Մարդկային կատակերգություն

Մեր նպատակն է հասարակության մեջ բարձրացնել սերը դեպի ընթերցանությունը, առաջացնել հետաքրքրություն դեպի դասական և արդի գրականությանը, և կոտրել այն կարծրատիպը, թե այսօրվա հայ իրականության մեջ ընթերցողներ չկան:

Գիրքը լուսապատճենվել և համացանցում է տեղադրվել Գրքամոլ Նախաձեռնության կողմից: Բոլորիդ կողմից սիրված «Գրքամոլ»-ը ձեռնամուխ է եղել մի նախաձեռնության, որի նպատակն է համացանցում էլեկտրոնային տարբերակով տեղադրել բոլոր այն գրքերը, որոնք սիրված են հայ ընթերցասերների կողմից և ցանկանում են դրանք ընթերցել նաև էլեկտրոնային

տարբերակով:

Ժամանակի

ընթացքում

մեր

կողմից

համացանցում

կտեղադրվեն բոլոր այն գրքերը, որոնք մինչ այս ձեզ համար եղել են դժվար ձեռքբերելի: «Գրքամոլ»-ը , ունենալով իր ուրույն տեղը համացանցում, իր առջև նպատակ է դրել

հասարակության

մեջ

բարձրացնել

սերը

դեպի

ընթերցանությունը,

առաջացնել

հետաքրքրություն դեպի դասական և արդի գրականությանը, և կոտրել բոլոր այն կարծրատիպերը, թե այսօրվա հայ իրականության մեջ ընթերցողներ չկան:

Սիրելի՛ ընթերցողներ, մենք շատ ուրախ կլինենք, եթե կլինեն մարդիկ, ովքեր կցանկանան օգնել մեզ այս հանրօգուտ գործում: Էլեկտրոնային գրքերի պատրաստման և

մեր կայքում դրանք տեղադրելու հարցում մենք չունենք որևէ շահ և չենք չհետապնդում որևէ եկամուտ, բացի հայ և արտասահմանյան գրականությունը հայ ընթերցասերներին հասանելի դարձնելուց, և մենք բաց ենք բոլոր նվիրյալ ու օգնել ցանկացող մարդկանց համար: Եթե դուք ունեք լուսապատճենահանման սարքեր, և ուզում եք միանալ մեր կողմից ձեռնարկվող գործին, ապա գրեք մեզ [email protected] էլ. հասցեով: Շնորհակալություն, որ հետևում եք մեզ: Ցանկանում ենք բոլորիդ հաճելի ընթերցանություն:

Գրքամոլ Նախաձեռնություն 2017 © Grqamol. All Rights Reserved. URL: www.grqamol.am, e-mail: [email protected]

Since 2012 © Grqamol. All Rights Reserved. URL: www.grqamol.am, e-mail: [email protected]

Վ Ի Լ Յ ւ Ա ր Ս Ս . Ր Ո Յ ՚ Ս , ՝ Ն

Ս ՜Լ Լ Ր Դ Կ Լ Լ Յ Ի Ն Կ Ա Տ Ա Կ Շ Ր Գ Ո Ի Օ Ց Ո Ի ՜ Ն Բնագրից թարգմանեց՝

ԳՐԻԳՈՐ ՔԵՇԻՇՅԱՆ

Ա մ ե ր ի կ ա հ ա յ գ ր ո ղ Վ ի լյա մ Ս ա ր ո յա ն ի ա ն ո ւն ը հ ա յտ ն ի է ա մ բ ո ղ ջ աշ– խ ա ր հ ա մ ։ Նա հ ա մ ա ր վ ո ւմ է Ա մ ե ր ի կ ա յի լա վ ա գ ո ւ յն իր

պ ա րզ

ու

թեթև

ոճով,

հ ո ւմ ա ն ի ս տ ա կ ա ն

գրոգներից

մ ե կ ը , որն

փ ի լի ս ո փ ա յո ւ թ յա մ բ

նվա ճել

կ

մ ի լի ււն ա վ որ ր ն թ ե բ ց ո զ՚ն եր ի * (րՍ սւրզ կա քի\ն կս/ւոա կ ե ր զ ու թ յո ւ ն » ֊ ր ՚ լ . Ս ա , ա յտ ն ի ա յն վ ե պ ե ր ի ց է , որը ա ո ա վ ե լ մ ե ծ հ ա մ բ ա վ բ ե ր ե ց հ ե զ ի)ւ ա կին է ՚Լ ի պ ա կ ա մ ն կ ա ր ա գ ր վ ա ծ է Մ իա ց՛­ յա լ

նա Հա ՝Ա զնեբի փ ո բր

երկբորզ

բա զա րներից

հ ա մ ա շ խ ա ր հ ա յի ն

մեկի

հա ս ա ր ա կ

մա րդկա նց

պ ա տ երա զմի մա մա նա կ։

Օ

8*Ս1հ5ա « 4 տ յ ւ օ 8 6 4 ւ ~ < ։ ։ ա ւ ւ<օյ\Գէ^Լ115ւ» (9 3

Յ բ«Ո Ո Շ 8 0 «

Յ Յ Ս 1Հ 0)

^բ«3«Շ«06 րՕ0^3բ01Տ6««Օ6 »3/13րէյ1ևլ–՜Ո)0 (ՃՏոշրբՅւ) ՏբտտՅՈ, 1959

յ

կ յա ն ք ը ՝

11րա\)ւիքք րււա նվեր Տա կա դիր,

է՛րն ա յժ մ

տ ա րի իր

,,,,11, ք,իկ քա),

գրա կա )ւությա ՝ն

գոողներից,

(Հ ե մ ի ն ղ վ ե յ ,

• »ր Հա (ին

(ՀաՆաչո։ մ են

,է ի //ա մ

ա ռա ջ գրա կա ն

ո ր ո շա կ ի

և

մ ե ջ ։ Նա մ ե կ ն

Ֆ ո լկ ն ե ր ,

ա սպ ա րեզ

հ ա ս տ ա տ ո ւն

տ եղն

իջա վ է

մի նոր

գ ր ա վ ո ւմ

է ա յդ ե ր կ ր ի ա յն

Ս տ ա յն բ ե կ ,

Ն ո լդ ո ւե լի ,

հինգ

որոնք

ե ր և ե լի հա մա > –

ս տ ա ր ե չ։

Ս ա /ա յա ն ն է ա յգ ։

I I ,/ ,է,,, թ լա մ ր հ ա յ է Ս ա ր ո յա ն ը , ծ ն վ ա ծ Ա մ ե ր ի կ ա յ ո ւ մ , Ա ր և մ տ յա ն ք–,ււ»,..\ւի,ք

գա ղթ ա ծ

մ ի չք ա վ ո ր հ ա յ ը ն տ ա ն ի ք ո ւ մ ։ 1 9 3 8 թ վ ա կ ա ն ի ն

ք. .1 ւյ, ա յւալեււ I, գ ր ե լ ի ր մ ա ս ի ն . ((Ծ ն վ ա ծ .ի II ա ր >ւյ սո՛ւր ր ն ի կ ՚1 հ ււ

և մ ա յր ս Թ ա գ ո ւ ֊

մ ե ռ ա վ 1 9 1 1 ֊ի ն ։

Մ ա յր ս ի ն ձ հետ

II ւոէ)ւ - Հեր ա ն ց իւ, կ ո յա մ » է

վ ագ

հ III լ/ււււ կա\),

Սիթւիս>//> ե ն ։ Հ ա յր ս

Ս ա ր ո յա ն ը

Հա ֊

Ս ա րո–

ե մ Ֆ ր ե ղ ն ո , Կ ա լի ֆ ո թ ն ի ա ,

թ.՝( ուկ,,,),ի ալ ոււա ոոի 3 1 - ի ն ։ Հ ա յր ս ՝ Ա ր մ ե ն ա կ ր ն ա կ վ ա ւք /

ա ր֊ ա րդի

Հա ււա կի •/ II ա լա յա ն ր

խ նա մ />իր

,ւրկվե/ււվ

հ ա յա կ ե ր

ե իր

մա տ ա ղ

կ յա ն ք ի

ղ սուն ու թ յո լն ն ե ր ը ։

ո ւս ե ր ի ն

զ գ ա լո վ

տ ա րա գիր

/ւ Նա ա 1<ի րի ա ւղր ա ս ա/ւ Հ ա յ թ ա յ թ ել ո ւ հ ո գ ս ը , փ ո ք ր ի կ Վ է Ա ա մ ը լր ա գ ր ա վ ա ճ ա ռ I ղ աւէ\)աւ մ իրե<Ոց ք ա ղ ա ք ո ւմ և փ ո ղ ո ց ի ր ֊ փ ո ղ ո ց ա ն ց ն ե լո վ բ ղ ա վ ո ւ մ է օրվ ա , րա ա ա ,ղ /ո ւրե ր/ււ Ա (Նա հ ե տ և նա բ ր ի չ Լ դ ա ռ ն ո ւ մ փ ո ս տ ֊հ ե ռ ա գ ր ա տ ա ն ը և ••••1ե)ւ ււ/ւ ր ա ղ մ ա թ ի վ հ ե ո ա ղ ր ե ր է ց ր ո ւ մ տ ն ե ր ը ք որոշ ը ն տ ա ն ի ք ն ե ր ի ն պ ա տ ֊ ւ

էե / ււվ

ա լւաիւա թ յո ւ ն ,

ո մ ա ն ց է լ գ ա ռ ն ո ւ թ յո ւ ն

ու ։Լիշտ ։ Ա յս

բ ո լո ր

պա֊

.երթ ն մ ա ն ա կ IIա ր ո յա ն ր ա կ սւն ա տ ե ս է դ ա ռ ն ո ւմ մ ա ր դ կ ա յի ն վ շտ ի և ո ւր ա ք..... թրււ)ւ

ւգաւ թ կ ւււ ւք՚ն երին, դ ի տ ո ւ մ

է

կ յա ն ք ի

կ ա տ ա կ ե ՛ր գ ո ւթ յա ն

դժնդա կ

/•ւ ա գ ե ք/ւ ե ւՆրա հ ո ղ ի ն մ ւս ն կ ո ւթ յո ւն ի ր կ ա ղ ա պ ա ր վ ո ւմ է ա յն ս ո ս կ ա լի ո ւ ղ ե ֊ V V՛

վ /"" – 1 *1 , 1/

մ1,ծ

որի մ ի ծ ա յր ո ւ մ

ամենր 7 - 8

տ ա ռ ա պ ա ն ք ն է , մ յո ւ ս

հ ,/1,,,),/ւ, հ ն ա ր ա վ ո ր է , որ ն ա

Հա սներից

մհկր,

որ

ծ ա յր ո ւ մ

բերկրա նքը։

տ ա ր եկ ա ն էր Ս ա ր ո յա ն ը , ե ր բ տ ե ղ ի ո ւն ե ց ա վ հ ա յկ ա կ ա ն ե ղ ե չ է ա յն

Ֆ ր եղ նո ք ա ղ ա քո ւմ

ա մենա փ ոքրիկ

ա ր ց ո ւն ք ո տ

ա չք ե ր ո վ

լր ա գ ր ա վ ա ֊ վա ճա ռքի

է

• ււ*1)* ել թ ա ր մ լր ա գ ր ե ր ի ա ո ա ջի ն կ ա պ ո ց ն ե ր ը հ ա յկ ա կ ա ն կ ո տ ո ր ա ծ ն ե ր ի ա հ ա ֊ ճ

վոր բ ո թ ե ր ո վ ։ Մի կող մի ց իր

հա րա զա տ ժողովրդի ծա նր

վիճա կի հա նդեպ

օ ր ե ց օ ր զ ո ր ա ց ո ղ կ ս կ ի ծ ը և ա տ ե լո ւթ յո ւն ը ա շխ ա ր հ ի ա ն ի ր ա վ կ ա ր գ ե ր ի դ ե մ , մ յո ւ ս լո լ

կ ո ղ մ ի ց բ ո ւր ժ ո ւա կ ա ն ա շխ ա ր հ ի դ ա ժ ա ն հ ո ր & ա պ տ ո ւյտ ի ն

կա տ ա ղի

ճի գեր ը, նրա ն

ա ռմիշտ

ք ա վ ո ր և ա շխ ա տ ա վ ո ր մ ա ր դ կ ա ն ց Գ րա կ ա ն ա ռ ա ջի ն հ ա ս ա կ ո ւմ , դրա նքը սին,

վեցերորդ

գ ր ա ս ե ղ ա ն ի վ ր ա ։ Իր ա ն դ ր ա ն ի կ որ ն ա

դա սա րա նի

կա րի.

մ ի ջ ա վ ա յր ի հ ե տ ։

փ ո ր ձ ե ր ը Ս ա ր ո յա ն ը կ ա տ ա ր ե ց դ ե ռ և ս ի ն ը

դպ րոցա կա ն

եղա վ մի ն ա մա կ,

երբ

կ ո ւլ չ գ ն ա -

կա պ եցին ի ր ա վ ա զր կ վ ա ծն եր ի ՝

դ ր ե ց հ ա ր ո ւս տ ն ե ր ի

ա շա կ ե ր տ

տ ա րեկա ն

ա կնա ռու շա րա ­

և ա ղքա տ ների մ ա -

է ր ։ Վերջետ ս

Մ ո ս կ վ ա յո ւմ ե ղ ա ծ

ժ ա մ ա ն ա կ նա մ ի ա ռ ի թ ո վ ա յդ մ ա ս ի ն պ ա տ մ ե լ է . ((Դ եռ դ պ ր ո ց ո ւ մ ս ո վ ո ր ե ­ լի ս , մ ի ա ն դ ա մ ո ւս ո ւց ի չս ծ ա ն ո թ ա ն ա լո վ ի մ գ ր ա վ ո ր ա շ խ ա տ ա ն ք ն ե ր ի ց մ ե ­ կ ի ն , ա ս ա ց , որ ե ս կ ա ր ո ղ ե մ գ ր ո ղ դ ա ռ ն ա լ, ի ս կ դ ր ա հ ա մ ա ր ա ն հ ր ա ժ ե շտ է 1ո ւՐ2 ՂԲա Ղ1Լ^է Ժ Ղ վ ով ։ Հա տ կ ա ր դ ա լ։ Ես փ ո ր ձ ե ց ի գ ր ե լ ա յն ա մ ե ն ի մ ա ս ի ն , ի ն չ տ ե ս ն ո ւ մ էի շ ր ջ ա պ ա տ ո ւմ ս , ա յն պ ե ս ի ն չպ ե ս ն ր ա ն ք Ա յս

ս կ զ բ ո ւն ք ո վ

էլ

գրեցի

ա յն

քննա դա տ ա կա ն

կ ա ն ի ր ա կ ա ն ո ւմ , . .

նա մա կը

հ ա ր ո ւս տ ն ե ր ի

և

ա ղ ք ա տ ն ե ր ի մ ա ս ի ն , որը տ պ ա գ ր վ ե չո լց հ ե տ ո մ ե ծ ա ղ մ ո ւկ հ ա ն ե ց ։ Ա յդ ն ա ­ մ ա կ ի տ ա կ թ ե ր թ ի խ մ բ ա գ ր ո ւ թ յո ւ ն ը

դ ր ե լ էր ի մ ո չ ի ս կ ա կ ա ն ա ն ո ւն ը ։ Ս կը–

ս ե ց ի ն խ ո ս ե լ ա յն մ ա ս ի ն , թ ե դ ա ո ՞վ է , ի ՞ն չ հ ա յ մ ա ր դ է , որ ե կ ե լ է Կ ա լի– ֆորՏէիա և ք ն ն ա դ ա տ ո ւմ է

մեզ,

մեր

կ ա ր գ ե ր ը ։ Ս ա կ ա յն

ա յդ

նա մա կի հ ե ­

ղ ի ն ա կ ը , որի տ ա ս ն ե ր ե ք տ ա ր ին նոր էր լր ա ց ե լ, ես է ի » ։ Ս ա ր ո յա ն ի յե ր ի

ա ռ ա ջի ն

պ ա ա մվա ծքը

կ ո ղ մ ի ց լ ույ ս ը ն ծ ա յվ ո ղ

լո ւ յս

ա ն գ լե ր ե ն

տ եսա վ

1 9 3 3 թ , Բ ոստ ոնի հ ա ­

շա բա թ ա թ ե ր թ ո ւմ ։

Ա յն ո ւհ ե տ և

նա

ս կ ս ե ց հ ա ճ ա խ ա կ ի ե ր և ա լ ա յդ շ ա բ ա թ ա թ ե ր թ ո ւ մ Ս իրա ք Ե ա ր ո յա ն ծ ա ծ կ ա ն ո ւ ­ ն ո վ ։ Հ ե ղ ի ն ա կ ի ա ն դ ր ա ն ի կ գ ի ր ք ը լ ո ւ յս տ ե ս ա վ 1 9 3 4 թ , հ ո կ տ ե մ բ ե ր ի ն , որի մեջ

զետ եղվա ծ

էի ն

պ ա տ մվա ծք։

թ ա րգմա նել ֆ րա նսերեն, ն ա մ յա

հեղինա կի հա մա ր

Ա շխ ա ր հ ի

Հինդ

տ արի

հետ ո

նրա ն

սկսեցին

գ ե ր մ ա ն ե ր ե ն , ի տ ա լե ր ե ն և ա յլ լե զ ո ւ ն ե ր ո վ , ե ր ե ս ­ ս տ ե ղ ծ ե լո վ մ ի ջ ա զ գ ա յի ն հ ա մ բ ա վ ։

ա մենա բեղմնա վոր

գրողներից

մեկն

է

Ս ա ր ո յա ն ը ։

Մ ի ն չև

ա յժ մ ն ա դ ր ե լ է մ ո տ ա վ ո ր ա պ ե ս 1 5 0 0 պ ա տ մ վ ա ծ ք , 12 պ ի ե ս և 7 վ ե պ ։ Ձ ե ո – ք ո վ չի դ ր ո ւ մ , ա յչ գ լխ ա վ ո ր ա պ ե ս

գ ր ա մ ե ք ե ն ա յի

1 5 տ ա ր ե կ ա ն հ ա ս ա կ ի ց ։ Իր լա վ ա գ ո ւ յն ր ո յա ն ը

գրեչ է

մեկ

դ ի ր ք ։ Իր ե ր կ ե ր ի

շա բա թ վա

ը ն թ ա ց ք ո ւմ ։ Չորս

հ ա յ թ ա ր գ մ ա ն չի ն ո ւ ղ ղ ա ծ

ի մ ա ց ա , որ վ ե ր ո հ ի շ յա լ պ ա տ մ վ ա ծ ք ս խ ա ց ա , որ ա մսվա

սկսեցի

մեջ

մեծ

օր ա կ ա ն

ւէրա, որ ին նա վ ա ր ժ վ ե լ է

պ ի ե ս ը ՝ <րԿ յա ն ք ի դ ժ ա մ ա ն ա կ ը » Ս ա ­ տ ա ր վա

մեկ

գ ր ե լ է ո ւթ

պ իտ ի հ ր ա տ ա ր ա կ վ ի է ա յն ք ա ն

ե ռ ա ն դ ո վ և ա ռ ա ն ց հ ո գ ն ե լո ւ

ա ռնվա զն

մեջ

ն ա մ ա կ ո ւ մ նա գ ր ե լ է ,

պ ա տ մվա ծք

ա նդա դա ր

գրեցի։

Ե ղա ն

«Ե ր բ ո ւր ա ­

գ ր ե լ։

Մի

օրեր,

որ

ն ո ւյն ի ս կ ե ր կ ո ւ պ ա տ մ վ ա ծ ք դ ր ե ց ի ։ Ի մ գ ր ա ծ բ ո լո ր պ ա տ մ վ ա ծ ք ն ե ր ն ո ւ ղ ա ր ­ կեցի

<րՏէօր>ր»

(«Պ ա տ մ վ ա ծ ք » ) շա բա թ ա թ եր թ ին ։

<րՄ ա ր դ կ ա յի ն

կ ա տ ա կ ե ր գ ո ւ թ յո ւ ն »

ն ը մ ի ք ա ն ի օ ր ո ւմ ։ Մ ի բ ո լռ ր ո վ ի ն թ ա ր մ

վիպ ա կը

Ս ա ր ո յա ն ը գ ր ե չ է ը ն գ ա մ ե –

ռւ կ ե ն ս ո ւն ա կ հ ո ս ա ն ք ո վ ն ե ր ս խ ո ւ ժ ե ց

Ս ա ր ո յա ն ը

ա մ ե ր ի կ յա ն ն ո ր ա գ ո ւ յն գ ր ա կ ա ն ո ւթ յա ն մ ե ջ է ի ր հ ե տ բ ե ր ե լո վ մ ի ն ո ր և վ ա ֊ /•ա կիշ նա

ի ւո ս ք,

կ տ ր ո ւկ ,

շ ո ւտ ա ն ց ի կ

մի

ա նսովոր և ը մ բո ս տ

գրող

է։

Ն ո ւյն ի ս կ

•գա /ւգա ս/եո հ ի մ ա ր ա ն վ ա ն ե ց ի ն ։ Ո ա յց թ (ո էն)ւե /ւի ն,

և ի

իրե)տր

ո ւնեն

գործ

վ ե ր ջո

ա մենքը

մի

/ / ա րս լա)ւր մ ի

վս տ ա հ

ոճ։

Ո մա նք

կա րծեցին, թե

քննա դա տ նե ր ,

որ ն ր ա ն

Ս ա րոյա ՝նր դ ի մ ա ց ա վ բ ո լո ր փ ո ր ձ ո ւ ֊

հա րկա դրվա ծ

զ ա ր մ ա ն ա լի

ա )ւե/իքի)ւ հա ս տ ա տ ա պ ե ս

մի

գտ նվեցին

եղա ն

ինքնա տ իպ

և

տ ա ղա նդա վոր

կ ո ղ մ դ ր ե ց մ ի ն չև ա յդ

խ ո ս տ ո վ ա ն ե լո ւ,

գ ր ա կ ա ն ո ւթ յա ն

գրա գետ ի

ե ղ ա ծ բ ո լո ր

որ

մեջ

իր

հետ ։

հ ա չա ն ի կ ա ն ո ն ն ե ր ը

գ ասակու՚Ն ս ր ս տ մ վ ա ծ ք գ ր ե լո ւ ձ և ե ր ի մ ա ս ի ն և ս տ ե ղ ծ ե ց ի ր ն ո ր ո ճ ը , պ ա տ ֊ մ ր վ ա ծ ը գ ր ե լո ւ ի ր ն ո ր ձ և ը ։ է>րե)ւրր, — րերի,

ե րր ինձ

իւոսեIա

Նա ի ն ք ը ս ա հ մ ա ն ե ց ի ր օ ր ե ն ք ն ե ր ը ։ (.(Առաջին

գ ր ո ւմ է Ս ա ր ո յա ն ը , — տ ուն

տ ա ս ն մ ե կ տ ա րեկա ն ե ղ ա ծ ժ ա մ ա նա կ հ ն ա ­

ո ւղ ա ր կ ե ց ի ն չո ր ր ո ր դ

դա սա րա նից,

ա ռա նց հրա մա նի

Ա խ ո ս ք ի ս հ ա մ ո զ վ ա ծ լի ն ե լո ւ հ ա մ ա ր ։ Ո ւր ի շն ե ր ի ս տ ե ղ ծ ա ծ

օրենք֊

Ներին կ ա ր և ս ր ո ւթ յո ե ն մ ի տ ա ր , գ ր ե ց ի ։ Ն ր ա ն ք ս տ ե ղ ծ ո ւ մ են ա յդ օ ր ե ն ք ն ե ր ը ի 1 ՚ե )ւ ւլ սւ ս/ ա հ աք ո լ թ յա ն հ ա մ ա ր ))։

Մի քա ն ի

ա միս հետ ո նա

ս տ ե ղ ծ ո ւ մ է իր

1-րկրսրգ գ/ււսկսւ\ն օ ր ե ն ք ը . ((Մ ո ռ ա ց ի ր է դ գ ա ր Ա լա ն Պ ոն և 0 , Հ ե ն ր ի ն և գ ր ի ր ա ւնս/իսի >գա ա մ ա թ յ ո ւ ն ն ե ր , որ ի ն ք դ ես փ ա փ ա գ ո ւմ ))։ Ա յն ո ւ հ ե տ և ն ա ս տ ե ղ ­ ծ ո ւմ

/

ես

լո ր ս

կ ա նո ն ի

հ ա վ ե լո ւմ

ա յդ

ե ր կ ո ւս ի ,

օրԵ ր բ ե մ ն

ա մենևին

շեմ

մ սոս հս գ վ ո ւ մ օ ր ե ն ք ն ե ր ի մ ա ս ի ն և պ ա ր զ ա պ ե ս ն ս տ ո ւմ ե մ ու գ ր ո ւ մ ։ Ե ր բ ե մ ն I / ա ս քի վրա ե մ դ /ւո ւմ ))։ Ա ա քո րոն/ւ

ա նվա խ որեն

և

հա մա ռ

կա մքով

իր

ճա նա պ ա րհը

հա րթեց

գ/ւսւ կամւութ(սւն մ ե ջ հ ե տ և յա լ հ ե տ ա ք ր ք ի ր ու ը մ բ ո ս տ դ ա տ ո ղ ո ւ թ յա մ բ , օրԳ ր ո ֊ ՛էի ե/սոքսւոԱւիքը ի ր ե ն

հա մա ր ա մենա կա րևորն

՚. / 11 Ո1ԱՈ1 / 11 Ա կ ա թ յո ւն ր նա

մ ի ա յն ի ր

ա ո /ա լ

է,

վուա ՝

Լ,

Նա

մի

մ /,

ա նձ

ա ն ձ , որ

Ն երովւ Ո/ւրա ն

որ

կ ա ր ծ ո ւմ

ր ա ր,

շատ

մ ա ր գ , որ

որ ես

գ ի տ ե մ , որքա ն

հա վ ա)ւ ա կ ա)ւ Լ, որ ա վ ե /ի

է,

թե

ա ղ ո ւ մ է ՂԸՈՂ դ ա ռ ն ա լ։

մ եծ աղ ա չՆ ղ/ւ ո գ\Ն երր ե գ ե յ են ա յգ մեծ

է ։ Մ ի ն չև ի ր

հա մա ր է գ ր ո ղ ։

ա ռ ա ջի ն

Նա բ ո լո ր ի

գրող

է

և ն ո ւյն ի ս կ

Ա շխ ա ր հ ը լե ց ո ւ ն

որ ր ո /ո ր ս

է

դիտ ենք, մեր

երկ ի

հա մա ր մի ա վ ե /ի

ա յդ պ ի ս ի ֊ ժա մա նա կի

մ ա ր գկ ա ն ց դ ժ բ ա խ տ խ մ բ ի մ ե ջ։ Հ ե տ և ՛ս ֊

ա յս չհ ր ա տ ա ր ա կ վ ա ծ

Լ, քա ն ներկա

ո ր ևէ

գ ր ո ղ ն ե ր ի մ ե ջ կա

գ ր ո ղ , ս րի գ ի ր ք ը

մի

հրա տ ա րա կ­

վ ո ւմ Լ « Կ ավ մի գա ա ների

ժա մա նա կ,

ե ր բ շա տ

ա սա ծների հա մա ր, —

դժվա ր

շ ա ր ո ւն ա կ ո ւմ

կ ա ց ո ւթ յա ն է

մա տ նվեցի ք ն ն ա ֊

Ս ա ր ո յա ն ը , —

թ այ ց

շո ւտ ո վ

հա գ թ ու ".ա րեցի ա յդ վքւճա կը։ Գ րողը պ ե տ ք է հ ա ղ թ ա հ ա ր ի ա մ ե ն բ ա ն , վա տ կ ա ր ծ ի ք ն ե ր /ի ն ե ն թ ե լա վ ։

Գ ովա սա նքից

չ ե մ շ փ ա ն ո ւմ , ք ն ն ա դ ա տ ո ւ թ յո ւ ն ի ց

<եմ վի/ւա վո/ւվու մ , ա յդ ա մ ե ն ը ա ռ ա ջ է գ ա լի ս ի ն ձ ն ի ց /• ե հ ւ Երր ի մ

գործը

ա րդեն

գ ր վ ա ծ է , ես

ա նկա խ , օ բ յե կ տ ի վ ս ֊

ա լն հ ա մ ա ր ո ւմ ե մ մ ի ի ր ,

որ իր

ա )ւջա ա կ լա ն ք ր ու\նի»։ Սա/ւոլա)ւ/ւ զ գ ո ւ շ ա ց ն ո ւ մ

է երիտ ա սա րդ

գ ր ո ղ ն ե ր ի ն ա զ ն վ ո ր ե ն ծ ա ռ ա յե լ

գ ր ակ »< *)» (*։ թ քան ր ե չմ ե ծ ա մ տ ա ն ա լ, որը կ ա ր ո ղ է կ ո ր ծ ա ն ե լ ն ր ա ն ց ։ € Ա ռ ա ջ ի ն ո ւ)ւգա մ

հ/ոոա ա /ւա կ վ ա ծ ո ր և է հ ե ղ ի ն ա կ ,

երբ

գ ի տ ե , որ ի ր

գործերը

պ իտ ի

հ ր ա տ ա ր ա կ վ ե ն դ ր ա մ շ ի ն ե լո ւ հ ա մ ա ր , շ ո ւտ ո վ շ փ ա ն ո ւմ է և վ ա տ գ ո ր ծ ե ր է ա ր տ ա դ ր ո ւ մ ։ Գա ի ր կ յա ն ք ի ա յն շր ջա ն ն է , ե ր բ պ ե տ ք է չա փ ա զ ա ն ց զ գ ո ւ յշ լի նի > ւի ն ի դ ա ն դ ա ղ և վ ա ր ա ն ո տ և ա մ ե ն թ ն չ ա չա լր ջ ո ւթ յա մ բ ք ն ն ե , ո ր պ ե ս ֊ Ղ.Ւ ա մ ե ն ա գ ե տ ես

ե ր և ա լո ւ վ տ ա ն գ ի ց չ ս ա յթ ա ք ի » ։

Ա հա

ա յս պ ե ս ,

կա սեի

նրա ն

ե լն ե լո վ

ա յդ

ա շխ ա տ ա վ ո ր

ընտ ա նիքի

ժողովրդի

ա զ գ ո ւ թ յա ն ը

ծոցից,

հ ա տ ո ւկ

իր

ընտ ա նիքի,

վ շտ ի

և

ո ւր ա խ ո ւ­

թ յա ն , լր ջ ո ւթ յա ն և զ վ ա ր թ ա մ տ ո ւ թ յա ն խ ա ռ ն ո ւ ր դ ո վ , մ ի կ ո ղ մ դ ն ե լո վ է գ գ ա ր Պ ո յի և 0 , Հ ե ն ր ո ւ դ ա ս ա կ ա ն կ ա ն ո ն ն ե ր ը , Վ ի լյա մ Ս ա ր ո յա ն ը ս կ ս ե ց գ ր ե լ մ ի ն ո ր կ ա ն ո ն ո վ , որ օ ր ե ն ք չի վին

ա ն ս պ ա ս ե լի

էր

ճ ա ն ա չո ւմ և մ ի ն ո ր ն յո ւ թ ի մ ա ս ի ն , որ բ ո լ ո ր ո ֊

ա մ ե ր ի կ յա ն

դ ր ա կ ա ն ո ւթ յա ն

հա մա ր։

«Մ ա ն չե ս տ ե ր

Գ ա ր դ ի ա ն ի » գ ր ա կ ա ն ք ն ն ա դ ա տ ը նրա ո ճ ը հ ա մ ա ր ե ց « ե զ ա կ ի և ա ն բ ա ղ դ ա ­ տ ե լի »։ Ա ռա ջին դա րձրեց

իսկ

մա րգը

տ ե լո վ հ ա ս ա ր ա կ վա տ ը

պ ա տ մվա ծքից և մ ա ր դ կ ա յի ն մա րդու

ա ռա ստ ա ղի

մ ա ր դ ո ւ լա վ ա գ ո ւ յն

Ս ա ր ո յա ն ի

Ս ա ր ո յա ն ը

իր

գրվա ծքների

ա ռա նցքը

կ յա ն ք ի ո ւ ր ա խ ո ւ թ յո ւ ն ն ու ւԼիշաը՝ ա յն դ ի ­ տ ա կից։

ա պ ա գ ա յի

հա մա ր,

ս տ ե ղ ծ ա գ ո ր ծ ո ւ թ յո ւ ն ն ե ր ը ։

«Ե ս

Ս երը ա հա

դեպ ի թե

հ ա վ ա տ ո ւմ

մա րդը

ի ն չո վ եմ

են

և հա ­ գրա վիչ

մա րդու բա ր ո ւ­

թ յա ն ը ։ Ես հ ա վ ա տ ո ւ մ ե մ , որ մ ա ր դ ո ւ ճ ա կ ա տ ա գ ի ր ը ա զ ն ի վ ճ ա կ ա տ ա գ ի ր է ։ Ես ա տ ո ւմ ե մ ա յն ո ւ ժ ե ր ը , որ ա շ խ ա տ ո ւմ են բնաջինջել մ ա ր դ ո ւ ա զ ն վ ո ւ թ յո ւ ­ ն ը ։ Ւ մ զ ե ն ք ը , — շ ա ր ո ւն ա կ ո ւմ է Ս ա ր ո յա ն ը , —

ա շխ ա ր հ ի ա պա կա ն յա լ ո ւ ժ ե ­

ր ի դ ե մ մ ի ա ն հ ի շա չա ր ա չք , ա ն կ ե ղ ծ մ ի տ ք , ա ն բ ա ս ի ր ս իրտ ոգի

է,

կա պ ,

որ ես

ս տ ի պ ո ւմ է ի ն ձ ո ւզ ո ւմ

րոպ ե և ա մեն տ ո ւմ ե մ ,

եմ,

դ ր ե լ , Ես

որ ն ր ա

կ յա ն ք ը

ո ւզ ո ւմ ե մ , ծնվա ծ

որ

պ ա հից

և խ ա նդա կա թ

մ ա ր դ ը լի ն ի հ ո յա ­ մ ի ն չև

մա հը,

տ ա ր ի , չի ն ի թ ե թ և , զ վ ա ր թ , դ ը ա վ ի շ և ի մ ա ս տ ա լի ։

որ ն ա

Ս ա ր ո յա ն ի

ա մեն

Ես հ ա վ ա ­

ա յդ պ ե ս կ լի ն ի » ։

թ ա տ ե ր գ ո ւ թ յո ւ ն ն ե ր ի

մեջ

ա ոա նձին

տ եղ

Լ

գ ր ա վ ո ւմ ն ր ա

« Կ յա ն ք ի դ ժ ա մ ա ն ա կ ը » պ ի ե ս ը , որ գ ր վ ե լ է 1 9 3 9 թ վ ա կ ա ն ի ն ։ Ա յդ պ ի ե ս ը մ ե ծ հ ա ջ ո ղ ո ւ թ յա մ բ բ ե մ ա դ ր վ ե ց

Մ ի ա ց յա լ

Ն ա հ ա ն գ ն ե ր ո ւ մ , Ե ա ն ա դ ա յո ւմ , Ֆ ր ա ն -

ս ի ա յո ւ մ և ա ր ի շ ե ր կ ր ն ե ր ո ւմ ։ Աքն մ ի ա հ ա մ ո ւ ռ ճ ա ն ա չվ ա ծ է ո ր պ ե ս հ ե ղ ի ն ա – Կհ լս /վ ա գ ո լյն թ ա տ ե ր ա կ ա ն ս տ ե ղ ծ ա գ ո ր ծ ո ւ թ յո ւ ն ը ։ Գ ո ր ծ ո ղ ո ւթ յո ւն ը կ ա տ ա ր ­ վ ո ւ մ /, ն ա վ ա հ ա ն գ ս տ ա յի ն մ ի պ ա ն դ ո կ ո ւմ (Ս ա ն Ֆ ր ա ն ց ի ս կ ո ո ւ ր

ի ր ա ր են

հ ա ն դ ի պ ո ւմ տ ա ր բ ե ր ա զ գ ե ր ի և մ ա ս ն ա գ ի տ ո ւ թ յո մ ն ն ե ր ի պ ա տ կ ա ն ո ղ զ ա ն ա զ ա ն մ ա ր դ ի կ ։ Թ վ ո ւմ է , թ ե ա յդ մ ա ր դ ի կ պ ե տ ք է ա մ ե ն ա բ ա խ տ ա վ ո ր ը Լ ի նե ն ։ Ս ա ­ կ ա յն

ս լիես ի

գ ո ր ծ ո ղ ո ւ թ յա ն

ը ն թ ա ց ք ո ւմ

պ ա ր զ վ ո ւմ

է,

որ

նրա նցից

և

ոչ

մ ե կ ը , ը ս տ ա մ ե ն ա յն ի , բ ա խ տ ա վ ո ր չ է ։ Եվ հ ե ղ ի ն ա կ ը հ ա ր ց է տ ա յի ս , թ ե ի ն ­ չո՛՛ւ ա մ ե ն ա լա վ և ա մ և ն ա խ ի զ ա խ ու ա ն կ ե ղ ծ

մ ա ր դ կ ա ն ց ա ն գ ա մ չի հ ա ջ ո ղ վ ո ւմ

հ ա ս ն ե լ կ ա տ ա ր յա լ ե ր ջ ա ն կ ո ւթ յա ն ։ 1 9 5 3 թ վ ա կ ա ն ի ն ԳԾՐՎ-^Յ ն յո ւ - Յ ո ր ք ո ւ մ

ե

ա յդ

ա ռթիվ

ա մ ե ր ի կ յա ն

ա յդ պ ի ե ս ը վ ե ր ա բ ե մ ա ա ռա ջա դիմա կա ն

«Փ ի բ ւզ

Ո Լ ո ր դ » Լր ա գի ր ը գ ր ե ց , թ ե « Չ ա ր ի ք ի ս կ զ բ ն ա պ ա տ ճ ա ռ ը կ յա ն ք ո ւ մ , որ մ ա ր դ ­ կա նց բե ր ո ւմ է

պ ա տ ե ր ա զ մ , ա ղ ք ա տ ո ւ թ յո ւ ն , տ գ ի տ ո ւթ յո ւն

բ խ ո ւ մ է ոչ թ ե վ ա տ

և. ա տ ե լո ւթ յո ւն ,

ս ր տ ե ր ի ց , ա յլ ա ր դ յո ւ ն ք է ս ո ց ի ա լա կ ա ն վա տ կ ա ր գ ի » ։

Մ ա ր դ ո ւ և ա ռ ա ն ձ ն ա պ ե ս հ ա ս ա ր ա կ մ ա ր դ ո ւ մ ա ս ի ն ո ւ ն ե ց ա ծ ի ր ջ ե ր մ սե–

ըր,

լա վ ա գ ո ւ յն

ա կ ն կ ա լո ւթ յո ւն ն ե ր ն

ու

խ ո ր հ ր դ ա ծ ո ւ թ յո ւ ե ն հ ր ը

ւԱ րտ ա հա յտ եք է ի ր ((Մ ա ր դ կ ա յի ն կ ա տ ա կ ե ր գ ո ւ թ յո ւ ն »

Ս ա ր ո յա ն ր

կ ո չվ ո ղ վ ի պ ա կ ո ւմ , որ

Օւա ն վ ի ր ե չ է ի ր մ ո ր ը ։ Ա յդ գ ի ր ք ը լո ւ յս տ ե ս ա վ 1 9 4 2 թ վ ա կ ա ն ի ն , պ ա տ ե ր ա զ ­ մի

ծա նր

տ ա րիներին

և

ճ ա ն ա չվ ե ք

մեծ

ն վ ա ճ ո ւմ

ա մ ե ր ի կ յա ն

ա ռա ջա ­

վո ր գ ր ա կ ա ն ո ւթ յա ն մ ե ջ , ե ր կ ո ւ ա ն գ ա մ ա ր ժ ա ն ա ն ա լո վ մ ր ց ա ն ա կ ի ։ Նրա հա – ր Պ ո , թ (ո ,ն ր հ ս կ ա յա կ ա ն է ։ Ա յդ վե ս լը հ ր ա տ ա ր ա կ վ ե ց ն ա և բ ա զ մ ա թ ի վ ուրիշ հրկր\)ւերում ե ա մ ր ա պ ն դ ե ց մ եպ ի ղա քի

նրոթը

կ^ոերր

Ս ա ր ո յա ն ի հ ա մ ա շ խ ա ր հ ա յի ն հ ռ չա կ ը ։

կ ա զ մ ո ւմ

երկրորդ

է

ա մ ե ր ի կ յա ն

նա հա նգա կա ն

հ ա մ ա շ խ ա ր հ ա յի ն

պ ա տ երա զմի

փ ոքրիկ

քա ­

տ ա րիներին։

մի

Ա յդ

ք ա գ ա ք ր , որ վ ե պ ո ւ մ ն ե ր կ ա յա ց վ ա ծ է Ւ թ ա քա ա ն ո ւն ո վ , հ ի շ ե ց ն ո ւմ է Կ ա լ ի ֊ 1(>ււ/էՆի ա կա ն

Ֆ րեղնո

քա ղա քը,

ուր հ ե ղ ի ն ա կ ը

թ(ւււ>)/ր/ 1) վ ք ա ղ ա ք ի ա ՝նունը, և Ներր

(Հ ո մ ե ր ,

Ց ո ւչի ս ի ս

ա նց

է

կա ցրել իր

մ ա ն կ ո ւ֊

վեպ ի գ ո ր ծո ղ ա նձերից մի քա նիսի ա ն ո ւ ն ֊

և ա յլ ն ) վ ե ր ց վ ա ծ

են հ ո ւն ա կ ա ն

դ ի ց ա բ ա ն ո ւ թ յո ւ ­

ն ի ց ւ Ա մ ե ր ի կ յա ն ա յդ ն ա հ ա ն գ ա կ ա ն ք ա ղ ա ք ի հ ա ս ա ր ա կ մ ա ր դ կ ա ն ց մ ա ս ի ն է գրեք

II ուրո լա ն ը ի ր

վ ե պ ո ւմ ■ ո ւշ ա դ ր ո ւթ յո ւն ը

ո/եո մ ի ր ն ա ա ն ի ք ի ՝

Վ ե պ ի էր խ ա վ որ հերոսը՝՛

փ ո ք ր ի կ Հ ո մ ե ր ը , որի ե ղ բ ա յր

տ ե ր ա զ մ կ գ ն ա ց ե լ, մ ո ր , մ յո ւ ս գրեր /

գ լխ ա վ ո ր ս է ֊

V ա րկ ո ւս ը պ ա ­

փ ո ք ր ի կ ե ղ բ ո ր և ք ր ո ջ ա պ ր ո ւս տ ը հ ա յթ ա յ­

հէէէմար ցրիչ է դ ա ռ ն ո ւ մ

թելս»

կ ե ն տ ր ո ն ա ց ն ե լո վ

Մ ա ք ո լի ն ե ր ի ը ն տ ա ն ի ք ի վ ր ա ։

փ ո ս տ ա յի ն հ ե ռ ա գ ր ա տ ա ն ը ։ Հ ո մ ե ր ը

ք ա մ ա ն ո ւ մ ա մ ե ր ի կ յա ն հ ա ս ա ր ա կ ը ն տ ա ն ի ք ն ե ր ի ն ։

հեռա ­

Մի կ ի ր ա կ ի , ե րբ

ղ րւաւե)ւ լա կ I; մ տ ն ո ւ մ , տ ե ս ն ո ւմ է ծ ե ր ո ւն ի հ ե ռ ա գ ր ի չ Կ ր ո գ ա ն ի ն ը ն կ ա ծ ,1/, ա)ւ ա վ ւ)–բա հ ե ռ ա գ ր ի վ ր ա ։ Կ ր ո գ ա ն ը մ ե ռ ն ո ւ մ է Հ ո մ ե ր ի գ ր կ ի մ ե ջ ։ Պ ա ր զ ­ վ ո ւմ I. , որ ա \դ վ ե ր ջին կ ի ր ա կ ն օ ր յա տ խ ո ւր հ ե ռ ա գ ի ր ը , որ վ շ տ ի ց չի կ ա ր ո ­ ղա ցել

ր նգու\նել

ծ ե ր ո ւն ի

Կ րոգա նը,

եղեչ

է

Հոմեր

Մ ա ք ո լի ի

հա մա ր։

Ա յն

ղ ււ ւ մ ել կ Նրա եւքրւսԱւ Մ ա ր կ ո ւս ի մ ա հ ը ռ ա զ մ ա ճա կսւտ ո ւ մ ։ Հե ւ/խ ւա կ ր ււրովհեա ե

((Մ ա րզ կ ա յի ն

ւււ;)ւաեէյ

•ւ ա ր ու կ / / / • / » ,՚ք » .

որ

գրեթե

կ ա տ ա կ ե ր գ ո ւ թ յո ւ ն »

բ ո լո ր

հեռա գրեր

մա րդիկ

է

ա նվա նել

դժբա խ տ

կ բ ա ժ ա ն ո ւմ

իր

ե ն , նա Տն իս կ

1'թւսրա

քա ղա քի

վիպ ա կը, ա յն

հա ֊

բ ն ա կ ի չն ե ր ի ն ,

)ւա ե։ւ ւււ)ւրաժի)ւ չի ւՈւոււէ՝ ր տ ի ո ս ի գա<1ան հ ա ր վ ա ծ ի ց ։ Ա մե)ււււկա րեորր Հա ււ ար ակ

մա լ գա

սւ(ււ վ ե ս /ա մ

ճ ա կ ա ա ա ւլ րի

ս երն

կ դեպ ի

նկա տ մա մբ,

մա րդը,

մ տ ա հ ո գ ո ւ թ յո ւ ն ը

խ ո ր լա վ ա տ ե ս ո ւթ յո ւն

և

հա ­

վա տ կ յա ն ք ի հա նգ հոր II ա րո քտՀհի հ ա մ ա ր կ ա կ ա ն ը

մա րգն

է , ա նկա խ

նրա

ս ո ց ի ա լա կ ա ն վ ի ­

ճ ա կ ի ց , ա զ գ ա յի ն պա ա կ ա՝ն ե / ի ո ւ թ յո ւ ն ի ց , մ ո ր թ ի գ ո ւ յն ի ց և կ ր ո նա կ ա ն հ ա վ ա տ ֊ լ ի ց • ՝Լ եւգքւ գ ր ե թ ե »Ի ն .\

Հա մ ա ր

կամ

,, ւ գ ք ա տ ,

բ ո լո ր

կա րևոր ը

գ լխ ա վ ո ր ա յն

չէ,

հերոսները

թե

իմ

ա յդ

միտ քն

ա շա կ ե ր տ ն ե ր ի ց

են ք ա ր ո զ ո ւ մ ։

մեկը

հ ա ր ո ւս տ

է

,

1ւրա մ իա / , , որ

Նա

■ արոի ,.,.,,11,,.

Ր .,Հ/,հ ,

ա•

որ ո ն ք

իրենից

ցա ծր

են

գ տ ն վ ո ւմ

և

սիրի

Ն րա նց,

Ս ա ր ո յա ն ը գ ա ն ո ւ մ է , մա րզիկն

որ մ ա ր դ կ ա ն ց դ ժ բա խ տ ո ւթ յա ն ն պ ա տ ճ ա ռ ը ի ր ե ն ք

ե ն , ո ր ո ն ց յո ւ ր ա ք ա ն չ յո ւ ր ի

մ ա ր դ կ ա յի ն

հ ա ս ա ր ա կ ո ւթ յո ւն ը

մ ե ջ ն ս տ ա ծ է չ ա ր ո ւթ յա ն

հա րկա վոր

է

վ ե ր ա կ ա ռ ո ւց ե լ

ս ա ղ մ ը ։ Որ

ոչ

թե

ո չը ն –

լա ց ն ե լ ո վ բ ո լո ր թ շ վ ա ռ ո ւ թ յո ւ ն ն ե ր ի ն ա խ ա պ ա տ ճ ա ռ ը ՝

մա րդու շա հա գործող

մը

մ ա ր դ կ ա յթ ։

մա րդու

ձեռքով,

ո չ ն չ ա ց ն ե լո վ ն ր ա

ա յլ

ի ն ք ն ա կ ա տ ա ր ե լա գ ո ր ծ ե լո վ

մ ի ջ ի չա ր ո ւ թ յա ն

սա ղմը,

որ պ ա տ ճ ա ռ

է

ա նհա տ ը,

դ ա ռ ն ո ւմ

պա­

տ ե ր ա զ մ ն ե ր ի և ա մ ե ն տ ե ս ա կ ա ն ա ր դ ա ր ո ւթ յա ն ու թ շ վ ա ռ ո ւ թ յա ն ։ Ի ս կ ի ն ք ­ ն ա կ ա տ ա ր ե լա գ ո ր ծ ո ւ մ

ա ս ե լո վ է հ ե ղ ի ն ա կ ը

մ ե ր ձ ա վ ո ր ի ն կ ա տ մ ա մ բ , ն ե ր ո ղ ա մ տ ո ւթ յո ւն որովհետ և,

ա ս ո ւմ

է նրա

հերոսներից

հ ա ս կ ա ն ո ւմ է ն ո ւյն ի ս կ չա ր

մեկը*

« գ ե ղ ջ ո ւկ ի

ա նսա հմա ն

սեր

մա րդու հա նդեպ , ա ղոթ քը

ա յդ

իմ

ա ղ ո թ ք ն է;։ Մ ա ր դ ա ս պ ա ն ի թ ա փ ա ծ ա ր յո ւ ն ը , ա յդ ն ա և ի մ ո ճ ի ր ն է » ։ Տ ե ս ն ե լո վ , որ ա յդ ի դ ե ա լի ս տ ա կ ա ն , ը ս տ

է ո ւթ յա ն ք ր ի ս տ ո ն ե ա կ ա ն ք ա ­

ր ո զ ը չի օ գ ն ո ւ մ մ ա ր դ կ ա յի ն ա ն հա տ ի կ ա տ ա ր ե լա գ ո ր ծ մ ա ն ը , և չհ ա վ ա տ ա լո վ կ յա ն ք ի հ ե ղ ա փ ո խ ա կ ա ն հետ ա գա

մի

շա րք կա մ

վ ե ր ա կ ա ռ ո ւց մ ա ն հ ն ա ր ա վ ո ր ո ւթ յա ն ը , V ա ր ո յա ն ը իր

գրվա ծքների ա ռնվա զն

մեջ

սկսեց

բա րվոք

հա շտ վել

հա մա րեց

ա շխ ա ր հ ո ւմ

չն կ ա տ ե լ

ա յդ

տ իրող

չա ր ի քի

հետ ,

չա ր ի ք ը ։

1952 թ .

« Հ ե ծ ա ն վ ո ր դ ը , Ո ի վ ե ր լյա ն բ լո ւ ր ն ե ր ո ւ մ » կ ե ն ս ա գ ր ա կ ա ն գ ր ք ո ւ մ հ ե ­

ղ ի ն ա կ ը գ ր ե ց * «Կ ե ղ տ ը շր ջա պ ա տ ե լ է ր ի ն ձ ա մ ե ն կ ո ղ մ ի ց , ե ր կ ա ր ժ ա մ ա ն ա կ նա խ ա ն գ ա ր ո ւ մ էր ի ն ձ ա պ ր ե լ, բ ա յ ց հ ա ս ա վ մ ի պ ա հ , որ նա դ ա դ ա ր ե ց ի ն ձ ա ն հ ա ն գ ս տ ա ց ն ե լ,

և

ես հ ա ս կ ա ց ա ,

որ

կեղտ ը

մ ն ո ւմ է

ա յն տ ե ղ ,

ո ւր

եղել

է , որ նա ե ղ ե լ է և կ լի ն ի ի մ կ յա ն ք ի ա ն բ ա ժ ա ն մ ա ս ը . և ես հ ա շ տ վ ե ց ի ն ր ա գ ո յո ւ թ յա ն հ ե տ և ս ո վ ո ր ե ց ի մ տ ա ծ ե լք գ տ ն վ ե լո վ հ ե ն ց ն ր ա խ ո ր ք ո ւ մ » ։ Ս ա ր ո յա ն ի

ա մ ե ն ա լա վ

ս տ ե ղ ծ ա գ ո ր ծ ո ւ թ յո ւ ն ն ե ր ն

ն ր ա պ ա տ մ վ ա ծ ք ն ե ր ը , վ ե պ ե ր ը և պ ի ե ս ն ե ր ը , որ ն ա սա րա կ

մա րդկա նց

մա սին,

գրվա ծքներ,

որ

լի

են

ա ռ ա յժ մ ս

մ ն ո ւմ

են

դ ր ե լ է ա մ ե ր ի կ յա ն հ ա ­ պ ա յծ ա ռ

թ յ ա մ բ և ա ն հ ո ւն ս ի ր ո վ դ ե պ ի մ ա ր դ ը , խ ո ր մ տ ա հ ո գ ո ւ թ յա մ բ

լա վ ա տ ե ս ո ւ­

ա յդ հ ա ս ա ր ա կ

և ա շխ ա տ ա վ ո ր մ ա ր դ կ ա ն ց ճ ա կ ա տ ա գ ր ի հ ա ն դ ե պ ։

*

*

Վ ի լյա մ յե ր ի ն ,

Ս ա ր ո յա ն ի

գ լխ ա վ ո ր ա պ ե ս

գրվա ծքների օ տ ա ր ո ւթ յա ն

*

մեջ

զ գ ա լի

մ եջ ա պ րող

տ եղ է հա տ կ ա ցվա ծ տ ա ր ա գ ի ր հ ա յե ր ի

ն կ ա ր ա գ ր ո ւթ յա ձ /ը ։ Կան պ ա տ մ վ ա ծ ք ն ե ր , որ հ ե ղ ի ն ա կ ը ա մ բ ո ղ ջ ա պ ե ս հ ա յե ր ի

և Հ ա յա ս տ ա ն ի

մա սին։

Հ ա յտ ն ի

հ ո ւ զ ի չ պ ա տ մ վ ա ծ ք ը , որի մ ի տ ք ը ա յս է . է իր

ձ ին

ա ս ո ւմ է որ

և շա ր ո ւն ա կ ն ր ա ն , ի ն չ ես

մ ի ա մ բ ո ղ ջ հ ա յր ե ն ի ք

ո ղ բո ւմ

է

ա յդ

է

նրա

«Ս պ ի տ ա կ

մի ա սորի ա գա րա կա պ ա ն կ ո ր ո ւս տ ը ։

Ս ա ր ո յա ն ի

վշտ ա ցել մի ձիու հա մա ր, իսկ ե ն ք կ ո ր ց ր ե լ։

ձ իո ւ

մենք

հա յ

հա ­

կ յա ն ք ի գրել է

ա մա ռը» կորցրել հ ե ր ոս ը

ին չ ա նենք,

« Հ ա յն ոլ հ ա յը » պ ա տ մվա ծքի մեջ Սա րոյա նը նկ ա ր ա գր ո ւմ է , թ ե ի ն չ­ ՛պես ինքը շատ տ ա րիներ առաջ Ռ ոստ ով քա ղա քի մեջ հա նդիպ ել է մի դըո~ նա պ ա ն մ շեց ո ւ, և նրա նք գա րեջրա տ ուն մ տ նե լո վ , սկսել են խ մ ե լ և անուշ– անուշ զրուցել իրա ր հ ե տ ։– Աստվա ծ ի մ , – բա ցա կ ա նչո ւմ է Ս ա րոյա նը, ի նչլ ւա“ն լա վ բ ա ն է տ եսնել ա յս մ շեցի թ ո ւխ հ ա յը ։ Ռուք որևէ գա ղա փ ա ր շա ն ե ք , թ ե ինչ հրաշալի

բ ա ն է , երբ մի հ ա յ

հա նդիպ ում է մեկ ուրիշ

հ ա յի աշխարհի հեռա վոր մ ի վ ա յր ի վրա ու մա նա վա նդ գա րեջրա տ ա ն մ ե ջ » ։ Ա յս

մ շեցի դռնա պ ա նը,

որը

ա ռաջին

հա մա շխ ա րհա յին

պ ա տ երազմի

է)ամանակ կորցրել է իր բ ո լո ր հա րա զա տ ներին, զրկվել է իր ա մբողջ ը ն ­ տ ա նիքից,

ծն նդ ա վ ա յր ի ց

ու

հ ա յր ե ն ի ք ի ց,

Սա րոյանի

հետ

կեսգիշերին

Ռոոտով քա ղա քի մի խ ուլ ծա յր ա մ ա ս ո ւմ , գա րեջրա տ ա նը նս տ ա ծ խ մ ո ւմ է, հ ա յհ ո յո ւմ ու ծի ծ ա ղ ո ւմ աշխարհի վրա , և անուշ–անուշ խ ո սո ւմ , կա րծես թե ոչիւ՚նչ չի պ ա տ ա հել, կա րծես թ ե նոր պիտի ա պրի։ Եվ հեղինա կը ա յս հ ա ­ սարակ տ ա րա գիր մա րդու զորա վոր ոգին և հա րա տ ևելու անսասան կա մքը տ եսնելով, պ ա տ մվա ծքի վերջում բ ա ցա կ ա նչո ւմ է* ((Կա* աշխարհի մեջ որևէ ուժ, որ կարողա նա

ոչնչա ցնել ա յս բ ե ղ ը ։ Կա րծում եք ա յդ ց ե ղ ը Լ^իա ի

ա պ րի, երբ նրա նցից երկուսը քսա ն տարի հետո մի գա րեջրա տ ան մեջ իրար հա նդիպ ելով խ նդ ո ւմ ու խ ոսում են ի ր ենց մա յր են ի լե զ վ ո վ » ։ Ա յդպ իսի ուժ չ կ ա , – ա յդ է հեղինա կի ե զր ա կ ա ցո ւթ յո ւնը ։ « Մ ա րդկա յին կա տ ա կերգութ յա ն» մեջ Սա րոյանը կերտ ել է նպ ա րա վա ­ ճառ

Ա րա յի

ա նմոռա նա լի

պանդուխտ հ ա յի ,

կերպ ա րը,

որ խ ա նութ ունի

դ ա ր ձյա լ

հա յր ենի քը

Ի թ ա ք ա յո ւմ , բ ա յց

կորցրա ծ

մի

ա մերիկյա ն հողի

վրա ա ճա ծ խնձորն ու նա րինջը ա նհա մ են թ վ ո ւմ թ ե՛ ի ր են, և թ ե ՛ իր ո ր ­ դ ո ւն։ Նպարա վա ճա ռ Արան շարունակ հիշում է իր հա յրենիքը և զա յր ո ւյթ ո վ հ ա յհ ո յո ւմ

է

ա յն

մ ա ր դ կա նց,

որ

ա յժ մ

ա պ րում

են

ա յնտ ե ղ ։ — Շ ն ե րր , –

ա ռում է Արան դետ ին թ ր ելո վ և չա ր ա ցա ծ ն ա յե լո վ յո թ հա զա ր մղոն հեռ ո ւ, իր կո րցրա ծ ծն նդ ա վ ա յր ի կողմ ը։ Սա րոյա նի

դրվա ծքների

մեջ ոչ մ ի ա յն հա յկա կա ն

տիպեր կա ն, ա յլև

կա հա յկա կա ն հ ո գ ե բա ն ո ւթ յո ւն , խոր հ ա յր ենա ս ի ր ո ւթ յո ւն, ծն նդ ա վա յր ի

և

օջախի ա յնպ իսի վա ռ կա րոտ , որ ակամա մ տ ա ծո ւմ ես, թ ե գրողը ա մ եր ի ­ կա ցի ձ ։ Սանակից վերա դա րձող ա մ երիկյա ն զինվորը Եթաքա հա սնելով ծոմեկի է դա լիս և երեք ա նդ ա մ հա մ բո ւր ո ւմ է կա յա րա նի սա լա քա րը։ Հնա րա վոր է , որ որևէ շա րքա յին հա մբուրի

ա մերիկա ցի

կա յա րա նի

օտ ա րությունից

շե մ ք ը , բ ա յց

դա

վերա դա ռնա լով իսկապես

ա մենևին բնորոշ չէ

ա մերիկա ցա

հա մ ա ր։ Ա յդ հուզիչ պա տ կերները ա ր դ յո & ք են ա նկա սկա ծ Սա րոյա նի հ ա յ­ կական ո գո ւ,

որ ա յնպ ես ցա յտ ոմն կերպ ով իրեն զգա յքնել է

ա մբողջ ստ եղ ծա գո ր ծո ւթ յա ն

մ եջ։

«Ռ եև ա նգլերեն

տալիս նրա

ե մ գ ր ո ւմ և հա կա ռա կ

ա յն բ ա ն ի , որ ծն ունդով ա մերիկա ցի ե մ , — ա սում է Ս ա րոյա նը, ինձ հա մա րում ե մ հ ա յ գ ր ո ղ ։

Գ ործա ծա ծս խ ոսքերը

բ ա յց ես

ա նգլերեն ե ն, միջա~

վ ա յր ը , որի մա սին գ ր ո ւմ ե մ ՝ ա մ երիկյա ն է ։ Սա կա յն ա յն ո գի ն , որ ստի–

պ ո ւմ է ի ն ձ գ ր ե լ* հ ա յկ ա կ ա ն է * Ո ւր ե մ ն

ես հ ա յ "գրող ե մ ։ Խ ո ր ա պ ե ս ս ի ր ո ւմ

ե մ հ ա յ գ ր ո ղ ն ե ր ի ը ն տ ա ն ի ք ի ն պ ա տ կ ա ն ե լո լ պ ա տ ի վ ը > Հ ա յ ժ ո ղ ո վ ր դ ի ա զ ն ը ֊ վ ո ւ թ յո ւ ն ը ,

ք ա ջ ո ւ թ յո ւ ն ը ,

ո ւ շ ի մ ո ւ թ յո ւ ն ը ,

խ ի զ ա խ ո ւ թ յո ւ ն ը ,

պ ա ր զ ո ւ թ յո ւ ն ը ,

հ ե գ ն ա ն ք ը , ս ր ա մ տ ո ւթ յո ւն ը և ա ն վ ե հ ե ր ո ւթ յո ւն ը հ պ ա ր տ ո ւ թ յո ւն են ռ ո ւմ

ինձ։

Ա յդ

բ ա ր ե մ ա ս ն ո ւ թ յո ւ ն ն ե ր ը

գ ո ւ թ յո ւ ն ն ե ն ։ ն ր ա ն ք

բ ո լո ր

ճ շմ ա ր ի տ

ս ն ո ւց ա ծ են ի մ կ յա ն ք ը ս կ զ բ ի ց

ե մ դ ր ա հ ա մ ա ր » . Ա յդ պ ե ս

պ ա տ ճա ­

հ ա յե ր ի

Ժա ռա ն­

և ես երա խ տ ա պ ա ր տ

է գ ր ե լ Ս ա ր ո յա ն ը ի ր գ ր ք ի ա ռ ա ջա բ ա ն ո ւ մ * ։

Ե վ հ ի ր ա վ ի , Ս ա ր ո յա ն ը ի բ ր և

տ ա ղ ա ն դ մ ե ծ ա պ ե ս նս/և

հ ա յկ ա կ ա ն

ոգու

ա ր դ յո ւն ք է ։ Ո ն ո ւթ յո ւն ր զ ա ր մ ա ն ա լի խ ա ղ ե ր է ա ն ո ւմ մ ե ր ժ ո ղ ո վ ր դ ի հ ա ն ­ ճա ր ի հ ե տ ։ Սուն հ ա յկ ա կ ա ն հ ո ղ ի վրա ծ լա ր ձ ա կ վ ե լո վ , ա յդ հ ա ն ճ ա ր ը դ ա ռ ­ ն ո ւ մ է մ ի վ ի թ խ ,,,ր ի Խ ո ր ե ն ա ց ի , մ ի Ե ո մ ի տ ա ս , կ ա մ ա ս ե ն ք թ ե մ ի Մ ա ր տ ի ­ ր ո ս Ս ա ր յա ն ։ մի

Ռ ո ւս ա կ ա ն լա յն ա ր ձ ա կ

Ա յվ ա ղ ո վ ս կ ի ։

կա րոտ ից

Ե վ ր ոպ ա կա ն

մ ա շ վ ե լո վ , նա

դ ա ց ո ւ ։ Ա մ ե ր ի կ յա ն

ծովեզերքն

հեռա վոր

վ ե ր ա ծվում է մի

ա շխ ա ր հի թ ո հ

ը ն կ ն ե լո վ , ն ա

տ ա ր ա գ ր ո ւ թ յա ն Ա լի շ ա ն ի ,

մի

հ ա յր ե ն ի ք ի

Ն ո ր ա յր

Ս յո ւզ ա ն –

ո լ բ ո հ ի մ ե ջ ը ն կ ն ե լո վ , նա պ ոո թ կ ո ւ մ է

ո ր պ ե ս մ ի Վ ի լյա մ Ս ա ր ո յա ն ։ Ս ո ց ի ա լի ս տ ա կ ա ն մ ե ր հ ա յր ե ն ի ք ի դ ա շ տ ո ւմ փ թ թ ե լո վ ն ա

դ ա ո ն ո ւմ է

մեջ

կա րող է պ ա րգևեչ մ ե զ

ա րգա սա բեր

Ա ր ա մ Խ ա չա տ ր յա ն ի հ մ ա յի չ

ե ր ա ժ շ տ ո ւթ յո ւն ը , կ ա մ Վ ի կ տ ո ր Հ ա մ բ ա ր ձ ո ւ մ յա ն ի

ձեռքը դ ն ել տ իեզերա կա ն

գ ա ղ տ ն ի ք ն ե ր ի բ ա ն ա լի ն ։ «Օ զտ ւոկ ա րա ս լե ս

ա պ ր ե լո ւ բ ա ղ ձ ա ն ք ը

ն ա կ ո ւմ Լ Ս ա ր ո յա ն ր ։ — Մ ենք

սլետ ք

Հա$ի

զո ր ա վ ո ր

է հ ա յի

մեջ, —

շ ա ր ո ւ­

ռ լ ժ ը թ վ ե ր ի մ ե ջ չ է , ա յլ ա ն հա տ ի ս րտ ի մ ե ջ է ։

Լ ա ճ ե ն ք ։ Ոչ թ ե

թվերով։

Ոչ թ ե

ա շխ ա ր հ ի

մեջ

ա ն նպ ա տ ա կ

կ ե ր պ ո վ ա պ րող մ ա ր զ կ ա ն գ ո վ , ա յլ ա յն պ ի ս ի մ ա ր դ կ ա ն ց ո վ , որ ճ ա ն ա չո ւմ են ի ր ե ն ք ի ր ե ն ց , ի ր ե ն ց ց ե ղ ը , ի ր ե ն ց ժ ա ռ ա ն գ ո ւ թ յո ւ ն ը

և ի ր ե ն ց պ ա ր ա ա վ ո ր ո ւ–

թ յո ւ ն ն և ր ը *

ա պ ր ե լո ւ։

ա զնվորեն

և

ա րդյո ւն քս վե տ

կերպ ով

ա ճ ե ն ք ա յն պ ի ս ի մ ա ր դ կ ա ն ց ո վ , ո ր ո ն ք ա շխ ա ր հի

ոլիտ ի

վ ա տ ն ո ւմ ը

Ա յս բ ո ւ ռ ն հ ա յր ե ն ա ս ի ր ո ւթ յո ւն ը ա ր տ ա հ ա յտ վ ա ծ է ոչ մ ի ա յն

Ս ա ր ո յա ն ի

ՀատՒ ո դՒ՝ն

չե ն ։

Ս ենք

մեջ ժա մա նա կի

գրվա ծքների

զո ր ա վ ո ր ո գ ի է ։

և

գ ր ո ւթ յո ւն ն ե ր ի

Ես հ ա յ ե մ » ։ մեջ,

ա յչև

կ ա զ մ ո ւմ է ն ր ա

կ յա ն ք ի տ ա –

րերքը։ Ժ ողովրդա կա ն դերա սա ն նի

հոկտ եմբերին

յա ն ի

հետ

(հ, Զ ան ի բ հ կ յա ն ը ն կ ա ր ա գ ր ե լո վ 1 9 5 8 թ վ ա կ ա ­

Մ ո ս կ վ ա յո ւմ

ա նցկա ցրա ծ

մի

մի

խ ո ւմ բ

ա ն մ ո ռ ա ն ա լի

հա յ

ա րվեստ ա գետ ներով

գիշեր,

ուր

նրա նք

Ս ա րո­

վ 1սյե լ ե լ

են

Հ ա յա ս տ ա ն ի ց բ ե ր ա ծ բ ա ր ի ք ն ե ր ը ՝ դ ր ո ւ մ է . «Ա ր դ ե ն

աո ա վոտ վա

յա ն ը բ ա ր ձ ր ա ց ա վ հա ց,

ե րկ ու

դ\նեյով —

Վ

սեղա նին, վեր ցրեց մի

Ս ա րո­

կ տ ո ր լա վ ա շ

կտ ո ր գ ա թ ա , խ ն ա մ ք ո վ փ ա թ ա թ ե ց թ ղ թ ի մ ե ջ ու ծ ո ցա պ ր պ ա ն ը

ա սա ց* Ա ս ա լ ղ ա վ ա կ Հ ւե ր ո ւս »։

*

ժ ա մ ը չո ր ս ն է ր , հ ր ա ժ ե շտ պ ի տ ի տ ա յի ն ք ։

տ ե ղ ի ց , լո ւռ ն ա յե ց

թ,

Վ ի լյա մ Ս ս /ր ո յա ն ը ա յց ե լե ց

Ս ա րո յա ն

* Հա յն

ա

ա շխ ա րհը», էջ

/ I,

Սո վ ե տ ա կ ա ն

1Ն4 0 , Լ ի բ ա ն ա ն ւ

Հ ա յա ս տ ա ն , տ ե ս ա վ

իր

ժողովրդի

վ եր ա ծնվ ա ծ հ ա յր ե ն ի ք ը ,

որն ը նդ ա մ ենը

տա սնչորս տարվա

հասակ ուներէ Մենք չենք կա սկա ծում , որ եթե նա երկրորդ ա նդա մ ա յցելի մեր երկիրը, պիտի հ ի ա ցմունքով բ ա ց ակ ա նչի, — Ւսկա պ ես, որ հա յի ոգին պորավոր ոդի էէ Նա պիտի տեսնի բով ա նդ ա կ հ ա յո ւթ յա ն իսկա կա ն հ ա յր ե ­ նի քը —■ մեր ծա ղկա ծ հա նրա պ ետ ութ յունը և մեր ց եղ ի զա րմ անալի վերա ­ ծնունդը ու պիտի խ ոնա րհվի նրա ս տ եղ ծա գո ր ծ ոգու և զորա վոր հանճարի ա ռա ջ։ Եվ երբ վերա դա ռնա

Կալիֆորնիա ,

մ ենք կփ ա փ ա գեինք, որ նա Արա -

րւա ոյա ն դա շտ ից մ ի բո ւռ հող տաներ շաղ տալու տ ա րա գրութ յա ն մեջ մ ե ­ ռ ա ծ իր հոր շիրմին և մի ջերմ հ ա մ բո ւյր դրոշմեր իր մ ո ր ճ Թ ա գուհու ճա ­ կատ ին, որոնք մոտա վորա պ ես հիսունհինգ տարի առաջ Մշ ո դա շտ ից Ա մ ե­ րիկա գա ղ թ ելո վ ,

ա յդ

հեռա վոր և օտար

աշխարհի մեջ,

վա ռ են պահեչ

ի րենց մ ա յր են ի լե զ ո ւն , հա յ շինական ընտ ա նիքի բա րքեին ու ս ր բ ո ւթ յո ւն ն ե ­ ր ը և ա մեն

ճիգ գո ր ծ են դ ր ե լ, որ ի ր ենց որդին թ եև ծն ո ւնդ ո վ ա մերիկա ցի

ե անունով Վ ի լյա մ , բ ա յց ո գո վ և ա զ գ ո ւթ յո ւն ո վ հ ա յ մ նա , ա յս ի ն քն Հ Սա– ր ո յա ն ։

ԽԱՉԻԿ ԴԱՇՏԵՆՑ

Սւ*Աւն 11*59

Մ 11Ր Դ Ա Ա . Ց Ի Ն Կ Ա Տ Ա Կ ե Ր Գ Ո Ի Թ Յ Ո է ւ ն

Ս .ՅՍ Վ հ Պ ^ Կ Ը

Թ Ս .Գ Ո հ Հ հ

110.ՐՈ-։։ 11.Կ-Տ

Հ « » » ։ Ա»Ր է ԴՐՎՍ/Ծ*

Վաղուց պատրաստվում էի մի վիպակ գրել մասնավորա­ պես քեզ համար։ Ես ուզում էի, որ այդ վիպակը լիներ հատ­ կապես լավը, լավագույնը, որ երբևէ պիտի կարողանայի գրել։ պ այժմ, վերջապես, մի քիչ շտապելով, փորձեցի։ Կարող էի ավելի երկար սպասեի բայց որովհետև դժվար է զո«շա– կել, թե ինչ կյինի հետագայում, կամ ինչ հմտության ւս ճա­ շակ կմնա այս բոլորից հետո, մի քիչ շտապեցի և փորձեցի ցրել իմ այժմյան ճաշակով ու հմտությամբ։ Հոպս ունեմ, որ շատով մի արտասովոր մարգ վիպակը կբարգմանի հայերենի, ու ալն կապաղրվի քո |ավ իմացած լեզվով։ Թարգմանված վի­ ճակում վիպսւկբ գա ցե ավելի լավ ստացվի քան անգլերենով, և ղու, ինչպես հաճաիյ պատահել է, գուցե ցանկանաս դրա­ նից որոշ մասեր կարղալ ինձ, թեև ես եմ ցրել այն։ Այդ ժա­ մանակ, խոստանում եմ ունկնդրել քեղ և սքանչանալ մեր լեցվի գեղեցկությամբ, որն այնքան քիչ է ծանոթ ուրիշներին և որը քեղանից բարձր Ոչ ոք չցիտի գնահատե)։ Եվ որով­ հետև դա չես կարող կարդալ ու հիանալ անղլերենով այն­ պես, ինչպեււ կսաղամ և հիանում ես հայերենով, և քանի որ ես բււ|սրովին չեմ կարող կարրյալ կամ ցրել հայերեն, ապա մենք կարող ե՛նք մեր հույսը ղնե-լ միայն մի լավ թարգմանչի վրա։ Համենայն ղեպս, այս վիպակը քեց համար է գրված։ Հույս ունեմ, որ դու կհավանես։ Ես այն գրել եմ այնքան պարց, ինչքան հնարավոր էր, լրջության և ցվարթամաության այն խառնուրդով, որը յուրահատուկ է հատկապես քեց և մեր ընտանիքին։ Գիտեմ, վիպակում ամեն ինչ չի ասված, բայց ի՞նչ արած։ Անկասկած քեց պիտի թվա, որ այնտեղ ամեն իհչ ասված է, քանի որ քո որդին է գրել և այնքան լավ նպա­ տակով։

Վ. Ս.

6Ո1ՎԻՍԻՍ

Տ ա / ի ս ի ս Մ ա ք ո լ ի ա ն ո ւ ն ո վ փ ո ք ր ի կ տ ղ ա ն մ ի օր կ ա ն գ ն ե ց /••/ուրդի նոր բ ա ց վ ա ծ ծ ա կ ի ա ռ ա ջ , ի ր ե ն ց տ ա ն բ ա կ ո ւ մ ՝ որը ւրոնւ/ում էր Ն ա լ ի ֆ ո ր ն ի ա յ ի Ւ թ ա ք ա

քաղա քի

Ս ա ն թ ա Կլարա

օ (ո գ ո տ ա յի վ ր ա ։ Խլո ւրդը խ ո ն ա վ , թ ա ր մ հ ող ը դուրս հ ր ե ց և ա լրի տ ա կ ո վ ն ա յ ե ց տ ղ ա յ ի ն , ո ր ը , ա ն շ ո ւ շ տ , բ ա յց թերևս թ շնա մ ի

չէր։

Մինչ տղան

ա յս

օ տ ա ր ա կ ա ն էր, հրա շքը ա մ բո ղ ջ

քա ք ՚ կ ա մ բ կ վ ա յ ե լ ե ր , Ւ թ ա ք ա յի թ ռ չ ո ւ ն ն ե ր ի ց մ ե կ ը թ ռ ա վ դ ե պ ի բա կի էւկււհց

մեծ

ըն կ ո ւ զ ե ն ի ն ,և

երգել

տ ղ ա յի

տ ե ղա վորվելով

մի

հ ա փ շտ ա կո ւթ յո ւնը հողից

ճ յո ւ ղ ի

վրա,

դեպի

ծառը

Կէ"" ,ր ,լ ո վ ։ Հ ե տ ո , ա յ դ բ ո լ ո ր ի ց ա վ ե լ ի հ ր ա շ ա լ ի , հ ե ռ վ ո ւ մ մ ի հին գ ն ա ց ք ֆ ջ շ ա ց և շ ա ր ժ վ ե ց ։ Տ ղ ա ն լ ս ե ց ֆ շ շ ո ց ը և զ գ ա ց , որ գ ն ա ց ք ի շա ր ժ վ ե լ ո ւ ց ե ր ե ր ա ց ո տ ք ի տ ա կ ի հ ո ղ ը ։ Դրա վ ր ա նա ։։ կ ս ե ց վ ա զ ե լ ա վ ե լ ի ա ր ա գ ( ն ր ա ն ա յ դ պ ե ս թ վ ա ց ) , ք ա ն որևէ կ/ւնւլանի է ա կ ա մ բ ո ղ ջ ա շ խ ա ր հ ո ւ մ ։ ն ա ճիշտ ժ ա մ ա ն ա կ ի ն հ ա ս ա վ ե ր կ ա թ գ ծ ի ն ՝ տ ե ս ն ե լո ւ հ ա ­ մ ա ր էսնցնո/լ գ ն ա ց ք ը , շ ո գ ե ք ա ր շ ի ց մ ի ն չ և բ ե ռ ն ա տ ա ր վ ա գ ո ­ ն ը ։ Նա ձ ե ռ ք ո վ ռ գ ջ ա ն ե ց մ ե ք ե ն ա վ ա ր ի ն , բ ա յ ց

մեքենավարը

*ո չ ա տ ա ո խ ա ն ե ց ։ Նա ո ղ ջ ո ւ ն ե ց ն ա և գ ն ա ց ք ի մ ե ջ ե ղ ո ղ ուրիշ •ի ն գ

հոգու, բ ա յ ց

նրա նցից

ոչ մ ե կ ը

չփ ոխ ա դա րձեց

տ ղ ա յի

օ գ ջ ո ւ յն ր ։ ն ր ա ն ք կ ա ր ո ղ է ի ն ա յ դ ա ն ե լ, բ ա յ ց չ ա ր ե ց ի ն ։ Վ ե ր * )՝աւգես ե ր և ա ց մ ի ն ե գ ր ՝ հ ե ն վ ա ծ բ ե ռ ն ա տ ա ր վ ա գ ո ն ի եզրինէ Կա ոա շա րի ա գ մ ո ւ կ ի մ ե ջ Յ ո ւ լի ս ի ս ը լ ս ե ց

տ յ դ մ ա ր դ ո ւ երդը* •օ ,

II՛ար»| կային կատակերգություն

<րԱ յչև ս մ ի լա ր , մ ի լա ր , լ ե դ ի , ա յս օ ր մ ի լա ր * Եկ Ք ե ն թ ր ք ի ի

հին

տան

պ ա ա վին

մի

երդ

ձոն ե ն ք ,

Մի ե ր դ ա ս ե ն ք , ա յդ հեռավրւր տ ա ն հ ա մ ա ր » ։

Ց ո ւ լի ս ի ս ը

ողջունեց

նաև

ն ր ա ն , և հհ սու

մի

հ ր ա շ ա լի

և

ա ն ս պ ա ս ե լ ի բ ա ն պ ա տ ա հ ե ց ։ Ա յս մ ա ր դ ր , որ ս և էր և մ յ ո ւ ս ֊ ներից

տ արբեր,

ձ ե ռ ք ո վ ողջունեց

Ցուլիսիսին՝ բ ղ ա վ ե լո վ *

— Տուն եմ գնում, փ ոքրիկ, գնում եմ ի մ ծ ն ն դ ա վ ա յր ր ։ Փոքրիկ

տղան և նեգրր

շա րունա կեցին

ողջունել իրա ր

մ ի ն չ և որ գ ն ա ց ք ն ա ն տ ե ս ա ն ե լ ի դ ա ր ձ ա վ ։ Ապա Ց ո ւ լ ի ս ի ս ը ն ա յ ե ց շ ուրջը։ Ահա ա մ բ ո ղ ջ իր շ ր ջ ա ս լա ֊ տ ը. տ ա ր օ ր ի ն ա կ , ծ ի ծ ա ղ ե լ ի և ա ռ ա ն ձ ն ա ց ա ծ իր կ յ ա ն ք ի աշ֊ > խարհը.

օտար,

մա ստ, բ ա յց

թունա վորվա ծ,

գեղեցիկ

ժանգոտ,

աշխարհք։

հ ր ա շ ա լ ի , անի~>

ճանապարհով,

շա լա կին

բ ե ռ , մ ի ծ ե ր ո ւ կ ե կ ա վ ։ Ց ո ւ լի ս ի ս ր ս ր ա ն էլ ո ղ ջ ո ւ ն ե ց , բ ա յ ց նա ա յ ն ք ա ն ծ ե ր էր և հ ո գ ն ա ծ , որ չէ ր կ ա ր ո ղ հր ճ վ ե լ փ ո ք ր ի կ տը~> գա յի

բա րեկա մա կա ն

ա յն պ ե ս ,

կարծես ինքն

ը ո լ յ ը ( 1ց ։ է լ,

Ծեքունին

տղան

էլ

ն ա յե ց

արդեն

Ցուլիսիսին

մ ե ռ ա ծ լինեին։

Փ ո ք ր ի կ տ ղ ա ն դ ա ն դ ա ղ ո ր ե ն շուռ ե կ ա վ և շ ա ր ժ վ ե ց դ ե պ ի տ ո ւն ։ Ջ ա յ լ ե լ ի ս նա դ ե ռ տ ե ս ն ո ւ մ էր գ ն ա ց ք ի ա ն ց ն ե լ ը , լ ս ո ւ մ ն ե գ ր ի երդն ու ղ վ ա ր թ բ ա ո ե ր ր .

— Տ ո ւ ն ե մ դ ն ո ւ մ , փ ոք ր ի կ , գ ն ո ւ մ ե մ ի մ ծ ն ն դ ա վ ա յ ր ը ։ նա դա դա րեց ա յդ բոլորի մա սին մ տ ա ծ ե լո ւց , երբ հա սա վ չինա ծա ռի տակ և ոտ քով խ փ ե ց ծա ռից ընկա ծ դեղին, հոտ ա ծ պ տ ո ւ ղ ի ն ։ Մի ր ո պ ե հ ե տ ո նա ժ պ տ ա ց Մ ա ք ո լ ի ն ե ր ի ժ պ ի տ ո վ , ա յն մ ե ղ մ , ի մ ա ս տ ո ւ ն ,

գաղտնի

ժպ իտով,

որը այո

է ա սում

ա մեն ինչին։ Երբ փ ո ղ ո ց ի

ա նկյունը

դա րձավ և

տ ե ս ա վ Մ ա քոլիների

տ ո ւ ն ը , Ց ո ւ լի ս ի ս ը ս կ ս ե ց ց ա տ կ ռ տ ե լ , ո տ ք ո վ հ ա ր վ ա ծ ե լ ո վ փ ո . ղ ո ղ ո ւ մ ը ն կ ա ծ մ ի կ ո շի կ ի կ ր ո ւ ն կ ի ։ ս ա յթ ա քե ց

ու ը ն կ ա վ ,

թայց

Ա յս ո ւ ր ա խ ո ւ թ յո ւ ն ի ց

Հեր կա ցա վ

նա

և շա րունա կեց

քա յլե լ, Մ ա յր ը բ ա կ ո ւ մ հ ա վ ե ր ի ն կուտ էր տ ա լ ի ս ։ ն ա տ ե ս ա վ ո ր ֊ դու ս ա յ թ ա ք ե լ ը , ը ն կ ն ե լ ն ու վ ե ր կ ե ն ա լ ը ։ Տ ղ ա ն ա ր ա գ հ ա ս ա վ մ ո ր մ ո տ և լուռ կ ա ն գ ն ե ց , հ ե տ ո հ ա վ ա բ ո ւ ն մ տ ա վ ձու փ ն տ ր ֊ րելու։

Մի հ ա տ

գտ ա վ, ն ա յե ց ,

վերցրեց

և բերեց

ղգուշու֊

թ յա մ բ հա նձնեի մորը։

Ղ՛րանով ն ա ո ւ զ ե ր ա ս ե լ ա յ ն , ի ն չ ոչ

մ ի մ ա ր դ չի կ ա ր ո ղ կ ռ ա հ ե լ , և ոչ մ ի ե ր ե խ ա չի կ ա ր ո ղ հիշել որ ա ս ի ։

Գ կ Օ հ IV

ՀՈՍԵ1*

ն ր ա Հ ո մ ե ր ե ղ բ ա յ ր ը ն ս տ ա ծ էր մ ի հին հ ե ծ ա ն ի վ , որը ա ֊ րիա բա ր

պ ա յք ա ր ո ւմ

վ ա շս ։ դ ե մ ։ Հ ո մ ե ր

էր

գ յո ւղ ա կ ա ն

ճանապարհի

Մ աքո լին հ ա գ ա ծ

բեխի

ու

էր հ ե ռ ա գ ր ա տ ա ն բ ր ի չ ի

բ ա ճ կ ո ն , որը իր հ ա մ ա ր շ ա տ մ ե ծ էր և մ ի գ լ խ ա ր կ ՝ որը բ ա ­ վարար չա փ ո վ

մ ե ծ չ է ր ։ Ա րևը մ ա յ ր

ըն կ ո ա խ ա ղ ա ղ ո ւ թ յ ա մ բ ,

որ շ ա տ

էր

մտ նում

ս ի ր ե լի էր

երեկ ոյա ն

Ւ թ ա ք ա յի

բնա ­

կ ի չ ն ե ր ի ն ։ Հ ե ռ ա գ ր ա ց ր ի չ ի շուրջը պ տ ո ւղ ի և խ ա ղ ո ղ ի ա յ գ ի ն ե ր Լին,

ո ր ո ն ք ծ ո ւ լո ր ե ն

)ւաւքուրց հողի վ ր ա ։

հա նգստ ա նում

էին

Ե ա լ ի ֆ ո ր ն ի ա յի հի–

Թեև Հ ո մ ե ր ը շ տ ա պ ո ւ մ

էր,

բ ա յց

շրհա–

ոլաաի հր ա ւղ ո ւ գրի ղ ոչ ւ) ի բ ա ն չԼր ոււլում կ ո ր ց ն ե լ ։ ( ( ն ա յի ր » , ա ո ոէ մ

Էր

նա գա բ ո վ ի , հ ո ղ ը ,

ծ ա ո ը ( արեր,

խոտը և ամպը

ղա գղ ա ո ւլո վ , «հ ա գ ի ր ւլրրս)/, խ ն դ ր ե մ » ։ Նա ս կ ս ե ց հ ե ծ ա ն վ ո վ էլաըղաւլծեր ն կ ա ր ե լ ե մ ա ր մ ն ի շ ա ր ժ ո ւ մ ն ե ր ո վ ը ն կ ե ր ա կ ց ե լ ո վ ա գղ դա րդ երին է ե ր գ ե լ ի ն չ ֊ ո ր մ ի ե ղ ա ն ա կ , պ ա ր զ , լ ի ր ի կ ա կ ա ն ե չքս Ն ա լե լ ի ։

Ա լս

օպերա յի

թեմա ն

վ ե ր ց ր ա ծ էր իր

մտ քում

եղաք մ ի ն վ ա գ ա խ մ բ ի ց , որը հ ե տ ո ա մ բ ո ղ ջ ա ց վ ե ց մ ո ր տ ա վ ի ­ ղս վ ե ր ր ո ջ ճ ու. սի դ ա շ ն ա մ ո ւ ր ո վ ։ Եվ վ ե ր ջ ա պ ե ս , ո ր պ ե ս զ ի րն– ւոսէ)ւիբր ա մ բ ո ղ ջ ա կ ա ն դ ա ո ն ա , մ ի ա կ ո ր դ ե ո ն մ ի ա ց ա վ խ ր մ – բքւն, երա քքշտությունը դ ա շ ն ա վ ո ր ե լ ո վ զ ուսպ և զ վ ա ր թ ք ա ղ ց ­ ր ո ւթ յա մ բ.

Հ ո մ ե ր ը հ ի շ ե ց ի ր Մ ա ր կ ո ւս

եղբորը։

գ ո մ ե ր ի ե ր ա ժ շ տ ո ւ թ յ ո ւ ն ը խ լ ա ց ա վ ե ր կ ն ք ի վ ր ա 1ո վ շ տ ա ս լո ղ երեք ա ն հ ա վ ա տ ա լ ի ա ռ ա ր կ ա ն ե ր ի ա ղ մ ո ւ կ ի ց ։ Ց ր ի չը զարմա նա

ք ո վ վ ե ր և ն ա յ ե ց և հ ա ն կ ա ր ծ ը ն կ ա վ մ ի փ ո ք ր , ա ն ջուր ա ո վ թ մ եջ։

— Ի նքնա թ իռնե ր , — ա սա ց Հ ո մ ե ր ն ինքն ի ր ե ն ։ Ա գա րա կի մ ի շուն ա ր ա գ և մ ե ծ հ ա ն դ ի ս ա վ ո ր ո ւ թ յ ա մ բ հ ա ր ձ ա կ վ ե ց նրա վրա և սկսեց հա չե լ՝ կարևոր պ ա տ գ ա մ ունեցողի տ ե ս ք ո վ ։ Հ ո ­ մ ե ր ը ո ւ շ ա դ ր ո ւ թ յո ւ ն չ դ ա ր ձ ր ե ց պ ա տ գ ա մ ի ն ։ Մի ա ն գ ա մ մ ի ա յ ն ն ա շ ո ւ ռ ե կ ա վ և կ ե ն դ ա ն ո ւ ն գ ր գ ռ ե ց . Հ(հարֆ է հա ֆ » ։ Նա ն ո ր ի ց նս տ եց իր հեծա նիվը և ճանա պա րհը շա րունա կ ե ց։ Երբ հ ա ս ա վ ք ա ղ ա ք ի ծ ա յ ր ա մ ա ս ը , ա ռ ա ն ց կ ա ր դ ա լ ո ւ ա ն * ց ա վ մ ի ց ո ւ ց ա ն ա կ ի կ ո ղ ք ո վ , որի վրա դ ր վ ա ծ էր* ևթա քա , Ո ւր ո ւ զ ո ւ մ

և աչքւֆո րնքսս

ես գ ն ա ,

ա ն ի ր լ սոԷ ա եդ չկ ա *

Ւ ա ր ի դ աչ ա ս տ , օ տ ա րա կա ն ։

Հ ա ջ ո ր դ փ ո ղ ո ց ի ա ն կ յ ո ւ ն ո ւ մ նա կ ա ն գ ն ե ց , ս պ ա ս ե լ ո վ զո–* րակոշիկներով լց վ ա ծ

ա վ տ ոշա րա սյա ն

ա ն ցն ելո ւն ։

նա

բա ­

ր և ե ց ա յ դ մ ա ր դ կ ա ն ց ճիշտ ա յ ն պ ե ս , ի ն չ պ ե ս ի ր Ց ո ւ լ ի ս ի ս ե ղ ­ բ ա յ ր ն էր բ ա ր և ե լ մ ե ք ե ն ա վ ա ր ի ն և թ ա փ ա ռ ա շ ր ջ ի կ ն ե ր ի ն ։ Բ ա դ ֊ մաթիվ

զինվորներ

փ ո խ ա դ ա ր ձ ե ց ի ն ց ր (յշի ո Ղ2ՈԼձ ^Ը ։

^*վ ի ն -

չ ո ՞ ւ չ բ ա ր և ե լ , չ փ ո խ ա դ ա ր ձ ե լ ։ Ե ՞ն չ էի ն ն ր ա ն ք կ ո ր ց ն ո ւ մ ։

Գ Լ Ո հ 1«

ՀԵՌԱԳՐԱՏՈՒՆԸ

Իթա քա յ ո լ մ երեկո էր, երբ Հ ո մ ե ր ը վերջա պ ես հ ա ս ա վ հ ե ­ ռ ա գ ր ա տ ո ւ ն ։ Է ո ւ ս ա մ ո լտ ի րոպե

էր ց ո ւ յ ց

տ ա լիս։

գոգի

ժ ա մ ա ց ո ւյցը յո թ

Գ ր ա ս ե ն յա կ ո ւմ

Հոմերը

անց

ե րկ ու

տեսավ

հե­

ռ ա գ ր ա տ ա ն վ ա ր ի չ պ ա ր ո ն Ս պ ա ն գ լ ե ր ի ն , ո րը զ բ ա ղ վ ա ծ էր մ ի հեռա գրի բա ռերը

հ ա շվ ելո վ ։

Ա յ դ հ ե ռ ա գ ի ր ը նր ա ն

հ ե ն ց նոր

հ ա ն ձ ն ե լ էր հ ո գ ն ա ծ տ ե ս ք ո վ , ք ս ա ն տ ա ր ե կ ա ն ի մ ո տ մ ի հ ո ւզ –

վ ա ծ ե ր ի տ ա ս ա ր դ ։ Գ ր ա ս ե ն յա կ մ տ ն ե լ ի ս , Հ ո մ ե ր ը լ ս ե ց պ ա ր ո ն Ս պ ա նգլերի և ե րիտ ա սա րդի զ ր ո ւ յց ը ։

— Տա սնութ

բա ռՏ

հա սցեա տ իրոջից, — ասաց

դանձել

Ա պ ա ն գ լ ե ր ը ։ Նա մ ի պ ա հ լ ռ ե ց ճ պ ա տ ա ն ո ւ ն ն ա յ ե լ ո վ ։ — Երևի փ ող չունե ս։ Պ ա տ ա նին ա նմիջա պ ես չկ ա ր ո ղ ա ց ա վ պ ա տ ա ս խ ա ն ե լ, բ ա յց շուտ ով ա ս ա ց .

— Սի

ք Ւլ

ո ւ ն ե մ , բ ա յ ց մ ա յ ր ս տ ո ւ ն հ ա ս ն ե լո ւ հ ա մ ա ր ա ն ֊

հրա ժեշտ գումա րը կուղա րկի։

— Ա ն շ ո ւ շ տ , — ա ս ա ց Ս պ ա ն զ լե ր ը ։ — Ո ՞ ր տ ե ղ էիր վ ե ր ջ ե ր ս ։ — Կ ա ր ծ ե մ ք ոչ մ ի տ ե ղ , — ա ս ա ց տ ղ ա ն և ս կ ս ե ց հ ա զ ա լ ։ — Ինչքա ՞ն ժ ա մ ա ն ա կո ւմ հեռա դիրը կհա սնի։

— Ա ր և ե լ ք ո ւ մ ա յ ժ մ ժ ա մ ա ն ա կ ը բ ա վ ա կ ա ն ուշ է , — ա ս ա ց Ապ ա ն դլե ր ր , — ուշ զ ի ջ ե ց ի ն հեշտ չէ։

փող

ճ ա ր ե լը

Բ ա յց հեռա դիրը ա ն մ ի ջա պ ե ս

երբեմն

ա յնքա ն

էլ

կուղա րկեմ։

Ա ռա նց տ ղ ա յի ն ն ա յե լո ւ, Ս պ ա նգլերր ք ր ք ր ե ց գ ր պ ա ննե ր ը , հ ա ն ե ց մ ի բ ո ւ ռ մ ա ն ր դ ր ա մ , մ ի թ ղ թ ա դ ր ա մ և մ ի խ ա շ ա ծ ձ ո լ։

— Վ ե ր ց ր ո ւ , — ա ս ա ց , — կ ա ր ո ղ է պ ե տ ք գ ա լ , — նա տ ղ ա ֊ եր կ ա ր ե ց թ ղ թ ա դ ր ա մ ը ։ — Կվերա դա ր ձ ն ե ս ք ե ր բ մ ա յ ր ի կ դ փող կուղա րկի, — ասա ց նա, և ց ո ւյց տ վ ե ց ձ ո ւ ն , — յ ո թ օր

յի ն

ա ռ ա ջ մ ի գ ի ն ե տ ն ի ց վ ե ր ց ր ի ու գ ր պ ա ն ս դ ր ե ց ի ։ Բ ա խ տ է բ ե ֊ րում ։ Տղա ն ն ա յե ց դ ր ա մ ի ն . — Ա յդ ի նչ եք ա ն ո ւ մ , — ա ս ա ց ն ա ։ — Դատարկ բա ն է, — պատասխանեց

Ս պ ա նգլերը , —

վեբցբո ս

— Շ ն ո ր հ ա կ ա լ ո ւ թ յ ո ւ ն , — ա ս ա ց տ ղ ա ն ։ Նա կ ա ն գ ն ե ց զ ա ր ֊ և շ փ ո թ վ ա ծ , — շն ո ր հ ա կ ա լո ւթ յո ւն, — կ ր կ ն ե ց նա և

մա ց ա ծ

գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ց դուրս շ տ ա պ ե ց ։ Սպ ա ն գ լ ե ր ր

հեռա գիրը

տարավ

Վ ի լյա մ

Կր ո գ ա ն ի Հ գ ի շ ե -

բ ա յի ն հեռա գրողի, մոտ ։

— ^ ՒսՒ> վ ճա րվա ծ ուղա րկիր, — ա սա ց ն ա , — ինքս կ վ ը ֊ ճարեմ ։ Պ ա րո ն

Կ րո գա նը մ ի ա ց ր ե ց

մեքենա ն և սկսեց հեռա գիրը

՜

հ ա ղ ո ր դ ե լ տ ա ռ աո տ ա ռ ։ %ձ

Տիկին Մա րգարիտ Ստրիքման 1 8 7 4 Ոիտլ փ ո ղ ո ց Ցոր ք է Պենս ի լվ ա ն իա Աիթնլի մ ա յ ր ի կ , խ ն դ ր ո ւ մ ե մ հ ե ռ ա գ ր ո վ փ ո խ ա ն ց ե լ ե ր ե ֊ սուն դ ո լ ա ր ։ Ո ւ զ ո ւ մ ե մ տ ուն դա լ. լ ա վ ե մ գին

ամեն ինչ

կար­

էւ

Ջո ն Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո լ ի ն ն ա յ ե ց ա ռ ա ք մ ա ն ս ե ղ ա ն ի ն ՝ տ ե ս ն ե լո ւ հ ա մ ա ր , թ ե բ ա ժ ա ն ե լ ո ւ հ ե ռ ա գ ի ր կ ա ՞ ր , կ ա մ կ ա ն չ ե ՞ լ էին հ ե ­ ռ ա գ ր ի հ ա մ ա ր ։ Պ ա րո ն Ս պա ն գ լե լ։ր ն ա յ ո ւ մ էր ն ր ա ն հ ա փ ր շ –ր տ ա կ ո ւթ յա մ բ ։ Ապա խ ո ս ե ց հետ ը,

— Գուր դա լի ս է ք ե զ ց ր ի չ լին ե լ ր , — հ ա ր ց ր ե ց ն ա ։ ֊ Այ ն էլ ի ն չ պ ե ՛ ո , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ր , — ա մ ե ն ի ն չ ի դ շ ա տ ե մ ս ի ր ո ւ մ . տ ա ր բ ե ր մ ա ր դ կ ա ն ց կ ա ր ե լ ի է ս ւ ե ս ն ե լ, բ ա զ մ ա թ ի վ վ ա յ ր ե ր կ ա ր ե լի է գ ն ա լ ։

— Հ ա , — ա ս ա ց Սպ ա ն դ լ ե ր ր , հ ե տ ո ա վ ե լ ի մ ո տ ի կ ի ց ն ա ­ յե ց

տ ղ ա յի ն ։

— Ի ն չ պ ե ՞ս ք ն ե ց ի ր երեկ գ ի շ ե ր ։ — Հ ր ա շ ա լի ,— ա սա ց Հ ո մ ե ր ր , — շատ հոգն ա ծ էի, հ ր ա շա լի քն ե ղի / — քՒսլրոցա.մ մ ի ք ի չ ն ն ջ ե ց ի ր ա յ ս օ ր ։ ֊

բ ա յց

Մի ք ի չ,

— Ո ՛ր դա Աի ն , — Հին պ ա տ մ ո ւթ յա ն ։ — Իսկ ս պ ո ՞ ր տ ր , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ր , — ո ւ ղ ո ւ մ ե մ ա ս ե թ ա յս գործի

պ ա տ ճ ա ռ ո վ երևի

ֆ ի զկ ո ւլտ ո ւր ա յի

չե ս

կարողանա

մա սնա կցել

դա ս ե ր ի ն ։

— Մ ա սնա կցում ե մ , — ասաց Հոմերր, — ա մեն

օր

ֆիզ֊

կա լտ ուրոս լի ժ ա մ ե ր ո ւ ն ե ն ք ։

— Ի ս կ ա պ ե ՞ ս ,— ա ս ա ց միջնա կա րգ դպ րոցում

Սպ ա ն գ լ ե ր ր , — ե ր բ

է,ի, մ ա ս ն ա կ ց ո ւ մ

ես

էի ե ր կ ո ւ

ք ս ա ն յ ա ր դ ա ր գ ե լ ա ր շ ա վ ի ն ։ Մ եր հ ո վ տ ի չ ե մ պ ի ո ն ն ռագրա տան

վա րիչր

սպա սեց,

կ ա պ ե ս ս ի ր ո ՞ ւ մ ես ա յ ս գ ո ր ծ ր ։

Ի թ ա ք ա յի հ ա ր յո ւ ր է ի ,— հե­

հ ե տ ո շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց ,— դու ի ս ­

— Ես ո ւ զ ո ւ մ ե մ լ ի ն ե լ ւ ա մ ե ն ա լա վ ց րիչը> որ ա հա գրա ս ե ն ֊ երբևէ ունեցել է, — պ ա տ ա ս խ ա ն եց Հ ո մ ե ր ը ։ — Շ ա տ Լ ա վ ,— ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը , — մ ի ա յ ն դու ք ե զ մ ի

յա կը

ջ ա ր դ ի , ա յ դ ք ա ն ա ր ա գ մ ի գ ն ա , շուտ տ ե ղ հ ա ս ի ր , բ ա յ ց շ ա տ արագ մի մեջ

գնա։

գլխ ա րկդ

Քաղաքավարի

եղ ի ր բ ո լ ո ր ի հ ե տ ,

հանիր և ա մ ե նից

կարևորը՝

վերելա կի

ա շ խ ա տ ի ր ոչ մ ի

հեռա գիր չկ ո ր ց ն ե լ։

— Ա յ ո , սը ը ։ — Գիշերվա տ արբեր

աշխա տ ա նքը

է ,– ~ շա րունա կեց

մա սը կա մ

^ ցե ր ե կ ա յի ն

աշխատա նքից

Սպ ա ն ղ լ ե ր ը ։ — Զ ի ն ա կ ա ն

քա ղա քի ծա յր ա մ ա ս ը

թաղա­

կարող է ք ե զ վ ա խ ե ց ն ե լ,

ճ իշտ է, բ ա յ ց մ ի թ ո ղ , որ ք ե զ վ ա խ ե ց ն ե ն ։ Մ ա ր դ ի կ ա մ ե ն տ եղ մ ա րզիկ են. ն ր ա ն ցի ց մի վ ա խ ե ց ի ր ։ Քա նի

տա րեկա ն ես։

Հ ո մ ե ր ը թ ո ւ ք ը կուչ տ վ ե ց .

— Տ ա ս ն վ ե ց , — ա սա ց նա։ — Հա, դիտեմ, դու ա յ դ

ասա ցիր, — նկատեց

երեկ

Ս ս յա ն զ լե ր ր ։ Ս ե ն ք ի ր ա վ ո ւ ն ք չ ո ւ ն ե ն ք

տ արեկանը

Ա Ը ա ց–

բ ա ծ ե ր ե խ ա ն ե ր ի ն ա շ խ ա տ ա ն ք ի ը ն դ ո ւ ն ե լ , բ ա յ ց մ տ ա ծ ե ց ի , որ կ ա ր ե լի է ք ե զ փ ո ր ձ ե լ ։ Ք ա ն ի * տ ա ր ե կ ա ն ե ս ։

— •— -—

Տա սնչորս,— ասա ց

Հոմերը։

Ո չ ի ն չ , ե րկ ու տ ա ր ո ւ ց տ ա ս ն վ ե ց կ դ ա ռ ն ա ս ։ Ա յո , ս ր ր , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ Ե թ ե որևէ

բ ա ն չհա ս կ ա ն ա ս , — ա ս ա ց

Սպ ա ն զ լե ր ը , —

ինձ մոտ արի,

— Կ գ ա մ , ս ըրէ — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ Նա լ ռ ե ց , հ ե տ ո հ ա ր ց ­ ր ե ց , — ի ս կ ի նշ բ ա ն են ե ր գ ո ղ հ ե ռ ա գ ր ե ր ը ։ — Դ րա նք ոչինչ, մ ե ն ք դրան ց ի ց շատ չենք ս տ ա նում ։ Դու բ ա վ ա կ ա ն ի ն լ ա վ ձ ա յ ն

ունես,

ա յնպ ես չ է * ։

֊— Ես Ւ թ ա ք ա յի ա ռ ա ջ ի ն ե ր ի ց ա կ ա ն ե կ ե ղ ե ց ո ւ կ ի ր ա կ ն օ ր ֊ Հա դ պ ր ո ց ո ւ մ ե ր գ ո ւ մ է ի , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ - ֊ * Հ ր ա շ ա լ ի է , — ա ս ա ց V պ ա ն գ լ ե ր ը , — դա ճ ի շտ ա յ ն ձ ա յ ն ն է, ի ն չ մ ե զ պ ե տ ք է ե ր գ ո ղ հ ե ռ ա գ ր ե ր ի հ ա մ ա ր ։ Հ ի մ ա , ա ս ե ն ք , պա րոն Նրոգանը ծ ն ն դ յա ն շնորհա վորա գիր է ս տ ա ց ե լ, ինչպ ե ս պիտ ի ա նես։ Հ ո մ ե ր ը գնա ց պա րոն Երոգանի մոտ և ե ր գ ե ց .

Ե րջա ն իկ

ծ ն ն դ յա ն

Բ ա խ տ ա վոր

Ե րջա նիկ ծ ն ն դ յա ն 9 ա խ տ ա վոր

/

օր,

ծ ն ն դ յա ն

օր,

օ ր ք Սի ր ե չի

ծ ն ն դ յա ն

Ե րոգա ն,

օր։

— Շնորհակալ ե մ , — ա սա ց պա րոն Երոգանը։ — Հ ր ա շ ա լ ի է , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը Հ ո մ ե ր ի ն , — թ ա Տ& ՂՈԼ

շպ ետ ք է «ս իրելի Սրոգան» ա ս ես , ա յլ պ ետ ք է ասես «ս իրելի պ ա ր ո ն Ե ր ո դ ա ն » ։ Ւսկ ի ՞ ն չ պ ի տ ի ա ն ե ս շ ա բ ա թ ա կ ա ն

տ ասն-

հ ի ն գ դ ս լ ար ը ։

— Մ ա յր ի կ ի ս պ ի տ ի տ ա մ , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Շատ 1ալէ >— ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը , — ա յ ս օ ր վ ա ն ի ց դու ա շ խ ա տ ո ւ մ ես, դու ա յ ս հ ի մ ն ա ր կ ո ւ թ յ ա ն ա ն դ ա մ ե ս . էա վ ն ա ­ յ ի ր , ո ւ շ ա դ ի ր լ ս ի ր , ա չ ք ե ր դ ու ա կ ա ն ջ ն ե ր դ բ ա ց պ ա հ ի ր ։ Հեռա գրա տ ա ն

վ ա /1իձԸ

մի րոպ ե

ց թ վ ա ծ ^ ա 1ա 9 ք ուԼ ն ա ­

յե ց , հետո ա ս ա ց ,

— Ա պ ա գ ա յ ո ւ մ ի ՞ ն չ ես ե ր ա զ ո ւ մ դ ա ռ ն ա լ ։ — Ա պա գ ա յ ո ՞ ւ մ , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը ։ ն ա մ ի ք ի չ շ փ ո թ ­ վ ա ծ էր

ո ր ո վ հ ե տ և ա մ ե ն օր, իր ա մ բ ո ղ ջ կ յ ա ն ք ի ը ն թ ա ց ք ո ւ մ ,

շ ա ր ո ւ ն ա կ ւլրա ղվւս ծ էր ա պ ա գ ա յ ի մ ա ռ ի ն ե ր ա գ ե լ ո վ , ն ո ւ յ ն ի ս կ ե թ ե ա պ ա դա ա ս ելա է ն ա հ ա ջ ո ր դ օրն էր հ ա ս կ ա ն ո ւ մ ։ — Լ ա վ , — ա ս ա ց ն ա , — վ ս տ ա հ չ գ ի տ ե մ , բ ա յ ց ի ն ձ թ վ ո ւ մ է ք որ կ ո ւ զ ե ­ ն ա յի

ա պ ա գ ա յո ւմ որևէ մ եկ ը

դ ա ռնա լ,

գուցե

կոմպոզիտոր,

կ ա մ դրա ն մ ա ն մի բ ա ն ։

— Հր ա շա լի է , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լե ր ը , — և ա յս հ ի մ ն ա ր կ ո ւթ յ ո ւ ն ի ց էլ պ ե տ ք է ս կ ս ե ս ։ Սա ա մ ե ն ա հ ա ր մ ա ր տ ե ղ ն է։ բ ո ղ ջ շսւրջդ

ե ր ա ժ շտ ո ւթ յո ւն

ուղղա կի ա շխ ա րհ ից եկող,

է, ի ս կ ա կ ա ն

Ա մ–

եր ա ժ շտ ո ւթ յո ւն ,

մա րդկա նց սրտից բխ ո ղ երա ժշ­

տ ո ւ թ յ ո ւ ն ։ Լ ս ո ՞ ւ մ ես հ ե ռ ա գ ր ի ձ ա յ ն ը ք դ ե ղ ե ց ի կ է։

— Ա յո ,

ս ը ր >— ա ս ա ց

Հոմերը։

Հ ա ն կ ա ր ծ Ս պ ա նգլերը հ ա ր ց ր ե ց .

- - Գ իտ ե՞ս որտ եղ է Չ ա տ ե ր տ ո ն ի թ խ վ ա ծ ք ն ե ր ի խ ա ն ո ւթ ը , Բր ո տ վ ե յ ի վ ր ա , վ ե ր ց ր ո ւ ա յ ս ք ա ռ ո ր դ դ ո լա ր ը խնձորով

և ինձ հա մար

և հ ն դ կըն կույզի սերով պ ա տ ր ա ս տ վ ա ծ

կ ա ն դ ա կ բ ե ր ։ Ե րկուսը մ ե կ ք ա ռ ո ր դ ո վ են տ ա լ ի ս ։

ե րկ ու կ ա ր ­

-

Լավ,

ռորդը,

ս ը ր ,~ ֊ ասաց Հոմերը,

գր ա սենյա կի ց

Ս պ ա նգլերը

ն ա յե ց

երա զա նքի մեջ։

և օդի մ ե ջ

բռ նելով

քա­

դուրս վ ա զ ե ց ։ նրա ե տ և ի ց ՝

Երբ ս թ ա փ վ ե ց ,

հետո ընկ ա վ

հ ա ճ ե լի

դա րձա վ դեպի հեռա գրիչը և

ա սա ց.

— Ե՞նշ կ ա ր ծ ի ք ո ւնես նրա մ ա ս ի ն ։ — Լավ տ ղա է , — ա ս ա ց պ ա ր ո ն Ե ր ո գ ա ն ը ։ — Ես էլ կ ա ր ծ ո ւ մ ե մ , որ լ ա վ ն է , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ր ։ — Ս ա ն թ ա Ելա բ ա պ ո ղ ո տ ա յ ի վ ր ա ա պ ր ո ղ մ ի լ ա վ , ա ղ ք ա տ ը ն ­ տ ա ն ի ք ի ց է ։ Հ ա յ ր չո ւ ն ի , ե ղ բ ա յ ր ը բ ա ն ա կ ո ւ մ է ։ Մ ա յր ը պ ա ­ հ ե ս տ ո ւ մ ա մ ա ռ ն ե ր ը մ ր գ ե ր է փ ա թ ա թ ո ւ մ , ք ո ւ յր ը ն ա հ ա ն գ ա ­ կ ա ն կ ո լե ջ է գ ն ո ւ մ ։ Մ ի ա յն թ ե ե ր կ ո ւ տ ա ր ո վ փ ո ք ր է ա շ խ ա ­ տ ա ն ք ի հ ա մ ա ր ա ն հ ր ա ժ ե շ տ ա ա ր ի ք ի ց , ուրիշ ո չ ի ն չ ։

— Եսկ ես երկու տ ա ր ո վ ա ն հ ր ա ժ ե շ տ ի ց մ ե ծ ե մ , — ա ս ա ց մ ի ս տ ր Ե ր ո դ ա ն ը , — ձոԼա կ գ ն ա ն ք ։ Սսլ ան զ լե ր ր

վեր

կա ցա վ։

— Եթե ի մ կ ա ր ի ք ը մոտ

եմ.

դպա ս , — ա ս ա ց

կարկանդակները

ձեր

ն ա , — ես

Եորբետի

մեջ բա ժ ա ն ե ք , — խ ոսքը

չա ­

վ ա ր տ ա ծ , նա զ ա ր մ ա ց ա ծ կ ա ն գ ա ռ ա վ , ե ր բ տ ե ս ա վ Հ ո մ ե ր ի ն , որ վ ա զ ե լ ո վ գ ր ա ս ե ն յ ա կ մ տ ա վ ՝ փ ա թ ե թ ը ձ ե ռ ք ի ն ։

— Ա ն ո ւ ն դ ի ՞ ն չ է , — Ս պ ա ն գ լ ե ր ը հ ա մ ա ր յ ա բ ղ ա վ ե ց տ ղա – յի վրա ։

— Հ ո մ ե ր Մաքոքի, — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ Հ ե ռ ա գ ր ա տ ա ն վա րիչը ձեռքը դրեց նոր ցրիչի ո ւս ի ն .

— Ա պ րե ս, Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո լ ի , — ա ս ա ց ն ա , — դու ճ իշտ ա յ ն տ ղ ա ն ե ս , որ հ ա ր կ ա վ ո ր է ա յ ս գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ն գ ի շ ե ր ա յ ի ն ա շ ­ խ ա տ ա ն ք ի հ ա մ ա ր , դու, հ ա վ ա ն ա բ ա ր

ա մ են ա ա ր ա գ շ ա ր ժ վ ո ղ

է ա կ ն ես ա մ բ ո ղ ջ Սան Ժ ո ա կ ի ն հ ո վ տ ո ւ մ ։ Դու շ ա տ մ ե ծ մ ա ր դ կ դ ա ռ ն ա ս մ ի օր, ե թ ե ա պ ր ե ս ։ Ա յն պ ե ս ա ր ա , որ ա պ ր ե ս ։ նա

շ ո ւռ

խ ա տ ում

էր

— Ա յժ մ ,

եկավ և թողեց հասկանալ

գրա սե ն յա կը , մինչ Հո մ ե ր ը ա շ­

ա յդ մա րդու

մա նչուկ, — ա սա ց

ասա ծը։

միստեր

Կրոգանը, — բեր

տ ե սն ե ն ք ։ Հ ո մ ե ր ը կ ա ր կ ա ն դ ա կ ն ե ր ը դ ր ե ց պ ա ր ո ն Ե ր ո գ ա ն ի մ ո տ , որը շ ա ր ո ւ ն ա կ ո ւ մ էր խ ո ս ե լ ♦

— Հ ո մ ե ր Մ ա քոլի> ի լլի են ա ս ո ւ մ , եոագրող

եմ,

իմ

ա նունը

Վ ի չյա մ

Ս րոգա ն է, ի ն ձ

թ ե և վ ա թ ս ո ւն յո թ տ ա րեկա ն ա շխ ա րհում

եմ։

ա մենա վերջիններից

Շատ

հին

մեկը։

Ես

ա և ա յ ս գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի գ ի շ ե ր ա յ ի ն գ լ խ ա վ ո ր հ ե ռ ա գ ր ի չն ե մ ։ Ես ւաև մ ի մ ա ր դ ե մ , որն ա շ խ ա ր հ ո ւ մ կ ա տ ա ր վ ա ծ հ ր ա շ ա լ ի գ ո ր ­ շերից հ ի շ ո ղ ո ւ թ յո ւ ն ն ե ր ո ւ ն ի ։ Ես ն ա և ք ա ղ ց ա ծ ե մ ։ Արի հ ա ր Հա կ վ ե ն ք

խ ն ձ ո ր ո վ ու ս ե ր ո վ

պ ա տ րա ս տ վա ծ ա յդ կա րկա ն­

դակների վ ր ա ։ Ա յ ս օ ր վ ա ն ի ց դու և ես բ ա ր ե կ ա մ ն ե ր ե ն ք ։

— Ա յո , սր ր >— ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ Ծեր հ ե ռ ա գ ր ի չ ը

կարկանդակներից

մեկը չորս

մա սի բա –

ք ա ն ե ց և ն ր ա ն ք ս կ ս ե ց ի ն ո ւ տ ե լ հ ն դ կ ա կ ա ն ը ն կ ո ւ յ զ ո վ և սե–

7ո վ պ ա տ ր ա ս տ վ ա ծ կ ա ր կ ա ն դ ա կ ը ։ — Ա ն հ ր ա ժ ե շտ ո ւթ յա ն , դ ե պ ք ո ւ մ հնձ հ ա մ ա ր

ո րևէ

քեզա նից

կխնդրեմ,

որ

կա տ ա րես, — ասաց

հա նձնա ր ա ր ո ւթ յո ւն

Միստեր Ե րոգա նը, — երգելիս ինձ ը ն կ ե ր ա կ ց ե ս

կամ

նստես

և ինձ հետ պ ա րզա պ ես զր ո ւցե ս։ Հ ա ր բ ա ծ ժ ա մ ա ն ա կ ք ե զ ա ն ի ց կ ա տ ա ր յա լ

հա սկա ցող ութ յուն

կա կնկա լեմ, մի բ ա ն ,

որ

կա֊

ր ե լ ի չէ ս պ ա ս ե լ տ ա ս ն ե ր կ ո ւ տ ա ր ե կ ա ն ի ց բ ա ր ձ ր մ ա ր դ կ ա ն ց ի ց ։ ՝9ա ն ի * տ ա ր ե կ ա ն ե ս ։

— Տա սնչորս, — ասաց Հ ո մ ե ր ը ,— բ ա յց

կա րծում

եմ,

որ

բ ա վ ա կ ա ն ի ն լա վ հա ս կա ցող ութ յուն ունեմ։

— Շատ լա վ , — ասաց

միստեր

Ե րոգա նր, — քո խ ոս քին

հ ա վ ա տ ո ւմ ե մ ։ Հ ո ւյս ս դ ն ո ւմ ե մ ք ե ղ

վրա,

վստ ա հ լի նելո վ ,

որ դ ո ւ ա մ ե ն գ ի շ ե ր , ա յ ս դրա ս են յ ա կ ո ւ մ կ հ ս կ ե ս , ո ր պ ե ս զ ի ես իմ

պ ա ր տ ա կ ա նո ւթ յո ւննե ր ը

կարողանամ

կ ա տ ա ր ե լ։

ջուր շա ղ կ տ ա ս ե ր ե ս ի ս , ե ր բ ի ն ձ ա ր թ ն ա ց ն ե լ ի ս ն ե մ . դ ր ա ն պ ե տ ք է հ ա ջո ր դ ի մ ի բ ա ժ ա կ տ ա ք

Ս առը

շպ ա տ ա սխ ա ֊ սև ս ո ւ ր ճ ը ՝ որ

պ ե տ ք է բ ե ր ե ս Եորրետի մ ո տ ի ց ։

- ֊ Եանեմ, սըր, — ասա ց Հո մ ե ր ը ։ — Փ ո ղ ո ց ո ւմ վ ա ր վ ե ց ո ղ ո ւթ յո ւն ը բո լո ր ո վ ի ն տ ա ր բե ր պ ետ ք է լ ի ն ի շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց մ ի ս տ ե ր Ե ր ո գ ա ն ը ։ - Եթե ի ն ձ տ ե ս նես ա 1կ ո հ ո լ ի գ ի ր կ ն ը ն կ ա ծ , բ ա ր և ի ր

ա ն ցն ե լիս

մի

Շատ

դարձրու ի մ

եր ջա նկ ո ւթ յա նը ։

և ա շ ա դ ր ո ւ թ յո ւ ն

զ գա յուն մա րդ

եմ

և

ն ա խ ը ն տ ր ո ւ մ ե մ հ ա ն ր ա յի ն հ ո գ ա ծ ո ւ թ յ ա ն ա ռ ա ր կ ա չ լ ի ն ե լ ։

— Ս առը ջուր և ս ուրճ գ ր ա ս ե ն յ ա կ ո ւ մ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , – * ո Ղէո լ 1 ^ ճ փ ո ղ ո ց ո ւ մ . հ ա ս կ ա ց ա ,

սըր։

Մ ի ս տ ե ր Արոդանը շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց ՝ բ ե ր ա ն ը կ ր ե մ ո վ լ ց վ ա ծ ։

— Աարծ ո ւ մ ես, որ ա յս ա շ խ ա ր հ ը ա վ ե լ ի լ ա վ է լի ն ե լ ո ւ պ ա տ երա զմից հետո։ Հոմերը

մի պահ մ տ ա ծ ե ց ,

— Ա յո , որը։ — Հ ն դ կ ը ն կ ո ւյզ ի կր եմ

ապա ա սա ց*

ս իրո՞ւմ ես, —

միստեր

Արո գ ա ն ը ։

— Ա յո , ս ր ր >— ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ Հեռա գրա տ ուփ ը նին պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց

ծղրտ ա ց։

Միստեր

Արոդանր

աղդանշա ֊

և նս տ ե լո վ գ ր ա մ ե ք ե ն ա յի առա ջ, շ ա ր ո ւ ֊

խ ո ս ե լ. — Ես ն ո ւ յ ն պ ե ս շ ա տ ե մ ս ի ր ո ւ մ ։ Ս իրում ե մ ն ա ե ե ր ա ժ շ ֊

նակեց

ս։ ո ւ թ յ ո ւ ն ը , հ ա տ կ ա պ ե ս

երգելը։

կ ա ր ծ ե մ դու

ա ս ա ց ի ր , թե

մ ի ժ ա մ ա ն ա կ ե ր գ ե լ ես կ ի ր ա կ ն օ ր յ ա դ պ ր ո ց ո ւ մ ։ Խ նդ ր ո ւմ ե մ , բ ա ր ի եղիր

կ ի ր ա կ նօր յա

ՂՊՐ ո9Ւ ^Ւ

ե ր գ ե լ , մ ի ն չ և ես

Վ ա շ ի ն դ տ ո ն ի ց ս տ ա ց վ ա ծ ա յ ս հ ե ռ ա գիր ը մ ե ք ե ն ա դը ե մ ։ Հ ո մ ե ր ը ե ր գ ե ց ((Դա րերի ա պ ա ռ ա ժ ը » , դանը մ ե ք ե ն ա գ ր ե լ վ ա լի ն էր ո ւ ղ ղ վ ա ծ , Հեռա գրում

մինչ միստեր

էր հ ե ռ ա դ ի ր ը , որը տ ի կ ի ն Ռ ո զ ա 1129 դ փ ողոց,

ոսոլմա կա ն

Ար ո ֊

Սանդո֊

Ե թ ա ք ա , Ա ա լի ֆ ո ր ն ի ա ։

բա ժա նմունքը

տ ե գ լակ էր ս լա հում

ա ի կ խ , II ան դ ո վ ա լին , որ նրա որւլին, Ժուա ն Դո* էին ի կո Ս ա ն ֊ դ ո վ ա ւյւ, ս ս լա ՚ ս վ ա ծ էր ռ ա զ մ ա դ ա շ տ ո ւ մ ։ Մ ի ս տ ե ր Արոդանր հ ե ռ ա դ ի ր ը Հ ո մ ե ր ի ն ե ր կ ա ր ե ց , հե տ ո մ ի մեծ

կ ո ւմ խ մ ե ց

ա թ ո ռ ի կ ո ղ ք ի դա բ ա կ ո ւ մ պ ա հ ա ծ շ շ ի ց • Հ ո ֊

մերր

վերցրեց

հեռա դիրը,

դրեց

գլխ ա րկի

մ ե ջ և գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ց դուրս ե կ ա վ ։ ե ր բ ց ր ի չ ը

դրեց

ծրարի

մեջ,

կնքեց,

ծրարը

մ ե կ ն ե լ է ր, ծ ե ր հ ե ռ ա գ րիչը բ ա ր ձ ր ա ց ր ե ց ձ ա յ ն ը և ե ր գ ե ց « Դ ա ֊ բ ե ր ի ա պ ա ռ ա ժ ը )> ե ր դ ը ։ Չ Է ՞ որ մ ի ժ ա մ ա ն ա կ , ի ն չ պ ե ս ա մ ե ն մ ա ր դ ՝ ի ն ք ն էլ ե ր ի տ ա ս ա ր դ էր ե ղ ե լ ։

ԱՄԲՈՂՋ ԱՇԽԱՐՀՍ ԻՆՁ ՊԻՏԻ ՆԱԽԱՆՁԻ

Ե ր ա ժ շ տ ո ւ թ յ ո ւ ն ը գ ա լի ս էր Ա ա նթ ա Նլարա պ ո ղ ո տ ա յ ի վ ր ա գ տ ն վ ո ղ Մ ա քոլիների բ ն ա կ ա ր ա ն ի ց ,

Բես ը և տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լի ն

ն վ ա գ ո ւ մ է ի ն ((Ա մբողջ ա շ խ ա ր հ ը ի ն ձ պ ի տ ի ն ա խ ա ն ձ ի » ե ր գ ը ։ Նրանք զի ն վ ո ր Մարկուսի հ ա մ ա ր էին ն վ ա գ ո ւմ

ո ր տ ե ղ էլ որ

ն ա ա յ ժ մ գ տ ն վ ե լ ի ս լ ի ն ե ր , ո ր ո վ հ ե տ և ա յ դ նրա ա մ ե ն ա ս ի ր ե « լի ե ր գ ն է ր ։ Հ ա ր և ա ն տ ն ի ց ե կ ա վ Մ ե ր ի Ա ր ե ն ա ն , կ ա ն գ ն ե ց թ ե ֊ սի կ ո ղ ք ի ն և ս կ ս ե ց ե ր գ ե լ ։ Նա ն ո ւ յ ն պ ե ս ե ր գ ե ց Մ ա ր կ ո ւ ս ի հ ա ֊ մ ա ր , որը նրա ա մ բ ո ղ ջ ա շ խ ա ր հ ն է ր ։ Փ ո ք ր ի կ Յ ո ւ լի ս ի ս ը լ ս ո ւ մ ու ն ա յ ո ւ մ ։ Ւ ն չ ֊ ո ր բ ա ն , ի ն չ ֊ ո ր տ ե ղ խ ո ր հ ր դ ա վ ո ր էր թ ը ~ վ ո ւ մ նր ա ն և

չ ն ա յ ա ծ ք ո ւ ն ը տ ա ն ո ւ մ էր, նա ո ւ զ ո ւ մ էր հ ա ս ­

կ ա ն ա ր .. Ւ վերջ ո նա հ ա ղ թ ա հ ա ր ե ց ք ո ւ ն ը և հ ա ր ց ր ե ց .

— Մ ա ը կ ո ւս ն ո ՞ւ ր է ։ Տիկին

Մ ա քոլին

.

ն ա յե ց

տ ղ ա յի ն ։

— Դու պ ե տ ք է հ ա ս կ ա ն ա ս — ս կ ս ե ց ն ա , ա պ ա լ ռ ե ց ։ Յ ո ւ լի ս ի ս ը պետք

փ որձեց հա սկա նա լ,

բա յց

չ գ ի տ ե ր , թ ե ի ն չը

էր հ ա ս կ ա ն ա լ ։

— Ի ՞ն չը հ ա ս կ ա ն ա լ , — հ ա ր ց ր ե ց ն ա ։ — Մ ա րկուսը, — ա ս ա ց տիկին Մ ա ք ո լի ն , — Ի թ ա ք ա յի ց հ ե ­ ռու է գ ն ա ց ե լ։

— •— — —

Ի ն չ ո ՞ւ ,– հա րցրեց

Յ ուլիս իս ը։

Մարկուսը բ ա ն ա կ ո ւ մ է , — ա ս ա ց տ իկին Մ ա քո լի ն ։ Ե ՞ր բ է տ ուն գ ա լ ո ւ , — հ ա ր ց ր ե ց Երբ

պա տերազմն

փոքրիկ տղա ն։

ա վա րտ վի, — ասաց

տիկին

Մա֊

ք ո լի ն։ —

Վ ա ՞ղ ը *

— ու ՚ ու վ“՚ղը> —

Ե ՞ր բ։

— Չ գ ի տ ե ն ք , սպ ա սում ենք։ — Իսկ ո ր տ ե ՞ ղ է հ ա յ ր ի կ ը , — ա ս ա ց ս պ ա ս ե ն ք , ն ա էլ Մ ա ր կ ո ւ ս ի պ ե ս կ գա

Յ ո ւլիս իս ը , — եթե

տ ո ւն ։

— Ոչ , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց չի գա ։ նա ք ա յլե լո վ

տիկին

չի ը ն թ ա ն ա

սա նդուղքներով, գլխ ա վոր

Մ ա ք ո լ ի ն , — նա փ ողոցից

չի

մ ո ւ տ ք ո վ չի մ տ ն ի

ա յդպ ես

բա րձրա նա

տ ուն, ինչպ ես

ս ո վ ո ր էր ա ն ե լ ։ Ա յս ք ա ն ը շատ մ ի ա յն

մի բա ռ

էր փ ո ք ր ի կ

տ ղ ա յի հ ա մ ա ր ,

կ ա ր , ո ր ո վ հ ո ւ յս

հ ա ն գ ս տ ո ւ թ յ ա ն հ ա ս ն ե լո ւ ,

նա

և որովհետև

ուներ ճ շ մ ա ր տ ո ւ թ յ ա ն կ ա մ

արտասանեց

ա յդ բա ռ ը .

— Ինչո՞ւ։ Տ ի կ ի ն Մ ա քոլին դա րձա վ Բեսին և Մ երիին.

-

Հ ե շ տ չ է ո րևէ մ ե կ ի հ ա մ ա ր մ ա հ ը հ ա ս կ ա ն ա լ ը , — ա ս ա ց

ն ա , — ուր

մնաց թե

երեխան

հա սկա նա,

թ այ ց

ամեն

մի

կ յ ա ն ք մ ի օր պ ի տ ի ա վ ա ր տ վ ի ։ Նա ն ա յ ե ց Ց ո ւ լ ի ս ի ս ի ն ։ -

օրը ք ո հ որ հ ա մ ա ր ե կ ա վ երկո ւ տ ա ր ի ա ռ ա ջ ։

ա տդ

ն ա ն ո ր ի ց ն ա յ ե ց Բ ես ին և Մ ե ր ի ի ն ։

-

Բ ա յց

ինչքա ն

քան ժա մանա կ

ժամանակ

որ մ ե ն ք ա պ ր ո ւ մ

ենք, ինչ-

որ մ ի ա ս ի ն ե ն ք , ի ն չ ք ա ն ժ ա մ ա ն ա կ

որ մ ե ֊

գ ա ն ի ց երկ ո ւս ը դ ե ռ մ ն ո ւ մ են և հ ի շ ո ւ մ ն ր ա ն , ա շ խ ա ր հ ո ւ մ ոչ մի բ ա ն

նրան մ եզա նի ց

ր ո ղ են խ լ ե լ , կճա նա չեք,

ոչ ն ր ա ն ։

երբ մ ե ծ ա ն ա ք

ճան ա չ ե ք ։ մանակը

թ այ ց

չի կ ա ր ո ղ խ լ ե լ ։

նա և

մեռած

րադարձրել

չէ,

արկա ծը,

նը նրա մ ա ր մ ի ն ը եք՝

և

Դուք

նրա մա ր մ ի ն ը կա ­ ձեր հ որ ը ա վ ե լ ի լ ա վ

ինքներդ

որովհետև

ձեզ դուք

հ ի վ ա ն դ ա թ ։ ո ւնն

տարան, ա վ ե լի

1ա վ

ու հ ո գ ն ա ծ ո ւ թ յ ո ւ ­

թ ա $ց ԴՈԼՔ

երիտասարդ

ա վ ե լի

ողջ ե ք ։ Ժ ա ­

նրան և

արդեն վ ե ­

ա վ ե լի

կենսու­

ն ա կ ։ Չ ե մ ս պ ա ս ո ւ մ , որ դուք ի մ ա ս ա ծ ն ե ր ի ց շ ա տ բ ա ն հ ա ս ­ կ ա ն ա ք , բ ա յ ց գ ի տ ե մ , որ պ ի տ ի հ ի շ ե ք ա յ ս մ ե կ ը

բ ա ր ի ն եր–

բ ե ք չի վ ե ր ջ ա ն ո ւ մ ։ Եթե վ ե ր ջ ա ն ա ր ՝ ա շ խ ա ր հ ո ւ մ մ ա ր դ ի կ գ ո ­ յո ւթ յո ւն չէին ունենա ,

ոչ մի տ ե ղ կ յ ա ն ք

խ ա ր հ ը լ ե ց ո ւ ն է մ ա ր դ կ ա ն ց ո վ և հ ր ա շ ա լի Երեխան

ա յդ

մասին

մի րոպ ե

չէ ր լ ի ն ի ։ Իսկ ա շ ­ կ յա ն ք ո վ ։

խորհեց,

հետո

հիշեց

իր

ա յդ օրվա տ եսա ծը*

— Խ լո ւրդ ներն ի ՞ ն չ ե ն , — ^ ա Ր Ձ Ր ^ց ն ա , Մ ա յր ը ա յ դ պ ի ս ի հ ա ր ց ի հ ա մ ա ր ան պա ա ր ա սա չ է ր ։ Նա գ ի ­ տ ե ր , որ տ ղ ա ն ա չ ք ե ր ուներ և ա չ ք ե ր ի ց ա յ ն կ ո ղ մ ՝ տ ե ս ո ղ ո ւ •*

քուն, ի ս կ

տ ես ողութ յունից

ա յն

կ ո ղ մ ՝ սիրտ

զգա ցմունք և

եր ՝ ոշ մ ի ա յ ն մ ի բ ա ն ի , կ ա մ մ ի տ ե ս ա կ բ ա ն ի հ ա ն դ ե պ , այ/ բա ն ի և ա մ են ինչի հա նդե պ ։ —

Գե տ ն ի տ ա կ ի խ լ ո ւ ր դ ն ե ր ը , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց մ ա յ ր ր

րւկնքի թ ռ չ ո ւ ն ն ե ր ը ,

-

ծ ո վ ի ձ կ ն ե ր ը , բ ո լ ո ր ը կ յ ա ն ք ի մ ա ս ն են,

եր կ յ ա ն ք ի մ ա ս ը ։ Ա պ ր ո ղ ա մ ե ն ի ն չ մ ե զ ա ն ի ց յ ո ւ ր ա ք / ս ն չ յո ւ – ի մա սն է։ ն ույնիս կ շատ բ ա ն ե ր , որոնք մեզ նմա ն չեն շ ա ր ժ ­ ո ւ մ , մ ե ր մ ա ս ն ի կ ն ե ր ն ե ն ։ Արևը մ ե ր մ ա ս ն է , ի ն չ պ ե ս ն ա և ողը, ե ր կ ի ն ք ը , ա ս տ ղ ե ր ը

և օվկիա նոսները։

Բոլոր բ ա ն ե ր ը

եր մ ա ս ն են, և մ ե ն ք ս տ ե ղ ծ վ ե լ ե ն ք , ո ր պ ե ս զ ի դ ր ա ն ք վ ա յ ե – ւնք և դ ր ա ն ց հ ա մ ա ր ա ս տ ծ ո ւ ն շ ն ո ր հ ա կ ա լ լ ի ն ե ն ք ։ Փ ո ք ր ի կ տ ղ ա ն ը ն դ ո ւ ն ե ց ա յ ս ն ո ր ո ւ թ յո ւ ն ը ։

— Ա յդ դ ե պ ք ո ւ մ ո ր տ ե ՞ ղ է Հ ո մ ե ր ը , — ա ս ա ց ն ա , — ՝Ոո Հ ո մ ե ր ^ ղ բ ա յր ը ա շ խ ա տ ո ւ մ է , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց փ կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն , — նա եր ե կ գ ո ր ծ ճ ա ր ե ց դ ա ս ե ր ի ց հ ե տ ո աշ– ւատելու. հ ա մ ա ր ։ նա տուն կղա կ ե ս գ ի շ ե ր ի ն , ե ր բ դու ա ն կ ո ղ ­ ում ք ն ա ծ կ լի ն ե ս ։ Փ ո ք ր ի կ տ ղ ա ն հ ա ս կ ա ն ա լ չէր կ ա ր ո ղ ։ Ե ՞նչ էր ա շ խ ա տ ա ն – ր։

Ւ ն չո ՞ւ էր եղրսպ րը ա շ խ ա տ ո ւ մ ։

Ե ՞նչ

հ ա ճ ո ւ յք

էր

մարդ

տ ա նում ա շխ ա տ ելուց։

— Հո մ ե ր ն ին չո ՞ւ է ա շխ ա տ ո ւմ, — հա րցրեց նա ։ Ե րկու ա ղ ջ ի կ ն ե ր ը հա մ բ ե ր ո ւ թ յ ա մ բ ս պ ա ս ո ւ մ է ի ն , ի ս կ տ ի– ՚ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն պ ա տ ա ս խ ա ն ո ւ մ էր*

— Բ ո Հ ո մ ե ր ե ղ բ ա յ ր ը ա շ խ ա տ ո ւ մ է, ո ր ո վ հ ե տ և ք ո Մ ա ր ­ ուս ե ղ բ ա յ ր ը բ ա ն ա կ ո ւ մ ւնենա նք,

է։

Որովհետև

որով կա րողանա նք

մթերք

մենք

պետք

և հա գուստեղեն

է

փող դ ն ե լ,

ւա ն վ ա ր ձ վ ճ ա ր ե լ և օ գ ն ե լ ո ւ ր ի շ ն ե ր ի ն , ո վ ք ե ր մ ե զ ա ն ի ց ա վ ե ֊ ի կ ա ր ի ք ա վ ո ր են ։

— Ո ՞ւմ , — հա րցրեց Ցուլիսիսը։ — Որևէ մ ե կ ի ն , — ա ս ա ց տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն , — ա ղ ք ա տ ի ն , օրինակի հ ա մ ա ր ։

— Ո ՞վ է ա ղ ք ա տ ը , — հ ա րցրեց տ ղա ն։ — Բ ո լ ո ր ը , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց ս ։ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն ի ն ք ն ի ր ե ն քպտ ա լով,

Յ ո ւ լի ս ի ս ը փ ո ր ձ ե ց ա ր թ ո ւ ն մ ն ա լ , բ ա յ ց ա վ ե լ ի ե ր կ ա ր հ ր * Նարավոր չէ ր ։

— Հ ի շ ե ց ե ք , — ա ս ա ց մ ա յր ր բ ո լո ր ի ն , — ձեր ո ւն ե ց ա ծ ա ֊ մ ե ն ի ն չ ի ց մ ի շ տ պ ե տ ք է տ ա ք ։ Դուք պ ե տ ք է ն ո ւ յ ն ի ս կ խ ե ն ­ թ ո ր ե ն տ ա ք։ Պետք

է շ ռ ա յլ լի ն ե ք ։

Պետք է տ աք բո լո ր ձեզ

հ ա ն դ ի պ ո ղ ն ե ր ի ն ։ Ա յ դ ժ ա մ ա ն ա կ ոչ ոք և ոչ մ ի բ ա ն ձ ե զ խ ա ­ բ ե լ ո ւ ո ւժ չի ո ւ ն ե ն ա , ո ր ո վ հ ե տ և ե թ ե դ ո դ ի ն տ ա ք

նա չի կ ա ­

ր ո ղ ձ ե զ ա ն ի ց դ ո ղ ա ն ա լ և ա ր դ ե ն զ ո ղ Ժ ւՒ ^Ւ ։ &վ ի ն չ ք ա ն շ ա տ տ ա ք , ա յ ն ք ա ն ա վ ե լի շա տ պ ի տ ի ո ւ ն ե ն ա ք տ ա լո ւ հ ա մ ա ր ։ Տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն դ ա ր ձ ա վ տ ղ ա յ ի ք ր ո ջ ը ՝ Ռ եսին։

— ն ր ա ն ա ն կ ո ղ ի ն ղ ի ր >— ա ս ա ց ն ա ։ Ռեսը և Մ ե ր ի ն

փոքրիկին

ն ն ջ ա ր ա ն տ ա ր ա ն ։ Երբ ն ր ա ն ք

գ ն ա ց ե լ է ի ն , ե կ ի ն ը ն ս տ ե լ էր մ ե ն ա կ , նա ո տ ն ա ձ ա յ ն լ ս ե ց և շ ո ւ ռ ե կ ա վ ; Այ)՝ տ եղ, դ ռ ա ն մ ո տ , լիին,

որ կ ա ր ծ ե ս

նա տ ե ս ա վ Մ ա թ յ ու Մ ա ք ո ֊

մ ե ռ ա ծ չլիներ։

— ՝Ռնել ե մ , — ա ս ա ց ա մ ուսին ը , — ես շ ա տ ք ն ա տ էի, ՝Ռե թ ի ) ն ե ր ի ր ի)ւձ, խ ն դ ր ո ւ մ ե մ ։ Ա մ ո ւ ս ի ն ը ծ ի ծ ա ղ ե ց ճ իշտ Յ ո ւ լի ս ի ս ի ն մ ա ն ։ Երբ Ռեսը վ ե ­ րա դա րձա վ, ասա ց.

— Հ ե ն ց ո ւ զ ո ւ մ է ի ն ք ա ն կ ս ղին դ ն ե լ նա ծ ի ծ ա ղ ե ց ։

ԳԼՈ1«հւ

ԴնԻ ՔՈ ՃԱՆԱՊԱՐՀՈՎ ԳՆԱ, ԵՍ՝ ԻՄ

Տ ի կ ի ն Ռ ո զ ա Ս ա ն դ ո վ ա լի տա,ն ա ռ ա ջ ի ջ ն ե լ ո վ հ ե ծ ա ն վ ի ց , ցրիչը գնա ց դեպ ի դուռը, մ ե ղ մ ո ր ե ն թ ա կ ե ց և ա նմիջա պ ես ը զ ֊ գ ա ց , որ ն ե ր ս ը մ ա ր դ կ ա ր ։ Նա ո չ ի ն չ լ ս ե լ չ է ր կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ , բ ա յ ց վ ս տ ա հ էր, որ թ ա կ ո ց ը մ ե կ ի ն դ ե պ ի դ ո ւռ ն է բ ե ր ո ւ մ ։ ն ա շ ա տ ա ն հ ա մ բ ե ր էր տ ե ս ն ե լո ւ ,

թ ե ո * վ էր ա յ դ

կ ի ն ը ք Ռոզա

ր ն դ ո վ ա լը , որը պ ի տ ի ի մ ա ն ա ր ա շ խ ա ր հ ո ւ մ կ ա տ ա ր վ ա ծ ը ս ֊ ս և ո ւ թ յ ա ն մ ա ս ի ն և ա յ ն զ գ ա ր ի ր մ ե ջ ։ Դուռ ը ե ր կ ա ր ժ ա մ ա ^ • կ ԼէՐ

բ ա ց վ ո ւմ , բ ա յց շտ ա պ ելու

հա րկ չկ ա ր ։ Վերջապ ես

լ ո ն ա յ ն պ ե ս բ ա ց վ ե ց , կ ա ր ծ ե ս ա շ խ ա ր հ ո ւ մ ո չի ն չ տ ե ղ ի չէր ե ե ց ե լ , ո ր ի ց վ ա խ ե ն ա ր ա յ դ կ ի ն ը ։ Եվ ա հ ա ն ա , ա յ դ կ ի ն ը , Մ ե ք ս ի կա ցի կինը Հ ո մ ե ր ի ն գե ղ ե ց ի կ թ վ ա ց ։ Տղ ա ն տ ես նո ւմ , որ ա յ դ կ ի ն ը իր ա մ բ ո ղ ջ կ յ ա ն ք ո ւ մ ա յ ն ք ա ն հ ա մ բ ե ր ո ղ էր ել, որ ա յ ժ մ , տ ա ր ի ն ե ր

հ ե տ ո , , նրա շ ր թ ն ե ր ը ս ե ղ մ վ ե լ էի ն

յր ի և ա ն մ ե ղ ժ պ ի տ ո վ ։ Ո ա յց, բ ո լո ր ա յն մ ա ր դ կ ա ն ց ն մ ա ն , ո ն ք ե ր բ ե ք հ ե ռ ա դ ի ր չե ն ս տ ա ց ե լ

ց րիչի դռան առաջ ե ր և ա ֊

կնոջը թ վ ա ց ս ա ր ս ա փ ե լ ի , ա ն ա կ ն կ ա լ ն ե ր ո վ լ ե ց ո ւ ն մ ի բ ա ն ։ մերը* հ ա ս կ ա ցա վ , ւրսռա ց։ նրա սռն է ր ։

որ ի ր ե ն տ ե ս ն ե լ ո վ

տ ի կ ի ն Ս ա ն դ ո վ ա լը

առա ջին բա ռ ը բոլոր զ ա րմա նք ների

ն ա ((օ հ »

ասա ց,

կարծես

ցրիչի

ա ռ ա ջի ն

փոխարեն դռան

ռաջ կ ա ն գ ն ա ծ լ ի ն ե ր մ ի մ ա ր դ , ո ր ի ն վ ա ղ ո ւ ց ճ ա ն ա չ ո ւ մ էր և փ հ ե տ հ ա ճ ո ւ յ ք ո վ կ ա ր ո ղ էր զ ր ո ւ ց ե լ ։ Խ ո ս ե լ ո ւ ց ա ռ ա ջ կ ի ն ը ւնեց Հ ո մ ե ր ի ա չ ք ե ր ը , և ց ր ի չ ը զ դ ա ց ։ որ նա հ ա ս կ ա ց ա վ հ ե ֊ սդրի բ ա ր ե գ ո ւ շ ա կ չ լ ի ն ե լ ը ։

— Հ ե ռ ա գ ի ՛ ր ես բ ե ր ե լ , — հ ա ր ց ր ե ց ն ա ։ Հ ո մ ե ր ը հա ն ցա ն ք չուներ։ նրա գործը հեռա գրեր բ ա ժ ա ն ե լն ս Հա կա ռա կ

դրան,

տ ղ ա յի ն թ վ ա ց ,

որ ի ն ք ը մ ա ս ն ա կ ի ց

է

մ բ ողջ ս խ ա լ ի ն ։ ն ա վ ա տ զ գ ա ց , կ ա ր ծ ե ս ի ն ք ը լ ի ն ե ր պ ա տա ~ սծի ա մ բ ո ղ ջ սել.

պ ա տ ա սխ ա նա տ ուն։

նա ուզեց

ա նմիջա պես

*

— Ես մ ի ա յ ն ց ր ի չ ե մ , տ ի կ ի ն Սան դո վ ա լ , շ ա տ ե մ ց ա ֊ ■ քւմ, որ ս տ ի պ վ ա ծ ե մ ա յ ս պ ի ս ի

հեռա գիր բերել, բ ա յց

ա յդ

1ԼորՍ ^ ս ա ն ո ւ մ ե մ ի մ գ ո ր ծ ի բ ե ր ո ւ մ ո վ ։

— Ո ՛ւմ հա մա ր է, — հա րցրեց մ ե ք ս ի կ ա ց ի կինը։ — Տ ի կ ի ն Ռ ոզա Ս ա ն դ ո վ ա լի , 112 9 գ փ ողոց, — ասաց էմերը։ — նա հեռա գիրը մ եկ նեց մեքսիկա ցի կնոջը, բ ա յ ց հնը ն ո ւ յ ն ի ս կ ձ ե ռ ք ը չ ե ր կ ա ր ե ց ։

— Դ ո ՛ ւ ք եք տ ի կ ի ն Ս ա ն դ ո վ ա լ ը , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Խ ն դ ր ե մ , խ ն դ ր ե մ ն ե ր ս ե կ , — ա ս ա ց կ ի ն ը , — ա ն գ լե ր ե ն էսրդալ շ ե մ կ ա ր ո ղ , մ ե ք ս ի կ ա ց ի ե մ . ես մ ի ա յ ն ((Լա պ ր ե ն ս ա » ե րթ ն ե մ կ ա ր դ ո ւ մ , որը Մ ե ք ս ի կ ո Ս ի տ ի ի ց է գ ա լ ի ս ։ – ն ա լ ր ֊

ո ն ց մ ի պ ա հ և ն ա յ ե ց տ ղ ա յ ի ն , որը կ ա ն գ ն ե լ էր ղ ռ ա ն ն ա յ ն ­ ք ա ն մ ո տ ի կ , ի ն չ ք ա ն հ ն ա ր ա վ ո ր էր մ ո տ ե ն ա լ և մ ի ա ժ ա մ ա ն ա կ ս են յ ա կ ո ւ մ լ ի ն ե լ ։

>— Խ ն դ ր ո ւ մ ե մ , — ա ս ա ց կ ի ն ը , — է ՞ ն չ է ա ս ո ւ մ հ ե ռ ա գ ի ր ը ։ — Տ ի կ ի ն Սա ն դ ո վ ա լ , — ա ս ա ց Տ ը Է է Ը ։ — հ ե ռ ա գ ի ր ն ա– ս ո ւ մ է . էէ կինն ընդհ ա տ եց նրա ն. — Բ ա յ ց դուք ն ա խ պ ե տ ք է բ ա ն ա ք հ ե ռ ա գ ի ր ը և այ՛ն կ ա ր ­ դ ա ք ն ա խ ք ա ն ի ն ձ ա ս ե լ ը , — ա ս ա ց ն ա , — փ/րւք հ ե ռ ա գ ի ր ը դ ե ռ Բ ա յց

շեք բ ա ց ե լ։

— Դուք ճ ի շտ ե ք , տ ի կ ի ն , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ ն ա կ ա ր ծ ե ս ո ւ ս ո ւ ց չո ւ հ ո ւ հ ե տ էր խ ո ս ո ւ մ , որը հ ե ն ց նոր ուղղել էր իր ս ը խ ա լը։ Գողացող

մա տներով

նա

բ ա ց ե ց հեռա գիրը։

Մեքսիկա ցի

կինը գ ե տ ն ի ց հ ա վ ա ք ե ց պ ա տ ռ վ ա ծ ծրա րը և փ որձեց պ ա հել։ Մ ի ա ժ ա մ ա ն ա կ նա ա ս ա ց .

— Ո ՞ վ է ո ւղ ա ր կ ե լ հ ե ռ ա գ ի ր ը , ի մ որդ ի Ժուա ն Գ ո մ ի ն կ ո ն ։ — Ոչ, տ ի կ ի ն , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — հ ե ռ ա գ ի ր ը ռ ա զ մ ա կ ա ն բ ա ժ ա ն մ ո ւ ն ք ի ց է։

— Ռազմական

բա ժա նմ ունքի* ց , — հա րցրեց

մեքսիկա ցի

կինը։

— Տ ի կ ի ն Սան դո վ ա լ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ն դին մ ե ռ ա ծ է։

Գ ուցե դա ս խ ա լ է ։

ա ր ա գ , — ձ եր

Ա մեն մա րդ ս խ ա լվում

տ ի կ ի ն Ս ա ն դ ո վ ա լ։ Գուցե ձեր ո ր դ ի ն չ է ։

որ­ է,

Գ ուց ե մ ի ուրիշն է։

Հ ե ռ ա գ ի ր ն ա ս ո ւ մ է, որ Ժ ո ւա ն Գ ո մ ի ն կ ո ն է , բ ա յ ց

գուցե

հե­

ռ ա գ ի ր ը ս խ ա լ է։ Մեքսիկա ցի

կ ինը չ լ ս ե լ ձ և ա ց ր ե ց ։

■— Օհ, մ ի վ ա խ ե ց ի ր , — ա ս ա ց ն ա , — ն ե ր ս ա ր ի , ն ե ր ս ա– ր ի ։ Ես ք ե զ հ ա մ ա ր կ ո ն ֆ ե տ կ բ ե ր ե մ ։ — Նա բ ռ ն ե ց տ ղ ա յ ի թ ե ֊ վ ի ց և բ ե ր ե ց ս ե ն յ ա կ ի մ ե ջ տ ե ղ ի ս ե ղ ա ն ի մ ո տ ու ն ս տ ե ց ր ե ց ; – Բոլոր տ ղ ա ն ե ր ը կ ո ն ֆ ե տ ս ի ր ո ւ մ ե ն , — ա ս ա ց ն ա , — ես ք ե զ համար կոնֆետ

կ բ ե ր ե մ ։ ն ա մ ի ուրիշ ս ե ն յ ա կ մ տ ա վ և շ ո ւ ­

տ ո վ վ ե ր ա դ ա ր ձ ա վ ձ ե ռ ք ի ն Հո կ ո լա դ ի մ ի հին տ ո ւ փ ։ Նա տոլ–* փը բ ա ց ե ց ս ե ղ ա ն ի վ ր ա , և Հ ո մ ե ր ը դրա մ ե ջ տ ե ս ա վ տ ա ր օ ր ի նակ կ ո ն ֆ ե տ ն ե ր ։

Մարդկային կատակերգության

֊.

— Ա հա , — ա սա ց ն ա , — կեր ա լս կ ո ն ֆ ե տ ը , բո լո ր ա ղ ա ֊ ները կ ո ն ֆ ե տ սիրում են։ Հոմերը

մի կտոր

Վերցրեց,

ՂՐ^Օ

բերա նը

և փորձեց

ծ ա մ ել։

֊ ֊

Դու չ պ ե տ ք է ի ն ձ հ ա մ ա ր Վատ հ ե ռ ա գ ի ր բ ե ր ե ս , — ա ֊

ս ա ց ն ա , — դու լաՎ տ ղա ե ս , ի ն չ ս լ ի ս ի ն ի մ փ ո ք ր ի կ Ժ ո ւ ա ն ի ֊ տ ոն էր ե ր ե խ ա ե ղ ա ծ ժ ա մ ա ն ա կ ։

Մի կ տ ո ր էլ կ ե ր ։ — ԵՎ նա

ցր ի չի ն ս տ իպ ե ց նորից մի կտոր կ ոնֆ ե տ Վ երցնել։ Հոմերը

ն ս տ ա ծ ծ ա մ ո ւ մ էր շոր կ ո ն ֆ ե տ ր , ե ր բ

մ եքսիկա ֊

ց ի կինը խ ո ս ե ց .

— Մ ե ր կ ո ն ֆ ե տ ն է, կ ա կ տ ո ւ ս ի ց է ս ա ր ք ա ծ ։ Ես ա յ ն պ ա տ րա ստել ո ւտ ի

եմ

բ ա յց

ժ ո ւա ն ի տ ո յի ս

համար,

որպ եսզի

երբ

տ ուն

գա է

դու կ ե ր ։ Գոլ ն ո ւ յ ն պ ե ս ի մ տ ղ ա ն ե ս ։

Եվ հ ա ն կ ա ր ծ ս կ ս ե ց հ ե ծ կ լ տ ա լ ,

ա շխ ա տ ե լով ի րե ն զ սպ ե լ,

կ ա ր ծ ե ս ա ր տ ա ս Վ ե լր ա մ ո թ լ ի ն ե ր ։ Հ ո մ ե ր ն ո ւ զ ե ց Վեր կ ե ն ա լ Ա փ ա խ չ ե լ , բ ա յ ց զ գ ա ց , որ պ ե տ ք էր մ ն ա լ ։ ն ա ն ո ւ յ ն ի ս կ մ տ ա ֊ ծ ե ց , որ կ ա ր ո ղ է իր ա մ բ ո ղ ջ կ յ ա ն ք ի ր ն թ ա ց ք ո ւ մ մ)ւալ ա յ դ ֊ տ ե ղ ։ Պ ա ր զ ա պ ե ս չէր ի մ ա ն ո ւ մ ի ն չ ա ն ի , ո ր պ ե ս զ ի

կինը ն ը ֊՛

Վաղ դ ժ բ ա խ տ զ ղ ա ր ի ր ե ն ։ ԵՎ ե թ ե կ ի ն ը խ ն դ ր ե ր իր ո րդո ւ տ ե ֊ ղր

գ րա վե լ,

Հոմերը

պիտի

չկ ա րա լա նա ր

պիտի չիմա նա ր, թ ե ինչպ ես մ ե ր ժ ե ր ։

մ երժել,

որ ո Վ հ ե տ և

նա մ ն ա ց , կ ա ր ծ ե ս դ ր ֊

ր ա ն ո Վ ո ւ զ ո ւ մ էր ո ւ ղ ղ ե լ ա յ ն , ի ն չ ա ն հ ն ա ր ի ն էր ո ւ ղ ղ ե լ

և հե֊

տ ո , ը մ բ ռ ն ե լ ո Վ իր ա ր ա ծ ի ա մ բ ո ղ ջ ա ն հ ե թ ե թ ո ւ թ յ ո ւ ն ը , ա մ ա ֊ չ ե ց ։ Մ տ ք ո ւ մ նա ա ն ը ն դ հ ա տ կ ր կ ն ո ւ մ էր,

— Ւ ՞ն չ կ ա ր ո ղ ե մ ա ն ե լ ։ Դ ժ ո խ ք , ի նչ կ ա ր ո ղ ե մ ա ն ե լ ։ Ես մ ի ա յն ց ր ի չ եմ։ Եինր հ ա ն կ ա ր ծ

նրան իր

թևերի

մեջ

առաՎ,

ա սելով«

— Ւմ տ ղ ա ս, ի մ փ ո ք ր ի կ մ ա ն չ ս ։ Չ գ ի տ ե ս ինչու,

ա Հգ բ ոԼոբ Ւ ց

տղան

Վիրավորվեց,

ա մ֊

բ ո ղ ջ հ ո դ ո վ դ ա ռ ն ա ց ա վ և զ գ ա ց , որ ո ւ զ ո ւ մ է ս ի ր տ ը ետ տ ա լ ։ Նա ա յ դ կ ն ո ջի ց կ ա մ որևէ մ ե կ ի ց չ է ր զ զ վ ո ւ մ , բ ա յ ց ա յ ն , ի ն չ կր՝ տա բ վ ո ւ մ էր ա յ դ կնոջ հ ե տ , ա յ ն ք ա ն ս խ ա լ էր թ վ ո ւ մ և ա ր ­ դն դ

որ ի ն ք ը վ ա տ էր զ գ ո ւ մ և չէ ր կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ ո ր ո շ ե լ , թ ե

ա րժե ր ա ր դ յո ք ա յլև ս ա պ ր ե լ։

ւ— Ե կ , — ա ս ա ց

կ ինը, — նստիր

ա յ ս տ ե ղ ։ — Եինը նրա ն

ս տ ի պ ե ց ն ս տ ե լ մ ի ուրիշ ա թ ո ռ ի վ ր ա և կ ա ն գ ն ե ց մ ո տ ր , — թ ո Ղ որ ք ե զ ն ա յ ե մ , — ա ս ա ց նա և ն ա յ ե ց տ ա ր օ ր ի ն ա կ ,

օտարոտի

հա յ ա ց ք ո վ ։ Թեև

ցրիչը ա մ բո ղ ջ ո ւթ յա մ բ

վատ

էր զ գ ո ւ մ

իրեն,

բ ա յց

շ ա ր ժ վ ե լ չ է ր կարո ղ ա ն ո ւ մ ։ հա ոչ ս եր էր զ գ ո ւ մ , ոչ ա տ ե լ ո ւ ­ թ յ ո ւ ն , ա յլ զ զ վ ա ն ք ի մ ո տ մ ի բ ա ն , բ ա յ ց ն ո ւ յն ժ ա մ ա ն ա կ մ ե ծ կ ա ր ե կ ց ո ւթ յո ւն , ա մ ե ն ի ն չի երիտա սա րդ մ ո տ ։ Նա

կարեկցանք

ոչ մ ի ա յ ն ա յ դ

նկա տ մա մբ։ Հեռա վոր

խեղճ

կնոջ,

ա յլ

ա ն ց յ ա լ ի մ ե ջ նա տ ե ս ա վ

գ ե ղ ե ց ի կ մ ի կ ի ն , որը ն ս տ ե լ էր որդու օ ր ո ր ո ց ի

տ ե ս ա վ կնոջ

հ ա յա ց ք ը ՝

ուղղվա ծ

մա ր դ կա յի ն մ ա րմ նին,

ո րը թ ե և ա ն խ ո ս

բ ա յ ց լ ե ց ո ւ ն էր գ ա լ ի ք

աշխարհով։

ա յ դ հ ր ա շ ա լի

և ա նօգնական

նա տ եսա վ

էր,

թե ինչպ ես

կ ի ն ը օ ր ո ր ո ւ մ էր ե ր ե խ ա յ ի ն և ե ր գ ո ւ մ ։

— Եսկ ա յ ժ մ ն ա յ ի ր ա յ դ կ ն ո ջը , — ի ն ք ն ի ր ե ն ա ս ա ց ն ա ։ Հոմերը գոցով

նա

հանկարծ հեծա նվի

վրա

ս ո ւր ո ւմ էր գ ժ ի ն մ ա ն ։

գտավ իրեն։

Ա չքերից

Մ ու թ

փո֊

ա ր ց ո ւ ն ք ն ե ր էին

հ ո ս ո ւ մ , և բ ե ր ա ն ը ա ր տ ա ս ա ն ո ւ մ էր նո ր ու խ ե ն թ հ ա յ հ ո յ ա նք– ն ե ր ։ Երբ հ ե ռ ա գ ր ա տ ո ւ ն հ ա ս ա վ , դ ա դ ա ր ե լ էր ա ր տ ա ս վ ե լ ո ւ ց , բ ա յ ց հ ո գ ո ւ մ ծ ն ո ւ ն դ էի ն ա ռ ե լ նոր բ ա ն ե ր , և տ ղ ա ն զ գ ո ւ մ էր, որ դ ր ա ն ք հ ն ա ր ա վ ո ր չէր դ ա դ ա ր ե ց ն ե լ ։

— Ե ա րիք էլ չ կ ա , որ դ ա դ ա ր ե ն , ա յ լ ա պ ե ս ես ն ո ւ յ ն պ ե ս մե~* ռ ա ծ կ լ ի ն ե մ , — բ ղ ա վ ե ց ի ն ք ն ի ր ե ն ա յ ն պ ե ս , կ ա ր ծ ե ս մ ի ի ։ ո ւ­ լի հ ե տ խ ո ս ե / ի ս լ ի ն ե ր ։

Գ I. Ո հ հւ

ՄԻ ԵՐԳ ՄԻՍՏԵՐ ԿՐ11ԳԱՆԻ ձԱՄՄՐ

Հ ո մ ե ր ը ն ս տ ե ց մ ի ս տ ե ր Երո գ ա ն ի դ ի մ ա ց ի ս ե ղ ա ն ի առաջէ Հ ե ռ ա գ ր ա լա ր ե ր ը

լուռ

էին,

բ ո յյց

հա նկարծ

ընկա լիչ

տ ո ւփ ը

ս կ ս ե ց տ կ տ կ ա լ ։ Հ ո մ ե ր ը ս պ ա ս ե ց , որ մ ի ս տ ե ր Ե ր ո գ ա ն ը պա՛­ տ ա ս խ ա ն ի , բ ա յ ց նա չէ ր պ ա տ ա ս խ ա ն ո ւ մ ։ Հ ո մ ե ր ը վ ա զ ե ց ս ե * ղանի մ յո ւս կ ո ղ մ ը .

— Միստեր Կրոգա ն, — ա սա ց

ն ա , — ձեզ

են կ ա ն շ ա մ ։ -

ն ա ս կ ս ե ց զ գ ո ւ շ ո ւ թ յ ա մ բ ք ա շ ե լ նրա թ և ը ։

— Մ իստ եր Կրոգա ն, ա ր թ ն ա ց ե ՞ք , ա ր թ նա ցե ք ։ Հոմերը վա զեց լցրեց։

ջրա մա նի

նա վա զեց

մոտ

և թ ղ թ յա

դեպ ի ծեր հեռա գրիչը,

բ ա ժ ա կ ը ջրով

բ այ ց

վա խ եցա վ

տ ր վ ա ծ հ ր ա հ ա ն գ ն երը գ ո ր ծ ա դ ր ե լ ո ւ ց ։ Տ ղ ա ն բ ա ժ ա կ ը դ ր ե ց ս ե ֊ ղ ա ն ի ն և ն ո ր ի ց թ ա փ ա հ ա ր ե ց մ ի ս տ ե ր Կրո գ ա ն ի ն ։

— Միստեր

Կրոգան,— ա սա ց

նա , — արթնացեք,

ձեզ

են

կա նչում ։ Հոմերը բա ժա կի Միստեր Տե9

ջուրը շ ա ղ տ վ ե ց

Կ րո գա նը ա ն մ ի ջ ա պ ե ս

Հո մ ե ր ի ն ք

հեոա գրիչի

դեմքին։

նս տ ե ց , աչքերը բ ա ց ե ց ,

նա ֊

էԱե ց հ ե ռ ա գ ր ի ձա լնր և պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց ։

— ճ ի շ տ ա յ դ պ ե ս , — ա ս ա ց ն ա տ ղ ա յ ի ն , — հ ի մ ա ա ր ա գ , մի բ ա ժ ա կ ս և սուրճ բ ե ր , շ տ ա պ ի ր ։ Հ ո մ ե ր ը գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ց դուրս վ ա զ ե ց դ ե պ ի Կ ո ր բ ե տ ի խ ո ր տ ֊ կ ա ր ա ն ը ։ Երբ

վերա դա րձա վէ ծեր

հեռա գրիչի

աչքերը

կ ր կին

փ ա կ վ ո ւ մ է ի ն , բ ա յ ց նա շ ա ր ո ւ ն ա կ ո ւ մ էր ա շ խ ա տ ե լ ։

— ճ ի շտ ա յդ պ ե ս , տ ղ ա ս , — ա սա ց ն ա , — մի մ տ ա հ ո գ վ ի ր , մի վա խ եցիր

ճ իշտ ա յ դ պ ե ս պ ե տ ք է ա ն ե լ ։

Մ ի ս տ ե ր Կ րո ղա նր գ ծ ի մ յ ո ւ ս ծ ա յ ր ի հ ե ռ ա գ ր ի չ ի ն խ ն դ ր ե ց ս պ ա ս ե լ և ս կ ս ե ց ս ո ւր ճ խ մ ե լ ։

— Ս կ զ բ ո ւ մ ս ա ռ ը ջուր շ ա ղ տ ա լ, ի ս կ հ ե տ ո ՝ ս և ս ո ւ ր ճ , — ասա ց նա։

— Ա յո , ս ը ր , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Հ ո մ ե ր ը , — կ ա ր և ո ր է հ ե ֊ ռա գի ր ը *

— Ո չ, — ա ս ա ց Բ ի զ ն ե ս ։ Փ ողի

միստեր

կուտ ա կում։

Կրոգա նը, — ա մենա ա նկա րևորը։ Գ ի շեր ա յի ն ն ա մ ա կ

է, բ ա յց կ ա ֊

ր ո ղ ես ա յ ս գ ի շ եր չ հ ա ն ձ ն ե լ ։ Շ ա տ ա ն կ ա ր և ո ր է , բ ա յ ց ա ն հ ը ֊ ր ա ժ ե շ տ էր ը ն դ ո ւ ն ե լ ։ Նա ձ ա յ ն ը բ ա ր ձ ր ա ց ր ե ց , ո ր ո վ հ ե տ և ա ր թ ուն էր և ի ր ե ն ն ո ֊ ր ի ց ո ւ ժ ե ղ էր զ գ ո ւ մ ։

— Ա րդեն ե ր կ ա ր տ ա ր ի ն ե ր է, որ ո ւ զ ո ւ մ են ի ն ձ հ ա ն գ ս տ ի ն ա , — ո ւ զ ո ւ մ են ի մ փ ո խ ա ր ե ն մ ե ք ե ն ա ն ե ր

կ ոչել, — բ ղ ա վ ե ց

դ ն ե լ , ո ր ո ն ց ի ց հ ն ա ր ո ւ մ են ա մ ե ն տ ե ղ ։ Բ ա զ մ ա ց ն ո ղ ն ե ր և հ հ ֊ ռ ա գ ր ա մ ե ք ե ն ա ն ե ր , — ա ս ա ց նա ա ր հ ա մ ա ր հ ա ն ք ո վ , — մ ե ք ե ն ա .

ն ե ր ՝ մ ա ր դ կ ա յ ի ն է ա կ ն ե ր ի փ ո խ ա ր ե ն ։ — ն ա ա յ ժ մ խ ո ս ո ւ մ էր մեղմ

կա րծես ի ն ք ն իր հետ կ ա մ ա յն մ ա ր դ կա ն ց հ ե տ , որոնք

ո ւ զ ո ւ մ է ի ն ի ր ե ն հ ա ն ե լ ի ր տ ե ղ ի ց , ի ր ա շ խ ա ր հ ի ց ։ — Ւ ՞ն չ կ լ ի ֊ նի ի մ վ ի ճ ա կը , եթե զ ր կ վ ե մ ա յս ա շ խ ա տ ա ն ք ի ց ։ Հ ա վ ա ն ա բա ր մ ի շ ա բ ա թ ի ց կ մ ա հ ա ն ա մ ։ Եմ ա մ բ ո ղ ջ կ յ ա ն ք ո ւ մ ա շ խ ա տ ե լ ե մ և հիմա չե մ կարող դ ա դ ա ր ե լ. ա շխ ա տ ելուց։

— Ա յո , ս ը ր , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Գ ի տ ե մ , որ կ ա ր ո ղ ե մ ք ո օ գ ն ո ւ թ յ ա ն ը վ ս տ ա հ ե լ , մ ա ն ֊ չուկ, — ա սա ց միստ եր Նրոգանը, — որովհետև դու ա ր դ ե ն Օ գ նեց իր ի ն ձ ։ Շ ն ո ր հ ա կ ա լ ե մ , փ ո ք ր ի կ < Նա մ ի ա ց ր ե ց մ ե ք ե ն ա ն ։ Պ ա տ ա ս խ ա ն ը լ ս վ ե ց և նա ս կ ս ե ց հեռա գիրը մեքենա գրել, բ ա յց սակ հ պ ա ր տ ո ւթ յա մ բ

միա ժա մա նա կ խ ոսեց մի տ ե ֊

և ա շ խ ո ւյժ ո վ

որը Հ ո մ ե ր ի ն

շ ա տ դուր

եկավ։

— Ենձ ա շ խ ա տ ա ն ք ի ց հ ա ն ե լ , — ԲՂալԼեց ն ա , — ի ն չ ո ւ, ես աշխ արհի ա մ ե նա ա րա գ հեռա գրիչն հեռա գրեր եմ

ուղա րկել

եմ։

Վ ո լ ի ն ս կ ո ւ ց էլ ա ր ա դ

և ստացել առանց

սխ ա լի։

Վիսի

Նրոգա ն. աշխ արհի բոլոր հեռա գր ողները գիտ են ա յդ ա նունը։ Ն ր ա ն ք գ ի տ ե ն , որ Վիլլի Ն ր ո գ ա ն ը բ ո լ ո ր ի ց լ ա վ ն է։ Նա լ ռ ե ց և ժ պ տ ա ց ց ր ի չ ի ն , ք ա ղ ա ք ի ա ղ ք ա տ փողոցներից

եկա ծ ա յն ա ղ ա յի ն ,

ժ ա մ ա ն ֊ ա կին

աշխատա նքի

ու կ ե ղ տ ո տ

որ ա ն ց յ ա լ գ ի շ ե ր ը և ճիշտ

էր ը ն դ ո ւ ն վ ե լ ։

— Մի ուրիշ ե ր գ էլ ե ր գ ի ր , փ ո ք ր ի կ , — ա ս ա ց ն ա , — ո ր ո վ ­ հ ե տ և դու և ես դ ե ռ և ս ողջ ե ն ք ։ Հոմ երն ա նմիջա պ ես սկսեց երգել։

Գ կ Ո հ 1«

ԵԲ*Ե ՄԻ ԾԱՆՈՒՑԱԳԻՐ ԳԱ

Տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն ն ս ա ե լ էր Ս ա ն թ ա Նլարա փ ո ղ ո ց ո ւ մ գ տ ն ը ^ վող ի ր ենց վրա

տան հ յո ւր ա ս ե ն յա կ ի

հին,

ճոճվող բա զկա թոռի

և ս պ ա ս ո ւ մ էր իր ո ր դ ո ւ ն ։ Տ ղ ա ն տ ուն հ ա ս ա վ

կ ե սդի –

շեթէց մի

ք ի չ ուշ։ Նա մ ռ ա յ լ

էր, հ ո գ ն ա ծ

և քնա տ , բ ա յց և

մ ի ա ժ ա մ ա ն ա կ հ ո ւ զ վ ա ծ էր ու ա ն հ ա ն գ ի ս տ ։ եթե տղան

խ ո ս ե ր , նրա ձ ա յ ն ը

Մ ո ր ը թ վ ա ց , որ

պ ի տ ի խ ուլ հ ն չ ե ր ,

ինչպ ես

հ ն չ ո ւ մ էր իր ա մ ո ւ ս ն ո ւ ՝ ա յ ս տ ղ ա յ ի հոր ձ ա յ ն ը ։ Տ ղ ա ն ե ր կ ա ր մ ն ա ց մ ո ւթ ս ե ն յա կ ո ւմ և հետ ո,

փոխանակ

սկսելու ա մ ե ն ա ­

կարևոր բ ա ն ե ր ի ց , ա ս ա ց ♦

— Ա մ ե ն ի ն չ լ ա վ է, մ ա յ ր ի կ , ես չ ե մ ո ւ ղ ո ւ մ , որ դու ա մ ե ն ա յստ եղ ն ս տ ե ս , — նա լ ռ ե ց , հ ե տ ո նորից ա ս ա ց, —

գիշեր

ա մեն ինչ լա վ է։

— Գ ի տ ե մ ֆ— պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց մ ա յ ր ը , — ն ս տ ի ր ։ Նա ո ւ զ ե ց

նստել հին, շատ

ը ն կ ա վ ։ Մ ա յր ը ծ ի ծ ա ղ ե ց .

— Գիտեմ

գործածված

աթոռին, բա ւց

.

որ հ ո գ ն ա ծ ե ս , բ ա յ ց

տ եսնում ե մ ,

որ հ ո ւ զ ­

վ ա ծ էլ ե ս ։ Ի ՞ն չ կ ա ։ Տ ղ ա ն մի պահ ս պ ա սեց, հետո սկսեց խ ոսել ա րա գ, բ ա յց և հանգիստ։

— Ես մ ի հ ե ռ ա գ ի ր տ ա ր ա մ ի տ ի կ ն ո ջ որ ա պ ր ո ւ մ է Գ ն ա , — մ ե ք ս ի կ ա ց ի մ ի տ ի կ ի ն էր, - Նա

փ ողոցում, — ասաց

հա նկւրրծ լ ո ե ց և վ ե ր կ ա ց ա վ ։

— Հ ՚ւ Ւ տ ե մ ,

ինչպ ես

քեղ

ա ս ե մ , — շա րունա կեց

նա,—

ո ր ո վ հ ե տ և հ եռա դիրը ռա ։լւ) ա կա ն բ ա ժ ա ն մ ո ւ ն ք ի ց է ր ։ Նրա ա ր ֊ ղա ն ս պ ա ն վ ա ծ էր, բ ա յ ց չէ ր հ ա վ ա տ ո ւ ն ։ Նւս պ ա ր զ ա պ ե ս ւԼո հ ա վ ա տ ո ւ մ ։ Ես դ ե ռ ոչ մ ե կ ի ն չէ ի տ ե ս ե լ ա յ դ պ ե ս ս ի ր տ ը կ ո ֊ տ րրվա ծ։

Նա ի ն ձ

կակտ ուսից պ ա տ րա ս տ վա ծ

կոնֆետ

հյո ւ–

րա ս ի ր ե ց , պ ի ն դ ղ ր կ ե ց և ա ս ա ց , որ ես իր ո ր դ ի ն ե մ ։ Ես չր– հ ա կ ա ճ ա ռե ց ի դում։

Ես

ք ա ն ի որ նա ղ ր ա ն ո վ ի ր ե ն բ ա խ տ ա վ ո ր էր ըղ–

ն ո ւ յն ի ս կ կ ո ն ֆ ե տ ի

մ ա ս ի ն չէի

մ տ ա ծ ո ւմ ։ — Տղա ն

ն ո ր ի ց լ ո ե ց ։ — Նա շ ա ր ո ւ ն ա կ ո ւ մ էր ի ն ձ ա յ ն պ ե ս ն ա յ ե լ , կ ա ր ­ ծ ե ս ի ս կ ա պ ե ս ն ր ա ո ր դ ի ն լ ի ն ե ի ։ Ես ի ն ձ շ ա տ վ ա տ զ գ ա ց ի և որոշ ժ ա մ ա ն ա կ ի ն ք ս էլ վ ս տ ա հ չ է ի , թ ե նրա ո ր դ ի ն չ ե մ ։ Երբ նորից

գրա սենյա կ

վ ե ր ա դ ա ր ձա , ծեր հեռա գր իչը,

միստեր

Ե ր ո գ ա ն ը հ ա ր բ ա ծ էր ճիշտ ա յ ն պ ե ս , ի ն չ պ ե ս նա ինձ ն ա խ ա ­ զգուշա ցրել

էր,

որ

կարող է լի ն ե լ։ Վ ա րվեցի

ա յնպ ես , ի ն չ­

պ ես պ ա տ վ ի ր ե լ է ր ։ Ե րեսին ջուր շ ա ղ տ վ ե ց ի և սև սուրճ բ ե ­ ր ե ց ի , որ խ մ ի և ա ր թ ո ւ ն մ ն ա ։ Եթե նա ա յ դ ա շ խ ա տ ա ն ք ը չկ ա –

տարիք ն ր ա ն գ ո ր ծ ի ց կ վ տ ա ր ե ն , ի ս կ նա ա յ դ չ ի ց ա ն կ ա ն ո ւ մ ։ նրան լա վ հա նգստ ա ցրի,

և իր գ ո ր ծ ը լ ա վ կ ա տ ա ր ե ց ։ Ա յ ն ո ւ ֊

հ ե տ և պ ա տ մ ե ց իր մ ա ս ի ն է ո ր ի ց հ ե տ ո ՝ մ ե ն ք ե ր գ ե ց ի ն ք ։ Գ ո ւ ֊ ց ե հ ի մ ա ր ո ւթ յո ւն է, բ ա յց ա յդ բ ո լո ր ն ինձ տ խ ր ե ց ն ո ւմ է։ Նա լ ռ ե ց

և սկսեց

ք ա յլե լ

ս են յ ա կ ո ւ մ ։

հ ա յա ց ք ը ՝ հեռու։ — Հ ա ն կ ա ր ծ ինձ տ խ ր ո ւթ յո ւն

Թ ա յց

դռա ն առաջ

կանգ ա ռա վ, ո չա յն պ ե ս ,

հա մա կեց, — ասաց նա ,—

ինչպ ես ա ռա ջներում զգա ցել եմ։

հ ա յ ր ի կ ը մ ա հ ա ց ա վ , ես ն մ ա ն

Ն ո ւ յն ի ս կ

երբ

զգա ցո ւմ չո ւն ե ց ա , որովհետև

մ ե ն ք բ ո լ ո ր ս ք ե ղ ա պ ա վ ի ն ե ց ի ն ք , և դու թ ո ւ յ լ չ տ վ ե ց ի ր , որ մ ե ն ք որևէ բ ա ն

փոխված

զ գ ա ն ք ։ Եվ ոչի ն չ

շ ա տ լ ա վ է ր ։ Թ ա յց ա յ ժ մ

ւ փ ո խ վ ե ց ։ Ա մեն ինչ

չգի տ ե մ ի ն չի ց ք ամեն ինչ փ ոխ վա ծ

է ։ Ա մ ե ն ի ն չ , — ա վ ե լ ա ց ր ե ց նա պ ա տ ա ն ե կ ա ն ա մ բ ո ղ ջ վ ճ ռ ա ­ կան ութ յ ա մ բ ։ ն ա շուռ ե կ ա վ բ ա ց դ ռ ն ի ց և ն ա յ ե ց մ ո ր ը .

— Ե րկու օր վ ա ը ն թ ա ց ք ո ւ մ ա մ ե ն ի ն չ փ ո խ վ ե լ է։ Ես ի ն ձ մ ե ն ա կ ե մ զ գ ո ւ մ և չ գ ի տ ե մ ի ն չ ո ւ ։ — ն ա մ ո տ ե ց ա վ մ ո ր ը և ա~ ս ա ց , — մ ա յ ր ի կ։ Մ ա յր ը չ պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց , ս պ ա ս ե լ ո վ , որ նա շ ա ր ո ւ ն ա կ ի ։ ՜ ֊

Չ գ է տ ե մ ա շ խ ա րհ ո ւմ ի ն չ է կ ա տ ա ր վ ո ւ մ , — շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց

տ ղ ա ն , — կ ա մ ի ն չ ո ՞ ւ է կ ա տ ա ր վ ո ւ մ , բ ա յ ց ի ն չ էլ որ պ ա տ ա հ ի , թ ո ւ յ լ մ ի տ ա , որ որևէ բ ա ն քեւք ա յ դ պ ե ս վ ի ր ա վ ո ր ի ։ Ա մ ե ն ինչ փոիոքած է

բ ա յ ց թոԱք մ ի տ ա , որ ւքե<| հ ա մ ա ր ա յ դ ք ա ն շա տ

փոխվի ։ Ե ինը ժ պ տ ա ց և ս պ ա ս ե ց , թ ե Եվ ո ր ո վ հ ե տ և

ո ր դ ի ն էլ ուրիշ ի ն չ կ ա ս ե ր ։

տղան շա րունա կում

էր լ ռ ե լ , ի ն ք ը ս կ ս ե ց

խ ոս ե լ.

— 4^եզ հ ա մ ա ր ա մ ե ն ի ն չ փ ո խ վ ա ծ է, բ ա յ ց մ ի ա ժ ա մ ա ն ա կ ն ո ւ յ ն ն է ։ Ս ենա կ ո ւ թ յ ո ւ ն ն ու տ խ ր ո ւ թ յ ո ւ ն ը , որ դու զ գ ո ւ մ ես, զ գ ո ւ մ ես ա յ ն պ ա տ ճ ա ռ ո վ , որ ա յ լ և ս ե ր ե խ ա չ ե ս ։ ք ՚ ա յ ց ա մ բ ո ղ ջ ա շ խ ա ր հ ը մ ի շ տ լ ե ց ո ւ ն է եղել ա յ դ մ ե ն ա կ ո ւ թ յ ա մ բ ։ Ս ե ն ա կ ո ւ ֊ թ յուն ը պ ա տ ե ր ա զ մ ի ց չէ ։

Պ ա տ ե ր ա զ մ ը չ է , որ ա յ ն

թ ն դ հ ա կա ռա կ ը ,

մ ե ն ա կ ո ւթ յո ւն ի ց

Ամեն

գո յո ւթ յո ւն

ի ն չի

մեջ

ստեղծեց։

ա ռ ա ջ ա ց ա վ պա տ ե ր ա զ մ ր ։

ունեցող

հ ո ւ ս ա հ ա տ ո ւ թ յա ն

զգա ­

ց ո ւ մ ն է ա յ ղ , ա ս տ ծ ո շ նո ր հ ի պ ա կ ա ս ը ։ Մ ե ն ք մ ի ա ս ի ն կ մ ն ա ն ք ։

Մ ե ն ք շ ա տ չ ե ն ք փ ո խ վ ի ։ — Նա մ ի պ ա հ մ տ ա ծ ե ց և հ ե տ ո ա ֊ ս ա ց ա յ ն , ի ն չ բ ո լ ո ր ո վ ի ն ա ն ս պ ա ս ե լ ի էր ա շ խ ա ր հ ո ւ մ ։ — Եթե ի ն ձ էլ մ ի ծ ա ն ո ւ ց ա գ ի ր գ ա , ի ն չ պ ե ս մ ե ք ս ի կ ա ց ի կնոջն է ե կ ե լ ա յ ս գ ի շ ե ր , ես

կհավատամ

գթա

խ ո ս ք ե ր ի ն , բ այ ց

ոչ ղ ր ա

ի մ ա ս տ ի ն ։ Լաց լ ի ն ե լ ո ւ կ ա ր ի ք չ ե մ զ գ ա , ո ր ո վ հ ե տ և գ ի տ ե մ , որ ի մ ո ր դ ո ւն մ ա հ չ կ ա ։ — Նա լ ռ ե ց , հ ե տ ո շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց հ ա մ ա ր յա զ վ ա ր թ ։ — Ընթրիքին ի ՞ն չ կերար։

— Խ ն ձ ո ր ո վ ու կ ր ե մ ո վ կ ա ր կ ա ն դ ա կ ։ Գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի պ ե տ ը վ ճ ա ր ե ց , ի մ հ ա ն դ ի պ ա ծ ա մ ե ն ա ն շ ա ն ա վ ո ր մ ա ր դ ն է ն ա , — ա– սաց Հոմերը։

— Վ ա ղ ը Բես ի հ ե տ ն ա խ ա ճ ա շ կ ո ւ ղ ա ր կ ե մ , — ա ս ա ց տ ի կ ի ն Մտքո լի ն ։

— Նախաճաշ

չեմ

ուզում, — պ ա տ ա սխ ա նեց

Հ ո մ ե ր ը ,—

մ ե ն ք ս ի ր ո ւ մ ե ն ք դուրս գնաք, մ ի բ ա ն գ ն ե լ և ն ս տ ե լ մ ի ա ս ի ն ո ւ տ ե լ ։ Դու մ ի ա ն հ ա ն գ ս տ ա ն ա բ ա ն պ ա տ ր ա ս տ ե լ ո ւ ե 9 ե ս ի հ ետ ուղա րկելու մ ա ս ի ն ։

Ա վ ե լի հ ե տ ա ք ր ք ի ր է դուրս

գ ն ա լն

ու մ ի

բ ա ն ո ւ ա ե յր ։ Ա յս ա շ խ ա տ ա ն ք ն ի ն ձ հ ա մ ա ր շ ա տ հ ր ա շ ա լ ի բ ա ն է ։ Ր ա 10 ա ն շ ո ւ շ տ , ծ ի ծ ա ղ ե լ ի

և հիմար է

դա րձնում

ղ պ ր ոց ր ։

— Ա նշուշտ , — ա ս ա ց տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն , — դ պ ր ո ց ն ե ր ը ե ր ե ^ խ ա ն ե ր ի ն փողս ց ի ց

հեոու պ ա հելու

համար

են մ ի ա յ ն ,

բ ա յց

ուշ կ ա մ կ ա ն ո ւ խ ն ր ա ն ք պ ի տ ի փ ո ղ ո ց գ ն ա ն , ս ի ր ե ն կ ա մ չսի~– ր ե ն ա յ ն ։ Բ ն ա կ ա ն է, որ հ ա յ ր ե ր ն ու մ ա յ ր ե ր ը ի ր ե ն ց ե ր ե խ ա ների հ ա մա ր

աշխ արհից վա խ ենա ն,

թ ա ձՏ վ ա խ ե ն ա լ ո ւ բ ա ն

չկ ա ։ Ա շխ արհը լե ցո ւն է վ ա խ ե ց ա ծ փ ոքրիկ ե ր ե խ ա ն ե ր ո վ ։ Վ ա ֊ խ ե ն ա լ ւ , վ ք ն ր ա ն ք ի ր ա ր են վ ա խ ե ց ն ո ւ մ ։ Դու փ ո ր ձ ի ր հ ա ս կ ա ­ նա լ , — շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց ն ա , — փ ո ր ձ ի ր ս ի ր ե լ ք ո լո ր մ ա ր դ կ ա ն ց ։

Ա յս

հ յո ւ ր ա ս են յ ա կ ո ւ մ

հանդիպած բ ո ­

ես ա մ ե ն

գիշեր

քեզ

կ ս պ ա ս ե մ ։ Ը ա յ ց պ ա ր տ ա դ ի ր չ է , որ դու դա ս և ի ն ձ հ ե տ խ ո ­ ս ե ս , ե ր բ ց ա ն կ ո ւ թ յ ո ւ ն չ ո ւ ն ե ս ։ Ես կ հ ա ս կ ա ն ա մ ։ Ես դ ի տ ե մ , որ ժ ա մ ա ն ա կ ն ե ր կ լ ի ն ե ն , ե ր բ ք ո ս ի ր տ ը ա ն կ ա ր ո ղ կ լի ն ի ք ո լ ե զ ­ վին բ ա ռ ե ր ներշնչել։ Նա լ ս ե ց և ն ա յ ե ց տ ղ ա յ ի ն ։

— Դու հ ո գ ն ա ծ ե ս , դ ի տ ե մ , գ ն ա և ք ն ի ր ։ — Շ ա տ լ ա վ ք մ ա յ ր ի կ , — ա ս ա ց տ ղա ն և գ ն ա ց ի ր սեն– յա կ ը ։ ֊ -֊ -

Ս՜ԵՐ ՍԵՂԱՆԻՆ ՆԵՐԿԱ Ե՛ԼԻՐ, ՈՎ ՏԵՐ

.

Ա ռ ա վ ո տ յ ա ն ժ ա մ ը յ ո թ ի ն , հ ե ն ց որ զ ա ր թ ո ւ ց ի չ ը ա զ դ ա ն ք ֊ շան տ վե ց,

Հ ո մ ե ր Մ ա քոլին

վեր թ ռ ա վ ։ նա լռ ե ց ր ե ց ժ ա մ ա ­

ց ո ւ յ ց ի զ ա ն գ ը ։ Ա պ ա ա ն կ ո ղ ն ի ց դուրս ե կ ա վ և հ ա ն ե լ ո վ Ն յ ո ւ ֊ Տորքից բերվա ծ հրահանգները

մ ա ր մ ն ա մ ա ր զ ո ւթ յա ն

կա րդա լ։

Նրա

Յ ո ւ լի ս ի ս

գիրքը, սկսեց ե ղ բ ա յր ը ,

օրվա

որ Հ ո մ ե ր ի

հե տ ա ր թ ն ա ն ո ւ մ էր զ ա ր թ ո ւ ց ի չ ի ա ռ ա ջ ի ն ի ս կ զ ա ր կ ի ց , ո ր ո վ ­ հետ և,

Հ ո մ ե ր ը ոչ

մ ի դ ե պ ք ո ւ մ չէ ր թ ո ղ ն ո ւ մ , որ զ ա ն գ ը

մինչև

վ ե ր ջ հ ն չ ի , դ ի տ ո ւ մ էր ն ր ա ն ։ Ն յ ո ւ - Ց ո ր ք ի ց բ ե ր վ ա ծ մ ա ր մ ն ա ­ մ ա ր զ ո ւ թ յ ա ն ձ ե ռ ն ա ր կ ը տ պ ա գ ր վ ա ծ մ ի գ ր ք ո ւ յկ էր և ա ռ ա ձ ­ գական մի փոկ։

Հոմերը բա ցեց

յո թ երորդ դա սր ք մինչդեռ

Ց ո ւ լ ի ս ի ս ր մ տ ե լ էր նրա թ և ե ր ի տ ա կ , ո ր պ ե ս զ ի ա վ ե լ ի մ ո տ ի ­ կից

տեսնի

հ ե քի ա թ ա յի ն

զ ա ն ք ն ե ր ի ց հետո

ա յդ

առարկան։

Սովորական մ ա ր ­

ն երա ռ յ ա լ խ ո ր ո ւ ն կ շ ն չ ա ռ ո ւ թ յ ո ւ ն ը , Հ ո մ ե ­

րը կ ռ ն ա կ ի վրա պ ա ռ կ ե ց ՝ ո տ ք ե ր ը ո ւ ղ ղ ա հ ա յ ա ց դ ի ր ք ո վ բ ա ր ձ ­ րա ցրա ծ։

— — — — —

Դա ի ՞ ն չ է , — ա ս ա ց Ց ո ւ լ ի ս ի ս ր ։ Մա րղա նք։ հնչի՞ հա մար։ Մկանների։ Ո ւ զ ո ւ մ ես ա շ խ ա ր հ ի

ա մ ենա ուժեղ մ ա ՞րդը դա ռն ա լ, —

ա սա ց Ցուլիսիսր։ ֊

Չ է ,–

ասաց Հոմերը։

— Ա պ ա ի ՞ ն չ ես ո ւ զ ո ւ մ դ ա ռ ն ա լ ։ — Դու գ ն ա ն ո ր ի ց ք ն ի ր , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ Ցուլիսիսր հն ա զ ա ն դ ն ս տ ե ց ու ն ա յ ե ց ։

— — — —

Ո ՞ւր ես

վերա դա րձա վ

իր ա նկողինը, բ ա յց

Վերջապես Հ ո մ ե ր ը սկսեց հա գնվ ել։

գնում, — հա րցրեց

Դպ րոց, — ասաց

ավագ

կրտսեր

ե ղ բա յր ը ։

եղ բա յր ը ։

Գ ն ո ւ մ ես ո ր և է բ ա ն ս ո վ ո ր ե լ ո ւ ։ Գ նում ե մ

երկու հա րյուր

քսա ն յա ր դ

ա ր գե լա վ ա զ ք ի ։

— Ո ւր պ ի տ ի վ ա զ ե ց ն ե ս դ ր ա ն ց ։ — Ես դ ր ա ն ց ո չ մ ի տ ե ղ շ ե մ վ ա զ ե ց ն ե լ ո ւ ։ Դ ր ա ն ք փ ա յ տ ­ յա ա ր դե լք նե ր են, ի ր ա ր ի ց տաս կ ա մ տ ա ս ն հ ի ն գ յա ր դ հ ե ռ ա ­ վ ո ր ո ւթ յա մ բ

որոնց վ ր ա յի ց

պետք

է ցա տ կել

վա զելու ը ն ­

թ ա ցքում ։

.— Ի ն չ ո ՞ ւ ։ — Մի խ ո ս ք ո վ , — ա սա ց Հ ո մ ե ր ր հ ա մ ա ր յա անհա մ բ ե ր ո ւ ֊ թ յ ա մ բ , — դա ա ր շ ա վ է ։ Երկու հ ա ր յ ո ւ ր ք ս ա ն յ ա ր դ վ ա զ ք ։ Ա յս ք ա ղ ա ք ո ւ մ ծ ն վ ա ծ ա մ ե ն մ ա ր դ վ ա զ ո ւ մ է ե րկ ու հ ա ր յո ւ ր ք ս ա ն չա րդը,

ցա ծր

ա ր գելք ներ ո վ ։

Դա

Ւ թ ա ք ա յի

ա մ ե ն ա մ ե ծ մրր–

ց ո ւթ յո ւն ն է։ Իմ ա շխ ա տ ա ծ հեռ ա գր ա տ ա ն վ ա ր ի չը , տ ա ս ն ա մ ­ յ ա կ ո ւ մ ս ո վ ո ր ե լո ւ ժ ա մ ա ն ա կ մ ա ս ն ա կ ց ե լ է ե ր կ ո ւ հ ա ր յո ւ ր ք ը ֊ սան յա ր դ ա ր գելա ր շա վ ի ն ։ նա մեր հովտ ի չե մ պ իոնն է եղել։

— — — —

Ի ՞ն չ

բա ն

է չեմ պ իոնը,— հա րցրեց

Ցուլիսիսր։

Ա մենա լա վ ը։ Դու դ ն ո ւ մ ես ա մ ե ն ա լ ա վ ը դ ա ռ ն ա լ ո ւ ։ Ո ւ զ ո ւ մ ե մ փ ո ր ձ ե լ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — դ ե , հ ի մ ա գ նա

և քնիր։ Յ ո ւ լի ս ի ս ը ս ա հ ե ց ա ն կ ո զ ն ի

— Վ ա զ ը , — աո/ա

նա

մեջ,

ազւլ1»ց

բ ա յց

հարցրեց,

ի ր ե ն , — երեկ

հս

տեսա

գնա ցքը։ Հ ո մ ե ր ը հ ա ս կ ա ց ա վ , թ ե ե ղ բ ա յ ր ն ի ն չ էր ո ւ զ ո ւ մ ա ս ե լ ։ ն ա ժպ տա ց,

հիշելով

իր

ունեցա ծ

հ ա փ շտ ա կո ւթ յո ւնը

գնա ցքի

ա ն ցն ե լր տ ես նելի ս։

— Ի ն չպ ե " ս է ր , — ա ս ա ց ն ա ։ Ցուլիսիսր հ ի շ ե ց . — Մի սե մ ա ր դ կ ա ր, ի ն ձ ո ղ գ ո ւ ն ե ց , — ա ս ա ց ն ա ։ — Դ ա նրա ո ղ ջ ո ւ յն ի ն պա տ ա ս խ ա ն ե ց ի ՞ ր , — ա ս ա գ Հ ո ֊ մերը ։

— Ա ռա ջ,

առաջ

ես

բա ր և եցի ,— ասաց

Ց ուլիսիսր, — հ ե ­

տ ո ա ռ ա ջ նա բ ա ր և ե ց ։ Հ ե տ ո ես, հ ե տ ո ն ա ։ ն ա ե ր գ ե ց ՝ « Ա յ / և ս մի լա ր, մի լա ր , է ե դ ե ***»։

— ճ ի շտ , — Նա ա ս ա ց , « տ ո ւ ն ե մ դ ն ո ւ մ » , — շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց Ց ո ւ լի ս ի ս ր և ն ա յ ե ց ե ղ բ ո ր ը ։ — Մ ե ՞ ն ք ե ր բ ենք տուն գ ն ա լո ւ ։

— Մենք հիմա տանն են ք , — ա սա ց Հոմերը։ — Հ ա պ ա ի ն չո լ նա ա յ ս տ ե ղ չ ե կ ա վ ։ ՝ — Ա մ ե ն մ ա ր դ տ ա ր բ ե ր տ ե ղ տ ուն ո ւ ն ի ։ Ո մ ա ն ք ՝ ա ր և ե լք ք ո ւմ ո մ ա ն ք ՝ ա ր և մ ո ւտ քո ւմ , ո մ ա ն ք ՝ հյո ւս ի ս ո ւմ , ո մ ա ն ք հ ա ­ ր ա վ ո ւ մ ։ Մ ե ր տ ո ւն ը ա ր և մ ո ւ տ ք ո ւ մ է ։

— Ւսկ ա ր և մ ո ւ տ ք ը ա մ ե ն ա լ ա վ ն է ։ — Չ գ ի տ ե մ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ես ուրիշ

տ եղերում

շեմ

եղել։

— Ւսկ պ ի տ ի գ ն ա ս ։ — Մ ի օր։ — Ո ր տ ե՞ղ ։ — ն յ ո ւ ֊Յ ո ր ք , — Ո ր տ ե ՞ ղ է Ն յ ո ւ ֊Յ ո ր ք ը ։ — Ա ր և ե լ ք ո ւ մ ՝ Նյ ո ւ ֊ Յ ո ր ք ի ց հ ե տ ո ՝ Լ ո ն դ ո ն , Լ ո ն դ ո ն ի ց հ ե ­ տ ո ՝ Փ ա ր ի զ , Փ ա ր ի զ ի ց հ ե տ ո ՝ Ո եոլին ա պ ա ՝ Վ ի ե ն ն ա , Լ ո ո մ , Մ ոսկվա , Ս տ ոկհոլմ։

Մի օր ես կ լ ի ն ե մ ա շ խ ա ր հ ի ա յ դ բ ո լ ո ր

մ ե ծ քա դա քն երում ։

— — — — — —

Հետո

կվերա դա ռնա ս։

Ա նպ ա լմ ա ն ։ Ուրա խ կ զ գ ա ս, Ա ն պ ա յմ ա ն ։ Ւնշո ւ։ Ուրա խ

կ լի ն ե մ ,— ասա ց

Հ ո մ ե ր ը , — որովհետև

պիտի

տ ե ս ն ե մ մ ա յ ր ի կ ի ն , Ս ա ր կ ո ւ ս ի ն և Ո ե ս ի ն ։ — Ա պա ն ա յ ե ց ե ղ ֊ բ ո ր ը , — ո ւրա խ պ ի տ ի լ ի ն ե մ ք ե զ , հ ա ր և ա ն Մ ե ր ի Ա ր ե ն ա յ ի ն և նրա հ ո ր ր ճ պ ա ր ո ն Ա ր ե ն ա յ ի ն տ ե ս ն ե լո ւ ս հ ա մ ա ր ։ Պ իտ ի ո ւ ր ա ֊ խ ա ն ա մ , որո վ հ ետ և տուն վ ե ր ա դ ա ր ձ ա ծ պ իտ ի լի ն ե մ , և մ ի ա ­ սին ն ս տ ա ծ պ ի տ ի խ ո ս ե ն ք ու մ ի ք ի չ ե ր ա ժ շ տ ո ւ թ յ ո ւ ն լ ս ե ն ք , երգենք և միասին ընթ րենք։ Փոքրիկ եղ բա յր ը պ ա ղա տ ա գին խ նդ ր ե ց ,

— Մի գ ն ա , — ա ս ա ց ն ա , — Հ ո մ ե ր , մ ի գ ն ա ։ — Հ ի մ ա շ ե մ գ ն ո ւ մ , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց մ ե ծ ե ղ բ ա յ ր ը ,–— ես հիմա դպ րոց ե մ դնում։

— Երբեք

մի

գնա,— խնդրեց

Ց ո ւլի ս ի ս ր , — ^ այրՒ ^Ը

ԳԸ*

նաց մէ

և ետ

չեկա վ,

Մ ա րկուսը

գնա ց։

Հոմեր,

դու

գոնե

գնա։

— Շ ա տ ե ր կ ա ր ժ ա մ ա ն ա կ կա մ ի ն չ և ի մ գ ն ա լ ը , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — դու ք ն ի ր ։

— Շ ա տ լ ա վ , — ա ս ա ց Յ ո ւ լ ի ս ի ս ը , — ո ւ ր ե մ ն գ ն ո ւ մ ես ք ը ֊ սան երկուսը վ ա զ ե լո ւ։

— Երկու հ ա ր յ ո ւ ր ք ս ա ն ը , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ե ր կ ո ւ հ ա ր ­ յո ւ ր ք ս ա ն յ ա ր դ ց ա ծ ր ա ր գ ե լ ք ն ե ր ո վ վ ա զ ք ը ։ Երբ Հ ո մ ե ր ը գ ն ա ց ն ա խ ա ճ ա շ ե լ ո ւ , նրա Բես ք ո ւ յ ր ն ու մ ա յ ֊ րը սպ ա սում էին նրա ն։ Ը նտ ա նիքի ա նդա մները մի պահ խ ո ­ նա րհեցին գլուխ ները

հետ ո ս կ ս ե ց ի ն ուտ ել։

— Դ ու ի ն չ ա ղ ո թ ք ա ս ա ց ի ր , — հ ա ր ց ր ե ց Բ ես ն ի ր ե ղ բ ո ր ը ։ - ֊ Ե մ մ շ տ ա կ ա ն ա ղ ո թ ք ը , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը և կ ր կ ն ե ց ա– ղ ո թ ք ը , բ ա ռ ե ր ն ա ր տ ա ս ա ն ե լ ո վ ճ ի շտ ա յ ն պ ե ս ի ն չ պ ե ս ս ո վ ո ր ե լ էր ա ս ե լ , ե ր բ հ ա զ ի վ ս կ ս ե լ էր խ ո ս ե լ . ծ Ս եր

սեղա նին

Ա յս տ ե ղ

և

ներկա

ա մ ե ն ո ւր

եղիր , ով տ եր*

պ ա շտ ե լի

եղիր.

Օ րհնիր ա մ ե ն ր ի ս և տ ա ր մ ե զ ք ո տ ո ւն , Որ իրնջույրի

նստ ենք

ք ե զ հ ե տ ղ ր ա ի /ս ա ւմ ։

Ա մ ե ն »։

— Օհ, դա հ ի ն է , — ա ս ա ց Բ ե ս ը , — և բ ա ց ի ա յ ղ ղու ն ո ւ յ ն ­ իս կ քո ա ս ա ծ բա ռ ե ր ը չես հա սկա նում։

— Շ ա տ լ ա վ էլ հ ա ս կ ա ն ո ւ մ ե մ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ես մ ի քիչ ա րա գ ա սա ցի

որովհետ և շատ ք ա ղ ց ա ծ ե մ . բ ա յց գի տ եմ ,

թ ե ի ն չ է ն շ ա ն ա կ ո ւ մ ։ Բոլոր դ ե պ ք ե ր ո ւ մ ո գ ի ն է կ ա ր և ո ր ։ Դ ու ինչ աղոթեցիր։

— Ա ռա ջ դու

բա ցա տ րիր

քո խ ոս քերի ի մ ա ս տ ը , — ա սա ց

Բեսը։

— Ի ն չպ ե ս թ ե , ի ն չ են ն շ ա ն ա կ ո ւ մ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — նը~ շ ա ն ա կ ո ւ մ են ճ ի շտ ա յ ն , ի ն չ որ ն շ ա ն ա կ ո ւ մ ե ն ։

— Իսկ ի ն չ են ն շ ա ն ա կ ո ւ մ , — պ ն դ ե ց Բ ե ս ը ։ .— « Մ ե ր ս ե ղ ա ն ի ն ն ե ր կ ա ե ղ ի ր , ո վ տ ե ր » , — բ ա ց ա տ ր ե ց Հ ո մ ե ր ը , — դա ն շ ա ն ա կ ո ւ մ է մ ե ր ս ե ղ ա ն ի ն ն ե ր կ ա ե ղ ի ր , ո վ տեր։ «Տեր»

կարծեմ

նշանա կում է, լա վ

նշա նա կո ւմ է շատ բ ա ն ,

է. «Ա յս տ ե ղ

բ ա յց

ինչ

որ

և ա մենուր պ ա շտ ելի ե ղիր»,

նշա ն ա կ ո ւմ է , թ ո ղ լա վ բ ա ն ե ր ը սիրելի լի ն ե ն ա յս տ ե ղ և ա ֊ մեն տեղ։

((Օրհնիր ա մ ե ն ք ի ս ) ) ,

նշա նա կում է մ ե զ , ա յս հ ն ք ն ՝

ա մ ե ն մ ա ր դ ո ւ ։ ((Օրհնիր))*»* «Օ րհնիր))* օր հ ն ի ր գ ո ւ ց ե ն շ ա ն ա ­ կում է ներիր, կ ա մ գուցե ս ի ր ի ր ) կ ա մ հսկիր

և կ ա մ դրա ն ր -

մ ա ն մ ի բ ա ն ։ Վ ս տ ա հ չ գ ի տ ե մ ք թ ա յ ց հ ա վ ա ն ա բ ա ր դրա ն մ ա ն մ ի բ ա ն է ։ « Եվ տ ա ր մ ե զ ք ո տ ո ւ ն , որ խ ն ջ ո ւ յ ք ի ն ս տ ե ն ք ք ե զ հ ե տ դ ր ա խ տ ո ւ մ )),

դա ն շ ա ն ա կ ո ւ մ է ա յ ն ,

ի ն չ ն շ ա ն ա կ ո ւ մ է*

ա յ ս ի ն ք ն ՝ շ ն ո ր հ ա ր ա , որ ք ե զ հ ե տ դ ր ա խ տ ը վ ա յ ե լ ե ն ք ։ -

Ով է « ք ե զ ր )),— հ ա ր ց ր ե ց Բ ե ս ը ։

•

Հ ո մ ե ր ը ն ա յե ց մորը*

-

Մ ի թ ե * ա ղ ո թ ք չի ասումդ որ ե թ ե մ ա ր դ ի կ բ ա ր ի լ ի ն ե ն ,

ա մ ե ն ա ն գ ա մ ճ ա շի

նս տ ե լի ս , ի ր ե ն ց

զ գ ո ւ մ են դ ր ա խ տ ո ւ մ ։

<(՝Բե զ ) ) ֊ ր լ ա վ բ ա ն ե ր ն են , չ է ՞ *

— Ա նշուշտ , — հ ա ս տ ա տ ե ց

տիկին

Մ ա քոլին։

֊

Բ ա Տ9 մ Ւ թ ե «՝Բ եզը)) մ ի մ ա ր դ է ։

-

Անշուշտ , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Հ ո մ ե ր ը , — թայը

ես

էլ մի

մ ա ր դ ե մ ։ Մ ա յ ր ի կ ը , դու և բ ո լ ո ր մ յ ո ւ ս ն ե ր ը մ ա ր դ ի կ ե ն ։ Ե ն ­ թ ա դ ր ե ն ք , որ ա յ ս ա շ խ ա ր հ ը դ ր ա խ տ է և ա մ ե ն ո ք , ո ւ մ հետ էլ մ ե ն ք ն ս տ ե ն ք

ճ ա շի

մարդ

է, Բ ե ս , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը

ան­

հ ա մ բ ե ր ո ւ թ յ ա մ բ , — դա ս ե ղ ա ն ի ա ղ ո թ ք է, և դու ի ն ձ չ ա փ լ ա վ գ ի տ ե Ա ք թ ե ի ն չ է ն շ ա ն ա կ ո ւ մ ։ Դու պ ա ր զ ա պ ե ս ո ւ զ ո ւ մ ես ի ն ձ շ փ ո թ ե ց ն ե լ * լ ա վ , մ ի մ տ ա հ ո գ վ ի ր , դու կ ա ր ո ղ ես* ես կ ա ր ծ ո ւ մ եմ

որ ա մ ե ն մ ա ր դ կ ա ր ո դ է ի ն ձ շ փ ո թ ե ց ն ե լ , բ ա յ ց ա յ դ ի ն ձ

հ ա մ ա ր կ ա ր և ո ր ո ւ թ յ ո ւ ն չո ւ ն ի , ո ր ո վ հ ե տ և հ ա վ ա տ ո ւ մ ե մ ։ Ա մ ե ն մ ա ր դ հ ա վ ա տ ո ւ մ է, ա յ ն պ ե ս չ է * , մ ա յ ր ի կ ։

— Ա նշուշտ , հ ա վ ա տ ո ւմ

է ,— ասաց

տիկին

Մ ա քոլին, —

ե թ ե դու չ հ ա վ ա տ ա ս , չ ե ս ա պ ր ի և ոչ մ ի տ ե ղ չ ե ս կ ա ր ո ղ ա ն ա խ ն ջ ո ւ յ ք ի ն ս տ ե լ , մ ի կ ո ղ մ թ ո ղ ա ծ դ ր ա խ տ ը , ն ո ւ յ ն ի ս կ , ե թ ե քո ս ե ղ ա ն ը լ ց վ ա ծ լի ն ի վա տքն է ամեն

ա մ ենա հրա շա լի

ի նչ հրա շա լի

կերակուրն եր ո վ ։ Հ ա ­

դարձնողը,

ոչ թ ե ի ն ք ը Հ ա ֊

ռա րկա ն է հրա շա լի։

— Հ ա ս կ ա ն ո * ւմ վերջնա կա նապ ես

ես,— Հոմերը

ավարտված

դարձավ

Բեսին

և վեճը

հ ա մ ա ր ե ց ։ — Ես ա յ ս օ ր

երկու

հա րյուր ք ս ա ն յա ր դ ա ր գ ե լա ր շա վ ի ն պ իտ ի մ ա ս ն ա կ ց ե մ , — ա ֊ սաց նա։

— շտ , — հա ր ցր եց տիկին Մ աց ո լի ն , — ի ն չո ՞ւ։ — Ս ա յ ր ի կ դա շ ա տ կ ա ր և ո ր մ ր ց ո ւ թ յ ո ւ ն է , — ա ս ա ց Հ ո ֊ մ ե ր ը ։ — Մ իստ եր Ս պ ա նգլերը վ ա զ ե լ է ա յն Ի թ ա ք ա յի տ ա ս ն ֊ ա մ յա կ ը հ ա ճ ա խ ա ծ ժ ա մ ա ն ա կ ։ Ա յդ ա ր շա վին պ ե տ ք է և զել և

ցա տ կել միա ժա մա նա կ։

Միստեր

վա ~

Ս պ ա նգլերը խ ա շ ա ծ

ձո ւ է հ ե տ ը մ ա ն ա ծ ո ւ մ բ ա խ տ ի հ ա մ ա ր ։

— Ս ա խ տ ի հ ա մ ա ր հ ե տ ը խ ա շ ա ծ ձու մ ա ն ա ծ ե լ ը ս ն ո տ ի ա * պ ա շ տ ո ւ թ յո ւ ն է , — ա ս ա ց ֆ ե ս ը ։

— Լավ ի ն չ ս ։ա ր բ Լ ր ո ւ թ յ ո ւ ն , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ս ն ո տ ի ա ֊ պ ա շ տ ո ւ թ յո ւ ն կ ա մ մ ի ուրիշ բ ա ն ։ Նա ի ն ձ ո ւ ղ ա ր կ ե ց Չ ա տ ե ր ֊ տ ոնից խ նձորի և հնդկըն կույզի

կրեմով կարկանդակ

դնելու,

երկուսը մ ի ք ա ռ ո ր դ ո վ ա ռ ա ։ Թ ա րմ երի հա տ ը մի ք ա ռ ո ր դ ա ր ֊ ժե, ա յն պ ե ս մեկը

որ, եթ ե դու մ ի ա յ ն

մեկ քա ռ որդ ունես, մ ի ա յն

կ ա ր ո ղ ես գ ն ե լ ։ Մ ի օ ր վ ա

օ թ ե կ ն ե ր ը ՝ երկուսը մի ք ա ֊

ռ ո ր դ ա ր ժ ե ն , ա յ ն պ ե ս որ կ ա ր ո ղ ես երկ ուս ը դ ն ե լ ։ Ց ո ւ ր ա ք ա ն ֊ չյուրի

կ ե ս ը ի ն ձ , կ եսը մ ի ս տ ե ր

Նըո գա ն ի հ ա մ ա ր ։

ք ՝ա յց

նա

հ ա զ ի վ մ ե կ կ ա մ երկու կ տ ո ր է կ ա րո ղ ա ն ո ւ մ ո ւ տ ե լ ։ Ա յ դ պ ի ս ո վ ես ս տ ի պ վ ա ծ ե մ լ ի ն ո ւ մ շ ա տ ո ւ տ ե լ ։ Մ ի ս տ ե ր Ն ը ո գ ա ն ը ա վ ե լի շատ սիրում կ խ մ ե լ, քա ն թե ուտ ել։ Հ ա ր և ա ն ի ա ղ ջի կ ը ^ Ս ե ր ի Ա ր ե ն ա ն , մտավ և

սեղանին դրեց

մի փոքրիկ

ետևի դոնից խ ո հա ն ո ց վա զա ։

Հ ո մ ե ր ը վեր

կացավ.

— Մ երի, — ասա ց նա , — նստիր և նա խա ճաշիր մեզ հետ։ — Հ ե ն ց նոր հ ա յ ր ի կ ի հ ե տ ն ա խ ա ճ ա շ ե ց ի և ն ր ա ն ա շ խ ա ֊ տ ա ն թ ի ո ւ ղ ա ր կ ե ց ի ։ Շ ա տ շ ն ո ր հ ա կ ա լ ե մ ։ Մի ք ի չ կ ո մ պ ո տ ե մ բերել չորա ցա ծ դեղձի,

որ հ ա յ ր ի կ ի

համար

էի պ ա տ ր ա ս ֊

տ ել, տիկին Մ ա քոլի։ — տիկին

Շնորհակալ եմ,

Մերի,

ինչպ ես կ

հա յ ր ի կ ը , — ա ս ա ց

Մ ա քոք ին։

— Հ ա յր ի կ ը լա վ է , — ա սա ց Մ ե ր ի ն , — մ ի ա յն թե ա ռա վոտ ՒոՒհ ա ն ի ն ձ ձ եո է ա ռ ն ո ւ մ ։ Ա յս ա ռ ա վ ո տ ա ո ա ջ ի ն բ ա ն ը

որ

ա ս ա ց ս ե ղ ա ն ի մ ո տ գ ա լ ո վ , ա յս է ր , « Ն ա մ ա կ ն ե ր չկ ա ն, Մ ա ր ֊ կուսից ն ա մ ա կ չկա » ։

— Շ ո ւ տ ո վ նոր ն ա մ ա կ կ ս տ ա ն ա ն ք , — ա ս ա ց Սեսը և ս ե ֊ ղ ա նի ց վեր կ ա ց ա վ , — Ս եր ի ,

գնա նք

ժամանակն

է։

— Գ ն ա ն ք , 9 ե ս ,— ա ս ա ց Մ ե ր ի ն և հե տ ո տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ի ն դ ա ռ ն ա լ ո վ , ա վ ե լ ա ց ր ե ց , — ձ ե զ ճ ի շտ ն ա ս ե մ է տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի , կոլեջ գ ն ա լը ա ր դ ե ն

ձա նձրա լի է դա րձել

և վատ ե մ զգո ւմ ։

6 ա ս ն ա մ յ ա կ ի պ ե ս մ ի բ ա ն է ։ Ես ա ր դ ե ն բ ա վ ա կ ա ն ի ն մ ե ծ ե մ . ա մ բ ո ղ ջ կ յ ա ն ք ս դպ րո ց պ ի տ ի գ ն ա մ ։ ժ ա մ ա ն ա կ ն ե ր ը փ ո խ վ ե լ են։

Ա ն կ ե ղ ծ ե մ ա ս ո ւ մ , ես կ ո ւ զ ե ն ա յ ի դուրս գ տ լ և մ ի տ ե ղ ա շ ­

խ ա տ ա նք գտ նել։

— Ես ն ո ւ յ ն պ ե ս , — ա ս ա ց թ ե ս ը ։ — Հ ի մ ա ր ո ւթ յո ւն է , — ս ա ստ եց տիկին

Մ ա ք ո լ ի ն , — դուք

ե ր կ ո ւ ս դ էլ տ ա ս ն յ ո թ տ ա ր ե կ ա ն ե ր ե խ ա ն ե ր ե ք ։ ՝&ո հ ա ձՐԸ էաւԼ ա շ խ ա տ ա ն ք ունի

Մ ե ր ի է ի ն չ պ ե ս ն ա և ք ո ե ղ բ ա յ ր ը , Ռես։

— Թ ա յց թ վ ո ւ մ է, թ ե ճիշտ չ է , տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի , — խ ո ս ե ց Մ ե ր ի ն , — թ վ ո ւ մ է , որ ճիշտ չէ դ պ ր ո ց գ ն ա լը , երբ Մ ա ր կ ո ւս ը բ ա ն ա կ ո ւ մ ն է, և ա մ բ ո ղ ջ ա շ խ ա ր հ ը ի ր ա ր ա չք է հ ա ն ո ւ մ ։ Եր­ բ ե մ ն ա յն պ ե ս

ե մ ուզում տ ղա մա րդ

Մ ա ր կ ո ւ ս ի հ ետ բ ա ն ա կ գ ն ա յ ի ։

լի նել,

որպեսզի

ես էլ

Գրա զ ե մ գա լի ս ք որ ե ր կ ո ւ ս ո վ

շ ա տ ո ւր ա խ մա մ տ ն ա կ կ ա ն ց կա ց ն ե ի ն ք ։

— Մի

մ տահոդվիր

Մ երի, — ասաց

տիկին

Մ ա քոլին, —

ա յ ս բ ո լ ո ր ը կ ա ն ց ն ի ։ Ա մ ե ն ի ն չ կ լին ի ա յ ն պ ե ս ք ի ն չ պ ե ս մ ի շ տ ե ղ ե լ է։

— Հ ո ւյս

ունեմ, — ա սա ց Մերին,

և իր ը ն կ ե ր ո ւ հ ո ւ

Ռես

Մ ա ք ո լ ի ի հ ետ գ ն ա ց դ պ ր ո ց ։ Հոմերը

Ն ա յե ց

ա ղջիկների

ետևից։

Մի ք ի չ

հ ե տ ո նա

հ ա ր ց ր ե լ,.

— իս կ ի նչ կ ա ս ե ս ա յ դ մ ա ս ի ն մ ա յ ր ի կ ։ — Գ ե ՛ , դա շ ա տ բ ն ա կ ա ն է ,— ա ս ա ց տ ի կ ի ն I՛ րոքոլին , — ե րկ ու ա ղ ջ ի կ ն ե ր են , ո ւ զ ո ւ մ են դուրս պ ր ծ ն ե լ և թ ռ չ ե լ ։

— Թ ռ չե լո ւ մ ա ս ի ն

չեմ

ակնա րկում, — ասաց

Հոմերը,—

ի մ խ ո ս ք ը Մ եր ի ի մ ա ս ի ն է։

— Մերին

1ա վ , ա գ ն ի վ

է , — ա սա ց տիկին ա ղ ջի կ ն է, սը ն ր ա ն

եր ե խ ա յա ն մ ա ն ,

Մ ա քոլին։ — նա

որ ես ե ր բ ե և է տ ե ս ե լ ե մ . ո ւրա խ ե մ է սիրում։

Մ ա ր կ ո ւս ը

ա նբիծ

ա ղջիկ

ա մ ե ն ա ե ր եխ ա յ ա ն մ ան

նրա նից

որ Մ ա ր կ ո ւ -

լա վին չէր կարող

գտ նել։ — Մ ա յր ի կ , — ա ն հ ա մ բ ե ր ո ւ թ յ ա մ բ

խոսեց

Հ ո մ ե ր ը ,–

ես

ա յդ մա սին ա մեն ինչ գ ի տ ե մ * ի մ խ ոսքը ա յդ մա սին չէ, մ ի ­ թե

դու ի ն ձ չ ե ս

հ ա ս կ ա ն ո ւ մ ։ — Նա

փ ոխ եց ն յո ւթ ը , կա րծես

կ աց ի ք

լ ո ֊ե ց ,

ապա հա նկարծ

խ ոս ելու իր զ գա ց ա ծ ի

մ ա ս ի ն ք ա յ ն մ ա ս ի ն , որ պ ա տ ե ր ա զ մ ը ա յ դ ք ա ն վ ի շ տ է պ ա տ ­ ճ ա ռ ո ւմ ա յն պ ի ս ի մ ա ր դ կ ա ն ց , որոնք ն ո ւյնի ս կ ռ ա զ մ ա դ ա շ տ ի ց հ ե ռ ո ւ ե ն գ տ ն վ ո ւ մ ։ — Լարվ , ես ք ե զ կ տ ե ս ն ե մ գ ի շ ե ր ը , —

ա֊

սա ց ն ա , — ց տ ե ս ո ւթ յո ւն ։ Տ ի կ ի ն Մ ա քոլին

դ ի տ ե ց նրա

հեռա նա լը, մ տ ա ծ ե լո վ , թե

ո ր դ ի ն ի ն չ էր ո ւ զ ո ւ մ ի ր ե ն ա ս ե լ ։ Հ ա ն կ ա ր ծ

ա չ ք ի տ ա կ ո վ , նա

տ ե ս ա վ մ ի փ ո ք ր ի կ է ա կ ի ։ Ց ո ւ լ ի ս ի ս ն էր իր զ ի շ ե ր ա զ գ ե ս տ ո Վլ Նա ն ա յե ց մորը հ ա մ ա ր յա ա յն պ ե ս

ինչպ ես փ ոքր կենդա նին

է ն ա յո ւ մ իր ն մ ա ն ի ն , որպ ես մի ա կ ա ղ բյո ւր ը իր ե ր ջա նկ ո ւթ յա ն ու հ ա ն գ ս տ ի ։

Նրա

ճ ա ն ի լուրջ էր,

դեմքի

ա ր տ ա հ ա յտ ո ւթ յո ւն ը

ա ն հ ա վ ա տ ա լի ո ր ե ն

ծա յր ա ս տ ի ­

հ ֊ը ա վ ի չ ։

— Են չ ո ւ է նա ա ս ո ւ մ (( Ա ս ևս մ ի լ ա ր , մ ի լ ա ր , Լ եդ ի **,)),— հարցրեց

Ց ո ւլի ս ի ս ը ։

— Ո ՞վ , — ա ս ա ց տիկին Մ ա քոլին։ — Գ ն ա ց ք ի վ ր ա յ ի սև մ ա ր դ ը ։ — Դա ե ր գ է , Յ ո ւ լ ի ս ի ս , — ա ս ա ց տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն և բ ը ռ Հ ն ե ց նրա ձ ե ռ ք ը , — ի ս կ հ ի մ ա շ ո ր ե ր դ հ ա գ ի ր ։ — Ա յ դ սև մ ա ր դ ը ա յ ս օ ր ն ո ր ի ց դ ն ա ց ք ի մ ե ջ կլինի , —4 հա րցրեց փոքրիկ տղա ն։ Տի կ ի ն Մ ա քոլին մի պ ա հ մ տ ա ծ ե ց ։ հետո ա ս ա ց ,

— Ա յհ ։

Գ կ Ո հ 1»

ԻՆՋ-ՈՐ ՏԵՂ, ՇՐՋԱՊԱՏՈՒՄ, ՃԱԳԱՐՆԵՐ ԿԱՆ

Դ պ ր ո ց ի ճ ա ն ա պ ա ր հ ի ն , Սան Բ ենի դո պ ո ղ ո տ ա յ ի վ ր ա , Հ ո ­ մ ե ր Մ ա ք ո լ ի ն ա ն ց ա վ մ ի ց ա ն կ ա պ ա տ ի կ ո ղ ք ո վ , որը շ ր ջ ա պ ա ֊ տ ե լ էր մ ո լ ա խ ո տ ե ր ո վ կ լ վ ա ծ մ ի տ ա ր ա ծ ո ւ թ յ ո ւ ն ։ Ց ա ն կ ա պա -

տ ր հ ի ն է ր , խ ա ր խ լ վ ա ծ և ա ր ք ա յ ա կ ա ն ծ ի ծ ա ղ ե լ ի ո ւ թ յ ա մ բ մի փոքր, ա նպ ետ ք

տ ա ր ա ծո ւթ յո ւն

պ ա հ պ ա ն ե լ ո ւ ց բ ա ց ի , ուրիշ

բ ա ն ի չէր ծ ա ռ ա յո ւ մ , իսկ ա յդ տ ա ր ա ծո ւթ յո ւն ը պ ա շտ պ ա ն ո ւ ֊ թ յ ա ն ոչ մ ի

կարիք չէր զգո ւմ։

գ ի շե ր ա յի ն ցրիչը

հեծանիվը

Ց ե ր ե կ ա յի ն

միա նգամից

դպրոցականն

ու

կանգնեցրեց, ցա ծ

թ ռ ա վ և շ տ ա պ ե ց դ ե պ ի ց ա ն կ ա պ ա տ ը , կ ա ր ծ ե ս ո ւ զ ո ւ մ էր չա փազանց

հետ ա քրքիր

չշտ ա պ ե լու

մի

դեպ քում։

բա ն

գտ նել,

որ

Ցանկապատը

կ ա ր ո ղ էր

մոտ

մեկ

կ որչել

ոտ նա չա փ

բ ա ր ձ ր էր ա ր գ ե լ ա ր շ ա վ ի հ ա մ ա ր ը ն դ ո ւ ն վ ա ծ չ ա փ ս ի ց ։ Ա շ խ ա ր ­ հում

եթե որևէ բա ն

պ ա րտ վա ծ, ապա

անցողիկ

էր ե ա ն հ ե տ ա ն ա լ ո ւ

ա յդ ցա նկ ա պ ա տ ն

դատա­

էչ ա ն ց ո ղ ի կ էր, ա ն հ ե ֊

տ ա ն ա լ ո ւ վ ր ա , թ ե և ա ն հ ե տ ա ն ո ւ մ էր ա յ ն պ ի ս ի ա ր ա գ ո ւ թ յ ա մ բ որ կ ա ր ո ղ էր մ ի դա ր հ ա ր ա տ և ե լ ։ Հ ո մ ե ր ը զ ն ն ե ց ց ա ն կ ա պ ա տ ը ) դրա ետ և ի տ ա ր ա ծ ո ւ թ յ ո ւ ն ը , ա ռջևի վա զելու

միջոցը, հետո

մեջքից բա վա կա նին

բարձր

շա փ եց

էր։

բա րձր ութ յունը

Նա ց ա տ կ ե լ ո ւ

փ որձ

որը

արեց,

տ ա ս ը յ ա ր դ հ ե ռ ա ց ա վ , ա պ ա ա ր ա գ ետ դ ա ր ձ ա վ և վ ա զ ե ց դ ե ­ պի ցա նկա պ ա տ ը։ ո ս տ յո ւ ն

երբ բա վա կա ն

կա տ ա րեց,

ոտքով

մ ո տ էր, նա մ ի գ ե ղ ե ց ի կ

հա րվա ծեց

ցանկապ ատ ին,

մի

մ ա ս ը գ ե տ ի ն գ լ ո ր ե ց , ի ն ք ն էլ ը ն կ ա վ ս ե զ ե ր ի մ ե ջ , բ ա յ ց ա ն ­ միջա պ ես վեր

կ ա ց ա վ , և ետ գ ն ա ց ՝

մ ի ա ն գ ա մ էլ փ ո ր ձ ե լո ւ

հ ա մ ա ր ։ Ա յս ա ն գ ա մ ց ա ն կ ա պ ա տ ի փ ա յ տ ը շ ա տ հ ե շ տ ո ւ թ յ ա մ բ ջա րդվեց

ա լնպ իս ի

հ ր ա ժ ե շ տ չէ ր Հոմերը յո թ

ձա լն

և հետ ևա բա ր

հա նելով,

որ ը

ծի ծա ղ ելի

ամենևին

ան­

է ր։ Բ ոլորը մ ի ա ս ի ն

փ ո ր ձ կ ա տ ա ր ե ց , ո ր ի ց ոչ մ ե կ ը

հ ա ջ ո ղ չ է ր ։ Նա

կ ա ն գ ա ռ ա վ , ե ր բ ա մ բ ո ղ ջ ց ա ն կ ա պ ա տ ը ց ա ծ էր ը ն կ ե լ , կ ա զ ­ մ ելով մի ա մբողջա կա ն ա վերա կ։ Ձ ե ռ ն ա փ ա յտ ո վ դուրս ե կ ա վ ,

մի ծերունի

դիտել Հոմերին։ ճիշտ կ ենում վերջին

փ ողոցի մ յո ւս կ ողմ ի տ նից

ծխ ե լո վ իր ծխ ա մ որճ ը

և հա նդա րտորեն

ա յն ժա մա նա կ,

ա ն կում ի ց և շորերն

էր թ ո թ վ ո ւ մ ,

խոսեց.

-

սկսեց

ե ր բ Հ ո մ ե ր ը վ ե ր էր ծերունին

՜ Ւ ՞ն չ ես ա ն ո ւ մ , — հ ա ր ց ր ե ց ն ա ։

-

Ա րգելա վա զք ե մ կ ա տ ա ր ո ւմ , — ա սա ց Հո մ ե ր ը ։

-

Ո րևէ տ ե ղ դ ց ա վ ե ՞ ց ։

Մարդկային կաաակհրդսւքյօէն

— Ոչ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ց ա ն կ ա պ ա տ ը մ ի ք ի չ բ ա ր ձ ր է, ա յ դ է ա մ բ ո ղ ջ ը , մ ի քիշ էլ խ ո տ ե ր ը ս ա հ ուն ե ն ։ Ծերո ւհին մ ի ր ո պ ե ն ա յ ե ց մ ո լ ա խ ո տ ե ր ի ն , տ պ ա ա ս ա ց * — Ս րա նք կ ա թ ն ա խ ո տ ե ր ե ն , ճ ա ղ ա ր ն ե ր ի հ ա մ ա ր հ ր ա շ ա ֊ լի կեր

են։ ճա գա րները

սիրում

շուրջ տ ա ս ն մ ե կ տ ա ր ի ա ռ ա ջ ,

մի

են դ ր ա ն ք ։

Մի ժ ա մ ա ն ա կ ,

մեծ խ ումբ

ճ ա ղ ա ր ո ւն ե ի ,

բ ա յց ի ն չ-ո ր մեկ ը գիշերվա կեսին բ ա ց ե ց ճ ա գա րա նո ցի դուո ր , և բոլորը փ ա խ ա ն։

— Ին շո ւ բ ա ց ե ց դ ո ւ ռ ը , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Չ գ ի տ ե մ ,— ա ս ա ց ծ ե ր ո ւ ն ի ն , — ե ր բ ե ք չ ի մ ա ց ա , թ ե ո վ ա ր ե ց * ե ր ե ս ո ւ ն հ ի ն գ գ լուխ ճ ա գ ա ր կ ո ր ց ր ի , ո ր ո ն ք ի մ տ ե ս ա ծ ֊ ՛ ներ ի մ ե ջ ա մ ե ն ա գ ե ղ ե ց ի կ ն ե ր ն է ի ն , փ ա յ լ ո ւ ն ա չ ք ե ր ո վ , կ ա տ վ ի դ ե մ ք ե ր ո վ , բ ե լ գ ի ա կ ա ն ն ե ր և ե ր կ ո ւ ֊ ե ր ե ք ա յ լ տ ե ս ա կ ն ե ր ։ Եր­ բ ե ք չգտ ա դրա նք։

— Դուք ճ ա գ ա ր ն ե ր ս ի ր ո ՞ ւ մ ե ք , — ^ ա 17Ժ Ր^0 Հ ո մ ե ր ը ։ — Դրա նք ա զ ն ի վ , փոքրիկ կենդա ն իներ ե ն , — ա սա ց ծե– ր ո ւ ն ի ն ,— ը ն տ ա ն ի ճ ա գ ա ր ն ե ր ը շ ա տ ք ն ք ո ւ շ են, Ծ ե ք ո ւ ն ի ն շուրջը ն ա փ ց ՝ ա մ ա յ ի տ ա ր ա ծ ո ւ թ յ ա ն մ ո լ ա խ ո ­ տերի մեջ։

— Ե ր ե ս ո ւ ն ե ր ե ք ճսւղար

տասնմեկ

տարի

ա զ ա տ ո ւթ յա ն

մեջ են , — ա ս ա ց ն ա ։ — Ն կ ա տ ի ո ւ ն ե ն ա լ ո վ ն ր ա ն ց ա ր ա գ ա ճ ը, դ ժ վ ա ր է ա ս ե լ , թ ե ո ր ք ա ն են բ ա զ մ ա ց ե լ ։ Ո ՞ վ վ ա յր ե ն ա ց ե լ

են։

Չէի

զա րմա նա , եթե

գ ի տ ե ք գուցե

ա մբողջ քա ղա քը ճա ­

գա րներով լց վ ա ծ լիներ ա քժմ։

— Ես ա ն ձ ա մ բ ոչ մ ի հ ա տ չ ե մ տ ե ս ե լ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Դ ո ւց ե չե ս տ ե ս ե լ , բ ա յ ց դ ր ա ն ք ա յ ս տ ե ղ , մ ո տ ա կ ա յ ք ո ւ մ ե ն , — ա սա ց ծեքունին։ — Ամբողջ ք ա ղ ա քը , շատ հ ա վ ա ն ա ­ բ ա ր , դ ր ա ն ց ո վ է լ ց վ ա ծ ։ Մի ք ա ն ի տ ա ր ի և ս , և դ ր ա ն ք լուրջ խ նդիր կդառնան։ Հա կ ա ռ ա կ դրա, Հ ոմե րը նս տ եց հեծ ա նի վ ը ։

— Լ ա վ , — ա ս ա ց ն ա , — ես ա յ ժ մ պ ե տ ք է գ ն ա մ , ն ո ր ի ց կերևամ,.* — Խ ն դ ր ե մ , ո ւր ա խ կ լ ի ն ե մ ,— ա ս ա ց ծ ե ք ո ւ ն ի ն ։ — Եմ ա– նո ւնր Չ ա ր լ զ է ։ բ ա յ ց ի ն ձ պ ա ր զ ա պ ե ս Չ ա ր լ ի ա ն վ ա ն ի ր ։ Երբ ցա նկ ա ն ա ս ։ անցիր ինձ մ ո տ ։

- - Շնորհա կա լ դարձավ

եմ, ոըր, — ասաց

ի րեն հուզող

Լոսերը, ապա վ ե ր ա -

թ ե մ ա յի ն , — ա յս օր,

կեսօրից

հետ ո

տ ա ս ն ա մ յ ա կ ո ւ մ մ ա ս ն ա կ ց ե լ ո ւ ե մ երկ ու հ ա ր յո ւ ր ք ս ա ն յ ա րդ ա ր գ ե լա ր շա վ ի ն , — ա ս ա ց

— Ես ե ր բ ե ք

նա

ծերունուն։ հնա ցել, — ասա ց

է1սԱ1ո9

բ ա յց ի ս պ անո - ա մ երի կ յա ն պ ա տ ե ր ա զ մ ո ւմ կռվել

ծեքունին, — եմ։

— Ե նշ եք ա ս ո ւ մ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — դե , ց տ ե ս ո ւ թ յ ո ւ ն ։ — 0 , ա յ ո , — ա ս ա ց ծ ե ք ո ւ ն ի ն , բ ա յ ց ա ր դ ե ն նա ի ն ք ն իր հ ետ էր խ ո ս ո ւ մ , — ի ս պ ա ն ո - ա մ ե ր ի կ յ ա ն պ ա տ ե ր ա զ մ ի կ ե ս ը , — շա րունա կեց նա , — նա պ ա ստ ա կի նմա ն փ ա խ չելով ա ն ց կ ա ց ր ի ։ Հոմերը

հե ծ ա ն ի վ նս տ ա ծ ա ն հ ա յտ ա ց ա վ ա ն կյո ւնո ւմ ։

Ծե­

քունին ք այլե ց հեպ ի կիսա քա նդ տունը, ծ խ ե լո վ ծխ ա մ որճ ը և ն ա յ ե լ ո վ շուրջը* Նա ձ ե ռ ն ա փ ա յ տ ը խ ր ե ց խ ո տ ե ր ի մ ե ջ ։

— Ա յս տ ե ղ

ինչ-որ

ն ա , — վ ա յր ե ն ա ց ա ծ

մի

ճ ա գ ա ր ն ե ր կ ա ն , — սյ/ր՚ ս ց

տեղ,

կ լի ն ե ն մ ի ն չ և

հ ի մ ա , ա յն ւ զ ե ս չե ն

լի ն ի ,

ինչպ ես առաջ է ի ն ։

ւ. օ ւ* I» ւօ

ձ1Դ ւասա՚շյ՛ Պւաւս՝Թ;աԻՆ Ւ թ ա ք ա յի

միջնակարգ

դպրոցի

ֆ իզկուլտ

հրապարակի

վ ա զ ք ո ւ ղ ի ն ե ր ո ւ մ երկու հ ա ր յ ո ւ ր ք ս ա ն յ ա ր դ մ ր ց ա վ ա զ ք ի ա ր ­ գելքները

դրված

էին։ Չորս տ ղա ներ

մ ա ր զ վ ո ւ մ է ի ն ։ Ոոլորն

է լ, ո ւ ժ ե ր ը ճիշտ հ ա չ վ ե լ ո վ և թ ռ ի չ ք ն ե ր կ ա տ ա ր ե լ ո վ ը ս տ կ ա ­ նոնների, լա վ վա զեցին։

Մարւլիչ Թ ա յֆ ի լ ղ ը

ձեռքին խ րոնո­

մետ րը, մոտ եցա վ հա ղթողին։

— Ա յս ա ն գ ա մ ա վ ե լի լ ա վ է ր, է ք լ ի , — ա ս ա ց նա մ ի տ ղ ա ֊ յ ի ք ո րը ա ն շո ւշ տ ս ո վ ո ր ա կ ա ն տ ղ ա ն ե ր ի ց չ է ր , թ ա Տ9, ա յ ն ո ւ ա ­ մ ե ն ա յ ն ի վ , ա յ ն ք ա ն էլ բ ա ց ա ռ ի կ չ է ր ։ Նա ուներ ի ն ք ն ա վ ս տ ա հ շ ա ր ժ ո ւ ձ և ե ր ը ա յ ն մ ա ր դ ո ւ , որի ը ն տ ա ն ի ք ը վ ե ր ջ ի ն տա ս ն ա մ –

յա կների գուստ ի

ը ն թ ա ց ք ո ւմ ոչ և բնա կա րա նի

մ ի ա յն

չի

ն ե ղ ո ւթ յո ւն ,

զղացել ա յլ,

ա պ րուստ ի, հ ա ֊

ընդհակառակը, ա ֊

ռի թ ը ն ե ր կ ա յ ա ն ա լ ո ւ դ ե պ ք ո ւ մ , ի ր ե ն ն մ ա ն սւրիշ բ ա խ տ ա վ ո ր ը ն տ ա ն ի ք ն ե ր ի հյո ւր ա սի ր ե լ է։

— Դեռևս շատ բ ա ն

ունես

ս ովոր ե լու, — ա ս ա ց մա րզիչը

տ ղ ա յ ի ն , — թ ա յ ց կ ա ր ծ ո ւ մ ե մ , որ կ կ ա ր ո ղ ա ն ա ս ա յ ս օ ր , կ ե ս օ ­ րից հետո,

շահել

մ ր ցո ւթ յո ւն ը ։

— Իմ լա վ ա գո ւյն ը կ ա նեմ , սըր, — ասա ց տ ղա ն։ — Գ ի տ ե մ , — ա ս ա ց մ ա ր զ ի չ ը , — ա յ ս օ ր ս ր և է մ ր ց ո ր դ չես ունենա , բ ա յց

երկ ու շ ա բ ա թ հ ե տ ո ,

Հովտի

հանդիպ մանը,

ա խ ո յա ն ն ե ր շատ կ լի ն ե ն ։ Ա յժ մ գնա ց ն ց ո ւղ ընդունիր և հ ա ն ֊ գըստ ացիր մինչև մրցումը։

— Ա յ ո , ս ը ր , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց տ ղ ա ն ։ Նա հ ե ռ ա ց ա վ , հ ե ֊ տո հ ա ն կ ա ր ծ կ ա ն գ ն ե ց ։ — Ն ե ր ե ց ե ք , ս ը ր , — ա ս ա ց ն ա , — ի ն չ ­ պ ե ս էր ի մ ա ր դ յ ո ւ ն ք ը ։

— Վատ

չ է ր , — ա ս ա ց մ ա ր զ ի չ ը , — Բա յ ց

ա յ ն ք ա ն էլ լ ա վ

չ է ր . ժ ա մ ա ն ա կ ի մ ա ս ի ն չ ե մ մ տ ա հ ո գ վ ո ւ մ ։ Դ ու մ ի ա յ ն վ ա զ ի ր , ի ն չ պ ե ս ս ո վ ո ր ե ց ր ե լ ե մ է և կ ա ր ծ ո ւ մ ե մ , որ ա ռ ա ջ ի ն ը կ լ ի ն ե ս ։ Մ յո ւ ս ե ր ե ք

վա զողները մի

կ ողմ կ ա ն գ ն ա ծ, ունկնդրում

էին խ ո աս կցո ւթյու)ւ ր ։

— Նա տ ի կ ն ի կ ի պ ե ս է , — ա ս ա ց տ ղ ա ն ե ր ի ց մ ե կ ը մ յ ո ւ ս ­ ներին, — բ ա յց

միշտ

առա ջինն

է

վա զքն

ա վա րտ ում։

Ինչո ւ

ես ետ մ ն ո ւ մ , Ս ա մ ։

— Ինչու ես ետ մ ն ո ւ մ , — ա ս ա ց Ս ա մ ը , – ք ե ՞ զ ի ն չ է պ ա ­ տ ա հ ե լ, դու ի ն չ ո ւ չե ս հ ա ղ թ ո ւ մ ն ր ա ն ։

— Ես եր կ ր ո ր դ ը ա ե ղ հ ա ս ա ։ — — մը,— —

Եբ ^ԲոԲԴԲ ե ր ր ո ր դ ի ց լ ա վ չ է , — ա ս ա ց մ յ ո ւ ս տ ղ ա ն ։ Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի Ե րրորդը հ ա ղ թ ո ւ մ է մ ե զ , — ա ս ա ց պետք

Սա*,

է ա մ ա չենք։

ճ ի շ տ է, բ ա յ ց ե լ ք չ ո ւ ն ե ն ք , — ա ս ա ց ե ր կ ր ո ր դ տ ղ ա ն , —-

ինչ ա ն ե ն ք , նա

պարզապես մեզա նից

լա վ է վ ա զ ո ւմ , ահա

բոլորը։ Մ ա րզիչը դ ա ր ձա վ ա յս ե ր ե ք ի ն և բո լո ր ո վ ի ն տ ա ր բե ր տ ո ­ նով ա ս ա ց.

.— Ի ս կ դ ո ւք , տ ղ ա ն ե ր , ձ ե զ թ ա փ տ վ ե ք , դ ո ւ ք ա յ ն ք ա ն էլ

լ ա վ շեք վ ա զ ո ւ մ , որ ի ր ա վ ո ւ ն ք ո ւ ն ե ն ա ք կան գ ն ե լո ւ և ձ ե զ ն ո վ հ պ ա ր տ ա ն ա լ ո ւ ։ Զ ե ր դ ի ր ք ե ր ը գ ր ա վ ե ց ե ք և մ ի ա ն գ ա մ էլ փ ո ր ֊ ձեցեք։ Տղա ները լռ ո ւթ յա մ բ գնա ցին դեպ ի իրենց դիրքերը։ Մ ա ր ֊ զ ի չ ր ն ր ա ն ց մ ի ա ն գ ա մ էլ վ ա զ ե լ տ վ ե ց ։ Դ ր ա ն ի ց հ ե տ ո մ ա ր ֊ զիշր ո ր ո շ ե ց մ ր ց ո ւ թ յ ո ւ ն ի ց ա ռ ա ջ ն ր ա ն ց մ ի ք ա ն ի ա ն գ ա մ ևս վ ա զ ե ց ն ե լ ։ Ը ս տ ե ր և ո ւ յ թ ի ն , նա ո ւ զ ո ւ մ էր, որ ձ յ ո ւ թ ե ր դ է ք ֊ լի ե ր ր ո ր դ ը մ ր ց ո ւ թ յ ո ւ ն ը շ ա հ ի ։

Հին

պ ա տ մ ո ւթ յա ն

Ուսուցչուհին՝ պ ա ռ ա վ

դ ա ս ա ս ե ն յա կ ն

արագորեն

օրիորդ Հիքս ը,

լցվ ում

էր ։

ս պ ա ս ո ւ մ էր վ ե ր ջ ի ն

զ ա ն գ ի ն և կ ա ր գ ու կ ա ն ո ն ի հ ա ս տ ա տ մ ա ն

որն ի ր դ ա ս ա ր ա ֊

ն ո ւ մ ն շ ա ն էր մ ի ք ա յ լ ևս ա ն ե լ ո ւ , մ ի փ ո ք ր ևս դ ա ս տ ի ա ր ա կ ե լ փ ո ր ձ ե լո ւ Ւ թ ա ք ա յի տ ղ ա ն ե ր ի ն միջնա կա րգում

ու ա ղ ջ ի կ ն ե ր ի ն

էի ն , սա կ ա յն շուտ ով,

որոնք ա յժ մ

գոնե տ եսա կա նոր են,

պ ա տ ր ա ս տ պ ե տ ք է լ ի ն ե ի ն կղանքի հ ա մ ա ր ։ Հ ո մ ե ր Ս ա ք ո լ ի ն , ա նհա նգստ ա ցնող հա սնում,

մի

զգա ցումով,

ն ա յ ո ւ մ էր Հ ե լ ե ն

որ ը

պ ա շտ ա մունքի

էր

է լ ի ո դ ա ն ո ւ ն ո վ մ ի ա ղ ջ կ ա , որը

դ ռ ն ի ց դ ե պ ի գ ր ա ս ե ղ ա ն ն էր գ ա լ ի ս ։ Ա ն կ ա ս կ ա ծ , ա յ ս ա ղ ջիկ ը աշխարհի

ա մ ե ն ա գ ե ղ ե ց ի կ ա ղջիկն

ս ն ա պ ա ր ծ էր, Հ ո մ ե ր ը

է ր ։ Ն ույն ժ ա մ ա ն ա կ

չէ ր հ ա վ ա տ ո ւ մ

սա կ ա յն,

նա

որ ա յ դ

սր֊

ն ա պ ա ր ծ ո ւ թ յ ո ւ ն ը բ ն ա կ ա ն և տ և ա կ ա ն ե ր և ա յ թ լ ի ն ե ր նրա հա ֊ մ ա ր ։ Թ եև Հ ո մ ե ր ը պ ա շ տ ո ւ մ էր ն ր ա ն ) ս ա կ ա յ ն ա ղջկա

սնա­

պ ա ր ծ ո ւթ յո ւն ը իր դ պ ր ո ց ա կ ա ն կ յա ն ք ի ա մ ե ն ա դ ա ռ ն վիշտ ն էր։ Ա ղջկա ե տ և ի ց ե կ ա վ Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի Ե ր ր ո ր դ ը ։

Երբ Հ յ ո ւ բ ե ր դ ը

հ ա ս ա վ Հ ե լ ե ն ի ն , ե ր կ ո ւ ս ը մ ի պ ա հ շշնջա ց ի ն ք խ ո ր ա պ ե ս հ ո ւ ֊ գ ե լ ո վ Հ ո մ ե ր ի ն ։ Վ եր ջ ի ն զ ա ն գ ը հ ն չ ե ց և ո ւ ս ո ւ ց ի չն ա ս ա ց .

-— Բ ա վ ա կ ա ն է, լ ռ ո ւ թ յ ո ւ ն , խ ն դ ր ո ւ մ ե մ ։ Ո ՞ վ է բ ա ց ա կ ա ։ — Ե ս , — ա ս ա ց մ ի տ ղ ա ։ ն ր ա ա ն ո ւ ն ը Ջ ո Տ ե ր ա ն ո վ ա Էր ։ Նա դ ա ս ա ր ա ն ի խ ե ղ կ ա տ ա կ ն է ր ։ Ջ ո յ ի Լոր ս կ ա մ հ ի ն գ հ ա վ ա տ ա ր ի մ ն ե ր ը , նրա ծ ա ղ ր ա ծ ո ւ ա . կան

աղանդի

անդամները,

նրան

պա շտողները,

ր ա ս տ էի ն ա ր ձ ա գ ա ն ք ե լ ո ւ և գ ն ա հ ա տ ե լ ո ւ ն ր ա ս ր ա մ ի տ

պատ­ պա­

տ ա ս խ ա ն ը ։ Բ ա յ ց Հ ե լ ե ն է լ ի ո դ ն ու Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի ն շ ո ւ ռ ե կ ա ն

հ խ ս տ ո ւթ յա մ բ խ մբին,

ն ա յե ց ի ն

աղքա տ

դա սա րա նի ա յս

հ յո ւղ ա կնե ր ո ւմ

ժա ռա նղներին։

վշտացրեց,

որ երբ բ ո լ ո ր ը

Ա յո իր հ ե ր թ ի ն Հ ո մ ե ր ի ն ա յ ն ք ա ն դա դարել

է ի ն ծ ի ծ ա ղ ե լ ո ւ ց ք նա

կատակաբանների

ապ րողների պ ա յթ ե ց

հա ^ հ ա » , ք ր ք ի ջ ո վ ո ւ ղ ղ ա կ ի Հ յ ո ւ բ ե ր դ ի

արհեստական

«Հա ,

ե ր ե ս ի ն , որին ա ր հ ա ­

մ ա ր հ ո ւ մ է ր, և Հ ե լ ե ն ի ՝ որին պ ա շ տ ո ւ մ է ր։ Ապա ա ր ա դ դ ա ռ ­ նա լո վ Ջ ո յի ն , ա ս ա ց .

— Իսկ դու, Ջ ո , լսի ր, երբ մ ի ս Հ ի ք ս ն է խ ո ս ո ւ մ ։ •— Վերջ տուր հ ի մ ա ր ո ւ թ յո ւ ն ն ե ր ի դ Ջ ո դ ե ֆ , — ա ս ա ց մ ի ս ՀՒ քս ւ՛ և դ ա ր ձ ա վ Հ ո մ ե ր ի ն , — դու է լ, ե ր ի տ ա ս ա ր դ ։ Նա մ ի ր ո պ ե լ ո ե ց և դ ա ս ա ր ա ն ի ն ն ա յ ե ց . — Ա յժ մ , — ասաց ն ա , — ա սորեստ ա նցիների մա սին շա ­ րո ւնա կեն ք կարդալ մեր երեկվա թ ո ղ ա ծ տ ե ղ ի ց . պ ա հա նջո ւմ եմ

յո ւր ա ք ա ն չյո ւր ի

կան , կ ե ն տ ր ո ն ա ց ա ծ

ո ւ շ ա դ ր ո ւ թ յո ւ ն ը ,

յո ւր ա ք ա ն չյո ւր ի

ո ւ շ ա դ ր ո ւ թ յո ւ ն ը ։

նա խ

տևա­

մենք կկարդանք

մ ե ր հին պ ա տ մ ո ւ թ յ ա ն դ ա ս ա գ ր ք ի ց , ա պ ա կ ո ւ ն ե ն ա ն ք բ ա ն ա ­ վ ո ր վ ի ճ ա կ ա բ ա ն ո ւ թ յ ո ւ ն մ ե ր կ ա ր դ ա ց ա ծ ի 2ո լր ջ ր ։ Կ ա տ ա կ տ ս ե ր ր չ կ ա ր ո ղ ա ց ա վ դ ի մ ա ն ա լ ս ր ա մ տ ե լ ո ւ ա յ ս ա– ոիթին,

— Ո չ,

միս

Հ ի ք ս ,— տ ոա ջա րկեց

դիսկուսիա չ ա ն ե ն ք . եկեք

լուռ

ն ա ,— եկեք

վիճենք,

որ

ես

բանավոր

կարողանամ

ք ն ե լ։ Հավատարիմները

նորից ծիծա ղից

պա յ թ ե ց ի ն , իսկ

սնա –

ս լա ր ծ ն ե ր ը , ա ր հ ա մ ա ր հ ա ն ք ո վ շուռ ե կ ա ն ։ Մ իս Հ ի ք ս ը կ ա տ ա ­ կաբա նին

անմիջա պ ես

դ ժ վ ա ր էր

տ ղ ա յի

չպ ա տ ա սխ ա նեց,

ս ր ա մ տ ո ւթ յա ն ը

որովհետև

չդ նա հ ա տ ել,

իսկ

նախ՝ հետ ո՝

կ ա ր ե լի չ է ր նրա հ ետ վ ե ր ա բ ե ր վ ե լ ա յ ն պ ե ս ք որ զ վ ա ր թ մ թ ն ո ­ լորտ ը շա րունա կվեր։ Ի ա յց

ա ն պ ա յմ ա ն ո ր ե ն ա նհրա ժեշտ

էր

ն ր ա ն կ ա ր գ ի հ ր ա վ ի ր ե լ ։ Ի վերջ ո խ ո ս ե ց .

— Ջ ո ղ ե ֆ , դուք պ ե տ ք է բ ա ր ի լ ի ն ե ք , — ա ս ա ց ն ա , — մ ա ^ ն ա վ ա ն դ ա յ ն դ ե պ ք ո ւ մ , ե ր բ դուք ճ ի շտ ե ք , ի ս կ ես ս խ ա լ ։ բա ն

— ճ ի շ տ է, մ ի ս Հ ի ք ս , ն ե ր ո ղ ո ւ թ յ ո ւ ն , — ա ս ա ց կա տա կ ա ­ տ ղա ն,— պարզապես չե մ կա րողա նում ինձ զ ս պ ե լ։

Ա ս ո ւ մ ե ք բ ա ն ա վ ո ր վ ի ճ ա բ ա ն ո ւ թ յ ո ւ ն , ուրիշ ի ն չ տ ե ս ա կ վի–

Է ա բ ա ն ո ւ թ յո ւ ն կ ա ր ո ղ

է լի ն ել, դե,

Օ ք ե յ,

ներող ություն

եմ

խ նդրում, Հ ե տ ո , մ ի տ ե ս ա կ ի ն ք ն ա վ ս տ ա հ ո ւ թ յ ա մ բ ու ի ր ա ր ժ ե ք ի դ ի ֊ տ ա կ ց ո ւ թ յ ա մ բ դ լս ւխ ը շ ա ր ժ ե ր դ ե պ ի ո ւ ս ո ւ ց չո ւ հ ի ն և ա ս ա ց հ ո .. ւէանավոըո ղի տ ո ն ո վ .

- Օա րունա կեցե ք, միս Լ իքս ։ Շ ն ո ր հ ա կ ա լ ո ւ թ յ ո ւ ն , — ա ս ա ց ո ւ ս ո ւ ց չ ո ւ հ ի ն ։ — Ղե

—

բո ֊

լ ո ր դ , 1րի*1 ա ր թ ո ւ ն վ ի ճ ա կ ո ւ մ ։

— Հ^իՎ ա ր թ ո լ ն , — ա ս ա ց լորը հ ա մ ա ր յա ք ն ա ծ Թ եև

ծեր

Ջ ո ն , — ն ա յե ց ե ք

նրանց ք բ ո ֊

են ։

ո ւ ս ուց չուհուն

դուր

էին գ ա լիս

Զ ո յի

ս րա մ տ ո ւ֊

բ ա յց , ա յն ո ւա մ ե ն ա յն ի վ , զ գուշա ցրեց ն ր ա ն .

թ յո ւն ն ե ր ը

— Եթե մ ի ա ն դ ա մ էլ ի ն ձ ը ն դ հ ա տ ե ք , Զ ո զ ե ֆ , ես ս տ ի պ ֊ վ ա ծ կլին եմ

— Ես ս ՝ս ա ց

ձ եղ

ասելու

որ

գնա ք

դիրեկտորի

կա բինետ ը։

քիչ կ ր թ ո ւթ յա ն ձեռք բ ե ր ե լ, —

ա շ խ ա ւոում ե մ մ ի

կ ա տ ա կ ա բ ա ն ը , — որանը

ն ա յե ց ե ք ,

կիսով

չա փ

քնած

Լն, չ է ՞ ։

— Ա պա մ ի հ ա յ ա ց ք ն ե տ ե լ ո վ դ ա ս ա ր ա ն ո ւ մ ե ղ ո ղ ա շ ա ­ դեմքերին, ա վ ե լա ց ր ե ց , — բոլոր ի մ ընկերները,

կերտների

նո ւյնի ս կ մ ե ծ բ ե յս բ ո լ խ ա ղ ա ց ո ղ ն ե ր ը ։

— Ջ ո , լ ս ի ր >— ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ը ն կ ե ր ո ջ ը , — հ ե ր ի ք է ա ն ֊ ընդհատ

ք ե զ ց ո ւյց տ ա ս։

Բ ո լո ր ը գ ի տ ե ն ,

թ ե ղոլ ինչ խ ե ֊

լ ո ք ն ես ։

— Թավա կ ա ն է , — ա ս ա ց մ ի ս Հ ի ք ս ը , — ե ր կ ո ւ ս դ էլ լ ռ ե ք ։ Թ ա ֊ ց ե ք 1 1 7 - ր դ էջր> ե ր կ ր ո ր դ պ ա ր բ ե ր ո ւ թ յ ո ւ ն ը ։ — Բ ոլորը Բ աժ ն ց ի ն ա յ դ էջը և տ ե ղ ը րունա կեց

գ տ ա ն ։ — Հ ի ն ա շ խ ա ր հ ի պա տ մ ու թ յ ո ւ ն ր , — շա^.

ուսուցչուհին, — կարող է ձեզ

գ ի տ ո ւթ յո ւն ։ պ ա տ մ ո ւթ յա ն

Ա յս պ ի ս ի մեջ

ժա մանա կ,

ա յս ք ա ն

թվալ

մի ձա նձրա լր

երբ մ ե ր հա ս ա ր ա կ ո ւթ յա ն

իրա դա ր ձութ յուններ

են կ ա տ ա ր ֊

վ ո ւ մ , վ ա ղ ո ւ ց ա վ ա ր տ վ ա ծ մ ի ուրիշ ա շ խ ա ր հ ի պ ա տ մ ո ւ թ յ ո ւ ն ը ս ո վ ո ր ե լ ն ու հ ա ս կ ա ն ա լ ը կ ա ր ո ղ է ա ն օ գ տ ա կ ա ր թ վ ա ր սի կ ա ր ծ ի ք ը

ճ ի շտ չ է ։

Մեզ

հա մա ր շատ

կարևոր է իմ ա ն ա լ

ուրիշ ժ ա մ ա ն ա կ ն ե ր ի , ուրիշ մ շ ա կ ո ւ յ թ ն ե ր ի , ուրիշ ժ ո ղ ո վ ո ւ ր դ ֊ ն ե ր ի և ուրիշ ա շ խ ա ր հ ն ե ր ի մ ա ս ի ն ։ Ո ՞ վ է ց ա ն կ ա ն ո ւ մ դ ա ս ա ֊ բ ա ն ի առաջը գալ և կա րդա լ։

Ե րկու ա ղ ջ ի կ ն ե ր և Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի Ե րրորդը ձ ե ռ ք ե ր ը բ ա ր ձ ֊ րա ցրին։ Կ ա տ ա կ ա բա ն Ջ ո ն շուռ ե կ ա վ դեպ ի Հ ո մ ե ր ը և ա ս ա ց .

— Մի է դ տ ղ ա յ ի ն ն ա յ ի ր , խ ն դ ր ո ւ մ ե մ ։ Կ ա րդա լու

ցա ն կ ո ւթ յո ւն

ո ւ ս ո ւ ց չո ւ հ ի ն

Հ ե լե ն

հ ա յտ ն ա ծ

էլիոդին

ընտ րեց,

երկու

ա ղջիկներից

գեղեցկուհուն

և սնա­

պ ա ր ծ ի ն ։ Հ ո մ ե ր ը հ ի ա ց ա ծ դ ի տ ե ց նրա դ ա ս ա ր ա ն ի ա ռ ա ջ ը գ ա ֊ լ ը ։ Ա ղջիկ ը կ ա ն գ ն ե ց , ապա ե ր և ա կ ա յե լի

մի պ ա հ

շատ

ա մենա մա քուր

ա վ ե լի

գեղեցկա ցավ,

և ա մ ենա գրա վիչ ձ ա յն ո վ

ս կ ս ե ց կ ա ր դ ա լ ։ Հ ո մ ե ր ը ա մ բ ո ղ ջ ժ ա մ ա ն ա կ հ ի ա ն ո ւ մ էր ա յ դ ­ պիսի մ ա րմ նի

և ա յդ պ ի ս ի ձ ա յն ի

ա ն հա վ ա տ ա լի

— Ա սորեստ ա նցիները,— կարդաց կար ք թ ո վ , մ ա զ ե ր ո վ

և մորուքով

հրա շքով։

է է ի ո ՂԱ>—

Հե լե ն

ո յյդ մ ա ր դ ի կ , հյո ւս ի ս ո ւմ

շ ե ն ա ց ր ի ն ն ի ն վ ե ն և դ ա ր ձ ր ի ն զ ո ր ա վ ո ր տ ե ր ո ւ թ յ ո ւ ն ։ Մի ք ա ­ նի պ ա տ ե ր ա զ մ ն ե ր ի ց ա յլ ց եղ եր ի լա սա ր

դեմ,

հետո

հիթիթների,

եգիպտացիների և

նրա նք ն վ ա ճ ե ցի ն Բա բելոնը

Ա ռ ա ջի ն ի ժ ա մ ա ն ա կ

Թ իկլա տ

Պա–

հ ա զ ա ր հ ա ր յո ւ ր տ ա ր ի մ ե ր թ ը

վա ր կութ յունից ա ռա ջ։ Դրա նից հետ ո, ա մ բողջ դ ա ր եր Հ ի շ խ տ ֊ ն ո ւ թ յ ո ւ ն ր ե ր ե ր ո ւ մ էր ք ա ր ի ց կ ա ռ ո ւ ց վ ա ծ Ն ի ն վ ե ի և ա ղ յ ո ւ ս ի ց կա ռուցվա ծ

Բ տ րելոնի

Ասիրիա բ ա ռ ե ր ի

միջև,

միջև։

Ոչ

մ ի ա ռ ն չ ո ւ թ լուն Սիրիա և

որովհետև

ասորիները

կ ո վ ո ւ մ էի ն

ս ի ր ի ա ց ի ն ե ր ի դ ե մ , մ ի ն չ և որ Թ ի կ լ ա տ Պ ա լ ա ս ա ր Ե րրորդը նը– վ ա ճ ե ց դ ր ա ն ց և Ւ ս ր ա յե լ ի տ ա ս կ ո ր ա ծ ց ե ղ ե ր ը ա ք ս ո ր ե ց , Հ ե լե ն ը կ ա ն գ ա ռ ա վ շունչ ք ա շե լո ւ հ ա մ ա ր , ո ր պ ե ս զի կ ա ­ րողա նա ր

կարդալ Հա ջորդ

կա րդա լ սկսելը

Հոմեր

պ ա ր բեր ո ւթ յո ւնը ,

Մ ա քոլին

բ ա յց

նախքան

ասա ց.

— Ւսկ ի ն չ կ ա ս ե ք Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի Ե ր րորդի մ ա ս ի ն ։ Նա ո ՞ ւ մ ն վ ա ճ ե ց կ ա մ ի նչ ե ր և ե լ ի գ ո ր ծ կ ա տ ա ր ե ց ։ Բա րեկիրթ տղան ա նմիջա պ ես ոտ քի կ ա նգ նե ց և ք ա ղ ա ք ա ­ վա րի խ ս տ ո ւթ յա մ բ ա ս ա ց *

— Մ ի ս Հ ի ք ս, չ ե մ կ ա ր ո ղ թ ո ւ յ լ տալ^ որ դ ի տ ա վ ո ր յ ա լ կ ե ր ­ պ ո վ հ ա ս ց վ ա ծ ա յդպ իս ի վ ի ր ա վո րա նք ը չուղղվի կ ա մ ա ն պ ա ­ տ ի ժ մ ն ա * ս տ ի պ վ ա ծ ե մ ձ ե զ խ ն դ ր ե լ , որ հ ր ա մ ա յ ե ք մ ի ս տ ե ր Մ ա ք ո լ ի ի ն գ ն ա լ դ ի ր ե կ տ ո ր ի կ ա բ ի ն ե տ ը ... կ ա մ . * * , — ա ս ա ց նա շատ վ ճ ռ ա բ ա ր , – ա յդ գործը ինքս կ վ ե ր ց ն ե մ ի մ ձե ռ ք ը ։

Հոմերը նստ ա րա նից վեր թ ռ ա վ .

— Ա հ , լռի ր , — ա ս ա ց ն ա , — մ ի թ ե ” քո ա նունը Հ յո ւր ե ր դ է ք լ ի Ե րրորդ չ է ։ Լավ, ի ն շ ո ” վ ես դու ե ր և ե լ ի , կ ա մ ա ս ե ն ք , ի ՞ ն չ է ա ր ել Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի Ե ր կ ր ո ր դ ը , կ ա մ ի ն չ է ե ր բ և է ա ր ել Հ յ ո ւ ֊ բ ե ր դ է ք լ ի Ա ռ ա ջ ի ն ը ։ — Նա մ ի պ ա հ լ ռ ե ց , ա պ ա դ ա ր ձ ա վ մ ի ս Հի քս ի ն , հետո

Հ ելեն

հարց է , — ասաց նա ։

էլիոդին, — կա րծեմ,

դա լ ա վ , խ ե լ ո ք

Ա յն ո ւ հ ե տ և ն ա ն ո ր ի ց դ ի մ ե ց Հ յ ո ւ ր ե ր դ

է ք լ ի ի ն և կ ր կ ն ե ց իր հ ա ր ց ը , — ի ՞ ն չ ե ր և ե լի գ ո ր ծ են կ ա տ ա ր ե լ ։

— Գիտես

ի ն չ, — պ ա տ ա ս խ ա ն եց Հ յո ւբ ե ր դ ը , — ա ռնվ ա զն

ոչ մ ի է ք լ ի հ ա ս ա ր ա կ չի ե ղ ե լ ,— նա ս պ ա ս ե ց ,

փ ն տ ր ե լո վ մի

ա վ ե լի հ ա ր մ ա ր , խ ա ր ա ն ո ղ բ ա ռ , հ ե տ ո ա ս ա ց , — ճ ա մ ա ր տ ա կ ։ Ա յդ պ ի ս ի բ ա ռ Ե թ ա ք ա յ ո ւ մ ոչ ո ք լ ս ա ծ չկ ա ր *

— ճա մ ա ր տ ա ”կ ,— ասաց Հոմերը։ ո ւ ս ո ւ ց չ ո ւ հ ի ն ։ — Ա յդ րեց

է

նա

նշա նա կում,

ն ա , — և ո ր ո վ հ ե տ և ո ւ ս ո ւ ց չո ւ հ ի ն

գտ նում

ա յդ բ ա ռ ի ն ,

Հոմերը

շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց , — Լսի ր * էքէի

ե կ ա վ դեպի

ոչ մ ի ս ա հ մ ա ն ո ւ մ

դա րձավ

երեք

շուռ

միս Հ ի ք ս , — հ ա րց­ ւէր

Հ յո ւր ե ր դ էքէիին

և

ինձ ա յն պ ի ս ի ա ն ուններով

մ ի կ ո չի ր , որ ն ա խ ա պ ե ս չ ե մ լ ս ե լ ։

— ճ ա մ ա ր տ ա կ , — ա սա ց Հ յո ւբ ե ր դ ը , — նշա նա կում է ս ն ա ­ պ ա ր ծ , ա ն պ ե տ ք , ա վ ե լ ո ր դ ո ւ թ յ ո ւ ն , — նա ս պ ա ս ե ց գ տ ն ե լ ո ւ հա ^ մ ա ր ուրիշ, ա վ ե լի վ ի ր ա վ ո ր ա կ ա ն բ ա ռ ։

— Զ ա յ ն դ կ տ ր ի ր , — սպարւնաց Հ ո մ ե ր ը ։ Նա շ ո ւռ ե կ ա վ դ ե պ ի Հ ե լ ե ն է լ ի ո դ ր և <1պտաց Մ ա ք ո լ ի ն ե ր ի նշանա վոր

ծիծա ղով։ — ճ ա մ ա ր տ ա կ , — կրկնեց

ն ա ։ — Ա յդ

ի ՞ն չ տ եսա կ հ ա յհ ո յա ն ք է , — և ն ս տ ե ց ։ Հ ելեն էլիոդը

սպասեց

ո ւ ս ո ւ ց չո ւ հ ո ւ

նշանին ընթ երցում ր

շ ա ր ո ւ ն ա կ ե լո ւ հ ա մ ա ր ։ Թ ա յց մ ի ս Հ ի ք ս ը լ ո ւ ռ է ր ։ Հ ո մ ե ր ը վ ե ր ­ ջա պես

հա սկա ցա վ։

Նա վ ե ր կ ա ց ա վ

և ասաց

Հ յո ւր ե ր դ էք լի

Ե ր ր ո դ ի ն , — Լա վ , ն ե ր ո ղ ո ւ թ յ ո ւ ն ե մ խ ն դ ր ո ւ մ , ց ա վ ո ւ մ ե մ ։

— Շ ն ո ր հ ա կ ա լո ւթ յո ւն , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց

բա րեկիրթ

տո­

ղա ն և ն ս տ ե ց ։ Հ ի ն պ ա տ մ ո ւ թ յ ա ն դա սա տուն մ ի պ ա հ ն ա յ ե ց դ ա ս ա ր ա ն ի ն և. ա ս ա ց .

— Հ ո մ ե ր Մա ք ո լ ի ն և Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի ն դ ա ս ե ր ի ց հ ե տ ո կ ը ֊ մնա ն ս ե ն յա կ ո ւմ ։

— Բ ա յց , միս Լ ի ք ս , — ա սա ց Հ ո մ ե ր ը , — հա պ ա դ պ ր ո ց ա ­ կան

վա զքի մրցումնե րը։

— Դ պ ր ո ց ա կ ա ն վ ա զ ք ի մ ր ց ո ւ մ ն ե ր ը ի ն ձ չե ն հ ե տ ա ք ր ք ը – ր ո ւ մ ,— պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց ուս ուց շուհ ե ն , — ձ եր բ ա ր ո յ ա կան դ ա ս տ ի ա ր ա կո ւթ յո ւնը

նույնքա ն

կարևոր

է,

որքան

ձ եր

ֆի~

զ ի կ ա կ ա ն դ ա ս տ ի ա ր ա կ ո ւ թ յ ո ւ ն ը ։ Գ ուց ե և ա վ ե լի կ ա ր և ո ր ։

֊

Մի ս Լ ի ք ս , — ա ս ա ց Հ յ ո ւ ր ե ր դ կ ք լ ի ն ,— Ւ թ ա ք ա յի տ ա ս ­

ն ա մ յ ա կ ը ի ն ձ վրա հ ույս է դ ր ե լ, որ ես կ հ ա ղ թ ե մ երկու հարյւււր ք ս ա ն յ ա ր դ ար գե լա վա զ ք ո ւ մ , իս կ երկ ու շ ա բ ա թ ա ր դ յո ւ ն ք ց ո ւ յ ց

հ ե տ ո , լա վ

կտ ա մ Հովտ ի մ ր ց ո ւմ ն ե ր ո ւմ ։ Վ ա խենում

եմ,

որ մ ա ր զ ի չ Բա յ ֆ ի լ դ ը պ ն դ ի ի մ մ ա սն ա կց ո ւ թ յ ա ն հ ա մ ա ր ։

— Ես ո չ ի ն չ չ գ ի տ ե մ մ ա ր զ ի չ Բ ա յ ֆ ի լ դ ի պ ն դ ե լո ւ մ ա ս ի ն , — ա սա ց Հ ո մ ե ր ը , — բ ա յց

կեսօրից հետո

կ ա տ ա ր ե լո ւ ե մ երկու

հ ա ր յո ւ ր ք ս ա ն յ ա ր դ ա ր դ ե / ա վ ա զ ք դ , ա ն պ ա յ մ ա ն ։ Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լի ն ն ա յ ե ց Հ ո մ ե ր ի ն .

— Ես չ գ ի տ ե ի , որ դու մ ա ս ն ա կ ց ե լ ո ւ ես մ ր ց մ ա ն ը ։ — Լա վ , ի մ ա ց ի ր , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը . ն ա դ ա ր ձ ա վ ո ւ ս ո ւ ց ­ չո ւ հ ո ւ ն , — մ ի ս Հ ի ք ս, ե թ ե դուք ա յ ս օ ր մ ե զ թ ո ւ զ տ ա ք գ ն ա լ, խ ոստ ա նում

ե մ ա յ լ և ս ոչ մ ի

ա ն հ ն ա զ ա ն դ չլ ի ն ե լ

կ ա մ որևէ

ա ն գ ա մ ա ն կ ա ր գ ո ւթ յո ւն չա նե լ, նմա ն բա ն

չկ ա տ ա ր ել։ նույնը

խ ո ս տ ա ն ո ւմ նաև Հ յո ւբ ե ր դ ը , ա յդ պ ե ս չ է * , Հ յո ւր ե ր դ ։

— Ա յ ո , ի ա ս տ ա )ւ ո ւ մ ե մ , մ ի ս Հ ի ք ս , — ա ս ա ց Հ լ ո ւ բ ե ր դ ը ։ — Ե րկ ո ւս դ էլ դ ա ս ե ր ի ց հ ե տ ո կ մ ն ա ք , — ա ս ա ց հին պ ա տ ­ մ ո ւ թ յ ա ն ո ւ ս ո ւ ց չո ւ հ ի ն ։ — Հ ե լ ե ն , խ ն դ ր ո ւ մ ե ս , շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ք կա րդա լ։ , « Դ ա շնա կից բա նա կները, — կարդաց Հ ե լե ն ը ,— խ ա լդերը հ ա ր ա վ ի ց , մ ե դ ա ց ի ն ե ր ն ոլ պ ա ր ս ի կ ն ե ր ը հ յ ո ւ ս ի ս ի ց , պ ա շ ա րեր ց ի ն Ա ս ո ր ե ս տ ա ն ի կ ա յ ս ր ո ւ թ յ ո ւ ն ը , և Ն ի ն վ ե ն խ ո ն ա ր հ վ ե ց նը– ր ա ն ց հ զ ո ր ո ւ թ յ ա ն ա ռ ա ջ ։ Նա բ ո ւ գ ո դ ո ն ո սոր ե ր կ ր ո ր դ ը կ ա ռ ա – վ ա ր եց Բ ա բե լո ն յա ն երկրորդ կ ա յս ր ո ւթ յո ւն ը ։ Հետ ո եկա վ մ ե ծ Ն յո ւ ր ո ս ը , Պ ա ր ս կ ա ս տ ա ն ի թ ա գ ա վ ո ր ը իր ն ե ր խ ո ւ ժ ո ղ

հորդա­

ն ե ր ո վ ։ Նրա հ ա ղ թ ա ն ա կ ը , ս ա կ ա յ ն , կ ա ր ճ ա տ և ե ղ ա վ , ո ր ո վ հ ե ­ տ և նրա հ ա ջ ո ր դ ն ե ր ի ն հետս* գ ա յ ո ւ մ Ա լե ք ս ա ն դ ր Մ ե ծ ը » ։

պ ա րտ ութ յա ն

մա տնեց

է– Հոմերը,

ձա նձրա ցա ծ,

հոգնած և ա ռինքնվա ծ

նախորդ

գիշերվա

ա ղ ջկ ա ք ա ղ ց ր

աշխ ա տ ա նքից

ձ ա յ ն ի ց , մ ի ա ղ ջկ ա ,

ո ր ը , ը ս տ ի ր ե ն , ս տ ե ղ ծ վ ա ծ էր մ ի ա յ ն իր հ ա մ ա ր , գ լ ո ւ խ ը դ ը ր ե ց իր ծ ա լ վ ա ծ թ և ե ր ի ն և ս կ ս ե ց հ ա ճ ո ւ յք զ գ ա լ մ ի բ ա ն ի ց

որ

հ ա վ ա ս ա ր էր ք ն ե լ ո ւ ն ։ Ո ա յց նա շ ա ր ո ւ ն ա կ ո ւ մ էր լ ս ե լ ա ղ ջկ ա ընթերցումը։

« — Ա յս թանկարժեք

խ ա ռնա րա նի ց,— կարդաց ժ ա ռա նգ ո ւթ յո ւն

ա Ղ2Ւ^Ը *—• աշխ՛արհը

ստացավ։

Հին

կտակարանի

Մ ո վ ս ե ս ի օ ր ե ն ք ն ե ր ը ի ր ե ն ց ս կ զ բ ո ւ ն ք ն ե ր ի մի մ ա ս ը պ ա ր տ ա ­ կ ա ն են Հ ա մ ո ւ ր ա բ ի ի կ ո ղ մ ի ց ձ և ա կ ե ր ս լ վ ա ծ օ ր ե ն ք ն ե ր ի ն , ո ր ո ն ց հ ա մ ա ր նա կ ո չ վ ո ւ մ է օ ր ե ն ս դ ի ր ։

Նրա նց թ վ ա բ ա ն ա կ ա ն

սիս­

տ ե մ ի ց , ո ր տ ե ղ ն ր ա ն ք օ դ տ ա գ ո ր ծ ո ւ մ էին տ ա ս ն ե ր կ ո ւ ս ի

աղ­

յո ւ ս ա կ ը և մ ե ր ծ ա ն ո թ տ ա ս ն ո ր դ ա կ ա ն ը , մ ե ն ք ժ ա ռ ա ն գ ե ց ի ն ք ժա մվա վա թսուն

րոպեն

և շրջա նակի

360 աստիճանները։

Ա րա բիա ն մ ե զ տ վ ե ց մ եր թ վ ա ն շ ա ն ն ե ր ը , որոնք մի ն չև ա յժ մ էլ կ ո չ վ ո ւ մ են ա ր ա բ ա կ ա ն , տ ա ր բ ե ր ե լ ո ւ հ ա մ ա ր հ ռ ո մ ե ա կ ա ն թվա նշաններից։

Ա սորեստ ա նցիները գտան

ցը; Ժամանակակից

դեղա գործա կա ն

արևի ժ ա մ ա ց ո ւ յ­

սիմվոլներն

ու Զ ո դ ի ա ­

կի ն շ ա ն ն ե ր ը բ ա բ ե լ ո ն ա ց ի ն ե ր ի ց են ս կ ս վ ո ւ մ ։ Հ ա մ ե մ ա տ ա բ ա ր վերջերս

Փ ոք ր

Ա ս ի ա յա մ

տ ա լ ի ս , որ ա յ ն տ ե ղ

կ ա տ ա րվա ծ պ եղումները

ե ղ ե լ է մ ի հ ր ա շ ա լի

ց ո ւյց

են

կ ա յսր ո ւթ յո ւն

— Մի հ ր ա շ ա լի կ ա յ ս ր ո ւ թ յ ո ՞ ւ ն , — ե ր ա զ ո ւ մ էր Հ ո մ ե ր ը , — որ տ ե ՞ղ ։

Ւ թ ա ք ա յո ՞ւմ ,

Եալիֆորնիա յի

Ւթաքա յ ո ՞ ւմ ։

Եվ ա յ դ

բոլորը ա ն հ ե տ ա ցա ՞վ , դ ժ ո ՞խ ք գ ն ա ց։ Առանց մ ե ծ մա րդկա նց, ա ռա նց մ ե ծ գ յո ւտ ե ր ի , ա ռա նց ժ ա մ ա ց ո ւյց ի , ա ռա նց թ վ ա ն ր շանն երի, ա ռա նց Զ ո դ ի ա կ ներ ի , ա ռա նց

զ ա վ ե շ տ ի ու ա ռ ա ն ց

ո րևէ բ ա ն ի ։ Ո ր տ ե ՞ղ էր ա յ գ մ ե ծ կ ա յ ս ր ո ւ թ յ ո ւ ն ը ։ նա որոշեց

նստել և

որոնել ա յն ։

Ս ա կ ա յն

նա մ ի ա յն

Հ ե լ ե ն է լ ի ո դ ի դ ե մ ք ը տ ե ս ա վ , որը գ ո ւ ց ե բ ո լ ո ր կ ա յ ս ր ո ւ թ յ ո ւ ն ­ ն ե ր ի ց ա վ ե լ ի մ ե ծ է ր . ն ա լ ս ե ց ա ղ ջկ ա հր ա շ ա լի ձ ա յ ն ը , որը գուցե մ ա ր դ կ ո ւթ յա ն

ա մ ե ն ա զ ա ր մ ա ն ա լի և ա մ ե ն ա մ ե ծ ն վ ա *

ճ ում ներից մեկն էր։

« — Հ ի թ ի թ ն ե ր ը , — շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց ա ղ ջ ի կ ը >— ծ ո վ ե ր ո վ ի ջ ա ն ց ա ծ , դ ե պ ի Ե գ ի պ տ ո ս ։ Ն ր ա ն ք ի ր ե ն ց ա ր յո ւ ն ը խ ա ռ ն ե ց ի ն հը~ ր ե ա ն ե ր ի ա ր յա ն և հ ր ե ա ն ե ր ի ն տ վ ե ց ի ն հ ի թ ի թ ա կ ա ն ք ի թ ը յ>։

Հ ե լ ե ն ը դ ա դ ա ր ե ց ր ե ց ը ն թ ե ր ց ո ւ մ ր և դ ա ր ձ ա վ հին պ ա տ մ ո ւ *. թ յա ն դա սա տ ուին,

— ^՝1ի*ի վ ե ր ջ ն է > մ ի ս Լ ի ր ս , — ա ս ա ց ն ա ։ — Շ ա տ լ ա վ , Լ ե լ ե ն , — ա ս ա ց մ ի ս Լ իքս լւ , — շ ն ո ր հ ա կ ա լ ո ւ ֊ թ յո ւ ն հ ր ա շ ա լի ը ն թ ե ր ց ա ն ո ւ թ յ ա ն հ ա մ ա ր ։ հ ա ր ո ղ ե ք ն ս տ ե լ ։

Գ կ Ո հ և ւ

ՃԱՌ ՄԱՐԳԿԱ8ԻՆ -8ԹԻ ՄԱՍԻՆ

Միս Հ ի ք ս ը ս պ ա ս ե ց Հ ե լ ե ն ի ն ս տ ե լ ո ւ ն , ա պ ա ն ա յ ե ց ա ջ ա ֊ ւերտ ների դ ե մ ք ե ր ի ն .

— Ա յժ մ , — ասա ց ն ա , — մենք ի ՞ն չ սովորեցինք։ - Որ ա շ խ ա ր հ ի բ ո լ ո ր մ ա ր դ ի կ ք ի թ ո ւ ն ե ն , — ա ս ա ց Լո ՚ե ր ր ։ Ա յս պ ա տ ա ս խ ա ն ի ց մ ի ս Լ ի ք սը ա ն ա կ ն կ ա լ ի չ ե կ ա վ հ

— Ուրիշ ի ՞ ն չ , — հ ա ր ց ր ե ց ն ա ։ — Ա յն , որ ք թ ե ր ը ոչ մ ի ա յ ն շ ն չ ե լո ւ և մ ր ս ե լ ո ւ հ ա մ ա ր են, ։յլ նա և հին պ ա տ մ ո ւթ յա ն

փ ա ս տ ե ր ը ճ շտ ո ր ե ն հ ա ս կ ա ն ա լ ո ւ

ա մ ար։ Միս Լ ի ք ս ց Լ ո մ ե ր ի ց շ ո ւ ռ ե կ ա վ և ա ս ա ց ,

— Մի ուրիշը թ ո ղ ա ս ի ։ Ը ս տ ե ր և ո ւ յ թ ի ն ք թ ե ր ը Լ ո մ ե ր ի ն ս տ հ ե ռ ո ւ ն ե ր ն են տ ա ր ե ր

— Գ ր ք ո ւ մ է գ ր վ ա ծ , ա յ դ պ ե ս չ է ՞ ) — ա ս ա ց Լ ո մ ե ր ը , – հա– ա ի ն չ ո ՞ ւ են գ ր ե լ, պ ե տ ք է

որ կ ա ր և ո ր լ ի ն ի ։

— Մ ի ս տ ե ր Մ ա ք ո լ ի , գ ո ւ ց ե դ ո ւ ք ո ւ զ ո ւ մ եք ք թ ե ր ի մ ա ս ի ն ի ընդա րձակ ճա ՞ռ ա ր տ ա ս ա ն ե լ ա ս ա ց

— Լավ,— ա սա ց ո յ ց հին

Լ ո մ ե ր ը , — գուցե

պ ա տ մ ո ւթ յո ւնը

ոչ

մ եզ մի բա ն

միս Լ ի ք ս ը ։ իսկա կան

ճառ,

սովորեցնում

է,– ~

ս ն դ ա ղ ո ր ե ն , ա ռ ա նց ա ն հ ր ա ժեշտ ո ւթ յա ն բա ռ եր ը շեշտ ելով, ս շ ա ր ո ւն ա կ ե ց ,– մարդիկ

միշտ

քիթ

են

ունեցել,

տ յդ

ա֊

պ ա ցուցելո ՜ւ հ ա մ ա ր հ ե ր ի ք է , որ դ ա ս ա ր ա ն ո ւ մ գ տ ն վ ո ղ յո ւ ր ա ^ մ յ ո ւ ս ն ե ր ի ն ։ — Նա ն ա յ ե ց շ ո ւ ր ջ ը , - ա մ ե ն — Նա մ ի պ ա հ կ ա ն գ ա ռ ա վ , ո ր ո շ ե լո ւ հ ա մ ա ր , թ ե

ք ա ն չյո ւր ոք ն ա յի տեղ ք իթ ։

ա յ գ թ ե մ ա յ ո վ ուրիշ

ի նշ կ ա ր ե լ ի

էր ա ս ե լ , ա պ ա շ ա ր ո ւ ն ա ­

կ ե ց , — ք ի թ ը մա ր դ կ ա յի ն դ եմ ք ի գուցե ա մ ենա ծի ծ ա ղ ելի մա սն է ։ նա միշտ մի տեսակ շ փ ո թ ո ւթ յա ն ա ռ ի թ է եղել մ ա ր դ կ ա յի ն ց ե ղ ի հ ա մ ա ր և հ ի թ ի թ ն ե ր ը , հ ա վ ա ն ա բ ա ր , հ ա ղ թ ո ւ մ էի ն բ ո լ ո ­ ր ի ն , ո ր ո վ հ ե տ և ն ր ա ն ց ք թ ե ր ը շ ա տ մ ե ծ է ի ն և կ ե ռ ։ Կա րևոր չէ թե

ո վ հնա րեց

ա ր ևի ժ ա մ ա ց ո ւ յ ց ը ,

ո ր և է մ ե կ ը հ ն տ ր ե լո ւ ո ՞վ

հնա րեց

որովհետև

էր ժ ա մ ա ց ո ւ յ ց ը ։

վաղ թե

Կ ա րևորն

ուշ

ա յ ն է, թ ե

քիթը։

Կա տակաբան

Տ՛ոն լ ս ո ւ մ էր մ ե ծ հ ե տ ա ք ր ք ր ո ւ թ յ ա մ բ , ն ո ւ յ ն ­

իսկ նա խ ա նձ ով։ Լ ոմերը շա րունա կեց.

-

Որ ոշ մ ա ր դ ի կ

խ ոսում

են ի ր ե ն ց ք թ ի մ ե ջ ։

Շատերը

խ ռ մ փ ա ց ն ո ւ մ են ք թ ո վ , ի ս կ ո ւ ր ի շ ն ե ր ս ո ւ լո ւ մ կ ա մ ե ր գ ո ւ մ են քթով։

Կան մ ա ր դ ի կ ,

ո մ ա ն ք էլ

իրենց

որոնց

ա ռ ա ջ ն ո ր դ ո ւ մ են ք թ ի ց բ ռ ն ա ծ ,

քիթը օգտ ա գործում

են ուրիշի

գործերն

ո ւ ս ո ւ մ ն ա ս ի ր ե լո ւ և ա ն թ ո ւ յ լ ա տ ր ե լ ի տ ե ղ ե ր մ տ ց ն ե լ ո ւ հ ա մ ա ր ։ Փ թ ե ր են ջ ար դ վ ե լ կողմից

ս ի ր ա յի ն

կա տ ա ղա ծ շների

կամ կինոդերասանների

վեպ եր բեմա գրելու

փակվել քթերի վրա,

կամ

եղել

ժա մա նա կ։

են ք թ ե ր ,

Դռներ

են

որոնք բռ ն վ ե լ

ձո ւ կ ո տ ր ո ղ մ ե ք ե ն ա ն ե ր ի կ ա մ ն ո ւ յ ն ի ս կ պ ա տ ե ֆ ո ն ն ե ր ի

են

մեջ։

Ք իթ ը ա նշա րժ է ինչպ ես ծա ռը, բ ա յց լի ն ե լո վ շա րժա կա ն ա ֊ ռ ա ր կ ա յի ՝ գլխ ի վ ր ա , մ ե ծ պ ա տ ի ժ ն ե ր ի է ե ն թ ա ր կ վ ո ւմ , տ ա ր վ ե լո վ ա յն պ ի ս ի

տեղեր,

ուր ն ա մ ի ա յ ն

խ ա նգա րում

է։

՝Ոթի

պ ա շ տ ո ն ը հ ո տ ո տ ա լ ն է , բ ա յ ց որոշ մ ա ր դ ի կ ի ր ե ն ց ք թ ի ծ ա յ ­ րով

են ն ա յ ո ւ մ ուրիշ

արարքների

մարդկա նց նպ ատա կների,

վ ր ա ։ — Նա շ ո ւռ

եկավ

և ն ա յե ց

կենցա ղի

և

Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լի

Ե ր ր ո ր դ ի ն և ա պ ա Լ ե լե ն է լ ի ո դ ի ն , ո րի ք ի թ ը փ ո խ ա ն ա կ դ ե պ ի վ ե ր և տ ն կ վ ե լ ո ւ , ի ն չ - ո ր պ ա տ ճ ա ռ ո վ թ ե թ և ո ր ե ն դ ե պ ի ն ե ր ք և էր թ ե ք վ ե լ ։ — Ա յս մ ա ր դ ի կ ի ր ե ն ց ք թ ե ր ը ը ն դ հ ա ն ր ա պ ե ս են տ ն կ ո ւ մ ,

կ ա րծե լով ,

երկինք

որ ա յ դ պ ի ս ո վ կ ա ր ո ղ կ լի ն ե ն ե ր կ ի ն ք

մտ նելու։ Ո ա զմա թ իվ կ ե նդա ն իներ ռունգեր ունեն, բ ա յց ն ր ա ն ­ ց ի ց քչերը

ք ի թ ո ւ ն ե ն , ա յ դ բ ա ռ ի ի ս կ ա կ ա ն ի մ ա ս տ ո վ ։ Սա–

յն հ ո տ ա ռ ո ւթ յա ն

զգա յա ր ա նը

ր գ ա ց ա ծ է , քա ն ա յն

կ ե ն դ ա ն ի ն 1.րի մ ռ տ ա վ ե լի

մարդկա նց

մ ո տ ) որոնք քիթ

ունեն,

յ ց ոչ հ ա ս կ ա ց ո ղ ո ւ թ յ ո ւ ն ։ — Հ ո մ ե ր Մ ա քո լի ն խ ո ր ո ւ ն կ շ ունչ շեց և որոշեց եզրա փ ա կել իր ճ ա ռ ը ։ — Բթի

մաս ին ա մ ե ֊

կ ա ր և ո ր ն ա յ ն է, որ նա ա ն հ ա ն գ ս տ ո ւ թ յ ո ւ ն է ա ռ ա ջ ա ց ն ո ւ մ , ւ տ ե ր ա ղ մ ն ե ր ի պ ա տ ճ ա ռ է դ ա ռ ն ո ւ մ , հին ը ն կ ե ր ո ւ թ յ ո ւ ն ն ե ր նդում,

խ որտ ա կում

է բա զմա թիվ

երջանիկ

ընտ անիքներ։

ե մ , մ ի ս Լ ի ք ս , ես կարո ղ ե մ մ ր ց ո ւ թ յ ա ն գ ն ա ր Հ ի ն պ ա տ մ ո ւ թ յ ա ն ո ւ ս ո ւ ց չ ո ւ հ ի ն , թ ե և գ ոհ էր ա լս ա ն ն շ ա ն մ ա յի

շուրջ խ ո ս վ ա ծ

յ ց չէ ր

ե ր և ա կ ա յո ւթ յա մ բ

կ ա ր ո ղ թ ո ւ յ լ տ ա լ,

հա ր ո ւս տ

ճառից,

որ նա խ ա ն գ ա ր ե ր դ ա ս ա ր ա ն ի

ր գ ու կ ա ն ո ն ը ։

— Մ ի ս տ ե ր Մ ա ք ո լ ի , դ ա ս ե ր ի ց հ ե տ ո դուք կ մ ն ա ք դա սա ֊ . ն ո ւ մ , — ա ս ա ց ն ա , — ի ն չպ ե ս ն ա և դուք որ մ ե ն ք

վճռեցինք քթերի

հա րցը,

մ իստ եր է ք լի ։ Բա ^

ա յժ մ մի

ուրիշը թ ո ղ

տա հ ա յ տ վ ի մ ե ր կ ա ր դ ա ց ա ծ ի մ ա ս ի ն ։ Ոչ ոք չ խ ո ս ե ց ։

— Դե ,

դե , — ա ս ա ց մ ի ս

Հ ի ք ս ր , — մ ի ուրիշը թ ո ղ ա ր ֊

ւ հ ա յ տ վ ի է ո րևէ մ ե կ ը ։ Սա տա կա բ ա ն Ջ ո ն ը ն դ ո ւ ն ե ց հ ր ա վ ե ր ը ։

— Բթերը

կարմիր

սարանր մ ե ռ ա ծ է

են, մա նուշա կները՝

կ ա պ ո ւ յ տ ։ Ա յո

և շա տ հ ա վ ա ն ա բ ա ր ՝ նա և դուք,

— Ուրիշ խ ո ս ո ղ չ կ ա ՛*,— հ ա ր ց ր ե ց մ ի ս Հ ի ք ս ր ։ * - Մ ե ծ ք թ ե ր են ո ւ ն ե ն ո ւ մ հ ա ճ ա խ ն ա վ ա ս տ ի ն ե ր ն ու ճ ա ֊ պ ա րհորդները,— ասա ց մի ա ղջիկ։ <— Բոլոր ե ր կ գ լ խ ա ն ի տ ղ ա ն ե ր ը ո ւ ն ե ն ո ւ մ են ե րկ ու ք ի թ , – աց Ջ ո ն։

— ՛Բիթը

եր բեք գլխ ի ետ ևի

մ ա ս ո ւ մ չի լ ի ն ո ւ մ , — ա ս ա ց

յի հի ա ց ո ղ ն ե ր ի դ մ ե կ ը ։

֊

Մի ուրիշը, — ա ս ա ց մի ս Հ ի ք ո ը

յի , տ վեց անունը, — Հենրխ

և դա ռնա լով մի

դու ի ՞ ն չ կ ա ս ե ս ։

— Բ թ ի մ ա ս ի ն ես ո չ ի ն չ չ դ ի տ ե մ , — ա ս ա ց Հ ե ն ր ի ն ։ Ջ ոն դա րձա վ Հենրիին*

տ ր֊

- - ի նչպ ե՞ս

թ ե , — զարմա ցավ

ն ա , — իսկ

ո ՞ վ էր Մ ո վ ՞

ս ես ը ։

— — — —

Մ ովսեսը ա ստ վա ծա շնչում էր, — ասա ց Հենրին։ Նա ք ի թ ո ւ ն ե ՞ ր , — Հ* ա ք ք ք ե ց Ջ ո ն ։ ուներ, — պ ա տ ա ս խ ա նեց

իհարկե (/ ա տ

Լա վ>

ք իթ ուներք ա յ ,

ուրեմն

ա յսպ իսի

սա հին պ ա տ մ ո ւ թ յ ա ն բա ն

ինչո ՞ւ մի

ա սում*

«Մ ովսեսր

մի

ահա գ ի ն ք ի թ , — ա ս ա ց Ջ ո ն , —

դ ա ս է. ի ն չ ո ՞ ւ

Մ ո վ ս ե ս — քթք1

սովորել։

չես

Հենրին։

չե ս փ ո ր ձ ո ւ մ մի ո րևէ

Դ^Ղ> հ ն ո ւ թ յո ւ ն — պ ա տ մ ո ւ ­

թ յո ւ ն ։ Հ ա ս կ ա ն ո ՞ւմ ես։ Հենրին

փորձեց

հա սկա նա լ։

— Մ ո վ ս ե ս , ք թ ի դ ե ղ , — ա ս ա ց ն ա , — ո չ, ս պ ա ս ի ր , Մ ո վ ֊ ս ե ս ի ք ի թ ը մ ե ծ ք ի թ էր։

— 0 յ , — ա ս ա ց Ջ ո ն , — դու

ե ր բ ե ք ո չի ն չ չե ս

Դու պ ի տ ի մ ա հ ա ն ա ս ա ղ ք ա տ ա ն ո ց ս ւ մ ։ ո ւն ե ր , մ ի պարզ

ա հ ա գ ի ն ք ի թ , շա տ ք թ ե ր ի պ ե ս ։ Հ ե ն ք ի ,

բա նր

պետք

է հա սկա նաս։

ս ո վ ո ր ե լո ւ ։

Մ ովսեսր մի մ ե ծ ք ի թ Ա յժ մ

այդ

շատ

մտածիր

ա ձԴ

մասին։

— նա վա կա ն

է,

թողեք

ա յ դ >— ա ս ա ց

միս

Հիքսը

ուրի շ։

— Ձեռքը

ա վ ե լի

արագաշարժ

է, քա ն

աէ ք ը >— ա ս ա ց

Ջ ո ն , — Բ Լսյ Տ մ ի ա ^ն ք ի թ ն է վ ա ղ ո ւ մ ։

— Մի ս Հ ի ք ս , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ր , — դուք պ ե տ ք է թ ո ւ յ լ տ ա ք ի ն ձ մ ա ս ն ա կ ց ե ք երկու հ ա ր յո ւ ր

— ինձ որևէ

1Լար1քքէ մ ր ց ո ւ մ

ք սա ն յա ր դ ա ր գ ե լա վ ա զ ք ի ն ։ չի հ ե տ ա ք ր ք ր ո ւ մ , — ա ս ա ց

մ ի ս Հ ի ք ս ը ։ — ^ 1ր ՒՀ իյ ո ս ո Ղ։ — 9 ա յ ց , մ ի ս Հ ի ք ս , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ր , — ա յ ս ք ն ա ծ դա սա ֊ բա ն ի ն ձեր փ ոխ ա րեն

ես կ յ ա ն ք ն ե ր շ ն չ ե ց ի ,

ա յ դ պ ե ս չէ ։ Ես

ն ր ա ն ց մ ղ ե ց ի , որ խ ո ս ե ն ք թ ե ր ի մ ա ս ի ն ։

— Դա ն յ ո ւ թ ի ց դուրս է , — ա ս ա ց հին պ՛ա տ մ ո ւթ յ ա ն դ ա ֊ ս ա տ ա ն ։ — Ոլ րիշ մ ե ՞ կ ը ։ ի ա յ ց ա ր դ ե ն ուշ էթ* վ ա զ ք ի մ ր ց մ ա ն ը գ ն ա լո ւ Հ յ ո տ ե ր դ է ք լ ի Ե ր ր ո ր դ ի ;,։

Զ ա նդը հնչե ց։

Բ ոլորը վ ե ր կ ա ց ա ն

համար, բա ցի Հոմեր

Մ ա քոլիից

և

ԵՐԿՈՒ ՀԱՐՍ11ՒՐ ՔՍԱՆ ՍԱՐԳ ԱՐԳԵԼԱՎԱԶՔԸ

Ի թ ա ք ա յի մ ի ջնա կ ա ր գ դպ ր ո ցի ֆ ի զկ ո ւլտ ո ւր ա յի դա սա տ ուն կանգնած ռա ջ։

էր

Ի թ ա ք ա յի

միջնակարգ

Ա յ դ մ ա ր դ ո ւ ա զ գ ա ն ո ւ ն ը Իք

մա սին

միստեր

Ռ ոբերտ

Ա իթէԻ յր

դպ րոցի

դիրեկտորի ա -

էր, մ ի հ ա ն գ ա մ ա ն ք տեղական

ո րի

օրա թերթում

ծ ա ղ ր ա ն կ ա ր էր տ պ ե լ ((Հա վ ա տա լ , թ ե ոչ)) վ ե ր ն ա գ ր ո վ ։ Մ ի ս ­ տ եր Իքի ա ռ ա ջ ի ն ա ն ո ւ ն ը

Օսկար է ր , ի ս կ դա ո ւ շ ա դ ր ո ւ թ յա ն

արժանի չէ։

— Մ իս Հ ի ք ս ը , — ա ս ա ց Ի թ ա ք ա յ ի մ ի ջ ն ա կ ա ր գ դ պ ր ո ց ի դ ի ­ ր ե կ տ ո ր ը , — ա մ ե ն ա հ ի ն և ա մ ե ն ա լ ա վ դ ա ս ա տ ո ւ ն է, որ ե ր բ և է ա յ ս դ պ ր ո ց ը ո ւ ն ե ց ե լ է ։ ն ա ի մ ո ւ ս ո ւ ց չո ւ հ ի ն է ր , ե ր բ ես հ ա ­ ՛ճախում էի Ի թ ա ք ա յ ի

միջնակարգ դպ րոցը,

ո ւ ս ո ւ ց չո ւ հ ի ն է ր , մ ի ս տ ե ր

նմա նապ ես

ձ եր

յ ֆ ի լ դ ։ Ց ա վ ո ւ մ ե մ , որ չ ե մ կ ա ­

ր ո ղ նրա ղ լխ ի վրա ճ ով թ ո չ ե լ և վ ե ր ա ց ն ե լ պ ա տ ի ժ ը մ ի զ ո ւ յ գ տ ղ ա ն ե ր ի , ո ր ո ն ք ա ն կ ա ր գ ո ւ թ յ ո ւ ն են ա ր ե լ ։

— Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի Ե րրորդը ա ն կ ա ր գ տ ղա չ է , — ա ս ա ց դ ա ­ ս ա տ ո ւ ն, -

Հ ոմեր

Մ ա քոլին

ա յո ,

անկարգ

է ք իսկ

Հ յո ւր ե ր դ

է ք լ ի ն ՝ ո չ ։ Նա մ ի կ ա տ ա ր յ ա լ փ ո ք ր ի կ ջ ե ն տ լ մ ե ն է։

— Ա յո ,

ասաց

ընտա նիքից ,է ։ հետո մնա լ

դ ի ր ե կ տ ո ր ը , — Հ յո ւր ե ր դ

էքէին

հա ր ո ւս տ

Ի՝այց եթ ե մ ի ս Հ ի ք ս ը ն րա ն ա ս ե լ է դ ա ս ե ր ի ց

ո ւ ր ե մ ն սյեաք է լքնա;

Կասկած չկա ,

որ նա մ ի

փ ո ք ր ի կ , կ ա տ ա ր յա լ ջ ե ն տ լ մ ե ն է ։ Ես ն ր ա հ որ ը հ ի շ ո ւ մ ե մ ։ Կա­ տ ա ր յա լ է ր ք կ ա տ ա ր յ ա լ ։ դ ա ս ա տ ո ւ է,

Ի ա յց միս Հիքսր

և նա ե ր բ ե ք չի

հին պ ա տ մ ո ւ թ յ ա ն

պ ա տ ժ ի ո րևէ մ ե կ ի ն ,

ե թ ե նա

պ ա տ ժ վ ե լո ւ ա րժա նի չլի ն ի ։ Հ յո ւր ե ր դ էքլին թ ո ղ մի ա յլ ժ ա ­ մանակ վա զի։ Դ ի ր ե կ տ ո ր ը կ ա ր ծ ե ց , որ հ ա ր ց ը փ ա կ վ ա ծ է ։ Ֆ ի զ կ ո ւ լ տ դա~* ս ա տ ո ւ ն գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ց դուրս ե կ ա վ ։ Ի ա յ ց ն ա ֆ ի զ կ ո ւ լ տ հ ր ա ­ պարակ չգնա ց

ա յ լ մ տ ա վ հին պ ա տ մ ո ւ թ յ ա ն դ ա ս ա ս ե ն յ ա կ ը ։

Ա յս տ ե ղ նա գ տ ա վ Հ ո մ ե ր ի ն , Հ յ ո ւ բ ե ր դ խ յ և մ ի ս Հ ի ք ս ի ն ։ խոնարհվեց

ծ ե ր ո ւ ս ո ւ ց չո ւ հ ո ւ ա ռ ա ջ և ժ պ տ ա ց ,

Նա

— Միս

Լ ի ք ս ,– ասաց

ն ա , — ա յս

խնդրի

կա պ ա կցու­

՛ թ յ ա մ բ ես խ ո ս ե լ ե մ մ ի ս տ ե ր Ւքի հ ե տ ։ — ն ա հ ա ս կ ա ց ն ե լ տը– Վ ե յ , որ ի ն ք ը ի ր ա վ ո ւ ն ք էր ս տ ա ց ե լ Ե րրորդին

տ ա ն ե լո ւ ։

գ ա լո ւ և Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լի

Ս ա կ ա յ ն , ա (Ա խ ո ս ք ի

վրա ա նմիջա պ ես

Հ ո մ ե ր Մ ա քոլին վեր կ ա ց ա վ , կա րծես խ ոս քը իր ա զ ա տ վ ե լո ւ մասին լիներ։

— Ես ք ե զ հ ա մ ա ր չ ե մ ե կ ե լ , — ա ս ա ց դ ա ս ա տ ո ւ ն տ հ ա ճ ո ւ ­ թ յ ա մ բ ։ — Նա շ ո ւ ռ ե կ ա վ դ ե պ ի մ յ ո ւ ս տ ղ ա ն և ա ս ա ց , — մ ի ս -

տեր Խ ւՒ։ — Ւ՞նշ ե ք ո ւ զ ո ւ մ ա ս ե լ , — ա ս ա ց հին պ ա տ մ ո ւ թ յ ա ն դ ա ­ սա տ ուն։

— Մ իստ եր է ք լի ն , — ա սա ց ֆ իզկուլտ դա սա տ ուն, — պ ետ ք է ա նմիջա պ ես

հագնի

կու հ ա ր յ ո ւ ր ք ս ա ն

իր ֆ իզկուլտ

յ ա ր դ $ ա ծր

շորերը

և գնա

եր­

ա րգե լք նե րով վ ա զ ք ի ։ Մենք

նրան սպ ա սում ենք։

— Ա յ թ ե ի ն չ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ ն ա վ ա ռ վ ո ւ մ էր ա ր դ ա ր զա յր ո ւյթ ի ց ,

— Լավ, — ա սա ց ն ա , — իսկ ես, մ իստ եր Մ ա ք ո լի ՞ն ։ Դ ա ­ սա տ ուն ա ռ ա ն ց նրա

ետևից,

մի

պ ա տ ա ս խ ա ն ե լ ո ւ դ ա ս ա ր ա ն ի ց դուրս վ ա զ ե ց ։ տեսակ հուզվա ծ

և ա մա չելով,

դուրս

գնա ց

Հ յո ւր ե ր դ էք լի Երրորդը։

— Տ ե ս ա ՞ք,

միս

Հիք ս,— բղա վեց

Հոմեր

Մ ա ք ո լ ի ն , — դա

ա ռ ա ն ձ ն ա շ ն ո ր հ ո ւ մ է, թ ե ո չ։ Հին

պա տ մ ո ւթ յ ա ն

դա սա տ ուն

ա յն պ ե ս

տ ա կնուվրա

էր

ե ղ ե լ կ ա տ ա ր վ ա ծ ի ց , որ հ ա զ ի վ կ ա ր ո ղ ա ց ա վ խ ո ս ե լ .

— Մ ի ս տ ե ր ք*ա չֆ ի է դ ը է — 1 7 ^ 1 ա 9

նա ,— հա րմար

է

ֆիզ­

կ ո ւլտ ո ւր ա դ ա ս ա վ ա ն դ ե լ ո ւ մ ի ա յ ն ի ր ն մ ա ն իշ ո ւկ ն երի ։ — Նա լ ռ ե ց , զ դ ալ ռ վ ի ր ն կ ա տ ո ղ ո ւ թ յ ա ն ա ն հ ա ր մ ա ր ո ւ թ յ ո ւ ն ը , — ն ե ր ե ­ ց ե ք , — ա ս ա ց ն ա , — թ ա Տ9 ա ձԴ մ ա ր դ ը ոչ մ ի ա յ ն տ գ ե տ է, ա յլ նաև ստ ա խ ոս։ Հ րա շա լի բ ա ր կ ո ւթ յա ն

էր մ ի ս

Հիքսին տեսնել

բ ն ա կ ա ն և անզուսպ

մ ե ջ ։ Հ ո մ ե ր ը զ գ ո ւ մ է ր , որ նա ա շ խ ա ր հ ի բ ո լ ո ր

ուսուցիչների մեջ լա վ ա դ ո ւյն ն է։

— Ես նրա ն ե ր բ ե ք չ ե մ ս ի ր ե լ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — լ ա վ է, որ դուք ևս շեք հ ա մ ա կ ր ո ւ մ ։ Ց

Մարդկային կատակերգության

— Ե ր ե ս ո ւ ն հ ի ն գ տ ա ր ի է , որ Ւ թ ա ք ա յի մ ի ջ ն ա կ ա ր գ է1Ըս1~ եմ ավան դում, — ասա ց միս Հիք– ս ր , — դ պ ր ո ց ա կ ա ն մ ա յ ր ե մ եղել Ւ թ ա ք ա յի հ ա ր յ ո ւ ր ա վ ո ր տ ր ֊

բ ո ց ո ւ մ հին պ ա տ մ ո ւ թ յ ո ւ ն

ղ ա ն ե ր ի և ա ղ ջ ի կ ն ե ր ի ։ Դա ս ե մ տ վ ե լ քո ե ղ բ ո ր ը ՝ Մ ա ր կ ո ւ ս ի ն է և ք ո ք ր ո ջը ՝ Ւ ե ս ի ն , և ե թ ե տ ա ն ը

փ ո ք ր ե ղ բ ա յ ր ն ե ր ու ք ո ւ յ ­

ր ե ր ո ւ ն ե ս , մ ի օր ն ր ա ն ց էլ դ ա ս կ տ ա մ ։

— Մ ի ա յն մ ի ե ղ բ ա յ ր , մ ի ս Հ ի ք ս , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — նրա ա նունը Ց ա լի ս ի ս

է ։ Ւնշպե ս էր ս ո վ ո ր ո ւ մ Մ ա ր կ ո ւ ս ը դ պ ր ո ­

ցում ։

— Մ ա ր կ ո ւ ս ր և Ւ ե ս ը , — ա ս ա ց մ ի ս Հ ի ք ս ր , — ե ր կ ո ւս ն էլ և քա ղ ա քա վ ա ր ի ։ Ա յո , — ավեքա ցրեց ն ա , — բ ա ր ե կ ի ր թ է ի ն , — և նա հ ա տ կ ա պ ե ս շ ե շ տ ե ր ա յդ բ ա ռ ը ։ — լա վ էի ն ՝ ա զնիվ

Հ ի ն մ ա ր դ կ ա ն ց ք ա ղ ա ք ա կ ի ր թ կ ե ն ց ա ղ ի ժ ա ռ ա ն գ ո ւ թ յ ո ւ ն ը նր– ր ա ն ց դ ա ր ձ ր ե լ էր ք ա ղ ա ք ա կ ի ր թ հ ե ն ց ծ ն վ ա ծ օ ր ի ց ։ ՝@եզ ն մ ա ն Ե ա ր կ ո ւ ս ն էլ ե ր բ ե մ ն

խ ո ս ո ւ մ էր կ ա ր գ ի ց

ե ր բ ե ք չէ ր ս տ ո ւ մ ։ Ա յ ժ մ , ները,

աշխարհի

ա յս

մ ա ր դ կ ո ւթ յա ն

Ւ ա յֆ ի լդ ն ե ր ր ,

դո ւր ս ,

ա յս

բ ա յց

նա

ստոր ա ր ա րա ծ­

ո ր ո ն ք ոչի ն չ

են,

բա ցի

հ ի մ ա ր ն ե ր լ ի ն ե լ ո ւ ց , կ ա ր ծ ո ւ մ են, որ պ ա ռ ա վ կին ե մ և ո Ժ Կ չ ե մ հ ա սկա նում։ նա ա լստ եղ եկա վ ե բ ա ց ա ր ձ ա կ ա պ ե ս ստ ե ց, ի ն չ պ ե ս ստ ել նստ ում

էր

անամոթ

է բա ղմա թիէլ

ա յս

անգամներ,

դա սա րա նում։

կերպ ով քծնելուց

Նա

ե ր բ , դե ո ե ր ե խ ա ,

ոչինչ չի

նրանց,

որոնք

սովոր ել, բա ղ ի իր

կարծիքով,

ի ր ե ն ի ց բ ա ր ձ ր են ։

— Ւ նչ եք ա ս ո ւ մ ,— ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը հին ա շ խ ա ր հ ի պ ա տ ­ մ ո ւթ յա ն

ո ւ ս ո ւ ց չի ն

մ ղելով

շ ա ր ո ւ ն ա կ ե լո ւ իր ք ն ն ա դ ա տ ո ւ ֊

թ յո ւն ր ։

— Ես ճ ա ն ա չ ո ւ մ ե մ ա յ ն պ ի ս ի չ ա վ մ ա ր դ կ ա ն ց , ո ր ո ն ք նրա կ ո ղ մ ի ց մ ի կ ո ղ մ են ք շ վ ո ւ մ , — ա ս ա ց ն ա ։ — Ա յ ս

նմա նների

մ ա ր դ ի կ կ լ ա ն ք ո ւ մ ա ռ ա ջ են գ ն ո ւ մ ս տ ե լ ո վ , խ ա բ ե լ ո վ և ճնշե–՝ լո վ նրա նց, ովքեր ա յդպ իս ի

ստոր վ ա ր մ ո ւն ք ի ց

բա րձր

են

կ ա ն գ ն ա ծ ։ Եր կ ա հա ր յո ւ ր ք ս ա ն յ ա ր դ վ ա զ ք ց ա ծ ր ա ր գ ե լ ք ն ե ­ ր ո վ ։ Ւ սկա պ ե ս ց ա ծ ր ։ Հին

աշխարհի

պ ա տ մ ո ւթ յա ն

դա սա տ ուն

սա րսա փ ելի

վ ի **

ր ա վ ո ր վ ա ծ էր։ նա խ որը շնչեց և թ ա շկ ինա կով սրբեց ա չքերը։

— Բա ն չ կ ա , մ ի հ ո ւ զ վ ե ք , մ ի ս Հ ի ք ս , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ —՚ Ես կ մ ն ա մ ։ Դ ուք կ ա ր ո ղ ե ք ի ն ձ պ ա տ մ ե լ կ ա ր գ ի ց դուրս խ ո ս ե ֊ չուս հ ա մ ա ր ։ Երևի չ կ ա ր ո ղ ա ց ա ի ն ձ զ ս պ ե լ , բ ա յ ց ա յ ս ո ւ հ ե տ և կ ա շ խ ա տ ե մ ի ն ձ լ ա վ պ ա հ ե լ ։ Ե ր բ ե ք չգ իտ եիք որ ո ւ ս ո ւ ց ի չն ե ր ը բ ո լ ո ր ի ն մ ա ն մ ա ր դ կ ա յ ի ն է ա կ ն ե ր են , ն ո ւ յ ն ի ս կ ա վ ե լի լ ա վ ը ։ Ո չի ն չ, մ ի ս Հ ի ք ս , դուք կ ա ր ո ղ ե ք ի ն ձ պ ա տ մ ե լ ։

— Ես ք ե զ պ ա տ մ ե լ ո ւ հ ա մ ա ր չէ ի պ ա հ ո ւ մ , Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո ֊ հին պ ա տ մ ո ւթ յ ա ն ո ւ ս ո ւ ց չ ո ւ հ ի ն , — ես մ ի շ տ դ ա ­

լ ի է— ա ս ա ց

ս ե ր ի ց հ ե տ ո պ ա հ ե լ ե մ ն ր ա ն ց , ո վ ք ե ր ի ն ձ հ ա մ ա ր թ ա ն կ են ե ղ ե լ ։ Պ ա հ ել ե մ ն ոա Կ

ա վ ե լի մ ո տ լ ի ն ե լ ո ւ հ ա մ ա ր ։ Դ ե ռ չ ե մ

հ ա վ ա տ ո ւ մ , ռր ս խ ա լ վ ե լ ե մ Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի ի ն կ ա տ մ ա մ բ ։ Մ ի ս ֊ տ եր Ո ա յֆ ի լդ ն

էր,

որ ն ր ա ն

ա ն հնա զա ն դ ո ւթ յա ն

ե ր կ ո ւ ս ի ն էլ մ ի վ ա յ ր կ յ ա ն հ ե տ ո

մղեց։

դ ա շ տ էի ո ւ ղ ա ր կ ե լ ո ւ ։

պ ա տ մ վե լո ւ հա մա ր չէիք պ ա հվել

Ձ եր Դուք

ա (լ դ ա ս տ ի ա ր ա կ վ ե լ ո ւ հ ա ­

մ ա ր ։ Ես հ ե տ և ո ւ մ ե մ ի մ դ ա ս ա ր ա ն ը ե կ ո ղ ե ր ե խ ա ն ե ր ի հոգու ա ճ ի ն և ուրա խ ՛ա նում ե մ ա յ ղ

աճի յո ւր ա ք ա ն չյո ւր նոր փ ա ս ­

տ ի ց ։ Դ ու ն ե ր ո ղ ո ւ թ յ ո ւ ն խ ն դ ր ե ց ի ր Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի ի ց > և թ ե և քո ա յ դ վ ա ր մ ո ւ ն ք ը ն ր ա ն ա մ ա շ ա ց ր ե ց , ո ր ո վ հ ե տ և զ գ ա ց , որ ար– մ ա ն ի չ է ր դ ր ա ն , նա շ ն ո ր հ ա լ ի ո ր ե ն ը ն դ ո ւ ն ե ց ք ո ն ե ր ո ղ ո ւ թ յ ա ­ ն ը ։ Ես ձ ե զ դ ա ս ե ր ի ց հ ե տ ո պ ա հ ե ց ի , ս ել ձ եր

երկ ուս ի հ ե տ ։ Ձ ե զ ա ն ի ց

որովհետ և ուզեցի խ ո ­

մ ե կ ը մ ի լ ա վ ու շա տ

հւս–

ր ա ս տ ը ն տ ա ն ի ք ի ց է, ի ս կ մ յ ո ւ ս ը մ ի լ ա վ ոլ շա տ ա ղ ք ա տ ըն ­ տ անիքից։

Եյւ ս ն ք ի ն

հա րմա րվելը

ա յս

ա շ խ ա ր հ ո ւ մ , գ ո ւց ե

նրա հ ա մ ա ր ա վ ե լի գ մ վ ա ր լ ի ն ի , ք ա ն ք ե զ հ ա մ ա ր ։ Ես ո ւ զ ե ­ ց ի , որ ի ր ա ր մ ի ք ի չ ա վ ե լի լ ա վ ճ ա ն ա չ ե ք ։ Դա շա տ կ ա ր և ո ր է։ Ո ւ զ ե ց ի խ ո ս ե լ ձ եր երկ ո ւս ի հ ե տ ։

— Ւնձ թ վ ո ւ մ է , որ ս ի ր ո ւ մ ե մ Հ յ ո ւ բ ե ր ղ ի ն , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — մ ի ա յն թ ե ,

նա ի ն չո ւ

է կ ա ր ծ ո ւ մ , որ ի ն ք ն ա վ ե լ հ

լ ա վ է, ք ա ն մ յ ո ւ ս տ ղ ա ն ե ր ը ։

— Ա յո ,

գ իտ ե մ ,— ասաց

հին

պ ա տ մ ո ւթ յա ն

ուսուցչու­

հ ի ն , — ես ք ե զ հ ա ս կ ա ն ո ւ մ ե մ , բ ա յ ց ա յս ա շ խ ա ր հ ո ւ մ , ի վ ե ր ­ ջո , յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յ ո ւ ր Տ երանովան

ա վ ե լի

բ ա յց Հ յո ւբ ե ր դ ն

մարդ

ո ւ ր ի շ ն ե ր ի ց և՛ լ ա վ է,

փ ա յլո ւն

էլ իր

ա շա կերտ

հերթին,

նույնքա ն

և

է, քան

վա տ։

Զո

Հ յ ուբ ե ր դ ը >

պ ա րկեշտ

է։

Դե­

մ ո կ ր ա տ ա կ ա ն երկրի մ ե ջ բ ո լ ո ր մ ա ր դ ի կ ծ ա յ ր ա ս տ ի ճ ա ն հա–*

վա սա լյ

են ի ր ա ր ։

Դրանից

հետո ա յդ

արդեն

գ ո ր ծ ն է, ի ր ե ն լ ա վ կ ա մ վ ա տ ց ո ւ յ ց տ ա լ

ամեն

մարդու

ա զնիվ կամ խ ենթ

մ ե ծ ա ն ա լ , ի ն չ պ ե ս ի ն ք ն է ց ա ն կ ա ն ո ւ մ ։ Ես ա շ խ ա տ ո ւ մ ե մ , որ ի մ տ ղ ա ն ե ր ն ու ա ղ ջ ի կ ն ե ր ր ի ր ե ն ց դ ր ս և ո ր ե ն լ ա վ գ ո ր ծ ե ր ո վ և ա ռ ա թինի մ ե ծ ա ն ա ն ։ Թե ա ր տ ա ք ի ն ի ց ի ն չ պ ե ՞ ս են ե ր և ո ւ մ ի մ աշա կերտները,

ինձ

համար

նշա նա կ ո ւթ յո լն

չունի։

Ես

շեմ

խ ա ր վ ո ւ մ ոչ շ ն ո ր հ ա լի և ոչ էլ վ ա տ ձ և ե ր ի ց ։ Ես հ ե տ ա ք ր ք ը ր ֊ վ ո ւ մ ե մ , թ ե ի ս կ ա պ ե ս ի ն չ կա ա յ դ ձ և ե ր ի տ ա կ ։ Ւնձ հ ա մ ա ր կ ա ր և ո ր ը ա յ ն շէ, թ ե ի մ ա շ ա կ ե ր տ ն ե ր ի ց մ ե կ ը հա ր ո ւս տ է կ ա մ ա ՛ղք ա տ , կ ա թ ո լ ի կ է, բ ո դ ո ք ա կ ա ն կ ա մ հ ր ե ա ,

ս պ ի տ ա կ է, սև

թե դեղին, սրա միտ ՝ թե բ թ ա մ ի տ , հա նճա րեղ՝ թե պ ա րզա միտ ։ Կ ա րևորն ա յ ն է, որ ն ա մ ա ր դ լ ի ն ի , ո ւ ն ե ն ա ս ի ր տ , սիրի մա րտ ութ յունն ցածր

են

ու

պատիվը,

գտ նվում

հարգի

և նրա նց,

նրա նց,

որոնք

որոնք

իթենից

իրենից

բա րձր

են

գ տ ն վ ո ւ մ ։ Ե թե ի մ ա շ ա կ ե ր տ ն ե ր ը մ ա ր դ լ ի ն ե ն , ա յ դ ք ա ն ը բ ա ­ վ ա կ ա ն է ։ Ես չ ե մ մա ր դ կա յի ն

ուզում,

լինելու իր ենց

որ

նրանք

ձևերի

թ ա ր վ ա ծ չե ն ՝ ինձ հ ա մա ր կարևոր տ արբեր

կ լին ե ն։

ր ա քա նչյուրը

Ես

ուղում

եմ,

նմա ն

լի ն ե ն իրա ր

մ ե ջ ։ Ե թե

նրանք խ ա ­

չէ,

թե նրանք

իր ի ն ք ն ո ւ ր ո ւ յ ն ո ւ թ յ ո ւ ն ը ո ւ ն Լ ն ա ,

որ դ ո ւ , Հ ո մ ե ր , լ ի ն ե ս ի մ ա շխ ատա նքը

իքյա 1է1,3

որ ի մ ե ր ե խ ա ն ե ր ի ց

յո ւ­

Չ ե մ ուղում,

ուրիշի ն մ ա ն ի ն ձ հ ա ճ ո յ ա ն ա լ ո ւ կ ա մ

հեշտ ա ցնելու

համար։

Շ ուտ ո վ ձա նձրա լի

կդա ռնա ր ա յն դ ա սա րա նը, որտ եղ բո լո ր ը փ ոքրիկ օրիորդներ ու ջ ե ն տ լ մ ե ն ն ե ր մ ի ա յ ն լ ի ն ե ի ն ։ Ո ւ զ ո ւ մ ե մ , որ ի մ ե ր ե խ ա ն ե ­ րը մ ա ր դ լ ի ն ե ն , յուրա հա տ ուկ,

յո ւր ա ք ա ն չյո ւր ը յո ւր ա ք ա ն չյո ւր ը

տ ա րբեր, հ ա ճ ե լի

յո ւր ա ք ա ն չյո ւր ը

և հետա քրքրա կա ն

տ ա ր բ ե ր ա կ ը բ ո լ ո ր մ յ ո ւ ս ն ե ր ի ։ Ո ւ զ ո ւ մ է ի , որ Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի ն ա յ ս բ ո լ ո ր ը ք ե զ հ ետ լ ս ե ր , ք ե զ հ ե տ հ ա ս կ ա ն ա ր , ո ր ո վ հ ե տ և , ե թ ե ա լ ժ մ դու չե ս ս ի ր ո ւ մ ն ր ա ն ,

և ի ն ք ը չի ս ի ր ո ւ մ ք ե զ ,

կ ա տ ա ր ե լա պ ե ս բ ն ա կ ա ն է ։ Ո ւզում էի ի մ ա ն ա ր , յո ւր ա ք ա ն չյո ւր ը

պետք

է սկսի

իսկա պես

դա

որ ձ ե զ ա ն ի ց

մ ա ր դ կ ա յի ն լի ն ե լ,

ո ր հ ա կ ա ռ ա կ ձ ե ր ի ր ա ր բ ն ա կ ա ն ո ր ե ն չ ս ի ր ե լ ո ւ ն ք դուք պ ե տ ք է իրար հա րգեք։ լինել,

Ահա թ ե ի ն չ

է նշա նա կում

դա ստիա րա կվա ծ

ահա թ ե ի ն չ պ ե տ ք է ս ո վ ո ր ե ն ք հին ա շ խ ա ր հ ի

մ ո ւթ յա ն

ո ւս ումնա սի րութ յունից։

պատ­

Դ ա ս ա տ ո ւ ն մ ի վ ա յ ր կ յ ա ն դ ա դ ա ր ա ռ ա վ և ն ա յ ե ր տ ղ ա յի ն , ո րը ի ր ե ն ա ն հ ա ս կ ա ն ա լ ի ի ն չ - ո ր

պ ա տ ճ ա ռ ո վ , ք իշ էր

մնում

լա ր լի ն ի ։

— Ո ւրա խ ե մ , որ ք ե զ

հ ե տ խ ո ս ե ց ի , — ա ս ա ց ուս ուց շու-

հ ի ն , – և ոչ թ ե ի մ ճ ա ն ա չ ա ծ ո րևէ ուրիշ ա շ ա կ ե ր տ ի հ ե տ ։ Երբ թ ո ղ ն ե ս դ պ ր ո ց ը * ինձ մ ո ռ ա ն ա լ ո ւ ց շ ա տ հետ ո էլ, ա շ խ ա ր հ ո ւ մ ես կ հ ե տ և ե մ ք ե զ , և բ ն ա վ շ ե մ զ ա ր մ ա ն ա

ա յն լա վ գործերի

հ ա մ ա ր , որ վ ս տ ա հ ե մ , պ ի տ ի կ ա տ ա ր ե ս ։ Հ ի ն պ ա տ մ ո ւ թ յ ա ն ո ւ ս ո ւ ց չո ւ հ ի ն ն ո ր ի ց խ ո ր ը շ ն չ ե ց և թ ա շ ­ կինակը տա րա վ ա չքերին։

— Եսկ հ ի մ ա

վա զիր

ֆ իզկուլտ

դ ա շ տ ,–

ասաց

ն ա ,–

մ ր ց ի ր Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի ի դ ե մ ե ր կ ո ւ հ ա ր յո ւ ր ք ս ա ն յ ա ր դ ա ր գ ե – լ ա վ ա զ ք ո ւ մ ։ Եթե ժ ա մ ա ն ա կ չ լ ի ն ի շ ո ր ե ր դ փ ո խ ե լ ո ւ , փ ո ւ յ թ չ է , վա զիր վրա։

ի ն չ պ ե ս որ կ ա ս , ն ո ւ յ ն ի ս կ ե թ ե բ ո լ ո ր ը ծ ի ծ ա ղ ե ն ք ե զ Ա շխ ա րհում, նա խ քա ն շատ

առաջ

գ նա լդ ,

դու հ ա ճ ա խ

ծ ի ծ ա ղ պ ի տ ի լ ս ե ս ։ Ոչ մ ի ա յ ն մ ա ր դ կ ա ն ց ծ ի ծ ա ղ ը , ա յ լ ն ո ւ յ ն իսկ դառն ծի ծա ղը իրերի, որոնք պիտի ցա նկա նա ն շ փ ո թ ե ց ­ ն ե լ ք ե զ և ետ պ ա հ ե լ , բ ա յ ց ես վ ս տ ա հ ե մ , որ դու պ ի տ ի ո ւ շ ա ֊ դ ր ո ւ թ յո ւ ն չ դ ա ր ձ ն ե ս ա յ դ ծ ի ծ ա ղ ի ն ։ Ո ւս ո ւցչո ւհ ի դ հ ո գ ո ց հ ա ն ե ց և ա ս ա ց հ ո գ ն ա ծ . Վ ա զ ի ՛ ր դ ա շ տ , Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո լ ի ։ Ես կ գ ա մ ք ե զ դ ի տ ե լ ո ւ ։ Ե ա լ ի ֆ ո ր ն ի ա յի

Եթաքա քա ղա քի

Սանթա

Եչարա

փողոցի

վ ր ա ա պ ր ո ղ Մ ա ք ո լ ի ն ե ր ի ը ն տ ա ն ի ք ի ե ր կ ր ո ր դ ո ր դ ի ն ետ դ ա ր ­ ձ ա վ և ս ե ն յ ա կ ի ց դուրս ե կ ա վ ։ Ս պ ո րտ հ ր ա պ ա ր ա կ ո ւ մ Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի ն և ե ր ե ք տ ղ ա ն ե ր ը , որոնք ա յդ

օրը նրա հ ետ ա ր դ ե ն վ ա զ ե լ է ի ն , ի ր ե ն ց տ ե ղ ե ր ն

է ի ն գ ր ա վ ո ւ մ ե ր կ ո ւ հ ա ր յո ւ ր ք ս ա ն յ ա ր դ ա ր գ ե լ ա վ ա զ ք ի

հա­

մ ա ր ։ Հ ո մ ե ր ը հ ա ս ա վ հ ի ն գ ե ր ո ր դ վ ա զ ք ո ւ ղ ո ւ ն ճիշտ ա յ ն ժ ա ­ մանակ,

երբ

դատավորը,

ատրճանակը

ձեռքին,

վ ա զքի

ս տ ա ր տ ն էր տ ա լ ի ս ։ Հ ո մ ե ր ը մ յ ո ւ ս ն ե ր ի հ ետ վ ա զ ե ց ։ ն ա ի ր են շատ լա վ

էր

զգում,

բ ա յց

խիստ

զա յր ա ցա ծ

է ր,

ու հ ա վ ա ­

տ ո ւ մ էր, որ ա շ խ ա ր հ ո ւ մ , ոչ մ ի բ ա ն ի ր ե ն չէ ր կ ա ր ո ղ ա ր գ ե լե լ ա յս մ ր ց ո ւթ յո ւնը

շա հելուց. ա նհա րմա ր

կոշիկները, վա զքի

հ ա մ ա ր ա ն հ ա ր մ ա ր շ ո ր ե ր ը , փ որձ չ ո ւ ն ե ն ա լ ը , պ ա ր զ ա պ ե ս պ ի տ ի հ ա ղ թ ե ր , ուրիշ ո չ ի ն չ ։

ո րևէ բ ա ն ։ ն ա

Նրա կ ողքի վ ա զ ք ո ւ ղ ո ւ վ ր ա

գ տ ն վ ո ղ Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի ն շ ո ւռ

եկա վ Հոմերի կողմը և ա ս ա ց .

— Դու ա յ ղ վ ի ճ ա կ ո վ չ ե ս կ ա ր ո ղ վ ա զ ե լ ։ — Ո ՞չ , — ասա ց Հ ո մ ե ր ը , — սպ ա սի ր և տ ե՛ս։ Տրիբունին

նստած

միստեր

Ո ա յֆ իլդ ր

դա րձա վ կողքի

մա րդուն և հա րցրեց.

— Ո ՞ վ էր դրսի զ ձ ի ց ս տ ա ր տ վ ե ր ց ն ո ղ ը

առանց

վա զքի

շ ո ր ե ր ի ։ — Եվ ա ն մ ի ջ ա պ ե ս հ ի շ ե ց , թ ե ո վ է ր։ Նա ա դ ե ց կան ղն ե ց ն ե լ վ ա զ ք ը , ո ր պ ե ս զ ի հ ե ռ ա ց ն ե ր հ ի ն գ ­ եր ո ր դ ։էտ դ ո զ ի ն է բ ա յ ց

շատ

ուշ էր ։ Ա տ ր ճ ա ն ա կ ը

կրակված

էր, և մ ր ց ո ղ ն ե ր ը ս լա ն ո ւ մ է ի ն ւ Հ ո մ ե ր ը և Հ լո ւ բ ե ր դր ա ռ ա շի ն ա ր գ ե լք ը ա ն ց ա ն մ յ ո ւ ս ն ե ր ի ց ա ռ ա ջ , ե րկ ուս ն էլ հ ա ջ ո ղ ո ւ թ յ ա մ բ թ ռ չ ե լ ո վ ։ Ե րկր որդ ա ր գ ե լ ք ի մ ո տ Հ ո մ ե ր ը մ ի ք ի չ ա ռ ա ջ շ ա ր ժ ֊ վ ե ց Հ յո ւբ ե ր դ ի ց

և շա րունա կեց

առաջ

ա նցնել երրորդ,

չոր­

րորդ, հին գ ե ր ո ր դ , վ ե ց ե ր ո ր դ , յո թ ե ր ո ր դ և ութերորդ ա ր գ ե լք նե ^ րր հ ա ղ թ ա հ ա ր ե լ ի ս ։ Ո ա յց ն ր ա ն կ պ ա ծ գ ա լի ս էր Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք . ( ի ն ։ Երկու

տղաները

վա զելիս

բ ա ռ ե ր էի ն

փ ոխ ա նա կում։

Ա ոա ջին ա ր գ ե լ ք ի ն Հ յ ո ւ բ ե ր դ ր բ ղ ա վ ե ց .

— Որտե դ ես ս ո վ ո ր ե լ ա յ դ պ ե ս վ ա զ ե լ ։ — II; մի տ ե ղ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — հ ի մ ա ե մ ս ո վ ո ր ո ւ մ ։ Երկրորդ

ա ր գ ե լք ի ն

Հ յո ւբ ե ր դ ր

ա սա ց.

— Ենչո* ւ ես շ տ ա պ ո ւ մ , լ ա վ չէ ա յ դ ք ա ն ա ր ա գ վ ա զ ե լ ։ — Ես մ ր ց ո ւ թ յ ո ւ ն ը շ ա հ ե լ ո ւ ե մ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ Ե րրորդ ա ր գ ե լք ի ն է ք լ ի ն հ ա ր ց ր ե ց * ֊

Ո ՞վ ա ս ա ց։ Ւսկ չ ո ր ր ո ր դ ա ր գ ե լ ք ի ն Հ ո մ ե ր ը պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց .

— Ե ս եմ ա սում։ Հ ի ն գ ե ր ո ր դ ա ր գելքի ն Հ յո ւբ ե ր դ ր ա ս ա ց.

— Դ ա ն դ ա ղ ե ց ր ո ւ , սա ե ր կ ա ր հա նկա րծ բ ղ ա վ ե ց , — էհե յ ,

վ ա զ ք է* կ հ ո գ ն ե ս ։ — Հ ե տո

ո ւ շ ա դ ր ո ւ թ յո ւ ն ,

Ո ա յֆ ի լդ ը գ ա ֊

լիս է ։ Հոմերը

իններորդ

ա ր գելքին

հասավ

ճ իշտ

ույն

ժա մա ­

ն ա կ , ե ր բ Ւ թ ա ք ա յի տ ա ս ն ա մ յ ա դ պ ր ո ց ի ֆ ի զ կ ո ւ լ տ դ ա ս ա տ ո ւ ն հակառակ կողմից

վրա

հասավ։

Ա յն ո ւա մ ե ն ա յն ի վ ,

Հոմերը

թ ռ ա վ ։ Նա թ ռ ա վ ո ւղ ի ղ ֆ ի զ կ ո ւ լ տ դ ա ս ա տ ո ւ ի բ ա ց թ և ե ր ի մ ե ջ

և նր ա նք երկուսով գ ե տ ի ն ը ն կ ա ն ։ Հ յո ւր ե ր դ էք լի ն դա դա րեր վա զելուց և դա րձա վ մ յո ւս ն ե ր ի ն *

— Կա նգնեք ձեր

տ եղերում, — բղ ա վ եր

ն ա ,— թ ո ղ

վեր

կ ե ն ա ։ Նա հ ր ա շ ա լի էր վ ա զ ո ւ մ , բ ա յ ց խ ա ն գ ա ր վ ե ց ։ Հոմերն

արագ վեր

կացավ

և շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց վա զ ե լ ,

ն ա յն

վ տյր կ յա ն ի ն սկսեցին վա զել նա և մ յո ւս ն ե ր ը ։ Բոլոր

դա շտ ում

գտնվողները,

զ ա ր մ ա ց ե լ էին մ ր ց ո ւ թ յ ա ն

նո ւյնի ս կ

վ ա յր ո ւմ

Հելեն

էէիոգը,

կ ա տ ա ր վ ա ծ ի ց ։ Հ ի ն աշ*

խ ա ր հ ի պ ա տ մ ո ւ թ յ ա ն դ ա ս ա տ ո ւ մ ի ս Հ ի ք ս ր կ ա ն գ ն ա ծ էր ֆ ի ն ի շ ի մ ո տ ։ ն ա թ ա փ ա հ ա ր ո ւ մ էր ձ ե ռ ք ը և ա ն խ տ ի ր ք ա ջ ա լ ե ­ ր ո ւմ բ ո լո ր ի ն , տ ղ ա ն ե ր ի ց յո ւր ա ք ա ն չյո ւր ի ն .

— Շ տ ա պ ի ր,

Հ ո մ ե ր , — ա սում

ն ա , — շ ո՛ւտ

էր

արա,

Հ յո ւբ ե րդ, վ ա ղ ե ց ե ք, Սամ, Ջորջ, Հե ն ր ի ։ Ն ա խ ա վ ե ր ջ ի ն ա ր գ ե լ ք ի մ ո տ Հ յ ո ւ թ ե ր դ է ք լ ի ն հ ա ս ա վ Հ ո մ եր Մ ա քոլիին։

>- Ց ա վ ո ւ մ ե մ , — ա ս ա ց ն ա , — ս տ ի պ վ ա ծ ե մ ա ն ց ն ե լ ։ – ֊ Ա ն ց ի ր , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Հ ո մ ե ր ը , — ե թ ե կ ա ր ո ղ ես* Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի ն Հ ո մ ե ր ի ց մ ի ք ի չ ա ռ ա ջ ա ն ց ա վ , ի ս կ վազ՝– ք ը ա վ ա ր տ վ ո ւմ էր։ Հ ո մ ե ր ը վերջին ա ր գելքը չթ ռ ա վ և գրեթե հ ա ս ա վ ա ռ ջ և ի ց վ ա զ ո ղ ի ն ։ Ֆ ի ն ի շ ո մ ն ր ա ն ք ա յ ն ք ա ն մ ո տ էի ն ի ր ա ր , որ ոչ ո ք չ է ր կ ա ր ո ղ ա ս ե լ , թ ե ո վ շ ա հ ե ց մ ր ց ո ւ թ յ ո ւ ն ը ՝ Հ յ ո ւ թ ե ր դ է ք լ ի ՞ ն , թ ե Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո լ ի ն ։ Սամթ^ Ջ ո ր ջ ր և Հ ե ն ք ի ն հա սան նրա նցից

ա ն միջա պ ես հետո

խ ա րհի պ ա տ մ ո ւթ յա ն

— Հրա շա լի

և մ ի ս Հ ի ք ս ը , հին աշ -

դա սա տ ուն, բոլորի ն դթկճց։

էր, բ ո լ ո ր դ

էլ

շատ

գեղեցիկ

վա զեցիք,—

ա ս ա ց նա։

— Դ ուք ի ն ձ ն ե ր ե ց ե ք , մ ի ս Հ ի ք ս , — ա ս ա ց Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք – չ ի ն , — պ ե տ ք է ր , որ Հ ո մ ե ր ի հ ե տ դ ա ս ա ր ա ն ո ւ մ մ ն ա յ ի ։

— Ա յ ժ մ ա յ դ կ ա ր և ո ր չ է , — ա ս ա ց մ ի ս Հ ի ք ս ը , — էա վ որ ս պ ա ս ե ց ի ր

մինչև Հոմերը բա րձրա նա ր,

երբ

նրան խ ա ն ­

գա րեցին։ Բ ա ր կ ա ց ա ծ , դ ա ռ ն ա ց ա ծ և մ ի ք ի չ էլ ա մ ա չ ա ծ ի ր ա ն կ ո ւ ­ մ ո վ , Ե թ ա ք ա յի տ ա ս ն ա մ յա դպ ր ո ցի ֆ ի զկ ո ւլտ դա սա տ ուն վ ա զ ե լ ո վ ե կ ա վ խ մ բ ի ո ւ ղ ղ ո ւ թ յ ա մ բ , ո ր ի ն մ ի ս Հ ի ք ս ը հ ա վ ա ք ե լ էր իր շ ո ւ ր ջը ։

— Մ ա ք ո լ ի , — ԲՂա վ ե ց

տ ա ս ն հ ի ն գ յ ա ր դ հ ե ռ վ ի ց , — քո

ա ր ա ծ ի հ ա մ ա ր ա յ ս ս ե մ ե ս տ ր ո ւ մ զ ր կ վ ո ւ մ ես դ պ ր ո ց ի ս պ ո ր տ ա յի ն միջոցա ռումների ն մ ա սն ա կցելու իրա վ ո ւնքի ց։ Մ արզիչը հ ա ս ա վ խ մ բ ի ն , կ ա ն գ ա ռ ա վ և ս պ ա ռն ա կ ա ն ն ա ­ յ ե ց Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո լ ի ի ն ։ Հի,ն պ ա տ մ ո ւ թ յ ա ն դ ա ս ա տ ո ւ ն դ ա ր ձ ա վ նրան,

— Մ իստ եր Թ ա յֆ ի լդ , — ա ս ա ց ն ա , — ինչո ՞ւ եք պ ա տ ժ ո ւմ Հ ո մ ե ր Մ ա քոլին։

— Ներեցեք,

միս

Հիքս,— ասաց

դ ա ս ա տ ո ւ ն , — ես

իմ

ո ր ո շ ո ւ մ ն ե ր ը ը ն դ ո ւ ն ո ւ մ ե մ ա ռ ա ն ց հի ն պ ա տ մ ո ւ թ յ ա ն ա մ բ ի ո ­ նի

օ ժ ա ն դ ա կ ո ւ թ յ ա ն ։ — Նա

դարձավ

Հ ո մ երին

և ա սա ց,—

հ ա ս կա ն ո ւմ ես։

— Ա յո , ս ը ր , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Ա յ ժ մ գ ն ա ի մ գ ր ա ս ե ն յ ա կ ը և դուրս չ գ ա ս , ք ա ն ի չ ե մ ա զ ա տ ե լ , — հ ր ա մ ա յ ե ց @ա յ ֆ ի լ դ ը է — Ձ ե ր դրա ս ե ն յ ա կ ը , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը , — բ ա յ ց ես գ ո ր ծ ո ւ ն ե մ , — նա հ ա ն կ ա ր ծ հ ի շ ե ց , որ ժ ա մ ը չ ո ր ս ի ն ա շ խ ա տ ա ն ք ի պ ե տ ք է ւլնարւ — Ժ ա մ ը ք ա ն ի ս ն է , — հ ա ր ց ր ե ց ն ա ։ Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ըլ ի ն ն ա յ ե ց թեփ ժա մա ց ո ւ յ ց ի ն ։

— Չորսից քա ռորդ պ ա կ ա ս , — ասա ց նա։ — Գ նա ի մ գ ր ա ս ե ն յ ա կ ը , — բլլաւէևց քֆիքդր* — 9 ա յ ց դուք չ ե ք հ ա ս կ ա ն ո ւ մ ք մ ի ս տ ե ր Ր -ա յֆ իլդ , — ա ֊ ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ես գ ն ա լո ւ տ ե ղ ո ւ ն ե մ . ես կ ո ւ շ ա ն ա մ ։ Ջո Տերա նովւսն մ ո տ ե ց ա վ խ մ բ ի ն ։

— Ւսկ ի ն չ ո ՞ ւ նա պ ե տ ք է մ ն ա դ ա ս ե ր ի ց հ ե տ ո , — ա ս ա ց Ջ ո ն , — նա ոչ մ ի վ ա տ բ ա ն չի ա ր ե լ ։ Դ ա ս ա տ ո ւ ն ա ր դ ե ն շ ա տ էր բ ա ր կ ա ց ե լ .

■— Դու ք ո ս տ ա հ ա կ ի կ ե ղ տ ո տ մ ռ ո ւ թ ը փ ա կ ի ր , մ ա կ ա ր ո ն ի ճ ո ւ տ , — թՂա վ ե ց նա Ջ ո յ ի վ ր ա ։ Ա պա

նա մ ի

կ ո ղ մ հ ր ե ց տ ղ ա յ ի ն ք որը ե ր ե ր ա լ ո վ

ե տ ֊ե տ

գնա ց ոլ գետ ին չը ն կ ա ծ ճ բ ղ ա վ ե ց *

— Ի ն չ, մ ա ֊ կ ա – ր ո ն .,, Հոմերը

խփեց

միստեր

^ ո ւյֆ ի լդ ի ն ,

կարծես

դա շտ ում լիներ, մ ի ա ժ ա մ ա ն ա կ ա սելով.

— Չ հ ա մ ա ր ձ ա կ վ ես ընկերոջս անուններ կ պ ց ն ե լ։

ֆ ուտ բոլի

Մ ի ն չ Հ ո մ ե ր ը և ^ ա ձֆէԼԴԸ ^ որ Ւ ձ գ ն տ ն ի վ ր ա է ի ն , Ջ ո Տ ե ֊ րա նովա ն վեր կա ցա վ,

նա կ ա տ ա ղ ո ւթ յա մ բ ա յն պ ե ս

ք *ա յֆ ի լ դ ի վ ր ա , որ վ ե ր ջ ի ն ս գ ե տ ի ն թ ա վ ա լ վ ե ց ։

նետվեց

Դպրոցի դ ի ֊

ր ե կ տ ո ր մ ի ս տ ե ր Ի ք ը, շ ն չ ա կ տ ո ւ ր և հ ո ւ զ վ ա ծ , վ ա զ ե լ ո վ ե կ ա վ «

— Պ ա ր ո ն ն ե ՛ ր , — ա ս ա ց ն ա , — տ ղ ա ն ե ր , տ ղ ա ն ե * ր ։ — Նա Ջ ո Տ ե ր ա ն ո վ ա յի ն

քա շեց մա րզիչի վ ր ա յի ց ,

որ ը տ ա կ ա վ ի ն

ոտ քի չէր ելե լ։

— Միստեր յֆ ի լ դ , — խ ս տ ո ւթ յա մ բ նրա ն դ ի մ ե ց դ պ րո֊ ցի դիրեկտ որը, — ի նչ է նշա նա կում ա յդ վա րմունքը։ Ի ա յֆ ի լդ ը լռ ո ւթ յա մ բ ց ո ւ յց

տ վեց միս Հիքսին։

Մի ս Հ ի ք ս ը կ ա ն գ ն ո ւ մ էր ա յ դ մ ա ր դ ո ւ գ լ խ ա վ ե ր և ը ։

— Զ ե զ բ ա զ մ ի ց ս ա ս ե լ ե մ , մ ի ս տ ե ր Ի ա յ ֆ ի լ դ , որ մ ա ր դ ֊ * ն ա , — ն ր ա ն ց ա յ դ դուր չի դ ա ֊ լ ի ս ։ — Նա դ ա ր ձ ա վ դ պ ր ո ց ի դ ի ր ե կ տ ո ր ի ն , — մ ի ս տ ե ր Ի ա յ ֆ ի լ ֊ կա նց շատ չ բ ո թ ե ք , — ա սա ց

դը պ ա ր տ ա վ ո ր է Ջ ո Տ ե ր ա ն ո վ ա յ ի ց ն ՛երողո ւթ յո ւն խ ն դ ր ե լ ։

— Մ ի ՞թ ե , իսկա պ ե՞ս միստ եր Ի ա յֆ ի լդ , — հա րցրեց մի ս ֊ տ եր Ի ք ը ։

— Ջ ո յ ի ծ ն ո ղ ն ե ր ը Ի տ ա լի ա յ ի ց են ե կ ե լ , — ա ս ա ց մ ի ս Հ ի ք ­ ս ը , — թ ա յց բոլոր դ եպ քերո ւմ նրա նց չպ ետ ք է մա կա րոն ա ն ֊ վա նել։ Ջո Տերանովան ա սա ց.

— Ինձ հ ա ր կ ա վ ո ր լ է

նրա

նա ի ն ձ ա ն ո ւ ն ն ե ր կ պ ց ն ի , ինձ

ծ ե ծ ի , ե ղ բա յր ն ե ր ի ս

— Ջ ոզե ֆ , — ասաց տաս,

որ

ն ե ր ո ղ ո ւթ յո ւն

խ նդրեւը։

Եթե

ես նրա մ ռ ո ւ թ ի ն կ հ ա ս ց ն ե մ ։ Եթե

կկա նչեմ։ Հ ի ք ս ը , — դու

միս

միստ եր Ի ա յֆ ի լդ ը

պետք

է թ ո ւյլ

ն ե ր ո ղ ո ւ թ յ ո ւ ն խ ն դ ր ի . նա ք ե զ -

ն ի ց կ ա մ ք ո ծ ն ո ղ ն ե ր ի ց չ է , որ ն ե ր ո ղ ո ւ թ յ ո ւ ն է խ ն դ ր ե լ ո ւ ։ Նա ներ ո ղ ո ւթ յո ւն

է խ նդրելու մեր

ե ր կ ր ի ց ։ Դու

պ ե տ ք է թ ո ւյլ

տ ա ս , որ ն ա վ ե ր ս տ ի ն փ ո ր ձ ի ա մ ե ր ի կ ա ց ի դ ա ռ ն ա լ ։

— Ա յո , ա յ դ պ ե ս է , — հ ա ս տ ա տ ե ց դ պ ր ո ց ի դ ի ր ե կ տ ո ր ը , — ա յս տ ե ղ Ամերիկան

է, և մ ի ա կ

օ տ ա ր ա կ ա ն ն ե ր ը ն ր ա ն ք են ,

ո վ ք ե ր կ մ ո ռ ա ն ա ն , որ սա Ա մ ե ր ի կ ա ն է ։ — Նա դ ա ր ձ ա վ մ ա ր գ ր չ ի ն , որ դ ե ռ ն ս տ ա ծ էր գ ե տ ն ի ն , — մ ի ս տ ե ր 9 ա յ ֆ ի լ դ , — հ ը * ր ա մ ա յե ց

նա։

Ւ թ ա ք ա յի տ ա ս ն ա մ յ ա

դպ բո ց ի ֆիզկուլտ

դա սա տ ուն վեր

կացավ,

— Ներ ո ղ ո ւ թ յո ւ ն ե մ խ ն դ ր ո ւ մ , — ա ս ա ց ն ա , խ ո ս ք ը ա ռ ա ն ց ո ր և է մ ե կ ի ն ո ւղ ղ ե լո ւ և շ տ ա պ ե ց Ջո Տերանովան

հեռա նա լ։

և Հ ո մ ե ր Մ ա քոլին մ իա ս ին գ ն ա ց ի ն ։ Ջ ո ն

լ ա վ էր ք ա յ լ ո ւ մ , իս կ Հ ո մ ե ր ը կ ա գ ո ւ մ էր։ նա ձա խ ոտքը

վնասել

եր բ Ռայ ֆքղ գլւ փ ո ր ձ ե լ էր կան դ ն ե ց ն ե լ

էր իր

նրա ն։

Ս ի ս Հ ի բ ո ն ո ւ մ ի ս տ ե ր Իքը դ ա ր ձ ա ն ե ր ե ս ո ւ ն կ ա մ ք ա ռ ա ­ սուն տ ղ ա ն ե ր ի ն ոլ ա ղ ջ ի կ ն ե ր ի ն , ո ր ո ն ք հ ա վ ա ք վ ե լ էին ի ր ե ն ց ջու֊ ր ջրւ ն ր ա ն ք տ ա ր բ ե ր դի մ ա գ ծ ե ր ո ւ ն ե ի ն և տ ա ր ր ե ր ա զ գ ո ւ ­ թ յո ւն ն ե ր ի

էին պ ա տ կ ա ն ո ւ մ ։

— Ա յժ մ ձ եր

տ ուն

գնա ցեք,— ասաց

ը ն տ ա ն ի ք ն ե ր ը ,– բ ա յց

միս Հ ի քս ր , — գնա ցեք

քանի

որ

երեխաները

դեռ

մ ի ք ի չ հ ո ւ զ վ ա ծ է ի ն , նա շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց , — ա շ խ ո ւ ժ ա ց ե ք , ք ը թ ~ ներդ մի կ ա խ ե ք, ա յդ ք ա ն տակնուվրա

մի լի ն ե ք ,

եղա ծը մ ե ծ

բա ն չէր։ —

Ա յ ո , — ավելացլւեղ դպրոցի

դ ի ր եկ տ որ ը , — աշխում ա -

, դ ե ք ւ պ ա տ ե ր ա զ մ ը հ ա վ ի տ յ ա ն չի շ ա ր ո ւ ն ա կ վ ե լ ո ւ ։ Երեխաները խ մ բե ր ի բա ժ ա ն վ ե ց ի ն և հեռ ա ցա ն։

Գ 1, Ո հ հէ

ք3

ԹԱԿԱՐԴԸ, ԱՍՏՎԱԾ ԻՄ, ԹԱԿԱՐԴԸ

Ս ինչ Հոմեր որքան հնա րա վոր

Ս ա քոլին իր հ ե ծ ա ն ի վ ն է շուտ հ ա ս ն ի

էր ք շում , որպ եսզի

ա շխատա նքի,

Մ ե ծ ՝Ռրիս

ա ն ո ւ ն ո վ մ ի մ ա ր դ մ տ ա վ Տ ո ւ լ ա ր ի փ ո ղ ո ց ի վ ր ա գ տ ն վ ո ղ Ք ո– վ ի ն գտ ո ն ի ս պ որ տ ա յին

իրերի խ ա նո ւթ ը։ նա

մի վիթխա րի

մ ա ր դ էր, խ ա ր տ յա շ մ որո ւքով , ա րտ ա սովոր կ ե րպ ով բ ա ր ձ ր ա ­ հ ա ս ա կ , ն ի հ ա ր ու տ ո կ ո ւ ն ։ Նա ն ո ր էր իջել Պ ի ե դ ր ա յի շ ր ջ ա կ ա բ լ ո ւ ր ն ե ր ի ց նոր պ ա ր ե ն

փ ա մփ ո ւշտ և թ ա կ ա ր դ ն ե ր գնելու հ ա « Ս

մ ա ր ։ Միստեր Հ ո վ ի ն դ տ ո ն ր , խ ա նութի

տ ե ր ն ու հ ի մ ն ա դ ի ր ը ,

ա ն մ ի ջ ա պ ե ս ս կ ս ե ր Մ ե ծ ի ր ի ս ի ն ց ո ւ յ ց տաք մ ի ն ո ր թ ա կ ա ր դ , որը դ ե ռ վ ե ր ջ ե ր ս հ նա ր ել էր ֆ ր ի ա ն դ ե ց ի մ ի մ ա ր դ ։ Մ ա կ ա ր ֊ դը մ ե ծ էր և բ ա ր դ կ ա ռ ո ւ ց վ ա ծ ք ո ւ ն ե ր ։ Ա յն շ ի ն վ ա ծ էր պ ո ղ ­ պ ա տ ից, կիտրոնի փ ա յտ ի ց , պ ա րա ններից և զսպ ա նա կներից։ Ղրա ն պ ա տ ա կ ն էր ա ն ա ս ո ւ ն ը բ ռ ն ե լ , դ ե տ ն ի ց բ ա ր ձ ր ա ց ն ել և պահել

մինչև որսորդի հ ա ս ն ե լը ։

— Վ երջ ին գ յ ո ւ տ ե ր ի ց է , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր ՝&ո վ ի ն գ տ ո ն ը , — Ս ա ֆ ր դ ի ա ն ո ւ ն ո վ ֆ ր ի ա ն դ ե ց ի մ ի մ ա ր դ է հ ն ա ր ե լ ։ Նա դ ի մ ե լ է մենա շնորհի

իրա վունք

մ ի ա լ ն եր կ ո ւս ն

ս տ ա ն ա լո ւ հ ա մ ա ր

է սա րքել։

գյո ւտ ա ր ա ր ո ւթ յա ն

Մեկը որպես

գ ր ա ս ե ն յա կ , իսկ

և

մինչև

ա յժ մ

մ ո դ ե լ ուղարկեք է

ա ձս մ ե կ ը , վ ա ճ ս ա ե ու

հ ա մ ա ր ո ւ ղ ա ր կ ե լ է ի ն ձ ։ Մ ա կ ա ր դ ը չ ո ր ք ո տ ա ն ի ո ր ս ա լո ւ հ ա ­ մ ա ր է ։ Մ ի ս տ ե ր Ս ա ֆ ր դ ի ն ա յ ն կոչու մ է « Կ ե ն դ ա ն ո ւն դ ե տ ն ի ց բա ր ձ ր ա ց ն ո ղ , չորս

կողմից

բռնող

և

պահոդ Սաֆրդիի

թա­

կ ա րդ))։ Նա ք ս ա ն դ ո լ ա ր է պ ա հ ա ն ջ ո ւ մ դրա հա ն ա ր ։ Մ ա կ ա ր ­ դը դ ե ռ և ս եք

չի փ ո ր ձ ա ր կ վ ե լ , բ ա յ ց ,

ինչպ ես ի նք նե ր դ տ ես նո ւմ

ա մուր է և շատ հ ա վ ա ն ա բ ա ր կարող է դ ետ նից բ ա ր ձ ր ա ց ֊

ն ե լ , չո ր ս կ ո ղ մ ի ց բ ռ ն ե լ

և պ ա հ ե լ մ ի ա մ բ ո ղ ջ ա ր ջ, ա ռ ա ն ց

լուրջ դ ժ վ ա ր ո ւ թ յ ա ն ։ Մ ե ծ ՝9ր ի ս բ ս պ ո ր տ ա յ ի ն ի ր ե ր ի վ ա ճ ա ռ ա տ ա ն ս ո ւ մ էր ե ր ե խ ա յ ա կ ա ն

հա փ շտ ա կո ւթ յա մ բ,

տ ի ր ո ջ ը լը–

ի ս կ նրա ե տ և ի ց

Յ ո ւ լի ս ի ս Մ ա ք ո լ ի ն էր լ ռ ո ւ մ ն ո ւ լն հ ա փ շ տ ա կ ո ւ թ յ ա մ բ , ղլո– խ ը մտ ցնելով

երկ ու

մա րդկա նց

ա ր ա ն ք ը ՝ թ ա կ ա ր դ ն ա վ ե լի

տ ե ս ն ե լո ւ հ ա մ ա ր ։

Միստեր

4՝ ո վ ի ն գ տ ո ն ը

թ լ ո ւ ն ն էր ս տ ա ց ե լ ,

որ Յ ո ւ լի ս ի ս ը Մ ե ծ $ ր ի ս ի

քա վ

՛Այն տ պ ա վ ո ո ո ւ ֊ որդին

էր

ի սկ

Մ ե ծ Ջ ր ի ս ր կ ա ր ծ ո ւ մ է ր , թ ե Յ ո ւ լի ս ի ս ը մ ի ս տ ե ր 4*ո վ ի ն դ տ ո ն ի ո ր դ ի ն է ր ։ Ա յն պ ե ս որ երկ ուս ն էլ ն կ ա տ ի չ է ի ն ա ռ ն ո ւ մ փ ո ք ր ի կ տ ղ ա յ ի ն ե ր կ ա յ ո ւ թ յ ո ւ ն ը ։ Ւնչ վ ե ր ա բ ե ր ո ւ մ էր Ցուլի ս ի ս ի ն , ա *֊ պա նա մ ի ա յ ն ա յ ն դ ի տ ե ր , որ իր տ ե ղ ը հ ե ն ց ա յ ն տ ե ղ է, ուր տ ե ս ն ե լո ւ ո ր և է հ ե տ ա ք ր ք ր ա կ ա ն բ ա ն կ ա ր։

— Ա յս թ ա կ ա ր դ ի ա մ են ա հ ա տ կան շա կ ա ն կ ո ղ մ ն ա յ ն է , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր ՝ 9 ո վ ի ն գ տ ո ն ը , — որ ա յ ն չի վ ի ր ա վ ո ր ո ւ մ

կեն­

դա նուն, մորթ ը ա մ բողջա կ ա ն և ա նվնա ս է թ ո ղ ն ո ւմ ։ Մ ա կա րդը մ ի ս տ ե ր

Սաֆրդիի

կո ղ մ ի ց

ապահովա գրվա ծ

է

տասնմեկ

տարվա հա մար։ յա հենա կներին,

Ա յդ վ ե ր ա բ ե ր ո ւ մ է բ ո լ ո ր մ ա ս ե ր ի ն ՝ փ ա յ տ ­ թոկերի

դ ի մ ա ց կ ո ւ ն ո ւ թ յ ա ն լ ։,

պողպատին,

զսպ ա նա կներին և բոլոր մ յո ւս մ ա սեր ի ն ։ Միստեր Սաֆրիդին թ ե և ո ր ս ո ր դ չ է , բ ա յ ց վ ս տ ա հ է , որ դա ա շ խ ա ր հ ի ա մ ե ն ա ն պ ա ^ տ ա կ ա հա րմա ր և ն վ ա զ ա գո ւյն ա նգութ թ ա կա րդն է։ Յ ո թ ա ն ա ­ ս ուն տ ա ր ե կ ա ն ի մ ո տ մ ա ր դ է ն ա , խ ա ղ ա ղ ա պ ր ո ւ մ է Ֆ ր ի ա ն – դ ո ւ մ , գ ր ք ե ր է կ ա ր դ ո ւ մ և ա մ ե ն տ ե ս ա կ բ ա ն ե ր հ ն ա ր ո ւ մ ։ թո– լո ր ր մ ի ա ս ի ն հ ա շ վ ա ծ նա հ ն ա ր ե լ է ե ր ե ս ո ւ ն յ ո թ տ ա ր բ ե ր գ ո ր ­ բ ո լ ո ր ն էլ օ գ տ ա կ ա ր ե ն ։ — Մ ի ս տ ե ր Ջ ո վ ի ն գ տ ո ^.

ծ ի ք ն ե ր , որոնք

իր ա շխ ա տ ա նքր ա վ ա րտ եց։ —

նը թ ։ ս կ ա ր դ ի վ ր ա կ ա տ ա ր ա ծ Ա յժ մ , — ասա ց

ն ա , — կա րծում

ե մ , որ

թա կա րդը

լա րվա ծ

պ ա տ րա ստ է։ Ա վ ե լի լ ա վ տ ե ս ն ե լ ո ւ հ ա մ ա ր Ց ո ւ լ ի ս ի ս ը ա յ ն ք ա ն մ ո տ ե ց ա վ , որ թ ա կ ա ր դ ը

մ ե ղ մ , բ ա յց

արագ

փակվեց

նրա

վրա , բ ա ր ձ ­

ր ա ց ր ե ց ն ր ա ն , շ ո ւռ տ վ ե ց ու պ ա հ ե ց ո տ ք ե ր ը գ ե տ ն ի ց բ ա ր ձ ր , հ ո ր ի զ ո ն ա կ ա ն դ ի ր ք ո վ պ ա ռ կ ա ծ ։ Տ ղ ա յ ի ց ոչ մ ի ձ ա յ ն Ա ս վ ե ց * թ ե և նա մ ի ք ի չ

ա յլա յլվ ե ց ։ Մեծ

Քրիս ը, ա յն ո ւա մ ե ն ա յն ի վ ,

ա յդ դեպ քին ա յնքա ն թ ե թ և չվ ե ր ա բ ե ր վ ե ց ։ —

Զդո ւյշ , — բ ղ ա վ ե ց

նա

ովի ն գտ ո ն ի ն , — ն ա յե ց ե ք ,

որ

ձեր որդի ն չ վ ն ա ս վ ի ։

- ֊ Ի մ ո ր դ ի ՞ ն , — զ ա ր մ ա ց ա վ $ ո վ ի ն գտ ո ն ր , — կ ա ր ծ ո ւ մ էի, որ նա ձեր ո ր դ ի ն է ։ (/յ ա ն ք ո ւ մ ս չ ե մ տ ե ս ե լ ա յ դ տ ղ ա յ ի ն ։ ն ա ձեզ հ ե տ ն ե ր ս մ տ ա վ ։ ֊~

ճ ի * շտ, — ասաց

Մեծ

Ջ ր ի ս ը , — չն կա տ ե ց ի ։

ս (ժմ շտ ա պ ե ք ։ նրա ն թ ա կ ա ր դ ի ց Հանեք։

դուրս հ ա ն ե ք ,

Ղ՝եր էա վ,

նրան

դուրս

՚

— Ա յս ր ո պ ե ի ն , ս ը ր , — ա ս ա ց Ք ո վ ի ն գ տ ո ն ը , — թ ո ւ յ լ տուր հո

ե սն ե մ ։ Մ ե ծ Հ ր ի ս ը մ տ ա հ ո գ էր և շ փ ո թ վ ա ծ ։

— Անունդ ի ՞ն չ է, մ ա ն չո ւկ , — հ ա ր ց ր ե ց նա ։ — Ց ո ւլի ս ի ս ,— ա սա ց թ ա կա րդի միջի տ ղ ա ն ։ — Իմ անունը Մեծ Ջրիս է , — ա սա ց բլուրներից իջա ծ Հ ա րդ ը։ — Մի ք ի չ հ ա մ բ ե ր ի ր , Ց ո ւ լ ի ս ի ս , մ ի վ ա խ ե ց ի ր ա յս Հարդը ք ե զ հ ի մ ա դուրս կ հ ա ն ի ա յդ տ ե ղ ի ց։ - - Մ եծ ՝&րիսԸ

դարձավ

միստեր

ո վ ի ն գ տ ոն ի ն , — դ ե ՞ ,

շտ ա պ եք,— ասաց

ն ա , — տ ղ ա յ ի ն դուրս հ ա ն ե ք ։ ն ր ա ն դուրս հ ա ն ե ք ։ Մ ի ս տ ե ր Ք ո վ ի ն գ տ ո ն ը Մ ե ծ –Չրիսի չ ա փ շ փ ո թ վ ա ծ էր*

— Վստ ահ չե մ հիշում, թ ե միստ եր Սաֆրդին ինչպ ես բ ա ­ կ ա ռ ո լ ց վ ա ծ ք ը , — ա ս ա ց ն ա , —»

ցա տ րեց թա կա րդի ա յդ մա սի Միստ եր Աաֆրդին

չփ որձա րկեց

ի ր թ ա կ ա ր դ ը հ ա ս կ ա ն ո ւմ

ե ս , ո ր ո վ հ ե տ և , ա յ ս ի ն ք ն , մ ե ն ք ոչ մ ի կ ե ն դ ա ն ի չ ո ւ ն ե ի ն ք ա յ ն փ որձա րկելու հ ա մ ա ր ։

Միստեր Սա ֆրդին մ ի ա յն բ ա ց ա տ ր ո ւ­

թ յ ո ւ ն ն ե ր տ վ ե ց ։ Կ ա ր ծ ե մ , ա յ ս մ ա ս ը պ ե տ ք էր դուրս ք ա շ ե լ . * * Ոչ, կ ա ր ծ ե մ ա յ դ մ ա ս ը շ ա ր ժ ա կ ա ն չ է ։ Մի ս տ ե ր

"Ո ովինգտ ոնն ու Մ ե ծ

Չրիսը սկսեցին

միա սին

ա շ խ ա տ ե լ թ ա կ ա ր դ ի վ ր ա ։ Մ ե ծ ՝Չրիսը բ ռ ն ե լ էր Յ ո ւ լ ի ս ի ս ի ն , ո ր պ ե ս զ ի , թ ա կ ա ր դ ի հ ա ն կ ա ր ծ բ ա ց վ ե լ ո ւ դ ե պ ք ո ւ մ , նա ե ր ե ս ի վրա գետ նին չընկնի, իսկ մ յուս ը թ ա կա րդի տ ա րբեր մա սերն էր ս տ ո ւ դ ո ւ մ ,

տ ես նելո ւ

համար,

թե

որևէ

մաս

տեղի

չի

տ ա լիս։

— Շ տ ա պ ի ր , շո ւ տ , — ա ս ա ց Մ ե ծ Ք ր ի ս ը , — հո չի կ ա րելի ա մ բ ո ղ ջ օրը ե ր ե խ ա յ ի ն օ դ ո ւ մ գ լ խ ի վ ա յ ր պ ա հ ե լ * Չ ի ց ա վ ո ւ մ , ա յն պ ե ս չ է * , Ցուլիսիս։

— Ոչ, ս ը ր , — ա ս ա ց Ց ո ւ լ ի ս ի ս ը ։ —

Ո չի ն չ, դու մ ի ա յ ն պ ի ն դ

ք ե զ ա յդ տ ե ղ ի ց

կ ա ց , — ա ս ա ց Մ ե ծ ՝Ո րիսր .—՝

կ հ ա ն ե ն ք , — նա ն ա յ ե ց

տ ղ ա յի ն

ե. հ ե տ ո ա–

ս ա ց , — ի նչը ք ե զ ա ո ի պ ե ց ա յ դ ք ա ն մ ո տ գ ա լ։

— Ո ւ զ ո ւ մ էի լ ա վ տ ե ս ն ե լ , — ա ս ա ց Ց ո ւ լ ի ս ի ս ը ։ — Ա յս , շ ա տ հ ե տ ա ք ր ք ր ա կ ա ն դ ո ր ծ ի ք է, ա յ ն պ ե ս չէ , —* ա ս ա ց Մ ե ծ ՝Չրիսը։ — Շ ո ւ տ ո վ ա յ ս մ ա ր դ ը ք ե զ դուրս կ հ ա ն ի , ի ս կ ես չ ե մ թ ո ղ ն ի , որ գ ե տ ի ն ը ն կ ն ե ս ։ "Չանի* տ ա ր ե կ ա ն ե ս ։

— Չ ո ր ս , — ա ս ա ց Ցուլիսիսը* — Չ ո ՞ ր ս , ո ւ ր ե մ ն ես ք ե զ ա ն ի ց

հիս ուն տ ա ր ո վ

Ա յս մ ա ր դ ը ք ե զ շ ո ւ տ ո վ դուրս կ հ ա ն ի ,

ա յ դ պ ե ս չէ

մեծ

եմ։

։ — Մեծ

՝9րիսը շ ո ւ ռ ե կ ա վ մ ի ս տ ե ր ՝ Չ ո վ ի ն գ տ ո ն ի ն , — ձ եր ա ն ո ւ ն ն ի ՞ ն չ է , — հա րցրեց նա։

— Ուոլտ ըր –Ո ովինգտոն , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Զ ո վ ի ն գ տ ո ն ը , — խ ա նութի տերն ե մ ։ .

* - Հիա նա լի է, — ա սա ց

Մեծ

՚Ո ր ի ս ը , — ո ւ ր ե մ ն ,

Ո ւոլտ ըր,

տ ղ ա յ ի ն թ ա կ ա ր դ ի ց դուրս հ ա ն ի ր ։ Թ աշիր ա յ դ սը։ Տղ ա յի ն

ես

պ ա հ ո ւ մ ե մ ։ Մի

փ ա յտ յա

մա ֊

վ ա խ ե ն ա , Յ ուլի ս ի ս ։ Հորդ

ա նունն ի ՞ն չ է։

— Մ ա թ յո ւ , — ա ս ա ց Յ ուլիս իս ը։ — Նա շ ա տ բ ա խ տ ա վ ո ր մ ա ր դ է, որ ք ե զ ն մ ա ն տղա ու ն ի , – ա ս ա ց Ս ե ծ 4^ր ի ս ը ւ — ա չ ք ա բ ա ց մ ի տ ղ ա ։ Ա մ բ ո ղ ջ աշ– խարհր բ ա յց

կ տ ա յի ք ե զ

նման

դժբա խ տ ա բա ր

տ ղ ա ո ւ ն ե ն ա լ ո ւ հ ա մ ա ր , Յ ո ւ լի ս ի ս ,

չհա նդիպ եցի

լ ա հ ո մ այ ո ւ մ , ե ր ե ս ո ւ ն

տարի

ինձ

հա րմար

ա ո ա ջ ք մ ի աղջկա

բ ա յ ց նա ուրիշ մ ա ր դ ո ւ հ ե տ գ ն ա ց ։

կնոջր։

Օկ ֊

հա նդիպ եցի,

Գ տ ա ՞ ր , Ո ւո լտ ը ր ։

— Դ ե ռ ո չ , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր 4՝*ո վի ն դտ ոն ր , — բ ա յ ց կդըտ – նեմ ։ Կա րծեմ, այս պ ե տ ք է լ ի ն ի Ո չ միստ եր Սաֆրդին բա ցա տ րեց,

թե ինչպ ես

թա կա րդից, բ ա յց ,

րստ

կենդա նուն

կ ա ր ե լ ի է դուրս հ ա նել

եր և ո ւյթ ի ն,

չեմ

կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ ճիշտ

տ ե ղ ք գ տ ն ե լ ։ Գ ո ւց ե ա մ ե ն ի ն չ փ ո խ վ ո ւ մ է, ե ր բ կ ե ն դ ա ն ո ւ փ ո ­ խ ա ր են մի փոքր երեխա է թ ա կա ր դ ն ը ն կ ն ո ւմ ։ Երկու տ ղ ա մ ա ր դ , մ ի կ ի ն ՝ իր փ ո ք ր ի կ ա ղ ջկ ա հ ե տ և, ի ն ը ֊ տ ա ռ տ ա ր ե կ ա ն ե րկ ու տ ղ ա ն ե ր վ ա ճ ա ռ ա տ ո ւ ն մ տ ա ն ՝ կ ա տ ա ր ֊ վ ա ծր դիտ ելու։

֊

Ի ՞նչ կ սրսսոսհել, — հ ա ր ց ր ե ց տ ղ ա նե ր ի ց մ ե կ ը ։ — Թ ակարդի մեջ մի երեխ ա կ ը ն կ ե լ,— ա սա ց մ իստ եր $ ո վ ի ն գ տ ո ն ը , — Յ ո ւ լի ս ի ս ա ն ո ւ ն ո վ մ ի տ ղ ա ։ — Ե ն չպ կ ՞ս է ը ն կ ե լ , — հ ա ր ց ր ե ց տ ղ ա մ ա ր դ կ ա ն ց ի ց մ ե ֊ կ ը ։ — Ոժիշկ կ ա ն չ ե ՞ մ ։ — /7 չ , վ ի ր ա վ ո ր վ ա ծ չէ , — ասաց Մ ե ծ 4^րիսր , — տ ղա ն ողջ և ա ռ ո ղ ջ է ։

Պարզապես գետ նից

բ ա ր ձ ր ա ց վ ա ծ է , ուրիշ

ո չ ի նլ ։

— Գ ո ւց ե ո ս տ ի կ ա ն կ ա ն չ ե ք , — ա ս ա ց կ ի ն ը ։ ֊ Ոչ, տ ի կ ի ն , — ա ս ա ց Մ ե ծ ՝Որիսը , — տ ղ ա ն պ ա ր զ ա պ ե ս թա կա րդի մեջ է ընկել։

Ա յս մ ա ր դ ը , Ո ւ ո լտ ը ր ը , տ ղ ա յ ի ն շ ո ւ ֊

տ ո վ դուրս կ բ ե ր ի ։

— Ա մ ո թ է, որ փ ո ք ր ե ր ե խ ա ն ե ր ի ն տ ա ն ջ ո ւ մ են բ ո լո ր տ ե ­ սակի ծի ծա ղ ելի բ ա ն ե ր ո վ ,— ա սա ց տ իկինը։

— Տ ղ ա ն շա տ լ ա վ է , տ ի կ ի ն , — ա ս ա ց Մ ե ծ 44րիսը , — նա չի տ ա ն ջ վ ո ւ մ ։

Տի կ ի ն ն ա սա ց*

-

Եթե ն ա ի մ տ ղ ա ն լ ի ն ե ր , ես ա ն մ ի ջ ա պ ե ս ո ս տ ի կ ա ն կ ը ֊

կ ա ն չ ե ի ։ — Նա ա ր ա գ շ ո ւռ ե կ ա վ և ի ր փ ո ք ր ա ղ ջ կ ա ն ե տ և ի ց քա շեց։

— Ո ւզո ւմ ե մ

ե մ տ ես նել, — լա ց

տ ե ս ն ե լ, ուղում

եղավ

փ ո ք ր ի կ ա ղ ջ ի կ ր , — Բա ց ի ի ն ձ ա ն ի ց բ ո լ ո ր ը ն ա յ ո ւ մ ե ն ։ — Ե ի ֊ նը ք ա շ ե ց փ ո ք ր ա ղ ջ կ ա ն և վ ա ճ ա ռ ա տ ն ի ց դուրս հ ա ն ե ց ։ Մի ա ն հ ա ն գ ս տ ա ն ա , Ց ո ւ լ ի ս ի ս , — ա ս ա ց Մ ե ծ Զ ր ի ս ը , – * ֊ հիմա

ք ե զ դուրս

Միստեր

-

կհանենք ա յդ տ ե ղ ի ց։

Ո ո վ է ն գ տ ո ն ը , ա յ ն ո ւ ա մ են ա յ ն ի վ է հուս ահա տ վ ե ց ։

Գուցե ա վ ե լի լ ա վ է , որ զ ա ն գ ա հ ա ր ե մ մ ի ս տ ե ր Ս ա ֆ ը ր ֊

դ ի ի ն , — ա ս ա ց ն ա , — տ ղ ա յ ի ն չ ե մ կա ր ո ղա ն ո ւ մ դուրս հ ա ն ե լ ։

— Ա յս տ ե ղ պ ի տ ի մ ն ա մ , — հ ա ր ց ր ե ց Ց ուլիս Ւ սր, -

ո ՚ւ ,

ւե՚ ս

մնա ,

ա յդ տ ե ղ չես մ ն ա ։

մա նչուկ, — ասա ց

Մենք ք ե զ

Մեծ

՝Որիսր , — ո չ ,

դուրս կ հ ա ն ե ն ք ։

Մի տ ղ ա , թ և ի տ ա կ տ ա ս ն \ ա կ ե ր ե կ ո յ ա ն լրա գ ր ե ր , վա ճա ռա տ ուն։ բ ե մ ր , ն ա յե ց

Նա ի * ց կ վ ե ց ժ ո ղ ո վ ր դ ի Ցուլիսիսին,

մեջ, շա րժվեց

մտավ դ եպ ի

ն ա յե ց ժո ղ ո վ ր դ ի ն , նորից ն ա յե ց

Ց ո զ ի ս ի ս ի ն և հետո ա ս ա ց .

— —

Հ ե ււ ո, Ց ո ւ լ ի ս ի ս , ա յ դ տ ե ղ ի նչ ես ա ն ո ւ մ ։ Հ ես ո, Օ դ ի , — ա ս ա ց Ց ո ւ լ ի ս ի ս ր , — բ ռ ն վ ե լ

եմ։

Ւնշո ւ հ ա մ ա ր , — ա ս ա ց Օդին։ Օռնվեցի, — ասաց

Լրագրա վա ճա ռ

տղան

պարզապես խ ա նգա րեց։

Ցուլիսիսր։ փորձեց

օ գ ն ե լ Մ ե ծ •9 ր ի ս ի ն ) բ ա յ ց

Նա ն ա յ ե ց

շուրջը ս ա ր ս ա փ ա հ ա ր

կա մա զուրկ և րոպ եա կ ա ն շփ ո թ ո ւթ յո ւն ի ց հետո փ ողոց վեց։

Նա ուղիղ հ ե ռ ա գ ր ա տ ո ւ ն

նորից փողոց վ ա զեց,

վա զեց։

Հոմերը

ա յ ս ու ա յ ն կ ո ղ մ

և

նետ֊

ա յ դ տ ե ղ չէ ր ,

ընկավ, մարդկանց

բ ա խ վ ե ց , բ ա յ ց և նո ւյն ժ ա մ ա ն ա կ շ ա ր ո ւնա կ ե ց օրվա նորու­ թ յո ւն ն ե ր ը

պ ոռա լ։

Մի կ ի ն , ո ր ի ն բ ա խ վ ե լ է ր * ն ա , կ ի ս ա ձ ա յ ն ա ս ա ց ,

— Գիժ է . գժվել է թ ե ր թ ծա խ ե լո ւ մ ո լո ւց ք ի ց ։ Օգին մ ի ա մ բ ո ղ ջ թ ա ղ ա մ ա ս վ ա զ ե ց , դուրս ե կ ա վ փ ո ղ ո ց ի մեջտեղը,

որպ եսզի

կարողանա

ն ա յե լ

չո ր ս

կ ողմը և գտնել

Հ ո մ ե ր ի ն ։ Եվ ո ւղ ղ ա կ ի հ ր ա շ ք է ր , որ Հ ո մ ե ր ը ա ն կ յ ո ւ ն ո ւ մ ե ր ե -

վ ա ց հ ե ծ ա ն վ ի վ ր ա ։ Օդին վ ա գ ե ց Հ ո մ ե ր ի ո ւ ղ ղ ո ւ թ յ ա մ բ ,

ամ­

բո ղ ջ ումով բ ղ ա վ ե լո վ ,

— Հոմեր,

դու պ ե տ ք

է ա նմիջա պ ես

գ ա ս ։ Հ ո մ ե ր , դու

պ ե տ ք է ., . Հոմերը հեծա նվից իջավ. — Ի ՞նչ է պ ա տ ա հ ե լ, 0 դի, — ա ս ա ց նա* ■— Հ ո մ ե ր ֆ գ ի տ ե ՞ ս ի ն չ է պ ա տ ա հ ե լ , — ԸՂաւէ ե ց Օդին, թ ե և Հ ո մ ե ր ը կ ա ն գ ն ա ծ էր իր կ ո ղ ք ի ն , — դու պ ե տ ք է ի ն ձ հ ե տ գ ա ս , Հ ո մ ե ր , — նա բ ո ն ե ր Հ ո մ ե ր ի թ և ը ։

— Բ ա յց ի ՞ն չ է պ ա տ ա հ ե լ, — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Բովինգտոնի մոտ , ա յն տ ե ղ , — ասա ց Օ դին , — շ տ ա ֊ պ ի ր *** ԴՈԼ պ ե տ ք է ի ն ձ հ ե տ գ ա ս ։

— Ա հ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — դու ո ւ զ ո ւ մ ես ի ն չ ֊ ո ր ձ կ ն ո ր ­ սա կա ն կա րթ ց ո ւ յց տալ ինձ

կա մ մի հրա ցա ն, և կա մ ցու­

ց ա փ ե ղ կ ո ւ մ դ ր վ ա ծ ի ն չ ֊ ո ր մ ի բ ա ն ։ Բ ա յ ց ես ա յ լ և ս չ ե մ կ ա ­ ր ո ղ ա ռ ա ջ վ ա պ ե ս թ ա փ ա ռ ե լ ու բ ա ն ե ր ի ն ա յ ե լ , Օդի։ Ես ա յ ժ մ ա շխ ա տ ո ւմ ե մ , պ ա րտ ա վ որ ե մ ա շխ ա տ ա նքի գ նա լ։ Հոմերը

նորից

շ ե լ, բ ա յ ց Օդին

բա րձրա ցա վ

բռնեց հեծանվի

հեծանվի

վրա

նստ ուկից

և սկսեց

ք ը–

և վա գեց հետը,

հ ե ծ ա ն ի վ ը հ ր ե լ ո վ ղեւղի Բ ո վ ի ն դ տ ո ն ի խ ա ն ո ւ թ ի կ ո ղ մ ը ։

— Հ ո մ ե ր , — բ ղ ա վ ե ց ն ա , — ղու պ ա ր տ ա վ ո ր ես ի ն ձ հետ գ ա լ ։ Նա բ ռ ն վ ա ծ է ։ ն ա չի կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ դուրս գ ա լ ։

— Ւ նչի* մ ա ս ի ն ես խ ո ս ո ւ մ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ Նրանք հասան Բ ո վ ի ն գ տ ո ն ի

խ ա նութի

փ ո Ղո9 Շ ։

Վա

ռ ա տ ա ն ՜առաջ մ ի փ ո ք ր ի կ բ ա զ մ ո ւ թ յ ո ւ ն էր հ ա վ ա ք վ ա ծ և Հ ո ֊ մ ե ր ը ս կ ս ե ց մ ի ք ի չ վ ա խ ե ն ա լ ։ Օդին ց ո ւ յ ց տ վ ե ց մ ա ր դ կ ա ն ց ։ Ե րկու տ ղ ա ն ե ր ը

մխ րճվեցին ժողովրդի մ ե ջ, մտ ա ն

հա սան թ ա կա րդին։

խ ա նութ,

Ա յ ն տ ե ղ , թ ա կ ա ր դ ի մ ե ջ ն էր Հ ո մ ե ր ի

եղ-

բ ա յ ր ը ճ Յ ո ւ լ ի ս ի ս ը , ի ս կ թ ա կ ա ր դ ի 2ՈԼՐ2Ը կ ա ն գ ն ա ծ է ի ն Մ ե ծ Ջ ր ի ս ը , միստ եր Բ ովինդտ ոնը և մի քա նի օտար մ ա ր դ ի կ , կ ա ­ ն ա յ ք ու ե ր ե խ ա ն ե ր ։ Յ ո ւլի ս ի ս , — բ ղ ա վ ե ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Հ ե է լո , Հ ո մ ե ր , — ա ս ա ց Յ ո ւ լ ի ս ի ս ը ։ Հոմերը դարձավ բա դ մ ո ւթ յա ն ր ։

— Ւ *նչ է ա նո ւմ

եղբա յրս

այ դ գ ո ր ծ ի ք ի

մեջ, — հ ա ր գ ֊

թեր նա։

— Նա բ ռ ն վ ե ց ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ջ ո վ ի ն գ տ ո ն ը ։ — Ւսկ ի ՞ ն չ ե ն ա ն ո ւ մ բ ո լ ո ր ա յ ս մ ա ր դ ի կ , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Գնա ցե ք, աո ւն գ ն ա ց ե ք , — ա ս ա ց նա մա րդ֊ կ ա ն ց , — չի՛* կ ա ր ո ղ մ ի փ ո ք ր ե ր ե խ ա թ ա կ ա ր դ ի մ ե ջ ը ն կ ն ե լ , ա ռ ա ն ց ա շ խ ա ր հ ի բ ո լ ո ր մ ա ր դ կ ա ն ց իր շուրջը հ ա վ ա ք ե լ ո ւ ։

— ճիշտ

է — ասաց

Ջ ովի նգտ ոնը։ — Ստիպված

միստեր

ե մ հ ա յ տ ն ե լ ո ւ , որ ո վ ք ե ր հ ա ճ ա խ ո ր դ լ ե ն , թ ո ղ հ ե ռ ա ն ա ն ա յս ՛* տ եղ ի ց ։ — Միստեր ների

Զովինգտ ոնը

վրա ։ — Միստեր

եք մ ն ա լ ։

մի

Ո ւա լլա ս, — ա սա ց

Դուք ն ո ւ յ ն պ ե ս ի ն ձ մ ո տ

միս տ եր Սիքերտ, Ջորջ,

հ ա յա ց ք

ղցեց

ներկա ֊

ն ա , — դ ոլք

կարող

ե ք գ ն ո ւ մ ն ե ր կս։ տա րում^

դուք ն ո ւ յ ն պ ե ս

միստեր

Սպ ինղա լ,

Շորթի։

— Ես

էլ

եմ

ա յս տ ե ղ

ա նում,— ասաց

առևտ ուր

մի

մ ա ր դ , — մ ի շ ա բ ա թ էլ չ կ ա , որ ա յ ս խ ա ն ո ւ թ ի ց կ ա ր թ ե ր գ ն ե ց ի ։

— ճ ի շ տ է , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր 4՝ ո վ ի ն գ տ ո ն ը , — ձկ ա ն կ ա ր ֊ թ ե ր ։ Մ յուսները, խ ն դ ր ո ւմ եմ , թ ո ղ հեռ ա նա ն։ Մ ի ա յ ն երկ ու հ ո դ ի մ ի ք ի չ հ ե ռ ա ց ա ն ։

— Մի

մտահոգվիր,

3 ուլի սի ս , — ա ս ա ց

Հոմերը։ — Հիմ ա

ա մ ե ն ի ն չ կ ա ր գ ի կ գ ա ։ Լավ էր, որ Օդին գ տ ա վ ի ն ձ ։ Օդի, վ ա ­ զիր հեռա գրա տ ուն և ասա

մ ի ս տ ե ր Ս պ ա ն դ լ ե ր ի ն , որ Ց ո ւ լ ի ֊

ս իս ե ղ բ ա յ ր ս թ ա կ ա ր դ ի մ ե ջ է ը ն կ ե լ 4 ՚ ո վ ի ն ղ տ ո ն ի մ ո տ , և ես փ ո ր ձ ո ւ մ ե մ նր ա ն դուրս բ ե ր ե լ ։ Ա ր դ են ո ւ շ ա ց ե լ ե մ , բ ա յ ց ա ս ա նրա ն,

որ ա յ դ տ ե ղ

կ լ ի ն ե մ ա ն մ ի ջ ա պ ե ս ։ հ ե ն ց որ Յ ո ւ լի ս ի ս ի ն

թ ա կ ա ր դ ի ց դուրս հ ա ն ե մ ։ Դե , շ տ ա պ ի ր ։ Օդին շ ո ւռ ե կ ա վ և վ ա զ ե ց ։ Նա բ ա խ վ ե ց մ ի ո ս տ ի կ ա ն ի , ո ր բ վ ա ճ ա ռ ա տ ո ւ ն էր մ տ ն ո ւ մ և ն ր ա ն հ ա մ ա ր յ ա դ ե տ ի ն գ ց ե ց ։

— Ա յդ

ի ՞ն չ իրա րա նցում է

ա յս տ ե ղ ,— հա րցրեց ո ս տ ի ֊

կանը։

— Մի փ ո ք ր ե ր ե խ ա է թ ա կ ա ր դ ի մ ե ջ ը ն կ ե լ , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ջ ո վ ի ն գ տ ո ն ը ։ — Չ ե ն ք կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ դուրս հ ա ն ե լ ։ — 13՝ո լ ս

տվեք

տ եսնեմ, — ասաց

ոստիկանը։

Նա ն ա յ ե9 3 ո ւ լ ի ս ի ս ի ն , ա պ ա դ ա ր ձ ա վ ժ ո ղ ո վ ր դ ի ն . Դե լ ա վ , — ա սա ց

ն ա ,— ա յ ժ մ

Մարդկային կաօւակերդություն

հ եռա ցեք բոլորդ ։

Այս»»

պ ի ս ի բ ա ն ե ր ա մ ե ն օր պ ա տ ա հ ո ւ մ ե ն ։ Ի ՞ ն չ է , գ ո ր ծ չ ո ւ ն ե ՛ ք դ ո ւ ք ։ Ե նչ եք կ ա ն գ ն ե լ ու թ ա կ ա ր դ ի մ եջ ը ն կ ա ծ մ ի ե ր ե խ ա դ ի տ ում։ — Ոստիկանը ժողովրդին

վա ճառատնից

դուրս

հանեց

և փ ա կ ե ց գ լ խ ա վ ո ր դ ո ւ ռ ը ։ Նա շ ո ւռ ե կ ա վ դ ե պ ի մ ի ս տ ե ր Ք ո վինգտոնը

Քրիսր։ — Ա յժ մ

և Մեծ

տ ղ ա յի ն

դուրս

հա նեք

ու

ն ր ա ն շ տ ա պ տ ուն ո ւ ղ ա ր կ ե ց ե ք , — ա ս ա ց ն ա ։

— ճիշտ է,— ասաց

միստեր

Ք ովին դտ ոնը, — և ինչքա ն

ա ր ա դ , ա յ ն ք ա ն լ ա վ ։ Դուք ի մ խ ա ն ո ւ թ ը ց ե ր ե կ վ ա

ժ ա մ ը չո ր ս

ա նց կեսին վւա կեցիք։

— հս կ ի ն չ պ ե ս է ա շ խ ա տ ո ւ մ ա յ ս գ ո ր ծ ի ք ը , — ա ս ա ց Հ ո ֊ մ երը։

— Դա նոր տ ե ս ա կ ի թ ա կ ա ր դ է , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ք ո վ ի ն գ ֊ տ ո ն ը , — որ վ ե ր ջ ե ր ս հ ն ա ր ե լ է ֆ ր ի ա ն դ ե ց ի

միստեր

Վ իլֆրեդ

Ս ա ֆ ր դ ի ն ։ ն ա ք ս ա ն դ ո լա ր է պ ա հ ա ն ջ ո ւ մ դրա հ ա մ ա ր և դ ի մ ե լ է մենա շն որհի իրա վունք ստ ա նա լո ւ։ ■

— Ե ղ բո ր ս կ ա մ գտիր

դ ր ա ն ի ց դուրս

մեկին,

հանիր, — ասա ց Հո մ ե ր ը , — և

որ կ ա ր ո ղ ա ն ա

հա նել։

Նա նչիր մ ի ս տ ե ր

Սաֆրղիին ։

— Փորձե ղի մ ի ս տ ե ր Ս ս/ֆրղ ի ին

ղա ն գ ա հ սրր ե լ , բ ա յ ց հ ե ­

ռ ա խ ո ս ր էի >տ ։յ ել է , — տ ո տ ը մ ի ս տ ե ր Ք ոէէինգտ ոնր։

— Փ չ ա ց ե ՞ լ ----- բ ղ ա վ ե ց Հ ո մ ե ր ը ։ Ա՛յգ պ ա տ մ ո ւ թ յ ո ւ ն ը նր ա ն շ ա տ էր զ ա յ ր ա ց ր ե լ ։ — Եմ ի նչ գ ո ր ծ ն է, որ հ ե ռ ա խ ո ս ը չա ցել է ,— ասաց

ն ա ։ — Շ ո ւտ ա յ դ

փր~

մա րդուն բ ե ր ա յս տ ե ղ և

եղբորս թ ա կա րդից ա զա տ իր։

— Ա յո , կ ա ր ծ ո ւ մ

ե մ , որ ա յ դ պ ե ս

ա վ ե լի լա վ կ լի ն ի , —

ա սա ց ոստիկա նը միստ եր Ք ովին ղտոնին։

— Պ ա րո ն ո ս տ ի կ ա ն , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ք ո վ ի ն դ տ ո ն ր , — ես ա շխ ա տ ում

եմ

օրինավոր

առևտ ուր

ա ն ե լ։

Ես օ ր ե ն ք ի ն հլու

ք ա ղ ա քա ց ի եմ և վճա րում եմ ի մ բոլոր հա րկերը, որից, կա ­ ր ո ղ ե մ ա ս ե լ , /լա ք ս տ ա ն ա մ եք ձ եր ա շ խ ա տ ա վ ա ր ձ ը ։ Ես ա ր ­ դեն փ որձեցի հեռա խ ոս ով գտնել միստ եր Ս ա ֆրղիին։ Հ ե ռ ա ­ խ ո ս ը , ը ս տ ե ր և ո ւ յ թ ի ն , փ չ ա ց ե լ է։ Ես չ ե մ կ ա ր ո ղ օ ր վ ա կ ե ս ի ն թ ո ղ ն ե լ խ ա ն ո ւ թ ը և գ ն ա լ նրւսն փ ն տ ր ե լ ո ւ ։ Հ ո մ ե ր ն ուղղակի ն ա յե ց մ ի ս տ ե ր Ք ո վ ի ն դ տ ո ն ի ա չքերին և մ ա տ ը թ ա փ տ վ ե ց նրա ք թ ի տ ա կ ։

— Գնա և գ տ ի ր

աքս տ ա ն ջ ա ն ք ի

մ ե ք ե ն ա ն հնարողին

ա ս ա ց ն ա , — և ե ղ բ ո ր ս դուրս հ ա ն ի ր ա յ դ տ ե ղ ի ց ։ Հա ս կ ա ց ա ՞ր է

— Դա տ ա ն ջ ա ն ք ի մ ե ք ե ն ա չ է , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ո ո վ ի ն գ ֊ տ ո ն ը , — շ ո ւկ ա յո ւմ գտ նվ ո ղ լա վ ա գ ո ւյն թ ա կ ա ր դ ն է։

Ա յն ողջ

է պ ա հ ո ւ մ կ ե ն դ ա ն ո ւ ն , ա ռ ա ն ց վ ն ա ս ե լո ւ նրա մ ո ր թ ը և մ ա ր ֊ մ ի ն ը ։ Ոչ ճ զ մ ո ւ մ , ո չ էլ ք ե ր ծ վ ա ծ ք , կ տ ր վ ա ծ ք է պ ա տ ճ ա ռ ո ւ մ ։ Ա յս գ ո ր ծ ի ք ը ա ն ա ս ո ւ ն ի ն տ ե ղ ի ց հ ա ն ո ւ մ է և օ դ ո ւ մ պ ա հ ե լ ո վ ՝ ա ն վ ն ա ս դ ա ր ձ ն ո ւ մ ։ Ո ա ցի

ա (դ, մ ի ս տ ե ր

Սաֆրդին կարող է

տանը չլինել։

— Ւ ն չ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — է։Ագ ի ն չ ե ՞ ր ես ա ս ո ւ մ ։ Ո ստ իկա նը որոշեց ուսումնա սիրել թ ա կ ա ր դ ր ։

— Գ ո ւ ց ե , — թ ե լ ա դր եղ ն ա , — ա։Լե/ի լա վ է պ ո ղ պ ա տ ը ս ը ֊ ղ ո ց ե լ և ա լ դ ձ և ո վ դուրս հ ա ն ե լ ա ղ ա լին։

— Պողպատը

ս ղ ո ց ե ՞լ,— զա րմա ցա վ

միստեր

Ոովինդ֊

տ ո ն ր , — ի ն չ պ ե ս։

— Ցուլի ս ի ս , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը , — որևէ բ ա ն ուղո ւմ եսէ Լա վ ե ս ։ կ ա րո ւյ I, մ քեւլ մ ի բ ա ն բ ե ր ե լ ։ Մեծ Որիսը, թ ա կա ր դ ի վրա ա շխ ա տ ելուց ք ր տ ն ա ծ , մ եկ մի ե ղբորը ն ա յե ց > մ ե կ մ յո ւս ե ղ բ ո ր ը , խ որա սլես հ ո ւզ վե լով թ ա ֊ կ ա ր գ ի մ ե ջ եղ ո ղ ի հ ա ն գ ս տ ո ւ թ յ ո ւ ն ի ց

ու մ ե ծ ե ղ բ ո ր ն վ ի ը վ ա ֊

ծութ յո ւ ն ի ց ։

— Յ ո ւ լ ի ս ի ս , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը , — ո րևէ բ ա ն ուղո ւմ եսէ — Պ ա պ ա լ ի ն , — ա ո ա ց Ց ո ւլի ս ի ս ը ։ — Ա ՜հ ,— ասաց

Հ ո մ ե ր ը , — ք,,Աքքի

սէա Պ ա էՒս

ո Լր Ւ հ

Բ,Ան

չե ս ո ւ ղ ո ւ մ ։

■— Մ ա ր կ ո ւ ս ի ն , — ա ս ա ց թ ա կ ա ր դ ի տ ղ ա ն ։ — Ս ա ր կ ո ւս ը բ ա ն ա կ ո ւ մ ն է , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Պ ա ղ պ ա ֊ ղա կ կ ա մ դրա ն մ ա ն մ ի բ ա ն ուղո ւ մ ես ։

— Ո չ , — ա սա ց Ց ո ւլի ս ի ս ը , — մ ի ա յն Մ ա րկուսին։ — Մ ա ր կ ո ւ ս ը բ ա ն ա կ ո ւ մ ն է , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ Նա դ ա ր ձ ա վ Ո ո վ ի ն գ տ ո ն ի ն ։ — Եղբորս

դուրս հ ա ն ե ք

ա յ ս թ ա կ ա ԲԴէ19

^

շտ ա պ եք,— բղա վեց նա։

— Մի

րոպ ե

սպասիր,— ասաց Մեծ

Որիսը։ — Հ ա պ ա է

տ ղ ա , ե ղ բ ո ր դ պ ա հ ի ր , որ չ ը ն կ ն ի ։ — Մ ե ծ –Որի ս ը ս կ ս ե ց տ ե ն ֊ դորեն զբա ղ վել թ ա կ ա ր դ ո վ ։

— Դուք կոտրում ե ք թ ա կ ա ր դ ը , — բ ղ ա վ ե ց մ ի ս տ ե ր Ք ո վ ի ն գ տ ո ն ը , ի ս կ դա ի ր տ ե ս ա կ ի մ ե ջ մ ի ա կ ն է ա մ բ ո ղ ջ ա շ խ ա ր հ ո ւ մ ։ Չ հ ա մ ա ր ձ ա կ վ ե ք կ ո տ ր ե լ ա յ ն ։ Ես կ գ տ ն ե մ մ ի ս տ ե ր Ս ա ֆ ր դ ի ի ն ։ Դուք մ ի մ ե ծ

գ յո ւտ

եք

ջա րդում։

Միստեր

Ս աֆրդին ծեր

մ ա ր դ Է։ Գ ուց ե ն ա ա յ լ և ս չ կ ա ր ո ղ ա ն ա դրա ն մ ա ն մ ի որիշ թ ա ­ կ ա ր դ ս ա ր ք ե լ ։ Ե ր ե խ ա ն ի ր ե ն շ ա տ լ ա վ է զ գ ո ւ մ ։ Նա ա ն վ ն ա ս է ։ Ես կ գ ն ա մ և մ ի ս տ ե ր

Սաֆրդիին

կ գ տ ն ե մ ։ Դա շ ա տ - ֊ շ ա տ

մ ե կ կ ա մ երկու մ ա մ կ տ և ի ։

— Մեկ

կամ

ժա մ , — թ ղ ա վ ե ց

երկու

Հոմերը։

Նա

ա ջ՝֊

խ ա րհի ա մ ե ն ա ս ա ր ս ա փ ե լի հ ա յա ց ք ո վ ն ա յե ց միս տ եր Բ ո վ ի ն գ ֊ տ ոնին և ապ ա ա մ բ ո ղ ջ վ ա ճ ա ռ ա տ ա ն ը ։ — Ա մ բո ղ ջ ա յս

խա~>

ն ո ւ թ ը ջ ա ր դ ո ւ փ շ ո ւ ր կ ա ն ե մ , — ա ս ա ց ն ա ոլ դ ա ր ձ ա վ Մ ե ծ Ք ը ֊ բի ս ի ն ։ — Շա րունա կեք,

մ իստ եր,— ասաց

ն ա , — ջա րդեցե ք

թ ա կա րդը, ջա րդեցե ք ։ Մ ե ծ Բ ր ի ս ր իր մ ա տ ն ե ր ի , թ և ե ր ի , ո ւ ս երի և թ ի կ ո ւ ն ք ի բ ո ֊ լ ո ր մ կ ա ն ն ե ր ո վ ը ն կ ա վ թ ա կ ա ր դ ի վ ր ա , ի ս կ թ ա կ ա ր դ ը ք ի չ առ ք ի չ ս կ ս ե ց տ ե ղ ի տ ա լ նրա ուժ ի ա ռ ա ջ ։ Յ ո ւ լի ս ի ս ր շուռ ե կ ա ծ դ ի տ ո ւ մ էր ա յ դ մ ա ր դ ո ւ ն ։

Ւ վերջ ո

Մ ե ծ •Բրի որ 1լոտրեց թ ա կ ա ր դ ը ։ Ց ա յ ի սիս յ։ փրկվեք,, Բ ռ ն ե լ ո վ ե ղ բ ո ր ը , ո ր պ ե ս զ ի չ ը ն կ ն ի դ ե մ ք ի վ ր ա , Հ ո մ ե ր ը ն ր .. րա ն ոտ քի

կանգնեցրեց։

Վա ճա ռատ ան

« ո ւ ռ ա յյ բ ա ց ա կ ա ն չ ե ց , բ ա յ ց

ոչ

ա յն ք ա ն

դիմա ցի

ա մ բ ո ի։ ը

ազդեցիկ

կերպով,

ո ր ո վ հ ե տ և կ ա զ մ ա կ ե ր պ վ ա ծ չ է ր և ա ռ ա ջ ն ո ր դ չ ո ւ ն ե ր ։ Ց ո ւ լ ի ս ի ֊■ սը փ ո ր ձ ե ց ք ա յ լ ե լ ։ Եվ ք ա ն ի որ ա մ ե ն ի ն չ կ ա ր գ ի ն էր թ վ ո ւ մ , Հոմերը

գրկեց

եղբորը։

Յ ուլիս իս ր

ն ա յե ց

Մեծ Բրիսին։

Ա յդ

հ ս կ ա մ ա ր դ ը գ ր ե թ ե ո ւ ժ ա ս պ ա ռ էր ե ղ ե լ ։

— Ւսկ ո * վ պ ե տ ք է վ ճ ա ր ի ա յ դ թ ա կ ա ր դ ի հ ա մ ա ր , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Բ ա է ի ն ղ տ ո ն ր ,— Գոբ ^ Ւ բ Ը ջ աը դ վ ա & է ։ Մ ե կ ն ու մ ե կ ը պ ե տ ք է վ ճ ա ր ի դրա հ ա մ ա ր ։ Ա ռա նց

որևէ խ ո ս ք ի ,

Մ եծ Բրիսը

գրպ անից

փող

հա նեց,

հ ա շ վ ե ց ք ս ա ն դ ո լա ր և ն ե տ ե ց ս ե ղ ա ն ի վ ր ա ։ Նա բ ռ ն ե ց Յ ո լ ֊ լիս իսի գլուխը և շ ո յե ց

նրա մ ա զ ե ր ը , ի ն չ պ ե ս

հ ա յր ն էր ե ր ­

բ ե մ ն ա ն ո ւ մ ։ Հ ե տ ո , շ ո ւ ռ դ ա լո վ , խ ա ն ո ւ թ ի ց դուրս ե կ ա վ ։ Հոմերը հա րցրեց եղբորը.

^ <— Ւ ն չ պ ե ՞ս ե ս , — ա ս ա ց ն ա , — ի ն շ պ ե ս ես ք ե զ գ ց ո ւ մ ա յ դ սա րսա փ ելի բա ն ե ր ի մեջ։ — Լ ոմ երր ն ա յե ց ջա րդոտ վա ծ թ ա ­ կարդին և ք ա ց ո վ տ վե ց դրա ն։

— Զ գ ո ւ յշ ե ղ ի ր ,

տղա, — ասաց

ո ս տ ի կ ա ն ր , — դա

ի ն չ ֊ո ր

ն ո ր գ յ ո ւ տ է ։ Չ ե ն ք կ ա ր ո ղ ա ս ե լ , թ ե դ ե ն գ ց ե լ ո ւ բ ա ն է։ Միստեր Ձ ովինդտ ոնը փողոց

դուրս

ե կ ա վ և դ ի մ ե ց ժո–

ղովրդին։

— Վ ա ճա ռա տ ունը առևտ րի հա մա ր նորից բ ա ց է , — հ ա յ­ տ ա րա րեց ն ա , — ՝9ովինդտ ոնի խ ա նութը բ ա ց վ ո ւմ է ա մ ե ն ա ռ ա վոտ ժ ա մ ը ութին և փ ա կ վում է ա մ են երեկո ժա մ ը յո թ ի ն ։ Շ ա բ ա թ օ ր ե ր ը բ ա ց է մ ի ն չ և ժ ա մ ը տ ա ս ր , ի ս կ կ ի ր ա կ ի օ րերը փ ա կ է ։ Սպ ո ր տ ա յ ի ն ա մ ե ն ի ն չ ո ւ ն ե ն ք ։ Ձ կ ն ո ր ս ա կ ա ն ո ւ ռ կ ա ն ֊ ներ, վա ռոդ և ա տ լետ իկա յի ա պ րա նքներ։ Տիկիններ և պ ա րոններ, խ ա նութը բ ա ց է առևտրի

հ ա մ ա ր ։ Ներս հ ա մ ե ց ե ք ։

Ժողովուրդը դա նդա ղորեն հ ե ռ ա ցա վ ։ Խ ա ն ո ւ թ ի ց դուրս չ ե կ ա ծ Հ ո մ ե ր ը դ ա ր ձ ա վ ո ս տ ի կ ա ն ի ն .

— ^ վ

էր ե ղ բ ո ր ս

թա կա րդի

միջից

հանող

մ ա ր դ ը , —»

հա րցրեց նա։

— Կ յա նքումս

ա յդ մա րդուն

առաջին

ա նգա մ եմ տես­

նում, — պ ա տ ա սխ ա նեց ոստիկանը։

.

— Մ ե ծ ՝Ձրիսն է , — ա ս ա ց Ց ո ւ լ ի ս ի ս ր Հ ո մ ե ր ի ն ։ *— Դա իր ա ն ո ՞ ւ ն ն է, Մ ե ծ Ո ր ի ս , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Ա յ ՚ > – ա ս ա ց Ց ո ւ լ ի ս ի ս ր , — նրա ա ն ո ւ ն ը Մ ե ծ Ո րիս է ։ Ա յ դ ժ ա մ ա ն ա կ վ ա զ ե լ ո վ խ ա ն ո ւ թ մ տ ա վ Օդին։ Նա ն ա յ ե ց

Ցուլի ս ի ս ի ն ։

— Դուրս

եկ ա ր ,

3 ուլի ս ի ս , — ա ս ա ց

նա զ ա ր մ ա ց ա ծ , —։

ի ն չ պ ե ՞ ս դուրս ե կ ա ր , Յ ո ւ լ ի ս ի ս ։

■— Մ ե ծ Ո ր ի ս ը , — ա ս ա ց Ց ո ւ լ ի ս ի ս ր ։ — Հ ո մ ե ր , ի ն չ պ ե ՞ ս դուրս ե կ ա վ , — հ ա ր ց ր ե ց Օ դ ի ն , — ի ՞ ն չ պ ա տ ա հեց։

Ւ ՞ն չ պ ա տ ա հ ե ց թ ա կ ա ր դ ի ն ։ Ո ր տ ե ՞ ղ է մ ո ր ո ւ ք ո վ

մ ե ծ մ ա ր դ ը ։ Ւ ՞ն չ ե ղ ա վ ի մ բ ա ց ա կ ա յ ո ւ թ յ ա ն ժ ա մ ա ն ա կ ։

— Ա մ ե ն ի ն չ կ ա ր գ ի ն է, Օդի , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — դու ի մ խ ն դ ի ր ք ը հ ա յ տ ն ե ց ի ՞ ր մ ի ս տ ե ր Ս պ ա ն գլ ե ր ի ն ։

— Հ ա *, ա ս ա ց ի , — ա ս ա ց Օ դ ին , — ի Սկ ի ն չ ձ և ո վ պ ա տ ա ­ հեց Հ ո մ ե ր ։ Թ ա կարդն ա շխ ա տ ո ՞ւմ է։ Կենդանիներ կբռնի ։

— ■ Ա հ է— ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ա յ դ թ ա կ ա ր դ ը մ ի մ ե ծ թ յ ո ւ ֊ ՝ ր ի մ ա ր ո ւ թ յ ո ւ ն է ։ Ե նշ օ գ ո ւտ ն ր ա ն ի ց ,

ե ր բ կ ա ր ո ղ ես ո ր ս ա լ,

թ ա յ ը բ ռ ն վ ա ծ ո րս ը չե ս կ ա ր ո ղ դուրս հ ա ն ե լ ։ Մ ի ս տ ե ր ՝Ո ովինգ֊ ՝ տոն, — դիմեց

նա

խ իղճ մարդ եք։

տ ի ր ո ջ ը , — դուք

վաճառատ ա ն

շատ

ան*

Օ^ուք Մ ի ս տ ե ր ի ր ի ս ի ց ք ս ա ն դ ո լ ա ր վ ե ր ց ր ի ք

ա յդպ իս ի ա ն պ ե տ ք ո ւթ յա ն հա մա ր ։

— ՝Ոսան դ ո լա ր ը սա կա գ ի ն ն է )— ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ջ ո վ ի ն դ ֊ տոնը։

— Սա կա ղի ն ր , — ա ս ա ց

Հ ո մ ե ր ը , — ինչե ը

ես

ա սում։

Արի՛ , Օղի, ա րի ա յ ս տ ե ղ ի ս դուրս գ ա ն ք ։ Ե րեք տ ղ ա ն ե ր ը թ ո ղ ե ց ի ն վ ա ճ ա ո ա ս ա ւ ն ը և գ ն ա ց ի ն հ ե ռ ս – գ ր ա տ ո ւ ն ։ Մ ի ս տ ե ր Ս պ ա ն գ լե ր ը հ ե ն վ ե լ էր ս ե ղ ա ն ի ն և փ ո ղ ո ղ ն էր գ ի տ ո ւ մ ։

Միստեր

Երոգանր

մի

հեռա գիր

էր

ուղա րկում։

Երկու հ ա ր յո ւ ր ք ս ա ն յ ա ր դ ։ս ր դե լա վա ղքի ժ ա մ ա ն ա կ ֆ ի զ կ ա լ ^ տ ո ւ ր ա յի դ ա ս ա տ ո ւ մ ի ս տ ե ր Ո ա յֆ ի լ ղի հ ետ ո ւ ն ե ց ա ծ մ իջա դ ե ֊ » սլի սլա ա ճ ա ռ ո վ

Հոմերն ա յժ մ

ա վ ե լի շ ա տ

էր կա ղ ո ւ մ ; նա

կ ա ն գ ա ռ ա վ , որ խ ո ս ի հ ե ռ ա գ ր ա տ ա ն վ ա ր ի չ ի հ ե տ ։

— Սիստեր

Ս պ ա ն ղ լ ե ր , սա ի մ Ց ո ւ լի ս ի ս ե ղ բ ա յ ր ն է , — ա ֊

ս ա ղ ն ա ։ II ե ն ք հ ե ն ց նոր ն ր ա ն հ ա ն ե ց ի ն ք մ ի ի ն չ ֊ ո ր թ ա կ ա ր ֊ ղի ղ ՝ 0 ովի՚ / ւ ղ ///// )։ի իւ տ ն // էթա մ , ՄԼծ 1>, վ ա ր ն րա ն ստիսրԼէսծ ե ղ ա վ ջա ր դ ե լ թ ա կ ա ր դ ը ^

հ ա ն ե ց ։ Նա

1)ւ1 ա յ ն ո ւ հ ե ա և ս լա ր տ ա ֊

վ ռ ր վ ե ը ք ս ա ն դ ոլա ր վ ճ ա ր ե լ ... Ուղեղ ք ս ա ն դ ո լ ա ր ։ Ա յս Օդին է ։ Նա հ ա յ տ ն ե ՞ ց , թ ե ի ն չ ո ւ ո ւ շ ա ց ա ։

— Ա մ ե ն ի ն չ կ ա ր գ ի ն է , — ա ս ա ց Սպ ա ն գ լե ր ը ։ — Մի ք ա ֊ նի հ ե ռ ա գ րեր ոչինչ։

3 ուլի ս ի ո ը նրա

են կուտ ա կ վ ե լ,

Ո ւրեմ ն սա ք ո

կանգնել

ա շխ ատա նքը։

պետք

է

տ եղ

հա սցնես,

բ ա յց

ե ղ բ ա լրն է է 3 ո։ լի սի ս ը։ էր հ ե ռ ա գ ր ի չ ի

Հեռա գրիչի

ա ոջև,

ե տ և ը ու դ ի տ ո ւ մ էր սեղանի

մ յուս

կողմը

կ ա ն գ ն ե լ էր Օղին և լ ս ո ւ մ էր հ ե ոա գ ր ա մ ե ք ե ն ա չի ա գ մ ո ւ կ ը ։

֊

Մի քանքւ տ ե ղ ե ր ի ց էլ դ ա ն գ ե ր ե ղ ա ն , — ա ս ա ց Ս պ ա ն դ ֊

լ ե ր ը ։ — Մ ո տ ի կ տ ե ղ ե ր ը ես գ ն ա ց ի ։ Մ յո ւ ս երկ ո ւս ի հ ա ս ց ե ն ե ­ րը

պահարանի

ա րկղում

են։

Ա ռա ջ

ա յդ

հա սցեներին

գնա,

հ ե տ ո հ ե ռ ա գ ր երը բ ա ժ ա ն ի ր ։

— Լ ա վ,

սըր ւ— ա ս ա ց

ներեցեք, միստեր

Հ ո մ ե ր ր ,— հենց

Ս պ ա նգլեր։

հիմա։

Ղուք ինձ

Ե ա ր ո ՞ղ եք հ ս կ ե լ Յ ո ւ լի ս ի ս ի ն

մինչև ի մ

վերա դա ռնա լը։

Գ ուց ե քիշ հ ե տ ո ,

երբ

ա շխ ա տ ա ն­

ք ը խ ա ղ ա ղ ի , ես կ կ ա ր ո ղ ա ն ա մ ն ր ա ն հ ե ծ ա ն վ ո վ տ ո լն տ ա ն ե լ ։ —

Ես կ հ ս կ ե մ ե ղ բ ո ր դ , — ա ս ա ց

—

Շ ն ո ր հ ա կ ա լ ե մ , ո ր ր , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — Յ ո ւ լի ս ի ս ր ձ ե զ

Ս պ ա նգ լերրէ

ն ե ղ ո ւ թ յ ո ւ ն չի տ ա ։ ն ա պ ա ր զ ա պ ե ս

—

Դու գ ն ա ։

հ ետ ա քր քր ո ւթ յա մ բ

կդի՝՛

տ ի , ուրիշ ո չ ի ն չ ։ Հ ո մ ե ր ը կա ղ ա լ ո վ շ տ ա պ հ ե ռ ա ց ա վ հ ե ռ ա գ ր ա տ ն ի ց ։

Գ կ Ո հ

»ս

գ։ ս ՚ .ն ա Յ ո ւ լ ի ս ի ս ր ավեքի մ ո տ ե ց ա վ մ ի ս տ ե ր և ր ո գ ա ն ի ն , մ ի ն չ Օղին լ ս ո ւ մ էր հ ե ռ ա դրա լին ա ր կ ղ ի տ կ տ կ ո ց ը ։

— Ա յդ

ինչի*

համար

է , — հ աի Օ իեց

Օդին,

միստեր

Սպ ա ն գ լե ր ին ց ո ւ յ ց տ ա լո վ ա ր կ ղ ը ։

— Միստեր

Երոգանը

հեռա գիր

է ուղա րկում,— ասաց

Ս սլան գ լե ր ր ։

— Ո ր տ ե ՞ ղ է ա ղ ա ր կ ո մ , — հ ա ր ց ր ե ց Օղին; — Ն յ ա - ֊ Յ ո ր ք , — ս լ տ տ ա ս խ ա ն ե ց Սպ ա ն գ լ ե ր ը ։ — Ա յ ս տ ե ղ ի ց Ն յ ո ւ ֊ Յ ո ր ք , — զ ա ր մ ա ց ա վ Օ ղ ին , — ի ս կ ի ^ 1 " պե ս է ա յ դ ք ա ն եր կ ա ր ճ ա ն ա պ ա ր հ գ ն ո ւ մ ։

— Հ ե աս դո ա լա ո ե ր ո վ ւ — ա ս ա ց Սս լ ա ն գ լ ե ր ր ։ — Սյուն երե վ ր ա յ ի հ ե ռ ա գր ա լա րե րո ՚ վ , ~ հ ա ս ց ր ե ց Օդին։ — Ա յս տ ե ղ ի ց մ ի ն չ և Ն յ ո ւ ֊Յ ռ ր ք հ ե ռ ա գ ր ա լ ա ր ե ր կ ա ն ։ Ւ թ ա ք ա ֊ յ ի ց մ ի ն չ և Ն յ ո ւ ֊Յ ո * ր ք ։

— Ա յ ո , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Սպ ա ն գ լ ե ր ը ։ — Ւսկ ո վ է ա յ դ հ ե ռ ա գ ր ե ր ը ո ւ ղ ա ր կ ո ւ մ , — հ ա ր ց ր ե ց Օդինէ

— Ա մ ե ն տ ե ս ա կ ի մ ա ր դ ի կ , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Սպ ա ն գ լ ե ր ը ։ Էրա դրա վա ճտ ս ր մ ի պ ա հ մ տ ա ծ ե ց , հ ե տ ո ա ս ա ց . Տ7

՚—

կ յ ա ն ք ո ւ մ ես ոչ մ ի հ ե ռ ա գ ի ր չ ե մ ս տ ա ց ե լ ։ Ե ն չ պ ե ՞ ս

են ս տ ա ն ո ւ մ ։

— Որևէ

մեկը

պետք է

ո ւ ղ ա ր կ ի \ որ

ստ ա նա ս, — ասաց

Ս պ ա նգլերը։

֊

Ոչ մ ի

հատ

չեմ

ս տ ա ց ե լ , — ա ս ա ց Օ դին , — է ս կ ո ՞*Լ

կուղա րկի։

֊ Մի բ ա ր ե կ ա մ , կ ա մ ո ր և է մ ե կ ը , — ա ս ա ց Սսպանգլերը։ — Եմ բ ո լ ո ր ճ ա ն ա չ ա ծ մ ա ր դ ի կ ա յ ս տ ե ղ են ա պ ր ո ւ մ , Ւ թ է ս ք ա յ ո ւ մ , — ա ս ա ց Օ դ ին։ Մի կ ա ն ա չ լ ո ւ յս ա ն ց ա վ գ ո ր ծ ի ք ի վ ր ա յո վ ,

— Են չի հ ա մ ա ր է ա յ դ կ ա ն ա չ լ ո ւ յ ս ը , — հ ա ր ց ր ե ց Օդին։ — Դա մ ե զ ա զ դ ա ր ա ր ո ւ մ է, որ գ ի ծ ը ա զ ա տ է , — ա ս ա ց Սպ ա ն գ լ ե ր ը ։

- Ո ՞ր գ ի ծ ը , — հ ա ր ց ր ե ց Օդին։ ■— Սան Ֆ ր ա ն ց ի ս կ ո յ ի գ ի ծ ը , — ա ս ա ց Սպ ա ն գ լ ե ր ը ։ — Ո հ , — ա ս ա ց Օ դին , — ք ա ն ի տ ա ր ե կ ա ն պ ե տ ք է լ ի ն ե լ հեռա գրի ց ր ի չ դա ռնա լու հ ա մ ա ր ։

■— Տ ա ս ն վ եց տ ա ր ե կ ա ն , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը ։ — Ես ի ն ը տ ա ր ե կ ա ն ե մ , — ա ս ա ց Օ դ ի ն , — ի ն չ ո ւ հ ա մ ա ր պ ե տ ք է ա րլէսն ե ր կ ա ր ս պ ա ս ե ր Տ ա ս ն յ ո թ տ ա ր ե կ ա ն ի դ դու կ ա « ըող ես ն ա վ ա տ ո ր մ ը ն դ ո ւ ն վ ե լ ։

— Դա օ ր ե ն ք է , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը ։ — Ե ն չո ՞ւ են ս տ ե ղ ծ վ ե լ բ ո լ ո ր ա յ դ օ ր ե ն ք ն ե ր ը , — հ ա ր ց ր ե ց Օդին։ Ս պ ա նգլերը ս կ ս ե ց հե ռ ա գր ե ր ը դա ս ա վ ո ր ե լ։

— Ե ն չպ ե ս ք ե զ ա ս ե մ , — պա տ ա ս խ ա ն ե ց ն ա ,— օ ր ե ն ք ը նրա հ ա մ ա ր է, որ ե ր ե խ ա ն ե ր ը չ ա շ խ ա տ ե ն ։

֊

Են չ ո ՞ ւ ,— ա ս ա ց Օդին։ — Ո ր պ ե ս զ ի ն ր ա ն ք չ հ ո գ ն ե ն , — ա ս ա ց Սպ ա ն գ լեր ը , — ո ր ­

պեսզի կ ա ր ո ղ ա ն ա ն խ ա ղ ա լ ։ Ա յգ օ ր ե ն ք ը ե ր ե խ ա ն ե ր ի ն պ ա շ տ – զ ա ն ե լ ո ւ հ ա մ ա ր է։

•— Պ ա շ տ պ ա ն ե լ ո ւ ի ն չ ի ց , — հ ա ր ց ր ե ց Օդին։ - Ե նչպ ես ա ս ե մ , — ա ս ա ց Սպ ա ն գ լ ե ր ր , — պ ա շ տ պ ա ն հան *անր ա շ խ ա տ ա ն ք ի ց ։ Պ ա շ տ պ ա ն ե յ ո ւ տ ե ր ե ր ի ց , ո ր ո ն ք ե ր ե խ ա ­ ներին շ ա տ

են ա շ խ ա տ ե ց ն ո ւ մ և ք ի չ վ ճ ա ր ո ւ մ ։

,

»— Իսկ

եթե երեխ ա ն

չի ո ւ զ ո ւ մ պ ա շ տ պ ա ն վ ե լ , — ՜ասաց

Օ դ ին , — ի ս կ ե թ ե նա ո ւ զ ո ւ մ է ա շ խ ա տ ե լ ։

— Ի ո լո ր դ ե պ ք ե ր ո ւ մ ն ր ա ն կ պ ա շ տ պ ա ն ե ն , — ա ս ա ց Ս պ ա ն^ գըլերը,

— Ք ա ն ի ՞ տ ա ր ե կ ա ն պ ե տ ք է լ ի ն ե լ , որ կ ա ր ո ղ ա ն ա ս ի ն ք դ ք ե զ պ ա շտ պ ա ն ե լ, կ ա մ ա նել ա յն դործը, ի ն չ ուզում ես։

— Պետք է տ ա ս նվ ե ց

տարեկան

լինե լ հ ե ռ ա գր ա տ ա ն

ց ր ի չ դ ա ռ ն ա լ ո ւ հ ա մ ա ր , — ա ս ա ց V պ ա ն զ լե ր ը ։

— Հ ո մ ե ր ն ա շ խ ա տ ո ւ մ է, ա յ ն պ ե ս չ է ՞ , — հ ա ր ց ր ե ց Օ դ ի ն ։ – * Ա յդ ե ր բ վ ա ն ի ՞ ց է Հ ո մ ե ր ր տ ա ս ն վ ե ց տ ա ր ե կ ա ն դ ա ր ձ ե լ ։

— Հոմերր բ ա ց ա ռ ո ւթ յո ւն է, — ա սա ց

Սպ ա ն դ լ ե ր ը , — նա

տ ա սնչորս տ ա րեկա ն է, բ ա յց ուժեղ է ե խ ե լա ց ի ։

— Ի ՞ ն չ եք ո ւ ղ ո ւ մ ա ս ել խ ե լ ա ց ի ա ս ե լ ո վ , — ա ս ա ց Օ դ ի ն , – մ ի ՞թ ե ց ր ի չ լինելու հա մա ր հա րկա վոր է խ ե լա ց ի լի ն ե լ։

— Ո չ ,— ասաց

Ս պ ա ն դ լ ե ր ը , — ք*ւսձ0

օդնա մ

է։

Խե֊

լ ա ց ի լ ի ն ե լ ը օ գ ն ո ւ մ է , ա ն կ ա խ ն ր ա ն ի ց , թ ե ի ն չ ես ա ն ո ւ ժ ։

—► Լ ա վ , — ա ս ա ց Օ դ ին , — ի ս կ ի ն չ ի ՞ ց կ ա ր ո ղ ե ք ի մ ա ն ա լ , որ մ ի մ ա ր դ խ ե լ ա ց ի է։ Ս պ ա նգլերր ն ա յե ց լր ա գ ր ա վ ա ճ ա ռ տ ղ ա յի ն ե ժ պ տ ա ց ։

— ն ր ա հ ետ մ ի ք ա ն ի ր ո պ ե խ ո ս ե լ ո վ կ ա ր ե լ ի է հ ա ս կ ա ­ նա լ, — ասա ց նա։

— Ի ն չո ՞ ւ հ ա մ ա ր ե ք ա յ դ թ ղ թ ե ր ը դնում ա յ դ տ ե ղ , — հ ա ր ց ֊ ր ե ց Օդին։

— Ս րա նք ե ր ե կ վ ա Սպան դ լ ե ր ը , — մ ե ն ք ների՝ մեր

ուղա րկվա ծ

դրանք

հե ո ա գ ր ե ր ն ե ն , — ա ս ա ց

դա սա վորում

հա շվ եմ ա տ յա ն ն եր ի և ա րխիվի

ենք

ըսա

համար։

քա ղ ա ք ֊ Ա յս

հե­

ռ ա դ ի ր ը Սան Ֆ ր ա ն ց ի ս կ ո յ ի հ ա մ ա ր է, ո ւ ր ե մ ն ՝ դ ն ո ւ մ ե մ ա յ ս ­ տեղ։

Ա յս տ ե ղ ի բ ո լ ո ր

հեռա գրերը

Սան

Ֆ ր ա ն ցի ս կ ո յի հա ­

մա ր են։

—

ա տդ

Օ դին , — ես

աշխատա նքը կարող

ծա նիվ չունեմ։

ես

եմ նաև

էլ

կարող

եմ

հեծանիվ քշեր**

ա ն ել, — ասաց մ ի ա յն թե

Եթե հ ե ծ ա ն ի վ ո ւ ն ե ն ա մ ։ մ ի ս տ ե ր

հե­

Սպ ա ն գ լ ե ր ,

կ ա ր ո ՞ ղ ե մ ես էլ ց ր ի չ դ ա ռ ն ա լ , դուք ի ն ձ ա շ խ ա տ ա ն ք կ տ ա ՞ ք ։ Տ ղ ա յի ն նա յե լո ւ հ ա մ ա ր Ս պ ա նդլերը դ ա դ ա ր ե ց լուց։

աշխատե–

—

Ա*յո է կորա մ , Օդի , — ա ս ա ց ն ա , — բ ա յ ց

տարեկանը

բա վա րա ր

չա փ ով

մ ե ծ չէ։

ոչ ա յ ժ մ ։

Տա սներեքին

Ւնր կամ

տասնչորսինլա*վ։

— Գ ուցե տ ա ս ն ե ր կ ո ւ ս ի ՞ ն , — հ ա ր ց ր ե ց Օղին։ — Գ ո ւ ց ե , — ա ս ա ց Սպ ա ն գ լ ե ր ր , — բ ա յ ց դու ի ն չո ւ հ ա մ ա ր ես ո ւ զ ո ւ մ ց ր ի չ էի և ե լ։

- . Հ ա ն ե ր ս ո վ ո ր ե լո ւ հ ա մ ա ր , — ա ս ա ց Օդին։ — Հ ե ռ ա գ ր ե ր կա րդա լու, ե ր և ո ւյթ նե ր ի է ո ւթ յա ն մեջ թ ա փ ա ն ց ե լո ւ։ — նա մի պահ լռ ե ց ,

երեք տարի հետո

տասներկու

տարեկան

կդառ­

ն ա մ ,— ասաց նա։ ֊

Ե րեք տ ա ր ի ն

ա ն նկ ա տ ե լի

կ ա ն ց ն ի , — ա սա ց Սպանգ–

լերը։

— Չ ե մ կ ա ր ծ ո ւ մ , — ա ս ա ց Օ դին , — ա ր դ ե ն ե ր կ ա ր ժ ա մ ա ­ ն ա կ է, ի ն չ ս պ ա ս ո ւ մ ե մ ։

— Ա յ , կ տ ե ս ն ե ս , որ տ ա ս ն ե ր կ ո ւ կ դ ա ռ ն ա ս և չե ս ի մ ա ն ա թ ե ի ն չ պ ե ս ա ն ց ա վ , — ա ս ա ց Սպ ա ն գ լ ե ր ր , — ի ն չ պ ե ս է ք ո ա ղ ֊ գա նունր։

■— Գ ո տ լ ի բ ,— ա ս ա ց Օ դ ի ն , — 0 գ յո ւ ս տ Գ ո տ լ ի բ ։ </ ////,//^// ^ լ ր ա գ ր ա վ ա ճ ա ռ տ ղ ա ն

հ.// ո ա ւլր ա ա ա)։

իրա ր,

ն ա յե ց ի ն

լո ւր ս ։բա )։չ լս/րր դդ ս ։ լշ ե լուրջ։

— Օդյոււսո

Գ ոտ լիբ,— ասա ց

Ս ս լա նդլերր ,— ք^Ղ

խոս­

տ ա ն ո ւ մ է։ մ ։ Երբ ժ ամանւս կր դ ա ... Սպ ա ն գ լ ե ր ր

ընդհատեց

զ ր ո ւյց ը ՝

դիմա վ ո ր ե լո ւ

համար

Դ ի ա ն ա Ս տ իդ ա ն ո ւ ն ո վ մ ի ե ր ի տ ա ս ա ր դ կ նոջ, որ ա ր ա դ վ ա զ ե ֊ չո վ դ ր ա ս ե ն յա կ էր մ տ ն ո ւ մ ։ Գ ր ա ս ե ն յա կ ի դ ի մ ա ց ը ՝ փ ո ղ ո ց ո ւ մ , կ ա նէ լնա ծ էր ն ր ա ն բ ե ր ո ղ ա վ տ ո ն ։ Ա վ տ ո լի ղեկ ի մ ո տ ն ս տ ա ծ էր

հա մազգեստով

վեստ ա կա ն, բ ա յց

վարորդը։

Յուրա հա տ ուկ,

հ մ ա լ ի չ ձ ա լ ն ո վ ա ղջիկր

մի

փոքր

բղավելրյ

ար­

Ս պ ա նդ–

լերին.

— Ա ՜ հ , ա հ ա թւ. ո ր տ ե ղ ես դու, ս ի ր ե լի ս , — և նա ք ն ք շ ա ն ­ ք ո վ լի ք ա ղ ղ բ դ ա լ ր ո ւ լ թ ո վ հ ա ր ձ ա կ վ ե ց Ս պ ա ն դլերի վ ր ա , դըր– կ եց նրա ն և հ ա մ բ ա ր ե ց ա յնպ ի ս ի ձևով,

որր շա տ ա ն հ ա վ ա ­

տ ա լի էր ի ր ա կ ա ն լ ի ն ե լ ո ւ հ ա մ ա ր , բ ա յ դ մ ի փ ոք ր ա վ ե լի լ ա վ էր, ք ա ն ի ր ա կ ա ն ը ։

— Ս պ ա ս ի ր , — ա ս ա ց Ս պ ա ն դ լ ե ր ը ։ Նա ա ղ ջ կ ա ն

ետ

պա֊

հ ե ց , ձ ե ռ ք ի հ ե ռ ա գ ր ա տ ո ւ փ ը դ ր ե ց սեղանի՛ն և շ ո ւ ռ ե կ ա վ դեձ պի ն ա ։

Երիտասարդ

կինը

նորից ուզեց

մ ո տ ենա լ, բ ա յց

նա հ ե ռ ա ց ր ե ց ն ր ա ն ։

— Սպասիր, — ա սա ց

նա, — ծա նոթա ցիր,

սա

Օ գ յուս տ

Գ ոտ լիբն է։ ես, ճուտ իկ, — հա րցրեց երիտ ա սա րդ կինը։ — Ծ ա ն ո թ ա ց ի ր 0 դ յո ւ ս տ , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լեր ը , — սա մի ս

— ւ ՚ ն ւպ ե ս Ստիդն է։

— Հ ե լլո , — ասաց

Օդին։ Եվ

չիմ ա նա լով ,

թ ե ուրիշ ի ն չ

պ ե տ ք էր ա ս ե լ , շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց , — թ ե ր թ ուզո ւմ ե ք , տ ի կ ի ն ։

— Ւ ՞ն չ, հ ա ,

անշուշտ , — ասա ց

Դ ի ա ն ա ն , — ի ՞ ն չ ա ր ժի

ա յդ ։

֊

Հ ի ն գ ս ե ն թ , — ա ս ա ց Օ դ ի ն ,— տ ե ղ ա կ ա ն հ ր ա տ տ ր ա կ ո ւ ֊

թ Տուն

է։

Ձիա րշա վի

ար ղ յ ո ւ ն ք ն ե ր ը ,

սակարանի

փակտււմր

Ա–Հ

ռա ղ մ ա կ ա ն վ ե ր ջ ի ն ն ս ր ո ւ թ յ ո ւ ն ն երր։

— Րսկապե* ս, — ասա ց

Դ ի ա նա ն, — ահա

ք ե ղ մի

հինգ֊

նոց* շատ շնորհա կա լ ե մ ։ Օդին վ ե ր ց ր ե ց հ ի ն գ ն ո ց ը և մ ի ս

Ստիղին մի թ ե ր թ տ վ ե ց ,

բ ա յ ց ն ա խ ք ա ն թ ե ր թ ր տ ա լ ը , նա ծ ա լ ե ց ա յ ն շ ա տ ճ ա ր պ կ ո ր ե ն և գործնական ձևով. ծնկին,

կ եսի ծ ա լ ե ց ,

ն ո ր ի ց կ եսի

ծա լեց

ա մ բ ո ղ ջ թ ե ր թ ը նա շ ա ռ ա չ ո վ կիսա ծա լ թերթ ը նորից և ապա

ա ր դ յո ւն ք ը ՝ եր կ ա ր եց

ա յդ բոլոր

երիտա սա րդ

զարկեց

զարկեց

ծնկին,

արարողս։ թ յունների

կ նոջը նմւս ն

ա լն

տճպա ֊

ր ա ր ի , որը գ լ խ ա պ տ ա լտ ւղսւտճաււող մի ֆ ո կ ո ւ ս էր կ ա տ ա ր ե լ։

— Շնորհակալ եմ,

տ իկին,— ասաց

նա։ — Չորեքշա բթի

օրերը «Ս ա տ ր ր տ ե յ Ւ վինինգ պ ո ստ » և «էի բ ե ր տ ի ո ռում, ուրբա թ

օրերը՝ «Մ ո լի ե ր ս»։

եմ վ ա ճ ա ֊

Ամբողջ քա ղա քին

եմ մ ա ֊

տա կա բ ա ր ո ւ մ ։

— Վա տ չ է , — ա ս ա ց

Դ ի ա ն ա ն , — հ ո ւ յս

ունեմ,

որ շա տ

սենթ,

թերթերն

փ ո ղ ես ա շ խ ա տ ո ւ մ , մ ա ն չ ո ւ կ ։

— Օր ա կ ա ն,

միջին

հա շվով,

քա ռա սուն

ոլ ժ ո ւ ռ ն ա լն ե ր ը մ ի ա ս ի ն վ ե ր ց ր ա ծ , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Օ դ ին , —՚ երբ

ն ա հ ա ն գ ա յի ն

ծա խ ում ւ

տոնավաճառ

է բա ցվում, ՝

գ ա զ ո վ ջուր եմ

— Լավ է, մ ի շ տ շ ա տ զ բ ա ղ վ ա ծ ես, ա յ ն պ ե ս չ է * , —* ա ս ա ց Դ իա նա ն իր հրա շա լի, ուրա խ ձ ա յն ո վ ։

— Ա յ ո , — ա ս ա ց Օ դ ին , — և նոր բ ա ն ե ր ե մ ս ո վ ո ր ո ւ մ ։ Ես շ ա տ լ ա վ կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ ե մ մ ա ր դ կ ա ն ց ճ ա ն ա չ ե լ ։ — Օղիին թ ը ֊ վ ո ւ մ է ր , որ ի ն ք ը ճ ա ն ա չ ե լ

էր մ ի ս Ս տ իդին և գ ո հ էր ա ր դ ֊

յո ւն ք ի ց։

— Ա նշուշտ ճ ա ն ա չ ո ւ մ ե ս , — ա ս ա ց ա ղ ջ ի կ ը , — վ ս տ ա հ ե մ , դա րձավ Ս պ ա նգլերին, — սպ ա սեցի ք ո զ ա ն գ ի ն , ս ի ր ե լ ի ս , — ա ս ա ց ն ա , — դու ի ն ձ ա ս ա ց ի ր , որ որ ճ ա ն ա չ ո ւ մ ե ս ։ — Նա ժ ա մը հինգին

զա նգ կ տ ա ս , ա յդ պ ե ս չ է * ։

* — 0 հ, ա յ ո , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը ։ — ա եղ խ ո ս ա կ ց ո ւ թ յ ա ն

Մոռացել եմ։

բ ռ ն վ ե ց ի Օգիի հ ե տ ։ ն ա

Ա (ս ֊

ուզում է ցրիչ

դ ա ռ ն ա լ և հ ե ն ց նոր ես ն ր ա ն խ ո ս տ ա ց ա , որ ե ր բ ժ ա մ ա ն ա կ ը գ ա , նա ա շ խ ա տ ա ն ք կ ո ւն ե ն ա ։

- Ո ւ ր ե մ ն , շ ն ո ր հ ա կ ա լ ո ւ թ յ ո ւ ն , մ ի ս տ ե ր Սպ ա ն գ լ ե ր , — ա ֊ գ ն ա լո ւ ։ — Ես ձ ե զ ն ո ր ի ց կ հ ա ն գ ի ֊ պ ե մ , — ա ս ա ց ն ա ։ — Մ ն ա ք բ ա ր ո վ , տ ի կ ի ն ։ Նա դ ա ր ձ ա վ փ ո ֊ քրր ե ր ե խ ա յի ն ։ — Մնաս բ ա ր ո վ , Ցուլիսիս։ — Յուքիսի*ս, — Դ իա նա ն հա ըըըեց Ա պ ա ն գ լե ր ի ն, — ո ւյ, ս ա ց Օդին։ Նա շ ա ր ժ վ ե ց

ի ն չ թ ա ր մ ա ն ո ւ ն ։ Ց ա լի ւ/ի ա Յ ո ւ լի ս ի ս ր Ւ թ ա ք ա յ ո ւ մ ։ Ս ի ր ե լ ս , ես

մ ի ա յն

մի րոպ ե

ունեմ։

ճա շի

ւզիտի

գաս, չէ *։

Պետք է

գա ս , հ ա ս կ ա ց ա ր ։ Ս պ ա ն գ լե ր ը հա տ եց

սկսեց խ ո ս ե լ,

բ ա յց

երիտ ա սա րդ

կինը

ընդ­

նրան♦

— Ո չ , — ասաց

ն ա , — դու

խ ո ս տ ա ց ա ր ։ Ա յո ,

խոստա­

ց ա ր ։ Մ ա յր ի կ ն ու հ ա յր ի կ ր մ ե ռ ն ո ւ մ են ք ե զ տ ե ս ն ե լ ո ւ հ ա մ ա ր ։ Ո ւղիղ ժ ա մ ը յ ո թ ի ն ։

— Մի ր ո պ ե ս պ ա ս ի ր , — ա ս ա ց

Ս պ ա նգլերը, — մի

րոպե

սպասիր։

— Ս իրելիս, — ա ս ա ց

Դ ի ա ն ա ն , — չե ս

ուզում ինձ նորից

հ ո ւս ա խ ա բ ա ն ե լ, չես ուղում, տ խ պ ե ս չ է * ։

— Ա շ խ ա ր հ ո ւ մ ոչ մ ի բ ա ն ք ե զ ե ր բ ե ք հ ի ա ս թ ա փ ե ց ն ե լ չի Ս պ ա ն գ լ ե ր ը , — ա յ ն պ ե ս որ հ ա ն գ ի ս տ հ ղ ի ր ։

կարող, — ասա ց

Ժ ա մ ը ուղ ի ղ յ ո թ ի ՚ * ն ։ Ւ ՞ն չ ես ո ւ զ ո ւ մ ա ս ե լ չ ո * լ հ ա մ ա ր ես ի ն ձ ը ն թ ր ի ք ի կ ա ն չ ո ւ մ ։

ուղ ի ղ բ ա ռ ո վ ։ Ե ն ֊

— Որովհետև ք եզ սիրում ե մ , սիրելիս , — ա սա ց երիտ ա * ս ա ր դ կինր մ ե ծ հ ա մ բ ե ր ո ւ թ յ ա մ բ , կ ա ր ծ ե ս Ս պ ա ն գ լ ե ր ր ե ր ե խ ա լ ի ն ե ր , — ես

ք ե զ սիրում եմ,

սիրում եմ, սիրում

ե մ , լսո ՞ւմ

ե ս , — ա սա ց նա երջանիկ ծի ծ ա ղ ե լո վ ։

— Դ ե, հ ա ն գ ս տ ա ց ի ր , — ա ս ա ց րիչըէ — Ա մ ե ն

ա նգամ

հեռա գրատ ան

դու գ ա լ ի ս

ե ս ... — Ո ա յց ես ք ե զ ս ի ր ո ւ մ ե մ ,

ես

նմա ն

կառավա– խ ոսա կցու­

թ յա մ բ ,

սիրելիս, — ա սա ց

երիտա­

սարդ կինը եռա նդ ով։ Ս պ ա նգլերը հոգոց հ ա ն ե ց ։

— Ի մ կ յ ա ն ք ո ւ մ ես ե րկ ու ա ն գ ա մ ե մ ը ն թ ր ի ք ի հ ր ա վ ի ր վ ե լ « և ե ր կ ո ւ ս ի ն էլ ձ ա ն ձ ր ա ց ե լ ե մ , — ա ս ա ց ն ա ։ ֊

Մ ա յր ի կ ն ու

կգա ն,— ասաց Դիա­

հ ա յր ի կ ը ք ե զ դուր

ն ա ն , — մ ե ն ք հա տ ուկ զ գ ե ս տ ն ե ր չե ն ք հ ա գ ն ո ւմ , մ ի ա յն ե ր ե կ ո ­ յա ն զգեստ ներ։

— Ի ՞ ն չ ե ս հա ս կ ա ն ո ւ մ ե րեկ ո յ ա ն զ գ ե ս տ ա ս ե լ ո վ , — ա ս ա ց Ս պ ա նգլերր, — ի մ և

զգեստ ները

ես

և՛ ց ե ր ե կ ն

եմ

հա գնում,

ե ր ե կ ո յա ն ։

— Ժամը յո թ ի ն ,— ասա ց Դիա նան։

Ա յդ

պահին

նա

նը-

կ ա տ ե ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ի ս ե ղ ա ն ի վ ր ա յ ի ե փ ա ծ ձ ո ւ ն ։ — Ահ, ս ի ր ե ­ լ ի ս , — ա ս ա ց ն ա , — այ դ ի ն չ ս ր ա մ ի տ թ ղ թ ա կ ա լ է ։ Ի ՞ն չ է ա յ դ ։

— Զ ոլ է , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ր , — ս ո վ ո ր ա կ ա ն ձու։ Ի ա խ – տի հ ա մ ա ր ե մ պ ա հ ո ւ մ ։

— /* նչ

լա վ է, — ա սա ց

պետք է վ ա զե մ ։

Դիա նա ն, — բ ա յց

ս ի ր ե լ ի ս , ես

Նա մ ո տ ե ց ա վ հ ր ա ժ ե շ տ ի հ ա մ բ ո ւ յ ր ի հ ա ­

մ ա ր , բ ա յ ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը ն ր ա ն մ ե ղ մ որ ե ն հ ե ռ ո ւ վ ա ն ե ց , ու ա ղ ֊ ՝ ջ ի կը գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ց դուրս ե կ ա վ ։ Միստեր

Նրոգանը

ավարտեց

մի

հեռա գրի

մեքենա գրում

թ յ ո ւ ն ը ։ Սպ ա ն գ լե ր ը Ց ո ւ լ ի ս ի ս ի ն տ ա ր ա վ ծ ե ր ո ւ կ ի մ ո տ ։

—

Վ ի ւժ >֊

ա ս ա ց ն ա , — ես գ ն ո ւ մ ե մ Ս որբ երտ ի մ ո տ մ ի

բ ա ժ ա կ խ մ ե լ ո ւ ։ Ծ ա ն ո թ ա ց ի ր , սա Ց ո ւ լի ս ի ս Ս ա ք ո լ ի ն է, Հ ո մ ե ­ րի փ ո ք ր ե ղ բ ա յ ր ը ։ Ա յս օ ր նա մ ե ծ փ ո ր ձ ա ռ ո ւ թ յ ո ւ ն է ձ ե ռ ք բ ե ­ ր ե ր Ընկել է ի ն չ-ո ր Վիլլի Ս րոգ ա նն է ։

թ ա կարգի

մե ջ։ Ցուլիսիս,

սա մ ի ս տ ե ր

— Մ ե ն ք ա ր դ ե ն հ ի ն ծ ա ն ո թ ն ե ր ե ն ք , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր եոո–* գ ա ն ը , — նա դ ի տ ո ւ մ էր ի մ ա շ խ ա տ ա ն ք ը ։ 3 ուլի սի սը գ լ խ ո վ ա ր ե ց ։

֊ ֊

Մի

բա ժա կ

և ա նմիջա պ ես

կվերա դա ռնա մ,— ասաց

Սպ ա ն գ լ ե ր ը ։

Գկ Ոհ է ս

ԱՆԿՅՈՒՆԻ Ս/ԱԻԿԸ

Ս պ ա ն գ լ ե ր ը շուռ

եկ ա էխ որ

գնա , բ ա յց

կանգ ա ռա վ հ ե ֊

ռ ա գ ր ա յի ն գ ո ր ծ ի ք ի ձ ա յ ն ի ց , ա յն ա զ դ ա ն շ ա ն ի ց , որը հ ն չ ե ց և մ ի ա ժ ա մ ա ն ա կ սկսեց տ պ ա գրվել թ ղ թ յա երիզի վրա ։ Ս պ ա նդ֊ լերր

մոտ եցա վ գործիքին

և սկսեց

տպա գրվա ծ նշա նա գրերը

կարդար

— Ւ թ ա ք ա Գ ինս ։ ը ն կ ե ր ո ւ թ յ ո ւ ն ի ց են կ ա ն չ ո ւ մ , — ա ս ա ց նա ե ր ո դ ա ն ի ն , — հք/ռու

անտառի

մեջ

կ որա ծ

վ ա 1ըի,9։

եթե

ձո֊

մ նրլ, գ ա , պ ա հ ի ր ն ր ա ն , մ ի ն չ և որ ((Ոնա կան չա միչ)) ր ն կ ե ր ո ւ ֊ թ յ ո ւ ն ի ց էլ կ ա ն չ ե ն , ի ն չ պ ե ս ա մ ե ն երեկ ո կա ն չ ո ւ մ են ։ Հ ո մ ե ր ը Ար և մ տ յ ա ն ՜ըն կ ե ր ո ւ թ յ ա ն ր րողա նա

հաղթեց

երկու

ա նգամ ։

Եթե

կա֊

ա յ ս օ ր ն ո ր ի ց հ ա ղ թ ե լ , ա յ ս ա մ ի ս շա տ լ ա վ գործ ա ֊

ր ա ծ կ լ ի ն ե ն ք ։ Երեկ ք ա ն ի * հ ե ռ ա գ ի ր ս տ ա ց ա ն ք ն ր ա ն ց ի ց ։

— Վ ա թ ս ո ւ ն յ ո թ ,— ա ս ա ց ե ր ո ղ ա ն ը ։ — Վ ա թսունութ հ եռա գր ից վ ա թ ս ո ւ ն յո թ ը , — ա սա ց Սպանդ^ լ ե ր ը ։ — Ա ոա ջ ինը հ ա ս ն ո ղ տ ղ ա ն ս տ ա ն ո ւ մ է բ ո լ ո ր հ ե ռ ա գ ր ե ֊ ր ը , րսէցի մ ե կ ի ց ։ ե ր կ ր ո ր դ ը հ ա ս ն ո ղ ը ՝ մ ի ա յ ն մ ե կ ը ։ Լավ, ես գնա մ մի բա ժա կ խ մ ե մ ։ •՝ ք^ա/ց ա լ դ պ ա հ ի ն կ ե տ ...

մ ի ուրիշ

գ ի ծ . . . կ ե տ ... կ ե տ . , ,

լս ե ց առա ջին

ա զդա նշա ն

տրվեց.

կ ե տ .,*

կ ե տ ։ ե ր բ հ ե ռ ա գ ր ա տ ա ն վ ա ր ի չը

ե ր կ ո ւ կ ե տ ե ր ը , հա ս կա ց ա վ ,

որ ա յ ն ((Սնա կան

չ ս * մ ի չ ) > ֊ ի ց էր, և ո ր ո վ հ ե տ և Հ ո մ ե ր ր պրաս են յ ա կ ո ւ մ չէ ր ,

ուս֊

տ ի նա բ ղ ա վ ե ց Պրոպանին*

— Ե ս կգնա մ պատվերը բերելու*

ա ռ ա ջ ի ն ը ա յ ն տ ե ղ ես

պիտի հա սնեմ։ Մ ի ն չ ա զ դ ա ն շ ա ն ը կ ր կ ն վ ո ւ մ էր ե ր ր ո ր դ ան գա մ , Ս պ ա ն գ լ ե ֊ րը մա րդկա նց

արանքից

վ ա գելո վ ,

ինչպ ես

սպորտսմենը

ֆ ո ւ տ բ ո լ ի դ ա շ տ ո ւ մ , ա ր դ ե ն հ ա ս ե լ էր հ ա ջո ր դ կ վ ա ր տ ա լ ի կե֊ > սին։

Դիմացի

վրա,

ա ն կ յո ւն ո ւմ , երեսուն

կ ա ն դն ել

էր

յա ր դ հ ե ռ ա վորութ յա ն

ա մ ո թ խ ա ծ , տխուր

տ եսքով

կ ա մ տ ա ս ն ի ն ը տ ա ր ե կ ա ն մ ի ա ղ ջ ի կ ։ Սիրուն էր

տա ս ն ո ւ թ

նա, հոգնա ծ,

լո ւ ռ և հ ր ա շ ա լ ի ։ Նա ա վ տ ո բ ո ւ ս ի էր ս պ ա ս ո ւ մ ՝ ա շ խ ա տ ա ն ք ի ց տուն գ ն ա լո ւ

հ ա մ ա ր ։ Թ եև

հա մա ր անհնար

Սպ ա ն գ լ ե ր ր

ն ր ա ն թ վ ս,ց> թ ե մ ե ն ա կ ո ւ թ յ ա ն

շտ ա ս լո ւմ էր, նրա մ ե ն ա կ ո ւ թ յ ո ւ ն ը , որը

էր չ ն շ մ ա ր ե լ ա ղ ջկ ա

մա րմնա ցումն

էր ա շ խ ա ր հ ը

վ ը ա ։ Ա ռ ա ն ց կ ա ն խ ա մ տ ա ծ ո ւ թ յ ա ս . ա ռ ա ն ց կ ո տ ր ա տ վ ե լ ո ւ , նա ա րա դ հա սա վ աղջկա ն,

մ ի պ ա հ կանւլ

ա ռ ա վ և հա Ա րո ւրեց

նրա ա յ տ ը ։ Հ ե ռ ա ն ա լ ո ւ դ ա ռ ա ջ նա ա ղ ջկ ա ն ա ս ա ց մ ի ա կ բ ա ­ ն ը , որ հ ն ա ր ա վ ո ր էր ա ս ե լ ա յ դ պ ա հ ի ն ։

— Դ ու ա շ խ ա ր հ ի ա մ ե ն ա ս ի ր ո ւ ն կ ինն ե ս ։ նա շա րունա կեց վ ա գել։

Երբ նա « Բ ն ա կ ա ն չա մ իչ.» ր ն կ ե ֊

բ ո ւ թ յ ա ն ս ա ն դ ո ւ ղ ք ո վ վ ե ր էր բ ա ր ձ ր ա ն ո ւ մ մ ի ա ն գ ա մ ի ց թ ր ռ ֊ չելով երեքա կա ն

աստիճան

Ա ր և մ տ յա ն

ը ն կ ե ր ո ւթ յա ն

ԺըՒչը*

ո ւ շ ա ց ա ծ ՝ ո ր ո վ հ ե տ և ա ռ ա ք մ ա ն ք տ րտ ու դա րը ա գ դ ա ն շ ո ։ ն ն ե ր ը անգիր չգիտ եր,

ինչպ ես

նում շենքի աոաջ։ մտ նում,

Ս ս լ ա ն գ լ ե ր ր , նո ր

Երբ Ս պ ա ն գ լ ե ր ր

էր հ ե ծ ա ն վք ՚ օ

արդեն

գրա սենյա կ

Ււ– էր

Ա ր և մ տ յ ա ն ը ն կ ե ր ո ւ թ յ ա ն ց ր ի չ ը ս պ ա ս ո ւ մ էր վ ե ր ե ­

լ ա կ ի ի ջ ն ե լո ւ ն ։ Կ ա րծես դ ե ռ և ս ց ր ի չ չ ի ն ե ր ,

Սպ ա ն գ լ ե ր ր

մոտ եցավ

ս ե ւլա ֊

նի ա ռ ա ջ ն ս տ ա ծ կ ն ո ջ ը .

— Պ ոստ ալ տ ե լե դ ր ա ֆ , — հ ա յտ ա ր ա ր ե ց ն ա ։ — Թ ո մ , — ա ս ա ց ծ ե ր կ ինը ո ւ ր ա խ ա ց ա ծ և զ ա ր մ ա ց ա ծ , – * միթե

դու ա յ ժ մ ն ո ր ի ց ց ր ի չ ե ս ։

— Մի ժ ա մ ա ն ա կ Ս պ ա նգլերր,

Տըիչ

բոլորո վին

եղողը միշտ

չ շ փ ո$ Վ ե լ ո վ

էլ ց ր ի չ

է , — ասաց

ն կ ա տ ո ղ ո ւթ յա ն

իմա ս֊

տքւց։

Նա

ժպ տա ց

պառավ

կնոջը

և ա ս ա ց , — Բա յ ց

ամենից

%ատ ես ց ա ն կ ա ն ո ւ մ էի ձ ե զ տ ե ս ն ե լ , տ ի կ ի ն Բրոքխն գ տ ո ն ։ Ա ր և մ տ յ ա ն ը ն կ ե ր ո ւ թ յ ա ն ց ր ի չը գ ր ա ս ե ն յ ա կ մ տ ա վ ։

— Ա ր և մ տ յա ն ը ն կ ե ր ո ւ թ յո ւ ն , — հ ա յտ ա ր ա ր ե ց նա ։ — Ց ա վ ո ւ մ ե մ , որ ն ո ր ի ց պ ա ր տ վ ե ց ի ր , Հ ա ր ր ի , — ա ս ա ց տ ի կ ի ն Բ ր ո ք ի ն գ տ ո ն ը , — նա ց ր ի չ ի ն մի հեռա գիր երկա­ ր ե ց , — հ ա ջ ո ր դ ա ն գ ա մ վ ա հ ա մ ա ր ա վ ե լի լ ա վ բ ա խ տ ե մ մաղ–, թ ո ւ մ , — ա սա ց նա։ Ա ր և մ տ յա ն ը ն կ ե ր ո ւթ յա ն տ ղա ն նոր պ ա ր տ ո ւթ յո ւն ի ց փոքր ի ն չ շ փ ո թ վ ա ծ , թ ե և ա յ ս ա ն գ ա մ պ ա ր տ վ ե լ էր ոչ թ ե ուրիշ ց ը ֊ ր ի չ ի ց ։ ա ՏԼ Պ ո ս տ ա լ տ ե լ ե գ ր ա ֆ ի վ ար ի չ ի ց , 1Է ն ր ց ր ե ց հ ե ռ ա գ ի ր ը և ա սա ց.

— Բոլոր դ ե պ ք ե ր ո ւ մ

շնորհա կա լ

եմ,

տիկին

Բ ր ո քի նդ –

տ ո ն , — և գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ց դուրս ե կ ա վ ։ Պ ա ռա վ կինը Ս պ ա նգլերին երկ ա րեց մի տ րցա կ հե ռ ա գի ր։

— Ահա և ձ ե զ հ ա մ ա ր , Թ ո մ , — ա ս ա ց ն ա , — հ ա ր յո ւ ր ք ր ~ սա ն ինը գ ի շե ր ա յի ն ծ ա յր ե ր ը

հ ե ռա գ իր –նա մ ա կնե ր

են ,

եր կ ր ի

բոլոր

ուգ ա ր կ1զ ու հ ա մ ա ր , բ ո լ ո ր ն էլ կ ա ն խ ի կ վ ճ ա ր վ ա ծ ։

— Հ ա ր յ ո ւ ր ք ս ա ն ի ՞ ն ը , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը , — այ դ ն շ ա * նա կ ո ւ մ է, որ ա յ ս ա մ ի ս գ ո ր ծ ե ր ս վ ա տ չ ե ն ։ Նա կ ռա ց ա վ ւէան-ձ գ ա կ ո ր մ ի ն և հ ա մ բ ո ւ ր ե ց պ ա ռ ա վ կ նո ջը ։

—. Դե , խ ե լ ո ք , Թ ո մ , — ա ս ա ց տ ի կ ի ն Բ ր ո ք ի ն գ տ ո ն ը ։ — Մի Ը ն դ դ ի մ ա ց ե ք , — ա ս ա ց

Սպ ա ն գ լ ե ր ը , — դ ո լ ք

չպ ետ ք

է վ ա տ զ գ ա ք ։ Ես ձ ե զ հա մ ր ո ւր ել ե մ ց ա ն կ ա ց ե լ դ ե ռ ա յ ն օ ր ­ վ ա ն ի ց , ե ր բ ա ռ ա ջ ի ն ա ն գ ա մ եկ ա ա յ ս տ ե ղ և ձ ե զ տ ե ս ա . հ ի ­ շ ո ՞ ւ մ ե ք ։ Բ ս ա ն տ ա ր ի է ա ն ց ե լ , և դուք ա մ ե ն տ ա ր ի գ ն ա լ ո վ ա վ ե լի եք գ ե ղ ե ց կ ա ն ո ւ մ ։

— 0 ՞ , ի ՞ ն չ ես ա ս ո ւ մ , Թ ո մ , — ա ս ա ց ծ ե ր կ ի ն ը , — մ ի պ ա ­ ռ ա վ կնոջ ձ ե ռ ք ա ռ ն ե լ ը լ ա վ չ է ։ ■

<— Պ ա ո ա վ , — ա ս ա ց Սպ ա ն գ լե ր ը , — դ ուք պա ռա վ չ ե ք ։ — Դու ա զ ն ի վ ես, Թ ո մ , — ա ս ա ց տ ի կ ի ն Բ ր ո ք ի ն գ տ ո ն ը , —

ա յ դ պ ե ս են ք ո բ ո լ ո ր ց ր ի չ ն ե ր ը ։ Ո րտ ե ղ է ա յ դ ն ո ր ե կ ը ։

— Հ ո մ ե ՞ ր ը , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը ։ — Ո ւզո ւմ եք ա ս ե լ Հ ո ­ մ ե ր Մ ա ք ո լ ի ՞ ն ։ Դուք ն ր ա ն ա մ ե ն օր կ տ ե ս ն ե ք , և մ ի շ տ ա ռ ա – ջ ի ն ը ։ Ա յս օ ր ց ե ր ե կ ը մ ե ն ք մ ի ք ի չ դ ա ն դ ա ղ ե ց ի ն ք մ ի մ ի ջ ա դ ե -

պ ի պ ա տ ճ ա ռ ո վ , որ պ ա տ ա հ ե լ էր նրա փ ո ք ր ե ղ բ ո ր ը ՝ Յ ո ւ լի ս ի ս ա ն ո ւ ն ո վ տ ղ ա յ ի ն ։ Նա ը ն կ ե լ էր ի ն շ ֊ ո ր տ ե ս ա կ թ ա կ ա ր դ ի մ ե ջ ՝& ո վ ի ն գ տ ո ն ի խ ա ն ո ւ թ ո ւ մ ։ Հ ո մ ե ր ը ս տ ի պ վ ա ծ էր գ ն ա լ և ն ր ա ն դ ուրս հ ա ն ե լ ա յ ն տ ե ղ ի ց ։ Ս ա յց դուք ս ր ա ն ի ց հ ե տ ո ն ր ա ն հ ա ֊ ճ ա խ կ տ ե ս ն ե ք ։ — Նա լ ռ ե ց և ժ պ տ ա ց ծ ե ր կ ն ո ջ ը , — բ ա ր ի ե ր ե ֊ կո, է մ ի լ ի , – ա ս ա ց նա ։

— Ե ՞ն չ լ ա վ է > որ հ ի շ ո ւ մ եք ի մ ա ն ո ւ ն ը , — ա ս ա ց պ ա ռ ա վ կինը։ Փ ո ղ ո ց ո ւ մ Ս պ ա ն դլերը թ ե թ և ո ւ թ յ ո ւ ն զ ղ ա ց ։ Նա դոհ էր Հ ո ^ մերից, նից

որ Ց ո ւ լ ի ս ի ս ի ն

դուրս

Էր հ ա ն ե լ թ ա կ ա ր գ ի ց ,

Նրոգա֊

որ ի ր գ ո ր ծ ը հրստշալի էր կ ա տ ա ր ո ւ մ , հ ա կ ա ռ ա կ թ ո շ ա կ ի

տ ա ր ի ք ը վ ա ղ ո ւ ց ա ն ց ա ծ լ ի ն ե լ ո ւ ն , Ց ո ւ լ ի ս ի ս ի ց ՝ որ կ ա ն գ ն ո ւ մ էր

և հա փ շտ ա կվում

հեռա գրատան

ամեն

ինչով,

Օ գ ի ի ց ՝ որ

ո ւ զ ո ւ մ էր ա ր ա դ մ ե ծ ա ն ա լ և ց ր ի չ դ ա ռ ն ա լ , և ն ո ւ յ ն ի ս կ Դ ի ա ֊ նա

Ս տ ի դ ի ց ։ Ս ա յց ա մ ե ն ի ց

ա վ ե լի նա ուրա խ էր զ գ ո ւ մ ա յն

ա ղ ջ կ ա մ ա ս ի ն մ տ ա ծ ե լ ո վ , որ ք ի չ ա ռ ա ջ , փ ո ղ ո ց ի ա ն կ յ ո ւ ն ո ւ մ կա նգնա ծ,

ա վտ ոբուսի

էր ս պ ա ս ո ւ մ ։

Երբ հ ա ս ա վ

փողոցի

ա ն կ յ ո ւ ն ր , նա մ ի պ ա հ կ ա ն գ ա ռ ա վ ու ի ն ք ն ի ր ե ն ա ս ա ց .

— ճ ի շ տ ա յ ս տ ե ղ էր ս պ ա ս ո ւ մ ։ Շ ա տ հ ա վ ա ն ա բ ա ր նրա ն ա յլևս չե մ տ եսնի, բ ա յց նույնիս կ եթե տ ե ս ն ե մ , նրան

ա յլև ս

չ ե մ տ եսնի ա յնպ ե ս , ինչպ ես տեսա ա յս օր, կեսօրից հետ ո։ Նա ս ո ւ լ ե լ ո վ ք ա յ լ ե ց փ ո ղ ո ց ն ի վ ա ր ։ Երբ հ ա ս ա վ Ն ո ր բ ե ր ֊ տի խ որտ կ ա ր ա ն ի էին « ի մ

միա կ

դիմաց,

դա շնա մուրի ձա յն լ ս ե ց ։ Ն վա գում

ո ւ զ ա ծ ը դու ե ս »

դեպ ի դա հլիճի պ տ տ վ ո ղ դուռը,

հին վա լս ը ։ մի րոպե

Նա ա ռ ա ջ ա ց ա վ ունկնդրեց, ապա

ն ե ր ս մ տ ա վ ։ Ե ո ր բ ե տ ը կ ա ն գ ն ա ծ էր բ ո ւ ֆ ե տ ի ա ռ ա ջ ։ Ս պ ա ն դ ֊ լե ր թ ն ն կ ա տ ե լ ո վ , նա ա ն մ ի ջ ա պ ե ս գ ո ր ծ ի ա ն ց ա վ , բ ե ր ե ց նրա ս ո վ ո ր ա կ ա ն խ մ ի չ ք ը , շ ո տ լ ա ն դ ա կ ա ն վ ի ս կ ի և ջուր։ — Հ ե լ լ ո, Ռ ա լ ֆ , — ա ս ա ց ծ ե ր ը , — նա

ն ա յե ց

Ս պ ա ն գ լ ե ր ը , — ի ն չ պ ե ս են դ ո ր ֊

ե ր ա ժ շտ ո ւթ յո ւն

էԱող

երեք

զինվորներին։

— /7չ էա վ ք ոչ վ ա տ , — ա ս ա ց Ա ո ր բ ե տ ը ։ — Զ ի ն վ ո ր ն ե ր են գա լիս, ս ե լո ւ

որոնք վա տ ն ե լո ւ շատ քիչ փ ող։

դնում և երբ

Նրանց

նրանց

ժամանակ

մ ե կ դոլա րի

փողը

ունեն, բ ա յց դիմա ց

պ րծնում է և պ ա տ րա ստ վում

գ ն ա լո ւ , փ ո ղ ը վ ե ր ա դա ր ձ ն ո ւ մ ե մ ի ր ե ն ց ։ է*նչ ա ր ա ծ ։

Մարդկային կատակերգության

ծա խ­

ես ե ր ե ք ն ե մ են

՜՜

— Եարո ղ ես ա յ դ ք ա ն շ ռ ա յ լ ո ւ թ յ ո ւ ն թ ո ւ յ լ տ ա լ >— հ ա ր ց ­ ր ե ց Ս պ ա ն դ չե ր ը ։

— Ո չ , — ա սա ց Եորբետը, — բ ա յց ինչ ա րա ծ։ Պ ա տ երա զ­ մ ի ց հ ե տ ո գ ո ւ ց ե դրա

մի մա սը վ ե ր ա դ ա ր ձն ե ն ։

Խորտկարան

վ ա ր ե լ ը պ ա ր զ ա պ ե ս ի մ բ ա ն ը չ է ։ Մ իշ տ մ ն ո ւ մ ե մ ն ո ւ յ ն ե ր ի ­ Եորբետ ր։ — նա

տասարդ

մի րոպ ե

լրւեց վ ե ր հ ի շ ե լո ւ հ ա մ ա ր

իրեն մտա հոդող մի բա ն ։

— Երեկ զ ի ջ ե ր , Թ ո մ , — ա ս ա ց ն ա ,— ր մ սյ ե լ ա ր ա ն ի ա ռ ջ և ա շ խ ա տ ո ւ մ է ի , ե ր բ ի ն ք ն ի ր ե ն մ ե ծ բ ա ն ի ա ե ղ դ ն ո ղ մ ի տ ղա բ ղ ա վ ե ց վ ր ա ս . ((Հ ե յ, հա ստ գ լ ո ւ խ , մ ի բ ա ժ ւ ս կ էլ խ մ ի չ ք բ ե ր » ։ նա

զինվոր

չէր։

Ե ն չ ֊ո ր

մի

մ ա ր դ էր ԵՍաքա յ ի ց ։

ն ա յե ց ի

շ ուրջս, ի ն ձ ա ն ի ց ուրիշ ս պ ա ս ա ր կ ո ղ չ կ ա ր ։ Հ ա ս տ գ լ ո ՞ ւ խ ։ Դու ի ն ձ հե տ ես ա յ դ պ ե ս խ ո ս ո ւ մ , — ա ս ո ւ մ ե մ ն ր ա ն ։ ((Հո ես ինձ հ ետ չ ե մ խ ո ս ո ւ մ , հ ա ս տ գլուխ)) -

պ ա տ ա սխ ա նում է լա կոտ ը։

Լավ, ի նչ պ ե տ ք է ա ն ե ի ։ 9 է ի կ ա ր ո դ ն ր ա ն խ փ ե լ , ո ր ո վ հ ե տ և բ ռ ն ց ք ա մ ա ր տ ի կ ե մ ե ղ ե լ ։ Գ ն ա ց ի մ ո տ ը և ն ր ա ն այսպես բ ը ռ ֊ նեց,ի։ — Ե ո ր բ ե տ ը մ ի ձ ե ռ ք ո վ բ ռ ն ե ց Սպան զլ երի օ ձ ի ք ի ց , ի ս կ էքյուս ձ ե ո ք ր բ ա ր ձ ր պ ա հ ա ծ , անցնի,

հետո

ասաց

ս պ ա ս ե ց մ ի պ ա հ , որ ց ա ս ո ւ մ ն

ա լն, ինչ

ա սել էր ն ա խ ո ր դ

գիշեր

ույդ

խ մ ա ծ մ ա րզու ն;

— Դ ոլ ե ր ի տ ա ս ա ր դ Ե ո ր բ ե տ ի հ ետ ես խ ո ս ո ւ մ ։ Եթե ք ե զ խփեմ,

դու

հա վա նաբար

կընկնես,

ի ս կ ե>ս չ ե մ

ուղում,

որ

որևէ մ ե կ ը մ ե ռ ն ի ի մ խ ո ր տ կ ա ր ա ն ո ւմ ։ Ա յժ մ կորիր ա յս տ ե ղ ի ց և ա յլևս ՛ մ ի ե ր և ա ։ ՝9ա նի դ ե ռ ա պ ր ո ւ մ ես, էլ չ հ ա մ ա ր ձ ա կ վ ե ս ոտ քդ ա յս տ եղ

դնել։

Եվ ե ր բ

կ ո ր չ ե ս ֊դ ն ա ս ,

ո ւր ա խ ե ղ ի ր , որ

ողջ ես մ ն ա ց ե լ ։ Ե ո ր բ ե տ ը թ ո ղ ե ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ի օ ձ ի ք ը ։ Նա կ ա տ ա ղ ո ւ թ յ ո ւ ն ի ց դողում էր։

— Դրա նից հետո ձե ռ ք ե ր ս ա մ բո ղ ջ գիշերը դողում է ի ն , — ա սա ց ն ա , — բ ա լց երեկ գիշերվա դեպ քը մ իա կը չէ ։ Հ ա մ ա ր յա ա մ ե ն գ ի շ եր պ ա տ ա հ ո ւ մ է ։ Եվ ա մ ե ն ա ն գ ա մ , որ պ ա տ ա հ ո ւ մ է , ես ի ն ձ ա ս ո ւ մ

եմ.

հերիք

է,

պետք

է փ ա կել ա յս

վ այր ը

և հ ե ռ ա ն ա լ ։ Ս կ ս ո ւմ ե մ վ ա խ ե ն ա լ ։ Վ ա խ ե ն ո ւ մ ե մ , որ մ ի գ ի ֊ ՝ շ ե ր կ կ ո ր ց ն ե մ գ լո ւ խ ս և մ ե կ ի ն կ ս պ ա ն ե մ ։ Խ ո ր տ կ ա ր ա ն վ ա րեէը

հ ե շ տ գ ո ր ծ չ է ։ Խ ո ր տ կ ա ր ա Ն ա տ ե ր ը պ ե տ ք է մ ի ք ի չ կոշտ մ ա ր դ լ ի ն ի , ի ս կ ես շ ա փ ի ր դուրս լ ա վ ս իրտ ո ւ ն ե մ ։ Հեռա գրատ ա ն

վ ա ր ի չն

բ ռ ն ց ք ա մ ա ր տ ի կ ը մի

ու մ ր ց ա ն ա կ

հինդ րոպե

շա հա ծ

էլ խ ո ս ե ց ի ն ,

նախկին որից հետո

Ս պ ա ն գ լ ե ր ր վ ե ր ա դ ա ր ձ ա վ գ ր ա ս ե ն յ ա կ ։ ե ր բ ն ա հ ե ռ ա ն ո ւ մ էր խ որտ կա րա նից, երեք

զինվոր ները սկսեցին դա շնա մուրը

ա-

վ ե լ ի բ ա ր ձ ր ն վ ա ղ ե լ տ ա լ ։ Ա յ ժ մ ն վ ա գ ո ւ մ էին « Ս պ ի տ ա կ կ ո ­ կոն»

ե ր գ ը ։ Զ ի ն վ ո ր ն ե ր ը կ ա ր դ ո ւ մ էին ն ո տ ա յ ի տ ա կ ի բ ա ս ե ­

ր ը և փ ո ր ձ ո ւ մ էին դ ա շ ն ա մ ո ւ ր ի ն վ ա գ ի հ ե տ լերր մի րոպ ե բ ա յց

ա յն

լսեց։ նրանք

զ գա ցո ւմ ր , որով

ա յն ք ա ն նրանք

երգել։

էլ լ ա վ

երգում

Սպա նդ֊

չէ ի ն ե ր գ ո > մ է էին, բոլո ր ո վի ն

վա տ չէր։

Գ 1,Ո 5ւ1ս

|(ւ

Ք Ե Զ ՞ՆՈՐԻ» ՏՈՒՆ ԿՏԱՆԵՍ՜

Սա լ ի ֆ ո ր ն ի ա յ ի

Ւթաքա քա ղա քի

հ ե ռ ա գ ր ա տ ա ն կա ոա վ ա ֊

րի չ Թ ո մ ա ս Ս պ ա ն գ լ ե ր ր գ ր ա ս ե ն յ ա կ մ տ ա վ ։ Ա ռ ա ք մ ա ն ս ե ղ ա ­ նի մ ո տ նա տ ե ս ա վ երկու ե դ ր ս պ ր ն ե ր ե ն , Հա մերի ն ե Ց ո է / ի ս ի ֊ ս ի ն , ց ր ի չ ը հեոէսււիր էր ծ ա լ ո ւ մ ե ծ ր ա ր ն ե ր ի մ ե ջ տ ե ղ ա վ ո ր ե ­ լով՝1՛ դ ա ս ա վ ո ր ո ւ մ , ի ս կ

կրտսեր

եդբա /ր ր

մեծ

հիա ցմունքով

դ ի տ ո ւ մ էր ն ր ա ն ։ Ց րի չը դ ա ր ձ ա վ իր պ ե տ ի ն ,

— « 9 ն ա կ ա ն չ ա մ ի շ » քւնկ ե ր ո ւթ յ ա ն հ ե ս տ ո ր ե ր ր կ ա ր ո ղ ա ց ա ք ս տ ա ն ա լ , մ ի ս տ ե ր Ս պա ն դլե ր , — հ ա ր ց ր ե ց նա> —

, ս տ ա ց ա , — ա ս ա ց Ս ւ ր ա ն գ լե ր ը , — հ ա ր յո ւ ր ք ս ա ն ե **

նը հ ե ռ ա դի ր ։ — Նա հ ե ռ ա գ ր ե ր ը ք ո ւ յ ր

տ վեց ցրի չին։

— Հա րյուր ք ս ա ն ի ՞ն ը ,— ա սա ց Հ ո մ ե ր ը , — ի ն չպ ե ՞ս ե ղ ա վ , որ դուք ա ռ ա ջ ի ն ը հ ա ս ա ք ։

— Վ ա զ ե ց ի , — ա սա ց Ս պ ա նգլերր: ֊

Եվ վ ա զ ե լ ո վ հ ա ղ թ ե ց ի ՞ ք

հա րցրեց Հոմերը։

Ա ր և մ տ յա ն ը ն կ ե ր ո ւ թ յ ա ն ը , —*

■— Ա ն շ ո ւ շ տ ,— ա ս ա ց

Ս պ ա ն գ լ ե ր ը ։ — Եհյղ

հասարակ

բա ն

է ։ ճ ա ն ա պ ա ր հ ի ն ն ո ւ յ ն ի ս կ ես կ ա ն գ ա ռ ա գ ե ղ ե ց կ ո ւ թ յ ա ն ն ու ա ն մ ե ղ ո ւթ յա ն ը հա րգա նքներս մա տ ո ւցե լո լ հ ա մ ա ր ։ Հ ոմե րը չհա ս կա ցա վ, բ ա յց

—

Ս պ ա նգլերը շ ա ր ո ւն ա կ ե ց .

ո1> Ժ մ բ ա ց ա տ ր ի , — ա ս ա ց ն ա ։ — Դու Ց ո ւ լ ի ս ի ս ի ն

տուն տ ա ր ։

— Լ ա վ, ս ր ր , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — մ ե զ կ ա ն չե լ են Գ յ ո ւ գ ե ն ^ հ ե յ մ ի ց ։ Դա մ ե ր ճ ա ն ա պ ա ր հ ի վ ր ա է, ա յ ն պ ե ս որ, ես Ց ո ւ լ ի ֊ ս ի ս ի ն հ ե ծ ա ն վ ո վ տ ուն կ տ ա ն ե մ , հ ե տ ո կ հ ա ն դ ի պ ե մ Գ յ ո ւ գ ե ն ֊ հ ե յմ

և

ա յդ տ ե ղ ի ց

կգնամ

Ւթաքա

Գ ինո ւ

ընկ երութ յուն,

հետ ո Ֆ ոլի և ա ն մ իջա պ ե ս կ վ ե ր ա դ ա ռ ն ա մ ։ Ա նհա պ ա ղ կ վ ե ր ա ­ դառնամ։ Ց րի չը դուրս ե կ ա վ գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ց և ե ղ բ ո ր ը զ գ ո ւ շ ո ւ թ յ ա մ բ նստ եցրեց

հեծանվի

առջևը, մ ինչ

Ս պ ա ն գ (ե ր ը

դիտ ում

էր

նր ա ն ց ։ Ա վա գ եղ բա յր ը իրեն գ ց ե ց հեծա նվ ի վրա և սկսեց ք ը ֊ շել փ ո ղ ո ց ն ի վ ա ր ։ Երբ ն ր ա ն ք ք ա ղ ա ք ի կ ե ն տ ր ո ն ի ց հ ե ռ ա ց ե լ է ի ն , Տ ո ւ լ ի ս ի ս ը շ ո ւռ ե կ ա վ և ն ա յ ե ց ե ղ բ ո ր ը ։ Ա յդ օրը ա ռ ա ջ ի ն անգամ

նրա

դեմքը

պ ա յծա ռա ց ա վ

Մ ա քոլիների

նշանավոր

ծիծ ա գով։

— — — —

Հոմե ր ,— ասաց

նա։

Ւ՞նշ ես ո ւ զ ո ւ մ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ր ։ Ես կ ա ր ո ղ ե մ ե ր գ ե լ , — ա ս ա ց Յ ո ւ լի ս ի ս ը ։ Դա լ ա վ է , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։

Յ ո ւ լի ս ի ս ը նա լռե ց

սկսեց

երգել։

«Մ ենք

և նորից ս կ ս եց ։ «Մ ենք

պիտի

ե ր գենք մի

երգ»։

պիտի երգենք մի ե ր գ .* .» ,

բ ա յց նորից լռ ե ց և ա նմիջա պ ես հետո վերս կ ս եց։ «Մ ենք պ ի­ տի եր գե ն ք մի ե ր գ » ։

— Դա

երգ

չ է , Ց ո ւ լ ի ս ի ս , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — դա

երգի

մ ի ա յ ն մ ի մ ա ս ն է ։ Ա յ ժ մ լ ս ի ր ի ն ձ ու հ ե տ ո ի ն ձ հ ետ ե ր գ ի ր ։ ~ Ա վ ա գ ե ղ բ ա յ ր ը ս կ ս ե ց ե ր գ ե լ , ի ս կ փ ո ք ր ե ղ բ ա յ ր ը լ ս ո ւ մ է ր։ « Ա յլ և ս մ ի լա ր , մ ի լա ր լ ե դ ի , ա յս օ ր մ ի Եկ քե)ւտ րրքւի հին Մի ե րդ

տան

պ ա տ վ ին մ ի

լա ր ,

երգ ձոնենք,

ա ս1։նր ա յդ: հ ե ռ ա վ ո ր տ ա ն հ ա մ ա ր ։

— նո ր ի ց երգիր, Հ ո մ ե ր , — խ ն դ ր ե ց Յուլիս իս ը։ — ե չ )— ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը և ս կ ս ե ց ն ո ր ի ց ե ր գ ե լ , բ ա յ ց ա յս

ա ն գ ա մ փոքր եղ բա յր ը երգեց մ ե ծ ի հետ և մ ինչ նրա նք երգում էին,

Ցուլիսիսը նորից տ ե ս ա վ գ ն ա ց ք ը ,

նեգրին,

որը հ ե ն վ ե լ

էր վ ա գ ո ն ի ե զ ր ի ն ոլ ժ պ տ ա լ ո վ ձ ե ռ ք ո վ էր ա ն ո ւ մ ։ Ա յդ ա մ ե ­ ն ա հ ր ա շ ա լի բ ա ն ե ր ի ց մ ե կ ն է ր , որ ե ր բ և է պ ա տ ա հ ե լ էր Ց ո ւ լ ի ս ի ս Մ ա ք ո լ ի ի ն ՝ ա շ խ ա ր հ ո ւ մ ա պ ր ա ծ նրա չ ո ր ս տ ա ր վ ա կ յ ա ն ­ քի ըն թ ա ց քո ւմ ։ նա

ձեռքով

արեց

այդ

մա րդուն,

և մարդը

պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց ն ր ա ո ղ ջ ո ւ յ ն ի ն , ոչ թ ե մ ի ա ն գ ա մ , ա յ լ բ ա զ մ ա. թ ի վ ա ն գ ա մ ն ե ր ։ Նա ա յ դ կ հ ի շ ի ՝ ի ն չ ք ա ն ժ ա մ ա ն ա կ որ ա պ ր ի * Մ ա քոլիների տ ա ն

առջև Հոմերը իջավ հեծա նվից

և Յու–

լիս իսի ն զ գ ո ւշ ո ւթ յա մ բ ց ա ծ բ ե ր ե ց ։ նրա նք մի պ ա հ կանգնե– ց1։ ն > ո ւ ն կ ն դ ր ե ց ի ն ի ր ե ն ց մ ո ր ու ք ր ո ջ տ ա վ ի ղ ն ու դ ա շ ն ա մ ո ւ ր ը և հ ա ր և ա ն ո ւ հ ի Մ երի Ա ր ե ն ա յ ի ե ր գ ը ։

— Դե լ ա վ , Յ ո ւ լ ի ս ի ս , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ա յ ժ մ դու տա նն ե ս ։ ն ե ր ս գ ն ա ։ Մ ա յ ր ի կ ն ա յ դ տ ե ղ է, ի ն չ պ ե ս ն ա և թ ե ս ն ոլ Մ ե ֊ րին։

Ես պ ե տ ք է ա շ խ ա տ ա ն ք ս շ ա ր ո ւ ն ա կ ե մ ։

— Աջխ ա տ ա ն ք դ շա ր ո ւ ն ա կ ե ՞ ս , — զ ա ր մ ա ց ա վ Ց ո ւ լ ի ս ի ս ը ։ — Ա յ ո , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — Բա յ ց զ ի լ ե ր ը տ ա ն ը կ լ ի ն ե մ ։ ն ե ր ս գ ն ա , Յ ո ւ լի ս ի ս ։ Փոքր

եղ բա յր ը

բա ր ձր ա նա լ։

Երբ

սկսեց հասավ

իըենց

դռանը,

տ ան

մեծ

սա նդուղքներից

եղբա յր ը

նստեց

հե­

ծա նիվը ե փ ողոցն ի վար ք շե ց ։

ԳԼՈհէս

ԵՐԵ*8 ԶԻՆՎՈՐՆԵՐ

Ե րբ Ս տ ի դ ն ե ր ի

ընտանիքը

Թ ոմա ս Սպ ա նգլերը,

նստած

և նրանց էին

հ յո ւր ե ր ը , ն ե ր ա ռ յա լ

ընթրիքի,

Ւ թ ա ք ա յի

վրա

ո ւ ժ ե ղ ա ն ձ ր և էր գ ա լ ի ս ։ Բես Մ ա ք ո լ ի ն և Մ ե ր ի Ա ր ե ն ա ն , ա ն ձ ­ րևա նոցներ

և կրկնա կոշիկներ

հա գած,

Հ ո մ ե ր ի ճաշը

հեռա–

գ ր ա տ ո ւն էին տ ա ն ո ւ մ ։ Դ ե ղ ա տ ա ն ս ւռջևով ա ն ց ն ե լ ի ս , դ ռ ա ն ա ռաջ կ ա ն գ ն ա ծ մ ի երիտ ա սա րդ նր ա նց ա չք ո վ ա ր ե ց .

— Է յ , ս ի ր ո ւ ն , — ա ս ա ց նա Բ ե ս ի ն , — ի ն չ պ ե ՞ ս ե ս ։ Բեսը ո ւ շ ա դ ր ո ւ թ յո ւ ն չ դ ա ր ձ ր ե ց ե ր ի տ ա ս ա ր դ ի ն , բ ա յ ց Ս ե ր ի ­ ի ն ա վ ե լ ի մ ո տ ե ց ա վ ։ ն ր ա ն ց դ ի մ ա ց ի ց ղ ա լի ս էի ն ե ր ե ք երի~ տ ա ս ւս րդ

զինվորներ,

գժութ յուններ երջանիկ

էին,

էին

որոնք

փ ողոցում,

տ ն ո ւ մ , ն ո ր ֊ն ո ր

որովհետև

ա յդ

երջա նկ ութ յունից

խ ա ղեր հնա րում։

գիշեր աղա տ

ի ր ե ն ց շո։ր ջյ* ա զ ն ի վ և ծ ի ծ ա ղ ե լ ի

նրանք

էի ն , որովհետև

ա շխ ա րհն էր՝ իր հ ա վ ի տ ե ­

ն ա կ ա ն կ ա տ ա կ ե ր գ ո ւ թ յ ա մ բ , ե ր ջ ա ն ի կ էի ն ն ո ւ լ ն ի ո կ տ ե ղ ա ց ո ղ անձրևի

պատճառով։

ծա դ ր ո ւ մ , անղուսւղ

նրա նք իրար

հրմշտ կում

ծի ծա ղ ի ց պ ա յթ ո ւմ ,

իրար

էի ն և ի ր ա ր մա կա նուններ

կ պ ց ն ո ւ մ * Լա ս տ լի կ , Տ ե ք ս տ / ; և Ձ ի ։ Երբ ե ր ե ք տ ղ ա ն ե ր ր տ ե ս ա ն Մ ե ր ի ի ն և Բ ե ս ի ն , հ ա ր դ ա լի ր կ ա ն գ ա ռ ա ն և մ ե կ ը մ յ ո ւ ս ի ե տ ե ֊ վ ի ց գլուխ ներր

ցա ծ խ ոնա րհեցին։

Ա ղջիկներին

ա յդ բա նր

դուր ե կ ա վ , բ ա յ ց ն ր ա ն ք չ գ ի տ ե ի ն , թ ե ի ն չ էր հ ա ր կ ա վ ո ր ա ն ե լ , ի ն շ վ ե ր ա ր երմ ան,ր ռ լե տ ք էր զ ո ւ յգ տ ա ր

— (քրանք ս ր ս ր ղ ա պ ե ս տ ն ի ց և ը ն տ ա ն ի ք ի ց հ ե ռ ա ց ա ծ զ ի ն ­ վ ո ր ն ե ր ե )/, Բ ե ս ,—֊ շ շ ն ջ ա ց Մ ե ր ի ն ։

— (Էրի կ ա ն գ ա ոն են ր , — ա ս ա ց Բ ե ռ ը ։ Երկու ա ղջիկն է/րր կ ա ն դ ա ա ս ն եր ե ք /լ ի ն /Էո ր ն երի ա ռ ջ և ։ Ն ա , որ Հ ա ս տ լ ի կ էր կ ո չ վ ո ւ մ , ո ր պ ե ս խ մ բ ի պ ա շ տ ո ն ա կ ա ն ներ կ ա յա ցո ւցի չը ,

զինվորների դեսպանը ա մերիկա ցի

ա ղջիկ­

նե ր ի մ ռ ա ՝ ա ռ ա ջ ե կ ա վ ։

— Լեդիներ,— ասաց բա նա կի մա րտ իկներս,

նա,— մենք՝ ձ եր

դեմոկրատական

հլու ծ ա ռ ա ն ե ր ը ,

մենք,

մեծ

զինվոր֊

ն ե ր ս , որ ա յ ս օ ր ա յ ս տ ե ղ ե ն ք և հ ո ւ յս ո ւ ն ե ն ք , որ ա յ ս տ ե ղ կ լ ի ­ ն ե ն ք ն ա և վ ա ղ ր , շ ն ո ր հ ա կ ա լ ե ն ք ձեր գ ե ղ ե ց ի կ դ ե մ ք ե ր ի հ ա ­ մ ա ր , ի ն չս լե ս

պ ա րզ, ա լն պես

է/ ա յս ա ն ձ ր և ո տ

եղանակին։

Թ ո ւյլ տ վ ե ք ն ե ր կ ա յ ա ց ն ե լ ձ ե զ ի մ ը ն կ ե ր ն ե ր ի ն և ձ եր հ ա վ ա ­ տ ա ր ի մ ե ր կ ր պ ա գ ո ւ ն ե ր ի ն ։ Սա Տ ե ք ս ա ս ն է , Ն յո ւ Ջ ե ր ս ի ի ց ։ Ա յս մ եկ ը Ձին է՝ Տ ե ք ս ա ս ի ց ։ խարհից։ քաղցը

Ի սկ ես Հ ա ս տ լ ի կ ն

Ս ա կա յն ա յժ մ , ա մ ե ն

ամերիկացի

գ եղեցիկ աղջիկների

Ձ եր կ ա ր ծ ի ք ն ի ՞ ն չ է ա յ ս ա ռ թ ի վ ։

եմ՝ քա ղցի աշ­

ի ն չ ի ց ա վ ե լի

ես զ գ ո ւ մ ե մ

ը ն կ ե ր ա կ ց ո ւթ յա ն ։

՝ - Մ ե ն ք կ ինո ենք գ ն ո ւ մ , — ա ս ա ց Ոեսր։ — Կ ի ն ո * , — բ ա ց ա կ ա ն չ ե ց Հ ա ս տ լ ի կ ը ո ղ բ ե ր գ ա կ ա ն ձա յ ֊ ն ո վ , — Ա րդ, կ ա ր ո ՞ ղ ե ն ք մ ե ն ք ՝ զ ի ն վ ո ր ն ե ր ս , որ ա յ ս օ ր ա յ ս տ ե ղ են ք , իսկ վա ղր գուցե մ ե կ ն ա ծ կ լի ն ենք ա յս տ ե ղ ի ց , ր ն կ ե բ ա կ ֊ ց ե լ ձ ե ղ ՝ ա մ ե ր ի կ ա ց ի ա ղ ջ ի կ ն ե ր ի դ ։ Ա յս գ ի շ ե ր ն ա յ ս գ ի շ ե ր է, ի ս կ վ ա ղ ը ՝ վ ա ղ ն է, բ ա յ ց վ ա ղ ը մ ե ն ք պ ե տ ք է վ ե ր ա դ ա ռ ն ա ն ք մ ե ր ղ ո ր ա ն ո ց ն հ ր ր , պ ետ ք է վ ե ր ա դ ա ռ ն ա ն ք պ ա տ ե ր ա զ մ ի զըզ~ վ ե լ ի , բ ա լ ը ա ն հ ր ա ժ ե շ տ ու ս ո ւր բ գ ո ր ծ ի ն ՝ ո չ ն չ ա ց ն ե լ ո ւ հ ա մ ա ր մ ա ր դ ո ւ մ ե ջ ա յ ն մ ա ն ր է ն , որը ձ գ տ ո ւ մ է կ ո ր ծ ա ն ե լ մ ա ր դ ո ւ ա ֊ զ ա տ ո գ ի ն ։ Ա յս գ ի շ եր մ ե ն ք ձ եր ե ղ բ ա յ ր ն ե ր ն ե ն ք Հ հ ե ռ ո ւ մ ե ր տ ա ք ա ն կ յ ո ւ ն ն ե ր ի ց ու տ խ ո ւ ր ։ Ա յ ո ք թ ե ե ե ր ջ ա ն ի կ ե ն ք և հը~ պ ա ր տ , բ ա յ ց տ խ ո ւր ե ն ք , ո ր ո վ հ ե տ և Եթւսքա ն մ ե ր հ ա յր ե ն ի հ ո ֊ ղր չ է ։ Ա մ ե ր ի կ յ ա ն զ ի ն վ ո ր ի ա յ ս զ գ ե ս տ ի մ ե ջ ե մ մ տ ե լ ես ա յղ վա տրագ ք ա ղ ա ք հ ա մա կ ր ե լի

Չ իկա դ ո յի

ժո ղ ո վ ր դի

աննշա ն

ծոցից

փողոցներից,

ելնելով։

Ա յս

գիշ^Ը>

Ելինո յս ի հիշողո ւ֊

թ ր ո մ բ ետ տ ա ր ե ք ի ն ձ գեսլի ա լ դ ք ա ղ ա ք ն ու ա լ դ ժ ո ղ ո վ ո ւ ր դ /1 ե իմ բա րի

ե ո բ ա լր ն ե ր ի ց յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յո ւ ր ի ն

ն ո ւյնպ ե ս տ ա րեք

է ր ե ն ը հ ու րտրլատ վ ա յ ր ե ր ը ։ թ ա քի ս ր տ ո վ ը ն դ ո ւ ն ե ց ե ք մ ե ր հ ա ֊ մեստ իւնգրա նքր, որովհետ և ր ն տա ն/՚ ր 1՛ ց ե ն ք , ե ե թ ե չէինք հանգիսժ ՛

մ ե ն ք բոլորս

մ ա ր դ կ ա յ ի ն ն ո ւ /ն

պ ա տ եր ա զ մ ը չլիներ, մ ե ն ք իրա ր երբեք

Ա տ ս պ ա հ ը կ ա ն խ ո ր ո շ վ ա ծ էր բ ո լ ո ր դա ր ե ո ի

կ ո ղ մ ի ց ։ — թ ի ն վ ո ր ր , որ

Հ ա ս տ լի կ

էր

կ ո շվ ու մ ,

խ ոնա րհ վե ց,

հ ե տ ո ուղ ի ղ կ ան րն ել ախ ա ս ա ց , — ի նչ է ձեր ո ր ո շ ո ւ մ ը ։

— Նա խ ե ՞ ն թ Լ , — շ շն ջ ա ր Մ ե ր ի ն ։ — Ո չ , — ա ս ա ց Ո ե ս ր , — նա սլա րղ ա պ ե ս

տխուր

է։

Արի

ն ր ա ն ց հ ե տ կինո գ ն ա ն ք ։

— Շ ա տ լ ա վ , Ո ե ս ,— ա ս ա ց Մ ե ր ի ն , — բ ա յ ց գ ու ա ս ա ս ր ­ բ ա ն դ ։ Ես չ ե մ կ ա ր ո ղ . Ոեսր դ ա ր ձ ա վ ղին/էորի1։.

,— Շ ա տ լ ա վ , — ա ս ա ց նա ։ — Շ ն ո ր հ ա կ ա լ ս ւթտ ո ւ ն , քե դին ե ր , — ա ս ա ց Հ ա ս տ լ ի կ կոչ~ փ ս ծ զ ի ն վ ո ր ը ։ — Շ ն ո ր հ ա կա լ ո ւ թ յո ւն։ — ն ա թ և ն ա ռ ա ջ ա ր կ ե ց Ոեսին, — ուրեմն գնա ն ք , — ա սա ց նա։ ն ա խ ես պ ե տ ք է ե ղ բ ո ր ս ը ն թ ր ի ք ը տ ա ն ե մ , — ա ս ա ց

Բ ե ս ը , — նա Ժ

հեռա գրատանն

է

ա շխ ա տ ում։

Մի

ր ո պ ե էլ

տեի։

— Հ ե ռ ա գրա տ ո ւ ն , — ա ս ա ց Հ ա ս տ լ ի կ կ ո չ վ ո ղ զ ի ն վ ո ր ը *—■ ո ւ ր ե մ ն ես էլ մ ի հ ե ռ ա գ ի ր կ ո ւ ղ ա ր կ ե մ , — նա դ ա ր ձ ա վ մ յ ո ւ ս ֊ ն ե ր ի ն , — դու ի ՞ ն չ կ ա ս ե ս , Տ ե ք ս ա ւ ։

— Ի նշ ա ր ժ ի ն յ ո ւ Ջ ե ր ս ի հ ե ռ ա գ ի ր ո ւ ղ ա ր կ ե լ ը , — հ ա ր ց ֊ րեց Տեքսասր։

—

ա յն ք ա ն , ինչք ա ն պ ետ ք է ա ր ժի , — ա սա ց Հ ա ս տ լի կ ը ։

Նա դ ա ր ձ ա վ մ յ ո ւ ս զ ի ն վ ո ր ի ն ։ — Իսկ դ ո ՞ ւ , Զ ի ։

— Ա յո , — ա սա ց Զի կոչվող ղի նվ ո ր ր , — կ ա ր ծ ե մ լա վ կ լի ­ նի

հեռա գիր ուղա րկել

մա մ ա յի ն , Ջ ո յի ն

և Կետիին,

դա

իմ

ա ղ ջի կ ն է , — դ ա ր ձ ա վ նա Բ ե ս ի ն ։

— Ա շխ ա ր հ ի յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յ ո ւ ր ա ղ ջիկ ի մ ա ղ ջ ի կ ն է , — ա ս ա ց Հա ս տլի կը, — և ք ա ն ի

որ ես չ ե մ կ ա ր ո ղ

Նրա նցից յո ւր ա ք ա ն չյո ւր ի ն ,

կուղա րկեմ

հերւագիր ո ւ ղ ա ր կ ե լ մ ի ա յն

մ ե կ ի ն ։ Ա յդ

մ ե կ հ ե ռ ա գ ր ի մ ե ջ ես մ ի լ ի ո ն ա վ ո ր հ ե ռ ա գ րեր կ ուղա ր կ ե մ ։ Ծեր հ ե ռ ա գ ր ի չ Վ ի լլի Կ ր ո գ ա ն ր մ ե ն ա կ էր գ ր ա ս ե ն յ ա կ ո ւ մ , երր

երկու դեռա տ ի

աղջիկները

և երեք զինվորները

ներ ս

մ տան։ Ծե ր ա ն ի ն

կա նգնեց սեղանի

ետև։

— Ես Հ ո մ ե ր ի ք ո ւ յ ր Բ ե ռ ն ե մ , — ա ս ա ց Բ ե ս ր ։ — Ես նրա ը ն թ ր ի ք ն ե մ բ ե ր ե լ ։ — Նա ճա շը գ ր ե ց ս ե ղ ա ն ի վ ր ա ։ — Ի նչպ ե ս ե ք , մ ի ս Մ ա ք ո լ ի , — ա ս ա ց Կ ր ո գ ա ն ր ։ — Շ ո ւ ֊ ա ո վ Հ ո մ ե ր ը կ գ ա ։ Ես ճ ա շը կ հ ւ ս ն ձ ն ե մ ն ր ա ն ։

— Իսկ ա յ ս տ ղ ա ն ե ր ն ո ւ զ ո ւ մ են հ ե ռ ա գ ի ր ո ւ ղ ա ր կ ե լ , — ա ֊ ս ա ց Ռեսը։

— Շա տ լա վ , երի տ ա սա ր դ ն ե ր , — ա սա ց Կ րոգա նր, — ահա ձեզ հեռա գրի բլա ն կներ և մա տ ի տ ներ։

— Ի ՞ն չ ա ր ժ ի Ջ ե ր ս ի Սիդի հ ե ռ ա գ ի ր ո ւ ղ ա ր կ ե լ ը , — ա ս ա ց Տեքսասր։

— Քսանհինգ

բա ռը

հիսուն

սենթ, — ասաց

Կ ր ո գ ա ն ր , —•

գ ո ւ մ ա ր ա ծ մ ի փ ո ք ր հ ա ր կ ։ Բ ա յց հ ա ս ց ե ն և ստ որ ա գ ր ո ւ թ յո ւ ն ը մի հա շվ եք։ Հե ռա գի ր ը տ եղ կհասնի վա ղը ա ռ ա վ ո տ ։ Հիսուն վատ չէ ։ —

ս ե ՞ն թ ,— ասաց

Տ ե ք ս ա ս ր , — դա

Նա ս կ ս ե ց ի ր հ ե ռ ա գ ի ր ը գ ր ե լ ։

բոլորո վին

*– •

Իսկ ի ՞ ն չ

արժե

ա յն

Սան

Ա ն տ ո ն ի ո (ի

համար,

•—

ա–

սա ր Զ ի ն ։ Ջ ե ր ս ի Ս իդիի ա ր ժ ե ք ի կ ե ս ր , — ա ս ա ց Կ ր ո գ ա ն ը ,

—

—

Սան

Ա նտ ոնիոն Ի թ ա ք ա յի ն ա վ ե լի մո տ է ք ք ա ն Ջ ե ր ս ի Ս իդին։ Հ ա ս տ լի կ

կոչվող

ղէնվորը,

հե ռ ա գի րը գրելուց

հետո

եր–

կարեր ծերունուն։ Երոգանը կա րդա ր ա յն ՝ բ ա ռ ե ր ը հ ա շվ ելով ։ Էմմա

Դ-անա,

Զի կա գ ո յ ի

հա մ ալս ա ր ա ն ,

Չ ի կ ա գ ո , Ւ լի ն ո յս Ս ի ր ե լի ս , ք ե զ մա սին

եմ

սվիտերի

սիրում ե մ ,

մտ ա ծում, համար։

ղ ա ք ա տ ն տ ե ս ո ւթ յո ւն

քեզ

կա րոտ ում

շա րունա կիր

Ա լժ մ եմ

ղթ ե լ։

ես ի ս կ ա կ ա ն , սովորում։

միշտ

քո

Շնորհա կա լ

եմ,

եմ

գործնական

քա ֊

Շուտ ով ռ ա զ մ ա ճա կա տ

կ մ ե կ ն ե ն ք ։ Մի մ ո ռ ա ց ի ր կ ի ր ա կ ի օրը ե կ ե ղ ե ց ի

գնալ և ա ղ ո­

թ ե լ մ ե զ հ ա մ ա ր ։ Ես ե ր ջ ա ն ի կ ե մ ։ Ս իրում ե մ ք ե զ ։

Նորման Ա յն ո ւ հ ե տ և ի ր հ ե ռ ա գ ի ր ը

երկա րեց Տ ե ք ս տ ս կոչվող զ ի ն ­

վորը։ Տ ի կ ի ն է դ ի թ Անթոնի 1 7 0 2 յ/շ Վ ի լ մ ի ն գ տ ո ն փ ո ղ ո ց

■

Ջ ե ր ս ի Սի դ ի , ն յ ո ւ Ջ ե ր ս ի Ս իրելի

մա մա։

Ի նչպ ե՞ս

ես։

Ես

հ ր ա շ ա լի

եմ։

Ստացա

ն ա մ ա կ դ և շոր մ ր գ ե ր ը ։ Շ ն ո ր հ ա կ ա լ ո ւ թ յ ո ւ ն ։ Ոչ մ ի բ ա ն ի մ ա ­ ս ին մ ի մ տ ա ծ ի ր ։ Ց տ ե ս ո ւթ յո ւն ։

սիր ութ

ր* ե ո ն ա ր Հ ե տ ո , Զի կ ո չ վ ո ղ զ ի ն վ ո ր ը ծ ե ր ո ւ ն ի հ ե ռ ա գ ր ո ղ ի ն ե ր կ ա ր ե ց իր հ ե ռ ա գի ր ը ։ Տ ի կ ի ն Հ ա ր վ ե յ Գ իլֆորդ

Սանդիֆորդ բուլվա ր

Սան Ա ն տ ո ն ի ո , Տ ե ք ս ա ս Ո ա րև, մ ա յ ր ի կ ։ Պ ա ր զ ա պ ե ս ո ւ զ ո ւ մ ե մ ո ղ ջ ո ւն ե լ ք ե զ ա րե–

վ ո տ Կ ա լի ֆ ո ր ն ի ա յ ի Ւ թ ա ք ա ք ա ղ ա ք ի ց ։ Մ ի ա յ ն թ ե ա ն ձ ր և •է գ ա լ ի ս ։ Հ ա , հա ։ Բ ա ր և ն ե ր

հաղորդիր

բոլորին։

Ասա

Ջ ո յ ի ն , որ կ ա ր ո ղ է ի մ հ ր ա ց ա ն ն ու փ ա մ փ ո ւ շ տ ն ե ր ը օ դ ֊ տ ա գ ո ր ծ ե լ ։ Մի մ ո ռ ա ն ա գ ր ե լ ։

Քուենտին Զինվորներն

ու ա ղ ջ ի կ ն ե ր ը

հեռա ցա ն

գր ա սե ն յա կի ց,

իսկ

մ ի ս տ ե ր Կ ր ո գա ն ր գ ն ա ց ի ր ս ե ղ ա ն ի մ ո տ ՝ հ ե ռ ա գ ր ե ր ն ո ւ ղ ա ր ֊ կելու ։ Երբ

երեք

զ ի ն վ ո ր ն երն ու

ա մերիկացի

երկու

աղջիկները

((Սինեմա)) կ ի ն ո ֊ թ ա տ ր ո ն ի կ ե ն տ ր ո ն ա կ ա ն մ ո ւ տ ք ի ց Ներս մ ր ֊ տան,

էկրանի

վքէա ե ր և ա ց

Ա նգ լի ա յի

պր ե մ ի ե ր ֊ մին ի ս տր

Ո ւ ե ն ս տ ո ն Չ ե ր չ ի լ ը , որը ե լ ո ւ յ թ էր ո ւ ն ե ն ո ւ մ Կ ա ն ա դ ա յի պ ա ռ ֊ լա մենտ ի

ւս ո ա ջ , մ ե ր

թ վ ա ր կ ո ւթ յա ն

1942 թվականին։

Ս ինչ

երիտ ա սա րդները նստ ում էին, մ իս տ ե ր Չերչիլր իրա ր ետ ևից եր ե ր բ ա ն ա ս ա ց , որը մ ե ծ ո ւ ր ա խ ո ւ թ յո ւ ն ս ր ս տ ճ ա ռ ե ց Ս ա ն ա ֊ դ ա յ ի պ ա ռ լա մ ե ն տ ի ա ն դ ա մ ն ե ր ի ն և Ւ թ ա ք ա յի օրՍ ի ն ե մ ա )) կ ի ֊ նո - թ սար ոն ի հ ա)։ դի ս ա տ ե սն եր ի ն ։ Հ ա ս տ լ ի կ կ ո չ վ ո ղ

զինվորը

թ ‘Կ ՚ ' 1 >■ // էյ և սյ ի /■ //1> Ա ա ք ո լ ի ն ։

— Ահա ,— տ ոուց ՝Աա, — մ ե ր է1տ ան տ կի ւտ;մենւսմ1.ծ մ ա ր դ ֊ կ ա ն ց ի ց մ ե կ ը ե մ ի և ն ո ւ յ ն մա մ տ ն ա կ մի մ ե ծ ա մ ե ր ի կ ա ց ի ։

— Ես կ ա ր ծ ո ւ մ է ի , որ Զ ե ր չ ի լ ր ան դ լ ի ա ց ի է , — ն կ ա տ ե ց Զի կոչվող զ ի ն վ ո ր ը ։

— Ա ն շ ո ւ շ տ , ֊– ա ս ա ց Հ ա ս տ լ ի կ ը , — բ ա ւ ց ցի

է։

Ա յս ո ւ հ ե տ և ա շ խ ա ր հ ի

յո ւ ր ա ք ա ն չ յո ւ ր

ն՛աև ա մ ե ր ի կ ա ֊ նշանավոր

դուն մ ե ն ք պ ե տ ք է ա մ ե ր ի կ ա ց ի հ ա մ ա ր ե ն ք ։ — ն ա մ ո տ ե ց ա ւք

մ քուս կ ո ղ մ ի

աղջկան՝՝ Մ երի

շ ն ո ր հ ա կա լո ւ թ քուն, որ թու լլ աստղ նա ։ կան։

մա ր֊

մ ի ւիոքր

11>րենա էին։ — Շ ա տ

տ վ ե ց ի ք ձե զ

հետ

կ ինո դա լ ,—

II ա րդ ի ր ե ն լա/ք է զ ղ ո ւ մ , երբ մ ո տ ր ա ղ ջ ի կ ն ե ր

էյրս/նք ա վ ե լի լ ա վ են բ ո ւ ր ո ւ մ , ք ա ն զ ի ն վ ո ր ն ե ր ը >

— Ոոլոր դ ե սլքերո ւմ

մենք

կինո

էինք

լյա յի ս , — ա սա ց

Մ երին։ Ա յն ուհ ե տ և է կ ր ա ն ի վ ր ա ե ր և ա ց վելտ

կոչվող մ ա ր դ ը ,

Մ իա ցյա լ

Ֆ ր ւս նկլին Ղ ե յ ա ն ո

Նա հէսնոների

Ռ ուպ ֊

պրեզիդենտ ը,

ո ր բ Հ ա յ դ Պ ա րկի իր բ ն ա կ ա ր ս ւ ն ի ց ռ ա դ ի ո ֊ ե լ ո ւ յթ էր ո ւ ն ե ն ո ւ մ

ա զգի առաջ։ հա մեմվա ծ

Նա խ ո ս ո ւ մ էր ի ր ե ն հ ա տ ո ւ կ լուրջ և հ ո ւ մ ո ր ո վ ոճով։

Հինգ

երիտասարդները

ուշադիր

լսեցին

նրա ն, և երբ ճա ռն ա վ ա ր տ վ ե ց , ա մ բո ղ ջ սրահը ծա փ ա հ ա ր ե ց *

— Ահա ա յ դ մ ե ծ ե ր ի ց

ա մ ե ն ա մ ե ծ ը , — ա սա ց Զի

կ ո չվ ո ղ

զինվորը։

— Ա յդ պ ա հ ի ն է կ ր ա ն ի վ ր ա ե ր և ա ց Ա մ ե ր ի կ ա յ ի գ ր ո շ ը , ու հ ա նդիս ա տ ե ս նե րի մի զգա լի մա սը սկսեց ծա փ ա հ ա ր ե լ։

— Եվ

ա հա ,— ասաց

Տեքսաս

կոչ վ ո ղ

զինվորը, — ա շ ֊

խ արհի ա մ ե ն ա մ ե ծ դրոշակը։

— Զ ա ր մ ա ն ա լի բ ա ն է , — ա սա ց Հա ս տ լի կ կոչվող զինվորը երեսին , — մ ա ր դ ս կ ս ո ւ մ է ա վ ե լի շ ա տ ւ.իրել հ ա յ ր ե ն ի ք ը

երբ

նա վ տ ա ն գ ի մեջ է։ Ուրիշ ժ ա մ ա ն ա կ նա շ ա տ ս ո վ ո ր ա կ ա ն է թ վ ո ւ մ , ինչւղ ես ը ն տ ա ն ի ք ը ։ ա յդ

— Եմ կ ո կ ո ր դ ը լ ց վ ո ւ մ է ա մ ե ն ա ն դ ա մ , երբ տ ե ս ն ո ւ մ եմ դ ր ո շ ա կ ը , — ա ս ա ց Ո եսը։ — Ա ռա ջ ա յ ն ի ն ձ մ տ ա ծ ե լ էր

տ ալիս Վ ա շինգտ ոնի

և Լին կոլն ի

մ ա ս ի ն , իսկ

է տ ա լ ի ս ե ղ բ ո ր ս ՝ Ս ա ր կ ո ւս ի մ ա ս ի ն ։ — Ո ՚հ ,

դու բ ա ն ա կ ո ւմ

զինվոր

ա յժ մ մտածել

Սա ն ո ւ յ ն պ ե ս զ ի ն վ ո ր է։ ե ղ բա յր

ունես, — ասաց

Հ ա ս տ լի կ ը ։

-— Ա յ ո , — ա ս ա ց

Ոեսը, — վերջին

անգամ,

երբ

նրա նից

լուր ս տ ա ց ա ն ք , նա գ տ ն վ ո ւ մ էր Հ յ ո ւ ս ի ս ա յ ի ն Աա րո լի ն ի ա յ ո ւ մ , ինշ-որ մի տ եղ։

— Լ ա վ , — ա ս ա ց Հ ա ս տ լ ի կ ը ,— ի ն ձ թ*Լում է , ՝ որ դ ր ո շ ա կ ը յո ւ ր ա ք ա ն չ յո ւ ր մ ա ր դ ո ւ ն հ ի շ ե ց ն ո ւ մ է ա յ ն , ի ն չը նրա հ ա մ ա ր ա մենա մեծն

է

և ա մենաթա նկը։

Դրոշակը ինձ

հիշեցնում

է

Չ ի կ ա գ ո ն , ի ս կ Չ ի կա դոն ինձ հ ա մ ա ր ա մ ե ն ինչ է, որն իր մեջ ունի և՛ լ ա վ , և՛ վ ա տ բ ա ն ե ր ը ։ Օրինակ ի մ ը ն տ ա ն ի ք ը , ի մ ս ի ֊ ր ա ծ ա ղ ջ ի կ ը ՝ դ ր ա ն ք լ ա վ բ ա ն ե ր ն են, ի ս կ խ ո ւ լ , ե ե ղ տ ո տ թ ա ֊ ղ ա մ ա ս ե ր ը ոլ ք ա ղ ա ք ա կ ա ն ո ւ թ յ ո ւ ն ը բ ա յց և

ես

ա յդ բոլորը

կեղտ ից, և

սիրում ե մ ։

դ ր ա ն ք վ ա տ բ ա ն ե ր ն են, Մի

օր մ ե ն ք

կազատվենք

քա ղ ա քա կա նո ւթ յո ւնի ց։

— Ը ս տ ի ս , Ե թ ա ք ա յ ո ւ մ կ ե ղ տ չ կ ա , — ա ս ա ց Ո ե ս ը , — պ ա ր^ զա պ ես ա ղ ք ա տ մ ա ր դ ի կ ե ն ։ Մ ե ն ը կ ա ր ծ ե ս մ ի ի ն չ ֊ո ր ք ա ղ ա ­ ք ա յ ի ն կ ա ռ ա վ ա ր ո ւ թ յ ո ւ ն ո ւ ն ե ն ք , բ ա յ ց ես շ ե մ կ ա ր ծ ո ւ մ , որ նա ա յ ն ք ա ն շ ա տ ք ա ղ ա ք ա կ ա ն ո ւ թ յ ա մ բ զ բ ա ղ վ ի , որ ա ր ժ ե ն ա դրա

մ ա ս ի ն խ ո ս ե լ ։ Բ ո լո ր դ ե պ ք ե ր ո ւ մ մ ե ր ը ն տ ա ն ի ք ը ն մ ա ն բ ա ն ե ր ո վ շատ

չի

զբա գվում։

Մենք

երա ժշտ ութ յուն

ենք

սիրում։

Ես գ ր ա զ կ գ ա մ , որ հ ե ն ը ա յ ժ մ ի մ Մ ա ր կ ո ւս ե ղ բ ա յ ր ը մ ի ի ն չ որ տ ե ղ ա կ ո ր դ ե ո ն է ն վ ա ղ ո ւ մ ։ Ա յ դ պ ա հ ի ն նրա Մ ա ր կ ո ւս ե ղ բ ա յ ր ը գ տ ն վ ո ւ մ է ր հ յո ւ ս ի ս ա յի ն

Կ ա րոլինա յ ի

փոքրիկ

քաղա քներից

մեկի

((Ս ուզվող

սա­

վ ա ռ ն ա կ » կ ո չ վ ո ղ գ ի ն ե տ ա ն մ ե ջ ։ Նրա հ ետ է ի ն Թ որի մէորջ կ ո չ ­ վ ո ղ ը ն կ ե ր ը և ուրիշ ե ր ե ք զ ի ն վ ո ր ն ե ր ։ Մ ա ր կ ո ւ ս ը ն վ ա գ ո ւ մ էր ((Մի

երա զ» երդը, իսկ Բ որին

երգում էր։

Դ ա հ լի ճ ո ւ մ

երկու

զ ի ն վ ո ր ն ե ր պ ա ր ո ւ մ է ի ն ե րկ ու ա ղ ջ ի կ ն ե ր ի հ ե տ , ո ր ո ն ք ն մ ա ն էի ն Մ ե ր ի ի ն և Բ ե ս ի ն ։ Ե ր գ ի ց հ ե տ ո Թ ո ր ի ն ն ս տ ե ց իր ը ն կ ե ր ո ջ Մ ա ր կ ո ւ ս ի մ ո տ և խ ն դ ր ե ց , որ մ ի ք ի չ էլ պ ա տ մ ի Ի թ ա ք ա յ ի և Մ ա քոլիների ը ն տ ա նիք ի մ ա ս ի ն ։ Ա յն ժ ա մ ա ն ա կ , ե ր բ Մ ա ր կ ո ւ ս ը ս կ ս ե ց Թ ո ր ի Ջ ո ր ջ ի ն պ ա տ ֊ > մ ե լ Ւ թ ա ք ա յի մ ա ս ի ն , Թ ո մ ա ս Ս պ ա ն գ լ ե ր ն ու Դ ի ա ն ա Ս տ իդը մ տ ա ն ((Կ ի ն ե մ ա » կ ի ն ո - թ ա տ ր ո ն ի դ ա հ լ ի ճ ը ։ Կ ի ն ո ն կ ա ր ը սկըս – վ ե ց : Երբ ն ր ա ն ք ա ր դ ե ն ն ս տ ա ծ է ի ն , է կ ր ա ն ը ն կ ա ր ն ե ր ի փ ո ­ խ ա ր ե ն Լ ցվ եց բ ա ռ ե ր ո վ ։ Ա յդ բ ա ռ ե ր ը ա ն վ ա ն ո ւ մ է ի ն կ ի ն ո ն ը ֊ կ ա ր ր և ա յ ն մ ա ր դ կ ա ն ց , ո ր ո ն ք օ գ ն ե լ էի ն կ ի ն ո ն կ ա ր ի ս տ ե ղ ծ ­ մանը։

Բա ղ մ ա թ ի վ բ ա ս ե ր

կ ա լին,

որոնք

է ի ն տ ա լիս բ ա զ մ ա թ ի վ մ ա ր դ կ ա ն ց ։

մեծ

չա փ ով

տ ուրք

Ա յդ պ ա տ ի վ ն ե ր ի ն ը ն կ ե ­

ր ա կ ց ո ւ մ էր հ ա ն դ ի ս ա վ ո ր , բ ա յ ց ա ն տ ե ղ ի մ ի ե ր ա ժ շ տ ո ւ թ յ ո ւ ն , ո րը հ ա տ ո ւ կ ս տ ե ղ ծ վ ա ծ էր ա յ դ ա ռ թ ի վ ։ Ս պ ա ն գ լ ե ր ն ու Դ ի ա ն ա ն պ ա ս տ ա ռ ի ն շ ա տ

մոտ

նստեցին,

ե ր ր ո ր դ կ ա ր դ ո ւ մ , Բ ե ս ի ց , Մ ե ր ի ի ց և ե ր եք զ ի ն վ ո ր ն ե ր ի ց տ ա ս ը կարդ ա ռա ջ։

նրանց

աթոռները

2 ա ք1ք ի

կենտ րոնումն

էին.

կ ո ղ ք ի ա թ ո ռ ն ե ր ը զ բ ա ղ ե ց ն ո ւ մ էին փ ո ք ր ե ր ե խ ա ն ե ր ։ Է կ ր ա ն ի վ ր ա ե ր և ա ց մ ի հ ի վ ա ն դ ա ն ո ց ի ս ր ա հ , որի հ ա տ ա կ ը ծ ա ծ կ վ ա ծ էր

նոր լ ի ն ո լ ի ո ւ մ ո վ ։

Սրահի

ծա յր ո ւմ դրվա ծ բա րձր ա խ ոսից

հ ն չ ե ց մ\ի մ ա ղ ձ ո տ բ ո ւ ժ ք ր ո ջ խ ռ պ ո տ ձ ա յ ն , որի խ ո ս ք ը խ ի ս տ շե շտ վ ա ծ էր։

— Դոկտ որ Կավանա կ , — բ ղ ա վ ե ց ն ա , — շտ ա պ վ ի ր ա բ ո ւ­ ժ ո ւթ յա ն բ ա ժ ա ն մ ո ւն ք ։

Դոկտոր

Կ ա վ ա ն ա կ։

Թ ո մ ա ս Ս պ ա ն գ լե լ։ը հ ե ն ց որ ա յ դ ձ ա յ ն ը լ ս ե ց , վ ե ր կ ա ց ա վ ։ ն ա մ ի ք ա ն ի բ ա ժ ա կ խ մ ե լ էր և ա յ դ ե ր ե կ ո ն , որ բ ա վ ա կ ա ն ի ն

հ ա ճ ե լի էր ա ն ց ե լ ն ր ա հ ա մ ա ր ,

ս ա հ մ ա ն վ ա ծ էր կ ա ր և ո ր դեր

խ ա ղ ա լ ո ւ նրա կ յ ա ն ք ո ւ մ ։ Ա յդ օրը նա բ ա վ ա կ ա ն ի ն մ տ ա տ ա ն – ջ ո ւ թ յո ւ ն ն ե ր էր ո ւ ն ե ց ե լ , բ ա յ ց ա յ դ բ ո լ ո ր ը ա ր դ ե ն ա ն ց ե լ է ի ն ։ Ա յ դ ի ս կ պ ա տ ճ ա ռ ո վ ոչ մ ի ա ռ ի թ չ կ ա ր , որ ն ա ի ր ե ն չ պ ա հ ե ր ա յն պ ե ս , ինչպ ես

պ ա հ ո ւ մ էի ն իր մ ա ն ո ւ կ հ ա ր և ա ն ն ե ր ը ։

— 0 ֆ , — ա ս ա ց ն ա ։ Սխ ալ տ եղ ե ն ք ը ն կ ե լ , — նա բ ռ ն ե ց Դ իա նա յի ձեռքը և ա ս ա ց , — գնա նք։ — Ս ա յ ց , ս ի ր ե լ ի ս , կ ի ն ո ն դ ե ռ չի ա վ ա ր տ վ ե լ , — շ շ ն ջ ա ց երիտասարդ

կինը։

Ս պ ա նգլերը նրա ն ք ա շ ե ց ։

— Ւնձ հ ա մ ա ր նրա նք

անցա ն

մի

ավարտվել փոքր

է , — ասաց

ն ա ։ — Ա րի՛։ ֊ –

ե ր ե խ ա յ ի մ ո տ ո վ , որը

էկրա նին

էր

ն ա յ ո ւ մ մ ե ծ հա փ շ տ ա կ ո ւ թ յ ա մ բ ։

— Դու դ ր ա խ տ

կգնա ս,— ասաց

Ս պ ա ն գ լ ե ր ը տ ղ ա յ ի ն , —*

հ ե տ ո դ ա ր ձ ա վ Դ ի ա ն ա յ ի ն , — դե ա րի գ ն ա ն ք , մ ի կ ա ն գ ն ի ր տը–* ղ ա յի ա ռ ա ջ ։

— Ս ա յ ց , ս ի ր ե լ ի ս , կ ի ն ո ն նո ր է ս կ ս վ ո ւ մ , — ա ս ա ց Դիան-անր Տ ղ ա ն խ ո ս ե ց Ս պ ա ն գ լեր ի հ ե տ ,

— Դուք ի ՞ ն չ ա ս ա ց ի ք , մ ի ս տ ե ր , — հ ա ր ց ր ե ց ն ա ։ — Դրա խ տ , դրա խ տ , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը , — ա ս ո ւ մ ե մ , որ դու դ ր ա խ տ պ ի տ ի գ ն ա ս ։ Երեխան վստ ա հ չէր, թ ե

Ս պ ա նգլերն ինչր նկ ա տ ի ունե ր։

— Ժ ա մ ը ք ա նի՛*ս ն է , — հ ա ր ց ր ե ց ն ա ։ — Չ գի տ ե մ , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Ս պ ա նգլերը, — բ ա յց

դեռ

շուտ է ։

— Ա նշո ւշ տ , ս ր բ >— հ ա մ ա ձ ա յ ն վ ե ց տ ղ ա ն ։ Ս պ ա ն գ լ ե ր ն ու ե ր ի տ ա ս ա ր դ կ ի ն ը ա ն ց ն ո ւ մ էի ն կ ի ն ո ֊ թ ա տ ֊ րոնի

դա հլիճով։

— Գ ն ա ն ք Ա որբետ ի մ ո տ , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը ։ — Մի ք ա ֊ նի բ ա ժ ա կ կ խ մ ե ն ք , դ ա շ ն ա մ ո ւ ր կ լս ե ն ք և հ ե տ ո դու կ ա ր ո ղ ես տ ուն գ ն ա լ ։ — Դ ե մ ք ը է կ ր ա ն ի ն նա ս կ ս ե ց ե տ ֊ ե տ

ք ա յլե լ։

— Դ ո կ տ ո ր Սա վ ա ն ա կ ի ն տ ե ս , — ա ս ա ց ն ա ։ — Ձ ե ռ ք ի ա յ դ զ ո ւյգ ա ք ց ա ն ն ե ր ո վ

նա հիմա մի բ ա ն

կանի։ Հա վա նա բա ր

կշփ ոթ վ ի և առողջ ա տ ա մ ը կհա ն ի։ Ն ա յի ր նրա ն։ Երբ հ ա ս ա ն թ ա տ ր ո ն ի

ա ռա ջա մա սը,

ե ր ի տ ա ս ա ր դ կինը

ա յլև ս չէր

մտ ա ծումհ

կ ինո յի դ ա յդքա ն

շուտ

դուրս դաքու

մա սին։

— Գոլ ի ն ձ ս ի ր ո ւ մ ե ս , ա յ ն պ ե ս չ է * , — ա ս ա ց նա Ս պ ա ն դ ֊ լ ե ր ի ն ։ — Ս՝յո > ս ի ր ո ւ մ ե ս ։ Ւնքդ դ ի տ ե ս , որ ս ի ր ո ւ մ ես։ — Ք ե զ ս ի ր ե ՞ լ , — Սպ ա ն գ լե ր ր հ ա մ ա ր յ ա բ ղ ա վ ե ց ։ — Հ ա ֊ պա ի ն չ պ ե ս , չէ

որ ք ե զ կ ի ն ո տ ա ր ա ։

Ն ր ա ն ք փ ո ղ ո ց դուրս ե կ ա ն գինետ ունր։

և ուղղվեցին

Տեղա ցող անձրևից

դեպի

Եորբետի

խ ուսա փ ելու հա մա ր նրա նք

ք ա յ լ ո ւ մ էին շ ե ն ք ե ր ի պ ա տ ե ր ի տ ա կ ո վ ։

Գ 1 . Ո Ւ Գ

1$

ՄԻՍՏԵՐ ԿՐՈԳՍ.ՆԸ ՊՍ.ՏԵՏ՝Ս.ՋՄԻ ՄԱ11ԻՆ

Ա ,ն սլա հ ի ն , ե ր բ Ս պ ա ն դ լե ր ն ա Դ ի ա ն ա ն ա ն ձ ր և ի տ ա կ վ ա « զսւմ էին

դեպի

Եորբետի

խորտկարանր,

Հոմեր

Մ ա քոք ին,

մ ի ն չ ն ո ս կ ո ր ն ե ր բ թ ր ջ վ ա ծ , հ ե ծ ա ն ի վ ր կ ա ն ղ ն ե ց ը ե ց հ և ս. ա գ ր ա տ ա ն ա ռ ա ջ և ն ե ր ս մ տ ա վ ։ Նա ն ա յ ե ց ա ռ ա ք մ ա ն ս ե ղ ա ն ի ն ։ Ոչ մի տ եղից

պատվեր

չկ ա ր ,

մ ի ա յն

մի

հ եռա գիր

կար,

որր

պ ե տ ք էր Հ ա ն ձ ն ել ։ Մ ի ս տ ե ր Ս րոգ ա նն ա վ ա ր տ ե ց ձ ե ռ ք ի հ ե ռ ա գ ր ի մ ե ք ե ն ա ց ր ո ւ թ յո ւն ր

ա վեր կա ցա վ ։

— Քո ք ո ւ յր Ոեսը ճաշ բ ե ր ե ց , ճ ո ւ տ ի կ , — ա ս ա ց ն ա ։ — ^ I ՛ 2 տ>— ա ս ա ց Ես ո ։ ղ ա մ

էի մ ե զ

Հոմերը։ — է հ ,

համար

երկու

դրա

կ աթ ի ք ը ձկաՐ։

կարկանդակ

վ ե ր ց ր ե ց Լքսս/ողը ե ա ս ա ց , — բ ա վ ա կ ա ն

էլ շա տ

գ ն ե ր — նա է։

Միստեր

Ն ր ո դ ա ն , չ ե ՞ ք ց ա ն կ ա ն ա ի ն ձ հ ետ ը ն թ ր ե լ ։

— Շնորհա կա լ եմ , ճ ո ւ տ ի կ , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց ծեքունի հ ե ­ ռա գրիչը, — քա ղցա ծ չեմ։

— Գ ո ւ ց ե , եթե ս կ ս ե ք ո ւ տ ե լ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ձ եր ա ֊ խ ո ր վա կը բ ա ց վ ի , միստ եր Նրոգան։

— Ոչ, — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց ծ ե ր ո ւհ ի ն , — շա տ շնո ր հ ա կա լ ե մ ։ Հ ա յ ց ղու ջուր ես կ տ ր ե լ ։ Լսի՛ր, մ ե ն ք ա ն ձ ր և ա ն ո ց ն ե ր ո ւ ն ե ն ք ։

— Գ ի տ ե մ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ես ա ն ձ ր և ի տ ա կ ը ն կ ա ։ — սա նտ վիշ կ ծ ե ց ։ — Մ ի ա յն ա յս մեկ ը կ ո ւտ ե մ , — ա ս ա ց ն ա , — հ ե տ ո հ ե ռ ա գ ի ր ը կ հ ա ն ձ ն ե մ ։ Նա մ ի պ ա հ ծ ա մ ե ց , հ ե տ ո ն ա յ ե ց ծ ե ր հ ե ռ ա գ ր ա վ ա ր ի ն ։ — Ւ *նչ տ ե ս ա կ հ ե ռ ա գ ի ր է ա յդ , — ա սա ց նա։

Հոմերը մի

Միստեր

Կ րո գա նը չ պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց ։

որ ա յ ն մ ա հ վ ա ն գ ո ւ յ ժ

Հոմերը

էր։ նա դա դարեց

հա սկա ցա վ,

ծա մ ե լ ա ց և հ ա ց ը

չ ո ր ֊ չ ո ր կուլ տ վ ե ց ։

— Կ ո ւ զ ե ն ա յի

ա յդ պ ի ս ի

հեռա գրեր

չհա նձնել, — ասա ց

ցրիչը հեռա գրիչին։

— Գ ի տ ե մ , — ւղա տ ա սխ ա նեց մ ի ս տ ե ր Կրոգա նը։ նա լռ ե ց , մ ի ն չ ՑՐՒԱ1 ձ ե ռ ք ի ն պ ա հ ո ւ մ էր կ ի ս ա տ թ ո ղ ա ծ ս ա ն.տ վիչր։

— Շ ա ր ո ւ ն ա կ ի ր , տ ղ ա , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Կ ր ո ղ տ ն ր , — նա շդ կ ե ր ։ Հ ո ւ յ ր դ մ ի ուրիշ ա ղ ջկ ա հ ետ Լր, մ ի շա տ դե ղե ց ի կ ա ղ ջ ը ֊ կա։

— Ոհ, դա Մ ե ր ի ն կ լ ի ն ի , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — նա մ ե ր հ ա ֊ ր և ա ն ո ւ հ ի ն է, բ ա ն ա կ ո ւ մ գ տ ն վ ո ղ ի մ ե ղ բ ա յ ր Մ ա ր կ ո ւս ի ն շ ա ­ ն ա ծ ը ։ Պ ա տ ե ր ա զ մ ի ց հետո պիտի ա մ ուսն ա նա ն։

— Հ ո ք ո ւ յր ը և Մ ե ր ի ն ե ր ե ք զ ի ն վ ո ր ն ե ր ի հ ետ Լին, որոն ք հ ե ռ ա գ ր ե ր ո ւ ղ ա ր կ ե ց ի ն , — ա ս ա ց ծ ե ր ո ւ ն ի հե ր. ա ղրա

֊

ւսըր ։

ճ ը շ ա , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , – ո ր տ ե ղ 1,ն հ ե ռ ա գ ր ե ր ը ։

Մ ի ս տ ե ր Կրո գա նը ց ո ւ յ ց շա ր վ ա ծ էին

տ վ ե ց ե ր կ ա թ ե ձ ո ղ ի կ ը , որի վրա

հեռա գրերը։ Հոմերը

վ^ցըցեց

և մ ե կ աո մ ե կ

կա րդա ց, ապա ն ա յե ց ծեր հ եռ ա գր ի չի ն։

— Միստեր

Կրո գ ա ն , — ա ս ա ց

՚

ց ց ի ս 1*— ^րր ո րևէ

մեկը

պ ա տ ե ր ա զ մ ո ւ մ մ ա հ ա ն ո ւ մ է , — մ ե կ ը , որին ճ ա ն ա չ ո ւ մ ես կլԱմ չե ս ճ ա ն ա չ ո ւ մ , ո րևէ մ ի մ ա ր դ , որին ե ր բ ե ք չե ս տ ե ս ե լ, ղ ր ա ն ի ց ա շ խ ա ր հ ո ւ մ որևէ բ ա ն բ ա ր ե լ ա վ վ ո ւմ է։ Սա մ ի ա յ ն Ւ թ ա ք ա ն է։ Սա մ ի ա յ ն մ ի փ ո ք ր ի կ ք ա ղ ա ք է Ա մ ե ր ի կ ա յ ո ւ մ ։ Ւսկ ա յ ս պ ի ս ի հեռա գրեր ամեն յո ւր ա ք ա ն չյո ւր

տ եղ ս տ ա ն ո ւ մ են , տ ո ւ ն ։ Ւ ՞նչ կ ա ս ե ք

հ ա ր ո ւ ս տ , թ ե ա ղ ք ա ս ,, այ դ մ ա ր դ կ ա ն ց

մա սին։

ն ր ա ն ք ի զ ո ւ ր չե ն մ ա հ ա ն ո ւ մ , չէ ։ Ծեր հ ե ռ ա գ ր ի չ ը պ ա տ ա ս խ ա ն ե լ ո ւ ց ա ռ ա ջ մ ի պ ա հ ս պ ա ս ե ց

և խ ո ր հ ե լ ո վ , որ չէ ր կ ա ր ո ղ բ ո լ ո ր ա ս ե լ ի ք ն ե ր ը ա ր տ ա հ ա յ տ ե լ , մ ո տ ե ց ա վ ի ր ս ե ղ ա ն ի ն և դ ա ր ա կ ի ց հ ա ն ե ց շ ի շ ը ։ Նա մ ի մ ե ծ կում խ մ ե ց և ն ա յե ց ց ր ի չի ն ։

-

Ես բ ա վ ա կ ա ն

ե մ ա շխ ա րհում ա պ րել, — ա սա ց

երկար

ն ա , — գուցե շատ երկ ա ր։

Թ ո ւ յլ

տուր ա ս ե լ ք ե ղ , որ պ ա տ ե *

բ ա զ մ ի մ ե ջ կ ա մ խ ա ղ ա ղ ժ ա մ ա ն ա կ ոչ մ ի բ ա ն ի զ ո ւ ր չի կ ա ֊ տ ա ր վ ո ւ մ , ուր մ ն ա ց մ ա հ ա ն ա լ ը ։ — Ծ ե ր ո ւ ն ի ն փ ո ք ր ֊ ի ն չ լ ռ ե ց > ո ր պ ե ս զ ի մ ի կ ո ւ մ ևս խ մ ե ր , թ յո ւն ր

մի

ա մ բողջութ յուն

ն ա ։ — Ւ նչպ ես ք ո

մեջ լա վի

բ ո լ ո ր մ ա ր դ կ ա ն ց մ ե ջ կա և մեջ կան

ա նբա ժա ն

մարդկանց

մեջ։

ապա շա րունա կեց, — մա րդկու* կողքին լա վ ը ,

վիճա կում

Ա յո ,

դու, — ասա ց

է կա ղ մ ո ւ մ , ի ն չ պ ե ս կա վ ա տ ը ,

և՛ վ ա տ ը ։

բոլոր

դրա նք առկա

ա յնպ ես

էլ

Դրա նք բոլորի

ազգերի

մ իլիոնա վոր

են ն ո ւ յ ն պ ե ս մ ե ր

ազգի

մ ե ջ ։ Եվ ի ն չ պ ե ս որ մ ա ր դ ո ւ խ ի ղ ճ ը պ ա յ ք ա ր ո ւ մ է ի ր բ ն ա վ ո ֊ րո ւթ յա ն ՛ա յդ

մեջ

գտնվող

հ ա կա ս ո ւթ յո ւննե ր ի

հա կա ս ութ յունները

մա քա ռում

են

դեմ,

ա յն պ ե ս

էլ

ամեն

մի

ապրող

մ ա ր մ ն ի մեջ, մ ա ր դ կ ա յի ն հ ա ս ա ր ա կ ո ւթ յա ն մեջ, ա մ բո ղ ջ ա ջ ֊ խարհի

մեջ։

Դրանից

էլ

ա ռա ջա նում

են

պա տերազմները։

Մա ր ղ կ ո ։ թ յ ա ն ր ձ գ տ ո ւ մ է ա ղ ա տ վ ե լ հ ի վ ա ն դ ո ւ թ յո ւ ն ի ց ։

Ո ա յց

դու մ ի մ տ ա հ ո ղ վ ի ր , ո ր ո վ հ ե տ և լ ա վ ը ա ն ս լ ա ր տ ե լի է, ի ս կ վ ա ֊ տը

ի

վերջո

պ ա րտ վում է ե փա խ ուստ ի

դիմում։

Հիվանդ

մ ա ր մ ի ն ն ու հ ի վ ա ն դ հ ո գ ի ն շ ա ր ո ւ ն ա կ ա ռ ո ղ ջ ա ն ո ւ մ ե ն ։ Ն ր ա ն ք կ ա ր ո գ են ն ո ր ի ց հ ի վ ա ն դ ա ն ա լ , բ ա յ ց ն ր ա ն ք մ ի շ տ պ ի տ ի ա պաքինվեն,

ի սկ

ա պ ա քինումից

յո ւր ա ք ա ն չյո ւր

մա րմինն

նոր

ու հ ո ղ ի ն

վերջո ա յն ք ա ն ուժեղ կ դ ա ռ ն ա ն ,

հ ի վ ա ն դ ո ւթ յո ւն ի ց

ա մ րա պ նդվո ւմ

են,

ու և ի

որ զ ե ր ծ կ լ ի ն ե ն բ ո լ ո ր կ ե ղ ֊

ա ե ր ի ց , կ լի ն ե ն ա վ ե լ ի ն ո ւ ր բ , ա վ ե լ ի ա զ ն ի վ , ա վ ե լի գ ե ղ ե ց ի կ և վարակից ճ ի շտ

հեռու։

Ա շխ ա րհում

ապրող

յո ւր ա ք ա ն չյո ւր

մա րդ,

կ ա մ ս խ ա լ , ա յ դ նպ ՛ա տ ա կ ին է ձ գ տ ո ւ մ ։ — Ծ երո ւկը մ ի

փ ոքր հ ո գ ն ա ծ էր։ — Ն ույնիսկ գողը և մ ա ր դ ա ս պ ա ն ը ձգտ ում ե ն հ ա ս ն ե լ ա յ դ բ ա ն ի ն , — հ ա ռ ա չ ե ր ն ա ։ — Ոչ ոք )ւ€յուր չի մ ա ­ հա նում։

Մարդիկ

մեռնում

ա ն մ ՛ ա հ ո ւ թ յո ւ ն , տ ե ն չ ա լ ո վ Եղա օ ր ը , ե ր բ բ ո լ ո ր մ՛արգիկ,

են ձ գ տ ե լ ո վ դ ր ա խ տ ի ,

տ ե ն չա լո վ

ճ շ մ ա ր տ ո ւ թ յ ո ւ ն ու ա ր դ ա ր ո ւ թ յ ո ւ ն ։ մ ե ն ք բոլորս,

մեզանից ա մ ե ն ա ֊

հետ ինն ա ն դա մ կհա սնեն վերջնա կա ն օթ և ա նի , կհա նգստ ա նա նք

կ ս փ ո փ վ ե ն , կ հ ա ս ն ե ն ա ն մ ա հ ո ւ թ յ ա ն և ա յ ս հ ր ա շ ա լի չա ր ա շ ֊ խարհը

կդառնա

ա ր ժ ա ն ա պ ա տ վ ո ւթ յա ն

և բա ր ո ւթ յա ն

մի

վ ա յր ։ Ծե ր ո ւ ն ի ն ա վ ե լ ի խ ո ր ր հ ա ռ ա չ ե ր ։ ն ա մ ի պ ա հ լ ռ ե ր , ա պ ա բա ճկոնի գրպանիր

մի թղթ ի

կտոր

հա ներ։ նա

թուղթը

եր

կարեր ցրիչին։

— Խ ն դ ր ո ւ մ ե մ ն ո ր ի ր դ ե ղ ա տ ո ւ ն գ ն ա ս >— ա ս ա ց ն ա ։ — Ւ ս կ ո ւ յն , ս ր ր , ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը և ի ր ե ն գր ա սենյա կի ց դուրս շ պ ր տ ե ր ։ Վ ի լ յ ա մ Գ րոգ ա նը հ ե ռ ա գ ր ա տ ա ն ը մ ե ն ա կ մ ն ա ց ։ ն ա շուր– ջը ն ա յ ե ր գ ո ր ո վ ա ն ք ի տ ա ր օ ր ի ն ա կ հ ա յ ա ց ք ո վ , ի ն չ - ո ր ց ա ս ո ւ մ ո վ ու ս ի ր ո վ ։

Դ ժ վ ա ր ո ւթ յա մ բ

բռնեց

կարծես

սիրտը,

բա րձրա ցնելով

հ ա մ բ ե ր ո ւթ յա մ բ

ձ ե ռ ք ը , նա

սպ ա սելիս լիներ

ո ւ ժ ե ղ մ ի տ ա գ ն ա պ ի , որը ա յ լ և ս չ է ր կ ա ր ո ղ ղ ա ր մ ա ր ն ե լ ն ր ա ն ։ նա

գ ն ա ց դ ե պ ի իր ա թ ո ռ ը և ն ս տ ե ց

սա րսա փ ելի ի ն ք ն ա զ ր ս –

պ ո ւ մ ո վ , մ ի ն չ և որ տ ա գ ն ս ո ղ ր ս կ ս ե ց մ ե ղ մ ա ն ա ր Ց ր ի չը վ ե ր ա դ ա ր ձ ա վ դ ե ղ ա տ ն ի ց

և հեռա գրավա րին երկա­

ր ե ց փոքրիկ տուփ ր։

— Զ ո ւ ր ,— ա ս ա ց ծ ե ր ո ւ կ ը ։ Հ ո մ ե ր ը լ ի ք ը լ ց ր ե ց թ ղ թ ե բ ա ժ ա կ ը և տ վ ե ց ծ ե ր ո ւ կ ի ն , որը փ ո ք ր ի կ տ ո ւ փ ի ց ե ր ե ք դ ե ղ ա հ ա տ հ ա ն ե ց , դ ր ե ց բ ե ր ա ն ը և վը– ր ս ւ յ ի ց ջուր խ մ ե ց ։

» - Շ ն ո ր հ ա կա լ ե մ , — ա ս ա ց ն ա , — շ ն ո ր հ ա կ ա լ ե մ ք տ ղ ա ս ։ »- Չ ա րժե, ոըր, — ասաց Հոմերը։ ն ա մ ի պ ա հ դ ի տ ե ց ծ ե ր ո ւ ն ո ւ ն , և վ ս տ ա հ լ ի ն ե լ ո վ , որ լա վ •էր զ գ ո ւ մ , գ ն ա ց դ ե պ ի ա ռ ա ք մ ա ն

սեղանը, վերցրեց մա հվա ն

հ ե ռ ա գ ի ր ը ։ Մի փ ո ք ր կ ա ն գ ն ե ց , ն ա յ ե ց հ ե ռ ա գ ր ի ն , հ ե տ ո բ ա ­ ց ե ց ծրա րը և հ ե ռ ա գի ր ը հ ա ն ե ց կա րդա լու։ նա

հ ե ռ ա գ ի ր ը դը~

ր ե ց մ ի ն ո ր ծ ր ա ր ի մ ե ջ , կ ն ք ե ց և տ ե ղ ա ց ո ղ ա ն ձ ր և ի տ ա կ գր~ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ց դուրս ե կ ա վ ։ Ծեր հ ե ռ ա գ ր ի չ ը վ ե ր կ ա ց ա վ և մ ի ն ­ չև փ ո ղ ո ց հ ե տ և ե ց տ ղ ա յի ն ։ նա կ ա ն գ ն ե ց մ ա յթ ի վրա և դիտ եց տ ղ ա յի

պ ա յք ա ր ը ք ա մ ո ւ

սում հեռա գրա տ ուփ ն

և ա ն ձ ր և ի դ ե մ ։ Գ ր ա ս ե ն յա կ ի նե ր –

սկսեց

տ կտ կա լ,

ԱՅ

Մարդկային կատակերգություն

բ ա յց

ծերուկը

Ա ոեց*

Հ ե ռ ա խ ո ս ը զ ա ն գ տ վ ե ց , բ ա յ ց ծ ե ր ո ւ կ ը ա յ դ էլ չ լ ս ե ց ։ ն ա ա լն ժ ա մ ա ն ա կ մ ի ա յ ն շուո ե կ ա վ և գ ր ա ս ե ն յ ա կ գ ն ա ց , երբ հ ե ռ ա ­ խ ոսն արդեն յոթ ն

անգամ

զ ա ն գ էր տ վ ե լ ։

Գ ւ , « հ »ս

|« յ

ՄԱՅՐԻԿԻՆ՝ ՍԻ1։Ո«Լ

Տա սնհինգ

րոպե

՚ ^ եւոո Հ ո մ ե ր

Մա բ ո լ ի ն

հեծա նվիգ իջավ

մ ի մ ե ծ , գ ե ղ ե ց ի կ հին տ ա ն ա ռ ջ և ։

Ա յդ տ ա ն ը ի ն շ ֊ ո ր տ ո ն ա ­

խ մ բ ո ւթ յո ւն կար։

երևում էին

Լուսա մուտ ներից

տ ա սա րդ զ ո ւյգ ե ր ։

պարող

երի­

Երբ տ ե ս ա վ , որ ա յ դ հ ա ր կ ի տ ա կ ե ր ջ ա ն ­

կ ո ւ թ յ ո ւ ն էր տ ի ր ո ւ մ ,

տղան վատ

զգա ց և սա րսա փ եց։

Նա

ո ւ ղ ղ վ ե ց դեոլի տ ա ն դուռը և, մ ի պ ա հ կ ա ն գ ն ե լ ո վ , ո ւ ն կ ն դ ր ե ց ն ե ր ս ի ց եկ ող երւս ժ շ ս, ու թ յ ա ն ր ։ Նրա մ ա տ ր դ ո ղ ա ց դ ռ ա ն զ ա ն ­ գի վ ր ա , հետ ո ա ն զ ո ր ց ա ծ ը ն կ ա վ ։

— Ես գ ր ա ս ե ն յ ա կ

կ վ I. լոս ղ ա ոն ։ս մ , — ի ն ք ն

ձ ա յ ն ո վ ա ս ա ց ն ա ։ — Ես կ փ ա խ չ ե մ ։

իրեն բա րձր

Ես ա լ ս պ ի ս ի ա շ խ ա տ ա ն ք

շեմ ուզում։ Նա " ն ս տ ե ց տ ա ն ա ս տ ի ճ ա ն ն ե ր ի ն ։ Ե րկա ր ժ ա մ ա ն ա կ հ ե տ ո նա վ ե ր կ ա ց ա վ , Երբ

մոտ եցա վ դռան և մատը սեղմեց կոճա կին։

դուռ ը բ ա ց վ ե ց ,

նա տ ե ս ա վ մ ի

երիտասարդ

կնոջ և ա–

ռ ա ն ց մ տ ա ծ ե լ ո ւ , թ ե ի ն չ է ա ն ո ւ մ , ետ դ ա ր ձ ա վ և վ ա զ ե ց դ ե ­ պի հ ե ծ ա ն ի վ ը ։

Երիտասարդ

կ ինը ն ա խ ա մ ո ւ տ ք

դ ուրս

եկավ

և կան շ ե ղ ,

—

Է Տ> Ւ նչ է պ ա տ ա հ ե լ , ա յ տ ղ ա ։

Հոմերը իջա վ հեծա նվ ից և դա նդաղ ք ա յլե ց դեպի ն ա խ ա ­ մուտ ք։

— Ն ե ր ո ղ ո ւ թ յ ո ւ ն , — ա ս ա ց ն ա ե ր ի տ ա ս ա ր դ կ ն ո ջ ը , — ես մ ի հ ե ռ ա գ ի ր ո ւ ն ե մ մ ի ս ի ս ՝Բլոդիա

Բոֆրերին

ուղղվա ծ։

— Մա էրիկի ծ ն ն դ յ ա ն

է , — ասաց

օրն

ա ր ա խ ա լ յ ա ծ . — Նա սրա հ

/. ո հ տա ս ա ո դ կինը

վ ե ր ա դ ա ր ձ ա վ ; — Մ ա յր ի կ , — կ ա ն ֊

շեր ն ա , — ք.ևզ հ ե ռ ա դ ի ր են բ ե ր ե լ ։ Դ ե պ ի դու որ ե կ ա վ աղջկա մ ա քր ր /

— Վ ս տ ա հ ե մ , որ Ա լա ն ի դ ՚ ։ <— ա ս ա ց ն ա ։ — ն ե ր ս ա ր ի, երի տ ա ս ա ր դ , — ա ռ ա ր նա Հ ո մ ե ր ի ն , — դու իմ ծն նդյա ն կար կա ն դ ա կյւ ց մի կ տ որ պ ե տ ք է ու տ ե ս ։

— Շ ն ո ր հ ա կ ՚՝ ո ե մ ,

տիկին աստդ

Հ ո մ ե ր ը , — ես

ա ՛շ խ ա տ ա ն ք ի վ ե ր ա դ ա ռ ն ա մ ։ — Նա հ ե ռ ա գ ի ր ը

պետք է

երկարեր

կն ո ֊

ջ ր , որը ա յ ն վ ե ր ց ր ե ց ա յ ն պ ե ս , կարծեէւ բ ա ռ ի շ ն ո ր հ ա վ ո ր ա գ ր ի րիւ; ուրիշ բ ա ն

լ ի ն ե լ չէ ր կ ա ր ո դ ։

— Մ ի և ն ո ւ յն է , — ա ս ա ց նա ց ը ի չ ի Ն , — ես քե դ ր ա ց

շ եմ

թ ո ղ ն ի , մ ի ն չ և որ մ ի կ տ ո ր կ ա ր կ ա ն դ ա կ չո ւտ ե ս և մ ի ք ա մ ա կ պ ունշ չ խ մ ե ս ։ — Նա բ ո ն ե ր Հ ո մ ե ր ի թ և ի դ և ն ր ա ն ք ա շ ե ր դե էդի ս ե ն յա կ ՝

սեղանի

մոտ,

որ ր բ ե ռ ն վ ա ծ

Հր կ ա ո կ ա ն ւ լա կ ո վ ,

ս ա ն տ վ ի չ ն ե ր ո վ ե պ ա ն չ ո վ . Եր ա (I շ տ ութ Հա ն ն ոլ ւղարք չ ա ր ո ւ ֊ ն ա կ վ ե ք ի ն ։ — Եմ

ծ ն ն ղ քան

օրն

Հ,

տ ղա ս, — աստդ

կինր։ —

Ա ս տ վ ա ծ ի մ , — ծ ի ծ ա ղ ե ր ն ա , — ծ ե ր ա ն ո ւ մ ե մ , բ ա յ ը դու պ ե տ ք ■է ի ն ձ

ե ր ջ ա ն կ ո ւ թ քուն գ ա ն կ ա ն ա ս ,

տ ո տ ս ։ — Նա Հ ո մ ե ր ի ն

մի

բա ժ ա կ պունչ երկ ա ր ե ց։

— Ես ձ ե զ ց ա ն կ ա ն ո ւ մ ե մ , — Հ ո մ ե ր ր ս կ ս ե ց ա ս ե լ ։ Նա լ ր ֊ ռ ե ց ե հ ե տ ո ն ո ր ի ց ս կ ս ե ց ։ — Ես ձ ե զ ց ա ն կ ա ն ո ւ մ ե մ , — բ ա յ ց շ ա ր ո ւ ն ա կ ե լ շկա րո ղ ա ց ա վ ։

հա պ ո ւն չի ր ա ժ ա կ ր

դրեց

սեղա­

ն ի ն և ո ւ ղ ղ վ ե ց դ եպ ի դ ո ւ ռ ը ։ Մ ա յր ը ն ա յ ե ց ս ե ն յ ա կ ի չորս կ ո ղ մը,

հետո

մի ա նկյուն

ք ա շ վ ե ց , որտեղ

մ ն ա լ է ի ս կ ա Ղջիկը է Հ՝ ա 1ւտյ3 ք ը

կ ա րող

էր ա ն ն կ ա տ

մ ո ր ի ց շ բ ա ժ ա ն ե լո ւ է ,

գնաց

դի-

մ ա ղ ի ա ն կ քունը։ Հ ո մ ե ր ը ի ր հ ե ծ ա ն վ ի վր ա էր ա ր դ ե ն ե սւնձ– րևի տակ շտ ա պ ո ւմ մոր

էր հ ե ռ ա գ ր ա տ ո ւ ն ։

Սրահի պ ա տ ի վ ր ա ,

դ ի մ ա ց , կար սիրունա տ ես, խ ա ր տ յա շ

դ ի մ ւ ս ն կ ա ր ։ Նկա ր ի

ա նկյունում

դրված

էր*

գլխ ո վ մի

տ ղ ա յի

« Մ ա յր ի կ ի ն ՝ ս ի ­

ր ո վ 4 Ա լ ա ն ի ց , իր 1 2 - ր դ տ ա ր ե դ ա ր ձ ի ա ռ թ ի վ » ։ Մ ա յր ը բ ա ց ե ց հեռա գիրըք կարդաց և սկսեց

ա ն ձ ա յն հ ե կ ե կ ա լ։

Պատեֆոնը

շ ա ր ո ւ ն ա կ ո ւ մ էր հ/վագել « Ե մ ս ևո ւկ ի հ ա մ ա ր » ե ր գ ը , ի ս կ ե ր ­ ջ ա ն ի կ հ յո ւ ր ե ր ը շ ա ր ո ւ ն ա կ ո ւ մ է ի ն պ ա ր ե լ ։ Ա ղջիկ ը Ն ա յե ց մ ո ֊

րը, հետ ո խ ելա գա ր ի լռե ց ր ե ց

նմա ն

խ ո յա ց ա վ

պատեֆոնի

վրա և

ա յն։

— Մ ա յր ի կ , — թ ղ ա վ ե ց ա ղ ջ ի կ ը

և ա մբողջ

ուժով

վա զեց

դեպ ի սրա հում կ ա ն գ ն ա ծ կինը։

Լ Ո I* 1ս 2 0

ԴԱ ՁԵՐ ԴԺԲԱԽՏՈԻԲ811ԻՆՆ է, ՈՉ ԲԵ ԻՄԸ

Վ երջ ին ս ե ա ն ս ն ա վ ա ր տ վ ե ց , և ((Սինեմա)) կ ի ն ո ֊ թ ա տ ր ո ն ը դ ա տ ա ր կ վ ե ց ։ Փ ո ղ ո ց ո ւ մ Բես ը դ ա ր ձ ա վ Հ ա ս տ լ ի կ կ ո չ վ ո ղ զին–։ վորին և ա ս ա ց .

— Լավ, ա յ ժ մ մ ե ն ք պ ե տ ք է տ ուն գ ն ա ն ք ։ — Շ նորհա կ ա լո ւթ յո ՛ւն, լե դ ի ն ե ր , — ա ս ա ց Հ ա ս տ լի կ

մա*

կա նունով ղինվորր։ Ժ ա մ ա ն ա կ ն Լր, որ ն ր ա ն ք հ ր ա ժ ե շ տ փ ողոցում

կանգնել

տ ա փ ն իրա րՏ բ ա յց

Լին և կ ա ր ծ ե ս ս պ ա ս ո ւ մ Լին ի ն չ - ո ր

մի

հրա շա լի, լի ն ե լո ւթ յա ն սա հմա նի վրա գտ նվող անբացա տրե–* լի բ ա ն ի ։ Հ ա ս տ լ ի կ մ ա կ ա ն ո ւ ն ո վ զ ի ն վ ո ր ը ն ա յ ե ց Բ ես ի ն և Մ ե ֊ ր ի ի ն ու հ ե տ ո ,

շատ

պ ա ր զ ու ա ն մ ե ղ , հ ա մ բ ո ւ ր ե ց

նախ

Բե~>

սին, հետ ո՝ Մերիին։ Ա յդ ժ ա մ ա ն ա կ Զի մ ա կ ա ն ո ւ ն ո վ ղ ի ն վ ո ր ր գ ո ո ա ց ,

— Օհո, բ ա մ ե ՞ ն ք , բ ա ես ու Տ ե ր ս ա ՞ ս ը ։ Չ է ՞ որ մ ե ն ք էլ գ ո յ ո ւ թ յ ո ւ ն ո ւ ն ե ն ք , մ ե ն ք Լլ բ ա ն ա կ ա յ ի ն ե ն ք ։ Ա յս զ ի ն վ ո ր ն էլ հ ա մ բ ո ւ ր ե ց Բ ե ս ի ն ու Մ ե ր ի ի ն ։ Ա յն ո ւ հ ե տ և Տեքսա սր

հա մբուրեց

յե ց նրանց շտա պ եցին կեց

նրա նց։

դժ գ ոհ ո ւթ յ ա մ բ ։ փողոցով ցա ծ ։

և հրեց

Փ ո ղ ո ց ո վ ա ն ցն ո ղ մի կին ն ա * Աղջիկն երբ

Զի

Տ ե ք ս ա ս կսչվսղ

ա ր ա գ շուռ ե կ ա ն Ա

մա կա նունով զինվորին,

զինվորը որը

ցատ

շուռ ե կ ա վ

և հ ր ե ց Հ ա ս տ լ ի կ կ ո չ վ ո ղ ի ն ։ Ն ր ա ն ք փ ո ղ ո ց ո վ ի ջ ա ն ի ր ա ր կանՎ Լ ելո վ ։

֊

■— Վ ա ա ա ՛ , հուուո՜ւէ

Ո հ, դու Տ ե ք ս ա ս ։

Ոհ, դու Հ ա ս տ ֊

է ի կ , — գ ո ռ ո ւ մ էր Զ ի ն ։

— Ո սկի

խ ոսքեր

տղա , — Տեքսա սը

ես ա ս ո ւ մ ,

Հ ա ս տ լ ի կ ի ն ։ — Ո սկի խ ո ս ք ե ր ,

ով Չ ի կտ գ ո յի

ն ա տ ո ր , հա մ ա լ ս ա ր ա ն ա վ ա ր տ

Հ ա ս տ լի կ ։

Հ ա ս տ լի կ

կոչվող

զինվորը

հրճվանքից

գոռաց

մեծահա րգ

բա ր ձր ա ձ ա յն

սե֊ ծի­

ծա ղեց։ ն ր ա ն ք գ ն ո ւ մ էի ն մ ո ւ թ փ ո ղ ո ց ո վ , ի ր ա ր հ ր մ շ տ կ ե լ ո վ , ծի& ծա ղելով և գոռա լով։

— Է հ, տ ղ ա ն ե ր , — ԲՂա վ ե ց Հ ա ս տ լ ի կ կ ո չ վ ո ղ զ ի ն վ ո ր ը , —* երբ

կոնգրես

հա սնեմ,

ես ն ր ա ն ց

մի-երկու

խոսք

պի՝*

տի ա ս ե մ ։

— Ց ի պ ի ֊ ա յ ֊ ա յ֊ –

բղա վեց

Զ ի ն ,— ք ա յլե ց ե ք ,

շնիկներ,

ա յ դ ձ ե ր դ ժ բ ա խ տ ո ւ թ յ ո ւ ն ն է, և ոչ թ ե ի մ ը ։ Ե րեք զ ի ն վ ո ր ն ե ր ը

սկսեցին իրար

վ ը ա ձիօ $ ռ չ ե լ , ի ր ա ր

հրհլ ու խ ե ն թ ո ր ե ն խ ո ր ա ս ո ւ զ վ ե լ մ ա թ , ա ն վ տ ա ն գ փ ո ղ ո ց ի մ ե ջ Հ ա վ ե լ ի ո լ ա վ ե լի մ ո տ ի կ

գ նա լով Պ ա տ ե ր ա զմ ի ն ։

Գ 1. « հ հւ

ԱՎԵԼԻ ԼԱՎ ԱՇԽԱՐՀ, ԱՎԵԼԻ ԼԱՎ ՄԱՐԴԻԿ

Երբ դ ժ բ ա խ տ ց ր ի չ ը Ո ո ֆ ր ե ր ն ե ր ի տ ն ի ց վ ե ր ա դ ա ր ձ ա վ հ ե ռագրա տան

գր ա ս ենյա կ ը ,

անձրևը

դադարել

է ր ք լո ւ ս ի ն ը

փ ա յ լ ո ւ մ էր և դ ա տ ա ր կ վ ա ծ ու հ ո գ ն ա ծ ա մ պ ե ր ը , ա յ ժ մ ս պ ի ­ տ ա կ ա ծ , ք շ վ ո ւ մ է ի ն ե ր կ ն ք ո վ ։ Ց ր ի չը շ ա տ էր հ ո գ ն ա ծ ու կա– ղ ա լով գ ր ա ս ե ն յա կ մ տ ա վ ։

— Ւ ՞ն չ է

պատահել

հեռա գրիչը, — ա մբողջ

— Դատարկ կ ա ՞ն։

ոտքիդ, ա յ

օրը կ ա ղ ո ւ մ

բա ն է, — ասաց

տ ղ ա , — հ ա ր ց ր ե ց ծեր

էիր։ Հ ո մ ե ր ը , — նոր հ ե ռ ա գ ր ե ր

— Չ կ ա ն , մ ա ք ր վ ա ծ է ,— ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ե ր ռ դ ա ն ը , — տ ո վ կ ա ր ո ղ ես տ ուն գ ն ա լ ու ք ն ե լ ։

դոլ֊

Ա յժ մ ասա , ի ՞ն չ է պ ա ֊

տահել ոտ քիդ։

— Ա արծես ծ ն կ ի ս հ ոդ ը խ ա խ տ ե լ

եմ,

կոտրել

ղրա

կամ

նմա ն մի բ ա ն , — ասա ց Հ ո մ ե ր ը ։ նա փորձեց ոտքը ե ր կ ա ր ե լ ։– ֊ Երկու հ ա ր յո ւ ր ք ս ա ն յ ա ր դ ց ա ծ ր ա ր գ ե լ ա վ ա զ ք ի

մա սնա կցե֊

ց ի , — ասաց

միջնակարգ

ն ա , — ինձ թ վ ո ւմ

դպ րոցի ա յդ մա րզիչը

է,

որ Ւ թ ա ք ա յի

ինձ երբեք

չի ս ի ր ե լ ։ Ես ա ռ ա ջ ի ն ն էի

վ ա գ ո ւ մ , ե ր բ նա ՚ ր և ա ց վ ա զ ք ո ւ ղ ո ւ վրա և փ ո ր ձ ե ց կ ա ն գ ն ե ց ֊ նեչ ի ն ձ ։ Ես ե մ մ ե ղ ա վ ո ր ը ։ Ես տ ե ս ա նրա գ ա լ ը և ե թ ե ց ա ն ֊ կ ա ն ա լ ի , կ ա րող էի չուներ ինձ

կ ա նգնել, բ ա յց

կա նգնեցնելու,

ե ր կ ո ւ ս ո վ վ ա յ ր ը ն կ ա ն օ։

չո ւզ եցի ։ նա իրա վունք

դրա հ ա մ ա ր

էլ վ ա գ ե ց ի ,

և մենք

նրա ա յդ մի ջա մ տ ո ւթ յո ւնը տ ե ս ն ե ֊

լ ո վ , մ յ ո ւ ս տ ղ ա ն ե ր ը դ ա դ ա ր ե ց ր ի ն ի ր ե ն ց վ ա զ ք ը ։ Մի տ ղ ա , որ Հ յո ւր ե ր դ

էք լի

Ե րրորդ է կ ո չ վ ո ւ մ ,

տ ղ ա ն ի ն ձ ե ր բ ե ք դուր չի ե կ ե լ ։ ն ա

կա)։ գնե ց ր ե ց

նրանց։

Ա յդ

հա բ ո ւ ս տ ը ն տ ա ն ի ք ի ց

է,

և ի)։ չ–֊ ո ր շ ա տ չա վ դ ա ս տ ի ա ր ա կ վ ա ծ ։ Եվ բ ա ց ի ա յ դ նա դուր է դա չի ս Հեք են կքիոդին, ա յ ն ա ղ ջ կ ա ն , որը ի ն ձ է դուր գ ա լ ի ս ։ Ո րրա ն )։ա աքդ ա ղ ջկ ա )։ դուր է զ ա յ ի ս ,

ա յ ն ք ա ն ես վ ա ռ վ ո ւ մ

1։մ ե ավեքի ս ի ր ո ւ մ աքդ ա ղ ջ կ ա ն ։ Ես կ ա ր ծ ւ ս մ ե մ , ո ;7 ա ղ ջիկ ը ի ն ձ ս լա րղա սլես չի ն կատու մ ։ Ա, քսինր)։՝ նա չի կ ա ր ո դ ր ն դ հ ա ֊ նրա պես ինձ չնկ ա տ ե լ, բ ա լց ,

ի ն ձ թ վ ո ւ մ է , որ, նրա կ ա ր ծ ի ֊

ք ո վ , ես ի ն ձ շ ա տ խ ե լ ա ց ի ե մ հ ա մ ա ր ո ւ մ ։ Է՛ստ ե ր և ո ւ յ թ ի ն , ես ա յ դ ա ղ ջ կ ա ն բ ո լ ո ր ո վ ի ն դուր չ ե մ դ ա լի ս ։ Գ ուց ե նա ի ն ձ ա տ ո ւ մ է, թ ե և ևս ա մ բ ո ղ ջ ա շ խ ա ր հ ո ւ մ , բ ա ր ի մ ե ր րն տ ա ն ի ք ի ց , բ ո լ ո ֊ ր ի ց շատ նրան

եմ սիրում։

Ո ւրեմն, միստ եր

ֆ իլդ անունով ա յդ դա սա տ ուն, որը, եհա րկե,

Ա րոգ ա ն,

Բ ա յ–

վ ա տ ր չ է , եթ ե

ն ր ա ն հ ա ս կ ա ն ա ս , բ ա յ ց ես չ դ ի տ ե մ ո րևէ մ ե կ ի ն , որ կ ա ր ո ղ ա ֊ նա հ ա ս կ ա ն ա լ ն ր ա ն ։ նա միշսւ ա ն ա խ ո ր ժ ո ւ թ յ ո ւ ն ն ե ր է փ ր ն տ ֊ ր ո ւ մ ։ Միս Հ ի ք ս ն Հիքսր

մ ե ր հի ն

դաս է տ ալիս

ա ս ո ւ մ է,

որ նա սուտ էլ

ս լա տ մ ո ւթ յա ն

դա սա տ ուն

երեսունհինգ տարուց ի վ ե ր ։

ի մ Մ ա ր կ ո ւս ե դ բ ո ր ր

է խ ո ս ո ւ մ ։ Միս

է ։ Նա Ւ թ ա ք ա յո ւ մ նա դաս է տ վել

և Ոես ք ր ո ջ ը * Մ եր ը ն կ ն ե լ ո ւ ց հ ե տ ո ,

ես

ա ն շո ւ շ տ վ ե ր կ ա ց ս / և ս կ ս ե ց ի ն ո ր ի ց վ ա զ ե լ ։ Ս յ ո ւ ս տ ղ ա ն ե ր ը Ն ո ւ յն պ ե ս ս կ ս ե ց ի ն վ ա զ ե լ ։ Մ ր ո ո ւ մ ը տ ե ղ ի ո ւ ն ե ց ա վ ա ր դ ա ր ա *

ց ր և հ ա վ ա ս ա ր պ ա յ մ ա ն ն ե ր ո ւ մ ։ Զ գ ա ց ի , որ ի ն շ ֊ ո ր բ ա ն կ ա ­ տ ա ր վ ե ր ի մ ս ր ո ւն ք ի հ ե տ , ր ա (ց ւ կ ա Ն գ ն ե ց ի է ո ր ո վ հ ե տ և ո ւ զ ո ւ մ էի հ ա ղ թ ե լ ։ Ես չ է ի ո ւ ղ ո ւ մ հ ա ղ թ ե լ մար,

չէ ի ո ւ զ ո ւ մ

նո ւյնի ս կ

պ ա րզա պ ես հա ղթեւու հ ա ֊

էք լի ի ն

հա ղթել։

Ա յղ

տզա ն

ինձ

զ ա ր մ ա ց ր ե ց ։ Նա կ ա ն գ ն ե ց ր ե ց մ յ ո ւ ս ն ե ր ի ն , եր բ մ ի ս տ ե ր Ս ա յ ֊ ֆ իլդ ր խ ա ն գ ա ր ե ր

ինձ։

Ըստ

ե ր և ո ւյթ ի ն , էքչին լ ա վ

սպա է։

Նա պարդաւղէ։ս մ ի ք ի չ շ ա տ կ ի ր թ ձ և ե ր ո ւն ի , ա յ դ է ր ոլ ո ր ր ։ Զ ե դ ճ իշտ ն ա ս ե մ , մ ի ս տ ե ր Ե ր ո դ ա ն , ի մ երկու հ ա ր յո ւ ր ք ս ա ն 1ա ր դ ց ա ծ ր ա ր գ ե լ ա վ ա զ ք ի ն մ ա ս ն ա կ ց ե լ ո ւ գ լ խ ա վ ո ր շ ա ր ժ ա ռ ի ֊ թ ր ս կ զ բ ո ւ մ եղել էր ա լ ն , որ մ ի ս տ ե ր Ս պ ա ն դ լե ր ր մ ա ս ն ա կ ց ե լ էր

ա յդ

վա զքին,

ժամանակ

բ ա յց

Ւ թ ա ք ա յի հետո,

միջնակարգ

ես

ուղում

յպ րոցր

էի

ՀաղթԱլ

հաճախած մի Ա Հերսի

հա մ ա ր ։

— Գ ի տ ե ՞ ք ի ն չ պ ե ս ե ղ ա վ , ես և է ք լ ի ն դ ա ս ա ր ա ն ո ւ մ մ ի փոքր

վիճեցինք,

և

ո ւ ս ո ւ ց չո ւ հ ի ն

դա սերից հետո մեղ պ ա հեր

անշա շտ

ս տ ի ս լվ տ ։)

Ա լ ն ա հ ե տ ե Ս ա Ի ր ի /դ ր ,

եղավ մա ր֊

ղ ի չ ր ) ե կ ա վ մ ի ս Հ ի ք սի մ ո տ , ս տ ե ց և է ք յ ի ի ն մ ր ց ո ւ թ յ ա ն տ ա ֊ ր ա վ , իսկ ինձ չտ ա ր ա վ ։ Սիս Հիքսր ա սա ց, չա կերտ

եղա ծ

ժամանակ

ն ո ւյնպ ե ս

որ Ս ա յ ֆ ի լ դ ր ա ֊

ս տ ո ւ մ է ր ։ Միս հրո ս ի

զգա ցումները խ որա պ ես վիրա վորվա ծ էին։

Ւնձ թ վ ո ւ մ

է,

որ

նա պ ա ր զ ա պ ե ս չի կա րո ղ ա ն ո ւ մ հ ա ն դ ո ւ ր ժ ել ս տ ո ղ մ ա ր դ կ ա ն ց ։ Նա ի ն ձ պ ա տ մ ե ց

ի մ Մ ա ր կ ո ւս ե ղ բ ո ր

մ ա ս ի ն , ե ասրս թ ո ; յ լ

տ վ ե ց , որ դնում ե մ ։ս սն տ կցե մ ւիս դրին ։ Ս ի ս տ ե ր Սսրսն զ; ե րո Հովտ ի չեմպ իոն է եղեր պիոնը տարի

դա ռնա լ, թ ե և , կկարողանամ

մի քա ն ի

Ես ն ո ւ յ ն պ ե ս ո ւ ղ ո ւ մ ե մ Հ ո վ տ ի չ ե մ ­

ճ ի շտ ն ա ս ա ծ , չ ե մ հասնել

կա րծում,

որ

ի մ ն պ ա տ ա կ ի ն ։ — ^րտ՚ ՂՐ ո ա քը

ա ն դ ա մ ե ր կ ա ր ե ց , — երևի ա յս

գիշեր պ ետ ք է ի ն չ ֊

որ դեղ ք ս ե ր Երևո ւ մ է, որ կա դ ո ւ մ ե մ ։

— Որչ , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ե ր ո դ ա ն ր , — ա յ ք ա ն շ ա տ ն կ ա տ ե ­ լի չէ , բ ա յ ց մ ի ք ի չ ն կ ա տ ե լ ի է ։ Չ ե ս դ ժ վ ա ր ա ն ո ւ մ հ ե ծ ա ն ի վ քշելիս։

— Ա ն շ ո ւ շ տ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — մ ի ք ի չ ց ա վ ո ւ մ է, հ ա տ ­ կ ա պ ե ս ե ր բ ձ ա խ ո տ ք ս ե մ բ ա ր ձ ր ա ց ն ո ւ մ ։ Ա շ խ ա տ ո ւ մ ե մ աջ ո տ ք ո վ ք շ ե լ հ ե ծ ա ն ի վ ը և թ ո ղ ն ե ր որ ձ ա խ ո տ ք ս պ ա ր դ ա պ ե ս հետ ևի աջին։ Երբեմն ոտքս պ ե դ ա լի ց հա նում ե մ և կա խ ո ւմ ։

Այդ ձ և ո վ հ ա ն գ ս տ ա ն ո ւ մ է։ Երևի մ ի բ ա ն է պ ա տ ա հ ե լ հ ոդ ի հետ, հարկավոր է դեղով շփ ե լ։ Լ ռ ո ւ թ յո ւ ն տ ի ր ե ր ։ Հ ե տ ո հ ի ն հ ե ռ ա գ ր ի չ ն ա ս ա ց .

»– Ե րեք օ ր վ ա ը ն թ ա ց ք ո ւ մ բ ա վ ա կ ա ն ի ն փ ո խ վ ե ց ի ր ։ ն կ ա տ ե " լ եք, միս տ եր Ե րոգա ն, — ա սա ց ց ր ի չը ։ — Ա յո * կա րծում եմ,

որ բ ա վ ա կ ա ն

Բ ա յց

ժամանակն

արդեն

ա շխ ա տ ելս

ես

փոխվեցի։

է ր , որ

ոչինչ չդ ի տ ե ի ։

Եարծես

մ ե ծ ա ն ա յի ։

Ա նշուշտ

շատ

մեծացել եմ։

Մ ինչև ա յս տ ե ղ բա ներ

դիտեի,

բ ա յ ց ա յ ս բ ո լ ո ր ի կ ե ս ն էլ չ գ ի տ ե ի , և հ ա վ ա ն ա բ ա ր , ե թ ե չ ա շ ­ խ ա տ ե ի , չէ ի էլ ի մ ա ն ա ։

Բ ա յց ա նհրա ժեշտ

էր ի մ ա ն ա լ ։

Եթե

ո րևէ մ ե կ ը պ ի տ ի ի մ ա ն ա ր , ո ւ ր ե մ ն ես էլ պ ե տ ք է ի մ ա ն ա յ ի ։ Բոլորը, նույնիսկ նր ա նք ,

ո վ ք ե ր ի ն ձ չե ն ս ի ր ո ւ մ ,

ա սում են,

որ Ե թ ա ք ա յ ի դ պ ր ո ց ի ա մ ե ն ա ւ ս չ ք ա բ ա ց տ ղ ա ն ես ե մ ։ Բ ա յ ց ես ա յ ն ք ա ն էլ խ ե լ ա ց ի նոււնիսկ կարևոր

չ ե մ ։ Ւնձ թ վ ո ւ մ

է, որ շ ա տ բ ա ն ե ր ո ւ մ ,

բ ա ն ե ր ո ւ մ , ես ա խ ք ա ն հ ե տ ա մ ն ա ց ե մ , ո ր ­

ք ա ն ո րևէ մ ե կ ը ։ Բ ա յց ո ւ ղ ո ւ մ ե մ ա մ ե ն ի ն չ հ ա ս կ ա ն ա լ և մ ի շ տ պ ի տ ի ձ գ տ ե մ հ ա ս կ ա ն ա լ ։ Մ իշ տ պ ի տ ի ա շ խ ա տ ե մ , բ ա յ ց ի ն չ ­ պե՛՛ս ա ն ե լ , մ ա ր դ ի ն չի ՛՛ց կ ա ր ո ղ է ի մ ա ն ա լ , որ ա ր դ ե ն գ ի տ ի ։ Ինչսլե՞ ս կ ա րող է մ ա ր դ հ ա ս կ ա ն ա լ ա մ ե ն ի ն չ , և չ ս խ ա լ վ ե լ ։

— Ւնչւղե* ս ր տ ց ա արե մ , — ւղ ա ա ա ս խ ան ե ց ծ ե ր հ ե ռ ա գ ր ի ­ չ ը , — ես ի ն ք ս էլ չ դ ի տ ե մ , թ1 , ինչւղ ես կ ա ր ե լի է ա մ ե ն ինչ ի մ ա ­ ն ա լ։ Բ ա յց ուրա խ ե մ , որ ղու որ ո շ ե լ ես ա ն պ ա յ մ ա ն

հասնել

դ ր ա ն , ա շ խ ա տ ո ւ մ ես հ ա ս ն ե լ ։

— Պետք է շարունա կ ա շ խ ա տ ե մ , — ա սա ց ց ր ի չ ը ։ — Գի­ տ ե՛՛ք , մ ի ս տ ե ր Կրո դ ա ն , ես ուրիշ մ ա ր դ կ ա ն ց շ ե մ ճ ա ն ա չ ո ւ մ ,, և չ դ ի տ ե մ , թ ե ա ր դ յո ք կ ա ր ո ղ ե մ ա յն բա նի մ ա սի ն։

ո րևէ բ ա ն ա ս ել ա լս կ ա մ

Բ ա յց ես ա յ ն տ ղ ա ն չ ե մ , ի ն չ որ մ ա ր դ ի կ

տ ե ս ն ո ւ մ ե ն ։ Ես մ ի ա ժ ա մ ա ն ա կ ուրիշ մ ա ր դ ե մ , ա վ ե լի լ ա վ ը ։ Ե ր բ ե մ ն , նույնիսկ չ գ ի տ ե մ ,

թե

ա յդ ինչպ ես է ս տ ա ց վ ո ւմ * - •

^Ր1ՂԸ շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց խ ո ս ե լ ո ր ո վ հ ե տ և հ ո գ ն ա ծ էր,

ոտքը

ցա­

վ ո ւ մ է ր, մ ա հ վ ա ն գ ո ւ յ ժ էր տ ա ր ե լ մ ի ե ր ջ ա ն ի կ տուն և ո ր ո վ ­ հետ և գիտ եր, բեմն

ես

որ ծ ե ր հ ե ռ ա գ ր ի չ ը շ ա տ լ ա վ

մ տ ա ծում

ե մ , — շա րունա կեց

մ ա ր դ է ր ։ — Եր­

ն ա , — որ ա շ խ ա ր հ ո ւ մ

ա մ ե ն ի ն չ ուրիշ ձ և ո վ պ ե տ ք է լ ի ն ի , ա շ խ ա ր հ ը պ ե տ ք է ա վ ե ­ լի 1աւԼԸ ւՒ ^ի, մ ա ր դ ի կ պ ե տ ք է ա վ ե լի լ ա վ ը լ ի ն ե ն և ա շ խ ա ր –

հի գ ո ր ծ ե ր ը շ պ ե տ ք է ա յ ն պ ե ս ը ն թ ա ն ա ն , ի ն չ պ ե ս ը ն թ ա ն ո ւ մ ե ն ։ նա մի պահ լռ ե ր , հետ ո շ ա ր ո ւն ա կ ե ց , — ա յս մ ա ս ի ն , բ ա ­ ց ի ձ ե զ ա ն ի ց , ուրիշ ո րևէ մ ե կ ի պ ի տ ի ա մ ա չ ե ի խ ո ս ե լ , մ ի ս տ ե ր Կ ր ո գ ա ն , բ ա յ ց մ ի օր, ես կ ա շ խ ա տ ե մ և կ ձ գ տ ե մ մ ի բ ա ն ա ն ե լ ։ Չգիտ եմ, թե ինչ կա նեմ, բ ա յց

մի բ ա ն , ա ն պ ա յմ ա ն կ ա ն ե մ ։

Ես ո չ ի ն չ չ գ ի տ ե ի և ա պ ր ո ւ մ էի

ե ր ջ ա ն ի կ ե ր ա զ ա ն ք ի մ ե ջ ։ Մեր

ա մ բ ո ղ ջ ը ն տ ա ն ի ք ը ե ր ջ ա ն ի կ է։ Մ ե ն ք ե ր ջ ա ն ի կ մ ա ր դ ի կ ե ն ք , բ ա յ ց ես ո չի ն չ չ գ ի տ ե ի ։ Ա յ ժ մ ս կ ս ե լ ե մ ք ի չ ֊ ք ի չ հ ա ս կ ա ն ա լ .* * Ա մ ե ն օր մ ի ք ի չ

ա վ ելի ,

և ամեն ա նգամ

մի տ արբեր բա ն ։

՝^ՐՒձԸ ^, որ Ւօ Լռ ^9> ս տ ո ւ գ ե ց ս ր ո ւ ն ք ը , տ ե ս ն ե լո ւ , թ ե խ ո ս ե ­ լո ւ ը ն թ ա ց ք ո ւ մ չի * լա վա ցե լ. չ է ր լ ա վ ա ց ե լ ։ — Ես գ ո ր ծ ե ր ի ն ե ր կ ա վ ի ճ ա կ ը չ ե մ ս ի ր ո ւ մ , մ ի ս տ ե ր Կրո գ ա ն , — ա ս ա ց ն ա , —չ գ ի տ ե մ ի ն չո ւ , բ ա յ ց

ուզում եմ ,

որ դ ր ա ն ք ա վ ե լ ի լ ա վ ը լ ի ­

ն ե ն ։ Ւնձ թ վ ո ւ մ է, որ դ ր ա ն ք պ ա ր տ ա վ ո ր են ա վ ե լ ի լ ա վ ը լ ի ՜ նելու։

Ա յժ մ ա յնքա ն

ե մ ս ովոր ել,

որ գ ի տ ե մ , թ ե ոչի նչ չ գ ի ­

տ ե մ ե ս , բ ա յ ց ս ր ա ն ի ց հ ե տ ո պ ի տ ի ջ ա ն ա մ մ ի շ տ ա վ ե լի ն սո– մ որել։

Ա րա նից հ ե տ ո մ ի շ տ

պիտի

գիտեմ։

Պ իտ ի

միշտ մ ը -

տ ա ծ ե մ ի մ տ ե ս ա ծ ի մ ա ս ի ն ։ Դա մ ա ր դ ո ւ ն տ խ ո ւ ր է դ ա ր ձ ն ո ւ մ , բ ա յց հոգ

չէ։ Մենք,

ճիշտ է ,

գ ո հ ու ե ր ջ ա ն ի կ

մ ա րդիկ ենք

ե ղ ե լ * բ ա յ ց և մ ի ա ժ ա մ ա ն ա կ ա րի ու տ ո կ ո ւ ն ե ն ք ։ Հ ո գ չ է , որ տ խ ո ւր կ լ ի ն ե մ ։

Ես մ տ ա ծ ո ւ մ

ե մ ա յն

մա րդկա նց

մա սին,

ո ր ո ն ք տ խ ո ւ ր են և ա ն ի ր ա վ վ ա ծ , բ տ յ ց դ ի մ ա ց կ ո ւ ն չ ե ն , և ի ն ձ թ վ ո ւ մ է, որ ա շ խ ա ր հ ը լ ե ց ո ւ ն է ն մ ա ն մ ա ր դ կ ա ն ց ո վ ։ առաջ չգիտ եի։

է /ի ո դ ը ի ն ձ չ ս ի ր ի ։

Կ ո ւ զ ե ն ա յ ի , որ ս ի ր ե ր ,

փ ո ւ յ թ չ է ։ Ես ն ր ա ն ս ի ր ո ւ մ ե մ ։ սրտով, բ ա յց

բ տ յց

եթ ե չ ս ի ր ի ,

Ես ն ր ա ն ս ի ր ո ւ մ ե մ ա մ բ ո ղ ջ

ե թ ե նա ո ւ զ ո ւ մ է ի մ

փ ո խ ա ր ե ն Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լի

Ե ր ր ո ր դ ի ն ս ի ր ե լ, թ ո ղ ս ի ր ի , հ ո գ չ է ։ Նա լ ա վ տ ղ ա է, թ վ ո ւ մ է,

ես ա յ դ

Ա յ ժ մ եո չ ե մ էլ ւետ ածի, ե թ ե ն ո ւ յ ն ի ս կ Լ ե լե ն

որ Լ ե լե ն

էէ ի ս գ ի ն մ ա ն

ն ուրբ

մեծացած

և ինձ տ ղջիկը

պ ե տ ք է Հ յ ո ւ ր ե ր դ է ք լ ի Ե րրորդի ն մ ա ն բ ա ր ե կ ի ր թ ձ և ե ր ո ւ ն ե ց ո ղ տ ղ ա յ ի ն ս ի ր ի ։ Ես պ ա ր զ ա պ ե ս ա ն ո ւ մ ե մ ա յ ն , ի ն չ ի մ կ ա ր ծ ի ­ ք ո վ ճիշտ է և պ ա ր տ ա վ ո ր ե մ ա ն ե լ ։

Դ պ ր ո ց ո ւ մ ես շ ա տ

ծի~

ծ ա ղ ե լ ի բ ա ն ե ր ե մ ա ս ո ւ մ , բ տ յ ց ոչ թ ե ո ւ ս ո ւ ց ի չ ն ե ր ի գ ո ր ծ ը դ ը ժ ֊ վ ա ր ա ց ն ե լ ո ւ հ ա մ ա ր ։ Ես դ ր ա ն ք ա ս ո ւ մ ե մ , ո ր ո վ հ ե տ և ա ն հ ր ա -՝ ժ ե շ տ է ա ս ե լ ։ Բ ոլորը ա յ ն ք ա ն տ խ ո ւ ր ու շ փ ո թ վ ա ծ ե ն ք և ա

մ ե ն ի ն չ ա յ ն ք ա ն թ ե ր ի է , ս խ ա լ ու խ ա ռ ն ա կ , որ ես ս տ ի պ վ ո ւ մ եմ

երբեմն

ծի ծա ղ ելի

բա ներ

ա ս ել։

Ինձ թ վ ո ւ մ է, որ բ ա ց ի

ողջ լ ի ն ե լ ո ւ ց մ ե ն ք պ ե տ ք է մ ի քիշ էլ ծ ի ծ ա ղ ե ն ք ։ Ես շ ե մ կ ա ր ֊ ծում,

որ

կարող

եմ նպ ա տ ա կա դրվա ծ

ձևով քա ղա քա վա րի

կ ա մ բ ա ր ե կ ի ր թ լ ի ն ե լ , ն ո ւ յ ն ի ս կ եթ ե ո ւ զ ե ն ա մ ։ Ես շ ե մ կ ա ր ո ղ ք ա ղ ա ք ա վ ա ր ի լ ի ն ե լ , ե թ ե դա ի մ ն ե ր ս ի ց չի բ խ ո ւ մ ։ ^ՐՒ1Ր ^ ոՐՒժ ո տ ք ք ե ր կ ա ր ե ց և նրա մ ա ս ի ն խ ո ս ե ց ա յ ն պ ե ս , կ ա ր ծ ե ս իր ո տ ք ը չ լ ի ն ե ր ,

— Ար տն ի ն շ ֊ ո ր բ ա ն է պ ա տ ա հ ե լ ։ — Հ ե տ ո ն ա յ ե ց մ ա մ ա ֊ ցո ւլո ի ն ։ -

ժա մը

տ ա սներկուսն անց

է հինդ րոպ ե։ Միստեր

Ե ր ո դ ա ն , — ա ս ա ց ն ա , — երևի պ ե տ ք է տ ուն դ ն ա մ , թ ե և ք ո ւն ս շ ա տ չի տ ա ն ո ւ մ ։ Վ ա ղ ը շ ա բ ա թ է ։ Ա ռա ջ, շ ա բ ա թ օրը ի ն ձ հ ա ­ մ ա ր բ ո լ ո ր օ ր ե ր ի ց լ ա վ ն է ր ։ ք*ա յց ա լ ս ո ւհ ե տ և ա յ դ պ ե ս չի լ ի ­ նի։ Հ ա մ ա ն ա բ ա ր գր ա ս են յա կ կ գա մ ։ Ա ռա քմա ն

ս ե ղ ա ն ի ց նա

վերցրեց

ս ա ն տ վ ի չ չէի ք ց ա ն կ ա ն ա , մ ի ս տ ե ր

— ճիշտ ն վ ա տ չԼր լ ի ն ի ։

Գ ուց ե օ գ ն ե մ մ ի ք ի չ ։ —

ճաշի

կուտ եմ,

մի

Երոդա ն,— հա րցրեց նա։

ա սա ծ,— պա տասխանեց Լավ, լ ա վ ,

ա մ ա ն ը ։ — Ա լժմ ծեր

հ ե ռ ա գ ր ի չ ը ,—-

ես ա յ ժ մ ք ա ղ ց ա ծ ե մ ։ —

ն ի ս տ ե ր Ե րողա նր բ ա ց տ ո ւ փ ի ց մ ի ս ա ն տ վ ի չ վ ե ր ց ր ե ց և կ ծ ե ց ։

— Խ նդ ր ո ։ մ եմ մ ո ր դ ի մ շ ն ո ր հ ա կ ա լ ո ւ թ յ ո ւ ն ը հա ր ո ն ե ս ։ — Գա ի նչ է ո ր , — ա ս ա ց ց ր ի չ ը * — Ո չ , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ե ր ո դ ա ն ր , — դա ո չ ի ն չ չ է , դա մ ի բա ն է։ Խ նդրում ե մ ի մ շ նո ր հա կա լո ւթ յո ւնը հա յ տ նես նրա ն։

— Շ ա տ լ ա վ , ս ր ր , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Հ ո մ ե ր ը և դուրս դ ա ­ լով գ ր ա ս ե ն յա կ ի ց ,

տ ուն գ ն ա ց ։

ւ, օ հ հ»

շշ

ԹՈՎ Ս1Ի8Ս ԼԻՆԻ

Հեռա գրւստ ա նր

մենակ

մնա լո վ

միստեր

Վ իլլի

Կ ր ո գա նր ,

որր մ ի ժ ա մ ա ն ա կ ե ր ի տ ա ս ա ր դ էր եղել և ա շ խ ա ր հ ի ա մ ե ն ա ֊ ա րա գա շա րժ հ եռ ա գր ի չր ։ ա ռ ա նց շտ ա պ ելու ս կս եց իր սեղա նը

կարպի բ հ ր ե լ ։ Նա շ ա տ մ ե ղ մ մ ի ե ր գ էր մ ր մ ն ջ ո ւ մ ,

որը նրա

հ ի շ ո ղ ո ւ թ յա ն մ ե ջ մ ն ա ց ե լ էր ի ր կ յ ա ն ք ի ա մ ե ն ա վ ա ղ օ ր ե ր ի ց ։ Մ ի ն չ ծ ե ր ո ւ ն ի ն իր գ ո ր ծ ն էր ա ն ո ւ մ , գ ր ա ս ե ն յ ա կ մ տ ա վ Թ ո մ ա ս Ս պ ա ն գ լ ե ր ր ։ Նա նոր էր դուրս ե կ ե լ Կ ո ր բ ե տ ի խ ո ր տ կ ա ր ա ն ի ց և ա լ կ ո հ ո լի ա զ դ ե ց ո ւ թ յ ա ն տ ա կ ի ր ե ն ե ր ջ ա ն ի կ էր գ դ ո ւ մ ։ Դապ­ լով

ս ե ղ ա ն ի մ ո տ ք նա

ն ա յե ց

ծեր հեռա գրիչին,

բ ա յց

ո չի ն չ

չա ս ա ց ։ նրա նք իրար հա ս կա ն ո ւմ էին։ Հա ճա խ նրա նք մի ք ա ֊ նի

ժամ

աշխա տում

էի ն

առանց

որևէ բ ա ռ

փ ո խ ա նա կ ելո ւ։

Ս պ ա ն գ լ ե ր ր հ ե ռ ա գ ր ե ր ի վ ր ա յ ի ց վ ե ր ց ր ե ց բաք.ստի հ ա վ կ ի թ ը և ո ւ շ ա դ ի ր ն ա յ ե ց ։ Հ ե տ ո հ ա վ կ ի թ ը ն ո ր ի ց ղ ր ե ց հ ե ռ ա գ ր ե ր ի վրա և հ ա ճ ո ւ յ ք ո վ հ ի շ ե ց ա ղ ջ կ ա ն ։ Նրա շ ր թ ն ե ր ր բ ն ա զ դ ա բ ա ր ս տ ա •* ց ա ն ա ղ ջկ ա շ ր թ ն ե ր ի ձև ր և ն ա ա ս ա ց ա /)։ խ ո ս ք ե ր ը , որ աղ ջիկն ա ս ո ւ մ է ր .

— Դու ի ն ձ ս ի ր ո ւ մ ես, ա յ ն պ ե ս չ է * , — ա ս ա ց ն ա , — ա 1ո > ս ի ր ո ւ մ ես։ Ծեր հ ե ռ ա գ ր ի չ ը

ն ա յե ց

գրա ռեն յա կ ի վա րիչին։

— Ւնձ հե տ ե ս , Թ ո մ , — ա ս ա ց ն ա ։ — ԼՀ ի ս ի >— ա ս ա ց

Ս ո լ ա ն գ լ ե ր ր , — ի նչ

մ ի ե ր ի տ ա ս ա ր դ կ ին ք ե ղ ա յ ս պ ե ս

կմտածեիր,

եթե

ա ս ե ր , դու ի ն ձ ս ի ր ո ւ մ ես,

ա յն ս լ ե ս չ է * , տ յ ո , ս ի ր ո ւ մ ե ս , ս ի ր ո ւ մ ե ս ։ Դու գ ի տ ե ս , որ ս ի ֊ րում ես։

— ճիշտ ն

ա սա ծ, — պատասխանեց

Նրոդանր,— չգիտ եմ

ի նչ կ մ տա ծ եի ։

— Ա յղ ս լի ս ի կնոջը կ սի ր ե ի ր, 1Լիւլի , — հ ։սԸԱր^Ս Սւրլա նդ ֊ լե ր ը և շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց ը ն դ օ ր ի ն ա կ ե լ ա ղ ջ կ ա ն , « Դու ի ն ձ

ս ի ր ո ւմ

ես, ա էնպ ես չէ » — նա մ ի շ տ ա յ դ պ ե ս է ա ս ո ւ մ ։ Ս պ ա ն գ լեր ը մ ա տ ն ե ր ո վ շ փ ե ց ե ր ե ս ը , կ ա ր ծ ե ս մ ի մ ե ծ եր ջա նկություն հա ղ թա հա ր ելու հա մ ա ր , հետ ո ա ս ա ց,

— Ինչպ ե" ս են գ ո ր ծ ե ր ը ։ — Ա մ ե ն ի ն չ ն ո ւ յ ն ն է , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց մ ի ս տ ե ր Կ ր ո գ ա «* ն ր ,— բա ցի անձրևից։ — Իսկ ի ն չպ ե ՛՝ս է նո ր ց ր ի չ ը ։ — հ ա Ը 9 ը ե ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ր < չա ՞վ է աշխա տ ում։

— Իմ տ ե ս ա ծ ն ե ր ի մեջ լա վա գո ւյնն է, չ ր , — գու ի * ն չ կ ա ր ծ ի ք ո ւնես նրա մ ա ս ի ն ։

ասաց հ ե ռ ա գ ր ի ֊

— Ես ն ր ա ն ս ի ր ե ց ի հ ե ն ց ա յ ն պ ա հ ի ց , ե ր բ ն ա ե կ ա վ և խ ն դ ր ե ց ,-ր – պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը ։ — Դու ի ն ձ ս ի ր ո ւ մ ե ս , ա յ ն պ ե ս չ է * ։ — Նա չ է ր կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ ա զ ա տ վ ե լ Դ իա նա Ստիդի բ ա ռ ե ր ն ա ր տ ա ս ա նե լու հրա շա լի ձևից։ — Ո ւրա խ ե մ , որ ս ի ր ո ւ մ ես ց ր ի չ ի ն , — շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց Ս պ ա ն գ լե – ր ը , — գ ր ա ս ե ն յ ա կ ը փ ա կ ե լ ո ւ մ ա ս ի ն մ ի մ տ ա ծ ի ր , Վ ի լ լ ի * ես ա շխա տա նք

ինքս

կփակեմ։

նավոր

Մի ք ի չ գ ո ր ծ ո ւ ն ե մ ։

ա ն ուն ու նԻ> չ է ՞ , Հ ո մ ե ր

Ա յգ բր ի չը ի ն չ - ո ր ն շ ա ­

Մ ա քոլի։

Ե ՞ն չ ես

կա րծում,

ի ն չ ո ւ նրա հ ա յր ը ն ր ա ն Հ ո մ ե ր ա ն վ ա ն ե ց , փ ո խ ա ն ա կ Թ ո մ ա ս , Վ ի լյա մ , Հենրի

կա մ դրա նց

ա ն վ ա ն ե լ ո ւ ։ —՚

նմա ն մի բա ն

Ս պ ա նգլերը պ ա տ ա ս խ ա ն ի չս պ ա ս ե ց ,

ա յլ շա ր ո ւնա կ եց

ա սել։

— « Ա յ ո , դու ս ի ր ո ւ մ ե ս » ։ — Հ ո մ ե ր ի ե ղ բ ա յ ր ը կ ո չ վ ո ւ մ է Յ ո ւ լ ի ս ի ս , ի ս կ ք ր ո ջ ա ն ո ւ *•: նը Ոես է ։

— Հ ո մ ե ր , Յ ո ւ լ ի ս ի ս , Ո ե ս , — ա ս ա ց Սպ ա ն գ լ ե ր ը ։ — Մի ուրիշ ե ղ բ ա յ ր էլ ո ւ ն ի , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ե ր ո գ ա ն ը , —* կ ո չվ ո ւմ է Մ ա րկուս։ Ծ ա ռ ա յո ւմ է բ ա ն ա կ ո ւմ ։

— Մ ա ր կ ո ւ ս , Հ ո մ ե ր , Յ ո ւ լի ս ի ս և Բ ե ս , — կ ը կ ն ե ց Ս պ ա ն գ – լ ե ր ը , — ի ս կ գ Ոէ ի^Ղո Լ տ ուն չ ե ս գ ն ո ւ մ , Վ ի լչի ։

— Տ ո էն , — ա ս ա ց չե ս

նեղանա,

միստեր

Թ ո մ , ես

Ս րոգա նր

ուղում ե մ ք ե զ

և

հ ետ

ժ պ տ ա ց ։ — Եթե ա յստ եղ

նս տ ե լ։

Գ ն ա լո ւ ոչ մ ի տ ե ղ չ ո ւ ն ե մ , ա ն ե լո ւ ո չի ն չ չ ո ւ ն ե մ , բ ա ց ի ք ն ե ­ լ ո ւ ց , ի ս կ ք ն ե լ ն ա յ լ և ս ի ն ձ հ ա ճ ո ւ յք չի պ ա տ ճ ա ռ ո ւ մ ։

■— էսի ր ,

Վ Ւ ս Ւ >— ա ս ա ց

կ ա ր ծ ե ս խ ո ս ո ւ մ էր մ ի մտ ա հոգվես* գիտեմ,

Ս պա ն գ լե ր ը

ե րեխ ա յի

որ

ա յնպ իս ի

տոնով

հ ե տ , — չե մ ուզում,

որ դու

դու մ տ ա հ ո գ վ ո ւ մ

ես, բ ա յ ց

կարիք

չ կ ա ։ Դ ու ծ ե ր չ ե ս և ա շ խ ա ր հ ո ւ մ ոչ ոք չի կ ա ր ո ղ ք ե զ հ ա ն գ ս տ ի կ ո չ ե լ ։ Դու շ ա տ լ ա վ գ ի տ ե ս , որ ա յ ս գ ր ա ս ե ն յ ա կ ո ւ մ ես ա ն օ գ ­ ն ա կ ա ն կ լ ի ն ե մ ա ռ ա ն ց ք ե զ ։ Դու մ ի ն չ և հ ա ր յո ւ ր տ ա ր ի դ պ ի տ ի ա պ ր ե ս և ա մ ե ն օր պ ի տ ի ա շ խ ա տ ե ս ։

— Շ ն ո ր հ ա կ ա լ ո ւ թ յ ո ւ ն , — ա ս ա ց ծ ե ր հ ե ռ ա գ ր ի չ ը ։ Նա ը ս – և ա պ ա մ ե ղ մ ո ր ե ն շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց , — ա յ ս գ ի շ եր ես մ ի

պասեց

փ ո ք ր տ ա գ ն ա պ ո ւ ն ե ց ա ։ է հ , լուրջ բ ա ն չէ ր ։ Ն ա խ օ ր ո ք զ գ ա ց ի , որ կ ո ւ ն ե ն ա մ ։ Տ ղ ա ն ա յ ս տ ե ղ է ր ։ Ն րա ն դ ե ղ ի ո ւ ղ ա ր կ ե ց ի ։ Դու

գ ի տ ե ս , որ ես

շ պ ե տ ք է դ ե ղ ը ն դ ո ւ ն ե մ ։ Ես պ ա ր տ ա վ ո ր ե մ բ ժ շ կ ի

գնալ և հա նգ ս տ ա նա լ։

— Բ ժ ի շ կ ն ե ր ը ա մ ե ն ի ն չ չե ն հ ա ս կ ա ն ո ւ մ , Վ Ի ւ ւ Ւ > – ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ր է— ն ր ա ն ք

մ ա ր մ ի ն ն են

հ ա ս կ ա ն ո ւ մ , հ ո գ ի ն չեն

հ ա ս կ ա ն ո ւ մ , ի ս կ դու և ես ա պ ր ո ւ մ ե ն ք հ ո գ ե կ ա ն ո վ ։ — Հ ե տ ո հ ա ն կ ա ր ծ ա ս ա ց , — « Դու

ինձ

սիրում

ես,

չ է * )) բ ժ ի շ կ ն ե ր ը

մ ա ր մ ն ի ց դուրս ո չի ն չ չ ե ն հ ա ս կ ա ն ո ւ մ , — ա ս ա ց ն ա , — բ ա յ ց , ա յ ն ո ւ ա մ ե ն ա յ ն ի վ , գ ո ւ ց ե դու մ ի ք ի չ հ ա ն գ ս տ ա ն ա ս ։

— Է հ, կ հ ա ն գ ս տ ա ն ա մ , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ս ր ո գ ա ն ը , — շ ո ւ ֊ տ ո վ մ ե ծ հ ա ն գ ս տ ի կ հ ա ս ն ե մ , Թո մ ։ ֊

Վ հ ւ հ – ասաց

մի բ ա ժ ա կ

խմիր,

Ս պ ա ն գ լ ե ր ր , — գ նա

լսիր

դա շնա մուրը,

Սորբետի

հետո

մոտ

և

վերա դա րձիր

և

խ ո ս ե ն ք ա ն ցա ծ ժ ա մ ա ն ա կ ն ե ր ի մա ս ի ն , Վոլինսկու, Տ ո մ լի ն ս ո – ն ի , ծ ե ր ո ւ կ Դ ե յ վ ր ն պ ո ր տ ի , հ ե ռ ա դրա լա ր ե ր ր ձ գ ո ղ Հ ա ր ր ի Ս ո ւ ֊ լի,

խ ենթուկ

ֆրեդ

մ ա ս ի ն ։ Վ եր կ ա ց ,

Մ քինտ ա լրի

և զա րմա նա լի

Վ իէլի։ Մ եկ կ ա մ

Զերի

Սիթիի

երկու բ ա ժ ա կ խ մ ի ր ,

և

երբ վ ե ր ա դ ա ռ ն ա ս ք ա ն ցյա լ լա վ ժա մա նա կն երի մա սին կ խ ո ­ սենք։

—

Ենձ ա ր գ ե լ վ ա ծ է խ մ ե լ , Թ ո մ , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ս րոգ ա ­

ն ը , — դու գ ի տ ե ս , որ ես չ պ ե տ ք է խ մ ե մ ։

—

Ա նշուշտ , գ ի տ ե մ , որ շսլեաք է խ մ ե ս , — ա ս ա ց Ս պ ա ն դ ֊

լ ե ր ը , — Բա յ ց ն ո ւ յ ն պ ե ս գ ի տ ե մ , որ ս|ւրոււք ես խ մ ե ր անել

ա յն , ինչ սիրում

քա ն ա յն ,

ես,

և դա

ինչ պարտավորված

հ ա ճ ա խ ա վ ե լի

ես ա ն ե լ։

պետք է

կարեոր

է,

Գնա և մ ի բ ա ժ ա կ

խմիր,

— Շատ լա վ,

Թ ոմ, — պա տասխանեց

և գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ց դուրս

միստեր

Ս րոգա նր

եկավ։

Վ երջ ին մ ի ք ա ն ի ր ո պ ե ն ե ր ի ն ,

գ րա սենյա կի

դռան

մոտՀ

մ ա յ թ ի վ ր ա դ ե գ ե ր ո ւ մ էր մ ի ե ր ի տ ա ս ա ր դ և հ ա ճ ա խ գ ր ա ս ե ն ­ յ ա կ ի ց ն ե ր ս էր ն ա յ ո ւ մ ։ Վ ե ր ջ ա պ ե ս նա ն ե ր ս մ տ ա վ և կ ա ն գ ն ե ց ս ե ղ ա ն ի ա ռ ա ջ ։ Ս պ ա ն գ լեր ր ն կ ա տ ե ց ն ր ա ն և մ ո տ գ ն ա ց ։

— Ւ ն չ պ ե ՞ս ե ս , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ր , հ ի շ ե լ ո վ տ ղ ա յ ի ն , – ՛ ի ն ձ թ վ ո ւ մ էր,

որ դու վ ա ղ ո ւ ց

Պ են ս ի լ վ ա ն իա յ ի , ք ո տ ա ն ճ ա ­

ն ա պ ա ր հ ի վրա պ ի տ ի լ ի ն ե ի ր ։ Չ է * որ մ ա յ ր դ փ ո ղ ո ւ ղ ա ր կ ե ց ։ Պ ա ր տ ք դ վ ե ր ա դ ա ր ձ ն ե լ ո ւ կ՛արիք չ կ ա ր ։

Լրի տ ա ս ա ր ո ը , — եկ ել ե մ

աւ քելին վ ե ր ց ն ե լ ո ւ ,

րա ս տ վ ո ւ մ խ ն դ ր ե ր ն ա հ ա զ ա ց , — եկել

և չեմ

պատ֊

ե մ ոռն ի վ ե ր ց ն ե լ ո ւ ։

— ՝$ ե ղ ի նշ է պ ա տ ա հ ե լ , — հ ա ր ց ր ե ց Սպ ւսն գ լե ր ը ։ — Ահ ա թ ե ի ն չ է պ ա տ ա հ ե ր — ա ս ա ց ե ր ի տ ա ս ա ր դ ը և բ ա ճ կ ո ն ի աջ

դ ր ս լա ն ի ց

մի

ա տրճանա կ

հաներ

և պահեց

գ ո ղ ա ց ո ղ ձ ե ռ ք ե ր ո ւ մ ։ Թո մ աս Սպան գ լ ե ր ը , որ ը >ւեռևս մ ի ք ի չ հ ա ր ր տ ծ և եր ջ ա նի կ Էր, չէ ր կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ կ ա տ ա ր վ ա ծ ի ց բ ա ն հա սկա նար

— ,)՝ե , ունեցա ծ

շ ո ւ տ , — տսսաց

ամբողջ

փողը։

ե ր ի տ ա ս ա ր դ ը , — փ ող

Ա մենուրեք

տ ուր, քո

մա րդիկ իրար սպ ա նում

են ք և փ ո ւ յ թ ս չ է , եթ ե ես էլ ք ե զ ս պ ա ն ե մ , կ ա մ ս պ ա ն վ ե ն ։ Հ ո ւ ղ ֊ վա ծ ե մ և ոչ մ ի ա ն ա խ ո ր ժ ո ւ թ յո ւ ն չ ե մ ո ւ զ ո ւ մ , բ ա յ ց ե թ ե ա յ ժ մ ք ո ո ւ ն ե ց ա ծ ա մ բ ո ղ ջ փ ո ղ ը չ տ ա ս , կկռա կ ե մ ։ Դե , փ ո ղ ը տ ուր, շուտ

արա։

Սպ ա ն ղ լ ե ր ը բ ա ց ե ց դ ր ա մ ա ր կ ղ ը

և փողերը

դուրս

հանեց։

ն ա փ ո ղ ե ր ը դ ա ս ա վ ո ր ե ց , մ ա ն ր , թ ղ թ ա դ ր ա մ և ա յ լ ն , ու դ ր ե ց ս ե ղ ա ն ի վրա -բ ա յց Զեզ

տ ղ ա յի ա ռ ջ և ։

Ա ռ ա ն ց ա յ ն էլ ք ե ղ

փ ող պիտի տ ա յի ,— ասա ց ն ա , —

ոչ թ ե հրա հ ա մ ա ր , որ ի մ վ ր ա ա տ ր ճ ա ն ա կ ես ո ւ ղ ղ ե լ ։ փ ող սլի տի տ ա լ ի ,

Ահավասիկ։

որովհետև

Եղած ա մբողջ

ւիողն

ղու ա յս

ղրա է։

կարիքն

Վերցրու

ունես .

և պնարք

ն ս տ ե լ ո վ տ ուն գ ն ա ։ Գնա ձ ե ր ո ն ց մ ո տ ։ Գ ո ղ ո ւ թ յա ն մ ա ս ի ն ոչ ոք ի

չե մ հ ա յտ ն ի ։

տավորապես

Ւնքս կ փ ա կ ե մ

յո թ ա ն ա ս ո ւն հ ի ն գ

ա լդ

հ ա շ ի վ լ ւ։

Ա յս տ ե ղ

մո֊

դ ո լա ր կ ա ։

Նա ս պ ա ս ե ց , որ տ ղ ա ն վ ե ր ց ն ի փ ո ղ ը , բ >Այ ց վ ե ր ջ ի ն ս ձ ե ռ ֊ քր չերկ ա րեց։

— Լուրջ ե մ ա ս ո ւ մ , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը , — վ ե ր ց ր ո ւ փ ո ղ ը և պնա։ Դոլ դրա կ ա ր ի ք ն ո ւ ն ե ս ։ Դու հ ա ն ց ա գ ո ր ծ չե ս և ոչ էլ ա յն ք ա ն

հ ի վ ա ն դ , որ չ կ ա ր ո ղ ա ն ա ս բ ո ւ ժ վ ե լ ։ $ ո մ ա յ ր ը ս պ ա ֊

սում է ք ե զ ։

Ա յդ փ ո ՂԸ ի ն ձ ա ն ի ց թ ո ղ ն վ ե ր լի ն ի ն ր ա ն ;

ա յն վե ր ցն ե լո վ

դ ող չե ս դ ա ռ ն ա ։

Պարզապես

ա տ ր ճ ա ն ա կ ը մ ի կ ո ղ մ դ իր և տ ուն պ ե ս ա վ ե լի լ ա վ կ զ զ ա ս ։

գնա։

վ ե րց րո ւ

թենքր

Դու

վաղր,

գցիր) ա յդ ֊

Եր ի տ ա ս ա ր դ ր

ատրճա նակը

դրեց

զսպ անը։

Ա յն

ձեռքով,

ո ր ո վ զ ե ն ք ն էր բ ռ ն ե լ , ծ ա ծ կ ե ց ի ր գ ո ղ ա ց ո ղ շ ո ւ ր թ ե ր ր ։

— Ւնձ մ ն ո ւ մ է ի ն ք ն ա ս պ ա ն լ ի ն ե լ , — ա ս ա ց ն ա ։ — Հ իմա ր բա ներ մի ա սա , — խ ո ս եց հեոա ղրա տ ա ն վա ր ի ­ չ ը ։ — Նա վ ե ր ց ր ե ց փ ո ղ ե ր ը և ե ր կ ա ր ե ց ե ր ի տ ա ս ա ր դ ի ն ։ —• Դե , վ ե ր ց ր ո ւ , — ա ս ա ց ն ա , — եղա ծ ա մբողջ փողը 11ա է ։ Վերցրու

և տուն գ ն ա ։

ինձ մոտ ։

Եթե

ուզում

ես,

զենքը թող ա ;ս տ ե ղ ,

Վ ե ր ց ր ո ւ ք ո փ ո ղ ը ։ Ա յ ո , դա ք ո ն ն է, ք ա ն ի

որ դու

դրա հ ա մ ա ր զ ե ն ք բ ա ր ձ ր ա ց ն ե լ ո ւ ա ն հ ր ա ժ ե շ տ ո ւ թ յ ո ւ ն զ գ ա ց ի ր ։ Ես գ ի տ ե մ , թ ե դու ի ն չ ես գւյո ւմ , ո ր ո վ հ ե տ և ես ի ն ք ս ն ո ւ յ ն ը զգա ցել եմ։

Ս ենք

բ ո լ ո ր ս էլ ա յ դ

նույն բ ա ն ը

զ գ ա գել ե ն ք ։

Դ երե ղ մ ա նա տ ն ե ր ն ու բ ա ն տ ե ր ը լ ե ց ո ւ ն են ա ժ ե ը ի կ ա ց ի ա զ ն ի վ տղա ներով,

որոնց

վատ

բա խտ

և

դժվա րին

սլա լ մ ա ն ն ե ր

են

վ ի ճ ա կ վ ա ծ ե ղ ե լ ։ ն ր ա ն ք ոճրա դ ո ր ծ ն ե ր չ ե ն ։ Վ ե ր ց ր ո ւ , — ա ս ա ց նա մ ե ղ մ ո ր ե ն , — վ ե ր ց ր ո ւ ա յ ս փ ո ղ ը ։ Տ ո ւ ն գ ն ա ։

—

Երիտասարդը

զենքը

դր ս լա ն ի ց

հա)ւեց

և

ս ե ։յա նի

վ ր ա յ ո վ հ ր ե ց դ ե պ ի Ս պ ա ն գ լ ե ր ր , որր ա լն ւյցեր դ ա ր ա կ ի մ ե ջ ։

— Չ դ ի տ ե մ ո վ եք դ ո ւ ք , — ա ս ա ց ն ա , — թ ա յ,,յ Ո1 ո թ ի ն ձ հ ետ

ա յ դ պ ե ս չի խ ո ս ե լ , ի ն չ պ ե ս

և փողը չե մ վ ե ր ց ն ի , հա սա, ապա ս ուն

մի

կ երպ էլ

բա լց

Ես զ ե ն ք ը չ ե մ

Գ իտ եմ մ ի ա յն ,

Դրա մ ի մ ա ս ը խ մ ե ց ի .

որտեղից որ

պահ

նա հ ա զ ա ց ,

էր ճարեք ա յ դ

նա ՚ խ ն ա յ տ ծ

մի մ ա սն

ուզում

Մի կ ե ր պ ա յ ս տ ե ղ

կ վ ե ր ա դ ա ռ ն ա մ ։ — Մի

ա ս ա ց , — չգ ի տ ե մ մ ա յր ս դոլա րը։

դո ւք ։

տ ուն կ գ ն ա մ ։

փ ող

երե­

չուներ։

էլ բ ա ի։ ուա քո ա ոի տ վ ե ց ի ,

ի ս կ ...

— Ն ս տ ի ր , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ր ։ Մի պ ա հ հ ե տ ո ե ր ի տ ա ֊ ս ա ր դ ը ն ս տ ե ց Սպ ա ն գ լ ե ր ի ս ե ղ ա ն ի կ ո ղ ք ի ա թ ո ռ ի ն ։ Ս պ ա ն դ լերը նս տ ե ց ս ե ղ ա ն ի ն ։

— ՝Չեզ ի ն չ է պ ա տ ա հ ե լ , — հ ա ր ց ր ե ց նա ե ր ի տ ա ս ա ր դ ի ն ։ — ճիշտ ն ասա ծ, չգ ի տ ե մ , — պ ա տ ա սխ ա նեց երիտ ա սա ր­ դը։ — Աարծեմ հի վ ա ն դ ե մ , գուցե և թ ո ք ա խ տ . վստ ա հ չ ե մ ։ Եթե ն ո ւ յ ն ի ս կ չ ե մ ,

կ լի ն ե մ ա յս ա պ ր ե լա կ ե ր պ ո վ ։ Չ ե մ սիրում

գա նգա տ վել։

ա ն ա ռ ո ղ ջ ե մ , բ ա յ ց դա ի մ հ ա ն ց ա ն ք ն

Շատ

Ա յժ մ կ գն ա մ ։ Շա տ շնորհա կա լ եմ ,

է։

կ ա շ խ ա տ ե մ մ ի օր հիշել

ձ ե զ ։ — Երիտասարդը վեր կ ա ց ա վ և ուղղվեց դեպի

գրա սեն-

յա կ ի դուռը։

— Մի ր ո պ ե Հանգստացիր։

սպա սիր, — ասա ց

Դու ա յ ժ մ շ ա տ

ծ ե ր դ չե ն շ տ ա պ ո ւ մ ։

V պ ա ն գ լե ր ը ,— նստի ր։

ժ ա մ ա ն ա կ ունես։

Ա յս ո ւ հ ե տ և

Ա յլ և ս

գոր֊

մ ի քիշ դ ա ն դ ա ղ

շա րժվիր։

երիտա սա րդը,— չգիտ եմ

որ կ ո ղ մ

Ւ ՞նշն է ք ե զ հ ե տ ա ք ր ք ր ո ւ մ ։

— Չ գիտ եմ, — ասաց

գ ն ա լ և ի ն չ ա ն ե լ , ի ն չ բ ա ն ի հ ա վ ա տ ա լ ու ի ն չ բ ա ն ի չհավաա տ ա լ ։ Հ ա յ ր ս ք ա ր ո զ ի չ է ր , բ ա յ ց մ ա հ ա ց ա վ , ե ր բ ես ե ր ե ք տ ա ­ րեկան

էի։

Պարզապես

չգիտ եմ

Ս պ ա ն գ լ ե ր ի ն ։ — Ւ նշ կ ա ր ե լ ի —

Մա ս ն ա վ ո ր ա պ ե ս

է

ինչ

ա ն ե լ ։ — Նա

ա ն ել, — հա րցրեց

ոչինչ, — ա սա ց

ն ա յե ց

նա։

Ս պ ա ն գ լ ե ր ը , — ո րևէ

հ ա ր մ ա ր գ ո ր ծ ։ Կ ա րևոր չ է , թ ե մ ա ր դ ի ն չ է ա ն ո ւ մ ։ Որևէ լ ա վ , պատվավոր աշխատա նք։

֊

Ես մ ի շ տ ա ն հ ա ն գ ի ս տ և դ ժ գ ո հ ե մ ե ղ ե լ , — ա ս ա ց ե ր ի –

տ ա ս ա ր դ ը , — չ գ ի տ ե մ թ ե դա ի ն չ ի ց է։ Ենձ հ ա մ ա ր ոչ մ ի բ ա ն ն շ ա ն ա կ ո ւ թ յո ւ ն չ ո ւ ն ի ։ Ես մ ա ր դ կ ա ն ց շ ե մ ս ի ր ո ւ մ ։ Չ ե մ ս ի ր ո ւ մ նրանց րս ւնց

մոտ

լինել։

ա ոլրելու

նրա նց

չեմ վստ ա հում։

կ ա մ խ ո ս ե լո ւ

կերպը,

Չեմ

սիրում

կ ա մ ա յն

նը–

բա ները,

ո ր ո ն ց հ ա վ ա տ ա մ ե ն , կ ա մ ա լ ն , որ ի ր ա ր ա ն ը ն դ հ ա տ հ ր մ ը շ տ ֊ կում են։

— Ա մ ե ն ոք ա շ խ ա ր հ ո ւ մ , վ ա ղ թ և ուշ ա յ դ բ ա ն ը կզ ղ ա , —> պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Սպա ն գ լեր ը ։

— Եսրի ն ձ շ ա տ դ ը , — ես ի մ

լա վ եմ ճա նա չում, — ա սա ց

արժեքը

գիտեմ։

Ա ր դ ա ր ա ն ա լո ւ

չ ո ւ ն ե մ ։ Ա մ ե ն ի ն չի հ ա մ ա ր պ ա տ ա ս խ ա ն ա տ ո ւ ն պարզապես

հոգնած եմ,

ձա նձրացած եմ

ու

երիտասարդ

պատճաոներ ես

էլ

եմ։

Ա յժ մ

հիվանդ։

Ո չինչ

ի ն ձ չի հ ե տ ա ք ր ք ր ո ւ մ ։ Ա մ բ ո ղ ջ ա շ խ ա ր հ ը գ ժ վ ե լ է։ Չ ե մ կ ա ր ո ­ ղա նում ի մ ուզա ծ

ձևով ապրել

և ուրիշ կ ե ր պ

ապրել չե մ

ո ւ զ ո ւ մ ։ Եմ ո ւ զ ա ծ ը կ ա մ պ ա հ ա ն ջ ը փ ո ղ ը չ է ։ Գ ի տ ե մ , որ կ ա ր ո ղ ե մ ո րևէ գ ո ր ծ գ տ ն ե լ մ ա ն ա վ ա ն դ ա յ ժ մ , բ ա յ ց չ ե մ ս ի ր ո ւ մ ա յ ն մա րդկա նց, որոնցից

կա րելի է ա շխ ա տ ա նք

ստ ա նա լ։ նրա նք

լ ա վ մ ա ր դ ի կ շ ե ն ։ Չ ե մ ո ւ զ ո ւ մ ն ր ա ն ց ա ռ ա ջ գ լո ւ խ խ ո ն ա ր հ ե լ և թ ո ւ յ լ շ ե մ տ ա , որ ո ր և է մ ե կ ը ի ն ձ վ ի ր ա վ ո ր ի ։ Փ ո ր ձ ե ց ի մ ի քա–> նի գ ո ր ծ ե ր ա ն ե լ Տ ո ր ք ո ւ մ , Պ ե ն ս ի լ վ ա ն ի ա յ ո ւ մ ։ Մ իշտ կ ռ վ ե ց ի և

վ տ ա ր վ ե ց ի ։ Երեք կ ա մ չո ր ս օր, մ ի շ ա բ ա թ է կ ա մ մ ի շ ա բ ա թ ու կ ե ս ։ Ա մ ենա ե ր կ ա ր ը է որ ես դ ի մ ա ց ե լ ե մ ՝ մ ի ա մ ի ս էր ։ Ցորքում փորձեցի որ լ ա վ է և

բա նա կ գնա լ,

ա յդ պ ե ս ա ն ելը։

սպա նվես։

Եթե

որովհետև

Ւ ն չ ֊ո ր

բա ն ա կում

տեղ

քեղ

մտա ծեցի,

կգնաս

ճնշում

և, գ ո ւց ե են ,

բոլոր

դ ե պ ք ե ր ո ւ մ ա ս ո ւ մ են, որ դա ի ն չ ֊ ո ր ն պ ա տ ա կ ի հ ա մ ա ր է , ի ն չ ֊ որ չ ա փ ո վ պ ա տ վ ա վ ո ր է։ Չ գ ի ա ե մ , ի ս կ ա պ ե ՞ ս պ ա տ վ ա վ ո ր է, թ ե ո չ,

բ ա յց

սերմեցին։

առնվազը,

Չկա րողա ցա

ա յդ պ ես պ ետ ք բժշկա կա ն

Մ ի ա յն թ ո ք ե ր ս չ է ի ն , ուրիշ բ ա ն ե ր ց ի ։ — Երիտասարդը

է լի ն ի ։ Նրանք ինձ

ք ն ն ո ւթ յո ւն ի ց

ա նցնել։

էլ կ ա յ ի ն ։ Չ հ ե տ ա ք ր ք ր վ ե մ

ս կ ս ե ց ն ո ր ի ց հա ւլա լ, բ ա յ ց ա յ ս

անգամ

հ ա մ ա ր յ ա մ ի ա մ բ ո ղ ջ ր ո պ ե ։ Ս պ ա ն դ լե ր ր ս ե ղ ա ն ի գ ղ ր ո ց ի ց մ ի շիշ հ ա ն ե ց ։

— Վ երցրո ւ, — ա ս ա ց ն ա , — մ ի կո ւմ խ մ ի ր ։ — Շ ն որ հա կա լ ո ւ թ յ ո ւն , — ա ս ա ց ե ր ի տ ա ս ա ր ղ ը , — թ ե և ես չ ա փ ի ց շ ա տ ե մ խ մ ո ւ մ , բ ա յ ց ա յ ժ մ խ մ ե լ ո ւ սլա հա նջ ե մ ը զն­ գ ո ւ մ ։ — Նա շ շ ի ց

մի

կում խ մ ե ց ,

աս/ա ա յ ն վ ե ր ա դ ա ր ձ ր ե ց

Ս պա ն գ լ ե ց ի ն ։ — Շ ն ո ր հ ա կա լ ո ւ թ յ ո ւ ն , — կ ր կ ն ե ց ն ա ։ Ս պ ա ն դ լ ե ր ր ո ր ո շ ե ց , որ ի ն ք ը պ ա ր տ ա վ ո ր է ե ր ի տ ա ս ա ր դ ի ն մ ղե լ ա վ ե լի ն ա ս ե լու։

— Ւ ՞ն չ ես կ ա ր դ ո ւ մ , — հ ա ր ց ր ե ց ն ա ։ — Էհ, ա մեն ի ն չ,— ասաց երիտ ա սա րդը, — առնվազն ա յ դ պ ե ս է ր, ե ր բ տ ա ն ն է ի ։ Հ ա յ ր ս շ ա տ գ ր ք ե ր ո ւ ն ե ր , ոչ մ ի ա յ ն կ ր ո ն ա կ ա ն գ ր ք ե ր , ա յ լ և քավ գ ր ք ե ր ՝ լ ա վ հ ե ղ ի ն ա կ ն ե ր ի ց ։ 1’մ նա խ ա սիրա ծ հեղինակը նոթ

են

նրա

գործերը։

Վ ի լ յ ա մ Ս լեյկ ն Ս իրում

էր։

էի ն ա և

Գուցե ձ ե զ ծ ա ­

Շ ե ք ս ։գ ի ր ,

Միլտ ոն,

Պ ո պ , Դ ո ն ն , Դ ի կ ե ն ս , Թ ե ք ե ր ե յ , բ ո լ ո ր ը ։ Կ ա ր դ ա ց ե լ ե մ ի մ հոր ո ւ ն ե ց ա ծ բ ո լ ո ր գ ր ք ե ր ը , մ ի մ ա ս ը ե րկ ու ա ն գ ա մ , մ ի ք ա ն ի ս ը երեք ա ն գա մ ։

Ս իրում

էի

կ ա րդա լ,

իսկ

ա յ ժ մ ՝ ո չ։

Այ ժ մ

ես չ ե մ ո ւ զ ո ւ մ ն ո ւ յ ն ի ս կ թ ե ր թ ե ր ի ե ր ե ս ը տ ե ս ն ե լ ։ Ն ա խ ա պ ե ս գ ի տ ե մ բ ո լ ո ր լ ո ւ ր ե ր ը ։ Ա պ ա կ ա ն ո ւ թ յ ո ւ ն ու ս պ ա ն ո ւ թ յ ո ւ ն է ա՛­ մեն

տեղ,

ա մ ե ն օր, և ա շ խ ա ր հ ո ւ մ

դ ր ա ն ի ց ։ — Նա

գլուխ ը

առավ

ոչ մ ի

ձեռքերի

մ ա ր դ չի ց ն ց վ ո ւ մ

մեջ

և շա րունա կեց

մ ե ղ մ ո ր ե ն խ ո ս ե լ ա ռ ա ն ց գլուխը բ ա ր ձ ր ա ց ն ե լո ւ ։ — Չ ե մ կարող շնո ր հա կա լո ւթ յո ւն չհ ա յտ ն ե լ ձեր ա ր ա ծի կ ա մ ա յդ պ ի ս ի մ ա ր դ

Մարդկային կատակերգության

լինելու հ ա մ ա ր , — ա սա ց ն ա , — պ ետ ք ձեզ,

է ասեմ,

որ կ ս պ ա ն ե ի

ե թ ե դուք վ ա խ ե ն ա յ ի ք ի ն ձ ա ն ի ց կ ա մ կ ո պ ի տ վ ե ր ա բ ե ր

վեիք ի մ

նկա տ մա մբ։

կ ա մ ՝ կոպ իտ ։ Ա յժ մ համար։ Չգիտ են,

Ա շխ ա րհում բոլորը

գիտ ա կցում

թե

եմ,

կամ վա խկոտ

ենֆ

որ ա յ ս տ ե ղ չ ե կ ա փ ո ղ ի

դուք պ ի տ ի հ ա ս կ ա ն ա ք ի ն ձ , բ ա յ ց ես

ա յ ս տ ե ղ ե կ ա վ երջնա կ ա ն ա ։զ ես հա մ ո ղ։(ե լ ս ւ , որ ի մ ճ ա ն ա չ ա ծ բոքոր

մ ա ր դ կ ա ն ց մեջ

ա շ խ ա ր հ ի մի տ կ

պա տ վա վ ո ր մ ա ր դ ը

դուք Լիք, որ ր ք,արի է(։ է՛դ Եք մ ի ո ,քՒշՒ ն կ ա տ մ ա մ բ ։ Ո ւզո ւմ էի ի մ ա ն ա լ , թ ե ա ր դ յո ք բ ա ր ի է ի ք ե ղ ե լ , ւգա րո ա րլես ա լդւգիսին լինելու հ ա մ ա ր ։

Եկա պ ա ր ղ ե լ ո ւ , թ ե

ա ր դլո * ք

դա

պատահա­

կ ա ն ո ւ թ յո ւ ն չէ ր ։ Չ է ի կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ հ ա վ ա տ ա լ , թ ե ո րևէ մ ե կ ը կարող է իսկա պ ես լա վ լին ե լ, որով հետ և, ա յդ պ ի ս ո վ , մ ա ր դ ­ կանց

մ ա ւ ՚ի ն ո ւ ն ե ց ա ծ

ի մ ա մ բողջ պ ա տ կերա ցումը սխալ

էր

դուրս

դ ա լի ս ։

ժամանակ

որ

մա րղկսէ լին

Երկա ր

ա յն ս լ ե ս

բԵ ղ ր ա ն հ ո ւ ս ա լ ի ո ր ե ն

էի կ ա ր ծ ո ւ մ ,

ա պ ա կ ա ն վ ա ծ է,

որ ա շ ­

խ ա ր հ ո ւ մ ոչ մ ի մ ա ր դ չ կ ա , որը ի ս կ ա պ ե ս մ ա ր դ լ ի ն ի , արժստնի չի ն ի ուրիշ մ ա ր դ ո ւ հ ա ր դ ա ն ք ի ն ։ Ե րկա ր ժ ա մ ա ն ա կ Խ ո ր շ ո ւ մ էի հսլա րտ ից,

հեղից և ա ր գա հա տ ե լի մ ա ր դ ո ւց ։

Եվ ա հ ա ,

տնից

հ ա զա րա վ որ կ իլո մե տ րե ր հեռու ա յս ք ա ղ ա ք ի մեջ, հ ա ն դ ի պ ե ­ ցի

մի

մա րդու,

մ տ ա տ ա )ւջե/ր

որ

ա ր ժա նա պ ա տ վութ յուն

Ապղ ինձ

երկ ա ր ժ ա մ ա ն ա կ

ուներ։

Ղ՝ա ինձ

մտ ա տ ա նջեց։

Չէի

կ ա ր ո ղ ա ՚ հ ո ւ մ հ ա վ ա տ ա ք ։ Ո ււրոմ էի ս տ ա դ ե լ։ Ո ւ զ ո ւ մ էի հ ա ­ վա տ ա ք , ո ր ո վ հ ե տ և «Թ ող

տարիներ

շտրո^ւտ կ

ա շ խ ա ր հ ո ւ մ չտ պ ա կ տ ն վ ա ծ

ես

ի ն ձ ա ս ո ւ մ էի*

ղ ե թ մ ի մա լո լ զ ա ն ե մ ,

որ­

պ ե ս զ ի ես ի ն ք ս ա ն բ ա ս ի ր լ ի ն ե մ , ո ր սլ ե ս ւ/ի հ ա վ ա տ ա մ և ա պ ­ ր ե մ » ։ Ա ռաջին ա ն գ ա մ , երբ մ ե ն ք հ ա ն գ ի պ ե ց ի ն ք ի ր ա ր , վ լ ւ ս ֊ տ ահ չէ ի դ ր ա ն , բ ա յ ց ա յ ժ մ վ ս տ ա հ ե մ ։ Ձ ե զ ա ն ի ց ուրիշ բ ա ն շեմ ուզում։

Դուք ի մ ա մ բ ո ղ ջ ո ւ զ ա ծ ը

տ վեցիք։

Ա վ ե լի ն

տալ

չ ե ք կ ա ր ո ղ ։ Հ ա ս կան ո* ւ մ ե ք ։ Երբ վ ե ր կ ե ն ա մ , դա մ ն ա ս բ ա ­ րով ա սելու հա մա ր պիտի լի ն ի ։

Եմ մ ա ս ի ն մ ի մ տ ա հ ո գ վ ե ք ։

Տուն եմ գ ն ո ւմ ։ Այ ս հ ի վ ա նդ ութ յունից շեմ մ ա հ ա ն ա , կ ա պ ր ե մ ։ Եվ ա յ ժ մ դ ի տ ե մ , թ ե ի ն չ պ ե ս պ ե տ ք է ա պ ր ե լ ։ — Ե ր ի տ ա ս ա ր ֊ դը մ ի պ ա հ գ լ ո ւ խ ը չ բ ա ր ձ ր ա ց ր ե ց

հետո դա նդաղ վեր կ ա ցա վ

և ն ա յ ե ց Սպ ա ն գ լ ե ր ի ն ։

- - Շա տ շնորհա կա լ ե մ , — ասաց նա ։

Ս պ ա ն դ լ ե ր ը դ ի տ ե ց ե ր ի տ ա ս ա ր դ ի գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ց դուրս գա լ ը ։ Նա վ ե ր ա դա րձա վ դ ր ա մ ա ր կ ղ ի մ ո տ և փ ո ղ ը իր տ ե ղ ը դ ր ե ց ։ ն ա վ ե ր ց ր ե ց ե ր ի տ ա ս ա ր դ ի զ ե ն ք ը և ա յ ն դ ա ւ ռ ա ր կ ե ց ։ նա զ ե ն ք ը ետ դ ր ե ց դ ա ր ա կ ի մ ե ջ ի ս կ փ ա մ փ ո ւ շ տ ն ե ր ը դ ր ե ց գ ր պ ա ն ը ։ Հե~ տ ո մ ո տ ե ց ա վ ռլո ղպ ա տ ե տ ո ւ փ ի ն , ո ր տ ե ղ յո ւ ր ւսքան չ յ ա ր օ ր ­ վ ա հ ե ռ ա գ ր ե ր ն էրն պ ա հ վ ո ւ մ և մ ի ծ ր ա ր ի մեջ գ տ ա վ տ ղ ա յ ի ՝ մորը

ուղա րկա ծ

հեռա գիրը։ Հեռա գրա տ ա ն

վ ար ի չ ը հ ե ռ ա գ ր ի

մի թ ե ր թ ի կ վեր ց ր եց և սկսեց գրել։ Տիկին Սիտլ

Սարգա րետ փողոց,

Ստրիքման

Ց ո ր ք , Պ են սիլւթ >նիա Ս իրելի

մա . շնո ր հա կա լո ւթ յո ւն

դրա մի հա մա ր, շուտ ով

տ ա ն ը կ լ ի ն ե մ , ա մ ե ն ի ն չ քավ է։ Նա կ ա ր դ ա ց հ ե ռ ա գ ի ր ը , հ ե տ ո ո ր ո շ ե ց « լ ա վ » ր ա ռ ը փ ո խ ե լ ((հրաշալի)) բ ա ռ ո վ ։ Հ ե տ ո մ ի ոլ;ս ,* հքւշեղ ե ր ի տ ա ս ա ր դ ի ն և ա ֊ վ ե լ ա ց ր ե ց . ((Ս իրով , Ջ ո ն » ։

հա ո ն ա ց մ հ ս տ ե ր Սրո գ ա ն ի տ ե ղ ը ՝

հ ե ռ ա գ ր ի ս ե ղ ա ն ի մ ո տ և ա զ դ ա ն շ ա ն տ վ ե ց գ ծի մ (ուս ծ ա յ ր ի ն ։ Սի քա ն ի վ ա յր կ յա ն

հ ե տ ո նրա կ ուին

պ ա տ ա սխ ա նեցին,

և

Ս պ ա ն դ լ ե ր ը –ժպտալով հ ե ռ ա գ ի ր ն ո ւ ղ ա ր կ ե ց գ ծ ի մ (ուս ծ ա յ ր ը ։ Երբ

ա վ ա ր տ ե ց հա ղ ո ր դ ո ւ մ ր , վ ե ր

կացավ

և գ ն ա ց իր ս ե ղ ա ­

նի մ ո տ ։ ՎՒս ա մ

–կաղոտնը ն ե ր ս

ժտտվ

ե ն ս տ ե դ իր ա թ ո ռ ի ն , ո ր ­

տ ե ղ ե ր ի տ ա ս ա ր դ ն էր ն ս տ ե լ ։

— Ա յժ մ

ի ն չպ ե ՞ս

ես, — հա րցրեց

Սպ ա ն դ լ ե ր ր

ծեր

հե–

ռա գ ր ի չ ի ն ։

— Ա վ ե լի

1ա վ ։ ա ն շ ո ւ շ տ , — ա ս ա ց

Երկու բ ա ժ ա կ խ մ ե ց ի ն

Թ ոմ։

Լսեցի

միստ եր Սրոդանը։ - •

զ ի ն վ ո ր ն երի ե ր գ ե լ ը ։ Նր–

ր ա ն ք ս ի ր ո ւ մ են ա յ ղ դ ա շ ն ա մ ո ւ ր ը և ա յ դ հին ե ր դ ե ր ը , ե ր գ ե ր , որոնք ե ր բե ք լսելու ա ռիթ չեն ո ւն ե ց ե լ։

— ((Ղու ի ն ձ ս ի ր ո ւ մ ե ս , ա յ ն պ ե ս չէ » , — ա ս ա ց Ս պ ա ն գ – է ե ր ր , — « ա յ ո , ս ի ր ո ւ մ ե ս , ի ն ք դ գ ի տ ե ս , որ ս ի ր ո ւ մ ե ս » ։ Ահա թ ե ի ն չ է ա սում նա , Վիէէի >— ա ս ա ց Սպ ա ն դ լ ե ր ր ծեր հ ե ֊

ոա գ ր ի չ ի ն , — և թ ե

ինչ

ձևով է ա սում։

Ւնձ թ վ ո ւ մ

է,

որ ես

կ ա մ ո ւ ս ն ա ն ա մ նրա հ ե տ ։ Սպ ա ն գ լ ե ր ը

մի

պահ դադարեց

Դիանա

Ս տ իդի

մասին

երա զ ե լո ւ ց և ուշ ա դ ի ր ն ա յ ե ց ի ր հի ն ր ն կ ե ր ո ջ դ ե մ ք ի ն ։

— Հ ի ն ե ր դ ե ր ը , — ա ս ա ց ն ա , — հ ր ա շ ա լի ե ն ։ — Թո մ , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Երոգա նը, — հի շո ՞ւմ

ես, թ ե

Դ ե յ վ ը ն պ ո ր տ ր ի ն չ պ ե ս էր ա յ դ բ ա լ լ ա դ ն ե ր ը ե ր դ ո ւ մ ։

— Անշ ուշս 1, — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը , — ի ն չ ք ա ն մա մ ա ն ա կ , որ ա յ ս գ ր ա ս ե ն յ ա կ ը ա յ ս տ ե ղ լ ի ն ի , ես կ լ ս ե մ ն ր ա ն ։ Հ ե ն ց ա յ ժ մ ես լ ս ո ւ մ ե մ ն ր ա ն ։ Տ ա յ ց ոչ մ ի ա յ ն հին բ ա լ լ ա դ ն ե ր ը , ա յլև ե կ եղեցա կ ա ն

երդերը։

Մի մ ո ռ ա ն ա

ա յն

սաղմոսները,

ո ր ո ն ք ծ ե ր Դե յ վ ը ն պ ո ր տ ր ե ր դ ո ւ մ էր ա մ ե ն կ ի ր ա կի,

— Ես դ ր ա ն ք չ ե մ մ ո ռ ա ց ե լ , — խ ո ս ե ց մ ի ս տ ե ր Ե ր ո դ ա ն ր , -< բ ո լ ո ր ն էլ հ ի շ ո ւ մ ե մ ։ ա ն հ ա վ ա տ է,

թայ$

երդում, ծխ ա խ ո տ

Ա նշուշտ նա ս ի ր ո ւ մ էր ց ո ւ յ ց ամեն

ծա մելով,

կիրակի կրոնա կա ն

տ ա լ որ

հ ի մ ն ե ր էր

հեռա գրեր ուղա րկելով,

երգելով

և ծ խ ա խ ո տ ի մ ն ա ց ո ր դ ը թ ք ա մ ա ն ի մ ե ջ գ ց ե լ ո վ ։ Ա ռ ա վ ո տ շուտ երդում

էր.

((Տա րի

գա լուստ ,

հ ր ա շ ա լի

ա ր շա լո ւյս ,

ա մբողջ

որը թ ո դ սուրը ւ ի ն ի ա Նա մ ե ծ մ ա ր դ էր, Թո մ ։ Հ ե տ ո բ ղ ա վ ո ւ մ էր . «11,լս օրը լ ո ւ յս ի օր է. թ ո դ լ ա լ ս լինի))։

— Հ ի շ ո ւ մ ե մ , — ւ դ ա տ ա ո խ ա ն ե ց Ս ւ դ ա ն դ լե ր ը , — հիշ ո ւմ ե մ ։ « Թ ո ղ լ ո ւ յս լ ի ն ի » ։ Եվ հ ե տ ո ծ ա մ ա ծ ծ խ ա խ ո տ ը թ ք ո ւ մ էր թ ը – քա մ անի մե ջ։

— Դ ր ա ն ի ց հ ե տ ո , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ե ր ո գ ա ն ը , — ե ր դ ո ւ մ էր ((Տեր ,

ա ռա վոտ ւէա

և գիշերվա ա ստ վա ծ,

շ նորհա կա ք

ե ն ք քո

պ ա ր գ և ի ՝ լ ո ւ յս ի հ ա մ ա ր » ։ Մ ե ծ ա ն հ ա վ ա տ է ր, որ ա մ ե ն ի ն չ ի ց ա ռ ա վ ե լ ս ի ր ո ւ մ էր լ ո ւ յս ը և կ յ ա ն ք ը ։ Եվ հ ե տ ո , օ ր վ ա վ ե ր ջ ո ւ մ նա դ ա ն դ ա ղ վ ե ր էր կ ե ն ո ւ մ ա թ ո ռ ի ց , թ և ե ր ը տ ա ր ա ծ ո ւ մ էր ու մ ե ղ մ ա ձ ա յ ն ե ր դ ո ւ մ . (( Ա յժ մ օրը ա վ ա ր տ վ ա ծ է, գ ի շ ե ր ն է մ ո ֊ տ ենոււՏ»։ Նա ւլիտեր բ ո լ ո ր հին հ ր ա շ ա լի ե ր դ ե ր ը և բ ո լ ո ր ն էլ ս ի ր ո ւ մ է ր ։ ((Փ ր կ ի չ», գ ո ռ ո ւ մ էր ն ա , ձ և ա ց ն ե լ ո վ , որ ի բ ր և թ ե ա ն հ ա վ ա տ է և ծ ա ղ ր ո ւ մ է ։ ((Փրկիչ, օր հ ն ի ր մ ե ր ե ր ե կ ո ն նախ–* քան

մեր հոգիների

հա նգս տ ա նա լը ։

Մ եր ց ա ն կ ո ւ թ յ ո ւ ն ն ու

մ ե ղ ք ը խ ո ս տ ո վ ա ն ո ւ մ ե ն ք ք ե ղ . դու կ ա ր ո ղ ես փ ր կ ե լ և ա մ ո ­ քել մ ե զ »։

Հ ե ռ ա գ ր ի չ ը լ ռ ե ց ՝ հ ի շ ե լ ո վ ի ր ը ն կ ե ր ո ջ ը , որը ե ր կ ա ր ա ա ֊ րիներ առաջ մա հա ցե լ էր։

— ճշմա րիտ

է,

Թ ո ՛մ , — ա սա ց

ռ ա դ ր ա տ ա ն վա րիչը ժ պ տ ա ց իր նրա ուսին, ապա փ ա կելու գիշերվա

նա , — ճշմա րիտ է ։ Հ ե ֊

ծերուհի

ընկերոջը

և խփեց

գ նա ց լո ւյս ե ր ը հ ա ն գ ց ն ե լո ւ և գրա սեն յա կ ը համար։

Գ Լ Ո հ I*

* 8

ՄԱ Հ, ԻԱՍ.ՔԱ ՄԻ ԳՆԱ

Հ ո մ ե ր Մա ք ո լ ի ն վ ե ր ջ ա պ ե ս պ ա ռ կ ե ր , ր ա լր ա ն կ ո ղ ն ո ւ մ նա ա ն հ ա ն գ ի ս տ շ ո ւ ռ ո ւ մ ո ւ ռ էր ղ ա լի ս ։ Երա էլում տ ե ս ա վ , որ ի ն ք ը նորիր

վ ա ղ ո ւ մ էր ր ա ծ ր

յա ր դ ա ր գ ե լա վ ա զ ք , բ ա յց

ա ր գելք ն եր ո վ

երկու հ ա ր յո ւ ր

քսա ն

ա մ ե ն ա ն գ ա մ ա ր գ ե լք ին մ ո տ ե ն ա ­

լ ի ս ք^այֆիլդր դ ե մ ն էր ե լ ն ո ւ մ ՝ և ո ւ զ ո ւ մ էր ի ր ե ն կ ա ն գ ն ե ց ն ե լ ։ Ա յ ն ո ւ ա մ ե ն ա յ ն ի վ , նա փ ո ր ձ ո ւ մ էր թ ռ չ ե լ և ե ր կ ո ւ ս ո վ ը ն կ ն ո ւ մ էին։ Հա ջորդ թռիչքին

յֆ ի լգ ր դ ա ր ձյա լ ա յդ տ ե ղ էր։ Ե վ ե ր ­

ջ ո , Հ ո մ ե ր ի ո տ ք ը ա լն պ ե ս ց ա վ ե ր , որ ե ր բ ն ո ր ի ց փ ո ր ձ ե ր թ ը ո ~ չել, ը ն կ ա վ ։

Նա

վեր

կա ցա վ,

խփեր

^ ա ձֆիԼդի

դ ն չի ն ու

գոռաց։

— Թ ա յ ֆ ի լ դ , դուք չ ե ք կ ա ր ո ղ ի ն ձ կ ա ն գ ն ե ց ն ե լ ։ Ե ր բ ե ք չե ք կ ա ր ո ղ ի ն ձ կ ա ն գ ն ե ց ն ե լ , ի ն չ տ ե ս ա կ վ ա զ ք էլ որ լ ի ն ի , ց ա ծ ր ա ր գե լք ն ե ր ո վ , թ ե բա ր ձ ր ։ նա ա վ ե լի

նորից

սկսեց

ու ա վ ե լ ի

վա զել,

թեթև.

ս կ զ բ ո ւ մ կա ղ ա լո վ , բ ա յ ց

բ ա 1բ հ ա ջ ո ր դ

հե տ ո

ա բհ ։ե լքը ա ն մ ա ր դ ­

կ ա յնո ր են բա րձր էր Տ գրեթե ութ ո տ ն ա չա փ ։ Ա յն ո ւա մ ե ն ա յն ի վ , Հ ո մ ե ր Մ ա քո լի ն, Ւ թ ա ք ա յի ,

գուցե

և ա մբողջ

Ն ա լի ֆ ո ր ն ի ա յ ի

•ւսմենա մ ե ծ մ ա ր դ ը , հ ր ա շ ա լի կ ե ր պ ո վ հ ա ղ թ ա հ ա ր ե ց ա յ դ ա ր գհլքը։

Հ ա ջ ո ր դ ե ր ա զ ո ւ մ նա հ ե ռ ա գ ր ի չ ի հ ա մ ա զ գ ե ս տ

էր հագեք և

հ ե ծ ա ն ի վ ը ա ր ա ղ ք շ ո ւ մ էր փ ո ղ ո ց ն ի վ ա ր ։ Հ ա ն կ ա ր ծ Ո ա յֆ ի լ– դր հա յ տ ն վ ե ց նրա ճ ա ն ա պ ա ր հ ի ն ։ Ո ա յց Հ ո մ ե ր ը ա յ դ մ ա ր դ ո ւ ն ուժգնորեն մի կողմ հ ր ե ց։

— Ս ա յ ֆ ի լ դ >— ԲՂաէ1^Բ ն ա , — ես ձե զ ասա ցիք որ դուք շեք կարող ինձ կ ա նգ նե ցնե լ։ — նա և

հեծանիվը

բա րձրա ցրեց

դե տ ն ի ց բ ա ր ձ ր ա ն ա լ ո վ

թռավ

հեծանվի

ղեկը

Ո ա յֆ իլդ ի

ցլի*Ւ

վ ր ա յ ո վ ու թ ե թ ե ց ա ծ ի ջ ա վ նրա մ յ ո ւ ս կ ո ղ մ ը ։ Ս ա կ ա յ ն հ ե ն ց որ հ ա ս ա վ դ ե տ ն ի ն , Ս ա յ ֆ ի լդ ր ն ո ր ի ց կ տ ր ե լ / նրա ճ ա ն ա պ ա ր հ ը ։ Հ ե ծ ա ն ի վ ը նորից բա ր ձ ր ա ց ա վ գետ նից և հեսեց պ տ տ վ ել ա յդ մ ա ր դ ո ւ գ (խ ի վ ր ա ։

Ս ա լդ ա յ ս ա ն գ ա մ

ա լն մ ն ա ց վ ե ր և ո ւ մ ,

Ս ա յֆ ի չ դ ի գ լ խ ի ց ք ս ա ն ո տ ք բ ա ր ձ ր ։ Մ ա ր դ ը կ ա ն գ ն ե ց փ ո ղ ո ­ ցում զա րմա ցա ծ և դժգոհ։

— Դու ի ր ա վ ո ւ ն ք

չունես, — բղ ա վ ե ց

կ թ ի չ ի ն , — դու

նա

խ ա խ տ ո ւ մ ես ձ գ ո ղ ա կ ա ն ո ւ թ յ ա ն օ ր ե ն ք ը ։

— Ւմ ի ՞ ն չ գ ո ր ծ ն Հոմերը

է ձգո զա կան ո ւթ յ ա ն

օրենքը, — գոռաց

փ ողոցում կ ա նգնա ծ մ ա ր դ ո ւն, — կա մ

միջին

հավա­

ս ա ր ո ւ թ յա ն օ ր ե ն ք ը , և կ ա մ պ ա հ ա ն ջ ի ու հ ա տ ո ւ ց մ ա ն օ ր ե ն ք ը և կ տ մ որևէ

օրենք։

Դուք ի ն ձ կ ա ն գ ն ե ց ն ե լ չ ե ք կ ա ր ո ղ ։

Դուք

չ ե ք կ ա ր ո ղ ի)։ձ կ ա ն գ ն ե ց ն ե լ , հ ա ս կ ա ց ա ք ։ Ճ ի ճ ո ւ , փ ո շ ի , կ ե ղ տ , ա հ ա թ ե ի ն չ եք գ ա ք , ես ձ ե զ հ ետ գ ո ր ծ չ ա ն ե մ ։ — Ց ր ի չը շ ա ­ ր ո ւ ն ա կ ե ց իր թո-իչքը՝ փ ո ղ ո ց ո ւ մ մ ե ն ա կ թ ո ղ ն ե լ ո վ ա յ դ խ ա յ ­ տ ա ռ ա կ 1է ս տ որ մ ա ր դ ո ւ ն ։ Ա լն ո ւ հ ե տ և Հ ո մ ե ր ը մ ի ջ ո վ ։ Երբ ց ր ի չ ը

հեծա նվով թ ռա վ բա րձր,

թ ռ չ ո ւ մ էր ե ր կ ն ք ի

հ ա մա զգեստ ո վ մի

սև ա մ պ ե ր ի

մ ե ջ , նա տ ե ս ա վ ց ր ի չ ի

ուրիշ հ ե ծ ա ն վ ո ր դ ,

որը սև ա մ ւր ե ր ի մեջ

ա վ ե լ ի ա ր ա գ էր ը ն թ ա ն ո ւ մ , ք ա ն ի ն ք ը ։ Ե րկր որդ ց ր ի չ ը

զար­

մ ա ն ա լ ի ո ր ե ն ն մ ա ն էր Հ ո մ ե ր ի ն , կ ա ր ծ ե ս ա լ դ հ ե ն ց ի ն ք ն էր, բ ա յ ց մ ի և ն ո ւ յ ն ժ ա մ ա ն ա կ Հ ո մ ե ր ը վ ա խ ե ն ո ւ մ էր ն ր ա ն ի ց ։ Հ ո ­ մ ե ր ը ս ո ւ ր ա ց ն ր ա ե տ և ի ց , ո ր պ ե ս զ ի պ ա ր զ ի նրա ո վ լ ի ն ե լ ը ։ Երկ ու

հեծանվորդները

երկար

տ ա ր ա ծո ւթ յո ւն

անցա ն,

մ ի ն չ և որ Հ ո մ ե ր ը բ ա վ ա կ ա ն մ ո տ ե ց ա վ ն ր ա ն ։ Հ ա ն կ ա ր ծ մ յ ո ւ ս ցրիչը

ջ ուռ ե կ ա վ Հ ո մ ե ր ի ն

նկ ա տ ե ց , թե ինչպ ես

նա յե լո ւ

և Հոմերը

զարմա նքով

մ յ ո ւ ս ց ը ի չ ը հ ա ր և ն մ ա ն էր ի ր ե ն ։

Ոչ

ա յ ն ք ա ն ա ր տ ա ք ի ն ն մ ա ն ո ւ թ յ ո ւ ն ը , ո ր ք ա ն ի ն չ - ո ր ն ե ր ք ի ն նա -

խ ա զ դ ո ւ շ ա ց ո ւ մ ը Հ ո մ երին ա ս ո ւ մ էր, թ ե իր ա խ ո ր ս ն ր մ ա հ վ ա ն ս ո ւ ր հ ա ն դ ա կն

է։

Հեծա նվորդները

արագ

մոտենա մ

էին

Ւթաքա յ ի ն ։ Հ ո մ ե ր ր ա ր շա վ ե ց Մ ա հվա ն սուրհա նդա կի ե տ և ի ց , ա վ ե լի

արադ շա րժ վ ե լով, քա ն

ե ր բ և է ։ Հ ե ռ վ ո ւ մ նա

տ եսնում

էր ք ա ղ ա ք ի հա տ ու կ ե ն տ լ ո ւ յս երր և գ ե ղ ե ց ի կ , դ ա տ ա ր կ փ ո ­ ղ ո ց ն ե ր ը ։ Հ ո մ ե ր ր վ ճ ռ ե ց ա ն ց ն ե լ ա յ գ ա խ ո յ ա ն ի ց ոլ թ ո ւ յ լ չ բ ­ ա ա լ , որ նա

մտնի

Ւթաքա։

Ա շ խ ա ր հ ո ւ մ ոչ մ ի բ ա ն

ա վ ե լի

կ ա ր և ո ր չէ ր , ք ա ն ա ր գ ե լ ե լ , որ մ ա հ վ ա ն հ ա մ բ ա վ ա բ ե ր ը Ւ թ ա ­ քա մտ նի։ երկու հեծա նվորդները պա տշա ճ ո ւ թ յ ա ն

արշա վում

սահմաններու մ ,

էին

առանց

ուժգնորեն

որևէ

և

խ ա րդա խ ու­

թ յ ա ն ։ Ա րդեն ե րկ ուս ն էլ հ ո գ ն ա ծ է ի ն , բ ա յ ց ի վ^քՂ ո Հ ո մ ե ր ը հ ա ս ա վ մ յ ո ւ ս հ ե ծ ա ն վ ո ր դ ի ն և ս կ ս ե ց նր ա ն վա նել։

Ս ա կա յն

հա մ բ ա մա բ ե ր ը

հա նկարծական

վե ր ա դ ա ր ձ ա վ քա դա ք ։

վա ծ ինքն իրենից,

բ ա յց դեռևս

Ւ թ ա ը ա յի ց հեռու

ա ր ա գ ո ւթ յա մ բ,

մա հվա ն

Խո բ ա ու ե ս հա ս ա խ ա թ ­

ա մ բ ո ղ ջ ո։Ժ գ ն ա թ յ ա մ բ ք շ ե ­

լ ո վ հ ե ծ ա ն ի վ ը , Հ ո մ ե ր ր տ ե ս ա վ թ ե ի ն չ պ ե ս մ յո ս ւ

հա մբա վա ­

բ ե ր ը հ ա ս ա վ Ւ թ ա ք ա : Ա լն ո ւ հ ե տ և Հ ո մ ե ր ն ա յ լ և ս չ կ ա ր ո ղ ա ց ա վ ա ռա ջա նա լ։

Մահվան

հա մբա վա բերին

վա նելու

համար

ո ւժ

չ է ր մ ն ա ց ե լ ի ր մ ե ջ ։ Տ ղ ա ն հ ա մ ա ր յ ա ը ն կ ա վ հ ե ծ ա ն վ ի վրա ե. դա ռնորեն

արտասվեց։

Հեծա նիվն

սկսեց

ը նկ նել, և Հոմերը

գոռա ց մ յո ւս ի ն ։

— Վ ե ր ա դ ա ր ձ ի ՛ ր , Ւ թ ա ք ա մ ի՛ գ ն ա , ն ր ա ն ց հ ա ն գ ի ս տ թ ո ղ , վերա դա րձի ր ։ Ա հավոր վշտ ից տղան լա ց Ս ա ն թ ա Սլարա Յ ո ւ լի ս ի ս ր

փողոցի

եղավ: տ ա ն ը, երազողի

փ ոք ր ե ղ բ ա յ ր

կ ա ն գ ն ա ծ էր Հ ո մ ե ր ի կ ո ղ ք ի ն և լսո ւմ էր նրա ե ր ա ­

զ ի մ ե ջ ա ր տ ա ս վ ե լ ը ։ Մ ո ւթ ս ե ն յ ա կ ի մ ի ջ ո վ նա գ ն ա ր մ ո ր ան– կոդնի մոտ և նրան

ա րթնացրեց։

Եբթ մ ա յ ր ը

վեր

կացավ,

տ ղ ա ն բ ռ ն ե ց նրա ձ ե ռ ք ի ց և ն ր ա ն ք լ ռ ո ւ թ յ ա մ բ ե կ ա ն Հ ո մ ե ր ի մ ա հ ճ ա կ ա լ ի մ ո տ ։ Տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն մ ի պ ա հ լ ս ե ց ո ր դ ո ւ ն , Յու– լիսիսին դրեց անկողնի մեջ, վ ե րմ ա կ ը ծ ա ծ կ ե ց , ապա նս տ եց ա ր տ ա ս վ ո ղ ո րդո ւ կ ո ղ ք ի ն ։ Շ ա տ ք ն ք շ ո ւ թ յ ա մ բ նա խ ո ս եՏ ո ր ­ դու հ ե տ ։

— Հանգստացիր,

Հոմեր, — ասաց

նա ,— հա նգստա ցիր։

Շ ա տ ես հ ո գ ն ե լ , պ ե տ ք է հ ա ն գ ս տ ա ն ա լ ։ Դ ե ՚ , ք ն ի ր , հ ա ն գ ի ս տ քնիր։ Ցր ի չր դ ա դ ա ր ե ց ա ր տ ա ս վ ե լ ո ւ ց և շ ո ւ տ ո վ ն ր ա դ ե մ ք ի հ ո ւ զ ֊ վ ա ծ ա ր տ ա հ ա յտ ո ւ թ յո ւ ն ը ւ չ ք ա ց ա վ ։

— Դ ե, ք ն ի ր , — ա ս ա ց մ ա յ ր ը ն ր ա ն , — խ ա ղ ա ղ ք ն ի ր ։ Տ ղ ա ն ք ն ե ց ։ Մ ա յր ր ն ա յ ե ց ի ր կ ր տ ս ե ր ո ր դ ո ւ ն , որր ն ո ւ յ ն պես քնել

էր։

Եվ

հանկարծ

Մ ա թ յ ու Մ ա ք ո լ ի ի ն , որը

ս ե ն յա կ ի

ա ն կ յո ւնո ւմ

տեսավ

ն ա յ ո ւ մ էր նր ա ն ու ժ պ տ ո ւ մ ։

Եինը

կ ա մա ցո ւկ վեր կ ա ց ա վ , վ ե ր ց ր ե ց զա րթուցիչը և վեր ա դ ա ր ձա վ իր ս ե ն յա կ ը ։ Տրիչի

քունը

սա րսա փի տ ի ր ա պ ետ ո ւթ յո ւնի ց

փոխագրվեց

ջ ե ր մ ո ւ թ յ ա ն , լ ո ւ յս ի և հ ա ն գ ս տ ի թ ա գ ա վ ո ր ո ւ թ յ ո ւ ն ։ Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո լի ն ա յս

ա նգամ

իրեն գտ ա վ մի

ա ղ բյո ւր ի

մ ո տ , թզենու

տակ մեջքի վրա պ ա ռ կ ա ծ ։

— Ա լս վ ա յ ր ը , — ե ր ա զ ո ւ մ ա ս ա ց նա ի ն ք ն ի ր ե ն , — պ ե տ ք է Ռ իվ եր դ եյլո ւմ լինի, որտ եղ ա ռվա կի մոտ , տ եսել ե մ թ զ ե ն ի ն և ա ր ե ր , որն

ա յնպ ես

հր՛ճվագին

ա յր ո ւմ

էր և ա մ ե ն ի ն չ ի

ժ ս լտ ա / տ ա յի ս ։ Հ ի շ ում ե մ ա յ ս վ ա յ ր ը ։ Ա ն ց յ ա լ ա մ ա ռ Մ ա ր ­ կա սն ու ես

եկա)ւր ա յ ս տ ե ղ

լոգա նա լո ւ

որից հետո ն ս տ ե ­

ց ի ն ք ա ռ վ ա կ ի մ ո տ ե ղրու ց ե ց ի ն ք , թ ե ա շ խ ա ր հ ո ւ մ մ ե ն ք ի ն չ ե ն ք ա ն ե լ ո ւ ։ — Եվ ա յ ժ մ , թ յո ւն ը

և հ ի շ ո ղ ո ւթ յա մ բ

հա նգիստ մ ե կ ն վ ե ց ծա ռի

գ ի տ ա կ ց ե լո վ ա յդ վ ա յր ի հ ա ճ ե լի ո ւ­ զգա լով

ա յդ

ջեր մ ութ յունը,

տակ ի կ ա նա չութ յա ն

Հոմերը

վրա և լրիվ

մ ո ռ ա ց ա վ , որ ի ն ք ը ք ն ա ծ էր ։ Նա ն ո ր ի ց իր վ ր ա կ ր ո ւ մ էր ա յ ն հ ն ա մ ա շ զ գ ե ս տ ն ե ր ը , որը հ ա գ ե լ էր ա յ դ ա մ ա ռ ը ՝ Մ ա ր կ ո ւ ս ի հ ե տ ա յ դ տ ե ղ ե ղ ա ծ ժ ա մ ա ­ ն ա կ ։ Իր ա ռ ջ և , փ խ ր ո ւ ն հ ող ի մ ե ջ խ ր վ ա ծ , նա տ ե ս ա վ ձ կ ն ո ր ­ ս ա կ ա ն ձ ո ղ ը , բ ա յ ց ա յ դ ձո ղ ը ա մ ա ռ վ ա ա յ դ օ ր վ ա հ ե տ ոչ մ ի կ ա պ չո ւ ն ե ր և ա յ ս տ ե ղ գ տ ն վ ո ւ մ էր շ ա տ հին ժ ա մ ա ն ա կ ն ե ր ի ց ։ Ա յժ մ , ա ռ ա տ որե ն ա ճ ա ծ խ ո տ ի մեջ, Հ ո մ ե ր Մ ա քոլին տ ե ս ա վ հ ր ա շ ա գ ե ղ Հ ե լ ե ն է լ ի ո դ ի ն , իր ն մ ա ն բ ո բ ի կ և թ ե թ և հ ա գ ն վ ա ծ , ո րը մ ի ն ե ղ կ ա ծ ա ն ո վ դ ե պ ի ի ր կ ո ղ մ ն էր գ ա լ ի ս ։

— Ա յդ Հ ե լ ե ն է լ ի ո դ ն է , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ի ն ք ն ի ր ե ն , — ա Տդ ի մ ս ի ր ա ծ ա ղ ջ ի կ ն է։

Նա ն ս տ ե ց ժ պ տ ա լ ո վ , դ ի տ ե ց նրա ք ա յ լ վ ա ծ ք ը և ա պ ա վ ե ր կ ա ց ա վ ու գ ն ա ց ն ր ա ն դ ի մ ա վ ո ր ե լ ո ւ ։ Ա ռ ա ն ց մ ի բ ա ռ ա ր տ ա – սա նելու և հ ա ն դ ի ս ա վ ո ր ո ւթ յա մ բ Հ ո մ ե ր ը բ ռ ն ե ց աղջկա ձեռք ը, և նրա նք միա սին ք ա յլե ց ի ն դեպի թ ղեն ին։

Ա յ ս տ ե ղ նա հ ա -

ն ե ց իր շ ա պ ի կ ն ու տ ա փ ա տ ը և ս ո ւ զ վ ե ց ա ռ վ ի մ ե ջ ։

Ա ղջիկը

գ ն ա ց ծ ա ռ ի բ ն ի ե տ և ու ա յ դ տ ե ղ

Հոմերը

դ ի տ ե ց , թ ե նա

ինչպ ես գնա ց

հա նեց զգեստ նել դեպի առուն,

մի պահ կանգ

ա ռ ա վ և հ ե տ ո ս ո ւ զ վ ե ց ջրի մ ե ջ ։ Ն ո ւ յն հ ա ն դ ի ս ա վ ո ր ո ւ թ յ ա մ բ նրա նք լող տվ

են

լով, պ ա ռկեցին

. վա զի վ ր ա ՝ ա ր և ի տ ա կ ու ք ն ե ց ի ն ։

և

կարճ

ժամանակ

Գ I. Ո հ հ»

անց,

դուրս գ ա ­

տ ՚1 ։ ԱՆԻ ԾՍ.11Ա Յ ո ւ լի ս ի ս

Մ ա քոլին շատ

կա նուխ ա ր թ ն ա ց ա վ և արևի

ա՛­

ռա ջի ն ճ ա ռ ա գ ա յ թ ն ե ր ի հ ե տ ո ս տ ո ս տ ա լ ո վ գ ն ա ց կ ո վ ո ւ ն ե ց ո ղ հ ա ր և ա ն ի բ ա կ ի ո ւ ղ ղ ո ւթ րս մ բ ։

Սակ հ ա ս ն ե լ ո վ 3 ա լ ի սիս ր տ ե ­

ս ա վ կ ո վ ը ։ Փ ո ք ր ի կ տ ղա )։ կ ա ն գ ն ե ց

և ե ր կ ա ր ժւսմսէնակ դի -

տ ե ց ։ Վ ե ր ջ ա պ ե ս կ ո վ ա տ ե ր ը /լուրս ե կ ա վ տ ն ա կ ի ց ։ Եա բ ե ր ո ւ մ էր մ ի դ ո ւ յլ

և մի

աթոոակ։

Սարդը

մոտ եցավ

կովին և

ս կ ս ե ց կ թ ե լ ։ Յ ո ւ լի ս ի ս ը ա վ ե լ ի մ ո տ ե ց ա վ և վ ե ր ջ ա պ ե ս կ ա ն գ ­ ն ե ց մ ա ր դ ո ւ ճ իշտ ե տ և ը ։ Ե վ, ո ր ո վ հ ե տ և դե սևս լ ա վ չ է ր տ ե ս ­ ն ո ւ մ , նա ծ ո ւ ն կ ի ե կ ա վ հ ա մ ա ր յ ա կ ո վ ի տ ա կ ։ Մ ա ր դ ը տ ղա քեն տեսավ,

բ ա յց

հ ա մ ե ն ա լն

ոչինչ

չա սա ց։

Նա

շա րունա կեց

դ ե պ ս , շ ո ւռ ե կ ա վ և ն ա յ ե ց

կ թ ել։

Կովը,

Յ ո ւլի ս ի ս ի ն , իսկ Յ ո ւ ֊

լ ի ս ի ս ն էլ ն ա յ ե ց կ ո վ ի ն ։ Ը ս տ ե ր և ո ւ յ թ ի ն , կ ե ն դ ա ն ո ւ ն դուր չ ե ­ կա վ տ ղ ա յի

ա յդ քա ն

մոտ

լինելը։

Յ ո ւ լի ս ի ս ը

ելա վ

կո­

վ ի տ ա կ ի ց , հ ե ռ ա ց ա վ և շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց դ ի տ ե լ ։ Սովը ի ր հ ե ր թ ի ն դ ի տ ե ց Յ ո ւ լի ս ի ս ի ն ա յ ն պ ե ս , որ փ ո ք ր ի կ տ ղ ա ն հ ա մ ո զ վ ե ց ք թ ե իրենք բա րեկա մա ցա ն։

հուն

վերա դա ռնա լու

ոա.վ, դ ի տ ե լ ո ւ

ճանապարհին

հա մար մի

մա րդու,

Ա յ ղ մ ա ր դ ը շա տ բ ա ր ձ ր ա հ ա ս ա կ

Յ ո ւ լի ս ի ս ր

որը

է ր,

կանդ

ա–

ամբար

էր շ ի ն ո ւ մ ։

ն յա ր դ ա յի ն

և անհամ­

բ ե ր , որ չ պ ե տ ք է ձ ե ռ ն ա ր կ ե ր ա յ դ պ ի ս ի ա շ խ ա տ ա ն ք ։ Նա կ ա ­ տ ա ղ ո ւ թ յ ա մ բ Լր ա շ խ ա տ ո ւ մ , ա մ ե ն տ ե ս ա կ ս խ ա լ ն ե ր ա ն ե լ ո վ , մ . ;ն չ

Ց ա /ի ո ի սր

դ ի տ ո ւ մ էր

Ց ո էլ ի ս ի ս ր Սա ն թ ա

նրան

ու

ոչին չ չէ ր

հա սկա նում։

վ ե ր ;ս ռ ա ր ձ ա վ

Նլ տ ր ա ւդ ո դ ո /:/ ա

ճիշտ

ա ն մ՛ա մ ան ա կ , ե ր բ մ ի ս տ ե ր Ար ե ն ա ն հ ե ծ ա ն վ ո վ ա շ ,՚ .: րո ա ա ն ք ի Էր. դ ն ո ւ մ յ Մ երի Ա ր ե ն ա ն դ ռ ն ի ց ձ ե ռ ք ո վ հ ր ա ժ ե շ տ տ վ ե ց հորը և հետո տ ուն մ տ ա վ ։ էր, դպ րոցականների

Ե թ ա ք ա յ ո ւ մ շ ա բ ա թ օր վ ա ա ռ ա վ ո տ ն ա մենաերջանիկ

օրը։

Փ ո ք ր ֊ի ն չ

ութից իեր տ ա րեկա ն ա յդ տ ղ ա յի ն և տղա ն Ջ ե ր ո տ ն էր, ապ ուշ,

մի

հեռու

մի տ նից

տ ղ ա ։ Ց ո ւլ ի ո ի ս ր

եկավ

//. լդ

տ <ւա ն Լ ա յս ն ե լ

հա րևանների կողմից

հ ա մ ա ր վ ա ;է էր

պ ա տ ասխանեց։

որը թ ե և

դուրս

ձե ռ ք ո վ ոդջունեց

ս ա կ ա յն մ ա ր դ կ ա յի ն

մի

մեծ

էակ

էր,

հավատարիմ,

բ ա ր ի և վ ե հ ա ն ձ ն ։ Մի պ ա հ հ ե տ ո է ա յ ո ն ե լ ր ն ո ր ի ց ն ա յ ե ց Ցու– լ ի ս ի ս ի ն և, չ ի մ ա ն ա լ ո վ ա ն ե լ ի ք ը , դ ա ր ձ յ ա լ ձ ե ռ ք ո վ ո դ ջ ո ւ ն ե ց ։ Ցուք իս իս ը սլա տա ս խ ա ն ե ց ։ Այսււլե ս ա յ դ փ ո խ ա դ ս ւր ձ ո ղ ջ ո ւ յն ը շա րունա կվեց

կանոնա/է որ ը ն դ մ ի ջ ո ւ մ ն ե ր ո վ , մ ի ն չ և

քի մ թ ե ր ս ։ զին

իւտ նութ ի

կողքի

տնից

դուրս

որ

եկավ

Առա­

Օ գ յուս տ

Գոտ ,1,ր ր, Օդին թ ա ղ ի

երեխաների

պետն

էր քլտրձել

այն օրվան ից ,

ի ն չ Հ ո մ ե ր Մ ա քո լի ն , տասներկու տ ա րեկա ն դ ա ո ն ա լո վ , հրա ­ ժ ա ր վ ե լ էր ա յ դ դ ի ր ք ի ց ։ Նոր պ ե տ ը ն ա յ ե ց շ ուրջը,

տ ե ս ն ե լո ւ

հ ա մ ա ր , թ ե հ ե տ և ո ր դ ն ե ր ի ց ո վ ք ե ր են ն ե ր կ ա ։ Նա ա ր հ ա մ ա ր – հեց

Է ա յո ն ե լի ն ,

իբրև

շատ

ա պ ուշի

և Ցուլիսիսին

իբրև

շ ա տ փ ո ք ր ի , ս ա կ ա յ ն ո դ ջ ո ւ ն ե ց ե ր կ ո ւ ս ի ն է լ ։ Ապա գ ն ա ց վտո– դ ս ց ի կ ե ն տ ր ո ն ը և ս ո ւ լե ց , լ ր ա գ ր ա վ ա ճ ա ռ տ ղ ա ն ե ր ի ն հ ա տ ուկ ո ճ ո վ ։ Դա մ ի զիլ ս ո ւ լո ց էր, շ ա տ հ ե ղ ի ն ա կ ա վ ո ր , խ ի ս տ հ ր ա ­ մ ա յ ա կ ա ն , բ ա ց ա ր ձ ա կ ու ա ն պ ա յ մ ա ն ո ր ե ն ս պ ա սեց ա յն

վ ե ր ջ ն ա կ ա ն ։ Օդին

մ ա ր դ ո ւ վս տ ա հ ութ յ ա մ ր , որը դ(։ԱԴե,

ա ն ո ւ մ և ի ն չ ա ր դ յո ւ ն ք ն ե ր

պիտի

սա մուտ ներ

պատասխաԱ

բա ցվեցին

և

ա

ստանա։

$ե

ինչ

Անմիջա պես

ս ո ւ լո ց ն ե ր

է

լու­

լսվ ե ցի ն։

Շ ո ւտ ո վ մի խ ո ւմ բ ե ր ե խ ա ն ե ր վ ա զ ե լո վ եկան փ ո ղ ո ցի ա նկյուն ն ը ։ Մի ք ա ն ի ր ո պ ե ո ւ մ խ ո ւ մ բ բ հ ա վ ա ք վ ա ծ է ր ։ Օդի Գ ո տ լ ի բ ը ճ ա ռ ա ջ ն ո ր դ ը , ն ի ք ի Պա լ ո գ ա ն , Ա լֆ Ռ ա յ ֆ ր և Շ ե կ Մ ա ն ո ւ կ յա ն ը ։,

— // լր ե ն ք դ ն ո ւ մ , Օ դի , — ա ս ա ց Ն ի ք ի ն ։ — Գ ն ո ւ մ ենք տ ե ս ն ե լո ւ , թ ե Հ ե ն դ ե ր ս ո ն ի ծ ի ր ա ն ն ե ր ը հ ա ֊ ս ե լ ե ն , — ա ս ա ց Օդին։ — Ես կարո ղ ե մ դ ա լ, Օդի , — հ ա ր ց ր ե ց Լ ա յ ո ն ե լ ը ։ — Արի, Լ ա յ ո ն ե լ , — ա ս ա ց Օ դ ին , — ե թ ե հ ա ս ո ւ ն ա ց ա ծ չի ջ­ ն ե ն , մ ի ք ի չ կ գ ո ղ ա ն ա ՛*ս ։

— Գ ողա նա լը

մեղք

է, — ասաց

Լ ա յոնելը։

— ^ ի Հ տ է> Բա ՏՕ Դա էՒ վ ե ր ա բ ե ր ո ւ մ ծ ի ր ա ն ն ե ր ի ն , — ա~՚ ս ա ց Օդին ի ն շ ֊ ո ր տ ա ր բ ե ր ո ւ թ յ ո ւ ն շ ե շ տ ե լ ո վ , — ի ս կ դու, Ց ո լ ֊ լ ի ս ի ս , — ա ս ա ց ն ա , — դնա տ ո ւ ն ։ Սա փ ո ք ր տ ղ ա ն ե ր ի գ ո ր ծ ը չ է ։ Վ տ ա ն գ ա վ ո ր է։ Յ ո ւ լի ս ի ս ը վիրավորված

երեք ք ա յլ չ է ր Օգիի

հեռա ցա վ,

կան դ ներ

հրա մա ններից։

1։ա

և դիտեց։

նա

հ ա ս կ ա ն ո ւ մ էր

օ ր ե ն ք ը ։ Նա պ ա ր զ ա պ ե ս դ եռ ս լետ ք ե ղ ա ծ ի ն չավ* մ ե ծ չ է ր , ա յ գ էր ե ղ ա ծ ը ։ Ու թ ե և ո ւ զ ո ւ մ էր հ ա ր գ ե լ օ ր ե ն ք ը , բ ա յ ց )էր կ ա ր ո -• ղա նում դիմա նա լ խ մ բ ի մեջ լինելու ց ա ն կ ո ւթ յա ն ր ։ Տղա ները դի մ ե ց ի ն դեպի

Հենդերսոնի

փ ո ղ ո ց ն ե ր ո վ ու մ ա յ թ ե ր ո վ գ ն ա լո ւ տարկ բա կե ր ո վ ,

մ ա գ լց ո ւմ

Ն ր ա ն ք ո ւ զ ո ւ մ էի ն ա յ դ տ ե ղ դրրական

ա յգ ի ն ։ Փոխանակ

ն ր ա ն ք ա ն ց ն ո ւ մ էի ն դա -

էի ն ց ա ն կ ա պ ա տ ե ց ի հասնել

վ րւս յովէ

դժվա րին, ա րկա ծա իւրն֊

ճ ա ն ա պ ա ր հ ո վ ։ Որոշ հ ե ռ ա վ ո ր ո ւ թ յ ո ւ ն ի ց ն ր ա ն ց հ ե ֊ ՝

տ և ո ւ մ Էր Յ ո ւ լի ս ի ս ը ։

— Հա սուն ծիրա նները

ա շխարհի

ամենահամեղ

պ տ ո ւղ ֊

ն ե ր ն ե ն , — ա ս ա ց Օդին իր խ մ բ ի ա ն դ ա մ ն ե ր ի ն է

— Մի՛՝ թ ե ծ ի ր ա ն ն ե ր ը մ ա ր տ ի ն են հ ա ս ո ւ ն ա ն ո ւ մ , — հար** ց ր ե ց Նիք ի Պ ա լ ո դ ա ն ։

— Ն ա խ , հ ա մ ա ր յ ա թ ե ա պ ր ի լ է , — ա ս ա ց Օ դին , — և երկ** րորդ, վա ղա հա ս ծի րա նն ե րը շատ կարճ ժ ա մ ա ն ա կ ո ւմ հա սուն ա ն ո ւ մ են ,

եթե բա վ ա ր ա ր Ժա մա նա կ արև է լինում ։

— Վ եր ջ եր ս ա ն ձ ր և էր գ ա լ ի ս , — ա ս ա ց Ա լֆ Ռ ա յ ֆ ր ։ — ՝Ոո կ ա ր ծ ի ք ո վ , ո ր տ ե ղ ի ց են ծ ի ր ա ն ն ե ր ը ս ն ո ւ ն դ ա ռ *•

ն ո ւ մ , — ա ս ա ց Օ դին , — ջ ր ի ց

և անձրևից։

Ծիրանի

համար

ա նձրևը ն ո ւյնք ա ն ա նհրա ժեշտ է , որքա ն ա րևը։

— Ցերեկը՝ ա րև,

գիջերը՝ ա նձրև, — ա ս ա ց

Շեկ Մ ա նուկ-

յ ա ն ը , տ ա ք ա ց ր ո ւ ն ր ա ն ց և ջուր տ ո ւ ր ։ Ես գ ր ա զ կ գ ա մ ք որ ա յ գ ծ ա ռ ի ։էրա բ ա զ մ ա թ ի վ հ ա ս ա ծ ծ ի ր ա ն ն ե ր կ լ ի ն ե ն ։

— Ա յ տ զ ա , ե ր ա ն ի ա յ դ պ ե ս լ ի ն ի , — ա ս ա ց Ա լֆ Ռ՝ա չ ֆ ը * — Ծ ի ր ա ն ն ե ր ի հ ա մ ա ր դ ե ռ շ ա տ շուտ է , — ա ս ա ց Նիքի Պ ա լո դ ա ն ։ — Ա ն ցյա լ տ ա րի ն րա նք հ ա զի վ հունիսին հ ա սու֊ նա ց ա ն ։

ուրիշ

ա ն ցյա լ

ա տդ

էր, — ասաց

տարի

Օ դ ին , — ա յ ս

տարին

է։

Շ ուրջ հ ա ր յո ւ ր մ ե տ ր հ ե ռ ա վ ո ր ո ւ թ յ ա ն վ ր ա տ ղ ա ն ե ր ը կ ա ն գ * նկցին

հ ի ա ն ա լո ւ հ ա մ ա ր

ա յ դ հռշա կ ա վ ո ր

ծիրանի ծա ռով,

ո րը ա մ բ ո ղ ջ ո ւ թ յ ա մ բ կ ա ն ա չ էր, գ ե ղ ե ց ի կ , շ ա տ հին և շ ա տ խ ո ֊ շ ո ր ։ Ա յն կ ա ն գ ն ա ծ էր Հ ե ն դ ե ր ս ո ն ի բ ա կ ի

ա ն կ յո ւն ո ւմ ։

Տասը

տ ա ր ի էր, ի ն չ թ ա ղ ի տ ղ ա ն ե ր ը հ ա ր ձ ա կ վ ո ւ մ էին ծ ե ր ո ւկ Հ ե ն ֊ ղերսոնի ծի ր ա նի ծա ռ ի վ ր ա ։ Հ ի ն , կիսա փ ուլ տ ա ն մ ե ջ մ ի ս տ ե ր Հենղերոոնր

ամեն

դարնան

հիա ցմունքով

և

հա փ շտ ա կում

թ յ ա մ բ դ ի տ ա մ էր ն ր ա ն ց դ ա լը , մ ի շ տ գ ոհ թ ո ղ ն ե լ ո վ մ ա ն ո ւ կ ­ ներին, որովհետև փ ա խ ց ն ո ւ մ էր

ե ր և ո ւ մ էր վ ե ր ջ ի ն ր ո ս լ ե ի ն և ։ է ա խ ե ց ն ե լ ո վ

նրա նց։

Եվ ա յ ժ մ ,

լուսա մուտ ի

վ ա ր ա գ ո ւյր ի

ե տ և ի ց , մ ի ս տ ե ր Հ ե ն դ ե ր ս ո ն ը գլուխ ը գրքից բ ա ր ձ ր ա ց ր ե ց ։

— Օհո ,

մի

տեսեք, — ասաց

նա

ինքն ի ր ե ն ։ — Մարտի

մ ե ջ , հ ա մ ա ր յ ա ձ մ ռ ա ն ը ծ ի ր ա ն գ ո ղ ա ն ա լ ո ւ են դ ա լ ի ս ։ Մի ս ը ֊ ր ա ն ց ն ա յ ե ց ե ք ։ — Նա ն ո ր ի ց կարծես

թե

ինքը

Հենդերսոնի դ ա լի ս ե ն , նա , — մի

դրանցից

ծա ռից

պահին

մեկը

տղա ներին,

լիներ։

կ ա մա ցուկ

մոտ ենո ւմ

նա յի ր դ ր ա ն ց , ն ա յի ր

շշնջա լով,

Գ ա լիս

ծիրա ն գողա նա լու, — ա սա ց

ն ո ւ մ ե մ չո ր ս տ ա ր ե կ ա ն ի ց եկե ք,

ն ա յե ց

են

ծ ե ր ո ւկ

ն ա ։ — Ա հա ,

են , հա , հա , — ծ ի ծ ա ղ ե ց

ա յդ պ ուճուրին։ Հ ա վ ա տ ա ց ­

մ ե ծ չի լ ի ն ի ։ Ն որ ելուկ

է ։ Եկե ք ,

մ ո տ ե ց ե ք ի մ հ ր ա շ ա լ ի ծ ա ռ ի ն ։ Եթե կ ա ր ո ղ ա ն ա յ ի ա յս ձեզ

կ ա ն ե ի * ♦*

համար

ծիրա նն երբ

հա սունա ցնել,

ա ն պ ա յմ ա ն

Մի ս տ ե ր Հ ե ն դ ե ր ս ո ն ը րա հա նգում ,

դիտ ում էրք թ ե

ո ւ ղ ղ ո ւ թ յո ւ ն

էր

տ ա լիս

ի ն չ պ ե ս Օդին հ ը ֊

տ ղ ա ն ե ր ի ն , ա ռա ջնորդ

դում էր հա ր ձա կո ւմ ը ։ Տղ ա ն ե ր ը ա չա լր ջո ւթ յա մ բ շ ր ջ ա պ ա տ ե ֊ ց ի ն ծ ա ռ ը ։ ն ր ա ն ց ս ր տ ե ր ո ւ մ վ ա խ ի ու հ ո ւ յս ի խ ա ռ ն ո ւ ր դ կ ա ր ։ Եթե ն ո ւ յ ն ի ս կ ծ ի ր ա ն ն ե ր ը խ ա կ լ ի ն ե ի ն , ք ա ն ի որ գ տ ն վ ո ւ մ էի ն Հ ե ն դ ե ր ս ո ն ի ծ ա ռ ի վ ր ա , դ ր ա ն ք պ ա տ կ ա ն ո ւ մ է ի ն ն ր ա ն , ուս տ ի և գ ո ր ծ ի է ո ւ թ յ ո ւ ն ը չէ ր փ ո խ վ ո ւ մ , ի ր ե ն ք հա ս ո ւն ծ ի ր ա ն ի գո + ղ ո ւ թ յ ա ն հ ա մ ա ր է ի ն ե կ ե լ, թ ե ՝ խ ա կ ծ ի ր ա ն ի ։ Հ ե տ և ա բ ա ր դ ո ֊ նե

ծիրա նները

հա սուն լի ն ե ի ն ։

նրանք

վա խ ենում

էի ն Հ ի ն *

դ ե ր ս ո ն ի ց , վ ա խ ե ն ո ւ մ էի ն մ ե ղ ք ի ց , բ ռ ն վ ե լ ո ւ վ տ ա ն գ ի ց ե հ ա ն ֊ ց ա ն ք ի ց , վ ա խ ե ն ո ւ մ է ի ն , որ մ ի ք ի չ շուտ են ե կ ե լ , և ծ ի ր ա ն * ն ե ր ը կ ա ր ո ղ են խ ա կ լ ի ն ե լ ։

— Գո ւց ե

տանը

չէ

Օդի , — շ շ ն ջ ա ց ն ի ք ի

Պ ա լոդա ն,

երբ

տ ղ ա ն ե ր ը հ ա մ ա ր յա հ ա ս ե լ էի ն ծ ա ռ ի ն ։

— Սա տ ա ն ն է , — ա ս ա ց Օդին։ — ն ա մ ի շ տ տ ա ն ն է։ ն ա պարզապես

թ ա ք ն վ ո ւմ է։

Դա

բ ռ ն ե լ ։ մ ո լ ո ր դ ուշ ա դ ի ր ե ղ ե ք ։

ծուղա կ

Լ։

նա

ոււլում

ԴծւԼար է ա ս ե լ , թ ե

է մեզ

նա ո ր տ ե ղ

կ լ ի ն ի ։ Ւսկ դո ւ, Ց ո ւ լ ի ս ի ս ա ն մ ի ջ ա պ ե ս տուն գ ն ա ։ Ց ո ւ լ ի ս ի ս ը հ ն ա զ ա ն դ ո ւ թ յ ա մ բ ե ր ե ք ք ա յ լ ետ գ ն ա ց և կ ա ն գ ֊ , նեց դիտ ելու

արտասովոր

մենամարտը

ա ր տ ա ս ո վ ո ր ծա -

ռի հե տ ։

— Հ ա ս ա ծ են, Օդի , — ա ս տ դ Շ ե կ ը , — ի ն շ ~ ո ր դ ե ւլն ւսվուն բ ա ն տ ե ս ն ո ւմ ես ։

— Մ ի ա յն կ ա ն ա չ , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Օդին։ — Դ ր ա ն ք տ ե * րԱ ներ ե ն ։ Ծ ի ր ա ն ն ե ր ը տ ա կ ն են լ ի ն ո ւ մ ։ մ ո լ ո ր դ հ ա ն գ ի ս տ մ ը •, ն ա ց ե ք ։ Ո ր տ ե ՞ղ է Լ ա յ ո ն ե լ ը ։

— Ես ա յ ս տ ե ղ

ե մ , — շշնջա ց

Լ ա յոնելը։

նա

սա րսա փ ելի

վ ա խ ե ց ե լ էր ։

— Լ ա վ , — ա ս ա ց Օ դ ի ն , — պ ա տ ր ա ս տ ե ղ ե ք ։ Հ ե ն ց որ ծ ե * բուկ Հ ենդերս ռ նին տ ես նեք, փ ա խ ե ք ։

— Ւսկ ո ր տ ե ՞ ղ է ն ա , — ա ս ա ց Լա յ ո ն ե լ ը ա յ ն պ ե ս , կ ա ր ծ ե ս Հ ե ն դ ե ր ս ո ն ը կ ա ր ո ղ էր ա ն տ ե ս ա ն ե լ ի լ ի ն ե լ և կ ա մ նա պա ս տա * կ ի ց ոչ մ ե ծ մ ի բ ա ն , վրա ց ա տ կ ե լ։

որ կ ա ր ո ղ էր խ ո տ ե ր ի մ ի ջ ի ց հ ա ն կ ա ր ծ

— հ նշ է ն շ ա ն ա կ ո ւմ ո ր տ ե ղ է , — ա ս ա ց Օ դին , — նա հ ա ֊ վ ա ն ա բ ա ր տ ա ն ն է, դ ե ր ս ո ն ի ն > Կ ա րող

բ ա յ ց ե ր բ ե ք շի է թա քնվա ծ

կ ա ր ե լի հ ա ս կ ա ն ա լ Հ ե ն ֊

լինել դրսում>

ի ն շ ֊ո ր

տեղ,

ս պ ա ս ե լ ո վ , որ մ ե զ ա ն ա կ ն կ ա լ ի բ ե ր ի ։

— Դո ւ

ես ծ ա ռ ր

Ս գի , — հ ա Ր$Ր^Ժ ^՝Լֆ

բա րձր ա նա լո ւ,

Ռ ա յֆ բ;

— Հ ա պ ա էլ ո վ , — ա ս ա ց Օ ղ ի ն , — ա ն շուշտ ես, բ ա յ ց ն ա խ տ ե ս ն ե Աք ծ ի ր ա ն ր հ ա ս ա ծ է։

— Հա սուն, թե խ ա կ ,— ա սա ց

Շեկ

Մ ա ն ո ւկյա ն ր ,— մենք

պ ե տ ք է սա ն վ ա զ ը մ ի ք ա ն ի հ ա տ գ ո ղ ա ն ա ն ք ։

— Ա նշուշտ , — ա ս ա ց

Օդինւ — Անշուշտ

պետք է գ ո ղ ա ­

ն ա ն ք ։ Եսկ ե թ ե հ ա ս ո ւ ն է, պ ե տ ք է շ ա տ գ ո ղ ա ն ա ն ք ։

— Եսկ վ ա ղ ը , կ ի ր ա կ ն օ ր յ ա

դպ րոցում,

ի ՞ն չ պետք

է ա ֊

սես, 0 գ ի , — հա րցրեց էա յոնելը։

— Ծիր ա ն գ ո ղ ա ն ա լ ը ա յ ն պ ի ս ի գ ո ղ ո ւ թ յո ւ ն չ է , ի ն շ պ ի ս ի ն է ա վետ ա րա նում,— ասաց Օղին։ — Սա տարբեր

գրվա ծ

բ ա ն է։

— //.քքյ դ ե պ ք ո ւ մ ի ն չո ւ ես վ ա խ ե ն ո ւ մ , — հ ա ր ց ր ե ց Լ ա յ ո ֊ ն1՚ 11՚ – —

11՝վ

պարզապես

I, վա /ո ե ն ո ււ ) , — աս աղ

Օղին։

զ գ ո ւ յշ լ ի ն ե ն ք . ուրքւշ ո չի ն չ։

Ա ենք

պետք

Ենչո ։ բ ռ ն վ ե լ ,

է

երբ

կա րելի է փ ա խ չե լ։

— Ես, ոչ մ ի հ ա ս ա ծ ծ ի ր ա ն չ ե մ տ ե ս ն ո ւ մ , — ա ս ա ց Լ ա յ ո ֊ նելը։

— Դու ծ ա ռ ը — Ծառը շատ

տ եսնում

չէ , — հ ա ր ց ր ե ց

ես,

1ա վ տ ե ս ն ա մ

ե մ ,— ա ս ա ց

Օւլին։

էա յո ն ե լը , —

բ տ յ ց մ ի ա յ ն ա յ դ ք ա ն ը ։ Պ ա ր զ ա պ ե ս մ ի մ ե ծ ծ ա ռ է, ա Ա բ ո ղ ջ ո ւ ֊ թ յ ա մ բ կ ա ն ա չ ։ Ս ա յ ց , ա ն շ ո ւ շ տ , շա տ գ ե ղ ե ց ի կ ծ ա ռ է ։ ա յ ն պ ե ս չ է " , Օդի։ Ա յժ մ խ ո ւմ բ ը ծա ռի տ ակին էր։ Տուլիսի սը, մի քիչ հ ե ռ վ ի ց , հ ե տ և ո ւ մ էր ն ր ա ն ց ։ Նա բ ո լ ո ր ա ծ ի ն չէ ր վ ա խ ե ն ո ւ մ ։ Նա ա ւ ) ե ֊ նևին բա ն կարևոր

չէ ր հ ա ս կ ա ն ո ւ մ ,

բ ա յց վստ ահ

գ ո ր ծ էր, ի ն չ ֊ ո ր բ ա ն ծ ա ռ ե ր ի

էր, որ սա շա տ

մասի ՛ն, ի ն չ ֊ ո ը բ ա ն ծ ի ֊

ր ա ն ն ե ր ի մ ա ս ի ն ։ Տ ղ ա ն ե ր ը ո ւ ս ո ւ մ ն ա ս ի ր ե ց ի ն ծ ի ր ա ն ի հին ծա*, ռի ճ յո ւ ղ ե ր ը ,

որոնք

կանաչ էին, թ ա ր մ տ երևներով։

Ծիրան֊

ն ե ր ը , բ ո լ ո ր ն էլ փ ոք ր է ի ն , շ ա տ խ ա կ և ա ն տ ա ր ա կ ո ւ յ ս շ ա տ կարծր։

— Դ ե ռ շեն հ ա ս ե լ , — ա ս ա ր Ա լֆ Ռ ա յ ֆ լ ո — հ ի շ տ է , — ը ն ղ ո ւ ն ե ր Օդին։ — Ինձ թ վ ո ւ մ է , որ մի ք ա ֊ – նի օր էլ պ ե տ ք է ս պ ա ս ե լ ։ Գ ա ր ե հա ջորդ շ ա բ ա թ ։

— Հ ա ջ ո ր դ շ ա բ ա թ , անսյա | Ա՚Աէ ն, - - ա ս ա ր Շ ե կ ը ։ — Տ ա ղ 7 շ ա տ ա ռ ա տ է , — ա ս ա ր Օղին։ — Մենք Օ դ ի ,– ասար

էենք կ ա ր ո ղ

դատարկ

Շ եկը, — պետք

ձեռքափ վ ե ր ա դ ա ռ ն ա լ ,

է ա նւղաքմսւն,

դոնե

մի

հատ,

ք ա ղ ե ն ք , խ ա կ թե հ ա ս ա ն , դեթ մի հ ա տ ՝ անպտ (մա ն։

— Օ կ ե յ , — ա ս ա ր Օ դ ին ։ — Ես մ ի հա տ կ ք ա ղ ե մ ։ Ա (Ժմ ղ ա ք պ ա տ ր ա ս տ ե ղ ե ք փ ա խ չ ե լ ո ւ ։ — Օդին թ ո ա վ է կ ա խ վ ե ր մ ի ։լո։ծր ճ յո ւ ղ ի ր մ ի ն չ խ ո ւ մ բ ը , մ ի ս տ ե ր Հենւքերսոնը ե Ց ա լ ի ս ի ս ր տ ո ւ մ էի ն հ ի ա ր ո ւ մ ո վ , պ ա հ ի ն մ իս ս ւեր

ր ,ի ֊

զ ա ր մ ա ն ք ո վ ե հա փ շտ ա կ ութ ւտ մ բ • Ա յդ

Հ ե ն ղ ե ր ս ո ն ր տ ն ա կ ի ր դուրս ե կ ա վ ոլ կ ա ն գ ֊

ն ե ց ա ս տ ի ճ ա ն ն ե ր ի վ ր ա ։ Տ ո լ ո ր տ ղա ն ե ր ո ճնճղուկն՛ երի ե ր ա ­ մի ն մ ա ն փ ա խ ա ն ։ Օդի , — բ ղ ա վ ե ր Ւ ն չ պե ս վ ա խ ե ց ա ծ

Շեկ Մ ա նուկյա ն օրանգուտանը

էսն դ ե ր ոո նր։

ջունոլիորւ)

Օղին

վ ր ա յ ի ց ն ա յ ե ր 2ՈէրջէԿ ի ա խ էխ,0 <^/; ^ձՈէրւՒ// ^ իք ՛ ՛ ն ր ա ծ

՝։աոի դր~

ց ե ց ։ Նա վ ա զ ե լ ս կս ե ր ո տ ք ը դեռ ւլետնին լ ա ո ա ծ , բ ա յ ս ն կ ա ֊ տ ե լ ո վ Ցու լ ի սի ս ի ն ,

հանկարծ

կանդ

ա ռ ա վ ու ղոսւսր տ ղ ա յ ի

վրա.

— Յ ո ւ լի ս ի ս, վ ա ղ ի ր , փ ա խ ի ր ։ Ս ա կ ա յն Յ ո ւ լի ս ի ս ր ա ե ղ ի ր 1Հա ք ժ վ ե ր ։ Նա ոեինչ չէ ր հ ա ս ֊ կ ա ն ո ւ մ ։ Օղին ետ դ ա ր ձ ա վ , վ ա ղ ե ր դ ե պ ի տ ղ ա ն , ղ ր կ եր նր ա ն և վ ա ղ ե ր նրա հ ե տ , ի ս կ Հ ե ն ղ ե ր ս ո ն ր դ ի տ ո ւ մ է ր ։

երբ բոլոր

տ ղ ա ն ե ր ը ա ն հ ա յ տ ա ց ե լ է ի ն ու ա մ ե ն ի ն չ ն ո ր ի ց խ ա ղ ա ղ ե լ էր, ծ ե ք ո ւ ն ի ն ժ պ տ ա ց և ն ա յ ե ց ծ ա ռ ի ն ։ Հ ե տ ո շուռ ե կ ա վ ու տ ուն մտավ։

ԵՐՋԱՆԻԿ Ե Ղ Ի Ր , ԵՐՋԱՆԻԿ ԵՂԻՐ

Ծերո ւկ Գո տ լ ի պ ի

Հենդերսոնի գաղտնի

ա յգո ւց

փ ա խ չելուց

ը ն կ ե ր ո ւթ յա ն

հետո,

անդամները

ետ ևից վերա դա րձա ն և հա վա քվեցին

Օ գ յո ւս տ

մեկը

մ յո ւս ի

Ա ր ա յի խ ա ն ո ւ թ ի

առջև՝

ս պ ա ս ե լ ո վ ի ր ե ն ց ա ռ ա ջ ն ո ր դ ի ն ։ Ի վ ե ր ջ ո մ ի ն ր բ ա ն ց ք ի ց դ ուրս եկա վ ա յդ

մեծ

մ ա ր դ ը ՝ Յ ո ւ լի ս ի ս ի

ձեռքից

բռնա ծ։

Գաղտնի

ը ն կ ե ր ո ւ թ յ ա ն ա ն դ ա մ ն ե ր ը լ ո ւ ռ ս պ ա ս ե ց ի ն ա ռ ա ջ ն ո ր դ ի մոտե~» նա լուն։

ե ր բ նա հ ա ս ա վ ,

բոլորը

հարցական

ն ա յե ց ի ն

նրա

դ ե մ ք ի ն , և Ա լֆ Ռ ա յ ֆ ը վ ե ր ջ ա պ ե ս հ ա ր ց ր ե ց *

— Ծ իր ա ն կ ա ր ո ղ ա ց ա ՞ ր ք ա ղ ե լ , Օդի։ Ա ռա ջնորդը ն ա յե ց թ ե ր ա հ ա վ ա տ ի ն և ա ս ա ց .

— Ւզուր ես հ ա ր ց ն ո ւ մ ։ Դու ի ն ք դ տ ե ս ա ր , որ ես ծ ա ռ ի վ ր ա է ի , ո ւ ր ե մ ն պ ի տ ի ի մ ա ն ա ս , որ ք ա ղ ե լ Խմբի բոլոր ա ն դա մն երը

եմ։

սկսեցին խ ո ս ել։ (Բ ոլորը , բա ց ի

Լա յ ո ն ե լ ի ց , որը խ մ բ ի ի ս կ ա կ ա ն ա ն դ ա մ ը չ է ր ) ։ Ն ր ա ն ք հ ի ա ց ­ մ ա ն ք ո վ բ ա ց ա կան շ ե ղ ի ն .

֊

Տ ե ս նե ն ք , Օդի։ Ց ո ւ յ ց

տ ա ր ծիրանը։

Փ ո ք ր ի կ Յ ո ւ լի ս ի ս ը ն ա յ ո ւ մ էր ն ր ա ն ց , բ ա յ ց լ ր ի վ չ է ր ը մ – բ ր ռ ն ո ւ մ կ ա տ ա ր վ ա ծ ի խ ո ր հ ր դ ա վ ո ր ի մ ա ս տ ը , թ ե և վ ս տ ա հ Էր » որ ա յ ն , ի ն չ որ

կա տա բ վ ո ւ մ է ր , ա յ դ

պա հին ա վ ե լի կարևոր

էր, ք ա ն ա շ խ ա ր հ ո ւ մ ո րևէ ուրիշ բ ա ն ։

— Ց ո ւ յ ց տ ուր տ ե ս ն ե ն ք ք ո գ ո ղ ա ց ա ծ ծ ի ր ա ն ը , Օ դ ի , — ն ո ­ ր ի ց ա ս ա ց ի ն խ մ բ ա կ ի ա ն դ ա մ ն ե ր ր , — դ ե , ց ո ւ յ ց տ ուր։ Օ գ յո ւ ս տ

Գ ոտ լիբը ձե ռ ք ը հա նդա րտ

մ տ ց ր ե ց վերնազգեստ

տ ի գ ր պ ա ն ը և դուրս հ ա ն ե լ ո վ ս ե ղ մ վ ա ծ բ ռ ո ւ ն ց ք ը , ա ռ ա ջ ե ր ­ կարեց։

Հետևորդները

շրջա պ ա տեցին

ն ր ա ն ՝ հ ա յա ց ք ն ե ր ը

բ ռ ո ւ ն ց ք ի ց չ հ ե ռ ա ց ն ե լ ո վ ։ Երբ ն ր ա ն ց ի ց յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յ ո ւ ր ը ա ն հ ը . ր ա ժ ե շ տ չ ա փ ո վ հ ա ր դ ա լ ի ց դ ա ր ձ ա վ , Օ դ յո ւս տ Գ ո տ լ ի բ ը բ ա ց ե ց ափը։ Ա յն տ ե ղ , ա փ ի մ ե ջ , կ ա ր մ ի փ ո ք ր , կ ա ն ա չ , լ ո ր ա մ ա ր գ ի ձ վ ի մ ե ծ ո ւթ յա մ բ ծիրա ն։

Ա րոնա կ ա ն մ ե ծ ա ռ ա ջ ն ո ր դ ի հ ե տ և ո ր դ ն ե ր ը ժ պ տ ա ց ի ն ա փ ի մեջ տ ես նելո վ ա յդ հրա շքը, և Լ ա յոնելը, բոլորի մեջ ա մ ենա – բ ա ր ի ն , որ թ ե և կ ր ո ն ա կ ա ն ա յ դ ա ղ ա ն դ ի Լ իիրա վ ա ն դ ա մ ը չ է ր յ բ ա ր ձ ր ա ց ր ե ց Յ ո ւ լ ի ս ի ս ի ն , ո ր պ ե ս զ ի նա էլ կ ա ր ո ղ ա ն ա ր զ մ ա յ լ ­ վել ա յ դ կ ա ն ա չ ա վ ո ւ ն

գ ն դ ե ր ո վ ։ Տ ե ս ն ե լ ո վ կ ա ն ա չ ծ ի ր ա ն ը , Ց ոլ ֊

լ ի ս ի ս ր ց ն ց վ ե ց , ց ա ծ ի ջ ա վ և վ ա զ ե ց դ ե պ ի տ ո ւ ն ։ Նա ոչ թ ե հիաս՝– թ ա փ վ ե լ էր, ա յ լ ո ւ զ ո ւ մ էր տ ե ս ա ծ ը ո րևէ մ ե կ ի ն պ ա տ մ ե լ ։ դուրս ե կ ա վ ի ն ք ը ՝ Ա ր ա ն ,

Ա յդ ժ ա մ ա ն ա կ խ ա ն ո ւթ ի ց

ա յն

մ ա ր դ ը , որ յ ո թ տ ա ր ի ա ռ ա ջ ք Կ ա լ ի ֆ ո ր ն ի ա յ ի Ի թ ա ք ա ք ա ղ ա ք ի ա յ դ ա ն կ յ ո ւ ն ո ւ մ հ ի մ ն ե լ էր ((Ա րա յի շ ո ւ կ ա » Սպիտակ գ ոգնոցով թ ա խ ծոտ , բ ա յց

կ ոչ վ ռ ղ կ ր պ ա կ ը ։

նպ ա րա վա ճա ռը բա րձրա հա սա կ,

միա ժամա նա կ

նիհար,

զ վ ա ր թ մ ա ր դ էր ։

Նա մ ի պ ա հ կ ա ն գ ն ե ց խ ա ն ո ւ թ ի շ ե մ ք ի ն , դ ի տ ե ց նոր Մ ե ֊ ս ի ա յ ի ն . և նրա

ա շա կերտներին,

լռեց

նրա նց ՝ հիացական

բ ա ց ա կ ա ն չո ւթ յո ւն ն ե ր ը ս ր բա զ ա ն կուռքի առա ջ, ապա ա ս ա ց •

— Է , դո ւ, Օդի, դո՛ւ, Շ ե կ , Ն ի ք ի , Ա /ֆ ո , դո ւ, է ա յ ո ն ե լ ♦ ա յ դ ի ՚ * ն չ բ ա ն է ՝ Մ ի ա ց յ ա լ Ն ա հա ն գ ն ե ր ի կ ո ն գ ր ե ՞ ս ը ՝ Վ ա շ ի ն գ տ ո ն ո ւ մ ։ Գ ն ա ց ե ք և ուրիշ տ ե ղ դ ո ւ մ ա ր ե ց ե ք ձ եր ա յ դ կ ա րևոր հ ա վ ա ք ո ւ յ թ ը ։ Սա խ ա ն ո ւ թ է

ոչ թ ե կ ո ն գ ր ե ս ։

— Ա յս ր ո պ ե ի ն , մ ի ս տ ե ր Ա ր ա , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Օ գ յուս տ Գ ո տ լի բը , — մ ե ն ք ա ն մ ի ջա պ ե ս կ գն ա նք փ ողոցի մ յո ւս կ ո ղ մ ը ։ Ո ւ զ ո ՞ ւ մ եք ծ ի ր ա ն տ ե ս ն ե լ ։

— Դու ծ ի ր ա ՞ ն ո ւ ն ե ս , — ա ս ա ց խ ա ն ո ւ թ պ ա ն ը , — ո ր տ ե ղ ի ց վերցրեցիր ծիրանը,

— — նը։ — —

Ծ ա ռ ի վ ր ա յ ի ց , — ա ս ա ց Օ դին , — ո ւ զ ո ՞ ւ մ եք տ ե ս ն ե լ ։ Հիմա

ծիրանի

ժա մանա կը

չի , — ասաց խ ա ն ո ւթ պ ա ֊

Ծ ի ր ա ն ը կ լին ի ե րկ ու ա մ ի ս հ ե տ ո , մ ա յ ի ս ի ն ։ Սա

մ արտ յ ա ն

ծիրան

Գ ոտ լիբը՝ թ ա փ ա ռող

յուստ

է , — խ ա նութպ ա նին դերվիշների

ասաց 0 գ ֊

առա ջնորդը։ — Ա յ,

ն ա յ ե ց ե ք ։ — Նա դ ա ր ձ յ ա լ բ ա ց ե ց բ ռ ո ւ ն ց ք ը , մ ե ջ տ ե ղ հ ա ն ե լ ո վ կա նա չ, Օդին

կարծր

պ տ ուղը։ — Ն ա յե ց ե ք ,

և ա վ ե լա ց ր ե ց , — գեղեցիկ

է,

միստեր

ա յնպ ես

Արա,— ասաց

չէ՞։

— Լա վ , լ ա ՞ վ , — ա ս ա ց մ ի ս տ ե ր Ա րա ն, — գ ե ղ ե ց ի կ է , շա տ գեղեցիկ

ծիրան

է։ Ա յ ժ մ գ ն ա ց ե ք

և ուրիշ

տեղ գումա րեցեք

Մ ի ա ց յ ա լ Ն ա հ ա ն գ ն ե ր ի կ ո ն գ ր ե ս ը ։ Ա յս օ ր շ ա բ ա թ է ։ Թ ո ւ յլ տ ը–

Ս*արդկայէւ6 կատակերգության

վեը

ա ռևտ ուր

ա ն ել։

Ի նշ, եք, ա ռ ա վ ո տ

վաղ

հ ա վա քվեչ ա յս

փ ո ք ր ի կ խ ա ն ո ւ թ ի ա ռ ջ և ։ Փ ո ք ր ի կ խ ա ն ո ւ թ է, հ ա ճ ա խ ո ր դ ն ե ր ը կ վ ա խ ե ն ա ն ք կփ ա խ չեն։

— Շ ա տ լ ա վ , մ ի ս տ ե ր Ա ր ա , — ա ս ա ց Օ դ ին , — մ ե ն ք չ ե ն ք խ ռ ն վ ի ձ եր խ ա ն ո ւ թ ի ա ռ ա ջ ։

Մ ենք փողողի մ յո ւս կ ողմը

կը֊

գնա նք։ ե կ եք, տղաներ։ Միստեր

Ա րա ն դ ի տ ե ց ա ղ ա ն դ ա վ ո ր

ֆանա տիկների

ա ս ն ա լ ր ։ Նա ո ւ ղ ո ւ մ էր խ ա ն ո ւ թ վ ե ր ա դ ա ո ն ա լ ,

երբ մ ի

հե~*

փոք­

ր ի կ տ ղ ա , շ ա տ ն մ ա ն ի ր ե ն , խ ա ն ո ւ թ ի ց դուրս ե կ ա վ և կ ա ն գ ­ նեց կողքին։

— Հ ա յր ի կ ,— ասաց փ ոքրիկը։ — Ի ՞ ն չ է , Ջ ո ն , — Հ ա յլէը պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց ի ր ե ն ց մ ա յ ր ե ն ի լեզվ ով։

— Ինձ խ ն ձ ո ր տ ո ւ ր , — ա ս ա ց նա լ ր թ ո ւ թ յ ա մ բ , հա մ ար յա տ խ ուր։ Հա զ րը բ ռ ն ե ց որդու ձ ե ռ ք ը և ն ր ա ն ք մ տ ն ե լ ո վ խ ա ն ո ւ թ է մ ո ­ տ ե ց ա ն ա յ ն ա ր կ ղ ի ն , ո րի մ ե ջ թ ա ր մ մ ր գ ե ր կ ա յ ի ն ։

— ե ւ ն ձ ո ՞ր , — հ ա ր ց ր ե ց արկղի լա վ ա գո ւյն խ նձորը

հ ա յր ը

տ Ղա ձՒ^։

^յա

1Ս3ԸԱԸ^&

և երկա րեց տ ղ ա յի ն , — լ ա վ ։

ահա

ք ե զ խնձոր։ Հ ա յր ը

վա ճառասեղանի

ետևն

սպ ա սա րկ ելու և մ ի ա ժ ա մ ա ն ա կ

ա նցա վ մի հա ճա խորդի

ն ա յ ե ց ո ր դ ո ւ ն , որը ն ո ւ յ ն ք ա ն

թ ա խ ծ ո տ րԷր, ո ր ք ա ն ի ն ք ը ք թ ե և ա ռ ն վ ա զ ն ք ա ռ ա ս ո ւ ն տ ա ր վ ա տ ա ր բե ր ո ւթ յո ւն կար ի ր ե ն ց մ ի ջ և ։ Տղ ա ն մի մ ե ծ պ ա տ ա ռ կ ր ­ ծեղ,

դ ա ն դ ա ղ ծ ա մ ե ց ք կուլ տ վ ե ց

և մի պահ հ որ ը թ վ ա ց , որ

նա էլ մ տ ա ծ ո ւ մ է խ ն ձ ո ր ի մ ա ս ի ն , ի ն չ պ ե ս ի ն ք ը ։ Խ ն ձ ո ր ը , սա^ կ ա յն ,

տ ղ ա յի ն

ե ր ջ ա ն ի կ չ դ ա ր ձ ր ե ց ,։ Նա ա յ ն

հոր ա ռջև, և հետո ն ա յե ց նրա ն։ որդի,

Կ ա լի ֆ ո ր ն ի ա յի

քա ղա քում,

Իթա քա

հ ա զ ա ր մ ղ ո ն հեռու ա յն վ ա յր ի ց

դրեց

սեղանին,

Ա հ ա վ ա ս ի կ ն ր ա ն ք , հ ա յը և հավանաբար

յո թ

որը դ ա ր ե ր ո վ ի ր ե ն ց հ ա յ ր ե ­

ն ի ք ն էր ե ղ ե լ ։ Բ ն ա կ ա ն էր, որ թ ա խ ի ծ լ ի ն ե ր ն ր ա ն ց ի ց յ ո ւ ր ա ­ ք ա ն չ յ ո ւ ր ի ա չ ք ե ր ո ւ մ յ, Բ ա յ ց նելու,

եթե նրանք

ա ր դ յո ք

ապրեին յո թ

տ ա ն ը , հ ա յր ե ն ի ք ո ւմ ։

Հ ա յր ը

նո ւյն

հազար

ն ա յո ւմ

էր

թ ա խ ի ծ ը չ է ր լի ~

մղոն

հեռու՝ իրենց

նրան և որդու մեջ

տ ե ս ն ո ւ մ էր ի ր ս ե փ ա կ ա ն դ ի մ ա գ ծ ե ր ը ։ Իր ի ս կ ա չ ք ե ր ն է ի ն և

աչքերի

խ ո ր ք ո ւ մ ՝ իր

իսկ

դ ժբա խ տ ութ յունը։ Փոքրիկը ն ո ւյն

մ ա ր դ ն է ր , մ ի ա յ ն ա վ ե լի ե ր ի տ ա ս ա ր դ ։ Հ ա յ ր ը վ ե ր ց ր ե ց մ ե ր ժ ­ վ ա ծ խ ն ձ ո ր ը , մ ի պ ա տ ա ռ ՚ կ ձ ե ց և ՚ մ կ ո ե ց ա ղ մ ո ւ կ ո վ ծա մ ել ու կուլ

տ ա լ։

Գ ուց ե

ո ւ տ ե լո ւ

ա ր ա գութ յա ն

և ծա մելու

ա ղմուկի

մ՛եջ խ ե ղ դ վ ե ր ի ր վ ի շ տ ը ։ Ռա՚ ց ի ա յ դ , խ ն ձ ո ր ը վ ա տ ն ե լ ո ւ և փ ը ֊ լ ա ց ն ե լ ո ւ հ ա մ ա ր չ է ր ս ս է ե ղ ծ վ ա ծ , հ ՛ե տ և ա բ ա ր , ե թ ե ո ր դ ի ն չէր ց ա ն կ ա ն ո ւ մ ուտ ել ա յ ն , ի ն ք ը ՛պ ետ ք ՛է ո ւ տ ե ր , ՛թեև ա խ ո ր ժ ա կ չո ւ ն ե ր ու խ ն ձ ո ր չ է ր ս ի ր ո ւ մ ։ Նա պ ա ր զ ա պ ե ս գ ի տ ե ր , որ ս>ը– խալ

է որևէ բա ն փ չա ց ն ե լը ։

Նա շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց

կծել խ ն ձ ո ր ը ,

ծ ա մ ե լ ու կուլ տ ա լ ։ Ս ա յց զ գ ա ց , որ ա՛յլևս չէր կ ա ր ո ղ , խ ն ձ ո ր ը շատ

մ ե ծ ՛էր, ի ս կ

խ նձո րն՛եր շ ա տ կ ա յ ի ն ։

դրա

մի մա սը

նետ ՛ել։ ե վ ա ռ ա ն ց

ա փ սոսա լով,

դեն

նա

Ա ն հ ր ա ժ ե շ տ էր

էէջտի,

խ ն ձ ո ր ի մ ն ա ց ո ր ղ ր գլլեց

գուցե

մի քիչ

ա ղբա րկղը։

Ա յդ ժ ա մ ա ն ա կ տ ղ ա ն ն ո ր ի ց խ ո ս ե ց .

— Հ ա 1ՐՒ ՜ 1Ր — Ւ ՞ն չ է , Ջ ո ն , — պ ա ս ր ա ս խ ա ն ե ց հ ա յ ր ը ։ - - Ւնձ ն ա ր ի ն ջ տ ո ւ ր ,— ա ս ա ց տ զ ա ն ։ Հ ա յ ր ն ը ն տ ր ե ց ա մ ե ն ա մ ե ծ ն ա ր ի ն ջ ը ՛և մ ե կ ն ե ց ո ր դ ո ւ ն ։

—

ն ա ր ի ՞ն ջ

ես

ուզում, — ասա ց

նա , — շատ

լա վ,

ահ՛ա

քե զ նա րինջ։ Տ ղ ա ն կ ձ ե ց ն ա ր ն ջի կ ե ղ և ը , հ ե տ ո ս կ ս ե ց մ ա ա ն ե ր ո վ կ ե ղ ե ֊ վ ե լ ։ Ս կ զ բ ո ւ մ կ ե ղ և ո ւ մ էր դ ա ն դ ա ղ , բ ա յ ց վ ա ր պ ե տ ո ր ե ն , հետ ո ա ր ա գ ա գ ր ե ց ա լ ն պ ի ս ի ա ր ա խ ա թ յ ա մ բ , որ ոչ մ ի ա յ ն ա ղ ա յ ի ն , ա յ լ և հոր ն էլ թ վ ա ց , թ ե կ ե ղ և ի

տա կ ից պ ի տ ի

դուրս գա ր ոչ

մ ի ա լ ն ծ ա ռ ի պ տ ո ւ ղ ը , ոչ մ ի ա յ ն պ ա ր զ ա պ ե ս մ ի ն ա ր թ ն ջ , ա յլ ն ր ա ս րտ ի բ ո լ ո ր ց ա ն կ ո ւ թ յ ո ւ ն ն ե ր ի ի ր ա կ ա ն ա դ ո ւ մ ր ։ Տ ղ ա ն ն ա ֊ րն ջ ի

կե ղ և ն ե ր ը դ ր ե ց

մի շերտ

սեղանին,

ա ն ջա տ եց, դրեց

հոր ա ռ ջ և ,

բերա նը,

նարինջը

ծա մեց

կիմեց,

և կուլ տ վ ե ց ։

Ս ա յր ա փ ս ո ս ։ Գա պ ա ր զ ա պ ե ս ն ա ր ի ն ջ Էր և ոչ ս րտ ի ց ա ն կ ո ւ ­ թ յ ո ւ ն ն երի ի ր ա կ ա ն ա ց ո ւ մ ը ։

Տղա ն

մի

պահ

սպ ա մ ե ց ,

ապա

ն ա ր ն ջ ի մ ն ա ց ո ր դ ը դ ր ե ց հոր ա ռ ջ և ։ Ն ո ր ի ց հ ա յր ը փ ո ր ձ ե ց ա ֊ փ ա րտ ել

ո րդո ւ

անավարտ

գործը։

՚ Ս ՚ ա յց

շուտ ով հ ո գ ն ե ց և

նարնջի հ ա մ ա ր յա կեսը ն ե տ ե ց ա ղ բա ր կղ ը ։

— Հ ա յր ի կ, — մի

րոպե

^ ա ձՕԸ ն ո ր ի ց պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց *

հետո նորից

խ ոս ՛եց տ ղ ա ն ,

և

— Ասա, Ջ ո ն ։ — Ւնձ կ ո ն ֆ ե տ տ ո ւ ր , — ա ս ա ց տ ղ ա ն ։ — Կոնֆե ՞ տ յ — հ ա Ր 3 թ ե ց հա յ ր ը , — շ ա տ

Լավ,

ահա

քեզ

շատ

սի֊

կոնֆետ։ Կոնֆետի

բա ժնից

հ ա յր ը

ընտրեց

երեխաների

ր ա ծ հինգ ս ենթ ա նոց կ ո ն ֆ ետ ը և երկա րեց որդուն։ Տ ղ ա ն լա վ զ ննեց ա յն , հա նեց վ ր ա յի թ ո ւղ թ ը , մի մ ե ծ կտոր կ ծե ց շ ո կ ո ֊ լա դով

պատած

կոնֆետ ից,

նորից

դա նդաղ

ծա մեց

ու՝ կուլ

տ վ ե ց ։ Ւ ա յ ց դա Էլ նրա ո ւ զ ա ծ ը չ է ր . պ ա ր զ ա պ ե ս կ ո ն ֆ ե տ էր, ք ա ղ ց ր , ա յո ,

բ ա յց

ուրիշ

ոչի ն չ , ոշի ն չ ։ Տ ղ ա ն

հ որ ը վ ե ր ա ֊ ՝

դ ա ր ձ ր ե ց ա յ դ կ ո ն ֆ ե տ ը , ո րը ա վ ա ղ , նր ա ն ե ր ջ ա ն կ ո ւ թ յ ո ւ ն չէ ր բ ե ր ե լ ։ Հ ա յ ր ը հ ա մ բ ե ր ո ւ թ յ ա մ բ իր վր ա վ ե ր ց ր ե ց

ա յն շ փ չ ա գ ֊

նե լո ւ պ ա ր տ ա կ ա ն ո ւ թ յ ո ւ ն ը ։ Նա վ ե ր ց ր ե ց կ ո ն ֆ ե տ ի կ տ ո ր ը , կը~ ծեց,

հետո

փ ոխեց

միտքը,

շուռ

եկավ

և կոնֆետը

ա ղ բ ա ր կ ղ ։ Չ գ ի ա ե ս ի ն չո ւ , ն ա հ ա ն կ ա ր ծ հ ա մ ա կ վ ե ց

նետեց

զ ա յր ո ւյ֊

թ ո վ և մտ ք ո ւմ ա ն ի ծե ց ա յն մ ա ր դ կ ա ն ց , որոնք ա յժ մ ա պ րում են յ ո թ հ ա զ ա ր մ ղ ո ն հ ե ռ ո ւ և մ ի ժ ա մ ա ն ա կ , հ ա կ ա ռ ա կ հ ա ր ե ֊ վ ա ն ն ե ր լի ն եէուն, ի ր ե ն ց ն կ ա տ մ ա մ բ եղել է ի ն ա ն մ ա ր դ կ ա յ ի ն , անողոք,

կամ ա ռնվա զն տգետ,

« Ա խ , շնե ր » ,

հ ա յ հ ո յ ե ց նա

սրտի խ ո ր ք ի ց ։ Ո րդին դ ա ր ձ յ ա լ խ ո ս ե ց հոր հետ , Հ ա յր ի կ, — ա սա ց նա ։

— Հա Ջ ո ն , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց հ ա յր ը ։ > - Ւնձ բ ա ն ա ն տ ո ւ ր , — ա ս ա ց տ ղ ա ն ։ Հ ա յ ր ն ա յ ս ա ն գ ա մ ծ ա ն ր հ ա ռ ա չ ե ր յ բ ա յ ց հ ո ւ յս ը չ կ ո ր ց ր ե ց »

— Ո ա ն ա ՞ն, — ա սա ց

ն ա , — շ ա տ Լավ,

բա նան

տամ։ —

Նա ո ւ շ ա դ ի ր զ ն ն ե ց մ ր գ ե ր ի կ ո ւ յտ ե ր ի վ ր ա կ ա խ վ ա ծ բ ա ն ա ն ի ո ղ կ ո ւ յ զ ը , և վ ե ր ջ ա պ ե ս գ տ ա վ ա յ ն մ ե կ ը , որը նրա կ ա ր ծ ի ք ո վ լ ա վ ա գ ո ւ յ ն ն էր, ո ղ կ ո ւ յ զ ի ա մ ե ն ա հ ա ս ո ւ ն և ա մ ե ն ա ք ա ղ ց ր բ ա ­ ն ա ն ը ։ Նա ա յ դ բ ա ն ա ն ը պ ո կ ե ց և մ ե կ ն ե ց ո ր դ ո ւ ն ։ Ա յդ

պահին

որին մ ի ս տ ե ր

խ ա նութ

Ա րան

մտավ

երբեք % էր

մի

հա ճա խ ո ր դ ,

մի

մարդ,

տ ե ս ե լ ։ Մի օ տ ա ր ա կ ա ն ։ Խ ա -՝

ն ութ պ ա ն ն ու ճ ա ն ա պ ա ր հ ո ր դ ը գ լ խ ո վ ի ր ա ր թ ե թ և բ ա ր և ե ց ի ն ք հետո ա ն ծա ն ո թ ը ա ս ա ց .

— ^ւՒք^ն^ր ո ւ ն ե ՞ ք ։

՝— Բ լ ի թ ն ե * ր > – հ ա ր ց ր ե ց

խ ա նութպ ա նը

պատրաստակամ

մ ո ւ թ յա մ բ , — ի նչ տ եսա կ բ լի թ ն ե ր եք ուզում։ Մի ուրիշ հ ա ճ ա խ ո ր դ էլ մ տ ա վ խ ա ն ո ւ թ ։

Ա յո

հա ճախոր­

դ ը Ց ո ւ լ ի ս ի ս Ս ա ք ո լ ի ն է ր ։ Նա մ ի կ ո ղ մ կ ա ն գ ն ե ց և ս կ ս ե ց դ ի ֊ տ ե լ շ ուրջը* Նա լ ս ո ւ մ էր ա մ ե ն ի ն չ և ի ր հ ե ր թ ի ն ս պ ա ս ո ւ մ ։

— Չա միչով

ո ւ ն ե ՞ ք , — հ ար ց ր ե ց

թէիթՆեր

օտարականը

նպարավաճառին։

— Չա միչով

բլիթ ն ե՝ բ , — հա րցրեց

խ ա նութպ ա նը։

Ա յդ

դժվա ր խ ն դ ի ր էր։ — Բլիթներ չ ա մ ի չ ո ՞վ , — նորից ա սա ց ն պ ա ­ րավաճառը

հ ա մ ա ր յա

շշնջա լով։ -- Չ ա մ ի չո վ

բլիթ ներ, —

կ ր կ ն ե ց ն ա ։ Խ ա ն ո ւ թ պ ա ն ն ի ր շուրջը ն ա յ ե ց ։ Նրա ո ր դ ի ն բ ա ն ա ­ նը դ ր ե ց ս ե ղ ա ն ի ն

հոր ա ռ ջ և ։

— Հ ա յ ր ի ՚կ , – կ ա ն չե ց տ ղ ա ն ։ Հ ա յ ր ը Հ ա յ ա ց ք ը ս և ե ռ ե ց որդու վ ր ա , հ ե տ ո ա ս ա ց ա ր ա դ ,

— Ղու խ ն ձ ո ր ո ւ զ ե ց ի ր ,

ես

քեղ խնձոր

ո ւ զ ե ց ի ր , ես ք ե զ

նարինջ տ վեցի,

կոնֆետ

բա նա ն

տվեցի,

կոնֆետ

ուզեցիր,

տվեցի,

ն ա րինջ

ո ւ զ ե ց ի ր , ես ք ե զ

ես ք ե զ

բա նան

տվեցի։

Ա յ ժ մ ի ՞ ն չ ես ո ւ զ ո ւ մ ։

— Բժ թ ՚ – ա ս ա ց տ ղ ա ն ։ — հ ՞ ն չ տ ե ս ա կ բ լ ի թ ես ո ւ զ ո ւ մ , — ա ս ա ց հ ա յր ը ո ր դ ո ւ ն , —առա նց

մոռա նա լու հա ճա խ որդին

նելով նրա ն,

բ ա յց

և մ ի և ն ո ւյն

և փաստորեն

ժամանակ

պատասխա­

դ իմ ելով բոլորին,

բ ո լ ո ր ի ն , բ ո լ ո ր ն ր ա ն ց , աէքեր ո րևէ բ ա ն են ո ւ զ ո ւ մ ։

— Բլիթներ, որոնց մեջ չա մ ի չ լի ն ի ,— ա ս ա ց տ զա ն։ Կ ա տ ա ղ ո ւ թ յո ւ ն ի ց

ատա մները

ս եղմ ելով,

հ ա յր ը ի ր

պա­

տ ա ս խ ա ն ը հ ա մ ա ր յա շշնջա ց որդուն, բ ա յց փ ո խ ա ն ա կ որդա ն ն ա յե լո ւ, ն ա յե ց հա ճ ա խ ո ր դ ի ն ։

— Բ լ ի թ ն ե ր չ ո ւ ն ե մ , — 2շՆջաց ն ա , — ոչ մ ի տ ե ս ա կ ը չ ո ւ ­ ն ե մ ։ Բնչի ՞ հ ա մ ա ր ե ք բ լ ի թ ո ւ զ ո ւ մ ։ Ես ա մ ե ն ի ն չ ու ն ե մ , բ ա ւ ց ոչ բ լ ի թ ։ Ւ ՞ն չ է բ լ ի թ ը ։ ի ՞ ն չ ե ք ո ւ զ ո ւ մ ։

֊

Բ լի ՛թ ,– ասաց

օտարականը

հ ա մ բ ե ր ո ւ թ յ ա մ բ , — փ ոք ը

ե ր ե խ ա յ ի հ ա մ ա ր է։

— նույնպ ես

չո ւն ե մ ,— նորից փսքր երեխ ա

ասաց

ն պ ա ր ա վ ա ճ ա ռը ։ — Ես

ո ւն ե մ ,— խ ա նութպ ա նը

ց ո ւյց տ վեց

ո ր դ ո ւ ն , — ես ն ր ա ն խ ն ձ ո ր ե մ տ ա լ ի ս , ն ա ր ի ն ջ , կ ո ն ֆ ե տ , բ ա –

նան,

ը ն տ ի ր թ ա ն ե ր , — նա

շատ

ն ա յե ց հա ճա խ որդի

ա *ոեր $

մեջ և ա սա ց հ ա մ ա ր յա բ ա ր կ ո ւթ յա մ բ .

— Ի նչ եք ուզում։ — Ւմ ե ղ բ ո ր տ ղ ա ն , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց հ ա ճ ա խ ո ր դ ը , — հ ի ֊ վա նդ է։

Նա Լաց է չ ի ն ո ւ մ , բ լ ի թ է ո ւ ղ ո ւ մ , թ լ ի թ ն ե ր ,

մեջ չա մ իչ լի ն ի ։ Բ ա յց

որովհետև

յո ւր ա ք ա ն չյո ւր

որոնց

՝ ամեն

մ ա ր դ իր

կ յա ն ք ո վ

կ յ ա ն ք իր պ ա հ ա ն ջ ն ո ւն ի ,

է

ա պ րում

և

ո ւս տ ի ն պ ա ր ա վ ա ֊ <

ճ ա ո ի ո ր դ ի ն ն ո ր ի ց ն ա յ ե ց հորը և ա ս ա ց .

— Հ ա յր ի կ ։ Բ ա յց

ա յս

անդամ

հ ա յր ը ն ո ւ յ ն ի ս կ

չն ա յե ց որդուն։

նա

ն ա յ ե ց ա յ ն մ ա ր դ ո ւ ն , որի ե ղ բ ո ր ո ր դ ի ն հ ի վ ա ն դ էր և չ ա մ ի չ ո վ բ լ ի թ էր ո ւ զ ո ւ մ ։ Նա ա յ դ մ ա ր դ ո ւ ն ն ա յ ե ց հ ա ս կ ա ց ո ղ ո ւ թ յ ա մ բ , հա մ ա կ ր ա ն ք ո վ և մ ի ա ժ ա մ ա ն ա կ դ ե դ ջ կ ա կ ա ն ի ն չ ֊ ո ր

զ ա յր ո ւյ­

թ ո վ , ոչ թ ե ա յ դ մ ա ր դ ո ւ դ ե մ , ա յ լ ա շ խ ա ր հ ի դ ե մ , հ ի վ ա ն դ ո ւ ֊ թտան դ ե մ , վ ջ ա ի , թ ա խ ի ծ ի դ ե մ , ս ր տ ի դ ե մ , ո րը ուզու մ է ա յ ն , ինչ

ե ր բ ե ք չի

կարող

ն ա և ի ն ք ն իր դ ե մ դ/., Լր

ունենա լ։

Կ ա /իֆ ո ր ն ի ա փ

\ոթ հա զա ր մղոն

Խ ա ն ո ւ թ պ ա ն ր բ ա ր կ ա ց ա ծ էր

ո ր ո վ հ ե տ և , թ եև ինքն ա յս խ ա նութը բա – Ւթաքա

ք ա ղ ա ք ո ւ մ , իր հ ա յ ր ե ն ի ք ի ց

հ ե ռ ո ւ , բ ա յ ց չ ա մ ի չ ո վ բ լ ի թ չ ո ւ ն ե ր , չու ն եր

ա յն , ինչ հիվա նդ

ե ր ե խ ա ն էր ո ւ ղ ո ւ մ ։

Խ ա նութպ ա նը

ն ա յե ց

ո ր դ ո ւն և ա ս ա ց ա ն ծ ա ն ո թ ի ն ։

— Ի ՞նչ եք ո ւզ ո ւմ ,— խ ն ձ ո ր , նա րինջ, կ ո ն ֆ ե տ , բ ա ն ա ն , բ ա յ ց ո չ " բ լ ի թ * Նա վանդ չէ , նարինջ,

բ ա յց

ի մ որդին

շատ բա ն ե ր

է ։ Ե րեք է ուղում։

տարեկան Խ նձոր

է, հ ի ­ է ուզում,

կոնֆետ է ուզում, բա ն ա ն է ուզում։ Չ դ ի տ ե մ ինչ է

ո ւ զ ո ւ մ , ոչ ոք չ դ ի տ ե թ ե ի ն չ է ո ւ զ ո ւ մ ։ Նա պ ա ր զ ա պ ե ս ո ւ զ ո ւ մ է ։ Ն ա յո ւ մ բ ա յց

է

երբեք

ա ս տ ծ ո ւ ն և ա ս ո ւ մ ՝ տուր ի ն ձ ա յ ս , տ ո լ ը ի ն ձ ա յ ն , գ ո հ շէ ։ Մ իշ տ

ուզում

է և միշտ դժդոհ

է։

Ւսկ

խ ե ղ ճ տ ս տ վ ա ծ ի ոչ ի ն չ չո ւ ն ի տ խ ր ո ւ թ յ ո ւ ն ը ա մ ո ք ե լ ո ւ հ ա մ ա ր ։ Նա մ ա ր դ կ ա ն ց տ վ ե լ է ա մ բ ո ղ ջ ա շ խ ա ր հ ը , ա ր և ի լ ո ւ յ ս , մ ա յ ր , հ ա յր ,

ե ղ բ ա յր , ք ո ւյր ,

ռարա ն,

հ ո ր ե ղ բա յր ,

զ ա ր մ ի կ , տ ուն, հող, վ ա ­

ս ե ղ ա ն , մ ա հ ճ ա կ ա լ , խ ե ղ ճ ա ս տ վ ա ծ ա մ ե ն ինչ տ վ ե լ

է , բ ա յ ց ոչ ոք ե ր ջ ա ն ի կ շէ. բ ո լ ո ր ը ա յ դ հ ի վ ա ն դ փ ո ք ր ի կ ի ն ը ֊ ման

են,

բոլորն ա սում

են.

<րՉ ա մ ի չ ո վ բ լ ի թ տ վ ե ք » ։ — Խ ա ­

նութպ ա նը

մի

պ ա հ լուռ մ ն ա ց ,

հոգոց

հանեց

ապա

գոռաց

հ ա ճ ա խ ո ր դ ի ն , — Հաէ^իձո վ Բէիթ չ ո ւ ն ե մ ։ Նպ արավաճառն ա րքա յա կան մի թղթե

սկսեց

ա ն հ ա մ բ ե ր ո ւթ յա մ բ

կ ա տ ա ղ ո ւթ յա մ բ

ք ա յլե լ

տոպրակ վ ե ր ց ր ե ց , լա յն

և հ ա մ ա ր յա

խ ա նութում ։

բա ցեց

ա յն ,

Ն ա խ ՝ նա

ապա սկսեց

տ ո պ ր ա կ ը է&նել մ ր գ ե ր ո վ ։

— Ահա

նա րինջ, — ասա ց

ն ա , — շատ

գեղեցիկ

է։

Ահա

խ ն ձ ո ր ՝ հ ր ա շ ա լի բ ա ն է ։ Ահա բ ա ն ա ն , շ ա տ լ ա վ հ ա մ ո ւ ն ի ։ — Եվ մ ե ղ մ ո ր ե ն , ա յ դ մ ա ր դ ո ւ և նրա հ ի վ ա ն դ ե ղ բ ո ր ո ր դ ո ւ ն կ ա տ ֊ մամբ

անսահման

տոպ րակը

յի ն , — ասա ց

հա մակրա նքով

ն ա , — գուցե

լա վ բա ներ ը

լցվ ա ծ,

խ ա նութպ ա նը

հաճախորդին։ — Տա րեք

մեկնեց

փոքրիկ

նա լ ա ց շ չինի։

ս ւ ղ ա յի ն ։

փոքր

երեխա֊

Ա հա, տարեք

Մի վ ճ ա ր ե ք ։

ա յս

Ես փ ող շ ե մ

ո ւ զ ո ւ մ ։ — Եվ ա պ ա հ ա զ ի վ լ ս ե լ ի ձ ա յ ն ո վ կ ր կ ն ե ց , — չ ա մ ի չ ո վ բլի թ չունեմ։

— Սա լ ա ց է լ ի ն ո ւ մ , — ա ս ա ց ա ն ծ ա ն ո թ ը , — նա շ ա տ վ ա տ է զ գ ո ւ մ ։ Ա ս ո ւմ է ՝ Լ ա ր ի չո վ բ ւ ի թ ե մ ո ւ ղ ո ւ մ ։ Շ ա տ շ ն ո ր հ ա կալ ե մ , բ ա յ ց մ ե ն ք փ ո ք ր ի կ տ ղ ա յ ի ն խ ն ձ ո ր , ն ա ր ի ն ջ և ուրիշ բ ա ­ ներ ա ր դեն տ վել ե ն ք ։ — Ս արդը տ ոպ րա կը դրեց սե ղ ա ն ի ն ։ — Հ ի վ ա ն դ տ ղ ա ն ա ս ո ւ մ է , — ի ն ձ չ ա մ ի չ ո վ բ լ ի թ տ վ ե ք , Ո, խ ը ն – ձ ո ր ը , ոչ էլ ն ա ր ի ն ջ ը չ ե ն օ գ ն ո ւ մ ։ Ն ե ր ե ց ե ք ,— ա ս ա ց մ ա ր դ ը ։ — Գն ա մ մ յ ո ւ ս խ ա ն ո ւ թ ը փ ո ր ձ ե մ ։ Գ ուց ե ա լ ն տ ե ղ չ ա մ ի չ ո վ Բւէթ. գտնվի։

— Շ ա տ լ ա վ , բ ա ր ե կ ա մ ս , — շշք/շա/յ խ ա ն ո ւ թ պ ա ն ը , — շ ա տ լ ա վ ։ Դուք գ ն ա ց ե ք ա յ դ խ ա ն ո ւ թ ո ւ մ էլ փ ն տ ր ե ց ե ք , բ ա յ ց ն ր ա ն ք էլ չ ա մ ի չ ո վ բ լ ի թ չ ո ւ ն ե ն ։ Ոչ ոք չո ւ ն ի ։ Հ ա մ ա ր յ ա ա մ ա չ ե լ ո վ , օ տ ա ր ա կ ա ն ը խ ա ն ո ւ թ ի ց դուրս ե կ ա վ ։ Ա մ բ ո ղ ջ մ ի ր ո պ ե ն պ ա ր ա վ ա ճ ա ռ ը ի ր ս ե ղ ա ն ի ե տ և ո ւ մ կան դ ն ա ծ ն ա յ ո ւ մ էր ո ր դ ո ւ ն ։ Եվ հ ա ն կ ա ր ծ նա ս կ ս ե ց խ ո ս ե լ իր մ ա յ ր ե ն ի լե զ վ ո վ , հ ա յե ր ե ն ո վ ։

— Ա շ խ ա ր հ ը գ ծ վ ե լ է , — ա ս ա ց նա փ ո ք ր տ ղ ա յ ի ն , — պ ա ֊ տերաղմի

ա յս

օրերին, Ռ ուսա ստ ա նում,

մ եր հ ա յ ր ե ն ի ք ի ն ,

մեր

մ ա ր դ ի կ , մ իլիոնա վոր

հ ր ա շ ա լի երեխաներ

մ ր ս ո ւ մ ե ն , թ ա փ ա ռ ո ւ մ են խ ե ղ ճ

փ ոք ր

որ

ա յն ք ա ն

ա զգին,

սոված

են

մոտ

է

միլիոնա վոր

մնում։

Նրանք

ոտ ա բոբիկ, ա նօթեա ն, ն ը ֊

րա նք ա ղոթում

են մի կտոր

չոր հա րի

համար,

ք ն ե լ ո ւ ոէ

հ ա ն գ ս տ ա ն ա լո ւ տ եղի հ ա մ ա ր , մ ի գիշեր խ ա ղ ա ղ լո ւս ա ց ն ե լո ւ հ ա մ ա ր ։ Ւսկ մ ե ՞ ն ք ։ Ւնշո վ ե ն ք մ ե ն ք զ բ ա ղ վ ա ծ ա յ ս տ ե ղ ՝ Նա^ լի ֆ ո ր ն ի ա յի Իթա քա ք ա ղ ա ք ո ւմ , ա յս մ ե ծ եր կ ր ո ւմ ՝ Ա մերիկա յո ւմ ։

Ւ նչո՞վ ենք

հա գնում։

Ամեն

զ բ ա ղ վ ա ծ մ ե ն ք ։ Մենք լա վ զգեստ ներ առավոտ

հենց

որ

ելնում

ենք

ենք ա նկողնուց,

հ ա գ ն ո ւմ ենք գ ե ղ ե ցի կ կոշիկներ, հա նգիստ ք ա յլո ւ մ ենք փ ո ֊ ղ ո ց ն ե ր ո վ և ոչ ոք զ ե ն ք ո վ չի ս պ ա ռ ն ո ւ մ , կ ա մ չի ա յ ր ո ւ մ մ ե ր տներր,

կ ա մ չի

հ ա յր ե ր ի ն ։

սպ ա նում մեր

Մենք

ա վ տ ո յո վ

երեխաներին,

շրջում

հիա նում ենք գ ե ղ ե ցի կ բն ո ւթ յո ւն ո վ ,

եղ բա յր ն ե ր ի ն ,

ենք ք ա ղ ա ք ի ց

դուռս 1ւ

ուտ ում ենք կուշտ , հ ա ֊

մ ե ղ բ ա ն ե ր , ա մ ե ն գիշեր ա ն կ ո ղ ն ո ւմ հ ա նգիստ ք ն ո ւմ են ք , և ի ՞ն չ։ Մենք դժգոհում ենք ։ Մենք դեռ դժգոհ ենք ։ — Ն պ ա ր ա ֊ վ ա ճ ա ռ ը ա յ ս ա պ շ ե ց ո ւ ց ի չ ճ շ մ ա ր տ ո ւ թ յ ո ւ ն ը գ ո ռ ա ց իր տ ղ ա յ ի ե ր ե ս ի ն հ՛ա յր ա կա ն տ ա ն ջ ա լ ի ց ս ի ր ո ւ ց դ ր դ վ ա ծ ։ — Մ ե գ պ ե տ ք չ է , — ա ս ա ց ն ա , — ոչ խ ն ձ ո ր , ոչ ն ա ր ի ն ջ , ոչ կ ո ն ֆ ե տ , ոչ բ ա ­ ն ա ն , վ ա խ ե ց ի ր ա ս տ ծ ո ւ ց , տ ղ ա ս , ա յ դ բ ա ն ը մ ի ա ր ա ։ Ե թ ե ես ա յ ղ պ ի ս ի ն ե մ , ղու ի մ ո ր դ ի ն ե ս , պ ե տ ք է ի ն ձ ա ն ի ց լ ա վ ը լ ի ֊ ն ե ս ։ Ե րջա նիկ

եղիր։

Ես

դժբախտ

է բա խ տա վոր

չինքւսւ

Նա

որդո ւն

եմ,

բ ա յց

մ ա տ ն ա ց ո ւյց

դու

պետք

արավ

ետ ֊

11ա դ ո ւ ռ ը , որ խ ա ն ութի ց տուն էր տ ա ն ո ւ մ , և ո ր դ ի ն հնա ղ ա ն դ , շ ա տ մ ռ ա յ լ դ ե մ ք ո վ դուրս գ ա լ ո վ խ ա ն ո ւ թ ի ց . տ ուն մ տ ա վ ։ Նպ արա վա ճա ռը մի պա հ փորձեց վերա գտ նել իրեն։ Ւ վ ե ր . ջ ո , նա գ տ ա վ , որ ի ն ք ը բ ա վ ա կ ա ն հ ա ն դ ա ր տ վ ե լ է և կ ա ր ո ղ է հ ա ն գ ի ս տ խ ո ս ե լ խ ա ն ո ւ թ ո ւ մ ս պ ա ս ո ղ հ ա ճ ա խ ո ր դ ի ՝ Յ ո ւ լի ս ի ս Մա ք ո լ ի ի հ ե տ ։ Նա շ ո ւռ ե կ ա վ դ ե պ ի տ ղ ա ն և ա շ խ ա տ ե ց

ղը~*

վ ա ր թ լ ի ն ե լ ։ Ն ո ւ յն ի ս կ ժ պ տ ա ց .

— Ւ ՞ն չ ես ո ւ ղ ո ւ մ , փ ո ք ր ի կ Յ ո ւ լ ի ս ի ս ։ —. Ձ ա վ ա ր , — ա ս ա ց Յ ո ւ լ ի ս ի ս ը ։ ■—՚ Ւ ՞նչ տ ե ս ա կ ձ ա վ ա ր ես ո ւ զ ո ւ մ , — հ ա ր ց ր ե ց ն պ ա ր ա ֊ վա ճառը։ Վ ա ր ս ա կ ի , — ա ս ա ց Յուլիս իս ը։ — Երկու տ ե ս ա կ ձ ա վ ա ր ո ւ ն ե մ , փ ո ք ր ի կ Յ ո ւ լի ս ի ս տ ղ ա , — ա ս ա ց խ ա ն ո ւ թ պ ա ն ը , — ս ո վ ո ր ս ։կ ա ն տ ե ս ա կ ը և շուսւ ե փ վ ո ղ տ ե ս ա կ ը ։ Ե րկու տ ե ս ա կ ը ՝ հ ի ն ը և ն ո ր ը , դ ա ն դ ա ղ ե փ վ ո ղ ը և ֊-

ա ր ա դ ե փ վ ո ղ ։ ՚&ո մ ա յ ր ը ո ՞ ր տ ե ս ա կ ն է ո ւ զ ո ւ մ , Փ ո ք ր ի կ Ց ո լ ֊ լիսիս։ ասա ց♦ ։— Վ ա ր ս ա կ ի ձ ա վ ա ր ։ ^— Հ ի * ն , թ ե նոր տ ե ս ա կ ը , — հ ա ր ց ր ե ց ն պ ա ր ա վ ա ճ ա ո ր ։

Յ ո ւ լի ս ի ս ա յ դ մ ա ս ի ն մ ի պ ա հ մ տ ա ծ ե ց ,

ք^այց փ ո ք ր ի կ տ ղ ա ն չ է ր ի մ ա ն ո ւ մ , թ ե ի ն չ պ ա տ ա ս խ ա ն ի դ Խ ա ն ո ւ թ պ ա ն ը նրա փ ո խ ա ր ե ն ո ր ո շ ե ց .

«— Շ ա տ լ ա վ , — ա ս ա ց ն ա , — ես ք ե զ ն ո ր տ ե ս ա կ ը կ տ ա մ Ն ն ո ր ը ։ Վ ճ ա ր ի ր խ ն դ ր ե մ տ ա ս ն ո ւ թ ս ենթ,՝ փ ո ք ր ի կ Յ ո ւ լ ի ս ի ս ։ Ցուլիսիսը բ ա ց ե ց ափ ը ռ ի ն , որը

ք ա ռ ո ր դ ղ ո լա ր ր

և ձեռքը

երկարեց նպ ա րա վա ճա ­

վերցրեց

տ ղ ա յի բ ռ ի ց ։ Խ ա ն ո ւթ ­

պ ա նը Ցուլիսիսին վ ե ր ա դ ա ր ձ ր ե ց փ ոդի մ ա ն ր ո ն ր ա ս ե լո վ «

— Տա սնութ ս ե ն թ . տ ա ս նին ը, քսա ն և մի հինգնոց և հինդ։

քսան

Շ նո ր հ ա կ ա լո ւթ յո ւն , փոքրիկ Յ ո ւլի ս ի ս ։

— Շ ն ո ր հ ա կ ա լ ո ւ թ յ ո ւ ն , ս ր ր >— պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Յ ո ւ լ ի ս ի ս ր ։ ն ա վ ե ր ց ր ե ց ձ ա վ ա ր ի տ ո ւ փ ը ե խ ա ն ո ւ թ ի ց դուրս ե կ ա վ ։ Շ ա տ դ ժ վ ա ր էր նրա հ ա մ ա ր ա յ դ ա մ ե ն ը հ ա ս կ ա ն ա լ ։ ր աններն էին՝ ծա ռի

վրա , հետո

Ս կ զ բ ո ւ մ ծի

չա մ ի չո վ բլի թ ն երբ և ապա

ն պ ա ր ա վ ա ճ ա ռ ը , որ ի ր ո ր դ ո ւ հ ե տ խ ո ս ո ւ մ էր ա ն ծ ա ն ո թ լ ե զ վով։

Յ ա յց , թ եկուզ ա յդ պ ե ս ,

քրրա կան

էր։ Փ ողոցում

ա ն ո ւ մ էր մ ի շ տ , ե ր բ

ա յդ ա մենը ա յնքա ն հ ե տ ա ք ը ր ֊

փոքրիկ տղան

շատ

ոստ ոստ եց,

ո ւ ր ա խ էր լ ի ն ո ւ մ

ինչպ ես

և սկսեց

տ ուն

վ ա զ ե լ , ձ ե ռ ք ի ն ն պա րա վ ա ճ ա ռ ի տ վ ա ծ փ ա թ ե թ ը ։

Գ Լ Ո հ հ »

ԿՅԱ ՆՔՈՒՄ ՄԻՇՏ Վ Ի Շ Տ ԿԼԻՆԻ

Տիկին

Մ ա ք ո լ ի ն խ ո հ ա ն ո ղ ո ւ մ պ ա տ ր ա ս տ ե լ էր ս ե ղ ա ն ը

և

ս պ ա ս ո ւ մ էր իր Հ ո մ ե ր ո ր դ ո ւ ն , որը ն ա խ ա ճ ա շ ե / ո ւ պ ի տ ի դ ա ր ։ Նա ձ ա վ ա ր ի ց

պ ա տ ր ա ս տ վ ա ծ ճա շը դ ն ո ւ մ էր

սեղանին,

երբ

ո ր դ ի ն խ ո հ ա ն ո ց մ տ ա վ ։ Մոր հ ա յ ա ց ք ը շ ա տ ա-րագ ս ա հ ե ց ո ր ­ դու վ ր ա յ ո վ , բ ա յ ց ն ա հ ա ս կ ա ց ա վ , որ ն ա խ ո ր դ գ ի շ ե ր վ ա ե ր ա ­ զ ի ց մ ն ա ց ա ծ տ ա ր օրինա կ ա ր տ ա հ ա յտ ո ւթ յո ւն ը

դ ե ռ և ս ա կ ր ն •*

բա խ

է ր ։ Թ ե և Հ ո մ ե ր ը չ է ր հ ի շ ո ւ մ , որ ք ն ի մ ե ջ լ ա ց էր ե ղ ե լ ,

բ ա յց

նրա տ ր ա մ ա դ ր ո ւ թ յ ո ւ ն դ ը ն կ ա ծ է ր , ի ն չ պ ե ս ս ո վ ո ր ա բ ա ր

լ ի ն ո ւ մ է վ շ տ ի ց հ ե տ ո ։ Ն ո ւ յն ի ս կ ն ր ա ձ ա յ ն ը ա վ ե լ ի խ ո ր ն էր և մեղմ։

— Շա տ երկար ե մ ք ն ե լ, — ա սա ց ն ա , — ա յժ մ մ ո տ ա վ ո ­ րապես

ինն

անց է

քսան

րոպ ե։

I* նչ

է պատահել

Ժ ա մա –

ց ո ւյց ի ն ։

— Դու շ ա տ ես ա շ խ ա տ ո ւ մ , — ա ս ա ց

տիկին Մ ա քոլին, – <

պ ետ ք է նաև հա նգստ ա նա ս։

— Ես շ ա տ չ ե մ ա շ խ ա տ ո ւ մ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — բ ա ց ի այդ^ վւսղը կ ի ր ա կ ի է։ Նա ղոքթր

ա ռա վ ո տ յա ն կ ր կ ն ա կի

պ ա տ րա ստ վում

աղոթքն

ա րեց,

մ ի ա յն

եր կ ա ր թ վ ա ց ։ Հ ե տ ո էր

թե

վերցրեց

ո ւ տ ե լ, կ ա ն գ ա ռ ա վ

ա յ դ օրը գդտ լը

և գդտ լը

ա–

և երբ ուսում­

ն ա ս ի ր ե ց տ ա ր օ ր ի ն ա կ ձ և ո վ ։ Տ ղ ա ն ն ա յ ե ց մ ո ր ը , որ զ բ ա ղ վ ա ծ էր ի։ ո հ սւ ն ո ց ո ւ մ ։

— Սաղրի կ , — ա ս ա ց ն ա ։ — Ւ՚ * նշ է, Հ ո մ ե ր , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց տ ի կ ի ն Մ ա ք ռ լ ի ն , ա– ռ ա ն ց շ ո ւռ գ ա լ ո ւ ։

— Երեկ

զիջեր,

աշխատա նքից

գ ա լո ւ ց

հետ ո,

քեղ

հ ետ

չ խ ո ս ե ց ի , — ա ս ա ց ն ա , — բ ա յ ց դու ի ն ձ ն ա խ ա զ գ ո ւ շ ա ց ր ե լ է ի ր , որ ա ւդպես կ ա ր ո ղ է լ ի ն ե լ ։ Ես չ է ի կ ա ր ո ղ խ ո ս ե լ ։ Տ ո ւ ն գ ա լո ւ ճ ա ն ա պ ա ր հ ի ն ես հ ա ն կ ա ր ծ

սկսեցի լա ց

լինել։

Դու

գիտես,

որ ես ե ր բ ե ք լ ա ց չ ե մ ե ղ ե լ , ն ո ւ յ ն ի ս կ ի մ շա տ փ ո ք ր ե ղ ա ծ ժ ա ­ մա նակս

ինչպ ես

նաե

դ պ ր ո ց ո ւմ , երբ ինձ

հետ

որևէ տ հա ճ

բ ա ն է պ ա տ ա հ ե լ ։ Ես մ ի շտ ա մ ա չ ե լ . ե մ լ ա ց լ ի ն ե լ ո ւ ց ։ Ց ո ւ լ ի ֊ ս ի ս ր )/ ո ւ յն պ ես դրանից։ զ սպ ել։

,լա ց չի լ ի ն ո ւ մ ,

Ս ա յց ե ր ե կ

Ես լ ա ց

եղա

գիշեր,

որովհետև,

դ ե , ի նշ օ գ ո ւտ

ես պ ա ր զ ա պ ե ս չ կ ա ր ո ղ ա ց ա ի ն ձ

և ն ո ւ յ ն ի ս կ չ ա մ ա չ ե ց ի ի մ լ ա ց ի ,զ ; 1 ա ց ն

ս կ ս ե լ ո ւ ց հ ե տ ո ես չ կ ա ր ո ղ ա ց ա ուղիղ տուն գ ա լ ։ Հ ա ս ա մ ի ն չ և Ւ թ ա քտ յի

Գինիները և հետո % որով հետ ե

դ ե ռ լ ա ց էի լ ի ն ո ւ մ ,

հեծ ա նիվս ք շե ց ի ք ա ղա ըի մ ի ջո վ , մ ի ն չև մ ի շնա կա ր գ դ պ ր ո ցը ։

ճա նս ։ պարհին

անցա

մի

տան

մոտով,

որտեղ նա խ ա պ ես

մ ա ր դ ի կ , ո ւ ր ա խ ա ն ո ւ մ էին։, ի ս կ ա ՚ ՏԴ մամ՛ին՛ տ ո ւ ն ր մ ո ւ թ ի մ ե ջ է ր ։ Ես ա յ դ մ ա ր դ կ ա ն ց մ ի հ ե ռ ա դ ի ր էի տ ա ր ե ր ՝@եղ հ ա յտ ն ի է , թ ե դա ի ն չ տ ե ս ա կ հ ե ռ ա գ ի ր է ր ։ Ա յն ո ւ հ ե տ և ք ա ղ ա ք վ ե ր ա դա րձա և հ ե ծա նի վս քշեցի

փ ո ղ ո ց ն ե ր ո վ ., ն ա յ ե լ ո վ ա մ ե ն ին՛­

չի,

տ եղերին , որոնք

բոլոր

շե ն քե ր ի ն , բոլոր

ծ ա ն ո թ են ի ն ձ ։ Ա յ դ ժ ա մ ա ն ա կ իսկա պ ես տեսա կանց,

որոնք

մ ա ն կ ո ւթ յո ւն ի ց

կ ա ր ծ ե ս ա ռ ա ջ ի ն ա ն գ ա մ , ես

Եթասք ա ն և ի ս կ ա պ ե ս ճ ա ն ա չ ե ց ի

ա պ րում

են

Ւ թ ա ք ա յո ւ մ ։

Տո լ որը

ա յն մ ա ր դ ­

լա վ

մա րդիկ

է ի ն ։ Ես վ ի շ տ զ գ տ ց ի բ ո լ ո ր ի հ ա մ ա ր ե ն ո ւ յ ն ի ս կ ա ղ ո թ ե ց ի , որ նրանց

ոչինչ

չպ ա տ ա հի։

Դրանից

հետ ո

ւբա դարեցի

լա լ։

Ե ա ր ծ ո ւ մ է ի , որ մ ա ր դ ե ր բ ե ք լ ա ց չի լ ի ն ի , ե ր բ մ ե ծ ա ն ա , չ ա ­ փահաս

ր բս ոն ա ,

բ ա յց

թ վ ո ւ մ I;, որ հ ե ն ց

մա րդր սկսում լա ց լինել սկսում նրա

է հասկանալ

ա լդ ժ ա մ ա ն է ս կ

է

ո ր ո վ հ ե տ և ա յ դ ժ ա մ ա ն ա կ է , որ նա

ա մ ե ն ի ն չ ։ — հա մ ի ւղահ լ ս ե ց ,

ձ ա յ ն ր ն ո ւ յ ն ի ս կ ա վ ե լի

ի ն չ , որ մ ա ր դ ճան ա չ ո ւ մ /,

դո։ սոլ դ ա ր ձ ա վ ։ — Դ ր եթ ե

հետ ո ամեն

կա մ վատ է կ ա մ տ խ ո ւր,— ասա ց

նա և ս պ ա ս ե ց , որ մ ա տ ը մ ի բ ա ս ա ս ի , բ ա յ ց մ ա յ ր ը չ խ ո ս ե ց , ն ո ւ յ ն ի ս կ շ ո ւռ չ ե կ ա վ ի ր գ ո ր ծ ի ց ։

— Ւնչո՞լ է ա յդ պ ե ս , — հ ա ր ցր ե ց որդի ն։ Տիկին

Մ ա քոքին

սկսեց խ ո ս ել,

Բա 19

տ Ղա ձՒ

չդա րձա վ։

— Դու ի ն ք դ կ հ ա ս կ ա ն ա ս , — ա ս ա ց ն ա , — ոչ ոք չի կ ա ր ո ղ քեզ բա ցա տ րել։ պատճառը։

Ամեն

մա րդ ինքն

իր

ձևով է

գտ նում

դրա

Եթե կ յ ա ն ք ը տ խ ո ւ ր է, ա զ ն ի վ կ ա մ հ ի մ ա ր , դրա

պատճառը մա րդն

է։

Ե թե հա ր ո ւս տ

է և գ ե ղ ե ց կ ո ւթ յա մ բ

լե­

ց ո ւ ն , ո ւ ր ե մ ն ի ն ք ը , մ ա ր դ ն է ա յ դ պ ի ս ի ն և ոչ թ ե նրա շ ր ջ ա պ ա ­ տը։

Ա յդ պ ե ս է ։

Ե թ ե ո րևէ

բա ն

վ ա տ է,

տղեղ

կամ խեղճ,

միշտ ի ն ք ը , մ ա րդն է ա յ դ պ ե ս , և յո ւր ա ք ա ն չյո ւր մ ա րդ ի նք ն իր մ ե ջ մ ի ա շ խ ա ր հ է ։ Յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յո ւ ր մ ա ր դ մ ի ա մ բ ո ղ ջ ա կ ա ն ա շ խ ա ր հ է, որ նա կ ա ր ո ղ է վ ե ր ա կ ա ռ ո ւ ց ե լ և ս ի ր ե լի մ ա ր դ կ ա ն ց ցով

բնա կ եցնել,

եթե

նրա

լ ց ն ե լ ա տ ե լի մ ա ր դ կ ա ն ց ո վ , տ ե լո ւթ յա ն ։

սիրտը ընդունա կ

է սիրո,

կամ

ե թ ե նրա ս ի ր տ ը ը ն դ ո ւ ն ա կ է ա ֊

Ա շխ ա րհք պ ե տ ք է վ ե ր ա կ ա ռ ո ւց վ ի

նրա մ ե ջ ա պ ֊

րող

յո ւր ա ք ա ն չյո ւր

անհատի

կողմիր։

Վ երա կա ռուցվի ա մեն

օ ր , ի ն չ պ ե ս ա ն կ ո ղ ի ն ն ու ա յ ն տ ո ւ ն ը , ո ր տ ե ղ ն ո ւ յ ն մ ա րդիկ ն՝ ե ն ա պ ր ո ւ մ ։ Ա յ դ մ ա ր դ ի կ մ ի շ տ ն ո ւ յ ն ն ե ն , բ ա յ ց և նուքն մ ա ֊ մա նա կ միշտ փ ոփ ոխ վում են։ Մ ա յր ն

ա յժ մ

ի ն չ ֊ո ր

գործով

զբա ղվա ծ

էր բ ա կ տ ա ն ո ղ

մուտ քի մ ո տ . Հ ո մ ե ր ը չէր տ ե ս նում նրա ն, բ ա յց շա րունա կում էր խ ո ս ե լ հ ե տ ը .

— Ի ն չո ՞ ւ ե ր ե կ գ ի շ ե ր , տ ուն գ ա լ ի ս , ես լ ա ց ե ղ ա , — հ ա ր ց ֊ ր ե ց ն ա ։ — Ես ե ր բ ե ք ա յ ն պ ե ս չ ե մ զ գ ա ց ե լ , ի ն չ պ ե ս զ գ ա ց ի ա յ.դ ժ ա մ ա ն ա կ ։ Չ ե մ հ ա ս կ ա ն ո ւ մ ։ Եվ ե ր բ դ ա դ ա ր ե ց ի լ ա ց լ ի ն ե լ ո ւ ց , ին չո ՞ւ

չէի կա րո ղ ա նո ւմ

խ ո ս ե լ, ին չո ՞ւ

ա ս ե լ ո ւ ո չ ի ն չ չո ւ ն ե ի

ո չ ք ե զ , ոչ էլ ի ն ք ս ի ն ձ ։ Տիկին

Մ ա քոլին

պատասխանեց

հեռվից ք բ ա յց

ա յնքա ն

հ ս տ ա կ ձ ա յ ն ո վ , որ տ ղ ա ն նրա յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յ ո ւ ր բ ա ռ ը ա ն ս խ ա լ

ւսե 9 •

— Կ ա ր ե կ ց ո ւ թ յ ո ւ ն ն է ր , որ ք ե զ ս տ ի պ ե ց լ ա ց լ ի ն ե լ , – ֊ ա ֊ ն ա , — կ ա ր ե կ ց ո ւ թ յ ո ւ ն ը • կ ա ր ե կ ց ո ւ թ յ ո ւ ն ոչ թ ե ա յ ս կ ա մ

սաց

ա յ ն ա ն հ ա տ ի ն կ ա տ մ ա մ բ , որ տ ա ռ ա պ ո ւ մ է, ա յ լ ա մ ե ն ի ն չ ի , ա մ ե ն ի ն չ ի է ո ւ թ յ ա ն ն կ ա տ մ ա մ բ ։ Ե թե մ ա ր դ ը խ ի ղ ճ չ ո ւ ն ի , նա ա ն մ ա ր դ կ ա յի ն է, նա դեռ ի ս կ ա պ ե ս մ ա ր դ չէ, որով հետ և կ ա ֊ մա ր-

ր ե կ ց ա ն ք ի ց է ծ ն վ ո ւմ բ ո ւժ ի չ բ ա լա ս ա ն ը ։ Մ ի ա յն բա ր ի

դ ի կ ն են լ ա ց լ ի ն ո ւ մ ։ Ա յն մ ա ր դ ը , որ լ ա ց չի լ ի ն ո ւ մ ա շ խ ա ր հ ի վշտի հա մա ր,

նա ա վ ե լի

ստոր

է, քա ն

ա ղ բ ը , ո րի վ ր ա յ ո վ

ք ա յլո ւմ է, որովհետ և ա ղբը դեռ սնում է ս երմ ը, ա ր մա տ ը, ծ ի ֊ լը և ծ ա ղ ի կ ը , իսկ ա ռ ա ն ց խ ղճ ի գին

մերկ

է,

ո չ ի ն չ չի

և կա րեկցա նքի մարդու հո֊

կա րող սնուցե լ,

բա ց ա ռ ո ւթ յա մ բ

բ ա ր տ ա վ ա ն ո ւ թ յա ն , որը, ի վերջո, կարող է մա րդուն

ա ն֊

ա ռ ա ջ ֊։

նորդել ս պ ա ն ո ւթ յա ն , լա վ բա ն եր ի ս պ ա ն ո ւթ յա ն , կա մ ն ո ւ յ ն ֊ ի ս կ մ ա ր դ կ ա յի ն կ յա ն ք ի ս պ ա ն ո ւթ յա ն ։ Տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն խ ո հ ա ն ո ց վ ե ր ա դ ա ր ձ ա վ և ս կ ս ե ց մ ի նոր գործով

զ բա ղ վ ե լ,

մի գործ,

որի ա ն հ ր ա ժ ե շ տ

չլինելը

ն ո ւյն ֊

^ լէն ի , — ասա ց տիկին

Մ ա քո֊

իսկ Հոմերը հա սկա ցա վ։

— Կ յա ն քո ւմ մ իշտ վիշտ

լի ն , — ս ա կ ա յն ա յդ բ ա ն ի գ ի տ ա կ ց ո ւթ յո ւն ը չպ ե տ ք է մա րդուն հուսա հա տ եցնի։

Լավ մ ա ր դ ը պ ի տ ի

ա շխ ա տ ի վ ե ր ա ց ն ե լ ա յդ

վիշտ ը* Հ ի մ ա ր ը նույնիս կ տ յդ վիշտ ը չի տ ե ս նում , քա ն ի դեռ ա յ ն չի զ գ ա ց ե լ ի ր մ ա ր մ ն ի վ ր ա ։ Իսկ չա ր մ ա ր դ ը ա վ ե լի կ խ ո ֊ ր ա ցն ի ա յդ

վ ի շ տ Ը> ա մ ե ն ո ւ ր ե ք ,

ս փ ռ ե լ ո վ ։ Ս ա կ ա յ ն բ ո լ ո ր ն էլ

ի ր շուրջը ա վ ե ր ա ծ ո ւ թ յ ո ւ ն

անմեղ

են,

որովհետ և ինչպ ես

չա ր մ ա ր դ ը , ա յ ն պ ե ս էլ հ ի մ ա ր և լ ա վ մ ա ր դ ը ի ր ե ն ց կ ա մ ք ո վ չ ե կ ա ն ա յ ս տ ե ղ և ոչ էլ ո չ ն չ ի ց ս տ ե ղ ծ վ ե ց ի ն ։ ն ր ա ն ք ծ ն ո ւ ն դ են բ ա զ մ ա թ ի վ ա շխ ա րհների և մ ա ր դ կա յի ն

տ արբեր ս ե ր ո ւն դ ն ե ֊

ր ի ։ Չ տ ր ե ր ը չ գ ի տ ե ն , որ ի ր ե ն ք չա ր են և հ ե տ և ա բ ա ր ՝ ա ն մ ե ղ ե ն ։ Չ ա ր մ ա ր դ ո ւն պ ե տ ք է ն ե ր ե լ ա մ ե ն օ ր * ն ր ա ն պ ե տ ք է ս ի ­ րել,

որո վ հետ և մ ե ր յո ւր ա ք ա ն չյո ւր ի ց

մի մաս

կա ա շ խ ա ր հ ի

ա մ ե ն ա չ ա ր մ ա ր դ ո ւ մ ե ջ , ի ն չ պ ե ս որ ն ր ա ն ց ի ց մի մ ա ս կա մ ե ր մ ե ջ ։ ն ա մ ե ր ն է, մ ե ն ք ՝ ն ր ա ն ը ։ Մ ե զ ա ն ի ց յո ւ ր ա ք ա ն չ յո ւ ր ը մ յ ո ւ ­ սից անջա տ չ է ։

Գ եղջ ուկի ա ղ ո թ ք ը ՝ իյք ա ղ ո թ ք ն է, մ ա ր ղ ա ս –

պ ա ն ի ո ճ ի ր ը ի մ ո ճ ի ր ը ։ Ա ն ց յ ա լ գ ի շ ե ր ղու լ ա ց ե ղ ա ր , ո ր ո վ հ ե ­ տև սկսեցիր հա սկա նա լ ա յս բ ա ն ե ր ը ։ Հ ո մ ե ր Մ ա քոլին ձա վա րի վրա կա թ լց ր ե ց և սկսեց ն ա խ ա ճ ա շ ե լ։ ն ա հ ա ն կ ա ր ծ զ ղ ա ց , որ վ ե ր ջ ա պ ե ս կ ա ր ո ղ է ո ւ տ ե լ ։

Գ 1։ Ո հ հւ

ԲՈԼՈՐ ՀՐԱ ՇԱ ԼԻ ՍԽԱԼՆԵՐԸ

Յ ո ւ լի ս ի ս Մ ա ք ո լ ի ն և ա շ խ ա ր հ ո ւ մ նրա լ ա վ ա գ ո ւ յ ն ը ն կ ե ր ը 1 է ա յ ո ն ե լ Բ ե բ ո տ ը ՝ Մեծն է ա յ ո ն ե լ ը , մ տ ա ն Մ ա ք ո լ ի ն ե ր ի խ ո հ ա ­ նոցը։

Բ ո լո ր ո վ ի ն

վրա , թ եև նրանք

չպ ետ ք

Լ ա յո ն ե լ ը

միա սին էին մա ն

նում, ինչպ ես հանգիստ

ու

է կա սկա ծել

ա յս

բա ր ե կ ա մ ո ւթ յա ն

ա մբողջ վեց տ ա րով Ց ուլիսիսից գա լիս

և միշտ

մեծ

է։

ի ր ա ր հ ե տ էին լ ի ֊

ա ն ո ւ մ են լ ա վ ա գ ո ւ յ ն բ ա ր ե կ ա մ ն ե ր ը ՝ ա յ ս ի ն ք ն անհոդ,

կարիք զգա լու է

առանց

նո ւյնի ս կ

իրար

հ ետ

խ ո ս ե լո ւ

՚ — Տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ,— ա ս ա ց Լ ա յ ո ն ե լ ր , — ես եկ ա թ ո ւ յ լ տ ր ֊ վ ո ւ թ յ ոսև խ ն դ ր ե լ ո ւ ։ Եարո ղ է Յ ո ւ լ ի ս ի ս ր ի ն ձ հ ետ հ ա ն ր ա յ ի ն գ ր ա դ ա ր ա ն գ ա լ ։ –Չրոջս՝ Էիլիա ն ի գ ի ր ք ը պ ե տ ք է փ ո խ ե մ ։

— է ա տ լ ա վ , Լ ա յ ո ն ե լ , — ա ս ա ց տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն , — թ ա ՏՑ չ ե ս , ի ն չ ո ՞ ւ Օ գ ի ի , Ա լֆ ի , Շ ե կ ի ե

ինշո ւ դու մ յ ո է ս ն ե ր ի հ ետ

մ յ ո ւ ս տ ղ ա ն ե ր ի հետ չ ե ս խ ա ղ ո ւ մ ։

— Նրանք, – ս կ ս ե ց

էա յ ո ն ե չ ը

և հանկարծ

կանգ ա ռա վ

շ փ ո թ վ ա ծ ու ա մ ո թ ա հ ա ր ։ Մի ր ո պ ե հ ե տ ո ն ա ն ո ր ի ց ս կ ս ե ց ։ — վռնդեցին, — ասաց

նրա նք ինձ

նա , — նրա նք ինձ

չեն ս ի -

ր ո ւ մ , ո ր ո վ հ ե տ և ես ա պ ուշ ե մ ։ — Նա ն ո ր ի ց կ ա ն գ ն ե ց և ն ա ֊ յ ե ց ի ր լ ա վ ա գ ո ւ յ ն ը ն կ ե ր ո ջ մ ո ր ը ։ — Ես ա պ ուշ չ ե մ , չ է ՞ , տ ի ֊ կին Մ ա քոլի։

— Ոչ,

Լ ա յո ն ե լ ,

դու ա պ ուշ չ ե ս , — ա ս ա ց

տիկին

Մ ա քո֊

լ ի ն , — դու մ ե ր թ ա ղ ի ա մ ե ն ա լ ա վ տ ղ ա ն ե ս ։ Տ ա յ ց մ ի ն ե ղ ա ց ի ր մ յ ո ւ ս տ ղա ն ե ր ի ց , ո ր ո վ հ ե տ և ն ր ա ն ք բ ո լ ո ր ն էլ ն ո ւ յ ն պ ե ս հ ր ֊ ր ա շ ա լի տ ղ ա ն ե ր են։

— Չ ե մ ն ե ղ ա ն ո ւ մ , — ա ս ա ց Լ ա յ ո ն ե լ ր , — ես ն ր ա ն ց բ ո շ ո * ր ի ն էլ ս ի ր ո ւ մ 1>մ։ Ս ա կ ա յ ն ա մ ե ն ա ն գ ա մ , ե ր բ խ ա ղ ի ը ն թ ա ց ֊ ք ա մ մի փ ո ք ր ոիոոլ ե։\ անա/1 ք ն ր ա ն ք ի ն ձ վ ռ ն դ ո ւ մ ե ն ։ Ն ր ֊ բ ա ն ը ինձ ն ա լն ի ո կ հ ա յ հ ո յ ո ւ մ են, տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ։ Ա ն դ ա մ ի մ ամենափոքր վ ա կ ա ն է,

ս խ ա լ ի հ ա մ ա ր ն ր ա ն ք բ ա ր կ ա ն ա մ են վ ր ա ս ։

Լ ա յ ո ն ե լ » , ա ս ո ւ մ են ն ր ա ն ք ։ ե վ

հ ե ն ց որ ա յ դ պ ե ս

ա ս ո ւ մ են, և Ա հ ա ս կ ա ն ո ւ մ ե մ , որ ի մ հ ե ռ ա ն ա լ ո ւ ժա մ ա ն ա կն էֆ Երբեմն

ես ն ո ւ յ ն ի ս կ հ ի ն գ ր ո պ ե շ ե մ դ ի մ ա ն ո ւ մ ։ Ե ր բ ե մ ն

ես

ս խ ա լ ե մ թ ո ւ յ լ տ ա լ ի ս խ ա ղ ի հ ե ն ց ս կ գ բ ի ց ։ Եվ ն ր ա ն ք ա ն մ ի ֊ ջտ ս լես ա ս ո ւ մ են , « Հ ե ր ի ք է, Լ ա յ ո ն ե լ » ։ Ես ն ո ւ յ ն ի ս կ շ ե մ հ ա ս ֊ կ ա ն ո ւ մ , թ ե ի ն չ ս խ ա լ ե մ ա ր ե լ , ի նշ են ն ր ա ն ք պ ա հ ա ն ջ ո ւ մ , որ ես ա ն ե մ ։ Ես ո ւ զ ո ւ մ ե մ ի մ ա ն ա լ ի մ ս խ ա լ ը , բ ա յ ց ի ն ձ չի բ ա ց ա տ ք ո ւ մ ։

Ամեն շա բա թ

նրանք ինձ

ոչ ոք

վռ նդո ւմ են։

Յ ո է յի ս ի ս ր մ ի ա կ ն է, որ չի լ ք ո ւ մ ի ն ձ ։ Ւմ մ ի ա կ խ ա զ ը ն կ ե ր ը նա է։ Չ տ յ գ մ ի օր ն ր ա ն ք պ ի տ ի զ ղ ջ ա ն ։ Ե րբ ժ ա մ ա ն ա կ ը գ ա , և նրա նք ինձ մոտ գա ն,

որ օ գ ն ե մ ի ր ե ն ց , ա յ ո ,

տիկին Մ ա ք ո ֊

լ ի , ես ա ն պ ա յ մ ա ն պ ի տ ի օ գ ն ե մ ն ր ա ն ց , և ա յ ղ ժ ա մ ա ն ա կ ն ր ֊ րա նք պիտի կտա ք։

զ ղ ջ ա ն , որ

միշտ վռնդեւ

են ի ն ձ ։ Մի ք ի չ ջուր

— Խ նդ ր ե մ , է ա յո ն ե լ, — ա ս ա ց տ իկին Մաքոքին հ տ ղ ա յի ն մ ի բ ա ժ ա կ ջուր տ վ ե ց , որը նա ա գ ա հ ո ր ե ն խ մ ե ց ։ Խ մ ե լի ս նա ա յ ն պ ի ս ի ձ ա յ ն էր հ ա ն ո ւ մ , ի ն շ պ ի ս ի ն հ ա ն ո ւ մ են ե ր ե խ ա ն ե ր ը , ե ր բ ն ր ա ն ց հ ա մ ա ր ջուրը դ ե ռ և ս

ա շ խ ա ր հ ի ա մ ե ն ա չ ա վ խ ր ֊–

մ ի շ ք ն է։ Լա յոնելը դ ա րձա վ ընկերոջը*

— Դու ջուր շե ս ո ւ ղ ո ւ մ , 8 ա ք ի ս իս , — հ ա ր ց ր ե ց նաէ Յ ո ւ լի ս ի ս ր գ լ խ ո վ դ ր ա կ ա ն ն շ ա ն ա ր ե ց , և տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն մ ի բ ա ժ ա կ էլ ն ր ա ն

տ վ ե ց ։ Երբ

նա խ մ ե ց ջո ւ ր ը , Է ա յո ն ե լն

ասա ց♦

— Ա յժ մ կա ր ո ՞ղ ենք հա ն ր ա յի ն գրա դա րա ն գ ն ա լ, տ իկին Մ ա քոլի։ Ե րկու ը ն կ ե ր ն ե ր ը տ ն ի ց դ ա ր ս ե կ ա ն ։ Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո լ ի ն , ն ա խ ա ճ ա շ ե լ ի ս դ ի տ ե լ էր իր ե ղ բ ո ր ը ր Երբ ե րկ ու տ ղ ա ն ե ր ը գ ն ա ց ե լ է ի ն , նա ա ս ա ց տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ի ն *

— Մ ա ր կ ո ւ ս ը փ ո ք ր ժ ա մ ա ն ա կ ն.ր ա ն էր 3 ու լ ի ս ի ս ի ն ։ — Ե նչ ես ո ւ զ ո ւ մ ա ս ե լ , — հ ա ր ց ր ե ց տ ի կ ի ն Մ ա քոլինէ ■— Դու գ ի տ ե ս , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — թ ե ի ն շ պ ի ս ի ն է Ց ո ւ լ ի ֊ ս ի ս ը , ա մ ե ն ի ն չ ո վ հ ե տ ա ք ր ք ր վ ո ղ , մ ի շ տ դ ի տ ո ղ ։ Ե ր բ ե ք ո չի ն չ չի ա ս ո ւ մ , բ ա յ ց ա մ ե ն ի ն չ ի ց մ ի բ ա ն ե զ ր ա կ ա ց ն ո ւ մ է։ Ս իրում է բ ո լ ո ր ի ն ե բ ո լ ո ր ն էլ ս ի ր ո ւ մ են ն ր ա ն ։ Նա շ ա տ բ ա ռ ե ր չգ ի ~ տ ի ։ ն ա չի կ ա ր ո ղ կ ա ր դ ա լ , բ ա լց կ ա ր ո ղ ես ն ր ա ն մ ի շ տ հ ա ս ֊ կա նա լ,

պարզապես

գ ի տ ե լ ո վ նրա ւ/ե մ ր ր ։

Գրեթե

միշտ

կա ֊

րելի է հ ա ս կա նա լ, թ ե ինչ է ա ս ո ւմ , նո ւյնի ս կ ա յն դեւզքում, ե ր բ ոչ մ ի բ ա ռ չի ա ր տ ա ս ա ն ո ւ մ ։ Մ ա ր կ ո ւսն էլ ա յ դ պ ե ս է ր ։

— Մ ւսրկուսն ու Յ ո ւ լի ս ի ս ր հ ա ր ա զ ա տ

եղբա յր ն ե ր

ե ն , —<

ա ս ա ց տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն , — ա Էնպես որ , բ ն ա կ ա ն է, որ Ց ո ւ լ ի ս ի ֊ սը ն մ ա ն լի ն ի ե ղ բ ո ր ը , բ ա յ ց ն ր ա ն ք լ ր ի վ ի ր ա ր ն մ ա ն չ ե ն ։

— Յ ո ւ լի ս ի ս ր մ ի օր մ ե ծ մ ա ր դ է դ ա ռ ն ա լ ո ւ , ա յ ն պ ե ս չէ , մա , — ա սա ց Հո մերը,

— Ո չ , — Ժ պ տ ա ց տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն , — ո չ, ես ա յ դ պ ե ս չ ե մ կ ա ր ծ ո ւ մ , բ ո լ ո ր դ ե պ ք ե ր ո ւ մ ոչ ա շ խ ա ր հ ի հ ա մ ա ր , բ ա յ ց

ան֊

շուշտ նա մ ե ծ է լի ն ե ւ ո ւ , ո ր ո վ հ ե տ և նա ա յ ժ մ էլ մ ե ծ է։

— Մ ա ր կ ո ւ ս ը ն ո ւ յ ն պ ե ս մ ե ՞ ծ է ր, ե ր բ փ ո ք ր է ր , — ա ս ա ց Հոմերը։

— Դ ուք բ ո լ ո ր դ

ն մ ա ն ո ւ թ յ ո ւ ն ն հր ո ւ ն ե ք , — ա ս ա ց

տիկին

Մա ք ո լ ի ն , — բ ա յ ց ոչ շ ա տ ։ Մ ա ր կ ո ւ ս ը ք ե զ ն մ ա ն ա ն հ ա ն գ ի ս տ չէ ր ։ Նա է լ, ա ն շ ո ւ շ տ , ա ն հ ա ն գ ի ս տ էր, բ ա յ ց ի ր ձ և ո վ ։ Ց ո ւ լ ի ֊ ս ի ս ը ս ի ր ո ւ մ է դուրս գ ա լ , ն ա յ ե լ մ ա ր դ կ ա ն ց , ի ս կ նա ա մ ա շ ֊ կ ո տ էր և հ ա ճ ա խ մ ե ն ա կ էր մ ն ո ւ մ ։ Մ ա ր կ ո ւս ը ս ի ր ո ւ մ էր կ ա ր ֊ դ ա լ, երա ժշտ ութ յուն նստել

լսել,

երբեմն

էլ

պարզապես

պարապ

կա մ գնա լ երկա ր ճ ա ն ա պ ա ր հո ր դ ո ւթ յո ւննե ր ի ։

— Յ ուլիս իս ր անշուշտ սիրում է Մ ա րկուս ին, — ա ս ա ց Հ ո ֊ մերը։

— Յ ո ւ լի ս ի ս ր բ ո լ ո ր ի ն ս ի ր ո ւ մ է , — ն կ ա տ ե ց տ ի կ ի ն Մ ա քո լին, —

ն ա ա շ խ ա ր հ ի բ ո լ ո ր մ ա ր դ կ ա ն ց ս ի ր ո ւ մ է։

— Ա ն շո ւ շ տ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — բ ա յ ց նա Մ ա ր կ ո ւ ս ի հ ա ն ֊ դ ե պ յ ո ւ ր ահա տուկ ս եր ունի և ես գ ի տ ե մ թ ե ի ն չ ո ւ . ո ր ո վ հ ե ֊ տ և Մ ա ր կ ո ւ ս ը նրա ն մ ա ն դ ե ռ ե ր ե խ ա է , թ ե և բ ա ն ա կ ո ւ մ է ։ Ինձ թ վ ո ւ մ է, որ ե ր ե խ ա ն մ ի շ տ ե ր ե խ ա է ո ր ո ն ո ւ մ իր հ ա ն դ ի պ ա ծ բ ո լ ո ր մ ա ր դ կ ա ն ց մ ե ջ ։ Եվ ե թ ե ա յ դ պ ի ս ի ն գ տ ն ո ւ մ է իր հ ա ն ­ դիպած

մարդկա նց

սիրում։

Ես կ ո ւ զ ե ն ա յ ի

մեջ,

ա յդ

մա րդուն

մ յո ւս ն ե ր ի ց ա վ ե լի

մ ե ծ ա ն ա լ Ց ո ւ լի ս ի ս ի պ ե ս ։

որ ա շ խ ա ր հ ո ւ մ , բ ո լ ո ր ի ց

ա վ ե լի

ես

է

Ինձ թ վ ո ւ մ

նրա նով եմ

հիա ցած,

բ ա ց ի մ ե ր ը ն տ ա ն ի ք ի ա ն դ ա մ ն ե ր ի ց ։ Նա ք ե ղ ա ս ա ց , թ ե երեկ ինչ պ ա տ ա հեց իր հետ ։

— Նա ա յ դ մ ա ս ի ն ոչ մ ի բ ա ռ չի ա ս ե լ ,— ա ս ա ց տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն ։ — Ս՝ձԴ մ ա ս ի ն Օդին ե կ ա վ ու պ ա տ մ ե ց ։ — Լ ա վ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ի ս կ եա ի ՞ ն չ ա ս ա ց , երբ նրա ն տ ուն բ ե ր ե ց ի հ ե ռ ա գ ր ա տ ն ի ց ։ ՈԺ ն2 չ ա ս ա ց , — ա ս ա ց տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն ։ — Նա պ ա ր զ ս ։ ֊

-

պ ե ս ն ս տ ե ց , ե ր ա ժ շ տ ո ւ թ յ ո ւ ն լ ս ե ց և ա պ ա ը ն թ ր ե ց ի ն ք ; Երբ ն ը *, բ ա ն ա ն կ ո ղ ի ն դ ր ե ց ի , նա ա ս ա ց > Սեծ *^ր|ւս, մ ի ա յ ն նը և քն ե ց ։

ա յ դ ք ա «•

Ես չ հ ա ս կ ա ց ա , թ ե ո վ էր Մեծ ՝^Ր|ւււր, մ ի ն չ և որ

Օդին ե կ ա վ ու պ ա տ մ ե ց ։

— Մ ե ծ Ջ ր ի ս ը Յ ո ւ լի ս ի ս ի ն թ ա կ ա ր դ ի ց դուրս հ ա ն ե ց , — ա՛­ Հ ո մ ե ր ը , — և հ ե տ ո @ ո վ ի ն գ տ ո ն ի ն ք ս ա ն դ ոլա ր վ ճ ա ր ե ց

սաց

ա յդ հիմար

գ յո ւ տ ի դ ի մ ա ց ,

որովհետև թա կա րդը

կ ո տ ր ե լ էր ։

Ի բ ր և թ ե թ ա կ ա ր դ է, բ ա յ ց կ ա ս կ ա ծ ո ւ մ ե մ ։ Ես կ ա ր ծ ո ւ մ ե մ , որ ա յ դ թ ա կ ա ր դ ը ուրիշ ոչ մ ի բ ա ն որս ա լ չի կ ա ր ո դ , բ ա ց ի Ց ո ւ լ ի ֊

ս ի ս ի ց ։ Ոչ մի կ ե ն դ ա ն ի ա յ դ ք ա ն բ ա ր դ գ ո ր ծ ի ք ի չի մ ո տ ե ն ա ։ Յ ո ւ լի ս ի ս ը ա մ ե ն ի ց շ ա տ ո ՞ ւ մ է ն մ ա ն , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը ։

— Նա ի ր հոր ն

է նմա ն, — պատասխանեց

տիկին Մ ա ֊

ք ո լի ն ։

— Իսկ դու հա լ ր ի կ ի ն ճ ա ն ա չ ո ՞ ւ մ է ի ր » ե ր բ նա փ ո ք ր է ր , —* ասաց Հոմերը։

— Ա ստ վա ծ ի մ , իհա րկե ո չ, — ա սա ց տիկին Մ ա քոլին։ Ի ն չ պ ե ՞ ս կ ա ր ո ղ էի ես ն ր ա ն ճ ա ն ա լ ե լ ։ Ք ո հ ա յր ը ի ն ձ ա ն ի ց յ ո թ տ ա ր ո վ մ ե ծ էր ։ Յ ո ւ լի ս ի ս ը ա յ ն պ ի ս ի ն է , ի ն չ պ ի ս ի ն ձ եր հ ա յր ն է ր ՝ ամթոգշ իր կ յա ն ք ի ը ն թ ա ց ք ո ւ մ ։ — Տ ի կ ի ն

Մ ա քոլին հ ա ն ֊

կ ա ր ծ լ ց ժ ե ց ե ր ջ ա ն կ ո ւ թ յ ա ն հ որ դ զ գ ա ց ո ւ մ ո վ , հ ա կ ա ռ ա կ ա մ ե ն ի ն չ ի , որ ե ղ ե լ է ր , կ ա մ ա մ ե ն ի ն չ ի , որ կ ա րոդ էր լինեք։ — Ո հ9 ես բ ա խ տ ա վ ո ր ե մ ե ղ ե լ , — ա ս ա ց ն ա , — ե ես շ ն ո ր հ տ կալ ե մ ։ Իմ ե ր ե խ ա ն ե ր ը , երե խ ա ն ե ր լինելուց բ ա ց ի , մ ա ր դ կ ա լի ն է ա կ ֊ ն ե ր ե ն ։ Ն ր ա ն ք կ ա ր ո ղ է ի ն մ ի ա յ ն ե ր ե խ ա Ժ ն ե 1> ա լ ղ ժ ա մ ա ֊ ն ա կ ես

ա յ ս ք ա ն բ ա խ տ ա վ ո ր չէ ի լ ի ն ի ։ Երեկ

եղա ր, որովհետև մեկն

ես,

մա ր դ կա յի ն

որովհետև քեզ

եռ, որովհետև

համար

գ ի շ ե ր րլու լ ա ց միլիոններից

սկսվել է պ ա տ ա հա րներով

լ ե ց ո ւ ն կ յ ա ն ք ը , մ տ ե լ ես մ ի ա շ խ ա ր հ , որը լի է դ ժ վ ա ր հ ա ս ֊ կ ա ն ա լի

բա ներով

որոնցից

ո մ ա ն ք լ ա վ են, ո մ ա ն ք

վա տ9

ո մ ա ն ք գ ե ղ ե ց ի կ , ո մ ա ն ք տ գ ե ղ , ո մ ա ն ք բ ա ր ի , ո մ ա ն ք վ ա յր ա դ, բ ա յց բոլորը

միասին

մի

կ յա ն ք ը ։

մի

լսե ց,

Նա

պահ

են

կ ա զ մ ո ւ մ ՝ մե ր

համար

ո ր դ ո ւ ն , հեսա

ա մ բո ղ ջ ո ւթ յա ն ն ա յե լ ո ւ

շատ մ ե ղ մ ո ւ թ յա մ բ ա ս ա ց , — երեկ գիշեր, ն ա լն ի ս կ ե րա զումդ , դու լ ա ց էիր լ ի ն ո ւ մ ։

— Ի ս կ ա պ ե ՞ ս ,— ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ Նա զ ա ր մ ա դ ա վ է որ չէր գվա ցել։

— Ա յ ո , — ա ս ա ց տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն , — քո լ ա ց ը ա ր թ ն ա ց ր ե ց Տ ո ւ լ ի ս ի ս ի ն , ի ս կ նա ե կ ա վ և ի ն ձ ա ր թ ն ա ց ր ե ց ։ Ես լ ս ե ց ի , թ ե ի ն չ պ ե ս դու լ ա յ ի ս է ի ր , բ ա յ ց դա ի ս կ ա պ ե ս քո չ ա ց ը չէրէ

— Ո ՞ւ մ ն էր հ ա պ ա , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը ։ Ա չդ լ ա ց ը ի ն ձ ծ ա ն ո թ է , — ա ս ա ց տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն , — ես

—

ա յ ն ա ռ ա ջ ն ե ր ո ւ մ էլ լ ս ե լ ե մ ։ Դա ք ո ն ը

չ է ։ Դա ա ո ա ն ձ ի ն ւ ս ն ֊

հ ա տ ի լ ա ց չ է ։ Ա յդ ա մ բ ո ղ ջ ա շ խ ա ր հ ի լ ա ց ն է ։ ճ ա ն ա չ ե լ ո վ ա շ ­ խա րհի վիշտը

դու ա յ ժ մ կ ա ն գ ն ե ց ի ր ք ո ճ ա ն ա պ ա ր հ ի վ ր ա , և

Մարդկային կատակերգություն

բ ն ա կ ա ն է , րրր բ ա զ մ ա թ ի վ ս խ ա լ ն ե ր գ ո ր ծ ե ս ■, ա յ ն բոլո՛ր հրաշատ էի ս խ ա լ ն ե ր ը ք ո ր ՛դ ո ւ պ ե տ ք է գ ո ր ծ ե ս և գ ո ր ծ ե լ ո ւ ե ս ։ Ա ռ ա վ ո տ ՜ վա լ ո ւ յս ի մ ե ջ ,

ն ա խ ա ճ ա շ ի ա յ ս ս ե ղ ա ն ի ա ռ ա ջ ես ք ե ղ ա ս ո ւ մ ե մ

ա յ ն , ի ն չ մ ե զ ա ն ի ց ո ր և է մ ե կ ը պ ի տ ի փ ա ր ա ներ ա ս ե լ ո ւ գիշեր», վա խ ա վ ա ր ո ւ մ , և ո ր ո վ հ ե տ և դու ա յ ժ մ կ ա յ տ ա ռ ես ու վ ջ տ ի ց թ ե թ և ա ց ա ծ , կացող եմ ա ս ե լ,

որովհետև պա րտավոր եմ ա յդ

բ ա ն ը ա ս ե լ ք ե զ ։ ՝ Կա րևորը չէ ք թ ե ի ն չ ս խ ա լ ն ե ր կ գ ո ր ծ ե ս կ յ ա ն ՜ ք ո ւմ , մի

վ ախ ե ց ի ր ս խ ա լներ

գ ո ր ծ ա ծ լինելուդ հա մա ր

կամ

ն ո ր ե ր ը գ ո ր ծ ե լ ո ւ ց ։ Վ ս տ ա հ ի ր ք ո ս ր տ ի ն , որը բ ա ր ի է , ս մ ե կ ը ն ֊ դրիր ն ր ա ն և շ ա ր ո ւ ն ա կ ի ր ճ ա ն ա պ ա ր հ դ , ա ռ ա ն ց կ ա ն գ ա ռ ն ե ֊ չո ւ ։ Եթե ը ն կ ն ե ս , խ ա բ վ ա ծ կ ա մ հ ա լ ա ծ վ ա ծ ո ւ ր ի շ ն ե ր ի ց կ ա մ ի ն ք դ ք ե զ ա ն ի ց , վ ե ր կ ա ց և ետ մ ի ն ա յ ի ր ։ Բ ա զ մ ա թ ի վ ա ն գ ա մ . ն եր պ ի տ ի ծ ի ծ ա ղ ե ս և բ ա զ մ ա թ ի վ ա ն գ ա մ ն ե ր պ ի տ ի լ ա ց լ ի ՜ նես, բ ա յց

ա յ դ ծ ի ծ ա ղ ն ու ա ր տ ա ս ո ւ ք ը շ ա ր ո ւ ն ա կ

պ իտ ի լինեն չո ւ ն ե ն ա ս

իրարից։

ստոր,

ո

նենգ,

կ յա ն ք ո ւմ

ղու

կա մ փոքրոգի

ա նբաժա ն

ոչ մ ի ր ո պ ե պ ի տ ի

լինելու

համար։

Մ յդ

բ ա ն ե ր ը ք ե զ ա ն ի ց ց ա ծ ր են լ ի ն ե լ ո ւ , շա տ փ ո ք ր ՝ ք ո ոգո՛ւ ա ռ ո ւ յ ­ գութ յա ն

աոտջ,

շատ

ա ն ն շ ա ն ՝ ք ո տ ոսա դա շսրը

խ ա փ ա ն ե լո ւ

հա մ ա ր ։ Տի կ ի ն Ս ա քոլին ժ պ տ ա ց

ե եկա վ կ ա ն գ ն ե ց որդու կ ո ղ ք ի ն

փ ոքր՝–ինչ շ փ ո թ վ ա ծ ու ա ն ճ ա ր ա կ ։

— Ների ր ի ն ձ , — ա ս ա ց ն ա , — որ մ ի շ տ , գ ի շ ե ր ու ց ե ր ե կ քեզ

պ ա ր տ ա վ ո ր ե մ զ գ ո ւ մ ա ս ե լ ո ւ բ ա ն ե ր , որ յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յ ո ւ ր

մա րդ ինքը

կուզենա ր

ի մ ա նա լ,

բ ա յց

գ ի տ ե մ , որ

դ ոլ

կնե֊

րես ինձ։ Միակ ա յս

բա նը,

որ Հ ո մ ե ր ը

կարողացավ

պ ա տ ա ս խ ա ն ե լ,

էր.

— Ա հ, մ ա յ ր ։ Նա վ ե ր կ ա ց ա վ ս ե ղ ա ն ի ց և կ ա ղ ա լ ո վ գ ն ա ց դ ե պ ի լ ո ւ ս ա * մ ո ւ տ ը ։ Մ յ դ տ ե ղ ի ց նա դ ի տ ե ց յուստ

դա տ ա րկ տ ա ր ա ծ ո ւթ յո ւն ը ,

Գ ո տ լ ի պ ի ն և նրա ը ն կ ե ր ն ե ր ի ն , ո ր ո ն ք

ֆուտ բոլի

Օդ՜ տա֊

բ ե ր ք ի մեջ է ի ն ։

— Ո տ ք ի դ ի ՞ ն չ է պ ա տ ա հ ե լ , — հ ա ր ց ր ե ց տ ի կ ի ն Մա ք ո լ ի ն ։ — Ո չինչ, — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Հ ո մ ե ր ը , — մի փոքր ը ն կ ա ։ - » Ա ռ ա ն ց մ ո ր ը ն ա յ ե լ ո ւ նա շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց , — գ ի տ ե ՞ ս ի ն չ , մ ա ,

ի ն ձ թ վ ո ւ մ է , ո ր գալ Հ ա մ ա ր յա թ ե ա շ խ ա ր հ ի տմենահքՅՀՈշա­ լի

մա րդն ե ս ։ -

տ ա րվեց

Նա ս կ ս ե ր ձ ի ծ ա դ ե լ մ ի բ ա ն ի վ ր ա , ո ր կ ա ­

ֆ ո ւ տ բ ո լի խ ա ղ ի

խ լե ր , — ա ս ա ց

մ ա մ ա ն ա կ ։ — Ահա

ն ա ։ — ֆ սկ

ինձ

ա յլ և ս ոշ

Օ դ ին

պ նդա կը

մ ի խ ա ղ չի պրտ­

վ ո ւ մ , — շ ա ր ո ւն ա կ ե ց ն ա ։ — Հ ե ո ա գ ր ա տ ո ւն ե մ գ ն ա .մ ։ Ն ր ա ն ց ա ս ա ց ի , որ կ գ ա մ , գ ո ւց ե ի մ կ ա ր ի ք ը զ գ ա ն ։ — նա շուո ե կ ա վ որ

կ ա ն գ ն ե ց ։ — Ո Հ,

գ ն ա , բ ա յց

ա ս ա ց ն ա ,— ք ի շ էր մ ն ա մ

ւք ա ռ ա ն ա յի ։ Մ ի ս տ ե ր Ն րոպ ա նր՝ գ ի շ ե ր ա յի ն հ ե ռ ա գ ր ի չը , ե ր ե կ ­ վ ա ք ո ո ւղ ա ր կ ա ծ ս ւս ն տ վ ի շ ն ե ր ի ց մ ե կ ը կ ե ր ա վ ։ Նա պ ա տ վ ի ր ե ց , որ ի ր կ ո ղ մ ի ց շ ն ո ր հ ա կ ա լո ւթ յո ւն հ ա յտ ն ե մ ։ Ա յն պ ե ս , որ

մա ,

շ ն ո ր հ ա կ ա լո ւ թ յս ւ ն մ ի ս տ ե ր Ն ր ո գ ա ն ի կ ո ղ մ ի ց ։ Հ ո մ ե ր ը տ ն ի ց դ ո ւր ս ե կ ա վ ։ Ս ա յր ը դ ի տ ե ց , թ ե ի ն չպ ե ս նա ս տ ո ւգ ե ց հ ե ծ ա ն վ ի ղ ո ղ ե ր ը 3 ա պ ա ն ս տ ե ց ե ո ւ ղ ղ վ ե ց հերւա գրա . տ ո ւն ։ Ա յդ

ժ ա մ ա ն ա կ նա

շ ո ւռ ե կ ա վ

դեպ ի ո րդո ւ ա թ ո ո ը և

ա յն տ ե ղ տ ե ս ա վ Ս ա թ յս ւ Մ ա ք ո լի ի ն , որր ճ ի շտ Հ ո մ ե ր ի ն մ ա ն զ ն ն ո ւ մ է ր գ դ ա լը ։ Ս իչ հ ե տ ո ն ա հ ա յա ց ք ը բ ա ր ձ ր ա ց ր ե ց >

— Ս ե թ ի * , — ա սա ց նա ։ ՚ — 1 ՚՞ ն շ է , Մ ա թ յո ւ , — ^ — Ք ե թ ի ,–

ա սա ց

Քեթին։

Մ ա թ յո ւ ն , — Մ ա ր կ ո ւո ր

շ ո ւտ ո վ

ինձ

-

մ ո տ է գ ա լո ւ։ Լ ռ ո ւթ յո ւն տ ի ր ե ց ։

— Գ ի տ ե մ , Մ ա թ յո ւ , — ա ս ա ց ՚Զ ե թ ի ն և դ ա ր ձ ա վ դ ե պ ի իր գործը։

ԳկՕՒհ»

2§

ՀԱ Ն Ր Ա ՅԻՆ ԳՐԱԴԱՐԱՆՈՒՄ

Ե րկու քավ ը ն կ ե ր ն ե ր ը , Լա ջսնեքն ու Ցոլքի սի ս ր , ի ր ե ն ց ըա յ ֊ լե ր ն ո ւղ ղ ե ց ի ն դ ե պ ի հ ա ն ր ա յի ն գ ր ա դ ա ր ա ն ւ Ն ր ա ն ց դ ի մ ա ց ի ց , Ի թ ա ք ա յի ա ո ա ջին ե ր ի ց ա կ ա ն ե կ ե ղ ե ց ո ւ ց դուրս ե կ ա վ հ ո ւղ ա ր «

կ ա վ ո ր ն ե ր ի մ ի թ ա փ ո ր ։ Մ ի հ ա ս ա ր ա կ դ ա գ ա ղ տ ա ն ո ւ մ էի ն դ ե յ պի մ ի հի ն ա վ տ ո մ ե ք ե ն ա , որը դ ի ա կ ա ռ ք ի տ ե ղ էր ծ ա ռ ա յ ո ւ մ ։ Դա գա ղի ետ ևից ք ի չ սգա վորներ էին գ նում։

— Ա րի, Յ ո ւ լ ի ս ի ս , — ա ս ա ց

Լա յ ո ն ե լ ը հ ո ւ ղ ա ր կ ա վ ո ր ո ւ մ

թ յ ո ւ ն է ։ Ւ ն շ ֊ո ր մ ե կ ը մ ե ռ ե լ է ։ նրանք

փազեցին։

Լա յոնելը բ ռ ն ե լ

էր Ց ո ւ լ ի ս ի ս ի

ձեռքից։

Շ ուտ ով նրա նք հուղա րկա վորների մեջ էին ա ր դեն։

— Դա

դագաղ

է , — 22^2ա Ձ

Լա 1 ո ն ե լ ը , — մ ե ռ ա ծ

մարդը

դրա մ ե ջ ն է ։ Կ ո ւ զ ե ն ա յի ի մ ա ն ա լ ք թ ե ո ՞ վ է ն ա ։ Տ ե ս ն ո ՞ ւ մ ես ծ ա ղ ի կ ն ե ր ը ։ Մ ե ռ ն ո ղ ն ե ր ի ն ծ ա ղ ի կ ն ե ր են բ ե ր ո ւ մ ։ Ա ր տ ա ս վ ո ղ ֊ ներին տ ես։ Դրանք մ ա հ ա ց ա ծի ծա նոթ ն երն են։ Լ ա յ ո ն ե լ ը դ ա ր ձ ա վ մ ի մ ա ր դ ո ւ , որը ա յ ն ք ա ն էլ լ ա ց լինե–> լ ո վ չէ ր զ բ ա ղ վ ա ծ ։ Մ ա ր դ ը հ ե ն ց ն ո ր մ ա ք ր ե լ էր ք ի թ ը և թ ա ջ կինա կը տ արել աչքերի ա ն կյո ւնն երին։

— Ո ՞ վ է մ ե ռ ե լ , — հ ա ր ց ր ե ց Լա յ ո ն ե լ ը ։ — Խեղճ Ջ ո ն ի Մ ե ր ր ի վ ե տ ե ր ը , փ ոքրիկ կ ո ւզ ը , — պատասՎ խ ա նեց մարդը։ Լ ա յո ն ե լ ը դ ա ր ձ ա վ Յ ո ւ լ ի ս ի ս ի ն .

— զը,— — —

Փ ո ք ր ի կ Ջ ո ն ի Մ ե ր ր ի վ ե տ ե ր ն է մ ահա ց ե լ , փ ո ք ր ի կ կ ու ֊ ՚ ա սա ց Լ ա յո նելը ։

սիսին։

Յոթա նա սուն տ ա րեկա ն

էր, — ասաց

մա րդը։

Յոթա նա սուն

էր, — ասաց

Լա յ ո ն ե լ ը

տա ր ե կ ա ն

Յ ո ւլի *

*

— Մ ե ր ի բ ո զ ա և Պ ր ո տ վ ե յ փ ո ղ ո ց ն ե ր ի ա ն կ յ ո ւ ն ո ւ մ խ ա րկ ք«* վ ա ծ ե գ ի պ տ ա ց ո ր ե ն էր ծ ա խ ո ւ մ մ ո տ ե ր ե ս ո ւ ն տ ա ր ի , — ա ս ա ց մ արդը։

•— Խ ա ր կ վ ա ծ ե գ ի պ տ ա ց ո ր ե ն էր ծ ա խ ո ւ մ Մ ե ր ի բ ո . . — Լա^ յ ո ն ե լ ը հ ա ն կ ա ր ծ կ ա ն գ ա ռ ա վ և ն ա յ ե ց մ ա ր դ ո ւ ն ։ Նա հ ա մ ա ր ֊ յ ա դ ո ռ ա ց , — ի ն չ, դու ո ւ զ ո ւ մ ես ա ս ե լ ե գ ի պ տ ա ց ո ր ե ն ծ ա խ ո ղ ծե րո ւն ի ՞ն ։

— Ա յո , ա ս ա ց մ ա ր դ ը , — Ջ ո ն ի

Մերրիվետերը

հա նգավ

ի տեր։

— Ես նրան

ճա նա չում

էի, — դոռա ց

Լ ա յոնելը, — ք ա ն ի ֊

ք ա ն ի ա ն դ ա մ ն ե ր ես ն ր ա ն ի ց խ ա ր կ վ ա ծ ե գ ի պ տ ա ց ո ր ե ն ե մ գ ը ֊ նել, նա մ ե ռ ա ՞վ ։

-

Ա յո ,— ա սա ց

մ ա ր դ ը , ֊ և շատ

խաղաղ

կերպով

մ ե •֊ :

էւավ։ Մ ե ռ ա վ ք ն ի մ ե ջ ։ Գ ն ա ց ի ր ա ր ա ր չ ի մ ո տ ։

— Ես Ջ ո ն ի Մ ե ր ր ի վ ե տ ե ր ի ն ճ ա ն ա չ ո ւ մ է ի , – ա ս ա ց Լ ա յ ո ֊ : ն ե լը հ ա մ ա ր յ ա

լա ց լինե լով։ ֊

Ես չ դ ի տ ե ի ,

որ ն ր ա

անունը

Ջ ո ն ի Մ ե ր ր ի վ ե տ ե ր է ր, բ ա յ ց ի ր ե ն ճ ա ն ա չ ո ւ մ է ի ։ Լ ա յոնելը դ ա ր ձ ա վ Ցուլի ս ի ս ի ն և թ և ը դրեց ընկերոջ ուսին։

՜

-

է,— ասաց

Տոնին

նա

հ ա մ ա ր յա

հեկեկա լով։ -

Ջոնի

Մ ե ր ր ի վ ե տ ե ր ը , ի ր ա ր ա ր չի մ ո տ է գ ն ա ց ե լ ։ Եմ լ ա վ ա գ ո ւ յ ն բ ա ֊ ըեկա մներից մեկը գնա ցել է հա վիտ ենա կա ն հա նգստի։ Հ ո ւ ղ ա ր կ ա վ ո ր ն ե ր ը հ ե ռ ա ց ա ն և շ ո ւ տ ո վ ե կ ե ղ ե ց ո ւ ա ռ ա ջ ոչ ոք չմ ն ա ց , բա ց ի

Լ ա յոնելից

և Յ ո ւլի ս ի ս ի ց ։

Լա յ ո ն ե լ ի ն ա ն ֊

պ ա տ շ ա ճ է ր թ վ ո ւ մ լ ք ե լ ա յ ս վ ա յ ր ը , ո ր տ ե ղ ի ն ք ը ի մ ա ց ե լ էր, թե

մեռնողը,

դագաղի

միջի ա յդ

մ ա ր դ ը ի ր ծ ա ն ո թ ն է,

թեև

ե ր բ ե ք չ գ ի տ ե ր , որ ա յ դ մ ա ր դ ո ւ ա ն ո ւ ն ը Ջ ո ն ի Մ ե ր ր ի վ ե տ ե ր է ե ղ ե լ ։ Ե վ ե ր ջ ո , ն ա ո ր ո շ ե ց , որ չ է ր կ ա ր ո դ ը ն դ մ ի շ տ մ ն ա լ 1,կե. ղեցու

առջև,

ո ր ք ա ն էլ

բա զմա թիվ

անգամներ

խարկված

ե գ ի պ տ ա ց ո ր ե ն գ ն ա ծ լ ի ն ե ր Ջ ո ն ի Մ ե ր ր ի վ ե տ ե ր ի ց . ուստիդ հ ի ֊ շելո վ ե գ իպ տ ա ցորենը,

հ ա մ ա ր յա

զ գ ա լ ո վ դրա հ ա մ ը ք նա իր

Ց ո ւ լ ի ս ի ս ը ն կ ե ր ո ջ հ ե տ ք ա յ լ ե ց փ ո ղ ո ց ն ի վ ար , դ ե պ ի հ ա ն ր ա ֊ յի ն գրա դա րա ն։ Ե րբ ե ր կ ո ւ տ ղ ա ն ե ր ը մ տ ա ն ա յ ս հ ա մ ե ս տ , բ ա յ ց րիչ շենքի ց ներս, լռ ո ւթ յո ւն

զգա ցին,

որ խ ո ր և գ ր ե թ ե

էր տ ի ր ո ւ մ ա յ դ տ ե ղ ։

Թ վում

էր,

տպավո­

ե ր կ յո ւ ղ ա զ դ ո ղ

որ ն ո ւ յ ն ի ս կ պ ա ֊

տ ե ր ը , տ ա խ տ ա կ ա մ ա ծ ն ու ս ե ղ ա ն ն ե ր ը պ ա պ ա ն ձ վ ե լ է ի ն , կ ա ր ­ ծես լռ ո ւթ յո ւն ը

կ լա ն ե լ էր բ ո վ ա ն դ ա կ շ ե ն ք ը ։ Ա յ ն տ ե ղ

կ ա յին

ծերունիներ, որոնք թ ե ր թ էին կ ա րդում։ Ջ ա ղ ա ք ա յի ն փ իլիսո­ փ ա ներ կ ա յի ն ,

միջնա կա րգ դպրոցի

ո ր ո ն ք պ ր պ տ ո ւ մ ն ե ր էին

տ ղ ա ն ե ր ու ա ղ ջ ի կ ն ե ր ,

կա տ ա րում, բ ա յց

բո լո ր ը լուռ է ի ն ,

ո ր ո վ հ ե տ և ի մ ա ս տ ո ւ թ յ ո ւ ն է ի ն ո ր ո ն ո ւ մ ։ Բ ո լո ր ն էլ գ ր ք ե ր ի մ ո տ էին, բոլորն

էլ ո ւ զ ո ւ մ

էի ն

մի բ ա ն հ ա յտ ն ա բե ր ե լ

գրքերից։

Լ ա յ ո ն ե լ ը ոչ մ ի ա յ ն շ շ ն ջ ա լ ո վ էր խ ո ս ո ւ մ , ա յ լ և ո տ ք ի մ ա տ ն ե ր ի վրա

էր ք ա յ լ ո ւ մ ։

կա րծում

էր,

որ

Լ ա յո ն ե լ ը պակաս

ոչ մ ի ա յ ն ը ն թ ե ր ց ո ղ ն ե ր ի

շ շ ն ջ ա լ ո վ էր խ ո ս ո ւ մ , ո ր ո վ հ ե տ և հարգանք

ց ո ւյց

ա յլ հ ա տ կա պ ե ս

տված

գրքերի

կ լի ն ե ր

հանդեպ։

Յ ո ւ լի ս ի ս ը հ ե տ և ո ւ մ էր ն ր ա ն , ն ո ւ յ ն պ ե ս ո տ ք ի մ ա տ ն ե ր ի էէրա

ք*ս.յլե լո վ ։ նրա նք , զննում, է ի ն գ ր ա դ ա ր ա ն ը . և յ ա ր ա ք ա ն շ յ/ ւ ւ ր ը ի ր հ ա մ ա ր ա ն թ ի վ գանձ՛եր էր. գ տ ն ո ւ մ * կա>յոնելրճ գ ր ք ե ր , ի ս կ Ց ո զ ի ս ի ս ր ՝ մ ա ր դ ի կ * Լա յոնելը. գ ր ք ե ր չ է ր կ ա ր դ ո ւ մ և հ ա ն ր ա ֊ լի ն գրա դա րա ն չէր եկել գիրք վ ե ր ց ն ե լո ւ հ ա մ ա ր ։ նա պ ա րգա պ ե ս ս ի ր ո ւ մ էր դ ի տ ե լ

դրանք,

հա զա րավոր

գրքերը։

Նա ի ր

բ ա ր ե կ ա մ ի ն ց ո ւյց տ վ ե ց մի ա մբողջ շարք գրքեր և շշնջա ր.

— Տ ե ս ի ն շ ք ա ն շ ա տ ե ն ։ Ահա ս ր ա ն ք ։ Մի ա յ ս տ ե ղ ն ա ^ չ ի ր ։ Ահա մ ի հ ա տ կ ա ր մ ի ր ր ։ Ա յ ն տ ե ղ մ ի հ ա տ էլ կ ա ն ա չ ը կա4 Եվ դ ե ռ ի ն չ ք ա ն գ ր ք ե ր կ ա ն ։ Ի վերջ ո տ ի կ ի ն Գ ա լ ա հ ե ր ր ՝ պ ա ռ ա վ գ ր ա դ ա բ ա ն ա վ ա ր ո ւ հ ի ն ր նկատեց առանց

երկու ե ր ե խ ա ն ե ր ի ն և մ ո տ ե ց ա վ ն ր ա ն ց * ն ա շշն ջ ա լո ւ,

խոսեց

բա ր ձր ա ձա յն,

կարծես

խոսեց

բոլորո վին

հ ա ն ր ա յի ն գ ր ա դ ա ր ա նո ւմ չգ տ ն վ ե ր ։

— Ա յ դ մ ե ծ ա պ ե ս զ ա ր մ ա ց ր ե ց Լա յ ո ն ե լ ի ն և ս տ ի պ ե ց ^ որ մի քա նի մա րդիկ գլուխները բա ր ձ ր ա ց ն ե ն գրքերի էջերից։

— Ջ ե ղ ի ՞ ն չ է հ ա ր կ ա վ ո ր , տ ղ ա , — ա ս ա ց տ ի կ ի ն Գա լա հ ե ֊ ր ր Լա յ ո ն ե լ ի ն ։

— — — -—

Գրքեր,— կա մա ցուկ

փ ս փ ս ա ց Լ ա յոնելը։

Ինչպ իսի՞ գ րք ե ր,— հա րցրեց 1՝ււ/ււրր, —

գրա դա րա նա վա րուհին։

\

Լա սւնե I I "

Իոլո ր ը , — հ ա ր ց ր ե ց ւքչւա դա րա ն ա վա րուհին ։ — Ի նչ ես

ո ւ զ ո ւ մ ա ս ե լ ։ Մի

ա բ ո ն ե ն տ ո վ մ ի ա յն

շորս գվ*րք

կ ար ե լ ի է

վերցնել։

-

Ես ոչ մ ի գ ի ր ք էլ չ ե մ ո ւ զ ո ւ մ վ ե ր ց ն ե լ , — ա ս ա ց Լայո՝*

նելը։

— Հագա ի ՞ն չ

ես ուղումդ — հ ա ր ց ր ե ց

դ ը ա դ ա ր ա ն ա վ ա ֊.

րուհին:

.— Պ ա ր զ ա պ ե ս դ ի տ ե լ ե մ ո ւ զ ո ւ մ , — ա ս ա ց Լ ա յ ո ն ե լ ը ։ — Դ ի տ ե ՞՛լ , — ա ս ա ց գ ր ա դ ա ր ա ն ա վ ա ր ո ւ հ ի ն ։ — Հ ա ն ր ա յ ի ն դ /ւա դա րա ն ը դ ի տ ե լ ո ւ հ ա մ ա ր չ ի ս տ ե ղ ծ վ ա ծ ։ Ե թ ե կ ա ր դ ա լ չ գ ի ­ տես,

կ ա ր ո ղ ես դ ր ա ն ք թ ե ր թ ե լ ,

կ ա ր ո ղ ես ն կ ա ր ն ե ր ը նա յել*,

բ ա յ ց ի ն չ ո ւ ես ո ւ զ ո ւ մ մ ի ա յ ն դ ր ա ն ց կ ա զ մ ե ր ը տ ե ս ն ե լ ։

— Ս իրում ե մ , — շ շ ն ջ ա ց Լ ա յ ո ն ե լ ը , — չ ի ՞ կ ա ր ե լ ի ։ — Ի ն չո ՞ւ չ է , — ա ս ա ց , գ ր ա դ ա ր ա ն ա վ ա ր ո ւ հ ի ն — դլ ա դ ե մ

օրենք

չ կ ա , – կինը ն ա յե ց

3 ո լ լի ս ի ս ֆ ն , — ֆ ս կ

դա

ո ՛վ է ,—

հա րցրեց նա։

— Սա Ցուլի սի սն է , — ա ս ա ց Լ ա յ ո ն կ լ ը , — նա կ ա ր դ ա լ չ ը ֊ գիտ ե։

— Իսկ դու գ ի տ ե ս , — Հ ա ր ց ր ե ց գ ր ա դ ա ր ա ն ա վ ա ր ո ւ հ ի ն ։ — Ո չ , — ա ս ա ց Լ ա զ ոնիլը , — թ ա ձ.ց նա էլ շ գ ի տ ե ։ Դ,րա հ ա ֊ մ ա ր էլ մ ե ն ք ը ն կ ե ր ն եր ե ն ք ։ Ի մ ծ ա ն ո թ ն ե ր ի մ ե ջ նա մի՛ակն է , որ չի կ ա ր ո ղ կ ա ր դ ա լ ։ Ծեր գ ր ա դ ա ր ա ն ա վ ա ր ո ւ հ ի ն մ ի պ ա հ ն ա յ ե ց երկու ը ն կ ե ր ն ե ֊ ր ի ն և մ տ ք ո ւ մ ա ս ա ց մ ի բ ա ռ , ո րը գ ր ե թ ե փ ա ղ ա ք շ ա կ ա ն մի հ ա յհ ո յա ն ք էր։ Հա ն ր ա յի ն ի ր փորձի ը ն թ ա ց ք ո ւմ

գրա դա րա նում,

եր կ ա ր

տարիների

սա բ ո լ ո ր ո վ ի ն ա ն ս ո վ ո ր մ ի դ ե պ ք է ր։

— Լ ա վ , — ա ս ա ց ն ա վ ե ր ջ ա պ ե ս , — գ ո ւ ց ե ե .չավ է , որ դուք շ ե ք կ ա ր ո ղ կ ա ր դ ա լ ։ Ես կ ա ր ո ղ ե մ կ ա ր դ ա լ ։ Վերջին վ ա թ ս ո ւ ն տ ա ր ինե րին շա տ գրքեր ե մ կ ա ր դ ա ց ե լ և շե մ կարոդ ա սել, թե մ ե ծ տ ա ր բ ե ր ո ւ թ յ ո ւ ն պ ի տ ի ա ն ե ր , ե թ ե կ ա ր դ ա դա ծ չ լ ի ն ե ի ։ *հե, ա յ ՛մ գ ն ա ցե ք և ձեր ուղա ծի չա փ դ ի տ ե ց ե ք գրքերը։

— Շ ն ո ր հ ա կ ա լ ո ւ թտո ւն,

տ իկին,— ասաց

Երկու ը ն կ ե ր ն ե ր ը շ ա ր ժ վ ե ց ի ն դ ե պ ի ծ ա խ ն դ ր ո ւ թ յ ա ն ա վ ե լի մ ե ծ

Լ ա յո նելը ։

գաղտնիքի

և ա րկա ֊

ո լ ո ր տ ն ե ր ։ Լ ա յո ն ե լ ը ա վ ե լ ի շա տ

գ րքեր ց ո ւ յց տ վ ե ց Յ ուլիս իս ին։

— Սրա նք, — ա սա ց նա , — և դրա նք՝ վերևում եղա ծները, բոլորը գրքեր են, Տ ա լիսիս։ — նա մի պահ մտ քերի մեջ ր ն ֊ կ ա վ ։ — Ա ր դ յո ք ի նչ Է ա ս վ ո ւ մ բ ո լ ո ր ա յ դ գ ր ք ե ր ի մ ե ջ , — նա ց ո ւ յ ց տ վ ե ց գ ր ք ե ր ո վ լ ե ց ո ւ ն հ ի ն գ դ ա ր ա կ ։ Հ ե տ ա ք ր ք ի ր է , ի նչ է գրփա ծ ա ձս ր ոԼրրՒ մ ե ջ , — ա ս ա ց ն ա ։ Վ ե ր ջ ա պ ե ս նա գ տ ա վ մ ի գ ի ր ք , որը ա ր տ ա ք ի ն ի ց

շատ

գեղեցիկ

էր ե ր և ո ւ մ ։

Նրա

կ ա զ մ ը կ ա ն ա չ էր, թ ա ր մ խ ո տ ի ն մ ա ն ։ — Իսկ ա յ ս մ ե կ ը , — ա ֊ ս ա ց ն ա , — ա յ ս մ ե կ ը տ ե ս ի ն չ ք ա ն գ ե ղ ե ց ի կ է, Ց ո լ լ ի ս ի ս ։ Փ ո ք ր ֊ի ն չ

վ ա խ ե ն ա լո վ իր ա ր ա ծ ի ց,

Լ ա յո ն ե լ ը ա յ դ

գիրքը

հ ա ն ե ց դ ա ր ա կ ի ց , մ ի ք ի չ պ ա հ ե ց ձ ե ռ ք ո ւ մ , հետ ո բ ա ց ե ց *

— Տ ե ս, Մ եջը մ ի

Ց ո ւլի ս ի ս ,— ա սա ց

ի ն չ ֊ո ր բ ա ն

ն ա , — սա

կա ա ս վ ա ծ ։ — ն ա

գիրք

է - ն ա յի ր։

ց ո լ ձց տ փեց տ պ ա ֊

գ ր վ ա ծ տ ո ղ ե ր ը ։ — Ա յ, տ ե ս , սա մ ի « ա )) է , – ա ս ա ց ն ա , — ա յ ս մ ե կ ը « ա)) է։ Սա էլ մ ի ուրիշ տ ա ռ է, բ ա յ ց չ գ ի տ ե մ թ ե որն է ։

Յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յո ւ ր

տառ

տ ա ր բե ր է, Յ ուլիս իս ,

և յո ւր ա ք ա ն չյո ւր

բ ա ռ տ ա ր բ ե ր է ։ — Նա խ ո ր ը շ ն չ ե ց և ն ա յ ե ց Հուրջը ե ղ ա ծ բ ո լ ո ր գ ր ք ե ր ի ն ։ — Չ ե մ կ ա ր ծ ո ւ մ , որ ես ե ր բ և է կ ա ր դ ա լ կ ս ո վ ո ր ե մ ասաց ասված

նա, բ ա յց

ա յն ք ա ն

ա յ ս թ ոլ ոբ

ն ա , — ահա

մի

ԳՐՔ^ ր Ւ

ա ղ ջկ ա

ե մ ուզում

թ ե ինչ է

Ահա մ ի ն կ ա ր , — ա ս ա ց

մեջ։

պատկեր։

իմա նա լ,

Տես նո՞ւմ

ես։

Գեղեցիկ

է,

չ է ՞ ։ Նա բ ա զ մ ա թ ի վ էջեր թ ե ր թ ե ց և ա ս ա ց , — տ ե ս ն ո ւմ ես, է ժ , տ ա ռ ե ր և բ ա ռ ե ր , մ ի ն չ և գ րքի վ ե ր ջ ը ։ Սա հ ա ն ր ա յ ի ն գ ր ա դ ա ր ա ն է , 3 ուլի սի ս , —■ ա ս ա ց ն ա , — ա մ ե ն կ ո ղ մ գ ր ք ե ր կ ա ն , — ն ա ն ա ­ յ ե ց գրքի տ ա ռերին ա կ նա ծա նքի զ գ ա ց ո ւմ ո վ , ի նք ն իրեն շ շ ր ն ֊ ջ ա լ ո վ , կ ա ր ծ ե ս փ ո ր ձ ո ւ մ էր կ ա ր դ ա լ ։ Հ ե տ ո զ լո ւ խ ը օ ր ո ր ե ց / Չ ե ս կարող ի մ ա ն ա լ, թ ե ինչ է ա սում գ ի ր ք ը > Յ ուլիս իս , մ ի ն չև որ կ ա ր դ ա լ չ ի մ ա ն ա ս , ի ս կ ես կ ա ր դ ա լ չ գ ի տ ե մ , — ա ս ա ց ն ա ։ Նա կ ա մ ա ց ո ւ կ փ ա կ ե ց գիրքլԿ Գթեց տ ե ղ ը , և ե ր կ ո ւ ը ն կ ե ր ­ ները ոտքի մա տ նեքի

վրա ք ա յլե լո վ

գրադարանից

դուրս ե ֊

կ ա ն ։ Դ ր ս ո ւ մ Յ ո ւ լի ս ի ս ը ս կ ս ե ց ց ա տ կ ռ տ ե լ , ո ր ո վ հ ե տ և ուրա խ էր զ գ ո ւ մ ։ Ն րա ն թ վ ո ւ մ էր, թ ե մ ի ի ն չ ֊ ո ր նոր բ ա ն է ս ո վ ո ր ե լ ։

Գ կ Ո հ Խ

ԴԱՍԱԽՈՍԱԿԱՆ ԱԿՈԻԱՍՈԻՄ

Ի թ ա ք ա յի դ ա ս ա խ ո ս ա կ ա ն ա կ ո ւմ բ ի լին իջա վ հ ե ծ ա ն վ ի ց ։

դ ի մ ա ց Հ ո մ ե ր Մա ք ո ­

Ա յդ մ ի ս պ ի տ ա կ շ ե ն ք է ր , ճ ա ր տ ա ր ա ­

պ ե տ ա կա ն մի խ ա ռ ն ո ւր դ

գա ղ թ ա պ ետ ա կա ն տան և ա ն գ լի ա ­

կան եկեղեցա կա ն ոճերի։ ժ ա մ ը

եր կ ո ւս ն

անց

կ ե ս է ր , կես–՝

օ ր ի ց հ ե տ ո , և շ ա բ ա թ օր վ ա դա ս ա խ ո ս ո ւ թ յ ո ւ ն ը ս կ ս վ ե լ ո ւ վ ր ա է ր ։ Ներս էին մ տ ն ո ւ մ փ ա փ լ ի կ , ն ո ր ա ձ և ո ւ թ յ ա ն հ ե տ և ո ղ անոՎ ր ոշ և մ ի ջ ի ն տ ա ր ի ք ի տ ի կ ի ն ն ե ր , մ ե ծ մ ա ս ա մ բ 1 մ ա յ ր ե ր ։ Ցրի-ս չը մ ի հ ե ռ ա գ ի ր հ ա ն ե ց գ լ խ ա ր կ ի ց և հ ա ս ց ե ն կ ա ր դ ա ց ։ Հ ե ռ ա ֊

գ ի ր ն ո ւ ղ ղ վ ա ծ էր Ռ ո զ ա լի Ս ի մ ս ֊ Պ ի բ ի դ ի ի ն , Ի թ ա ք ա յ ի դ ա ս ա ­ խ ո ս ա կ ա ն ա կ ումբ^ Ւ թ ա ք ա , Ա ա լ ի ֆ ո ր ն ի ա ։ Հ ա ն ձ ն ե լ ՝ ա ն ձ ա մ բ ։ երբ

բրիչը

մտավ

դա հլիճ, ա կումբի

նա խա գահը,

շուրջ

հի սուն տ ա ր ե կ ա ն մ ի սիրուն և կ լո ր ի կ դ ե մ ք ո վ տ ի կ ի ն , ս կ ս ե լ էր ն ե ր կ ա յ ա ց ն ե լ օր վ ա դ ա ս ա խ ո ս ի ն ։ որը չէ ր ե ր և ո ւ մ ։ Ա կ ո ւ մ բ ի նա խ ա գահը սեղա նի վր ա յի կընդիրները Ռ ո զ ա լի

ս կ ս ե ց ի ն լսել

փոքրիկ

և ուն-

զանգը հնչեցրեց

նրան։ Հոմեր

Մաքո լ ի ն ,

Սի մ ս ֊ Պ ի բ ի դ ի ի ն փ ն տ ր ե լ ի ս , չ կ ա ր ո ղ ա ց ա վ

ս ա կ ա յն , փ ո ք ր ֊ի ն չ

չ ա ղ մ կ ե լ ։ Մի ի ն չ ֊ ո ր տ ի կ ի ն , մ ո տ ի ն ն ս ո ւ ն կ ի լ ո գ ր ա մ ծ ա ն ր ո ւ ­ թ յ ա մ բ , ս ի ր ա լի ր ժ պ տ ա լ ո վ ՚ , ն ր ա ն լ ռ ո ւ թ յ ա ն հ ր ա վ ի ր ե ց ։ ~

Ես

մի

հեռա գիր

անեմ

Ռ ո զ ա լի

Ս ի մ ս ֊Պ ի բ ա դ ի ի

հա­

մ ա ր , — շ շ ն ջ ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Ես ա յ ն պ ե տ ք է ա ն ձ ա մ բ հ ա ն ձ ն ե մ

իրեն։ — Ռ ո զ ա լի Ա յո ,

Ռ ո զ ա լի

Ս ի մ ս – Պիրիդի>— Լ եդին

Ս ի մ ս ֊Պ ի բ ի դ ի ն

ռադիրը նրան

հեռա գիր

կհա նձնես ա յն

ուղղեց

տ ղ ա յի ն ։ -

է սպ ա սում։

ժ ա մ ա ն ա կ ք ե ր բ նա

Ղու հ ե ­ բեմում

կերևա։

-

Ւսկ ա յ դ ե ր բ կ լ ի ն ի , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը ։ Ա յս ր ո պ ե ի ն , — ա ս ա ց Լ ե ղ ի ն , — ն ս տ ի ր և ս պ ա ռ ի ր ։ Երբ

Ռ ո զ ա լի ու

Ս ի մ ս - Պիրիր/ի-լւ ե ր և ա , վ ա զ ի ր բ ե մ և բ ղ ա վ ի ր բ ա ր ձ ր

հստակ

ձ ա յն ո վ .

մ ա ր » ։ Պ իբա դի

-

« Հ ե ռ ա գիր

Ռ ո զ ա լի

Ս իմս-Պ իբիդիի

հա­

չա սես, հ ա ՜։

Շատ լա վ, տ իկին, — ասաց Հ ոմ երը։

Ց ր ի չը ն ս տ ե ց , ի ս կ լ ե դ ի ն հ ե ռ ա ց ա վ ո տ ք ի մ ա տ ն երի վ ր ա , հպ ա րտ որեն ժպ տ ա լով,

կարևոր

գործ

կա տ ա րա ծ մարդու

տեսքով։

- - Ւ թ ա ք ա յի դ ա ս ա խ ո ս ա կ ա ն ա կ ո ւմ բ ի ա ն դ ա մ ն ե ր ս կ ը ֊ ս ե ց խ ո ս ե լ ա կ ո ւմ բ ի ն ա խ ա գ ա հ ը , — ա յ ս օ ր մ ե ն ք մ ե ծ ա ն ա կ ր ն – կալ

ունենք։

Մ եր

դա սախոսն

է

Ռ ո զ ա լի

Սի մ ս ֊ Պ ի բ ի դ ի ն ։ - «

Ա յս ա ն վ ա ն հ ա յտ ա ր ա ր ո ւ թ յ ո ւ ն ի ց հ ե տ ո ա կ ո ւ մ բ ի ն ա խ ա գ ա հ ը լ ռ ե ց , ո ր պ ե ս զ ի ժ ա մ ա ն ա կ տա ս ո վ ո ր ա կ ա ն ծա փ ահա բ ո ւ թ յ ա ն ։ ՛Ծ ա փ ա հ ա ր ո ւ թ յո ւ ն ի ց հ ե տ ո նա շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց , — ես կ ա ր ի ք չ ե մ զ գ ո ւ մ ձ ե զ ա ս ե լո ւ , թ ե ո ՞ վ Լ Ռ ո զ ա լի Ս ի մ ս ֊ Պ ի բ ի դ ի ն ։ ն ա հրռ֊ – չ ա կ ա վ ո ր է մ ի ջ ա զ գ ա յ ի ն ա ռ ո ւ մ ո վ ։ Նա մ ե ր ժ ա մ ա ն ա կ ի ա մ ե ­ ն ա մ ե ծ կ ա ն ա ն ց ի ց մ ե կ ն է։ մ ո լո ր ս լ ռ ե լ ե ն ք նրա ա ն ո ւ ն ը և բ ո ֊

լ ո ր ս գ ի տ ե ն ք , որ ն ա հ ռ չ ա կ ա վ ո ր է ։ Ս ա յց ա ր դ յ ո ք մ ե ն ք գ ի ­ տ ե ՞ն ք , թ ե

ի ն չ ո ւ է նա

հռ չա կա վոր։ — Ա կումրի

նախագահը

պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց ա յ ս հ ա ր ց ի ն , — վ ա խ ե ն ո ւ մ ե մ , որ չ գ ի տ ե ն ք , — Ա սա ց նա և ա պ ա , մ ի պահ լս ա ր ա ն ո ւմ գտ նվող իր ը ն կ ե ր ն ե ­ ր ի ն ՝ Կ ա լի ֆ ո ր ն ի ա յի տո,

սկսեց

ա 1Ղ

Եթաքա ք ա ղա քի

մեծ

պ ա տ մ ե լ , — Ռ ո դ ա լի

կանանց

ա ն ձ ն ա վ ո ր ո ւթ յա ն

Սի մ ս ֊ Պ ի ր ի դ իի

ն ա յե լո ւց հ ե ­

կեն ս ա գ ր ո ւ թ յ ո ւ ն ր

կղանքի

պ ա տ մութ յունը

ա ռա նձնա պ ես ոգևորիչ է կա նա նց հա մա ր, — ասաց

ա կումբի

ն ա խ ա գ ա հ ը ա յ ն պ ի ս ի ե ղ ա ն ա կ ո վ , կ ա ր ծ ե ս պ ա տ մ ո ւ մ էր ա ն ­ ն մ ա ն մ ի բ ա ն , որը ն վ ա զ հ ր ա շ ա պ ա տ ո ւ մ չ է ր , ք ա ն Ո դիս ևսի պ ա տ մ ո ւ թ յ ո ւ ն ը ։ — Ս իմս – Պ ի բ ի դ ի ն , կ ո չվել, — ապրել

նա

է

մի

ա յդ պ ե ս

վիպական

է

նա խ ընտ րում

կ յա ն ք ՝ արկա ծներով,

վ տ ա ն գ ն ե ր ո վ ու գ ե ղ ե ց կ ո ւ թ յ ա մ բ լ ե ց ո ւ ն ։ Ւ դ ե պ , նա ա յ ս օ ր էլ տ ղ ա մ ա ր դ կ ա ն ց խ ե լ ք ը գ լ խ ի ց թ ռ ց ն ո ղ հ ա մ ա ր ձ ա կ ոլ գ ե ղ ե ց ի կ ա ն գ լ ի ա ց ի մ ի Ա*ւյջ|ւկ է> մ ի ա ղ ջ ի կ , որ պ ո ղ պ ա տ ի ն մ ա ն տո– կուն և շ ա տ տ ղ ա մ ա ր դ կ ա ն ց ի ց ո ւ ժ ե ղ է ։ Փ ա ս տ ո ր ե ն ք ի չ մ ա ր ­ դիկ կա ն, որոնք ա պ ր ա ծ լի ն են ա յն պ ի ս ի քով,

ինչպ իսին

Ս իմս– Պ ի բ ի դ ի ի

ա ր կա ծա լից կ յա ն ­

կյ ա նքն է։

Տխ ր ո ւթ յա ն

մի

մ ե ղ մ շեշտ զ գ աց վ ե ց Ւ թ ա քա յի դ ա ս ա խ ո ս ա կ ա ն ա կ ո ւմ բ ի ն ա ­ խ ա գ ա հ ի ձա յն ի մ ե ջ , մ ի ն չ նա շա րունա կում էր պ ա տ մ ել ա յդ մ ե ծ , հ ե ր ո ս ա կ ա ն կնոջ կ յ ա ն ք ի դ յ ո ւ ց ա զ ն ա վ ե պ ը ։

— Գ ա լո վ

մ ե ղ ,— ասաց

նա

ներիս ք մ ա յր ե ր ի ս , ա յս պ ե ս ա ս ա ծ

տ խ րորեն, — տանը

նստող­

ե ր ե խ ա ր ե ր ո ղ– մ ե ծ ա ց ն ո ղ–

ն երԽ ք, Ս ի մ ս - Պ ի բ ի դ ի ի կ յ ա ն ք ը թ վ ո ւ մ է ե ր ա գ , ա յ ղ մևւ՝ ե ր ա գ ն Ա 1ր ա կ ա ն ա ց ա ծ ե ր ա զ ը ամ ե զ ա ն ի ց յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յ ո ւ ր ի , որ տ ա ն ը նստած

ե ր ե խ ա ն ե ր է ծ ն ե լ և իր տ ա ն

Ահա մ ի գ ե ղ ե ց ի կ

գործերը

կա րգա վորել։

կ յ ա ն ք , որ ա մ ե ն մ ե կ ս պ ի տ ի ն ա խ ը ն տ ր ե ր

ա պ ր ե լ , ե թ ե ո ւ ն ե ն ա ր հա մ ա ր ձ ա կ ո ւ թ յո ւ ն ու ա ր ի ո ւ թ յ ո ւ ն , բ ա յ ց ՛ճ ա կ ա տ ա գ ի ր ը ա յ դ պ ի ս ի

ա ր կ ա ծ ն ե ր չի վ ե ր ա պ ա հ ե լ

մեզ հա ­

մ ա ր և ա յ դ պ ա տ ճ ա ռ ո վ էլ ա մ բ ո ղ ջ ա շ խ ա ր հ ո ւ մ կա մ ի ա յ ն մ ե կ Ս ի մ ս ֊ Պ ի բ ի դ ի ։ Մ ի ա յ ն մեկր։ Ա կ ո ւ մ բ ի ն ա խ ա գ ա հ ը ն ո ր ի ց ն ա յ ե ց իր ո ւ ն կ ն դ ի ր ը ն կ ե ր ն ե ­ րի դ ե մ ք ե ր ի ն ։

— Ւնչ ս խ ր ա գ ո ր ծ ո ւ թ յ ո ւ ն ն ե ր է կա տ ա ր ե լ Ս իմս – Պ ի բ ի դ ի ն , որ ն ր ա ն ա յ դ ք ա ն բ ա ց ա ռ ի կ է դ ա ր ձ ր ե լ կ ա ն ա ն ց մ ե ջ , — շ ա ր ո ւ -

ն ա կ ե ց ն ա ։ — Նրա

ա րկա ծները շատ

ե ն , և ե թ ե ես

կարդամ

ա յ դ ց ո ւ ց ա կ ը , դ ո ւ ք հ ա զ ի վ թ ե հ ա վ ա տ ա ք , որ ո րևէ կին կ ա ր ո ղ է ա յդպ իսի բա ն ե ր

անել

և ողջ մ ն ա լ , բ ա յ ց

ողջ է , մ ե ր

նա

ս ե ջ է ա հ ա ու խ ո ս ե չ ո ւ է մ ե զ հ ե տ ։ Ս ի մ ս - Պ ի բ ի դ ի ն խ ո ս ե լ ո ւ է մեզ

պ ա ր զ լ ե զ վ ո վ , մ ի է ե զ վ ո վ , որը ո մ ա ն ց

պատճառի։

9՝ա յց ն ա խ , թ ո ւ յ լ

տ վ ե ք այ դ

ռոտակի թ վել, որովհետև նրա նց

սարսուռ

պիտի

արկա ծները հ ա մ ա ֊

Լրիվ շ ա ր ա դ ր ա ն ք ը կ ա ո ո ղ է

մ ի ա մ բ ո ղ ջ օր տ և ե լ և գ ո ւ ց ե ն ա և մ ի ա մ բ ո ղ ջ գ ի շ ե ր , ք ա ն ի որ

յուրաքանչյուր ՕՐթ նո ր ա ր կ ա ծ ա խ ն դ ր ո ւ թ յ ո ւ ն

է եղել

Սիմս֊

Պ ի բ ի դ ի ի հ ա մ ա ր ։ Նա ա ր կա ծ ն եր է ւ, տ ե ղծո ւմ ո ր տ ե ղ որ գր– նում է, և մենք

կ ա րող ե ն ք վ ս տ ա հ լ ի ն ե լ է որ մ ե ր ա ն ծ ա ն ո թ

փ ո ք ր ք ա ղ ա ք ի ց , և թ ա ք ա յ ի ց չ մ ե կ ն ա ծ , նա կ հ ա ք ս ւնա բ երի ա յ ն ֊ պիսի

բա ներ,

որոնք

խ ոսենք արկա ծների

մենք

ինքներս

չենք

նշմա րում։

Ս ա յց

մա սին։

— 1 9 1 5 — 1 9 1 7 թ վ ա կ ա ն ն ե ր ի ն Սի մ ս ֊ Պ ի բ ի դ ի ն ռ ա զ մ ա ճ ա * կ ա տ ո ւմ շտ ա պ օ գ ն ո ւթ յա ն մ ե ք ե ն ա վ ա ր է եղել։ թվա կանների

ր ն թ ա ց ք ո ւ մ մ ի ուրիշ աղջկա

խ ա ր հ ի ■ քուրջր շ ո գ ե մ ա կ ո ւ յ կ ո վ , վերով, ոտքով րում,

և ձիով,

ա նա սուններ

ա պ րելով

և 1918

հ ետ շրջել

է աշ­

փոխադրող ն ա ֊

րա դ մ ա թ ի վ

օտ ա ր

ե ր բ ե մ ն նո ւյնի ս կ բն ի կ ն ե ր ի հ յո ւղ ա կ ն ե ր ո ւմ ։

վ ա յր ե ֊

Նա ա յ ց ե ֊

լել է ք ս ա ն յ ո թ տ ա ր բ ե ր ե ր կ ր ն ե ր - ձ ե ր բ ա կ ա լ վ ե լ է հ ա ր ա վ ա յ ի ն բ ա ն ա կ ի կ ո ղ մ ի ց ՝ Չ ի ն ա ս տ ա ն ո ւ մ , երբ փ ո ր ձ ո ւ մ էր Ն ա ն տ ո ն ի ց Հա նկոյ անցնել

ճ ա նա պ ա րհոր դե լո վ

մ եր թ գետի

վր ա յո վ ,

մ ե ր թ փ ո ք ր ն ա վ ա կ ո վ կ ա մ շ ա ր ժ ա կան ա թ ո ռ ո վ ։ Ակ ո ւ մ բ ի ն ա խ ա գ ա հ ը մ ի պ ա հ կ ա ն դ ա ռ ա վ տ ե ս ն ե լո ւ հ ա մ ա ր ա յդ

մոգական

րա նք,

խոսքերի

հ ա մ ար յ ա

սւ ղգ ե ց ո ւ թ յո ւ ն ը , հ ե տ ո

շ շ ն ջ ա լ ո վ ,— Սան տոն

և

կրկնեց

Հ ա ն կ ո յ։

դր֊

Սիմս-

Պ ի բ ի դ ի ն Սիա ն գ ե տ ի ջ ր վ ե թ ն ե ր ի ց ցա տ կ ե լ ո վ փ ա խ ե լ է գ ե ր ո ւ ֊ թ յ ո ւ ն ի ց ձ մ ռ ա ն ը , երբ ոչ ոք ա յ դ պ ի ս ի բ ա ն ա ն ե լ չէ ր հ ա մ ա ր ֊ ձա կվի։ 1 9 1 9 ֊ ի ն , Հ յո ւս ի ս ա յի ն գնա ցել

է Հա բեշստ ա ն։

հետ ա խ ո ւզութ յա ն

մեջ։

Ա ֆ ր ի կ ա յի

1 9 2 0 ֊ի ն

նա

վքայո վ

^ ար թ ո կ կ ո յ ի 9

ծ ա ռ ա յե լ

է Ս ի ր ի ա յո ւմ ճ

Դ ա մ ա ս կ ո ս ո ւ մ նա

հանդիպել է Ֆ ե յ ֊

սալ թ ա գ ա վ ո ր ի ն , որը օ գ ն ե լ է ն ր ա ն ո ւ ս ո ւ մ ն ա ս ի ր ե լո ւ Ս ո ւ ֆ ա ֊ բ ա ն , ո ր տ ե ղ , մ ի ն չ ա յ դ , ոչ մ ի ս պ ի տ ա կ ա մ ո ր թ ո տ ք չ է ր դ ր ե լ,

ա

մի

գ ա ղ տ ն ի և ս ո ւ ր բ մ ա յ ր ա ք ա *–

վ ա յ ր , որ Ս ինուս ի ա ղ ա ն դ ի

ղա քն է և գ տ ն վ ո ւմ է Լիվիա յի ա ն ա պ ա տ ի խ ո ր ք ե ր ո ւմ ։ Ս ի մ ս ֊ Պի բ ի դ ի ն

գնա ցել է ծպ տ վա ծ՝

ա յն տ ե ղ

որպես

եգիպ տ ո ւհ ի,

ո ւ ղ տ ո վ ա ն ց ն ե լ ո վ հ ա զ ա ր մ ղ ո ն տ ա ր ա ծ ո ւ թ յ ո ւ ն , ո ւ ղ ե կ ի ց ո ւ ն ե «, ն ա լ ո վ մ ի ա յ ն բ ն ի կ ն ե ր ի ն , ո ր ո ն ք ա ն գ լ ե ր ե ն մ ի բ ա ռ ա ն գ ա մ շեն ի մ ա ց ե լ։ — Ի թ ա ք ա յի ա յս

խսսքից

դասա խոսական

հետո ա չքերը

ա կումբ ի

բա րձրա ցրեց

նա խա գահը

և ն ա յե ց

իր

ն ա մ տ ե ր ի մ երկու ը ն կ ե ր ո ւհ ի ն ե ր ի ն ։ Հ ո մ ե ր Մ ա քոլին

ւ ս մ ե ֊՝

զա րմա ֊

ց ա վ , թ ե ի ն չ \էր ո ւ զ ո ւ մ ա ս ե լ նա ա յ դ հ ա յ ա ց ք ո վ և հ ե տ ո մ տ ա ֊ ծ ե ց , թ ե նա ի ն չ ք ա ն երկ ա ր պ ի տ ի խ ո ս ե ր ա յ ս ա ն հ ա վ ա տ ա լ ի և զա րմա նա լի

ա ն ձ ն ա վ ո ր ո ւ թ յ ա ն ՝ Ռ ո զ ա լի

Սի մ ս ֊ Պ ի բ ի դ ի ի

մա ֊

սին։

— 1 9 2 3 թ վ ա կ ա ն ի ն , — շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց խ ո ս ո ղ ը , — Ս ի մ ս ֊Պ ի ֊ բ ի դ ի ն տ ա ս ն չո ր ս , օր ն ա վ ա ր կ ե լ է ա ր ա բ ա ն ձ ն ա կ ա զ մ ո ւ ն ե գ ո ղ ք ս ա ն տ ո ն ն ա ն ո ց մ ի ա ռ ա գ ա ս տ ա ն ա վ ի վր ա և Կ ա ր մ ի ր ծ ո վ ո վ գնա ցել է Ջ ե յս ա ն ի ա ր գե լվ ա ծ նա վա հ ա նգիստ ը։

Ա յս

ա նգամ

նա ծ պ տ վ ա ծ էր ա ր ա բ կնոջ կ ե ր պ ա ր ա ն ք ո վ ։ 1 9 2 5 ֊ ի ն նա մ ա գ լ ղ ց ե լ է Մ ա ր ր ո կ կ ո յ ի Ա տ լա ս լ ե ռ ը ։ 1 9 2 6 թ վ ա կ ա ն ի ն Հ ա բ ե շ ս ֊ տ ա ն ի մ ի ջ ո վ ա ն ց ե լ է հ ա զ ա ր հ ա ր յո ւ ր մ ղ ո ն , ո ր ը , հ ա վ ա ն ա բ ա ր > հ ա մ ա շխ ա ր հ ա յի ն Ւ թ ա ք ա յի իր ս ա զ ,— իսկ ենք

է։ — Ա քստ եղ

ռեկորդ

բա րեկա մների մենք,

ա յն պ ի ս ի մի

համար

մ ե ր հ ա ճ ո ւ յք ի

նախագահը

իր և

սա րսա փ ելի վ շտ ո վ ա ֊

համար երբևիցե ք ա յլո *ւմ

կա րճ տ ա ր ա ծ ո ւթ յո ւն , ի նչպ ի ս ի ն

է 9՝ո դ չո ֊

ք ի ց մ ի ն չ և Ռ ո դ ի ն գ զ բ ո ս ա յ գ ի ն ։ — Նա հ ա ռ ա չ ե ր և ա պ ա , չի֊ > մ ա ն ա լո վ ի ն չպ ե ս պ ա տ ա ս խ ա ն ել ա յդ հա րցին, ա ս ա ց , — վատ չ է ր լի ն ի ե թ ե ք ա յ լ ե ի ն ք * մ ե ր ա ռ ո ղ ջ ո ւ թ յ ա ն հ ա մ ա ր գ ո ւց ե շա տ օգտ ա կա ր

լի ն ե ր ։ — Ապա

վերադարձավ

օրվա

դա սա խոսին

նե ր կ ա յա ցն ե լո ւ գործին, ն ա յե լո վ ձեռքում բ ռ ն ա ծ թ ղ թ ի ն ։

— 1 9 2 8 ֊ի ն

Ս ի մ ս ֊Պ ի բ ի դ ի ն

անցել

է

Լ ա լկա ններով

լոն֊

գ ո ն յ ա ն մ ի թ ե ր թ ի հ ա ն ձ ն ա ր ա ր ո ւ թ յ ա մ բ , — շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց ն ա , —> մ ե ր թ մ ի երկրի բ ն ի կ կնոջ կ ե ր պ ա ր ա ն ք ո վ ծ պ տ վ ա ծ , մ ե ր թ մ ի ուրիշ ե ր կ ր ի ։ ձա նձրա նա լով,

ա ն հա մ բ եր ո ւթ յա մ բ

սպա ս ե լո վ ,

ձգտ ելով

վ ե ր ա դ ա ռ ն ա լ հ ե ռ ա գ ր ա տ ո ւ ն , իր գ ո ր ծ ի ն , Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո լ ի ն զա ր֊ > մ ա ց ա ծ մ տ ա ծ ո ւ մ էր*

Հ(

Ւնչո ւ է նա ա ն ը ն դ հ ա տ ծ պ տ վ ո ւ մ X ) ։

Ւ թ ա ք ա յի

դա սա խ ոսա կա ն . ա կումբի

նախագահը

շարում

հետաքրքրական

ճանա*տ

նակեց,

— 1930-ին

Ս ի մ ս ֊Պ ի բ ի դ ի ն

պ ա րհո րդություն

է

կատարել

թ ո ւր ք ի ճ Մ ուստ աֆա

՝9 ե մ ա լի ն։

մի

Թ ո ւր քի ա յո վ

և

հա նդիպ ել

Ա յ ս տ ե ղ 1)ի մ ս - Պ ի բ ի դ ի ն

մի

ծըպ–

տ ր վ ե լ է լ ե ռ ն ա յ ի ն շ ր ջա ն ի թ ո ւ ր ք ա ղ ջկ ա կ ե ր պ ա ր ա ն ք ո վ ։ Ս ի ո վ նա ա ն դ ե լ է ա վ ե լ ի ք ա ն ի ն ը հ ա զ ա ր մ ղ ո ն , ա մ բ ո ղ ջ Մ ե ր ձ ա վ ո լ ւ Ա ր և ե լք ը ։

Ա դրբեջա նում ա կա նա տ ես

է եղել

կոմունիստ ա կա ն

Կ ա ր մ ի ր Օ ա նա կի կ ռ ի վ ն ե ր ի ն կ ո վ կ ա ս յ ա ն ա պ ս տ ա մ բ ն ե ր ի դ ե մ Հ 1 9 3 1 թ վ ա կ ա ն ի ն շրջել է Հ ա ր ա վ ա յ ի ն

Ա մ եր ի կ ա յո ւմ ,

Օրազի-ւ

լ ի ա յ ի ջ ո ւ ն գ լ ի ն ե ր ո ւ մ , բ ն ի կ ն ե ր ի ր ն կ ե րա կ ց ո ւ թ յ ա մ բ է ո ր ո ն ց ի ց ի մ ա ց ե լ ե մ հ ե ն ց ի ր ե ն ի ց ՝ Սի մ ս~Պ ի բ ի դ ի ի ց , կ ոշ .

մ ե կ ը , ես ա յ դ վեչ

է

Մ ե ք ս ։ — Իթա քա յի

դասախոսական

ակումրի

նա խա­

գ ա հ ը ա յ ժ մ մ ո տ ե ն ո ւ մ էր իր ճ ա ռ ի ա վ ա ր տ ի ն ։ Նա հ ա ռ ա չ ե ք և ա ս ա ց , — սա կ ա յն

Ս իմս- Պիբիդիի

ե ն , ի ս կ դուք ո ւ զ ո ւ մ եք տ ե ս ն ե լ հա ճ ելի հ ա մ ե ս տ ո ւթ յո ւն ը

արկա ծները

ա ն վերջա նա լի

և լ ս ե լ նրան և ոչ թ ե ինձ. — Ա յս

ն ե ր վ ա փ ն ինշ-որ

ծիծա ղ պատճա–

ռ ե ց ա յ դ հ ր ա շ ա լի ա կ ո ւ մ բ ի հ ր ա շ ա լի ն ա խ ա գ ա հ ի ն և մ ի հ ա ­ մ ա կ ր ա կ ա ն ս ր տ ա գ ի ն ծ ի ծ ա ղ ա ռ ա ջ ա ց ր ե ց նրա բ ա ր ե կ ա մ ո ւ ն «՚ կրնդիրների

մեջ։

ունկնդիրների

Երբ

վրա,

պա տ շա ճ

հա նդ ա ր տ ո ւթ յո ւնը

նա խ ա գա հը իր

ճառը

ի ջ աէԼ

եզրափակեց թ ա ­

տ երա կա ն մի ուժգին ձ ա յն ո վ , — ինձ հ ա մ ա ր , որպ ես Ւ թ ա ք ա յի դ ա ս ա խ ո ս ա կ ա ն ա կում բի

նա խ ա գա հի, մ ե ծ պա տիվ է ծա նո^

թ ա ց ն ե լ ձ ե զ Ռ ո զ ա լի Ս իմս– Պ ի բ ի դ ի ի հ ե տ ։ Ծ ա փ ա հա րություններն կան

օվա ց ի ա յի ։

Ա կ ո ւմ բ ի

մ ո ւ տ ք ը , ող ջ ո ւնելո ւ

ա յս

ա նգամ

նախագահը

հ ա մ ա ր օր վ ա

վերա ծվեցին դարձավ

հռչա կա վոր

դեպի

իսկա–՝ բեմի

ա յց ե լ ո ւ ի ն ,)

բ ա յ ց , ա վ ա ղ, ա յ ց ե լ ո ւ ն ոչ մ ի տ ե ղ չէր ե ր և ո ւ մ ։ Ո ւ ն կ ն դ ի ր ն ե ր ը , ա յդ ո ւշա ցո ւմ ի ց օ գ տ վ ե լո վ , ս ա ստ կա ցրին ծա փ ա հ ա ր ո ւթ յո ւն ը և հավա նաբար

լրիվ

երկու ր ո պ ե

տևող

ծ ա փ ա հ ա ր ո ւթ յո ւն ի ց

հ ե տ ո , որի ը ն թ ա ց ք ո ւ մ մ ի ք ա ն ի կ ա ն ա յ ք խ ո ս տ ո վ ա ն ե ց ի ն , թ ե իրենց ձեռքերը ց ա վ ե ցի ն , վերջապես մ ե ծ տ իկինը երևա ց։ Հ ո մ ե ր Մ ա քոլին

կ ա ր ծ ո ւ մ է, թ ե ի ն ք ը

կտեսնի

մի

ա յն Հ

պ ի ս ի կ ի ն , որ բ ո լ ո ր ո վ ի ն տ ա ր բ ե ր կ լի ն ի ա շ խ ա ր հ ո ւ մ տ ե ս ա ծ բոլոր

կանա նցից։

Նա չէ ր կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ ճ շ գ ր տ ո ր ե ն պատկե–.

ր ա ց ն ծ լ, թ ե ի ն չ տ ե ս ք պ իտ ի ունենա ր ա յղ ա ր ա ր ա ծը , բ ա յց վ ս տ ա հ էր, որ ա յ ն ա ռ ն վ ա զ ը հ ե տ ա ք ր ք ր ա կ ա ն կ լ ի ն ե ր , ե ի ս ­ կ ա պ ե ս չ է ր ս խ ա լ վ ե լ ։ Ռո զա լի Սի մ ս - Պ ի բ ի դ ի ն , կ ա ր ճ ա ս ա ց , մ ի բա նեցրա ծ

մարտական

ն ժ ո ւյգ

էր,

սեռա զուրկ,

չորա ցա ծ,

բա ր ձ ր ահա ս ա կ , ոս կ ր ո տ , ծի ծ ա ղ ե լի և տ գեղ, Հ ո մ ե ր ը վեր կ ա ­ ց ա վ , ոչ թ ե ն ր ա հ ա մ ա ր

որ հ ա ս ե լ էր հ ե ռ ա գ ի ր ը տ ա լո ւ ժ ա ­

մ ա ն ա կ ը , ա յ լ , ա վ ե լի շ ա տ , զ ա ր մ ա ն ք ի ց ։ Եվ տ ա ր օ ր ի ն ա կ չէր», որ ն ա չ վ ա զ ե ց դ ե պ ի ը ե մ ր հ ե ռ ա գ ի ր ը հ ա ն ձ ն ե լո ւ հ ա մ ա ր , ի ն չ ­ պես իրեն սովորեցրել էին։ Ա յ դ ժ ա մ ա ն ա կ է ն ո ւ յ ն ս ի ր ա լի ր տ ի կ ի ն ը , որը ն ր ա ն ս ո վ ո ­ ր ե ց ր ե լ էր ա ն ե լ ի ք ը , վ ա զ ե լ ո վ ե կ ա վ , և մ ի ն չ դ ե ռ Հ ո մ ե ր ը ուշքի կ գ ա ր Տ հրեց տ ղ ա յի ն սրա հով դեպ ի բ ե մ ՝ ակա նջին փ ս փ ս ա լո վ բ ա վ ա կ ա ն ա չ ա փ բ ա ր ձ ր , որ բ ո լ ո ր ը լ ս ե ն ♦

-

Դ ե , տ ղ ա , ժ ա մ ա ն ա կ ն է, հ ա ն ձ ն ի ր հ ե ռ ա գ ի ր ը ։

Ս եմի վ ր ա յ ի մ ե ծ տ ի կ ի ն ը ի ր ե ն ա յ ն պ ե ս էր պ ա հ ո ւ մ , կ ա ր ­ ծես տ ե ղ յա կ չէր ա յդ բո լո ր ի ն ։ Լ ե դ ի ն ե ր , — սկ ս ե ց ն ա , — Ւ թ ա ք ա յի դ ա ս ա խ ո ս ա կ ա ն ա կ ո ւ մ բ ի ա ն դ ա մ ն ե ր , — նրա ձ ա յ ն ը ն ո ւ յ ն ք ա ն ա ն դ ո ւր էր, ո ր ք ա ն նրա ա ր տ ա քինը։ Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո լ ի ն բ ե մ վ ա զ ե ց և շ ա տ հ ս տ ա կ ձ ա յ ն ո վ հ ա յ՝* տար ա ր եց.

՚— Հ ե ռ ա գ ի ր Ռ ո ղ ա լ ի Ս ի մ ս ֊ Պ ֆ ր ի դ ի ի հ ա մ ա ր ։ Ն շ ա ն ա վ ո ր տ ի կ ի ն ը դ ա դ ա ր ե ց ր ե ց ճ ա ռ ը և դ ա ր ձ ա վ լր ա բ ե ր րին,

կ ա ր ծ ե ս նրա ե ր և ա լը բ ո լ ո ր ո վ ի ն պա տ ահա կան լ ի ն ե ր ։

— Ա յ ս տ ե ղ , մ ա ն չ ո ւ կ , — ա ս ա ց ն ա , — ես ե մ Ս ի մ ս ֊ Պ ի բ ի . դ ի ն , – նա դ ա ր ձ ա վ ունկն դի ր ն ե ր ի ն և ա ս ա ց , — ն ե ր ե ց ե ք , լ ե ­ դ ի ն ե ր ։ — ն ա ս տ ո ր ա գ ր ե ց հ եռա դրի հ ա մ ա ր , վ ե ր ց ր ե ց ա յ ն ցր~ ր ի չ ի ց և ն ր ա ն մ ի ա ր ծ ա թ դ ր ա մ տ վ ե ց ա ս ե լ ո վ , — վ ե ր ց ր ո ւ քո վա րձը, մա նչուկ։ Հ ո մ ե ր ի հ ա մ ա ր վ ի ր ա վ ո ր ա կ ա ն էր ը ն դ ո ւ ն ե լ ը ա յ դ դ ր ա մ ը ք բ ա յց մ ի և ն ո ւյն ժ ա մ ա ն ա կ ա մ ե ն ինչ ա յն պ ե ս ծի ծա ղ ե լի

էր ե

շ փ ո թ ե ց ն ո ղ , որ նա չ կ ա ր ո ղ ա ց ա վ մ ե ր ժ ե լ ։ ն ա վ ե ր ց ր ե ց ա ր ծ ա ­ թ ե դ ր ա մ ը և շ ա տ ա Ա ա Ա վ ա ^> բ ե մ ի ց ց ա ծ շտ ա պ ե լո վ դ շ ե ն ք ի ի դ ուրս ե կ ա վ ։ Դուրս շ տ ա պ ե լ ի ս ն ա լ ս ո ւ մ էր, թ ե ի ն չ պ ե ս ե ր և ե . լ ի տ ի կ ի ն ը վ ե ր ս կ ս ե լ էր ի ր ճ ա ռ ը ։

•— Ո ւ ր ե մ ն , 1 9 3 9 թ վ ա կ ա ն ի ն ա ս ո ւ մ է ր ն ա , — այ ս ն ո ր պ ա տ ե ր ա զ մ ի հ ե ն ց ս կ զ բ ի ց ա ռ ա ջ , ես գ տ ն վ ո ւ մ էի Ը ա վ ա ր ի ա ֊ չում, գա ղտ նի

մ ի ս ի ա յո վ , ա լզա սըի

կա թնա վա ճա ռուհու

կեր֊

պ ա րա նքով ծպ տ վա ծ։ Փ ողոցում

մ ա յթ ի

վրա Հ ո մ ե ր ը

տեսավ Լենրի Վ ի լկ ի ն ս ո ֊

ն ի ն , որ դ ե ռ ե ր ի տ ա ս ա ր դ հ ա ս ա կ ո ւ մ զ ր կ վ ե լ էր ե ր կ ո ւ ո տ ք ի ց , գնա ցքի

մի

ա րկա ծի

պատճառով։

Եվ ա հ ա ,

երեսուն

տարի

հ ե տ , ս կ ս ե լ էր դ լ խ ա ր կ ի մ ե ջ մ ա տ ի տ ն ե ր ծ ա խ ե լ ։ Հ ո մ ե ր ը նր ա ն ա ն ո ւ ն ո վ չէ ր ճ ա ն ա չ ո ւ մ ք բ ա յ ց մ ի շ տ տ ե ս ե լ էր ն ր ա ն , թ ե և ե ր ֊ բ ե ք ն ր ա ն ի ց մ ա տ ի տ չէ ր գ նել կ ա մ նրա դքխ111ր կ ի մ ե ջ ա ր ծ ա թ ե դ ր ա մ չ է ր գ ց ե լ ։ Ռ ո գ ա լի Ս ի մ ս - Պ ի բ ի դ ի ի տ վ ա ծ ա ր ծ ա թ ը նա գ ր ֊ ցեց

ա յդ

մ ա ր դ ո ւ դ լի* ա ր կի մ ե ջ և շ տ ա պ ե ց դ ե պ ի ի ր հ ե ծ ա ն ի վ ը ։

Ա ր դ ե ն ն ս տ ե լ էր հ ե ծ ա ն ի վ ը և ք ս ա ն յ ա ր դ հ ե ռ ա ց ե լ էր փ ո ղ ո ց ն ի վ ա ր , ե ր բ զ գ ա ց , որ ի ն չ ֊ ո ր վ ա տ բ ա ն կ ա ր ի ր ա ր ա ր ք ի մ ե ջ ։ Ետ դ ա ռ ն ա լ ո վ նա հ ե ծ ա ն ի վ ը ն ե տ ե ց մ ա յ թ ի վ ր ա և վ ա զ ե ց ա յ ն մ ա ր դ ո ւ մ ո տ , որը երկու ո տ ք ե ր ն էլ կ ո ր ց ր ե լ էր ե ր ե ս ո ւ ն տ ա րի ա ռ ա ջ ։ Ա յս ա ն դ ա մ Հ ո մ ե ր ը նրա գ լ խ ա ր կ ի մ ե ջ մ ի ք ա ռ ո ր դ ա ֊ ն ո ց գ ց ե ց , իր ս ե փ ա կ ա ն ք ա ռ ո ր դ ա ն ո ց ր ։

Գ Լ ն հ հ»

ԲԵՏՀԵԼ ՀՅՈՒՐԱՍԵՆՅԱԿՆԵՐՈՒՄ...

Եես Ժա մ հ ե տ ո

ցրիչը

հեծանվից

իջավ

Ա յ փ ոդոցի

վթևս

գ տ ն վ ո ղ Սետ հել հ յ ո ւ ր ա ն ո ց ի ա ռ ջ և և վ ա զ ե ց ա ս տ ի ճ ա ն ն ե ր ն ի վեր։ Ընդա րձա կ ընդունա րա նի

ա ն կյունում,

գրա սեղանի

փ ո֊

խ ա բ ե ն դ ր վ ա ծ էր

մ ի պ ա ր զ ս ե ղ ա ն ։ Ս ե ղ ա ն ի վրա մ ի փ ո ք ր ♦

զա նգա կ կա ր, իսկ

պատի

վրա

գրված

էր* « Զ ա ն գ ա հ ա ր ե լ » ։

Ց ր ի չը ն ա յ ե ց չ^ ւ ր ջ ր և տ ե ս ա վ փ ո ք ր հ յ ո ւ ր ա ն ո ց ի բ ա զ մ ա թ ի վ փ ա կ դ ռ ն ե ր ը ։ Հ ե տ ո ն ա յ ե ց հ ե ռ ա գ ր ի ն , որը ո ւ ղ ղ վ ա ծ էր Պոլի

Հա ութորնին։

Ս ենյա կ ներից

մեկում նվա զում

էր պ ա տ ե ֆ ո ն ը

և լ ս վ ո ւ մ էր երկ ու ե ր ի տ ա ս ա ր դ կ ա ն ա ն ց և երկու տ ղ ա մ ա ր դ կ ա ն ց խ ո ս ա կ ց ո ւթ յո ւն ն ուրիշ ս ե ն յ ա կ ի ց

ու

ծ ի ծ ա ղ ը ։ Մի

վ ա յր կ յա ն

դուրս ե կ ա վ ք ա ռ ա ս ո ւ ն ի մ ո տ մ ի

անց

մի

տղամարդ

և կ ա ն գ ն ե ց դ ռ ա ն ը , խ ո ս ե լ ո վ մ ի ե ր ի տ ա ս ա ր դ կնոջ հ ե տ , որի մ ի ա յ ն գ լ ո ւ խ ն էր ե ր և ո ւ մ Հ ո մ ե ր ի ն ։ Հ ե տ ո դուռ ը ա ր ա գ փ ա կ ­ վեց և տղամարդը աստիճա ններով ցա ծ իջավ։ Հոմերը սեղա ­ նի վ ր ա յ ի

զա նգը ս ե ղ մ ե ց ։ Քիշ ա ռա ջվա

փ ա կ վ ա ծ դուռ ը ն ո ­

ր ի ց բ ա ց վ ե ց և աղջիկը կ ա յտ ա ռ ձ ա յն ո վ բ ղ ա վ ե ց .

— Հ ի մ ա , ա յս րոպ եիս ։ Երբ ա ղ ջի կ ը ե ր և ա ց , ց ր ի չ ը քան

գ ե ղ ե ց ի կ ու

զ ա ր մ ա ց ա վ , որ ա ղ ջ ի կ ը

երիտ ա սա րդ էր։

նա

Մերիից

կամ

ա յ դ –* Բեսից

շյթ տ տ ա ր բ ե ր չէ ր ։

— Հ ե ռ ա գ ի ր Դո ժ

Հ աութորնի հա մ ա ր , — ա սա ց ցրիչը Ի րի*

տ ա ս ա րդ կնոջը։

— Նա դուրս

է եկել, — ա սա ց

երիտասարդ

կինը, — կա *

րո ղ ե մ նրա փ ո խ ա ր ե ն ս տ ո ր ա գ ր ե լ ։

— Ա յո ,

տիկին, — պա տասխանեց Հոմերը։

կինը հեռա գրի

համար ստորագրեց

և ապա

Երիտասարդ

Հ ո մ ե ր ի ն ն ա յե ց

հետա քրքիր ձևով։ —

Մի ր ո պ ե

սպա սիր,

է , — ա ս ա ց նա հ ա ն կ ա ր ծ ։

կ ա ր ե լի

Նա շ ո ւ ռ ե կ ա վ և վ ա զ ե ց մ ի ուրիշ ս ե ն յ ա կ ։ Նրա գ ն ա լ ո ւ ց հ ե ­ տո մ ի տ ղ ա մ ա ր դ

բա րձրա ցա վ

աստիճա ններով և կանգնեց

Հ ո մ ե ր ի մ ո տ ։ նա և Հ ո մ ե ր ը մի քա նի ա ն գ ա մ իրար ն ա յե ց ի ն ։ Երբ աղզփկը վ ե ր ա դ ա ր ձ ա վ և տ ե ս ա վ ա յ դ աղա մ ա ր դ ո ւ ն է կ ա ն ­ չ ե ց Հ ո մ ե ր ի ն և ն ր ա ն ք մ տ ա ն ա յ ն ս ե ն յ ա կ ը , ո ր տ ե ղ ի ց ա ղ ջի կ ը ա ռ ա ջ ի ն ա ն գ ա մ դուրս էր ե կ ե լ ։ Ս են յ ա կ ը տ ա ր օ ր ի ն ա կ , հ ի վ ա ն ­ դ ա ց ն ո ղ հոտ ո ւն ե ր , որ ց ր ի չ ը մ ի ն չ ա յ դ ե ր բ ե ք զ գ ա ց ա ծ չ կ ա ր ։ Ե ր ի տ ա ս ա ր դ կ ի ն ը ց ր ի չ ի ն մի ն ա մ ա կ ե ր կ ա ր ե ց *

— Ա յս ն ա մ ա կ ը ի մ

փոխարեն

փոստ

կդցե ս ,— ասա ց

նա , ն ա յե լո վ ցրիչի ա չքերին։ — Շատ կարևոր է, — շա րունա ­ կեց ն ա ։ — Իմ քրոջն է ո ւ ղ ղ վ ա ծ . նա մ ա կ ա տ ո ւն տ ա ր, օդ ա յի ն , հա տ ուկ

հա նձնում,

պ ա տ վիրա ծ։

նամակի

մեջ

փող

կա ։ Իմ

ք ո ւ յր ը փ ո ղ ի կ ա ր ի ք է զ գ ո ւ մ ։ ն ա մ ա կ ա ն ի շ չ ո ւ ն ե մ ։ — Ե ր ի տ ա ­ ս ա ր դ կինը մ ի պ ա հ լ ռ ե ց , ո ր պ ե ս զ ի Հ ո մ ե ր ը ժ ա մ ա ն ա կ ո ւնե–

ն ա ր հ ա ս կ ա ն ա լ ո ւ , թ ե ի ն չ ք ա ն կ ա ր և ո ր էր ա յ դ ն ա մ ա կ ը գ ց ե ­ լ ը ։ — ԱյԴ բ ա ն ը կ ա ն ե ՞ ս ի ն ձ հ ա մ ա ր ։ Երեն ա ն հ ա ս կ ա ն ա լ ի ի ն չ - ո ր պ ա տ ճ ա ռ ո վ ց ր ի չ ը վ ա տ զ գ ա ց ։ Դա ն մ ա ն էր ճիշտ ա յ ն զ գ ա ց մ ա ն , որ նա ո ւ ն ե ց ե լ էր մ ե ք ս ի ­ կ ա ց ի կնոջ տ ա ն ը , որի տ ղ ա ն պ ա տ ե ր ա զ մ ո ւ մ ս պ ա ն վ ե լ է ր։

— Ա յո ,

տ ի կ ի ն , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ես

հենց

հիմա

նա­

մ ա կ ը ուղ ի ղ ն ա մ ա կ ա տ ո ւ ն կ տ ա ն ե մ , պ ա տ վ ի ր ա ծ օ դ ա յ ի ն ք հա ^ տ ուկ հ ա ն ձ ն ո ւ մ կ ա ն ե մ ։ Հ ե ն ց հ ի մ ա կ տ ա ն ե մ , — կ ր կ ն ե ց ն ա ։

— Ահա մ ի դ ո լ ա ր , — ա ս ա ց ե ր ի տ ա ս ա ր դ կ ի ն ը , — ն ա մ ա ­ կը գ լ խ ա ր կ ի դ մ ե ջ դ ի ր ։ Ոչ ոք թ ո ղ չ տ ե ս ն ի ։ Ոչ ոք ի ա յ դ մա–> սին մ ի ա ս ա ։

— Շ ա տ լ ա վ , տ ի կ ի ն , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ոչ ոքի չ ե մ ա ֊ ս ի ։ — Նա ն ա մ ա կ ը դ ր ե ց գ լ խ ա ր կ ի մ ե ջ ։ — Ես ա յ ն ուղիղ ն ա ­ մ ա կ ա տ ո ւ ն կ տ ա ն ե մ , հ ե տ ո կ բ ե ր ե մ ձեր փ ո ղ ի մ ն ա ց ո ր դ ը ։

— Կա րիք չ կ ա , ե տ մ ի գ ա , — ա ս ա ց ե ր ի տ ա ս ա ր դ կ ի ն ը ։ —« Դ ե, շտ ա պ իր և հիշիր

որ ոչ ո ք չ պ ե տ ք է ի մ ա ն ա ։

— Չ ե մ ա սի, — ասաց Հոմերը

և ս ե ն յա կ ի ց

դուրս ե կ ա վ ։

Նա ա ս տ ի ճ ա ն ն ե ր ի ն հ ա ս ա վ ճ իշտ ա յ ն ժ ա մ ա ն ա կ , ե ր բ ա ղ ­ ջի կ ը հ ա ս ե լ էր ս ե ղ ա ն ի մ ո տ ի մ ա ր դ ո ւ ն ։ Ա ս տ ի ճ ա ն ի ա ռ ա ջի ն ա ն կ յո ւնա դ ա ր ձ ի ն

նա

գեմ-գիմա ց

եկավ

մի

ահա գ ի ն , շ ք ե ղ

հ ա գ ն վ ա ծ փ ա ր թ ա մ կ նոջ, որը շուրջ հ ի ս ո ւ ն ֊ հ ի ս ո ւ ն հ ի ն գ տ ա ­ ր ե կ ա ն կ լ ի ն ե ր ։ Կինր ց ր ի չ ի ն տ ե ս ն ե լ ո վ

կանգնեց

և ժպտաց

նրան.

— Ւնձ հ ե ռ ա գ ի ՞ ր

ես բ ե ր ե լ , — ա ս ա ց

ն ա , — Դոլի Հաու–>

թորնին։

— //. հո , տ ի կ ի ն , — ա ս ա ց

Հա լեր ը ,— վերեա մ թ ո ղ եցի ։

— (եսլրես , — ա ս ա ց Դ պ ի Հ ա ր ո թ ո ր ն ը ։ հա մ ի պ ա հ ն ա յ ե ց Հ ո մ ե ր ի ն , հեսսւ ա ս ա ց , — ղու նոր ց ր ի չ ն ես բ ո լ ո ր

ցբիչներին

ճա նս։ չ ո ւ մ

եմ։

ես ա յ ն պ ե ս չէ ։ Ոհ,

նրանք

բոլորն

էլ Լա վ>

բ ա ր ի տ ղ ա ն ե ր են , թ ե Ա ր և մ տ յա ն ը ն կ ե ր ո ւ թ յ ա ն , և թ ե Պ ո ս տ ա լ տ ե լ ե գ ր ա ֆ ի ա ղ ա ն ե ր ը ։ Ոոլոր ց ր ի չ ն ե ր ը ի ն ձ հ ե տ լ ա վ են և ես ն ր ա ն ց ն կ ա տ մ ա մ բ լ ա վ ե մ տ ր ա մ ա դ ր վ ա ծ ։ — Դոլի Հ ա ո ւ թ ո ր ն ը բ ա ց ե ց ձեռքի

թանկարժեք

ա յց ե տ ո մ ս ։

1է

Սսւրդկտյին կատակերգություն

պ ա յուսա կը

և հա նեց մի քա նի

— Վ ե ր ց ր ո ւ , — ա ս ա ց ն ա ու Հ ո մ ե ր ի ն ե ր կ ա ր ե ց շուրջ ք ս ա ն ա յ ց ե տ ո մ ս։ Ա յդ ի ն չ ի ” հ ա մ ա ր է , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։

— Դու ա մ ե ն

տ եղ

րում։

Դրանք

ժա մս/նա կ։

տ ա նում, — ասաց

հ ե ռ ա գ ր ե ր ես

Հ ա ո ւ թ ո ր ն ր , — ղու լ ի ն ո ւ մ

ես գ ի ն ե տ ն ե ր ո ւ մ

պ ա ր էլ ա պ ե ս թ ո ղ ա յ ղ

Գոլի

և նմա ն վ ա յր ե ­

տ եղերում,

դուրս գ ա լու

Ա յղ ա յ ց ե տ ո մ ս ե ր ը գ իր ո ւ ղ և ո ր ն ե ր ի , ղ ի ն վ ո ր ն ե ր ի ,

և ն ա վ ա ս տ ի ն ե ր ի մ ո տ , ո ր ո ն ք կ ա ր ո ղ են մ ի գ ի շ ե ր վ ա

համար

ս ե ն յ ա կ ի կ ա ր ի ք գ դ ա լ ։ Ա յս ս ա ր ս ա փ ե լ ի պ ա տ ե ր ա զ մ ի ը ն թ ա ց ­ քում մենք պետ ք Է ա շխ ա տ ենք մեր տ ղա ներին երջա նկա ցնել, ա յ ն ք ա ն ժ ա մ ա ն ա կ , ք ա ն ի դ ե ռ ն ր ա ն ք մ ե զ մ ո տ են գ տ ն վ ո ւ մ ։ (աչ ոք ի ն ձ ա ն ի ց լ ա վ չ գ ի տ ի , թ ե ո ր ք ա ն կ ա(1Ող է թ ա խ ծ ե ք զ ի ն ­ վ ո ր ը , ե ր բ չ գ ի ա ի ք թ ե ի ն չ է կ ա տ ա ր վ ե լ ո ւ հ ե տ ա գ ա յ ո ւ մ ։ ո ղջ է լինելու վա ղ ը , թե

մեոա ծ։

— Ա յո , տ ի կ ի ն , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ նա

ա ս տ ի ճ ա ն ն ե ր ո վ շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց ի ջ ն ե լ, ի ս կ տ ի կ ի ն

Հա ութորնը

շա րունա կեց

բա րձրա նա լ

Թեէոհել

Գոլի

հյո ւր ա ս են ­

յա կ ն ե ր ը ։

Գ Լ Ոհ Խ

*1 Մ Ո Ն Մ Ա ՐԴ-Մ ԵՔԵՆ Ա Ն

Հ ա ն ր ա յի ն

գրա դա րա նում

կ ա տ ա ր ա ծ ա ր կ ա ծա լի ն

ո ւ ղ և ո ~՝

ր ո ւ թ յ ո ւ ն ի ց հ ե տ ո , Լա լո ն ե լն ու Յ ո ւ լի ս ի ս ը շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց ի ն ճ ա * նապա րհորդել Ե թ ա ք ա յո ւմ ։ անգործների և

Ե րեկո յ ա ն

ա նցորդների

նրանք

մի փոքրիկ

իրենց

գտան

բ ա զ մ ո ւթ յա ն առջև՝

որը դ ի տ ո ւ մ էր ե ր ր ո ր դ կ ա ր գ ի մ ի դ ե ղ ա տ ա ն ց ո ւ ց ա փ ե ղ կ ի մեջ կա նգնա ծ մա րդուն։

Մարդը շա ր ժ վ ո ւմ

էր մ ե ք ե ն ա յ ի ն մ ա ն ,

թ ե և մ ա ր դ կ ա յ ի ն է ա կ ի ե ր և ո ւ յ թ ո ւ ն ե ր ։ Ա յ ն ո ւ ա մ ե ն ա յ ն ի վ , նրա ն ա յվ ա ծ ք ը

ա յնպ ի ս ի ն

էր,

կարծես մ ե ղ ր ա մ ո մ ի ց Հ7Տ

շինվա ծ

ն ե ր ։ ն ա ա ն մ ա ր դ կ ա յ ի ն էր թ վ ո ւ մ , բ ա յ ց կ ա ն գ ն ա ծ վ ի ճ ա կ ո ւ մ , ն մ ա ն էր չ թ ա ղ վ ա ծ մի

դ ի ա կ ի ք որը դ ե ռ և ս

կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ էր

շ ա ր ժ վ ե լ ։ Ա յդ մ ա ր դ ը ա մ ենա ա ն հ ա վ ա տա լի բ ա ն ն է ր , որ Ց ո ւ ւ է ս ի ս ր ե ր բ և է տ ե ս ե լ էր ա շ խ ա ր հ ո ւ մ իր ա պ ր ա ծ չորս տ ա ր ի ­ ն ե ր ի ը ն թ ա ց ք ո ւ մ ։ Ա յդ տ ա ր օ ր ի ն ա կ մ ա ր դ ո ւ ա չ ք ի ց ոչ մ ի լ ո ւ յս չ է ր ճ ա ռ ա գ ա քթում։ Նրա շ ր թ ն ե ր ր փ ա կ վ ե լ էին ա ն պ ի ս ի ձ և ո վ , որ կ ա ր ծ ե ս ե ր բ ե ք չէ ի ն բ ա ց վ ե լ ո ւ ։ Ա յդ մ ա ր դ ը բ ժ ի շ կ Օ ր ա դ ֆ ո ր դ ի կ ե ն ա ց բ ո ւ ժ ա դ ե ղ ն էր ռ ե կ ֊ լ ա մ ո ւ մ ։ Նա գ ո ր ծ ո ւ մ էր երկու տ ա խ տ ա կ ն ե ր ի մ ի ջ և ։ Մի տ ա խ ~ ա ա կ ի վ ր ա դ ր վ ա ծ էր հեսւևքալ հ ա յ տ ։ս ր ա ր ւււթ հո ւն ր ։ (( Մի ս տ եր Մ ե շ ա ն ո — մ ե ք ե ն ա մ ա ր դ ը , կես մեքե)։ւս կես մ ա ր դ ։ Ա վեչի շ ա տ մեռած

քան

կենդանի։

դ ո լա ր մ ր ց ա ն ա կ

կստ ա նաս,

եթե

արր ո ղ ա ն ա ս ծ ի ծ ա ֊ կա րողա նսա ժ պ տ ա ցնել ն ր ա ն , 5 0 0 ՝ եթե կա ղեցնելյԱ

արր դ – մ ե ք ե ն ա ն վ ր ա պարոն մա

Մյ ա ս տ ա խ տ ա կ ի

ն ո ւ մ էր տ ո մ ս ա թ ե ր թ ե ր ը ,

որոնք

նա մ ե ք ե ն ա բ ա ր

դը ֊

վերցնո ւմ

է ր տ ա խ տ ա կ ի ա ռ ջ և ի փ ո ք ր ս ե ղ ա ն ի ց ։ Ա յս թ ե ր թ ե ր ի վ ր ա տ ր ֊ պ ա գ ր վ ա ծ էին

տարբեր

հա յ տ ա րա ր ո ւ թ յ ո ւ ն ն ե ր ք ո ր ո ն ց ո վ

կոչ

է ր ա ր վ ո ւ մ ժ ո ղ ո վ ր դ ի ն դ ն ե լո ւ բ ժ ի շ կ Օրա դ ֆ ո ր դ ի ՝ մ ա ր դ ո ւ օ ր ­ գա նիզմը

ա վ ե լի կ ե ն ս ո ւ ն ա կ

ծած գեղը։

դա րձն ելա

հ ա մ ա ր հա յ տ ն ա գ ո ր ­

Յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յո ւ ր թ ե ր թ ր տ ա խ տ ա կ ի վրա

ր ե ւո ւց հ ե տ ո պ ա ր ո ն մ ա ր դ - ֊ մ ե ք ե ն ա ն ձ ե ռ ք ի

տեղավո-

փ ա յտ ի կ ո վ ց ո ւյց

էր տ ա լ ի ս դ ր վ ա ծ ը ։ Երբ բ ո լ ո ր տ ա ս թ ե ր թ ե ր ը տ ե ղ ա վ ո ր վ ո ւ մ էին տ ա խ տ ա կ ի վ ր ա , /պարոն մ ա ր դ ֊ մ ե ք ե ն ա ն վ ե ր ց ն ո ւ մ էր դ ր ա ն ք և դնում սեղա նին, ապա

սկսում ա յդ ա մ բո ղ ջ

գործողությու–

նր վ ե ր ս տ ի ն կ ա տ ա ր ե լ ։

— Դա մ ա ր դ է, Յ ո ւ յ ի ս ի ս , — Լ ա յո ն ե լն ա ս ա ց ը ն կ ե ր ո ջ ը ։ Հա վա տ ա ցնում եմ։

ե ըենա չ է , Ց ո ւ / ի ս ի ս , ա ղ ն ի վ խ ո ս ք մ ա ր դ

է ։ ն ա յ ի ր ա չ ք ե ր ի ն ։ նա ողջ է ։ Տ ե ս ն ո ՞ ւ մ ե ս ։ Պ ա ր ո ն մ ա ր դ ֊ մ ե ք ե ն ա յ ե ա յ դ պ ա հ ի ն դ ր ա ծ թ ե ր թ ի վր ա կա ր ե լի

է կ ա րդա լ. «Ե ՞նչ

ես

կ ի ս ա մ ե ռ վիճա կ ում քարշ

գա լիս։

Վ ա յ ե լ ի ր կ յ ա ն ք ը ։ Գնիր բ ժ ի շ կ Օ ր ա դ ֆ ո ր դ ի կ ե ն ա ց դ ե ղ ը , և դու ք ե զ բ ո լ ո ր ո վ ի ն ե ր ի տ ա ս ա ր դ կզգասX։։

— Տ ե ս, մի ուրիշ թ ե ր թ դ ր ե ց , — ա ս ա ց Լ ա յ ո ն ե լ ը , — վ ր ա ն է դ ր վ ա ծ։ — Հ ա ն կ ա ր ծ նա ձ ա ն ձ ր ա ց ա վ և ուզեց աուն գ ն ա լ ։ — Եկ գ ն ա ն ք ք Ց ո ւ / ի ս ի ս ա ս ա ց ն ա , — բ ոԼոթ ա ձԴ ինչ-որ բա ն

թերթ երը արդեն երեք է։ -

երեկո

ա ն գ ա մ դրել

է։ Տուն

գնա նք, արդեն

Նա բ ռ ն ե ք ը ն կ ե ր ո ջ թ և ի ց , բ ա յ ց

Յ ո ւ լի ս ի ս ը

նրա

ձեռքը մի կողմ հրեց։

— Եկ, Ց ո ւ լ ի ս ի ս , — ա ս ա ց Լ ա յ ո ն ե լ ը , – եկ տ ուն գ ն ա ն ք , ես ք ա ղ ց ա ծ ե մ ։ — Ս ա յց Յ ո ւ լի ս ի ս ը գ ն ա լ չէր ո ւ ղ ո ւ մ ։ Նա կ ա ր ծ ե ս ն ո ւ յ ն ի ս կ չէ ր էլ լ ս ո ւ մ Լ ա յո ն ե լի ա ս ա ծ ը ։

— Ես գ ն ո ւ մ

եմ,

3 ուլի սի ս , — ս պ ա ռ ն ա ց

Լ ա յո նե լը ։

Նա

ս պ ա ս ե ց , որ Յ ո ւ լի ս ի ս ը շուռ գա և ի ր ե ն հ ե տ և ի , բ ա յ ց տ ղ ա ն տեղից

չշա րժվեց։

Մի

քիչ

վիրավորված

և

զարմացած բ ա -

^ ւ ե ւ կ ա մ ո ւ թ յա ն ն կ ա տ մ ա մ բ ց ո ւ յ ց տ ր վ ո ղ ա յ ս դա վ ա ճ ա ն ո ւ թ յ ո ւ – նից,

Լ ա յո ն ե լ ը ս կ ս ե ց

տուն գ ն ա լ,

յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յո ւ ր

երեք

կամ

չո ր ս ք ա յ լ ի ց հ ե տ ո ետ դ ա ո ն ա ո վ , տ ե ս ն ե լո ւ հ ա մ ա ր , թ ե վ ե ր ջ ա պ ե ս իր ը ն կ ե ր ը չի՛* մ ի ա ն ո ւ մ ի ր ե ն ։ Յ ա յ ց ոչ, Յ ո ւ լի ս ի ս ը ց ա ն կ ա ն ո ւ մ էր մ ն ա լ և դ ի տ ե լ պ ա ր ո ն մ ա ր դ ֊ մ ե ք ե ն ա յ ի ն ։ Է ա յ ո ն ե լ ը խ ո ր ա պ ե ս վ ի ր ա վ ո ր վ ա ծ զ գ ա ց ։ — Ես կ ա ր ծ ո ւ մ է ի , թ ե ա մ ­ բողջ

ա շ խ ա ր հ ո ւ մ նա

իմ

լա վա գույն

է, — ասաց

ընկերն

նա

ճա նա պ ա րհը շ ա րունա կ ե լով ։ Յ ո ւ լի ս ի ս ը կ ա ն գ ն ե լ էր մ ի փ ո ք ր խ ո ւ մ բ մ ա ր դ կ ա ն ց մ ե ջ և դ ի տ ո ւ մ էր պ ա ր ո ն մ ա ր դ ֊ մ ե ր ե ն ա յ ի ն , մ ի ն չ և որ, ի վ ե ր ջ ո , ա յ դ տ ե գ մ ն ա ց ի ն ի ն ք ը և մ ի ծ ե ր ո ն ի ։ Պարոն մ ա ր դ ֊ մ ե ք ե ն ա ն շ ա ­ ր ո ւ ն ա կ ո ւ մ էր թ ե ր թ ե ր ը հ ա վ ա ք ե լ

և նորից

դնել

տախտակի

վ ր ա ։ Նա շ ա ր ո ւ ն ա կ ս ։ ւք էր թ ե ր թ ե ր ի վրա լի յ ո ւ ր ա ք ա ն յո ւ ր բ ա ­ ռը ց ո ւ յ ց տ ա լ ։ Շ ո ւ տ ո վ ծ ե ր ո ն ի ն էլ դ)սսց ե մ տ լ թ ի վրա մ ն ա ց մ ի ա յ ն Յ ո ւ լի ս ի ս ը , որը դ ե ռ ն ա յ ո ւ մ էր գ ե դ ա տ ա ն ց ո ւ ց ա փ ե ղ ­ կի մ ա ր դ կ ա յ ի ն տ ա ր օ ր ի ն ա կ է ա կ ի ն ։ Ա րդեն մ ո ւ թ է ր։ Երբ փ ո ­ ղ ո ց ի լ ո ւ յս ե ր ը վ ա ռ վ ե ց ի ն

Յ ո ւ լի ս ի ս ը դուրս

եկավ

ա յն կա ­

խ ա ր դ ա կ ա ն հ ա փ շ տ ա կ ո ւ թ յ ո ւ ն ի ց , որի մ ե ջ գ ց ե լ էր ն ր ա ն ա յ դ մա րդ–մեքենա ն։ Ս թ ա փ վ ելո վ, բոլորը

Նա հ ա մ ա ր յ ա

Յ ո ւ լի ս ի ս ը ն ա յ ե ց

թե հիպնոզվել շ ուրջը։ Օրը

գ նա ցել էին։ Միակ բ ա ն ը ,

էր դ ր ա ն ի ց ։

ավարտվել

որ մ ն ա ց ե լ

էր

և

էր շուրջը, մ ի

բ ա ն էր, որի ա ն ո ւ ն ը նա չ գ ի տ ե ր ։ Մ ա հ ը ։ Փոքրիկ

տղան հա նկա րծ

ն ա յե ց

մ ե ք ե ն ա ֊մ ա ր դ ո ւ ն ։

Նրան

թ վ ա ց , որ ա յ դ մ ա ր դ ը ի ր ե ն է ն ա յ ո ւ մ ։ Տ ղ ա ն հ ա ն կ ա ր ծ ո ւ ժ ե ղ սարսափ զգա ց և ցորդները

ս կ ս ե ց փ ա խ չ ե լ ։ Փ ո ղ ո ց ն ե ր ի հա տ ու կ ե ն տ ա ն ­

ն ր ա ն ն ո ւ յն պ ե ս

մեռած

ՀՑՕ

թվա ցին,

ինչպ ես

ա ՏՂ՝

մ ա ր դ ֊ մ ե ք ե ն ա ն ։ Ա չդ մ ա ր դ ի կ հ ա ն կ ա ր ծ ն ր ա ն թ վ ա ց ի ն տգեղ* ո չ ա յ ն պ ե ս գ ե ղ ե ց ի կ , ի ն չ պ ե ս ա ռ ա ջ ն ե ր ո ւ մ մ ի շ տ թ վ ա ց ե լ էին* Յ ո ւ լի ս ի ս ը վ ա զ ե ց մ ի ն չ և շ ն չ ա ս պ ա ռ լ ի ն ե լ ը ։ Նա կ ա ն գ առսւձ դժվա ր

Հնչելով

շուրջը,

և հ ա մ ա ր յա

զ դ ա լով

մի

ա րցունքներ

թ ա փ ե լով ։

Նայվեք

անհողդողդ

լռ ո ւթ յո ւն

ա մեն

խոր

ի ն չ ի մ ե ջ , պ ա ր ո ն մ արդ– մ ե ք ե ն ա յ ի մ ա հ վ ա ն ս ա ր ս ա փ ը ։ Մ ինէն– ա յ ժ մ ն ա ոչ մ ի տ ե ս ա կ վ ա խ չ է ր զ գ ա ց ե լ , մ ա ն ա վ ա ն դ այդպք սի մ ե ծ վ ա խ ։ ն ր ա հ ա մ ա ր

ա յժ մ աշխարհի

ամենադժվարին

բ ա ն ը ա յ ն է, թ ե ի ն չ պ ի տ ի ա ն ե ր ։ ն ր ա հ ո գ ե կ ա ն ա ն դ ո ր ր ը չ ք ^ ~ ց ե լ էր, ս ա ր ս ա փ ը պ ա տ ե լ էր ն ր ա ն ։ Նա ն ո ր ի ց ս կ ս ե ց ւվազել* Վ ա զ ե լ ի ս նա ի ն բ ն հրեն ա ս ո ւ մ էր

հա մ ա ր լա ա ր տ ա ս վ ե լ ո վ ,

— Պ ա պ ա , ւ )ա ո ա , Մ ա ր կ ո ւ ս , ք՝ես, Հ ո մ ե ր , պ ա պ ա , մ ա մ 111* Մ ա րկա սք 9ես, Հոմեր։ Ա շխ արհը, բա ներով,

անշուշտ ,

որոնք

այ ժ մ ա շխ ա րհը

հ ր ա շ ա լի էր

կ ա ր ե լի

էր

նորից

մ ի բ ա ն էր,

և ա ն շո ւշ տ

լի

էր

Ու ն ո ր ի ց տ ե ս ն ե լ ,

որից հա րկա վոր

ր**վ բսէ19

էր փ ա խ շ ^Ի

մ ի ա յ ն թ ե Ց ա լ ի ս ի ս ը չ է ր ի մ ա ն ո ւ մ թ ե ո * ր ո ւ ղ ղ ո ւ թ յ ա մ բ ։ նա ո ւ ղ ո ւ մ էր շ ո ւ տ ո վ հ ա ս ն ե լ ու մ ե կ ի ն ։ Նա մ ի պ ա հ ս կ ս ե ց Հ ար ժ վ ե լ մ ե ր թ մի քանի

ք ա յլ

ա յլ

իր րն տ ա ն ի ք ի

կանգ առա վ մի

քանի բ ա զ

անդամներից

մե^

ս ա ր ս ա փ ա հ ա ր և հ ե լՈՈ մ ի ո ւ ղ ղ ո ւ թ յ ա մ բ , մեՐ$,

ո ւ ղ ղ ո ւ թ յ ա մ բ , իր շուրջը

Ղդա 1ո վ ա ն հ ա ~

վ ա տ ալի ա ղ ե տ ի ն եր կա յ ո ւ թ յ ո ւն ր , մ ի ա ղ ե տ , ո ր ի ց կ ա ր ո դ Էր խ ո ւ ս ա փ ե լ մ ի ա յ ն հ ա ս ն ե լ ո վ հ ո ր ը , մ ո ր ը , ե ղ բ ա յ ր ն ե ր ի ց մեկՒ^1 կ ա մ ք ր ո ջ ը ։ Եվ ա յ դ ժ ա մ ա ն ա կ ն ր ա ն ց ի ց ո րևէ մ ե կ ի ն հասնՒԼու փ ոխ ա բեն, փողոցի խ մբի

հեռու

ղե կտւքտրքւն՝ Օղ յ ա ստ

ծ ա յ ր ո ւ մ նա

տեսավ

ի ր ե ն ց թւ^դՒ

Գ,ւ ա լ ի բ ի ) ։։ Թ ե ր թ ա վ ա ճ ա ռ

ա վան

կանւլնհւ Լր տ մ տ լ ա ց տ ծ փ ո ղ ո ց ի տ )ւ կ յո ւ ն ո ւմ և թ ե ր թ ե ր ի վնբ~ նա ղրեր)։

1,ր ը ղ տ վ ա մ , կ ա ր ծ ե ս

ղա նվոլմ

էր

մի մ ա ր դ ա շքԱտ

վ ա լրում հ ւղա րսս ս վոր Լր ա ս ե լ , թ ե ա շ խ ա ր հ ո ւ մ ա յ դ օր Է՛ն՜ շեր

Լին տ ե ղ ի

ունեցել։

Գ լխ ա վոր

վերնադրերր

բ դ ա վ ե լ ր Եգ~

յո է ս տ էԷ ո տ լի ր ի ն •Ա ՛։ տ Լլ մ ի ք ի չ ծ ի ծ ա ղ ե լ ի էր թ վ ա ց ե լ , ո ր ^ Վ ՜ հէւտև,

)ւտխ

վ երնտ դրերր շ ա տ

թ յո ։)։ն ե ր ի մ ա սի ն

1,ին լ ի ն ո ւ մ ,

հաճախ

զա նա զա ն

և բա ցի

ա յդ ,

սպ ա նոլ~

ա ն հ ա ր մ ա ր Էր

Րթ ա ք ա վ ։ փ ո ղ ո ց ն ե ր ո ւ մ դուրս գ ա լ մ ա ր դ կ ա ն ց մ ե ջ ու բսւՐ*^~ ր ա ձ ա յն բ ղ ա վ ե լ։

Հետ ևա բա ր,

թերթավա ճառը

ո ւր ա խ ա նոլ^

Էր,

երբ

փողոցները

փողոցները

ա մ ա յ ա ց ա ծ էր տ ե ս ն ո ւ մ ։

դ ա տ ա ր կ վ ո ւ մ էին

Օ գ յուս տ

ո ւ ր ա խ ՝ որ ի ն ք ը ք ա ղ ա ք ի մ ի ա կ բ ն ա կ ի չ ն

Երբ Ւ թ ա ք ա յի

Գ ոտ լիբը է, ձ ա յ ն ը

կարծես սովորա­

կ ա ն ի ց ա ն զ գ ա լ ա բ ա ր ա վ ե լի էր բ ա ր ձ ր ա ց ն ո ւ մ Տ բ ղ ա վ ե լ ո վ օ ր ֊ վա թէ^վառ ն ո ր ո ւ թ յո ւ ն ն ե ր ը ։ Ո ւմ էին

պետ ք ա յդ լո ւր ե ր ը , և

ի նչ օ գ ո ւտ գ ր ա ն ց ի ր ։ Ա ն շ ո ւ շ տ , կ ա ր ե լի էր թ ե ր թ ծ ա խ ե լ Ա մ ի ք ա ն ի ս հ ն թ շա հ ե ք > բ ա յ ց մ ի թ ե ա յ ղ էր ա մ բ ո ղ ջ ը ։ Մ ի * թ ե հ ի ­ մ ա ր ո ւ թ յ ո ւ ն չէր օրվ ա սուտ լո ւ ր ե ր ը

բ ղ ա վ ե լ , կ ա ր ծ ե ս ուրա խ

բ ա ն լ ի ն ե ր ա վ ե տ ա ծ ը ։ Ա մ ո թ չ է ՞ ր ) որ մ ա ր զ ի կ ա յ դ ք ա ն ա ն ը զ ֊ ՝ գա

էին դարձել լուրերի

մեջ,

թերթավա ճառը

հանդեպ։

բղա վում

էր

Ե ր բ ե մ ն , նուքնիս ւ, ե ր ա ղ Ւ հա մ ա շխ ա ր հ ա յի ն

լուրերի

վ ե ր ն ա գ ր ե լ ։ր , բ ա յ ց ա յ դ տ ե ղ էլ, ե ր ա զ ո ւ մ , նա հ ե գ ն ա ն ք և ա ր ֊ մարհանք

էր

զ գ ո ւ մ լո ւ ր ե ր ի

էա թ լա ն

նկա տ մա մբ,

և երբ

բ ղ ա վ ո ւ մ էր, ի ն ք ը կ ա ն գ նա ծ էր լ ի ն ո ւ մ մ ի բ ա ր ձ ո ւ ն ք ի վ ա > (1սկ ն ե ր ք և ո ւ մ ծ փ ո ւ մ էին հ ա ն ց ա ն ք ի ու ոճ րի մ ե ջ լ ո ղ ա ց ո ղ բ ա զ մ ո ւ ~ թ յո ւ ն ն ե ր ր , ո ր ո ն ք ք լս ե լո վ նրա որ ո տ ա ցո ղ ձ ա յն ը ,

դա դարեց­

ն ո ւ մ էին ի ր ե ն ց գ ո ր ծ ե ր ը և ն ա յ ո ւ մ էին վերև՝՝ ի ր ե ն , ի ս կ նա բ ղ ա վ ո ւ մ էր ն ր ա ն ց ե ր ե ս ի ն *

— Ետ գ ն ա ց ե ք , վ ե ր ա դ ա ր ձ ե ք ձեր հ ա յ ր ե ն ի ք ն ե ր ր ։ Դ ա գ ա ֊ ձեր ո ճ ի ր ը , դրա փ ո խ ա ր ե ն ծ ա ռ ե ր տ ն կ ե ց ե ք ։ — Նրա

րեցրեք

հ ո գ ուն մ ի շ տ ս ի ր ե լի էր ծ ա ռ տ ն կ ե լո ւ գ ա ղ ա փ ա ր ը ։ Երբ 3 ուլի ս ի ս ր

Օղ լա աո

Դ ոտ լիբին տ ես ա վ

փողոցի

ա ն կ *■>

յ ա ն ո ւ մ , ս ա ր ս ա փ ի մ ե ծ մ ա ս ը փ ա ր ա տ վ ե ց , և նա ս կ ս ե ց հ ա ս ֊ կ ա ն ա լ , որ ա շ խ ա ր հ ո ւ մ վ ե ր ս տ ի ն լ ա վ ո ւ թ յ ո ւ ն հա մա ր երկար

տարիներ

ո ւ զ ե ց բ ղ ա վ ե լ Օ գ յուս տ կա րողա նում։

ա նհրա ժեշտ

Գ ոտ լիբին, բ ա յց

Փոխ ա րենը, ա մբողջ

ու ս ե ր

չեն։

գտ նելու

Փոքրիկ

տղան

նա ձ ա յ ն հ ա ն ե լ չ է ր

ո ւ ժ ո վ նա

վա զեց

դեպի

թ ե ր թ ա վ ա ճ ա ռ տ ղ ա ն և ի ր ե ն գ ց ե ց նրա վրա ա յ ն պ ի ս ի ո ւ ժ ո վ ) որ Օգիին հ ա մ ա ր յ ա գ ե տ ի ն գ լ ո ր ե ց ։

— Ցուլիսիս, — ա սա ց թ ե ր թ ա վ ա ճ ա ռ տ ղ ա ն , — ի ՞ն չ է պ ա ֊ տ ա հ ե լ, ի ն չ ո ւ ես լ ա ց լ ի ն ո ւ մ ։ Յ ո ւ լի ս ի ս ը ն ա յ ե ց փ ո ք ր ի կ լրա գ ր ա վ ա ճ ա ռ ի ա չ ք ե ր ի ն , թ ա լ ց խ ո ս ե լ չէ ր կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ ։

— Դու վ ա խ ե ց ե լ ես, Ց ո ւ լ ի ս ի ս >— ա ս ա ց Օ դ ին , — ղե , մ ի վ ա խ ե ց ի ր , ի ն չ ի ՞ ց ես վ ա խ ե ն ո ւ մ ։ Դ ե ՛ , լ ա ց մ ի լ ի ն ի , Ց ո ւ լի ս Ւ ՚ –

վ ա խ ե ն ա լ ո ւ բ ա ն չ կ ա ։ — Օւս յ ց փ ո ք ր ի կ ը տ ա կ ա վ ի ն չէ ր կ ա ր ո ֊ ղ ա ն ո ւ մ զ ս պ ե լ Լացը. — է ա 3 մ ի լ ի ն ի ր , — ա ս ա ց Օդին և ս պ ա ֊ սեց,

որ Ց ո ւ լ ի ս ի ս ը

դադարեցնի

էա ց ր ։

Յ ո ւ լի ս ի ս ր

շատ

գ ո ր ծ ա դ ր ե ց , որ լ ա ց չ լ ի ն ի և շ ո ւ տ ո վ հ ե կ ե կ ա ն ք ն ե ր ը

ճիգ

սկսեցին

ա ն կա նոն դա ռնա լ, վ երա ծվ ել պ ա րբեր ա կ ա ն հ ե ծ կ լտ ա ն ք ի > Հ ե ­ տո Օդին ա ս ա ց , — չ սի ր > Ց ո ւ չի ս ի ս , եկ գ ն ա ն ք Հ ո մ ե ր ի մ ո տ ։ Լ ս ե լ ո վ իր ե ղ բ ո ր ա ն ո ւ ն ը , Ց ո ւ լ ի ս ի ս ը ժ պ տ ա ց և հ ե կ ե կ ա ն ֊ ք ը կուլ տ վ ե ց ։

— Հ ո մ ե ր ի ՞ , — ասաց նա։ — Ա ն շ ո ւ շ տ , — ա ս ա ց Օ դ ի ն ,— քո ե ղ բ ո ր մ ո տ ։ Արի։ 0 , ո ր ք ա ն կ ո ւղեր ա յ դ <իո ք ը ի կ տ ղ ա ն հ ա վ ա տ ա լ դ ր ա ն , — Գն ալ Հ ո մ հրին տ ե ս ն ե լո ւ , — ա ս ա ց նա ։ — Անշ ուշս ։ , — ա ս ա ց Օ դին , — հ ե ռ ա գ ր ա ս յո ւ ն ը ա ն կ յո ւն ա մն է ։ Օ գ յո ւ ս տ

Գոտ լի ր ն ու Ց ո ւ չի ս ի ս

Ս ա ք ո լի ն

ք ա յլե ցի ն

դեպի

հեռա գր ա տ ուն։ նրա նք Հոմերին գտան ա ռա քմա ն սեղանի ա ֊ ռա ջ ն ս տ ա ծ ։ ն ա լի

ս։

Երբ Ց ո ւ յ ի ս ի ս ր տ ե ս ա վ ե ղ բ ո ր ը , դ ե մ ք ը ղ ա ր մ ա -

ա ա կ եը սյ վ եց

։

Սարսափը

հեսս։ ց ա վ

նր,ա

հ ա յա ց ք ի ց ,

ո ր ո վ հ ե ս ւե նա ի ր ե ն դ ղ ա ց սւսւնր։ Երր Հ ո մ ե ր ը տ ե ս ա վ Ց ո ւ լի ս ի ս ե ղ բ ո ր ը , վ ե ր կ ա ց ա վ և գ ն ա ց տ ղա լի մ ո տ ու ն ր ա ն թ և ե ր ի մ ե ջ ա ռ ա վ ։ Նա դ ա ր ձ ա վ Օ գ իի ն։

— Ւ ՞ն չ է սլա տ ա հ և լ , — ա ս ա ց ն ա , — Ց ո ւ լ ի ս ի ս ը ա յ ս ժա մ ի ն ք ա ղ ա ք ո ւ մ ի նչ է ա ն ո ւ մ ։

— Կարծեմ

է (*>— ա ս ա ց

կ ոՕ^Լ

Օ ղ ին , — նա

լա ց

էր

լինում ։

— »/ // էր չ ի ն ո ւ մ ,— ա ս ա ց Հու ։ հրր և )ւորիղ ղ ր կ ե ց ե ղ բ ո ր ը , 1ի ո4>1,11 ^Ւ նոր հ ե կ ե կ ո ց էր կուչ տ ա լ ի ս ։ — Շ ա տ չ ա վ , Ց ո ւ ք ի ս ի ս , — ա ս ա ց ն ա ,— ա յ լ և ս լ ա ց մ ի չի ն ի ։ ՝&եդ հ ե ծ ա ն վ ո վ մինչ

տ ուն կ տ ա ն ե մ ։ Ղե , լ ա ց մ ի լ ի ն ի ր ։ Հ ե ռ ա դրա տ ա ն կ ա ռ ա վ ա ր ի չ ը ՝ Թ ո մ ա ս Սպ ա ն գ լ ե ր ր , իր ս ե ­ ղ ա ն ի մ ո տ ի ց դ ի տ ո ւ մ էր ե ր ե ք տ ղ ա ն ե ր ի ն , իս կ ծ ե ր հ ե ռ ա գ ր ի ­ չը՝ Վ ի լյա մ դիտ ելու

Կ րո դա նը

համար։

ն ո ւյնի ս կ

Նրանք

մի

դա դարեցրեց

քանի

գործը,

ա ն գա մ իրար

նրանց

ն ա յե ց ի ն ։

Հ ո մ ե ր ը ե ղբորը ի ջ ե ց ր ե ց գ ր կ ի ց։ ե րբ Ցուլիսիսը մ ո տ ե ց ա վ ա ֊ ռաքման

սեղանին

դիտ ելու

համար

ա յղ տ եղ ի

աշխա տ ա նքը,

Հ ո մ ե ր ը հ ա մ ո զ վ ե ր , որ տ ղ ա ն ի ր ե ն շ ա տ լ ա վ էր զ գ ո ւ մ ։ Ցուլի–, ս ի ս թ փ ր ե ն մ ի շ տ լ ա վ էր զ գ ո ւ մ , ե թ ե ո րևէ բ ա ն ո վ էր հ ե տ ա ք ը ր ք ր վ ա ֊մ , ի ս կ ա յ ժ մ ն ա հ ե տ ա ք ր ք ր վ ո ւ մ է ր ։ Հ ո մ ե ր ը

գրկեր

Օ գ յո ւ ս տ ի ն և ա ս ա ր .

-

Շ ն ո ր հ ա կ ա լ ո ւ թ յ ո ւ ն , Օ գ ի , ս ո ս կ ա լի կ լ ի ն ե ր , ե թ ե նա ք ե զ

չգտ ներ։ I)պ ա նգլեր ը վ եր կ ա ր ա վ և գնա ր երկու տ ղ ա ներ ի մ ո տ * -

Հ եււ ո , Օ գ ի , – ա ս ա ց ն ա , — ի ն ձ մ ի թ ե ր թ տ ո ւ ր %

-

Ի ս կույն,

սըր, — ասար

Օդին և ս կ ս ե ց թ ե ր թ ը

ծա լելու

ի ր ս ո վ ո ր ա կ ա ն ա ր ա ր ո ղ ո ւ թ յ ո ւ ն ը , որը կ ա տ ա ր ո ւ մ էր նա ծ ա – խ ե լի ս , բ ա յ ց Ս պ ա նգլերը կ ա ն գ ն ե ց ր ե ց նրա ն, և թ ե ր թ ը վ ե ր ց ր ե ց նախքան

ծ ա լե լը ։

Հեռա գրա տ ա ն

րին, ապա թ երթ ը գ ցեց

վա ըիչը

զ ա մ բյո ւղ ի

ն ա յե ց

-

Գ ործերն ի ն չպ ե ՞ս են, Օգի, — հա ր ցր ե ց

-

Վատ

չեն,

՛ճառքն ս կ ս ե ց ի ց ե ր ե կ վ ա

նա։

Ս պ ա նգլեր, — պ ա տ ա ս խ ա ն եր

միստեր

Օ գ ի ն ։ — Ա յս օ ր հ ի ս ո ւ ն հ ի ն գ

վերնագրե–

մեջ։

սենթ եմ

ա շխ ա տ ել, բ ա յց վ ա ­

ժ ա մ ը մ ե կ ի ց ։ Երբ յ ո թ ա ն ա ս ո ւ ն հ ի ն գ

ս ե ն թ ը լ ր ա ց ն ե մ , տ ուն կ գ ն ա մ ։

-

Սպ ա ն գ լ ե ր ը , — ի ն չ ո ՞ ւ

Ի ն չ ո ՞ ւ , ֊ ասաց

ես

ուզում

յո –

թ ա նա սունհ ինգ սենթի հա սցնել։ Չգի տ ե մ ,— ասաց

բա թ

Օդին,— պ ա րզա պ ես

օրը յ ո թ ա ն ա ս ո ւ ն հ ի ն գ

սենթ ա շխ ա տ ել։

մտածեցի

ղա–

Բա րա քում

հա–՝

մ ա ր յ ա թ ե մ ա ր դ չ կ ա , բ ա յ ց ի ն ձ թ վ ո ւ մ է, որ մ ն ա ց ա ծ թ ե ր թ ե ր րը մ ե կ կ ա մ երկու ժ ա մ ո ւ մ կ ծ ա խ ե մ ։ տ ո, ժողովուրդը կսկսի

փ ողոց իջնել,

Շ ա տ ո վ , ը ն թ ր ի քի ց հե– կինո

գնա ցող մա րդիկ

կ լին ե ն։

-

Սպ ա ն գ լ ե ր ը , — գ ր ո ղ ի

Ո չի ն չ,– ասաց

ծոցը

գնան

ա յդ

կ ի ն ո յ ի մ ա ր դ ի կ ։ Դու մ ն ա ց ա ծ թ ե ր թ ե ր ը ի ն ձ տուր և հ ե ն ց հ ի ­ մ ա տ ուն գ ն ա ։ Ահա ք ե զ մ ի ք ա ռ ո ր դ ։ Թեև թ եր թ ա վ ա ճ ա ռ ռ ա գ ր ա տ ա ն վ ա ր ի չի

տղան

ա յդ

խորապես

շնորհա կա լ

վ ե ր ա բ ե ր մ ո ւն ք ի ց , սա կ ա յն ,

էր

հե­

ա յն ո ւ­

ա մ ե ն ա յ ն ի վ , ա յ դ ն ր ա ն ճ իշտ չ է ր թ վ ո ւ մ ։ Թ ե ր թ ը պ ե տ ք էր ծ ա ^ խել մեկ առ մեկ,

և յո ւր ա ք ա ն չյո ւր ը ՝

տարբեր մա րդկա նց։

Պ ետ ք է կա նգնել փ ողոցի ա ն կ յո ւն ո ւմ և վերնա դիրը բ ղ ա վ ե լո վ ժողով րդի մեջ թ ե ր թ կա րդա լու ց ա ն կ ո ւթ յո ւն ա ռ ա ջ ա ց ն ե լ։ Թ եև

դա ա յ դ պ ե ս է ր , բ ա յ ց ն ա շ ա տ հ ո գ ն ա ծ էր և ո ւ զ ո ւ մ է ր տ ուն գ ն ա լ ը ն թ ր ե լ ո ւ ։ Թացի ա յ դ , նա մին՛չև ա յ դ ե ր բ ե ք չ է ր հ ա ն դ ի ֊ ՝ պ ե լ Ս պ ա ն գ լ ե ր ի ն մ ա ն ո ր և է մ ա ր դ ո ւ , որ բ ո լ ո ր թ ե ր թ ե ր ը ո ւ զ ե ­ նար գնել

դրանք ա նմիջա պ ես

զա մ բյո ւղ

գ ցե լու հ ա մ ա ր ։

Եվ

գ ո ւ ց ե դա էլ օր վ ա ա մ ե ն ա մ ե ծ ն ո ր ո ւ թ յո ւ ն ն է ր ։ Ս ա կ ա յ ն ն ր ա ն պարզապես ցա վ

էր

պ ա տ ճ ա ռ ո ւ մ , որ

Սպ ա ն գլելւի պ ե ս

1ա վ

մ ա ր դ ն է ա յ դ բ ա ն ը ա ն ո ւ մ և ոչ թ ե փ ո ղ ո ց ի թ ա փ թ փ ո ւ կ ն ե ր ի ց մ ե կ ը , գ ո ւ ց ե թ ա փ թ փ ո ւ կ չ կ ո չ ե ն ք ա~յն, ա յլ դրա ն մ ա ն մ ի բ ա ն ։ Փոքրիկ լրա գ ր ա վ ա ճա ռ ը ,

ա յն ո ւա մ ե ն ա յն ի վ ,

ուզեց բող ոքել

ա յդ պ ի ս ի վա ճա ռքի դ եմ ։

— Չ ե մ ուզում ձեզ մի քա ոորղի վնա ս պ ա տ ճ ա ռ ե լք մ ի ս ­ տ ե ր Սպ ա ն գլև ր , — ա ս ա ց նա ։ Ո չ ի ն չ ,– ասաց

Ս պ ա ն գ լ ե ր ը ։ -— Դու

թերթերը

տ ուր

և

տուն գ ն ա ։

— Շ ա տ լ ա վ , ս ը ր <— ա ս ա ց Օդին։ — Գ ուց ե մ ի օր ի ն ձ մի որևէ գո ր ծ կտա ք փ ոխ հա տ ո ւցելու ա յդ ք ա ռ ո ր դ ը ։

— Անշո ւշ տ , ա նշո ւ շ տ , — ա ս ա ց Ս պա ն զ լե ր ը և թ ե ր թ ե ր ը ն ե տ ե ց զ ա մ բ յո ւղ ը ։ Օդին դ ա ր ձ ա վ Յ ո ւ լ ի ս ի ս ի ն ,

որն ա լ դ ժ ա մ ա ն ա կ

զբա ղվա ծ

էր ց պ ա հ ա ն ջ հ ե ռ ա գ ր ե ր ի ա ր կ ղ ը ո ւ ս ո ւ մ ն ա ս ի ր ե լ ո վ ։

.— Յուքիսիսր կ ո ր ա վ , — ա ս ա ց Օդին մ ի ս տ ե ր Ս պ ա ն գ լ ե ր ի ն ։ — Ո չ ի ն չ , – ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լե ր ը , — նա ա յ ժ մ կ ո ր ա ծ չէ* Յ ո ւ լ ի ս ի ս , — նա կ ա ն չ ե ց տ ղ ա յ ի ն և Յ ո ւ լի ս ի ս ր դ ա ր ձ ա վ հ ե ռ ա դ ր ր ա տ ա ն վ ա ր ի չ ի ն ։ Ս ա կ ա յն ո չի ն չ չ գ տ ն ե լ ո վ տ ղ ա յ ի ն ա ս ե լո ւ , Ս պ ա ն գ լ ե ր ը հ ա ր ց ր ե ց /.

— հ ն չ պ ե * ս ես ։ հր

հերթին

հա րմար

սլա տա ս խ ան չ գ տ ն ե լ ո վ ,

Յ ո ւ լի ս ի ս ն

ա սա ց.

— Շատ լա վ։ Ն ր ա ն ց ի ց յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յ ո ւ ր ն էլ զ գ ո ւ մ է ր , որ ի ն ք ը ուրիշ բ ա ն էր ո ւ զ ո ւ մ ա ս ե լ ։ Ւ մ ա ն ա լ ո վ հ ա ն դ ե ր ձ , որ ս խ ա լ բ ա ն էր ա ս ո ւ մ , Հ ո մ ե ր ը մ ե ջ մտավ,

— Նա ա յ ժ մ լ ա վ է ։ — Օդին, իր հ ե ր թ ի ն , պ ա ր զ ա պ ե ս շ ը ֊ փ ո թ ո ւթ յո ւն ի ց նույն բ ա ռ ե ր ը ա յն պ ե ս կ ր կ ն ե ց ,

կարծես ր ո լ ո ֊

տ բ ո վ ի ն նոր ի մ ա ս տ էր դ ն ո ւ մ դ ր ա ն ց մ ե ջ ։ ն ր ա ն ք բ ո լ ո ր ն էլ աէ>֊ հ ա ր մ ա ր էի ն զ գ ո ւ մ , բ ա յ ց շ ա տ ե ր ջ ա ն ի կ էի ն և ո ւ ր ա խ , մ տ ն ա ­ վ ա ն դ Սպ ա ն գ լ ե ր ը ։ Վ ի լ յ ա մ Կ ր ո գա ն ը ՝ հ ե ռ ա գ ր ի չ ը

մ տ ք ե ր ի ա յս փ ոխ ա նա կում

թ յ ո ւ ն ի ց հ ե տ ո , ի ր շիշը դուրս ք ա շ ե ց , խ ց ա ն ը հ ա ն ե ց և մ ի մ ե ծ կում խ մ ե ց ։ Օդին շ ա ռ

ե կ ա վ տուն

գ ն ա լո ւ ,

բ ա \ց

Հոմերը

պահեց

նրան.

— Մի ր ո պ ե ս պ ա ս ի ր , — ա ս ա ց ն ա , — ես ք ե ղ տ ուն կ տ ա ն ե մ ,

հեծա նվով

կ ա ր ե լի է, չ է * , մ ի ս տ ե ր Ս պ ա ն գ լ ե ր ։ Ես հ ե ռ ա գ ի ր

ե մ բ ե ր ե լ ո ւ Ւ թ ա ք ա յի

Գինու գ ո ր ծ ա ր ա ն ի ց , իս կ դա մ ե ր տ ա ն

ճ ա ն ա պ ա ր հ ի վրա է ։ Եթե կ ա ր ե լի է, ես Ց ո ւ լ ի ս ի ս ի ն և Օգիին տ ուն կ տ ա ն ե մ և ա պ ա

կգնամ

Ե թ տ ք ա յի

Գինու

գործարա նը#

Կ ա ր ե լի * է։

— Ա նշուշտ , ա նշուշտ , — ա սա ց

Ս պ ա նգլերը

և վերադարձ

ձ ա վ իր ս ե ղ ա ն ի ն ։ ն ա վ ե ր ց ր ե ց խ ա շ ա ծ ձ ո ւ ն , ո ր ը , նրա կար՛* ծիքով, բա խտ

էր բ ե ր ո ւ մ , կ ա մ , ա ռ ն վ ա զ ր , դ ժ բ ա խ տ ո ւ թ յ ո ւ ն ը

ի ր ե ն ի ց հ ե ռ ո ւ էր պ ա հ ո ւ մ ։

— Ո չ , — Օդին ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ի ն , — կ ա ր ի ք չ կ ա , որ դու ինձ հ ե ծ ա ն վ ո վ տ ա ն ե ս ։ Մ ի ա ն գ ա մ ի ց երկ ու հ ո գ ի հ ե ծ ա ն ի վ ն ս տ ե ց նեքր շ ա տ ղ մ վ ա ր է, Հ ո մ ե ր ։ Ես ո տ ք ո վ ի ս կ ո ւ յ ն տ ուն կ հ ա ս ն ե մ ։

— Ո շ, ես ք ե ղ տ ա ն կ տ ա ն ե մ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Դու չես կ ա ր ո ղ ի ս կ ո ւ յն

տուն հ ա ս ն ե լ ։

Գա

կ նստ ես

իմ ա ոա ջք ի սկ

Ց ուլի սի ս ը կ ն ս տ ի ղ ե կ ի ն ։ Գ ե, գ ն ա ն ք ։ Երեք ՞տ ղաները գ ն ա ց ի ն Հ ո մ ե ր ի հ ե ծ ա ն վ ի մ ո տ ։ Ա լդ բ ե ռ ը շւստ ծ ա ն ր էր, մ ա ն ա վ ա ն դ մ ի մ ա ր դ ո ւ հ ա մ ա ր , ո րը վ ն ա ս վ ա ծ ոտ ք ուներ, հա սցրեց։

բ ա յ ց Հ ո մ ե ր ը իր

նրա նք նախ

ուղևորներին

հ ա ն գ ի ս տ տ ուն

կ ա ն գ ա ռ ա ն Ա ր ա յի շ ո ւ կ ա յի

կողքին՝

Օ գ ի ե ն ց փ ո ք ր տ ա ն ա ռ ա ջ ։ Ւնքը Ա րա ն կ ա ն գ ն ե լ էր խ ա ն ո ւ թ ի ա ռ ջ և ՝ ո ր դ ո ւ ձ ե ռ ք ի ց բ ռ ն ա ծ ։ Ն ր ա ն ք ե ր կ ի ն ք է ի ն ն ա յ ո ւ մ ։ Փ ո •* ղ ո ց ի մ յ ո ւ ս կ ո ղ մ ը , մ ի հին ր ն կ ո ւ գ ե ն ո ւ տ ա կ , բ ա կ ի մ ե ջ կ ա ն գ ­ ն ե լ էր տ ի կ ի ն Մա քո լ ի ն և պ ա ր ա ն ի վ ր ա յ ի ց չ ո ր ա ց ա ծ ս պ ի տ ա ֊ կ ե ղ ե ն ն էր հ ա վ ա ք ո ւ մ ։ Մ ե ր ի ն և Ոեսր ն վ ա գ ո ւ մ և ե ր գ ո ւ մ էին հ յո ւր ա ս ե ն յա կ ո ւմ ,

որտեղից

լս վ ո ւմ

հ ն չ յո ւ ն ն ե ր ն ու Մ ե ր ի ի ձ ա յ ն ը ։

էին

դա շնա մուրի

մեղմ

Օդին հ ե ծ ա ն վ ի ց ի ջ ա վ ե տ ուն գ ն ա ց ։ Սի ձ ե ռ ք ո վ հ ե ծ ա ն ի ֊ վլւ բ ռ ն ա ծ ,

Հ ո մ ե ր ը մի պահ

մ ե ր թ դեպի

երկինք,

& իչ հ ե տ ո Օղին տ ն ի ց

մերթ

կանգնեց

դեպի

դուրս

փ ո ղոցում ն ա յե լո վ

Մ ա քոլիների

ե կ ա վ ու գ ն ա ց

տան

կողմը։

ն պ ա ր ա վ ա ՛ճ ա ռ

Ա ր ա յի մ ո տ ։

— Ա յս օ ր շ ա տ ա ռ և տ ո ւ ր ա ր ե լ ե ք , մ ի ս տ ե ր Ա ր ա , — հ ա ր ց ֊ ր ե ց Օդին ն պ ա ր ա վ ա ճ ա ռ ի ն ։ —

պա նը։

Շ նորհ ա կ ա լութ յուն,

Օդի, —

պա տասխանեց

խ ա նո ւթ ֊

Գոհ ե մ ։

—

— Ես յ ո թ ա ն ա ս ո ւ ն հ ի ն գ ս ե ն թ ո ւ ն ե մ , որր ո ւ ղ ո ւ մ ե մ ծ ա խ ֊ Օ ղ ին , — վադէէա հ ա մ ա ր ո ւ ղ ո ւ մ ե մ շ ա տ բ ա ն

սել, — ա սա ց գնել։

— Խ ն դ ր ե մ , Օդի , — ա ս ա ց ն պ ա ր ա վ ա ճ ա ռ ը , ս ա կ ա յ ն ն ա խ ֊ ք ա ն խ ա ն ո ւ թ մ տ ն ե լ ը նա որդո ւն ց ո ւ յ ց տ վ ե ց ե ր կ ն ք ի ա մ պ ե ր ը և ա սա ց.

— Տ ե սնո ւմ ես, Ջ ո ն , — ա ս ա ց ն ա ,— ա ր դ ե ն գ ի շ ե ր ն է գ ա ֊ լիս, շուտ ով մ ե ն ք

կ մ տ ն ե ն ք .ա ն կ ո ղ ի ն , կգնա նք ք նե լո ւ։

Կքր–

ն ե ն ք ա մ բ ո ղ ջ գ ի շ ե ր ։ Երբ ա ռ ա վ ո տ լ ի ն ի , մ ե ն ք ն ո ր ի ց վ ե ր կ կ ե ֊ ն ա ն ք ։ Ա յղ կ լին ի նոր օր։ Ն պ ա ր ա վ ա ճւս ո ր , նրա ո րդի ն և հ ա ր և ա ն ի տ ղ ա ն մ տ ա ն խ ա ֊ նութ, իսկ նստած,

Ց ա լի սիս ր ա յդ

պ ա հ ի ն իր ե ղ բ ո ր հ ե ծ ա ն վ ի ղե կին

ա չք ը չէ ր հ ե ռ ա ց ն ո ւ մ

մորից։ Հոմերը

նորից

նստեց

հ ե ծ ա ն ի վ ը և ս կ ս ե ց դ ե պ ի տ ուն ք շ ե լ ։

— Մ ա լր ի կ ր , — Յ ո ւ լ ի ս ի ս ն ա ս ա ց ե ղ բ ո ր ը , շ ո ա գ ա լ ո վ և ն ա յե լո վ ։ , — Ա ն շ ո ւ շ տ , — ա ս ա ց Հ ո ։ Ո . ր ր , ֊ ծ ա ռ ի տ ա կ ի կան գ ն ա ծ ը

նրա դ ե մ ք ի ն մ ա յր ի կ ն

է։

Տ ե ս ն ո ւ մ ես

Երբ ն ր ա ն ք մ ո տ ե ց ա ն

նրան։ ծառի

եղբոր դեմքը լուսա վորվեց

կ ա ն գ ն ա ծ կ ն ո ջ ը , փ ոք ր

տակ

Ժպիտով, բ ա յց

մ ի և ն ո ւյն ժ ա մ ա ֊

ն ա կ խ ո ր ո ւ ն կ տ խ ր ո ւ թ յ ո ւ ն կար ա յ դ դ ե մ ք ի վ ր ա , ի ն չ պ ե ս և ն ը ~ ր ա ե ղ բ ո ր դ ե մ ք ի վ ր ա , որ բ ռ ն ե լ էր հ ե ծ ա ն վ ի ղ ե կ ը , հ ա մ ա ր յ ա թ ե ւլրկելով ն ր ա ն ։ Հոմերը իրենց

ուղ ի ղ ք շ ե ց

դատարկ

տ ա ր ա ծո ւթ յո ւն ո վ

տան բ ա կ ը , ընկուզենու տ ա կ։

Ցուլիսիսին ի ջ ե ց ր ե ց ։

Ցուլիսիսը

դեպի

Նա ի ջ ա վ հ ե ծ ա ն վ ի ց և

կանգնեց

ոլ ն ա յե ց մ որը։

Նր ա

դեմքից

առհավետ

չքա ցել

էր պ ա ր ո ն

մ ա ր դ ֊մ ե ք ե ն ա յ ի

ներշնչա ծ սա րսա փ ը։

— Մ ա յր ի կ, նա կ ո ր ե լ էր, ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Օդին գ տ ա վ ն ր ա ն և բ ե ր ե ց հ ե ռ ա գ ր ա տ ո ւ ն ։ Ես մ ն ա լ չ ե մ կ ա ր ո ղ , բ ա յ ց ներս կ գ ն ա մ երեսին ե Մ ե ր ի ի ն ողջունելուէ Հոմերը

տ ուն

մտավ

և

կանգնեց

մութ

ճ ա շա ս ե ն յա կ ո ւմ ,

ա կ ա ն ջ գ ն ե լ ո վ ք ր ո ջն ու իր ե ղ բ ո ր ս ի ր ա ծ ա ղ ջ կ ա ն ։ Երբ եր գ ն ա վ ա ր տ վ ե ց , նա հ յո ւր ա ս ե ն յա կ մ տ ա վ ։

— Բ ա րև ձ ե զ , — ա ս ա ց ն ա ։ Ա ղ ջ ի կ ն ե ր ը շ ո ւռ ե կ ա ն ։

— Բարև, Հ ո մ ե ր , — ա սա ց Մ երին և ա պ ա , շատ ա ր ա գ է մ ե ծ ե ր ջա ն կ ո ւթ յա մ բ ա վ ե լա ց ր ե ց , — ա յս օր Մ ա րկուսից նա մա կ ստացա։

“ ճ ի ՝ շ տ , Մ ե ր ի , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ի ն չ պ ե ՞ ս է։ — Հ ր ա շ ա լի , — ա սա ց Մ երին։ — Շուտ ով նրա նք կ մ եկնեն , բ ա յ ց չ գ ի տ ե ն թ ե ո ր տ ե ղ ։ ն ա գ ր ո ւ մ է , որ չ մ տ ա հ ո գ վ ե ն ք , ե թ ե մի առ ժա մա նա կ նա մա կ չստ ա նա նք։

— Նա բ ո լ ո ր ի ս էլ գ րել է , — ա ս ա ց Բ ե ս ը , — մ ա յ ր ի կ ի ն , ինձ և նո ւյնի ս կ Ցուլիսիսին։

— ճ ի – շ տ ,— ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը և մ ի պ ա հ ս պ ա ս ե ց , որ ա ս վ ի նա և իրեն ուղա րկվա ծ նա մա կի մա սին, կա րծես վ ա խ ե ն ա լո վ , որ ա յ դ պ ի ս ի բ ա ն չ ա ս վ ի ։ Ա պ ա , շ>ատ հ ա ն գ ի ս տ , ա ս ա ց ։

— Նա ի ն ձ ն ա մ ա կ չ ի ՞ ո ւ ղ ա ր կ ե լ ։ — Օ հ, ա ն շ ո ւ շ տ , — ա ս ա ց Մ ե ր ի ն , — ք ո ն ը ա մ ե ն ա ե ր կ ա ր ն է ։ Մի թ ե դու կ ա ր ծ ո ւ մ է ի ր , որ ե թ ե նա գ րել է բ ո լ ո ր ի ս , ք ե զ կարող է գրա ծ չլինել։ Հ ո մ ե ր ի ք ո ւ յր ը ս ե ղ ա ն ի ց մ ի ն ա մ ա կ վ ե ր ց ր ե ց

և երկարեց

ն ր ա ն ։ Հ ո մ ե ր ը ե ր կ ա ր ժ ա մ ա ն ա կ ն ա յ ո ւ մ էր ն ա մ ա կ ի ն ։ Բ ա յ ֊ > րը ա սա ց։

— Ւ ն չո ՞ւ բ ա ց

չես ա նում

ոլ կա րդում։

Մ ե զ հ ա մ ա ր էլ

կարդա։

— Ոչ, Բ ե ս , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Ես պ ե տ ք է գ ն ա մ ։ Ես ա յ ն գ ր ա ս ե ն յա կ կ տ ա ն ե մ և գիշերը կկարդա մ ա յն տ ե ղ , երբ ա զա տ Ժամանակ կունենա մ։

— Մ ենք

փ ն տ ր ե ցի ն ք ,— ասաց

ա մ բ ո ղ ջ օրը ա շ խ ա տ ա ն ք

Ո ե ս ը , — Բա Հց չ գ տ ա ն ք ։

—

չա փ ա զա նց

Զ վա րճա լի

էր

զվա րճա ցա նք, — ասաց

պա րզապես

գնա լն

ու

Մ երին։ —

հա րցնելը՝

ա շխ ա ֊

տ անք կա *։

— Չգիտ եմ

ա յ գ զվ ա ր ճ ո ւթ յո ւն

է թե ոչ, — ասա ց Հ ո մ ե ­

ր ը , — Բա Տ9 ես ուրա խ ե մ , որ դուք ա շ խ ա տ ա ն ք չ ե ք ճ ա ր ե լ ։ Մի մ տ ա ծ ե ք գ ո ր ծ ի մ ա ս ի ն ։ Ւմ ա շ խ ա տ ա վ ա ր ձ ը մ ե զ հ ե ր ի ք է, ի ս կ Մ ե ր ի ի հ ա յր ը լ ա վ պ ա շ տ ո ն ունի Ե թ ա ք ա յ ի Գինոս գ ո ր ծ ա ր ա ­ ն ո ւ մ ։ Ե րկուսդ էլ կ ա ր ի ք չ ո ւ ն ե ք ա շ խ ա տ ա ն ք փ ն տ ր ե լ ո ւ ։

— Ո ւ նենք , Հ ո մ ե ր , — ա ս ա ց Ո ե ս ը , — ա յ ն էլ ի ն չ պ ի ս ի կ ա ­ ր ի ք * Մ ոտ օրերս մ ե ն ք մ ի գ ո ր ծ կ գ տ ն ե ն ք ։ Երկու տ ե ղ ի ց ա ս ա ­ ց ի ն , որ ն ո ր ի ց հ ա ն դ ի պ ե ն ք ։

— Գ ործ գ տ ն ե լ ո ւ մ ա ս ի ն ե ր բ ե ք մ ի մ տ ա ծ ե ք , — ա ս ա ց Հ ո ­ մ ե ր ը ։ Նա բ ա ր կ ա ց ա ծ է ր ։ — Թ եզ գ ո ր ծ հ ա ր կ ա վ ո ր չ է , Ոես, և ոչ էլ ք ե զ , Մ ե ր ի ։

Թ ող տ ղ ա մ ա ր դ ի կ

ա շխ ա տ են։

Ա ղ ջի կ ն ե ր ը

պ ե տ ք է տ ա ն ը մ ն ա ն և հ ո դ տ ա ն ե ն տ զա մ ա ր դ կ ա ն ց ք դ ա շ ն ա ­ մուր ն վ ա զ ե ն , ե ր գ ե ն և երբ. տ դա մ տ ր զ ր տ ուն դ ա ռ ն ա , դե դե ց ի կ տեսքով

դիմա վորեն

նրան։

պահ լռ ե ց , դարձավ Մ երիին,

Ազդ

է

ձեր

ա ն ե լ ի ք ը ։ — Նա

ու երբ ն ո ր ի ց

մի

խ ոսեց, խոսեց

քնքշութ յա մ բ ։

— Երբ Մ ա ր կ ո ւս ը տ ուն դ ա , — ա ս ա ց ն ա , — գ ոլք ե ր կ ո ւ ս դ կ ա ր ո ղ եք մ ի փ ո ք ր տ ուն վ ա ր ձ ե լ և ը ն տ ա ն ի ք կ ա զ մ ե լ ա յ ն պ ե ս , ի ն չ պ ե ս կ ց ա ն կ ա ն ա ք ։ — Նա դ ա ր ձ ա վ Ո ե ս ի ն , — շ ո ւ տ ո վ դու էլ, Ոես, կ գ տ ն ե ս ք ո հ ա վ ա ն ա ծ տ զ ա յ ի ն ։ Գա մ ի ա կ ա շ խ ա տ ա ն ք ն է , որի մ ա ս ի ն պ ե տ ք է մ տ ա ծ ե ք ։ Պ ա տ ե ր ա զ մ ը շ պ ե տ ք է պ ա տ ­ ճ ա ռ լ ի ն ի , որ բ ո լ ո ր ը ի ր ե ն ց գ լո ւ խ ը կ ո ր ց ն ե ն ։ Պ ա ր զ ա պ ե ս մ ն ա տ ա ն ը և օ գ ն ի ր մ ա յ ր ի կ ի ն , ի ս կ դու, Մ ե ր ի , օ գ ն ի ր քո հ ո ր ը ։ Նա ա յ ն պ ե ս տ ի ր ա կ ա ն Հր, որ Ոեսին հ ա մ ա ր յ ա հ պ ա ր տ ո ւ ­ թ յ ո ւ ն պ ա տ ճ ա ռ ե ց , ո ր ո վ հ ե տ և , մ ի ն չ ա յ դ , ն ր ա ն ամեն |ւևշքւ նը– կա տ մ ա մ բ ա յ դ ք ա ն հ ո գ ա տ ա ր չէ ր տ ե ս ե լ ։

— Եմ ա ս ա ծ ը մ ի մ ո ռ ա ց ե ք , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը քրոջը ու հ ա ­ ր և ա ն ի ա ղ ջ կ ա ն ։ Ւսկ ա յ ժ մ , ի մ գ ն ա լ ո ւ ց ա ռ ա ջ , մ ի ե ր գ ն վ ա գ ե – ցեք

և երգեցեք։

ր– Ե *ն չ ե ր գ ես ո ւ զ ո ւ մ հ ա ր ց ր ե ց Ո ես ը ։

—

Որևէ ե ր գ , — աս ար Հ ո մ ե ր ը ։

Հոմերի Մերին

քույրո՝

ս կս ե ր

^եսլ,

երգել։

սկսեր

մի

Ցրի չ ը մ ո ւ թ

երգ

նվազել

ընդունարանում

և շ ու տով կանգնած

լ ս ո ւ մ էր։ Ղե ռ չ ա վ ա ր տ ա ծ նա հ ա ն գ ի ս տ դուրս ե կ ա վ ։ Թակու մ ն ա ն կ ա տ ե ր 3 ո 1 1:ե ս ի ո ե ն , որ հ ա վ ա բ ն ի ա ռ ա ջ կ ա ն գ ն ա ծ ն ա յ ո ւ մ էր մի ձվի.

— Մ ա , — զ ո ւեէ) Հ ո մ ե ր ը ։ — Ս ա լ ր ը շուո

ե կ ա վ ։ — Վ ա ղը

ա ն ս լ ա յ մ ա ն ե կ ե ղ ե ց ի կ գ ն ա ն ք ։ Թոլորս մ ի ա ս ի ն , Մ ե ր ի ն ն ո ւ յ ն ֊ պես ։

— Ւ ն չո ՞ւ, ի ՞ ն չ ես ո ւ զ ո ւ մ ա ս ե լ, Հ ո մ ե ր , — ա ս ա ց տ ի կ ի ն Մ ա քոլին, — մենք

ամեն

կիրակի ե կ եղեցի

ենք

գնում

և Մե­

ր ի ն մ|ւշա մ ե զ հետ է լ ի ն ո ւ մ ։

— Գ ի տ ե մ , — ա սա ց Հ ո մ ե ր ր մի քիչ ա ն հ ա մ բե ր ո ւթ յա մ բ,––* բ ա յ ց վ ա Ղ17՝ ա ն պ ա յ մ ա ն պ ե տ ք է գ ն ա ն ք ։ Եվ Մ ե ր ի ն ա ն պ ա յ ­ մ ա ն մ ե ղ հ ետ պ ե տ ք է լ ի ն ի ։ — Նա շուռ ե կ ա վ ե ղ բ ո ր ը և ա ս ա ց , — ձ ե ռ ք ո ւ մ դ ի ՞ ն չ կ ա , Յ ո ւ լի ս ի ս ։

—

Զ ոլ , — ա ս ա ց Յուլի սիս ը ա յ ն պ ե ս , կ ա ր ծ ե ս խ ո ս ք ը ա ս տ ^

ծ ո մ ա ս ի ն էր։ Հ ո մ ե ր ր ն ս տ ե ց հ ե ծ ա ն ի վ ը և ա ֊ղ գ վ ե ց

դ ե պ ի Ե թ ա ք ա յ ի դի~

նո ւ գ ո ր ծ ա ր ա ն ը ։

Գ Լ ՈI* էս 32

ԹԵՎԵՈն տեր , մեզ ապավեն Ա յն ժ ա մ ա ն ա կ , ե ր բ Հ ո մ ե ր ը հ ե ծ ա ն ի վ ը ք շ ո ւ մ էր դ ե պ ի գի.,– նո ւ

գործա րա ն,

հեռվում,

որ ն ո ւ յ ն ի ս կ օ ր վ ա

ա մ ե ր ի կ յա ն մա րդա տ ա ր հողի

վ ր ա յո վ ,

շատ

հեռվո ւմ,

ժա մը տ ա րբերվում

ա յն ք ա ն Ի թ ա ք ա յի

մի գ ն ա ց ք սլա նում

ա մ ե ր ի կ յա ն

էր ա մ ե ր ի կ ա ց ի տ ղա նե րով

էր

գիշերվա

միջով։

հեռ վո ւմ – ժա մից,

էր ա մ ե ր ի կ յ ա ն Գ նա ցքը լց վ ա ծ

ո ր ո ն ց մ ե ջ էի ն ն ա և Մ ա ր կ ո ւ ս ն ու

նրա ը ն կ ե ր ը ՝ Թ ո թ ի ն ։ Բոլորն էլ զ ի ն վ ո ր ա կ ա ն զ գ ե ս տ է ի ն հա –

;Ս0

գել

և բոլորն

էլ

պա տերազմի

նրա նց ա չքերից, նրա նց

համար մա րզվա ծ

էին։

բա ր ձր տ ր ա մ ա դ ր ո ւթ յո ւն ի ց ,

ք՝այց նրանց

ծ ի ծ ա ղ ի ց և ե ր գ ե լ ո ւ ց կ ա ր ե լ ի էր ի մ ա ն ա լ , որ ս ա մ ի ա յ ն բ ա ն ա կ շէո> ա յ լ և մ ի ա ղ դ էր և ա ն պ ա յ մ ա ն մ ի Լավ ու մ ե ծ ա ղ դ ։ Թ եև ա կ ն հ ա յ տ էր, որ ն ր ա ն ք ս ո վ ո ր ե լ է ի ն շ ա ր ք կ ա ն գ ն ե լ և կ ա ր գ ո լ կանոն

սլ ահ պ ա ն ե լ ,

ջոկատի դարձել իրենց

անհատա կա ն

պահանջներին, և

դեռևս

մնացել

մ ա ր դ կ ա յի ն

ա զա տ ո ւ թ յո ւն ր

ա յսուհա նդերձ

պարզ

էին ոլ

ենթարկել

նրանք մեքենա

որ պ ես

մա ր դ կ ա յի ն

հասարակ

չէ ի ն

էւս կներ ,

ցա նկութ յուններ ով։

Թ ե և ն ր ա ն ք մի քիշ ա ղ մ կ ա ր ա ր էին Ա ա ն գ ի տ ա կ ի ր ե ն ց կ ա ր և ո ­ ր ո ւթ յա ն ը ,

բ ա \ց

զուրկ

ար ժ ան ա պա տ վ ո ւ թ ր ս ն ի ց ։

Թ ին

Եթե

ն ր ա ն ց ա ղ մ կ ա ր ա ր ո ւ թ յ ո ւ ն ը ա ր դ յո ւ ն ք էր ն ե ր ք ի ն ի/որր վ ա խ ի , ա յնո ւհ ա նդ եր ձ, նրա նք

անվախներ

էին։

Ց ո ւ ց ա մ ո լո ւթ յ ա ն

ու

ն մ ա ն կ ե զ ծ պ ա տ ճ ա ռ ն ե ր ի հ ա մ ա ր չէ ր , որ ն ր ա ն ք հ ա շ տ վ ե լ էին ե ր կ յո ւ ղ ը

մոռա նա լու

և ա ն հրա ժեշտ ութ յա ն

ն ա լո ւ գ ա ղ ա փ ա ր ի հ ե տ ։

դեպ քում

մահա­

Ե րանք պ ա ր զ ա պ ե ս ա մ ե ր ի կ ա ց ի տ ս -

ղ ա ն ե ր է ի ն , ո մ ա ն ք ն ո ւ յ ն ի ս կ ք ա ռ ա ս ո ւ ն ը ա ն ց , բ ա յ ց մեր) մ ա ­ սով պ ա տ ա ն ի ներ , եկած մ ե ծ ք ա ղ ա ք ն ե ր ի ց , ե փոքր ա վ ա ն ն ե ­ ր ի ց , ֆ ե ր մ ա ն ե ր ի ց և գ ր ա ս ե ն յ ա կ ն ե ր ի ց , հա ր ո ւս տ ը ն տ ա ն ի ք ն ե ր րից և աղքատ ընտ ա նի ք նե ր ի ց, պա տ անիներ՝ խ լվ ա ծ մ եծ աշ­ խ ա ր հ ն ե ր ի ց և փ ոքր ա շխ ա ր հ նե ր ի ց , պ ո կ վ ա ծ գ ո ր ծ ո ւնե ո ւթ յա ն շ ք ե ղ ե ր ա զ ա ն ք ն ե ր ի ց , խ ա ղ ա ղ կ յա ն ք ի հ ա մ ե ս տ ա ն ո ւ ր ջ ն ե ր ի ց , պ ա տ ա ն իներ՝ պ ա յծ ա ռ հոդով դանդաղամիտ

ու ս ո վ ո ր ա կ ա ն ։

ու ա ր ա գ ա թ ռ ի չ , Եվ աւլմ ու կի

պատանիներ՝

ծիծա ղի,

ուրա­

խ ո ւ թ յա ն , շ փ ո թ ո ւ թ յա ն , ս ր ա մ տ ո ւթ յա ն , տ գ ի տ ո ւթ յա ն ե խ որը ի մ ա ս տ ո ւթ յա ն

ա յղ

խէսոնտրանի

։1՚ եջ

Ս ա րկուս

Մ ա ք ո լի ն

և

նրա ը ն կ ե ր Թ որի Ջ ո ր ջ ը հ ան ղի ո տ դ ր ո ւ ց ո ւ մ է ի ն ։

— Վ երջա պ ես, — ա ս ա ց Թ որին, — կա րծես թ ե դնում ե նք ։ — Գն ո ւմ ե ն ք , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Մ ա ր կ ո ւ ս ը ։ — Գ ի տ ե ՞ ս , Մ ա ր կ ո ւ ս , — ա ս ա ց Թ ո թ ի ն ,— ես գ ոհ ե մ ի մ բ ա խ տ ի ց , ո ր ո վ հ ե տ և , ե թ ե ա յ ս պ ա տ ե ր ա զ մ ը չ լ ի ն ե ր , ք ե զ չէի հ ա ն դ ի պ ի և ե ր բ ե ք չէ ի ի մ ա ն ա ք ո ը ն տ ա ն ի ք ի մ ա ս ի ն ։ Մ ա րկուսր շ փ ո թ վ ե ց . — Շ ն ո ր հ ա կ ա լ ե մ , — ա ս ա ց ն ա , — ես ն ո ւ յ ն պ ե ս ո ւ ր ա խ ե մ , որ ծ ա ն ո թ ա ց ա ք ե զ հ ե տ ։ — Նա մ ի պ ա հ լ ո ֊ ե ց և հ ե տ ո տ ը– ա

վ ե ց ա յ ն հ ա ր ց ը , որ տ ա լ ի ս է ա մ ե ն ոք

ն ո ր ի ց ու ն ո ր ի ց , ո ւ մ

ւ /պ ա ռ ն ո ւ մ է ա ն ծ ա ն ո թ վ տ ա ն գ ը ։ — Ո ւ զ ո ւ մ ե մ , որ ճ շ մ ա ր ի տ ն ա ս ե ս , — ա ս ա ց ն ա , — դու շ ա ՞ տ ես մ տ ա հ ո գ վ ո ւ մ , որ կ ա ր ո ղ ես ս պ ա նվել։ Մ յուսը

անմիջա պես

չկ ա րող ա ցա վ

պատասխանել

ա յդ

հ ա րցին, բ ա յց , ի վերջո, ա սա ց.

— Ա նշո ւշ տ ։ Ես կ ա ր ո ղ ե մ ս տ ե լ, ա յ ն պ ե ս ձ և ա ց ն ե լ , թ ե ա յ գ մ ա ս ի ն չ ե մ մ տ ա հ ո գ վ ո ւ մ ։ Ո ա յց ճիշտ չ է ։ Ա (դ բ ա ն ը ի ն ձ մ տ ա ֊ հ ո գ ո ւ մ է ։ Իսկ ք ե ՞ զ ։

— Ինձ ն ո ւ յ ն պ ե ս , — ա ս ա ց I) ա ր կ ո ւ ս ը , — ես շ ա տ ե մ մ ը ֊ իմա նա լ քո կ ա ր ծ ի ք ը , — ն ա մ ի պ ա հ լ ռ ե ց ա պ ա ա ս ա ց , — ի ՞ ն չ ես կ ա ր ծ ո ւ մ , ի ն չ ո ՞ ւ ես տ ա հ ո գ վ ո ւ մ ։ Ես ո ւ զ ե ց ի պ ա ր զ ա պ ե ս ո ւզ ո ւ մ վ ե ր ա դա ոն ա լ։

— Չ գ ի տ ե մ , — ա սա ց Թ որին, որով հետ և նա իսկա պ ես չ գ ի ­ տ ե ր ։ — Ինձ թ վ ո ւ մ

է,

որ

ուզում

եմ

վերա դա ռնա լ,

ասենք,

ո ր և է բ ա ն ի հ ա մ ա ր , ի ն չ էլ պ ա տ ա հ ի ։ Ես ք ե զ ն մ ա ն ը ն տ ա ն ի ք չո ւ ն ե մ ։ Չ ո ւն ե մ մ ե կ ը , որին վ ե ր ա դ ա ռ ն ա մ Ուզում ե մ վ ե ր ա դ ա ռ ն ա լ ։ ինչպ իսին

քո

Մ ե ր ի ն է,

բ ա յ ց ի ն չ էլ լ ի ն ի ,

Ինձ ս պ ա ս ո ղ ս ի ր ա ծ ա ղջիկ չ ո ւ ն ե մ , բ ա յց

գիտեմ,

որ ո ւ զ ո ւ մ ե մ

վերա­

դա ռնա լ, ե թ ե, իհա րկե, կա րողա նա մ։

— Հա ս կ ա ն ա լի է , — ա սա ց Մ արկուսը։ Ն ո ր ի ց մ ի պ ա հ լո ւռ մ ն ա ց ի ն ,

հետ ո

Մ ա ր կ ո ւս ն

ասաց♦

— ^*ձԴ է ն չ ի 9 է> որ գ ո ս ի ր ո ւ մ ես ե ր գ ե լ ։ — Ի նչ ի մ ա ն ա մ , — ա ս ա ց Թ ո ր ի ն ։ — Ես պ ա ր զ ա պ ե ս ս ի •* ր ո ւ մ ե մ ե ր գ ե լ ։ — ն ր ա ն ք մ ի ա ս ի ն լ ս ե ց ի ն գ ն ա ց ք ի ա ղ մ ո ւ կ ն ու գն ա ցքի ներսի ա ղմուկը, հետո Թ ո ր ի ն ա ս ա ց , — դու ի ն չի մ ա ս ի ն ես մ տ ա ծ ո ւ մ ։ Ա յդ հա րցին

պ ա տ ա ս խ ա ն ե լո ւց առաջ Մարկուսը մի

պահ

մ տ ածեց։

— Մ տ ա ծ ո ւ մ ե մ հոր ս մ ա ս ի ն , — ա ս ա ց ն ա , — և մ ո ր ս , և Ոես ք ր ո ջ ս , և Հ ո մ ե ր ե ղ բ ո ր ս , և Ց ո ւ լի ս ի ս ե ղ բ ո ր ս մ ա ս ի ն ։ Մ ը ֊ տ ա ծ ո ւմ ե մ Մ երիի մ ա ս ի ն և նրա հոր՝ մ ի ս տ ե ր Ա րենա յի մ ա ­ ս ին։ Մ տ ա ծ ո ւմ ե մ մեր բո լո ր հա րևա նների մ ա ս ի ն , մ եր տան առջևի դա տարկ տ ա ր ա ծ ո ւթ յա ն , ե ր ե խ ա ն ե ր ի ք

տ ն ե ր ի ,"Ա ր ա յի

խ ա նութի

մա սին, որտեղ

և իրեն՝

Ա ր ա յի մ ա ս ի ն ։

Երկա թգծի

ես ս ո վ ո ր ո ւ թ յո ւ ն ո ւ ն ե ի դ ի տ ե լ գ ն ա ց ք ն ե ր ի ա ն ց ն ե լ ը , կ ի ր ա կ ն ­ օրյա դ պ ր ո ցի , ե կ եղ եցո ւ, դա տ ա րա նի դ ի մ ա ց ի ա յգ ո ւ, հա նր ա ­ յի ն

դրա դ ա ր ա ն ի , ծ ե ր ո ւ ս ո ւ ց ի չ ն ե ր ի , ի մ դ ա ս ը ն կ ե ր ն ե ր ի մ ա ֊

ս ի ն , ո ր ո ն ք ի մ կ յա ն ք ի մ ա ս ն ե ն կ ա զ մ ե լ , ո ր ո ն ց ի ց ո մ ա ն ք ա ր ­ դ ե ն մ ե ռ ե լ են , ա ն շուշտ ոչ ա յ ս պ ա տ ե ր ա զ մ ո ւ մ ։

— Տ ա ր օ ր ի ն ա կ բ ա ն է , — ա ս ա ց Թ ո ր ի ն , — գ ո ւց ե դա ք ե զ ա ն հ ա ս կ ա ն ա լ ի թ վ ա , բ ա յ ց ես ա յ ն պ ե ս ե մ զ գ ո ւ մ , որ կ ա ր ծ ե ս Ւ թ ա ք ա ն հ ա յր ե ն ի ք ա ղ ա ք է ն ա և ի ն ձ հ ա մ ա ր ։ — Նա մ ի պա հ լ ռ ե ց , ա պ ա ա ս ա ց , — ե թ ե մ ե ն ք ողջ մ ն ա ն ք ք ե թ ե մ ե ն ք ողջ վ ե ­ ր ա դ ա ռ ն ա ն ք , ինձ ք ե զ

հետ

Ւ թ ա քա

կ տ ա նե՞ս ,

ց ո ւյց

կտ ա ՞ս

ք ե զ ծա ն ո թ տ եղերը և կ պ ա տ մ ե ս դրա նց մա սի ն , կ ա ս ե ՞ս , թե ինչ պ ա տ ա հեց ա յս տ եղ , կամ ի ՞ն չ պ ա տ ա հեց ա յնտ եղ ։

— Ա ն շ ո ւ շ տ , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Մ ա ր կ ո ւ ս ը , — ա ն շ ո ւ շ տ ։ Ես ո ւ զ ո ւ մ ե մ հ ե ն ց ա յ դ պ ե ս էլ ա ն ե լ ։ Ո ւզո ւմ ե մ ն ո ւ յ ն պ ե ս , որ դու ծա նոթա նա ս

իմ

ընտանիքի

հետ։

Մենք

ա ղքա տ

ենք, միշտ

ա յ դ պ ե ս ենք ե ղ ե լ , բ ա յ ց ի մ հ ա յր ը մ ե ծ մ ա ր դ է ր ։ Նա հա ջող ա կ մ ա ր դ չ է ր ։ Նա հ ա զ ի վ հ ա ց ի փ ող էր վ ա ս տ ա կ ո ւ մ , որ ա պ ր ե ն ք , ա վ ե լ ի ն չէ ր կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ ։ Մ ա թ յ ա Մա ք ո լի ն , — հ ա ր ց ր ե ց Թ ո ր ի ն ։ — Ա յ ո , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Ս ա ր կ ա ս ը , — Մ ա յթ ո ւ Մ ա ք ո լ ի ն ՝ ի մ հ ա յր ը ։

Նա ա շ խ ա տ ո ւ մ էր ք ա ղ ա ք ի

ա յգի ն ե ր ո ւմ , մրգերի

փ ա թ ա թ մ ա ն տ ն ե ր ո ւ մ և գին ե դո ր ծ ա րւենն ե ր ո ւ մ ։ Նա կ ա տ ա ր ո ւ մ Էր հ ա ս ա ր ա կ , ս ո վ ո ր ա կ ա ն , ա մ ե ն օ ր յ ա գ ո ր ծ ե ր ։ Եթե ն ր ա ն փ ո ­ ղ ո ց ո ւ մ տ ե ս ն ե ի ր , կ մ տ ա ծ ե ի ր , որ ս ո վ ո ր ա կ ա ն մ ա ր դ էր, ա յ ն ­ քան հասարակ ե ա ննշա ն։

Բ ա յց ն ո ւ յ ն ի ս կ իր ա յ դ ձ և ո վ , նա

մ ե ծ մ ա ր դ է ր ։ նա ի մ հ ա լր ն էր, ե ես դ ի տ ե մ ք որ նա մ ե ծ մ ա ր դ է ր ։ Մ ի ա կ բ ա ն ը , որր նրա ն մ տ ա հ ո գ ո ւ մ է ր, իր ը ն տ ա ն ի ք ն է ր % մ ա յ ր ս և իր զ ա վ ա կ ն ե ր ը ։ Նա ա մ ի ս ն ե ր ո վ փ ո ղ խ ն ա յ ե ց և մ ա ս ­ նա վճա րով տավիղ գնեց, ա յո , տավիղ, ոչ ո ք

տ ա վ ի ղ չի

ն վ ա գ ո ւմ , բ այ ց

մ ա յր ս

ես գ ի տ ե մ , որ հ ի մ ա երագել

էր տ ա վ ի ղ

ո ւ ն ե ն ա լ և հ ա յր ս փ ո ղ խ ն ա յ ե ց ոլ նրա հ ա մ ա ր տ ա վ ի ղ գ ն ե ց ։ Հ ի ն գ տ ա ր ի տ և ե ց մ ի ն չ և որ հ ա յր ս վ ճ ա ր ե ց տ ա վ ի ղ ի ա ր ժ ե ք ը ։ Դ՛ա ա մ ե ն ա թ ա ն կ տ ա վ ի ղ ն էր, որ կ ա ր ե լի

էր գ ն ե լ ։ Մ ե ն ք կար–*

ծ ո ւ մ է ի ն ք , թ ե ա մ ե ն տ ուն տ ա վ ի ղ ո ւ ն ի , ո ր ո վ հ ե տ և մ ե ն ք ո ւ ն ե ­ ի ն ք ։ Հ ե տ ո ի մ ք ո ւ յր Բեսի հ ա մ ա ր նա դ ա շ ն ա մ ո ւ ր գ ն ե ց , որ ա յ ն -

Սարգկային կսւտսւկեը<յությւս.ճ

ք ա ն էլ թ ա ն կ չ է ր ։ Ես կ ա ր ծ ո ւ մ էի, թ ե բ ո լ ո ր ը հոր ս ն մ ա ն մ ե ծ է ի ն , մ ի ն չ և որ ա շ խ ա ր հ մ տ ա և հ ա ն դ ի պ ե ց ի ուրիշ մ ա ր դ կ ա ն ց ՝ Ա նշուշտ բ ո լ ո ր ն էլ լ ա վ ն են, բ ո լ ո ր ն էլ հ ր ա շ ա լի ե ն , բ ա յ ց չ ե մ կ ա ր ծ ո ւ մ , որ մ ե ծ լ ի ն ե ն ։ Գուցե ա յ դ ն ր ա ն ի ց է, որ ես ն ր ա ն ց դեռ լա վ չե մ ճա նա չում; կ ա նց , իմա նա լու մարդիկ

Անհրա ժեշտ

է լա վ ճա նա չել

մարդ֊

հ ա մ ա ր մ ե ժ են ն ր ա ն ք , թ ե ո չ ։ Բ ա զ մ ա թ ի վ

կ ա ն , որ մ ե ծ

են, բ ա յց

ոչ ոք գ լ խ ի չի ը ն կ ն ո ւ մ ,

որ

նրանք մ ե ծ են։

— Կ ո ւ զ ե ն ա յի քո հոր ն մ ա ն մ ի մ ա ր դ ճ ա ն ա չ ե լ , — ա ս ա ց Թ ո ր ի ն , — ա ն շուշտ պ ա յ մ ա ն չ է ր , որ նա իմ հ ա յր ը լ ի ն ե ր ։ Ով ո ւ զ ո ւ մ է լ ի ն ի , մ ի ա յ ն թ ե ես ճանաչեի ն ր ա ն ։ Գ ո ւ ց ե և բ ա խ ֊ տ ա վ ո ր ե մ , որ չ գ ի տ ե մ , թ ե ո վ է ի մ հ ա յ ր ը , ո ր ո վ հ ե տ և , չի մ ա ֊ ն ա լով , կարող

նաւ|աւոա|, որ նա մ ե ծ է ր , ի ն չ պ ե ս

եմ միշտ

քո հ ա յ ր ը ։

— Գուցե ի ս կ ա պ ե ս մ ե ծ է ր , — ա ս ա ց Մ ա ր կ ո ւ ս ը ։ — Գ ուցե, — ա ս ա ց Թ ո ր ի ն, — հույս ո ւն ե մ ։ Գ ի տ ե ՞ս ես չ դ ի տ ե ի , որ ե ր ե խ ա ն ե ր ը մ ա յ ր ե ր ու հ ա յր ե ր

ի ն չ,

են ո ւ ն ե ն ո ւ մ ,

մ ի ն չ և որ դ պ ր ո ց գ ն ա ց ի ու ա յ դ մ ա ս ի ն լ Աե ց ի ե ր ե խ ա ն ե ր ի զ ր ֊ ր ո ւյց ն ե ր ը ,

— Թ ո ր ի ն ծ ի ծ ա ղ ե ց շ փ ո թ վ ա ծ , — ես ա յ դ չ է ի կ ա ր ո ղ ա ն ո ւ մ ն ա , — ես կ ա ր ծ ո ւ մ է ի , որ ա մ ե ն մ ա ր դ

հ ա սկա նա լ, — ասա ց

ա շ խ ա ր հ ո ւ մ մ ե ն ա կ է, ի ն չս լե ս ե ս , և մ ե ն ա կ էլ ս կ ս ո ւ մ է կ լ ա ն ֊ ք ր ։ ճ շ մ ա ր տ ո ւ թ յ ո ւ ն ը ի մ ա ն ա լ ո ւ ց ե հ ա ս կ ա ն ա լ ո ւ դ հ ե տ ո եր կ ա ր ժ ա մ ա ն ա կ ՞ ես տ խ ո ւր է ի ։ Ա յդ գ ի տ ա կ ց ո ւ թ յ ո ւ ն ը ի ն ձ աւ|Լ|ի մ ե ֊ ն ա կ դ ա ր ձ ր ե ց ։ Գ ո ւց ե ա յ դ է պ ա տ ճ ա ռ ը , որ ես ս ի ր ո ւ մ ե մ ե ր ­ գել։

Երբ ե ր գ ո ւ մ

ես,

մ ե ն ա կ ո ւ թ յո ւ ն ր ա յ ն ք ա ն

Հ ե տ ո ա մ ա չե լո վ , հ ա մ ա ր յա

չես

զգում։ - ՚

ե ր կ չո տ ո ւթ յա մ բ հ ա ր ց ր ե ց , — ի ն չ֊

պ ի ս ի ՞ ա ղ ջիկ է Ո եսը։ Մարկուսը հ ա ս կ ա ց ա վ , իրեն շատ

անհարմար

որ իր ը ն կ ե ր ը

էր զ գ ո ւ մ

ա յդ հա րցը

և ուզեց,

տ ալիս

որ ա ն հ ա ր մ ա ր

չզգա ր։ —

Ո չ ի ն չ , – ա ս ա ց Մ ա ր կ ո ւ ս ը ։ — Դու կ ա ր ո ղ ես ք ր ո ջ ս մ ա

սին հ ա ր ց ն ել։ Ես ո ւ զ ո ւ մ ե մ , որ դու հ ա ն դ ի պ ե ս ն ր ա ն ։ Ինձ թ ր ­ վ ո ւ մ է, որ նա ք ե զ կ հ ա վ ա ն ի ։ Ի ՞ն ձ ,– * * ա ս ա ց

Թորին։

* - Ա յ ո , ք ե զ , ի ն ձ թ վ ո ւ մ է, որ նա ք ե զ շ ա տ կ հ ա վ ա ն ի , - ա սա ց Մ ա րկուսը, — ուզում ե մ ք ե զ ինձ հետ տ ա նել մ եր տ ու­ ն ը ։ Եթե դուք իր ա ր հ ա վ ա ն ե ք ... լ ա վ կ լ ի ն ի , ե թ ե Բ ես ր* +. ի ն չ ա նենք,

որ նա ի մ

ք ո ւ յր ն

է***,

մի խ ոսքով,

ես

պարզապես

կ ա ր ծ ո ւ մ ե մ , որ նա ք ե զ շ ա տ կ հ ա վ ա ն ի ։ Մ ա ր կ ո ւ ս ը ս կ ս ե ց շ ա տ ա ր ա գ խ ո ս ե լ , ո ր ո վ հ ե տ և զ գ ո ւ մ էր,, որ ա յ դ պ ի ս ի ն յ ո ւ թ ի

է ոլ(11Ը հ ա մ ա ր յ ա

ա ն հ ն ա ր էր զ ր ո ւ ց ե լ,

թ ե և , մ ի ա ժ ա մ ա ն ա կ , զ գ ո ւ մ էր, որ ա յ դ բ ա ն ը ա ն հ ր ա ժ ե շ տ է ր ։ Հ ե տ և ա բ ա ր նա ուդու մ էր> որ բ ա ռ ե ր ը ա ս վ ե ն ի ն չ ք ա ն կ ա ր ե լի է ր ա ր ա գ , և լ ի ն ե ն տ պ ա վ ո ր ի չ , ո ր պ ե ս զ ի վ ա ր ա ն ո ւ մ ն ու շ փ ո – թ ո ւ թ յ ո ւ ն ր շո ւ տ փ ւսր ա տ վի ։

— Ա մուսնա ցիր

հետը

և

ապրիր

Ւ թ ա քա յ ո ւ մ , — ա ս ա ց

ն ա , — Ւ թ ա ք ա ն չ ա վ ք ա ղ ա ք է ։ Դու ա յ ն տ ե ղ ե ր ջ ա ն ի կ կ լի ն ե ս ։ Ահա նրա

ն կ ա ր ը , պահիր

մ ո տ դ ։ — Նա Թ ո բ ի ի ն

մի փ ո ք ր ի կ ն կ ա ր ը ։ — Պ ա հ իր

քո

զինվորական

տ վեց

Բեսի

գ ր ք ո ւյկ ո ւմ ,

ի ն չ պ ե ս ես Մ ե ր ի ի ն կ ա ր ն ե մ պ ա հ ո ւ մ ։ Տ ե ՞ ս ։ Թ ո բ ի Ջ ո ր ջ ը վ ե ր ց ր ե ց իր ը ն կ ե ր ո ջ քրոջ ն կ ա ր ը ե եկար ժ ա ֊ մ ա ն ա կ ն ա յ ե ց , մ ի ն չ Մ ա ր կ ո ւս ը նրա ն էր դ ի տ ո ւ մ ։ Ի վերջ ո նա ա սա ց.

— Բևսր ի ս կ ա պ ե ս գ ե ղ ե ց ի կ է ։ Ես չ գ ի տ ե մ , կարո ղ է մ ա ր դ սիրա հա րվ ել մի աղջկա, ա ո ա ն ց նրա ն տ ես նելո ւ, բ ա յց դդում եմ,

որ ա ր դեն

սիրահարվել

եմ ֆեսին։

Ենձ վ ա տ

եմ զգում։

ճ ի շ տ ն ա ս ա ծ , մ ի ն չ և ա յ ժ մ վ ա խ ե ն ո ւ մ էի խ ո ս ե լ ք ե զ հետ Բեսի մ ա ս ի ն ։ Բ ա յց մ տ ա ծ ե ց ի , որ գ ո ւց ե շա տ չե ս ն ե ղ ա ն ա , եթ ե խ ո ­ ս ե մ , ք ա ն ի որ ռ ա զ մ ա ճ ա կ ա տ ե ն ք դ ն ո ւ մ ե հ ա յ տ ն ի շ է , թ ե ինչ կպատահի

մեղ

հետ։

Ես

միշտ կարծել

ե մ , որ չ ո ւ ն ե մ ն ո ւ յն

ի ր ա վ ո ւ ն ք ն ե ր ր , ի)։ չ ո ւ րիշ ներն ո ւ ն ե ն , ո ր ո վ հ ե տ և , գ ի տ ե ս ինչ, ես մ ի տ ղ ա ե մ , որի ա ն ո ւ ն ը ո ր բ ա ն ո ց ո ւ մ է դ ր վ ե չ, և ոչ թ ե իր հոր կ ա մ մ ո ր կ ո ղ մ ի ց

մ ի տ ղ ա , որ ն ո ւ յ ն ի ս կ չ դ ի տի , թ ե ո վ ք ե ր

են ի ր հազրն ու մ ա յ ր ը , չ գ ի տ ի ա ն գ ա մ , թ ե ի ն չ ա զ գ ո ւ թ յ ա ն են պ ա տ կ ա ն ե լ ն ր ա ն ք , ո ՞ ր ա զ գ ի ց է ի ն ք ը ։ Ո մ ա ն ք ա ս ո ւ մ են , որ ես ի ս պ ա ն ա ց ի

կ ա մ ֆ ր ա ն ս ի ա ց ի ե մ , ո ւր ի շ ն ե ր թ ե ՝ ի տ ա լ ա ց ի

ե մ կ ա մ հ ո ւ յ ն , ի ս կ ո ւ ր ի շ ն ե ր ՝ թ ե ես կ ես ա ն գ լ ի ա ց ի ե մ , ի ռ լա ն դ ա ցի ։ Հա մ ա ր յա է տ ա լիս։

կես

ա մ են մ ա ր դ ինձ տ ա ր բե ր ա զ գ ո ւթ յո ւն

— Դու պ ա ր զ ա պ ե ս ա մ ե ր ի կ ա ց ի ե ս , — ա ս ա ց Մ ա ր կ ո ւ ս ը , ֊ ֊ ֊ և վերջ։ Ամեն մա րդ ա յդ կարող է նկատ ել հենց ա ռա ջին հ ա ֊

տացք Ւց ։ — Ա ն շո ւ շ տ , — ա ս ա ց

Թ ո ր ի ն , — Եվ

դա

ճ ի շտ

է,

շա տ

ճ ի շ տ ։ Ես, ի հ ա ր կ ե , ա մ ե ր ի կ ա ց ի ե մ ։ Ւ ա յ ց ա ն շո ւ շ տ կ ո ւ զ ե ն ա յ ի ի մ ա նա լ, ո ր տեսակի ա մ երիկ ա ցի։ Դու ա յ ն ա մ ե ր ի կ ա ց ի ն ե ս , որի ա ն ո ւ ն ը Թ ո ր ի Զ ո ր ջ է , —

—

ա ս ա ց Մ ա ր կ ո ւ ս ը ։ — Կա րիք չկ ա ա վ ե լ ի ն ի մ ա ն ա լ ո ւ ։ Ա յ ժ մ լ ա վ պահիր էլ

ա յդ նկա րը։

ընտանիք

Մ ենք կ վերա դա ռնա նք

կկա զմենք,

երա ժշտ ութ յուն

և երգ

երբեմն կ լս ե ն ք

Ւ թ ա ք ա , ե ր կ ուս ս

կա յ ց ե լ ե ն ք և ա յդ պ ե ս

իրար,

մի

կապ րենք

քիշ մեր

կ յա ն ք ը ։

— Գ ի տ ե ՞ ս ի ն չ , Մ ա ր կ ո ւ ս , — ա ս ա ց Թ ո ր ի ն , — ես ք ե զ հ ա ֊ վ ա տ ո ւ մ ե մ ։ Ա ս տ վ ա ծ վ կ ա , ես ք ե զ հ ա վ ա տ ո ւ մ ե մ ։ Չ ե մ կ ա ր ֊ ծ ո ւ մ , որ դու ա յ դ բ ո լ ո ր ը ա ս ո ւ մ ես ս ոս կ նրա հ ա մ ա ր , որ մ ե ն ք ճ ա ն ա պ ա ր հ ի ը ն կ ե ր ն ե ր ե ն ք ։ Ես ք ե զ հ ա վ ա տ ո ւ մ ե մ և ա շ խ ա ր ֊ հում

ա մ ենից շատ

ուզում

եմ քեզ

հ ետ

Ւ թ ա ք ա գ ն ա լ ։ — Նա

մ ի պ ա հ լ ո ֊ե ց պ ա տ կ ե ր ա ց ն ե լ ո ւ հ ա մ ա ր թ ե ի ն չ ը կ ա ր ո ղ է ա յ դ բա նը խ ա նգա րել, ա պ ա

ա ս ա ց , — եթե

Ւ ես ը ի ն ձ չ ս ի ր ի ,

եթե

նա ուրիշին ս ի ր ի , ե թ ե նա ա մ ո ւ ս ն ա ց ա ծ լ ի ն ի , ե ր բ մ ե ն ք ա յ ն ֊ տ ե ղ հ ա ս ն ե ն ք , բ ո լ ո ր դ ե պ ք ե ր ո ւ մ Ւ թ ա ք ա ն կ լի ն ի ի մ բ ն ա կ ա ֊ վ ա յ ր ը ։ Չ գ ի տ ե մ , թ ե ի ն չ ո ւ , րս պղ թ վ ո ւ մ է, որ Ւ թ ա ք ա ն այ ժմ հ ա ր ա զ ա տ տ ուն է ն ա և ի ն ձ հ ա մ ա ր ։ Ա ոա ջ ին ա ն գ ա մ ի մ կ յ ա ն ֊ ք ո ւ մ , ես զ գ ո ւ մ ե մ , որ տ ուն ո ւ ն ե մ ։ Կ ա ր ծ ո ւ մ ե մ չե ս ն ե ղ ա ն ա , ե թ ե ա ս ե մ , որ Մ ա ք ո լի ը ն տ ա ն ի ք ը ի մ ը ն տ ա ն ի ք ն է, ո ր ո վ հ ե տ և դա ճիշտ ա յ ն ը ն տ ա ն ի ք ն է, որ ես կ փ ա փ ա գ ե ի ո ւ ն ե ն ա լ , ե թ ե հնա րա վոր լիներ

ը ն տ ր ո ւ թ յո ւ ն

կա տ ա ր ե լ։

Հ ո ւյս

ունեմ,

որ

ա ս տ ծ ո ւ օ գ ն ո ւ թ յ ա մ բ Ւեսը կ սի ր ի ի ն ձ , կ ա մ ուրիշին չի ս ի ր ի , ո ր ո վ հ ե տ և ա ր դ ե ն գիտեմ, որ ես սիրում ե մ ն ր ա ն ։ — Ա յ ժ մ նա շ ա տ կ ա մ ա ց ո ւ կ էր խ ո ս ո ւ մ և թ ե և գ ն ա ց ք ը ա ղ մ ո ւ կ ո վ լ ե ց ո ւ ն էր, Մ ա րկուսը

կա րողա նում

էր լ ս ե լ նրա

խ ո ս ք ե ր ը , — թ ե և Ւեսը

դ ե ռ և ս ա յ դ չ գ ի տ ի , մ ի և ն ո ւ յ ն ն է , ն,ա ի մ ն է ։ Եվ ա յ ս պ ա հ ի ց ես ա մ ե ն ի ն չ պ ի տ ի ա ն ե մ , որ ողջ մ ն ա մ , մ ի ն չ և որ հ ա ս ն ե մ Ւ թ ա ք ա , հ ա ս ն ե մ Ւ ե ս ի ն ։ Ւ թ ա ք ա ն ի մ տ ո ւն ն է ։ Ես ո ւ զ ո ւ մ ե մ ա յ ն ֊ ՛ տ ե ղ ա պ ր ե լ ։ Ես ո ւ զ ո ւ մ ե մ ա (ն տ ե ղ մ ա հ ա ն ա լ , ե թ ե հ ա ջ ո ղ վ ի ։

I

.

-— Մ ե ն ք կ վ ե ր ա դ ա ռ ն ա ն ք , — ա ս ա ց Մ ա ր կ ո ւ ս ը , ^ – մ ենք մ ի

օր Ի թ ա ք ա յ ո ւ մ կ լ ի ն ե ն ք , Բես ը և դ ո ւ , Մ ե ր ի ն և ե ս , մ ա յ ր ս , Հ ո ֊ մ ե ր ը և Յ ուլիո իս ըէ Ա յ , կ տ ե ս ն ե ս ։ Ե րկու ը ն կ ե ր ն ե ր ը ե ր կ ա ը ժ ա մ ա ն ա կ լ ո ւ ռ է ի ն ։ Ն րա նը մ ո ­ տ ե ց ա ն ուրիշ տ ղ ա ն ե ր և բ ո լ ո ր ը մ ի ա ս ի ն ա ղ մ կ ե ց ի ն , ն ո ւ յ ն ի ս կ երգեցին մի երգ

ե ր գ , որ ա յ դ

փ ողոցա յի ն

կանանց

նրանք պ իտ ա նի։

տղաները իրենք մա սին,

Եվ հ ե տ ո , ա յ դ

էի ն հ ո ր ի ն ե լ , մ ի

թե ինչ բա նի հա մա ր երգ ի կ ե ս ի ն ,

են

կարծես ա սե-

լ ի ք ր հ ե ն ց ա յ դ ե ր գ ի ց էր բ խ ո ւ մ , Թ ո ր ի ն պ ա ր զ ո ր ե ն հ ա ր ց ր ե ց .

— Աղոթո ւմ ես։ Եվ Մ ա ր կ ո ւ ս ը շ տ ա պ ո վ պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց .

֊

Մի՛ շ տ , մ ի շ տ ։ — Ո ր բ ա ն ո ց ո ւ մ , — ա ս ա ց Թ ո ր ի ն , — մ ե զ ս տ ի պ ո ւ մ է ի ն ա– ղ ո թ ե լ ։ Ա յ ն տ ե ղ դա կ ա ն ո ն է ր ։ Ո ւ զ ե ի ն ք – չ ո ւ զ ե ի ն ք ՝ պ ա ր տ ա վ ո ր էինք ա ղ ոթ ել։

— Գ ուց ե դա ա յ դ ք ա ն էլ վ ա տ կ ա ն ո ն չ է , — ա ս ա ց Մ ա ր կ ո ւ ֊ ս ր , — թ ե և ա ղոթքը ա յնպ իս ի բա ն Էլ

է, որ չի կ ա ր ե լ ի ս տ ի պ ե լ ։

ա ղ ո թ ք , ե թ ե պ ա րտ ա ղ րէէա ծ է ։

— Գ ի տ ե մ ,— ա սա ց Թ ո ր ի ն, — ահա թե ինչու, ո ր բ ա ն ո ց ի ց հ ե տ ո ես թ ո ղ ե ց ի ա ղ ո թ ե լ ը ։ Չ ե մ կ ա ր ծ ո ւ մ , որ տ ա ս ն ե ր ե ք տ ա ­ րեկանից

հետո

ո րևէ

աղոթք ասա ծ լի նեմ ։

Ւսկ ա յ ժ մ ն ո ր ի ց

ս կ ս ո ւ մ ե մ ու հ ե ն ց ա յ ս ր ո պ ե ի ց ։ Նա մ ի պ ա հ լ ռ ե ց , հ ե տ ո ա ֊ ռ ա ն ց ա չքերը փ ա կելու, ա ռ ա ն ց գլուխը խ ո ն ա ր հ ե լո ւ, ա ռ ա ն ց ձեռքերը

ծա լելու,

ս կս եց ա ղ ոթ ել,

և ինչ-որ

նա

ասա ց,

ա յդ

ա ն պ ա յ մ ա ն ո ր ե ն ա ղ ո թ ք է ր ։ — Ւնձ Ւ թ ա ք ա դ ա ր ձ ը ո ւ , — ա ս ա ց ն ա , — ե թ ե կ ա ր ո ղ ե ս ։ Թո կ ա մ ք ը թ ո ղ լ ի ն ի , բ ա յ ց եթ ե կ ա րող ես, ինձ Ւթաքա

հ ա ս ց ր ո ւ ։ Թ ո ւ յլ տուր

տ ուն

հա սնեմ։ Պաշտ-

պ ա ն ի ր բ ո լ ո ր ի ն ։ Բ ո լո ր ի ն վ չ տ ի ց հ ե ռ ո ւ պ ա հ ի ր ։ Ա ն տ ո ւ ն ն ե ր ի ն ապաստան

տ ուր,

պ ա նդուխ տ ին

տ ուն

հ ա ս ց ր ո ւ,ո իսկ ինձ

Ւ թ ա ք ա ։ — Նա կ ա ն գ ա ռ ա վ և ս կ ս ե ց ն ո ր ի ց ե ր գ ե լ ք ի չ ա ռ ա ջ ­ վ ա ա ն ա ռ ա կ ե ր գ ը ։ Հ ա ն կ ա ր ծ նա դ ա դ ա ր ե ց ե ր գ ե լ ո ւ ց ու բ ղ ա ­ վ ե ց ։ — Ա մ ե րն ։

— Էավ ա ղ ո թ ք է ր , — ա ս ա ց Մ ա ր կ ո ւ ս ը ։ — Հ ո ւ յ ս ո ւ ն ե մ , որ կկատարվի։

ք

Ո ր բը Հ է շ ե ց , որ մ ի ք ա ն ի բ ա ն ե ր ա ղ ո թ ք ի ց դուրս էր թ ո ֊ ղ ե լ ։ Ուստի և շ ա ր ո ւ ն ա կ ե ց .

— Պահպա նիր Ւթաքա ք ա ղ ա ք ը ,— ա սա ց

ն ա ։ — Ա յն պ ե ս

ա ր ա , որ ք ա յ լ ե մ նրա փ ո ղ ո ց ն ե ր ո վ ։ Ոոլոր Մ ա ք ո լ ի ն ե ր ի ն պ ա հ ֊ պ ա ն ի ր ։ Պ ա հ պ ա ն ի ր Ւ ե ս ի ն ։ Նրան զ գ ա ց ն ե լ տ ո ւ ր , որ ես ի ր ե ն սիրում նր ա

եմ։

մորը,

Պահպանիր Հոմեր

Մարկուսին

եղբորը

ն ր ա ն ց տ ունը և տ ա ն

և

Մերիին։

Պահպանիր

և Ց ա լի ս ի ս

եղբորը։

Պահպանիր

կողքի թ ա0

տ ա ր ա ծո ւթ յո ւն ը ։ Պ ա հ պ ա -

նիր տ ա վ ի ղ ը , դա շ ն ա մ ուրը և ե ր դ ե ր ը ։ Պ ա հ պ ա ն ի ր ե ր կ ա թ գ ծ ե ­ րը,

որպ եսզի տ ես ն եմ գ նա ցք ների ա ն ցն ե լը ։

Պա հպ ա նիր ա յն

երկիրէԿ ուր ա յ դ բ ո լ ո ր բ ա ն ե ր ը կ ա ն և ի ն ձ ա ր ժ ա ն ա ց ր ո ւ ա պ ­ ր ե լ ա յ ն տ ե ղ , ուր ո ւ զ ո ւ մ ե մ ՝ ցրու,

եթե կարող ես։

բա րձր ձա յ նով

Ւթա բ ա յ ո ւ մ ։ Ւնձ

Ւթա քա հա ս ­

Ա յդ ք ա ն է ի մ խ ն դ ր ա ն ք ը ։ — Եվ ն ո ր ի ց

ասա ց, — Ա մ ե ն ։

Ա յդ մ ի ջ ո ց ի ն զ ի ն վ ո ր ն ե ր ը մ ի ուրիշ ե ր գ էհն ե ր գ ո ւ մ , որը ն ո ւ յ ն պ ե ս ի ր ե ն ք է ի ն հ ո ր ի ն ե լ ։ Երգի մ ի տ ք ը ա յ ն է ր ,

որ ա շ ­

խ ա ր հ ը ան կա յո ւն է, հա տ կա պ ես կնոջ ս ե ր ը , և տ ղ ա ն ե ր ը հ ր ճ ը ֊ վ ո ւ մ էին ա յ դ ե րգ ի շ ն ա կ ա ն ի մ ա ս տ ո ւ թ յ ա մ բ ։ Թ ո ր ի ն ու Մ ա ր– կուսը մ ի ա ց ա ն ե ր գ ի ն ։ Հ ա ն կ ա ր ծ Թ ո ր ի ն դ ա դ ա ր ե ց ե ր գ ե լ ո ւ ց և հարցրէը.

— Ւսկ գ ա ինշի

հ ա մ ա ր ես ա ղ ո թ ո ւ մ , Մ ա ր կ ո ւ ս ։

Մ ա ր կ ո ւ ս ր դ ա դ ա ր ե ց երքլ1էլոէւյ, ա ս ե լ ո վ Ես ա ղ ո թ ո ւ մ ե մ ա յ ն մ ի և ն ո ւ լն բ ա ն ե ր ի հ ա մ ա ր է ի ն չ որ դ ո ւ , ա յ ն մ ի և ն ո ւ յ ն բ ա ն ե ր ի հ ա մ ա ր ։ — Եվ ն ո ր ի ց երկու ր ն կ ե ր * ները սկսեցին երգել շնա կա ն ի մ ա ս տ ո ւթ յա մ բ ա յդ երգը։ Ե ր գ ի ց հ ե տ ո ա մ բ ո ղ ջ գ ն ա ց ք ը լ ռ ե ց ։ Ա յդ լ ռ ո ւ թ յ ա ն հ ա մ ա ր ոչ մ ի պ ա տ ճ ա ռ չկ ա ր , բ ա յ ց բ ո լ ո ր ն էլ մ ի պ ա հ պ ա պ ա ն ձ վ ե լ էի ն ու խ ո ր ա պ ե ս լ ր ջ ա ց ե լ ։ Ւ վ ե ր ջ ո , Ջ ո Հ ի գ գ ի ն ս կ ո չ վ ո ղ զ ի ն – վոր ը Մ ա րկուսին և Թ ո բի ի ն մ ո տ ե ն ա լո վ ա ս ա ց .

՚ — Ւ՞նշ պ ա տ ա հ ե ց , ի ն չ ո ՞ ւ բ ո լ ո ր ը ա յ դ պ ե ս լ ռ ե ց ի ն ։ Թ ո բ ի , մ ի ե ր գ չ ե ՞ ս ե ր գ ի , ի ս կ դու, Մ ա ր կ ո ւ ս , ա կ ո ր դ ե ո ն ի վ ր ա չ ե ս նվա գի։

— Ւ ՞ն չ ե ր գ ես ո ւ զ ո ւ մ լ ս ե լ , Ջ ո , — հա ր ց ր ե ց Մ ա ր կ ո ւ ս ր ։ — Օ՜հ, չ գ ի տ ե մ , — ա ս ա ց Ջ ո ն , — բ ո լ ո ր կ ե ղ տ ո տ ե ր գ ե ր ը ա ր դ ե ն ե ր գ ե լ ե ն ք , գ ո ւց ե մ ի հին բ ա ն ե ր գ ե ն ք , գ ի տ ե ՞ ս ի ն չ , մ ի ա

մաքուր բ ա ն ։ Ւ ն յո ՞ւ մ հ հի ն ս ա ղ մ ո ս ^երգ ենք , մ կ ո տ ն . որ, հ. ո ֊ Լորս գ ի տ ե ն ք և ս ո վ ո ր ե լ ե ն ք ե ր ե խ ա ժ ա մ ա ն ա կ ։ —

Ւնչո՞ ւ շ է , — ա ս ա ց

Մ ա ո կ ո ւ ս ր , — դոլ ո ՞ ր

ս ա ղ մ ո ս ն ես

սիրում, Ջո։

— Տ ղ ա ն ե ր , մհ ((Թ ևերդ,

տեր»

ծհծա գեք

երդը։

հ նձ

վրա,

Գիտ եիք < Թ ևերդ,

ես

կ ո ւզե նա յի

տեր,

քսել

մեզ ապավեն»

երգը։ Մ ա րկուսր դ ա ր ձա վ

Թ ո ր կեն .

— Աքդ ե ր գ ի խ ո ս ք ե ր ր

Թ ոռի,— հա րցրեց

գի տ ե ՞ս ,

նա։ —

Եթե չ գ ի տ ե ս , կ ա րող ե մ ք ե ղ օ գ ն ե ր

— Այդ երդի խ ո ս ք ե ՞ ր ր , — ա ս տ դ Թ ո ր ի ն , — ի հ ա ր կ ե գ ի տ ե մ . ա մ բ ո ղ ջ տ ա ս ր տ ա ր ի , ա մ ե ն կ ի ր ա կ ի ա/ ր/ ս ա ղ մ ո ս ը ե ր գ ել ե մ ։

— Շատ հա մար

լա վ ,— ասադ

Մ ա ր կ ո ւ ս ը , — ա ձՂ

ե ր գ ե ն ք ։ — Մ ա րկուսը

դեպ քում Ջ ո յի

Ջ ո յի ն ,— իսկ

դարձավ

դ**Կ

Ջ ո , ե թ ե ո ւ զ ե ն ա ս ը ն կ ե ր ա կ ց ե ք մ ե զ , ե ր գ ի ր , փ ո ւ յ թ չէ , թ ե ի ն չ ­ պես կ ե ր գ ե ս . պ ա ր զա պ ես ընկ ե րա կցիր մ ե զ ։

— Հ է ս մ ա ձ ա քն ե մ , — ա ս ա ց Ջ ո ն ։ — Ես ուղու մ ե մ ե ր գ ե լ ։ Մ ա րկուսը ս կս ե ց

ն վ ա զ ե լ հ ի)ւ տ վ ուր ց

ս ւս ղ ժ ո ս ը , ի ս կ Թ ո ­

րին սկսեց երդեր ֊ ՚ 1*1։շ ւ յ ն ձ ա բ | ա ն , Լւլ|։ ւս ւ ո ս թ ( ո ւ ն , 1* 1, եւ պ . հ նշ

տեր,

մեզ

ապավեն,

օ ր հ ն ո ւթ յա ն .

ւ^և հրդ,

տհր,

խ ա ղ ա ղ ո ւթ յուն,

մեղ

ա պ էսվեն»;

Ա յ դ ժ ա մ ա ն ա կ թ ե և ոչ ե ր ա ժ շ տ ա կ ա ն , բ ա յ ց

ուժեղ և բ ո ­

լոր դ ե պ ք ե ր ո ւ մ հ ա ճ ե լի ձսւ քնով, Ջ ո ն ս կ ս ե ց Թ ո ր ի ի հետ ե ր գ ե ր Եվ շ ո ւ տ ո վ բոքորը ս կ ս ե ց ի ն լ ս ե ր Ջ ի չ հ ե տ ո բ ո լ ո ր զ ի ն վ ո ր ն ե ր ը շ ր ջ ա պ ա տ ե ց ի ն Մ ւ ս ր կ ո ւ ս ի ն , Թորիիէն ու Ջ ո յ ի ն , ո ր պ ե ս զ ի ա վ ե ­ լի մ ո տ ի կ ի ց րւեքւն աքդ հին և հ ր ա շ ա լի ս ա ղ մ ո ս ի ե ր ա ժ շ տ ո ւ ­ թ յո ւն ը և խ ո ս ք ե ր ը ։ Ջ ո ն ե Թորին ե ր գ ե ց ի ն * Հաւլ|> Թո .|

թևերդ, մեզ

մեզ

փրկի

Թևերդ

տեր,

Հ փն են

ա մուր,

ա պւսւ|են,

ա մեն

մեզ

ա նեն,

ապաստան

հավերժական։

Ա յ ժ մ ա ր դ ե ն ա մ ե ն ը մ ի ա ս ի ն էի ն ե ր գ ո ւ մ , թ ե * ն ր ա ն ք և թ ե նրանց

Հոլր1Ը

հ ա վա քվա ծ բոլոր

մա րդիկ։

/ Գ 1,Ո հ1«

ՄԱՐԿՈԻՍԻ ՆԱՄԱԿԸ ԻՐ ԵՎԲԱ6Ր ՀՈՄԵՐԻՆ

Մ յդ շ ա բ ա թ օրը Հ ո մ ե ր Մա ,բոլիի կ յ ա ն ք ո ւ մ ա մ ե ն ա ե ր կ ա ր ու ա ր կա ծա լից

օրը

եղավ։

նոր կ ա ր և ո ր ո ւ թ յո ւ ն

նույնիս կ

ա ննշա ն

բա ները

ու ն շ ա ն ա կ ո ւ թ յո ւ ն ս տ ա ն ա լ

սկսեցին

և նա ս կ ս ե ց

հա սկա նա լ դրա նց ի մ ա ս տ ը ։ Ա նցյա լ գիշերվա ա հա վոր և հ ո ւ ֊ զ ո ւ մ ն ա լ ի ք ո ւ ն ը պ ա տ ճ ա ռ դ ա ր ձ ա վ , որ ա մ ե ն բ ա ն ի նա

ա յս ո ւհե տ և լինի մ իշտ

ձել

էր

նրա

ա րթուն։

մա հվա ն հա մբա վա բերին

ժողովրդից։

Ա յդ պ ե ս

Ա մ բ ո ղ ջ ո ւ ժ ո վ նա

հեռու

թվա ցել

հանդեպ

էր

վանել նր ա ն

փոր֊

Ւ թ ա ք ա յի ց երա զում,

և

իսկ

ա յ ժ մ դա ա յ լ և ս ե ր ա զ շէր։ Մ ա րկուս ե ղ բ ո ր ի ց

եկած նամակը

իր մ ո տ ն

է ր,

դեռևս

չ բ ա ց վ ա ծ , որ հ ա ր կ ա վ ո ր էր կ ա ր դ ա լ ։ նա հ ե ռ ա գ ր ա տ ո ւ ն

եկավ

կ ա ղա լո վ, հ ո գ ն ա ծ

ու հ ա ն գ ս տ ի

կ ա ր ո տ ։ ն ա յ ե ց դ ա ր ա կ ի ն , ոչ մ ի տ ե ղ ի ց պ ա տ վ ե ր չ կ ա ր ։ ն ա ֊ յ ե ց ս տ ա ց վ ա ծ հեռա գր երի դա րա կին, բ ա ժ ա ն ե լո ւ հեռա դիր չ ը ֊ կ ա ր ։ Ւր գ ո ր ծ ը ա վ ա ր տ վ ա ծ է ր ։ Ա մ ե ն ի ն չ մ ա ք ո ւ ր է ր։ ն ա մ ո ֊ տ ե ց ա վ ծեր հեռա գրիչին և ա ս ա ց ♦

— Մ ի ս տ ե ր Ե ր ո դ տ ն , կ։իա փա ղի ք ի ն ձ հ ետ հ ն դ կ ը ն կ ո ւ յ ֊ զից

և խ նձորից պ ա տ րա ստ վա ծ մի

ուտ ել։

օրվա

օթեկ

կարկանդակ

>■

Ծ երուհի հ ե ռ ա գ ր ա վ ա ր ը

որ մ ի ն չ ա յ դ ա ր դ ե ն

կ ի ս ո վ չա փ

հ ա ր բ ա ծ էր, ա ս ա ց ,

— Գ նելուն կ մ ա ս ն ա կ ց ե մ , մ ա ն չ ո ւ կ , բ ա յ ց կ ա ր կ ա ն դ ա կ չ ե մ ուտ ի։ Շնորհա կ ա լո ւթ յո ւն։

— Եթե դուք կ ա ր կ ա ն դ ա կ չ ե ք ո ւ զ ո ւ մ , մ ի ս տ ե ր Կ ր ո գ ա ն , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ես էլ չ ե մ ո ւ զ ո ւ մ ։ Ւնձ թ վ ա ց , որ դուք ք ա ղ ֊ ց ա ծ ե ք ։ Ես բ ո լ ո ր ո վ ի ն էլ ք ա ղ ց ա ծ չ ե մ ։ Ա մ բ ո ղ ջ օրը չ ե մ հ ա ն ֊ գըստ ա ցել,

բ ա յց

ք ա ղ ց ա ծ չե մ ։ Տա րօրինա կ է։

Թ վ ո ւ մ է,

որ

ա մ բ ո ղ ջ օր ը , գ ի շ ե ր ֊ ց ե ր ե կ ա շ խ ա տ ե լ ո վ , մ ա ր դ պ ե տ ք է ք ա ղ ց զգա , բ ա յց

ա յ դ պ ե ս չ է ։ Ե րեկո յ ա ն ժ ա մ ը վ ե ց ի ն ես մ ի պ ն ա կ

ձ ա վ ա ր ի ա պ ո ւր ե մ կ ե ր ե լ,

ա յդ է ա մբողջը։

Ո տ ք դ ի ն չ պ ե ՞ ս է , — հ ա ր ց ր ե ց Ա րոգ ա նը ։

—

— պատասխանեց

նույնիսկ ն ա յե ց

մոռա ցել

եմ։

Հ ո մ ե ր ը , — ա յդ

մասին

ես

ե մ ք ա յ լ ո ւ մ ։ — Նա հ ա ր ց ա կ ա ն

Լա վ

ծեր հեռա գրիչին և շատ ք ն ք շ ո ւթ յա մ բ

ա ս ա ց, — հա ր֊

բ ա ծ ե ք , մ ի ս տ ե ր Ն ր ո գ ա ն ։ Ա յն ք ա ն ա ն կ ե ղ ծ ո ւ թ յ ա մ բ նա տը– վ ե ց ա յ դ հ ա ր ց ը , որ ծ ե ր ո ւ կ ը չ վ ի ր ա վ ո ր վ ե ց ։

— Ա յո , խ մ ա ծ

եմ, մա նչուկ, — ասաց

միստ եր Նրոգանը։

Նա դ ե պ ի իր ա թ ո ռ ը գ ն ա ց և ն ս տ ե ց ։ Մի վ ա յ ր կ յ ա ն հ ե տ ո ս ե ­ ղ ա ն ի վ ր ա յ ի ց ն ա յ ե ց տ ղ ա յ ի ն , որը չէ ր ն ս տ ե լ ։

— Ես ի ն ձ ա վ ե լի լ ա վ ե մ զ գ ո ւ մ , ե ր բ խ մ ա ծ ե մ , — ա ս ա ց ծեր հեռա գր իչը։

Ա պա նա շիշը հ ա ն ե ց

և մի

մեծ

կ ո ւ մ խը–՝

մ ե ց ։ — Ես ք ե ղ չ ե մ ա ս ի , որ ե ր բ ե ք չ խ մ ե ս , — ա ս ա ց ն ա , — ես չե մ ա սի, ինչպ ես բ ա զ մ ա թ ի վ ե ն . « Ւնձնից դ ա ս վ ե ր ց ր ո ւ , Դ ա տ ա ր կ ա բ ա ն ո ւ թ յ ո ւ ն է։

հ ա սա կա վո ր հ ի մ ա ր ն ե ր ա սում

տես,

խ միչքը

ի ն ձ ինչ է արել))։

Դու ա յ ժ մ շ րջում և շա տ բ ա ն ե ր

ես

տ ե ս ն ո ւ մ , բ ա զ մ ա թ ի վ բ ա ն ե ր , որ ե ր բ ե ք չէ ի ր տ ե ս ե լ ։ Ո ւր ե մ ն , թ ո ւ յ լ տուր ք ե ղ մ ի բ ա ն ա ս ե լ . մ ա ր դ կ ա ն ց վ ե ր ա բ ե ր վ ո ղ զ ո ր ֊ ծ ե ր ո ւ մ դու շա տ գ գ ո ւյշ ե գ ի ր ։ Եթե մ ի բ ա ն տ ե ս ն ե ս և հ ա մ ո ղ ­ ված

լինես,

որ

ա լդ

ր ա )։ը

սխալ

է,

բա ցա րձա կ

վ ս տ ա հ մի

ե ղ ի ր ։ Մ ա ր դ կ ա ն ց հ ա ն դ ե պ շա տ զ գ ո ւ յշ ե ղ ի ր ։ Ների ր ի ն ձ , բ ա յ ց պ ե տ ք է ա ս ե մ ք ե զ , ո ր ո վ հ ե տ և դու մ ի մ ա ր դ ե ս , ո ր ի ն ես հ ա ր . դ ո ւմ ե մ ։

Ո ւրեմն

ա սում

եմ*

հ ի մ ա ր ո ւ թ յո ւ ն

մ ա ր դ կ ա ն ց նրա հ ա մ ա ր , որ ն ր ա ն ք կ ա ն ։ Ես բ ո լ ո ր ո վ ի ն չ դ ի տ ե մ

է ք ն ն ա դա տ ել

ա յնպ ես են, ի նչպ ես ,

որ

թ ե ո վ ես զ ու, ո ր տ ե ղ ի ց ես գ ա ­

լ ի ս , ի ն չ պ ե ս ե կ ա ր , ի ն չ ը ք ե ղ ա յ դ պ ե ս դ ա ր ձ ր ե ց , բ ա յ ց ուրա խ ե մ , որ ա յդ ս լ ե ս է, և դու. ի ն ձ դուր ես գ ա լ ի ս ։ Ւ նչքա ն մա ր դ ը մ ո տ ե ն ո ւ մ է իր կ յա ն ք ի վ ա խ ճ ա ն ի ն , ա յ ն ք ա ն նա ի ր ե ն ա վ ե լի ու ա վ ե լի ե ր ա խ տ ա պ ա ր տ որոնք

կ յա ն ք ը

է զգում լա վ մա րդկա նց նկա տ մ ա մ բ,

պիտի շարունա կեն

իր

մեկ նելուց

հետո։

Աչս

բ ո լ ո ր ը կ ա ր ո ղ էի չ ա ս ե լ ք ե ղ , ե թ ե խ մ ա ծ չ լ ի ն ե ի ։ Ո ւ ր ե մ ն , մ ի ­ ա յ ն դա բ ա վ ա ր ա ր ա պա ց ո ւ յ ց

է, որ ս խ ա լ է մ ա ր դ կ ա ն ց

րա ծների

կ ա զ մ ելը ,

մասին

կա րծիքո վ դրանք

վատ

կարծիք

ճիշտ չ լ ի ն ե ն ։

թեկուզ

Ինձ հ ա մ ա ր շա տ

ա–

ուրիշների կարևոր

է

ա ս ել ք ե զ բ ո լ ո ր ա յս բ ա ն ե ր ը և ք ե զ հ ա մ ա ր էլ՝ շ ա տ կ ա ր և ո ր

Է ի մ ա ն ա լ դ ր ա ն ք ։ Հ ե տ և ա բ ա ր ՝ լ ա մ է. որ խ մ ա ծ

եմ և ասում

ե մ ։ Հ ա ս կ ա ն ո *ւմ ես, թ ե ինչ ե մ ա սում։

— Ոչ ա չ ն ք ա ն ,

միստեր

Երոգան, — պա տասխաներ Հ ո ­

մերը:

— Ւմ խ ո ս ք ե ր ի դ մ ի եթե հա րբա ծ

Լէինեի, ես

ճ ն շ վ ի ր , — ա ս ա ց ծ ե ր հ ե ո ա գ րրչը >չէ ի կ ա ր ո ղ

ք ե ղ ա յս

ամենը

ա ս ե լ,

ո ւ ր ե մ ն շ ն ո ր հ ա կ ա լ ե ղ ի ր ք ե զ ա ն ի ց , որ դու ա յ դ պ ի ս ի ն ե ս ։ Ա յո*

ին I

քեզ երա խ տ ա պ ա րտ եղիր։ Հա ս կ ա ցիր

որ մ ա ր դ ը պ ե տ ք է

ջ ն ո ր հ ա կ ա յ լ ի ն ը ա յ ն ի ր ո ղ ո ւ թ յ ա ն հ ա մ ա ր որ ի ն ք ը ա յ ն է, ինչ Աք՛ է* ո ր ո վ հ ե տ և , ե թ ե նա բ ա ր ի է, ի ր բ ա ր ո ւ թ յ ո ւ ն ը մ ի ա յ ն ի ր ե ն ը չէ, ա յն նա և իմ ն թ յո ւն ր

նրանն

է,

միաժամանակ

է մ ի ա յն

և ուրիշինը։

ա յ ն ք ա ն ո վ և նրա

պ ա հ պ ա ն ի ա յ ն ու տ ա ր ա ծ ի ա մ ե ն ո ւ ր ե ք , թ ե խ ա րհ ում զտ նվող բոլոր բա ր ո ւթ յո ւն ը

և

դրա

մա րդկա նց

համար։

հա մա ր շնորհա կա լ

Ա յդ թա րու–

հ ա մ ա ռ , որ ի ն ք ը ի ն ձ է և թե Ղու ո ւ ն ե ս

եղիր։

Վա ղ

թե

աշ­ ա յդ ուշ

ա յ ն կ գ ն ա հ ա սովի բ ո լ ո ր ի կ ո ղ մ ի ց ։ Մ ա ր դ ի կ հ ե ն ց ա ո ա ջ ի ն ի ս կ հ ա յա ց ք ի ց

ե ր ա խ տ ա ւ զ ա ր տ կ լի ն ե ն ք ե զ դրա հ ա մ ա ր ։

Չ դ ի տ ե ս մտ քի ինչ զ ո ւգ ո ր դ ո ւթ յա մ բ Հ ո մ ե ր ը հ ա նկա րծ հ ի ­ շեց

Ոեահեք

նրա

ձեր։

հ յուըւս ս են յա կ ն ե ր ի

Եերա նի

Հեոտդրիշբ

ա ղ ջ կ ա ն և իր հ ետ

խ ոս ելու

շա րունա կեց.

— Նրա նք կ դ գ ա ն , որ դու չե ս դ ա վ ա ճ ա ն ի կ ա մ չես վ ի ր ա – վորի ի ր ե ն ց ։

Նրանք

կ զ գ ա ն ք որ դու չե ս ա ր հ ա մ ա ր հ ի ի ր ե ն ց ,

ե թ ե ն ո ւ յ ն ի ս կ ա մ բ ո ղ ջ ա շ խ ա ր հ ը ա ր հ ա մ ա ր հ ի ։ Ն ր ա նք կզգա նք որ դու ի ր ե ն ց մ ե ջ տ ե ս ա ր ա յն

ինչ ա մբողջ աշխ արհը չուզեց

տ ե ս ն ե լ * Դու ա յ դ պ ե տ ք է գ ի տ ա կ ց ե ս ։ Դու դ ր ա ն ի ց չ պ ե տ ք է ճնշվես։ Տա սնչորս

ս ,։ս ր ե կ ա ն

հա սա կումդ

գոլ ա ր դ ե ն մ ե ծ

մ ա ր դ ե ս ։ Հ ա յ տ ն ի չէ ։ թ ե ո վ ք ե զ մ ե ծ դ ա ր ձ ր ե ց , բ ա յ ց ք ա ն ի որ դու հ ս կ ա պ ե ս մ ե ծ ե ս , գ ի տ ա կ ց ի ր ո ւ ր ե մ ն ա յ դ և խ ո ն ա ր հ ե ղ ի ր , պ ա շ տ պ ա ն ի ր ա յ դ մ ե ծ ո ւ թ յ ո ւ ն ը ։ Հ ա ս կ ա ն ո * ւ մ ես ։ Ցրիչլւ

շա փա զ ա ն ց

շփ ոթվա ծ,

ճնշվա ծ և դ ժ վ ա ր ո ւթ յա մ բ

պա տ ա ս խ ա ն եդ ,

— Երևի ա յ դ պ ե ս է, մ ի ս տ ե ր Ե ր ո գ ա ն ։ Ծեր հ ե ռ ա գ ր ի չ ը շ ա ր ո ւն ա կ ե ց . — * Ուրեմն՝ զգա ստ և թե

շ նորհա կա լութ յուն։ հա րբա ծ,

քո

ա \ստ եղ

Ես

քեզ

դիտել

աշխ ատ ա նքի

եմ

թե*

գա լուցդ ի

վեր

և անկախ

նրա նից՝ զգաստ

ե մ եղել,

թ ե հ ա ր բ ա ծ . ես

ք ե զ ճ ա ն ա չ ե լ ե մ ։ Ես ա շ խ ա տ ե լ ե մ ա շ խ ա ր հ ի տ ա ր բ ե ր մ ա ս ե ր ի ք ա դա ք ն ե ր ո ւ մ ։ Ե րիտ ա ս ս ւրդ ժ ա մ ա ն ա կ ս ո ւ ղ ե ր ի շ ա տ ք ա ղ ա ք ֊ ն եր շրջել և շ ր ջ ե ց ի ։ Ա մ բ ո ղ ջ ի մ կ յ ա ն ք ո ւ մ , ո ր տ ե ղ որ գ ն ա ց ե լ ե ժ , շա րունա կ ք ե զ եմ փնտրել և

քեղ գտել եմ

բա զմա թիվ ւչա /րե֊

՛բում, բ ա ղմ-աթիվ հ ե ռ ա վ ո ր ու խ ո ւ լ վ ա յ ր ե ը ա մ , բ ա զ մ ա թ ի վ ա ն ֊ ծ ա ն ո թ , խ ո ն ա ր հ մ ա ր դ կ ա ն ց մ ե ջ ։ Ւմ հա ն դ ի սլա ծ լա րա քա1> չյո ւ ր մա րդու մեջ քեզա ն ի ց

մ ի մ ա ս եմ գ տ ե լ ,

բ ա յդ

ընդհանրապես

•ա յդ ի ն ձ չ է ր գ ո հ ա ց ն ո ւ մ ։ Եվ ա հ ա , Ւթա քա յ ո ւ մ , ի մ տ ուն վ ե ր ա ֊ դ ա ր ձ ի ճ ա ն ա պ ա ր հ ի ն , ես գ տ ա ք ե զ և դ ո / ա վ ե լի լ ա վ ե ս , ա վ ե ֊ լի մ ե ծ , ք ա ն հա սկա նում ես բ ռ ն ե լ ,

մինչ ա յդ ի մ ես ի մ

տ եսա ծ բոլոր

մարդիկ։

ս ։ո ա ծ ն ե ր ր , շն ո ր հ ա կ ա լո ւթ յա ն ։

ն ա մ ա կ կ։

Ես ա վա լ ո ս ե ց ի , դ ե , կ ա ր դ ա

Եթե դու Ա լդ ի նչ Նամակդ,

մ անչուկ։

— Ւմ ե ղ բ ա յ ր Մ ա ր կ ո ւ ս ն կ ա ւ լ ա ր կ ե լ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ր , —դ ե ռ բ ա ց ա ն ե լո ւ <7ա մ ա ն ա կ չ ե մ ո ւ )ւ ե ց ե ր

— Ո ւր ե մ ն բ ա ց ա ր ա , — ա ս ա ց ծ ե ր հ եսա դրի չ ր , — կ ա ր դ ա ք ո ե ղ բ ո ր ն ա մ ա կ լ ո Սարձր կ ա ր դ ա ։

— Դ ուք կ ց ա ն կ ա ն ա ՞ ք լ ս ե լ , մ ի ս տ ե ր Ե ր ո գ ա ն , — ա ս ա ց Հ ո ֊ մերը։

— Ա յ ո , ե թ ե կ ա ր ե լի է , ն ո ւ յ ն ի ս կ շ ա տ ո ւր ա խ կ ք ի ն ե մ , —• ա ս ա ց ծ ե ր հ ե ռ ա գ ր ի չ ը և ն ո ր ի ց մ ի կ ո ւմ խ մ ե ց ։ Հ ո մ ե ր Ս ա ք ոք ին ս/ա ։ոո եց իր Մ ա ր կ ա ս ե ղ բ ո ր ն ա մ ս ւկ ի ծ ր ֊ բա րը,

նա մա կը

հա նեց,

բա ցեց,

ե սկսեց

կարղալ

շատ

դա ն դա ղ։ «Ս իր ելի Հ ո մ ե ր , — կա րդա ց ն ա , — ա մ ե ն ի ն չի ց ա ռ ա ջ՝ ի ն չ ֊ որ

տանը

ո ւն ե մ , բոլորը քոնն

են , ի ս կ

երբ դ ր ա նց կա րիքը

ա յ լ և ս չ ե ս ղ գ ա , կ ա ր ո դ ես Յ ո ւ լի ս ի ս ի ն տ ա լ ի մ գ ր ք ե ր ը , պ ա տ ե ֊ ֆոնը,

սկա վա ռա կները,

հա գուստ ները,

եթե

դրանք

հարմար

գ ա ն քո վ ր ա , ի մ հ ե ծ ա ն ի վ ը , մ ա ն ր ա դ ի տ ա կ ը , ձ կ ն ո ր ս ո ւ թ յա ն ի մ գո ր ծի քն ե րը, Պ ի ե դ ր ա յի ց բ ե ր ա ծ քա ր եր ի հ ա վ ա քա ծո ւն ։ և վերջապ ես

տանը

ունեցա ծ

իմ

բոլոր իրերը։

Դրանք

ա վ ե լի

շ ո ւտ ք ո ն ն ե ն , ք ա ն Ոեսին.ըէ ք ա ն ի որ ա յ ժ մ , Ւ թ ա ք ա յի Մ ա ք ո ֊ բի ը ն տ ա ն ի ք ի

տ ղամարդը

դու ա

ես։

Ա նցյա լ

տարվա

շա հա ծ

փ ողս մ ա յր ի կ ի ն ե մ տ վ ե լ, ո ր պ ես զի մի քիշ թ ե թ և ա ց ր ա ծ լի ն ե մ ն ր ա բ ե ռ ը ։ Ո ա յց ա յ ղ ք ի չ է և շ ո ւ տ ո վ մ ա յ ր ի կ ն ու Ոեսը պ ի տ ի րմ տ ա ծ ե ն ա շ խ ա տ ե լ ո ւ մ ա ս ի ն ։ Ես ի ր ա վ ո ւ ն ք չ ո ւ ն ե մ ք ե զ ա ս ե ­ լ ո ւ , որ չ թ ո ղ ն ե ս ն ր ա ն ց ա շ խ ա տ ե լ , ս ա կ ա յ ն հ ո ւ ս ո վ ե մ , որ դու չ ե ս թ ո ղ ն ի ։ Ես հ ա մ ո զ վ ա ծ ե մ , որ չե ս թ ո ղ ն ի , ո ր ո վ հ ե տ և գի** տեմ,

որ ես ի ն ք ս

չէի թ ո ղ ն ի ։

Մ ա յր ի կ ը ,

անշուշտ,

պիտի

ո ւ զ ե ն ա ա շ խ ա տ ե լ , ն ո ւ յ ն պ ե ս և Ո եսը, բ ա յ ց դա ա ռ ա վ ե լ պ ա տ ֊ ճ ա ռ է, որ չ թ ո ղ ն ե ս ։ Ես չ գ ի տ ե մ , թ ե դու ի ն չ պ ե ս պ ի տ ի կ ա ր ո ­ ղ ա նա ս պահել մ եր ը ն տ ա ն ի ք ը և մ ի ա ժ ա մ ա ն ա կ դպ րոց գ ն ա լ, բ ա յց

հ ա վ ա տ ո ւ մ ե մ , որ դու մ ի ջ ո ց ը կ գ տ ն ե ս ։

ծ ա ն ա կ ի ց ինձ

հա սնող վա րձը ուղա րկվում է մ ա յր ի կ ի ն , բ ա ց ի մի քա նի դ ո ֊ լ ա ր ի ց , որը ի ն ձ ա ն հ ր ա ժ ե շ տ է , թ տ յ ց ա յ դ փ ո ղ ն էլ բ ա վ ա ր ա ր չ է ։ Հ ե շ տ չէ ի ն ձ հ ա մ ա ր ք ե զ ա ն ի ց ա յ դ ք ա ն շ ա տ բ ա ն պ ա հ ա ն ֊ ջելը

ք ա ն ի որ ես ի ն ք ս մ ի ն չ և տ ա ս ն ի ն ը տ ա ր ե կ ա ն ը ա շ խ ա տ ե լ

չ է ի ս կ ս ե ը բ ա յ ց չ գ ի տ ե մ ի ն չո ւ , հ ա վ ա տ ո ւ մ ե մ , որ դու կ կ ա ր ո ­ ղ ա ն ա ս ա ն ե լ ա յ ն , ի ն չ ես չէ ի կ ա ր ո ղ ։ «Ա նշուշտ , ք ե զ կա րոտ ում ե մ և միշտ քո մ ա սի ն տ ա ծում ։

Ե րջա նիկ

տերտ ւլմների,

եմ,

և թեև

և դիտեմ,

երբեք չե մ

որ ա ն հ ր ա ժ ե շ տ

եմ մ ը ֊

հա վա տա ցել

պա-

լինելու դեպ քում

դ ր ա ն ք հ ի մ ա ր ո ւ թ յո ւ ն ե ն , բ ա յ ց հ պ ա ր տ ե մ , որ ծ ա ռ ա յ ո ւ մ ե մ ի մ հ ա յ ր ե ն ի ք ի ն , ի ս կ ի մ հ ա յ ր ե ն ի ք ը , դա Ւ թ ա ք ա ն է, մ ե ր տ ո ւն ը և բ ո լ ո ր Մա բ ո լ ի ն ե ր ը ։

Ւմ թ շ ն ա մ ի ն մ ա ր դ ը

չէ,

որովհետև

մ ի մ ա ր դ կ ա յ ի ն է ա կ չի կ ա ր ո ղ ի մ թ շ ն ա մ ի ն լ ի ն ե լ ։ լինի ա յդ մա րդը, ինչ

դ ո ւյն էլ ո ւ ն ե ն ա , ի ն չ ք ա ն

լինի իր հ ա մ ոզմունքներում,

ոչ

Ով էլ որ

էլ ս խ ա լ վ ա ծ

ն ա ի մ ը ն կ ե ր ն է , ոչ թ ե թ շ ն ա ­

մ ի ն , ո ր ո վ հ ե տ և նա ի ն ձ ա ն ի ց տ ա ր բ ե ր չ է ։ Ւմ պ ա յ ք ա ր ը մ ա ր ­ դու դ ե մ չէ

ա յ լ նրա մ ե ջ ե ղ ա ծ ա յ ն գ ա զ ա ն ի դ ե մ , որը ա ռ ա -

ջին հ ե ր թ ի ն ո ւ զ ո ւ մ ե մ ի մ մ ե ջ ո չ ն չ ա ց ն ե լ ։ « Ե ս ի ն ձ հ ե ր ո ս շ ե մ զ գ ո ւ մ ։ Ա յդ պ ի ս ի բ ա ն ե ր ի հ ա մ ա ր ր ն դ ո ւ ն ա կ ո ւ թ յո ւ ն չ ո ւ ն ե մ ։ Ոչ ոք ի շ ե մ ա տ ո ւ մ ։ Ն ո ւ յ ն ի ս կ հայրե–* նա սեր չե մ , որովհետ և միշտ սիրել եմ ի մ երկիրը, ի մ ժողո– վ ա ֊ ր դ ը է ի մ ք ա ղ ա ք ն ե ր ը , ի մ տ ո ւ ն ը և ի մ ը ն տ ա ն ի ք ը ։ Ես ի հ ա ր ^ կ ե կ ն ա խ ը ն տ ր ե ի բ ա ն ա կ ո ւ մ չ լ ի ն ե լ , կ ն ա խ ը ն տ ր ե ի , որ պ ա տ ե ­ ր ա զ մ չլիներէ բ ա յց քանի բա նա կումն եմ և քանի պ ա տ երա զմ կ ա , վ ճ ռ ե լ ե*մ լ ի ն ե լ լ ա վ ա գ ո ւ յ ն

զինվորը։ Չ գ ի տ ե մ ինչ է ինձ

՚

ս պ ա ս ո ւ մ , բ ա յ ց , ի ն չ էլ լ ի ն ի , ե ս

պատրաստ

եմ խոնարհած

բ ա ր ը ն դ ո ւ ն ե լ ա յ ն ։ Ս ա ր ս ա փ ե լի վ ա խ ե ն ո ւ մ ե մ , ա յ դ մ ե կ ը ք ե զ պետք է խ ո ս տ ո վա ն եմ , բ ա յց ա յն ,

ինչ

սպ ա սվում

ե ր բ ժ ա մ ա ն ա կ ը գ ա , ես կ ա ն ե մ

է ինձանից

և գ ո ւց ե

ն ո ւյնի ս կ

ա վ ե լի ն ։

Ո ւ զ ո ւ մ ե մ ի մ ա ն ա ս , որ ես ոշ մ ի հ ր ա մ ա ն ի չ ե մ հ ն ա զ ա ն դ վ ե ­ լ ո ւ , բ ա ց ի ի մ խ ղ ճ ի հ ր ա մ ա ն ի ց ։ Ւնձ հ ետ կ լի ն ե ն տ ղ ա ն ե ր ՝ ա մ ­ բողջ րից։

Ա մեր ի կ ա յի ց,

Ւ թ ա քա յ ի

Կա րող է պ ա տ ա հ ե լ ,

նման

հա զա րավոր

քա ղա քնե­

որ ա յ ս պ ա տ ե ր ա զ մ ո ւ մ ս պ ա ն վ ե մ *

Ես պ ե տ ք է ա յ դ բ ա ն ը հ ա մ ա ր ձ ա կ ո ր ե ն ա ս ե մ ք ե զ ։

Ա նշուշտ ա յ դ

մ իտ ք ը բոլորո վին սրտ ովս չէ։ Ա շխ արհում ա մեն ինչի ց ա վ ե ­ լի

ես ո ւ զ ո ւ մ ե մ վ ե ր ա դ ա ռ ն ա լ

Ւթաքա

և բա զմա թիվ

երկար

տ արիներ ա ն ցկա ցնել քեզ հետ , ի մ մոր, քրոջ ե եղբոր հետ։ Ո ւզո ւմ ե մ Մ եր ի ի մ ո տ վ ե ր ա դ ա ռ ն ա լ ե ը ն տ ա ն ի ք կա ւլմ ե լ։ Շ ա տ հ ա վ ա ն ա կ ա ն է, որ մ ե ն ք շ ո ւ տ ո վ մ ե կ ն ե ն ք ռ ա զ մ ա դ ա շ տ ։ Ոչ ոք չ դ ի ա ի ք թ ե ուր, բ ա յ ց բ ո լ ո ր ս Ւէլ դ ի տ ե ն ք , որ շ ա տ ո վ կ մ ե կ ն ե ն ք ։ Ո ւ ր ե մ ն , կ ա ր ո ղ է պ ա տ ա հ ե լ , որ ե ր կ ա ր մ ա մ ա ն ա կ ի ն ձ ա ն ի ց նա ֊ մ ա կ չ ս տ ա ն ա ք ։ Հ ո ւ յս ո ւ ն ե մ է որ ա յ ս ն ա մ ա կ ը բ ո լ ո ր ո վ ի ն վ ե ր – ջի ն ը չի լ ի ն ի ,

իս կ

պահիր բո լո ր ի ն ։

ե թ ե ա յ դ պ ե ս Ժ ն 1՚ > ա մ ո ւր մ ն ա

Մի

հավատա,

որ ես

և ա մ ո ւր

չ կ ա մ ։ Մի

թ ո ղ , որ

մ յ ո ւ ս ն ե ր ն էլ հ ա վ ա տ ա ն ։ Ա յս տ ե ղ ես մ ի ը ն կ ե ր ո ւ ն ե մ

որբ է,

Ը ն կ ե ց ի կ մ ի տ ղ ա և տ ա ր օ ր ի ն ա կ է , որ ա յ ս տ ե ղ ի բ ո լ ո ր տ ղ ա ­ ն ե ր ի ց նա դ ա ր ձ ա վ ի մ հ ա ր ա զ ա տ ը ն կ ե ր ր ։ Նրա ա ն ո ւ ն ը Թ ո բ ի Զ ո ր ջ է։ Նրա ն պ ա տ մ ե լ ե մ Ւ թ ա քա յ ի ե մ ե ր ը ն տ ա ն ի ք ի մ ա ս ի ն ։ Մի օր ն ր ա ն ի ն ձ հ ետ Ւ թ ա ք ա կ բ ե ր ե մ ։ Երբ ա յ ս ն ա մ ա կ ը կ ա ր ­ դ ա ս , մ ի տ խ ր ի ր ։ ես ո ւր ա խ ե մ , որ ես ե մ ա յ ն Մա ք ո լ ի ն , որը մ ա ս ն ա կ ց ո ւ մ է պ ա տ ե ր ա զ մ ի ն և ոչ թ ե դ ո ւ ք ո ր ո վ հ ե տ և ա ն ա ր դա ր ու ց ա վ ա լ ի պ ի տ ի լ ի ն ե ր , ե թ ե դու լ ի ն ե ի ր ։ «Գ ր ո ւմ ե մ ք ե ղ , ինչ ե ր բ ե ք չէի

կ ա ր ո ղ ա ն ա բ ա ռ ե ր ո վ ա~*

ս ե լ։ Դու Մ ա ք ո լի ն երի լ ա վ ա գ ո ւ յ ն ն ե ս ։ Դ ոլ պ ե տ ք է շ ա ր ո ւ ն ա ­ կ ես լ ա վ ա գ ո ւ յ ն ը մ ն ա լ ։ Ո չինչ չ պ ե տ ք է ք ե զ խ ա ն գ ա ր ի ։

Ա յժ մ

դու տ ա ս ն չ ո ր ս տ ա ր ե կ ա ն ե ս , բ ա յ ց պ ե տ ք է ա պ ր ե ս մ ի ն չ և ք ը – սան և հ ե տ ո ե ր ե ս ո ւ ն , ք ա ռ ա ս ո ւ ն , հ ի ս ո ւ ն , և վ ա թ ս ո ւ ն տ ա ր ե ­ կ ա ն դ ա ռ ն ա լ դ ։ Դու պ ե տ ք է հ ա վ ի տ յ ա ն ա պ ր ե ս ։ Եվ վ ս տ ա հ ե մ , որ կ ա պ ր ե ս ։ Հ ե ռ վ ի ց մ ի շ տ պ ի տ ի հ ս կ ե մ ք ե ղ ։ Դու ա յ ն ե ս , ի ն չ ի համար

կ ռ վ ո ւ մ ենք մ ե ն ք ։

Ա յո ,

դո ւ, ի մ ե ղ բ ա յ ր ը ։

Ւ նչպ ե՞ս

կ ա ր ո ղ էի ա յ ս պ ի ս ի բ ա ն ե ր ա ս ե լ ք ե զ , ե թ ե մ ի ա ս ի ն լ ի ն ե ի ն ք ։ Ս*ոլ կ թ ռ ն ե ի ր ի մ

վրա ,

կա նվա նեիր. բ ա յց , ր Ւա

և ինձ

հիմար

հ ա կ ա ռ ա կ դ ր ա ն , ի ն չ որ ա ս ա ց ի ,

կ գո ա ե ս ա ր տ ե ի ր հետս

ճ շմ ա –

Ա յ ժ մ ես ք ո ա ն ո ւ ն ը ն ո ր ի ց պ ի տ ի գ ր ե մ ա յ ս տ ե ղ , որ–

է։

պեսզի

հ ի շ ե ց ն ե մ ա յն

քեզ.

Հոմեր

Մ ա ք ո լ ի ։ Ահա թ ե

ով

ես

դ ո ւ ։ Ես ք ե ղ շ ա տ ե մ կ ա ր ո տ ո ւ մ ւ Ա ն հ ա մ բ ե ր ս պ ա ս ո ւ մ ե մ ա յ ն օ ր վ ա ն , ե ր բ ք ե զ ն ո ր ի ց կ տ ե ս ն ե մ ։ Երբ ա յ դ օրը գ ա , ե ր բ մ ե ն ք նորից

իրա ր հա ն դ ի պ ե ն ք,

ինձ հետ ե ինձ կռնա կի մ ա յր ի կ ի ,

Բեսի

և Ց ո ւլի ս ի ս ի

Մերիի ն ե ր կ ա յո ւթ յա ն ։ ո ր ո վ հ ե տ և ա ն չա փ համար։

պիտի

թ ո ղ ն ե մ , որ

վըա պառկեցնես ն ե ր կ ա յո ւթ յա ն ,

Պ իտ ի

թողնեմ,

գոտ եմա րտ ես

ընդունա րա նում,

որ

գ ո ւ ց ե Ն ո ւյն ի ս կ ա յդպ ես ա նես,

պ ի տ ի ո ւ ր ա խ ա ն ա մ ք ե զ ն ո ր ի ց տ ե ս ն ե լո ւ ս

Ա ս տ վ ա ծ օրհ նի ք ե զ ։

Ց տ ես ութ յուն։ •Բո ե ղ բ ա տ ը Տ Մ ա ։* կ ո 1 ս » •

Մ ի ն չ կա բ դ ո ւ մ էր ն ա մ ա կ ը ց ր ի չ ը ն ս տ ե ց ։ Նա շաս, դ ա ն դ ա ղ կ ա ր դ ա ց , բ ա զ մ ա թ ի վ ա ն գ ա մ ն ե ր լ ա ց ը կուլ տ ա լ ո վ և բ ա զ մ ա ՝ » թ1"1. ա ն գ ա մ ն ե ր վ ա տ

զգա լով, ինչպ ես

առա ջին

մոր տ ա նը

էր

հետ ս Բ թա քա յ ի շուրջր հ ե ծ ա ն վ ո վ շրր՝*

եղել

ջելիս։

աշխատա նքից

և ա յն

ա ն գ ա մ վատ

էր դւլա ցել մ ե ք ս ի կ ա ց ի

գիշերը, երբ լա ց

Ա յ ժ մ նա վ ե ր կ ա ց ա վ ; Ձ ե ռ ք ե ր ը գ ո ղ ո ւ մ է ի ն ։ Նա կ ծ ե ց

շրթունքը և շեշտ ա կի ն ա յե ց

ծեր հեռա գր ա վա րին,

որը ա յ դ

ն ա մ ա կ ի ց խ ո ր ա պ ե ս հուզվա ծ էր։ Տղա ն շատ մ ե ղ մ խ ո ս ե ց ։

— Ծթե

ի մ եղ բա յր ը

մ ո ւ մ , — ա ս ա ց ն ա , — ես

սպանվի

ա յս հիմ ա ր պ ա տ ե ր ա զ ֊

կ թ ք ե մ աշխարհի

ե ր ե ս ի ն ։ Ես ա յն

ա ռ հ ա վ ե տ կ ա տ ե մ ։ Բա րի չ ե մ լ ի ն ի ։ Բ ո լո ր ի ց չ ա ր ը կ լ ի ն ե մ , ա ֊ մ ե ն ա ք ա ր մ ա ր դ ը , որ ե ր բ և է ա պ ր ե լ է։ Նրա ձ ա յ ն ը հ ա ն կ ա ր ծ խ գ վ ե ց

և աչքերը ա րցո ւն քով լ ց վ ե ֊

ց ի ն ։ Նա վ ա զ ե ց դ ե պ ի հ ա ն դ ե ր ձ ա կ ա լ ը , հ ա ն ե ց հ ա մ ա զ գ ե ս տ ը , հա գավ

սովորական

շորերը

և գ ր ա ս ե ն յա կ ի ց

դուրս

վա զեց,

ա ռ ա ն ց հա գուստ ները դա սա վորելու։ Ծեր հ ե ռ ա գ ր ի չ ը

երկ ա ր

նստած մնա ց։

Ս ե ն յ ա կ ո ւ մ շա տ

խ ա ղ ա ղ է ր ։ /* վերջ ո նա տ ե ղ ի ց շ ա ր ժ վ ե ց , գ ա տ ա ր կ ե ց շշի մը՝* նա ցորդը,

վեր

կ ա ց ա վ ե ն ա յ ե ց իր շ ո ւր ջը ։

ՀԱՄԲՈԻհէԻՍ՛ ԵՄ.

Իթա քա յի կ ե ն ցա ղ ը ,

ինչպ ես

աշխարհի

բոլոր

մասերի

մ ա ր դ կ ա ն ց կ ե ն ց ա ղ ը , ա յ ն պ ի ս ի ը ն թ ա ց ք էր ս տ ա ց ե լ , որ թ վ ո ւ մ էր ա ն ի մ ա ս տ և տ գ ե ղ , բ ա յ ց ե ր բ օ ր ե ր ն ու գ ի շ ե ր ն ե ր ը դ ա ր ձ ա ն ա մ ի ս ն ե ր ու տ ա ր ի ն ե ր , պ ա ր ղ վ ե ց , որ ա լդ կ ե ն ց ա ղ ը զուրկ չ է ր գ ե ղ ե ց կ ո ւթ յո ւն ի ց ։ Տ գ ե ղ ո ւթ յա ն

գիծը շնո ր հա լի ո ւթ յո ւն ր ն դ ո ւ ֊

ն ե ց գ թ ա ս ր տ ո ւ թ յ ա ն մ ի ջ ո ց ո վ ։ Վ ա յր ս ։ գ ո ւ թ լ ա ն ն ո ւ ի ա ա ա ս ր ր ֊ տութ յո ւն ը մ ե ղ մ ա ց ա ն

չ ա փ ա վ ո ր վ ե ց ի ն ո։ ք ա դ ց ր ա ց ա ն կ ա ր ե կ -

ց ո ւ թ յ ա ն ա ռ ա վ ե լ մէւծ ա մ ի կ ո ղ մ ի ց ։ Զէորիքի հրեշս* լեն ւր ո յ– նր

չ ք ա$ ա վ ա ր դ ա ր ո ւ թ յա ն

միա սին,

ստացան

մի

ս լա լ ծ ա ո

ղուլն,

որբ

լ ա լսի ա վ ե լի

տակ

ե

երկասր

լ ե զ ե ց ի էլ էր,

բան

ա ր դ ա ր ո ւ թ յա ն դ ո ւ յ ն ր ա ո ա ն ձ ի ն ։ Ս ա գ մ ա թ ի վ ա ն ս ա մ )ւ ե ր հ ե ռ ա գ ր ի ը ն կ ա լ ի չ մ ե ը ե ն ա ն հ ն չ ե ց , և մ ի ս տ ե ր Երոգանը նա գ ր ե ց սիրո

ն ս տ ե դ դրա մ ե ք ե ն ա յ ի

և հ ո ւյս ի , վշտի

ա ռ ա ջ ու մ եքե–

և մա հվա ն պ ա տ գա մներ՝ աշ­

խ ա ր հ ի ց իր զ ա վ ա կ ն ե ր ի ն ո ւ ղ ղ վ ա ծ ։ ((Տուն ե մ գա լի ս )), « Շ ն ո ր ֊ հ ա վ ո ր ծնունդ)), ((Ռադ՛ . մ ա կ ա ն բ ա ժ ՛ա ն մ ո ւ ն ք ը ց ա վ ո վ հ ա ղ ո ր ­ դ ո ւ մ է է որ ձ եր ո ր դ ի ն . . . ) ) , րրՀ ա ն դ ի պ ի ր ի ն ձ հ ա ր ա վ խ տ դ ա ղ ա – կ ա նյա ն

ե ր կ ։ո թ ա դո։

«Ես շա տ լա վ

կա լա րա ն ։ո մ » ։

եմ)*, « Ա ս տ վ ա ծ

հեռա գրեր Հոմեր

« Հ ա մ ր ո ։ր ո ւ ։1

ոլահի ք ե զ ) ) ։ V տ հի

ե մ ...)), ա լւրդիսի

Մ ա քոլին հա նձներ տ երերին ։

Մ ա ք ո լ ի ն երի հ յ ո ւ ր ա ս ե ն յ ա կ ո ւ մ տ ա վ ի ղ ը բ ա ց վ ե լ էր ե ե ր ­ գի

պ ա տ գ ա մ ը ՝ լսելի

դարձեր

Զինվորները

վ ե լ դ ա մ ս /ք ի վ ր ա յ ո վ , ջրի վ ր Ա>յ ո վ , վ ա յր ե ր ,

նոր

օրեր,

ա ղ մ ո ւկ ո վ լեցո ւն

նոր

ա ռ ա ջ էին շ ա ր ժ ­

ե ր կ ն ք ի մ ի ջ ո վ , դ ե պ ի նոր

գ ի շ ե ր ն ե ր . նոր ք ո ւ ն ։

նոր ու տ ա ր օ ր ի ն ա կ

Ա ն հ ա վ ա տ ա լի

պա հեր էին եղե\։ Ան­

հ ա վ ա տ ա լ ի հ ա ր ց ե ր էին ա ռ ա ջ ք ա շ վ ե լ ու ա ն հ ա վ ա տ ա լ ի և ա ն^ մա ր դ կ ա յի ն վտ ա նգներ էին սպ ա ոնա ցել մ ա ր դ կ ա ն ց ։ Ա պ րող­ նե ր ի դ ի մ ա գ ծ ե ր ը փ ոխ վե լ էին ա ն զգ ա լի

կ ե ր պ ո վ ։ Մա րկուսր ,

Թ ո ր ի ն , Հ ո մ ե ր ը , Ս պ ա ն դ է ե ր ր , Ե ր ո գ ա ն ր , տ ի կ ի ն Մ ա ք ո լ ի ն . 3 ու– էիսիսը, Դ իա նա ն,

Օդին,

Լա յ ո ն ե լ ը ,

թեսը,

Մերին,

Ս ետ հել

հ յ ո ւ ր ա ս ե ն յ ա կ ն ե ր ի ա ղ ջ ի կ ը , Ռ ո զ ա լի Սիմս ֊ Պ ի բ ի դ ի ն ,

միստեր

Ա ր ա ն , նրա Ջ ո ն ո ր դ ի ն , Մ ե ծ ՀՏրիսը, մ ի ս Հ ի ք ս ը և ն ո ւ յ ն ի ս կ պ ա ր ո ն մ ա ր դ ֊ մ ե ք ե ն ա ն , բ ո լ ո ր ը փ ո խ վ ե լ Էին։ Գ նա ցքը՝ վ աղոնի

եզրին

հենված

ս և ա մ ո ր թ ո վ ՝ շա ր ժ վ ե ց ,

խ լո ւ ր դ ը գ ե տ ն ի տա կ ի ց դուրս ե կ ա վ , մ ի ս տ ե ր Հ ե ն դ ե ր ս ո ն ի ծ ի ­ րա ն ն երբ ս տ ա ցա ն արևի և ծիրա ն գողա նա լու ե կ ա ծ տ ղա ների դեմ ք ի կարմրա վուն

դ ո ւ յ ն ը ։ Թ ուխ ս

նստած

հավը մեջտ եղ

ե կ ա վ ճ ուտ իկն երի ի ր ա մ բ ո ղ ջ գ ե ր դ ա ս տ ա ն ո վ ։ Ց ո ւ լ ի ս ի ս ը դ ի ­ տ եց։ Հոմերի եկավ։

ոտքի ցա վ ը

Եվ հ ե տ ո ՝ զ ա տ կ ի

ա ն ց ա վ ։ իԼատկի կ ի ր ա կ ի ն

Եթ ա ք ա

հ ա ջո ր դ կ ի ր ա կ ի ն ։ Հ ե տ ո ճ մ ի

ուրիշ

կ ի ր ա կ ի , հ ե տ ո ՝ մ ի ուրիշը ^ հ ե տ ո ՝ ուրիշը, ո ւրիշ ը։ Ա յդ կ ե Ր ա կՒ> ^ թ ա ք ա յ ի բ ո լ ո ր Մ ա ք ո լ ի ն ե ր ը Մ երի Ա ր ե ն ա յի հետ , նստել

էին Ի թ ա ք ա յի

երիցա կա ն առաջին ե կ ե ղ ե ց ո ւմ ։

Ց ո ւ լ ի ս ի ս ը ն ս տ ե լ էր գ ա վ թ ո ւ մ ։ Ո ւղիղ նրա

ա ռ ա ջ,

պ ա տ ա հ ա կ ա ն ո ւթ յա մ բ ,

գլխ ո վ մի

Ա յդ գ լո ւխ ը ա ն զ ո ւ ս պ

նստել

էր

հիա ցմունք

ճաղատ

կրոնական մարդ։

և հ ե տ ա ք ր ք ր ո ւ թ յ ո ւ ն էր ա–

ռ ա ջ ա ց ն ո ւ մ տ ղ ա յի մ ե ջ , հ ե ն ց մ ի ա յ ն նրա գ լ խ ի ձ վ ա ձ և լ ի ն ե – լը , ինքնին,

ո ւս ո ւմ նա սի ր ո ւթ յա ն

գ լ խ ի կես դ յ ո ւ ժ ի ն մ ա զ ե ր ը

ա րժա նի բա ն էր։ ճ ա ղ ա տ

աոանձին խ մ բ ո վ բո ւս ա ծ, հ ա մ ա ­

ռ ո ւ մ էին ա ճ ել ա ն պ ա տ կ ա ռ ո ր ե ն ու հ ե ր ո ս ա կ ա ն ո ւ թ յ ա մ բ ։ Ծ ա լ­ ք ի ա յ ն գ ի ծ ը , որ գ լո ւ խ ը եր կ ո ւս ն էր բ ա ժ ա ն ո ւ մ , ի ն չ պ ե ս Հ ա ­ ս ա ր ա կ ա ծը ՝ երկիրը,

գ ծ ա գ ր ա կ ա ն մի հ ր ա շ ա լ ի ք

էր։

Ա մբողջ

գ լ ո ւ խ ը Յ ո ւ լի ս ի ս ի հ ա մ ա ր մի հրա շք է ր ։ Պ ա տ վելի Հոլին ս ա ցո ւթ յա մ բ շուր ջ։

և հ ա վ ա տ ա ց յա լն ե ր ը

զ ր ո ւ ց ո ւ մ էին

Ս կզբո ւմ

ե ր կ յո ւղ ա ծ

փոխա­

ա վ ե տ ա ր ա ն ա կ ա ն ի ն չ ֊ո ր

թ ե մ ա յի

պ ա տ վե լի Հոլին մի ք ա ռ յա կ

հ ա վ ա տ ա ց յա լն ե ր ը

պ ա տասխանեցին

կ ա ր դ ա ց , հետո

միա հա մուռ

և մեղմ

ձա յն ո վ ։ «Ե վ տ ե ս նե լո վ

ժողովուրդները, — երգեց

լ ի ն , — նա լ ե ռ բ ա ր ձ ր ս ։ ց ա վ և ե ր բ ն ս տ ե ց

պա տ վ ե լ ի

ա յն տ ե ղ ,

Հո­

իր ա շ ա ­

կ ե ր տ ն ե ր ը գ ն ա ց ի ն նրա մ ոտ ))։ « Ե վ ը ե ր ա ն ը բ ա ց ե լ ո վ , — պ ա տ ա ս խ ա ն եղի ն հ ա վ ա տ ա ց յ ա լ ­ ն ե ր ը Հ –— ս ո վ ո ր ե ց ն ո ւ մ էր ն ր ա ն ց , ա ս ե լո վ ))։ «Երա նի

աղքա տ ներին, որովհետ և նրա նցն

քա յութ յունը))։

է երկնքի ա ր­

((երանի

ս գ ա վ ո ր նե ր ին ,

որ ով հ ե տ և

նրանք

մխիթարվե֊

I ո լ ե ն յ) ; (( Եր ա ն ի կիրը»։ ((Երանի

հ ե >ղեր ի ն , որ // ւէև ե տ և նր ա ն ք պի ա ի Ժա տ ւա /։ դ ե ն ե ր -

նրա ն ը ,

ովքեր

ա նոթի

ու ծա ր ա վ

են արդար.՛,

թ՛քան, որովհե.ա և նրա նք պիտի կշտանան))։ ((Երւս ն ի

ո ։լ ո ր մ ա ծ ն երի ն ,

որ ո վհ ե ա և

ն ր ա նօ

ո ղ որ մ ու–

թ յ ո ւն ե ն գ ա ն ել ու)) ։ ((Երանի

ն ր ա ն ք , ովքեր սրտ ով մաքուր են, որովհւ ահ նր ••

ր ա ն ք տ ե ս ն ե լ ո ւ ե ն Ա ո ա ծ ո ւն )) ։ (( Լ՛ր ա ն ի

իւ տ ղ տ դ ո ւթլուն

բ երողներին ,

որովհ ետ և

նր ա ն ք

Աստծո լ որ/» իներ ոլր տ ի կոչվեն))։ ((Ցնծար ե ք և սււր ա ի/ար եք.

դուք եք երկրի

աղը, ո ո ւ ք ե ր

ա շխ ար հի լո ւյ ս ր )) ; ((Թող ձեր լ ո ւ յ ս ը մւսրդկանր ճան ապա րհր լ ո ւ ս ա վ ո ր ի , ո ր ­ պ եսզի նրա նք տ ես նե ն ձեր բո լո ր գործերը և փ ա ռ ա վ ո ր ե ն ձեր Հո ր ր , ո ր ր ե րկ նք ում է։ Է)) ։ Սուրբ գրքի

փոքոնի։իոի։ րն թ1,ր,/ էւս.՛ ր ս ե // ւքե ր տ (ն ժա մ ա -

ն ա\կ, երբ Յուլիսիս Ս ար ոյ ի ն ուսումնասիրած» էր ճաղատ գր քուխը։ Հա նկա ր ծ ալն ղ արւյսսր վ ելյ մի ճա նճո վ , ո ր ր սկսեք ճ ա ­ ղատ գլուխը հետ աիասլե լ և պ ա լ ծ ա ուս րն ե լ տղա լի կիսաքուն տ ր տ մա ղ֊ ր ո ւթ Iո ւ ն ր ։

Հ) ո ւյ ի ս ի ս ր դիտ եր

ճանճը,

հ ետ է։ կ ա ծ՝ տ ֊

ոուկ ձեռքը երկ՛,սրեր բ ռ ն ե լ ո ւ , բ ա (ր ։սիկին Ա տ քո լին մ եղ մ ո ր են ւգահեո

որդու

ձեռքը։

Միշտ նտթգո/ք

ճա ղատ

գ; խ ին

ե

ճանճին , մտ սն ա վ որ տ սլե ս ոչ մի բ ա ն ի մ տ ոի ն չ մ տ ա ծ ե լո վ , և ասլա,

ր)յկն1»յով ելա/ գանք ի ծ ե ր

3 ույի սի սին թ վ տ բ , ոբ

ճտ

ղ ա ա ղյքոի հարթ մորչկբ ծեք՛ անասլատ է։ *Ւլ ր, ւխր երկուսի բ-ա ■ ժանոո ծա լքը նա պ ատ կե րւս րրե ր որպես մի դ ե տ , (ո թ մ ա ղ ե ­ ր ը ՝ որպես ա ր մ ա վ ե ն ի ն ե ր , իսկ ճ ա ն ճ ը ՝ որպես ա ռ յո ւ ծ ։ Հերս ռ տես Վ

որ ի ն ք ո / կ ի ր ա կ նօր յա հ ա գո ւս տ ն ե ր ո վ , գտ նւ/ում է էլե­

տի մի կո ղ մ ում , իսկ ա ռ յո ւ ծ ը ՝ մյո ւս կ ո ղ մ ո ւ մ ։ 3 ուլիս ի սր նրս տ ե ր ա գ բ յ ո ւր ի

ե գրի ն ,

ն ա յ ել ո վ

ա ո յ ո ւծի ն ,

որն

իր

հ երթի ն

ե կ աւք կա նգներ 3 ուլի սի սի ուղիղ դ ի մ ա ց ը և ն ա յե ր նրա ն ։ Ավե տ տ րանի ր ն թերց ում ր շա ր ո ւն ա կ վ ո ւմ էր։

Մտրւյկաւկս կսւտտ1յնՐ<։յա ր ւան

Ցուլիսիսը հ ե ռ վ ո ւմ տ ե ս ա վ ա վ ա զ ի •ա գո ւստ ով մի ա ր ա բի ։ նա

կ ա մ դր ա

նման

Ա րա բի

մի

վրա

պ ա ռ կ ա ծ , երկար

կ ո ղ ք ի ն մ ի ի ն չ ֊ո ր

գ ո ր ծ ի ք և ջրա մա ն կա ր։

մ ա ն դ ո լի ֊ Յ ուլիս իս ը

տ ե ս ա վ ա ռ յ ո ւ ծ ի ն , ո ր ը ա յ դ ք ն ա ծ մ ա ր դ ո ւ խ ա ղ ա ղ ո ւ թ յ ա մ բ ու ա ն մ ե ղ ո ւ թ յ ա մ բ շ ա ր ժ վ ե ս դ ե պ ի ա ր ա բ ը , կ ա ն գ ա ռ ա վ ն ր ա գըլ~ խ ա վերևում, հոտ ոտ ա ց, բ ա յց Ավետ արա նի ընթ երցումը

որևէ վնա ս չհ ա ս ց ր ե ց ։ ա վա րտ վեց։

Եկեղեցու

երգեհո ֊

Նր ո ւ ժ ե ղ հ ն չ ե ց և ե ր գ չ ա խ ո ւ մ բ ն ու Հավա տ ա ց յ ա լն երը ո կ ս ե ց ի ն ե ող ել « Դ ա ր ե ր ի ա պ ա ռ ա ժ ը » ։ Անապատի փոխարեն մի քա նի

տ ե ս ի լը

մի

չքա ցա վ

օվկիա նոս

ե ր ե խ ա յի

երևա ց։

երա զա նքից;

Ե ա ռչելով

մի

ո տ ն ա չ ա փ բ ա ր ձ ր էր ջ ր ի ց > կ ա ն գ ն ե լ

Դրա

ժ ա յռ ի ,

որը

էր ի ն ք ը Տ Յ ա ֊

լ ի ս ի ս ը ։ Մ ի ա յ ն գ լ ո ւ խ ն ու ձ ե ռ ք ե ր ն է ի ն ջ ր ի ց դ ո ւ ր ս ։ ն ա ջ ո ւ ր ֊ ջըն

էր

ն ա յո ւմ

փ ա խ ուստ ի

կամ

օ գ ն ո ւթ յա ն

հո ւյս ո վ ,

թայց

բ ա ց ի ջ ր ի ց ուրիշ բ ա ն չ է ր տ ե ս ն ո ւ մ ։ Ա յ ս ո ւ հ ա ն դ ե ր ձ , ն ո ւ յ ն ի ս կ ա յ գ վ ի ճ ա կ ո ւ մ , ն ա հ ա մ բ ե ր ո ւ մ էր և հ ա վ ա տ ք ը չէ ր կ ո ր ց ն ո ւ մ ։ Ե վ ե ր ջ ո , շ ա տ հ ե ռ վ ո ւ մ , Յ ո ւ ՚ի ս ի ս ր տ ե ս ա վ մ ե ծ մ ա ր դ ո ւ ն , Մ ե ծ Հ ր ե ս ի ն , որ ք ա յ լ ո ւ մ էր ջրի լիս իս ի

մոտ

և

սաս։ Կ

վ ր ա յո վ ։

խ ո ս ե լո ւ,

Մ եծ Հրիսը եկավ

բռնեց

նրա

ձեռքից

Ց ոլ ֊ և ջրի

ե ր ե ս ը հ ա ն ե ց ն ր ա ն ; Ս /ո կ ա յն , մ ի ր ո պ ե հ ե տ ո , 3 ա լ ի սի ս ը ն ո ֊ ր ի ց ը ն կ ա վ ջրի մ ե ջ , և Ս ե ծ Մ ր ի ս ր ն ո ր ի ց դ ուրս հ ա ն ե ց ն՛րան։ Ապա տ ղա ւի ձ ե ռ ք ի ց բ ռ ն ա ծ , Մ եծ Հ ր ի ս ը Յ ո ւլի ս ի ս ի հետ ք ա յ ֊ լ ե ց ջր ի , վ ր ա յ ո վ ։ Հ ե ռ վ ո ւ մ մի գ ե ղ ե ց ի կ ս ս լ ի տ ա կ ք ա ղ ա ք ի պ ա ֊ ո ի ս պ ն եր ը

երև ա սի ն , իսկ

քաղա քի

2 ոլըջը

հ ո ղ և կ ա ն աչ ո ւ ֊

թ յ ո ւ ն ։ Մ ա ր գ ն ու տ ղ ա ն ք ա ո եո հ ն ա յ դ ք ա ղ ա ք ի ո ւ ղ ղ ո ւ թ յ ա մ բ ։ Ե ր գ ե ցո ղ ո ւթ յո ւն ն

ա վա րտ վեց։

ս ի ն ց ն ց ե ց : Նա մ ի ա ն գ ա մ ի ց

Հանկարծ

ա րթնա ցա վ;

քին փող հ ա վ ա քե լո ւ ա փ ս ե ն ։ Ցուլիսիսը թա նոցը,

գրեց

ավաեի

մեջ

մեկը

Յ ո ւլի ս ի ֊

Լ ա յ ո ն եչն է ր , ձ ե ռ ֊ գ տ ա վ ի ր հ ի ն գ ս են ֊

և ամանը

փոխա նցեց

մորը։

Լ ա յ ո ն ե լ ը շ շն ջ ա ր Յ ո ւ լ ի ս ի ս ի ն , խ ո ս ե լ ո վ ե ր կ յ ո ւ ղ ա ծ ո ւ թ յ ա մ բ , ՚ ւ մ ե ծ խ ո ր Հր դա վո ր ո ւթ (ա մ բ ։ -

Փ ր կ ‘1ա ՞ ծ

ես,

3 ուլի ս ի ս , — հ ար ց ր ե ց

— Ւ ն չ, — հա րցրեց

Յուլիս իս ր՝.

նա։

— Կա րդա , — ա ս ա ց

Լ ա յոնելը

և

Ընկերոջը

երկա րեց

կրոնա կա ն մի թ ե ր թ ի կ ։ Յոզիսիսը

թ ե ր թ ի կ ը . թ ա ձց

զննեց

խոշոր տ ա ռերը,

չկա րողա ցա վ

կարդալ

ո ր ո ն ք հ ե տ և յ ա լ բ ա ռ ե ր ն Լին կ ա զ մ ո ւ մ .

((Փ ր կ վ ա ծ ե ս . ե ր բ ե ք ուշ չէձ>։ Լ ա յո ն ե լը նույն Հ ա ր ց ը ա վ ե ց կողքի նս տ ա րա նի տ ա ր իքոտ մ ա րդուն։

— Փրկվա ծ եք, — ա սա ց նա ։ Մ ա րդը խ ո ր ո ւ թ յա մ բ ն ա յե ց տ ղ ա յի ն

և սրտնեղած

ա սա ց*

— Հ ե ռ ա ց ի ՛ր , ա յ տ ղա ։ Ս ա կ ա յն , հ եռա նա լուց ա ռա ջ, Լ ա յո ն ե լը ՝ ն ա հա տ ա կի տ ե ս ֊ ք ո վ ՝ ծե ր ո ւկի ն տ վ ե ց թ ե ր թ ի կ ն ե ր ի ց մ ե կ ը ։ Ծ երուկը զ ա յ ր ա ն ա ­ լ ո վ ու լ ռ ո ւ թ յ ա մ բ , թ ե ր թ ի կ ը խ լ ե ց Լ ա յ ո ն ե լ ի ձ ե ռ ք ի ց , վ ա խ ե ց ­ ն ե լո վ տ ղ ա յի ն

և. ն ր ա ն ի ս կ ա կ ա ն ն ա հ ատ ա կ ի զ գ ա ց ո ւ մ

)ւեր

շրնչելով։ Ծերուկի կինը փ ս փ ս ա ց նրա ա կ ա ն ջ ի )։. —

Ի ՞նչ ո լա ա ա հ ե ց ,

սիրելիս։

— Տ ղ ա ն ի ն ձ հար ց ր ե ց , թ և փ ր կ վ ա ՞ ծ ե մ , — ա ս ա ց ծ ե ր ո ւ * կը և ա պ ա տ վ ե ց ի ն ձ ա յ ս , — մ ա ր դ ը գ ե տ ն ի ց վ ե ր ց ն ե լ ո վ թ ե ր – թ ի կ ը կ ն ո ջ ը ե ր կ ա ր ե ց ։ — Նա ի ն ձ ա յ ս տ վ ե ց , ա յ ս թ ե ր թ ի կ ը , — տարիքոտ

մարդը բա ռերր

կարդաց

բ ա ր կ ո ւ թ յ ա մ բ ։ — &Փրկր–

վ ա ՞ ծ ե ս ։ Ե ր բ ե ք ուշ չէ՛»։ Կինը շ ո յ ե ց

ծերուկի ձեռ ք ը և ա սա ց.

— Մի ղ ա լ ր ա ն ա ։ Տ ղ ա ն ս ր տ ե ղ ի ց ի ժ ա ) ։ ա ր , որ ղ ո ։ /»/*/. ս ուն տ ա ր ի Չ ի ն ա ս տ ա ն ո ւ մ մ ի ս ի ո ն ե ր ես ե ղ ե լ ։ Փող

հա վա քելու

ա ր ա ր ո ղ ո ւթ յա ն

ա մբողջ ընթ ա ցքո ւմ

եր­

գ ե հ ո ն ը ն վ ա ղ ո ւ մ էր մ ե ղ մ ու ք ա ղ ց ր ա ձ ա յ ն , ի ս կ մ ի ս ո պ ր ա ն ո երդում

էր։

Լա յո ն ե լը ,

Օ դ ին,

Շ ե կ ը և Ի թ ա ք ա յի

մյո ւս

տ ղա ֊

ները կ ա ն գ ն ե լ էին ա ղ ո թ ա ր ա ն ի ետ ևի մ ա ս ո ւմ , յո ւր ա ք ա ն չյո ւ ֊ րը

ձեռքին

մի

ափսե։

Ե րա ժշտ ութ յունը

ա վա րտ վեց։ Հետո,

զ ա ր մ ա ն ա լ ի և ծ ի ծ ա ղ ե լ ի լ ռ ո ւ թ յ ա մ բ ու լ ր ջ ո ւ թ յ ա մ բ , տ ղ ա ն ե ր ը ա սաջ ա ց ա ն

և ա մբիոնի

մոտի

ս եղա նին՝ մեկը

մ յո ւս ի

դնելով իրենց ձեռքի ա փ ս եները, վերա դա րձա ն իրենց րր՝ ծնողների

մոտ։

վրո/

տ եղե–

ԱՌ8ՈԻԾԻ ՝01։ 011Ղյ* Եկեղեցուց բր

իրենց

ն ա յո ւմ

ե. կ ի ր ա կ ն օ ր յ ա

տան

դիմացի

էր թ ե ն ի ս ի

ճաշից

ազատ

հ ե տ ո . Օ դ լուս տ

տ ա ր ա ծ ո ւթ յո ւն ո ւմ

մ ի հին ց ա ն ց ի ,

որը

նա

հույս

Գ ո ա լի *

կանգնած ուներ օ դ ֊

տ ւ ս կ ա ր ր ա ն դ ա ր ձ ն ե լ : Են ո ք Հ ո ւզ ե ր ր , Օդրի տ ա ր ի ք ի ն մ ի տ ղ ա , արագ

վ ա ղ ելով

ա ր ա գ ո ւթ յա մ բ գնդակ

մոտ եցա վ սկսեց

ո ւ ն ե ր , որր

խ փ ում

ն ա բ ռ ն ո ւ մ էր գ ն դ ա կ ը Աքե ր ր

Ւ թ ա ք ա /ի

նրան,

դիտ ել։ էր

Սա

ա ր ա գ ո ւթ յա մ բ ձեռքին

մա ւթին,

կանգնեց

բե յս բ ո լի

շատ

վեր

և ն ո ր ի ց ու ն ո ր ի ց խ փ ո ւ մ ։

ա մ են աուժ ե ղ ,

մի

ե

հին

թ ո ց ն եյովէ Ենոք Հ ո *

ա մ ե ն ա ա նհս ւն գ ի ս տ ք ա մ ե ն ս ւ •

ա ր ա գ ա շ ա ր ժ , ա մ ե ն ա ա ն հ ա մ բ եր և ա մ ե ն ա բ ա ր ձ ր ձա յնուք իա սող տ ղա ն էր։

— Ւ նչ ես ս ա ր ք ո ւ մ , Օ դ ի ,— հ ա ր ց ր ե ց ն ա ։ — Ց ա ն ց , — պ ա տ ա սխ ա ն ե ց — Ենչի՛*

Օ դ ին։

հա մա ր, — հա րցրեց

— Ո չ , — ս լ ա տ ա ս խ ա ն ե ց Օ դ ին, Ենոք Հոպ երը

Ե ն ո ք ր , — ձո^ւկ

որս ա լու /

գա ոա ններ բռնելու ։

արդեն ձ ա նձ ր ա ցա վ ։

— Արի բ ե ր / ր ո լ խ ա ղ ա ն ք կ ա մ դ ն տ ն ո րէ ւգ ե ն հ ե լմի շրի և վրա ն մ ա գ լց ե ն ք , — ա սա ց նա ։ ■— Պ ե տ ք է ց ա ն ց ը ն ո ր ո գ ե մ , — ա ս ա ց Օդին։

շտ եմա րա նը

֊ քր

Ահ, ի ն չ Ո՞ւ ես ա յ դ ց ա ն ց ը կ ա ր կ ա տ ա ւ ) \ — Ր ,ք,ով ն ց Ե՛Ս ս ա ն հ ա մ բ ե ր ութ լա մ բ ։

— Գ ա ո ա ն ն ե ր պ ի տ ի բ ռ ն ե մ , — ա ս ա ց Օդին։ — Աքսւոեղ ո ր տ ե դ դ ա գ ա ն կա ո ր , – – ա ս ա ց բ ա ր ձ ր ձէոթւով տ ո տ ն , — արի գ ն ա ն ք , — ԲՂաէ1^Ձ ^ ա ՚ — գ ն ա ն ք Ս ա լ ա

խոսող գա

և լողա նա նք։

— Ա յս

ցա նցով

ես

շատ

ս ազաններ

ք /բս ն եմ , — ա սա ց

Օդին ։

— Ա յս թ ե ն ի ս ի ց ա ն ց ո վ դ ա մ ի ճ ա ն ճ էլ չ ե ս բ ո ն ի , — ա ս ա ց Ե ն ո ք Հ ո պ ե ր ը , — ար ի մ ի բ ա ն խ ա ղ ա ն ք ք կ ա մ գ ն ա ն ք Աաչքէո կ ի ն ո թ ա տ ր ո ն ը և Տ ա ր /լա ն ի ն կ ա ր ը դ ի տ ե ն ը ։

— Ա մ ե ն ի ց ա ռ ա ջ մ ի շ ո ւն պ ի տ ի բ ռ ն ե մ , — ա ս ա ց Ծդ ի ն , ֊ – պարզապես

ցանցը

ա շխ ա տ ո՛՛ւմ

է։

փ ո րձ ե լու հ ա մ ա լր

Եթե

կարգին

է, ա յ դ

տ ես նելո ւ մամանակ

համար,

թե

կտ ե ս ն ե սւ

— Է , դա թ ե ն ի ս ի պ ա տ ռ վ ա ծ ց ա ն ց է , — ա ս ա ց Ե ն ո ք ր , — դ ր ա ն ո վ դու ոչ մ ի բ ա ն էլ չե ս բ ռ ն ի ։ Ա րի դ ա տ ա ր ա ն ի ա յ գ ի ն գնա նք կ ա մ ք ա ղ ա քա յի ն բ ա ն տ ի մոտ և խ ո ս ե ն ք բ ա ն տ ա ր կ յա լ­ ների հեսս

— Պետք

է

գազանների

ցանցը

կ ար գ ի

բ ե ր ե մ , — ասաց

Օդին։

— Հ՛ենց ա յ ս օ ր պ ի տ ի փ ո ր ձ ե մ ա յ ն և ե թ ե ա շ խ ա տ ի , * " հ > բ ո յ ք մ ա ռ ը ի ն չե ր կ ա ն ե մ ...

— 0 հ, բ ո յ , ի ՛ ն չ , — հ ե գ ն ե ց

ե ն ո ք ր , — ա յստ եղ կ ե ն դ ա ն ի ­

ն ե ր չ կ ա ն ։ Մի կ ո վ , մ ի ք ա ն ի շ ո ւ ն , վ ե գ

կամ յո թ Հագար,

մի

բ ա ն ի հ ա վ , ի •նշ ես դ ո ւ ո ր ս ա լ ո ւ ։

— Սա հ ր ա շ ա լ ի ց ա ն ց է , — ա ս ա ց

Օդին, — ա յն ք ա ն

մեծր

որ կ ա ր ո ղ է արջ բ ռ ն ե ր

— Դ ե ՚ , ա րի գ ն ա ն ք , — ա ս ա ց Ե ն ո ք ր , – – ի նչ ես դու ուզում անել թ են ի ս ի

>ր ն ց ա ն ՛ ։ ո վ ։ Ս ի ար\>ր ե բ ա վ ա ր տ ր ե - Օր։ –

մր

ն ո վ դու չե ւր կարող ա ն գ ա մ մ ի խ ա ղ ա լի ք արջ բ ռ ն ե ր Ն ա նք չ ի ն ա կ ա ն

թաղամասր

և

ղբոսն ենք

Ա րի գր–

Չ ի ն ա ստ ա ն

պողո֊

տ այ ում * Օ դ լուտ մ ա ա ծ ե լո / ք

Գ ոտ չիբբ

մի

պահ

դա դա րեցրեց

չինա կա ն

թաղամասի

իր ա շխ ա տ ա նքդ

և չինա ցիների

մա սին։

նա

ն ա յ ե ց Են ոք Հ ո սր բ ի ն ե ա ս ա ց *

-- լԼսւիւԼնո ւ։Տ ես չ ի ն ա ց ի ն Լ : — Ե ՛՛ ս ,– զ ա ր մ ա ց ա վ Են ոք ր ա ն կ ե ղ ծ ո ւ թ յ ա մ բ , — ես ոչ մի բ ա ն ի ց չ ե մ վ ա խ ե ն ո ւ մ ; Ն ուլնիոկ ե թ ե ն ր ա ն ք վ տ ա ն գ ա վ ո ր լ ի * ն ե ն , չեն կա րող ի ն ձ բ ո ն ե ր

Շատ

ա ր ա գ ե մ վ ա զ ո ւմ ք Ոտքերս

կ ր ա կ են ։

— Գրսոլ կ գ ա մ , որ ն ո ւ յ ն ի ս կ ա ռ յ ո ւ ծ ը չի կ ա ր ո ղ ք ե ղ րր*–*՝ ն ե լ , — ա ս ա ց Օ դ ին։

— Ա ո(ուծն ինչ շատ

արագավազ

մ ի ա ր ջ,

է,

եմ։

որ

ինձ

հա սնի, — ասաց

Ե ն ո ք ը , — ես

ք1չ մ ի ա ռ յ ո ւ ծ չի կ ա ր ո ղ ի ն ձ բ ռ ն ե ր

ոչ մ ի վ ա գ ր , ոչ մ ի չ ի ն ա ց ի ,

ոչ մ ի բ ա ն ։

Ոչ

Ես ն ր ա ն ց

հ ա մ ե մ ա տ ո ւթ յա մ բ շա տ

ե մ ա ր ա գ ա վ ա զ ; Արի գ ն ա ն ք երկ ա թ –

դ ր ծ ի դ ա շ տ ը և ա յ ն տ ե ղ ի տ ղ ա ն ե ր ի հ ետ խ ա ղ ա ն ք ;

— Գ ր ա զ կ գ ա մ , որ ա վ ե լ ի դ ժ վ ա ր ւէ ք ե զ թ ա կ ա ր դ ի ք ա ն մի ա ռ յո ւ ծ ի , — ա ս ա ց Օդին։

մեջ

7,՚ 7 ե լ ,

— Ա շխ ա րհում ինձ բ ռ ն ե լո ւ չա փ ա ր ա գ գործող թ ա կ ա ր դ Ե նոք ը, — արի գ ն ա ն ք տ ո ն ա վ ա ճ ա ռ ի դ ա շտ ը և

չկա , — ասաց

դրա շո ւր ջը վ ա զ ե ն ք ։ Նթո ղն ե մ , որ հ ա ր յ ո ւ ր յ ա ր դ ա ռ ջ և ի ց ս կ լ։ ֊ սես

էԼա զ ք ը ։

— Գ ր ա զ կ գ ա մ , որ ն ո ւ յ ն ի ս կ հ ա յր դ չ ի կ ա ր ո ղ ք ե զ բըո– ն ե յ, — ա ս ա ց Օդին։ — Ա ն շո ւշ տ չ ի կ ա ր ո ղ , — ա ս ա ց Ե ն ո ք ը ։ — Ն ո ւ յ ն ի ս կ մ ո տ ե– ն ա լ լ ի կ ա ր ո ղ , ես ն ր ա ն փ ո շ ո ւ մ ե ջ կ թ ո ղ ն ե մ ։ Ա յգ Ժ ա մա նա կ մ ո տ ե ց ա վ Լ ա յո ն ե լը ։

— Ե ՞ն չ ես պ ա տ ր ա ս տ ո ւ մ , Օ գ ի , — հ ա ր ց ր ե ց ն ա ; — Ց ա ն ց , — ա սա ց Օդին, — կ ենդա նիներ բռ ն ե լո ւ։ —

Կ

ց ա ն ց ո վ մ ի մ ժ ե ղ ա ն գ ա մ շի կ ա ր ո ղ բ ռ ն ե լ , Հաքու­

դ

ն ե ր ֊ ֊ ա սա ց

Ենո^քը, — ա^ւ/ր գնդա կ

բռնել

սովորենք*

Ւ"նչ

կա սե ս։

— Ե ս , — հա րցրեց Հ ա յո ն ե լր ա ն վ ս տ ա հ ։ — Անշ ուշտ յ

Հա յո ն Լլ , — ա ռա ր

Են ո ր բ , — Արի։

Դո։

ինձ

ի նչքա ն կարող ես ուժեղ ն ե տ ի ր , իսկ ես ք եղ շա տ թ ո ւյլ կ)ւ/> տ ե մ ։ Արկ) արիք օրը հ ա մ ա ր յա թ ե ա ն ց ա վ ։

— Շա տ լա վ,

Ենոք, — ա սա ց

Հ ա յ ո ն ե լ ը , — ր ա 1,գ /*ի շիւ,>

որ դու շ՜ատ թ ո ւ յ լ պ ի տ ի ն ե տ ե ս ։ Ես ա յ ն ք ա ն էլ լ ա վ շ ե մ ր ը ո ֊ ն ո ւմ ։ Երբեմն

վրիպ ում ե մ և գնդա կը

դեմքիս է

դիպ չում»

Մի ա ն դ ա մ ա չ ք ի ս է կ պ ե լ ու գ ա վ ա ց ր ե լ , ե ր կ ո ւ ա ն գ ա մ ՝ ք թ ի ո ;

— Ես Դ ե՛,

կամաց

կնետեմ,

մի

մ տ ա ծիր, — ասաց

Ենոքրւ

գնա նր, գնա ն ք ։

Ե նո ք Հ ա ղ ե ր ն կողմը,

իսկ

ցանցի

բոլոր

Օդին

ու Լ ա յ ո ն ե լ –9երոտ ը շա րունա կեց

մասերը

իր

ա նցա ն

գործը։

իրար կա պ եց,

փ ողոցի

Շուտ ով

ա յն պ ե ս ,

նա

մ յո ւս հին

որ ս տ ա ց վ ե ց

գ ր ե թ ե մ ի ք ա ռ ա ն կ յ ո լ ն ի ց ա ն ց ։ Նա ց ա ն ց ը փ ռ ե ց և յ ո ւ ր ա ք ա ն չյո ւր ծ ա յր ը ա մ ր ա ց ր ե ց ղետ ն ի վ ր ա յի մի ց ց ի , ո ր պ ե ս զի տ ե ս ­ նի իր ա ր ա ծ ը ։

Ա յգ ժ ա մ ա ն ա կ բ ա կ ի ե տ ն ա մ ա ս ի

տ ի վ ր ա յ ո վ Օգիին մ ո տ ե ց ա վ Շ ե կ Մ ա ն ո ւ կ յ ա ն ^ ։։

ցա նկա պ ա

նա։

— Ցա նց, — պատասխանեց

Օ դ ին , — գ ա զ ա ն ն ե ր

բռնելու

ց ա ն ց ։ Չ ե ՞ ս ո ւ զ ո ւ մ օ գ նեւ ի ն ձ , որ փ ո ր ձ ա ր կ ե ն ք ։

— Ի ն չ ո ՞ ւ չ է , – ա ս ա ց Շ ե կ ը , — թ աՏց ի ն չ պ ե ՞ ս պ ի տ ի փ ո ր ­ ձա րկես։

— Շատ կվերցնեմ կա նչիր։

հասարակ

ձևով, — ասաց

և Ա ր ա յի խ ա ն ո ւ թ ի ե տ և

Ա յն տ ե ղ ,

Լա յ ո ն ե լ ի

հ ետ

0 գ ի ն , — ես

ցանցը

կ թ ա ք նվեմ–։ Դու Ե նո ք ի ն

գնդակ

է խ ա ղում։

Ենոքին

բ ռ ն ե լ ն ա վ ե լի դ ժ վ ա ր է , ք ա ն ա ռ յ ո ւ ծ ի ն ։ Եթե ա յ ս ց ա ն ց ը կ ա * բոզա նա բռ ն ե լ։

Ենոքին պ ա հել,

Լավ,

նշա ն ա կո ւմ է ՝ կարող

ես թ ա ք ն վ ո ւ մ ե մ ։

Պատրաստ։

է ամեն

Կ ա նչիր

ինչ

Ենոքին։

Ա ս ա , որ ի ր ե ն բ ա ն ես ա ս ե լ ո ւ ։

— Շատ լա վ , — ա սա ց Շ եկը ։ նա ն ա յե ց Ենոքին, բ ա ր ձ ր ձ ա յ ն ո վ կ ա ն չ ե ց , — Ե ն ո ՜ ք , հ ե ՜ յ , Ե նոք ։

հետո

Ե նո ք Հ ո պ ե ր ը շ ո ւռ ե կ ա վ և պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց կ ր կ ն ա կ ի բ ա ր * ձըր ձ ա յ ն ո վ ♦

— Ի ՞ն չ ես ո ւ զ ո ւ մ , Շ ե կ ։ — Եկ ա յ ս տ ե ղ Ե ն ո ք , — ԲՂա վ ե ց Շ ե կ ը , — ք ե զ բ ա ն ո ւ ն ե մ հա րցնելու։

— Ի ՞ ն չ ես ո ւ զ ո ւ մ հ ա ր ց ն ե լ , – ֊ բ ղ ա վ ե ց Ե ն ո ք ը ։ ֊Արի ա յ ս տ ե ղ , — որ ա ս ե մ , — գ ռ ռ ա ց Շ ե կ ը ։ — Ե կ ա ՜ , — բ ղ ա վ ե ց Ե նոք ը և ս կ ս ե ց դ ե պ ի Շ ե կ ը վ ա զ ե լ ։ Նրա ե տ և ի ց

դ ա լի ս էր Լ ա յ ո ն ե լ ը , ո րը ա յ ն ք ա ն էլ վ ս տ ա հ չ է ր ՝

վա զի, թե կա մա ց ք ա յլի ։ — հ ետ

Լսիր,

Շ ե կ , — շշնջա ց

թա քնվիր

ա յս տ ե ղ ։

հասնի խ ա նութի

Օ դ ի ն ,– հիմա

Բռնիր ց ա ն ց ի

ա ն կ յո ւն ի ն ,

մենք

դու

ա յս

վր ա

արի

և

ինձ

ծա յր ը ։

Երբ նա

կպրծնենք

և նրան

կ բռնենք, լա ՞վ ։ Ա րա գ վ ա զ ե լի ս , Ենոքը բ ղ ա վ ե ց * ֊ ֊ կեսը

Տղաներ, արդեն

եկեք

Մ ա լա գա

գնա նք

ա ն ց ա վ ։ Ե կեք մ ի բ ա ն

և լողա նա նք*

օր վ ա

ա ն ե ն ք , ի ՞ ն չ եք ա ս ո ւ մ ։

Ե ն ո ք ը վ ա զ ե լ ո վ հ ա ս ա վ մ ի ս տ ե ր Ա ր ա յի խ ա ն ո ւ թ ի ա ն կ յ ո ւ – նը։

Օդին և Շ ե կ ը ա ր ա գ

դուրս թ ռ ա ն և ց ա ն ց ը

վ ր ա ։ Ե նոք Հ ո պ ե ր ը շ ա ր ժ վ ո ւ մ է ր վ ա յր ի իսկա պես

ա ռ յուծի

նմա ն։

գցեցին

կենդա նու,

Երկու մ ե ծ ո ր ս ո ր դ ն ե ր ը ա

նրա

գուցե

և

կատաղո–

ր են

մա քա ռում էին, բ ա յց

ց ա նցը

ա յնքա ն

էլ ուժ ե ղ չ է ր ,

նեց,

լրիվ

ազատ

և ն ո ւյնի ս կ

փորձի

ա ր դ յո ւն քո վ

և

կա նգ•

Ե նո ք Հ ո պ ե ր ը շ ո ւ տ ո վ ա զ ա տ վ ե ց ց ա ն ց ի ր ու հ ա ն գ ի ս տ

շատ

հե«

տ ա քրքրվա ծ։ Նա բ ե յ ս բ ո լ ի գ ն դ ա կ ը խ փ ե ց մ ա յ թ ի ն ։

՝— Եկ գ ն ա ն ք է Օ գ ի բ ղ ա վ ե ց

նա ,— գնա նք։

Ա յդ ց ա ն ց ը

մ ժ ե ղ ա ն գ ա մ բ ռ ն ե լ չի կ ա ր ո ղ ։ Ա րի, ի ՞ ն չ ես ս պ ա ս ո ւ մ ։

-

Շ ա տ լ ա վ , — ա ս ա ց Օդին և ց ա ն ց ը ն ե տ ե ց ի ր ե ն ց տ ա ն

բ ա կ ը ,— եկեք

դա տարա նի

ա յգ ի ն

գնանք

և բ ա ն տ ա ր կ յա լն ե ր

րի հ ետ զ ր ո ւ ց ե ն ք ։ Օդին, Ե ն ո ք ը , Շ ե կ ը և մ ի փ ո ք ր հ ե ռ վ ի ց է ա յ ո ն ե լ ը փ ո ղ ո ց ո վ շա ր ժ վ ե ցի ն դեպի դա տ ա րա նի

ա յգ ի ն ։

Շուտ ով

Ենոք Հ ո պ ե ր ը

մ ի կ վ ա ր տ ա լ ն ր ա ն ց ի ց ա ռ ա ջ էր ա ն ց ե լ և դ եպ ի ետ դ ա ռ ն ա լով բղա վում

դաղ

էր.

Դ ե ՛ , շուտ ե կ ե ք , շ տ ա պ ե ց ե ք , ի ն չ ո ՞ ւ եք ա յ դ ք ա ն շ ա ր ժ վ ո ւ մ , — նա

բե յս բո լը

նետեց

ծա ռի

գան-

վր ա

թա ռա ծ

Ստիէդը կ ի ր ա կ ի

կեսօրից

մի թ ռչունի, բ ա յց վրի պ եց։

ԳԼՕհհւ

ՏՕ

ԾԱՌԵՐՆ ՈՒ ՈՐԹԱՏՈՒՆԿԵՐԸ

Թոմաս

Ս պ ա նգլերն

ու Դ ի ա ն ա

հ ե տ ո ք ա ղ ա ք ի ց դուրս է ի ն եկել և ա վ տ ո յ ո վ շ ր ջ ո ւ մ էի ն Կինդս– բուրգի

կողմերը։

Ս պ ա նգլերի

վա րա ծ երկու

հոգիանոց

ավ–

տ ոն հին էր, վ ր ա ն բ ա ց ։

— Դրա նք թոպ ի։ ծա ռ ե ր ե ն , — ա սա ց Ս պ ա ն գ լե ր բ, ց ո ւյց տ ա լ ո վ ծ ա ռ ե ր ի մ ի շ ա ր ք , որ խ ա ղ ո ղ ի մ ի ա յ գ ի էր ե ղ ե ր ո ւ մ ։ — Դրա ե տ և ի ո ր թ ա տ ո ւ ն կ ե ր ը մ ո ւ ս կ ա տ ն ե ր ե ն ։ Ա յ ն տ ե ղ

մի բա ­

նի ձ ի թ ե ն ի ն ե ր կ ա ն ։ Ա յ դ մ ե կ ը ն ռ ն ե ն ի է ։ Ա յն կ ո ղ մ ի ո ր թ ա ­ տ ո ւ ն կ ե ր ը Մ ա լա գ ա ն ե ր ե ն ։ Ա հա , ա յ ս կ ո ղ մ ո ւ մ մ ի դեղ ձ ի ծ ա ռ ։ Ս րա նք ծ ի ր ա ն ի ն ե ր ե ն ։ Ա յս հ ո վ ի տ ը ա շ խ ա ր հ ի ա մ ե ն ա գ ե ղ ե ց ի կ Տ16

*

հ ո վ ի տ ն է ։ Տ ե ս ն ո * ւմ ես ա յ ն ը ն կ ո ւ զ ե ն ի ն ։

Ահա մ ի ծ ա ռ , որը

հ ա զ վ ա գ յ ո ւ տ է, ա մ ե ն տ ե ղ չ ե ս հ ա ն դ ի պ ի ։ Սոր տ ե ս ա կ ի սա լո– ր ե ն ի է ։ Ա յս հ ո վ տ ո ւ մ ա ճ ո ւ մ են ա մ ե ն տ ե ս ա կ ի հ ր ա շ ա լի պ ը տ ուղներ։

— Ո ՜հ , ս ի ր ե լ ի ս , — ա ս ա ց ե ր ի տ ա ս ա ր դ կ ի ն ը , – դ ո լ ծ ա ռ ե ր շ ա տ ես ս ի ր ո ւ մ , չ է ՞ ։

— Ես ա մ ե ն ի ն չ ս ի ր ո ւ մ ե մ , — ա ս ա ց V պ ա ն գ լե ր ը , ա պ ա ա վ ե լա ց ր ե ց , — ա յժ մ մի հա րցրու, թե ք եզ ս ի­

անմիջա պ ես ր ո՞ւմ եմ ,

որովհետ և սիրում ե մ ։

ե մ նաև ա մբողջ

Ես ք ե զ

ա շ խ ա ր հ ը , և դրա

սիրում եմ* սիրում

մեջ եղա ծ ա մեն ինչը ։ —

Նա ձ ա յ ն ը բ ա ր ձ ր ա ց ր ե ց է հ ա մ ա ր յա բ ղ ա վ ե լ ո վ , — ես տ ե ս ե լ ե մ կ յա ն ք ի

գ ե տ ը , զուլա լ, ինչպ ես

պ ա յծա ռ բյո ւր ե ղ ։

ե ր կ ո ւ ա փ ե ր ի ն կ ա ն գ ն ա ծ էր կ յ ա ն ք ի ծ ա ռ ը ,

Ա յդ գ ե տ ի

ոըի վր ա տ ա ս ն ­

ե ր կ ո ւ տ ե ս ա կ պ տ ո ւղ էր ա ճ ո ւ մ և ա յ գ ծ ա ռ ի տ ե ր և ն ե ր ը բ ո ւ ­ մ ո ւ մ էի ն մ ա ր դ կ ա ն ց ց ա վ ե ր ը ։ — Ս պ ա ն դ լ ե ր ը հ ա մ բ ա ր ե ց

երի­

տ ա ս ա ր դ կնոջ աչքի ա ն կ յ ո ւ ն ը ։

— 0 հ, ս ի ր ե լ ի ս , — ա ս ա ց ա ղ ջ ի կ ը , — ե ր ջ ա ն ի կ ես ։ — Ա նշ ուշ տ , ա ն շ ո ւ շ տ , — ա ր ա գ ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը , — ե ր ­ ջ ա ն կ ո ւ թ յ ո ւ ն ա ս վ ա ծ բ ա ն ը շա տ հ ս տ ա կ չ ե մ պ ա տ կ ե ր ա ց ն ո ւ մ , բ ա յց

ի ն չս լ ի ս ի ն էլ լ ի ն ի

ա յն,

վստահ

եմ,

որ

սրա ն մ ա ն մի

բ ա ն կ լ ի ն ի ։ Ա յս տ ե ղ դ ա ր ձ յ ա լ ձ ի թ ե ն ի ն ե ր կ ա ն ։ Նա ղ ր կ ե ց ե ր ի տ ա ս ա ր դ կ նոջը և ա ս ա ց .

— Դու պ ե տ ք է գիտ ե ն ա ս է որ ես չ ե մ կ ա րոդ ս պ ա ս ե լ ։ Հ ե ­ տ ա ք ր ք ի ր է , ո ՞ վ կ լի ն ի ն ա ։ Ես ո ւ ղ ո ւ մ ե մ , որ ա յն մ ի ա ղ ջ ն ա կ չ ի ն ի ։ Ո ւ զ ո ւ մ ե մ , որ ա յ դ ա ղ ջ ն ա կ ը լ ի ն ի ք ե զ ն մ ա ն ։ Ո ւ զ ո ւ մ ե մ լսել

ա յդպ իս ի

մի

աղջնակի

ձ ա յ ն ը ։ — Նա ք ն ք շ ո ւ թ յ ա մ բ

շա ­

ր ո ւ ն ա կ ե ց , — կ ա ր ծ ո ւ մ է ի , որ դու խ ե ն թ ե ս ։ — Նա հ ա մ բ ո ւ ր ե ց երիտ ա սա րդ

կնոջ շ ո ւ ր թ ե ր ը ։ — Ո ա յց

բա նը

ով

ա ն ե լ,

կարող

է

նա,

աշխարհին

ով

կարող

մ ա ր դ կ ա յի ն

է

ա յդ

մի էակ

պ ա ր գ և ե լ , խ ե ն թ լ ի ն ե լ չի կ ա ր ո ղ ։ Ւսկ դու ը ն դ ո ւ ն ա կ ես դ ր ա ն ։

— Ոհ, ես ո ւ զ ո ւ մ ե մ պ ա ր գ և ե լ ա յ դ է ա կ ը , ս ի րելիս,— երիտ ա սա րդ կինը, — և ա մենա փ ոքր չա փ ով իսկ չեմ

ասաց

վ ա խ ե ն ո ւմ , մա զա չա փ Փոքր

իսկ չ ե մ

ավտոմեքենան

զ բ ո ս ա վ ա յր ե ր ի

վա խ ենում։

շարժվեց

Սինգս

կ ող քո վ ։ Ա յդ կիրա կի,

գետի

կեսօրից

եզերքով,

հետ ո,

հինգ

մ ե ծ խ մ բ ե ր ա յդ տ ե ղ ուրա խ ա նում էին, ն վ ա գ ո վ և պ ա րերով^ ի տ ա լ ա ց ի ն ե ր , հ ո ւ յ ն ե ր , խ ո ր վ ա թ ն ե ր ու ս ե ր բ ե ր , հ ա յ ե ր և ա մ ե ­ ր ի կ ա ց ի ն ե ր ։ Յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յո ւ ր հ ա մ ա յ ն ք ի ր հ ա տ ո ւ կ ե ր ա ժ շ տ ո ւ ­ թ յ ո ւ ն ն ու պ ա ր ը ո ւ ն ե ր ։ Ս պ ա ն գ լ ե ր ը ա վ տ ո ն մ ի պ ա հ կ ա ն գ ն ե ց ­ ն ո ւ մ էր յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յ ո ւ ր խ մ բ ի

մոտ,

որպ եսզի

կ ա ր ո ղ ա ն ա յի ն

1ս ել ն ր ա ն ց ե ր գ ե ր ը և դ ի տ ե լ ՝ պ ա ր ը ։ Նա յ ո ւ ր ա ք ա ն չ յ ո ւ ր խ մ բ ի

մ ա ս ի ն մ ի բ ա ն էր ա ս ո ւ մ ։

— Դրա նք հո ւյնե ր

ե ն , – ասաց

ե մ նրա նց եր ա ժ շտ ո ւթ յո ւն ի ց։ չում։

ն ա , – ես

ա յգ

իմա նում

Մի հ ո ւ յն ը ն տ ա ն ի ք էի ճ ա ն ա ­

Տ ե ս ն ո ՞ ւ մ ես պ ար ո ղ ա ղ ջ կ ա ն ։ Ն ր ա ն ք ա յ դ պ ե ս են պ ա ­

րում իբեն ց

երկրում։

Ավտ ոն փ ոքր-ինչ ա ռա ջա ցա վ

և նորից կա նգնեց։

— Ա յդ մ ա ր դ ի կ հ ա յ ե ր ե ն , — ա ս ա ց ն ա , – ա յ դ ես ի մ ա ­ ն ո ւ մ ե մ ն ր ա ն ց ք ա հ ա ն ա ն ե ր ի ց և ե ր ե խ ա ն ե ր ի ց ։ Ն ր ա ն ք հ ա վ ա *։ տ ո ւ մ են ա ս տ ծ ո ւ ն և ա յ ն բ ա ն ի ն , որ մ ա ր դ պ ե տ ք է շա տ ե ր ե ­ խ ա ն ե ր ո ւ ն ե ն ա ։ Մի ք ի չ ն մ ա ն են հ ում ներին, ի ն չ պ ե ս ն ա և մի ք ի չ ն մ ա ն են ո ր և է ժ ո ղ ո վ ր դ ի ։ Տ ե ս ն ո ՞ ւ մ ես ա յ ն պ ա ր ո ղ ծ ե ր ո ւ – նուն։ Հ ա պ ա լսի ր ե ր ա ժ շտ ո ւթ յո ւն ը ։ — Ա վտ ոն շ ա ր ժ վ ե ց և նո ր ի ց մ ո տ ։ — Ես կ ա ր ծ ո ւ մ ե մ ,

կ ա ն գ ն ե ց մ ի ուրիշ խ մ բ ի խ ո ր վ ա թ ն ե ր ու ս ե ր բ ե ր

կլի ն են, — ասա ց

որ ս ր ա ն ք

Ա պ ա ն դ լե ր ր , — գու­

ց ե և ն ր ա ն ց հ ա ր և ա ն ի մ ուրիշ ժ ո ղ ո վ ո ւ ր դ ։ Ն ր ա ն ք

բ ո լ ո ր ն էլ

իրար նմա ն են։ Նա ն ո ր ի ց գ ր կ ե ց ե ր ի տ ա ս ա ր դ կ նոջը և ա ս ա ց ա ր ա գ ,

— Կ ո ւ զ ե ն ա յ ի , որ ն ա մ ի փ ո ք ր ի կ

սերբուհի

լիներ,

կամ

գ ո ւ ց ե վ ա տ չ է ր չ ի ն ի , ե թ ե նրա մ ե ջ լ ի ն ե ր մի ք ի չ հ ո ւ ն ա կ ա ն ա ր յո ւ ն ,

կա մ մի ք իչ հ ա յկ ա կ ա ն ,

իտ ա լա կ ա ն , լե հ ա կ ա ն , ռու­

սա կա ն ա ր յո ւն ։ Հ ա վ կ լի ն ե ր , եթե նա լի ն ե ր նա և մի քիչ գ ե ր ­ մա ն ուհի, իս պ ա նուհի, ունենա ր

ֆ ր ա ն ս ո ւ հ ի , մի խ ո ս ք ո վ ,

ա շխարհի բո լո ր

Ա վտոն շ ա ր ժ վ ե ց

ազգերի

և հետո

նորից

ն ա իր մեջ

ա ր յո ւն ի ց ։ կանգ ա ռա վ։

— Գ ի տ ե ՞ ս ո վ ք ե ր են դ ր ա ն ք , – ա ս ա ց Ս պ ա ն գ լ ե ր ը ե ր ի ­ տ ա ս ա ր դ կ ն ո ջ ը , — ի տ ա լ ա ց ի ն ե ր ե ն ։ Հ ա վ ա ն ա բ ա ր ի ն ք ը , Կոր– բ ե տ ն էլ ա յ ն տ ե ղ է իր կնոջ և ե ր ե խ ա ն ե ր ի հ ե տ ։ Էսո ւ մ ե ս , թ ե ի ն չ պ ե ս են ն ր ա ն ք ե ր գ ո ւ մ .

«՜Օ ՏօԽ Ավտոն

ուղղվեց

Ա յս խ ո ւ մ բ ը

դեպի

գուցե

զվա րճա ցողների

վերջին

ա մ ե ն ա հ ետ ա ք ր ք ր ա կ ա ն ն

էր։

խ ումբը։ Բ ո լո ր ի ց

ո ւ ր ա խ ն ու զ վ ա ր թ ր ։ Ն ր ա ն ց ե ր ա ժ շ տ ո ւ թ յ ո ւ ն ը ՝ ս վ ֆ ն գ , ջ ա յ վ և բ ո ւ գ ի ֊ վ ո ւ դ ի ւէր, ի ս կ պ ա ր ը ՝ ս ո ս կ ա լ ի ։ -

են, — ասաց

Ամերիկացիներ

նրա նց։

Ա մերիկացիներ

են՝

ղերմա նա ցի, իսպ ա նա ցի հրեա, ֆ րա ն ս ի ա ցի , դու ն ա յ ի ր

նրա նց,

Նրանք

Ս պ ա նգ լե ր ը , — ն ա յի ր

հ ույն,

սերբ,

լեհ,

ռուս,

հ ա յ,

փո ր թ ո ւգ ա լա ց ի , ի տ ա լա ց ի , հ ա բ ե շ ,

ա ն գ լի ա ց ի ,

շոտ լա ն դ ա ցի ,

իռ լա նդա ցի,

ոլնկնդրիր նր ա ն ց ։

ն ա յե ց ի ն

և լս ե ց ի ն ,

մի ք ի լ

հետո,

ավտոն

հե֊

ռա ցա վ։

ԳկՕհհւ

՚

ԻԹԱՔԱ, ԻՄ ԻԹԱՔԱ

Կ ե ս օ ր ի ց հ ե տ ո , Սան տ ա Ֆ ե գ ն ա ց ո ղ մ ա ր դ ա տ ա ր գ ն ա ց ք ը , Սան Ֆ ր ա ն ց ի ս կ ո յ ի ց դ ա լ ո վ , կ ա ն գ ն ե ց Ե թ ա ք ա յ ո ւ մ և ի ն ը հոգի դ ուրս

եկան,

որոնցից

երկուսը

երիտ ա սա րդ

զինվորներ էին։

Թ ա յց ն ա խ ք ա ն գ ն ա ց ք ի շ ա ր ժ վ ե լ ը , ց ա ծ ի ջ ա վ մ ի ե ր ր ո ր դ ե ր ի ֊ տ աս ա ր դ զ ի ն վ ո ր և ս , որի ձ ա խ ո տ ք ը կ ա գ ո ւ մ է ր ։ Նա դ ա ն դ ա ղ ա ռա ջա ցա վ դեպի ք ա ղ ա ք։ Ա ռ ա ջ ի ն զ ի ն վ ո ր ը ն ա յ ե ց իր ը ն կ ե ր ո ջ ը և ա ս ա ց ♦ Ա հա

ե ղ բ ա յ ր , սա Ի թ ա ք ա ն

է։

Սա մ ե ր հ ա յ ր ե ն ի ք ն

է։

— Այ տ ղա , մի թող տ ե ս ն ե մ մեր ք ա ղ ա քը , — ա սա ց ե ր կ ֊ ր ո ր դ զ ի ն վ ո ր ը , — թ ո զ տ ե ս ն ե մ ու կ շ տ ա ն ա մ ։ — Նա իր ո ւ ր ա ֊ խ ո ւթ յո ւն ի ց հ ա յր ե ն ի

ուղղա կի

Ւթաքա

պ ո ռ թ կ ա ց . ու ու ու ո~ւհ, ա " խ դ ո ւ ի մ

հետո

դարձավ

ը ն կ ե ր ո ջ ը ։ ֊ – Ես չ գ ի տ ե մ ,

թ ե դու ի ն չ պ ե ս ես զ գ ո ւ մ , բ ա յ ց ես ուրիշ կ ե ր պ զ գ ա լ շ ե մ կ ա ֊ ր ո ղ ։ — Զինվորը ծնկի

եկավ

և հա մբուրեց

կ ա յա ր ա ն ի

ս ա լա ֊

հ ա տ ա կ ի ք ա ր ը ։ — Մի

հ ա մ բո ւյր

Ւ թ ա ք ա յի ն , — ա սա ց

իմ

ն՛ա

Հ ե տ ո ն ո ր ի ր հ ա մ բ ո ւ ր ե ր և ա ս ա ց ։ — Մի հ ա տ է լ ։ Հ ե տ ո ն ո ր ի ր հ ա մ բ ո ւ ր ե ր , մ ի հ ա տ է լ , մ ի ա ն գ ա մ էլ։

— Վեր կ ա ց, Հ ե ն ր ի , – ա սա ր

առա ջին

զ ի ն վ ո ր ը ,– վեր

կ ա ր ։ Մ ա ր դ ի կ ն ա յ ո ւ մ ե ն ։ Ո ւզո ւմ ե ս , որ ն ր ա ն ք մ տ ա ծ ե ն , թ ե զինվորները խե նթ են։

— Չ է ՛, չե մ ուզում, — ա սա ց Հ ե ն ր ի ն , —

չեմ

կարող

ի ն ձ զ ս պ ե լ ։ Ա յ տ ղ ա , սա ի մ Ի թ ա ք ա ն է ։ — ն ա վ ե ր կ ա ր ա վ և բ ռ ն ե ց ը ն կ ե ր ո ջ թ և ի ց , — դե գ ն ա ն ք , Դ ե ն ի , գ ն ա ն ք , — ա ս ա ր նաէ

— Ա ա րծում ե ս , որ ձ ե ր ո ն ք ք ե զ մ ա նա ՛՛ն , — ասար Դ ե ն ի ն ։ — 1ա վ , կ տ ե ս ն ե ն ։ նրա նք ա յնքա ն

տ ես նելո վ

պիտի

զար­

սպ ա սիր մինչև մ ե ր ո ն ք ինձ

ա ն ա կ ն կ ա լ ի պ ի տ ի գ ա ն , որ ո ւղ ղ ա կ ի

պիտի շփ ոթվեն։ Ե րկու

զինվորները քա յլե ր ի ն

և հասան

ա յն

փ ողոցը,

որ­

տ ե ղ մ ի ս տ ե ր Ա ր ա յի խ ա ն ո ւ թ ն էր գ տ ն վ ո ւ մ ։ Հ ա ն փ ա ր ծ ն ր ա ն ք ս կ ս ե ց ի ն վ ա զ ե լ , մ ե կ ը ՝ դ ե պ ի մ ի տ ա ն մ ո ւ տ ք ը , մ յ ո ւ ս ը ՝ դեսլի կողքի տան

մուտ քը։

երկ ու տ ն ե ր ի ժամանակ գրկերին կ ա ն ա յք

բա ցվեցին։ տղա ներին։

գրկերին

թ յո ւն կար։

Ա լֆ Ռ ա յ ֆ ը վ ա զ ե լ ո վ ե կ ա վ և կ ա ն գ ն ե ր

դ ի մ ա ց ը ՝ դիտ ելու։ Դուռ

միա­

միա ժամա նա կ

ապա,

տղամարդիկ,

երեխաներ

զինվորներին։

Ս ա յր ի ն չ - ո ր

թ յո ւր ի մ ա ց ո ւ­

Ա յդ բ ա ն ը

Եվ

Երկու տ ն ե ր ի դ ռ ն ե ր ը

ր ա 9 ո ղ կ ա ն ա յք

վ֊ լ խ ի ը ն կ ա վ

Ա լֆ

Ռ ա յֆ ը

ու

և ամբողջ

ձ ա յն ո վ բ ղ ա վ ե ց .

— Չ է ՛ , մ ե ր տ ղ ա ն չ է , — բ ղ ա վ ե ր ն ա , — ս խ ա լ վ ե ց ի ն ք ։ Սա Դ ե ն ի Պ ութն է , հ ա ր և ա ն ի տ ղ ա ն ։ ն ա տո*ւն է վ ե ր ա դ ա ր ձ ե լ ւ ն ա կ ո ղ ք ի տ ա ն ն է ա պ ր ո ւ մ ։ Ս խ ալ տ ո ւ ն ե կ ա վ ։ Մ ե ն ք կ ա ր ծ ե ց ի ն ք , որ ե ղ բ ա յ ր ս է, բ այ ց նա տ ի կ ի ն Պ ութ ի տ ղ ա ն է ։ Ւսկ ե ղ բ ա յ ր ս , հ ր ե ն , տ ի կ ի ն Պ ո ւ թ ի ն է հա մ բ ո ւ ր ո ւ մ ։ Ս խ ա լ վ ե ց ի ր , մ ա , ս խ ա լ Վեց Խ ։

— 0 հ, բ ա ր և Դ ե ն ի , — տ ի կ ի ն Ռ ա յ ֆ ը

ասաց

,Ւենի

Պ ո։–

թ ի ն , — մ ե ն ք կ ա ր ծ ե ց ի ն ք , որ դու Հ ե ն ր ի ն ե ս ։

֊

Ինչ տ ա ր բ ե ր ո ւ թ յ ո ւ ն , տ ի կ ի ն

հիմա

կ գ ն ա մ և մ ա յր ի կ ի ն

Ռ ա յֆ , — ասաց

էլ կ հ ա մ բ ո ւ ր ե մ ։

եկեք։ Մ յո ւ ս տ ա ն մ ո ւ տ ք ի ն Հ ե ն ք ի Ռ ա յ ֆ ն

էր ։

,հենի)ւ,

Դուք ես ւ ս յ ղ ա ե /

-

քարս,

տիկին

Պ ութ,

մեր

տ ուն

հ ա մ ե ց ե ք է բոլորդ

էլ

ե կ ե ք / Ես ա ն շո ւշ տ ուրա խ ե մ ձ ե զ տ ե ս ն ե լ ո ւ ս հ ա մ ա ր , տ ի կ ի ն կնոջը, — Դենին ա յն տ ե ղ ,

Պ ո ւ թ ։ – ֊ Նա ն ո ր ի ց հ ա մ բ ո ւ ր ե ց

մ եր

դռա ն առաջ, ի մ մորն է հա մբուրո ւմ։ Երկու տ ն ե ր ի ա ր ա ն ք ը լ ց վ ե ց հ ր ա շ ա լի

շփ ո թ ո ւթ յա ն

մեջ

մ ա ր դ կ ա ն ց ո վ , ո ր ո ն ք ի ն չ ֊ո ր

գ ն ո ւ մ ու

գա լիս

էին, իսկ

Ա լֆ

ք եա յֆ ը ն ո ր ի ց ու ն ո ր ի ց բ ղ ա վ ո ւ մ է ր ♦

— Ս խ ա լվեցին,

ս խ ա լվեցին,

նա ս խ ա լ

տ ուն

եկավ։

Նա

կ ո ղ ք ի տ ա ն ն է ա պ ր ո ւ մ ։ Էսի ր , Հ ե ն ր ի , մ ա յր ի կ ն ա յ ն տ ե ղ է* Դա տ ի կ ի ն Պ ո ւթ ն է ։

Ս խ ալ տ ուն ես գ ն ա ց ե լ ։ Հ ե ն ր ի ։

ԳԼՈհհւ

3$

ՍԵՐԸ Ա Ն Մ Ա Հ է ,

ԱՏԵԼՈՒԹՅՈՒՆԸ ՄԱՀԱՆՈՒՄ է ԱՄԵՆ ՐՈՊԵ

Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո լ ի ն , նրա Բես ք ո ւ յ ր ը , ն ր ա Տ ո ւ լ ի ս ի ս ե ղ բ ա յ ր ը և նրա նց ը ն կ ե ր ը Հ Մերի Ա ր ենա ն, կիրակի կեսօր ից

զբոսնում

հ ե տ ո ։ Նրանք ա ն ցա ն

էին

Ւ թ ա ք ա յո ւ մ

((Ս ի ն ե մ ա » թ ա տ ր ո ն ի

ա ռ ջ և հ ե ր թ ի կ ա ն գ ն ա ծ մ ա ր դ կ ա ն ց կ ո ղ ք ո վ և ն ր ա ն ց մեջ տ ե սան Լ ա յո ն ե լի ն ։ Հ ոմ երը կ ա նգ ա ռա վ,

— Հ ե լ լ ո , է ա յ ո ն ե լ , — ա ս ա ց ն ա , — կ ի ն ո * ես գ ն ո ւ մ ։ — Փ ող չ ո ւ ն ե մ , — ա ս ա ց Լ ա յ ո ն ե լ ը ։ - • Հ ա պ ա ի ն չ ո ՞ ւ ես հ ե ր թ ի կ ա ն գ ն ե լ , — ^ աքք^ք, եց Հ ո մ ե ր ը ։ — Ես, Օդին, Շ եկը և Ենոքը, — պ ա տ մ ե ց Լա յ ո ն ե լ ը , — եկա նք դա տ ա րա նի բ ա կ ը բա ն տ ա ր կ յա լն ե ր ի հետ խ ոս ելու։ Հ ե ­ տ ո ն ր ա ն ք ի ն ձ հ ե ռ ա ց ր ի ն ։ Ե ա չ գ ի տ ե ի ուր գ ն ա լ ։ Ա յս մ ա ր դ ­ կանց տեսա

կ ա ն գ ն ա ծ , ես էլ եկա և ն ր ա ն ց հետ կ ա ն գ ն ե ց ի ։

— ենչքա ՞ն ժա մա նա կ մերը։

է,

որ

կանգնել

ես,— ասաց

Հո­

— Մի ժ ա մ կ լ ի ն ի , — պ ա տ ա ս խ ա ն ե ց է ա յ ո ն ե լ ը ։ — Ո ւ զ ո ՞ ւ մ ե ս կ ինո գ ն ա լ , – – ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը և դրւգա նից փող հ ա նեց ։

— Չ գիտ եմ, - ասաց

Հ ա յ ո ն ե լ ը , — գ ն ա լո ւ

տեղ

չունեի։

ք ա յ ց կ ինո շ ա տ չ ե մ ս ի ր ո ւ մ ։

— Ա յ գ դ ե պ ք ո ւ մ է— ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — աթի մ ե զ հ ե տ ։ Մ ե ն ք մ ա ն ե ն ք գ ա լ ի ս , դ ի տ ո ւ մ ենք խ ա ն ո ւ թ ն ե ր ի ց ո ւ -

պարզապես

ցա փեղկերր։

Մի ք ի չ ք ա ղ ա ք ո ւ մ

ման կգա նք, հետո

տուն

կ գ ն ա ն ք ։ Եկ մ ե զ հ ե տ , Է ա յո ն ե լ ։ Նա

հերթ ի պ ա ր ա ն ը

բ ա ր ձ ր ա ց ր ե ց , և Հ ա յոնելը

հերթից

դուրս ե կ ա վ ։

— Շ նո ր հ ա կ ա լո ւթ յո ւն , — ա սա ց

Լ ա յ ո ն ե լ ը , — կ ա ն գ ն ե լա ց

ա րդեն հոգնել էի։ նրա նք շա րունա կեցին

և հ ա ն կ ա ր ծ Յ ո ւ լի ս ի ս ը կ ա ն գ ն ե ց և

Հ ո մ ե ր ի ձ ե ռ ք ը ս ե ղ մ ե ց ։ Նա ց ո ւ յ ց տ վ ե ց մ ա յ թ ը ։ Ա յ ն տ ե ղ , տը զ ա յի

ա ռ ա ջ ը ն կ ա ծ էր է ի ն կ ո լ ն ի ն կ ա ր ո վ մ ի պ ե ն ն ի ։

— Մի պ ե ն ն ի , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — վ ե ր ց ր ո ւ , Յ ո ւ լ ի ս ի ս , դա բ ա խ տ ի ն շ ա ն է ։ Մ իշտ պ ա հ ի ր մ ո տ դ ։ Յ ո ւ լի ս ի ս ը պ ե ն ն ի ն վ ե ր ց ր ե ց և ն ա յ ե ց շ ո ւ ր ջ ը ՝ բ ո լ ո ր ի ն , նա ո ւ ր ա խ էր ի ր բ ա խ տ ի հ ա մ ա ր ։ Նրանք

ա նցա ն հեռա գրա տ ա ն

դիմացի

մ ա յթ ո վ ։

Համերը

կ ա ն գ ա ռ ա վ ու ն ա յ ե ց փ ո ք ր գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ն ։

— Ա հա ա յ ս տ ե ղ ե մ ա շ խ ա տ ո ւ մ , — ա ս ա ց ն ա , — ա հ ա ա յ ս ­ ա շ խ ա տ ո ւ մ ե մ ա ր դ ե ն հ ա մ ա ր յ ա վ ե ց ա մ ի ս ։ — Նա մի պահ լռ ե ց և հետ ո, կարծես ինքն իր հետ խ ո ս ե լո վ , ա սա ց, ՚ թ վ ո ւ մ է, կ ա ր ծ ե ս հ ա ր յո ւ ր տ ա ր ի է ։ — Հ ո մ ե ր ը ն ա յ ե ց գր>ա– ս ե ն յ ա կ ի ց ն ե ր ս ։ — Կ ա ր ծ ե ս մ ի ս տ ե ր Կ ր ո գ ա ն ն է։ Չ գ ի տ ե ի , որ մ ի ս տ ե ր Կ րո գա նը ա յս օր ա շ խ ա տ ո ւ մ է ։ — Նա շուռ եկավ դեպ ի մ յո ւս ն ե ր ը , — մի րոպ ե ս պ ա ս ե ց ե ք , - ա սա ց ն ա շ ա * տեղ

տ ով կվերա դառնա մ։ Նա ա ն ց ա վ փ ո ղ ո ց ը և գ ր ա ս ե ն յ ա կ մ տ ա վ ։ \գա նի

դիմ ա ց ի հեռա գր ա տ ուփ ը տ կ տ կ ո ւմ էր,

ռա գրիչը

Միստեր բ ա յց

ուղա րկվա ծ հեռա գիրը չէր ընդունում։

զ ե ց նրա մ ո տ ե ա ս ա ց 4

ծեր

Կրս֊ հե­

Հոմերը վ ա ­

֊

Մի ս տ ե ր

Երոգան,

Արոգան, — թ ա յ ց

միստեր

ծերունին

չա րթ նա ցա վ։ Լ ր ա բ ե ր ը գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ց դուրս վ ա զ ե ց և փ ո ղ ո ց ն ա ն ց ն ե լ ո վ հա ս ա վ մյո ւս ն ե ր ի ն ։ —

Մի ս տ ե ր Կ ր ո գ ա ն ը Լա վ չի զ գ ո ւ մ ։ Ես պ ե տ ք է խ ն ա մ ե մ

նրան։

Դուք

շա րունա կեցեք

և

տ ուն

գնա ցեք։

Ես

շուտ ով

կգա մ։

— Շ ա տ լ ա վ , Հ ո մ ե ր , — ա ս ա ց Ռեսը։ — Ւ *նչ է պ ա տ ա հ ե լ ն ր ա ն , — հ ա ր ց ր ե ց Լ ա յ ո ն ե լ ը , ա ռ ա ն ց նույնիսկ ի մ ա ն ա լո ւ, թ ե ում մա սի ն է խ ո ս ք ը ։

— Ես ո ւ շ ա ց ա , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ — Դուք գ ն ա ց ե ք ։ Նա մ ի ծեր մա րդ է, Լ ա յո ն ե լ, հա րկա վոր է օգնել նրա ն։ Հ ո մ ե ր ը շտ ա պ եց հեռա գր ա տ ուն և մի ք ա ն ի ա ն գ ա մ ց ն ց ե ց մ ի ս տ ե ր Երո գ ա ն ի ն ։ Նա վ ա զ ե ց դ ե պ ի ջ ր ա մ ա ն ը և թ ղ թ ե բ ա մ ա հ օ Լ9*եելաէ, .Հա նեց ծ ե ը ո ւ ն ո ւ ե ր ե ս ի ն ։

Մ իստ եր Երոգանը

ա չ­

քերը բ ա ց ե ց ։

— Ես ե մ ք մ ի ս տ ե ր Արո գ ա ն , - ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ես չ գ ի ­ տ ե ի , որ դուք ա յ ս օ ր ա շ խ ա տ ո ւ մ ե ք , թ ե չ է վ ա ղ ո ւ ց ե կ ա ծ կ լ ի ­ նեի,

ի ն չ պ ե ս մ ի շ տ գ ա լի ս

եմ,

երբ

կիրակիները ա շխ ա տ ում

ե ք ։ Պ ա ր զ ա պ ե ս ա ն ց ն ո ւ մ է ի ։ Հ ի մ ա ս ուրճը կ բ ե ր ե մ ։ Ծեր

հ ե ռա գր իչը գլուխը

օրորեց,

հասավ

հեռա գրի մ ե ք ե ­

ն ա յ ի ն և ա ն ջ ա տ ե ց ա յ ն ։ Նա գ ր ա մ ե ք ե ն ա յ ի վր ա հ ե ռ ա գ ր ի մի բլա ն կ դրեց և սկսեց մե ք ե նա գ րե լ։ Հոմերը

գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ց դուրս վ ա զ ե ց և Ե ո ր բ ե ա ի խ ո ր տ կ ա ­

ր ա ն ը հ ա ս ն ե լ ո վ , սուրճ ո ւ զ ե ց ։

— Նա հ ե ն ց հ ի մ ա թ ա ր մ սուրճ է պ ա տ ր ա ս տ ո ւ մ , Հ ո մ ե ր ,— ասաց ՊիտըՀ պատրաստ

գինետան

մա տ ուցողը, -

մի

քանի

րոպ եից

կէինի։

— Պ ատ րա ստի բոլորովին չունի* , — Հա րցրե ց Հ ո մ ե ր ը ։ ֊ – Ս պ ա ռ վ ե ց , – ա ս ա ց Պ ի տ ը , – ա յ ժ մ ն ա նո ր ն է խ ա ր ­ կում ։

— Շատ հարկավոր գր ա սենյա կ մինչև ■

Երբ

ա յդ

է ,— ասաց

կվերադառնամ

ս ուրճը պ ա տ ր ա ս տ

Հոմերը

Հ ո մ ե ր ը , — ես

և հետո

վերադարձավ

նորից

մի

կգա մ։

րոպե Գուցե

կ լի ն ի ։ միստեր

Կրոգանի

մոտ,

ծեր

հեռա գրիչը

ա յլևս

չէ ր

Հ ո մ ե ր ը նորիք ց ն ց ե ց

մեքենա գրում

հաղորդվող

հեռա գիրը»

նրան։

— Մ ի ս տ ե ր Կ ր ո գ ա ն , — ա ս ա ց ն ա Տ— հ ե ռ ա գ ի ր են հ ա ղ ո ր դ ո ւմ , իսկ դուք ա յն չե ք ը ն դ ա ն ո ւ մ , ա ս ա ցե ք ն ր ա ն ց ՝ թոդ դ ա ­ դ ա ր ե ց ն ե ն ։ Ա սա ցեք թ ո ղ մի ր ո պ ե ս պ ա ս ե ն ։ Ա որբետ ում թ ա ր մ ս ո ւ ր ճ են պ ա տ ր ա ս տ ո ւ մ ։ Մ եկ կ ա մ ե ր կ ո ւ ր ո պ ե ի ց , ձ ե զ հ ա մ ա ր մի բա ժա կ կ բերեմ ։ Հ ա յտ ն ե ց ե ք թող դա դա րեցնեն,

միստեր

Ա ր ո գ ա ն ։ Ղուք հ ե ռ ա դ ի ր ը չ ե ք ը ն դ ո ւ ն ո ւ մ ։ Հ ո մ ե ր ը շ ո ւ ռ ե կ ա վ և գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ց դուրս վ ա զ ե ց ։ Ծեր հ ե ֊ ռ ա դ ր ի չը ն ա յ ե ց

մ եքենա գրվա ծ կիսատ

հեռա գր ին։ նա նորից

կ ա ր դ ա ց ա յ ն , ի ն չ մ ե ք ե ն ա գ ր ե լ է ր. Տիկին $եթ ի 2226,

Մ ա ք ո լի

Աանթա

Իթա քա ,

Կչարա պ ո ղ ո տ ա

Կ ա լի ֆ ո ր ն ի ա

Ռազմական

բա ժա նմունքը

վ ջա ով հա ղորդում է

ձեզ,

որ

ձ ե ր որդի Մ ա ր կ ո ւ ս ը ... Ծեի հ ե ռ ա գ ր ի չ ը փ ո ր ձ ե ց ա թ ո ռ ի ց վ ե ր կ ե ն ա լ , բ ա յ ց

տագ­

ն ա պ ը ն ո ր ի ց ե կ ա վ և նա բ ռ ն ե ց ս ի ր տ ը ։ Մի պ ա հ հ ե տ ո , նա ըն կ ա վ գր ա մ ե ք ե ն ա յի վրա ։ Հ ո մ ե ր Մ ա քոլին գ ր ա ս ե ն յա կ մ տ ա վ , ձե ռ քին գ ողա ցո ղ ռ ո ։ր ճի

գ ա վ ա թ ը ։ Նա

մոտ եցա վ

ծերունուն

և գա վա թը

դրեց սե­

ղա նին։ Հեռա գրի մեքենա ն դա դա րեց ա շխ ա տ ելուց, և ա մբողջ գ ր ա ս ե ն յ ա կ ո ւ մ լ ռ ո ւ թ յո ւ ն տ ի ր ե ց ։

— Մ իստ եր Կրոգա ն, — ա ս ա ց հ ե լ,— նա

ծերուկին

Հ ո մ ե ր ը , — ի ՞ն չ

գ ր ա մ ե ք ե ն ա յի ց

հ ա մ ա ր նրա դ ե մ ք ի ն , և ա յ դ ա ն ե լ ի ս , ռագիրը՝

գ ր ա մ եքենա յի

վրա։

հեռու ք ա շ ե ց ,

է

սրտոտ– ն ա յե ր ս

տ եսա վ անավարտ

Առանց

ն ո ւյնի ս կ

հեռա գր ի բ ա ռ ե ր ը , Հ ո մ ե ր ը ի մ ա ց ա վ լուրը, բ տ յ ց յո ւղ ե ց վատալ դրա ն։

Ծ եր ո ւն ո ւն բ ռ ն ա ծ

նա

կանգնեց

հե­

կա րդա լսւ հա­

ա ն դ ։ս մ ա ր ո լ–

ծի ն մ ա ն ։ – ֊ Մ ի ս տ ե ր Կ ր ո գ ա ն , — ա ս ա ց ն ա ։ Ֆ ե լի ք ս ը ՝ կ ի ր ա կ նօր յա ն ա յե ց

ցրիչը,

ներս

մտավ

և դա րմացա ծ

ծերունուն և ց ր ի չի ն ։

— Ի*նչ է պ ա տ ա հ ել, Հ ո մ ե ր , – ա սա ց ն ա ,— ի ՞ն չ է պ ա ­ տահել ծերուկին։

— Մեռել է , – ասաց Հ ո մ ե ր ը ։ ■— Ղու խ ե ն թ ե ՚ յ , — ա ս ա ց Ֆ ե լի ք ս ը ։ —• Ո չ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը . նա խ ո ս ո ւ մ էր հ ա մ ա ր յ ա կ ա տ ա ­ ղա ծ։ նա

մեռած

է։

— Ես հ ի մ ա մ ի ս տ ե ր Ս պ ա ն գ լ ե ր ի ն կ կ ա ն չ ե մ , ~ ա ս ա ց Ֆ ե ֊ ւիքսը։

նա

հեռախոսը

հեռա խոսի

համարը

կ ա խ ե ց , — նա

հա վա քելով

սպասեց,

հետո

տանը չ է , — ասա ց Ֆ ե լի քս ը , — ի ՞ն չ

պ ի տ ի ա ն ե ն ք ։ — Նա մ ո տ ե ց ա վ տ ե ս ն ե լ ո ւ , թ ե ի ն չո ւ է Հ ո մ ե ր ը ա ն թ ա ր թ ն ա յո ւմ

գր ա մ ե քե ն ա յի

ւ//յա։ Հ ե ռ ա գ ի ր ը

հետ ո Ֆ ե լի քս ը ա ս ա ց , — ա վ ա ր տ վ ա ծ չէ, գուցե

մ ի ա յն

կա րդա լուց

Հ ո մ ե ր , քո

վիր ա վ ո ր վ ա ծ կ ա մ ա ն հա յտ

ե ղ բ ա յր ը

կորած է ։

Հ ոմե րը ն ա յե ց միստ եր Արոգանին, հետո

ասաց.

— Ո ՛չ, նա լ ս ե լ է հ ե ռ ա գրի շ ա ր ո ւ ն ա կ ո ւ թ յ ո ւ ն ը ։ Չ ի մ ե ք ե ­ ն ա գր ե լ, բ ա յց լսել է։

— Գ ո ւց ե և չի լ ս ե լ , — ա ս ա ց Ֆ ե լի ք ս ը , — ես ն ո ր ի ց կ զ ա ն ­ գ ա հ ա ր ե մ մ ի ս տ ե ր Ս պ ա ն գ լ ե ր ի ն ։ Գուցե ա յ մ մ տ ա ն ը լ ի ն ի ։ Հոմեր

Մ աքո լին

ն ա յե ց

հեռա գրատ ան

Հոլր ջ ը ։

Հանկարծ

նա ա հ ա վ ո ր կ ա տ ա ղ ո ւ թ յ ա մ բ և ա տ ե լ ո ւ թ յ ա մ բ թ ք ե ց ։ Նա ն ր ս – տե ց

և

ն ա յե ց

ուղիղ

իր

դիմա ցը։

Նրա

ա չքերում

ա ր ց ո ւն ք

չկա ր։ Շ րջա գա յո ւթ յո ւնի ց ա վ տ ո յո վ Ֆ ելի քս ը

մ ո տ եցւսվ դեպի

վ երա դա ռն ա լով

Թոմաս

Սպ ա ն գ լ ե ր ը

գ ր ա ս ե ն յ ա կ ի ն ։ Նա ա զ դ ա ն շ ա ն

ավտոն

տվեց,

և

վա զեց։

— Մ ի ս տ ե ր Սպ ա ն գ լ ե ր , — ա ս ա ց Ֆ ե լ ի ք ս ը , — ես փ ո ր ձ ո ւ մ գ տ ն ե լ ։ — Ւ ն չ ֊ո ր բ ա ն է պ ա տ ա հ ե լ մ ի ս ֊

էի ձեզ հ ե ռ ա խ ո ս ո վ

տ ե ր Ն ր ո գ ա ն ի ն ։ Հ ո մ ե ր ն ա ս ո ւ մ է , որ մ ա հ ա ց ե լ է։

— Գ ոլ տուն գ ն ա , — ա ս ա ց Սպ ա նղլերը Դիանա Ս տ իդին, — ես հ ե տ ո կ գ ա մ , բ ա յ ց ը ն թ ր ի ք ի մ ի ս պ ա ս ի ր ։ Գ ո ւ ց ե , ա վ ե լի լ ա վ կ լ ի ն ի , որ գ ֊ ի ջերը

ձ ե ր ո ն ց հ ետ ա ն ց կ ա ց ն ե ս ։ — Նա

ա վ տ ո յի դ

դուրս ե կ ա վ և հ ա մ բ ո ւ ր ե ց ե ր ի տ ա ս ա ր դ կ ն ո ջ ը ։

— Շատ լա վ, ս իրելիս,— ասա ց նա։ Սպ ա ն գ լ ե ր ը

շտա պեց

հեռա գրա տ ուն։

Կ րոգ ա ն ի ն , հ ե տ ո Հ ո մ ե ր ի ն ։ ն ա

,15

Մարդկային կատակերգություն

Նա

ն ա յե ց

միստեր

դ ա ր ձա վ մյուս ց ր ի չի ն ։

-

Ֆ ե լի քս , — ա սա ց ն ա , — զա նգա հա րիր բ ձ ի չկ ն ե լս ո ն ի ն ,

1 1 3 3 , ա ս ա , որ ա ն մ ի ջ ա պ ե ս գ ա ։ Ս պ ա նգլերր բ ա ր ձ ր ա ց ր ե ց ծե ր ուկին և տ ա ր ա վ դեպ ի հ ե ռ տ ֊ գրատան

իյ ո ր ց ը

գտնվող

մա հճա կա լըէ

նա

վերադարձավ

և

ն ա յե ց Հ ո մ ե ր Մ ա քոչիին։

-

Մի հ ո ւ զ վ ի ր , Հ ո մ ե ր , — ա ս ա ց ն ա , — մ ի ս տ ե ր

Ա րոգա նը

՛ծեր մ ա ր դ է ր ։ ն ա հ ե ն ց ա յ դ պ ե ս էլ ո ւ զ ո ւ մ է ր , որ մ ե ռ ն ի ։ Դ ե ՛յ սթա փ վիր, պինդ կա ց։ Ա յդ

ժամանակ

հեռա գրի

տ ուփ ր

տկտ կաց

և Սպ ա ն գ չ ե ր ը

գն ա ց ա զդա նշա նին պ ա տ ա ս խ ա ն ե լո ւ։ Երոգանի ա թ ոռին ն ր ս ֊ տ ելիս,

նա

տեսավ

անավարտ

հեռա գիրը։

նա

երկար

նա ֊

յ ե ց դրա ն, հետո սե ղա ն ի վ ր ա յի ց ն ա յե ց Հ ո մ ե ր ի ն ։ Ս պ ա նգլերր գծի

մ յուս

մա սին։

ծա յր ի հեռա գրիչին հա րցրեց

Մ յո ւ ս

կողմի

հեռա գրիչը

անավարտ հեռա գրի

ամբողջ

հեռա գիրը

նորից

հ ա ղ ո ր դ ե ց ։ Ս պ ա ն գ լ ե ր ր հ ե ռ ա գ ր ի չ ի ն ա ս ա ց , որ մ ի ա ռ ժ ա մ ա ֊ ն ա կ հ ե տ ա ձ գ ի հ ե ռ ա գ րեր ո ւ ղ ա ր կ ե լ ը ։ Հ ե տ ո վ ե ր կ ա ց ա վ , նա ց գրա սեղա նի մոտ ա նփ ութորեն

դիպավ

և նստեց, խաշած

գ ր «<

ո չնչի չ ն ա յ ե լ ո վ ։ Նրա ձ ե ռ ք ը

ձվին,

որը

պ ա հում

էր որոլես

բ ա խ տ ա վ ո ր ո ւթ յա ն ն շ ա ն ։ Ա ռա նց իմ ա ն ա լո ւ, թե ինչ է ա ն ում , նա ձուն խ փ ե ց հուսա հա տ

ս եղա նին, ջա րդեց,

ին ք ն ա մ ո ռ ա ցո ւթ յա ն

ապա

մեջ

դա նդաղ

կերավ։

կեդեեց

Հանկարծ

Ա

։։/ ։֊

ղ ա ն ի վ ր ա նա ն կ ա տ ե ց ծ վ ի կ ճ ե պ ն ե ր ը և դ ր ա ն ք հ ր ե ց ա դ ր ա ֊ մա նի մեջ։

-

Ֆ ե լ ի ք ս , — ա ս ա ց ն ա , — հ ե ռ ա գ ր ի չ Հ ա ր ր ի Սերկին կան՝–

չի ր և ա ս ա , որ ա ն մ ի ջ ա պ ե ս գ ա ։ Երբ բ ժ ի շ կ ը դա , տ ո տ , որ ա •• մ ե ն ի ն չ ի ն ո ւ շ ա դ ր ո ւ թ յո ւ ն դ ա ր ձ ն ի ։ Ես նրա հետ հ ե տ ո կ խ ո ս ե մ ։ Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո լ ի ն վեր կ ա ց ա վ , վերցրեց

անավարտ

հեռա գիրը։

գ ն ա ց դես/ի դ ր ս / մ ե ք ե ն ա )։ ե Նա

անավարտ

հէա ա գրի

պ ա տ ճ ե ն ը դ ր ե ց տ ե ղ ը , ծ ա լ ե ց հ ե ռ ա գ ի ր ը և ծ ր ա ր ե ց ։ է*ա ծ ր ա ր ը դրեց բ ա ճ կ ո ն ի գ ր պ ա ն ը ։ Ս պ ա նգլերը մ ո տ ե ց ա վ ցր ի չի ն ե դրր* կեց նրա ն. ֊

Արի, Հ ո մ ե ր , – ա սա ց ն ա , – եկ մի քիշ ման գանր> ն ր ա ն ք հ եռ ա գր ա տ ն ից դուրս եկան և լուռ ք աձ/ եցին երկու

փ ո ղ ո ց ։ Ի Վերջո Հ ո մ ե ր ը սկսեց խ ո ս ե լ *

նա

— Ի ՞նչ պ ետ ք է անի մա րդ ա յս պ ի ս ի դ ե պ քո ւմ , — ա սա ց շատ հ ա նդ ա ր տ , հ ա մ ա ր յա մ ե ղ մ , — չ դ ի տ ե մ ո ւմ ա տ ե մ ։

Ես փ ո ր ձ ո ւ մ ե մ գ տ ն ե լ , թ ե ո ՞ վ է ա յ դ մ ա ր դ ը , բ ա յ ց չ ե մ կ ա ­ ր ո ղ ա ն ո ւ մ գ տ ն ե լ ։ Ես պ ա ր զ ա պ ե ս չ գ ի տ ե մ ։ Ի ՞ ն չ է հ ա ր կ ա վ ո ր ա ն ե լ ։ Ի ՞ն չ կ ա ր ո ղ ե մ ա ն ել ե ս ։ Ի ՞ն չ կ ա ր ո ղ ե մ ա ս ե լ ։ Ի ն չ պ ե ՞ ս մա րգ կարող

է շա րունա կել

ա պ րելը։

Ո ՞ւ մ կ ա ր ո ղ է

ա յլև ս

ս իրել։ Ա յ դ ժ ա մ ա ն ա կ Հ ո մ ե ր ը և Ս պ ա ն գ լ ե ր ը տ ե ս ա ն Օ գ ի ի ն , Ե ն ո ** ք ի ն , Շ ե կ ի ն և Ն ի ք ի ն , ո ր ո ն ք դ ե պ ի ի ր ե ն ց կ ո Հ մ ն է ի ն դ ա լի ս ։ Տղա ները

ողջունեցին

Հոմերին

և նա

ն ր ա ն ց ի ց յո ւր ա ք ա ն չյո ւր ի ն ։ Հ ա մ ա ր յա

ա նուններով

ողջունեց

ե ր ե կ ո է ր ։ Ա րևը մ ա յ ր

էր մ տ ն ո ւ մ , ե ր կ ի ն ք ը կ ա ր մ ի ր էր և ք ա ղ ա ք ը մ թ ն ո ւ մ է ր ։

— Ո ՞ ւ մ կ ա ր ո ղ ես ա տ ե լ , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը , — ես ոչ ոքի չ ե մ ճ ա ն ա չ ո ւ մ , ո ր ի ն կ ա ր ե լի լ ի ն ի ա տ ե լ ։ Բ ա յ ֆ ի լ դ ը ի ն ձ գ ե տ ի ն գ ց ե ց , ե ր բ ա ր գ ե լ ա վ ա զ ք ն էի կ ա տ ա ր ո ւ մ , բ ա յ ց ն ո ւ յ ն ի ս կ նր ա ն չ ե մ կ ա ր ո ղ ա տ ե լ ։ Նա պ ա ր զ ա պ ե ս ա յ դ պ ի ս ի ն է ։

Ես չ գ ի տ ե մ

ի ՞ն չ է ա յս ։ Չ գ ի տ ե մ ո ՞վ է ա յգ ա ն ում։ Բոլորովին չ ե մ հ ա ս ­ կ ա ն ո ւ մ ։ Մ ի ա կ բ ա ն ը , որ ո ւ զ ո ւ մ ե մ ի մ ա ն ա լ , ա յ դ ա յ ն է , թ ե ի ՞ ն չ ե ղ ա վ ի մ ե ղ բ ա յ ր ը ։ Ո ւզո ւմ ե մ մ ի ա յ ն ա յ գ ի մ ա ն ա լ ։ Մ ի ն չ և ա յ ժ մ ի ն ձ ա յ դ պ ի ս ի բ ա ն չէ ր պ ա տ ա հ ե լ ։ Ե րբ հ ա յր ս մ ա հ ա ց ա վ , տ ա ր բ ե ր է ր ։ Նա ի ր կ յա ն ք ը ա պ ր ե լ է ր ։ Նա լ ա վ ը ն տ ա ն ի ք էր կ ա զ մ ե լ։ Մ ենք տ խ ուր էի ն ք, ո րով հետ և նա մ ա հ ա ց ե լ էր, բ ա յց դա ոնա ցա ծ չէի նք։

Ա յ ժ մ ես դ ա ռ ն ա ց ա ծ ե մ , բ ա յ ց

Ո ՞ վ է թ շ ն ա մ ի ն ։ Դուք գ ի տ ե ՞ ք ,

ո ւմ դ ե մ ։

մ ի ս տ ե ր Ս ոլա նգլեր։

Որոշ ժ ա մ ա ն ա կ ա ն ց ա վ , մ ի ն չ և որ հ ե ռ ա գ ր ա տ ա ն վ ա ր ի չը կարո զա ց ա վ

ցրիչին

պ ա տ ա ս խ ա ն ե լ.

— Ես գ ի տ ե մ , որ թ շ ն ա մ ի ն մ ա ր դ ի կ չ ե ն , — ա ս ա ց ն ա , — եթ ե ա յդ պ ե ս լի ն ե ր , ի ն ք ս ի մ թ շ ն ա մ ի ն կ լի ն ե ի ։ Ա շխարհի բ ո ­ լոր

մարդիկ

նշա նա կում

մի է,

մ ա ր դ ո ւ ն մ ա ն ե ն ։ Եթե մ ե կ ը որ

ինքն

իրեն

է

ա տ ում։

մ յուս ին

Մարգը

չի

ատի, կ ա րող

ո ւ ր ի շ ն ե ր ի ն ա տ ե լ , ո ր ո վ հ ե տ և ո ւ ր ի շ ի ն ա տ ո ղ ը ի ն ք ն ի ր ե ն է ա– տ ում։ մնում*

Եվ ե թ ե մ ա ր դ ը ի ն ք ը ի ր ե ն է ա տ ո ւ մ , ւք ե լ

մա րմինը,

մ ա ր դ կ ա ն ց ի ց ։ Բո

չք ե լ

ե ղ բա յր ը

էր մ ն ա լ ։ Նա կ մ ն ա ։

նրա ն մի

ե լք է

աշխարհը,

հեռանալ

աշխարհի

հ ե ռ ա ն ա լ չէր

ուզում,

նա ուզում

— Ւնշպե ս , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ի ն չ պ ե ՞ ս — Չգիտեմ ի ն չ պ ե ս ա ս ա ց

պիտի նա մ ն ա ։

Ս պ ա ն գ լ ե ր ը , — թ ա ձԱ հ ա ՚ է ա ~

տ ո ւ մ ե մ , որ ն ա կ մ ն ա ։ Գ ո ւց ե նա կ մ ն ա ք ո մ ե ջ , ք ո փ ո ր ը ե ղ ֊ բ ո ր ճ Յ ո ւ լի ս ի ս ի մ ե ջ ։ Գ ուց ե նա կ մ ն ա ա յ ն ս իրո մ ե ջ , որ գ ա ք զ գ ո ւ մ եք նրա ն կ ա տ մ ա մ բ ։

֊

Ո լ > ~ ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը , — ո չ , դա բ ա վ ա կ ա ն չ է ։ Ես ո ւ զ ո ւ մ

եմ տեսնել տեսնել

ն ր ա ն ։ Ուրիշ

նր ա ն

կերպ

հնարավոր չէ,

ա յն պ ե ս , ինչպ ես

տ ե ս ն ե լ ։ Ես ո ւ զ ո ւ մ

եմ

տեսնել

ես ո ւ զ ո ւ մ ե մ

Յ ո ւ լի ս ի ս ն \է ո ւ զ ո ւ մ նրա ն նրա ն

ք ա յլե լի ս

և կա նգնա ծ։

Ո ւ զ ո ւ մ ե մ շ ո շ ա փ ե լ ն ր ա ն ։ Ո ւ զ ո ւ մ եմ խ ո ս ե լ հ ե տ ր ։ Ո ւզո ւմ ե մ ձ ա յ ն ը ( Աե լ։

Ո ւզում

եմ

ւսեչ

ծիծա ղը։

նո ւյն ի ս կ

ուզում

եմ

կ ռ վ ե լ հ ե տ ր ։ ի ն չ պ ե ս մ ե ն ք կ ա տ ա կ ո վ կ ռ վ ո ւ մ է ի ն ք ։ Ա յ ժ մ ես ո ր տ ե ղ պ ի տ ի գ տ ն ե մ ն ր ա ն ։ Եթե բ ո լ ո ր տ ե ղ ե ր ո ւ մ էլ ո ր ո ն ե մ , չ ե մ գ տ ն ի ։ Ա մբողջ աշխ ա րհը փ ոխ վել է ա յժ մ ։ Ա շխ ա րհի բ ո ­ լոր մա րդիկ փ ոխ վել բա ն։

ե ն ։ Ն ր ա նք

կ ո ր ց ր ե լ են ի ն չ ֊ ո ր

մի լա վ

Ի թ ա ք ա յ ո ւ մ ա յ ժ մ ա մ ե ն ի ն չ փ ո խ վ ա ծ է, ո ր ո վ հ ե տ և ի մ

ե ղ բ ա յ ր ը ա յ լ և ս ե ր բ ե ք չի տ ե ս ն ե լ ո ւ դ ր ա ն ք ։ Նրանք ք ա յլե ց ի ն դ ա տ ա րա նի ա յգ ո ւ միջով, ա ն ցա ն ք ա ղ ա ­ ք ա յի ն բ ա ն տ ը , ուղղվեցին դեպի խ ա ղա դա շտ ը։

— ՝Չեզ մ խ ի թ ա ր ե լ չ ե մ փ ո ր ձ ի , — ա ս ա ց Ասլան զ լ ե ր ր , — դ ի ­ տեմ,

որ չ ե մ կ ա ր ո ղ ։

Ո ա յց հ ի շ ի ր ,

որ լ ա վ

մա րզը

ե ր բ ե ք չի

մ ա հ ա ն ո ւ մ ։ Դու ն ր ա ն հ ա ճ ա խ պ ի տ ի տ ե ս ն ե ս ։ քՒոլ նր ա ն տի

տեսնես

բում,

փ ողոցներում, տ ներում, քաղա քի բոլոր

խ ա ղող ի

ա յգի ներ ո ւմ

և ա մպ երի մ ե ջ , ա յն մեզ

համար

մրգա ստ ա ններում,

և

բոլոր բա ներ ո ւմ ,

դա րձնում

են ց ա ն կ ա լ ի ։

որոնք

Դ ո։

ւզի-

վա լր ե ՝

դ ետ ելա ։ մ

ա յ ո էսշքոար *ր

նր ա ն

ւզիաի զ ղ ա ս

ա յ ն ա մ ե ն ի մ ե ջ , որ ծ ն վ ա ծ է սիրուցդ և ս իրո հ ՛ո ժ ա ր , ր ո լ ո ը բ ա ն ե ր ի մ ե ջ , ո ր ո ն ք ա ռ ա տ են , բ ո լ ո ր բ ա ն ե ր ի մ ե ջ , որո)։ք տ ճում

են, ծա ղկում, ուռճա նում։

մեզանից

հեռա նա լ,

նրան

Մարդու

կ ա րող

են

մա րմինը

մեզանից

կարոդ

քոլել,

է

բ ա յց

ա յ ն լ ա վ ա գ ո ւ յ ն ը , որ կա չ ա վ մ ա ր դ ո ւ մ ե ջ , մ ն ո ւ մ Է, մ ն ո ւ մ է հ ա վի տ յա ն ։

Սերը

դա րձնում, իսկ

անմահ է

ա տ ե լո ւթ յո ւնը

և ամեն

ինչ

ամեն րոպե

հ ա վ ե ր ժ ա կտ )։ մ ա հ ա ն ա մ 1էւ V

ի ն չ պ ե ս ես ձ ի ա պ ա յ տ ն ե տ ե լ ո ւ մ ե ջ ։

— Վ ա տ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ր , — շա տ վ ա տ ե մ խ ա զ ո ւ մ ։

1է

— Ես ն ո ւ յ ն պ ե ս է— ա ս ա ց Ա պ ա ն գ լ ե ր ը / - Չ ե * ս ո ւ զ ե ն ա մի քիշ խ ա ղ ա լ , ք ա ն ի դ ե ռ շ ա տ մ ո ւ թ չ է ։ Խաղանք,

ս ը ր ,– ասաց Հոմերը։

Դ կ Ոհ Խ

ՎԱԽՃԱՆՆ III՝ ՍԿԻԶԲԸ

Դենի իջած լում

Պութին

կաղա ցող

և Հենրի

Ռ ա յֆ ի ն

զինվորը սկսեց

էր դ ա ն դ ա ղ , ն ա յ ե լ ո վ

Ւթաքա

բերող

շրջել ք ա ղ ա ք ո ւ մ ։

ա մեն ինչի

գնա ցքիդ Նա

ք ա յ-

և խ ո ս ելո վ ինքն

իր

հետ.

— Սա Ւ թ ա ք ա ն է >— ա ս ա ց ն ա , — ա հ ա Ս ա ն տ ա Ֆ ե տա նոդ ե ր կ ա թ գ ծ ի կ ա յ ա ր ա ն ը Ա ահա Ի թ ա ք ա յի ե ր կ ի ն ք ը նրա վ ը ֊ ր ա ։ Ա յն տ ե ղ « Ս ի ն ե մ ա » կ ի ն ո ֊ թ ա տ ր ո ն ն է, Ի թ ա ք ա յ ի հրա շա լի մ ա ր դ կ ա ն ց ո վ , ո ր ո ն ք հ ե ր թ ի են կ ա ն գ ն ե լ ։ Սա հա նրա կին դ ր ա ֊ դ ա ր ա ն ն է ։ Ա յն մ ե կ ը ե ր ի ց ա կ ա ն ժ ո ղ ո վ ա ր ա ն ն է ։ Ահա Ւթ ա ք ա յի մ ի ջ ն ա կ ա ր գ դ պ ր ո ց ը և նրա Սանթա

ֆիզկուլտ

հրա ոլա րա կը։

Սլարա փ ո ղ ո ց ն է և Ա ր ա յի շ ո ւ կ ա ն . ահա՛

Ա յն տ ե ղ և տ ունը։

Ա յ ն տ ե ղ է ն ա ։ Ա յն տ ե ղ է ի մ տունըէ Զինվորը

երկ ա ր ն ա յ ե ց

տանը։

— Ա յ ս տ ե ղ են մ ա յ ր ի կ ն ոլ Ս ե ս ը , — ա ս ա ց ն ա , — Հ ո մ ե ր ն ու Յ ո ւ լ ի ս ի ս ը ։ Մ երին և ն ր ա հ ա յ ր ը ՝ մ ի ս տ ե ր Ա ր ե ն ա ն , կ ո ղ ք ի տ ա ն ն ե ն ։ — Նա ա յս խ ո ս ք ե ր ը ոչ թ ե ա ր տ ա ս ա ն ե ց , ա յլ պ ո ռթ կ ա ց իր հոգու խ ո ր ք ի ց ։

— Ւ թ ա ք ա , ո հ, Ւ թ ա ք ա ։ — Զ ի ն վ ո ր ը

առաջ

շա րժվեց։ —

Ա հա դ ա տ ա ր ա ն ը , — ա ս ա ց ն ա ։ — Ա յ ս տ ե ղ ք ա ղ ա ք ա յ ի ն բ ա ն տ ն է,

լուսա մ ուտ ներինճ բ ա ն տ ա ր կ յա լն ե ր ը ։

երկու մ ա ր դ ի կ , որոնք ձի ա պ ա յտ

Եվ

ահա

Ւ թ ա քա յ ի

են խ ա ղ ո ւ մ ։ Զ ի ն վ ո ր ը դ ա ն ­

դա ղ մ ո տ ե ց ա վ ա յ դ երկու մ ա ր դ կ ա ն ց և հ ե ն վ ե ց ե ր կ ա թ ե ց ա ն ­ կապատին։

Հ ո մ ե ր Մ ա քոլին և Թ ո մ ա ս

Ս պ ա նգլերը պ ա յտ ե ր ը ն ե տ ո ւմ

է ի ն լ ո ո ւ թ յ ա մ ր , ա ռ ա ն ց ն ո ւ յ ն ի ս կ մ ի ա վ ո ր ն ե ր ը հ ա շվ ե լո ւ ւ Ա ր ­ դ ե ն շա տ մ ո ւ թ է ր , բ ա յ ց ն ր ա ն ք շ ա ր ո ւ ն ա կ ո ւ մ է ի ն խ ա ղ ա լ ։ Հ ո ­ մերը նկա տ եց ցա նկա պ ա տ ին հենվ ա ծ զինվորին։ նա

մոտե­

ց ա վ երիւոա սարդին և զ ն ն ե ց ն րա դ ե մ ք ը ։

— ն ե ր ե ց ե ք ն ա յե լ ո ւ ս հ ա մ ա ր , – ա ս ա ց ն ա , – ի ն ձ թ վ ա ց , որ ձ ե զ ճ ա ն ա չ ո ւ մ ե մ ։

— Ոչինչ, — ա սա ց զ ի ն վ ո ր ը ։ — Ո ւ զ ո ՞ ւ մ եք խ ա ղ ա լ , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը , — ես ի մ տ ե ղ ը կ ա ր ո ղ ե մ զիջել ձ ե զ ։ Ա նշուշտ մ ի ք ի չ մ ո ւ թ է ։

— Ոչ> շ ն ո ր հ ա կ ա լ ո ւ թ յ ո ւ ն , — ա ս ա ց րունա կեցեք։

Ես պ ա ր զ ա պ ե ս

զ ի ն վ ո ր ը , — դ ո պ> շ ա –

կդիտեմ։

— Ջ ե մ կ ա ր ծ ո ւ մ , որ ձ ե զ ե ր բ և է տ ե ս ա ծ լ ի ն ե մ , — ա ս ա ց Հ ո մ ե ր ը ։ – Դուք Ի թ ա ք ա ց ի ՞ ե ք ։

— Ա յ ո ՛, — ա ս ա ց զ ի ն վ ո ր ը , — ես վ ե ր ա դ ա ր ձ ե լ ե մ մնալու, հ ա մ ա ր։

— Դ ուք ո ւ զ ո ւ մ եք ա ս ե լ , որ ա յ լ և ս ս տ ի պ վ ա ծ չ ե ՞ ք պ ա տ ե ­ ր ա զ մ ն դա շտ վ ե ր ա դ ա ռ ն ա լ , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը ։ ֊Ո չ , –

ասաց

զինվորը, — վերջնա կա նապ ես

ինձ

տան

ո ւ ղ ա ր կ ե ց ի ն ։ Մի ք ա ն ի ժ ա մ ա ռ ա ջ իջա դ ն ա ց ր ի ց ։ •թազա ք ո ։ մ մա ն եկա , նորից դիտ եցի ա մեն ինչ։

— Իսկ ի ն չ ո ՞ ւ տ ուն չ ե ք գ ն ո ւ մ , — հ ա ր ց ր ե ց Հ ո մ ե ր ը , — չ ե ՞ ք ուզում,

որ ձ ե ր ը ն տ ա ն ի ք ն ի մ ա ն ա , թ ե

— Կ գնա մ,— ասաց

դուք

զ ի ն վ ո ր ը , — ա ն շուշտ

ա յս տ եղ

եք։

ուզում

եմ,

որ

ի մ ընտ ա նիքն ի մ ա ն ա ի մ ա յս տ ե ղ լի ն ե լը ։ Տուն կ գն ա մ կ ա ­ մ ա ց ֊ կ ա մ ա ց ։ Ն ա խ ՝ ո ւ զ ո ւ մ ե մ , ո ր ք ա ն հ ն ա ր ա վ ո ր է, շ ա տ ր ա ն տ ես նել։

Երբեք

չեմ

կ ա րո ղ ա նո ւմ տ ե ս ն ե լո ւց հ ա զ ե ն ա լ։

Չեմ

կ ա ր ո ղ հ ա վ ա տ ա լ , որ ա յ ս տ ե ղ ե մ ։ Մի ք ի չ էլ մ ա ն կ գ ա մ , , հ ե ­ տո տուն կ գ ն ա մ ։ Զինվորը

գան դաղ,

կ ա ղ ա լո վ հ ե ռ ա ց ա վ ։

Հոմեր

Մաքււ/ին

ն ա յե ց նրա ե տ և ի ց զ ա ր մ ա ց ա ծ .

— Չ գ ի ա ե մ , — ա ս ա ց ն ա Ս պ ա ն գ լ ե ր ի ն , — ի ն ձ թ վ ո ւ մ է , որ ճ ա ն ա չ ո ւ մ ե մ այո. մ ա ր դ ո ւ ն ։ Ա յ լ և ս չ ե մ ո ւ զ ո ւ մ խ ա ղ ա / , մ ի ս ­ տեր

Սպ ա ն գ լ ե ր , — ա ս ա ց

ն ա ։ — Մի

րոպե

հետո

շա րա նա –

կեց, — ինչ

պիտի

ա նեմ։

Ինչ

պիտի

ա սեմ

նրա նց։

Տանր

ա յ ժ մ ի ն ձ ե ն ս պ ա ս ո ւ մ ։ Գ ի տ ե մ , որ ս պ ա ս ո ւ մ ե ն ։ Ա ս ե լ ե մ , որ ր ն թ ր ի ք ի ն տ ա ն ը կ լի ն ե մ ։ Ի ն չ պ ե ՞ս պ ի տ ի տ ուն մ տ ն ե մ և ն ր ա ն ց ն ա յե մ ։ նրա նք

ամեն ինչ

պիտի

հ ա ս կ ա ն ա ն , հ ե ն ց որ ինձ

տ ե ս ն ե ն ։ Ես շ ե մ ո ւ ղ ո ւ մ ա ս ե լ ն ր ա ն ց , բ ա յ ց գ ի տ ե մ , որ պ ի տ ի հասկանան։ ղրկեց Հ ո մ ե ր ի ն • — Ս պ ա ս ի ր , — ա սա ց ն ա , — դ ե ո և ս տ ուն մի գ ն ա ։ ն ս տ ի ր

Ս պ ա ն գ լե ր լւ ա յս տ ե ղ ։

Մի ք ի չ էլ ս պ ա ս ի ր ։ Մ ի ք ի չ է լ ։

Ա ռա նց խ ո ս ե լո ւ նրա նք հա նդա րտ ն ս տ ե ց ի ն ա յգ ո ւ ն ս տ ա ­ ր ա ն ի ն ։ Մի պ ա հ հետ ո Հ ո մ ե ր ն ա ս ա ց .

— Ի ՞նչո ւ հա մ ա ր ե մ ս պ ա ս ո ւմ ։ — Հ ի մ ա կ բ ա ց ա տ ր ե մ , — ա ս ա ց Ս պ ա ն դ յ ե ր ը , — դու ՛ա ո։՝.֊ ս ո ւ մ ե ս , որ ն ր ա ա յ ն մ ա ս ը , որ մ ա հ ա ց ե լ է , ք ո մ ե ջ ն ո ւ յ ն պ ե ս մ ա հ ա ն ա , ա յ ն մ ա ս ը , ո ր ը մ ի ա յ ն մ ի ս է ե. ա ր յ ո ւ ն , ա յ ն մ ա ս ը , որ գ ա լ ի ս է ու գ ն ո ւ մ ։ Ա յ դ մ ա ս ի մ ա հ ա ն ա լ ը այ<1մ ք ե զ ց ա վ է պ ա տ ՚ ճ ա է ւո ւմ , բ ա յ ց մ ի փ ո ք ր էլ հ ա մ բ ե ր ի ր ։ Երբ ա յ դ ց ա վ ը մ ա ՝ հա նս։

և

հեռա նա ք ե զ ա ն ի ց ,

մնա ցա ծ

մա սը

ա վ ելի

թեթև

ե

ա վ ե լի ա զ ն ի վ կ դ ա ռ ն ա , ք ա ն ե ր բև է ե ղե լ է ։ Մի ք ի չ ժ ա մ ա ն ա կ պետք է ա նցնի, բ ա յց քա նի

դ ե ռ ա պ րում ես, միշտ անհրա -

ժ ե շ տ է , որ մ ի ք ի չ ժ ա մ ա ն ա կ ա ն ց ն ի , մ ի շ տ մ ի ք ի չ և ժ ա մ ա ­ նա կի ա յդ ա մ ե ն մի ա ն ցո ւմ ը ք ե զ մի ք ի չ ա վ ե լի

պիտի մ ո ­

տ ե ց ն ի ա յ ն ա զ ն վ ա գ ո ւ յ ն ի ն , որ բ ո լ ո ր մ ա ր դ կ ա ն ց մ ե ջ է ։ Հ ա մ * բ ե ր ո ղ ե ղ ի ր , ի վ ե ր ջո , տուն կ գն ա ս թ ե թ և ա ց ա ծ հ ո դ ո վ , ա ռ ա ն ց քո մ ե ջ մ ա հ ը կ ր ե լ ո ւ ։ Ժ ա մ ա ն ա կ տ ո ւ ր , ո ր մ ա հ ը հ ե ռ ա ն ա ք ե ֊ դ ա ն ի ց ։ Ա յ ս տ ե ղ ես ք ե զ հ ե տ կ ն ս տ ե մ , մ ի ն չ և ո ր ն ա մ ե կ ն ի ։

— Շատ չա վ, — ասաց Հոմերը։ Հեռա գրա տ ա ն

վ ա ր ի չ ն ու ց ր ի չ ը

նստեցին

Ի թ ա ք ա յի

դւս-

տարանի զ բ ո ս ա յգ ո ւմ և սպ ա սեցի ն ։

Ս ա քոլիների ամեն

տանը տ ավիղը

ինչի մ ի ջ ի ց ։

նվա գում

Տա վ ի ղ ի չա րերը

էր

նվա զողի

վա նելով ցա վը դեմքը

զվարթ

էր, ուժեղ և ս ի րով լ ե ց ո ւ ն ։ Դ ա շնա մ ո ւր ն վ ա զ ո ղ ա ղջկա ս ի ր ­ տ ը մ ա ք ո ւ ր էր և ա ն մ ե ղ , ի ս կ ա յ ն ա ղ ջ ի կ ը , որ ե ր գ ո ւ մ է ր , բ ա ­

ր ի էր ու. ա զ ն ի վ ։ Ա յն փ ո ք ր ի կ ա դ ա ն , որ ո ւ ն կ ն դ ր ո ւ մ է ր , ուն՝ կ լ / ն զ ր ո ւ մ էր ա մ բ ո ղ ջ է ո ւ թ յ ա մ բ , ա պ ր ո ղ ի ա կ ա ն ջ ո վ ե դ ի տ ո ւ մ էր

բոլոր բա ն ե ր ը

մուտ քի

հա վա տքով

աստիճա նների

վրա

լեցո ւն

նստած

ա լքերով։

Գ լխ ա վոր

երիտ ա սա րդ

դ ի ),ւի ր ,/

,

ա յ ն տ ղ ա ն , որ տ ուն էր վ ե ր ա դ ա ր ձ ե լ , ե կ ե լ էր մ ի ք ա ղ ա ք , սրր ե ր բե ք չէր տ ե ս ե լ,

մ ի տ ո ւ ն , ո ր տ ե ղ ե ր բ ե ք շեր մ տ ե լ , ե կ ե լ էր

մ ի ը ն տ ա ն ի ք ի մ ո ա ճ որին։ ե ր բ ե ք չ է ր ճ ա ն ա չ ո ւ մ ։ Թ վ ո ւ մ է ր , թ ե պ ա տ ա հ ա կ ա ն ա ն ց ո ր դ էր ն ա , էր ե կ ե լ ։

և ա յն ո ւա մ ե ն ա յն ի վ ,

1*թտ ք ա ն ն ր ա ծ ն ն դ ա վ ա յ ր ն է ր; Եկել է Ո

որտեղ ինքը մ ե ծ ա ցե լ ։ Հա նկա րծ

էր։

Եկել

ն ա «սուն

էր իր հ ա ր ա զ ա տ

՚ն

՚ս ո ւ ն ր ,

ւ ։ն տ ա ն ի ք է

գ Ւր * հը

Տուլիսիս

Մ ա քոլին

մոտ եցա ,վ

դո.անը

և ինչ– որ

բ ա ն ք ո ւ յ ր ա վ ե ր ։ Նրա Չ ե ս ք ո ւ յ ր ր մ ո տ ե ց ա վ տ ե ս ն ե լ ո ւ , թ ե ինչ էր։ նա դա րձա վ մորը; Ս ա յր , — ասաց նա ,

—

—

ի ն շ ֊ո ր մ ե կ ր ն ս տ ե լ է մ ե ր մ ա ս ։

ա ս տ ի ճա նն երի մ ր ա ։ Ւսկ ի ն չ ս ՞։, ես

—

ւին,

մոտր

-

կ ա նգնել,

9 ե ս , — աստղ

տիկին

Մա քս

գնա և ներս հրւս ։Ատր ի ր , ո վ ո ւ զ ո ւ մ է լ ի ն ի :

խ ե ն ա ր /լ կարիք չունես։ Ռես

//

ա րոտին շ բ ա մ ա ա ք

Ներս

—

ո ւ զ ո ւ մ է,

գնա ր։

հա մեղեք, — ասաց

որ ն ե ր ս

նա

զինվորին,

ւքա/րիկ՛՝

գաք։

Զ ի ն վ ո ր ը դ ա ն դ ա ղ շ ո ւ ռ ե կ ա վ և ն ա յ ե ց ա ղ ջ կ ա ն ։ ետ իո-,/1 ; ձա տ հ ա ն գ ի ս տ ։ 9 ե ս , — ւսսա զ ն ա , — ն ս տ ի ր մ ո տ ս ։ էա տ իր մ ո տ ս , մի

—

չև որ հ ո գ ե ս լ ե ս հ ա ն գ ս տ ա ն ա մ և կ ա ր ո ղ

/ // ն ե մ

ո տ ք ի կանդ)»

լ ո ս ի մ ս ր ո ւ ն ք ն ե ր ը դ ո ղ ո ւ մ են և ե թ ե փ ո ր ձ ե մ կ ա ն գ ն ե լ , նեմ։

՞Նստիր մ ո տ ս ,

Ա ղջիկր —

նստեր

Ո րտ եղի՞ց

\րնկ

9 ես։ ա ստիճա նների

գիտեք

իմ

վրտ։

Երիտասարդի

ա ն ո ւ ն ը , — ա ստ //

նա

//

–" ՚

քնքշա

թ չ ա մ բ , — ո ՞ վ եք դ ո ւ ք ։ —

Չ գ ի տ ե մ ով եմ ե ս , — ա սա ց

զ ի ն վ ո ր ը ,– – բ ա յ// դ ի տե մ ,

թ ե ո վ ես դ ո ւ , և ո վ է ք ո մ ա յ ր ը , և ո վ ք ե ր են ք ո /. ղ բ ա //ւՆ ե ք ք ենձ

մոտիկ —

նստ իր,

Ոես,

Դ ու ի մ Մ ա ր կ ա ս

մինչև

որ հ ա ն գ ս տ ա ն ա մ ։

եղբորը ճ ա ն ա չո ՞ւմ ես։

—

— ա սա ց զ ի ն վ ո ր ը , — քո ե ղ բ ա յր ը ինձ կ յա ն ք աը՝

վ ե ց , տ վ ե ց ծ ն ն դ ա վ ա լր , ը ն տ ա ն ի ք ։ Ա ( ո , ճ ա ն ա չ ո ւ մ ե մ ն ր ա ն , նա նա և ի մ

ե ղ բ ա յ ր ն Է։

— Ո ՞ւր է Մ ա ր կ ո ւ ս ը , — հ ա ր ց ր ե ց

Ս եսը, — ին չո ՞ւ

նա

ձեզ

Հեա տուն չի վերա դ ա րձել։ —

Սես , — ասա ց զ ինվորլո նա աղջկան մի մ ա տ ա նի ե ր ­

կա ր եց, որ Մարկուս Մաքոքին >>1վել Էր ն ր ա ն ։ — Ս ս Մ ա րկա ս ե ղ բ ա յր ը ո ւ ղ ա ր կ ե ց : Բե ս

Ս ա ք ո ւ ի ն որ ո շ Ժ ա մ ա ն ա կ չ խ ո ս ե ց , տ պ ա

հա րցրեց.

՝— Մարկուսլ> մ ա հ ա ց ե ՞ լ է ։ — Նրա ձ ա յ ն ը խ ե ղ դ ո լ կ է ր ։ — Ս՛ չ , — ա ս ա ց

զ թ ն վ ս լ ւ ը , — Ս ես ,

ի ն ձ ; — Նա

հավատա

ա ղ ջ կ ա բ ե ր ա ն ը ։ — Նա չի մ ա հ ա ց ե ք ։

հա մբուրեց

Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո լ ի ն Փ ո ղ ո ց ո վ դ ե պ ի տ ա ն էր գ ա լ ի ս ։ Սեսր ր ն ՝ ղառաջ վա գեց նրա ն։

— Հ ո մ ե ր , — ր ա ց ա կ ա ն չ ե գ Սե •։ ր , — ն ա Մ ա ր կ ո ւ ս ի կ ո ղ մ ի ց է ե կ ե լ ։ Ն ր ա ն ք ը ն կ ե ր ն ե ր են ե ղ ե ր

նստ ա ծ է մեր աստիճանն ե ՝

րի վ ր ա ; — Ա ղ ի ( ք ր շ ո ւ ռ ե կ ա վ և վ ա ղ ե ր ղե ո լի տ ա ն ։ Հ ո մ ե ր Մ ա ք ո լ ի ն կ ա ն գ ն ե ց ու ն ա յ ե ր

— Դ ուք

Թ ոքի՞ն

ե ք , — հարցրեց

Թորի Ջոր ջին։ ն ա , — ես

կարձես

թե

ճ ա ն ա չ ե ց ի ձ ե զ , ե ր բ զ բ ո ս ա յ գ ո ւ մ խ ո ս ե ց ի ն ք , — նա մ ի պ ա հ չ ը ­ ա ս ա ց,— հեռա գիրը

ս ե ց, հետո

ա յս օր

կեսօրից

հետո

եկավ։

ի յ գ ր պ ա ն ո ւ ժ ն է ։ I՛ նչ ա ն ե ն ք ։

— Պատո՛ ր ա յդ հե ռ ա գի ր ը , Հ ո մ ե ր , — ա սա ց զեն

զին վ ո ր ը ,

հ ց ի ր * զ ա ճ ի շտ չ է , ճ ղ ի ր ա յ ն ։ Հոմերը

ղ լալ ա ն ի ր

հ ա )։ե ց

հեռա գիրը

ւատրներր ն.ա դ ր ե ց ղր ւգ ա ն ր ր ն դ մ ի յ տ

և ՛հղեց։

Ս ա ն ր կր -

սլահԼքՈլ հ ա մ ա ր ։

— Օգնիր, խ ն դ ր ո ւմ ե մ , — ա ս ա ց զ ի ն վ ո ր ը , — մի ա ս ի ն գ բ ­ նա նք տ ո ւ ն ։ Հոմեր

Մ ա քո ք ի ն

թեքվեց

դեպի

Թորի

Ջորջր,

դեպի

ա յն

ո ր ր ր , ո րը վ ե ր ջ ա պ ե ս դա ել էր իր տ ո ւ ն ը , ի ս կ զ ի ն վ ո ր ը գ ր կ ե ր ս ր ի չի

ո ւս ե ր ը

և դանդաղ

ոտքի

կանգնեց։

Մ յդ Ժ ա մ ա ն ա կ Հ ո մ ե ր ը ձ ա յ ն ը բ ա ր ձ ր ա ց ր ե ց ։ ն ր ա խ ո ս ք ե ր ի ե կ ա մ աքդ խ ո ս ք ե ր ը ա ս ե լ ո ւ ն ր ա ձ և ի մ ե ջ տ խ ր ո ւ թ յ ո ւ ն չ քլա ր.

— Մ ա յ լ ։ ի կ , — աո աղ Զ ինվո րը տուն է ե կ ե լ։

ն ա , — Սև ս,

Մ երե,

նվւսգեցե ք։

Սարի գ ա լ ո ւ ս տ մ ա ղ թ ե ց ե ք ն ր ա ն ։

նվագը սկսեց։

— Թ ող մի քի չ ա յս տ ե ղ

և լս ե մ , — ասաց ղ ի ն ֊

կ ”յ ն գ ն ե մ

վորը։

Հ ո մ ե ր Մա քոլին և Թոթի Զ որջը ո ւնկնդրում Լին եըաժըչ– ա ո ւ թ յո ւ ն ը , երկուսն էլ ժ պ տ ա լով, զի ն վ ո ր ը ՝ մ ե ղ մ վ շ տ ո վ , ցր րիչր ի ն չ ֊ ո ր եր ջա ն կո ւթ յա ն

գւյ ա ղ ո ւմ ո վ , որը դեռևս չէր կ ս/՝

րո ղան ում ը մ բ ռ ն ե լ ։ Մ երի Ա րենա ն ս կ ս ե ց ե ր գ ե լ, իոկ Ցուլիսիս Մ ա քոլին տնից դուրս

գա լով, բ ռ ն ե ց

զինվորի ձեռքը։ երբ

երգն

ա վ ա ր ՚ո վ ե ց ,

Մ ի ս ի ս Մ ա ք ո լ ի ն , Զ ե ս ր և Ա ե ր ի ն ե կ ա ն դ ես լի բ ո ւ ց դ ո ւ ռ ը ։ Մ ա / ր ը , կ ա ն գ ն ա ծ , ն ա յ ո ւ մ է ր ու ժ պ տ ո ւ մ ողջ մ ն ա ց ա ծ ի ր որդիներին, որոնցից ղ ի ն վ որի մ ի

կողմը,

յո ւր ա ք ա ն չյո ւր ը ա յն

զինվորի,

ո ր դ ո ւ ն , որն ա յ ժ մ մ ե ռ ա ծ է ր ։ ն ա

կանգնել

էր

երկու

ա նծա նոթ

որ ճ ա ն ա չ ե լ էր ի ր մ յ ո ւ ս ժ պ տ ա ց ե հ ա ս կ ա ց ա վ ։ ն՚ ւ ւ

ժ պ տ ա ց ն ա և զ ի ն վ ո ր ի ն ։ Մ որ ժ պ ի տ ը ո ւ ղ ղ վ ա ծ էր ն ր ա ն է որն ա յ ժ մ ի ր ո ր դ ի ն է ր ։ Նա ժ պ տ ա ց ա յ ն պ ե ս , կ ա ր ծ ե ս ե կ ո ղ ը Մ ա ր կ ո ւ ս ը լ ի ն ե ր ։ Զ ի ն վ ո ր ն ու ի ր ե ր կ ո ւ ե ղ բ ա յ ր ն ե ր ը դեպի

դուռը,

դեպ ի

տան

ջե ր մ ո ւթ յո ւն ն

ա ռա ջա ցա ն*

ու լ ո ւ յ ս ը ։

•I. Ղ ա \՝ւ։ւ .< ւսն

.

I Յէէւլիսիս

.

.

% Հոմեր

.

.

.

.

4 Աս

ծ ;ւր> /

6*

.

.

.

.

.

.

3 ^եռաղլօս տունը 5 Մ ու ր ո

.

.

.

.

.

ա շխ ա ր հ ը ի ն ձ պ ի տ ի ն ա խ ա ն ձ ի ճա նա պ ա րհով

.

Մ ի ե ր գ մ ի ս ա և ր Աը ո գ ա ն ի Հ ա մ ա ր

Մ եր ս եղա նի ն նե րկ ա

.

ե ղ ի ր , ով

.

.

2$

գնա , ես1 իմ

7 Եթե մ ի ծա ն ո ւցա գի ր գա $

1՚ յ

.

.

տ եր

.

է) Են շ –որ տ ե ղ , շրք ա պ ա տ ո ւ մ , ճ ա գ ա ր ն ե ր կա ա շխ ա ր հ ի պ ա տ մ ո ւ թ յո ւ ն

.

.

11 ձ ա ո . մ ա ր դ կ ա յի ն ր թ ի մ ա ս ի ն

.

.

1 0 մի՛ն

1 2 Ե ր կ ո ւ Հ ա ր յո ւ ր

ո ս տ ն յա ր դ

1։յ I՛ դ ե յա վ ա զ ր ր

1 3 Մ ււ։կ ւս ր գը ք ա ս տ վ ա ծ ի մ , թ ա կ ա ր դ ը

.

14 Միանա

.

.

.

13 Ա ն կյո ւնի տ ղքիկր /0

$Լ ղ նորիր տ ա ն

17 Ե րեր

.

. .

.

կ տ ա ՛նեմ

ղքւնվ որներ

.

Տ7

. .

.

.

. .

.

.

.

18 I) ի ս տ ե ր Ելա գ ա ն ը ւգ տ տ ե ր ա ղ մ ի մ ա ս ի ն

1 0 Ս ա տ րիկին՝ ս ի ր ո վ

.

.

.

.

2 0 Մա ձ ե ո դ ժ բ ա խ տ ո ւ թ յո ւ ն ն Լ , ոշ թ ե ի մ ը

Ա վ ե լի լա վ ա շ խ ա ր հ , տ վ ե /ի

2 2 է *։պ

լա յս չ ի ն ի

2 3 II Ա /՚Հ , է*թա րա

Ծ իրա նի ծա ռ ը

2 5 Ե ր ջա ն ի կ

եղիր,

>( մ ա ր դ ի կ

ք

.

.

. .

ե ր ջա ն ի կ

• .

•

13 7

.

14-1

եղիր

2 6 Ե չ ա ն ր ո ՚մ մ ի շ տ

վ ի շտ կ ւի ն ի

■

2 7 Աս լո ր

ոխ սղներր

.

Հրւս շտ լի

մի գնա

• .

•

28 Հ ա ն ր ա յի ն գր ա դ ա ր ա նո ւմ

.

2 9 Դա սա խ ոսա կա ն ա կումբու մ

.

3 0 ԲՍահել հ յո ւր ա ս ե ն յա կ ն ե ր ո ւմ 31 Պարոն մ ա ր դ -մ ե ք ե ն ա ն

.

. ,

.

.

.

.

.

.

3 3 Մ ա րկուսի նա մա կը իր ե ղ բ ա յր

Հո մ ե ր ի ն

.

.

.

*

.

.

.

.

.

էՕՏ .

. .

. .

.

. .

10յ

.

.

. .

.

.

.

.

. .

.

.

.

. .

.

.

34 Հ ա մ բ ո ւր ո ւմ ե մ

.

. .

3 2 Թ և եր դ , տ եր, մ ե զ ա պ ա վեն

3 5 Ա ռ յո ւծ ի ծ ի ծ ա ղ ը

.

. .

Ւ/(1

.

2 00

.

.

.

.

.

.

3 0 Ծ ա ռերն ու որթա տ ունկերը 3 7 Ւթաքա է ի մ Ւթա քա

.

.

//

.

.

.

.

.

3 8 Սերն ա նմա հ է , ա տ ելո ւթ յո ւնը մ ա հա նում է ա մեն բա զե 3 9 ՚Է ա խ ճ ա նն ու ս կ ի զբը

.

.

.

.

.

Խ մ բ ա գ ի ր ՝ 1ս. *1՝ա շա նՏց Նկա րիչ* Ա ն . Գա սպ ա րյա ն Դեղ* խ մ բա գիր՝՝

Ո1. ^ եյյոա յա ն

Տ ե խ * խ մ բ ա գ ի ր ՝ Օն. Փւ«ն|ւ1|յան % Լ երստ ուգող ս ր բ ա գ ր ի չ

Պ ա տ վեր 3 8 ։

Ա.

Տ ի ր ա ժ 40 0 00 ( Ա 000–

Հ ա ն ձ ն վ ա ծ է ա ր տ ա դ ր ո ւ թ յա ն

1958 թ •:

Ս տ ո ր ա դ ր վ ա ծ է տ պ ա գ ր ո ւ թ յա ն 1 4 . \ \ \ 1 9 5 9 թ * * Թ ո։ ղթ՛ ՏՀ^ՀէՕՏ

Տ պ ա գ » 10

մ ա ճ/ » =

1 3 ք 12 ս լ ա յ մ .

մամ–՝–

Հ ր ա տ , մ ա մ • 1 0 , 4 –ր 1 ն ե ր դ * * Տ պ ա գ ր վ ա ծ է մ ա տ ր ի ց ա յի ց ։ Դ ի ն ր * 4 ո * 0 5 կ,1 ՀՍՍՌ Ն ուլտ ուրա յի մ ի նի սա ր ո ւթ յա ն Հր ա տ ա ր ա կչո ւթ յո ւններ ի և ոլո լի գր ա ֆ արդ յո ւն ա բ ե ր ո ւթ յա ն Դ լխ ա վոր վա րչութ յուն Պ ո լի գ րա ֆ կո մ ր ի նա տ , Ե րևա ն, Տ ե ր յա ն 9 1 ։

40 000

Ա մերիկա հա յ գրող Վ ի լյա մ I)ա րոյա նի անունր հայւոնի 1է ա մբողջ աշ խ ա րհում։ նա հա մա րվում է Ա մ երիկա յի լա վ ա գո ւյն գր ողներից մ եկ ը , որն իր պարզ

ու թ եթ և

ոճով, հումա նիստ ա կա ն փ իլի սո փ ա յո ւթ յա մբ

նվա ճել է

միլիոնա վոր ընթերցողներիէ ((Մ ա րդկա յին կա տ ա կերգութ յուն» –ը Վ* Սա րոյա նի ա յն վեպ երից է, որը ա ռա վել մ ե ծ հա մ բա վ բ ե ր ե ց հեղինա կին։ Վ իպ ա կում նկա րա գրվա ծ I՝; Մ իա ց­ յա լ Նահա նգների փոքր քա ղա քներից

մեկի հասարակ մա րդկա նց կյա նքը ՝

^Ր Խ ,ոՐԴ հա մա շխ ա րհա յին պ ա տ երա զմի մա մա նա կ։

8«յւհյա «^ըյւօտ ք^տ շւա ւ «օ)Ա5,ււ,«*ւ» (Ւ 1 յ

Ջ բ ս յա շ ւ ա ս

ո Յ ե ււ(6 )

Ճ բ « 3 « օ « օ 6 ր օ շ յք Ջ Յ թ շ ւ ՝8 6 ։ա 0 6 « 3 /;Ջ 1 է ՚յ ւ ե ւ ՚ւ ւ ւ օ

(ճՏո6րբՅւ) ՏբտտՅՈ, 1959

Մեր նպատակն է հասարակության մեջ բարձրացնել սերը դեպի ընթերցանությունը, առաջացնել հետաքրքրություն դեպի դասական և արդի գրականությանը, և կոտրել այն կարծրատիպը, թե այսօրվա հայ իրականության մեջ ընթերցողներ չկան:

Գիրքը լուսապատճենվել և համացանցում է տեղադրվել Գրքամոլ Նախաձեռնության կողմից: Բոլորիդ կողմից սիրված «Գրքամոլ»-ը ձեռնամուխ է եղել մի նախաձեռնության, որի նպատակն է համացանցում էլեկտրոնային տարբերակով տեղադրել բոլոր այն գրքերը, որոնք սիրված են հայ ընթերցասերների կողմից և ցանկանում են դրանք ընթերցել նաև էլեկտրոնային

տարբերակով:

Ժամանակի

ընթացքում

մեր

կողմից

համացանցում

կտեղադրվեն բոլոր այն գրքերը, որոնք մինչ այս ձեզ համար եղել են դժվար ձեռքբերելի: «Գրքամոլ»-ը , ունենալով իր ուրույն տեղը համացանցում, իր առջև նպատակ է դրել

հասարակության

մեջ

բարձրացնել

սերը

դեպի

ընթերցանությունը,

առաջացնել

հետաքրքրություն դեպի դասական և արդի գրականությանը, և կոտրել բոլոր այն կարծրատիպերը, թե այսօրվա հայ իրականության մեջ ընթերցողներ չկան:

Սիրելի՛ ընթերցողներ, մենք շատ ուրախ կլինենք, եթե կլինեն մարդիկ, ովքեր կցանկանան օգնել մեզ այս հանրօգուտ գործում: Էլեկտրոնային գրքերի պատրաստման և

մեր կայքում դրանք տեղադրելու հարցում մենք չունենք որևէ շահ և չենք չհետապնդում որևէ եկամուտ, բացի հայ և արտասահմանյան գրականությունը հայ ընթերցասերներին հասանելի դարձնելուց, և մենք բաց ենք բոլոր նվիրյալ ու օգնել ցանկացող մարդկանց համար: Եթե դուք ունեք լուսապատճենահանման սարքեր, և ուզում եք միանալ մեր կողմից ձեռնարկվող գործին, ապա գրեք մեզ [email protected] էլ. հասցեով: Շնորհակալություն, որ հետևում եք մեզ: Ցանկանում ենք բոլորիդ հաճելի ընթերցանություն:

Գրքամոլ Նախաձեռնություն 2017 © Grqamol. All Rights Reserved. URL: www.grqamol.am, e-mail: [email protected]

Since 2012 © Grqamol. All Rights Reserved. URL: www.grqamol.am, e-mail: [email protected]