ԿԼԻՄԱՅԱԿԱՅՈՒՆ
ԽԵԼԱՄԻՏ
ԳՅՈՒՂԱՏՆՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
Երևան, 2021
ՀՏԴ 63:551.58:338.28 ԳՄԴ 40.0+26.237+65.05 Թ 206
Սույն հրատարակությունը տպագրվել է Եվրոպական միության կողմից ֆինանսավոր վող և Ավստրիական զարգացման համագործակցության կողմից համաֆինանսավոր վող «Կանաչ գյուղատնտեսության նախաձեռնություն Հայաստանում» (EU-GAIA) ծրագ րի շրջանակներում:
Հեղինակներ՝ Սամվել Թամոյան Լիլիթ Սիմոնյան
Թ 206
Խմբագիրներ՝ Էմիլ Գևորգյան Գայանե Աթոյան
Թամոյան Սամվել Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն / Ս. Թամոյան, Լ. Սիմոնյան.Եր.։ ԶարտՊրինտ, 2021.- 54 էջ:
Եվրոպական միության կողմից ֆինանսավորվող «Կանաչ գյուղատնտեսության նախաձեռ նություն Հայաստանում» (EU-GAIA) ծրագրի շրջանակներում Ավստրիական զարգացման գործակալությունը (ԱԶԳ), ինչպես նաև Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարա նը, «Կանաչ արահետ» ՀԿ-ն, CENN-ը և հեղինակները սույնով իրենց համաձայնությունն են տալիս ընթերցողին սույն ձեռնարկը բացառապես ոչ առևտրային նպատակով, կայուն գյուղատնտեսության մասնագետների շարունակական վերապատրաստման նպատակով օգտագործելու համար: Այս հրապարակումը պատրաստվել է Եվրոպական միության և Ավստրիական զարգացման համագործակցության ֆինանսական աջակցությամբ: Բովանդակության համար պատաս խանատվություն են կրում հեղինակները և, պարտադիր չէ, որ այն արտահայտի Եվրոպա կան միության և Ավստրիական զարգացման գործակալության տեսակետները: ՀՏԴ 63:551.58:338.28 ԳՄԴ 40.0+26.237+65.05 ISBN 978-9939-9185-8-7 © «Զարտպրինտ» ՍՊԸ, 2021 © Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարան, 2021 © Ավստրիական զարգացման գործակալություն, 2021 Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Արտոնագիր՝ Եվրոպական միություն
Ծրագրի դոնոր
այաստանում Հ Եվրոպական միության պատվիրակություն Եվրոպական միության անդամ երկրները որոշել են աստի ճանաբար կապակցել իրենց նոու-հաուն, ռեսուրսներն ու ու ղիները: 50 տարվա ընդարձակման ժամանակահատվածում նրանք միասին ստեղծել են կայունության, ժողովրդավարու‑ թյան ու կայուն զարգացման տարածք` պահպանելով մշակու թային զանազանությունը, հանդուրժողականությունը և յու րաքանչյուրի անկախությունը: Եվրամիությունը հանձնառու է կիսել իր ձեռքբերումներն ու արժեքները իր սահմաններից այն կողմ գտնվող երկրների ու ժողովուրդների հետ: Ֆրիկի փող. 21, Երևան 0002, Հ այաստան +374 (10) 54 64 94 +374 (10) 54 64 95 [email protected] https://eeas.europa.eu/delegations/armenia_en
Ավստրիական զարգացման գործակալություն Ավստրիայի կառավարության աջակցությունը Հայաստանին սկսվել է 1988թ. ավերիչ երկրաշարժից հետո՝ մարդասիրա կան օգնություն ցուցաբերելով: 2011-ից ի վեր Հայաստանն Ավստրիական զարգացման համագործակցության (ԱԶՀ) թիրախային երկրներից է: Համագործակցությունն ուղղված է գյուղատնտեսության զարգացմանը, նպատակ ունի խթա նելու տնտեսական գործունեությունն ընդհանուր պայման ների բարելավման միջոցով և նպաստելու գյուղատնտեսա կան արտադրության արդիականացմանն ու վերելքին նոուհաուի փոխանցման միջոցով: ԱԶՀ-ի գործառնական բաժինը Ավստրիական զարգացման գործակալությունն է, որի հիմնա կան ուղղություններից է գյուղատնտեսության և գյուղական համայնքների զարգացումը՝ վերջնական նպատակ ունենա լով կրճատել աղքատությունը և նպաստել բնակչության եկա մուտների աճին: Ծրագրերն իրականացվում են կարողութ յունների զարգացման և առաջադեմ փորձի («նոու-հաու») փոխանակման միջոցով: Ցելինկագասսե 2 1010, Վիեննա, Ավստրիա +43 1 90399-0 [email protected] www.entwicklung.at
Ավստրիայի Հանրապետության դեսպանության տեխնիկական համագործակցության գրասենյակ Վ. Սարգսյան 26/1, 0010, Երևան, Հայաստան Էրեբունի Պլազա բիզնես կենտրոն + 374 60 654 654 [email protected]
ԵՄ Կանաչ գյուղատնտեսության նախաձեռնություն Հայաստանում (EU-GAIA) ԵՄ Կանաչ գյուղատնտեսության նախաձեռնությունը Հայաս տանում (EU-GAIA ծրագիրը) ֆինանսավորվում է Եվրոպական միության կողմից (9,7 միլիոն եվրո) և համաֆինանսավորվում է Ավստրիական զարգացման համագործակցության (2 մի լիոն եվրո) կողմից: Ծրագիրն իրականացվում է Ավստրիա կան զարգացման գործակալության և Հայաստանում ՄԱԿ-ի Զարգացման ծրագրի կողմից: Ծրագրի կառավարության գործընկերն է ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարությունը: EU-GAIA ծրագիրն աջակցում է կայուն, ներառական, նորարարական և շուկայահեն ագրոբիզնեսի զարգացմանը, մասնավորապես` Հայաստանի հյուսիսային մարզերում` Շիրակում, Լոռիում և Տավուշում: Ծրագրի տևողությունն է՝ 42 ամիս: Ծրագիրը մեկնարկել է 2019թ.-ի հոկտեմբերին: Էրեբունի Պլազա բիզնես կենտրոնի 7-րդ հարկ, սենյակներ 712-716 Վ. Սարգսյան 26/1, 0010, Երևան, Հայաստան +374 60 655 955 [email protected] European Union-GAIA Armenia
Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարան Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարանը (ՀԱԱՀ) Հայաստանի գյուղատնտեսության ոլորտում միակ բարձրա գույն ուսումնական հաստատությունն է, որը որակավորում է գյուղատնտեսության և գյուղի զարգացման ոլորտի մասնա գետների ևայդպիսով՝ ռազմավարական դերակատարություն ունի երկրի տնտեսական զարգացման գործում: ՀԱԱՀ առա քելությունն է Հայաստանում և տարածաշրջանում առաջա տար կրթական, գիտահետազոտական և խորհրդատվական ագրոտեխնոլոգիական գերազանցության կենտրոն դառնա լը: ՀԱԱՀ-ն ապահովում է որակյալ ուսումնական ծրագրերի լայն շրջանակ ևիր առաքելությունն իրականացնում է կրթա կան, ակադեմիական և հետազոտական ծրագրերի միջոցով: Համագործակցելով գյուղատնտեսության ոլորտի դերակա տարների, ինչպես նաև քաղաքականություն մշակող և իրա կանացնող հաստատությունների ու միջազգային կազմակեր պությունների հետ՝ ՀԱԱՀ-ն ակտիվորեն ներգրավված է ՀՀ գյուղատնտեսական նորարարական համակարգերի մշակ ման գործընթացում: Տերյան 74, Երևան 0009, ՀՀ +374 10 52 45 41 [email protected] https://anau.am/
Գյուղատնտեսության աջակցության «Կանաչ արահետ» հասարակական կազմակերպություն
«Կանաչ արահետ» գյուղատնտեսության աջակցության հա սարակական կազմակերպությունը հիմնադրվել է 2004 թվա կանին։ Կազմակերպության նպատակն է աջակցել կայուն գյուղատն տեսության զարգացմանը ՀՀ բոլոր մարզերում։
Հերացու 24/1, Երևան 0025, ՀՀ +374 10 57 57 79, 57 59 95 [email protected] www.greenlane.am
Կովկասի բնապահպանական կազմակերպությունների ցանց – CENN
CENN-ը (հիմնադրվել է 1998 թվականին) հասարակական կազմակերպություն է, որը աշխատում է շրջակա միջավայրը պաշտպանելու ուղղությամբ՝ խթանելով կայուն զարգացումը ամբողջ Հարավային Կովկասում։ CENN-ը մասնագիտացված է մի շարք ոլորտներում՝ պայքար կլիմայի փոփոխության դեմ, ռեսուրսների կայուն կառավա րում, առողջ և բարեկեցիկ կլիմայակայուն համայնքների կա ռուցում և զարգացում, ինչպես նաև կանանց և աղջիկների հզորացում։ Բեթլեմի 27, Թբիլիսի 0105, Վրաստան +995 032 275 19 03 [email protected] http://www.cenn.org/
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Ներածություն.................................................................................................11 Քուիզ................................................................................................................... 12 Մաս 1. Կլիմայի փոփոխությունըևդրա հետևանքները.............15 Մաս 2. Կլիմայական ռիսկերի կառավարման ուղիները գյուղատնտեսության ոլորտում............................................. 26 Մաս 3. Կլիմայական ռիսկերի մեղմման հնարավորությունները գյուղատնտեսության ոլորտում.............................................41 Քուիզի պատասխանները..................................................................... 52
ՆԵՐԱԾՈՒԹՅՈՒՆ
Ստորև բերված քուիզի հարցերին պատասխանելու արդյունքում կբացահայտեք այս ձեռնարկի ներածության թեման։ Քուիզը հնա րավորություն է տալիս ձեզ ստուգելու գիտելիքները կլիմայի փո փոխության վերաբերյալ, ինչպես նաև բացահայտում է դրա ազ դեցությունը մեր կյանքի բոլոր ոլորտների վրա, ներառյալ` գյու ղատնտեսության։
Ներածություն
ՔՈՒԻԶ
1. Ի՞նչ է կլիմայի փոփոխությունը 2. Թվարկե՛ք մարդու այն գործողությունները, որոնք նպաստում են կլիմայի փոփոխությանը. 3. Թվարկե՛ք կլիմայի փոփոխության երեք ազդեցություններ. 1.––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– 2.––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– 3.–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––
4. Փորձե՛ք կանխատեսել, թե քանի մարդ է խոցելի աշխարհում՝ կլիմայի փոփոխության պատճառով. ○ 4 մլն
○ 40 մլն
○ 4 մլրդ
Քուիզի պատասխանները կարող եք գտնել ձեռնարկի վերջում:
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
5. Եթե երկրագնդի ջերմաստիճանը բարձրանա 1,5 °C-ով, երկրագնդի վրա ապրող տեսակների ո՞ր տոկոսն է ենթակա ոչնչացման. ա) 100% – բոլոր տեսակները բ) 15-20% – յուրաքանչյուր 6 տեսակից մեկը գ) 0% – ոչ մի տեսակը դ) 10 -15% – յուրաքանչյուր 10 տեսակից մեկը
6. Ո՞ր գազերն են «ջերմոցային էֆեկտի» առաջացման գործում 75% «ներդրում» ապահովում և նպաստում երկրագնդի ջերմաստիճանի բարձրացմանը. 7. Նշե՛ք երեք հանածո/բրածո վառելիքները այս խմբում. ○ ածուխ
○ բնական գազ
○ նավթ
8. Հայաստանում օգտագործված արտանետվող CO2-ի ծավալը. ○ Չկա արտանետում
○ 5%-ից քիչ
սննդից
○ փայտ
որքա՞ն
է
○ ավելի քան 10%
9. Ի՞նչ կապ կա շոկոլադի և կլիմայի փոփոխության միջև.
10. շԵվրոպայի ո՞ր քաղաքում 2015 թ. դեկտեմբերին 196 երկրներ համաձայնել են կլիմայի փոփոխության ուղղությամբ տարվող աշխատանքների գլոբալ ծրագրին. ○ Վիեննա
○ Փարիզ
○ Նոր Դելի
11. Թվարկե՛ք վերականգնվող էներգիայի երեք տեսակ. 1.––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– 2.––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– 3.–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––
12. Ի՞նչ է նշանակում «ածխածնային ոտնահետք». 13. Թվարկեք «ածխածնային ոտնահետքը» նվազեցնելու երեք տարբերակ. 1.––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– 2.––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– 3.–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
ՄԱՍ 1
ԿԼԻՄԱՅԻ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ԴՐԱ
ՀԵՏԵՎԱՆՔՆԵՐԸ
Հարցեր մտորելու համար1 • Ի՞նչ է կլիմայի փոփոխությունը: • Ի՞նչ հետևանքներ կարող է թողնել կլիմայի փոփոխու թյունըՀայաստանում: • Ի՞նչ է կլիմայի փոփոխության ռիսկը և դրա կառավարումը:
Ա. ԿԼԻՄԱՅԻ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆԸ
Կլիման տվյալ աշխարհագրական վայրին բնորոշ եղանակի բազմամյա կրկնողությունն է, որի փոփոխությունը տևական ժամանակամիջոցներում աննշանէ, և դրա համար դիտվում է որպես տեղանքիկայուն բնութագիր: Սակայն մեծ ժամանակահատվածների համար կլիման փոփոխվող է, որի հետևանքով ժամանակի ընթացքում զգալի փոփոխվում է եղանակը: Թեև կլիմայի փոփոխությունը բնական գործընթացների արդյունք է, սակայն դրան կարող են նպաստել մարդածին գործոնները: Ընդ որում, բնական փոփոխություններն ըն 1. Հարցերի պատասխանները կարող եք գտնել տվյալ վերնագրի տեքստում:
Մաս 1
թանում են շատ դանդաղ` մարդկային բազմաթիվ սերունդների համար գրեթե աննկատ: Իսկ մարդու գործունեության հետևան քով այդ փոփոխությունը կարող է արագանալ` տե սանելի դառնալով անգամ մեկ սերնդի կյանքում: Այդպիսի փոփոխությունն եր արձանագրվել են վերջ ին 40-50 տարիներին, ինչ ը հիմք է տալիս կլիմայի փոփոխության արագընթաց զարգացումները կապել մարդու գործունեության հետ: Դրա ամենահավանական պատճառն ուժեղացված «ջերմոց ային էֆեկտն» է՝ պայմանավորված մարդու գործունեության հետևանքով մթնոլորտում «ջերմոցային գազերի»` ածխաթթու գազի, մեթանի, ազոտի երկօքսիդի, ջրային գոլորշու և այլ գազերի խտության ավելացմամբ: Արդ յունքում մինչև 21-րդ դարավերջը մոլորակի միջին ջերմաստիճանը կարող է բար ձրանալ մոտ 50C-ով: Շրջակա միջավայրին առնչվող` մարդուն երբևէ հայտնի ամենաբարդ հիմնախնդիրը կլիմայի փոփոխությունն է, որի հետևանքները միայն բնապահպանական չեն. դրանք կանդրադառնան տնտեսության տարբեր ճյուղերի և երկրի կայուն զարգացման վրա:
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
Բ. ԿԼԻՄԱՅԻ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ
Հայաստանը կլիմայի փոփոխության հանդեպ առավել զգայուն է` որպես չոր մերձարևադարձային գոտու ցամաք ային կլիմայով լեռնային երկիր: Մինչևընթացիկ դարի վերջը Հայաստանում սպասվում է օդի միջին ջերմաստիճանի ավե լացում 20C-ով, տեղումների քանակի նվազում` 10%-ով: 19611990 թթ. ստանդարտ ժամանակամիջոցի համեմատ՝ արդեն նկատելի են օդի տարեկան միջին ջերմաստիճանների ավե լացման և մթնոլորտային տեղումների կրճատման միտում ները: Ջերմաստիճանի բարձրացումն առավելապես դիտվել է ամռանը, թեև վերջին տարիներին դա բնորոշ է դարձել նաև ձմռանը: Միաժամանակ նկատելի են ջերմաստիճանի` դրակ ան առավելագույն և բացասական նվազագույն արժեքների մեծացում: Այս փաստը, ջերմաստիճանների բարձրացմանն ուղեկցող տեղումների պակասի հետ մեկտեղ, վկայում են մեր երկրում չորայնացման ևանապատացման միտումների մասին: ՀՀ տարածքում նկատելի են նաև արտակարգ և վտ անգավոր օդերևութաբանական երևույթների տևողության, ուժգնության և հաճախականությանավելացում: Ընդհանուր առմամբ` կլիմայի փոփոխությունը Հայաստանում շոշափելի է դառնում, հատկապես ձմեռն երի տաքացումով և վտանգավոր օդերևութաբանական եր ևույթների հաճախականությամբ: Արդյունքում կարող են փոփոխվել`
Մաս 1
• • • • •
բնակլիմայականգոտիների սահմանները. օրգանիզմների վիճակը(նաև` մարդու առողջական). ջրաէկոհամակարգերի ռեժիմը, ջրային հաշվեկշիռը և պաշարները. մթնոլորտային տեղումների խոնավունակությունը. գյուղատնտեսության ներուժը:
քանակը
և
հողի
Այդ փոփոխությունների հանդեպ առավել խոցելի են բնական և գյուղատնտեսական էկոհամակարգերը, որոնք ուղղակի և խիստ կախումունեն կլիմայից:
Գ. ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ ԿԼԻՄԱՅԻ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅԱՆ
ՌԻՍԿԵՐԸ ԵՎ ԴՐԱՆՑ ԿԱՌԱՎԱՐՈՒՄԸ
Կլիմայի փոփոխությամբ պայմանավորված կարող են ի հայտ գալ մարդու առողջության, կենսական միջոցների, շրջակա միջավայրի վիճակի հետ կապված բազմաթիվ անցանկալի հետևանքներ` ռիսկեր: Դրանց կանխարգելմա ն, ազդեցության մեղմման և դիմակայման, փոփոխությո ւններին հարմարվելու միջոցառումների համալիրը դիտ վում է որպես ռիսկերի կառավարում: Այդ միջոցառումները բնական և գյուղատնտեսական էկոհամակարգերում պետք է իրականացնել այնպիսի ժամկետներում, որի ընթացքում էկոհամակարգերը կկարողանան բնականոն ընթացքով հարմարվել կլիմայի փոփոխությանը՝ չվտան գելով տնտեսական կայուն զարգացումը և պարենի արտ
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
ադրությունը: Կլիմայի փոփոխության ենթարկված համակարգի զգայ ունությունը, այսինքն` ցուցաբերած արձագանքը կախված է փոփոխության աստիճանից: Էկոհամակարգերի համար այն չափվում է դրանց բաղադրիչների պատասխան արձա գանքով: Այս առումով մարդու գերխնդիրն է դառնում` գնահատել խոցելիությունը, որոնել կլիմայական ռիսկե րը մեղմելու ուղիներ, մշակել փոփոխությանը հարմարվելու գործողությունների համակարգ: Խոցելիություն Կլիմայի փոփոխության հանդեպ խոցելի են ինչպես էկո լոգիական, այնպես էլ սոցիալ-տնտեսական համակարգերը: Խոցելիությունը գնահատվում էփոփոխությունների այն աս տիճանով, որոնքկարող են վնասել կամ խաթարել համակա րգը՝ կախված դրա զգայունությունից և հարմարվելու ունակո ւթյունից:
Մաս 1
Հայաստանում կլիմայի փոփոխության բացասական ազ դեցությունը դրսևորվում է` տարածքի չորայնացման ու անապատացման, օդերևութաբանական վտանգավոր երևո ւյթների հաճախակիացման միտումներով, որոնք հատկապ ես խոցելի են դարձնում էկոհամակարգերը: Ընթացիկ 100 տարում կարող է լանդշաֆտային նոր` անապատային գոտի ձևավորվել, անապատա-կիսաանապատային գոտու մակերեսը ընդլայնվել 33%-ով, իսկ տափաստանային գոտ ուն` 4%-ով: Մերձալպյան և ալպյան գոտիների մակերես ները կկրճատվեն 21 և22%-ով համապատասխանաբար,իսկ անտառի ստորինսահմանը կբարձրանա 100-200 մ վեր: Այս փոփոխությունների հետևանքով նահանջի տեղ չո ւնեցող կենսաբազմազանության առանձին տեսակներ կհայտնվեն խոցելի վիճակում. կարող են անհետանալ էնդե միկու հազվագյուտ բուսատեսակներ,վտանգվել կենդանին երի առավել խոցելի տեսակներ: Կլիմայի փոփոխության բացասական ազդեցությունը կկրեն նաև ջրային պաշարներն ու ջրաէկոհամակարգերը: Սպասելի է գետային և մակերևութային այլ հոսքերի կրճա տում, գոլորշիացման ուժգնացում, ինչպես նաև աղտոտման ռիսկի մեծացում: Եղանակից ու դրա վարքից կախված՝ ավելի հավանա կան կդառնան երաշտները, խորշակները, ուժեղ քամիները, կարկտահարությունները, ցրտահարությունները,սելավներն ու հեղեղումները, որոնք թեև ուղղվածությամբ քիչ թե շատ կանխատեսելի են,սակայն քանակապես` անորոշ:
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
Ռիսկիմեղմում Կլիմայի փոփոխության ռիսկերի մեղմումը կապված է ուժեղացված «ջերմոցային էֆեկտ» առաջացնող պատ ճառների՝ «ջերմոցային գազերի» արտանետումը կրճատելու հետ: Կայուն և լավագույն կառուցվածքով էկոհամակարգե րում այդ արտանետումները նվազագույնն են: Այս առումով հարմար է կլիմայի փոփոխության ռիսկերը մեղմելու ուղի ները խմբավորելըստէկոհամակարգերի և դրանց առանձին բաղադրիչների: Բնական էկոհամակարգեր: Անտառը «ջերմոցային գազեր» յուրացնող էկոհամակարգ է: Հայաստանում անտառային մակերեսները շատ քիչեն` կազմում են տարածքի ընդամենը մոտ 10,2%-ը, հետևաբար դրանց ավելացումը հանրապետո ւթյան համար խիստ պահանջված է: Սակայն առավել նպա տակահարմար է ոչ այնքան անտառային ֆոնդն ավելացնել գյուղատնտեսական հողատեսքերի հաշվին, որքան վերջինն երիս շրջակայքում, չօգտագործվող մասերում անտառային զանգվածներ հիմնել: Ուժեղացված «ջերմոցա‑ յին էֆեկտը» թուլացնելու նպատակով անհրաժեշտ է բարելավել բնական և ագրոէկ ոհամա կա րգերի գործառույթը` կարգավո րելով դրանց մարդածին
Մաս 1
ծանրաբեռնվածությունը, հատուկ տարածքներ հիմնել և այլն:
պահպանվող
նոր
Ջրային էկոհամակարգեր: Ջրային էկոհամակարգե րը` գետերը, լճերը, ջրամբարները, բարելավում են օդի և հողի խոնավության մակարդակը, դրանով նպաստում չոր այնացման գործընթացների թուլացմանը: Դրանց հետ կապված ռիսկեր են` հոսքերի կրճատումը, գոլորշիացման ուժգնացումը, ինչպես նաև աղտոտումը: Իսկ այդ ռիսկի մեղմման միջոցառումներից են գետերի ձմեռային-գարնան ային հոսքերի կուտակման ծավալների ավելացումը (մինչև 2 մլրդ խմ), ջրի կորստի կրճատման նպատակով ոռոգման համակարգերի վերակառուցումը և ջրախնայող եղանա կների կիրառումը, Սևանի ջրային պաշարների համալրու մը և ջրթողի կրճատումը, Արարատյան արտեզյան ավազ անի ջրերի գերօգտագործման դադարեցումը, ամենուր ջրի արդյունավետ օգտագործումը: Առանձին կարևորության խնդիր է ջրային էկոհամակարգերի պահպանումը կենս ածին աղտոտումից, որը գլխավորապես կապված է գյուղատնտեսության ոլորտի հետ: Կարևոր խնդիր է նաև մթնոլորտային տեղումնե րի ջրերի կուտակումն ու օգտագործումը:
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
Գյուղատնտեսական էկոհամակարգեր: Գյուղատնտեսո ւթյուննուղիղ և հետադարձ կերպով կապված է կլիմայական ու եղանակային պայմանների հետ. այն ենթարկվում է կլի մայի փոփոխության ազդեցությանը, միաժամանակ ազդում է կլիմայական համակարգի վրա: ՀՀ-ում գյուղատնտեսությ ունը ոչ միայն պարենի արտադրության, այլև բնակչության շուրջ 52%-ի աշխատանքի ոլորտն է, ևկլիմայի փոփոխությ անբացասական ազդեցությունըկարող է բարձրացնել միայն գյուղատնտեսական արտադրանքով ապրող բնակչության սոցիալական խոցելիությունը: Միաժամանակ, փոփոխված պայմաններում էլ ավելի պահանջված կդառնա բարձրոր ակ գյուղատնտեսական արտադրանքը, որի ստացման համ ար նոր հնարավորություններ կարող են ստեղծել փոխված կլիմայական պայմանները: Գյուղատնտեսությունը օժտված է նաև ուժեղացված «ջերմոցային էֆեկտը» մեղմելու կարողությամբ. «ջերմոցային գազերից»` ածխաթթու գազի կլանման և յուրացման գործում անտառից ոչ պակաս ներդրում ունի երկրագործությունը: Այդ ոլորտից ստացվող բուսաբո ւծական արտադրանքի մեջ առկա ածխածնի պաշարն երը համեմատելի են միա յն անտառային էկոհամ ակարգերի պարունակածին:
Մաս 1
Հարմարվողականություն Հարմարվողականությունը
վերաբերում
է
փոփ
ոխությունների այն աստիճանին, որի դեպքում համակա րգերը կարող են հարմարվել նոր պայմաններին: Կլիմ այական ռիսկերը հարմարվողականությամբ նվազեցնելու հիմնական մոտեցումներն են` կորուստների կանխումը և կրճատումը, անցանկալի ազդեցության թուլացումը, գործ ունեության եղանակի կամ վայրի փոփոխությունը: Բնական էկոհամակարգերն ընդհանրապես վիճակի փոփոխություններին հարմարվելու որոշակի հնարավորու թյուններ ունեն. լանդշաֆտային գոտիները միջին հաշվով 150-200 մ բարձրությամբկարողեն վերահարմարվել՝առանց էականազդեցություններ կրելու: Իսկ դրան դիմակայելու ներ ուժը Հայաստանում խիստսահմանափակ է՝ պայմանավորվ ած տարածքի բնակլիմայական պայմանների առանձնահ ատկություններով: Հարմարվողականության գործում հարմար է ցուցա բերել համալիր մոտեցում, քանիոր բացասական զարգացո ւմները հաճախ հանդես են գալիս համախմբերով: Այդպիս ին է էկոհամակարգային մոտեցումը, ըստ որի անհրաժեշտ է օժանդակել էկոհամակարգին` ինքնուրույն հարմարվելու կլիմայի փոփոխություններին: Դա նշանակում է` կլիմայ ական ռիսկերի մեղմման ուղղված գործողություններն իրականացնել այնպիսի ուժգնությամբ, մակարդակով և ժամկետում, որ էկոհամակարգերը, մարդու բարենպաստ միջամտությամբ խթանված, ինքնուրույն հարմարվեն նոր
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
պայմաններին: Կլիմայի փոփոխության դին ամիկան համակողմանի վերլո ւծելով, ուժեղ և թույլ կողմերը գնահատելով պետք է պատրաստ լինել անցանկալի ընթացքին դիմակայելու կամ ստեղծված նոր հնարավորություններից օգտվ ելու: Հայաստանում բուսաճի շրջանի ջերմաստիճանների գումարը կարող է մեծանալ 1000-12000C: Դրա շնորհիվ, օրի նակ` խաղողագործությունը Վայոց ձորում կարելի է զարգ ացնել մինչև 1600-1700 մ, Արարատի մարզում` 1600-1700 մ բարձրության սահմաններում, իսկ Սևանի ավազանում հն արավոր կլինի ծիրանի այգիներ հիմնել:
Մաս 1
ՄԱՍ 2
ԿԼԻՄԱՅԱԿԱՆ ՌԻՍԿԵՐԻ
ԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՈՒՂԻՆԵՐԸ
ԳՅՈՒՂԱՏՆՏԵՍՈՒԹՅԱՆ ՈԼՈՐՏՈՒՄ
Հարցեր մտորելու համար • Որո՞նք են կլիմայական ռիսկերը գյուղատնտեսության մեջ: • Հարմարվողականության ի՞նչ մոտեցումներ կան գյու ղատնտեսության համար: • Ի՞նչ է մշակաբույսերի դիվերսիֆիկացումը (տեսականու համալրում): • Կլիմայական ռիսկերի հարմարվողականության ի՞նչ ագ րոմիջոցառումներ կան:
Ա.ԿԼԻՄԱՅԱԿԱՆ ՌԻՍԿԵՐԸ
ԳՅՈՒՂԱՏՆՏԵՍՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ
Կլիմայի փոփոխության հետևանքներն ամենաշատը կկրի գյուղատնտեսությունը: Կլիմայից խիստ կախված արտադ րության այդ ոլորտում վտանգավոր զարգացումները կարող են անգամ մարդու գոյության միջոցների և սննդի անվտան գության սպառնալիք ստեղծել: Կարող են փոփոխվել մշակաբույսերի աճի ու զարգացման
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
փուլերը, ագրոկլիմայական շրջանացման սահմանները, ագ րոշրջանացումից կարող են դուրս մղվել մշակաբույսեր, կամ ներմուծվել նոր տեսակներ ու սորտեր: Կարող է ավելի ար տահայտիչ դառնալ հողի դեգրադացումը` սննդատարրերի, հումուսի և արդյունավետ խոնավության պաշարների նվա զումը, կառուցվածքի քայքայումը, բերրիության անկումը, հո ղատարումը, երկրորդային աղակալումը, պնդացումը: Կարող է բարձրանալ հիվանդությունների ու վնասատուների նկատ մամբ բույսերի և կենդանիների խոցելիության աստիճանը: Այս և շատ ուրիշ բացասական զարգացումներ ահա զանգում են, որ ամբողջ աշխարհում մարդու կարևորագույն խնդիրներից մեկը պետք է դառնա գյուղատնտեսության նե րուժի ավելացումը` ոչ միայն կլիմայի փոփոխությանը հար մարվելու, այլև դիմակայելու առումով: Միաժամանակ, խելացի մոտեցումների դեպքում ոչ միայն հնարավոր է պահպանել գյուղատնտեսության արտադրո ղականության կայուն մակարդակը, այլև մեղմել կլիմայի փո փոխության վնասակար ազդեցությունը:
Բ. ՀԱՐՄԱՐՎՈՂԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ՄՈՏԵՑՈՒՄՆԵՐԸ
ԳՅՈՒՂԱՏՆՏԵՍՈՒԹՅԱՆ ՀԱՄԱՐ
Գյուղատնտեսության մեջ կլիմայական ռիսկերը կառա վարելու երկրագործական տարբեր հարմարվողական միջո ցառումներից զատ, առաջնային են երկու հիմնական մոտե ցումներ` ա) կլիմայական նոր պայմաններին առավել հարմար մշա
Մաս 2
կաբույսերի ընտրություն. բ) «պաշտպանված» գրունտի երկրագործություն: Առաջին դեպքը վերաբերում է մշակաբույսերի դիվերսի ֆիկացմանը` նոր սորտերի ու հիբրիդների, ինչպես նաև նոր, ոչ ավանդաբար մշակվող տեսակների ներմուծմանը: Իսկ երկրորդը «պաշտպանված» երկրագործությունն է` ջերմատ նային տնտեսությունները: Ընդ որում, դրա համար պետք չէ զբաղեցնել արժեքավոր վարելահողեր: Այդ գործին լիովին հարմար են անօգտագործելի հողատարածքները (դեգրա դացած, աղակալած, ճահճային, տեխնածին աղտոտված տարածքներ). ժամանակակից ջերմատներում բուսաբու ծությունը հիմնականում վարում են հիդրոպոնիկ եղանակով` առանց հողի: Կլիմայի փոփոխությանը հարմարվելու գյուղատնտե սության կարևոր խնդիրներից են` ոռոգման համակարգերի ընդլայնումն ու բարելավումը: Այս գործում բացառիկ կար ևոր խնդիր է անցումը ոռոգման բաց համակարգից փակին, ջրախնայող և ջրման ժամկետները ճշգրտող տեխնոլոգիա ների ու տեխնիկական միջոցների կիրառումը: Կարևոր խնդիրներ են` հողապաշտպան կառույցների (դարավանդներ, դրենաժներ, հակաէրոզային և հակահե ղեղային համակարգեր) ստեղծումը, սերմնաբուծության և բույսերի պաշտպանության, տոհմային գործի և հակահա մաճարակային արդյունավետ ու էկոլոգիապես ընդունելի միջոցների, ձևերի, եղանակների կիրառումն ու զարգացումը: Կարևոր է նաև ագրարային գիտության նորույթների մասին խորհրդատվության և տեղեկատվության անընդմեջ տրա մադրումը ֆերմերներին ու մենատնտես գյուղացիներին: Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
Գ. ՄՇԱԿԱԲՈՒՅՍԵՐԻ ԴԻՎԵՐՍԻՖԻԿԱՑՈՒՄԸ
(ՏԵՍԱԿԱՆՈՒ ՀԱՄԱԼՐՈՒՄ)
Կլիմայական փոփոխությունների ազդեցությանը դիմա կայելու ագրոմիջոցառումներից են` փոփոխված պայման ներին ավելի հարմար մշակաբույսերի նոր տեսակների, սե լեկցիոն սորտերի ստեղծումը և հների կատարելագործումը, ցեղային, տեսակային և սորտային կազմի համալրումն ու հարմարեցումը: Անշուշտ, այդ գործում առանձնակի կարևո րություն ունեն տեղական սորտերը, որոնք տվյալ էկոլոգիա կան միջավայրում իրենց դրսևորում են լավագույնս: Հետևա բար, անհրաժեշտ է դրանք որպես դոնորներ օգտագործել` ավելի դիմացկուն, բարձր բերքատու ևորակյալ նոր սորտեր ու հիբրիդներ ստեղծելու համար: Անջրդի վայրերում հարմար է ցանքաշրջանառություն ներում ընդգրկել չորադիմացկուն դաշտային մշակաբույ սեր, հացազգիներից` աշորա, ցորենաշորա, գարնանացան գարի, հատիկաընդեղենայիններից` ոսպ, սիսեռ, տեխնիկա կաններից` կտավատ, հլածուկ, կերաբույսերից` կորնգան, իշառվույտ, թավոտ վիկ, ոզնախոտ և այլն: Դաշտային և բանջարանոցային մշակաբույսերից՝ որպես ցել զբաղեցնող ներ, նպատակահարմար է մշակել բուսաճի կարճ շրջանով` գերվաղահաս գլուխ կաղամբի, սեղանի ճակնդեղի, կարտո ֆիլի ևայլ մշակաբույսերի սորտեր ու հիբրիդներ: Պտղաբուծության մեջ դիվերսիֆիկացման շատ արդյու նավետ օրինակ են ինտենսիվ պտղատու այգիները: Ցածրաճ տնկիներով այդպիսի այգիները Հայաստանում արդեն նո
Մաս 2
րություն չեն, թեև դեռևս լայն տարածում չեն գտել: Ինտենսիվ այգիներն ունեն բազմաթիվ առավելություններ, այդ թվում` համեմատաբար պաշտպանվածությունը եղա նակային անկայուն պայմաններից: Այդպիսի այգու ծառերի բարձրությունը չի գերազանցում 1,8-2 մ, որի շնորհիվ հեշտ են կատարվում բույսերի խնամքն ու բերքահավաքը, հար մար է հակակարկտային ցանցերի օգտագործումը:
Դ. ԿԼԻՄԱՅԱԿԱՆ ՌԻՍԿԵՐԻ
ՀԱՐՄԱՐՎՈՂԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ
ԱԳՐՈՄԻՋՈՑԱՌՈՒՄՆԵՐ
Երկրագործության մեջ կլիմայական ռիսկերի կա ռավարման արդյունավե տությունը մեծապես կախ ված է երկրագործության համակարգի գլխավոր մի ջոցառումներից` հողի մշա կումից, ցանքից (տունկից), պարարտացումից, խնամ քից, ցանքաշրջանառութ յունից: Դրանք երաշխիք են մշակաբույսերի բարձր բեր քատվության և դրա կայուն մակարդակի պահպանման, հողի բերրիության բարձ
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
րացման, արդյունավետ ջրօգտագործման ևայլն: Հողամշակման եղանակը, տեխնոլոգիան, ժամկետները, հաճախականությունը կարևոր նշանակություն ունեն հողի վիճակի և արտադրողականության մակարդակի, ռեժիմնե րի լավացման և խոնավության պահպանման համար: Իսկ հակաէրոզային մշակումը, բացի հողատարումը կանխելուց, նպաստում է նաև հողում խոնավության կուտակմանը: Պարարտացման միջոցով բույսերի սննդառության համար լավագույն պայմաններ են ստեղծվում: Պարարտացման լա վագույն միջոցներն օրգանական պարարտանյութերն են` գոմաղբը, կոմպոստը, կենսահումուսը, կանաչ պարարտա ցումը, որոնք հարստացնելուց բացի` կարգավորում են հողի օդա-, ջրա-, ջերմային ռեժիմները, լավացնում կառուցվածքը: Իսկ հանքային պարարտանյութերի օգտագործման դեպքում շատ բան կախված է պարարտացման չափաբաժիններից ու ժամկետներից ինչպես նաև եղանակային պայմաններից: Ցանքաշրջանառությունները` մշակաբույսերի հերթափո խումը, նպաստում են հողի ընդհանուր ագրոէկոլոգիական վիճակի բարելավմանը` կենսաբանական ակտիվության բարձրացմանը, հումուսի ևազոտի պաշարների վերականգն մանը, մշակաբույսերի հիվանդությունների ու վնասատունե րի տարածման վտանգի նվազեցմանը: Դրանց կիրառումը կարևոր է հողում խոնավության կուտակման, բերրիության պահպանման, բույսերի դիմացկունության բարձրացման և մշակաբույսերի բարձր բերքի ապահովման համար: Ցանքը (տունկը) մշակաբույսերի արդյունավետության և
Մաս 2
եղանակային պայմանների նկատմամբ կայունության որո շիչ գործոններից է: Ցրտահարություններից խուսափելու, ձմեռացման համար աշնանացան մշակաբույսերին նորմալ կոփելու գործում չափազանց կարևոր է ցանքի ժամկետի ճիշտ ընտրությունը: Շատ կարևոր է մշակաբույսերի տեղաբաշխման, ցանքի եղանակների և նորմերի ընտրությունն ըստ տեղանքի պայ մանների: Անջրդի պայմաններում բույսերի խոնավության պահանջը բավարարելու նպատակով մշակաբույսերի ցան քի նորմը կրճատում են, ընտրում են խոշոր սերմեր, ցանում` համեմատաբար խորը և տափանում են, իսկ ոռոգովի պայ մաններում ցանքի նորմն ավելացնում են: Կարևոր խնդիր է նաև մշակաբույսերի ճիշտ ընտրությու նը` տեղանքի ռելիեֆին համապատասխան: Մեծ թեքության լանջերին, հողատարման վտանգի առկայությամբ, շարա հերկ մշակաբույսերը ցանկալի չեն, միամյա մշակաբույսե րից թույլատրելի են համատարած ցանքերը` սահմանվածից քիչ ավելի բարձր ցանքի նորմերով: Իսկ նախընտրելի մշա կաբույսերն այդպիսի պայմաններում բազմամյա խոտաբույ սերն են, լավագույնը` բազմամյա տնկարկները: Ընդ որում, նախընտրելի են ինտենսիվ պտղատու այգիները, որտեղ տնկիները բաշխված են մեծ խտությամբ, և դրա շնորհիվ ծառերի մակերեսային տարածվող արմատները ձևավորում են գրեթե համակցված արմատային համակարգ՝ կանխելով հողատարումը: Խնամքը կլիմայի փոփոխության ռիսկի կառավարման
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
կարևորագույն բաղադրիչներից է: Հողի խոնավության պահ պանման, ոռոգման ջրի արդյունավետ օգտագործման, մո լախոտերի դեմ պայքարի, մշակաբույսերի դիմացկունության բարձրացման, լրացուցիչ բերք ստանալուն նպատակաուղղ ված խնամքի անհրաժեշտ աշխատանքներից են` միջշարա յին կուլտիվացումը, քաղհան-փխրեցումը և բուկլիցը, միջ շարային տարածության մուլչապատումը (այգու դեպքում` խոտացանքը), ջրման ժամկետների և նորմերի օպտիմալա ցումը, անձրևացման, կաթիլային և ստորգետնյա ոռոգումը և այլն: Պայքար ջրի կորստի և մոլախոտերի դեմ Ջրի ավելորդ գոլորշիա ցումը կրճատելու ամենա հայտնի ագրոմիջոցառու մը հողի փխրեցումն է: Այդ նպատակով կատարում են նաև հողի մակերևույթի մուլ չապատում` որպես փռված քի նյութ օգտագործելով բուսական մնացորդները` մշակաբույսերի միջշարա յին տարածության հնձած խոտը, անասնակերի մնա ցորդները: Դա կատարում են նաև սինթետիկ նյութե
Մաս 2
րով` պոլիէթիլենային թաղանթով (թեև էկոլոգիական առու մով նախընտրելի չէ): Քամոտ և պակաս արևոտ տեղանքում, գլխավորապես ծառերի ու թփերի համար, մուլչապատում կատարվում է նաև գլաքարերով: Մուլչապատումն ապահովում է` ջրի խնայողություն, մո լախոտերի դեմ արդյունավետ պայքար, աշխատուժի և մե քենայական ծախսերի կրճատում: Իսկ բուսական ծագման մուլչը հետագայում քայքայվելով` հողը հարստացնում է օր գանական նյութերով: Թաղանթով մուլչապատման դեպքում ծածկում են հողա տարածքի 20-30%-ը, որի շնորհիվ կրճատվում են` ջրի ծախ սը 20-25%-ով, մեքենայական ծախսերը` 15-20%-ով: Մուլչապատումը նաև ցրտահարություններին, երաշտին, խորշակներին դիմակայելու լավ միջոց է: Պայքար ցրտահարությունների դեմ Ցրտահարության դեմ հնարավոր է պայքարել ինչպես պտղատու, հատապտղատու և խաղողի այգիներում, այն պես էլ բանջարանոցներում, նույնիսկ՝ դաշտերում: Հայտնի են այդ նպատակով կիրառվող անուղղակի և ուղղակի մի շարք միջոցառումներ: Անուղղակի միջոցառումներով հնարավոր է փոփոխել բույսերի կենսագործունեության ժամկետները, ինչպես նաև բարձրացնել դիմացկունությունը: Ծառերի մերձբնային բաժակներում ձյուն կուտակելով,
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
ջերմամեկուսացնելով՝ մի քանի օրով հնարավոր է հետաձ գել ծառերի ծաղկումը, մինչև ցրտահարություններն անցնեն: Այդ նպատակով կատարում են նաև վաղ գարնանային ոռո գում, որի շնորհիվ հողը սառչում է, և բույսերի հյութաշարժն ու կենսաբանական մյուս գործընթացները ուշանում են: Բույսերի ձմեռադիմացկունության բարձրացման նպա տակով բազմամյա տնկարկներում կատարում են աշնան խոնավալիցքային ջրումներ: Դա միաժամանակ արդյունա վետ պայքարի միջոց է կրծողների դեմ, որոնք ծառերի ար մատամերձ խոնավ հողում չեն ձմեռելու: Ուղղակի միջոցառումները կիրառվում են մի քանի ժամում այգու օդի ջերմաստիճանը մի քանի աստիճանով բարձրաց նելու համար: Դրանցից է մակերեսային ոռոգումը, որը կա տարում են կեսգիշերից հետո` արևածագից 1-3 ժամ առաջ և շարունակում մինչև լուսաբաց: Այդ ընթացքում հողին տրված ջուրը սառչելով անջատում է ջերմային էներգիա, որի հաշվին գետնամերձ օդը տաքանում է 1-20C-ով: Ծխեցումը` ծխակույտերի, ջեռակների միջոցով կատարում են լուսաբացից 1,5-2 ժամ առաջ: Նախապես պատրաստած ծխակույտերը այրում են` դանդաղ ու երկարատև ծխալու հաշվով, որպես ծխակույտի էժան միջոցներ օգտագործելով ցախ, ճյուղեր, ծղոտ, թեփ, տաշեղ, գոմաղբ, տորֆ, տերևա հող ևայլն: Ցրտահարությունների դեմ արդյունավետ պայքարի միջո ցառում է նաև մուլչապատումը: Այդ նպատակին կարող են ծառայել ոռոգման ջրի անձրևացնող, ցողող համակարգե
Մաս 2
րը, որոնց փոշեցրած ջրի սառչելուց անջատված ջերմության հաշվին գետնամերձ օդում ջերմաստիճանը բարձրացնում են մի քանի աստիճանով: Պայքար կարկտահարությունների դեմ Կարկուտը տեղում է տարվա տաք եղանակին (Հայաստանում՝ մարտ-հոկ տեմբերին) կույտաանձրևա յին ամպերից, օդի վերըն թաց շարժման պայմաննե րում, ամպրոպի, տեղատա րափ անձրևի, երբեմն էլ՝ քա մու, փոթորկի ուղեկցությամբ։ Կարկուտի երակն ունենում է 200-2000 մ լայնություն, երբեմն՝ մինչև 100 կմ երկարություն: Սովորաբար տևում է 5-10 րոպե, բացառիկ դեպքում՝ 1 ժամ, սակայն դրանից կարող է ոչնչանալ տարվա բերքն ամբող ջապես, վնասվել պտղատուների շիվերն ու ոստերը: Կլիմայի փոփոխության հետևանքով Հայաստանում կան խատեսվում է վտանգավոր եղանակային պայմանների հա ճախականության և ուժգնության աճ: Հետևաբար, կարկ տահարության ռիսկի կառավարումը առանձնակի կարևո րություն է ստանում: Այդ նպատակի համար էկոլոգիապես անվնաս և բարձրարդյունավետ միջոց են հակակարկտային ցանցերը: Թզուկային այգիների լարասյուներին պաշտպանական
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
ցանցեր ամրացնելու շնորհիվ հնարավոր է լինում ամբողջո վին ծածկել բույսերի առավել զգայուն մասը՝ սաղարթի շիվե րը, ճյուղերը, պտղաբերող օրգանները, տերևները, ծաղիկնե րը, պտուղները: Խաղողի լարային այգիներում կիրառվում են ուղղաձիգ տեղադրվող կարկտապաշտպան ցանցեր, որոնք օգտագործվում են 10-15 տարի, դրանք հեշտ են տեղադրվում ևարդյունավետ են: Հակակարկտային ցանցերը գրեթե 100%-ով կանխում են կարկուտի բացասական ազդեցությունը, նաև` պաշտպա նում ծառերն ու վազերը քամիներից, թռչուններից և խոշոր միջատներից, միաժամանակ ցրտահարությունների դեպ քում կարող են օգտակար լինել ծխածածկը պահպանելու գործում: Պայքար քամիների դեմ Քամին բույսի կյանքի ոչ բարենպաստ գործոննե րից մեկն է, որը մեծ վնաս է հասցնում, հատկապես, բազմամյա տնկարկներին: Բույսերին վնասելուց բացի, այն նաև հողատարման և խոնավության կորստի ազ դեցիկ գործոն է, որը կլիմայի փոփոխության ենթատեքստում առանձնակի կարևորության խնդիր է դառնում:
Մաս 2
Գյուղատնտեսության համար քամու վնասակար ազդե ցությունը թուլացնելու սակավ միջոցներից ամենահուսալին դաշտապաշտպան անտառաշերտերն են, որոնք հիմնում են գյուղատնտեսական հողատեսքի, առանձնապես` բազմամ յա տնկարկների շուրջը, քամոտ կողմերում: Դրանով այգին պաշտպանվում է ոչ միայն քամիների մեխանիկական, այլև ջերմային` տաք և սառը օդային հոսանքների վնասակար ազդեցություններից: Քամու ռիսկի կառավարման արդյունավետ միջոց է նաև այգու հարմար կառուցվածքը` տեղական քամու վարքին հա մապատասխան: Այգու ուղղությունն ընտրվում է այնպես, որ քամին անցնի շարքերի արանքներով, և դրա շնորհիվ սա ղարթը չթեքվի: Ուղղության ընտրությամբ` այգում կարգավորվում է նաև լույսի ու ջերմության բաշխումը: Օրինակ` հյուսիսից հարավ ուղղված քամիների դեպքում այդ ուղղությամբ դասավորված այգու շարքերում, քամուց պաշտպանված լինելուց բացի, սաղարթի արևելյան ևարևմտյան կողմերից ծառերը հավա սար լուսային էներգիա են ստանում: Պայքար երաշտի և խորշակների դեմ Երաշտը տեղումների տևական անբավարարությունն է, որը հաճախ ուղեկցվում է օդի բարձր ջերմաստիճանով և ցածր հարաբերական խոնավությամբ: Դրա հետևանքով հո ղը չորանում է՝ սպառնալով մշակաբույսերին, ընդհուպ մինչև ոչնչացումը:
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
Հայաստանում ուժեղ երաշտների հաճախականությունը բարձր է Արարատյան դաշտում (92-94%) և նախալեռներում (52-57%), զգալի է Վայոց ձորում և Սյունիքում (40-50%), ցածր է Շիրակի, Լոռու, Տավուշի մարզերում, Ապարան-Հրազդա նում (7-10%), իսկ հանրապետության մնացած մասերում տա տանվում է 15-25%-ի սահմաններում: Խորշակները բարձր ջերմաստիճանով (+250C-ից բարձր), ցածր (30%-ից ոչ բարձր) հարաբերական խոնավությամբ և մեծ արագությամբ (7 մ/վրկ-ից ավելի) քամիներ են, որոնք վնասակար կամ կործանարար են դաշտային մշակաբույսե րի համար։ Դրանց հետևանքով բուսական օրգանիզմներում ընթացող կենսաբանական գործընթացները խախտվում են, բերքատվությունը` կրճատվում 60-70%-ով, իսկ 3 օր և ավելի տևողության դեպքում բույսերը ոչնչանում են ամբողջովին: Խորշակները դիտվում են մեր հանրապետության համար յա ողջ տարածքում, առանձին դեպքերում նույնիսկ 20003000 մ բարձրություններում: Երաշտի և խորշակների ստեղծած գյուղատնտեսական ռիսկի կառավարումը բավական բարդ խնդիր է, առանձ նապես կլիմայի փոփոխության պայմաններում: Դրա լուծու մը, գլխավորապես, հարմարվողական բնույթի է, մասամբ էլ պայքարում են դրա դեմ: Անջրդի վայրերում՝ որպես հարմարվողական միջոցառում, անհրաժեշտ է մշակել երաշտադիմացկուն և օդի ցածր հա րաբերական խոնավության նկատմամբ դիմացկուն մշակա բույսեր ու սորտեր: Երաշտի և խորշակների ռիսկին դիմակայելու արդյունա
Մաս 2
վետ միջոցներ են դաշտապաշտ պան և քամու ուժը թուլացնող անտառաշերտերը, գոլորշիացու մը կանխող և խոնավապաշտ պան միջոցառումները: Երաշտի դեմ պայքարի հիմ նական եղանակը համարվում է արհեստական ոռոգումը, իսկ խորշակների դեմ առավել արդ յունավետ պայքարի միջոց է մուլ չապատումը:
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
ՄԱՍ 3
ԿԼԻՄԱՅԱԿԱՆ ՌԻՍԿԵՐԻ ՄԵՂՄՄԱՆ
ՀՆԱՐԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ
ԳՅՈՒՂԱՏՆՏԵՍՈՒԹՅԱՆ ՈԼՈՐՏՈՒՄ
Հ արցեր մտորելու համար • Ինչպե՞ս պահպանել ջրային էկոհամակարգերը: • Ինչպե՞ս բարելավել հողային ծածկույթի վիճակը: • Ինչպե՞ս պայքարել էրոզիայի և սելավների դեմ: • Ինչպե՞ս կուտակել և օգտագործել մթնոլորտային տե ղումների ջրերը: • Ի՞նչ է ագրոանտառբարելավումը:
Ա. ԿԼԻՄԱՅԱԿԱՆ ՌԻՍԿԵՐԻ ՄԵՂՄՈՒՄԸ
ԳՅՈՒՂԱՏՆՏԵՍՈՒԹՅԱՆ ՈԼՈՐՏՈՒՄ
ոյություն ունեն գյուղատնտեսության մեջ կլիմայական Գ ռիսկերի կառավարման այլ հնարավորություններ ու միջոց ներ ևս, որոնք նպատակաուղղված են գյուղատնտեսության արտադրողականության կայուն մակարդակի ապահովմա նը, ինչպես նաև բացասական զարգացումների մեղմմանը: Այդպիսի միջոցառումները համակարգային բնույթ ունեն, այ սինքն` առանձին էկոհամակարգերի և դրանց առանձին բա
Մաս 3
ղադրիչների վիճակի բարելավմամբ ապահովում են ամբողջ լանդշաֆտի կայունությունը: Դա վերաբերում է հատկապես հողածածկի, ջրային պաշարների և ջրաէկոհամակարգե րի պահպանությանը, ագրոկենսաբազմազանության ավե լացմանը, անտառային զանգվածների ստեղծմանը, որոնց նորմալ վիճակի ու գործառույթի պայմաններում գյուղատն տեսության արտադրողականության մակարդակը նույնպես բարձր ու կայուն կլինի, անգամ` կլիմայի փոփոխության պայ մաններում: Ջրային էկոհամակարգերի պահպանումը Ջրային էկոհամակարգերը` գետերը, լճերը, ջրամբարնե րը, լանդշաֆտի բնական բաղադրամասեր են, թեև ՀՀ-ում ներկայումս դրանք չունեն օրենսդրական այդպիսի կարգա վիճակ. ջուրը դիտվում է որպես ռեսուրս` բացառապես օգ տագործման բնույթին համապատասխան պահանջներով: Կլիմայի փոփոխության պայմաններում, երբ մակերևութային բնական հոսքերը կնվազեն, և կաճի ջրօգտագործման պա հանջը, ջրային էկոհամակարգերը կդառնան առավել խոցե լի: Ներկայումս այդ խնդիրն ըմբռնելու, դրա կարևորությունը հասկանալու և լուծում գտնելու փուլում է: Մասնավոր, սակայն բացառիկ կարևորության խնդիր է Սևանա լճի ջրաէկոհամակարգի և Արարատյան արտեզյան ավազանի պահպանությունը: Դրանք հանրապետության քաղցրահամ ջրի ռազմավարական պաշարներն են, որոնց դերը դժվար է գերագնահատել կլիմայի փոփոխության առու
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
մով: Այդուհանդերձ, Սևանա լճի ջրերը, գերօգտագործումից բացի, ենթարկվում են կենսածին աղտոտման` գյուղատն տեսության, մասամբ էլ կենցաղի ոլորտից: Իսկ Արարատյան արտեզյան ավազանի ջրային պաշարները ձկնաբուծության նպատակով օգտագործվում են չափազանց անարդյունա վետ՝ միաժամանակ մեծ մակերեսով հողատարածքներ են թարկելով երկրորդային աղակալման և ճ ահճացման: Ջրային էկոհամակարգերն ուղիղ և հետադարձ կապված են գյուղատնտեսական արտադրության հետ: Դրա հետևան քը ջրի աղտոտման վտանգն է, մասնավորապես` կենսա ծին տարրերով (ազոտ և ֆոսֆոր): Ջրային էկոհամակարգե րը, այդ թվում` խմելու ջրաղբյուրները, կարող են ենթարկվել ծաղկման (էվտրոֆացման)՝ պայմանավորված գյուղատնտե սության ոլորտից ազոտի և ֆոսֆորի արտանետումներով: Դրանց ծավալները մեծանում են, և, կլիմայի փոփոխությամբ պայմանավորված, բնական հոսքերի նվազման պայմաննե րում էլ ավելի է մեծանում էվտրոֆացման ռիսկը: Այդ խնդրի լուծման զգալի ներուժ ունի հենց գյուղատն տեսությունը, որի հաջողությունից կախված կարող է մե ծանալ էկոհամակարգերի էկոլոգիական տարողությունը, դրանով իսկ կրճատվել կենսածին տարրերի մուտքը ջրային էկոհամակարգեր: Այս գործում պարզագույն և հասանելի միջոցառում կարող է համարվել նաև ջրաէկոհամակարգերի առափնյա գոտու ծառաթփապատումը, բուսածածկի հարս տացումն ու պահպանումը:
Մաս 3
Հողային ծածկույթի վիճակի բարելավումը Կլիմայի փոփոխության գյուղատնտեսական մարտահրա վերներից են հողերի բերրիության պահպանումն ու բարձ րացումը: Մեր հանրապետությունում անհերթափոխ ու չհա մակարգված երկրագործության հետևանքով առկա են հողի հյուծվածություն և սննդանյութերով աղքատացում, հումուսի պաշարների կրճատում (վերջին 20-30 տարիներին շուրջ 1%ով): Հիմնականում անբավարար է նաև հողի մելիորատիվ վիճակը, առկա են դեգրադացման տարբեր դրսևորումներ: Այս պայմաններում անհետաձգելի են դառնում հողերի վի ճակի բարելավման համալիր միջոցառումները` պարարտա ցումը, օդային, ջրային, ջերմային ռեժիմների և կառուցվածքի կարգավորումը, դեգրադացնող գործընթացների համա կարգված կանխարգելումը: Օրգանական պարարտացումը բացառիկ դեր ունի օրգա նական նյութերով հողը հարստացնելու գործում, որի շնոր հիվ միաժամանակ այդ միջավայրը հարստանում է մակրոև միկրոսննդատարրերով, բարելավվում է կառուցվածքային վիճակը, բարձրանում են կենսաբանական ակտիվությունն ու բերրիությունը: Սակայն հիմնական օրգանական պարար տանյութի` գոմաղբի պակաս կա ամենուր: Իսկ դրան հակա ռակ, յուրաքանչյուր տնտեսության տարածքում տարեկան գոյանում են մեծ քանակությամբ բուսական զանգվածի, անասնակերի մնացորդներ, տերևներ ու մանր ճյուղեր, որոնք ենթարկվում են այրման: Մինչդեռ դրանք օգտագործելի մի ջոց են ինչպես մուլչապատման, այնպես էլ արժեքավոր օր
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
գանական պարարտանյութ` կոմպոստ ստանալու համար: Կոմպոստ պատրաստելու համար հողի մակերևույթին շերտշերտ փռում են հիշյալ օրգանական թափոնները. նախ՝ մանր ճյուղեր, ապա` ցողուններ, տերևներ, բանջարեղենի և մրգե րի մնացորդներ, եղած դեպքում` նաև գոմաղբ և մոխիր, հող կամ տորֆ, և նույնը կրկնում են մի քանի շերտերով, մինչև 1,5 մ ընդհանուր բարձրությամբ կույտի գոյացումը: Այնուհետև կույտը թրջում են գոմաղբահեղուկով (կամ կենսահեղուկով), ծածկում 10-15 սմ հաստությամբ հողի կամ տորֆի շերտով, պարբերաբար ջրում և խառնում են՝ օդաթափանց պահելով կույտը: Այդպիսով` հողը պարարտացնելու համար հասուն կոմպոստը պատրաստ կլինի ամենաուշը 1 տարում: Հողի նվազագույն և զրոյական մշակումը օրգանական նյութերով հարստացման և խոնավության կորուստը կան խելու նոր տեխնոլոգիա է, որի դեպքում ցանքը կատարում են առանց վարի, հատուկ շարքացանով, նախորդ մշակա բույսի խոզանում, նախապես` ցանքից 10-12 օր առաջ, դաշ տում կիրառելով հերբիցիդ: Այս դեպքում պահպանվում է հողի կառուցվածքը, այն միշտ ծածկված է լինում բուսական մնացորդներով, ինչը զգալիորեն կրճատում է խոնավության կորուստը (մակերեսի մինչև 60%-ը ծածկվելու դեպքում գո լորշիացումը պակասում է 9%-ով, 100%-ի դեպքում` 34%-ով): Հողաբարելավումը բնական մելիորանտներով` բարձր ծա կոտկեն հանքատեսակներով (հրաբխային խարամ, պեռ լիտ, դացիտային տուֆ ևայլն), հողի խոնավության պաշար ների ավելացման արդյունավետ միջոցառումներից մեկն է: Այդ նպատակով ծանր ﬔխանիկական կազմով կավահողե
Մաս 3
րի համար խորհուրդ է տրվում կիրառել 1,0-1,5 տ/հա դացի տային տուֆեր կամ խարամ կամ 5-10 տ/հա պեռլիտ: Թեթև ﬔխանիկական կազմով հողերում կարելի է կիրառել ցեոլիթ` 2-5 տ/հա չափաբաժնով: Պայքար էրոզիայի և սելավների դեմ Կլիմայի փոփոխության հետևանքներից մեկն էլ անկայուն եղանակային պայմանների կրկնողությունն է` անկանխա տեսելի տեղումների և հալոցքների ձևով: Դրա հետևանքով առաջանում են սելավներ ու հեղեղումներ, տեղի է ունենում հողատարում: Հողատարման դեմ ամենաարդյունավետ պայքարն այդ երևույթի կանխարգելումն է, որի համար իրականացվող մի ջոցառումներն են` անտառբարելավումը, ջրաբարելավումը, ագրոբարելավումը: Բ ոլոր դեպքերում հողատարումը կան խելու լավագույն միջոցառումը բուսածածկի պահպանումն է` կանաչապատման, ճմապատման, ծառատնկման միջո ցով: Ավելի հաճախ կատարում են անտառապատում, ընդ որում, տնկարկի չափսերը կախված են լինում` տարածքի կտրտվածությունից և մակերեսային ջրահոսքի ուժգնութ յունից, իսկ դրա արդյունավետությունը՝ տնկարկի ճիշտ կա ռուցվածքից և ծ առերի ու թփերի տեսակային կազմի ընտ րությունից: Հողատարման ռիսկի կառավարման գործում արդյունա վետ միջոց են մակերևութային հոսքերը հավաքող ու հեռաց նող հիդրոտեխնիկական կառույցները, դրենաժները ևայլն:
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
Գյուղատնտեսական նշանակության հողատարածքնե րում հողատարումը կանխելու կարևորագույն միջոցն ագրո բարելավումն է` հողի մշակման եղանակի, տեխնոլոգիայի, մշակող տեխնիկայի, աճեցվող մշակաբույսերի ճիշտ ընտ րությունը: Սելավները կարճատև ու խորտակիչ, մեծ քանակությամբ հողմահարված ապարների կոշտ զանգված պարունակող սրընթաց ջրային հոսանքներ են, որոնք առաջանում են հոր դառատ անձրևներից կամ արագ ձնհալից: Հակասելավային միջոցառումներն ընդհանուր առմամբ լինում են` ա) ագրոտեխնիկական, որի դեպքում լանջերն անտառապատում են, կառուցում դարավանդներ ու ցանում բազմամյա խոտաբույսեր, բ) հիդրոտեխնիկական, որի դեպ քում կառուցում են պատնեշներ, սելավակարգավորիչ ջրամ բարներ, սելավաթող ջրանցքներ, ափապաշտպան կառույց ներ: Մթնոլորտային օգտագործում
տեղումների
ջրերի
կուտակում
և
Անբավարար և անկայուն խոնավացող, չորային և չորայնացող վայրերում հողի ջրային ռեժիմի կարգավորման հիմնական խնդիրը պետք է լինի մթնոլորտային տեղումնե րի (անձրևի, ձնհալի ջրերի) կուտակումը հողում: Դրա հա մար շատ արդյունավետ միջոցառում է լանջին ուղղահայաց ուղղությամբ տեղակայել ջրահոսքերը կասեցնող ոչ բարձր և պարզունակ պատնեշներ, փոսեր, ակոսներ՝ կառուցված
Մաս 3
քարերից ու հողից: Այդ բազմանշանակ կառույցների կուտա կած խոնավության հաշվին կարելի է հիմնել պտղատու այգի, անտառայգի, անտառտնկարկ: Պատնեշների ու ակոսների շրջակայքում տնկած ծառերից ու թփերից բացի, ժամանակի ընթացքում ձևավորվում է նաև խոտաբուսային բուսածած կույթ, ևայդպիսով ստեղծվում է մի ամբողջական էկոհամա կարգ՝ կենսազանգվածի բնորոշ արտադրողականությամբ և էկոլոգիական գործառույթով: Այդ պարզունակ կենսաճարտարագիտական հիդրոկա ռույցներն արդյունավետ են նաև բնական կերահանդակ ներում: Դրանց կառուցման համար օգտագործվող ավելորդ քարանյութերից դաշտը մաքրվում է, իսկ ծառերն ու թփերը հետագայում կարող են ծառայել նաև որպես «կանաչ հովա նոց» արոտային կենդանիների համար: Մթնոլորտային տեղումների ջրերի կուտակումը և օգտա գործումը բազմանշանակ և պահանջված միջոցառում է նաև բնակավայրերում: Առանձնատների ու շինությունների տանիքին թափվող անձրևի, ձնհալի ջրերը սովորաբար վնա սաբեր են, քանի որ քայքայում, քանդում են գրունտային ճա նապարհները: Մինչդեռ դրանք հնարավոր է հավաքել, ամ բարել վերգետնյա և ստորգետնյա բաքերում ու հորերում և օգտագործել բանջարանոցն ու այգին ոռոգելու, կենցաղա յին ու տեխնիկական այլ կարիքների համար: Մեկ գյուղացիական տնտեսությունն ունի նվազագույնը 200 քմ մակերեսով շինություն, որի վրա թափվող տարեկան տեղումների ջրային պաշարը Հայաստանի տարբեր բնակլի մայական գոտիներում, մթնոլորտային տեղումների հաշվով,
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
կարող է կազմել 40-160 խմ: Դա զգալի քանակի ջուր է` անձր ևացման, առավել ևս կաթիլային եղանակով ոռոգման նպա տակով օգտագործելու համար: Ագրոանտառբարելավում այաստանի անտառները խիստ սակավ են և անհավա Հ սարաչափ բաշխված: Հատկապես խոցելի են անտառա զուրկ տարածքները, որի բացասական հետևանքներն առա վել սուր կզգացվեն կլիմայի փոփոխության պայմաններում: Անտառային շրջաններից բացի ամենուր լանդշաֆտներում անտառների մասնաբաժինը չնչին է, կամ առհասարակ չկան, մինչդեռ միջավայրում պաշտպանական գործառույթ իրականացնող այդ էկոհամակարգը պետք է կազմի լանդ շաֆտի մակերեսի շուրջ 30%-ը: Այս նկատառումով անտառային զանգվածների ստեղծու մը կենսական անհրաժեշտության խնդիր է դարձել, որը հնա րավոր է լուծել նաև ագրոանտառբարելավման ճանապար հով: Այսինքն` պաշտպանական նշանակության անտառային զանգվածներ ստեղծել բոլոր գյուղական համայնքներում, գլխավորապես, գյուղատնտեսական նշանակության հողերի շրջակա չմշակվող կամ դեգրադացված, գործնականում չօգ տագործվող տարածքներում: Նեղ ժապավենաձև այդ պաշտպանական անտառաշեր տերը ստեղծում են անբարենպաստ գործոնների ազդե ցությունից մշակաբույսերը պաշտպանելու համար: Դրանց շնորհիվ դաշտում կարող է քամու արագությունը թուլանալ
Մաս 3
30-40%-ով, ձյան շերտի պահպանումը երկարաձգվել շուրջ 15 օր, մակերեսային ջրահոսքերը կրճատվել 20-30%-ով, հո ղի խոնավությունն ավելանալ և պահպանվել, գոլորշիացու մը կրճատվել, տարածքի միկրոկլիմայական և ջրաբանական վարքը բարելավվել, ագրոտեխնիկական միջոցառումների արդյունավետությունը բարձրանալ: Անտառաշերտերը պաշտպանում են մշակաբույսերը ցրտահարությունից, խորշակներից, երաշտից, նպաստում բերքատվության բարձրացմանը, բարելավում միջավայրի էկոլոգիական վիճակը: Պաշտպանական անտառաշերտերը նշված բոլոր օգտա կար գործառույթների իրականացումից զատ «ջերմոցային գազերը» կլանող լրացուցիչ մակերեսներ են, այդկերպ ու ժեղացված «ջերմոցային էֆեկտը» թուլացնող, կլիմայական ռիսկերի կառավարման գործոն: Կախված ագրոէկոլոգիական խնդրից՝ դրանք լինում են` ջրակարգավորիչ-հակաէրոզային, քամեպաշտպան, դաշ տապաշտպան նշանակության, որոնք տվյալ պայմաննե րից կախված ունենում են տարբեր չափսեր, կառուցվածք և ծառաբույսերի տեսակաշար: Քամեպաշտպան անտառաշերտերը հիմնում են դաշտի քամոտ մասում, 1-3 շարքով, առավել ուժեղ քամոտ հատ վածներում` 4-7 շարքով: Իսկ խորշակների բացասական ազ դեցությունը մեղմելու նպատակով կարևոր է ինչպես բուսա բարելավումը, այնպես էլ անտառբարելավումը: Ջրակարգավորիչ և հակաէրոզային անտառաշերտերում ընդգրկում են արմատային հզոր համակարգով ծառաթ
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
փատեսակները (կաղնի, ուռենի, բալենի, ակացիա, մասրե նի, չիչխան և այլն), որոնք թուլացնում են լանջի երկայնքով անձրևի և ձնհալի ջրերի հոսքը, նվազեցնում` հողատարումը, նպաստում` հողում խոնավության կուտակմանը: Դաշտապաշտպան անտառաշերտերի լայնությունը կա րող է 10-15 մ լինել, ծառերի 4-5 շարքով, միջշարային 2-3 մ տարածությամբ, տարբեր ծառաթփատեսակներով (բարդի, սոճի, վայրի տանձենի և խնձորենի, ընկուզենի, բալենի, կե ռասենի, ակացիա, սզնի): Ագրոանտառտնկման համար տնկիներ կարող է աճեցնել ցանկացած հողօգտագործող հանրապետության բոլոր հա մայնքներում: Դրա համար կպահանջվեն փոքր հողակտոր (կանաչեղենի մարգի չափ) և չնչին ծախսեր, իսկ փոխհա տուցումը սեփական անտառային զանգվածի տեսքով տե սանելի կլինի 7-8 տարի անց:
Մաս 3
ՔՈՒԻԶԻ
ՊԱՏԱՍԽԱՆՆԵՐԸ
հարց 1
Կլիմայի փոփոխությունը Երկրի կլիմայի երկա րաժամկետ տաքանալու կամ սառչելու երևույթ է: Հասկացությունը սովորաբար օգտագործվում է՝ նկարագրելու համար փոփոխությունների արա գացված միտումները, որն ըստ գիտնականների մեծամասնության` մարդու գործունեության արդ յունք է: Հիմնականում հանածո վառելիքի այրման հետևանքով առաջացած գազերն են խաթարում մթնոլորտի բնական հավասարակշռությունը: Այդ գազերը խոչընդոտում են ջերմության հեռացմանը դեպի տիեզերք, և դրանց կուտակման արդյունքում մոլորակի գլոբալ ջերմաստիճանը բարձրանում է` կլիմայի փոփոխության բազմաթիվ հետևանքնե րով
հարց 2
Կլիմայի փոփոխությանը նպաստող մարդահա րույց գործողություններն են՝ • չվերականգնվող էներգիական ռեսուրսնե րի` ածխի, նավթի և բնական գազի այրումը. • անտառների և կանաչ տարածքների կրճա տումը. • տրանսպորտի, արդյունաբերության ևայլնի հետևանքով մթնոլորտի աղտոտումը
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
հարց 3
Կլիմայի փոփոխության հետևանքները բազմա թիվ են, որոնցից ազդեցիկ են՝ • երաշտը և ջրի պակասը. • ջրհեղեղները ևայլ ծայրահեղ եղանակային պայմանները. • ծովի մակարդակի բարձրացումը և ցածրադիր հողերի ու կղզիների կորուստը. • գյուղատնտեսության արտադրողականութ յան նվազումը և սննդի պակասը. • անապատացումը. • կենսաբազմազանության և էկոհամակար գերի ծառայությունների կորուստը. • հիվանդությունների տարածումը (օրինակ` մալարիան). • սեզոնային եղանակի փոփոխությունները (օրինակ՝ մուսոնային սեզոնը)
հարց 4
Չորս միլիարդ
հարց 5
15-20% - ամենաքիչը 6-ից մեկը
հարց 6
Ջերմոցային գազերը, որոնցից հիմնականը ած խածնի երկօքսիդն է (CO2), ինչպես նաև մեթանը (CH4), ազոտի օքսիդը (N2O) և ֆտորացված գազե րը («F գազեր»)
հարց 7
Ածուխ, բնական գազ, նավթ
հարց 8
Ավելի քան 10%
հարց 9
Աշխարհում կակաոյի 70%-ը աճեցվում է Գանայում և Կոտ դ՚Իվուարում, որտեղ կլիմայի փոփոխութ յան պատճառով հավանական է ջերմաստիճանի բարձրացումը՝ այն դարձնելով բերք աճեցնելու հա մար չափազանց տաք և չոր:
հարց 10
Փարիզ
հարց 11
ամու, արևի, ջրի, մակընթացության, ալիքների, Ք երկրաջերմային էներգիաները վերականգնվող են
հարց 12
«Ածխածնի ոտնահետք» ասելով հասկանում են բոլոր ջերմոցային գազերի արտանետումների միագումարը, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի կապված են անհատի, կազմակերպության ար տադրական գործունեության հետ
հարց 13
Մենք կարող ենք նվազեցնել մեր «ածխածնի ոտ նահետքը» հետևյալ քայլերով` • տաք հագնվել՝ ջեռուցումը միացնելու փոխա րեն. • կենցաղային տեխնիկան անջատել` չթողնելով սպասողական վիճակում. • սենյակից դուրս գալիս անջատել լույսերը. • դպրոց կամ զբոսանքի գնալ հեծանիվով կամ ոտքով. • ավելի քիչ միս ուտել. • մեր սեփական բանջարեղենի աճեցումը ևս լավագույն լուծումներից է
Կլիմայակայուն խելամիտ գյուղատնտեսություն
Ձեռնարկը նախատեսված է գյուղատնտեսական ուղղվածության ուսանողների և գյուղատնտեսության ոլորտի աշխատողների համար։ Տեսական և գործնական գիտելիքները ընթերցողին հնարավորություն կտան կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում գյուղատնտեսության կարողությունների զարգացման վերաբերյալ նոր գիտելիքներ ձեռք բերելու և արդեն ունեցած հմտություններն ամրապնդելու: Ձեռնարկը կազմվել է ժամանակակից աշխարհում այդ ուղղությամբ կատարվող հիﬓական ձեռնարկուﬓերի, ﬕջոցների ու ﬕջոցառուﬓերի նկատառուﬓերով՝ հիմքում ունենալով Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում դրանց ներդրման և կիրառման հնարավորությունները:
Երևան 2021