սիլոբերնըորոշակիորեն չէր ուղում տիրոչը վերադարձնել լուցկին: երբ, այնուամենայնիվ,տվեց, ն լեյտենանտը դրեց իր ծոցագրըիմ. կարծիջով, ես նման բան լեմ տե սյանը, նա ասաց.---

ԱՀ.

սել:--

Ու

գրեթե լրիվ շրջադարձ կատարելովիր ծալովի նրսՀ-

քնքշորեն սկսեց նայել լեյտենանտի ժոցադրպատարանին,

նին:

Անցյալ տարի պատվիրել էինք մի ամբողչ կույտ,-լեյտենանտրչ-- Չեք. պատկերացնի,թե դա ինչպես է օգնում տնտեսելուն: կինը նայեց, ավելի ճիշտ Հակվեց Բայց այդ ժամանակ հրա վրա.-- Մենք դրա Համարչպատվիրեցինք,-- ասաց նա կ, մի Հայացք գցելով միսիս Միլսրերնիվրայ որ նշանակում էր «0՛4, այս տղամարդի՛կ», ավելացրեց.-- Չգիտեմ, ինձ ուղղակի թվաց, թն դա Հետաքրքիր է. Գոնչիկ է, բայց, այնուամենայնիվ, Հետաքրքիր է: Ինքս էլ չգիտեմ... Չէ, սա սքանչելի՛ է, իմ կարծիքով, ես ոչ մի տեղ... փրականում օրիգինալ էլ չէ Հիմա բոլորն էլ այդպես հն անում: իդեպ, այդ միտքն ինձ տվեցին Մյուրիելի ծնողները, նրա մայրիկն ու Հայրիկը: նրանցտանը միշտ. այդպիսիլուցկիներ են լինում .-- նա խոր ներս քաշեց ծուխն ու, շարունակելով խոսել, սկսեց քիչ-քիչ արձակել ծխի միանման քուլաներ։-- Աահցեք, նրանք ճիանալի մարդիկ են, Դրա է վրատ Համարէլ այս պատմությունը այսպես ազդում Ինչո՞ւայդպիսի բաները տականքներինչեն պատաձճում,չէ. նրանց անպայման օրինավոր մարդիկ կճանդիպեն,Ար քե ինչն է ինձ Համար անչասկանալի,-- ու նայեց միսիս --

ասաց

--

ՀՀ

Լ.

սա

ասնս սպասելով պարզաբանման: Սիլսբերնին՝

Միսիւ Սիլսբերնիժպիտը խորՀրդավորէր, միաժամանակ ն թախծոտ, որքան որ Հիշում եմ դա Ծալովինըսերբակիրթ տարանիննստած ոմն Փոկոնդայիժպիտ էր' Այո, հս-էլ եմ Հաճախ մտածել...-- կիսաձայն ասաց նա: իսկ Հետո բավական հրկիմաստորենավելացրհց.-- Չէ՞ --

մայրը Մյուրիելի

Հանգուցյալամուսնուս կրտսր քույրն էւ Ա՛,-- Հետաջքրքրությամբ ասաց Հարսի ընկծրուչին:-Ուրեմնդուբ ինքներդ էլ ամեն ինչ դիտեք,-- եվ անբնականորեն երկար ձեռքը մեկնելով ամուսնու վրայով. մոխիրը թափ տվեցդոնակին ամրացված մոխրամանի մեջ:-- Ազնիվ խոսք, ամբողչ կլանքումս իսկապես այդպիսի Հոլակապ մարդիկչեմ տեսել. Հասկանո՞ւմեք, նա կարդացել է աշխար4ճիս բ ոլոր գրքերը. Աստվածիմ, նթե հս կարողաոր

--

--245--

՞

նայի կարդալ թեկուզ մեկ տասներորդըայն ամենի, որ կարդացել ու մոռաքել է նա, ինձ Համար երջանկությունկլիներ: է, ե՛ թերթում է Հասկանո՞ւմնք, նա ն՛ դասավանղել աշխատել, նա ինքն է իր Համարզգեստներկարում, ամբողչ ինքն է վարում: Խոսում է ուղղակի ինչպես տնտեսությունը 91, աստված: անկեղծ ասած, ուղղակի 4րաշբ է, գթազը

տանիս

՝

Իսկ նա Ճավանություն տվե՞լ է այղ Ճարսանիքին,-« եք, հս ճարքընդճատեց միսիս Սիլսբերնը:-Հասկանո՞ւմ նում եմ, միայն այն պատճառով, որ մի քանի ամիռ Գեթրոյքում եմ եղել, Տալս Հանկարծակիմաճացավ... էս կլ... -Պա այնքան լավ է դաստիարակված, որ չի միջամթավխ-- բացատրեց Հարսի ընկերուճինւ-ինձ, Հասկացեք նա չասիիքդուրս, դե ինչպես ասեմ, նրբանկատ Լւ-- եա մի փոքր լոնց.-- իրականումմիայն այսօր առավոտյանառա--

-

ջին անգամ լսեցի, քե նա ինչպես էբ վրդովվաժ այս կաԴա էլ միալն այն պատճառով,որ շատ էր պակցությամբ: Հուղվել խեղճ ՄյուբիելիՀամար: նա ֆորից մեկնեց4ծոքըն թափ տվեցմոխվրը։ հսկ ի՞նչ ասաց ալսօր առավոտյլան,-- ագածաբար Ճարցրեցմիսիս Սիլաբերնը: Հարսիընկերուճին ասես Էնչ-որբան Հիշեց.-- Ընդճանքապնս մի առանձնաճատուկբան չասաք, ուզում եմ ասել՝ ոչ մի վատ, իսկապեսվիրավորական, մի խոսքով, նման բան չասաց, Միայն ասաց, ոբ իմ կարծիջով, ալդ Սիմորը պոտենցիալճոմոսեքւուալիստ է ն որ նա իրականում վախենում է ամուսնանալուց: Հասկանո՞ւմ եք, նրա- ասածի մեչ մի առանձինչարություն չկար կամ սման մի բան։ նա պարղզապես շատ խելացի արտաճայտվեց,Հասկանո՞ւմեք, նա ինքը Հոգեվերլուծությանկուրս է ընդունում արդեն երկա՛ր-երկա՛ր տարիներ շարունակչ-- Հարսիընկերուճին նայեց միսիս Սիլբսբերնին.-- Այստեղ որեէ գաղտնիք չկա. նս գիտեմ, որ միսիս Ֆեդերըինքը կպատմեր ձեղ, այնպես որ նս ոչ մեկի զաղտնիքըչեմ մատնել, "..Գիտեմ, գիտեմ,-Է փուքով ասաց միսիս Սիլոբերնը:-Նա աշխարձճումՀանուն ոչ մի բանի... Հասկանո՞ւմնջ,-- շարունակեցճարի բեկերուչին,-« --

`

--

--946-. `

այն մարդը չէ, որ «ենց այնպես, առանցմտածելու նման երբե՛ք բանձր ասի, նա գիտի ինչ է ասում, եվ երբ՛ք, նման բան չէր ասի, եքե լբեղճ Մլուրբելը այդ վիճակում չլինա

ներ. ուղղակի ոնց որ սպանված լիներ, Հասկանո՞ւմ եք,-նա տխուր թափ տվեց գլուխը-Է Տեր աստվա՛ծ,դուք մի

տեսնեի՛քխեղճ աղջկան, Այստեղ, անչջուշտ, պետք է ընդշատեմ պատմվածքըն նկարագրեմ,քե ես ինչպես էի մտովի արձագանջումՀարսի ընկերուչու Հիմնականտեսակետներին: Բալց,թերես, առայժմ այղ մասին լոնմ, ն,.Հուսով եմ, ընքերցողն ինձնից էի նեզանա: է՞լ ինչ էր ասում նա,-- Հարցրեց միսիս Սիլաբերնը:-Ւ՞նչէր ասում Ռեան, նա էլի՞ բաներ է ասելւ-- ես չէի նայում նրան, ես աչքս չէի կտրում Հարսի ընկերուճուց, բայց է ամմի պաՀ ինձ թվաց, թե միսիս Սիլաբերնը բողջ ծանրությամբ նրա վրա ընկնելու Ոչ, թերնա ոչ. Գրեթե ոչինչ,-- ճարսի բնկերուշին մտաճոգ տարուբերեց գլութը:-- Հասկանո՞ւմ հք, ինչպես արդեն ասացի, նա ընդճչանրապես ոչինչ լէր ասի, մանավանդայդքան մարդկանց ներկայությամբ, եքե խեղճ այդպես խելաճեղորեն Հուզված չլիներ...-- նորիք Մլուրիելը քափ տվեց սիգարետիմոխիրը-- նա ավելացրեց միայն, որ այդ Սիմորը, անկասկած, մտագարի մեկն է, ն էթն ճիշտ ընկալենքիրադրությունը, ապա Մյուրիձլի ծամար նույնիսկ լավ է, որ ամեն ինչ այսպես վերջացավ,իճարկե, ինձ Համար դա լիովին Հասկանալի է, բայց Համոզված չեմ, որ էլ է այգպես Հասկանում. Սիմորն այնպես է Մյուրիելն պտտեցրել նրա գլուխը, որ աղջիկըչգիտի ինքը որտեղ ձ ԱՀա գոնվում, թե ինչու է դա ինձ այդպես... --

պատրաստ

--

ես, Որքան Բայցայստեղ նրան ընդՀատեցքին, Ընդշատեքի

ճիշում եմ, ձայնս դողում էր. ինձ

է,

Հետ

երբ լրջորեն դգայրացածեմ լինում,

ալդպես պատաչում

-- Միսիս Ֆեդերն ինչի՞ցէ ենքաղրում, ոթ Սիմորըպոչ տենցիալՀոմոսեքսուալիստէ ն մտա գար: Բոլոր ճայացքնեքը, ոչ, բոլոր լուաարձակները՝ ճարի ընկերուճու Հայացքը, միսիս ՄիլաբերնիՀայացքը, նույնիսկ -ֆ1-

լելտենանտի Հայացքը անմիջապես խաչաձեվեցին ինձ թերես Հարցրեց ծարսի ընկերուճին չոր, վրա.-- Ի՛նչ,-մեջ մի անորոշ, աղոտ եվ կրկին իմ ՆույնիսկՁշնամաբար: ես հմ: նա եղբայրն գիտի, որ զգաքում ծնվեց. նՍիմորի

Միսիս

--

ինչո՞ւ Ֆեդերը

է

կարծում,որ Սիմորը պո-

տննցիալ Ճոմունքսուալիստ է կ մտազար: բնկերուշին սնենռուն նալեց ինձ, Հետո փնչացրեք: Հարսի Նո, շրջվեց ն ընդգծվածծաղրով դիմեց միսիս Սիլ-բերնին.-« մարդը ինչպե՞ս կարող էր այսօրՀ Ջեր կարծիքով, նորմալ նա բարձրացրեց Հոնքերն ու վա նման բան թույլ տալչ-սպասեց պատասխանի.-- հի՞նչեք կարծում,-- Հարցրեց նա Խիստ կամացուկ.-- Միայն ազնվորեն: Սս ձեզ եմ ՀարցՖում։ Թող այս չենտլմենը լոի' Միսիս Սիլաբերնիպատասխանըտեղով նրբամտություն էբ, աղնվություն: հմ կարծիքով,ոչ, իճարկեյ-- ասաց նա: Ինձ Հանկարծ Համակեց մի անզուսպ ցանկություն՝ մեՔթենտյիցդուրս թոչել ու վազել, ինչքան ուժ ունեմ, փախչել, աստված գիտի, թե ուր։ Բայց որքան որ Հիշում եմ, դեո չէի չարժվում տեղիցս, երբ Հարսի ընկերուշին կրկին դիմեց էնձ. Խնեցեք,չ--ասաց նա այնպիսի շինծու Համբերատար տոնով, ինչպես ուսուցիչը կխոսի ոչ միայն մտավորապես տճաս, այլն միշտ նվնվան երեխայի ճետու-քե Չգիտեմ, դուք ինչպես եք ճանաչում մարդկանց: Բայց խելքի գլխին այդպիսի մարդը իր ամուսնուցյան նախօրյակին ամբողջ ն անվերջ ինչ-որ դիշեր Հանդիստ չի տալիս Ճճարսնացուկն դատարկբաներ է դուրս տալիս, որ իբր ինքը շատ երջանիկ է, դրա ճամար էլ պսակադրվելչի կարող, ն որ աղչիկը Հարկադրվածկլինի Հծտաձգել ճարսանիքը,մինչն շր նա մի ջիչ խաղաղվի, թե չէ այդպես ոչ մի կերպ չի կարող ներկալանալ։հսկ երբ Հարսնացուն նրան բացատբում է, ինչպես երեխային, որ ամեն ինչ արդեն պայու է մանավորված կարգադրվածվաղուց ի վեր, որ իր Ճայրը "-աներնակալյելի ծախսեր է արել, ճոդացել, որ ընդուեծլությունը ն ամեն ինչ արվի, ինչպես Հարկն է, որ երկրի բոլոր ծայրերից գալու են իր Հարազատներնու բարեկամՀ --

--

--248-«

՛

բացատրություններից«ետո ճալտաէ, է ցավում, բալը առայժմ այնպես խ ելարարում որ շատ է երջանիկ զգում իրեն, որ ճարսանիքըտեՀեղորեն ղի ունենալ չի կարող, իրեն անճչրաժեշտէ խաղաղվել, մի խոսքով, ինչ-որ ապուշություն, Ինքներդ մտածեցեք, եթե, ները, փեսացուն

ալդ

է: Դա նմա՞ն

է նորմալ գլխին խելքը մարդու,-- նրտ ձայնի մեջ արդեն աղեկտուր նոտաներ էին 4նչում:.-Է Թէ" այդպես վարվում է նա, ում ճարկավոր է նատեցնելվանդակաճաղերիհտնը։-- նա խստությամբ սնեռվեց ինձ վրա, երբ հս լուռ մնացի՝ ո՛չ պաշտպանվեցի,ո՛չ անձնատուր եղա, աժանրորեն ճենվեց նստարանիթիկնակին ե ամուսնուն Թե սաց.-չ1՝ ձեռքս կալրեմ Մի սիգարետ էլ տուր, խնդրեմ: ճիմաւ-- նա մոխրացած քնթուկք -տվեց ամոտնուն, ստ ճանդըրեց։Հետո չանեք տուփը: Եռ ուժ չունեմ: Ջէ, դու կպցրույ-- ասաց կինը։--

փճարկե, ձեր գլուխն աշխատում

մարդուՆփա՞ն

է դա

--

ՄիսիսՍիլսբերնըՀազաց.--

սպասելի հրջանկություն է,

որ

Իմ

կարծիքով, ուղղակի ան« ինչ ալդպես է ստաց-

ամեն

վել...

ՋԼ, հս ձեղ եմ Հարցնում,-- նոր ուժով նրան դիամուսնու մեց ճարսի բընկերուճին՝ ձեռքից վերցնելով վաշ ռաժ սիգարետր։-- Մի՞թե, ձեր կարծիքով, այդպեռ է վարԹէ. վում նորմալ մարդը, նորմալ տղամարդը, դա դեռնսՍ չՀասունացաժծժ է, գուցեն մարդու արարք կամ կատաղիխելացնորի՞,իսկական ճոգեկան ճիվանդի՞։ Տեր աստվա՛ծ, ես նույնիսկ չգիտեմ, թե ինչ ասեմ: Իմ կարժիջով, նրա բախտը ուղղակի բերել է, որ այդպես --

--

ստացվեց...

՛

-

ճարսիընկերուչին միանգամիցուղղվեց ն Հանկարծ

արձակեցջքանցջներից:--

գոնե մի հոպե, իմ ճոզսը

Դե

դա

լավ, բանն չէ,--

այդ

ասաց

չէ,

սուս

ծուխ արեք

նա,Դիմում էր

միսիս Սիլսբերնին,բայց իրականում նրա խոսքերը վերաբերում էին ինձ, միչնորդի միջոցով.-- Դուք երբնէ տեսե՞լ նա, եք... կինոլում,-ճարքրեց

Ու տվեց այն ժամանակ արդեն Հալտնի,իսկ 1958 թվականին խիստ ճանրաճայտ կինոդնրասանուճուքատեբական ծաժկանունը:

»242-.

--

Այո,--

սպասողաբար

արազ

ու

աչխուլժ

ասաց

լռեց:

միսիս Սիլոբերնըե

Հարսիընկերուծին գլխով արեց.-- կա՛վ,-- ասաց նա,իսկ դուք երբեէ պատաճմամբչե՞ք նկատել ինչպես է նա ժպտում, թեքնակի

՛

ծուռ

Դաշատ նկատելի

Կարծես բերանի մի անկյունով:

է, եթե ուշադիր...

Այո՛, ալո՛, նկատել եմ,-- ասաց միսիս Սիլսբերնը: Հարսիընկերուճիններս քաշեց ծութը ն անցողակինաէ, դա մասնակի լեց իմ կողմը.-- Դե լանք ուրեմն,պարզվում նա «ենտ ամեն է,-ծխի քուլաներ կաթված ասաց բառի ինչից է: Դա, ասում են, ձեր արձակելով:--իսկ գիտե՞ք նորմալ Աիմորնէ խփել, ն ինը կար են դրել նրա դեմ--

Լ 22

նորից ժեկենց ձեսջը(շճավանաբար,առավել Հայող ռեժիսորական ցուցումներիբացակայության Հենանքով) ն մոխիրըքափ տվեց Թույլ տվեք ճարցնել, Թե որտեղի՞ցեթ իմացել,-սաթ ես: Շրթունքներսդողում էին: -- Թույլ եմ տալիս,-- ասաց նա, նայելով ոչ թե ինձ, այլ միսիս Սիլաբերեին,--Մյուրիելի մայրբ պատաշճմամբ Ճիշատակեցդա երկու ժամ առաջ, երբ Մյուրիելը աղի արնա.

--

ա-

ունք էր թավփում,-- նա նայեց իմ կողմը:-- Դա 1նզ բավաբարո՞ւմ էւ-- եվ Հանկարծ ծաղկեփունջըաջ ձեռքից տեղափոխեց ձախը: Դա նյարդային վիճակն արտաճայտողիակ նշաննէր, որ նկատել էի նրա մոտ: հղեպ,-- ասաց նա՝ նալելով ինձ,-- գիտե՞ք, իմ կարծիթով, դուք ով եքչ իմ կարծիքով, դուք այդ Սիմորի եղբայրն նք-- նա կարճ դադար տվեց, իսկ երբ հս լուռ ժնացի, ավելացրեց.-- դուք նրան, Լնույնիւկ նմ ա՛ն թ հթե դատելու լինենք նրա ճիմար լուսանկարով, ն հս գիտեմ, որ նրա հղբայրը պնտք է գար Ինչ-որ եկը, Հարսանիքին, կարծեմ, նրա քուլրը մասին ասել էր Մլուրիելին-- նա ալդ աչքն ինձնից չէր կտրում:.-Էնղբա՞լրնեք,-- կտրուկ րեց նա: Ձայնս երնի խզվեց, էրբ պատասխանումէի. Թյո,-- ասացի նս Դեմքս այրվում էր. Բայց Հիժա --

.

Հարց

--

«-389--

չատ ավելի, քան ցերեկը, ինջս ինձ զգում էի այն շշմած վիճակում, երբ իջչա գնացքից:

Այդպեսէլ գիտեի,-- ասաց Հարսի ընկերուճին,:-- Այնքան էլ Հիմար չեմ, ճավատացնումեմ ձեզ. Հենց որ մեքեՖա նստեցիք, Հասկացաով եք.-- նա դարձավ անմիջապես ամուսնուն -- 9ասացի՞,որ նրա եղբայրն է, «ենց որ մեջենա մտավ: Ջասացի՞: Այո, ասաավելի ճարմար Վելտենանտը ավելացրեք "քիր, որ նա պետք է որ... այո, այո, ասացիր,-՛-:-Այո, դու ասացիր: նույնիսկ առանց նայելու միսիս Սիլաբերնին,կարելի էր ճասկանալ, թն որքան ուշադիր է ճետնում նա դեպքերի ընքացբին։ Ես նրա կողքով անցողակի ետ նայեցի 4ինգերորդ ուղնորին՝ փոքրիկ ծերուկին, տեսնեմ արգյո՞ք դեռես անԱյո, ոչինչ չէր փոխվել: ձազվադեպէ մասնակիցէ մնում, պատաճում, որ մարգու անտարբերություննինձ այդպիսի --

ւ

տեղավորվեց. --

ճաճույք պատճառի: Բայց այստեղ Հարսի ընկերուշւին նարից բռնեց թնձ.-ի գեպ, թող ձեզ ծշայտնիլինի, ես գիտեմ,որ ձեր եղբայրը բոլորովին էլ կոշտուկներվիրաճատողչէր Եվ ճարկ չկա սրատարի չամըտելու:։ես Հրաշալի գիտեմ, որ նա ճարյուր բունակ Բիլլի Բլեքի դերն է կատարել«Խելացի երեխաներ»

ռադիո-ծրադրում:

Այստեղմիսիս Սիլոբերնըանսպասելիորենխառնվեց մեր խոսակցությանը.-- Ռադիոյով,չէ՞,-- ճարցրեց նա, ու զգաՑի, որ ճիմա նոր, ավելի մեծ ճՃետաթրջրությամբ է ճայում ինձ, Հարսիընկերուճին նրան չպատասխանեց:-հսկ դո՞ւք աւմ դերն էիք կատարում,-Է Ճարցրեց նա ինձ.-- Գուք էլ ն կոձրնի Ֆորչի Բլեքն էիք, այո-Է Հետաքրքրասիրության պիտ չշիտակությանխառնուրդը նրա ձայնի մեջ ինձ ոչ միայն զվարճալի թվաց, այլն միանգամայն զինաքափարեց: 8, ՓորջիԲլեբն իմ եզբայրբ. էր,-- ասացի էս՝ Ռւոլքն ջատասխանելովմիայն երկրորդ Հարցին: նա դիմեց միսիս Սիլաբերնին.--կարծեմ, դա գզաղտՆիք է, թե ինչ, բայց այս մարդն ու նրա էղբայթ Սիմարբ -

«-Ֆ04..

Հորինովի անուններովէին ելույք ունննում: Բլեք ընտանի՞քք' ճանգատացիր,-ասաը լեյ-- Հենգստացիր, փոքրիկս, տննանտըորոշ տագնապով: Չէ, չեմ կարող դարձավ ամուսնուն.-ընկնրուճժին Հարսի ն նա, նորից, ճակառակ տրամաբա-. ճանդստանալ,-- ասաց նության, ներսս ինչ-որ ոգնորության նման մի բան չարժվեց. այնպիսի մետաղային սառնություն կար նրա ձայնի ասում են, խելոք է մեջ:-- Դրա եղբայրն, ինչոյես տասնան,-- ասաց նաւ-չամալսարանէ ընդունվել գրեթե է ճամարել հրչորս տարեկանում Բայցեթե խելացի պետք այն, ինչ որ նա դրեց այսօր այդ աղջկա գլխին, ուրեմն ես ՄաշչաթմաԳանդին եմ. Այստեղ ինձ արդեն չեք Համոզի՛ Սա վրդովեցուցիչ է, ն վե՛րջ/ ես ավելի շատ կորցրի ինձ, հնչ-սր մեկը սնեռված ուսումնասիրում էր իմ ձախ, պակաս պաշտպանված կողմը: Դա էր նա նետ բնկրկեց, երբ ես զայրույթով միսիս ՄՍիլոբերնն նայեցի նրա կողմըո -- Ասացեք խնդրեմ, դո՞ւք եք եղել ԲադիԲլեթը,-- Հարդնա, տոնից ինձ թվաց, թե Ճիընց նրա ձայնի Հարգալիր մա ինքնաչուն սնկակազմ ինքնագրերիփոքրիկ բլոկնոՀատ տը մեկնելու է ինձ, Այդ մտքից ես անճարմարզգացի, կապես այն պատճառով, որ քառասուներկութվականն էր ն ամբողջ տասը տարի էր անցել իմ խթստ շաճավետ կարինրայի ծաղկումից Ճետու Հարցնում եմ, որովչետն ամուսինս ոչ մի անդամ բաց չէր թողնում ձեր Հաղոր... իսկ եթե ուղում նք իմանալ,-- ընդծատեցնրան Հարսի ընկերուչին,-- ինձ Համար դա ամենաատելի Հաղորդումն էր: եւ ուղղակի ատում եմ նման եթե իմ վունդերկինդներին սատա-

ու

ու

--

--

երեխան գեթ մեկ անզամ... Սակայն այդ արտաՀայտության վերջը մենք այդպես էլ չլանցինք։ Հանկարծակիու վճռականորենընդճատեցայն մի խիստ աղեկտուր, խիստ խլացուցիչ ն խիստ կեղծ փողա:ին ոռնոց՝ դո մաժորով, ինչպիսին կարելի է միալն պատկերաց-՝ եմ, որ մենք բոլորս միանգամից տանել, Հավատացնում ռացիորեն վեր. թոանք նստած տեղներիցս: Ու այդ ժամանակ --852--

Հայտնվեց փողային նվազախումբըիր քմբուկներով ճանդերձ՝ կազմվածլսողությունից իսպառ զուրկ Հարյուր, դուցեն ավելի, ծովային չՀետախույղներից։Ու գրեքե Ճանցավոր նրանք ծվատում էին «Աստղայինդրոշ» անպարկեշտությամբ կողմնորոշազգայինճիմնը, Միսիս Սիլսբերնըանմիջապես վեց՝ խցանեցականջները, Թվում էր, քե արդեն մի ամբողչ ճավիոծնականություն է, լսվում է այդ քնդյունը, Միայն Հարաիընկերուճու ձայնը կարող էր խլացնել այն, ուրիշ ոչ ոք, քերնա, չՀամարձակվեր, հսկ նա ճամարձակվեցն, թվում էր, ինչ-որ բան վ ա-

մեղ բոլորիս, դոռալով աստված դիտի քե որտեղից, «Ցանկի»ստադիոնիտրիբունաներիտակից: ծս էլ չեմ կարող դիմանալ,-- գոռաք նայ-Գնաֆք նս պետք է զանդաճարեմ այստեղից, մի Հեռախոս դտնենք։ ասեմ, որ ուշանում ենք, քհ չէ նա կգժվի: Մյուրիելին, Միսիս Սիլոբերննու հս նայում էինք, քե ինչպես է անքնում տեղական Արմագեդդոնը, բայց այդ ժամանակ նորիջ հտ չրչվեցինք մեր ծալովի նստարաններիվրա, գեմքով գեպի մեր առաջնորդը,իսկ գուցեն՝ փրկարարը: վրա է գտնվում Շրաֆաասրի» Ցոքանասունիններորդի ճարանը,--դոչեց նա միսիս Սիլսբերնի երեսին,-- ԳնաՖք սողալաչուր խմենք, ն այնտեղից կղզանցաչճարեմ, այնտեվ գոնե օդափոխությունէ կատարվում: Միսիս Սիլսբերնը ոգնորվաժ գլխով արեք ն շրթունքներով արտածայտեցճայո) բառը: Դո՛ւք էլ,-- ձայն տվեց ինձ ճարաիընկերուծին, Հիշումեմ, ես մի անբացատրելի,ինձ Ճամարանսպասհս պատրաստակամությամբ ի պատասխանասացի նրան ինձ անսովորմի բաու-է, Ճճաժար Հրաշալի (ՄինչնՀիմաէլ չգիտեմ, Թե ինչո՞ւ նա ինձ մտցրեց նավը լքողների ցուցակի մեջ, Գուցե առաջնորդվեցբնածին առաջնորդի՝ Հանդեպ ունեցած բնական սիրո՞վ: կարզուկանոնի Գուցե նա առանց բացառության բոլորին ափ իջեցնելու դոտ, բայց սպառնալիցպաճա՞նջ էր զզում: իմ անչասկանալի շտապ Համաձայնությունը ալդ ՀՏրավերին չատ ավելի ճեշտա է Ուզում եմ մտածել, որ դա սովորականկրոբացատրել, նականպոռթկում էր: Բուդդայական որոշ մենաստաններումյ սում

ասես --

--

`

--

ա-

-

--288-«

ՋԵե աղանդում վարքի անխախտու

թերնս եզական մի անվիճելի կանոն կա. եթե վանականներից մեկը ձայն է տասա լիս մյուսին՝ ասելով «է՛լ», պետք է առանց մտածելու

`

պատասխանի՝ «է՛յ»)։ այղ Այստեղ Ճճարսիընկերուճին չուռ եկավ ամբողջ Հետ: անգամ փոքրիկ ծերուկի ընթացքում առաչին խոսեց նռ մինչն կյանքիս վերջը երաթտապարտեմ այդ ծերուկին, որ առաջվա պես դեռ լուռ նայում էր ուղիղ իր Դիմաց, նրա Համարասես ոչինչ մազաչափանգամ չէր փոխվել: Առայվտ արբծո սիգարը: եթկու մատով բոնել էր չվառած ծՀավաննական նա նկատում, չէր թն պատճառո՞վ, սրոշացիորեն Այն որ Հանում անցնողնվազաինչպիսի աշեզացունց քնդյուն էր Խումբը, քե՞ այն պատճառով, որ մեզ ակներնաբարՀայտնի եր անխախտ ճմարտությունը. ութսունից Հետո բոլոր ժեխուկներն էլ կամ խուլ նեն կոճղի պես, կամ շատ վատ են մի խոսքով՝ Հարսի ընկերուչին, շրթունքները գրեթե ու

Նայի ,

Ճճպելով,գոռաց.

Մենք Հիմա դուրռ ենք զալիս մեքձնայից։ Հեռախոռ գուցեն մի բան խմենբ: Ուղո՞ւմ հեջգալ մեզ ճետ փնտրենք, Ծերուկը արձագանքեցակնքարթորեն հ ուղղակի աննըփան ձնով. նա նայեց Հարսի ընկերուճուն, Հետո՝ մեզ բոլոբիս, ու ճալվեց ժպիտից: ժպիտը ամենեին նվաղ շլացուցիչ ձդարձավայն բանից, որ չնչբն իմաստ անզամ չուներ իր որ ծերուկի ատամներըպարզ "մեչ, կամ այն բանից, որոչակիորեն դնովի էին: նա նորից ճարցականորեննայեց Ճարաի ընկերուշճուն, ճթաշբով պաշպանելով դգեռնեսնույն -անժար ժպիտը: Ավելիճիշտ, նայեց նրան այնպիսի,ինձ թվաց, Հույսով, ասես աղզպասում էր, որ նա կամ մեզնից որեէ մեկը անմիչապես ամեն տիպի ուանատներովլի կողով էր մա--

ու

չ

տութելու նրան: --

կարծում հմ,

«

Հազլակա,որ

նա

քեզ չի լասւմ,--

գոչեց

Իելոննանա»ը: նրբակինը գլխով արեց ն կրկին չուրթերը մճգաֆոնի պես Ամեն մոտեցրեց ուղիղ ծերուկի ականջին, տիպի գովեստների արժանի որուռագինձայնով նա կրկենց Հշրավնրը՝մեՔենայից դուրս գալ մեզ Հնտ միասին, եվ կրկին այնպիսի ոթ ծերուկը լիովին պատրաստ ապավորություն ստեղծվեց, --354--

մի թիչ լող տոր ինչի, թեկուզ վազելզետակն նա է, երնում չէր լսել: եվ ոչ մի բառ Այնուամենայնիվ, լուսավորելով ճանկարծ Հաստատեց այղ բանը. բոլորիս ե մալայն ժպիտով՝ նա սիգար բռնած ձեռքը բարձրացրեց տով բազմանշանակկտկտացրեցնախ՝ շրթունքներին, ապա՝ ականջին ժեստը այնպիսին էր, ասես խոսքը վերաբերում Հր առաջնակարգ մի կատակի, որը նա ռրոշել է Գ ամեն

ու

բաժանել

` մեզ Հետս Այդ պաշին միսիս Սիլաբձրնը աղղակի վերթռավ կողամեն ինչ ճասկացել է: Նա քաջեց որ Փիս, ցույց տալով, ճարսի ընկերուՀծու վարդագույն մետաքսե թնջից ու գոչեցծս գիտեմ, թե նա ով է. Խուլուճամըէ: Դա Մյուրինզի ճոր խուլլուճամըճորեղբայրնէ: Հարսի ընկերուճու շրթունքները «0»-ի ձն ստացան: նա կոորուկդարձավ ամուսնուն գոռաց. -- Թուղթ մառիտ ունե՞ս Ես ձեռք տվի նրա Թնջին գոչհցի, որ ինձ մոտ կա. ասես Շտապելով անչայտ մի պատճառով,-- մել Համար թանկ էր ամեն մի վայբկյանը,-- ես բաճկոնիս ծոցագրպաՖից Հանեցի փոքրիկ բլոկնոտք ն Բենինգ ամրօցի վաշտի գրասենյակիդարակից վերջերս բռնագրաված քիմիական մատիտիմի կրծուկ: Ընդգժված պարզ ձեռագրով նա թլթի վրա գրեցի. «ՇբերՔո մեզ ուշացնում է անորոչ ժամանակով: Ուզում ենք 4է-ռախոս գտնել մի որեէ սառր բան խմել. Չէի՞ք կամենա մեզ Հետ գալ». եվ ծալելով տվի Հարսի ընկերումուն նա բացեց այն, կարդացն տվեց փոքրիկ ծերուկին: Սա էլ կարդաց, ժպտաց, նայեց ինձ ն ուժգին գլխով արեց։ ԱկնթարՔորեն որոշեցի, որ դա միանգամայն պերճախոս սպառիլ պատասխանէ, բայց նա ճանկարծձեռքը թափաճարեց իմ ես Հասկացա, որ խնդրում է բլոկնոտն կԹչմը, մատիտը իրեն տալ: Տվեցի բլոկնոտը, չնայելով ճարսի ընկերոՃուն, որից անճամբերությունըտարածվում էր ալիքներով «Ծերուկըբլոկնոտն մատիտը չատ խնամքով տեղավորեց մի պաճ սառեց դեռես նույն չթուլացող ժպիտը. ժեկեերին, դեմքին. մատիտըվեր բռնած ն որոշակիորենմտքերն ի մի. բերելով: Մատիտնակսնց չարժվել խիստ անվստածճորեն: --

ու

ու

ու

ու

ու

ու

ու

ու

256.-

Վերջապեսերնաց խնամքով դրված վերջակետը:Այնուճետի մատիտը վերադարձվեցին անձամբ ինձ, սեբլոկնոտն փական ձեռքս, կ ուղեկցվեցին մի բացառիկջերմ ու սրտագին գլխի շարժումով: Դեռնա չչորացաժ տառերը երկու բառ էին արտաՀչալյտում՝ «նրչանիկ կլինեմ»: Հարսի ընկերուչին կարդալով դա իմ ուսի վրայով փնչոցի նման մի ձայն արձակնեց,բայց ես անմիջապես նայեցի մեֆ գրողի աչքերի մեչ, ջանալով դեմքիս վրա արտաչճայտել, թն մենք՝ նրա ուղեկիցներս, որքանով ենք Հասկանում ինչ բան է իսկաենք կան պոեմը ն ինչպես անսաճմանորեն հրախտապարտ ու

նրան, Մեկ-մեկ,իրար

ետնից, մենք դուրս եկանք մեքենայից՝ նավից, Մեդիսոն-ավենյուՄ կենտրոնում, շիկացած լքվաժ մի պաչ ԼկԱյտնենանտը ծովում, փափկած ասֆալտի վրա. կանգ առավ, որպեսզի վարորդին բացատրի անձնակազմի խոովության մասին: Հրաշալի Ճճիշումեմ, որ նվագախումբը դեռես ջայլում էր, ն դղրդյունը ոչ մի րոպե չէր դադարում: Հարսի ընկերուչին ու միսիս Սիլաբերնը գլխավորում էին մեր հրքը դեպի Շրաֆտա սրճարանը. նրանք գնում էին ինչպես առաջավոր ճետախույղներ, Մեղդիսոն-ավենառջեից, յուի արնելյան կողմով, ճարավային ուղղությամբ: Ավարտելով իր զեկույցը վարորդին՝լելտենանտը Հասավ նրանց ետնից։ Ավելի ճիշտ գրեթե-Հասավ։ նա մի թիչ ետ մնայ» որպեսզի աննկատելիորենճանի դրամապանակնու ստուգի, Թե որքան փող ունի ձեռքին: ես

Մյուրիելի Հոր ճորեղբայրբ եղրափակում էինք երՔր: Չգիտեմ բնազդով զգում էր, որ ես բարեկա՞մ եմ, թե՞ պարղապեսայն պատճառով,որ բլոկնոտի ու մատիտի տերն էի, այնուամենայնիվ, նա ոչ քն մոտեցավ, այլ մի տեսակ ձգտում էր դեպի ինձ, ու մենք միասին քայլեցինք: նրա մետաքսե ճիանալի ցիլինդրը Հազիվ էր ճասնում ուսիս: նո ճամեմատաբարդանդաղ էի քայլում, «արմարվելով նրա կարճ-կարճքայլերին. Մի թաղամաս անցնելուց ճետո մենք զգալիորեն ետ մնացինքմյուսներից: Բայց, կարծեմ, դա մեզ չէր Հուզում: Հիշում եմ, որ երբեմն մենք նաառանձնապես ցում էինք մեկմեկու՝ ընկերակցության Համար Ճրճվանքիոճ «--290--

ու

դեմջապուչշայինարտաճալտությունը «հրախտագիտության.

ներիս:

ծրբ ուղեկցիս Հետ վերջապես Հասա Շրաֆտասրճարանի պտտվող դռանը, Ցոքանասուներորղփողոցի վրա լեյտենանտը, նրա կինը կ միսիս Սիլսբերնըարդեն կանդնածէիծ էին մեզ, ինչպես ինձ թվաց, խի» այնտեղ, Նրանք սպասում ջոկատրամադրված կանգնած ե բավական մարտականորեն անճամաչափընտրված երբ մեր արտաքուստ տի նման։ նատ չէր զրույցը, մոտեցավ, նրանք ըրնդչատեցին զույգի նվագախմբի անցել այն ժամանակվանից, երբ մեքենայում դղրդոցիտակ մի տեսակ ընդճանուրանճարմարավետության, հս կասեի, ընդճանուր դժբախտության,պայմաններում, մեր փոքրիկ խմբի մեջ բարեկամականթվացող կապ էր ստեղժվել, ինչպես Կուկի տուրիստականխմբում, որ սոսկալի տեղատարափիտակ ընկավ Պոմպեյիավերակներում: Բայց երբ հս ու փոքրիկ ծերուկը մոտեցանք սրճարանի դռանը, անողոք պարզությամբճասկացանց, որ տեղատարափնավարտվել էւ ասես Մենք ճայացքներ փոխանակեցինք, Ճանաչելով մեկս մյուսիս, բայց բոլորովինչուրախտցանք: վերանորոգման պատճառով փակ է,-- չեր «Ճայտարարեց ճարսի ընկերուշժին՝նայելով ինձ, Ռչ պաշտոնապես, "բայցբավական որոշակիորեննա ճասկացրեցինձ, որ ես "այստեղ օտար եմ, ավելորդ, ու այդ պաճին առանց մի լուրջ պատճառի ես այնպիսի մենակություն զգացի, այնպիսի բոլորից, որ ղեռ չէի զգայել ամբողչ մեկուսացածություն օրվա ընթացքում: եվ Հենց այդտեղ էլչ-արժե նչշել,նոր ուժով բոնեց իմ Հազը: նս գրպանիցսՀանեցի թաշկին միսիս Սիլոակա, Հարսիընկերուճին դարձավ ամուսնու Բերնիկողմը» հնչ-որ այս կողմերումետք է լիի «Լոնգշտան» սրբճարանը,-- ասաց նա,-- բայց թե կոնկրետ որտեղ՝ չգիտե: էս էլ չգիտնմ,-- ասաց միսիս Թվում էր, Միլսբերնը: թե նա Հիմա լաց կլինի: Քրտինջըծորում էր ճակատից ու վերինշրթունքից, նույնիսկ գրիմի Հաստ շերտի տակից: Ջախ ձեռքով նա սեղմել էր իր լաքե սն պայուսակը: Բոնել էր, քնչպես սիրած տիկնիկը:ու ինքն էլ նման էր տնից փախած --

"

սա

--

--

17--9.

Դ.

Սելինջեր

աղջդժբախտ, տնչնհորչթ ներկված ու սդուդրայվաժ Ֆակի, Հիմա ոչ մի գնով տաբոխչես կարող Ճարել,-- մռայլ ասաց լեյտենանտը: նա էլ էր բավականին ճալից ըեկել։ ո. թիավարի դրած ՊՃհրոս-օդայումնրբա գլխարկը կժու ծաղր էր վում գունատ, թրտնաժն բոլորովին ոչ խիզախ կերպաառաջաբանբի վրա, ու Հիշում եմ, տր իմ մեջ ցանկություն գլխարկը նրա գլխից պոկելու կամ գոնե ուղղելու, պավ կասեցնելու Հանդուզն տեսքը. դա նման էր այն մղումին, որ ժամանակ, երբ անզզում ես մանկական տոնաՀանդեսների պայման մի որեէ սոսկալի տգեղ փոքրիկ ես անհսնում թղթե քոշսակով, որի տակիցըցցված է լինում մեկ կում ճենց երկու ականջնէլ: 0՛, տեք աստված, այս ինչ օր է,-ի լոբ ամհեքի ահժոռուկճայտարարեցճարսի ընկերուՀին, Արձճեստակտան Ֆերի պսակը արդեն կախվել էր մի կողժի վրա, ե նա ամԲոզջապես չուր էր դարձել, բայց ինձ թվաց, որ քսկաւես տուժել է նրա անձի միայն մի չնչին մասը՝ ծաղկեփունջը, ար նա դեռես բռնել էր ձեռթին։ Ծաղկեփունջը որոշակիորեն չէր դիմացել փղրձությանը, ի՞զ) անենք Հիմայ-- ճարցրեց նա իրեն ոչ չուրաճատուկ Հուսաշատությամբ:-- չո ոտքով չենք գնա, նրանք գրեքե Ռիվերդեյլի մոտակայջում եհ ապրում: Գուցե որհէ մեկը մի խորճո՞ւրդկտաս Ն նայեց սկզբում միսիս Սիչսբերնին, Ճետո՝ ամուսնուն, ն, վերջապես, ինչպես երհում է, Հուսաճատությունիը ինձ Այստեղ ոչ ճեռու ես բնակարան ունեմ,-ասացի ճանկարծ խիստ ճուզվելով-- Ընդամենը մեկ թաղամաս այն կողմ, ոչ ավելի չատ

--

`

՝

-.

--

--

Հիշում

այգ տեղեկությունը Ճայտնեցիչափից Գուցեն գոռում էի, ով գիտի: Իմ ն հղբորս բնակարաննէ: Քանի դեռ բանակում էինք, այնտեղ քույրս էր ապրում, բայց ճիմա նա տանը չէ: է նառայում (անանց ծովային չոկատում ն ինչ-որ տեղ է ժեկնել։-- ես նայեցի ճարսի ընկերուճուն, ավելիճիշտ նրա կողմը:-- կարող եթ այնտեղի զանդաճարել, եթե ուզում

եմ,

որ

հս

գուրս բարձր ձայնով: --

--2958--

:

:

լավ սիստեմէ աչեվ օդափոխության ասացիեւ-. է այնտեղ: կարելի ճովանալ, Հանգստանալ: խատում նրա երեքով՝ լեյտենանտը, Ցնցումիցմի բիչ սթափվելով, նման բանակցության մի բան վակինը ն միսիս Միլաբերնը, է Հայացքներով, բայց տեսանելի միմիայն րեցին, ճիշտ եո--

որեէ արդյունքչճետնեց: իզուր էի նա Առաջինըորոշեց գոբծել Հարսի թնկերուչին: փորձումաչքերիննալելով՝ որոշել մլուսների կարԴիֆը' Հարկ

եղավ գիմել ուղիղ ինձ.-- Դուք ասացիք այնտեղ Հեռախո՞ս կա.-- ճարցրեց նա:

պատվիրած չլինի անջատել,բայց Այո, նքե քույրս լինի։ Հազիվ քն այդպիսիբան արած իսկ -րաէղի՞ց իմանանք, ռր ձեր եղբայրն այնտեղ չէ,-- ասաց Հարսի ընկերուճինւ Իմ բոբրբոքվածուղեղում այդպիսի միտք չէր էլ կարոզ ծագել: է, չեմ կարծում,-- ասացի ես:-իչարկե, ամեն բան նան նրանն՝է, ձլ կարող է պատաձել, չէ որ բնակարանը միայն թե չեմ կարծում, օբ նա այնտեզ լինի, չի կարոզ պատաճել: Հարսիընկթրուծին Հայացքը «առեց ինձ. նա խիստ սնեռուն բայց, որքան էլ տարօրինակլինի, բավաէր նայուժ, կան քաղաքավարությամբ. եթե երեխան Հայացքը չի կրտբում քեզնից, դա լի կարելի անքաղաջավարությունճաման բել Ապա, գառնալով ամուսնուն միսիս Սիլաբերնին, Հ-

Լ

|

--

,

--

ասաց.

Թերենս,գնանք:Այնտեղից գոնե Հնարավորկլինի նրանք գլխով արեցին ի նշան ճապմաձայղզանցաՀարել:---

նուքյան, Միսիս Սիլսբերնընույնիսկ կանոններ Հիշեց լավ վարմունքի գասագրթից՝ ինչպես պատասխանելսիճարանի գռան մուտ արված ծրավերին։ Արնի տակ ճալվոզ գրիմի տա-

կից ինձ ընդառաջ դուրս եկավ միանգամայնլավ վարմունՔի մի թույլ ժպիտ: Հիշում նմ, որ նա շատ ուրախացադրա 4Ամար: Դե գնացինք, Հեռանանհք այո արնից,-- ասաց մեր առաջնորդուՀին,-- հսկ սրա՞նջ ինչ անեմ.-եվ պատաս-Հխանիչսպասելով՝ նա մոտեցավ ճամփեզիինու առանց ձնա--

--Ֆ6ց..

կանությունների թառամած ծաղկեփունջընետեց առուն: նա ինձ,--- ե՛վ, աղաջչնորդիր ասաց մեզ, Մակդուֆ,-Գալիս ենք ձեր նտնից։ Մի բան կասեմ միայն, լավ կլինի ղբայրդ տանը չլինի: Թե չէ ես կսպանեմ այդ վիժվաժՓին։-- նա նայեց միսիս Սիլսբերնին,-- Ներեցեք, որ ալդոյես արտաճայտվէցի բայց կատակչեմ անում: ենթարկվելուՀրամանին՝ես գրեթե ուրախ առաչ անցա Մ: րոպե անց օդում, իմ ձախ կողմում, են բավական ցածն իմ անձնական բում նյու կանացավ մետաքսե Ցիլինդրը, ոչ պաշտոնական, բայց մշտականուղեկիցը ժպտացինձ ներՔնից. առաջին պաճ ինձ նույնիսկ թվաց, թե Հիմա թաթիկը բոիս մեջ է մտցնելու,

երեք Հլուրերը ն միակ քարնկամը սպասում էին սանդես ղաճարթակում,մինչ քոուցիկ աչքի էի անցկացնում բնանարանը: Բոլոր պատուճաններըփակ էին. երկու օդափոխիչն էլ անջատվածէին, ու երբ շնչեցի օդը, թվաց, Քն նստած եմ Հին մորթե քուրքի գրպանում, եւությունը խախտումէր միայն կցկտուր մոլտոցըս առիթի բէրումով գնված 4ին սառնարանի հմ ՔույրիկԲու-Բունհիր աղջկականռազմա-ծովային ցրվաձության պատճառովմոռացել էր այն անջատել: Բնակարա նում տիրող անկարգությունիցերնում էր, որ չաճել նավաստի աղչիկ է զբաղեցրել այն կանանց օժանդակ ժառայության միչմանի շքեղ կապույտ կիտելը աստառիվրա ընկաժ՝ էր թախտին, Թախտիաոռջնգտնվող ցածրիկ սեղանին ղըրվաժ էր շոկոլադի կիսատ մի տուվփ՝եղած-չեղած կոնֆետեզենը, Հավանաբար փորձելու նպատակով մեկի մէչուկը մի Փիչ գուրս էր մղված: Գրասեղանի վրա աչքի էր ընկնում բավական վճռականմի երիտասարդիլուսանկար, որը հս առաջ մոխրամանները երբեք չէի տեսել Ու տանը եղած բոլոր զարդարվել էին շքեղ գույներով՝ լեփ-լեցուն շրթնանհրկոտ Քնքուկներով ու ճմրթված թղթե անձեռոցիկներով:ես չմտա խոչճանոը,ննջարան ու լոգարան, պարզապես ալագ-արեգ բացում էի դոները, ստուգելով, քն Սիմորը որեէ տեղում չէ՞ արդյոք, նախես թալկացել էի, թուլացել: Երկրորդն էլ՝ ժամանակչկար, ճարկ եղավ բարձրացնելչհրտահմ

քաջնված --900--

միացնել օդափոխիչ սիստեմը, վարագույրները, դատարկել լեփ-լեցուն մոխրամանները: եվ բացի դրանից, մնացած ամբողջ խումբը արդեն ներս լցվեց իմ ետնից, փոԱյստեղ ավելի շոգ է, քան փողոցում,-դ խարեն ասաք Հարսիընկերուճին՝մտնելով սենյակ, Ռչ մի կերպ չեմ -- Հիմա,մի րոպե,-- ասացի ես:-կարողանումմիացնել այս օդափոխիչը: նս չէի կարողանոմ Միացմանկոճակը մաշվել էր, դլուս Հանել, Մինչ ես, նույնիսկ գլխարկս դեռ չչանաժ, օդափոխիչով էի զբաղված, մյուսները կասկածամտորենզըննում էին սենյակը:եւ աչքիս պոչով նայում էի նրանց: Լելտենանտրմոտեցավ գրասեղանին Հայացքը սնեռեց ավելի քան երեք ֆուտանոց պատին, սեղանից վեր, որտեղ ես ու եղբայրս, սենչիմենտալ մղումներից ելնելով, ութ ու տասք Հարաբերությամբբազմաթիվ փայլուն լուսանկարներ էինք կոճգամել պատին: Միսիս Սիլշբերնը նստեց, ինչպես ն կարելի էր սպասել, այն 'միակ բազկաթոռին, որի վրա սիրում էր բնել իմ Հանգուցյալ բուլղոգը. կեղտոտ վելվետով պաստառված բազկակալները ամբողջովին ներծծված էին լորձունքով ու կրծմրծվաժ՝նրա գիշերաչինմղձավանջներիպաՀին. Հարսի Հոր Հորեղբայրը իմ Հավատարիմբարեկամը,

բարեելու

--

ու

ու

ւ

չքվեց: Հարսիընկերուճին՝նույնպես: Հիմա ես խմելու որեէ բան կպատրաստեմ,--ասացի շփոթվաժ՝դեռես զբաղվածօդափոխիչի կոճակով: նս մի որնէ սառըբան կխմեի,-- ասաց ծանոք ձայնը: անչետ --

--

0.

շուռ

նկա

ն

տեսա,

որ

նա

մեկնվելէ քախտին, դրա

Հաո-

մար էլ կորել էր աչքիցս:-- Հիմա պիտի զանգաչարեմ ձեր ճնեռախոսով,--նախազգուշացրեցնա ինձ,-- բայց այս վիճակում բերանս չեմ կարող բանալ: Ցամաքել է. նույնիսկ լեզուս է չորսցել:-- 0Օդափոխիչն աշխատեց բզզոցով, ու էս գնացի սենյակի կենտրոնը, թախտի ն բազկաթոռի մեչտեղը, որի վրս: նշտհլ էր միսիս Սիլսբերնը: Չգիտեմայստեղինչ կա խմելու, դեո չեմ նայել սառ--

բայը նարանը,

կարծում եմ,

որ...

է լինի,-Բերեք, ինչ ուզում քախ"Րի վրայից խոսքսկտրեցմեր անխոնջՀոնտորուՀին,-քե սառը --

լինի:

միայն -

..-961.-

Նրա կոշիկների կրունկները դրված էին թրոչս կիտելի վբա, Ըեռքերըխաչել էր կրժթին, գլխի տակ թաշել բազմոցի բարձը:

Չմոռանաքսառույցը,

եթե կա,-- ասաց նա ու աչքերը փակեց, ես թոուցիկ, բայց սպանիչ մի ճայացք նետեցի նրա վբա հառ կռացա ն ծշնարավորին չափ տակտով դուրս քաեցի Պու-Բուլ կիտելը։ Արդեն ուզում էի անցնել տանտիրոջ կատարելուն, բայց Հենց որ ոտքս պպարտականությունները առաչ դրի, ինձ ճետ խոսեց լեյտենանտը, որ կանգնած էր Պրասեղանիմոտ: .- Որտեղի՞ց հթ ճարել այս լուսանկարնիրը,-ճարքրեց -

5:

Մոտեցանրան, Անչեքեք Հովարով զինվորականվիքխաբի գլխարկը դեռ գլխիս էր Մոռացել էի Հանել, Կանգնեցի լեյտենանտի կողքին, թեն մի ջիչ ետ, ու նայեցի լուսանկարՖորին, Բացատրեցի, որ դրանք մեծ մասամբ «Խելացիերեխաներ» ծրագրով ելույթ ունեցող հրեխաների լուսանկարչ եծրն հն, երբ ես ու Սիմորը մասնակցում էինք ալդ «աՀ ղզորդմանը:

նայեց լեյտենանտը

է՞նչ ճաղորդում է, Մանկակա՞նճաղորդումէ, ինչ է. Հարց

Երբեքչեմ լսել. ապյստասխա՞ն։

ինձ.--

հսկ

դա

ու

ես չէի սխալվում. նրա տոնի մեջ աննկատելիորենու Համառորենբանակայինառավելությանթերն երանզ էի սողոս-

կում: Ես

՛

Հանեցիգլխարկս ու ասացի.--Չէ, ո՛չ բոլորովին,--

մեջ Հանկարծխոսեց տոճշմականՀպարտությունը-- Այդպեց էր մինչն իմ եղբայր Սիմորի մասնակցությունը, եվ ամեն ինչ էլի այդպես դարձավ ռադիոյից նրա 4ճէռանալուը Հեւո՝ւ Բայցնրա ժամանակ բոլորովին այլ էր ամբողչ ծրագիրը: նա Հաղորդումը վարում էր որպես կլոր սեղանի շուրչ հրեխօշներիՀետ տեղի ունեցող զրույց: Իմ

|

Այռննանտը նայեց ինձ քիչ ավելի

թյամբ: --

--

մեՓ

Հետաքրքրու-

1:

Գո՞ւք էլ էիք մասնակցում,-- Հարցրեց

նա,

Այ".

-262-, աք

՝

'

իոշոտ ապաստանից, Սենյակի մյուս ծայրից, չերնացող նրա լսվեց կնոջ վրա ձայնը. Քախտի Մի փորձեին ի մ երեխայինստիպել՝մասնակցել այգ ապուշությանը,-- ասաց նայ-- կամ խաղալ բեմում: Ընղկմճոնեի, Հանրապնեսելույթ ունենալ: նս ավելի շոտ քան թույլ կայի, որ իմ հրեխնան ցուցադրվեր ճասարաէ ամբողջ տակնուվրա Այդպիսիների կյանքը կության առաջ: լինում, չճնց միայն այն բանը, որ նրանք միշտ աչքի առաջ են, միշտ ռեկլամվում են, ուզածդ ոգեբանին Հարցրեթ: Մի՞քն այդտեղ կարող է նորմալ մանկություն լինել, ե եմ Հարցնում: ձեղ կողքիթեքված պսակով նրա գլուխը ճանկարծլույս աշլխարճ դուրս եկավ: Ասես կտրվաժ՝վեր թռավ թախտի թիկաչքերը չոնց ինձ նակի հտնիը լեյտենանտ վրաս Այ ձեր եղբայրն էլ այդպիսին է,-- ասաց գլուխը,-եթե մարդու մանկությունը ամբողջապեսայլանդակվածէ, նա հրբեք իսկականիցչի մեծանում, նա երբեքչի սովորում չարմարվել նորմալ մարդկանց, նորմալ կյանքի: Միսիս ՖԱդերը Հենց այդպես էլ ասում էր այնտեղ, ինչ-որ մեկի ապուշ էնջարանում։Հենց այդպես: Ջեր եղբայրը երբեք չի սովորի նա Հենց միայն Ճճարմարվել ձավանաբար, ուրիշմարդկանց, այն կարող է անել, որ ստիպված լինեն մարդկանց դեմբին կարերդնել: Նա բոլորովինընդունակ Հէ ոչ ամուսնության, ոչ էլ ընդճանրապես ինչ-որ չափով նորմալ կյանթի։ Միսիո Հենց այդպես էլ ասաց։ Ֆեդերը Այստեղգլխի աչքերը ցոլարձակեցին լեյտենանտիվբա.-Ցի՞շտեմ ասում, Բոբ, Ասո՞ւմ էր, Թե չէ, Ճի՛շտնասա: Քայց ձայն Հանեց ոչ թե լեյտենանտը, այլ ձս: Բերանս ցամաքել էր, քրտինքի տվել վրաս: Ասացի, էս թքել եմ այն ամենի վրա, թե միսիս Ֆեդերըինչ է բարբաջել Սիմորիմասին, եվ ընդՀանրապես,էնչ-որ նրա մասին բարբաջում հն զանազանպրոֆեսիոնալ դիլետանտուչիներկամ սիրողներ, ամեն տիպի շան աղչիկներ: ես ասացի, որ ընդչանրապես տասը տարեկանից սկսած Սիմորինքննադատում էին բոլոը, սկսած. բոլոր նաճչանգներիդիպլոմավոր Մտածողներից մինչն տղամարդկանց զուգարաններիինտելեկտուալծառայովները, Ասացի, այդ ամենն օրինական կլիներ, եքե Սիմորը --

:

ու

ու

--

-

--208-«

Փիթըցցեր այն բանից, որ միջինից բարձր ընդունակություններ ունի» Բայց նա ատում էր ցուցադրվելը։ նա չորեքշաբթի օրվա այդ Հաղորդումներինգնում էր ինչպես սեփականանձի է քեզ ճետ ավտոբուսով կամ մետրոյով ե թաղմանը: Գնում լռում ինչպես անիծված,աստծով եմ երդվում, Ասացի,բոայդ լոր էժանագին մարդիկ՝զանազան քննադատներն ֆելինտոնիստները, միայն մի բան գիտեին՝ թփրվփացնել Թե նա ինչպիսի ուսին,բայց ոչ մեկն այդպես էլ չչասկացավ, նա մարդ է իրականում: փոկ բանաստեղծ է, գրողը տանի դրանց, Հասկանո՞ւմ եք, իսկական բանաստեղծ: եթե նույնիսկ մի տող էլ չգրեր, դարձյալ բոլորիդ էլ «ենց միայն ձախով կծալեր, միայն քն ցանկանար: Սիջտս տրովում Այստեղես, փառք աստծո, կանդ առա: էր չգիտեմ թե ինչի նման, եթե ես ներասթէնիկ լինեի, սարսավփով կմտածեի, որ «ճենց այսպիսի խոսքիրից էն ժընվում ինֆարկտները»:,: ՄինչեՀիմա էլ պատկերացումչունեմ, թն Հյուրերս ինչպես արձագանքեցինիմ այդ պոոքկմանը, դաժան մեղադրանքների Հեղեղին, որ թափեցի ես նրանց դլխին։ Առաջինձայնը, որ ստիպեց ինձ սթափվել, դա թափվող ջրի Հանրածանոքաղմուկն էր, որ լսվում էր բնակարա-Հ նրանց նի մյուս ծայրից: Հանկարծ շուրջս, նալեցի Հյուրերիս, կողմը, նույնիսկ նրանց միջոցով: իսկ ծերուկն ո՞ւր է,-- Հարցրի հաչ»-- ո՞ւր է ծերուիմ կր-ձայնը դարձավՀրեշտակայինքնքուշ: ինձ լեյտեՈրքանէլ տարօրինակ լինի, պատասխանեց հանտը, ն ոչ թե նրա կինը: իմ կարծիքով, զուգարանում է,-- ասաց նա: Նա Հայտարարեք դա մի առանձին անկեղծությամբ, ասես ընդգժելով, քե ինքը պատկանում է այն մարդկանցշարքին, որոնք խոսում են օրգանիզմիառողջապաճական առանցամաչելու ֆունկցիաների մասին: Ա-ա՛,-ասացի հս. Մի քիչ չփոթված աչք ածեցի ու

ու

--

.-

--

ահնլակը:

:

Չեմ ճիշում,

՛

չեմ էլ ուզում Հիշել՝ ջանո՞ւմ էի չնկատել ընկերուճու սպառնալիցճայացքները,թե ոչ. Աթոռճարսի

--ճ604-

մեյբերում «Համլէտից»:. Շրչավիոխված

եհրիցմեկիվրա էս նկատեցիՀարսի ՀորՀորեղբոր մետաքած

ցիլինդրը։ Քիչ էր մնում բարձրաձայն ասեի. «Ողջո՛ւյն», Հիմա մի որնէ սառը բան կբերեմ խմելույ-- ասացի ես,-- մի րոպեւ է ձեր Հեռախոսով զանդաճարել,-- Փանկարֆ կարելի՞ ճարցրեց Հարսի ընկերուչին, երբ եւ անցնում էի քախտի մոտով: նվ նա ուռքերն իջեցրեց Հատակին: Այո, այո, իճարկե,յ-- ասացի ես: Ու անմիջապեսէլ Հայացքս ուղղեցի միսիսՍիլաբերնին լեյտենանտի վրա:-Թերնեսբոլորիդ Համար մեկական «Թոմ Կոլինղչ պատրաստեմ, եթե, իչարկե, լիմոն կամ նարինջ գտնվիտանը:Հարմա՞ր էւ լեյտենանտիպատասխանըապշեցրեց ինձ իր անսպասելի ընկերական տոնով. «Շատ լավ կլինի»,-- ասաց նա ձեռՓերնիրար շփելով, ինչպես մոլի ճարբեցող: Միսիս Սիլսբերնըդադարեցլուսանկարներըդիտել, որպեսզի վերջին ցուցումը տա ինձ.-- ինձ Համար, խնդրում էմ, շատ չնչին քանակությամբ շատ-շատ չին կխառներք, եմ, Փիչ, խնդրում Մի կաթիլ, եթե ձեզ ճամար դժվար չէ: ինչպես երենումէ, այն կարճ ժամանակամիջոցում, ոթ մենք գտնվում էինք բնակարանում, նա արդեն մի քիչ նաճանջեց: Հավանաբար,այստեղ օգնեց նան այն 4անդամւոն--

-

--

.

նա

կանգնած էր ուղիղ օղափոխիչի տակ, որ ես ն թարմ օդ էր փչում նրա վրա: ես խուստացա խմիչք, պատրաստել նրա ճաշակով ն նրան թողեցի հրեսնական,գուցեն քսանական թվականներին ռադիոյով ելույթ ունեցող մանր «նշանավոր անձանց» լուսանկարների մոտ, իմ ն Սիմորի պատանեկությանչքացաժծստվերների մուո։ Լեյտենանտը նույնպես իմ ներկայության կարիքը չէր զգում, ձեռքերը հտեր դարսած, քաջատեղյակսիրողի նման նա մենակ գնաց դեպի գրադարակները։ Հարսի ընկերուշին եկավ իմ ետնից, լայն ճորանջեցբերանով մեկ ն նույնիսկ անճրաժեշտչճամարեց ոչ զապել, ոչ էլ քողարկել ճորանջը: հսկ երբ մոտենում էինք ննչարանին,-- ճեռախոսն այնտեղ էր,-- միջանցքիՀեռավոր ծայրից մեր դեմ ելավ ճարսի Ճորճորեղբայրը։նրա դեմքին նույն խիստ ճանզստությունն Հր, որն այնպես խաբեց ինձ մեքենայի մեչ, բայց մոտենաՔը,

որ

արդեն միացրել էի,

--968..

չով, անմիջապեսփոխվեց դիմակը: այժմ նրա դեմքր բարձրազույն սիրալիրությունու Հրճվանք էր արտաճալտում։էս զգացի, որ ինքս էլ եմ մինչն ականջատակերսլայեորեն ժրպտում նրան ն ի պատասխան՝ գլխով անում տխմարի նման: երնում էր, որ նա Հենք նոր էր սանրել իր նոսր ճերմակ մազերը, Թվում էր, նույնիսկ լվացել չբ գլուխը, բնակարանի խորքերում Հչայտնաբերելով թզուկային վարսավիրանոց: բայց Մենքանցանք: ինչ- որբ բան ինձ ստիպեցէտ նայել, ու հս տեսա, թե նա ինչպես է թափաճարում ձեռքը, իբր, բարի ճանապարճ, շուտ ետ դարձիր: ծս շատ ուրախացա ասաց ճարոի ընկե-- Այդ ինչ է, խելքը Քոցրե՞լ է,-ես նա է, Հույս ծայտնեցի, որ իրավարի ն նբա առչն բուշին,

բացեցի ննջարանիդուռը: Նա ծանրորենփովեց մաչճտճակալներից մեկին. ի գեպ դա Հենց Սիմորի մաշճակալն էր։ Հեռախոսը դրված էր երկու Ասացի,որ շուտով մաճճակալների միջն, դիշերասեղանին, հրա ճամար խմելու բան կբերեմ: եվ Մի՛ անչանգստացեք, ինքս կգամ,-- ասաց նա.-փակեցեքջ,խնդրեմ, դուռը, եթե չեք առարկում... ես ուրիշ բանի Համար չեմ ասում, ուղղակի չեմ կարողանում խթոսել, հրբ դուռը բաց է լինում, որ ես նույնպես չեմ սիրում ալդպիսիբաներ, ն Ասացի, ուզում էի գնալ: Բայց մաչշճակալիմոտից անցնելիս պատուՃանի տակ դրված բազմոցի վրա մի պարուսինե ւզայուսակ նկատեցի: Առաջինպաչ թվաց, թե դա իմ ուղեբնոնէ, որ չգիտես ինչպես իր ոտքով այստեղ է ճասել Փենսիլվանյան է թողել: ծս մոկալարանից: Հետո մտածեցի, որ Բու-Բուն ոնցա պայուսակին, կայծակճարմանդը բացված էր, ե, առաջին իսկ ծայացքից նկատելով երեսին դրվածը, Հաւկացա օվ է դրա օրինականտերը: Ավելի ուշադիր նայելով, Համազգեստի արդուկված երկու վերնաշապիկների վրա դրված տեսա մի բան, որը ոչ մի դեպքում չէր կարելի ծարսի բնկերուճու Հետ նույն սենյակում թողնել: չանեցի այն, դրեցի թնիս տակ, ձեռբբըթավփաչճարումով եղբայրաբար Հշրաժեշտ տվի Հարսի ընկհրուճուն, որ արդեն մատը՝ սկավառակի առաջին ճամարի վրա էր դրել, սպասելով, թե վերջապես երբ դուրս --

ւ.

կգամ,

--280--

ու

ծածկեցիդուոըս

,

դռան հտենում, օրՀնլալ միալմի փոքր կանգ առա . ու մտածեցի, թե ինչ անեմ Սիմոռի նուցյան մեջ, օրագիրբ» որը ն,-շտապեմ Հայտնել,-- պայուսակի մեջ Հայտնաբերված իրն էր։ Առաջինգործնական միտքս այս էր՝ Հարկավոր է թաքցնել մինչ Հյուրերի գնալը: չետո մտքովս անցավ տտնել լոգարան ն թաքցնել կեղտոտ սպիտակեղենիզամբյուղում: տեսնում է աստված, որ ոչ միայն օրը, Այդ ամբողջ ինչ-որ անսպասելի նախանշանների խորչրդանշական հրնույթնձրի օր էր, այլն այն կառուցված էր գրավոր խոսքբ ոբպես Ճճաղորղմանմիջոց լայնորեն կիրառելու Հիման վրաո Քեզ գցում ես լեփ-լեցուն մեքենան, իսկ ճակատագիրըարդեն կողմնակի ճանապարճով Ճոգացել է, որպեսզի մոտգ բլոկնութ ու մատիտ լինի այն դեպրի ճամար, երք ուղեորՄտնում ես լոգարան ու գա. ՖԽերից դուրս մեկը խուլուճշւամրբ անմիջապեւ նայում թնելվացարանակոնքիըվեր որնէ խորճըրդավոր կամ պարզ գրավոր խոսք չի՞ Հայտնվել արդյոթ՛ շարունակ մեր բազմանդամ ըրնտանբքը՝ յոթ Տարիներ հրեխա, մի լոգարան ունենալու պայմաններում, օգտվում էր մի փոքր մածուցիկ, բայց շատ Հարմար Հաղորդակցմանմիչոցից. քաց օճառի կտորով Հանձնարարականներէինք գրում մեկմեկու դեղարկղի Հալելու վրա: Սովորաբարմեր գրագրությունը բովանդակում էր խիստ արտաճալտիչխրատներ, երբեմն էլ չքողարկված սպառնալիք. «Բու-Բու, լոգանբիը Ճճետո չՀամարձակվես ճիլոպը Հատակին գցել. ծամբուբրում քո եմ. Սիմոր»: Հերքն է Զ-ի հ Ֆր-ի Հետ զբոսնելու: «Ուոլթ, ես

ու

ես

երեկ

եմ

ով զբոսնել: Գուշակիր

է գրել»,

«Չորեքշաբթի

նրանց Հարսանիքիտարեդարձն է, Մի՛ գնա կինո, Հաղորդումից Հետո մի՛ տնկվիր ստուդիայում, մի՛ ձգտիր տուգանքի:Բադի, դա Քեզ էլ է վերաբերում»: «Մայրիկը բողոՓում էր, թե ՁուինՔիչ է մնացել ուտի ամբողջ լուժողականր: Վնասակար մեչ, բաները մի՛ թողնիր լվացարանակոնքի Խա կարողէ ձեռքը Հասցնել ն բոլորն ուտել»: մեր մանկությունից բերված օրինակներ են, բայց Սրանք Սիմորը, Հանուն անկախությանթերես, ավելիուշ, երբ հս ն առանձնացանք առանձին սենյակ վարձեցինք,փաստորեն միայն անվանապեսկտրվեցինքընտանեկանՀին սովորույթու

"

--961--

Ֆերից:Ուլու գցում:

-

եփ ասել, որ

օճառի կտորտանքըղեն չէինք

-

Երբ Սիմորի օրագիրը ձեռքիս մտա լոգարան դուռը անմիջապեսնկատեցիՀայելու վրա գրված ուղերձը: փակեցի, Սակայնձեռագիրը Սիմորինըչէր, դա որոշակիորեն գրել էր իմ քույր Բու-Բուն, նրա ձեռագիրը սոսկալի մանրատաո էր, դժվարընթեոռնելի,միննույն է, դա նրա գրածն էր, օճառի կտորով կամ մի որնէ այլ բանով: եվ կարողացել էր ճալելու վրա տեղավորել մի ամբողջ ուղերձ. «Ծպեղները բա՛րձր, Գալիս է փեսան Արեոսինման, որ բարձր ատաղձագործնե՛ր։ Ոմն Սաֆո, ճէլիէ ավելի այրերից ամենաբարձր:Ողջույն, զիում» կինոստուդիայինախկին սցենարիստ: երջանիկեղիր, երջանի՛կ,երչանի՛կբռ գեղեցկուչի ՄյուրիելիՀետ: Սա ճրաման է: կոչումով ես բարձր եմ ձեր բոլորից»: Գետք է նշել, որ տեքստում Հիշատակված կինոսցենաու

րիստը, տարբեր ժամանակներում ն տարբեր շճերքականությամբ, մեր ընտանիքիբոլոր պատանիանդամների սիրելին է եղել, գլխավորապեսպոեզիայի Հարցում Սիմորի՝ բոլորիս վրա ունեցած անսաչմանափակ ազդեցության շնորչիվ: ծս բնքերցեցի ու վերընթերցեցի մեյչբնրումը, Հետո նստեցի վաննայի եզրին ու բացեցի Սիմորիօրագիրը: Այսուճետետպագրված է Սիմորի օրագրի էչերի ճշգրիտ ինձ պատճենը, որ ես կարդացի վաննայի եղրին նշտած: Թվում է, կարելի է բաց թողնել ամիս-ամսաթիվը: րավական է ասել, որ բոլոր գրառումները կատարված են Մոնմաուտ ամրոցում, թվականի վերջում ն 1942 թվականի սկրզօրը նշանակելուց մի քանի ամիս առաջ: բում, Ճճարսանիքի :

Է

«իրիկնային ստուգման ժամանակ շատ ցուրտ էր, ն այչ Խուսամենայնիվ, միալն մեր դասակում վեց Հոգի վտտ ղգադրոշ» էր նվագում: ցեն, մինչ նվագախումբը «Աստղային կանոնավոր արյակ շրջանառություն ունեցող Հավանաբար, մարդու Համար անտանելի է կանգնել «զգաստ»

ճրաման

է

Սաֆոյիբանաստեղժություններիցթ

--208--

-

`

առած: տակ,մանավանդեքե ճիացանըպաՀում էս պատվի ես, Հավանաբար, ո՛չ արյան շրջանառություն ունեմ,

կերակ։

չճարցում ես Անշարժության

ոնց

որ

ո՛չ

ղար-

տանը լինեմ

«Աստղային դրոշի» տեմպը վերին աստիճանի4ճամաճնչյուն Է ինձճԴա ինձ Համար ոոմանտիկվալսի ոիթմ է, ՍտուգումիցՀետո ազատություն ստացանքմինչն կեսգիշեր, ժամը յոթին ՀանդիպեցիՄյուրիելին, «Բիլթմոր» Հյուրբանոցում։երկու ըմպանակ, ձկնով բուֆետային երկու բուտերբրոդ։ չետո նա ցանկացավ նայել Գրիր Գարւոնի մասնակցությամբինչ-որ մի ֆիլմ, Մթության մեջ նայում էի նեան, երբ Գրիր Գարսոնիորդու ինքնաթիորչվերադարձավ բաղա: Բերանըկիսաբաց է: կլանված, Հուղված: Աակատար նույնացում այղ մետրո-չճոլդվին--մայերովյանողբերգության Հետ: ինձ Համար եկ՛ ուրախալի է, ե՛ սաշտմոկեցուցիչ։չ Ինչեմ պե՛ս սիրում նրան, ինչպե՛ս եմ զգում նրա սյարզունակ Հոգու կարիքը նա նայեց ինձ, երբ ֆիլմում երեխաները կատվի ձագ բերեցին մորը. Մ-ն Հիանում էր կատվիկով ն ուղում էր, որ ես էլ Հիանամ։ Նույնիսկ մթության մեջ էս զգում էի նրա սովորական օտարացումը. միշտ այդպես է լինում, երբ ես չեմ կարողանում անառարկելիորենՀիանալ այն ամենով, ինչով որ նա է Հիանում: Հետո, երբ մենք ինչոր բան էինք խմում կայարանիբուֆետում, նա ինձ ՀարցՐեց.-- նԿատվիկը լավն էր, չէ՞։ Արդեն էլ չէր ասուբ չատ նս «սքանչելի էի», է՞րբ Հասցրի այդպես վախեցնել նրան, որ փոխեց իր սովորական լեքսիկոնը, հսկ ես, ողորմելի տառակերս,սկսեցի բացատրել, ինչպես Ռ. Գ. Բլայսն է բնոՀրոշում, թե ինչ բան է սենտիմենտալությունը.մենք սենտի-

մենտալենք, հրբ որեէ էակի

շատ ավելի քնքշանք ենք Հատկացնում, քան նրան Հատկացրել է աստված: եվ ես ավեչ լացրի (ուսուցողաբա՞ր), որ աստված, անշուշտ, սիրում է ձագերին, սակայն ամենայն չՀավանականությամբ, կատվի առանց ոտքերին կոշիկներ Հագցնելու, ինչպես արվում է ֆիլմերում, Այդ գեղարվեստական Հանզամանքը գունավոր

Ֆա

թողնում է սցենարիստների Հայեցողությանը։Մ-ն

մտա-

ծեց, կարծես թե Համաձայնեց ինձ Հետ, բայց այղ «իմաստությունը» այնքան էլ նրա սրտովը չէր: նա նստաժ՝ գդալով խառնում էր խմիչքը ն իրեն օտարացածէր զգում: նա տագ--909.-.

է, ճրբ նրա սքրն իմ Հանդեպմեկ գալիս է, մեկ ՏՔառպում գնում, մեկ Հայտնվում է, մեկ չքանում, նա կասկածում է իր սիրո ռհալությանը միայն այն պատճառով, որ այդ սերը միչտ չէ, որ ուրախ ն Հաճելի է, ինչոլես կատվիկը. Միայն աստծուն է ճայտնի, թե որքան տխուր է դա ինձ Համար" Մարդ ինչպես է կարողանումխոսքով արժեզրկել կլանքում ամեն

բան»:

Համեղ էր: Հորձիքաստղի յուղով ճրաԹի միս, պյուրե, լոբի, շալի թարմ սալաթ: ՔաղցրըՄյուրիելնինքն էր պատրաստել, Էէնչ-որ սնրուցջով պլոմբիրի նման մի բան, վրան՝աղնվաՀմորի, Աչքերսլցվեցին արցունքով: (Սայգեն գրում է. «Ջղի« տեմ ար« միշտ զովալ ինչու, բայց հրախտագիտությունը Փունքի ձնով է ճոսում»): ինձ մոտ սեղանինդրել էին մի շիշ կետչուպ. Հավանաբար Մյուրինլը միսիս Ֆեդերինպատմել էր, որ ես ամեն ինչի վրա կետչուղ եմ լցնում, ես պատրաստ եմ շատ բան տալու, միայն թե լսեմ -Մյուրիելը ինչպես Հ մարտականորեն ճայտնում իր մայրիկին, թն. այո, նա նույնիսկ կանաչ ոլոռի վրա կետչուպ է լցնում: հմ սիրելի՛ ազդին»:» «ՌաշիցՃետո միսիս Ֆեդերըմեզ ստիպեց լանլ այն նույն նրա եռանդը, նրա կլանվելը այզ ՃաղորՀ պադիոճաղորդումը: դումներով, Հատկապես քախիծը այն օրերի Հանդեպ, երբ հլույք էինք ունենում ծս ու Բադին, ինձ անճարմարվիճակի մեջ է դնում, Այսօր երեկոյան ծրագիրը Հաղորդում էին ինչ« որ ծովային բազայից, գրեթե Սան-Դինգոյից,Չափից դուրս չատ մանրախնդիրՀարց ու պատասխաններկային: Ֆրանիի ձայնը Հարբուխային էր. Զուին թեթնակիորեն ցրված, բայց փայլուն էր, Հաղորդավարը Հարկադրեց նրանց խոսել բնավարանային շինարարության մասին, ն Բերժերի փոքրիկ է միօրինակ տները. նա դստրիկը ասաց, թն ինքն ատում խոսում էր ստանդարտշենքերի այն երկար շարքերի մասին, տր կառուցում են պլանով: Չուն ասաց, Թե դրանք «շատ` ենջ, Շատ լավն Հետաքրքիր կլիներ, տր գնայիր տուն ն պարզվեր, որ դա քո տունր չէ. Ու սխալմամբ ճՃաշնիր քեզ անծանոց մարդկանը ճնտ, քնեիր ոչ քո մաշճակալին ն

«Այսօր Ճաշեցի Ֆեղերներիտանը: բացախով ն

.

չ

-Ջ70-«

Շատ

Հրաժեշտ տայիր բոլորին, կարծելով,թե առավոտյան

ընտանիքնէ,

ղա

նա

ասաց, քե ինքը կուզեր նույնիսկ, որ աշխարչճումբոլոր մարդիկ իրար նման լինեին, Այն ժամաֆակ ամեն մեկը կկարծեր, թե եկողը իր կինն է, իր մայրն է, իր ճայրն է, մարդիկ միշտ կփարվեին բիբար,կՀամբուրդա շատ լավ կլիներ», վեին անվերջ, «Ամբողջ երեկոյան անտանելի երջանիկ էլ, երբ նատել էինք 4յուրասենյակում, ես Հճիանումէի Մլուրիելի նե մորու պարզ սովորականփոխճարաբերությամբ:Դա այնպես գեղեցի՛կ էր, նիանքգիտեն մեկմեկու թուլությունները, առանձնապես բարձրաշխարչիկ զրույցի Հարցերում, ու Հայացքով նշաններ էին անում իրար, Միսիս ՖեդերըՀայացքով նավնազգուշացնում էր Մլուրիելին, եթե նա զրույցի ընթացբում ճարկ հղած «գրական» ճաշակը չէր ճանդես բերում, իսկ Քո

ու

ու

Մյուրիելն իր Հերթին Հետեում էր, ոի մալրը շատ չտարվի ալերճախոսությամբ հրկարաբանությամբ: Վճճերբ «Հղի ու

չեն մշտական երկպառակությանվտանգով, որովճետե նրանք Մայր ու Աղջիկեն: Դա այնպիսի ցնցող, այնպիսի սքանչելի հրձույթ է։ Բայց լինում են պաճեր, որ էս նստում եմ 4մայվածի պես ու սկսում եմ երազել, ոի միսիս Ֆեղեոն էլ մաս-

նակցի զրույցին: երբեմն դա ինձ ուղղակի անճրաժեշտ է, Թե չէ,

երբ գնում

եմ

նրանց տուն, ինձ երբեմն թվում է, թե

ընկել եմ երկուճոգիանոքմի բարձրաշխարճիկվանք, որտեղ մշտականանկարգություն է տիրում: երբեմն դուրս գալուց առաջ այնպիսի զգացողություն հմ օւնեհում, կարժես Մ-ն ն նրա մի տեսակ ջժանելիքմայրը գրսրաններսՀազար ների սրվակներ,չրթնաներկ դիմաներկ են լցրել, մազերի ցանցեր, կրեմներ քրտինքի հ այլնի դեմ, ես ինձ անսաճման ։արտավորված եմ զդում, բայց չգիտեմ ինչ անեմ այդ հրեվակայականշնորճները»: ու

ու

«Այսօր մեզ միանգամից ազատ չարձակեցին երեկոլաՖ ատուգումիցՃետո, որովճետն մեկը ձեռքից գցեց Ճճրացահր, երբ մեզ ճրաճանգում էր- եկվոր բրիտանացիգենէրալը: ես չճչասցրինստել 5,52-ի գնացքը ն մի ժամ ուշացա Մյուրիելի Հետ Հանդիպումից. Ճաշչ՝ չինական ռեստորանում, 58-ր փոդոցիվրա, Մյուրինլը գրգոված է, գրեթե ամբողչ ճաշի

թնքացքում լաց է լինում, երնում է իսկտպես վախեցել է է Հուղվել. նրա մայրը գտնում է, որ ես մտագար տիպ եմ: նա իմ մասին խոսել է իր ՀոգեվերլուծողիՀետ, Հավանաբար, ն նա սրա Հետ լիովին Համաձալն է: Միսիս Ֆեդերըխնդրել ՛է Մյուրիելին նրբորեն տեղեկանալ՝մեր ընտանիքում Հոգեկան Հիվանդներ չկա՞ն արդյոք: Կարծում եմ, Մյուրիելնայնքան միամիտ է գտնվել, որ պատմել է, թե իմ ձեռքի վրա ինչ սպիներ են, հմ խե՛ղճ Հրաշալի փոքրիկ. ՍակայնՄլուրիելի խոսքերիցիմացա, որ ոչ թե դա է նրան անչանգստաց-

այլ բոլորովին ուրիշ բան, չատկապեսերեք բան: Մեկը ես չեմ էլ Հիշատակի.դա նուլնիսկ պատմել Հնարավոր Հ. Մյուսն այն է, որ իմ մեջ անպայման ինչ-որ աննորմալություն կա, եթե ես մինչն Հիմա չեմ գայթակղելՄյուրիելին, ծվ, վերջապես, երրորդը. արդենմի քանի օր է միսիս Ֆեդերը

նում,

Հետկում

է իմ խոսքերին. ես ասել եմ, թե կուզեի լինել

սատ-

կած կատու: Անցյալ շաբաթ նա Հարցրեց ինձ, թե ինչ եմ մտադիրանել զինվորականծառայությունից Հետու Մտաղի՞ր եժ դասավանդել դարձյալ նույն քոլեջում, Ընդշանրապես վերադառնալո՞ւ եմ մանկավարժականաշխատանքին, Պատասխանեցի,որ չիմա ինձ թվում է, քե պատերազմըաոՀասարակվերջ չի ունենալու ն որ միայն մի բան գիտեմ. եթե թաղաղություն լինի, ես կուզեմ սատկած կատու լինել: Միսիս Ֆեդերը ենթադրում է, Թե ես սրամտեցի։ նրրորեն սրամբտեցի: Մյուրինլի կարծիքով, նա` ինձ նրբաճաշակբան է Համարում: նա իմ լուր խոսքերը այն կատակնելից Ժեկն է Համարել, որին պետք է պատասխանելթեթնակի երաժըչտական ծիծաղով: հսկ ինձ այդ ծիծաղը մի քիչ շփոթեցրեց: ՆԻ մոռացա նրան բացատրել, թե ինչ եմ ուզում ասել, Միայն

"այսօրհրեկոյան

-

բացատրեցի 'Մլուրիելին, որ Զոն աղանդի բուդղայականլեգենդում պատմվում է, քն ինչպես մի ուսուցչի Հարցրել են՝ ի՞նչն է աշխարճումամննաարժեքավորբանը, ն նա պատասխանել է՝ սատկած կատուն, ոբովճետն այն գին չունի: ՄլուրիելըՀանգստացավ, բայց ես տեսա, որ նա շտապում տուն ն է վազել Փավաստիացնելմորը իմ խոսքերիլիովին անվտանգությունը:նա ինձ տաքսիով տարավ կայարան:Այնքա՛ն սիրալիր էր, տրամադրությունընկա«ծլիորեն բարձրացավ: Փորձումէր ինձ ժպտալ «սովորեցնել

---272--

մատներովձգում էր շրթունքներս, Ի՛նչ Հրաշալի ծիծաղ ունի նա, 0՛, տեր աստված, որքան հրչանիկ եմ նրա Հետ Միայն թն նա էլ ինձ Հետ այդպես երջանիկլինէր, ես ամբող, ժամանակ աշխատում եմ զվարճացնելնրան, կարծեմ, նրան դուր է գալիս իմ դեմքը, ձեռքերը, ժոծրակը, ն նա Հպարտությամբ է պատմում ընկերուշիներին, որ նշանված, է Բիլի Քլեջի Հետ, այն նույն Բլեբի,որ երկար տարիներ ելույթ էր ունենում «Խելացի երեխաներ» ծրագրով: իմ կաիրՀետ ծիքով, նրան ինձ կապում է մայրական ն ղուտ կանացի զգացումը, Բայց ընդծանրապեսես նրան երջանկացնելչեմ կարող. Տեր աստվա՛ծ, տեր աստվա՛ծ, օգնիր ինձ, Միակ ե

հ

բավական տխուր սփոփանքս այն է, որ իմ սիրելին անվեն Հավիտենապեսսիրաճարվածէ ամուսնության բրապաչորեն ինստիտուտին:նրա մեջ ապրում է մշտապես սեփականընտանիք ստեղծելու պարզունակ բնազդը: Այն, ինչ որ սպասում է նա ամուսնությունից, ն՛ անչեթեթ է, ն՛ Հուզիչ:Նա կցանկանար, ամբողջապես արնառված, գեղեցիկ, մոտենալ որեէ Հյուրանոցի կլերկին ն Հարցնել՝ իր Ամուսինը վերցրե՞լ է փոստը, նա ուզում է վարագույրներ գնել, նա ուղում է Համարջ: նա ուղում զգեստներգնել «պատճառավորտիկնոջ է, գիտակցո՞ւմ է ալդ բանը, թե ոչ, դուրս գալ Հայրական տնից,չնայած մոր Հետ կապված լինելուն: նա ուղում է շատ երեխաներ ունենալ, գեղեցիկ երեխաներ, նման ի"էն ն ոչ թե ինձ, ինչսլես նան, զգում եմ, որ նա ուղում է ամեն տարը իր տուփը ն ոչ թե մոր, բացել տոնածառիզարդարանքների Է

«Այսօր զարմանալիորեն ծիծաղելի նամակ եմ ստացել Բադիից.նա նոր է ավարտելվերակարգըկամբուզում: Գրում նմ Մյուրիելիմասին ն միշտ մտածումԲադիիմասին: Բադին ուզում կատերՄյուրիելինայն բանի Համար, ինչի ճամար է ամուսնանալ, ես այղ մասին արդեն գրել եմ: Բայց մի՞թե դրա Համար կարելի է ատել, Ինչ-որ տեսանկյունից, Հավաամենը այնքան ա յո, բայց ինձ այդ մարդկային, նաբար այնքան գեղեցիկ է թվում, որ նույնիսկ Հիմա էլ չեմ կարոզ ձր դրել առանց խորապես, խոքապես Հուզվելու, Բադին սա

18--Ժ.

Գ.

Սելինչեր

-ո3. `

Հավանի նան հլուրիելի մայբիկին։ նա սոսկալի զայրացնում է իր անառարկելիությամբ, իսկ Բադին այդպիոի կանանց տանելչե կարող: Չգիտեմ, Բագինկշասկանա՞ր,Թձ նա ինչպիսին. իրականում: նա մի մարդ է, որ ընդմիշտ զրկված է ամեն պոռհղզիան զգալու տիպի րմբոնումից, ճաշակից: Հայտնի չէ, նման տիպերն ինչո՞ւ են տպրում աշխարճում։ Իսկ նա ապրուժ է, վաղում է գաստրոնոմները, գնում է իբ

է

մոտ, ճոդեվերլուծողի

սետ

ամեն

երեկո մի վեպ է

է Հագնում, Հոգ է տանում

նրա բարօրությանը, ես սիրում եմ քաջարի եմ 4ամարում»:

ածման

կարդում, կոի-

Մյուրիելի առողջությանը,

երան Մյուրիհլին, Եռ

-

-

ան-

--

չֆ

«Ամբողջ վաշան այսօր արձակուրղչունլ Մի ամբողչ ժամ ՀեռախոսիՀերթի եմ կանցեել գրասենյակում, որսլեւզի զանծա կարծես թե ուրախացավ, որ այգ դաճարեմ Մյուրիելին։

էրեկո չեմ գնալու, Գա ուրախություն ն ճիացմունք է պատճառում ինձ, Ամձն մի աղչիկ, եթե նույնիսկ իսկաղես չցանՃեռականա տվյալ երեկոն իր փեսացուի ճետ. անցկացնհլ, էս Մյուխոսով անպայման ափսոսանքկճայտնիչ իսկ երբ բինլին ասացի, Թե չեմ կարող գնալ, նա ուրոխությունիը «Աա՛», Ինչպե՛ս եմ ' պաշտում այդ միայն բացականչեց՝ պարզությունը, նրա անճավատալի էհչպիսի՛ Հույսեր եմ կապում նրա ճետ

ոզեվություծը:

Է

«Առավոտյան3,30 էւ եստմծ եմ օրապաճությունում: եկա այստեղ: Շինելը ուսերիս գցեցի պիժամայիս վրայից 2ճերթապաճումէ էլը, Ասպեղին Օնա քնել է ճատակին, կարող եմ ստել այստեղ, եթե նրա փոխարեն ես մոտենամ Հեռախոսին։Ա՛յ թե երեկո է, դաշին Հայտնվեց միսիս Ֆեու

դերի «ոդեվերլուծողը,

ընդմիջումներով մինչն

տասնմեկն

աեց կես Հարցաքննությանենթարկեց ինձ: երբեժն շատ խո-

րամանկորեն, ոչ Հիմարձնով: երկու անգամ ես նույնիսկ էնքարկվեցիերան, Երնում է հա իմ ու ԲադիիՀին ձերկրպա--214--

գուներիցէ: կարծեմ,նա անձամբն մասնագիտորենՀետաչ Քըրջրվում էր, Թե ինչու են ինձ տասնվեցտարեկանում ՀաՀ-` ենլ ծրագրից: նա ինքը լսել էր (ինջոլնի մասին Հաղորդումը, ալնպիսի ապավորություն էր ստացել, իբր նես Հայտաբայց բարել եմ եթերում, որ Վինբոլնի Հետիսբուրգյանճառը օվնաԴա ճիշտ չէ ես նրան բաէ նրեխաներիՀամար», սակար եմ, քե երեխաների Համար վնասակար ցատրեցի, որ ասել է այդ ճառն անդիր անել դպրոցներում: նա այնպիսի տղա-չ վսբություն էբ ստացել, իբր եո ասել կեմ դա ողորմելի ճառ մոտ սպանվել ե էր, նո նրան բացատրեցի, որ Հետիսբուրգի վիրավորվել են 51,112 մարդ, եթն որեէ մեկին վիճակված էր ելույթ ունենալ այդ իրագարձության տարելիցի կապակպետք է դուրս դար, քափաճարեր ցությամբ, ապա նա 4նռանար, եքն, իշարբոռւնցթնեիիՀավաքվածնհրի վրա կե, Հռետորը մինչե վերջ ազնիվ մարդ էր' նա ինձ չէր առարկում, բայց կարծճաԹձ սրոշեց, որ ես կատարելության ձրգտելու կսմպլեքս ունեմ: նա նիկար ե բավական խելացիորեն խուեց պարզ, անչրապույր կյանքի մառին, այն մասին, թե ինչպես պետթ է բնդունել (՛ սեփական, ե՛ ուրիչի թովությունները: ծս հրա Հետ Համաձայն եմ, միայն տճսականորձն. նս ինքս ամեն աիխղիճանդուրժողականությունեմ ցուցաբերելու մինչն կյանջիս վերջը, Հիմնվելով այն բանի վրա, որ դա առողջության գրավականն է, որ դա ինչ-որ խիստ է, Իրականում ռեալ, նախանձելիերջանկությանգրավականն Հենց դա է Դառյի ուղին, անշուշտ, ամենաբարձրուղին: Բայց խոտապաՀանջ մարդր այդպիսի բարձունքներիՀասնելու Համար պետջ է կտրվի պոնզիայից, քայլի պոեզիայիետնից։ նա ոչ մի կերպ չի կարող սովորել կամ ստիպել Որովշճետն իրեն վներացականորեն սիրել վատ պոնհզիան,էլ չեմ ասում այն Հավասարեցնելլավին:Նա Ճճարկադրվածկլինի լիովին եվ հս ասացի, որ դա անելը շատ. Հրաժարվել պոռհզիայից: դժվարբան է: ԴոկտորՍիմսը ասաց, թն նռ չատ կտրուկ եմ` Դնում Հարըը, այդպես, նրա խոռքջերով,կարող է անել նա, ով կատարելության է ձզաում բոլոր Հարցերում: իոկ մի՞թէ ու

ու

ծս

ժխաում

եմ

դա:

`

երան տազնապաճար

օերնումէ, միսիս Ֆեդերը

պատմելէ

հս ինջ կաբերի ծագման մասին, Հավանաբար, Շարլոտայի

-Ֆ15-

մտածված կերպով այդ վաղուց անցաժ գնացաժ դեպքի սլատմել եմ Մլուրիելին։ նա անմիջապեսամեն ինչ տաք-տաք պատմել է մորը, Անշուշտ, ես պետք է բողոքեի, բայց չեմ կարող: Խեղճ Մլուրիելը ինձ լսում է այն դեպքում, էրբ ամեն հնչ լսում է են նրա մայրիկը, Բայց հս մտադիր չէի միստր Սիմսի Հետ ծամժծժել Շարլոտայի կարերի ձամենայնդեպս, ոչ վիսկուսեղանի

պատմութ

շուրջ»,

«Այսօր կայարանում ես շատ թե քիչ ավելի Հաստատուն խոսք տվի Մլուրինլին, որ օրեր. կդիմեմ Հոգեվէրլուծոդիս Սիմսըասում էր, որ մեր բաղայում Հրաշալի բժիշկ կաւ Հավանաբար, նա ու միսիս Ֆեդերը ճաճախ են այդ քեմալով կոնֆերանաներունննում։ եվ ինչո՞ւ դա ինձ չի զայրացնում,՝ 2 զայրացնում, ինչ կարող ես անել: Շատ տարօրինակ է: Էնդճակառակը,դա մի տեսակ տաքացնում է ինձ, չգիտեմ թնչու։ ՆնուլնիսկՀումորիստական ամսագրերի ավանդական չոքանչների Հանդեպ ես աղոտ Հճամակրանքեմ զգում: չամենայն դեպս, ես ոչնչով չեմ տուժի Հոգեվերլուծողի մոտ դնալով: Մանավանդ,այստեղ, բանակում, դա ձրի էւ Մ-ն սիրում է ինձ, բայց երբեք իսկական մտերմություն չի զգայ հրբեք ինձ «ետ յուրայինի պես չի լինի, տնավարի, թեթնամիտ, մինչե որ «թեքնակիորեն ինձ չմաջրեն», «Բայց եթե ես երբնէ դիմեմ Հոգեվերլուծողի, ապա. տա աստված, որ նա նախապես կոնսուլտացիայիճրավիրածլինի մաշկագետի։ Ձեռքերի Հիվանդություններիմասնագետի: եմ ձեռքերի վրա որոշ մարդկանց շփումից Հետքեր նն մնում, Մի անգամ զբոսայգում, երբ Ֆրանիին դեռ սայլակով էինք ման ածում, ես ձեռքս դրեցի նրա մազառատ գլխին,ու երեվում է, բավականերկար պաճնցիւ Մի ուրիշ անգս-մ էլ Զուիի Հետ կինո էի գնացել Ցոթանասունեհրկուհրորդ փողոցի վրա, սարսափելիֆիլմ էր ցուցադրվում: Ձուին լոթ տարեկան էր ն թաքնվելէր աթոռի տակ, որպեսզի չտեսնի սոսկալի տեսարանը: ես ձեռքս դրել էի նրա`գլթին։Որոշ գլուսներից, որոշակի գույնի ն որոշակի ֆակտուրայի մազերից իմ ձեռքի վրա ընդմիշտ չՀետբերեն մնում: եվ ոչ միայն մազերից: Մի անգամ Շարլոտանփախչում էր ինձնից,-- դա ստուդիայի մոտերքում էր,-- ու էս բռնեցի նրա զգեստից, որպեսվի նա --270--

Հիախչի, լճեռանա ինձնից, Զգեստը բաց գեղնագույն էր. կարված էր նրտ չթե, ինձ այն դուր էր գալիս, որովՀետն դեղնավուն վրայով: Ու մինչն Հիմա իմ աջ ափի մել բաց բիծ է մնացել. Տեր աստվա՛ծ, եթե ես իսկապե« ինչ-ոթ Հավանաբար խէլացնոր եմ կլինիկական տիպ եմ, ապա, ճակառակ իմաստով: նս ենթադրում եմ, որ մարդիկ խոսքնքրը մեկ են արել, որպեսզի ես երջանիկ լինեմ»: Հ

Հիշում եմ, ինչպես ծածկեցի օրագիրը, նույնիսկչրբխկացրի «երջանիկ բառի վրա. Որոշ ժամանակ նստել էխ օրագիրըթնիս տակ դրած, մինչն ռր բավական անճարմա-Հ րություն զգացի վաննայի եզրին երկար նստելուց: ելա տեզիցս այնպես տաքացած, ասես վաննայից էի դուրս գալիս, ոչ թե պարզապես եզրին նստած էի եղել: Մոտեցա կեղտոտ սպիտակեղենովգիցուն կողովին, բարձրացրիկափարիչը ն: դրեթե կատաղությամբ տառացիորեն այնտեղ նետեցի Սիմորի օրագիրը, կեղտոտ սավանների ու բարձի էրեսների մեջ: Հետո առավել գործնականմտքերի բացակայության Հետնանքով նորից նստեցի վաննայի եզրին. Մի պաՀ նայեցի ուղերձի, Հետո դեղարկղիկիճայելուն, կարդալով Բու-Բուի դուրս գալով լոգարանից, այնպես չրխկացրի վեր կացա ասես դուռր, Հնարավոր էր ընդմիչտ փակել այդ չինուու

թյունը:

`

Հաջորդէտապի խոճանոցն էր. Բարեբախտաբար խոՀանոցի դուռը բացվում էր միջանցջի վրա, ն էո կարոզ էի մտնել այնտեղ առանց լուրերի ձրեսը տեսնելու. Մտնելով խոչանոց ն ծածկելով դուռ՝ Հանեցի բաճկոնս, այսինթն՝ գիմնաստյորկաս, նետեցի ողորկ սեղանի վրա, Կարծես ամբողչ եռանդս գնաց գիմնաստյորկաս4ճանելուվրա, ն ես միայնշապիկով կանգնեցի կոկտելլ պատրաստելու Ճերկուլեսյան սխրանքի առչն, Հետո կտրուկ շարժումով, ասես մեկը Հետնում էր ինձ պատի մեջ փորված անտեսանելիանցջից, բացեցի պաճարանն սառնարանը՝«Թոմ Կոլինղ»կոկտելի անչրաժեշտ բաղադրամասերը որոնելու Պարզվեց ամեն ինչ կա ձեռքի տակ, լիմոնի փոխարեն նաչինչ գտա, ու

ու

՝

-

«-277--

պատրաստ

էր մի ամբողչ սափոր բավական թունդ շուտով էմիչք։ նս պաճարանից Հինգ բաժակ Հանեցի ու սկսեցի "որոնել մատուցարանը: հսկ մատուցարանորոնելը բարդ գործ ես այնքան փնտրեցի, որ վերջում արդեն ճաղիվ լսելի է, տնքոցով էի բացում ն փակում զանազան պաճարաններն ու պաչարանիկները: Բայց այն պաճին, երբ, բաճկոնը արդեն Հագիս, սափորն բաժակները մատուցարանի վրա՝ դուրս էի գալի, խոճանոցից։ ասես գլխիս վերնում երնակայական էլեկտրական լամպ վառվեց, ծաղրանկարներում այդպես են պատկերում, որ իբր ճերոսի գլխում փայլուն միաք Փագեց, Մատուցարանը խմիլքդրի Հատակին. Վերադարձա Խերով լի պաճարանիկիմոտ ու ձնոքս առա վիսկու կիսատ իշր։ Վերցրիբաժակն ու վիսկի լցրի ինձ Համար, թերես, անզգուշաբար,չորս մատ բարձրությամբ: Մի ակնթարթային, թեկուզն կշտամբալից չայացք գցելով բաժակի վոա, ես, որպես կովբոլական ֆիլմերի թրծված Ճերոս, միանդամից գլխիս քաշեցի: Ճիշտն ասեմ, որ մինչե. Հիմա էլ առանց ընցվելու չեմ կարողանում Հիշել այդ բանը: հչարկն, ես ընդամենը քսաներեք տարեկան էի, ն վարվեցի այնպես, ինչպես իմ փոխարեն կվարվեր ուզածդ քսաներեք տարեկան տխմարը: Բայց բոլորովին էլ դա վիթխարաձչասակ Հէ: կարնորե այն է, որ հս, ինչպես ասում են, խմող չեմ: Մի ունցիա վիսկուց կամ սիրտս տակնուվրա է լինում, կամ ակսում եմ ներկաների մեչ Հերետիկոսներ որոնել. ՊատաՀել է, որ երկու ունցիայից ես մեռածի պես ընկել եմ: Բայց յոյս օրը, մեղմ ասած, սովորական օբ չէր, ու 4իեկա խոճադուրս չում եմ, երբ մատուցարանը վերցրի նոցից, իմ մեջ ոչ մի նշանակալիցձնափոխություն լնկատեցի: Թվում էր միայն, որ տվյալ սուբյեկտի ւշտամոքսում զերբնակածջերմություն է արտադրվում վերչ: երբ մատուցարանըտարա սննյլակ, ոչ մի աիտակարգփոփոխություն չնկատնցի նան Հյուրերի վարմունքի մեչ, բացի մի ոգնորիչ փաստից, որ Հարսի ճոր ճորեղբայրը միացել էր նրանց: նա սուզվել էր խոր բազկաթոռի մնչ, որը մի ժամանակ իմ Հանգուցյալ բուլդոդի սիրած տեղն էր. նրա փոքբբկ ոտքերը խաչաձնվածէին, մազնրը կոկած, դարձածալի Ց

ու

ու

կարնորը

ու

ու

--218--

.

վրայի լուղոտ բիծը նույն ձնով երնում էր ն,-- ով Հրաշքների Հրաշք,-- նրա սիգարը ծխում էր, Մենք ժիմյանց ոզչունեցինք Է՛լ ավելի ջերմորեն, քան սովորաբար, ասես մեթ պարբերաբար բաժանումները խիստ երկարատն լինեին ե դրանց դիմանալն՝անիմաստ: Լեյտենանտըդեռես կանգնած էր գրադարակներիմոտ Նեսինչ-որ գիրք էր թերթում ն, երնում է, լիովին կլանված էր դրանով(ես այդպես էլ չիմացա, թե ինչ գիրք Լր): Միսիս արդեն որոշակիորեն գտել Սիլաբերնը

էր իրեն, նրա տեսքը քարմ էր, իսկ գրիմի Հաստ շերտչ նորից էր քսված: նա

նստել էր թախտին, ճարսի ճորեղբորից Հեռու քաշված: ձր թերքում: Ամսագիր 0՛, ինչ սքանչելիբան.-- ասաց նա «ծլուրին ձայնով, տեսնելով մատուցարանը,որ ես Հենց նոր դրել էի սեղանին: նա ժպտաց ինձ բարձրաշխարճիկ սիրալիրությամբ: Շատ քիչ եմ լքրելչջինը,-- ասացի ես՝ խառնելովսափորի միչի խմիչքը: Այստեղայնպես զովազել է, այնպես Հաճելի է դարձել,-- ասաց միսիս Սիլսբերնը-- Ի դեպ, կարելի՞ է ձեզ մի Հարց տալ: եվ նա մի կողմ դրեց ամսագիրը,վեր կացավ ն, շրջանձեոցելով թախտը, մոտեցավ գրասեղանին: Բարձրացնելով նա Քր՝ մատի ծայրը դրեց մի լուսանկարիվրա.-- Ո՞վ է այս ճիասքանչ երեխան,-- ճարցրեց նա: օդի Համաչափ ու անընդմեջ ազդեցության Որակավորված տակ քարմ շպարված գքբիմովնա այլես չէր նմանվում մոլորված երեխայի, ինչպիսին թվում էր բարկ արնի տակ, փողոքում։ Այժմ նա սրճարանիդռանը, ՑՏոքանասուներորդ Հետ ինձ խոսում էր զուսպ Հորւսշագեղությամբ,երը բնորոշ էր նրան, երբ մեքենա էինք նստում արսի տատի տան նա մոռ, ժամանակ էր, Բր ճարցրեց, Թե ես արդյոք այն ԴիքիԲրիգանզան չե՞մ: հս դադարեցիկոկտեյլը խառնելուց ե մոտեցա նրան, նա իր լաքած եղունգը սեղմել .էրմի լուսանկարի, «վելի ճիշտ 1929 թվականին ռադիոյով ելույթ ունեցող խմբից մի աղչկա վրա: Մենք յոթով նստած էինք կլոր սեղանիշուբջը, լուրաՔանչյուրիսառջն մի միկրոֆոն կար դրված: '

--

--

--

:

'--219--

կյանքումսայսպիսիճմայիչ երեխա չեմ տեածլ,-- աչ միսիս Սիլաբերնը-- Գիտե՞քմի բիչ ում Է նման: չատկապես ավլուկներնու բերանիկը: Հենց այդ պաճին վիսկին, ոչ ամբողջը, այլ մի մատը միայն, ռկսեց ազդել ինձ վրա, ն ես քիչ էր մնում պատասՀ խանեի. «ԴիքիԲրիգանզային»,--սակայն բնազդական զգուչ չությունս Հաղթեց: նս գլխով արեցի ն տվի այն կինոդերասանուճու ազգանունը, որի մասին ճարսի ընկերուճին շատ ձր Ճիշատակել, վիրաբուժական ինը կարերի կապակցուՔյամբ: Միսիս Սիլսբերնը նայհց ինձ.-- Մի՞քն նա էլ էր մասնակցում «Խելացի երեխաներ» Հաղորդմանը: Գի, իճարկէե, երկու տարի շարունակ: Տեր իմ աստված, իճարկե, մասնակցումէր: Միայնթե իր ազ-՝ --

սաց

գարմացած

--

աա

վանունով՝ ՇարլոտաՄեյչյու: սկսեց նաԱյժմ լեյտենանտն էլ կանգնեցիմ ետնում յել լուսանկարին, կաելովՇարլոտայիքատերական ծածկահունը նա Հճնռացավգրադարակից, նայի՝ լուսանկարը, -- Բայցնս չգիտեի, որ նա մանկության ճանդես է եկել ռադիոյով,-Է ասաց միսիս Սիլոբենրնը:--Բոլորովին չգիտեի:-- Մէ՞քե նա երեխա ժամանակ էլ այդպես շնորճալի էր: 9է, նա ավելի շատ չարաճճիություններ էր անուփ Քայց ճիմիկվանիցվատ չէր երգում, եվ ճետո զարմանալիոնստում բեն կարողանում էր ոգեշնչել բոլորին: Սովորաբար ձր իմ եղբայր Սիմորի կողջին, միկրոֆոնով սեղանի մոտ, ճենց որ նրան դուր էր գալիս եղբորս տված որհկ ռեպլիինչպես ասենք ձեռքն են կը, սեղմում էր եղբորս ոտքը նա քն սեղմում, միայն ուռքն էր սեղմում: Համառոտ Այդ զեկույցի ընթացքումես ճենվել էի գրասեմոտ զանի դրված աթոռի թիկնակին, Բայց Հանկարծ ձեռՔերս սաճեցին, ինչպես երբեմն արմունկդ է սաճում սեղանին կամ բարի վաճառասեղանինճենված ժամանակ: Քիչ էր մնում անմիջապես ճավասարակշոությունս կորցնեի, բայց ն ուղղվեցի, ո՛չ միսիս Սիլսբերնը,ո՛չ լեյտենանտը ոչինչ չնկատեցին: նս ձեռքերսխաչեցի կրծքիս: ու

որպեսգի

տարիներ

--

ու

--280--

Փատաճելէ, որ ձրէկոները, երբ Սիմորը առանձնւեպես ոգեշնչված էր լինում, նույնիսկ կաղալով էր տուն գաչիս Ազնիվ խոսք: Շարլոտանոչ թե Հենց այնպես սեղմում էր ուսռքը, երբեմն նա ամբողչ ուժով տրորում էր նրա ոտքի մատները: Սիմորը սիրում էր, որ տրորում են իր ոտքը, նա --

սիրում էր չարաճճի երեխաներին: Ախ, որքա՛ն Հետաքրքիր է,-- ասաց միսիս Սիլոբերնր:-- Բայց ես գաղափարանգամ չեմ ունեցել, որ նա էլ է մասնակցելռադիոճաղորդումներին: նս. ոսկրաՍիմորընրան ընդգրկեց,-- ասացի ես-մեր բանի աղջիկ էր, ապրում էին շենքում, ՌիվերսայդԴրայվում:-- ես կրկին Հենվեցի աթոռի թիկնակին ն ամբողչ ծանրությամբ ընկա նրա վրա մասամբ 4ճավասարակշոությունն պաճպանելու ճամար, մասամբ էլ որպեսզի այգու ընդուցանկապատիմոտ կանգնած Հին երազողի՝ կեցվածք նետ Զայնսզարմանալիորեն դուր էր դալիս ինձ, Մի անդամ մենք գնդակ էինք խաղում... Զեզ Հետա--

--

`

--

Քըրջրո՞ւմ է, Այո,-- ասաց միսիս Սիլսբերնը: ես ու Սիմոնը գնդակը Մի անդամ դասերիցՀետո տշում էինք տան պատին, ն մեկ էլ ինչ-որ մեկը (ճետո պարզվեց, որ դա Շարլոտանէ) սկսեց մարմարե գնդիկներ նետել մեզ վրա տասներկուհրորդճարկից։ Այդսլես էլ ծանոթացանք:Հենց այդ շաբաթ էլ մենք նրան բերինք ռադիո Նույնիսկ չգիտեինք, որ նա երգում է, Մեզ պարզապես դուր էր եկել նրա Հրաշալի նլույորքյան խոսվածքը: նա խոսում էր Աիկմանսթրիտի բնակիչների առոգանությամբ: Միսիս Սիլոբերնը ծիծաղեց այն հրաժշտականծիծաղով, որը տեղնուտեղը սպանում է ուզածդ զգայուն ,վատմողին, կ՛ ապակու պես սթափ մարդուն, 0՛ ոչ սքափին։,ժավանանա սպասում էր, որ ես ավարտեմ խոսքս, շտապում բար, էր լելտննանտինճարցնել իրեն տանջողմի բան, Համառորեն:-Ասացեք,ո՞ւմ է նման նայ-- Ճճարցրեց ու Ո՞ւմ է Հատկապես բերանն աչքերը» «Հիշեցնում: լեյտենանտընայհց նրան, ապա լուսանկալ՝էն.-- Դուք ուզում եք առել ա՞յս լուսանկարում, երեխա ժաժանա՞կ, քե Հիմա, կինոլում: Ինչի՞մասին է խոսքը: --

--

--

'

--381

Է

այս

«»

Թերնան՛ Հիմա, ն՛ այն ժամանակ: Բայց Հատկապես. լուսանկարում:

լուսանկարիննայեց բավական խսսաությամբ, "Լելտենանտը

ինչպես ինձ թվաց, ասես ոչ մի կերպ չէր Հաշտվում, որ միսիս Սիլաբերնը,կին, այն էլ ոչ զինվորական, ստիպում էր իրեն ուսումնասիրելմի լուսանկար: նա Հատ-4ատյՀ- այստեղ նման է -- Մյուրիելին,-ասաց կ՛ ամեն Մյուրիելին։ե՛վ մազերը, ինչը: նս: դարձավ -- Այ ճիշտ ւ՛,-- ասաց միսիս Սիլոբերնը: իմ կողմը։-- Այո, ճիշտ ն ճիշտ նրան,-- կրկնեց նա:-Դուք ծանո՞թ եջ Մյուրիելին, Ուղում եմ ասել, նրան տեսե՞լ եք այսպիսի սանրվածքով, գիտե՞ք, մազերը ամբացված այսպիսի շքեղ... Առաջինանդամ միայն այոօր տեսա Մլուրիելին,---

ասացի ես: -ծ- Այդ դեպքումպարզապես ճավատացեք ինձ,-- ն միսիս Սիլսբերնըցուցամատով բազմանշանակորենտկտկացրեց լուսանկարին։-Է Այդ աղջիկը կարող էր լինձլ Մյուրինլի կրկնօրինակըայն տարիներին, ինչպես չրի երկու կաթիլ, Վիսկին Համառորեն Հաղքում էր ինձ, ն ես ոչ մի կերպ չէի կարողանում լիովին բմբոնել այդ ինֆորմացիան ն, իճարկե, չէի կարող նախագուշակել դրանից արվող բոլոր Վերադարձասնղանի մոտ, Հնարավոր հզրակացություններիո խիստ ջանք թափելով, որպեսզի ուղիղ քայլեմ, ն նորից ակսեցի խառնել կոկտեյլը: նրբ ճայտնվեցիճարսի Հոր Ճորեղբոր կողքին, նա, ջանալով գրավել իմ ուշադրությունը, էի Մյուողջունեց իմ.մոտենալը, բայց նս այնքան զբաղված ն մասին արված ենթադրուբիելի Շարլոտայինմանության Քյամբ, որ չպատասխանեցինրան, Բացի գլութս թԹեայդ, քնակի պտոտվումէր: կոկտեյլը խառնելու անզուսպ ցանկություն էր արթնացել իմ մեջ, երկու րոպե անց, երբ սկսեցի լցնել խմիչքը, միսիս Սիլեսբերնը նորից դիմեց ինձ Հարցով. նա ուղղակի երգեց, այնքան որ երաժշտական4նչեց նրա ձայնը Ասացեք,իսկ շատ-շա՞տ վատ կլինի իմ կողմից, եթե Հարցնեմ այն դեպքի մասին, որ Հիշատակեց միսիս Բերվիկը, ես այն ինը կարերի մասին եմ ասում, Հիշո՞ւմ եք, --

..982..

պատմում էր. Չեր եղբայրը, Հավանաբար,պատաճ-

նա

մամբ է Հրել նրան: Ֆես ցած դրի սափորը, որը ինձ շատ ծանր ու անճարմարթ թվաց, ու նալեցի միսիս Սիլսբերնին,Որքանէլ տարօրինակ լինի, չնայած թեթնակի գլխապտույտին, ես զգացի, որ նույնիսկ Հեռավոր իրերը բոլորովին չեն մշուշվում աչքիս: Ընդճակառակը, միսիս Սիլաբերնը, որ կանգնած էր սենյակի կենտրոնում, աննրեսաբար, ասես ֆոկուսի մեչ առնված, առանձնանում ամեն ինչից: էր շրջապատող Վ է միսի: Բերիկը,-- Հարցրի էս: իմ կինը,-- պատասխանեցլեյտենանտը մի քիչ կրցկրտուր. նա ինձ նայում էր ինչպես մի Հոգուց բաղկացած որ կոչված է ստուգելու, թե ինչո՞ւ եմ .սյդճանձնաժողով, պես դանդաղլցնում կոկտեյլը: Այո, այո. իճարկե,-- ասացի էս: ինչ բան էր դա, դժբախտ դե՞պք,-- պնդէց միսիս 91՞ որ նա դիյմամբ Հի իոխել: Թե՞ դիտՍիլոբերնի:-մամբ է... Ինչպիսի՛Հիմարություն, միսիս Միլոբերն: -- ինչասացի՞ք,-նետեց նա: սառը ներեցեք. Ուշադրությունմի՛ դարձրեք. նո մի բթիչ Հարբել եմ, Խոճանոցումմի քիչ բմեցի, Հինդ րոպե առաջ: ընդճատեցիխոսքս ու կտրուկ շուն եկա: ՄիՀանկարծ ջանցքում ծանոթ վճռական քայլերից ճոճռոացգորդածաժկ ճատակը:Քայլերընպատակասլացորենգալիս,- մոտենում էին մեզ, ու մբ րուլե անց ճարսի ընկերուճին ներս ընկավ սենյակ: Եա չնայեց ոչ մեկին.-- Վերջապես ճաջողվեց ղանգել,-ասաց նա զարմանալիորենմիապաղաղ ձայնով, առանցք որեէ ճնշումի,-Է գրեթե մի ժամ փորձում էիյ-- Նրա դեմքը ասես (արվել էր, կարմրատակել, ուր որ է պայթքնլուէր:-Սա՞ոն է,-նա ն Հարցրեց առանց կանգ առնելու, չսպլասելով պատասխանի, մոտեցավ սեղանին։ Վերցրեց այն միակ բաժակը. ռր Հասցրել էի լցնել, հ ագաչաբար, միանգամից խմեց,-- կյանքումս այդպիսի շոգ սենլակում չեմ եղել,-ասաց նա, առանց որնէ մեկին դիմելու ն դատարկ բաժակը դնելով սեղանին, նա անմիջապեսէլ վերցրեց սափորը ն նո--

--

--

--

--288--.

բից կիսով չափ լերեց՝ ուժգին զնգզնգացնելով սառույցի կտորները: Միլի: Սիլսբեբնըանմիջապես սեղանի մոտ:--

Ի՞նչ աւացին,-Հե՞տ

Հայանվեց

անչամբեր Հարցրեց

նաչ--

խ"նցիք,

Դուք Ռեալի

ընկերուծին նախ խմեց, Հարսի

բաժակը ցած դրեց, Ճեասաց.-Բոլորի էլ խոսեցիւ-- եվ «Բոլորի ծետջ բառերն ընդգծեց, քնն առանց իրեն Հատուկ թատերբայնության։նայելով նախ՝ միսիս Սիլոբերնին,ապա՝ ինձ, ն Հեւտո՝ լեյտենանտին, նա ավելացրեց. է ն բարեչճակարողեք Հանգստանալ, ամեն ինչ Հետ

տո

լավ

--

չող.

Ի՞նչէ

դաւ Ի՞նչ է նշանակում

ճարցրեցմիսիս Սիլոբերջը: նշանակում է, որ փեսան --

-Քրջանկությունիցտ

|

վատաձել,--

լատոր

այլես չի տառապում

Հարսիընկերուչու ձայնի մեջ կրկին սովորական ջեշտեր

ծայտնվեցին: -ծ- Այդ ինչպե՞ս, Այղ՛ ո՞ւմ Հետ խոսեցիր,-- Հարցրեց Դու միսիս ՖեղերիՀե՞տ եռ խոսել, (լեյտենանտը:-.-- Աշացի. Հէ՞, որ բոլորի Հետ էլ խոսել եմ. Բոլորիծետ, բացի այղ ճիասքանչ ճարսից։ նա փախել է փեսայի ճետ. Հարսի բընկերուշիննայեց ինձ.-- Այս ինչքա՛ն շաքար եջ լցրել մեջը,-- զայրբույքովճարցրեց եա։-Այն.իսի Համ ասեռ.. ունի, ւ ծառաչեը միսիս Սիլ«բերնը՝ -- Փախ ձեռթերը ռեղմելով կրծքին: Հարսի ոնկերուծին միայն նայեց նրան.-- Իսկ ձե՞զ ինչ: Մի՛ Հուզվեք, ավելի երկար կապրեք: Միսիւ Սիլոբերնըակամա ետ գնաց դեպի քախտը: նս էլ, ի դեպ, ետ քաշվեցի, Հայացքսչէի կտրում Հալսի ընկեբուծուց, միոիս Սիլաբերնընույնպես ակնդետ նրան էր նա-

է՞լ

լոս

ծրնում է, այդ փեսան նստած է եղել նրանց տանը, երբ սրանք գնացել են տուն, Մլուրինլը Հանկարծ վերցրել ն նրանք անմիջապես ժեկնել են, է փոքրիկ ճամպրուկը, աճա ն բոլորը -Է Հարսի ընկերուշին պերճախոս քոքթվեց --

--84-«

ուսերը: Վերցնելովբաժակը՝նա խմեց մինչն վերջ.-- Համենայն դեպս, բոլորիս Հրավիրում են Հարսանիքի, կամ ինչպես է կոչվում դա, երբ Հարսն ու փեսան փախչում են, Որքան որ Հասկացա, Հիմա այնտեղ մեծ բազմություն կասծվ Հեռախոսովբոլորի ձայներն էլ շատ ուրախ էին, Ասում ես խոսեցիր միսիս Ֆեդերի՞ Հետ. նա քեղ լեյտենանտը: Ճճարցրեց է՞նչ ասաց,---

Հարսի րընկերուշչինբավական խորչրդավոր ձնով րուբերեց գլուխը: -- նա սքանչելի է: Տեր աստվա՛ծ, ինչպիսի՛ կին է, Խոսում էր միանգամայն Հանգիստ ձայնով, Որքան Հասկացա նրա խոսքերից, այղ Սիմորը խոստացել է տա-

խորՀչրդակցել«ոգեվերլուողի Հետ, որպեսզի մի տեսակ ուղղվի, նա նրկին թոթվեց ուսերը.-Ո՞վ է իմանում. Գուցեն ամեն ինչ Հարթվում է, նս ուղղակի շշմել եմ, չեմ կարողանում մտածել.-- նա նայեց ամուսնուն.-Գնանք այստեղից։ Ո՞ւր | քո գլխարկը: Դեռ ուշքի չէի եկել, որ ճարսի ընկերուճին, լելտենանտը ն միսիս Սիլսբերնըիրար ետնից գնացին դեպի ելքը, իսկ ես, տանտերս,վերջափակումէի երթը: նս արդէն շատ էի օրորվում, բայց ոչ մեկը ետ չնայեց, դրա ճամար էլ չնկատեցին, թե ինչ վիճակումեմ գտնվում: Լսեցի, թե ինչպես միսիս Սիլաբերնըճարցրեց Հարսի ընկերուճուն,-- Դուք գնալո՞ւ հք այնսւեղ, Է Ճիշտնասած, չգիտեմ,-- լսեցի մի երկու տպա րուլեով գնանք էլ, կանչեց վերելակը, ն էրեքն էլ քարե արԼեյտենանտը ձանի պես Հալացքները Հառեցինցուցանակին, Թվում էր, քն բառերն ավելորդ ենչ ծս կանգնել էի բնակարանի շեմՔին, վերելակից մի ջանի քայլի վրա, ու ձնով առաջ էի նայում: Վերելակիդուռը բացվեց, էս բարձր թյուն», երեքն էլ միանգամից շրջեցին գլութները: գՏտի-. սություն, ցտեսություն».-- ասացին նրանք, իսկ Հարսի ընկերուչինկանչեց. ՓլուրասիրությանՀա-

պատասխանը

--

անիմաստ կանչեցի. «Յտեսու-

ու

մար», ու

«Շնորճակալություն

փակվեց: դուռը

»-280-«՝

Անչաստատ

քայլերով ես վերադարձաիմ բնակարանը՝ չանալով քայլելիս արձակել բաճկոնիս կոճակները կամ մի կերպ Հանել ալն, իմ վերադարձիոգնորությամբ ողջունեց միսկ Հլուրս. ես բոլորովին մոռացել էի նրա մասին. երբ ներս մտա, նա ինձ դիմավորեցլիքը բաժակով: Ավելին, նա ուղղակի թափաճարում էր բաժակը, միաժամանակօլիօվ իմ կոզմը ցուլ տալով ն քմժիծաղելով, ասես, վերջապես վրա ձասավ այն երկար սպասված երջանիկ վալրկլշնը, որին այնպես սպասում էինք մենք. նս ոչ մի կերպ չէի կարողանում նրան պատասխանել նուլնպիսի ժպիտով: Սակայն Հիշում էմ, որ թփքփացրի ուսին. Հետո ծանրորեն նստեցի թախտին,նրա դիմաց, ն վերչապես ինձ Հաջողվեց արձա կեյ (ոճակներոս

մնացած

իսկ դուք տուն ունե՞ք,-- Հարցրի նս նրան։.-է Խնամում ձեզ: Զբոսայգուաղավնինե՞րը,ինչ է: --

ի

0՞վ

պատասխանիմ այդքան պրովոկացիոնճարցի, Հլուրս կրկին աբաակարգ ոգնորությամբ բաժակ բարձրացրեց իմ պատվին,բռնելով այնպես, ասես դա զարնհջրիգավաք էր» ծս փակեցի աչքերս ն պառկեցի թախտին՝ոտքեր, ցցելով ռւ մեկնվելով: Բայց դրանից սենյակը պտտվեց կարուսելի նման, կրկին նստեբի, թափով ոտքերս իջեցրի Շատակինե կարուկ շարժումից ջիչ մնաց կորցնեմ ՀավառարակչոուԹլունս. ճարկ նղավ բոնն, սեղանից, որպեսզի չընկնեմ. Մի պած նս նստել էլ կոաքաժ, աչքերս փակ. Հչետու առանց վեր կենալու, ձնոքս մելնեցի սափորին, սառցի խորանարն Հատակին, ես գեկներովլի Իմիչքը ցափթգլով սեղանին ապա, առանց մի բիչ նստեցի լիքը բաժակը մի ձեռքիս, կում անելու, դրեցի ուղիղսեղանի կենտրոնում առաչացած լճակի մեջ: ՍՊատմե՞մ ձեզ, թե Շարլատայի ինը կարերն ինչպես են տոաջացել,-- Հարցրի հս Հանկարծ: ինձ թվաց, թե ձայնս միանգամայնկանոնավորէ Հնչում.-- Մենք ապրում էինք Սիմորը նամակ գրեք Շարլոտային, Հրավիրեց լճի մռռ. նրան մեզ մոտ ճլուր, ն, վերջապես,նրա մայրը թույլ տվեց, --

-396..

Եվ

ւ

մի անգամ նստել էր ճամփի մեյջտէղը, չոյում էր ժեր Բու-Քուիկկատվիկին, իսկ Սիմորը ջար նետեց նրա վրաս Սիմորը տասներկուտարեկան էր: ԱՀա ն բոլորը: հսկ Խա քար նետեց, որովճետե Շարլոտան ալդ կատվիկի ճետ ճՔանապարՀձի վրա շատ լավիկն էր: եվ բոլորն էլ Հասկացան այդ բանը, դրողը տանիինձ, ն՛ հս, ե՛ Շարլոտանինքը, ն ն՛ Ուոլթը,ամբողջ ընտանիքը: Քու-Բուն, ե՛ Ունեյթերը, եւ, աչջս գցեցի կեպույտ մոխրամանին, որ դիվաժ էթ ոնղանի վրա' աճա

Ֆա

"

--

բել

այդ

ճիշչեց-

Շարլոտան կյանքում ոչ մի անդամ նրան չի բանը: Ո՛չ մի անգամ

նայեցի Հլուրիս,

կսկւի առարկել, ինձ ստախոս կկոչի։ ԻՀշարկե, ստում էի. Շարլոտան այդպես էլ չճասկացավ, Թե ՄՍիմորնինչու քարով խփեց իրեն, Բայց իմ Հլուրը ոչինչ չէր վիճարկում: Ընգծակառակը: նա ժպիտով Հավանություն էր տալիս ինձ, կարծես թե աուժս ամեն մի խոսքը նրա ճամար անառարկելի ճ2մարտուՔյուն էր. Այնուսմենայնիվ, ես ելա ու դուրս երա սենլակիտ: Հիշում եմ, որ գնալիս քիչ էր մնում վերադառնամ ե Ճատակիցվերցնեմ սառույցի երկու խորանարդիկները,բայց դա այնքան դժվար թվաց, որ շարունակեցի ճանապարճո ն դուրս ծկա միջանցք. Անցնելով խոճանոցի մոտից, ես Ճանեցի, ավելի ճիշտ վրալիցս պոկեցի բաճկոնս նետեցի Ճատակին։Այդ պաչին ինձ թվում էր, թե ճիշտ այդտեղ եմ դրել Հագուստներսամբողջ կլանքիս ընքացբում: Լոգարանումմի բիչ կանգնեցի սպիտակեղենիզամբյուղի մոտ. վերցնե՞մ, թնեչվերցնեմ Սիմորի օրագիրը, շարունակե՞մ կարդալ, թե չէ, Չեմ Հիշում, ինչպիսի փաստարկներ էի բերում «Հօգուտ ընթերցման ն ինչզիսի՝ դեմ, բայց է վերջո բացեցի զամբյուղը ն օրագիրը «Հանեցի: նորից ձեռք առած նստեցի վաննայի եզրին ու սկսեցի մինչն որ Հասա՝ Միմորիվերչին գրառմանը, ասես

սպասելով,

որ

նա

ու

Ք1րթոլ, '

«Զինվորներից մեկը Հենց նոր կրկին զանգաշարեհցօդաեքն նղանակը, շարունակի հավակայանիտեղեկատուն,

պարզել, լուսադեմին մենք կարող ենթ թոչել։ 0ալենճեյմն ինչպես վրա: Զանգաասաց.Հարկ չկա

ճատել,

ասեղննրի

--287--

Հարեցի Մյուրիելին,ամեն ինչ բացատրեցի, Շատ տարօրինակէր, նա մուտհցել էր ճեռախոսին ն անընդճատմի բան էր ասում. «Ալլո՛, ալլո՛»։ հսկ իմ ձայնը կտրվել էՈ: Քիչ Լր մնում նա կախի լսափողը, Գոնն մի բիչ Հանգոտանալի: Օպենճելմը որոշեց մի բիչ բնել, մինչն որ ճալտարարենմեր երթուղին, Ինձ էլ է անչրաժեշտ քնել, բայց հս շատ եմ լարվել: ես ճիմնակսնում զանգաճարհցիՄլուրիելին, որպեսզի խնդրեմ, աղերսեմ նրան պարզապես հրկուսով գնանք ժի որեէ տեղ ն պսակվենք: նս շատ եմ լարվել Հոգնել, այնպես որ չեմ կարողմարդկանց մեջ երեալ, ինձ թվում է, թե Հիմա իմ երկրորդ ծնունդն է, Սուրբ, սրբազան օր: Անբան վատ էր լոավում, նս էլ ճազիվչճազէի կարողանում խոճել, երբ մեզ միացրին: հ՛նչ սարսափելի է, երբ ասում ես՝ ես Քեզ սիրում եմ, իսկ մլուս ծայրից ի պատասխան գոռում են՝ ի՞նչ, ի՞նչ, Ամբողջ օրը ճատվածներ եմ կարդացել «Ամուսնացողները պետք է ծառայեն մեկմեկու Վեդանտից: Բարձրացնեն,աջակցեն, սովորեցնեն, ամրապնկեն մեկը լուսին, բայց ամենից շատ ծառայեն մեկը մյուսին: երէխաներին դաստիարակեն ազնվորեն, սիրով ու խնամքով երեխանՀյուր է տանը, նրան պետք է սիրել ն Հարգել, բւսչց Ի՛նչ ձեշխել վրան, որովճետն նա պատկանում է աստծուն», ն է, է, Հոյակապ գեղեցիկ ի՛նչ խելացի, ի՛նչ դժվար դրա Համար էլ արդարացի' կյանքումս առաչին անզամ զղզում հմ պատասխանատվությանՀրճվանքը։ -Օպենճեյմն արդեն խոմփացնումէ. ինձ էլ է անչրաժեշտ ջնել։ Ջեմ կարողանում, որնէ մեկբ պետք է որ արքուն մեա երջանիկ մարու

ու

Փու

Հետ»:

ի

միայն մնկ անդամ կարդացի այս դրառումը, փակեցի օրագիրը, տարա ննջարան ն գցեցի Սիմորի պայուսակի մեչ, որ դրված էր պատուճանի մոտ, բազմոցի վրա: եվ Ճճետո ընկա, ավելի ճիշտ ինքո փովեցի մուտակո մաճճակալին, ինձ թվաց, որ ջնեցի կամ կորցրի գիտակցությունս ավելի շուտ, քան Հպվեցիանկողնուն, Երբ մեկուկես ժամ Հետո արքնացա, գլուխս պայթում ես

ո

-388--

Տ:

էր ցավից, բերանս ցամաքել էր: ննջարանումգրեթե մուքն էր. Հիշում եմ, որ բավական երկար նստեցի մաշճակալի եզրին: Հետո ծարավից տանչված վեր կացա ն դանդաղ գնացի գեպի մյուս սենյակը, Հույս ունենալով, ոբ այնտեղ, սափորիմեջ որոշ սառը բան մնացած կլինի: իմ վերջին Հյուրը, Հավանաբար, ինքն էր ղուրս եկել տնից. Միայն դատարկ բաժակն ու կապարե մոռխրամանի մեջ սիգարի մնացորդն էին Հիշեցնում երա գոյության մաաին: ծս մինչն այսօր էլ մտածում եմ, որ այդ սիգարի մնացորդը Ճճարկավորէր ճենց այն ժամանակ ուղարկել Սիմոխին. ճարսանեկանբոլոթ նվերներն էլ սովորաբար անիփաստ են լինում. ռիգարի քնքուվ՝ մի ոչ մեծ, Պարզապես գեղեցիկտուվի մեյ, Կարելիէր նան մի չգրված թղթի կտոր

գնելբացատրության փոխարենս

9--9.

Դ.

Սելինջեր

Կ

ԼԱՎ Է ԲՌՆՎՈՒՄ

ՁԿՆԻԿ-

ԲԱՆԱՆԻԿԸ

ՏՈ

իննոունյոթ նյույորթցիներ էին Հլորանոցում

ազ-

բում, ռեկլամի գործակալներ, ու

այնպես էին ծանրաբեոԽծլ միչքաղաքայինծեռախոսը, որ 502-րդ շամարի երիուառարդ կինը ստիպված եղավ սպասել կես օր, գրեքե մինչե էրկուս անց կեսը, մինչն որ նրա պատվերը միացրին, Բայց հա ժամանակն իզուր չէր կորցնում. «Սնքսը կամ ճՀաճույք է, կամ դժոխք» վերնագրով մի փոջրիկ Հոդված կարդաց կանանց ամսազրում, որ գրպանի գրքույկի լափսեր ուներ: նլաց սանրերը ե խոզանակը, մաքրեց բեժագույն կոստյումի Վբայի բիծը, ուղղեց պատրաստի գնված բլուզի կոճակի տեզբ։ Պոկեց խալի վրա բուսած երկու մազը: Ու երբ, վերչանա բաղզմոքին պնա, Հեռախոսավարուծինզանգաչտարեց, նրստաժ արդեն ավարտում էր ձախ ձեռքի եղունգների լաջապատումը: Բայց նա այնպիսիներիցչէր, ովքեր մի կողմ են նետում գործը մի ինչ-որ ճեռախոսային զանգի պատճառով, նրա աեսքից կարելի էր կարծել, թն նրա մեծանալուց ի վեր ալդպես անընդմեջզանգաճարելէ Հեռախոսը: Հեռախոսըզնգում էր, իսկ նա փոքրիկ վրձինով լաք էր Փսում ճկույթի եղունդգին,խնամքով շրջանցելով լուսնիկը: Հետա ամրացրեց լաքի սրվակի կափարիչը ն, ոտքի կանգԽելով, օդում թափաչշարեց ձախ, դեռնս չյորացած ձեռքը: Մյուսով, որ արդեն չորացել էր, բազմոցի վրայից վերցրեց

ւոր

«-290--

ն գնաց դեպի գիշերասեղանը. ճեռախոսն մոխրամանքբ

այնտեղ էր դրված: նստելովլայն, արդեն կարգի բերված անկողնու եզրին, Հինգերորդ թե վեցերորդ ազդանշանից48տո վերցրեց Ճեռախոսափողը: Ալո,-- ասաց նա, իրենից ճեռու պաճելով ձախ ձեռքի չոված մատները ն ջանալով դրանք չճպել սպիտակ մետածքսե խալաթին. նրա ճագին, բացի ուրիչ բան կոշիկներից, չկար, մատանիները դրված էին լոգարանում, Միացնումեմ նյու-Ցորք, միսիս Գլաս,--ասաց Գե--

--

'

ռախոսավարուձճին,

-

ավ, շնորճակալություն,--ասաց ջաչճել կինր

--

ն

մոխ-

բամանը դրեց գիշնրասեղանիվրաս վեց կանացի ձայն.

վ/յուրիե՞լ: Դո՞ւ ես Երիտասարդ էակը լսափողը եռացրեց ականչից.-Այո, մայրիկ: Բարն,ինչոլե՞ս եթ դուք այդտեղ: Սոսկալիանչանգիստէմ քեզ Համար: Ինչո՞ւ չէիթ պանգաճարում:ինչոլե՞սես, Մյուրիել, ես եբեկ էլ, նախորդօրը երեկոյան էլ Փորձնցի գաճարել, բայց Հեռախոսնայստեղ... Հը, ինչպե՞ս ես, Մլուրիել: Մյուրիելըմի քիչ էլ լսափողըետ քաշեց ականչից, Հիանալի: Միայն սոսկալի չոգ էւ Ֆլորիդայոսմայսպիսի շոզ դեռ չի եղել... անչանգիատ էի, ինչո՞ւ չէիր զանգաչարում, -

.-

--

զան-

--

--

--

այոզին

--

ռր..

Մայրիկ, սիրելիս, մի բեզ. երկու անգամ փորձել --

հմ

չառդես...

ես Հրաշալի դառա, եմ զանգաճարել, նվ

լսուի անմի-

Ախր էս երեկ ճայրիկիդ ասացի, որ երեի երձկոյաֆ զանգ կտաս: Չէ, նա, միննույն է... Ասա, ինչպե՞սես, Մյուբիել։ Միայն քե ճիշտն ասա, Դե, ամեն ինչ Հրաշալի ե է անրընդշատ եույն բանը Հարցնես... ե՞րբ եք եկել: Չեմ Հիշում, լորեքշաբքի առավոտն էր, կարծեմ: --

քավական

--

--

--

--

--

փ՞վ ձր

նա

վարում մեքենան: ինքը.-- պատասխանեց աղջիկը--

Միայն` -891.-

ուղ-

ախուվախ մի՛ անի: նա շատ զգուշորեն էր վարում: նս ղակիզարմանում էիս նա ի՞նքն էր վարում. Բայց Մյլուրիել, զու ազնիվ ես խոսք տվել ինձ... -- Մայրիկ,դե ծս թեզ արդեն ասացի,-- ընդճատեց, նա էր վարում: հ դեպլ ժամում գուստրը,-շատ ղգույշ Հեսուն կիլոմետրիցոչ ավելի, ոչ մի անգամ... իսկ նա օյիններ չէ՞ր անում, դե, Հիշո՞ւմ էս, ինչպես այն ժամանակ, ծառերի ճետ: Մայրիկ, ես քեզ ասում եմ, որ նա շատ զգույշ էր վարում, Վերջտուր, խնդրում եմ, ծս խնդրեցի նրան ճամփի մեջտեղով գնալ, ն նա լսեց ինձ, Հասկացավ, նա նույնիսկ ջանում էր չնայել ծառերին, երնում էր, քե ինչպես է ջաեում։ ի դեպ, Հայրիկն արդեն է տվել այն մեջենան, Գեռ չէ: Չորս Հարյուր դոլլար են պաճանջում 4ենց --

--

--

վզրանորոգմա՞ն

--

միայն...

Քայց, մայրիկ, Սիմորը խոստացել է Հայրիկին, որ

-չ

կվճարի: Չեմ ինջը'

Հասկանում, էլ ինչո՞ւ ես... Տեսնենք, տեսնենք: հսկ նա ինչպե՞սէր պածում իրեն մեթենայում ն ընդճանրապես: -- կավ,--ասաց դուստրը: նա էլ քեղ այն սոսկալի անունով չէ՞ր կոչում... --

'

՝

--

9է,

--

նա

ինձ նոր անունով է կոչում:

-- ինչպե՞ս: --

Դե, քեղ Համար ժիննույն չէ՞, մայրին, Հ Մյուրիել, ինձ անՀրաժեշտ է իմանալ, Հայրիկնաէ... Գե լավ, լավ, նա ինձ ասում է 1948 թվականիթո|

--

Է

աում --

ղարկման Սուրբ թափառաչրջիկ-- ասաց աղջիկն ու ծիծաղեց: Այդտեղ ոչ մի ծիծաղելի բան չկա, Մյուրինլ: Բոլորովին Փիծաղելի չէ. Դա սոսկալի է։ Չէ, դա ուղղակի շատ ես, թե մենք... տխուր է: երբ մտածում լոիր: Մայրիկ,-- ընդճատեցնրան աղջիկը,-- ապառիր, Հիշո՞ւմ հս այն գիրքը, որ նա ուղարկել էր ինձ Գեյմանիա--

--

գիռ:Հիշո՞ւմես, ինչ-որ գերմաներեն բանաստեղծություններ

էին,Ի՞նչ

եմ

արնլ կարողանում Ճիշել...

եռ

ալն, Գլուխ

եմ

չարդում,

բայց

չեժ

Քեզ մոտ է. 4ամոզվա՞ժեսս

իՀարկեւԱյսինքն,ինձ մոտ է Ֆրեդիսենյակում ե ես Այստեղ թողել, պա4ճարանումէ... Ի՞նչ է պատաճել որ -ծ-

իրեն պե՞տք է. Չէ, նա ճանապարճին,ալստեղ գալիռ արցնում էր եմ, թե չե գրա մասին: Շատ էր ուզում իմանալ, կարդացե՞լ Քայց գիրքը գնրժաներեն է, Այո, մայրիկ: նրա Համար ժիննույն է,-- ասաց աղջիկն ու ոտքը գցեց ոտքին։-Է նա ասում է, որ գա մեր դարի ժիակ լավագույն բանաստեղծի գործն է: Ասում է, ես պետթ է գոնե դրա թարգմանությունը ձեռք բերեի: Կամ էլ՝ գերմաներեն սովորեի, ասացե՛ք, խնդրեմ. Սոսկալի է. Սոսկալիէ: Չէ դա շատ տխուր բան է... Հայրիկըերեկ ասում էր... Մի վայրկյան, մայրիկ,-- ասաց աղջիկը: նա գնաց դեպի պատուչանը, սիգարետ վերցրեց բազմոցի վրայից, վառեց ն նորից նստեց մաճտճակալին:-- Մայրիկ,--ասաց նա ծուխ արձակելով: Մլուրիել, ուշադիր լռիր ինձ: --

--

--

--

--

--

վսուժ

եժ.

խոսել Հայրիկը

Սիվետսկու4ետ... ծվ ի՞նլ,-- ասաց աղչիկը' նա ամեն ինչ պատմել է բժշկին: չամենայն դեպս, ինձ այդպես է ասում, բայց դե, ճանալում ես Հայրիկիդ: Ծառերիմասին էլ, ՊատուճանիՀետ կապված պատմությունն 1լ։ եվ այն, ինչ-որ ասել էր տատիկիդ, երբ նա քննարկումէր, թե իրեն ինչպես պետք է թաղել, ն այլն, թե ինչ արեց ալն. ճրաշալի դունավոր բացիկները, ճիշո՞ւմ ես, Բերմուդյան կղզիները,մի խոսքով, ամեն ինչ, ծ Խ-ասաց աղջիկը: նվ այսպես: նախ նա ասաց, թե ուղղակի Հանցագործություն է, որ զինվորական բժիշկները նրան ազատել են ճոսպիտալից, ազնիվ խոսք. Նա որոշակիորեն ճայբիկին ասել է, թե բոլորովին չի բացառվում,որ Սիմորը կարող Է

--

է բժիշկ

--

--

ի

-

--

--Ֆ93--

կորցնել ինքնատիրապնտումը:Ազնիվ, ազնիվ Խոսք: լիովին

Այստեզ, ճյուրանոցում ձողզերույժկայ--

--

իկը" --

Ս՞վ ե ազգանուննի՞նչ էւ ճիչում, Թեզեր է, ինչ

Փեմ

--

Բիչ

է:

Ասում

ասաց

նն

չատ

ազ-

լավ

է

Ոչ մի անզգամչեմ լսել,

--

Գա

--

գեռ լի նջանակում, թե

նա

վատն է՛

կոպտիր, Մյուրիել, խնդրում եմ. Մէնք ռռսկալի անճչանգստանումէնք քնզ ճամար: Հայրիկը նույԽրո ուղում էր 4եռագրելթեղ, որպեսզի վերադառնաստուն, --

իջձ

մի՛

ե Հետ...

Գլ,

--

ժալրբին, 8

ռաքիր'

դնոնս չեժ

վերադառնա,ճանգրս|

Մյուրինլ, ազնիվ խոսք, բժիշկ Սիվետսկինասաց,որ ցիմշրբկ»րող է (երչնականապեսկորցնել... Մայրիկ, մենը դեռ նոր ենթ եկել: Այսքանտարիների --

--

լնթացբում հռո առաչին անգամ եմ իսկապես ճանգստատնում, 4ո չեմ ճավաթի իրերս ու թոչեմ տուն, հսկի չէի կ ֆարոզ եմ արնի տակ, ար ճազիվ եմ մա գալ: Այնպես այրվել գալի»: Վառվե՞լ հա, ծվ չատ. ինչո՞ւ «բրոնզե Լրնմ» չես -Փոլ, չէ որ դրել էի ճամպրուկիդմեջ: Ուղիղ այն բանի... Քահլ եմ, ջսել եմ: եվ այնուամենայնիվ, այրվել եխ Այ ջեզ սոսկալի բա՞ն: Որտե՞զդէ այրվել" ամբողջապեսայիվել եմ, ո»Ամբողջապես, մայրիկ, անան Այ քեղ սոսկալի բա՛ն, Ոչինչ, կլավանամ, իր, իսկ դու խոսն՞լ ես ալդ ճոգերբույժի«8տ։ Այո, մի ջիչ' ի՞նչ ասաց նա: էվ որտե՞ղէր այդ ժամանակՍիմորբ: Սովաճայաց Ճյուրասենյակումդաշնամուր էր նվաէ, զոսի եկած օրվանիցնա երկու երեկո է նվագում Ի՞նչ ասաց բժիշկը: Աոանձնապնս ոչինչ. նա ինի խոսնց ինչ ճետ. ես հշտած (ի նրա կողքին, «բինգո» էինք խաղում, ն Ֆա ինձ Ս

--

--

--

--

--

--

-

--

--

--

--

.-294--

Հարցրեց՝ձեր ամուսի՞ննէ նկվազում այն սծնյակում:. Ասացի՝այու Հարցրեց, թե Սիմորը վերջերս չի՞ Հշիվանդա-

ցել: Եվ ես

ասացի...

իսկ ինչո՞ւ նա Հանկարծ այդպիսի բան ճարցրեց' ցգիտեմ, մայրիկ: երեիույնպատճառով,որ Սլմորթ գունատ է շատ նիճարաժ: Մի խոսքով, «բինզոյից» Հեւո նա ու իր կինը ինձ Հբավիրեցին մբ բան խմելու, ես նրա կինը ճրեշ է, Հիշո՞ւմ ես, ալն սոսկալի. Համաձայնեցի: երեկոյան ճազուստը, որ տեսանք Բոնվիտի ցուցափեզկում: Դու դեռ ասացիր, որ այդ ճագուստի ճամար բալալիկ-մաբալիկ ազչիկ է պետք... Այն կանա՞չը: Ալ, Հենց այդ էր ճագին, իսկ որ կոնքերը տեսնես: Անընդչատկպչում էր ինձնից, թե Սիմորը այն Սյուզաննա վրա արճեսԳլասի չարազատը չէ՞, որ տանոցունի՝ գլլարկների: իսկ ավոատինն ի՞նչ էր ասում, այգ բժիշկը" Աղանձնապեսոչինչ: Ընդչանրապես մենք նոտա կինք բաթում, սոսկալի աղմուկ էր: Հա, բայց նրան ասացի՞ր, քւ Սեմորն էնչ ե" ուզում աննլ տառիկի բազկաթոռը: 9է, մայբիկ, ոչ մի մանրամասնությունես երան չեմ պատմել, Բայց գուցե մեկ ուրիշ անգամ էլ կշաջոզվի նրա Հետ խոսել: Ամբոզջօրը բարում նստաժ է լինում, նա իսկ չէ՞ր ասում, թե կարող է պատաՀի, գե մի ծանոր Սիքորիմոտ ծնչ-շոր տարօբինակուքյուններ խութով, դես գանչՈր դա Քեզ Ճճամաի է, վտանգավոր Գր Հէ,-- ասաց աղչիկը:-- Հասկանում ես, մայրիկ, դրա Համար նա պետք է ճազար մի տեղեկություններՀան վաքի, Մանկությանմասին այլն. Ասացի, Հէ՞,սար շատ Քիչ ենք խոսել. բարում սոսկալի աղմուկ էր: Գե ինչ արոժ... բսկ ենչպե՞ս է քո կապուտ վեբար--

--

ու

--

--

Մեգիսան-ավենլուի

--

--

--

--

--

Հ

ու

--

կուն,

Ոչինչ, Ուսերիտակից մի թիչ ձզնցի որո իսկ այդանղ բնդճանրապեսինչպե՞ս են Հագնվում: Շատ վատ. Ոչ մի բանի եման չեն, Ամեն տեզ՝ պրսպրզաններեն կվցնում, աստված գիտե, թե ինչ է։ աստս

--

--

--

լ

-Տ95ա

Ջեր Համարը լա՞վն է: Ռչինչ. Միանգամայն տանելի է։ Այն Համարը, որտեղ ապրել էինք մինչն պատերազմը,չճաջողվեց վերցնել,-Է սաց աղջիկը-- չասարակությունըայս տարի սոսկալի ե Մի տեսնես, Քե ում Հետ ենք սեղան նստում: Հենց:անմիչապես կողքներիս, ճարնան սեղանի մոտ, այնպիսի տեսք ունեն, ասես բեռնատարովեն եկել: Հիմա ամեն տեղ էլ այդպես Խ կիսաշոջչազգեսող Հագնո՞ւմէս: Շատ է երկար, ասել եմ թեզ, չէ` ինձ, ինչՄյուրիել, վերչին անգամ պատասխանիբ պե՞ս եռ, Ամեն ինչ կարգի՞նէ: Այո, մայրիկ, այո,-ասաք Հարյուրան--

--

ա-

--

--

|

--

ազչիկը:--

--

'

Ջամ՝ալու

Եվ չե՞ս ուզում տուն վերադառնալ: Ռչ, մայրիկ, ոչչ Հայրիկըերեկ ասաց, որ պատրաստ է քեզ փող տալ, որպեսզիմենակմեկնես որեէտեղ ն ամեն ինչ մի լավ կշոադատես: Դու Հրաշալի ճանապարճորդություն կառող ես կատարել նավով: երկուսսէլ կարծում ենք, որ քեղ... Ռլ, շնորչակալություն,-- ասաց աղջիկը ն ուղիղ նքա--

-Է

--

--

տեք:--Մայրիկ,այս

խոսակցությունը կընկնի... ինչպես սպասեցիր այդ տղային ամբող պատերաղմիընքացքում, այսինքն, որ մտածում եմ, թն այղ բոլոր չաճել կանայք... Մայրիկ, արի վերջացնենք խոսակցությունը, Սիմորը

Որբմտածում

--

եմ, թե

--

ուր

որ --

է կզա'

Իսկ ո՞ւր է

նա:

ողափում:

վողափո՞ւմ,մենա՞կ:

ղավփում,

նա իրեն

լա՞վ է պաճում

լո-

խաիր,մայրիկ, դու այնպես նռ խոսում նրա մասին, կատաղիխելագարլինի: 9Ջ|,ինչ ես ասում, Մլուրիել: նա իր 4ՃաՀամենայնդեպս, ձայնդ այդպիսինէ, մար պառկած է ավազներին, նուլնիսկ խալաթը լի ճանում: --

ասես

նա

--

--

--496--

իոկ

-

--

--

նատ է,

Ջ|Ր Հանում խալաթը: Ինչո՞ւ ա. Փդիտեմ, երկի այն պատճառով,

որ

այդպես

վգու-

է արեր: Դու Բայը անճրաժեշտ

Տեր աստված, նրան չե՞ս կարողանում ստիպել նրանս --

Գու

Սիմորինգիտես, չէ՞,--

աղջիկը ու

նորից խաչաձնեց.-է.-ուզում, որ ամեն մի առղուջչ աչք տնկի իմ վիտվաժբների վրա' Քայց նրա վրա վիտվածքներչկան: Թէ՞ բանակում Փնչ-ոթ բաներ է վիտել: Չէ, մայրիկ, չէ, ռիրելիսչ-- ասաք աղջիկն ու հլավ տենղից-- Գիտեսինչ, արի վաղը ես զանդաճարեմ քեզ Մլուրիել, լսիր ինձ, միայն թե ուշադիր: վառումեմ, մայրիկ,-- նա մի ոտքից մլուսի վրա էթ --

ուքեթի

Ասում

ասաց

Չեմ

--

.

--

--

--

կանգնում:

.

մի տարօրինակ բան է ասհլ կամ արբել, , զանգ տուր ինձ, նեռ" էու անմիջապես Մայրիկ,բայց ես չեմ վախենում Սիմորիջ' Մյուրիել, խոստացիրինձ, վավ Խոստանում եմ. Ցտեսություն, մայրիկ: Համբուբիբ ճայրիկին։-- եվ նա կախեցլսափողը: --

Հենց

որ

էս, Հասկանո՞ւմ --

--

--

Սիմի Գլաս, Ոսկեմազ,չ-- ասաց Սիբիլա կարպենՈ՞ւք ստերը,որ Հյուրանոցում ապրում էր իր մայրիկի 4ետ.-է Ուսկեմաղը։ Փիսիկս, Հանգիստ մնա, չարչարում՛հս մայրիկին: հս. կանգնիր, լաո ւմ Ուղիղ Միսիս կարպենտերը արնայրուկի էր քսում ուղ ե նման նիչաՍիբիլայիուսիկներին, թիկունքին թեիկների բիկ թքիակներին,Սիբիլան, մի կերպ իրեն պաճելով վիթխաԲի, ձիգ փչաժ գնդակի վրա, նստել էր դեմքով ղեպի օվկիանոսը, նրա Հագին ղեղձանիկի նման դեղին լողազգեստ էբ, վարտիքիցու կրծքակալիցկազմվածլողազգեստ, քեն առաշ --

--

դեմ

--92-4

չիկա ինը-տասք տարին Ֆա դեռա կարաղէր 4իռնալի լոլո գնալ առանց կրծքակալի' Սովորականմետաքսէ գլխաչոր է, բալը գա. միալն մոտիկից նո զգում-- բացատրում Խ միսիս Կսուվենահրի է, իՖչոէ՞ս կողքի բազկաթոռիննստած կինը:-- 4ետաջրթիբ է կարողանումայդպես կապել, Ոպզակի պքանչելիԻ Այո, Հավանաբար, լավն է,-- ասաց միսիս կաբպերանրը:-- Սիբիլոչկա,փի«իկս, Ճանգիստնստիր: իսկ ո՞ւր է թմ Ոսկեմազի,-- ՃարցրեցՍիբիլան: Հառաչեց.-- ԱչՀա՛,-- ասաց նա հ Միսիս կարպենտները ամրացբեց սթվակի կափարիչր:-- Հիմա գեա, խաղ արա, կ մարտինի փիսիկ. Մայրիկըկգնա Հյուրանոց կխմիժիՀետ: Փիս Հաբելի հսկ ձինապտուզըկիերի թեզ: Ազատությունստանալով՝Սիբիլան վազեց մինչն լողափ, Ճետո շրջվեց դեպի ձկնորսականտաղավարը: ԾանապարՀճին կանգ առավ, ոտքով խփեց ավազից սարքված պալատի թաջ ավերակներինն շուտով բավական Հեռացավ առողջարանի --

--

--

`

լողափից: Նա

մի քառորդ մղոն անցավ ն Հանկարծ սկսեջ վազել ուղիղ դեպի ափի ավաղաիլուրի: Հասավալնանզ, ութ ճեջքի վրա պառկած էր մի երիտասարդ: կգա՞սգնանք լողանալու, Միմի Գլաս,-- Հարցրեք աղջիկը: Ֆրիտասարդը ցնցվեց, անմիջապէսբոնեց լողախալաթի օձիջից։ Հետո չուռ եկավ փորի վրա, ն ծրշիկի նման ոլորվաժ սրբիչն ընկավ նրա աչքերի վրալից։ նա կկոցվաժ աչ`

Լ

--

ցերովնայեցՍիբիլային: --

կան:

Ա՛, ողջույն, Սիբիլոչկա' կգա՞սլողանալու Քեղ էի սպասում,յ-- ասաց

նա--

ի՞նչ նորություննեք

՛

Խ՞նչ,-- Հարցրեց Միբիլան: Ինչպիսի՞նորություններ փան, Ի՞նչկա ծրագրում: -Հ Հայրիկս վաղը գալու է ինքնաթիռով,-» ասաց Սիբի« կլոն, ոտքով խփելով ավազին: Միայն քէ աչթերս մ|՛ լքի, Փոջրիկ»,-- ասաց ձրի--

--

--

-86-.

՛

տասարդը՝ բռնելով Սիբիլայիոտիկը-- Այո, ժամանակն է, ես ժամ առ ժամ սպասում եմ Լրան: Այո, որ Հայրիկդ գա: ժամ

ժամ:

առ

հսկ այն մորաքույրն ո՞ւի է,-- ճարցրեց Սիբիլան: Այն մորաբո՞ւյբը,-երիտասարդըավազը քափ ավեց նոսր մաղերի վրայից:-- Դժվար4 ասել, Սիբիլոչկա։նա կարող 4 լինել Հազար տեղ: Ասենք՝ վարսավիրի մոտ: Մազերն է շեկացնում։ կամ իր սենյակում տիկնիկներէ կարում աղգեռ պառկած էր քատ երեխաներիճամար:չ-Է ծրիտասարդի երեսնիվայր, միայն Հիմա բոունցթներն իրար վրա դրեց ե ծնոտի ճենեց դրանց.-- Ավելի լավ կանես Հեշտ Ճարցեր նա:.-տաս ինձ, Սիբիլոչկա,-- առաց Այդ ի՛նչ գեզեցին ունես, է ուղղակի: կյանքումս ամենիք կոստյում սթանչելի --

--

կապույտ լողաղգեստն եմ սիրում: Սիրբիլաննայեց երան, Հետո՝ իր այրված փորիկին.-Բայց սա դեղին է,-- ասաը նա-դեղին: Բոլորովին մոտ Ճի՞շտ հա ասում: ձչապա Սիբիլանմի քայլ առաջ եկավ: Գու միանգամայն իրավացի էս. Հիմար էմ էս, 4իճար" կգա՞սլոզանանք,-- ճարցրեց Սիբիլան: չատ

արի

--

--

--

--

Հարկավորէ մտաժել: նկատի առ,

Սիբիլոլկա,տր առաչարկությունը:

նռ

լրչորեն կշռագատումեմ այդ Սիբիլանոտով խփեց փչովի ներջնակին, որ նիտ զբոոցակիցը բարձի տեղ դրել էր գլխի տակ.-- Հարկավորէ փչել,-- ասաց աղջնակը: հու Այո, Հարկավոր է փչել էե ուժեղ փրավացի թան մտադիր էի անել մինչն Հիմա' Նա բռունցթներբՀանեց ն ծնոտը Հենեց ավաղինւ-- Սիդու շատ Բելոչկա,-- ասաց,-գեղեցիկ ես: Հաճելի է ջէզ նա մեկնեց ձեռքը ն նայելը: Պատմիր ինձ քո մասին-ծո ԲոնեցջՍիբիլայի կոճերից-Այժեղյյուր եմ, իսկ գո՞ւ --

Գել.

ով

ես:

էշ

Շերոն կիպշյուցնասում էի, որ գու նբան նստեցրել դաշնամուրիաքոռին,-- ասաց Սիբիլան։ Մի՞թե Շերոն (իպշյուցն Հենց ալգպես էլ առաց, --

--

»-999-

'

Սիբիլանեռանդուն գլխով արեց,

նա բաց

թողեց երեխայիկոճերը, ձեռքերը խաչեց ն այտը ճենեց աջ արմունկին, Ոչինչ չես կարող անել,-- ասաց նաս-- Ինքդ էլ գիտես, Քն դա ինչպես է լինում, Սիբիլոչկա,Նոուչծ նվագում եմ: Դու չես երենում: Իսկ Շերոն գալիս եստում է 1իպշյուցը կողքիս աթոռակին, Ինչ անեի, Հրեի՞նրան: --

'

Հրնիր: Գէ, չէ՛, այդպես չեղավ: գիտե՞ս ինչ արեցի, գուչակիր: Ի՞նչ, --

--

նս

ընդունակչեմ դրան: Բայց ՛

--

Սիբիլան կռացավ անմիջապես ու

զք:-- Գնա՞նք լողանալու,յ-Համաձայնեմ,--

--

գրան

ընդունակ եմ:

ասաց

ասաց

նաս

ավաչ սկանց փորփրել

Կարժեմ,. նրա զրուցակիցը:--

որ գա, Հրիր,-- ասաց Սիբիլան։ Այդ ո՞ւմ Շերոն կիպշյուցին: Ա՛խ, Շերոն Լիպչյուցին։ Այդ ինչո՞ւ գուրօ չի գալիս նա: ծրաղո՞ւմէլ նրան ես տեսնում.. նա Հանկարծ վեր թռավ, նայեց կիո, գիտե՞ս Հծիմա ինչ կանենք. Կփորձենքձկնիկբանանիկբոնելւ Ի՞նչ Ջկնիկ-բանանիկ,-- ասաըք նա ու արձակց խալացի գոտին: նա Հանեց խալաթը: նրա ուսերը սպիտուն էին. նեղլիկ, լողակ-ոտնաթաթերը՝կապույու նա խալաթը ժալեց սկզբում երկարությամբ, Հետո երեք տակ արեց. Բացելով ոլորված սրբիչը, որով աչքերն էր ծածկել, խոեց ավազին նե դրեց վրան, կԿռանալով՝ վերցրեց փչովի ներքնակը ձախ բոնեց Սիբիլայի Ազատ դինը թկատակին.

Մեկ էլ

--

--

--

--

Օթբիլոչկա,

Դո" օվկիանոսին --

--

--

Բալաք Բին

1թոմ

նրանքգնացինդեպի օվկիանոս: Դու երնի ոչ մի անգամ ձկնիկ-բանանիկչես անլ,-- ճարցրեց նա. Սբբիլանտարուբերեցգլուխը: --

«-800--.

տծ-

Չի կարող պատաձել: Ինչո՞ւ,որտե՞ղ ես ապրում: Չգիտեմ,-- ասացՍիբիլան: -- Այգ ինչպե՛ս չգիտես: Չի կարող պատաճել։ Նույնիսկ Շերոն կ|իպշլուցը գիտի, քե որտեղ է ապրում, իսկ նա նուլն---

վես երեքուկես տարեկանէ. քաշեց ձեռքը: Ապամի աննշան Սիբիլանկանգ առավ ու վերցրեց սկսեց զննել ընդգծված Հետաքրքրությամբ: Հետո դեն գցեց, ու

Ինցի

Փոճու

--

փորըցցած

անտառ, առաչ

-

կռննետիկատ,--ասաց

գնաց:

աղչնակն "ւ .

Շոճու անտառ, կոննետիկատ,-կրկնեք նբա ուղեկիցը-- հսկ դա պատաճմամբ Սոճու անտառը չէ՞ Կաննի» տիկատում Սիբիլաննայեց նրան.-- Ես այնտեղ եմ ապրում,-- ասաք Ջա անչամբերությամբ:-- ես ապրում եմ Շոճու տանտառոսի, նա վազ տվեց մի քանի քայլ, ձախ ձեռ» կԿոննետիկատում:-Է ոստուս Փով բոնեց ձախ ոտնաքաքը եց մի ուրքի վրա ամեն ի՛նչ Այդ լով բացատրեցիր ինչ, ուղղակի սքածչելի էր,-- ասաց նրա ուղեկիցը: Սիբիլան բաց թողեց ոտնաթաթը.-- «նՆեգրիկՍամբոնի կարդացե՞լ8ա,-- ճարցրեց աղյնակը: Ի՛նչ տարօրինակէ, որ դու Հարցրիրինձ այդ բաես, միայն էրեկ նր,-- ասաց նրա ուղեկիցը:-- Հասկանո՞ւմ նա եմ կոսցավ, բոնեց Սիբիլայջ հրեկոլաձ վերջացրելւ-Քաթիկը։-- Քեզ դո՞ւր է եկել,-- ճարցրեց նաս իսկ վագրերը վազզզո՞ւմէին ծառի շուրջը, Այոո՛, հա նույնիսկ մտածեցի. ե՞րբ են վերչապես կանդ առնելու դրանք: նլանքում այդքան վագր չեմ տեսել: նրանքընդամենը վեցն էին, «.Ե-Րնդամե՞նը,-ճարցրեց ուզեկիցըՁ-- Ք. բվ կարծի --

ու

-

--

՛

--

.

--

--

գա

ջի՞չ է.

.

սիրո՞ւմ ես,-- Հարցրեց Սիբիլան: Ի՞նչ,-- նորից Հարցրեց նա. Գե, մեղրաժոմ էլի՛ւ Շատ եմ սիրում, իսկ դո՞ւ Սիբիլան գլխով արեց.-- Դու ձիքապտուղ սիրո՞ւմ էոլ մեղրաՁիթապտո՞ւղ:ձապա ինչպե՛ս: մոմով: Առանցդրան ուղղակիչեմ կարող: Կ-Տ01--. Դու մոմ

--

--

--

--

--

Տիքապտուլը

Ռու

ա

նակը:

Շերոն կպշյուցին

ոա

հս,--

ծարքյրեցաղջ-՝

առաջ նրա ուղեկիցը -- ծվ ոբ երբեք չի Նեսիրում նրան այն բանի ճամար, մեր ճոլլուժ, 0րինակ՝ այն ղացնումշնիկներին Հյուրանոցում: է, Թզուկ բուլդոգին,որ այն կնոջն Կանադայիցեկածինը: Դու երնի չես Հավատում, բայց այդպիսի աղչջիննեձր կան ոբ սիրում են փայտով խփել այդ բուլդոգին: հսկ, ա՛լ Փ8թոնը՝ երբե՛ք, նա ոչ մեկին չի նեղացնում, չի բարկացնում: հմ նրան, Ա՛լ, դրա Համար էլ սիրում Սիբիլանլռեց, --

Այո՛, այո՛, իճա՛րկե,--

եմ

շատ

իսկ

-»

ղես:

հս

սիրում

հմ

մոմ

աժէլ,--

առաց

նա

վերջաչ

Գա բոլորն էլ սիրում եՖ,-երտ ուղեկիցը, առաց տքով փորձելովչուրը:-- Ո՛ւՀ, ռառն էւ-- նա փչովի ներքնակը գցեց չրի վրա-- Ջէ, աօպասիր,Սիբիլոչւկա,արի մբ Փիչ «Հեռանանցք: նրանքգնացին ժանծաղուտով,մինչն որ չուրը Սիբիլայիգոտկատեղին:Այդ ժամանակ երիտասարգը գրկեց Ֆրանու դրնց ներքնակիվրա» հսկ դու երբեք լողագլիրարկչե՞ս դնում, զլութդ չե՞ս Փաժկում,-- ճարցրեցերիտասարդը: Քաց մի՛ թողնիր ինձ,-- Հրամայնց ազջնակր։-- Ամոթ --

Հասավ

--

--

՝

թոնիր:

-

ներեցեք, միսս կարպենտեր։.նսիմ գոթծը գիտեմ,-« նրա ուղեկիցը.-- իսկ դու ավելի լավ է նայիր չրին, Հանիր ձկնիկ-բանանիկին: Այսօր շատ լավ է բոնվում | Գ4եիկ-րանանիկը: իսկ հս չեմ տեսնում դրանց: ՄիանգամայնՀասկանալի է. Դրանք չատ տարրի Խաչ Ֆո ձկնիկներեն: Շատ տարօրինակ։-- նա ներքնակե էլ տխուր 4րեց: ուրը դեո նրա կրծքին չէր Ճասել:-` եվ նամ նա:-նրանթլ Գիտե՞սինչ կյանք ունենյ.-- ասաց միբիլուկա: Աղչնակըտարուբերեցգլուխը: Հասկանո՞ւմհս, նրանք լողում են, մտց" քարանգ «կ այնտեզ ա՛տ բանսն կա' մտնելիզ --

առաց

|

--

--

Հ»

Հոմ

Պ

Քարաձձավ

սովորականձենիկներեն, Բայց ալնտեղիրենց խոզավարիծեն պաչում, Մի այդպիսի ձկնիկ-բանանիկլողաց քարանձավու այնտեղյոքանասունուք Հատ բանան կերավ:-Նա լաստը իր փոքրիկ ուղնորի ճետ միասին Հրեց դեպի 4ոբիզոնը։-- եվ դրանիցերանքայնպե՛ս հն Հաստանում, իճարկե, որ այլես չեն կարողանում դուրս գալ: Դոնից դուրո գալ չեն կարողոնում: --վլ մի՛ քշիր,-- ասաց Սիբիլան-- իսկ Ճետո ի՞նչ է որ

ՆՏ

տեսնես՝

լինոսն --

--

նն

--

'

կ՞րբ 4Հետռո,ինչի՞ մասին ես Հարցնում: մասին, Ջկնիկ-բանանիկների է՛ս, ուղում հո ասծլ, այդպես կշտանալուք4ետո ինչ

անում,

Վիջ' --

Հա՞,

Այո,-Տիար

ար

չեն կարողանում

դուրս

գալ

աղջնակը: պժվարանումմ. ժել

առաք

թարանձա-չ

ծրիլովա»

«ակ, նրանք: Ինչո՞ւ,-- ՀարցրեցԱփբիլան, Հիվանդանումէն բանանալին աննդսվ: Գա սոսվալի

--

Մեռնում --

է,

են

-

--

ճիվանդությունէ' Տես,

--

ալիքը

գալիսէ,--

:

Թազնապով

առաց

Սերիլոն։

Արի չնկատելու տանք,-- ասաց նրա ուղեկիցը,-- արփի արճամարճենքնրան. ես աւ դու ճղարտ հնք-- նա բռնեք Սիբիլայի կոճերից ու ներքն սծղմեց։ Լաստը բարձրացավ ալիջի կատարը: Ֆուրբ ողողեց Սիբիլայիմալերը, բայց նրա ճիչի մեջ միայն ոգեորությունկար: ծրբ լաստը ուղղվեց, աղչնակը քաթիկով էս բաջեց ճակատին կպած քաց մազափունջը ն ասաց.-հսկ նո տեհռա --

նրան,

Ռ՞ւմ, էմ ուրախություն,

--

Քկնիկ-բանանիկին,

--

Ջի՛ կարող պատաճել,-- ասաց նրա ուղեկիցը:-Տրոտբերանում բանաններկայի՞ն: -- Այո՛,-- ասաքը -- վե՛ց Հատ: Սիբիլան, նրիտասարդը ճանկարժբոնեց Սիբիլայիքաց փոխվածէր լաստից ցած, ն ճամբուրեց --

Իսկ՝ ձ

տտիվը, ոթ

ՆՐ

--

Թո՛ւճ,--

ասաց

աղչնակր:

ներբանը:

Դու

--

ինքդ

9է՛,

Է.

ես

«թուճ»:

ետ

շեքգնում,բավական է,

Հ-՛Ափսո՛ս, ափսո՛ս,-- ասաց հրիտասարդը ն Քշեց դեպի ափ, որտեղ Միբիլանթոավ ավազի վրա'

լաստը

երի-

ներքնակը դրեց քնի տակ ու տարավ ափ։ Մնաս բարով,-- գոչեց Սիբիլան առանց փոքր-ինչ ափսոսալու վազեց դեպի Հյուրանոց: տասարդր

ու

Հ-

երիտասարդը Հագավ խալաթը, ամուր ծածկեց օձիքը, սրբիչը մտցրեց գրպանը. նա բարձրացրեց թաց, լպրծուն անչարմար ներքնակը նե դրեց թնի տակ: Հետո տաք ու փափուկ ավազի վրայով մենակ գնաց դեպի Հյուրանոց: ՆծրքնաչՀարկում (Հյուրանոցի դիրեկցիան խնդրել էր, որ վերն լողացողները բարձրանային միայն այդտեղով) բթին քսած մի կին երիտասարդիճետ վերելակ մտավ: ցինկաքսուք Տեսնում նեմ, նայում եք իմ ոտքերին.-- ասաց երիտասարդը, երբ վերելակը բարձրանում էր: ասաց Ներեցեք, լավ-չլսեցի,-կինը: ես ասացի, տեսնում եմ, դուք նայում եք իմ ոտբերին, ես -- Ներեցեք, բայց չատակին էի նայում,-- ասաց ն դուռը: կինը չրջվեց դեպի վերելակի Ուզում եջ նայելոտբերիս՝ այդպես էլ ասեք,-- ասաց հրիտասարդը։չ-- ի՞նչ իմաստ ունի անվերչ՛ ձնանալ, գրողը --

--

--

-

-

տանիս

Թողեք դուրս

--

գամ նսյ--

արագ

ասաք

կավարին,

Վերելակիդուռը բացվեց,

նայելու: --

ճառ

իմ ոտքերը

դուրս

եկավ առանց ետ

միանդամայն նորմալ են,

ես ոչ մբ պատՀալդպես աչք տնկելոււ-- ասաց երիտաՀչ Հինգերորդը,խնդրեմ.-- եվ նա խալաթի գրպանից

չեմ տեսնում

«արդը:--

կինը

ն

կինը վերեծլա-

ՀանեցՀամարիբանալին: Դուրս գալով Հինգերորդ Հարկում՝ նա գնաց միջանցքով կ իր բանալիով բացեց 502-րդ Համարը: Այնտեղնոր կաշվե ճամպրուկներին եղունգներիլաքի Հոտ էր փչում: Նա նայեց երիտասարդկնոջը, որ քնած էր մաճճակալ» նէրից մեկի վրա: Մոտեցավիր ճամպրուկին, բացեց հ վեր« |

--904--

վարտիքների կույտի տակից ճանեց ոռաղմապվարային մի ատրճանակ, ծչանեցփամփլչտանալը,նաչնց, կրկին դրեց տեղը: կարեց Հրաճանը: չետո մոտեցս-վ դատարկ մաճճակալին, եոտեց, նայեց ջաչել կնոջը, բարձրաց: եց ատրճանակըն գնդակ արձակեց իր աջ լունքին։ նաշապիկների

ու

-

.-

30--Ֆ.

Դ.

Սելինջեր

-

ՄԱՐԴԸ, ՈՐ ԾԻԾԱՂՈՒՄ

ԷՐ

ն

152:թվականին, ինը տարեկանում,

ես

մի կազ-

մակերպության անդամ էի, որ կրում էր «կոմանչեերի կումբ» անունը, ն նվիրված էի դրան իմ ամբողջ «տք մ6 «0քքտնԱմեն օր դասերից ճետո ուղիղ ժամը երեքին 165-րդ գպրոցի ելքի մոտ, Հարյուրիններորդփողոցում, Ամստերպամյան ավենյու մոտակայքում, մեղ՝ քսանչինգ կոմանչԽերիս, ապասում էր մեր Առաջնորդը:հրար սեղմվելով ու Հրմշտելավ՝ տեղավորվում էին, մեր Առաջնորդի փոքրիկ օոլիկապում», ն, Ճամաձայն մեր ծնողների 4ետ ունեցած էր պործնական պայմանավորվածության,նա մեզ տանում Կենտրոնականզբոսայգի'ետճաշյա ամբողջ ժամանակբ ֆուտբոլ կամ բեյսբոլ էինք խաղում, նայած եղանակին: Շատ անձրնոտ օրերին Առաջնորդըմեզ տանում էր պատմաբնազիտական թանգարան կամ կենտրոնականպատկեկրասրած: Շաբաթ օրերը ն մեծ տոներին Առաջնորդըառավոտից ճավաքում էր մեզ տներից ն իր դարն ապրած «պիկասպով» տանում կամ ՓաՄոնչճետենից Վան-կորտլենդյանզբոսայգու լիշադիի շատ ավելի ազատ տարածությունները: էինք զգում, Եթե ազնիվ սպորտով զբաղվելու պաճանջ գնում էինք Վան-կորտլենդյանզբոսայգին. այնտեղ իսկաՀչ կան Հրասլարակներ ֆուտբոլային դաշտեր կային, ն մեղ մանկականսայլակ կամ չէր սպառնում որպես Ճճակառակորղ՝ ա-

ու

Է

օգով, կարպորացիոն

«-306--

փայտը ձեռքին կատաղածպառավ տիկին տեսնելու վտանգր: եթե կոմանչների սիրտը ազատ կլաճքի կարոտ էր զզուժ,՝ գնում էինք քաղաբից դուրս` Փալիսադի, այնտեզ մաքա-ռում դեմ: (Հիշում եմ, մի անգամ, չթբաք 6րր, ղրկանքջների ես նույնիսկ մոլորվեցի թավուտներում, նճանապարճային նշանի ն վաշինգտոնյանկամրջի միջն ընկած ընդարձակ րբածությունում: Բայց ինձ չկորցրիչ նստեցի վիթխարի ոնկլամային վաճանակի տակ ու, արցունքներսկուլ ալով, բացեցի նախաճաշս, որպեսզի ամրապնդեմ ուժերս, աղոտ Ճույո ունենալով, որ Առաջնորդըկորոնի ինձ. նա միշտ գտնում էր մեզ): կոմանչներիցազատ ժամերին մեր Առաչնորդքգառնում նա քսաներէր ուղղակի Սթեթեն-ԱյլենդիՖոն Հեդսուդցին: կու-քսաներեք տարեկան շատ ամոթխած սուսիկ-փուսիկ ողա էր, նյու-Ջորքի Համալսարանի մի սովորականիրավաբան-ուսանոզ, բայց ինձ Համար անմոռանալի է երա կերու

տաՀչ

ու

Չեմ թվարկի

արժանիքներն ու առացքիանցողակի, որ նտ քոյլսքաության նությունները, «Արժվայիներամի» անդամներից էր նե քիչ էր մնում դառնար 1926 թվականի ամերիկյան շավաքականի լավագույն ու գրեթե չեմոիոնք, ն որ մի անգամ նրան Հարձակվողն բավական ճամառորեն ճրավիրում էին իր ուժերը փորձելտ ելու-Յորքիբեյսբոլի վարպետներիթիմում: նա խիստ անաչառ ն սառնասիրտ գատավոր էր մեր կատաղի մրցումների ժամանակ,վարպետ՝խարույկ վառելու ե մարելու գործում, փորձված ն ներողամիտ առաջին օգնություն ցույց տվող: Մենք բոլորս, սկսաժ փոքրերից մինչն ավագ թոկից փաչ անկաՀման Խածներս, Հարգում էինք նչան: սիրում եշ Հիմա էլ աչքերիս առաջ տեսնում եմ մեր Առաջնոր1928 դին, ինչպիսին նա էր թվականին, եթե մծր ցանկու-. թյունը նրան մի քանի դյուլմ աճեցնելու զորություն ունե-' նար,ապա մի ակնթարթում նա կղառնարՃսկա' Բայը կլան-՝ ՓԸ մնում է կյանք, ն նրա Հասակը ընդամենը ճինգ ֆուտ ն երեջ-չորս դյույմ էր։ նրա կապտասն մազերը գրեթե ժաժ-| կում էին ճակատը, քիթը խոշոր էր, նկատելի, հրանի եր-՝ կարությունըգրեթե Հավասար էր ոտքերի երկարության» Բւսերը կաշվեբաճկոնի մեջ ավելի ուժեղ էին թվուէ, թւն պարը:

նրա

բոլոր

Կասեմ

ու

`

`

-- 301-«

առանձնապես թիկնեղ չէր ն թեթնակի կուզ ո'ներ: Բոլց ինձ Համար այն ժամանակ մեր Առաջնորդիմեջ անքակտեհա

լիորեն միաձուլվում էին բոլոր լավագուլն կինոգերասաննեն՛ Բաք Ջոնսի, րի կանոնավոր ու Համաչափ գիմազծժերը՝ ն՛ Քեն

Մելնարի,ե՛

Թոմ

Միքսի'

եք

իրիկնադեմին,նրբ այնքան էր մթնում, որ վրիզելիս կամ բաց թողնելիս պարտվողներըարդարազնդակները նում էին այդ պատճառաբանությամբ,մենք՝ կոմանչներա, Համառորեն ե անձնապաշտորեն շաճաղործոմ ինք մեր Առաջնորդին որպմապատմողի, Ֆաքացած լարված կրովում էինք ու զոռգոռալով վիճում «պիկապի»մեջ Առաչնործղոդին ավելի մոտ տեղ զբաղեցնելու ճամար: «Պիկապումջ» տից երկու շարք նստելատեղ էր չինվաժ, Զախում հս երեք տեղեր կային՝ ամենալավերը, այդտեղից կարելի էր տեսնել նույնիսկ ղեկի մոտ նստած Առաջնորդիկիսադեմը:։ նրբ բոլորս «պիչ տեղավորվում էինք, Առաջնորդնէլ էր մտնում կապ», նա նստում էր իր վարորդական տեղում, ղեմքով դեպի մեզ ու թիկունքով դեպի ղեկը, ն թույլ, բայց Հաճելի տենորով սկսում «Մարդը, որ ծիծաղում էրջ պատփվածաշարի Հերթականթողարկումը, Բավականէ նա սկսեր, մենք արգեն ունկնդրում էինք չթուլացող «ետաքրքրությամբ: Դա ամենաճարմարպատմությունն էր իսկականկոմանչների Համաի, Հնարավորէ, որ այն կառուցված էր նույնիսկ դասա-չկան կանոններով: Պատմությունըծավալվում էր, ճավշտաամենի այդ վում մեզ, կլանում շրջապատումամեն ինչ, Հետ միաժամանակՀիշողության մեջ մնում խտացսեղմ, ված ե մի տեսակ դյուրակիր: Այն կարելի էր ուանել տուն կ վերչիշել, ասենք, երբ նստած ես վաննայում, երբ չուրը կամաց-կամաց լցվում է շուրչդ' Հարուստ միսիոներներիմիակ որդին՝ Մարդը, որբ ժիծժաղումէր, վաղ մանկության տարիներին առնանգվում է չին ավազակներիկողմից: երբ Հարուստ միսիոներները (էլՖելով կրոնական ճամոզմունքներից)Հրաժարվում են փբրկազին վճարել որդու ճամար, ավազակները, վիոավորված

թեն

ու

ու

«-3808--

ճամարելովիրենց լավագույն զգացմունքները,փոքբիկիգլու-`

խը մտցնում են մամլիչի մեջ ն Համապատասխան պտուտակը մի քանի անգամ պտտում դեպի աջ, իր տեսակի մեջ

-

յուրօրինակ էքսղզերիմենտիօբյեկտը աճում է ու տռնաէ ճաղատ, ինչալես ծունկ, գլուխը մնում բայց ոսանձանման, իսկ քթի տակ բերանի փոխարեն մի վիթխարի ձվաձն անցք է լինում։ Ասէնք, քթի փոխարեն էլ միմիայն թերաճած ոունգներ էին, Դրա Համար էլ, երբ Մարդըշնչում էր, քթի տակի սաշմոկեցուցիչ այլանդակ ճեղքը ընղարձակվում էր ն իմ երնակայությանմեջ դառնում մի վիթխարի ՝ ամյոբա: (Առաջնորդըավելի շուտ պատկերավորցուցադրում էր, քան նկարագրում, թե ինչպես էր շնչում Մարդը): Սասկալի Մարդուն, որը ծիծաղում էր, տեսնելիս մարդիկ ուչաթափվում, ցած էին ընկնում, Մանոթներըխուսափում վին նրանից. Որքան էլ տարօրինակ լինի, ավազակներընրան Հին վոնդում, միայն քե նա դեմքը ծածկում էր բաց կարպատրաստված էր կակաչի ծաղկաթերորը միր դիմակով, թերից. Այդ դիմակը ոչ միայն ավազակներից ծածկում էբ իրենց Հոգեորղու դեմքը, այլն դրա շնորձիվ նրանք ամեն անգամ իմանում էին նրա տեղը. միանգամայն ճասկանոլի պատճաոովնրանից ափիոնիՃուտ էր գալիս: Ամեն առավոտ, մենակությունից տառապելով, Ծշրգը գաղտագողի(իճարկե, ճպարտորենու կատվի թեթնությամբ) մտնում անտառի խոբէր ավազակներիորջը շրջապատող Քերը. Այնտեղնա ընկերություն էր անում բազմապիսի կննդանիների՝շների, սպիտակ մկների, արծիվների, աայուծենբի, բոա-կոնստրիկտորների գայլերի Հետ. Ավելին, այնտեղ նա Հանում էր դիմակը ն բոլոր գազանների 4ետ խոսում էր մեղմ երգեցիկ ձայնով, նրանց սեփական լեվզվով' ու ՖրանցՀամար Մարդըայլանդակ չէր: երկու ամիս պաճանջչվեց,մինչն որ Առաչնոբդըճասավ պատմությանայդ մասին, բայց այստեղիցսկռաժ՝ նա ավեչլք առատորեն զարգացրեց դեպքերը Հմայված կոմանչներք այդ

կանանում,

ու

աչքի

առաջ,

ծում

ն

Մ

Մարդը,որ ծիծաղում էր, «մտացել էր ականջդնելու

գոր-

չուտով տիրապետեց ավազակայինպրոֆեսիայի բո-

,

--Ֆ09-2.-

Խա առանձնապեսմէծ

առանց Հձապաղելու ոանղծում լթ ավելի արդյունավետ աիստեմը, ակզբում Ճազվադեպ, Ճճետո ավելի ճշաճախ նա ֆրջում լր Չինաստանովմեկ, կողոպտելով չշմեցնելով մարդկանց.սպանում էր ծայբաճեղանճրաժեշտությանդեպՔում միայն: հր ճկուն ի խորամանկ 4անցագործություննիբով, որբոնքում,սթքան էլ զարմանալիթվա, ի Հայտ էր գաչ լիո նրա բացառիկ ավնվությունը, նա նվաճեց Հասարակ ժողովրդի Ճճաստատուն սերը, Որքան էլ տարօրինակ լինի, եթա 4ոգնոր ծնողները(այն նույն ավազակները,որոնք նրան ճանցադործություններիգիրկը մղեցին) նրա սխրանքների մասին գրեթե ամենաուչն էին իմանում: իսկ երբ իմանում Ան, սն նախանձը կրծում էր նրանց սիրտը: Գիշերը նրանք ջարջով անցնում են Մարդումաճճի մոտից, մտածելով, որ նա քնած է խոր քնով, ն ճերթով՝ Ֆրան Հարբեցրել են վերմակով ծածկված մարմնի մեջ են խրում իրենը սրերն ու Ժաչետեները: Բայց պարզվոմ է, որ զոշր ավազակապետի մայրն է, մի սոսկալի կռվարար տճան անձնավոլություն, "Սո դեպթը միայն ավելի է բորբոքում ավազակներին,որ Փարավի էին Մարդու արյանը, կ ի վերջո Մարդը ճարկագբվածժէ լինում ամբողջ ավազակախմբինփակել խոր, բայց միանգամայն Հարմարավետ կաճավորված ղամբարանում: Ավազակներըերբեմե փախչում էին այնտեղից ն խանգաբում նրան ապրել, թայց, այնուամենայնիվ, Մարդը չէր ուզում նրանց սպանել: (նրա այդ անիմաստ գքասրտությունը կատաղեցնումէր ինձ: Շուտով Մարդը, որ ծիծաղում էր, սկսեք Հաճախակի կորել-անցնել չինական սաչճմանը, ճայտնվելով ուղիղ Փաթիզում, ֆրանսիական քաղաքում, որտեղ, իր ամենայն ճամեստությամբ ճանդերձ, նա սիրում էր ճանճարհղ ճնարամբտություններով Հոգեշչան անել ոմն Մարսել Դյուֆարժի՝ ՓամաշխարճայինՀայտնի Հետախույզին, որ թոքախտամոր, Դյուֆարժըն երա ֆայց բավական սրամիտ մի պարոն էր Գուստրը (Հիասքանչ, բայց բավական երկերեսանիմի էակ) պարձանՄարդու ամենաոխերիմբշնամիները: Շատ անզամ ձն նրանք փորձել ծուղակը գցել ն բռնել նրան: Մարդըշկրզթում, զուտ սպորտային Հետաքրթրությունիցենթարկվում կարժիջիչէր

ե

սեվական, անճամեմատ

ու

ու

ու

"

--Ֆ10---

էր նրանց, բայց ճետո չքանում Ս անձնա, տայնպնիո,.որ ոչ ոք չէր կարողանում գլխի ընկնել, թն հա ինլպես է փախել: Մբայն երբեմն նա Հրաժեշտի հձրկտօղզ էք թողնում Փարիզի ն կոյուղու ցանցում, դա անմիջապեսաալիս կրե անձամը Դյուֆարժի ձեռքը, Դյուզարժնեերի ՝բնտտնիթը անսաՀշման շատ ժամանակ էր վատնուվ։ փնտրելով նրան փարիզյան կոյուղու խողովակներիմեյ: Շուտով մարդը, որ ծիծաղում էր, գարձավ այխարծի ամենավիթխարիկարողության միանձնյա տիրակալը, Հակերպով զիջեց տեղաըրստության մեֆ մասը նա. անանուն կան մի վանքի վանականներին,խոնարճամիտճգնավորնիրին, որոնք իրենց կյանքը նվիրաբերել էին գերմանական վարժեցմանը: ՄնացածըՄարդըվերածեց աղագամփոների ն, մանդների զմրուխտե սեյֆերի մեջ լցրաժ, առանց աբսոսալու սուզեց Սն ծովի Հատակը: նրա անձնական պաճանջները ժիժաղելիության աստիճան սաշմանափակ է: Սնվում էր արծվի արյունով շաղախված բրնձով ե ապրում էր մի Համեստ տնակում, որ նկուզային Հրաձգարանուններ ու մարմնամարզականդաշլիճ՝ փրփրաճուզ Տիբոքի ափին. Նրա Հետ ապրում էին նրա չորս անձնուրաց Համախոճները: թԹոցնացայլվիթխարի գայլ՝ Սնաքն մականունով, մբա անունով Հաճելի թզուկը, Գոնգ անունով վիքխա"աճասակ մոնղոլը (սրա լեզուն այրել էին պիտակ մարդիկ) ն եվրաասիացի մի չտեսնված գեղեցկուճի, որը Մարդու ճանդեպ ունեցած անպատասխանսիրուց ն նրա անձի անվտանգության չէթ ճամար ունեցած մշտական վախի պատճառով բեմն խԽորչումնան օրենքը խախտելուց. Մարդը իր իչմբին կարբգադրություններ էր անում մետաքսե սն միջնորմի ետնից նույնիսկ0մբան՝ սիրունատեսթղուկը, իրավունք չուներ նիա գեմքբըտեսնելու: ես կարող եմ, եթե Հարկ լինի, ուղղակի ժամերով ձեզ ու ետ առաչ տանել, ընքնրցող, ֆրանսիա-չլինականսաճմանի երկարությամբ, բայց մի՛ վախեցեք, չեմ անի այգ որը ծիծաղում է, ճամաբանը,Մինչնճիմա ես Մարդուն, բում եմ իմ Հերոսական նախնիների, դե, ասենք, Ռոբերտէ. Աք նման մեկր. Սակայն այսօրվա իմ երազանքները նույնիսկ Համեմատելչի կարելի նրանց ճետ, ոթ Համակել էին ի

,

--ՏԱ-«

ինձ 1928 թվականին,երբ ես ինձ ոչ միայն Մարդու ուվղաայլն նրա միակ կենդանի կիորեն Հետնորդն էի Համարում, ն օրինականժառանգը: Այդ 1928 թվականին ես բոլորովին էլ իմ ծնողների զավակըչէի, այլ մի սատանայականխորամանկ ինքնակոչ տիպ, որ ամենափոքրիկառիթի էր սպասում նրանց կողմից, որպեսզի անմիջապես, ավելի լավ է առանց բոնության, թեն դա չէր բացառվում, բացեր նրանք իսկական դեմքը: Բայց չցանկանալովկոտրել իմ երնակայական մոր սիրտը, ես նախատեսումէի իմ Հանցագործ աշխարճում աներան պարգնատրել մի որնէ, առայժմ անորոշ, բայց, ամե չամար շուշտ, արքայական տիտղոսով: Սակայն ինձ նակարնորը1928 թվականին՝ մշտականզգոնությունն էր: նրանց բոլորի աչքին թոզ փչելը։ կվալ ատամներս, սանրվել։ Ամեն կերպ թաքցնել իմ բնածին, սատանայական սոսկալի ծիծաղը: հրականում, ես բոլորովին էլ միակ կենդանի ճետու նորդն օրինական ժառանգը չէի Մաշդու, որը ծիծաղում էր: Ակումբում քսանճինգ կոմանչներ կային, Մարդու քսանՀինգ կենդանի ճետնորդներ ե օրինական ժառրանգնեի,ու մենք բոլորս, որպես չարագույժ անծանոթներ,շրչում էինք քաղաքում Հնարավոր թշնամի Հոտոտելով ամեն մի վերելակավարի մեջ, խուլ, բայց ճատու շշունջով Հրւսման էինք թելադրում մեր սպանիելի ականչին, ն ցուցամատը առաջ մեկնելով՝ նշան ձինք բոնում թվաբանության ուսուցիչների վրա։ Ու լարված, անխոնջ սպասում էինք, թե վերջապես երբ կգա առիթը՝ սարսափ ու ճիացմունք ներշնչելու որնէ մեկի պարզամիտ Հոգուն: ։

՝

Մի անդամ, փետրվարյանմի օր, երբ բացվել էր կոմանչԽծրի բեյսբոլի սեզոնը, ես նոր զարդ նկատեցի մեր Առաչնորդի մեքենայի մեջ: Հողմնապակուվրա ուսանողական գլխարկով ու թիկնոցով մի աղջկա փոքրիկ լուսանկար էր Հայտնվել: ինձ թվաց, քե այդ լոաանկարը խախտում է մեր «պիկապի» ընդճանուր, ղուտ առնական ոճը, ն ես Առաջնռրդին բացեիբաց ճարցրի, քե ով է դա Սկզբումնա ծամ--Ֆ12--

վերչապես,ճայտնեց, որ աղջիկ էչ Ես Հարցրի անունը, Դանդաղելով, նա տճաճությամբ պատասխանեց. «Մէրի Հադսոն»։ես Հարցրի՝ կինոյի՞ցէ, ինչ է, Առաջնորդը առպաց՝ ոչ, սովորում է ճամալսարանում, Ուելսի քոլեջում, 4նտո ավելացրեց, քե Ուելսի, Մի բիչ մտորելուց բոլեջը շատ է ի, սզնտք այդ Հարցրի, թն նրա ինչին նշանավոր քոլեջ նա թեթնակի թոթվեց նկարն այատեղ, մեր մեքենպյոմ. ուսերը, ասես ուզում էր, ինչպես ինձ քվաց, այնպիսի տպավորություն թոզնել, իբր, զոռով են իր վզին կապել այդ լու-

ժըմեց, բայց,

Կանկարը:

՛

՛

Սակայն առաջիկա երկու-երեք շաբաթը զոռով թե պատաճմամբ Առաջնորդիվզին կապված այդ լուսանկարը ալդպես էլ մնաց մեր մեքենայի մեչ, Այն չէին սրբում-թափում ոչ կոնֆետի թղթերի Հետ, որոնց վրա պատկերված էր Բեր Ռութը, ոչ էլ սառնաշաքարի փայտիկների ճետ. ծվ մենք՝ կոմանչներս, մի տեսակ ընտելացանքդրան, Աստիճանաբար սկսնցինք այն նկատել այնքան, որքան որ՝ սպիդոմետրը: Առաջնորդը Բայցմի անգամ զբոսայգու ճանապարձին կանգնեցրեցմեքենան Հինգերորդ ավենյուի վրա, Վաթսունեփողոցի շրջանում, մեր բեյսբոլային դաշտից ավելի քան կես մղոն Հեռու Քսան անկոչ խորճրդատուներ անմիրորդ

ջապես բացատրություն պաճանչեցին,բայց Աուջնորդը լուռ Պատասխանի փոխարեն նա պատմողի սովորական մնաց: ն ոչ դիրք ընդունեց տեղին սկսեց մեզ Հրամցնել Մարդու պատմության շարունակությունը: Բայց դեռ չէր սկսել, որ, մեքենայի դուռը ծեծեցին, Այդ օրը մեր Առաջնորդի բոլոր ռեֆլեքսները կայծակնային էին, նա տառացիորեն պտույտ գործեց իր առանցքի շուրջը, քաշեց դռան բոնակը, ն մորթն՝ մուշտակովմի աղջիկ մտավ նրա «պիկապը»: կյանքիս մեջ միայն երեք աղջիկների եմ Հիշում, որոնք միանգամից, առանց մտածելու ճենց առաջին ապշեցրել են ինձ իրենց անառարկելի, անվերապաճզգեղեցեմ Ջոնս Բիչ լողափում 1936 թվաչկությամբ, Մեկին տեսել կանին, սն լողազգեստով մի նիշարիկ աղջիկ, որ չէր կարո-, ղանում բացել նարնջագույն4ովանոցը: երկրորդնինձ Հան-՝

Հայացքից

դիպել է

թվականին,շոգենավում, նարաիբլան ,ովոսմչ

որ

փեր Առաջ նետեք դելֆինիվրա: իսկ հրթորգը վառիչը

նորգի ազջիկն էր՝ Մերի Հուղոոնը: Շա՞տ եմ ուշացել,-Հարցրեց նա՝ ժպտալսվմեր --

Առաջնորդին, Նույնպիսի Հաֆոզությոմբ

ջա՞տագեղ

եմո:

նա

կարող Վր Հարցնել. «Ե«

ՇփոթվածՀայացրը Ոչ,-- ասաց մեր Առաջնարգի' պտանց կոմանչներիս վրա, որ նատաֆ լինք նքան մոտ, ե նշան արեց՝ տեղ տալ Մերի Հագզսոնը նստեց իմ ն էդգար անունով (աղգանունըչեմ Հիշում) մի տղայի միչն։ Մենք սեղմվեցինք Հանուն նրա, որքան որ կարող էինք: Մեքենան շարժվեց, քափաճարվելով, առես անառվոր մարդ էր վաթոզի: Խոլոի կոմանչներո մի մարդու պես լուռ էինք: Վեիագարձին մեր սովորականկանգառում ՄերիՀաղաոնը Թեշմել էր գեպի Առաջնորդըն խանգավառված ճաշիվ էր աալիս նրան, քնե որ գնացթներիցէ ինքը ուշացել ն որ գնացթինՀասել. նա ապրում վր Դուգլաստոնում,Աանգ-Այտ լենգում: 1--

Նա ոչ միայն Մեր Առաչլնորդբշատ էջ նյարդայնանում: բնավ չէր աջակցում խոսակցությանը, այլն գրեթն չէր լսում, լփաաղջինն ինչ է ասում: Հիշում եմ, որ ճոսանքավզոխման (է զլովխք գուր" թոավ նրա ձեռքի տակից: երր մենք դուքս եկանք «պիկապից»,ՄերիՀաղառնը նույլնպես կպավ մեր պոչից: Չեմ կասկածում, որ երբ մոտեցանք Բմյսբոլի Հրապարակին, բոլոր Վոմանչներիդեմջին նույն միտքն էբ կարդացվում. «Աղչիկներկան, որ չզիտնն ձրը պետթ:է տուն գնալ». Եվ ի լրումն այզ ամենի, երբ ուրիչ կոմանչձերի ճետ գիր ու զո«ջ գցեցինք, որպեսզի բաժանենթ դաշտերը,Մերի Հաղսոնը երկչոտ ցանկություն ճայտնեք մասնակցել խաղին: Պատասխանըավելի քան պարզ էր: Մբնչ այդ պատըկոմանչները տարակուսանքովէին նայում փգականսեռի այդ ներկայացուցչին,իսկ չիմա նանց Հալաջթներում վրդովմունք բռնկվեց. Բայց Մերին ի պատասԲան ժպատյ մեզ. Մենք մի բիչ չփսթվեցինթ:։ Այստեղմիորոշ չամանց մեր Առաջնորդը,Հանդես բերելով նախկինում Հանգամանջներումշփոթվելու իբ թողաբկված ունակություեր: ՄերիՀադսոնին տանելով մի կողմ, որպեսզի կոմանչ-ՏԼԱ1-.

`

«շշ

ներբ չլսեն, նա ապարդյուն չանթ թ լրչործն ն ազդու խոսել:

թովում Խոտ

Մերի Հադաոնթ ընդճատեցնրան, Սակայն

4ետ

ն Խեա

ձայնը ռրոշակիորեն լսէցին բոլոր կոմանչները.-- Քայց ախթ էս եռ իսկապես ուղում էմ խաղալ ուզում 9մ,-- տսաք նա.-Առայնորդը պիով արէց ե Ֆորից ոկսեց երան Համոզել: Ետ յուլց տվեք քաց, ամբողջապեսփոսէրով ծածկված դաշար Վերցրեցժեժանը ե ցուցագրնց։ թե որքան ծանր Ձ Միննույն է,-- բարձր առաց Մէրի չադսոնը-Է ԱՖածղի՞ էմ 42ասելնյու-ճորք, իբրն քե ատամնաբույժիմոտո ն այլն: 2|, ես ուզում եմ խաղալ: Առաջնորդըդարձլալ տարուրերքց գլուխը, բայց զիչնց։ Նա դանդաղ մոտեցավ այնտեղ, սւր ուասում էին կտրիճԽերն ու Ռազմիկները,-- Այդպես էին կոչվում մէր թջժն նայեց ինձ. ծս Ռաղմիկների բը,-կապիտաննվիչ Նա Հիշեցրեք, որ իմ կեհնտրոնական 4արձակվողըՀիվանդ է, ֆ եկել, ե առաչարկեցորպես փոխարինողՄերի չազսոնիՖ,նռ ասացի, որ առչասարակփոխարինողիկարիք չունեմ, ԱռաջՆա նոթղն առսար՝իսկ ինչո՞ւ, գրողը տանիչ ծս ջարաքաս առաչին անգամ էր մեր ներկայությամբ ճայճոլում: Ավելի վատ, կս տեսա, որ ՄերիՀադսոնըժպտում է ինձ, Որբպետղի ինքս ինձ Հավարեմ, ժի բա» վերցրի ու նետեցի փառիվրտ» Մենք էինք ոհաումխազրչ Սկզբում կենտրոնականՃարձակվողն անելիք չուներ. Առացինչարբից ես երբեմն հտ ի է.յում, Եվ ամեն անգամՄծրիՀադսոնըուրախ՝ձեռքըթափաճաթումէբ իմ կողմբ: Ձեռքը թեյսրբոլայինձեռնոցի մեջ էր. պողոյառի 4աժառությամբ Մերին պեղեց իր խոջջը ն ձեռնոցըՀագավ: Սարսափելի տեսարանէր: --

Մեր թիմում Մերի չադսոնը ըստ գնդակի մատուցման՝ փնեներորդն էր նրբ ես ճայտնեցիրան ալդ բանը, Ֆա ծադեմքն ու ասաց. մածոռնց կավ, միայն թե շուտ արեք:-- Եվ որքան էլ տարօրիճակ լինի, մենք իսկապես շտապեցինք, Եկավ նրա 4ծբթբ/ Այդ առիքի կապակցությամբնա ճանեց մորթե ժուշտակցն բեյսբոլային ձեռնոցը ն կանդնեցիր տեղում` մուդ դարչՖազույնզգեստով: երբ ծեծանը տվեցի նրան, ասացք՝ինչո՞ւ է այսպէս ժանր, Առաչնորդը անչանգատանումմ էթ ն դատ --

ու

--

ա385-

վարականտեղից գնացնրան ավելի մոտ կանգնեց: նա Մերի պատվիրեցժեծանի ծայրը Ճենել աչ ուսինչ-- նս Հադսոնին արդեց Հենել եմյ-- ասաց նա, Առաջնորդը պատվիրեց շատ ուժեղ չսեղժել:-- հսկ ես չեմ էլ սեղմում.-- Առաջնորդր պատվիրեցնրան ուղիղ գնդակին նայել:-- ես նաչում: եմ,-ասաց Մերին.-- Հապամի ետ քաշվիր: Ուժեղ Հարվաժովնա ետ տվեց առաջին իսկ իրեն ուղիղվաժ գնդակը, որ թռավ ձախ նզրայինի գլխի վրայով: նուլնիսկ որպես սովորական Հարված դա գերազանց էր, բայց Մերի չաղդսոնըանժիջապես երրորդ դիրքին անցավ. Հենց այդպես, շատ սովորական, ԱԱ մեջ զարմանքը նախ. փոխարինվեցվախով, իսկ Հետո Հիացմունքով, ն միայն այդ բոլոր զգացումներից ազատվելուց Հետո ես նալեցի մեր Առաջնորդին: Թվում էր, նա -ոչ ծէհտնում, քե կանգնած է ճարվածողի այլ թնածում է նրա վերնուժ,

երջանիկէր

-Մերի չադսոնը Հեռավոր ինձ: ծս էլ նրան ձեոքով արեցի: Այստեղ ոչ ոք լէր կարող արգելել ինձ, Բանը ծեծան բանճցնելը չէր, նա Հեռվից ձեռքով անելն էլ գեղեցիկ էր կատարում: Մինչե խաղի վերջը միշտ նպատակակոաինխփեց: Չգիտեմինչու, նրան դուր չէր գալիս առաջին դիրքը, այնտեղ նա ոչ միլ կերպ չէր կարողանումդիմանալ: Երեք անզամ նետ թաշվեց երկրորդ դիրք: նա ձեռքից շատ վատ էր ընդունում, բալց մենջ արդեն այնպես էինք տարվել խաղով, որ ժամանակ չլար դրան ուշագրություն դարձնելու Իճարկե, շատ ավելի լավ կխաղար, եթե ձտ մղել ինչով ասես, Համենայն դեպս՝ 6՛չ բեյ«բոլային ձեռնոցով: հսկ նա ոչ մի կերպ չէր ուզում ձեռնոցից բաժանվել: Չէ, ասում էր, ախր շատ լավն է, Ամբողջամսվոտընթացքում նո կոմանչների Հետ ըբեյսբոլ խաղաց չաբաքական երկու անգամ (քրնում է, այղ օրերին դալի էր ատամնաբույժի մոտ): երբեմն ժամանակին էր դիմավորում «պիկասլին», երբեմն ուշանում էր Սեկ ամբողջ ժամանակ ճռվողում էր մեքենայի մժնջ,մնկ լոում ն ծխում իր սիգարետները: հսկ երբ ես նստած էի լինում նրա նա

անսաճման

դիրթից ձեւքու

էր

անում

.

կողքին,Հրաշալի օծանելիքիբույր --316-«

էի

առնում

նրանից,

Ապրիլյանմի ցուրտ օր մեր Առաջնորդը,ինչպես միշտ, Հավաքելով մեզ Հարյուրիններորդիե Ամստերդամյանի անկյունում, մեքենան թեքեց դեպի Արնելք, Հարլուրտասներորդի մուտ, ն գնաց սովորականի պես Հինգեոորդավենյուտվ: Բայց նրա մազերը ճարթեցվածէին թաց խոզանակով, կաշվե բաճկոնի փոխարեն Հագին գեղեցիկ վերարկու էր, ն ես, ինքնըստինքյան4ճասկանալի է, ենթադրեցի, որ տեսակցություն ունի Մերի Հադսոնիճետ. իսկ երբ" սռվորականի ո։լես մտանք զբոսայգի, այլնտ չէի կասկածում: Առաջչնորդը, ինչպես ն ենթադրվում էր, մեքենան կանգնեցրեցՎաքաուներորդփողոցի մի անկյունում, եվ որպեսզի ժամանակը առանց կոմանչներին վնասելու, նա նտնք գեմթով ոապանի զեպի մեզ ու «Մարդր. որ ծիծաղում է» շարքի նոր ոձրիա ակսեց։ Այդ սերիան Հիշում հմ ամենայն մանրամասնությամբ ն պետք է Ճամառոտ պատմեմ ձեղ: .-

բերումով Մարդու բնկէրը, Հանգամանքների լավագույն

Հսկա-դայլը Սնաթնը, խորամանկու խարդախ Դյուֆարժի լարած ծուղակն է ընկնում, Տեղյակ լինելով Մարդու վեշանձնությանն ու ընկերների ճանդեպ ունձեքածֆ Ճավատարմությանը՝ Դյուֆարժներըառաչարկումէն ազատել Սնաթնին,փոխարենըիրեն գերի վերցնելու պալմ«1ով ԱնվերապաՀորեն Հավատալով նրանց Մարդը ճամաձայնում է ալդ պայմանին (երբեմն շատ փոքրիկ ճարցերումնբա ուղեղի Հանճարծզ մեխանիզմը չձր աշխատում):ՊայմաՖհավորվումեն, որ ԴյուֆարժներըՄարդուն կճանդիպեն ն տյնտեղ էլ կուսական անտառում շրջապատող Փարիզը լուսնի լույսի տակ ազատ կարձակենՍկաթնին, որից նրանթ վախենում էին ն ատում, նշանակվածգիշերը Սնսքնի փոխարեն նրանքմեկ ուրիշ գայլի են կապկպում, ետնի թաքբ սպիտակ ,որպեսղի լիովին նմանվի Սնաթեին: ներկելով ՍակայնԴլուֆարժներըմոռացել էին երկու բան՝ Մարդու զգայուն սիրտը ն գայլային լեզվի նրա իմացությունը: Հէնց. որ ՄարդըՀնարավորությունտվեց Դյուֆարժիդաոնիը՝փչոլարով ծառին կապկպել իրեն, Ֆրա ճիանալի քաղցրալուր ձեռնասուն

-

ւ

՛

ձայնը սթտի թելադրանքով Հրաժեշտիուղերձ Հնչեքբեց նրա ճամար, ում որ նա ընդունել էր իր «ին բարեկամի փոխարեն: գայլը, մի ջանի քայլ ճեռու կանգնած լուսնի Փոխարինող լույսով լուսավորված բացատում, ապգչելէր անծանոթի լեզվական իմացությունից ն քաղաքավարությամբ ունկնդրում էր ինչպես անձնական, այնպես էլ պրոֆեսիոնալբնույթի ուղերձր: Բայց Հետո դա ձանձրացրեցնրան, ն նա սկսեց մի Քարից մյուսի վրա Հենվել: Հանկարծնա բավական կտրուկ ընդչատեցՄաբդուն, Հայտնելով, որ նախ՝ իրեն ոչ խաքն, ոչ Սնաքն են կոչում ն ոչ էլ Գորչոտք, ն ընդանրապես ոչ մի Հիմար անունով, իր անունր Արման է, եբկրսողն էլ՝ ինքը կյանքում հրբնք չի եզել Չինաստանումն ոչ էլ փոթր-ինչ պանկությունունի ալետեղընկնելու Արդարացիորեն ղայրացաժ՝'Մարդը լեզվով պակեց դիմակը կ լուսնի լույսի տակ Դյուֆարժներին ներկայացավ իր "դեմքիամբողջ մերկությամբ. ՄադմուաղելԴյուֆարժն անմիջապես ուշաթափ եղավ: չոր բախտն ավելի բերեց. Բաբերախտարարբոննեցնրա սովորական թոքախտային Հազի Խոպան, ն նա փրկվեցմաճացու վախից: երբ ճոպան անցավ, նա լուսնի լույսի տակ տնսավ ազջկա անզգայացածմարմինը ն անմիջապեսամեն ինչ Հասկաթավ, Աչքերը ձեռջի ափով ծաժկելով՝նա իր ամբոզջ ատրբՃանակը պարպեք ժանր սուլոցով շնլող Մարդու վբա, Այսքանովպատմությունթավարտվեց մինչն Հաջորդ թողարկումը. Առաջնորդըգրպանից ճանեք իր մեկ գոլլարանոց ժամացույցը, նայեց, շուռ եկավ դեպի զեկը ն մոտորը գործի գցեց: նս նայեցի ժամացուլյցիս: Գրեքնչարսն անց էր ես Առաջնորդին կես: երբ մեքենան չարժվեց, ճարցբի.-Մի՞քն չենք սպասելու Մերիչադասնին,նա չպատասխանեց, հ նախքան ես կճասցնեի կրկնել Հարցս, հտ շրջվեց ն բոլոՀապա եկեք չխոսենք: Լոություն.-- ինչպես բին ասաց.-էլ սր նայում ես, դա անիմաստ Հրաման էր: Մեջենայում մինչ այդ էլ, այգ ժամանակէլ լռություն էր տիրում, Բոլորը մտածում մասին, որի մեջ ընկել էին այն անախորժության Չէ՛, մենք վաղուց չէինք այլնս Մարգու էր Մարդը: վախենում Համար,-- չատ էինք Տավատում կրան,-- բայց երբ վտանգի '

'

մեջ էի ընկնում, Փըրում մեզ:

ոչ

մի խոսակցություն այլես լէր ՀԵտաքըր-

Մենք արդեն երեք կամ չորս թայմ խաղացել Լինք, երբ Ճեռվից նկատեցի Մերի Հաղսոնին։նա նստել էր նստարանին, ինձնից դեպի ձախ, մի Հարյուր մետրի վրա, մանկաՀսայլակներով եիկու դայակների միջն: նրտ Հագին մորքե մուշտակ էր, նա սիգարետ էր ծխում ն կարծես նայում մէր կողմը: նս ճուզվեցի՝ այգպիսի Հայտնությո՛ւն, ն ձայն տվի մեր Առաջնորդին,որ կանգնած էր գնդակը նետողե ետնումմ: Նռ շտապեց ինձ մոտ՝ չաճալով չվազել: «Որտծ՞ղէ»,-- ճարցրեց։ ես ցույց տվիչ նա նայեց

այն

կողմ, ապա տսաց. «Մի րոպեից կգամ». ծվ դուրս էկավ դաշտից: նա դանդաղ էր գնում, արձակելովվերարկումկոճակները ն ձեռքերը տաբատիգրպանները դնելով: ես Ֆատեցի առաջին դիրքի մուտ ու սկսեցի հայել նրա Լտեից: ծրբ մոտենում էր Մերի Հադսոնին, վերարկուն տրդեն կոնկվաֆ ձր մինչե վերջ, իսկ ձեռքերը կողքերին ձգված: 25 աղջկա մոտ կանդնեց մի «ինեգրոպե, ինչ-որ բան ծետո Մերի Հադսոնըվեր կացավ, ն երկուսով էկաՖ ասաց: դեղի Հրապարակ: ԾՄանապարչին երկուսն էլ լուռ էին ե ո մի անզամ չնայեցին իրար. երբ մոտեցան, ն Առաչնոաթգք կրկին կանդգենցիր տեղում, ես գոռացի.՛ | Իսկ նա խաղալո՞ւ է: նս ավելորդ չխոսծԱռաջնորդնասաց՝ ավելորդ լթոսեր Ծէ, բայց աչքս չէի եռացնում Մերի Հադսոնից,նա դանդազ անցավ խաղաճրապարակի երկարությամբ, ձեռքերը մոտակի գրպանները խոթաժ, ն վերջապես նստեց տեղից նա մղաժ նսատրանին, նրրորդ դիբքի ետնում: նա ոտքը ոտին գցած սիգարետ4ր ձխում: երբ արդեն Ռազմիկներնէին գնդակը նետում, մոռանա նիա նստարանին ու Հարցր» ԹԱ չի՞ ցանկանում արդյոք խաղալ ձուխ քնում: նա տարուբերեցքգլուխը: Հարցրի.-- ծարբո՞ւխուննք:-- Բայց նա կիկիե առրուբերեց գլուխը: --

՛

:

-3ՖԹ-

եռ ասացի, ոթ

իմ ձախ քնում ոչ մեկը չկտ, թր խաղա: Բացատրեցի, իմ թիմում ժիննուլն տղան է հ ձախ թնո խաղում, հ կջնտրոնում. Այդ Ճաղորդմանս ոչ մի պատասխան չտրվեց. նս ձեռնոցս վեր նետեցի, փորձելով խփել գլխով, բայց վրիպեցի, ընկավ ցեխի մեյ. Ձեռնոցա Քսեցի տարատիսն Մերի ՀադաոնինՀարցրի. արդյոք Հյուր ձի՞ գա մեր տուն, ճաշին. եվ բացատբեցի, թր Առաչնորդը Հաճախ է Հլուր գալիս մեզ։ Հանգիստ թող ինձ,-- ասաց նաւ-Խնդրումեմ, ՀշանՎիստ քող: Աչքերս լայն բացած նայեցի նրան, Հետո գնացի դելի նստարանը, որտեղ նստած էին իմ Ռազմիկները,ու գրպաՀնիցս մի մանդարինՀանելով, սկսեցիվեր-վեր թոցնել օդում: Տուգանայինգծին չՀասաժ՝ սկսեցի ետ-ետ գնալ, նալելով ն շարունակելով վեր-վեր թոցնել մանդաՄերի Հձադսոնին բինը։ Չէի Հասկանում, թն ինչ է կատարվում նրա ն մեր Առաչնորդի միջե, Հիմա էլ զգացողությամբ աղոտ ենթադրություններ եմ անում, բայց, այնուսմենայնիվ, իմ մեջ աճում որ էր Հճամոզմունքը, Մերի ընդմիշտ դուրս Հձադսոնը արտաքին թոավ կոմանչների ցեղից. Այդ Համոզմունք, անկախ, այնպես ազդեց նույնիսկ ետ-ետ Հանգամանքներից գնալուս կանոնավոր ունակության վրա, որ ես կպա ուղիղ մանկասայլակին: Հաջորդթայմից Հետո խաղալու Համար արդեն մութ էր Մենք ավարտեցինք խաղը ե սկսեցինք Հավաքէլ գործիքչները: նս մի անգամ էլ Հասցրի նայել Մերի չադսոնին. նա էր լինում. Առաչնորլաց կանգնելէր Հրապարակիեզրին նա դուրս դբ ուզում էր բոնել նրա մուշտակի թնը, բայց մինչն պրծավ: Վազեց ճանապարշով, այնքան, ցեմենտած որ

-

Ն

ու

անճետացավ: Առաջնորդը նրա տնից չվազնց: Միալն նա Հայացքով ուղեկցեց, մինչն որ չքացավ: Հետո շոռ եկավ, մտավ դաշտ, վերցրեց մեր երկու ծեծաններն ու տարավ դրեց մեքենայի մեչ ես մոտեցա նրան ն Հարցրի. դուցն նա ու Մերի Հադսոնըխոովե՞լ են։ Ասաց.-- Քիթղ «մեն տեզ որ

մի՛ խոթիր: Ինչպես միշտ, մենք՝ կոմանչներս, ճիչ զեցինք դեղի մեր մեքենան, ճրելով

.

«-820-գ

ու

գոռոցով վաճրմշտելով իրար: ու

:

Բոլորը ճիանալի ճասկանում էին, որ Ճիմա գալիս է Մարդու սլատմության ժամանակը: Հինգերորդավենյու, անցնելիս ինչ-որ մեկը ձեռքից գցեց իր պաճեստային սվիտերը, ն սայթաքելով դրա վրա, կես ճասակովս մեկ փովեցի։ Հասնելով մեքենային, տեսա, որ լավագույն տեղերն զբաղված են, ու Հարկադրվածեղա նստել միջին շարքում. ՏրամադրուՔյունս ընկնելուց ես արմունկով Ճասցրի աջ կողքիս նստակ տեսա, թե մեր Առաջնորդն Չին, 4Ճետո դուրս նայեցի ինչգես էր անցնում փողոցը: Այնքանէլ դեո մութ չէր, բույց արդեն մթնշաղ էր, ինչպես սովորաբար լինում էր «ինգ անց քառորդ: Մեր Առաչնորդըանցնում էր փողոցը՝ օձիքր բարձրացրած, ծեծաններըթնի տակ ղրած, Ճայացքը սալաճատակին Հառած: նրա սն մազափունջը, որ այնպես Հարթեցված էր Թաց խոզանակով, այժմ չորացել էր քամու բերանն ընկել: Հիշում էմ, ափսոսացի, որ նա ձեռնոցներչունիս ինչպես միշտ, նրադալուն պես մեքենայի մեջլռություն մյսինքն՝ Հարաբերական լռություն, ինչպես թատտիրեց: րոնում: Մեկր փութկոտշշուկով ավարտեցիր խոսքը, մյուսն անմիջապեսընդճատեցնրան, եվ այնուամենայնիվ,առաչին խոսքը, որ ասաց մեր Առաջնորդը,Ճետկյալն էր. -- Լռություն, հրեխաներ, թե չէ ոչինչ չեմ պաոմի' Անմիջապեսլիակատար լռություն տիրեց, այնպես որ մնում պատմուէր նստել տեղն պատրաստվել Առաջնորդին մաքքյունն սկսելուն, նստելով, նա ճանեց թաշկինակն րեց նախ մեկ, ապա մյուս ռունգր, Մենք այդ տեսարանին նայում էինք Համբերությամբ, անգամ. որոշծծետաքրքրությամբ: Քիթը մաքրելուց Հետո նա թաշկինակը խնամքով ծալեց չորս տակ ն դրեց գրպանը: եվ սկավեց Մարդը, որ Փիծաղզումէ պատմության նոր թողարկումը: Շառունակվեց ու

ու

ու

այն «ինգ րոպեից

ոչ

ավելի'

Դյուֆարժիչորս գնդակներըխրվեցին Մարդու մարմնի մեջ, դրանցից երկուսը` ուղղակի սիրտը: իսկ երբ Դլուֆար-

դեռ չէր բացում աչթերը, որպեսզի չտնսնի Մարդու դեմքը, լսեց դիմացից եկող մաճամերձ տնքոցները,ցնծաց: սիրտը ուրախ թրթռոց, նա նետվեց զատերկողՋարադործի մը, որ ընկած էր ուշաթափ, ն ուշքի բերեց նրան: Հրճվանվախկոտի քաջությամբ Փից Էրենց կորցրաժ՝ երկուսն էլ

ժը, որը

:

1-Ի

Գ.

Սլինչէր

ՀՏ

-ՅՎ-

՞

`

միայն ճիմա Ճճամարձակվեցին նայել Մարդու վբս:։, որ ծիժաղում էր: նրա գլուխը բռնված էր Հոգեվարքի ւտանջանքնեԲով, ծնոտը քսվում էի արնաշաղախ կրծքին, Դանդաղ աղաճորննՀայր ու աղջիկ մուննում էին իրենց որսին,Բայց նրանց փոքր անակնկալչէր սսլասում: Մարդը բոլոռովին էլ ձեր մեռել, նա գաղտնի ձներով կծկել էր փորի մկանները: եվ երբ Դյուֆարժները մոտեցան, նա 4անկարծ բարձրացրեց գլուխը քրքջաց անդրշիրիմյանձայնով ն խնամբով, նույնիսկ բժախնդրորեն,.իրար հտնից դուրս թքեց բոլոր չորս գնդակները,Այդ սխրանքը այնպես շշմեցրեց Դյուֆարժնեբին, որ նրանց արտերըտառացիորեն պայթեցին, ու երկուարն էլ՝ ն՛ Հայրը, ն՛ ազչիկը, մեռած ընկան ոտքերի մոտ Մարդու, որ ծիծաղում էր. (եթե քողարկումը նախատեսված էր ճամառոտ անել, կարծլի էր կանգ առնել ենց այդտեղ. ու

մաճվան բացատրությունը Ճեշկոմանչները Դյուֆաւրժների

աությամբ կգտնեին,Բայց պատմությունը շարունս. կվեց): Մարդըօրեր շարունակ փշալարով կապված մեճց ծա-չ ռին, իսկ -Դյուֆաբժնեբիդիակներ նբա ոտքերի մոտ ընկած,Մաճը հբբեք այդքան մոտ Հէր եղել նրան, նրա վերքեբից արյուն էթ ծորում, իսկ ձեռքի տակ ածվի արյուն չկար: եվ աճա մի անգամ նա խյապոտած,բայց չերմ ձայնով օզնրնության կանչեց անտառի գազաններին,չանձնաոռարեց մոտ կանչել ճաճելե թզուկ 0մբային. եվ նրանք բանց իբ գնալ-գալը կանչեցին,Բայց երկար է Փարիզից--Չինաստան երբ 0մբան դեղարկղիկի ն աբծվի արյան թարմ պաշարը ձեռթին ներկայացավ, Մարդն արդեն ուշաթափվել էր. 0մբան նախ կ առաջ գթասրտության արարողությունկատարեց, իր տիրոջ դիմակը, որ ընկած էր մադմուաղել բարձրացբեզ մեջ վխտացող որդերի վրա: նա 4արԴյուֆարժի մարմնի գալիրությամբ ծածկեց սոսկալի գնմքը, ապա նոբ սկսեց կապել վերջերը: երբ Մարդը, ռր ծիծաղում էր, վերջապես բացեց կուլ գնացած աչքերը, 0մբանհ արծվի աբյունը շտապ մոտեցրեց դիմակին, Բայց Մարդըձեռք չտվեց նրան, Թուլաքածձայնով նա տվեց իր սիրելու Սնաթնի անունը, 0մբահ խոնարեց գլուխը,-- նա նույեպես շատ զեղեցիկ չէր,-- ն ճայտնեց սպանել են նրա Հավտտաբիմ իր տիրոջը, ոբ Դյուֆարժները ու

Է

Մի սրտակեղեք, վշտաբեկ ճառաչանք դուրս զայլ Սնաթնին: թոավ Մարդու կրծքից' Թույլ ձնոքը նա մեկնեց արծվի արյամբ լի անոթին ու ջարդեց այն Արյան մնացորդը բարակ շիթով չոսեց նրա մատներիվրայով: Նա 0մբային Հրամայնց ն Ունախ0մբան երան: շրջել դեմքը, ճեկեկալով ենթարկվեց քան դեմքը արյունով Ճեղված չողին դարձնելը, Մարդը, որ ծիծաղում էր, մաճամերձ ջղաձգության մեջ պոկեց դիմակը: Սրանով էլ, ճասկանալիէ, ավարտվեց պատմությունը: (Շարունակություն երբեք այլես չեղավ): Մեր Առաջնորդը Ռւոլջը՝ կոՔշեց մեքենան, Ինձնիցքիչ Հեռու նստած Վիլի` մանչներից ամենակրտսերը, դառը ճեկեկաց: Ոչ ոք նրան չասաց՝ լոիր։ Ինչպես այաօր, Հիշում եմ, իմ ծնկներն էլ էին դողում: ՛Մի քանի րոպե անց, երբ դուրս եկա մեքենայից, Ճանկարծ տեսա, որ լապտերասյան 4իմքի մոտ մի կաոր բարակ ալ գույն, փաքեթաթուղթ էր ընկած ամու բերանը: Դա չատ էր նման կազալի ժաղկաքներթիկներից չինվաժ այն գիմակին։ երբ տուն հկա, ատամներս անզսպորեն իրար էին զարկվում, ե ինձ պատվիրեցինանմիջապեսանկողինմտնել:

«6823.-.

ԴԸ ԴՈՄՅԵ-ՍՄԻԹԻ

ԵՐԿՆԱԳՈՒՅՆ

ՇՐՋԱՆՈ

Ես,

մեջ փոքր-ինչ իմաստ լիներ,-- որ մրտդրա Քովս անգամ չի անցնում,-- ես ճակված կլինեի իմ այս Քմաճաճն սպլատմվածքը,ճատկապես եթե այն գոնե մի քիչ աշխույժ ստացվեր, նվիրաբերել ճանգուցյալ խորք Հորս՝ մեծ չարաճճի ՌոբերտոԱղաջանյանի ճիշատակին. Բոբի նույնիսկ՝ կրտսերը, ինչպես անվանում էին նրան բոլորը, ես, մաճացավ 1947 թվականին,անոթների խցանումից,Հավանաբար ափսոսանքով, բայց առանց մի փոք անգամ |

շռայլ դժգոչելու, Դա մի խելաճեղ, արտակարգ4մայիչ հ անձնավորությունէր: (նս այնքան երկար ժամանակ Համառորեն եմ խնայել այս շքեղ մակդիրները, որ »իմա պատիվ եմ Համարում արժանինՀատուցել երան), իմ ժնողները բաժանվեցին 1928 քվականի ձմռանը, երբ ծս ութ տարեկանէի, իսկ գարնանըմայրս ամուսնացավ Բոբի Ազաչանյանիճետ. Մի տարի անց ֆինանսականճզնաո

ժամի օրերին Ուոլ-սաթրիտում Բոբին կորցրեց իր ն մալրիկիս տմբողչ կարողությունը, բայց, ճավանաբար,պաճպանեց գուշակելու Հմտությունը։ Այսպես թե այնպես, մի օր էլ չէր անցել, որ Բոբին գործազուրկ մակլերից ու աղքատացած րոնվիվանից ինթն իրեն դարձրեց ձեռներեց, քեն ոչ չատ Հմուտ գնաչատող-գործակալ, որը օպասարկում է ամերիկտնօյան գեիղանկարլության մասնավորպատկերասրաչճների բեններիԺիությանը, ինլպես նան գեղարվեստիթսնգարաններին,Մի քանի շաբաթ անց, 1930 թվականի սկվբում, մէր

--44-ծ

`

այնքան սովորական եռյակը Նյու-Ցորքիցտեղափոխվեց Փարիզ, որտեղ Բոբին ավելի Հեշտությամբ կարող էր զբաղվել իր մասնագիտությամբ: ես տասը տարեկանէի, անտարՀ բերության Հասակում, եթե չասենք լիակատար անտարբերության, ն այդ լուրջ փոփոխությունը առանձնապես ինձ Հետո, մայրիկիս մ«Ճճից երեք Հընկճեց, ինձ փշրեց ինը "տարի ամիս անց, կրկին նյու-Յորք վերադառնալը, ն փշրնց սոսչկալի ուժով ժամակավ եժ Հիշում մի դեպք, իմ ն Բոբիի Նյու-Յորք ես ճետու կանգնած էի լեփ-լեցուն ավտոՀ եելուց երկու օր. բուսում, (նքսինդտոն-ավենյուիվրա, վարորդի ետնում գըրտհրվող նիկելապատ ձողից բոնաժ, թիկունք-թիկունքի ետնս կանգնած մի մարդու Հետ. Վարորդը մի քանի անդամ իր մոտ Հավաքվածներինկրկնեց. «նտ գնացեք», Ոմանք կաոմանք՝ ոչ. Վերջապնս,օգտվելով կարմիր լույ տարեցին, սից, տառապած վարորդը կտրուկ ետ շրջվեց ու նայեց ինձ. հս շատ մոտ նրան: Այն ժամանակ ես տասնինը էի կանգնած տարեկանէի, շլյապա լէի դնում, ն ճարք, սն, Ա շատ մաՔուր եվրոպական ոճի մազափունչս թափվում (ր սզուկոտ ճակատիս, Վարորդըդիմեց ինձ ոչ բարձր, ես կասեի՝ նույնիսկ զգուշավոր, ձայնով ոչ

--

ձապա,եղբայր,--

քամակդ նտ տար:-Այդ «եղբայրն» էլ Հենց վերջնականապեսկատաղեցլեը ինձ Նեղություն չկրելով գոնե փոքր-ինչ կռանալու գեպի նա, նայ--

ասաց

մասայսինքն՝խոսակցությունը շարունակելու նույնայիւի հս ֆրանսերեն ասացի, նավորկարգով, նույն եօո ՔՓԱԷ-ով,

չի պատկերացնումնույիրեն, ծվ միայն այդպես սիրտս հտ քաշվեցի' Բայց պատաձում էր ն ավելի վատ. Մեկ ուրիշ անգամ, մի շաբաթ անց, դուրս գալով «Ռիտց» Հյուրանոցից, որտեղ մշտապես բնակվում էինք ես Բոբին, Հանկարծ պատկերացրի, որ նյույորքյան բոլոր ավտոբուսներիցՀանել են նրատատեղերը, շարել մայթծձրի վրա, ն ամբողջ փողոցը խաղում է օժովրըփոթորկվում է» խազը: նս ինքս էլ կշամաոր

նա

կուղիտ, բութ, լկտի տիպ է

նիսկ, թե ինչպես եմ թեթնացնելուց Հետո

ն

ատում

--

ու

ավ

տոն:

-39ո..՝

։

ձայնեի խաղալ, եթե մբայն երաշխիք ստանայի Մլյունճետենյան եկեղեցուց, որ մնացած մյուս մասնակիցները պետք է ճարգալիր կանգնեն, սպասեն, մինչն որ նա զբաղեցնեմ իմ տեղը երբ պարզ դարձավ, որ ոչ օք էլ չի ուզում իր սռեղր զիչել ինձ, ես ավելի վճռական միջոցներ ձեռք առա: Սկսծցի աղոթել, որ բոլոր մարդիկ չքվեն քաղաջից. որպեսզի ինձ լիակատար մենություն ընծայվի, այո, մենություն: է, որ չեն դնում մաչուդի նյու-Ցցորքումդա միակ խնդիրքն տակ նկ երկնայինգրասենյակներում չեն ուշացնում. դեռ չէի ետ ճասցրել նայել, երբ այն ամենը, ինչ ինձ էր վերարեբում, արդեն չնչում էր անճուսալի միայնությամբ, Առավոոց մինչն կեսօր ոչ թե ճոգով, այլ մարմնով ես ներկա էի փողոցի ն Լեքսինգտոն-ավենյու է լինում Քառասունութերորդ "Մանկյունում գտնվող գեղարվեստականդպրոցի ինձ Համար ատելի պարապմունքներին, (Իմ ն Բոբիի Փարիզիցդուրս գալուց մի չաբաթ առաջ հս ստացա հրեք առաջինմեցանակները Ֆրայբերգիպատկերասրաճումկայացած երիտասարդ նկարիչների-ազգային ցուցաճանդնսում։ Ու երբ վերբադառնում էինք Ամերիկա,ես շարունակ նայում էի մել. նավախցի մեծ Հայելուն ն զարմանում էլ-Գրեկոյիձետ ունեցած իմ անբացատրելինմանությունից), Շաբաթականէրեբ օր եկեսօրյա ժամերը ես անց էի կացնում ատամնաբուժական աթոռիվրա, Մի քանի ամսվա ընթացքում ճանջցցինիմ ութ ատամները, որոնցիցերեքը առջկի ատամներէին, Շարաքաավելի կան երկու անգամ ես շրջում էի պատկերասրաճներում, ու "շատ Ճազիվ էի զաղ"ւմ ամեՀիսունյոթերորդփողոցում, րիկյան նկարիչներիվրա սուլելու ցանկությունս: երեկոները ռովորաբարկարդում էի: նս գնել էի «Գրականությանդասականների» Հարվարդյան լիակատար ճրատարակությունը Հիմնականում Բորիի կամքին Հակառակ,-- նա ասում էր, թե դնելուտեղ չունննք,-- ի Հեճրւկա բոլորի այդ Հիսուն ճատորն էլ ժայրից ծայր կարդացի, հրիկուններըես նկարակալը ամառորեն տեղավորում էի մեր մաշճճակալներիմեջն ն յուղանեձրկովնկարում: եթե Հավատալու լինենք 1939 թվականի իմ օրագրին, «նենցմիայն մի ամսում ես ավարտեցիտասդրանցից ապսնյոքը նութ կտավ Ուշագրավնայն էր, որ այն օրեինքնանկարներէին. Միայն երբեմն, Հավանաբմբ, ւ

:

--826--

՝

քմաՀաճություններ էր անում, ժի կողմ էի րին, երբ մուսաս Դրանցից մեկբ դնում ներկերը ն ծաղրանկարներանում. է, մինչե օրա էլ պաշպանվել Այդտեղ պատկերված է մի վիթխարիմարդկային որի վրա աշխատում է ատամնաբուլժը: (Լեզվիփոխարենբերանից կախ է ընկե: ճարյութ դոլլարանոց մի ըղքադրամ, ն ատամնաբույժը ֆրանսերեն տխուր ասում է պացիենտին,«կարծում եմ սծղանատամը կարելի է թողնել. իսկ, այ, լեզուն, ճարկադրված կլինեմ պոկել»: նս պաշտում էի այդ ծաղրանկարը: եռ ու Բոբին Համատեղ կյանքի Համար իրար Համապա։տասխանում էինք մոտավորապեւ այնքան, որքան Իր ասենք Համալսարանի բացառիկ դաստիարակված,զիՀարվարդի ավաղ կուրսի ուսանողը ն բացառիկ գարշելի ջեմբրիջչող լյան լրագրավաճառ տղան: Ու երբ ժամանակի ընթացքում պարզվեց, որ երկուսս էլ մինչն Հիմա սիրում ոնջ միննույն մաճացած կնոջը, դրանիք բոլորովին չքեթնացավ վիճակը» այդ գյուտից Հետո մեր մեջ ս»եզծվեց մի ԸնդգՀչակառակբ, անտանելիկեղծ, թունդ քաղաքավարիՀարաբերութլուն:կարժես ամեն անգամ «Միայն ձեզնից Հետո, Ալֆոնս» էինք ասում մեկմեկու՝ Հանդիպելովլոգարանիչեմինւ Մի անգամ 1999 թվականի մայիսին (մենք մոտ տասն ամիս ապրումէինք "«Ռիտցռծլուրանոցում) Քվէբեկյան մի քերթքում(ես տասնվեց թերք ու ամսագիր էի բաժանորդագրվում ֆրանսերեն լեզվով) քառորդ սյունականոց մի Հայլտարարությունկարդացի, որ տպագրել էր Մոնռհալիգեղարվեստի Հեռակա դասընթացներիդիրեկցիան, ՀՀյտարարությունը կոչ էր անում, նույնիսկ ընդգծում էր, որ (»չ է անում միանգամայն|101է6ո6ոի, բոլոր որակավորվածմանկավարժներին՝ մանկավարժի տեղի Համար անչապաղ դիմում ներկայացնել կանադայիամենանոր, ամենաառաչաղեմգեղարվեստական Հեռակա դասընթացներին,Թեկնածուներըպետթ է գերազանցտիրապետեն ինչւլես անգլերեն,այնպեսէլ ֆբանանրեն լեզուներին, ն միմիայն անբասիր Համբավի ու »րինակելիվարքի տեր անձինքկարող են մասնակցելալդ մբր-

բերան.

Համառորէն: :«-881--

Ց»լքին,

«ԼՇՏ

ճուտ

մօտ Մ16սւ

8Ն116Տ»-ր:

պաշտոնապեսբացվում կիսամյակը

ամառային

է Հունիսի տասին: Աշ-

զուտ տրվեստի, այնպես էլ է ուղարկել դասընքացճարկավոր ասպարեզում, ռեկլամի Ֆերի դիրեկտոր, Տոկիոյի գեղարվեստի կայսերական ակազէմիայի նախկին անդամ մոսյո Ցոշոտոյիանունով: Անմիչապես ճամակվեցի մի անճաղթքաճարնյի ճամողմունքով. որ ինձնից լավ թեկնածու չի ճարվի: նս լուրս քաչեցի Բոբիի ձեռքի գրամեքենան ն ֆրանսերեն մի երկա՞րձրկարանչափ Հուզիչ նամակ գրեցի մոսյո Յոշոտոյին,ն դրա իՀարկե, բացակայեցի իմ դպրոցի առավոտյան պատճառով, պարապմունքներից,նախաբանիցսկսաձ (ամբողչ էչ) ուղղակի շիլաշփոթ սարքեցի: Գրեցի, որ քսանինը տարեկան եմ, որ Օնորե Դոմյեի երպորտի զարմիկն եմ: Գրեցի, որ Հենց նոր եմ Հեռացել, բորդ կնոջս մաճից Ճետո, Ֆրանսիայի Հարավում գզոհվողիմ ոչ մեծ տդճմականկալվածջից ն ժամանակավորապես, ճաեմ Ամերիկայում,զառամընդզծեցի, 4Հլյուրընկալվում ատուկ մոտ: եմ Նկարում յալ ճարաղատիս վաղ մանկուց, բայց ն մեր ընտանիքի Հին սիրելի բարեկամ Պաբլո Պիկասոյի իորճրդով ոչ մի անդամ չեմ ցուցադրել աշխաոնքներս: իմ բազմաթիվկտավները՝ լուղաներկ ն չրաներկ, Սակայն Ֆերկա դեպքում զարդարում են Փարիղի լավագույն տները, ըստ որում ոչ ինչ-որ նորաճարուստների,ն արդն քճքոժք մեր ժամանակի ամենասականավոր քննադատներիուշադրու Քյունը։ Տիկնոջսանժամանակն ողբերգական մաճից ճետու որ տեղի ունեցավ ԱԼԸՇՐՅԱԾՈ ԸՅՈՇՇՐՏԱՏՇ-իծ Հետնանբով, ես եոռրապեսճամոզված էի, ռր երբեք այլես ձեռքս չեմ առնի վրձինը։ Բայց վերջերս գրեթե սնանկացա, ն դա Հարկադրեց նս գրեցի որ պատիվ ինձ վերանայել իմ լուրջ ԼՇՏՕԼԱԼՕՈ-4ը» կշճամարեմսեփական աշխատանքներիսնմուշները ներկացացնել «Մեծ վարպետներիսիրաճարներինջ», Հենց որ դրանք: ուղարկի փարիզցիմ գործակալը, որին ես, իճարկն, կգրեմ

խատանքի նմուշները, ինչպես

երեք

սա

.

վարպետներիսիբաճարներո:

ԼՄ Ր«ՄԵԺ

Ք

ՅՆ

ԳրավելԵն.

Բաղցկեզ:

Որ«չ«աի,,

առ

4Ր6Տ քր6Տ5ծ:եվ ստորագրություն. բԽորին

ժան

դը

Դոմյե-Սմիթ»:

Այդ ծածկանունը Հորինելու

ամար

մտածեցի, ջանկշարադրեինամակս:

հս

ճարզանքններով սվելի երկաթ

նամակը գրեցի Հասարակ բարակ թղթի վրա' Բայց փակեցի մի ծրարում, որի վրա տպված էր՝ «Ռիտց «լուրանոց», Փատվիրվածնամակի դրոշմանիշներփակցրի, Հանելով դրրանքԲոբիիդարակից, ն նամակս գցեցի ճատուկ փոռտկանդ առա ղռնապանիմոտ, որ բաժաարկղը: ճՃանապարձճին նում էր փոստը(նա բացաճայտ ատում էր ինձ) ն զգուշացրի դը Դամյե-Սմիքիանունով նամակների ստացման 4նարավորության մասին, երկուսն անց կեսին ես սողոսկեցի իմ սլակաս անատոմիայի դասն ռասարանը. երկուսից քառորդ արդեն սկսվել էր. Իմ դասընկերներնառաջին անգամ ճիանալի տղաներ թվացին ինձ, Չորս օր շարունակ ես իմ ամբողջազատ, նան ոչ ժամանակըվատնում էի ամերիկյան ոնկլամի ճամար, ինչսես ինձ թվում էր, բնորոշ նմուշներ նկարելու վրա: Գերաչզանցապես աշխատելով չրաներկով, երբեմն էլ առավելաչ դույն արդյունքի Համար անցնելով գծանկարի՝ես պատկեՀ րում էի երեկոյան կոստյումներով գերնրբագեղ զույգեր, որոնք լիմուղիններով գնում էին թատերական պլեմիերաչ ների՝ չորչրուկ, սլացիկ, քնատակի Հիգիենայի Հանդեպ անփույթ վերաբերմունքի պատճառով կյանքում ոչ մեկին տառապանք չպատճառած, ի դեպ, այդ էակները, թերնս, քնատակ էլ չունեին, նս պատկերում էի ճերմակ սմոկինգներով արնառված պատանի ճսկաներ՝ նատած ճերմակ սեղանների մոտ, լազուր ավազաններիափին. նրանք չափազանցված եռանդովբարձրացնում էին կոկտեյլով լի գավաթները, որի մեջ մտնում էր էժանագին, բայը խիստ մոդայիկ վիսկու մի տեսակը: Սս նկարում էի կարմրաթուշ, խիստ «ոնկլամոգեԽիկ» երեխաների, որոնցից ուղղակի առողջություն էր կաթում, Հիացմունքից շողշողալով նրանք մեկնում էին դատարկ ափսեները ն շիլայի լրացուցիչ բաժին խնքդրում։նս նկարումէի ուրախ, բարձրակուրծք աղչիկների, ելանք ռա-չ-

ազատ,

յ

Շտապ: -Տ99--

որովշետն ՀիմնաՀչ վրա, անձճոագ, էին աթվապլանների վորապես պաշտպանվածէին ալնպիսի Համաժազովբգական աղետներից,ինչպիսիք են լնդերի արլունաչճոսությունը,դեմՓի ոչ մաքուր զույնը, մազաքավփումըն չապաՀշովագրված եթե կյանքի: նս նկարում էի տնային տնտնեսուճիների, Հում

ու

նրոնք լավագույն օճառավփոշի չէին գործածում, ապա նրանց սպասում էր սոսկալի կյանքը. գզգզված, կորաքամավ,նրանք են գալու Փւրչ իրենց բարձիթողի արված, թեն ընդարձակ ԽոՀանոցներում, նրանց նուրբ ձեռքերը կոպտանալուեն, ն երեխաները դադարելու են ենթարկվել նրանց, իսկ ափմունմուշՎերջապես աինննրըբնդմիշտ դադարելու են սիրելուց: ն նս էին, անմիջապես դրանքուղարկեցի էրը պատրաստ փոսլո Ցոշոտոյին ղուտ գեղարվեստականստեղժագործունմուշների Հետ, ռրոնջ բերել էի Քյունների մի տասը Ֆրանսիայից:Դրանցկցեցի մի ոչ մեժ նամակ, ոբտեղ սեղմ, պատմում էի այլնմասին, քե ինչպեւ, Իայցջերմորեն

առանց

ոթեէ մեկի օգնության, Հետնելով ռոմանտիկական բարձր ավանդույքներին, Հաղթաճարել էի ամեն տիպի արգելթներ ն մենության մեջ չասել վարպետության սասը ճերմակուգագաթնձրին: թյամբ շողշողացող Մի քանի օր շարունակ ես անցկացրիլարված տզասումՖերի մեջ, բայց շաբաթվա վերջում նամակ ստացա մույո որով Հայտնում էր, օր ես ընդգրկվածնմ «Մեժ Տոշոսօյից, վարպետների սիրաշճարներ» գդգասինթացների ուսուցիչների թՓուցակում:նամակըգրված էր անգլերեն, ես ֆբանսերեն էի գրել: (Հետագալումիմացա, օր մոսյո Յոշոտոնֆրանսերեն գիտեր, բայց անգլերեն՝ ոչ, ն չգիտես ինչու պատվիրել էր պատասխանելմադամ Ցոջոտոյին,որ մի քիչ անդլերեն գիանր): Մոսյո Ցոշոտոն գրել էր, սր ամառային եռամսյակը ն սկսվելու է Հուլինելու է, Քերնս, ամենաժանրաբեռնվածը նիսի քսանչորսից: նա «Հիշնցնում էր, որ ինձ Հինգ շարա է մնում անձնական գործերս կարգավորելու ծամար։ նա անսաձչման կարեկցանքէր Հայտնում իմ նյուքական ն բաթոյական կորուստների կապակցությամբ:Հույս էի Հայտնում, որ ես կարող եմ նեբկայլանալ«ՄեՓ վարպեոնհրի սիդասընթացներինկիրակի օրը, Հունի քսաներաճարների» րբեքին, որպեսզի ծանոքանամ իմ պարտականություններին, «-398.-

«բարեկամություն

Հաստատեմ» մյուս դասաչ՝ էնչպես նան տուների Ճեւտ. (Ինչպեռ Հետո իմացա, դրանք միայն երկուսն էին՝ տիկին ն պարոն Ցոշոտոները)։նա խորապես ափսոսում էր, որ դասընթացների սովորույթների մեջ չի մտնում դասատուներիճանապարճածախսծրը Ճոգալու պարտականությունը: հմ աշխատավարձըսլետք է կազմի շաբա-' ե մոսյո քական քսանութ դոլլար, գրում էր, ոբ Ցոշոտոն միանգամայն Հասկանալի է, քե որքան փոքր է ալդ գումարը, բայց քանի որ դրա ճետ միասին տրվում է նակ րեակարան ն լավ սնունդ, ապա նա Հույս ունի, որ ես չեմ ճիասթքափվի, մանավանդ որ իմ մեջ նա զգում է իսկական եռչում: նա ախճամբերությամբ սպասում է Հեռագրի, որը կՀաստատիիմ ն ուղղակի ամենակենդանի Հաճուլբի» Համաձայնությունը, դգացումով կանխավալելում է իմ ժամանումը: «Չեր Լոր բարեկամ, դասընթացների դիրեկտոր Ի. Ցոշոտ", Տոկիոլի գեղարվեստիկայսերական ակադեմիայի նախկին անդամ»: իմ Համաձայնությունը ՀավաստողՃեռագիրըտրվեց Ճինգ Գուցե Հուղումից, ավելի ճիշտ Բոբիի Հանզեպ րոպե Հետո, ունեցած մեղավորության զգացումից (ճնռագիրը Հաղոր դեցի Հնռախոսով, նրա Հաշվին) ես զապեցի իմ գրական ալաքոսբ կ, որքան էլ տարօրինակլինի, սաճմանափակվեցի ընդամենըտասը բառով -

երեկոյան

Բոբին, ինչպես միշտ, Հանդիպեցինք ճաշի ժամանակ, ձվաձն դաչշլիճում, կ ես շատ տխրեցի, ոթ նա իր Հետ ճյուր է բերել, Մին ծես նրան ոչինլ չէի այդ ասել իմ արտադպիոցականպարապմունքներիմասին ու Հիշ. մա չափից դուրս շատ էի ուզում պատմել բոլոր նորություն-. երը, շշմեցնել երան, միայն թե առանձին Ու Հանկարծ այդ Հյուրբ՝ շատ Հրապուրիչ երիտասարդ մի կին, Սա վեր-. չերս էր բաժանվել ամուսեուց ն Հաճախ էր տեսնվումԲոբիի 4նտ, ինքս էլ արդեն քանի անգամ էր ճանդիպում էթ Շատ Հաճելի կին էրչ բայց նրա ամեն մի փորձը՝ ինձ Հետ Քնքշորեն Համոզելու, որ Հանեմ զրաճո կաժ մտերմանալու, գոնե բացեմ երեսակալ», ես նախապես բացատրում էի որպես Հարմար առիթով իր Հետ անկողին մտնելու չարտաՀ սանված Հրավեր (այսինքն՝ Հենց որ նրան Հաջողվքր պոկվել Բոբիից,որն իսկապես նրա Համարշատ ծձր էր) Ամես

ու

ճաշի լնքացքում հս թշնամաբար Վի «յ/րամադրվածն սաճմանափակվումէի կարճատնոռնպլիկներով: Միայն սուրճի ժամանակ Համառոտ պատմեցի ամառային պլաններիս մասին, ածելով ինձ՝ Բոբինմի քանի գործնականճարց տվեց ես պատասխանեցիսառր, կցկտուր ն կարճ, ինչանս սեփա կան ճակատագրի անվիճարկելիտիրակալ: -- Ա՛լ, որքանՀետաքրքիրէ,-- ասաց Բորիի Հյուրը, իրեն Հատուկ թեթնամտությամբ որոշակիորենսպառելով, որ ես սեղանի տակով իրեն կՀանձնեմ Մոնոնալիիմ Հասցեն, նս կարծում էի, ինձ Հետ կգաս Ռոգ-Այլենդ,--

բողչ

Քե

--

ասաց

Բոբին, Ա՛խ, սիրելիս,մի՛

ժոացնի

նրա, Հաճույքը,-- ասաց միսիս հքսը: -- իսկ ես մտադիր էլ չեմ,-- ասաց Բոբին,--սակայն դեմ չէի լինի ամեն ինչ ավելի մանրամասնլած: Բայցես նրա տոնից անմիջապեսծասկացաչոր նա մտովի արդեն երկու տոմսը փոխում է առանձին կոսպեռւմժի նծրքնի տեղի Հետ. ինձ թվում է, Թե դա շատ չերմ ու շատ ծաճելի ՀրաՀ-վեր է,-- չերմորեն ասաց ինձ միսիս Իքս: Նրա.տլքերըփայլում էին արատավոր տենչանքից: --

--

՛

Այդ կիրակի, երբ ես կառամատույց դուրս եկա Մոնոհալի Ուինձորյան կայարանում, Հազիս ավազագույն զարարդինի երկքղանցքկոստյում էր (որ ինձ նրբագեղությանզազեղին բամգաք էր թվում), մուգ կապույտ ֆլանելե բլուզ, կոշիկներ, բակյա կտորից փողկապ, սպիտակ-դարչնազույն պանամա գլխարկ, որ Բոբիիցէի Վերցրելն բավական փոքր

դարչնաչեկ բեղիկներ, որ երեք շաբաթվա մի պատմություն ունեին, ինձ դիմավորեց միստր ՑՏոշոտոն՝ փոքրիկ մարդ, Հինգ ֆուտ Հասակով, բավական Հնամաջ Փաքանե կոստյումով,սն կոշիկներովն եղբերը վեր թեջված սն ֆետրե.գլխարկով Առանցժպտալու ն, որքան Հիշում եմ, առանց մի խոսքի, նա սեղմեց ձիոքս: նրա դեմբի արտաՀալտությունը անքափանց էրս Իսկ նես անչծայտ ։վատճառով Ու ոչ մի կերպ չէի կաժպտում էի մինչն ականջատակերսո: րողանում մարել կամ վերացնել ալդ ժպիտլո Գր, ինչպես

--882--

նան

մինչնդասընթժացներըմի քանի մղոնճարկ կայարանից հղավ գնալ ավտոբուսով: կասկածումեմ, քե ամբողջ ճանաչ մոսյո Ցոշոտոնթեկուզ Ճինդ բառ փոխանակածլիչ պարճին ներ ինձ Հետ: Չգիտեմ այղ լռության ատճառո՞վ,թեն Հակառակ դրան, նես խոսում էի անլոում, ձախ Բսքս բարձր ցցած աջի վրա, անվերջ սրբում էի քրտնած ափս, քսելով դուլպայիս: ինձ թվում էր, որ անճրաժեշտէ ոչ միայն կրրկնել նախկինում իմ բոլոր ճորինածներիԴոմյեի Հետ աբնակցական կապիս, ճանգուցյալ տիկնոջս, ն Ֆրանսիայի գտնվող իմ ոչ մեծ կալվածքի մասին, այլն զարՃարավում դացնել դրանք: Հետո տառապագին Հիշողություններիցաղատվելու ճամար (իսկ դրանք իսկասլես սկսում էին ինձ տանջել) ես անցա ծնողներիս ե նրանց Համար չատ քանկ ՊաբլոՊիկասոյիՀին բարեկամությանը,|6 քՅնԽ/6 Ք1Շ2ՏՏ01, ինչպես անվանեցիես նրան: դեպ, բնտրել էի Պիկասոյին, նկատի ունենալով, ոթ ֆրանսիականնկարիչներից ամենից լավ նրան էին ես միացնում էի ԱՄՆ-ին: Բաճանաչում, իսկ ես կանադան կառապես մոսյո Տոշոտոյին լուսավորելու Համար հս տաՀ պալված ճսկայի ճանդեպ ընդգծված կարեկցանքովճիշա« եմ ասել մեր բարեկամին. «իոն տակեցի,թե քանի 91628550,օս 81162 ԿօսՏտ»2:եվ քնե ինչպես, ի պատաս» խան ալդ սրտաճույղ ճարցի, ծերունի վարպետը դանդաղ, քայլերով անցուդարձ է արել արվեստանոցումկ անծանր փոփոխ կերպով կանգ՝առել իր «Ակրոբատների» ոչ մեժ վեիշելով իր վաղուց արդեն կորսբրատպության առչն, ված փառքի մասին: եվ երբ մենք դուրս էինք գալիս ավտոբուսից, ծս մոսլո Ցոշոտոյին բացատրեցի, որ Պիկասոյի դժբախտություննայն էր, որ նա երբեք կ ոչ ոքի չէր լսում, . նույնիսկ իր ամենամոտիկ բարեկամներին: Ի

ԱՄՆ-ում

անգամ

տե«Մեծ վարպետների սիրաճարներըը քվականին

ղավորվածէր Մոնոհալի ամենաանբարետեսՎերդենյանշրրզարմանա-Հերեում է վարձով տրվող արտաքուստ լիորեն մռայլ ոչ մեժ եռաձարկ չենքի երկրորդ ճարկում:

չանում,

Տ

Այդ ո՞ւր, մետր Պիկասո: .

«-333.--/

Դպրոցը գտնվում էր ուղղակի օրթոպեղիկականաբճեստանոցի վրա. «Մեծ վարպետներիսիրաՀարներբ»ղիխղեցնում Գր մի մեծ սենյակ, շատ փոքրիկ ն չփակվող զուզարանով, Քայց այդ տմենին Հակառակ, նրբ մտա այդ շենքը, անմ՝ ջապեղ ղարմանալիորձենՃաճելի տպավորություն ստացա: եվ դա այն պատճառով,որ «ուսուցչանոցի»բոլոր պատերին կտավներէին կախված, Հիմնականում մոսյո Ցոշոտոլիչրաներկ աշխատանքները:Հիմա էլ դեռ երբեմն երազում տնս-

կաճերմակ սագի, որ թոչում Է անպատմելի բաց կ Հմուտ երկնքում,-- ըստ ոթում 4ծնց դր. մեջ էր ոլույտ ավելի ճամարձակ վարպետի նվաճումը,-- երկնբի լաղուրի, ճիշտ ալդ լազուրի ոգին արտացոլված էր թոչունի փետուրՖերի մեչ, Նկարը կախված էր տիկին գՅոշոտոյիսեղանի հ վեբեր, Այդ ատեղծագործությունը կի մի երկուսբ, որ նման էին իրար կատարմանվարպետությամբ, սենյակին լո թօրինակ բնույթ էին տալիս: հում

եմ

եթբ մտա ուսուցչանոց, տիկին Ցոշոտոն,գեղեցիկ սն բալազույն մետաքսե կիմոնոն Հագին, Հատակն էր մաբրուժ կարճ խոզանակով: նա ճերմակաեչճեր տիկին էր, գրեթե մի ու

:

պլուխ բարձր իր ամուսնուց, ավելի շատ նման մալալացու, Նա ցած դրեց խոզանակըն մսանցավ Քան թն ճապոնուձու: Ցոշոտոն ներկայացրեց ինձ: Տիկիննավելի մեզ, Մոսյո ձոՏոսքՔԵլՇ, քան մոսլյո Ցոչոտոն, Հետո մուլ" Յոշոթոան առաջարկեց ինձ ցույց տալ իմ սենյակը, ֆրանսերեն բացատրելով, որ ղա իրենց որդու աննյակն է, ոբը գնացել : կոլումբիա՝ ֆերմայում աշխատելու (ԱվոոՔրիտանական բուսի մեջ երկարատնլռությունից Հետո ես ուրախացա, որ նա խոսեց, ն ունկնդգրեցինրան չափազանցված ողնոՆա րությամբ), ուղում էր ներողություն խնդրել, որ որդո սենյակում աթոռներ չկան, միայն խսիրներ են փռված 4ա-

նրանչ տակին,բայը ես անմիջապեսակսեցիՃավատացնել որ դտ ինձ Համար ամեննքն էլ երկնալին պարգն չէ: (Գար-

չի նույեիսկ ասացի, թն տատում եմ աթոռները: Այնոլես ժնկասենյակում ՏՖլարդայլնանում,որ եթե ասծր՝ որդուս Հար ջուր է կանգնած, Հիացմունջից պետք է ոռնայի:Հնարավոր է, որ նույնիսկ ասեի, թե ես ոտքերի այնպիսի 4իվանդություն ունեմ, որ պաճանջում է ամեն օր Փայբաշեղ ժեմ

--334--

:

'

դեպքում ութ ժամ պաճել ջբի մեչ), Մենք վեր բարձրացանք Խոսակցությանժամանակ, փայտե հրերուն սանդուղքով ընդգծեցի, որ բուդդիզմ եմ ուսումնասիրում: Է միջի այլոց, ես իմացա, որ ե՛ նա, ե՛ վաղամ քմոշոտոն Հետագայում են, պրեսբիտերականներ ես չքնեցի. մադամ Ցոշուոյի ճապոնաՄինչԼ ուշ գիշեր ճո ՈՅՏՏ6 անվերջչ վեր էր բարձրանում մալայական ճաշր պես, ճնշելով ստամոքսս, բացի այդ էլ Ցոշոտո վերելակի ամուոիններից չգիտեժորը անընդճատ տնքտնքում էբ ժիչնորմի ետնում։ Տնքոցը բարձր էր, բարակ, խղճալի, թվում ոչ մարդ է տնքացողը, այլ դժբախտ, օրապաքէ տարե, էր կաս երեխա կամ ծեծված մի փոքրիկ դաղզանս (Ոչ մի գիշեր առանց Համերգի չէր անցնում, բայց ես այդպես էլ չիմացա, Թե նրանցի որէ է այդ ձայներն արձակում կ ինչ պատճառով), նրբ միանգամայն անտանելի էր դառնում պառկած վիճակում լսելը, ես վեր էի կենում, Հագնում էի գիշերային կոշիկներսն քության մէջ նստում Հատակինփովածխսիրներից մեկի վրա։ Այդպես նստում էի մթ հթկու ժամ, մի քանի սիգարես ծխում, ստիպված էի լինում դրանք Ճանգցնել կոշիկիս եերբանին սեղմելով ն քնթուկներն էլ լջչէծլ պիժամայիս գրպանը, (Յոշուռոներն թրենք չէին ծխում, ն տանը ոչ ժի մոխրաման չկար), Քնեցի միալն առավոտյան ժամը

Հինգին,

-

Վեցն անց կեսին մոսյո Ցոշուռոն ծեծեց իմ դուտը ե ճայտնեց, որ նախաճաշրմատուցվելու է յոքից քաւորդ պակատ նա դոան ետնից Հարցրեց, թե լա՞վ եմ բնել արդյոթ, «ՕՀ, ւսլատասխանկցի՝

ըծտրէլով կաՀագնվեցի, կոստյումս, որպես ամենաճարմարը ուսուցչի ճամար դասրեթացներիբացման օրը, ն դրան Հարմար էլ կարմիբ փողկապս, որ ձեռքի աշխատանք էր՝ մայրիկիս Նվերը: Եվ առանց լվացվձլու, միջանցքով վազեցի խոՀշանոց, Մաղամբ, օազօջախիմոտ կանյնած, նախաճաշի ճամար ձուկ էր Խոոլակում: Մոսլո Ցոշոտոն, տաբատով կ ֆուֆայկայով, Ճաֆոցիսեղանի մոտ նստած, ճապոներեն թերթ էր կարդում: ու

հս

ես

ռյույտ

տա-

ԱՄբողչությամբ:

Այու

)

`

-.

Ս

2-335-

տեսք գլխով արեց ինձ, ծրբեք այդքան ԼՈՏՇՐԱԼՅԵ)Շ էին ունեցել. Շուտով ինձ ձուկ մատուցեցին՝քեթնակի, չորացած կետչուպի «Հետբավականին որոշակիորեն բայց

Նա լուռ

"թերը ափսեի եղրին. Մադամ ծոշոտոն անգլերնեհճարցրեց ինձ,-- անսպասելիորենՃաճելի առոգանություն ոօւնձրնա,-ցուցն գերադասում եմ ձո՞ւն, բալց նես ասացի, «Աօո, ոօո, " ղՏ5-ԸԼ, Ո8մճոծ»ն ծս ավելացրի, Թե երբեք ձու չեմ ուտում: Մոսյո Ցոշոտոն իր թերթը «ենեց իմ բաժակին, ու մենք եթեթով լուռ սկսեցինք ուտել, ավելի ճիշտ նրանք ուտում էին, իսկ ես լուռ մի կերպ կուլ էի տալիս ուտելիքը: ՆախաճաշիցՀետո մոսյո 8ոշոտոն Հենց այդոէղ խոճահնոցումճագավ առանց օձիքի վերնաշապիկը,մադամ Ցոշոտոն արձակեց գոգնոցը, ու մենք երեքով, իրար ետեից, մի Քիչ անճարմարությամբ,իջանք ուսուցչանոց: Ալնտեղ մոսյո Ցոշոտոլիընդարձակսեղանի վրա դիզված էին կոշտ թղթից մոտ տասը տոուզ վիքխարի ծրարներ: Դրանք ինձ մի տեսակ լվացված, սանրվաժ թվացին, ինչպես նորեկ դպրոցականներ. Մոսլո Ցոշոտոնինձ ցուլց տվեց սենլակի ճեռավոր անկյունում դրված սեղանը ն խնդրեց նստել ալնտեղ։ նստեց նրա մոտ, ե սկսեցինբացել ծրարՄադամ Ցոշոտոն ները, Սրարներիպարունակությանզննման ն դասակարգման մեջ ինչ-որ սիստեմ կար, նրանք ամբողջ ժսմանակ Աորձրդակցում էին ճապոներեն, այն դեպքում, ծլբ ես սենլակի ճեռավոր ծայրում նստած էի կապուլտ կոստյումով ու կարմիր փողկապովն չանում էի իմ ամբողչ տեսքով ցուու Հեքադրել, Թե որքան Համբերությամբ միաժամանակ տաքրքրությամբ եմ սպասում ցուցումների, իսկ որ կարնորն է, թե ինչպիսի անփոխարինելի անձնավորություն եմ: Եոոր ցագրպանիցսՀանեցի մի քանի փափուկ մատիտներ, Նյու-Յորքից էի բերել ն, աշխատելովչաղժկել, չարեցի սնղանի վրա. իսկ երբ մոսյո Յոշուռոն, Հավանաբարպատաճմամբ, նալեց իմ կողմը, ես նրան պարգեեցիմլ գերչմայիչ ժպիտ: ժանկարժ,առանց մի խոսք ասելու ինձ կամ նամելու իմ կողմը, նրանք գնացին դեպի իրենց սեղաններնու անցան աշխատանքիԱրդենյոթն անց էր կես" ւ

Լ

Ոլ,

--998-«.-

սլ,

չնորճակալուցյուն, տիկին,

"

մոսլո Յոշոտոն անեց ակնոցն ոտթերը եկավ դեպի իմ սեղանը՝ձեռքին մի կույտ. նկարներ, ժամուկես նես նատել էի անգործ, Հազիվ զսպելով ստամոքսիս դգոգռոցը: նրբ նա մոտենում էր, ես շտապ ոտթի թեթնակի կռանալով, Հշփոթեցնեմնրան որպեսզի կանգնեցի, իմ երկար Հասակով։ նա բերած նկարները Հանձնչը ինձ ե քաղաքավարությամբՀարցրեց, Թե չէի՞ բարեչաճի արդյոք իր դիտողություններըֆրանսերենից թարգմանել անգլերելչ Ասացի. «Օսմ1, Ո՛Օօոտ1ճսւ»: Թեթնակի գլուխ տալով՝նա ֆատ նս գնաց դեպի իր սեղանը. մատիտները մի կողմ բշեցի, Հանեցիինքնաճոսս ն տխուր գործի անցա: Մոսյո Ցոշոտոն, ինչպես ն ուրիշ շատ իսկապես լավ նկարիչներ, որպես ուսուցիչ բոլորովին բարձր չէր կանգնած որոշ ընղունակություններունեցող ուղածդ մանկավարժական

իննի

մոտ

ու

քատքոտացնելով

միջակ նկարչից:Նրա

ուղղումները, այսինթն գործնական

ուսանողների աշխատանքներից կալկալյլի վրա կատարած արված գրավոր դիտոնրա նկարներն ու նկարների ետնում ղությունները շատ թե քիչ ունակ ուսանողինկարոցէին ցույց տալ, թե ինչպես նկարել խոզ, կամ գեղանկարչորեն ինչպեո պատկերել խոզը գեղանկարայինխողզաբնում:Բայց նա իր կլանքում երբեք ոչ մեկին չէր կարող սովորեցնել, թե ինչպես շատ լավ նկարել խոզ կամ նուլնքան լավ խողաբուն, նրանից Հենց այդ վարպետության ոչ մեծ գաղտմինչդեռ նիքն էին ուզում իմանալ ճամեմատաբարընդունակ ուսանողները: եվ բանն այն չէր, որ նա գիտակցաբարթե անգիտակցաբարթաքցնում էր իր տաղանդը կամ ժլատությունից չէր վատնում այն, նա պարզապեսչէր կարողանում Հաղոր

դել

դաւ

չզարՍկզբում այղ դաժան ճշմարտությունը

մացրեց ն չվրդովեց ինձ, Բայց դն պատկերացրեքիմ վիճագնալով կը, երբ նրա անօգնականությանապացույցները ես կուտակվում էին, ենթկրորդ նախաճաշի մոտերքում այնպիսի վիճակում էի, ոի պետք է մեծ զգուշություն պաճպատողերը չկեղտոտեի քրրտննի, որպեսզի թարգմանությանս նած ափով: ի լրումն այդ ամենի, պարզվեց, որ մոսլո Ցոէ, Ու երբ նախաչոտոյի ձեռագիրըխիստ դժվարընքեոռնելի էր, հս վճռականորենմերժեցի ճաշի գնալու ժամանակն րնձ անչրաՑոչոտոամուսինների առաջարկը.Ասացի,

որ

18--1.

Դ. Սէլէնչէթ

-33-,

`

Ժէշտէ

փոստ գնալ. Աստիճաններից ցած վաղէլով՝ ես բախտապավենխորացա անծանոթ փողոցների լաբիրինթոսի

մեջ, նախաճաշարանեկատելով՝ մտա այնտեղ, չորս բաժին «տաք-տաք» կոնի. այլենդյան հրշիկ կերա ն երեք գավաթ սուրճ խմեցի: պղտոր Վերադառնալով իմ «ԼՇտՏ Ճոոլտ մօտ ՄԱՆԱ իՂՅ1էՐ6Տ»-ի մոտ, հս օկզբում աղոտ տագնապ զգացի, ճիշտ է անցյալի փորձից ելնելով կարող էի ճաղթաճարել, բայց այստեղ դա վերածվեց իսկական վախի. մի՞թե իմ անձնական Հատնաեիշներն են մեղավոր, որ մոսյո ՑՏ8ոշոտոն ավելի «արմար գործ չի գտել ինձ Համար, քան այդ թարգմանությունները: Արդյոք պառավ Ֆու Ման-չուն գլխի՞ է ընկել, որ ես ոչ միայն ուզում էի պտտեցնել իր գլուխը Հազար ու մի Հորինովի բաներով, այլն, որ ծես տասնիննամյատղա եմ ն դիամամբ նեմ բեղեր պաճել, Անտանելիէր այդպես մտածել: Արգարության Հանդեպ 4ամոզմունքս դանդաղորեն թուլանում էբ. իսկապես,ինձ՝ առաջին երեք մրցանակներն տացողիս, էնձ՝ Պիկասոյիանձնականբարեկամիս (ես արգեն ինքս էլ (էի այդ բանին Հավատում),օգտագործելորպնս քարգմաեիչչ իմ Հանցանքը երբեք նման պատժի արժանի չէր։ Եվ բնդճանրապես այդ բեղիկները, թեկուզն նոսր, բայց իմ ահվականն էին, Հո դնովի չէին: Հանգստանալուճամար ճանապաիձճին անընդճատչոշափում էի դրանք: Բայց որքան էր ջատ էի մտածուժ իմ վիճակի մասին, այնքան աթագ թն Հիմա գնում, վերջում սկսեցի վաղել, ասես վախենալով, չորս կողմից քարեր կնետեն վրաս: ւ

բոն

Թել էի քառասուն նախաճաշի վրա ես ընդամենը կորցրել, Ց8ոշուտո ղույգբ արդեննստած աշխատում էր: նրանք Թե նկատել են, ճայացքներըչբարձրացրին, ցույց չտվին, ե: եմ ես նստեցի մտել: Քրտնած, ռր ներ. շնչակտուր՝ տեղս: Մի տասնձճինգ-քսան րուն նստել էի ձգված լարի պես, նորանոր անեկդուներ Ճարինելովծերունի Պիկասոյի մասին, եթե մոսյո Ցոշոտոն ճանկարծ ոտքի կանգներ ու ռակսեր մերկացնել ինձ, եվ այդ ժամանակ նա իսկապես ոտկանդնել էի, Քի կանգնեց ու մոտեցավ ինձ, ես պատրաստ անճչրաժեշտությանդեպքում ճամառորձն նրան մատուցելու Փիկասոյիմասին թարմ բամբասանքս, բայց երբ մոտեցավ --838--

սեղանին, ինչ-որ մտածելէկ, ի սարսափ ինձ, ղուրս թով գլխիցս, Սակայն օգավեցի առիթից, որպեզի Հիացմունթ արտաչայտեմ մադամ Յոշոտոյի գլխավերնում կախվուժ քոչող սագի մասին, նս շռայլորեն գովեստներ տեղացի ունեմ, անդաչ մի Հարուստ ծանոթ Ասացի, ոի Փարիզում էս, փող չի որը խնայի մոսլո Յոշոմալույժ, բացատրեցի տոլի այդ նկարի Համար:Ասացի, եթե մոսյո ՅոշուոնՀմաձայն է, ես կարող եմ անչապաղ կապվել ՓառիզիՀետջ Բարեբախտաբար մոսյո Ցոչոտոն բացատրեց, որ նկարը պատկանումէ իր զարմիկին, որը «իմա «յուրընկալվում է Ռապոնիայում:եվ անմիջապես էլ, նախքան ես կճասցնեի ափսոսանք Հայտնել, նա ինձ «մոսյո Դոմյե-Սմիք» անվանելով, Հտրցինեց.չէի՞ բարեչաճի մի քանի առաջադրանքներ կատարել, նա գնաց իր սեղանի մոտ վնրադարձավերեթ Հաստ ծրարներ ձեռքին. կանգնել էի չշմած, մեջենաբար գլխով անելով ն շոշափելովպիջակիս գրպանը, ու" դրել էի մատիտները. Մոսյո Ցոշոտոն բացատրեց դասավանդման մեթոդը դասընթացներում(ավելի ճիշտ կլիներ ասել՝ ամեն տիպի մեթոդների բացակայությունը), նա վերադարձավ իր անզանիմոտ, իսկ իմ խելթբ դեռ գլութս չէր գալիս: ու

Երեք աշակերտներն էլ անգլերեն էին գրում մէզ: Առաչեն ծրարը Տորոնտոյից ուղարկել էր քսաներհքամյա մի նա իր Համար ֆաժկանուն էր ընտրել՝ տնային տնետնեսուծի, ԲեմբիՔրեմեր, այղ անունով էլ պետք է ուղարկեինք նամակները։«Մեծ վար։դետննրիսիրաշարնձեր»դասընթացներն ընդունվողները պետք է Հարցաթերթիկլրացննեինն կցեին էթ ուք հ տասի երենց լոսանկաիբ:. Միսս Քրեմերբ նա պատկերվածէր Հարաբերությամբ մի լուսանկար, որտեզ լողաապարանջանըկոճին Հաղցրած, առանց ուսակազերի ղգեստով ն Ճերմակ ծովային անչճովարգլխարկով: Հարցաթերթիկում նա Հայտնում էր, թե իր շիրելի նկարիչներն էն Թեժբրանդըն Ուոլթ Դիսնեյը, նա գրում էր, Քն Հույս ունի կրրեէ Հասնել նրանց փառջին. Աշխատանքների նմուշները մի քիչ անփութորենքորոցով ամրացված էին երա լուռանցարին։ Դրանքբոլոբի զարմանքէին Հարուցում: Բայց ժեկը անմոռանալիէր. Այգ անմոռանալին կատարվածէր վառ ն տակը գրված. «եվ ներիր երանց մեզգունի չրբաներկով

--39-.

Փերնիրենց»: Այն պատկերում էր երեք տղաների, որոնքձուկ էին բոնում մի տարօրինակ ջրամբարում, ն մեկի բաճկոնաբռնելն կը կախված էր «Ձուկ արդելվում է» Հայտարարուչթյամբվաճանակիվրալ Ամենաբարձրաճասակի առաջինպլան մղված ոտքը վարակված էր ոասխիտով,մյուսը՝ փղ«յին Հիվանդությամբւ-- Հավանաբարմիսս Քրեմերը այդպիսով չանացել էր ցույց տալ, որ տղան կանգնած է ոտքերն իրաբից Հեռու դրված, իմ երկրորդ աշակերտի »պարզվեց, որ Ճիսունվեցամյա «բարձրաշխարձիկլուսանկարիչ» է՝ Ռ. Հովարդ Ռիչջֆիլդ Նա գրում Ուինձորքաղաքից։ անունով, 0նթարիո նաճանգի էբ, քն կինն իրեն տարիներշարունակ Հանգիստչի տալիս, որպեսզիինքն էլ «խցկվի այղ շաճավետ գործիմեջ», դառնա նկարիչ:նրա սիրած եկարիչներն են Ռեմբրանդը, Սարջեննա խելացիորեն ավելացրել էր, որ տը ն «Տիցյանը»,բայց ինքը մտադիր չէ նրանց ոգով աշխատհլու: նա գրել էր, թե ավելի շատ ճնտաքրքրվում է գեղանկարչությանսատիրական կողմով, քան զեղարվեստական,եվ ի Ճասոուռումն իր նա ստեզուղարկել էր բազմաթիվ օրիգինալ Հավատամքի, մատիտով ն յուղաներկով արված, նկարծագործություններ՝ ներից մեկը, իմ կարծիքով նրա գլուխգործոցը, ընդմիշտ տպավորվեց իմ ճիշողությանմեջ. այդպես տպավսրվումեն Հանրաճանաչերգերի բառերը: Դա սատիրա էր բոլոլին քաջ ծանոթ, շիկաճեր խոպոպիկներովն փոս ընկած կ"օքով մի անմեղ աղջկա ողբերգությանմասին, որին Հանցազործ կերպով գայթակղել էր քաճանան, եկեղեցում, այսպես ասած, ուղղակի զոճասեղանի ճովանու տակ, նկարիչըգրսֆիկորեն ընդգծել էր իր Հերոսների Հագուստների գեղարվեստական անկարգ վիճակը, Սակայնմերկացուցիչ սատիրականսյուԺեից ավելի ինձ ապշեցրին աշխատանքի ոճր ն կատարման ու ես չիմանայի, որ Ռիջֆիլդն Բեմրի Քրեմերը բնույթը: եքե Հարյուրավորմղոններ իրարից Հեռու են ապրում, կերդվեի, թե ԲեմբիՔրեմերն է օգնել Ռիչֆիլդին զուտ Փեխնիկական '

տեսանկյունից, առիթները, տասնինը տտրեկանում ՉՀաշվածբացառիկ

չ

Հումորիզգացումը իմ ամենախոցելիտեղն էր ն առաչին իսկ դեպքում այն մեռնում էր երրէմն մաանչՀաջողությունների --340--

սամբ, երբեմն էլ ամբողջությամբ: ՌՈիջֆիլդնու Քրեմերը իմ մել բազմաթիվ զգացումներ արթնացրին, բայց ծիժաղ՝ ամեննին։ Ու երբ նայում էի նրանց աշխատանքների,մի քանի անգամ իմ մեջ ցանկություն առաջացավ վեր կենալ ե ուզլղակի պաշտոնական բողոքով դիմել մոսլո ծոշոտոյին: Բայցես այնքան էլ լավ չէի պատկերացնում, ին ինչ ձեով սլետք է արտաճայտվիայդ բողոքը: Հավանաբար, վախենում էի, որ, մոտենալով նրա սեղանին, ես խզված ձայնով կգոեմ ապրել նրա ամեչեմ. «իմ մայրը մեռել է, Հարկադրված ամուսնու մոտ, ե Նլու-Ցորքում ոչ ոք ֆրանսենառղորմած բեն չի խոսում, իսկ ձեր որդու սենյակում իսկի աթոռներ կլ չկան: ինչպե՞ս եք ուզում, որ ես նկարել սովորեցնեմ այ" ապուշներին»,

Բայց այնքան էի ինձ ընտելացրել զսպել

Ճուսաճատու-

որ այդպետ թյան նոպաներս էլ չելա տեղիցս: ծվ երրորդ ծրարը բացեցի: որ իմ երրորդ աշակերտուճին միսնձնուճի էթ Պարզվեց, Ս. Հովսեփիկանանց մենաստանից,քույը հրման,որ «խոՀարարություն ն նկարչություն էր ուսուցանում Տորոնտո-չյից ոչ ճնռու, մենաստանի տարրական դպրոցուփ: Չգիտեմ ինչպես ավելի լավ կլինի նկարագրել այն, ինչ զտնվում էր նրա ծրարի մեջ: նախ, պետք է ասել, որ իր լուսանկարի փոխարենքույր հրման, առանց որեէ բացատրության,ուղարկել էր իր վանքի պատկերը: Հիշում եմ նան, որ չէր լրացրել ճարցաթերթիկի «տարիքը» կետը: Մյուս կողմից էյ, աշխարճում ոչ մի Հարցաթերթիկ արժանի չէ լրացվելու ալնպես, նա ծնվել ն մեծացել էր կնչպես քույր հրման էր Միչիգանինաճանդգ, ճայրը «խաղավությամբ» Դեթրոլտում, ծառայել է «ավտոմեքենաներիՀսկման րաժնում»։ Տարրական կրթությունից բացի, նա մի տարի էլ սովորել է միջնակարգ դպրոցում: Ոչ մի տեղ նկարչություն չի սովորել: Նա դասավանդում միալն այն գրում էր, որ նկարչություն է պատճառով, որ քույր այսինչը մեռել է, ե ճայր ծլմերմանը (ս այդ ազգանունը լավ եմ ճիշում,որովճետն էմ ութ տամներըՀանող ատամնաբույժի ազգանունն էլ էր Ցիմերման) ընդունել է իրեն Հանգուցյալի փոխարեն: նա գրում 34 փոքրիկներկան, էր, որ իր խոճարարությանդասարանում

ն

անտեղի դեսուդեն չնետվել,

"

լրացրել:

ա-

՞

-341--

իշկ նկարչության դասարանում՝

փոքրիկներ, Ամենից ն աստծո սիրում է «աստծուն ավելի խորճուրդը», ինչպես նան սիրում է «տերեներ Հավաբթել,միայն այն ժամահակ, երբ դրանք իրենք են թափվում գետնինո»։նրա սիրելի նկարիչը եղել է Դուգլաս Բանտենդը(խոստովանումեմ, որ նման նկարիչ չեմ ես երկար տարիներ որոնել եմ, բայց նա գրում էր նան, որ իր փոքրիկները«սիրում են գտել), նկարել վազող մարդուկներ, իսկ ես բոլորովին չէմ կարողանում դա նկարել»: նա գտնում էր, որ շատ կաշխատիլավ նկարել սովորել ն Հույս ունի, որ «մենք ներողամի կլինենք իր ճանդեպը» "Ծրարի մեջ ընդամենը վեց նմուշ կար նրա աշխատանջներից: (Դրանք բոլորը անստորագիր էին, դա ինքնին մանբուք է, այն ժամանակ ինձ շատ դուր եկավ): նվ Բեմբի Քրեմերըչե Ռիջֆիլդընկարների տակ դրել էին |ծնց ստոբազրությունը, կամ, որ ավելի էր ինձ զայրացնում, իրենց տարի Այդ ժամանակից արդեն տասներեք անվանատառերը:։ ես մինչն այսօր է անցել, բայց էլ Հիշում եմ քույլ հրժայի բ"լոր այեպես են վեց նկարներն էլ, բայց դրանցիցչորսը են երբեմն իմ Հանոր տպավորվել, խանգարում ճոզեկան գիստը: նրա լավագույն նկարը արված էր ջրանէ,կով, փաքեթավորման թղթի վրա (դարչնազույն փաքեքաժղթի վրա, մանավանդոչ շատ ամուր թղթի, ալնպե՛ս Հարմոռ էյ, այնՇատ նշանավոր նկարիչներ են ննարհլ. ալո«ե՛ս, Հաճելի, ասելիթ չես պիսի թղթի վրա, Հատկապես երբ որեէ մեֆ նա

բայց

ունեցել),

նայած ոչ մեժ չափսերին, մոտավորապես տասը-տասխնամքով մանրամասնորեն ներկու դյույմի վրա շատ պատկերված էր Քրիստոսիմարմնի տեղափոխությունըՀովքարանձավը, Առչնի պլանում, սեփ Արիմաթեացուայգու աջից, երկու մարդ, ՃավանաբարՀովսեփի ծառաները, բավական անճարպկորեն տանում էին մարմինը, Հովսեփըգնում էր նրանց ետնից։ Այդ իրադրության մեջ նա, Ջեննս, շատ ձիգ էր պաճում իրեն, նրա ետնից, պատկառելիտարածության ու

առանց ծրավերի էլ եկել որոնք Թերենս վրա, խառնամբոխի,

էին, լացկան կանանց, բերանբացները. երեխաների միչն գնում էին գալիլիացի կանայք, իսկ նրանց մոտ էյ անաստ--842--

շներ: Բալջ էեն հրեք բակապաչ վածֆկերպով վազվզութ ամենից ավելի իմ ուշադրությունը գրավեց կանացի մի կերձախից, դեմքով դեպի Հանդիպարանք, առաջին պլանում՝ սատեսը կանգնած: Աչ ձեռքը վեր պարզած նա ՀճուսաՃճատորեն ձեռքով էր անում ինչ-որ մեկին, գուցե երեխային, կամ ամուսնուն, իսկ գուցեն մեղ՝ Հանդիսատեսներիայ-մեն ենչ թող ն արի ալսահղ: կուռապսակըշրջանակում էր ա-

երկու կանանց գլուխը, որոնք գնում լին ամբոխի առջնից, չկար, այդ պատճառովէլ էո ձեռքի տակ Աստվածաշունչ միալն կարող էի ենթադրել, քն ովքեր են դրանք. Բայց Մաբիամ Մագքաղինացունես անմիչապես ճանաչեցի, Հչամենայն դեպս, Համողված էի, որ նա է: նա գեում էր առչնից, ամբոխիցանջատ, ձեռթեքը կախ գցած: Իր վիշտը, ինչպես ասում են, արտաքոատ ցուլց չէր տալիս, ծիա վրայից բոէ եղել որքան մտերիմ թե երնում, չէր ծանգուցյալը լորովին Հետ օրերին, ինչպես գեմքերը, այնպես եր վերջին բոլոր էլ նրա դեմջբ նկարված էր էժանագին մարմնս ուլն յչրաներկով: Բայց միանգամայն պարզ էր, ոի քույր հոման ինքն էլ էր Հասկացել, որ ալդ պատրաստի գույնը Ճարմար չէ նրան, ն, ոչ ճմտորեն, ամբողչ սրտով աշխատել էր մեղմել այն, նկարումուրիշ լուրջ թերություններ չկային: Ճիշտն ասած, ամեն տիպի քննադատությունըարդեն րծավխնգրու թյուն կլինձր։ Իմ կարծիքով դա իսկականնկարչի գործ էր, բարձի ն վերին աստիճանի ինքնատիպտաղանդի կնիքով, էր Հայտնի, Թե որքան Համառ չնալած միայն աստծուն աշթբատանքէր ներղբվածայդ նկարի մեջ: իմ առաչին մզումբ ծզավայն,որ թուլր Իրմլի նկարմոտ: առաժ ներն Քայց այստեղ էլ նետվեմ մոսլո Ցոշոտոյի չելա տեղիցս: Չուզեցի ոխսկի գիմել. Հանկարծ ու քույր Իրմային խլեն իմ ձեռքից: ԴրաՀամար էլ նես խնամբով ծալեցի մի կողմ դիի, «աճույքով մտածելով, որ երեկաՓրաին յան, ապատ ժամանակս կաշխատեմնրա նկարների վբա: Հետո նս ճամբերությամբ, որ մաքօվս անգամ չէր անցնում, սկ«եզի ուզԹե ունեմ, մեծաչոգորեն ու բարեճշաճությամբ կ կնոչթ (ՏՅՈՏ' սհռի նչշանզել մձրկ բնորդին՝տզամարգուն հմ

ու

Առանցը

Ների), Ռ.

որ

սեթնեթանքով

ու

անվայելչորեն

պատկերել էր

Հովարդ Ռիջֆիլդը։ Ճաշի ընդմիջման ժամանակ ես արձակեցի բլուզիս հրեք կոճակները ն ջուր հրմայի ծրարը դրեցի այնտեղ,

ուր

մուտք չէին

կարողգործել

ոչ

գողերը,

մանավանդՑոշոտոամուսինները: Բոլոր երեկոյան ընթրբիքներըդպրոցում կալանում էին 1Հթասլարակված, բայց Հաստատուն ծիսակատարությամբ: Ուղիղ Հինգն անց կեսին մադամ Ցոշոտոն ոտքի էր ելնում ն գնում վերն ճաշ պատրաստելու,իսկ ծս մոսյո Ցոշոտոն ոչ

ու

սովորաբար իրար ետկից նույնպես ալնտեղ էինք գնումուղիղ վեցին, Ոչ մի շեղում ճանապարչից, թեկուղն դրանք կոչված լինեին առողջապաճության կամ Հիդգիննայի՛անճետաձգելի ռրաչանջով,չէր նախատեսվում: Բայցայդ երեկո ջերմացաժ իրմայի ծրարից, որ դրված էր ծոցս, ես առաջին անՔույր պամ ինձ Հանգիստզգացի: Ավելին, ճաշի ժամանակես ալդ Ճճասարակության իսկական ոգին էի. Պիկասոլիմասին մի այնպիսի անեկդոտ պատմեցի, որ մատներդ կլպստես, թեր-

ավելորդ չէր լինի դա պաճել սն օրվա Համար: Մոսյո 8Տոշոտոնմիայն թեքնակիորեն իջեցրեց ճապոնական թերթը, փոխարենը մադամը կարծես թե Հեստաքրքրվեց.Համենայն դեպս չզզացվեց, որ բոլորովին չեն Հետաքրքրվում: հակ երբ ավարաեցի, նա առաջին անգամ, եթե չՀաշվենք առավոտվա ճարցը՝ չէի՞ ցանկանա ձու ուտել, դիմեց ինձ. ցուցե, այնուամենայնիվ, մի աթոռդենն իմ սենյակում, նս շտապ նս,

հս բացատՈ2մճծ»: պատասխանեցի.«ՕՈ, ՈՕո, ՈՂ61Ը1, եմ ե պատին րեցի, որ խսիրը միշտ մոտեցնում այդպիսով ընտելանում եմ ուղիղ դիրքով նստելու վիճակին, իսկ դա ինձ շատ օգտակար է, նս նույնիսկ վեր կացա, որպեսզի տամ, թե որքան եմ կորացած քայլում: ցույց ճապոներեն ինչ-որ, երբ ճաշից Հետո Ցոշոտո զուլգը գուցեն շատ Հետաքրքիրմի Հարց էր քննարկում, եռ սեղանի մոտից Հեռանալու թույլտվություն խնդրեցի: Մոսլո ծոշոտոն ինձ նայեց այնպես, ասես զարմացավ, թե ինչպես եմ Հալտգլխով Համաձայնության նշվել իրենց խոչանոցում, բայց ես ն արագ-արագ գեացի գնպր իմ նշան արեց, միջանցքով աննյակը:

ՀՐՈ, «-844--

«ք ջնորՀակալություն,տիկին:

Լրիվ միացնելով

փակելով դուռր նս Հանեցի իմ մատիտները, ապա պիչջակս,արձակեցի բլօւվիս կոճակները ն, քույր իրմայի ծրարը ձեռբիցո ցած չդնելով, նստեցի` ամեն բան դա» Ճատակին փռված խսրի վրա, Անտրաժեշտ աավորելով ծատակին՝ դրեթե մինչն առավոտյան տասը եռ չանացի քույր իրմային իր գեղարվեստականորոնումների մեջ ցույց տալ այն օգնությունը, ինչի կարիքը, իմ կարծիքով, նա զգում էր: էսքիզներարեցի մաԱռաջինճերթին ես մի տասը-քսան տիտով։Չէի ուզում Թուղթ բերելու Համար գնալ ուսուցչանոց, ուստի նկարում էի սեփական փոստային Թղթի երկու հս երկար, մի շատ երկար նաերեսին էլ: Դա վերջացնելով, մակ Գրեցի: Ամբողջ կյանքիս ընթացքում ես ննրոսթենիկ կաչաղակի պես ճաղար ու մի տեսակ անպետքբաներ եմ Հավաքել ու ռչաճել, ու մինչն Հիմա էլ ինձ մոտ պաճպանվելէ 1939 թվականի Հունիսյան այն գիշեր քույբ հրմային գրածւ նախավերջին նամակի սնագրությունը, նս կարող եմ բառացի մեջ բերել ամբողջ նամակը,բայց դա իմաստ չունի» Բազմաթիվ էջեր, իսկապես դրանք բազմաթիվ էին, էս նվիրել էի նրա չնչին սխալներիբացաճայտմանը,որոնք նա բաց էր թողել իր գլխիավորնկարում, ճատկապես գույների ընտրության ճարցում։ ես թվարկել էի բոլոր պիտույքները,որ Ֆրան պետք Գին որպես նկարչի, նշելով դրանց մոտավոր արժեքը. եռ Ճարցնում էի, թե ով է ԴուգլասԲանտինգը։Որտե՞ղկարող եմ տեսնել նրա աշխատանբները։ ես նրան ճառքնում էի (ճՃասկանալով, որ դա Հեռավոր նպատակիքաղզաքականությունն է) տեսե՞լ է արդյոք Անտոնելո դբ Մեսինի աշխալույսը

ն

՛

.

տանքների վերատպությունները, նս խնդրում էի նրան՝ գրեցեք խնդրեմ, քանի՞տարեկան եք, ն մանրամասնորեն Ճավատացնումէի, որ դաղտնի կպաչճեմայդ տեղեկությունները, եքե նա ճայտնի ինձ: Ես բացատրեցի,օբ Ճնտաքրքըրում հմ, որովչճձտնայդպես ավելի արդյունավետկարող եմ որոշել իմ ուսուցման մեթոդր: եվ անմիջապեսէլ, մի ջնչով Հարցրի, Թե այցելուներին թույլ տալի՞սեն մուտք գործել մենաստան:

Վերջինտողերը, ավելիճիշտ նամակիս վերջին քառա-. --Տ848.-«-

կուաի մճտրերը, ավելի լավ կլինի բառացի մեջ բերեմ, չփոփոխելովոչ շարաճյուսությունը, ոչ էլ կետադրությունը: եք ֆոբանսեբենին, «...Եթե դուք տիրապետում խնդրում տեղյակպաճելինձ, ոբովճետնանձամբես ֆբանսեբենով մաքեոս, քանի ավելիճշգոիտեմ կաբողանումառտաճայտել ար եմ անցՖրանսիայում կյանքիս մեծ մասը Փառբիզում,

Խմ

կացել:

ԵՐեում

է, դուք շատ եք շաճագոգոված այն բանում, ոբ

օովոբեք վազող մարդուկներնկարել ե ճետագայումայդ

վանքիդպոոցիձեր ճաղոոբդել տԵխնիկան

աշակծոտումինեեմ առաջարՐին։ Այդ նպատակով մի քանիուբվանկարկեր կում, գուցե ձեզ պետքգան: Դուք կտեսնեք,որ դրանքճապն ճարկ ջֆտապ են աբված,չատ հեռու են կատառելությունից եմ, չկա ընդօբինակելու, բայց ճուսով դբանցմեջ կտեսՇԵք այն ճիմնական ոբոնք ճետաքբք»ում են ձեզ: միջոցները, մեր ոչ մի Վախենումեմ, թե դիրեկտորը դասընթացների դա այդպես է: ես ռիստեմիչի նետնում: Դժբախտաբար, բիանումեմ ձեր ճաջողություննեբով, դուք արդենշատ հեռու Եք գնացել,բայց չգիտեմինչպեսվարվեմմյուս աշակեբտանե, իմ կարծիքով, ճետամնաց ՇԵբիսճետ, մտավորապես ճուսալիոբեն բութ աշակեբտներիս: նան Մ. Ֆբանեմ: Սակայն ես ագնոստիկ Դժբախտաբաո, եմ, եբկբպագուն թեն ինքնինճասկանալի ցիսկԱսիզիացու Ի դեպ,ճայտնի՞ է՝ զուտ տեսականորեն: է ձեզ աոդյոքմաննա Բամասնոբեն, թե ինչ է ասել (ՖոանցիսկԱսիզիացին) շիկացածԵՐկաթով: Եք պատրաստվում էին նբան կուրացնել է աստված քեզ ուժ ն գեԱսել ճետնյալը.«Եղբայբկբակ, ղեցկությունէ տվել ճօգուտմարդկանց.աղաչում եմ քեզ, նրա խոսքերը ողոբմածեղիր իմ ճանդեպ»:Ջեր նկարնեբում հիշեցնողինչ-որ շատ լավ բան կա, ամենայն դեպս, ինձ այդպես է թվում: Ի միջի այլոց, թույլ տվեքիմանալ,ԵշկՄաՇագույնճագուստովէակը, առաջինպլանում, առղյոք Խոսքն է, այն նկա՞իմասին ոո Րիամ Մագթաղինացին չէ՞: էինք: Եթե ոչ՝ ուրեմն ես խոբապես Ռիչ առաջ քենառկում եմ: չփռոթում Ինչեէ,դա շատ բնորոշէ ինձ ճամար: ձեշ կճամարեք Հուսովեմ, ոբ դուք ինձ կատարելապես ոո

տբամադոության տակ, քանիդեռ սովոռում եք «Մեծ վապետներիսիրաճարներ» դասընթացներում: Անկեղծասած, եռ ճամաբում եմ ձեզ առտակաոգտաղանդավոր բոլոբովին չեմ զաբմանա,Եթե շատ մոտիկապագայումդուք մեծ նկաԲիչ դառնաք:Այդ պատճառովէլ ճաոցնումեմ ձեվ՝ եբկնա-. գույն զգեստովէակը, առաջինպլանում, ՄաբիամՄագթաղինացինչէ՞ աոդյոք,ոջբովճհետե, եթե ղա այդպես է, ապա նբա վախենումեմ, մեջ ավելիշատ ձեր բնածինտաղանդն քան կբոնականճամոզմունքնեոը: է աբտացոլված, Սակայն, իմ կարծիքով,այստեղվախենալու ձաոկչկա: Անկեղծորենճուսով եմ, ոբ իմ նամակըողջ ն առողջ վիճակումկստանաք,մնամ է ստոբագբություն ղովեր) Ջեզճարգոպ(այստեղպետք ժան դը Դոմյե-Սմիթ «Մեծ վաբպետների սիրաճարներ» Բաստիքային ուսուցիչ: դասընթացնեոի ու

ոո

`

'

Հ.

Գ.--

քիչ էՐ մնում մոռանայիձեզ զգուշացնել, են իրենց աշխատանքնեոը դպոոց ունկնդիրները պաբտավոր ամեն եռկու մեկ, երկուշաբթիօրեներկայացնել շաբաթը Բին: ՈՐպեսառաջինառաջադրանք, խնդոումեմ մի եոկու ուբրվանկար անել բնոոդից:Նկարեցեքազատ, առունց լարվելու: Հասկանալիէ, ես տեղյակ չեմ, թե ոբբան ազատ ժամանակէ տրվում ձեզ վանքումանձնականպարապմունքճեբի ճամար, ն խնդոումեմ տեղեկացնելինձ: Ինչպեսնան պիտույքները, խնդոում եմ ձեռք բերել այն անձճբաժեշտ ոո ոբոնք ես եմ կցանվերը,այնպես թվարկել ճամարձակվել կանայի,ռՐ դուք ճնաբավորին չափշուտ վկսեիքյուղաներկով նկարել:ՆԵբեցեքինձ, եթե ուղղակի ասեմ, բայց ինձ ունեք ն բվում է, որ դուր կոքոտ, պոռթկուն խառնվածք չպետք է ջրաներկովաշխատեր,շուտ անցեր յուղանեոկին: Ասում եմ դա բոլուրովին առանցհետինիմաստի,բնավնպաես դա ճամատակ չունեմ ձեզ վիրավորել,ընդճակառակը, Բում եմ գովեստ:Խնդբումեմ նան նախկինձեո բոլոր աշՐ ինձ, ոբոնք, իճաբկե,պանպանվել խատանքները ուղարկե են, անճամբերբ ուզում եմ տեսնել ղբանք:Չեմ ուզում ասել, որքան միչի որբ ստանամ թե եբկաբպիտիթվան ինձ օբերը, ՀԵՐ

նամակը:

ոո

.

Եթե իմ կողմիցսա չափիցավելի մեծ ճամառձակություն. չէ, ապա ես շատ կցանկանայիիմանալ` բավայ"արո՞ւմէ է` զուտ ձճոգեկան ձեզ վանականկյանքը.ճասկանալի իմասոբ ես եմ տով: Անկեղձկասեմ, բազմաթիվաղանդներ զուտ գիտականտեսանկյունից, ճիմնականում օումնասիբել նճբանաբվաոդյան «Դասական ստեղծագոոծություննեոի» ն 36, տաբակության 45-ոդ հատորներով,որոնց, ճավամեծ Բիացմունք նաբար,դուր ծանոթԵք: Ինձ առանձնապես է պատճառում Մարտին Լյութեբը,բայզ, իճաբկն,նա բաղոքականէբ: Խնդոումեմ, մի՛ նեղացեքինձանիյ։ Ես չեմ չի ճաոչ մի դավանանք, դա իմ խառնվածքին պաշտպանում մապատասխանում: Ավարտելովնամակս՝ կոբկինխնդրում եմ մի՛ մոռացեքինձ ճայտնել ընդունելությանժամերը, քանի օբ շաբաթվավեշջում ես միշտ ազատ եմ ե կաղ Եմ շաբաթ օը պատաճմամբ ճայտնվելձեո կողմերում:Խընդեք Բում եմ, մի՛ մոռացեքնան ճայտնել՝ տիբապետո՞ւմ ես ֆճոանսեբենին, ոբովճետնճակառակիմ ջանքեբին, դրժվաշությամբեմ ճաբմաբ բառերգտնումանգլեբԻնով,ոբովճետն անսիստեմեն, անկեղծ ոչ խելացիդաստիչսբաասած, կությունեմ ստացել»: ու-

երեքնանց կեսին նս փողոց դուրս եկա, որԱռավոտյան պեսզի փոստարկղ գցեմ քույր իրմալի նամակը ն նկարները, ՀրճվանքիցտառացիորենՀարբաձ՝ Հանվեցի,

ճազիվ:

չջարժելովձեռքերս, ու փովեցի մաՀշճակալին, Արդեն երազում, միջնորմի ետնից լոանցիՏոշոո ամուռիններիննջարանիցեկող տնքոցները: ծս պատկերուցրի,թե առավոտյան ինչպես են նրանք երկուսն էլ մոտենում ինձ ն նդրում, չէ` աղերսումխիստ մանրամասնորեն, սարսափեձնով լսել, թե ինչն է տանջում նրանց ալդլի մանրակրկիտ նս. Պարզորոշպատկերացնում էի, թե դա ինչպես տեղի կունենա. ես կնստեմ նրանց մեջտեղը, խոշանոցի սեղանի մոտ ն Հերթով կլսեմ նրանց առանձին-առանձին, Գլուխս ձեռքերիս Հենաժ՝ ես կլսեմ, կլսեմ, կլանմ, մինչն ռր վերֆապես Համբերությունն, սպառվի, Ու այդ ժամանակ ձեռքա կմտցնեմ ուղղակի մադամ Յոշոտոլի կոկորդը, կճանեմ սիրու տը, ինչպես թոչնակին, կտաքացնեմձեռքերիս մեչ, Իսկ

--848--

-

կտամ քույխի հրայի նկար» ները, ն նրանք կբաժանենիմ ուրախությունը: ակնճայտ ճշմարտությունը ուշ է ճանաչո: Սովորաբար գտնում, բայց ես ճասկացա, որ երջանկությանե ուրախության «Հիմնականտարբերություննայն է, սր երջանկությունը պինդ մարմին է, իսկ ուրախությունը՝Ճեղուկ. Ինձ Համակածֆ ուրախությունըսկսեց նվազել առավոտից, երբ մոսյո Տոշոտոն իմ սեղանին դրեց ես երկու ծրար, նոր աշոկերտների զորժեր. Այդ պաճին ես խաղաղ Հանգիստ աշխատում էի ոբ քույր իրմային Բեմժբի Քրեմերի` նկարիվրա,իմանալով, գրած իմ նամակն արդեն ճանապարճընկավ: Բայց բոլորովին չէի սպասում, որ Հարկադրված կլինեմ գործ ունենալու այնպիսի այլանդակ երնույթի ն էլ ավելի ապաշնորճ երկու մարդկանցճետ, քան Բեմբինէր կամ Ռ. ՀովարդՌիչֆիլդը' Զգալով, թե ինչպես են իմ բոլոր բարի մտադրությունները չքանում, էս ձյսեցի. դա առաչին սիգարետն էր, որ ծխում էի ուսուցչանոքում, գործի անցնելուս պաճից ի վեր. Սիգարետն օգնեց, ու հս կրկին սկսեցի աշխատել Բեմբիինկարի վրաս Բայց չէի ճասցրել երեք-չորս անգամ ծուխը ներս քաշել, երբ զգացի, որ մոսյո Ցոշոտոննայում է թիկունքիս:։եվ ասես ի ճաստատումն դրա, լսեցի, թե ինչպես նա ետ քաշեց աթոոր։ ես վեր կացա նրան ընդառաջգնալու, երբ նա արդեն մոտենում էր, Անտանելիության աստիճան ատելի շշուկով նա բացատրեք ինձ,Քե անձամբ ինքը չի առարկում ծխելուն, կանոնը թուլլ չի տալիս բայց, ավա՛ղ,դպրոցականկարգ ուսուցչանոցում ծխել, նա լայն ժեստով դադարեցրեցիմ նե րողությունների «ճեղեղըն վերադարձավիր անկյունը, մամուու դամ Ցոշուտոյի Սոսկալիսարսափիմեչ մտածեցի, թե ինչպես կդիմանամ ես այդ տասներեք օրը, մինչն երկուշաբթի, երբ, Հավանաբար, կստացվի քույր իրմայի նամակք, ու չեմ խենթանա: վերջնականապես Դա երեքշաբթիառավոտյանէր. Այդ ամբողչ օոն ու ճաջորդ երկուսը տենդագինգործունեություն էի ծավալել: ծս, 6 այսպես ասած, դուրս թափեցի ԲեմբիՔրեմերի ն Ռ. Հովարդ Ռիչֆիլդիբոլոր նկարներիփորոտիքըն կրկին Հավաքեցիու տեղադրեցի՝որոշ մասերը փոխարինելովնորերող։ Ես նրանց ճամար պատրաստեցիմի տասնյակ,նորմալմարբդու ՃաՔրբ նրանք կշանգստանան,ցույց

ու

ու

--849.-՝

ՀիմՎ մար տառացիորեն վիրավորական, բայց միանգավայե նավոր վարժություններ. Մանրամասննամակեեր գրեցի, Ռ. ՀովարդՌիչջֆիլդինես խնդրում էի ժամանակավորապեսդա« դարեցնել ծաղրանկարչությունը, Հնարավորամենայն քաղաջավարությամբ Բեմբիին խնդրում էք, եաե կարելի է, գոնե ժամանակավորապես խուսավխել«նվ ներիր նրանք մեղՔճրն իրենց» մակագրությամբ նկարներ ուղարկելուց. իսկ չորեթշաբթի առավոտյան, ծայր աստիճանլարված, եռ զբաղվեցի մի նոր աշակծրտով՝Քանզարթաղաբի բնակիլ (Մեյնի ծաշանգ) մի ամծերիկացիով,որը Հարցաթերթիկում ազնիվ չատախոսությամբ գրել էր, Թե իր «իրաժ նկապարզամիտի րիչն ինջն է. նա իբեն անվանում էր ոկալիստ-Իբատրակչցիռնիստ:

:

Ծառայությունիցդուրս ժամերը նս անցկացրիայսպես ծրեթշարթիծերեկոլանավտոբուսով գնացի Մ«նոնալիկենտ-

րոն, այնտեղ երրորդ կարգի կինոյում մի ամբողչ ժուլտիպլիկացիոն ծրագիր նայեցի, մուլտֆիլմերի փառատոնէր գնում, բօտ որում ինձ գլխավորապես ՀարկադրեցինՀիտանալ կատուների նրկար շարքերով, որոնք մկների մի առբողջ «որգայի ոմբակոծեցին չամպալնի խցաններով Չորձջչաբթի օթը Հավաքնեցի սննյակումս նղաժ բոլոր խսիրճերը, լցրի Քրոր ու սկսեցի Հիշողությամբ կրկնօրինակելթույր Իրմայի վբա թաղումը»: «Փրիստոսի ՄՀժ գայքակղությունեմ զգում չորեթչաբթի երեկոն Հաճարելու տարօրինակ, գուցեն, նույնիսկ լարաղետ, բայց, ճիշտն ասաժ, այդ երեկոն նկարագրելուՀամտր եռ «ւզղակի Քոսք |նմ գտնում: կեսօրիցՀետո դուրս նկա տնից ն գնացի աչքս ուր կտրի, ոչ այն 4՝ կինո, ոչ այն է` պարզապես զրոշնելաւ, չեմ Հիշում, 1939 թվականիիմ օրագիրնայս անգամ ինձ գավաճաննց.ալդ օրը էյն այլդպքս էլ գատարկ. մնաց:

Քաոը գիտեմ ինչու ս

է գատարկ: Վերադառնալավ մի

կերպ անցկացրած երեկոլից,լավ ճիշում ձմ, շր օրը առա Մնում էր,-- կանգ դասընթացներիդիմացի մալքին տ նայեցի օրթողեգիկականարՀեստաֆոցիցուցափեղկին, եվ այդտեղ սոսկալի վախեցա: Ուզեղիսմեչ մի միք առկայ» էլ, քն որքան կ սովորեմ Հանգիստ ապրել, խելացի 6 --950--

'

ղատապառ

ազնվորեն, միննույն է, մինչե ման ընդմիշտ ված եմ օտարիպես թափառելումի այգում, որտեղ

աճում

ե միայն արծնապատ միղամաններ գիշերանոթներ, էժաորտեղ քագավորում է կույր փայտե կուռքը՝ ճողվածրի նագին աղեկապ ճադած մանեկենը: Անտանելի միս" բ, լավ է դեռ, ռր միայն մի վայրկլան առկայծեց ու անցաղ: Հիշում հմ, որ աստիճաններով սլացա իմ սենյակը, արավ ճանվեցի ն սուղվեցի անկողինս, նույնիսկ առանց Ֆրագիրս բացելու: դողով: Սակայնչկարողացա քնել, բռնվել էի տենդաղզին ես լաում էի Հարնան սենյակից եկող տնքոցներն ստիպում ինձ մտածել իմ լավագույն աշակերտուծու մասին: անում էի պատկերացնել, քն ինչպես եմ գնում նրա մուռ, մենաստան: Տնանում էի՝ աճա, նա դուրս է զալիս ինձ ընդառաջ, երկչոտ, Ճիասքանչ մի դեպի ճաղապատբարձր պարիսպը, աղջիկ, տասնուք տարեկան, դեռնս կուսակրոն չձեռնադրոված,-Է դեռնս ազատ՝ աշխարձճիկկյանքով ապրելու իբ լնտրրյալի Հետ, որն այնպես նման է Գին Աբելյարին։ ես տեսնում էի, քե ինչպես դանդազգն լուռ մտնում ենք վանբի կանաչ այգու խորքբ, ու այնտեղ անճոգ անմեղորեն ես եմ նրա մեջքը, Դժվարէր պաչշել այգ ոչ էրկրային գրկում կերպարըն, թույլ տալով, որ նա չքանա, ես քուն մտա'

հն

ու

Լ

ու

ու

Հինգշաբթիօբո դատապարտյալի պես աչխաանցի

ամ-

կեսջրը, փորձելով մատիտի կալկայի չափով նմանեցնել ծառերի ֆալլուսային խորճրդանիչների այնանտառը, որ գեղեցիկ կաշւփայլ թղթի վրա պատկերել էր Բանգուրքաղաքի (Մեյնի նաչանգ) բաղաքացին: որսն անց կեսին ես այնպես էի բթացել մտադոբանս, Հոգեպես ն ֆիզիկապես, որ Հաղիվ կարողացաոռշքի ելնել, երբ մոսյո Ցոշոտոն մի րոպեով մոտեցավ իմ սհղանին: Նա մի ծրար տվեց ինձ նույնպիսի անտարբձրությամբ, ինչպես մատուցողը տալիս է մենյուն, Գա քույրիլմայի մհնաստանիմայրապետնէր գրում: նա տեղեկացնումէր Ժոսյո Ցոշոտոյին,որ Հայր Ցիմերմանը,իր կամքից անկախ պատճառներով,Ճարկադրված է եղել փոխել որոշումը նե քույր իրմային այլես չի կարող թուլ տալ մասնակցելու «Մեծ սիրաճարներ»դոսընթացին, նամակում նշվում վարպետների

«բողջ

առավոտը

նկ

նե

օգնությամբ որոշ

-35).-

Գ

էր,

ցավում են, երե դա. կարող է առիք տալ ճրոշ դժվաբուքյունների կամ դասընթացներիդիրեկցիայի ճամար անա Էորժությունների, միաժամանականկեղծորենՀույս են ճայտնում, ռր ուսուցման Համար առաջին մուծումը՝տասնչորս գոլլարի չափով, կՀատուցի մենաստանը: որ

միշտ Հաստատ ճամոզված եմ եղել, որ մուկը, խանհձվելով Հրավառության կայծից, կաղալով դեպի |ր բույնը վաղելիս, գլխում անթերի մի պլան ունի մշակաժ' թե ինչպես պետք է սպանի կատվին: Ընթերցելովու վե.ընթերցելով մայրապետի նամակը՝ ես երկար ժամանակ սնեռված մեկ էլ Հանկարծ, գադարծձլովնայել, նայում էի դրան ժի շնչովնամակներ իմ մնացած աշակերտներին.չորգրեցի ռին էլ խորչուրդտվի ընդմիշտ Հրաժարվել նկարիչ դառնալու մտքից: նս ամեն մեկին առանձին գրեցի, որ դա ինչպես անական, այնպես էլ ուսուցչի լանկ ժամանակի անտեղի վատնում է, Քոլոր նամակներըգրեցի ֆրանսեթեն. Ավարտելով՝ անմիջապեսդուրս եկա ու դրանք գցեցի փոստարկղ: Ու թեն բավարարվածությանս զգացումը երկար չտնեց, բայց շատ լավ էի զգում ինձ։ ալդ պաչին ես շատ, ժամը, երբ եկավ ճանդիսավորապես խոչանոց գնալու ես խնդրեցի չեմ զգում ներել, թե լավ Ասացի, այնքան ինձ ինձ. (Այն ժամանակ, 1939 թվականին ծս ավելի Համոզիչ ստում ճշմարտությունը, ն պարզ տեսա, էի, քան՝ ասում երբ թե ինչպիսի կասկածանքով նայեց ինձ մոսլո Ցոչոտոն, ասացի, թե այնքան էլ լավ չեմ զգում, Քարձրացա իմ աննյակնու նստեցի Հատակին. Այդպեսնստեցի մեզ ժամի չավ, ճալացքս Հառած վարագույրիլուսավոր ճեղքին, առանց ժՓխելու,առանց պիջակս ճանելու առանց փողկապս արձակելու Հետո Հանկարծ վեր թուա, Հանեցի փոստային թղթերս ն ձրկրորդ նամակը գրեցի քույր իրմային,ոչ Թե գրասեղանի մոտ, այլ այդտեղ, ուղղակի ճատակին, Նամակը ես այդպես էլ չուղարկեցի. բերում եմ բնօբի- Է ճակի ճշգրիտ կրկնությունը. ես

ու

-

«Մոնռեալ, Կանաղա, ճովիսի,

քույո Իբմա. Թանկագին

թ.

Մի՞թեես իմ վեբջշիննամակումանզգուշաբարմի այնբան եմ գբել դբակամանճաոգալիբ պիսիվիբավոբական չ

ու

նով գբավել ճայր Ցիմեբմանիուշադոությունըե անախոոժություն պատնառելձեզ: Այդ դեպքումհամարձակվումեմ խնդոել`ճնաբավոոություն տալ ինձ նեբողությունխնդոեյու ոբ ես ասել եմ՝ ջերմ ցանկություն ճամար, այն խոսքեբի ձեր ոչ միայն ունենալով ուսուցիչը, այլնձեր դառնալու

Րեկամը:Գուցե իմ խնդիրքըչափից դուրս

կարծում

եմ,

ոբ

բա-

է:

աննամե՞ստ

ոչ:

՝

չտիրապետելովվարողչ եշմաբտությունը. դուք ընդմիշտ գոնե տաոբբական ճիմունքնեբին՝ պետության Սսեմ

ձեզ

կմնաք, գուցեն շատ, շատ ճետաքոքիր նկարիչ, լայց եԵբբեր վառպետչեք ղառնա:ծս սաբսափումեմ այդ մտքից: ՋեզԲաշիվտալի՞սեՐ, թե որքան կարնորբան է դսւ։ է ձեզ ՇՐաժառովել Գուցե ճայՐ Ցիմեբմանըճարբկադոբել կակարծելով,թե դբանք կխանգարեն պարապմունքներից, ձեր Ե թե դա տարելու պարտքը: այդպեսէ, բարեպաշտական որ նա ես եմ է ապա պարտավոր ասել, շտապել եզոակացության ճանգել:ԱբվեստըերբեքչէՐ կաբողխանգարելձեզ կյանքվառել:Ես թեկուզնմեղավոր մաողեմ, միանձնոտու եմ վանականի կյանքով Ամենավատ բանը բայց ասպոում նկարչիճամաո՝ լիակատարեոբջանկությանը իսպառանտեղոբ ես եմ, է: յակ լինելն Բայց ճամոզված դորա մեջ ոչ մի բան չկա: Շատ տարիներառաջ, եբբ ես տաս-ողբեբգական նյոթ տաբեկանէի, ապոեցիկյանքիսամենաեշջանիկ օր: ժամին պետք է տեսնեիմայբիկիս,-- այդ օրր Նախաճաշի նա առաջինանգամէՐ տնից դուս եկել եբկաշատնճիվանու ես հետո,-միանգամայն դությունից ինձ եոջանիկեի զգում,եբբ հանկարծ Վիկտոր Հյուգոյիավենյոտվ անգնելու (դա Փարիզում է) հանդիպեցի մի մառդու, ոԲ քթի ժամանակ Ջետր եմ. ոչ, աղաանգամչուներ:Խոնաբհաբաո խնդրում եմ՝ Դբա մեջ խոր իմաստլ վում լավ մտածեքայդ մասին: թաքնված: լ ձեզ Հնաբավորէ նան, որ Բայբ Ցիմեբմանը պատվիոել որովհետե հնաբավոբություն չունի` ղասընթացն ընդնատել վճաբելուղասավանդման վարձը: Շատ ուբախ կլինեմ, եթե դա այդպես լինի, ոչ միայնայն պատնառով,ղա մեղքը վերցնում է իմ վբայից, այլե՝ գործնական Եթե տեսակետից: է միայն ձեր մի պատնառնիսկապես դա է, ապա բավական մեծ

-

-

ոբ

1-1.

Գ. Սելինչեր

առա» խոսքը,ե ես պատբաստ եմ առանցփոխնատուցման ժամանսահմանափակ չառկել ձեզ իմ ծառայությունները նետով: Վի՞ կարելի արդյոք քննարկելայս ճառզը: Թույլ տվեք մեկ անգամէլ ճարցնելձեզ՝ ո՞Ր օոծբինե ժամեոինէ թույլատովումայցելել մենաստան: Թույլ չե՞ք այցելել ձեզ ճաջոոդշաբաթ օոր, ճուլիսիվեցին, եշեքիցմինչե չվսցուցաճինգր, ՄոնոհալիցՏոբոնտո գնացողգնացքների Եմ Շատ մեծ աձճամբեւությամբ կին ճամապատասխան: ձեր պատասխանին: սպասելու Խոբինճաբգանքներով Ն ննհացմունքով՝ տա

Փամբ

ձիր անկեղծորեն (ճտոբազբությունը) ժան ղը Դոմյե-Սմիթ, «ՄԵծ վառպետների սիրահարներ» դասընթացի ճառտիքային ուսուցիչը ես Հ. Գ.-- Նախորդ նամակում ի միչի այլոց ճաոցբելէի, թե եբկնագույնհագուստով էակը,առաջինպլանում,աոդյոք ՄաբիամՄագթաղինացին Երե դուք չէ՞, մեծ մեղավոբունին: դեռեսչեք պատասխանել ինձ, խնղոումեմ, խուսափեքայս Հնաբավորէչ ոբ ես սխալված լիհարցինպատասխանելուց: նեմ, սակայնիմ կյանքիներկաէտապումես չէի ցանկանա ես մեկ ճիասթափություն եմ մնալ անապբել:Գերադասում գիտությանմեջ»: .

Նույնիսկ ալս

պաճին, ալսքան տարիներ Ճետո, անճարզգում, ճիշելով, որ «Մեծ վարսլետների սիրաճարչ ներ» դասընթացներինգնալիս ես սմոկինդ էի վեռցրել ճետ: Բայց վերցրել էի եհ, ավարտելով քույր իրմալի նամակը, հս ճագաչ Ամեն ինչ Հանգեցնում էր մի լավ խմելու որոչման, բայց ջանի որ կլանքումս դեռնս ոչ մի անզամ չլի ճարբել (վախից, որ Հարբեցողությունից կարող է դողալ այն ձեռքը, որը երեք առաչին մրցանակ շաճեց ու նմյսն բանձր), ապա Հիմա, այսքան ողբերգական իրադրության մեջ, 1. անճրաժեշտ դտա տոնսկանորեն 4ադենվել: Մինչ ծոշոտո ամուսիններընստած կին խսճանոքում, էս գաղտագողիմոտեցա 4եռախոսին ն զանգաճարձցի«Ուինձոր» 4լուրանոց: Ննլու-Ցորքիք մեկնելուց առաչ Բոբիիբարն» մար

եմ

|

--354--

վյո՞ւմ ես, ինչ էզբին քնել, --

--

-ծ--

ինչո՞ւ

ասում

Ռրովճետնեւ Ռամոնա, ինչո՞ւ «որովՀճետն»,

ճարցնում քե չէ...

եմ

՝

ես

էլի մաշճակալի

ես

Քեզ

եմ լրջորե՞ն

Ռրովչնտնչեմ ուղում Հրեմ Միբիին,

Մա՛մ:

Միքբ Միջիին,չ-- ասաց Ռամոնան քորեց թիթլ-Միքերանոչին: հլոխզայի ձայնը խզվելով ծղիտոցի Հասավ.-- Անմոօսվես Փնիլմեջտեղում: Դի՛, ու

--

վախեցած նայեց մորը, ոտիԱխ, այդպե՛ս,-- ն էլոիզան բռնեցՌամոնայի կից ու բոշրձրայնելով, ոչ այն է քարշ տվեց, ոչ այնէ կցեց մաճոսվալի մեջտեղը: Ռամոնան չընդդիվերցրեց .Կիացամ, լայ չեղավ, քույլ տվեց, որ իրեն տեղափոխեն, ինքը չշարժվեց: բայյ Դր ճեմա ջնիր,-ասաց էլոիզան ծանր շնչելով.Փակիրաչքերդ... է՞նչ ասացի, փակիր այս րուղեիս: Ռամոնանփակեց աչքերը: նա էլոիզան մոտեցավ անցատիչին, Հանգցրեց լույսը, անգ առավ չեմին ու երկար-երկար ժամանակչէր գնում: Հանկարծ մթուքյան մծջ նեսվեց դեպի գիշերասեղանը, ոտքը խփեց մաճճակալին, բայց տաք-տաց ցավը նույնիսկ չզգաց: երկու ձեռքով վերցնելով Ռամոնայիակնոցը՝ սեղմեց դեմթին։ Արցունքներըառվի սլես Հոսում էին ապակու վրաս իմ խե՛ղճ կորած-մոլորած,-- կրկնում էր նա նորից նորից:-- իմ ի ե՛ղճ կորած-մոլորած: Հետո ակնոցը դրեց սեղանին, ապակին դեպի ցած: կռանալուց քիչ մնաց «Հավասարակշոությունը կորցներ, բայց անմիջապեսսկսեց ուղղել Ռամոնալիվերմակը, Ռամոնան քնած չէք. նա լալիս էր, ն երեում էր, վաղուց էր լալիս: էլոիղան քաց չրթունքներով ճամբուրեց նրա շրքունքները, մազերը հտ քաշեց ճակատից ն սենյակից դուրս եկավ, Աստիճաններից իչնելիս նա արդեն բավականիներերում էր ն, ճասնելովներքն, արթնացրեց Մերի ցեյնին, նս Ով է, ի՞նչ է ձղելՄերին թափով նստեց բազմոցին: Խիր, ՄերիՋեյն, սիրելիս,-- Ճեծկլտալով,ասաց էլոիզան:չ-- Հիշո՞ւմ Ես աոաջին կուրսում ես մի զգեստ էի Հազես այն գնել նում, Հիշո՞ւմես, այսպես էի Բոյզում, իսկ ՄիրիամԲելը ասաց.-նլու-Ցորթումոչ ոք ւմ ես, հս ամբողջ գիչեր այդպիսի զգեստ չի չաց նղա' ես լավն էի, չէ՞,-էլոիզան բոնեց Մերի ուսը.-աղերսագին ասաց նա,-- լավն էի, ճի՞շտէ" Ռամոնան --

ու

ւ

ու

--

Է

--

դարչնագույն -դեղին,

Հիչշ՞ Պազնում: Փեյնի

ՑԱՆԿ

Ռ. Ռայք-կովալյովա Ընթերցողին-Տարեկանիարտում՝ անդունդի եզրին .

՛

.

.

.

.

.

.

-

Դը Դոմյե-Սմիթի երկնագույն շրջան.

կորած-մոլորած

`

.

.

.

2.

.

.

.

2.

2.

.

.

.

շՄ՞

.

.

ֆ

.

.

.

.

.

.

ծիծաղում էր

.

.

նպեղները բա՛րձր, ատազձագործնե՞ր ավ է բոնվում ձկնիկ-բանանիկը

որ Մարդը,

.

.

ար

.

.

.

.

.

.

`

ՍելինջերՋեբշոմ Դեյվիդ

ՎԻՊԱԿՆԵՐ

ԵՎ

ՊԱՏՄՎԱԾՔՆԵՐ

/ծետող ԸՇտոութեօթ/Մ1շոօքօխ

ՈՕ8ԷՇՂ

Ատ

|

Մ

քա

ԷՍ

ՔԹՃՇՇԽՃՅԵԼ

Բօխ

113ո46ՂԵՇՒՑ0 «08614888 Ւք0»,

83ելմ6) 7. 16քուտ, 91.

Էքօոճը, 1978

՛

,

ագիր՝

ւյ

2" տ

հ

:

Շ. Ա, Գրիգորյան Խմբ Նկարիչ՝ Ք. ժուտովսկի Գեղ. խմբագիր՝Ջ. Ե. Գասպարյան Տեխ. խմբագիր՝ Ա. 8. Կովկասյաձ

Մ. Գ. Ստեփանյան Վճրստուգող արբագրիչ՝

914.

Հանձնվածէ չարվածջի 10/7 1978 թ..

Ստորադրվածէ տպագրության 12|711 1978 թ.. Թուղք՝ տպագրական44 2, 84541081, տպագր. 11,75 մամ. «19,74 պայլփ մամ., Հրատ. 13,9 մամ: Պատվեր444. ՏպաքանակՏ0000։ Գինը 1 լ :

կ..

`

«Սովետական դրող Հրատարակչություն,Երնան--8, Տերյան 9.Ռ ՀՍՍՀ Մինիստրներիխորճրդի 4րատարակչությունների, պոլիգրաֆիային գրթի առետրի դործերի պետական կոմիտեի 41 Ալավերդլանփող. մ. 05,

տպարան, երհան,

հն 1 08612 ՂԵՈօՐթոֆող հԼ/ւԹՇՈք08

ԼՕՇՃԾԱյՓՒՑ

ՇՇՔ դօ տոտ Ճքո. ոՅոճ1ՂԵՇ78, ՈՕուոքրֆոտ

Ձա

10քՐօ8դր.

ԷքօՅտո,1.

Ճոճոօքոտիճ,66.

է