Ուր է իմ պանիրը
- Լեզու:
- Հայերեն
- Առարկա:
- Գրականություն
- Տարեթիվ:
- 2026
- ≈ %d րոպե ընթերցանություն:
- ≈ 77 րոպե ընթերցանություն
ELIB.AM
ԷԼԵԿՏՐՈՆԱՅԻՆ ԳՐԱԴԱՐԱՆ
---
Սպենսեր Ջոնսոն
Ո՞ւր է իմ պանիրը
ԷԴԻԹ ՊՐԻՆՏ հրատարակչություն EDIT PRINT Publishing House
Երևան
---
ՀՏԴ 159.9 ԳՄԴ 88
Ջոնսոն Սպենսեր
Ո՞ւր է իմ պանիրը Ս. Ջոնսոն Էդիթ Պրինտ, 2015 7. էջ.
ISBN 978-9939-52-910-3
© Edit Print 2015
© 1998, 2002 by Spencer Johnson, M.D.
This edition is published in arrangement with G.P. Putnam's Sons, a division of Penguin Random House.
---
«Ո՞ւր է իմ պանիրը» պատմության ֆենոմենը
«Ո՞ւր է իմ պանիրը» պատմությունը ստեղծել է դոկտոր Սպենսեր Ջոնսոնը` կյանքի բարդ փոփոխություններից մեկը հաղթահարելու նպատակով։
Երբ ընկերները նկատում էին, թե ինչքան էր նրա կյանքը բարելավվել, և հարցնում էին պատճառը, նա պատմում էր իր «Պանրի» պատմությունը։ Նրանցից մի քանիսը տարիներ անց ասում էին, թե որքան է այդ պատմությունն օգնել իրենց պահպանել հումորի զգացումը, փոխվել և իրենց համար ինչ-որ ավելի լավ բան ձեռք բերել։ Նրա «Մենեջեր` մեկ վայրկյանով» գրքի համահեղինակ Քեն Բլանչարդը հորդորեց Սպենսեր Ջոնսոնին վերջապես այդ պատմությունը հրա- տարակել, որպեսզի այն շատերին հասու լինի։
Գիրքը հրատարակվեց պատմության ստեղծումից երկու տասնամյակ անց։ Այն շուտով դարձավ թիվ 1 բեստսելլերը. 1 միլիոն տպաքանակ` առաջին 16 ամիսների ընթացքում և ավելի քան 21 միլիոն տպաքանակ` հաջորդ հինգ տարիներին: 2005թ. «Ամազոն» կայքը (Amazon.com) հաղորդեց, որ «Ո՞ւր է իմ պանիրը» բոլոր ժամանակների իրենց ամենալավ վաճառված գիրքն է։
Մարդիկ հայտնում էին, որ այն, ինչ հայտնաբերել են այս պատմության մեջ, բարելավել է իրենց կարիերան, բիզնեսը, առողջությունը և ամուսնական կյանքը: Պանրի պատմությունը ուղի է հարթել տներ, ընկերություններ, դպրոցներ, եկեղեցիներ, զինվորական հաստատություններ և մարզական ակումբներ։ Այն տարածվել է ողջ աշխարհով, թարգմանվել բազմաթիվ օտար լեզուներով, ունի համա- մարդկային պատգամ:
---
Քննադատները, մյուս կողմից, չեն հասկանում, թե պետ կարող էին այդքան շատ մարդիկ այն այդչափ ժեքավոր համարել։ Նրանք ասում են, թե պատմությունն • մեքն պարզ է, որ երեխան էլ կարող է հասկանալ, և որ այն populi վիրավորում է իրենց մտավոր կարողությունը, քանի որ այն արզապես ակնհայտ ողջախոհություն է: Պատմությունը րաց ոչինչ չի տալիս։ Ոմանք անգամ վախ են տածում, . պատմությունը ենթադրում է, որ ամեն փոփոխություն լավ է և մարդիկ պետք է առանց մտածելու հարմարվեն
անհրաժեշտ փոփոխություններին` պարտադրված րիշների կողմից, չնայած պատմության մեջ նման բան չկա:
וה
Հեղինակը մեկնաբանել է. որ և՛ երկրպագուները, և՛ քննադատները ճիշտ են իրենց տեսանկյունից։ «Ո՞ւր է իմ պանիրը» պատմության արժեքը ոչ թե նրանում կատարվող իրադարձությունների մեջ է, այլ՝ թե ինչպես եք այն մեկնա- բանում և կիրառում ձեր կյանքում:
Հուսով ենք, որ դուք «Ո՞ւր է իմ պանիրը» պատմությունը այնպես կմեկնաբանեք և կգործածեք ձեր կյանքում, որ այն կօգնի ձեզ գտնել և վայելել այն «Նոր Պանիրը», որին դուք արժանի եք:
---
«Ո՞ւր է իմ պանիրը»
«Ժամանակ առ ժամանակ մի գիրք է ի հայտ գալիս, որը դուռ է բացում դեպի ապագա: Այս գիրքը այդ ազդեցությունն է ունեցել ինձ վրա»:
Դեյվիդ Ա. Հինան, խորհրդի անդամ, «Փիթեր Ֆ. Դրաքեր» մենեջմենթի կենտրոն
«Այս գիրքը կարդալուց անմիջապես հետո ես օրի- նակներ պատվիրեցի, որպեսզի այն մեր ընկերության աշխատակիցներին օգնի ճիշտ վարվել փոփոխությունների դեպքում, որոնց հետ անդադար առերեսվում ենք թե՛ փոփոխվող թիմերում աշխատելիս, թե նոր շուկաներ զարգացնելիս»:
Ջոան Բանքս, արտադրողականության
արդյունավետության մասնագետ, «Ուըրլփուլ» ընկերություն
«Պատկերացնում եմ, թե ինչպես եմ այս հիանալի պատմությունը կարդում թոռներիս և երեխաներիս համար մեր ընտանեկան սենյակում՝ տաք բուխարու մոտ, և թե ինչպես են նրանք դասեր քաղում դրանից»։
Ուեյն Ուոշեր, լեյտենանտ-գնդապետ,
Ավիացիոն գիտական կենտրոն, «Փաթերսոն»
ռազմաօդային ուժերի բազա
---
Դոկտոր Ջոնսոնի գրավիչ պատկերները և լեզուն քեզ տալիս են փոփոխությունը տնօրինելու սկզբունքորեն միավոր և տպավորիչ բանաձև»:
Ալբերտ Ջ. Սայմոն, նախագահ, «Ռոչեստեր» տեխնիկական գիտությունների ինստիտուտ
«Այս գիրքը եզակի է Սպենսեր Ջոնսոնի յուրօրինակ ներըմբռնումների և պատմելաոճի շնորհիվ։ Յուրաքան- յուրը, ով ցանկանում է այս փոփոխվող ժամանակներում կողմնորոշվել, կարող է կարդալ և արագ հասկանալ»։
և
Ռենդի Հարիս, նախկին փոխնախագահ,
«Մերիլ Լինչ ինտերնացիոնալ»
«Այս գիրքը պարզ, հասկանալի ճանապարհային քարտեզ է մեզ համար, որը կարող ենք օգտագործել փոփոխությունների հետ առնչվող մեր անհատական հանգամանքներում»:
Մայքլ Մորլի, ավագ փոխնախագահ, «Իսթման կոդակ»
«Այս հիասքանչ գիրքը մեծ առավելություն կտա ցանկացած մարդուն կամ խմբին, ով կկիրառի դրա դասերը»:
Ջոն Ա. Լոպիանո, ավագ փոխնախագահ,
«Քսերոքս» ընկերություն
Ը
---
Ո՞ւր է իմ պանիրը
Աշխատանքում և անձնական կյանքում փոփոխություն մտցնելու հիանալի միջոց
Սպենսեր Ջոնսոն
---
Նվիրում եմ իմ ընկերոջը միլիսոփայական գիտու- նների դոկտոր Քեննեթ Բլանչարդին, ում խանդավա- ւթյունն այս պատմության նկատմամբ ինձ ոգևորեց րելու այս գիրքը և ում օգնությամբ այն հասու դարձավ շատերին:
---
Մկների և մարդկանց լավագույն ծրագրերը հաճախ շեղվում են ուղուց:
Ռոբերտ Բըրնս
Կյանքը ուղիղ և դյուրին միջանցք չէ,
որի երկայնքով մենք ճամփորդում ենք ազատ ու անարգել.
այն ոլորաններով լի լաբիրինթոս է,
որի մեջ պետք է փնտրենք մեր ուղին,
մոլորված ու շփոթված,
նորից ու նորից կանգնելով փակուղու առջև։
Սակայն միշտ էլ, եթե մենք հավատ ունենանք, մի դուռ կբացվի մեր դիմաց,
թերևս ոչ այն, որը մտածել էինք, այլ այն, որը, վերջին հաշվով, լավը կլինի մեզ համար։
Ա. Ջ. Կրոնին
---
Ո՞ւր է իմ պանիրը
Բովանդակություն
Մեր առանձնահատուկ կողմերը Պատմության նախապատմությունը գրված Քենեթ Բլանչարդի կողմից: Հանդիպում...
Ո՞ւր է իմ պանիրը։ Պատմությունը Չորս հերոսները
Պանիր գտնելը Պանիր չկա
Մկները։ Հոտառուն ու Վազկանը Փոքրիկ մարդիկ: Հըմն ու Գրմո Վերադարձ Լաբիրինթոս Վախի հաղթահարումը
Արկածը վայելելը
Պանրի հետևից գնալը
Պատի վրայի գրությունը
Նոր Պանիր փորձելը
Փոփոխությունը վայելելը
Քննարկում. նույն օրը` ավելի ուշ.
Կիրառեք «Ո՞ւր է իմ պանիրը» պատմությունը ձեր
կազմակերպությունում...
---
Մեր առանձնահատուկ կողմերը
Պարզը և Բարդը
Պատմության մեջ նկարագրված չորս երևակայական հերոսները՝ մկները` Հոտառուն ու Վազկանը, և Փոքրիկ մարդիկ՝ Հըմն ու Գըմը, միտված են ներկայացնել մեր պարզ և բարդ կողմերը` անկախ տարիքից, սեռից, ռասայից կամ ազգությունից:
Երբեմն մենք կարող ենք մեզ պահել ինչպես Հոտառուն,
Ով շուտ է առնում փոփոխության հոտը, կամ Վազկանը,
Ով արագ մղվում է գործողության, կամ
Հըմը,
Ով մերժում և դիմադրում է փոփոխությանը, քանի որ վախենում է, որ այն ինչ-որ ավելի վատ բանի կտանի, կամ Գըմը,
Ով ժամանակին սովորում է հարմարվել, երբ տեսնում է, որ փոխվելը կարող է բերել ավելի լավ բանի։
Մեր որ հատկանիշներն էլ որոշենք օգտագործել` մենք բոլորս մի ընդհանուր շարժառիթունենք, այն է` Լաբիրինթոսի մեջ մեր ուղին գտնելու և փոփոխվող ժամանակներում հաջողության հասնելու անհրաժեշտությունը:
1 Հոտառու – հոտ առնող, սուր հոտառություն ունեցող, բնագրում` sniff
(այս և հետագա ծանոթագրությունները թարզմանչինն են)։
2 Վազկան – լավ վազող, արագագնաց (բնագրում` scurry):
3 Հրմ ու Գըմ բնագիր տեքստում հերոսների անուններն են` Hem and Haw, որը նշանակում է տատանվել, երկմտել, երկար քննարկել և գործողության չդիմել: Նպատակահարմար գտանք հայերեն թարգմանության մեջ անունները վերցնել պասիվության իմաստ ունեցող «ո՛չ հըմ, ո՛չ գըմ» արտահայտությունից։
---
Այս պատմության նախապատմությունը
Պատմում է փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր Քեննեթ Բլանչարդը
Մեծ հուզմունք և ոգևորություն եմ ապրում, որ պետք է պատմեմ «Ո՞ւր է իմ պանիրը» պատմության «նախապատմությունը», ինչը նշանակում է, որ պատմու- թյունն այժմ գրի է առնվել և հասանելի է բոլորիս` այն կարդալու, վայելելու և այլոց առաջարկելու համար:
Այս պահին ես սպասել եմ այն ժամանակվանից, երբ տարիներ առաջ առաջին անգամ Սպենսեր Ջոնսոնը պատմեց «Պանրի» հիանալի պատմությունը, մինչ կգրեինք 1. համատեղ «Մենեջեր ՝ մեկ վայրկյանով» գիրքը: Հիշում եմ, րդ այն ժամանակ մտածեցի, թե ինչ լավն էր պատմությունը և որքան օգտակար կլիներ ինձ:
«Ուրէիմ պանիրը» պատմություն է փոփոխությունների մասին որի գործողությունները ծավալվում են լաբիրինթոսի մեջ, որտեղ չորս զվարճալի հերոսներ փնտրում են «Պանիր». պանիրը խորհրդանշում է այն, ինչ մենք ցանկանում ենք ունենալ կյանքում լինի դա աշխատանք, հարաբերու- թյուններ, փող, մեծ տուն, ազատություն, առողջություն, ճանաչում, հոգեկան խաղաղություն թե սիրած զբաղմունք:
Մեզանից յուրաքանչյուրն ունի իր պատկերացումը, թե ինչն է իր համար այդ Պանիրը, և մենք հետամուտ ենք լինում այն ձեռք բերելուն, քանի որ հավատում ենք, որ այն է մեզ երջանկացնելու: Եթե մենք ձեռք ենք բերում այն, հաճախ չափազանց կապվում ենք դրան: Եվ եթե կորցնում ենք, ապա դա կարող է մեծ ցավ պատճառել:
«Լաբիրինթոսը» պատմության մեջ խորհրդանշում է այն վայրը, որտեղ դուք անցկացնում եք ձեր ժամանակը` փնտրելով այն, ինչ ուզում եք ունենալ։ Դա կարող է լինել կազմակերպությունը, որտեղ աշխատում եք, համայնքը,
---
որտեղ ապրում եք, կամ հարաբերությունները, որ ունեք ձեր կյանքում:
և
Աշխարհով մեկ ունեցած իմ զեկույցների ժամանակ ես պատմում եմ «Պանրի» պատմությունը և հաճախ ավելի ուշ լսում եմ մարդկանցից, թե ինչ մեծ փոփոխություն է այն մտցրել իրենց կյանքում։
Հավատում եք թե ոչ, սակայն այս փոքրիկ պատմու- թյունը փրկել է կարիերաներ, ամուսնություններ և կյանքեր։
Նման մի իրական կյանքի օրինակ է Չարլի Ջոունսի մասին պատմությունը։ Չարլի Ջոունսը NBC հեռուստաընկերության հարգված լրագրող է, որը խոստովանեց, թե «Ո՞ւր է իմ պանիրը» պատմությունը փրկել է իր կարիերան: - Հեռուստալրագրողի իր աշխատանքն առանձնահատուկ է, սակայն սկզբունքները, որոնք նա սովորեց, կարող են կիրառվել յուրաքանչյուրի կողմից։
Ահա թե ինչ պատահեց Չարլին մեծ լրագրողական աշխատանք էր կատարում՝ օլիմպիական խաղերին վարելով թեթև աթլետիկայի խաղերը, սակայն նա զարմացավ և տխրեց, երբ տնօրինությունից տեղեկացավ, որ հաջորդ օլիմպիական խաղերին այլևս չի լուսաբանելու թեթև աթլետիկայի խաղերը, այլ վարելու է լողի և ջրացատկի հաղորդումները:
Չարլին հիասթափված էր, որովհետև այս մարզա- ձևերից նույնքան լավ գլուխ չէր հանում: Նա իրեն զգում էր չգնահատված և կարծում էր, որ իր հետ անարդարացի են վարվել։ Վրդովվում էր, և դա սկսում էր ազդել այն ամենին, ինչ անում էր։
Այնուհետև նա լսեց «Ո՞ւր է իմ պանիրը» պատմությունը, որից հետո, ինչպես ինքն էր ասում, սկսեց ծիծաղել իր վրա և փոխեց մոտեցումը: Նա հասկացավ, որ իր ղեկավարը պարզապես «տեղափոխել էր իր Պանիրը»: Այսպիսով, Չարլին ընտելացավ այդ մտքին, գիտելիքներ ձեռք բերեց երկու նոր մարզաձևերի մասին և այդ ընթացքում բացահայտեց, որ
---
եւ որ նոր բան անելը երիտասարդացնում էր իրեն։
Շատ չանցած` ղեկավարը գնահատեց նրա նոր մոտե- ներն ու եռանդը, և շուտով նա ավելի լավ հանձնա- րարություններ ստացավ: Չարլին ավելի մեծ հաջողու- թյունների հասավ, քան երբևէ, իսկ ավելի ուշ նրան վստահեցին ամերիկյան ֆուտբոլի լուսաբանումները, և նա ճանաչվեց լավագույն հեռուստալրագրողներից։
Սա միայն մեկն է այն բոլոր մարդկանց իրական կյանքի պատմություններից, ում վրա աշխատանքի կամ սիրո հարցերում դրական ազդեցություն է ունեցել «Ո՞ւր է իմ պանիրը» պատմությունը:
Ես այնքան մեծ վստահություն ունեմ «Ո՞ւր է իմ պա- նիրը» պատմության ներգործությսւն նկատմամբ, որ վերջերս iեր ընկերությունում աշխատող բոլոր մարդկանց (ավելի կան 200 հոգի) բաժանեցի նախնական հրատարակության նմուշի օրինակներ։ Ինչո՞ւ։
Որովհետև ինչպես ցանկացած ընկերություն, որն ուզում է ոչ միայն գոյատևել ապագայում, այլև մնալ մրցունակ մեր ընկերությունը (Blanchard Training and lDevelopment) ևս անընդհատ փոխում է գործելակերպը: Մեր «Պանիրը» շարունակ տեղափոխում են: Անցյալում եթե մենք կգերադասեինք հավատարիմ աշխատողներ ունենալ, ապա այսօր մենք ճկուն մարդկանց կարիքն ունենք, ովքեր չեն կառչում հին աշխստաոճից:
Եվ, այնուամենայնիվ, հասկանալի է, որ «ալեծուփ ջրում ապրելը» (այսինքն կյանքում կամ աշխատանքի մեջ անընդհատ տեղի ունեցող փոփոխությունները) կարող է լարվածություն առաջացնել, քանի դեռ մարդիկ չեն վերանայել իրենց մոտեցումը փոփոխություններին։ Մուտք գործենք Պանրի պատմության մեջ:
Երբ ասում էի մարդկանց այս պատմության մասին, և նրանք կարդում էին, ակնհայտ էր, թե ինչպես էին սկսում ազատագրվել բացասական էներգիայից։ Աշխատակազմի
---
բոլոր անդամները մեկը մյուսի հետևից ջանք չէին խնայում շնորհակալություն հայտնելու ինձ գրքի համար և խոստովանում էին, թե որքան օգտակար է այն եղել իրենց` արդեն դիտարկելով մեր ընկերությունում կատարվող փոփոխությունները այլ լույսի ներքո: Հավատացեք՝ այս համառոտ առակը կարդալը քիչ ժամանակ կխլի, սակայն կարող է շատ խոր ազդեցություն ունենալ:
Գրքույկը բաղկացած է երեք մասից։ Առաջին մասը կոչվում է «Հանդիպում». նախկին դասընկերների մի խումբ հանդիպման ժամանակ խոսում է այն մասին, թե ինչպես վարվել կյանքում տեղի ունեցող փոփոխությունների հետ: Երկրորդ մասը «Ո՞ւր է իմ պանիրը» պատմությունն է` գրքի հիմնական մասը։
Պատմության մեջ կտեսնեք, որ երկու մկներն ավելի լավ են կողմնորոշվում, երբ հանդիպում են փոփոխությունների, որովհետև նրանք հարցերին պարզ են նայում, մինչդեռ երկու Փոքրիկ մարդկանց խրթին մտածելակերպը և մարդկային զգացմունքները բարդացնում են ամեն ինչ: Սա չի նշանակում, թե մկներն ավելի խելացի են։ Մենք բոլորս գիտենք, որ մարդիկ ավելի խելացի են, քան մկները։ Այդուհանդերձ, երբ դիտարկեք չորս հերոսների վարքը և հասկանաք, որ և մկները, և՛ Փոքրիկ մարդիկ ներկայացնում են մեզ՝ մեր պարզ և բարդ կողմերը, կտեսնեք, որ փոփոխությունների դեպքում մեր օգտին է աշխատում մեր պարզ կողմը:
Երրորդ մասը կոչվում է «Քննարկում». մարդիկ քննարկում են, թե գիրքն ինչ նշանակություն է ունեցել իրենց համար, և ինչպես են պատրաստվում այն օգտագործել իրենց աշխատանքում և կյանքում։
Գիրքը կարդալիս` որոշ ընթերցողներ նախընտրել են կանգ առնել բուն պատմության ավարտին` առանց կարդալու վերջին` «Քննարկում» մասը, և ինքնուրույն մեկնաբանել պատմության իմաստը։ Մյուսները հաճույքով են կարդացել «Քննարկում» մասը, քանի որ այն խթանել է իրենց միտքը`
---
ասկանալու, թե ինչպես կարելի է կիրառել իրենց կյանքի ավիակներում այն, ինչ սովորեցին:
Բոլորը գիտեն, որ ամեն փոփոխություն չէ, որ լավ է կամ՝ ժամ անհրաժեշտ: Սակայն, ապրելով մի աշխարհում, որն անընդհատ փոփոխվում է, մեզ համար օգտակար է սովորել հարարվել փոփոխություններին և ունենալ մի նոր` ավելի վ իրականություն:
Հուսով եմ` ամեն անգամ, երբ կարդաք «Ո՞ւր է իմ պանիրը», դուք մի որևէ նոր և օգտակար բան կգտնեք նրա մեջ, ինչպես ես, ինչը ձեզ կօգնի ճիշտ կողմնորոշվել փոփոխությունների պարագայում և հաջողություն կբերի` անկախ այն բանից, թե ինչպիսի հաջողության եք ձգտում:
Հուսով եմ, որ այն, ինչ կքաղեք այս պատմությունից, ձեզ բավականություն կպատճառի։ Ամենայն բարիք ձեզ և րշեք «Գնացեք ձեր Պանրի հետևից»:
Քեն Բլանչարդ
Սան Դիեգո, Կալիֆորնիա
---
Հանդիպում
Մի արևոտ կիրակի Չիկագոյում մի խումբ նախկին դասընկերներ հավաքվել էին ճաշելու նախորդ օրը դասարանի հանդիպման երեկոյին մասնակցելուց հետո: Նրանք ավելին էին ուզում լսել միմյանց կյանքի մասին։ Մի լավ կատակելուց և ճաշելուց հետո հետաքրքիր խոսա- կցության բռնվեցին։
ասաց.
և
Անջելան, ով դասարանի հեղինակություններից էր,
Ինչ խոսք, կյանքն այլ կերպ ընթացավ, քան ես դպրո- ցում էի պատկերացնում: Շատ բան է փոխվել։
Այդպես է,- արձագանքեց Նաթանը։
Բոլորը գիտեին, որ նա զբաղվում էր ընտանեկան բիզնեսով, և, ինչ նրանք հիշում էին, այն գործում էր անխափան և տեղական համայնքի անբաժան մասն էր դարձել։ Այդ իսկ պատճառով դասընկերները զարմացան, երբ նա մտահոգ ձայնով խոսեց։ Նաթանը հարցրեց.
Իսկ նկատե՞լ եք, որ մենք չենք ցանկանում փոխվել այն դեպքում, երբ շուրջը շատ բան է փոխվում։
Կառլոսն ասաց.
Կարծում եմ, մենք դիմադրում ենք փոփոխություն- ներին, որովհետև վախենում ենք դրանցից։
Կառլոս, դու ֆուտբոլային թիմի ավագն էիր,- ասաց Ջեսիկան,- երբեք չէի կարծում, թե քեզնից կլսեմ վախենալու մասին:
Բոլորը ծիծաղեցին, հետո մտածեցին - այն մասին, որ չնայած տարբեր ուղիներով էին գնացել, տնային աշխատանքներից մինչև ընկերություններ ղեկավարելը, սակայն համանման զգացողություններ ունեին։
Բոլորն էլ փորձում էին գլուխ հանել այն անսպասելի փոփոխություններից, որ վերջին տարիներին կատարվում էին իրենց հետ: Մեծ մասն ընդունեցին, որ չգիտեին մի լավ
---
երանակ, որով կարելի էր տնօրինել այդ փոփոխությունները: Հետո Մայքլն ասաց.
Մի ժամանակ ես էլ էի վախենում փոփոխությունից: էր մի նոր հնարավորություն էր ի հայտ գալիս մեր բիզնեսում, մենք չէինք իմանում, թե ինչ պետք է անել։ Այսպիսով, մենք ոչինչ չէինք փոխում և քիչ էր մնում կորցնեինք մեր գործը:
Այսինքն, նա շարունակեց,- այդպես էր, քանի դեռ մենք լսեցինք մի զվարճալի փոքրիկ պատմություն, որը փոխեց ամեն ինչ:
Այդ ինչպե՞ս,- հարցրեց Նաթանը:
Դե, այդ պատմությունը փոխեց իմ մոտեցումը փոփո- խությունների նկատմամբ, իսկ այնուհետև ամեն ինչ շատ արագ բարելավվեց աշխստանքիս և կյանքիս մեջ:
Սկզբում ինձ նյարդայնացնում էր պատմության չափազանց պարզությունը. այնպիսի տպավորություն էր, որ այն թերևս դպրոցում կարող էինք անցած լինել:
Հետո հասկացա, որ իրականում նյարդայնանում էի ինքս ինձ վրա այն բանի համար, որ խուսափում էի տեսնել ակնհայտը և փոփոխության առաջ կանգնելիս անել այն, ինչն արդյունավետ է։
Երբ գիտակցեցի, որ պատմության չորս հերոսները ներկայացնում էին իմ բնավորության գծերը, որոշեցի, թե ում նման եմ ուզում վարվել և փոխվեցի։
Այնուհետև փոխանցեցի այդ պատմությունը մեր ընկե- րության մի քանի աշխատողների, նրանք էլ մյուսներին, և շուտով մեր բիզնեսը բարգավաճեց որովհետև մենք սկսեցինք ավելի լավ հարմարվել փոփոխություններին։ Եվ, ինչպես իմ դեպքում, շատերը խոստովանում էին, որ այս պատմությունը կյանքում օգնել է իրենց։
Այդուհանդերձ, եղան մարդիկ, ովքեր ասացին, որ պատմությունն իրենց ոչինչ չտվեց։ Դրանք կա՛մ այն մարդիկ էին, ովքեր կարծում էին, որ գիտեն այդ դասերը և ապրում էին այդ կերպ, կամ, ավելի հաճախ, մարդիկ էին, ովքեր
---
կարծում էին, որ ամեն ինչ գիտեն և չէին ուզում սովորել։ Նրանց հասու չէր, թե ինչպես էին այդքան շատ մարդիկ օգուտ քաղում այս պատմությունից:
Երբ մեր ղեկավարներից մեկը, ով դժվար հարմարվող է, ասաց, որ պատմության վրա պետք չէ ժամանակ վատնել, մյուսները սկսեցին կատակել` ասելով, թե գիտեն պատմության որ հերոսն է նա՝ նկատի ունենալով այն մեկին, որը ոչ մի նոր բան չսովորեց և չփոխվեց։
Իսկ ի՞նչ պատմություն է դա,- հարցրեց Անջելան։
- Այն կոչվում է «Ո՞ւր է իմ Պանիրը»:
Հավաքվածները ծիծաղեցին։
- Ինձ այն արդեն դուր է գալիս,- ասաց Կառլոսը: - Կպատմե՞ս մեզ այդ պատմությունը։
Իհարկե,- պատասխանեց Մայքլը:- Մեծագույն հա- ճույքով. կարճ պատմություն է։ - Եվ նա սկսեց պատմել:
---
Ո՞ւր է իմ պանիրը. պատմությունը
Ժամանակին մի հեռավոր երկրում ապրում էին չորս ոքրիկ հերոսներ, որոնք վազվզում էին մի Լաբիրինթոսի մեջ ինտրելով պանիր, ուտում էին այն և իրենց երջանիկ էին զգում:
Նրանցից երկուսը կներ էին, որոնց անուններն էին Հոտառում Վազկան։ Մյուս երկուսը Փոքրիկ մարդիկ էին. այս էակները մկների նման փոքր էին, սակայն ունեին արդկային տեսք և մտածում էին մարդկանց նման: Նրանց Անուններն էին Հրմ ու Գըմ:
Քանի որ չափերով շատ փոքր էին, դժվար էր նկատել, րիչով էին այդ չորսը զբաղվում, րայց բավական մոտիկից որսնց հետևելու դեպքում, կարելի էր անչափ հետաքրքիր բաներ բացահայտել
Ամեն օր մկները և Փոքրիկ մարդիկ իրենց ժամանակն անցն էին կացնում Լաբիրինթոսում` յուրաքանչյուրը փնտրելով իր առանձնահատուկ պանիրը:
Մկները` Հոտառուն ու Վազկանը, որ ունեին ուղեղի պարզ կառուցվածք և սուր բնազդներ, փնտրում էին իրենց սիրած չոր պանիրը, ինչը սովորաբար սիրում են մկները:
Երկու Փոքրիկ մարդիկ` Հըմն ու Գըմը, ունեին ուղեղի բարդ կառուցվածք - ցված շատ համոզմունքներով և զգացմունքներով։ Նրանք փնտրում էին շատ տարբեր` մեծատառ Պ-ով Պանրի` տեսակ. համարում էին, որ այն իրենց երջանկություն և հաջողություն է պարգևում։
և
Որքան էլ որ տարբեր էին մկները և Փոքրիկ մարդիկ,
4. 5 «Փոքրիկ մարդիկ• ի համապատասխան տեղերում «Պանիր» բառերի մեծատառով ընդգծումը պահպանվել է ըստ բնագրի
---
նրանք մի ընդհանուր բան ունեին. ամեն առավոտ հագնում էին իրենց վազքի համար նախատեսված հագուստը և կոշիկները, դուրս էին գալիս իրենց տնակներիցև ներխուժում էին Լաբիրինթոս՝ ամեն մեկը փնտրելով իր նախընտրած պանիրը։
Լաբիրինթոսն ուներ միջանցքներ և սենյակներ, որոնցից որոշներում կարելի էր գտնել համեղ պանիր: Սակայն այստեղ կային նաև մութ անկյուններ և փակուղիներ, որ ոչ մի տեղ չէին տանում։ Հեշտ էր այստեղ մոլորվելը։
Այդուհանդերձ, նրանց համար, ովքեր գտնում էին ճանապարհը, Լաբիրինթոսը բացում էր գաղտնիքներ, որոնք ավելի լավ կյանք էին պարգևում նրանց:
Մկները՝ Հոտառուն և Վազկանը, կիրառում էին պանիր գտնելու «փորձել-սխալվել» պարզ մեթոդը: Նրանք վազում էին մի միջանցքով և երբ հայտնաբերում էին, որ այն դատարկ է, վազում էին դեպի մյուսը: Մտքում պահելով այն միջանցքները, որտեղ պանիր չկար՝ նրանք արագորեն գնում էին դեպի նոր տարածքներ։
Օգտագործելով իր սուր հոտառությունը՝ Հոտառուն գուշակում էր պանրի գտնվելու ուղղությունը, իսկ Վազկանն արագորեն առաջ էր վազում։ Նրանք մոլորվում էին, ինչպես և սպասելի էր, գնում էին սխալ ուղղությամբ և հաճախ բախվում պատերին: Սակայն որոշ ժամանակ անց նորից գտնում էին ճիշտ ուղին։
Փոքրիկ մարդիկ` Հըմն ու Գըմը, մկների պես, օգտագործում էին մտածելու և անցյալի փորձառություն- ներից դաս քաղելու ունակությունը։ Ինչևէ, նրանք հույսը դնում էին իրենց բարդ մտածողության վրա` պանիր գտնելու ավելի խելացի մեթոդներ զարգացնելու համար:
Երբեմն դա նրանց հաջողվում էր, բայց մնացած դեպքերում, մարդկային ուժեղ համոզմունքներն ու զգաց- մունքները սկսում էին իշխել և մթագնում իրերին պարզ
---
նայելու զգացողությունը: Այդպես Լաբիրինթոսի կյանքը դառնում էր մարտահրավեր և ավելի խճճված։
Այնուամենայնիվ, Հոտառուն, Վազկանը, Հըմն ու Գըմը բոլորն էլ յուրօրինակ ձևով գտան այն, ինչ փնտրում էին։ Մի օր յուրաքանչյուրը գտավ իր նախընտրած պանիրը միջանցքներից մեկի վերջում՝ «Պ» Պանրի կայանում:
Այդ բանից հետո, ամեն առավոտ մկները և Փոքրիկ մարդիկ հագնում էին վազքի հագուստները և շարժվում «Պ» Պանրի կայան։ Շատ չանցած նրանցից ամեն մեկը սահմանեց իր երթուղին:
Հոտառուն ու Վազկանը շարունակում էին ամեն առավոտ վաղ արթնանալ և արագ վազել Լաբիրինթոսով` միշտ շարժվելով միևնույն ուղիով:
Երբ մկները հասնում էին իրենց նպատակակետին, հանում էին վազքի կոշիկները, կապում էին իրար և կախում վզներից, որպեսզի հենց որ նորից դրանց կարիքն ունենային, ձեռքի տակ լինեին: Այնուհետև վայելում էին իրենց պանիրը: Սկզբում Հըմն ու Գըմը նույնպես ամեն առավոտ վազում էին դեպի «Պ» Պանրի կայան, որ ըմբոշխնեն համեղ պանրի նոր կտորները, որ սպասում էին իրենց։
Բայց որոշ ժամանակ անց Փոքրիկ մարդկանց օրա- կարգը փոխվեց:
Ամեն օր Հըմն ու Գըմը արթնանում էին մի փոքր ավելի ուշ, հագնվում էին մի փոքր ավելի դանդաղ և քայլում «Պ» Պանրի կայանի ուղղությամբ: Ի վերջո, նրանք արդեն գիտեին, թե որտեղ է գտնվում Պանիրը և ինչպես հասնել այդտեղ։ և
Նրանք պատկերացում չունեին, թե որտեղից էր Պանիրը հայտնվում այդտեղ կամ ով էր այն դնում։ Նրանք պարզապես ենթադրում էին, որ այն կլինի նույն տեղում:
Ամեն առավոտ գալով «Պ» Պանրի կայան, Հըմն ու Գըմը տեղավորվում էին այնտեղ և զգում իրենց ինչպես տանը։
---
Նրանք կախում էին իրենց վազքի հագուստը, մի կողմ դնում կոշիկները և հագնում մաշիկները: Հիմա, երբ գտել էին Պանիրը, իրենց շատ հարմարավետ էին զգում։
- Սա հիասքանչ է,- ասում էր Հըմը,- այստեղ այնքան Պանիր կա, որ մեզ մինչև կյանքի վերջ կբավականացնի։
Փոքրիկ մարդիկ իրենց զգում էին երջանիկ ու հաջողակ և կարծում էին, որ արդեն ապահով են:
Շատ չանցած Հըմն ու Գըմը սկսեցին «Պ» Պանրի կայանի Պանիրը իրենցը համարել։ Այս կայանում Պանրի այնքան մեծ պաշար կար, որ նրանք, ի վերջո, ապրելու համար տեղափոխվեցին դրան ավելի մոտ և դրա շուրջը կառուցեցին իրենց հասարակական կյանքը։
Որպեսզի իրենց էլ ավելի տանտեր զգան, Հըմն ու Գըմը զարդարեցին պատերն ասույթներով, որոնց շուրջն անգամ Պանրի պատկերներ նկարեցին, ինչը նրանց դեմքին ժպիտ առաջացրեց: Ասույթներից մեկն էր.
Պանիր ունենալբ եզ երջանկացնում է:
---
Ժամանակ առ ժամանակ Հըմն ու Գըմն իրենց
կերներին անց էին կացնում «Պ» Պանրի կայանի մոտով, պեսզի նրանք տեսնեին իրենց Պանրի կույտը, այնուհետև հպարտությամբ մատնացույց էին անում և ասում. «Լավ Պանիր է չէ: Երբեմն հյուրասիրում էին ընկերներին, երբեմն` ոչ:
Մենք արժանի ենք այս Պանրին, ասաց Հըմը, անկասկած, մենք ստիպված ենք եղել երկար ու շատ աշխատել այն գտնելու համար։
այն:
Նա վերցրեց մի թարմ, ախորժելի Պանրի կտոր և կերավ
Այնուհետև Հրմը քնով անցավ, ինչը հաճախ էր պատահում:
Ամեն գիշեր Փոքրիկ մարդիկ` Պանրով բեռնավորված, րորալով գալիս էին տուն և ամեն առավոտ վերադառնում էին` ավելին ձեռք բերելու վստահությամբ:
Այսպես շարունակվեց որոշ ժամանակ։
Շատ չանցած, հաջողությունը Հըմի և Գըմի վստահու- թյունը վերածեց ամբարտավանության։ Շուտով նրանք այնքան հանգիստ էին իրենց զգում, որ անգամ չէին նկատում, թե ինչ էր կատարվում։
Ժամանակն անցնում էր, Հոտառուն և Վազկանը շարունսկում էին իրենց օրակարգով շարժվել: Ամեն օր վաղ առավոտյան նրանք ժամանում էին «Պ» Պանրի կայան և հոտոտելով, ճանկռելով ու վազվզելով հետախուզում էին տարածքը` տեսնելու, թե արդյո՞ք փոփոխություններ կային նախորդ օրվանից հետո:
Մի առավոտ եկան «Պ» Պանրի կայան և հայտնա- բերեցին, որ այնտեղ պանիր չկա:
Հոտառուն ու Վազկանը չզարմացան, քանի որ նկատել էին, որ պանրի պաշարը օրեցօր նվազում էր. նրանք պատրաստ էին անխուսափելիին և բնազդաբար գիտեին ինչ
---
անել։
Հոտառուն ու Վազկանը իրար նայեցին, հանեցին վզներից կախած - վազքի կոշիկները, հագան դրանք և կապեցին քուղերը:
Մկները երևույթները երկար-բարակ չէին վերլուծում: Նրանց համար և՛ խնդիրը, և՛ պատասխանը պարզ էին։ «Պ» Պանրի կայանի իրավիճակը փոխվել էր: Այսպիսով, Հոտառուն ու Վազկանը նույնպես որոշեցին փոխվել:
Նրանք նայեցին Կայանից դուրս` դեպի Լաբիրինթոս: Այնուհետև Հոտառուն քիթը վեր քաշեց, հոտոտեց և գլխով արեց Վազկանին, վերջինս վազքով սլացավ Լաբիրինթոս, իսկ Հոտառուն գնաց նրա հետևից` որքան կարող էր արագ:
Նրանք անմիջապես հեռացան` Նոր Պանիր փնտրելու: Ավելի ուշ նույն օրը Հըմն ու Գըմը ժամանեցին «Պ» Պանրի կայան։ Նրանք ուշադրություն չէին դարձրել այն փոքրիկ փոփոխություններին, որ ամեն օր տեղի էին ունենում, այդ իսկ պատճառով անառարկելի էր, որ իրենց Պանիրն այնտեղ պետք է լիներ:
Նրանք պատրաստ չէին այն բանին, ինչ հայտնա-
բերեցին:
Ի՛նչ, Պանիր չկա՞, - բղավեց Հըմը:
Նա շարունակ բղավում էր։
Պանիր չկա՞, Պանիր չկա՞,
բղավեր, ինչ-որ մեկն այն տեղը կդներ։
ասես, եթե բարձր
- Ո՞վ է տարել իմ Պանիրը, - բղավեց նա:
Ի վերջո նա ձեռքերը դրեց գոտկատեղին, կարմրա- տակեց և բարձրաձայն բղավեց.
- Սա արդարացի չէ։
Գըմը պարզապես տարուբերեց գլուխը` չհավատալով տեսածին։ Նա նույնպես հաշվի չէր առել, որ «Պ» Պանրի կայանում կարող էր Պանիր չգտնվել։ Երկար ժամանակ
---
կանգնած մնաց՝ ցնցումից քարացած: Նա պարզապես պատրաստ չէր դրան։ Հըմը ինչ-որ բան էր բղավում, սակայն Գոմը չէր ցանկանում առերեսվել իրականությանը և ոչինչ չէր լսում:
Փոքրիկ մարդկանց վարքն այնքան էլ վայելուչ կամ արդյունավետ չէր, բայց այն կարելի էր հասկանալ:
Պանիր գտնելը հեշտ չէր, և դա Փոքրիկ մարդկանց համար շատ ավելին էր, քան պարզապես ամեն օր ուտելու համար բավարար պանիր ունենալը։
Պանիր գտնելով` Փոքրիկ մարդիկ ստանում էին այն, ինչ, նրանց կարծիքով, անհրաժեշտ էր իրենց երջանիկ լինելու համար։ Նրանք իրենց պատկերացումներն ունեին, թե Պանիրն ինչ նշանակություն ունի իրենց համար։
Ոմանց համար Պանիր գտնելը նյութական սրեկեցություն էր, ոմանց համար էլ` լավ առողջություն կամ հոգեկան բավարարվածություն:
Գըմի համար Պանիրը պարզապես ապահովության զգացողությունն էր, որևէ օր սիրող ընտանիք ունենալը և Չեդեր Լեյնում մի փոքրիկ քոթեջում ապրելը։
Հըմի համար Պանիրը բարձր դիրք և Կամեմբերտ Հիլում մեծ տուն ունենալն էր:
Քանի որ Պանիրը կարևոր էր իրենց համար, երկու Փոքրիկ մարդիկ երկար ժամանակ փորձում էին որոշել, թե ինչ անեն։ Միակ բանը, որ անցավ նրանց մտքով` Պանիրը փնտրել շարունակելն էր «Պ» Անպանիր կայանում` ստուգելու` արդյո՞ք Պանիր իսկապես չկար։
Մինչ Հոտառուն ու Վազկանը թափով առաջ էին ընկել, Հըմն ու Գըմը տեղից չէին շարժվում:
Նրանք զայրանում էին կատարված անարդարության վրա: Գըմն սկսեց հուսահատվել: Ի՞նչ էր լինելու, եթե Պանիրը վաղն այդտեղ չլիներ. նա ապագայի ծրագրեր էր կապել այդ Պանրի հետ։
---
Փոքրիկ մարդիկ չէին հավատում կատարվածին։ Ինչպե՞ս կարող էր պատահել։ Ոչ ոք նրանց չէր զգուշացրել։ Դա ճիշտ չէր: Այդպես չէր նախատեսված։
Այդ գիշեր Հըմն ու Գըմը տուն գնացին քաղցած և թևաթափ։ Բայց նախքան գնալը` Գըմը գրեց պատին.
Որբան ավելի կարևոր
t fn wahre ftq համար, այնբան ավելի ամու՝ ես ուզում կառչել դրանից:
Հաջորդ օրը Հըմն ու Գըմը դուրս եկան իրենց տներից և կրկին վերադարձան «Պ» Պանրի կայան, որտեղ նրանք դեռ ակնկալում էին ինչ-որ կերպ գտնել իրենց Պանիրը։
Իրավիճակը չէր փոխվել, Պանիրն այլևս այնտեղ չէր։ Փոքրիկ մարդիկ չգիտեին ինչ անել։ Հըմն ու Գըմը պարզապես կանգնած էին այնտեղ՝ անշարժացած երկու արձանների նման։
Գըմը որքան հնարավոր է ամուր փակեց աչքերը և
---
ձեռքերը դրեց ականջներին։ Նա պարզապես ուզում էր ամեն ինչ մոռացության տալ: Նա չէր ուզում հասկանալ, որ Պանրի պաշարը աստիճանաբար է նվազել։ Նա հավատում էր, որ այն անսպասելի է անհետացել։
Հրմը նորից ու նորից վերլուծում էր իրադրությունը` տեղի տսլով իր բարդ մտածողությանը հատուկ կարծր համոզմունքներին։
Ինչո՞ւ նրանք ինձ հետ այսպես վարվեցին, - պահանջեց նա, - ի՞նչ է իրականում այստեղ կատարվում:
Վերջապես Գըմը բացեց աչքերը, նայեց շուրջը և ասաց: Ի միջի այլոց, որտե՞ղ են Հոտառուն ու Վազկանը: Կարծում ես՝ նրանք մի բան գիտե՞ն, ինչ մենք չգիտենք: Հըմը ծաղրանքով ասաց:
- Նրանք ի՞նչ պետք է իմանային: Հրմը շարունակեց:
Նրանք ընդամենը մկներ են: Նրանք պարզապես արձագանքում են այն ամենին, ինչ կատարվում է: Մենք Փոքրիկ մարդիկ ենք։ Մենք ավելի խելացի ենք, քան նրանք: Մենք պետք է կարողանանք հասկանալ այս ամենը:
- Գիտեմ, որ մենք ավելի խելացի ենք,- ասաց Գըմը,- բայց չի թվում, թե մենք ավելի խելացի ենք վարվում տվյալ պահին: Այստեղ փոփոխություններ են կատարվում, Հը՛մ։ Գուցե պետք է, որ մենք էլ փոխվենք և այլ կերպ գործենք:
և
- Ինչո՞ւ մենք պետք է փոխվենք, - հարցրեց Հըմը,- մենք Փոքրիկ մարդիկ ենք։ Մենք առանձնահատուկ ենք: Մեզ նման բան չպետք է պատահի։ Կամ եթե պատահում է, գոնե պետք է ինչ-որ օգուտ քաղենք դրանից:
- Ինչո՞ւ պետք է օգուտ քաղենք,- հարցրեց Գըմը:
- Որովհետև մենք իրավունքներ ունենք,- պնդեց Հըմը:
- Ի՞նչ իրավունքներ,- Գըմն ուզում էր իմանալ:
- Մենք իրավունքներ ունենք մեր Պանրի նկատմամբ։ - Ինչո՞ւ,- հարցրեց Գըմը:
- Որովհետև այս հարցում մենք մեղավոր չենք,- ասաց
---
Հըմը,- մեկ ուրիշն է սա արել, և մենք պետք է նրանից փոխհատուցում ստանանք:
Գըմն առաջարկեց։
Գուցե պետք է դադարե՞նք այսքան շատ վերլուծել իրադրությունը և գնանք Նոր Պանիր գտնելու:
և
Օ՜հ, ո՛չ,- առարկեց Հըմը,- ես մինչև վերջ պետք է պարզեմ, թե այստեղ ինչ է կատարվել։
Մինչ Հըմն ու Գըմը դեռ փորձում էին որոշել, թե ինչ անեն, Հոտառուն ու Վազկանն արդեն բավական հեռու էին գնացել։ Նրանք խորացել էին Լաբիրինթոսի մեջ, միջանցքներով վեր ու վար էին անում` պանիր փնտրելով յուրաքանչյուր պատահած Պանրի կայանում:
Նրանք միայն մտածում էին Նոր Պանիր գտնելու մասին։ Որոշ ժամանակ նրանք ոչինչ չէին գտնում, բայց ի վերջո հայտնվեցին Լաբիրինթոսի մի հատվածում, որտեղ մինչ այդ երբևէ չէին եղել. դա «Ն» Պանրի կայանն էր:
Մկները հրճվանքից ճիչ արձակեցին։ Նրանք գտան այն, ինչ փնտրել էին` Նոր Պանրի մեծ պաշար:
Աչքերին չէին հավատում: Դա պանրի ամենամեծ պաշարն էր, որ մկները երբևէ տեսել էին։
Այդ ընթացքում Հըմն ու Գըմը դեռ գտնվում էին «Պ» Պանրի կայանում` գնահատելով իրավիճակը: Նրանք այժմ տառապում էին Պանրից զրկվելու հետևանքներից: Հիասթափվում և զայրանում էին և մեկը մյուսին մեղադրում այդ իրադրության մեջ հայտնվելու համար:
Ժամանակ առ ժամանակ Գըմը մտածում էր իր ընկեր մկների` Հոտառուի ու Վազկանի մասին։ Նրան հետաքրքիր էր` արդյո՞ք նրանք արդեն գտել էին պանիր: Նա կարծում էր, որ նրանց համար պետք է, որ դժվար լիներ, քանի որ Լաբիրինթոսով մեկ վազելը սովորաբար իր մեջ անորոշություն էր պարունակում: Բայց նա գիտեր նաև,
---
որ դա ամենայն հավանականությամբ, կտևեր միայն որոշ սնակ:
Երբեմն Գրմը պատկերացնում էր, թե ինչպես են Հոտառուն ու Վազկանը Նոր Պանիր գտել և վայելում են այն: Նա մտածում էր այն մասին, թե ինչ լավ կլիներ, եթե ինքն էլ․ արկածներից չխուսփելով, դուրս գար Լաբիրինթոս և թարմ Նոր Պանիր գտներ։ Նա գրեթե զգում էր դրա համը։
Որքան ավելի պարզորոշ էր Գըմը մտովի պատկե- րացնում, թե ինչպես է Նոր Պանիր գտնում և ըմբոշխնում, այնքան ավելի շատ էր մտածում «Պ» Պանրի կայանից հեռանալու մասին։
Արի գնանք,- անսպասելիորեն բացականչեց նա։
Ո՛չ,- արագ արձագանքեց Հըմը,- ինձ դուր է գալիս այստեղ: Այստեղ հարմարավետ է: Այստեղ ինձ ամեն ինչ ծանոթ է։ Բացի այդ, դրսում վտանգավոր է։
Ոչ, այդպես չէ,- պնդեց Գըմը,- մենք Լաբիրինթոսի շատ հատվածներով ենք վազվզել նախկինում և կարող ենք նույնն անել նորից:
- Ես արդեն ծերանում եմ դրա համար,- ասաց Հըմը, - և վախենամ` ինձ չի հետաքրքրում մոլորվելը և հիմարի վիճակում հայտնվելը, իսկ քե՞զ։
Գըմի ձախողվելու վախը վերադարձավ, և Նոր Պանիր գտնելու նրա հույսը մարեց։
Այսպիսով, ամեն օր Փոքրիկ մարդիկ շարունակում էին անել այն, ինչ նախկինում էին արել։ Նրանք գնում էին «Պ» Պանրի կայան, ոչ մի Պանիր այնտեղ չէին գտնում և վերադառնում էին տուն` իրենց հետ բերելով իրենց անհանգստություններն ու հիասթափությունները։
Նրանք փորձում էին հերքել այն, ինչ կատարվում էր, սակայն ավելի դժվարությամբ էին քնում, հաջորդ օրն ավելի քիչ ուժ էին ունենում և նյարդային դառնում։
Նրանց տներն այլևս այն սնուցող վայրերը չէին, ինչպես մի ժամանակ էր։ Փոքրիկ մարդիկ դժվարությամբ
---
էին քնում և մղձավանջների մեջ տեսնում էին, թե ինչպես չեն կարողանում Պանիր գտնել:
Սակայն Հըմն ու Գըմը դեռ վերադառնում էին «Պ» Պանրի կայան և ամեն օր այնտեղ սպասում։
Հըմն ասաց.
Գիտես, եթե մենք ուղղակի ավելի շատ ջանանք, կպարզվի, որ իրականում ոչինչ առանձնապես չի փոխվել: Հավանաբար, Պանիրը մոտակայքում է: Գուցե պարզապես պատի հետևո՞ւմ են թաքցրել։
Հաջորդ օրը Հըմն ու Գըմը վերադարձան գործիքներով։ Հըմը բռնել էր դուրը, իսկ Գըմը մուրճով հարվածեց այնքան, մինչև մեծ անցք բացեցին «Պ» Պանրի կայանի պատին: Նրանք ներս նայեցին, բայց այնտեղ ոչ մի Պանիր չկար։
Հուսահատված էին, սակայն հավատում էին, որ կարող են խնդիրը լուծել։ Այսպիսով, Փոքրիկ մարդիկ սկսեցին կայան գալ ավելի վաղ, մնալ ավելի երկար և աշխատել ավելի շատ, սակայն այն ամենը, ինչ արել էին, պատի մեջ մեծ անցք բացելն էր։
Գըմն սկսում էր հասկանալ գործողության և արդյունա- վետության տարբերությունը:
Գուցե,- ասաց Հըմը,- մենք պետք է պարզապես նստենք այստեղ և տեսնենք, թե ինչ է կատարվում։ Վաղ թե ուշ նրանք պետք է Պանիրը տեղը դնեն:
Գըմն ուզում էր հավատալ դրան։ Այսպիսով, ամեն օր նա գնում էր տուն հանգստանալու և Հըմի հետ դժկամությամբ վերադառնում էր «Պ» Պանրի կայան։ Բայց Պանիրն էլ երբեք չհայտնվեց:
Փոքրիկ մարդիկ քաղցից և սթրեսից թուլանում էին: Գըմն արդեն հոգնում էր պարզապես սպասելուց, թե իրենց իրավիճակը կբարելավվի։ Նա սկսեց հասկանալ, որ ինչքան ավելի երկար էին առանց Պանիր մնում, այնքան իրավիճակն
---
ավելի էր վատանում:
Գիմը գիտակցում էր, որ կորցնում են իրենց ուժերը: Վերջապես, մի օր Գրմն սկսեց ծիծաղել ինքն իր վրա։
Հր մ. Էր . նայիր մեզ վրա: Մենք շարունակ նույն բաներն ենք անում և հետո հարցնում ենք, թե ինչու ոչինչ չի բարելավվում։ Եթե սա այսքան անհեթեթ չլիներ, ապա անգամ ծիծաղելի կլիներ։
Գրմին դուր չէր գալիս այն գաղափարը, որ կրկին ստիպված էր վագել Լաբիրինթոսում, որովհետև գիտեր, որ կմոլորվեր և պատկերացում չուներ, թե որտեղ Պանիր կգտներ։ Բայց նա սկսեց ծիծաղել իր հիմարության վրա` տեսնելով, թե վախն ինչ է անում իրեն։
Նա հարցրեց Հըմին։
Որտե՞ղ ենք դրել մեր վազքը կոշիկները:
Նրանցից երկար ժամանակ պահանջվեց, մինչև գտան դրանք, որովհետև ամեն ինչ մի կողմ էին դրել այն պահից ի վեր. երբ գտել էին իրենց Պանիրը «Պ» Պանրի կայանում` մտածելով, որ այլև դրանց կարիքը չեն ունենա:
Երբ օրմը տեսավ, որ ընկերը վազքի հագուստն է հագնում, ասաց.
Դու չես պատրաստվում կրկին Լաբիրինթոս մտնել, այնպես չէ՞։ Ինչո՛ւ պարզապես այստեղ ինձ հետ չես սպա- սում, մինչև նրանք Պանիրը հետ դնեն իր տեղը:
Որովհետև դու ուղղակի չես հասկանում,- ասաց Գըմը,- ես էլ էի աչքերս փակում, բայց հիմա գիտակցում եմ, որ նրանք երբեք հետ չեն դնի երեկվա Պանիրը: Ժամանակն է՝ Նոր Պանիր գտնենք:
Հըմը առարկեց:
- Իսկ ի՞նչ, եթե այնտեղ ոչ մի Պանիր չկա: Կամ եթե կա, Ի՞նչ, եթե դու այն չգտնես։
Չգիտեմ,- ասաց Գըմը։ Նա ինքն իրեն շատ անգամ էր տվել այդ նույն հարցերը և կրկին զգաց այն վախերը, որ պահում էին իրեն այդ տեղում:
---
Նա ինքն իրեն հարց տվեց։
Որտե՞ղ է Պանիր գտնելու ավելի մեծ հավանա- կանությունը` այստե՞ղ, թե՞ Լաբիրինթոսում:
Նա մի պատկեր նկարեց մտքում։ Տեսնում էր, թե ինչպես է ինքը խիզախաբար ներխուժում Լաբիրինթոս` դեմքին էլ ժպիտ։
Չնայած այս պատկերը զարմացրեց նրան, բայց Գըմը դրանից լավ զգաց: Մտովի տեսնում էր, թե ինչպես է ժամանակ առ ժամանակ մոլորվում Լաբիրինթոսում, բայց վստահ էր, որ ի վերջո կգտնի Նոր Պանիրը և այն ամեն լավ բաները, որ այն կբերի իր հետ։ Նա քաջություն հավաքեց:
Այնուհետև երևակայության մեջ պատկերեց ամենաան- հավանական պատկերը ամենաիրական մանրամասներով, թե ինչպես է ինքը գտնում և վայելում Նոր Պանրի համը։
Նա պատկերացնում էր, թե ինչպես է ուտում ծակոտկեն շվեյցարական, վառ նարնջագույն «Չեդեր» և ամերիկյան պանիրներ, իտալական «Մոցարելլա» և շատ փափուկ ֆրանսիական «Կամեմբերտ» և…
Հետո լսեց Հըմի ձայնը և գիտակցեց, որ իրենք դեռ գտնվում են «Պ» Պանրի կայանում։
Գըմն ասաց.
Հըմ, երբեմն, երևույթները փոխվում են և էլ երբեք նույնը չեն լինում։ Սա կարծես այդ դեպքերից մեկը լինի։ Կյանքն այդպիսին է։ Կյանքն առաջ է ընթանում, և մենք նույնպես պետք է առաջ շարժվենք:
Գըմը նայեց իր և հյուծված ընկերակցին և փորձեց խելամիտ բաներ խոսել նրա հետ, սակայն Հըմի վախը վերածվել էր զայրույթի, և նա ոչինչ չէր ցանկանում լսել։
Գըմը չէր ուզում կոպիտ լինել ընկերոջ նկատմամբ, բայց չէր կարող չծիծաղել իրենց վրա, թե ինչքան հիմար տեսք ունեին երկուսով։
Երբ Գըմը պատրաստվում էր հեռանալ, նա սկսեց իրեն
---
ավելի կյանքով լի զգալ իմանսլով, որ վերջապես ի վիճակի էր ինքն իր վրա ծիծաղել, թողնել և առաջ շարժվել։ Գրաը ծիծաղեց և հայտարարեց.
Հիմա . Լաբիրինթոսի. ժամանա՛կն է։
Հիմը չէր ծիծաղում և չէր արձագանքում:
Գրմը վերցրեց մի սուր քարի կտոր և պատին մի լուրջ միտք գրեց, որպեսզի Հրմը խորհի դրա մասին: Եվ սովորության համաձայն, Գրմն անգամ մի պանրի պատկեր նկարեց դրա շուրջ` հուսալով, որ դա կօգնի Հըմին ժպտալ, լուսավորվել և գնալ Նոր Պանրի հետևից: Սակայն Հըմը չէր ցանկանում դա տեսնել։
Պատին գրված էր.
եթե չփոխվես, կարող ես գոյություն չունենա:
Այնուհետև Գըմը դուրս հանեց գլուխը և մտահոգ հայացքով նայեց Լաբիրինթոսի կողմը: Նա մտածում էր այն մասին, թե ինչպես է հայտնվել այս առանց պանիր իրավիճակի մեջ:
---
Նա կարծել էր, որ գուցե Լաբիրինթոսում Պանիր չկա, կամ գուցե ինքը չգտնի։ Նման վախեցնող մտածմունքները կաշկանդում և սպանում էին նրան։
Գըմը ժպտաց: Նա գիտեր, թե ինչ էր մտածում Հըմը՝ «Ո՞ւր է իմ պանիրը»: Իսկ Գըմը մտածում էր՝ «Ինչո՞ւ ավելի շուտ տեղից վեր չէի կենում և գնում Պանրի հետևից»։
և
Երբ Գըմը մտավ Լաբիրինթոս, հետ նայեց՝ տեսնելու, թե որտեղից է դուրս եկել, և զգաց դրա դյուրահարմարությունը։ Նրան կրկին սկսեց ձգել ծանոթ տարածքը` չնայած, որ այնտեղ Պանիր այլևս չկար։
Գըմը մտահոգվեց և վարանեց. արդյո՞ք ինքն իսկապես ցանկանում էր մտնել Լաբիրինթոս: Նա մի գրություն թողեց իր դիմաց գտնվող պատին և որոշ ժամանակ սևեռուն նայում էր դրան.
Ինչ կանեիր, եթե չվախենայիր:
---
Գրմը մտածեց այդ մասին:
Նա գիտեր, որ երբեմն վախը որոշ չափով կարող է գտակար լինել և մղել գործողության։ Սակայն լավ չէ, երբ այնքան ես վախենում, որ դա քեզ հետ է պահում ինչ-որ բան նելուց։
Նա աջ կողմ նայեց Լաբիրինթոսի այն հատվածին, որտեղ երբեք չէր եղել և վախ զգաց:
Հետո խոր շունչ քաշեց, ուղղվեց Լաբիրինթոսի աջ կողմը և դանդաղ վազեց անհայտություն:
և
Փորձելով իր ուղին գտնել՝ Դրմն սկզբում անհան- գրստացավ, որ գուցե չափազանց երկար էր սպասել «Պ» Պանրի կայանում: Նա այնքան երկար ժամանակ Պանիր չէր կերել, որ հիմա թույլ էր։ Ավելի երկարատև և ծանր էր 1.աբիրինթոսում տեղաշարժվելը, քան սովորաբար։
Նա որոշեց, որ եթե կրկին նման հնարավորություն ստանար, ապա ավելի վաղ դուրս կգար հարմարավետության գոտուց և ավելի շուտ կհարմարվեր փոփոխություններին։ Այնուհետև Գըմը թեթև ժպտաց.
«Լավ է ուշ, քան երբեք»։
Հաջորդ մի քանի օրերին պատահում էր, որ Գըմն այստեղ-այնտեղ Պանրի փոքր կտորներ էր գտնում, բայց ոչ մի հիմնավոր բան։ Նա հույս ուներ բավական Պանիր գտնել, որպեսզի մի մասը տաներ Հըմին և խրախուսեր նրան դուրս գալ Լաբիրինթոս:
Գըմն իրեն դեռ բավական վստահ չէր զգում: Նա ստիպված էր ընդունել, որ Լաբիրինթոսը շփոթեցնող էր: Թվում էր` շատ բան էր փոխվել այն ժամանակվանից, երբ վերջին անգամ եղել էր այստեղ:
Հենց այն ժամանակ, երբ նա մտածում էր, թե առաջ է ընկնում, մոլորվում էր միջանցքներում։ Թվում էր, թե նրա առաջադիմությունը երկու քայլ առաջ էր, մեկ քայլ հետ։ Դա մարտահրավեր էր, բայց նա պետք է խոստովաներ, որ կրկին
---
Լաբիրինթոսում լինելը, Պանիր որոնելը, այնքան էլ վատ չէր, ինչքան ինքն էր կարծում։
Ժամանակն անցնում էր, և նա ինքն իրեն հարց էր տալիս, թե որքանո՞վ էր իրատեսական Նոր Պանիր գտնելու ակնկալիքը։ Մտածում էր, թե գուցե ավելի մեծ կտոր էր կծել, քան կարող էր ծամել։ Հետո ծիծաղում էր՝ գիտակցելով, որ այդ պահին ծամելու ոչինչ չուներ։
Այն ժամանակ, երբ սկսում էր հուսալքվել, հիշեցնում էր իրեն, որ, այն ինչ անում էր, որքան էլ որ հարմար չէր այդ պահին, իրականում շատ ավելի լավ էր, քան առանց Պանիր իրավիճակը։ Նա վերահսկողությունն իր ձեռքն էր վերցրել` իրադարձություններն ինքնահոսի թողնելու փոխարեն։
Այնուհետև Գըմը հիշեցրեց իրեն, որ եթե Հոտառուն ու Վազկանը կարողացան առաջ շարժվել, ապա ինքն էլ կարող է:
Ավելի ուշ, երբ Գըմը հետ նայեց կատարվածին, հասկացավ, որ «Պ» Պանրի կայանի Պանիրը պարզապես մեկ գիշերում չէր անհետացել, ինչպես նա մի ժամանակ կարծում էր: Պանրի քանակն այնտեղ աստիճանաբար էր նվազել և այն, ինչ վերջում մնացել էր, հնացել էր։ Այն նույնքան համեղ չէր։
Գուցե անգամ Հին Պանիրը սկսել էր բորբոսնել, չնայած որ ինքը չէր նկատել։ Այդուհանդերձ, նա ստիպված էր ընդունել, որ հավանաբար կտեսներ գալիքը, եթե ցանկանար: Բայց ինքը չէր ցանկացել։
Գըմը այժմ գիտակցեց, որ հավանաբար փոփոխությունն անակնկալի չէր բերի իրեն, եթե նա հետևած լիներ, թե ինչ էր կատարվում այդ ընթացքում, և կանխատեսած լիներ գալիք փոփոխությունը: Գուցե Հոտառուն և Վազկանը հենց այդպես էին վարվել։
Նա որոշեց, որ այդուհանդերձ ավելի զգոն կլինի, կնախատեսի, որ կարող են փոփոխություններ տեղի ունենալ և կսպասի դրանց: Նա կվստահի իր հիմնական բնազդներին,
---
որպեսզի զգա, թե երբ է փոփոխություն լինելու, և պատրաստ լինի դրան հարմարվելու:
Գրմը կանգ առավ հանգստանալու և գրեց Լաբիրինթոսի պատին.
Հաճախ հոտոտի Պանիրը,
որպեսզի իմանաս, թե երբ է այն Ինանում:
Որոշ ժամանակ անց կամ, ինչպես իրեն էր թվում, երկար ժամանակ անց Պանիր չգտնելուց հետո, Գըմը վերջապես հանդիպեց մի մեծ Պանրի կայանի, որը խոստումնալից էր երևում: Սակայն, երբ նա ներս մտավ, շատ հիասթափվեց՝ հայտնաբերելով, որ Պանրի կայանը դատարկ էր։
«Այս անհաջողության զգացումը չափազանց հաճախ է ինձ համակել»,- մտածեց Գըմը։ Նա զգում էր, որ հանձնվում
Գըմը կորցնում էր ֆիզիկական ուժը։ Նա գիտեր, որ կորած է և վախենում էր, որ չի գոյատևի։ Մտածում էր շուռ գալ և վերադառնալ «Պ» Պանրի կայան։ Եթե վերադառնար,
---
և Հըմն այնտեղ լիներ, ինքը գոնե մենակ չէր լինի։ Հետո նա կրկին իրեն նույն հարցը տվեց. «Ի՞նչ կանեի, եթե չվախենայի»։
Գըմը կարծում էր, թե հաղթահարել է վախը, սակայն ավելի հաճախ էր վախենում, քան կուզենար խոստովանել անգամ ինքն իրեն: Նա միշտ չէ, որ վստահ էր, թե ինչից է վախենում, բայց թուլացած վիճակում այժմ գիտեր, որ պարզապես վախենում էր միայնակ առաջ գնալուց: Չգիտակցելով հետ էր վազում, որովհետև նրան դեռ ճնշում էին վախ ներշնչող մտածմունքները:
Գըմը կուզենար իմանալ, արդյո՞ք Հըմն առաջ էր շարժվել, թե դեռ կաթվածահար էր սեփական վախերից։ Այնուհետև նա հիշեց այն ժամանակները, երբ ամենից լավ էր իրեն զգում Լաբիրինթոսում։ Դա այն ժամանակ էր, երբ ինքն առաջ էր շարժվում:
Նա պատին գրեց՝ մտածելով, որ դրանով հետք է թողնում իր ընկերոջ՝ Հըմի համար, հուսալով, որ վերջինս կհետևեր դրան: Սակայն ուղերձը միաժամանակ հիշեցում էր հենց իր համար.
Նոր ուղղու- թյամբ շարժվելն օգնում է բեզ Նոր Պանիր
գտնել։
---
Դրմը նայեց մութ անցուդուն և գիտակցեց, որ վախենում ։ Ի՞նչ կար առջևում: Դատա՞րկ էր այնտեղ, թե՞ ավելի վատ` անգներ էին թաքնված: Նա սկսեց ամեն տեսակ երկյուղալի բաներ պատկերացնել, որոնք կարող էին պատահել իրեն։ Այսպես խորհելով` ինքն իրեն մահու չափ վախեցնում էր։
Հետո ծիծաղեց իր վրա։ Հասկացավ, որ իր վախերն ամեն ինչ ավելի են վատթարացնում: Եվ արեց այն, ինչ կաներ, եթե չվախենար: Նա շարժվեց նոր ուղղությամբ:
Երբ սկսեց վազել մութ միջանցքով, երեսին ժպիտ երևաց։ Գըմը դեռ չէր գիտակցում, բայց բացահայտում էր այն, ինչը սնուցում էր իր հոգին։ Նա ազատագրվում էր և վստահում այն բանին, ինչը սպասվում էր առջևում, չնայած ստույգ չգիտեր, թե ինչ է դա։
Ի զարմանս իրեն` Գըմն սկսում էր ավելի ու ավելի ուրախանալ։
«Ինչո՞ւ եմ ինձ այսքան լավ զգում», - հարցնում էր ինքն իրեն։ «Ես ոչ մի Պանիր չունեմ և չգիտեմ, թե ուր եմ գնում»: Շատ չանցած նա գիտեր` ինչու էր լավ զգում:
Նա կանգ առավ՝ պատին կրկին գրելու համար.
Երբ դադարում
ես վախենալ, եզ լավ ես զգում:
---
Գըմը գիտակցեց, որ կաշկանդված է եղել սեփական վախով: Նոր ուղղությամբ շարժվելն ազատագրել էր իրեն։
և
Այժմ նա զգաց զով զեփյուռը, որ փչում էր Լաբիրինթոսի այս հատվածում: Այն թարմացնող էր: Սկսեց խոր շունչ քաշել և աշխուժացավ։ Երբ արդեն հաղթահարել էր վախը, այս ամենն իրեն շատ ավելի հաճելի թվաց, քան մինչ այդ կարող էր պատկերացնել։
Գըմն իրեն երկար ժամանակ այսքան լավ չէր զգացել: Նա գրեթե մոռացել էր, թե ինչ հաճույք է նպատակին հետամուտ լինելը:
Որպեսզի էլ ավելի լավացնի դրությունը, Գըմը կրկին սկսեց մտքում պատկեր նկարել: Ամենայն մանրամասներով նա տեսնում էր իրեն նստած իր բոլոր սիրած պանիրների մեջ` «Չեդերից» մինչև «Բրի»։ Տեսնում էր, թե ինչպես է դրանց հիանալի համերն ընբոշխնում և հաճույք էր ստանում այդ տեսարանից։
Որքան ավելի պարզորոշ էր տեսնում Նոր Պանիրն ըմբոշխնելու պատկերը, այնքան ավելի իրական և հավանական էր այն դառնում։ Նա զգում էր, որ գտնելու է այն:
Եվ գրեց.
Երբ պատկե– րացնում ես բեզ Unr wahre բմբոշխնելիս, դա ուղղորդում է եզ դեպի այն:
---
Գումը շարունակ մտածում էր այն մասին, թե ինչ կարող էր շահել այն բանի փոխարեն, ինչ կորցնում էր:
Նա խորհում էր, թե ինչու է միշտ մտածել, որ փոփոխությունը դեպի վատը կտանի: Հիմա հասկացավ, որ փոփոխությունը կարող է ուղղորդել դեպի լավը.
«Ինչո՞ւ ես սա նախկինում չէի հասկանում», - հարցրեց նա ինքն իրեն։
արագը
Ապա նա վազեց Լաբիրինթոսով ավելի մեծ թափով և
Շատ չէր անցել, երբ Գըմը նկատեց մի Պանրի կայան և ոգևորվեց, երբ մուտքի առաջ տեսավ Նոր Պանրի փոքր կտորներ։
Այդտեղ կային Պանրի այնպիսի տեսակներ, ինչպիսիք նա երբեք չէր տեսել. դրանք հիսնալի տեսք ունեին։ Նա փորձեց դրանք և համոզվեց, որ շատ համեղ են։ Նա կերավ Նոր Պանրի կտորների մեծ մասը և մի քանիսն էլ դրեց գրպանը, որ ավելի ուշ ուտեր կամ գուցե կիսվեր Հըմի հետ: Նրա ուժն սկսեց վերականգնվել։
Գոմը մեծ ոգևորությամբ մտավ Պանրի կայանը, սակայն, ինչպիսի անախորժություն, այն դատարկ էր: Ինչ-որ մեկն արդեն եղել էր այնտեղ և թողել էր Նոր Պանրի ընդամենը մի քանի կտորները:
Նա հասկացավ, որ եթե ավելի վաղ տեղից շարժված լիներ, շատ հավանական է, որ այստեղ ահագին Նոր Պանիր գտած կլիներ։
Գըմը որոշեց հետ գնալ` տեսնելու, թե Հըմն արդյո՞ք պատրաստ է միանալ իրեն։
գրեց.
Նախքան հետ կվերադառնար՝ կանգ առավ և պատին
---
Ինչ բան ավելի шаша рппайи sha Պանիրը, այնբան ավելի շուտ լեռ կբերես Նոյը:
Որոշ ժամանակ անց Գըմը վերադարձավ «Պ» Պանրի կայան և գտավ Հըմին։ Նա առաջարկեց Հըմին Նոր Պանրի կտորները, սակայն մերժում ստացավ։
Հըմը գնահատեց ընկերոջ ժեստը, բայց ասաց.
- Չեմ կարծում, թե կուզենայի Նոր Պանիր։ Ես սովոր չեմ դրան։ Ես հետ եմ ուզում իմ Պանիրը և չեմ պատրաստվում և փոխվել, քանի դեռ չեմ ստացել իմ ուզածը:
Գըմը հիասթափված տարուբերեց գլուխը և դժկամորեն մենակ հետ գնաց։ Երբ նա վերադարձավ Լաբիրինթոսի այն ամենահեռավոր կետը, ուր հասել էր, կարոտեց ընկերոջը, սակայն գիտակցեց, որ իրեն դուր են գալիս իր բացահայտումները: Անգամ մինչ Նոր Պանրի մեծ պաշար գտնելը, նա հասկանում էր, որ այն, ինչ իրեն երջանկացնում էր, պարզապես Պանիր ունենալը չէր։
Նա երջանիկ էր, որ վախով չէր առաջնորդվում։ Նրան դուր էր գալիս այն, ինչ հիմա անում էր։
---
Սա գիտակցելով` Գրմն իրեն այնքան թույլ չէր զգում, որքան «Պ» Պանրի կայանում առանց Պանիր լինելու ամանակ։ Այն, որ Գըմը թույլ չէր տալիս, որ վախն իրեն հետ պահի նոր ուղիով ընթանալուց, լիցքավորում և ուժ էր տալիս նրան։
Հիմա նա զգում էր, որ ընդամենը ժամանակի հարց էր գտնելու այն, ինչ իրեն անհրաժեշտ էր: Ավելին, նա զգում էր, որ ինչ փնտրում էր արդեն գտել է։
Նա ժպտաց, երբ գիտակցեց հետևյալը.
Ավելի ապահով է Լաբիրինթոսում փնտրելը, հան առանց Պանիր Իրավիճակում մնալը։
Գըմը ևս մեկ անգամ հաստատեց իր մեջ, որ ինչից վախենում ես, երբեք այնքան էլ վատ չէ, ինչքան դու ես պատկերացնում: Վախը, որը թույլ ես տալիս զարգանալ քո մտքում, ավելի վատ է, քան այն դրությունը, որն իրականում գոյություն ունի:
Սկզբում նա այնքան էր վախեցել, թե Նոր Պանիր չի գտնի, որ անգամ կորել էր փնտրելու ցանկությունը:
Սակայն, ինչ սկսել էր ճանապարհորդությունը, բավական Պանիր էր գտել միջանցքներում, որի շնորհիվ էլ
---
կարողացել էր առաջ գնալ: Հիմա նա ակնկալում էր ավելի շատ գտնել։ Անգամ միայն առաջ նայելը ոգեշնչում էր նրան: Նրա հին մտածելակերպը մթագնած էր իր անհանգստություններով ու վախերով։ Առաջ մտածում էր, որ բավականաչափ Պանիր չէր ունենա կամ որ այն չէր հերիքի այնքան ժամանակ, որքան կցանկանար: Նրա միտքն ավելի շատ սևեռվում էր այն բանի վրա, թե ինչը չէր ստացվի, քան ինչը կհաջողվեր:
Սակայն նրա մտածելակերպը փոխվել էր այն ժամանակից, ինչ նա լքել էր «Պ» Պանրի կայանը:
Նախկինում նա կարծում էր, որ Պանիրը երբեք չպետք է տեղափոխվի, և որ փոփոխությունները ճիշտ չեն։
Այժմ հասկանում էր, որ փոփոխությունները շարունակ տեղի են ունենում, և դա բնականոն է` անկախ այն բանից սպասում ես դրանց, թե ոչ։ Փոփոխությունը կարող է անակնկալի բերել միայն այն դեպքում, երբ չես սպասում դրան և չես փնտրում:
Երբ նա գիտակցեց, որ փոխել է համոզմունքները, դադար տվեց` պատին գրելու համար.
Հին համոզ– մունքները հեզ չեն ուղղորդի դեպԻ Նոր Պանիրը:
---
Գրմը դեռ ոչ մի Պանիր չէր գտել, բայց Լաբիրինթոսում վազելու ընթացքում մտածում էր այն մասին, թե արդեն ինչ է սովորել:
Գրմը այժմ գիտակցում էր, որ իր նոր համոզմունքները նոր պահվածք էին թելադրում: Նս այժմ իրեն այլ կերպ էր պահում, քան այն ժամանակ, երբ շարունակ վերադառնում էր միևնույն` առանց պանիր իրավիճակին:
Նա գիտեր, որ երբ փոխում ես համոզմունքներդ, փոխվում են նաև արարքներդ:
Դու կարող ես հավատալ, որ փոփոխությունը քեզ կվնասի և կդիմադրես դրան։ Կամ կարող ես հավատալ, որ Նոր Պանիր գտնելը կօգնի քեզ և կընդունես փոփոխությունը: Այդ ամենը կախված է նրանից, թե դու որն ես ընտրում: Նա գրեց պատին.
երբ տեսնում ես, nr qurnn tiu գտնել և վայելե unr wahr. դու փոխում ես ուղղությունդ:
Գըմը գիտեր, որ ավելի լավ վիճակում կլիներ հիմա, եթե փոփոխության հետ ավելի շուտ առերեսված լիներ և ավելի վաղ թողած լիներ «Պ» Պանրի կայանը։ Նա իրեն ավելի ուժեղ կզգար ֆիզիկապես և հոգեպես և ավելի լավ գլուխ կհաներ
---
Նոր Պանիր գտնելու մարտահրավերից: Իրականում նա հավանաբար արդեն գտած կլիներ Նոր Պանիրը, եթե պատրաստ լիներ ընդունելու փոփոխությունը, փոխանակ ժամանակ վատներ` մերժելով այն։
երևակայությունը
և
Նա կրկին գործի դրեց պատկերացրեց, որ գտել է Նոր Պանիր և ըմբոշխնում է այն։ Գըմը որոշեց առաջանալ Լաբիրինթոսի առավել անհայտ հատվածները և այստեղ-այնտեղ Պանրի փոքր կտորներ գտավ։ Նրա ուժը և վստահությունն սկսեցին վերականգնվել։ Մտածելով այն վայրի մասին, որտեղից եկել էր` Գըմն ուրախ էր, որ շատ տեղերում պատերին գրառումներ է թողել։ Նա հույս ուներ, որ այն Լաբիրինթոսում որպես ուղենիշ կծառայի Հըմին, եթե նա երբևէ որոշի հեռանալ «Պ» Պանրի կայանից։
Գըմը հուսով էր, որ ինքը ճիշտ ճանապարհով է ընթանում: Նա հավանական էր համարում, որ Հըմը կկարդար պատերին արված իր գրառումները և կգտներ ճանապարհը։ Նա պատին գրեց իր եզրահանգումը.
Վաղ նկատելով փոր փոփոխությունները՝ համարվում ես ավելի մեծ փոփոխություններին, որն գալու են:
---
Մինչ այս պահը Գրմր թողել էր անցյալը և հարմարվում Քո սերկային։
Նա շարունակում էր առաջ ընթանալ Լաբիրինթոսում ավելի մեծ ուժով և արագությամբ: Եվ արդյունքը շատ չուշացավ:
Երբ թվում էր, թե նա Լաբիրինթոսում է գտնվել մի ամբողջ հավերժություն, նրա ճանապարհորդությունը կամ Ճանապարհորդության գոնե մի մասը արագ և երջանիկ ավարտ ունեցավ։
Գրան առաջացավ միջանցքով, որը նոր էր իր համար, շրջանցեց անկյունը և Նոր Պանիր գտավ «Ն» Պանրի կայանում:
Երբ ներս մտավ, նրան վախեցրեց այն, ինչ տեսավ: Աչքերի առջև ամենուր բարձր կույտերով իր երբևէ տեսած Պանրի ամենամեծ պաշարն էր:
Պանրի որոշ տեսակներ նոր և անծանոթ էին նրան։
Մինչ Գըմը փորձում էր համոզվել՝ արդյո՞ք սա իրականություն էր. թե՛ իր երևակայությունը, տեսավ իր ընկերներ Հոտառուին և Վազկանին։
Հոտսռուն գլխի շարժումով ողջունեց Գըմին, իսկ Վազկանը թաթով արեց։ Նրանց գեր փորիկները ցույց էին տալիս, որ բավական երկար ժամանակ այստեղ են եղել:
Գրմն արագ բարևեց նրանց և շուտով իր սիրած Պանիրներից մեկական պատառ կերավ: Նա հանեց կոշիկները, կապիչներն իրար կապեց և կախ տվեց վզից, որպեսզի ձեռքի տակ լինեին, եթե կրկին դրանց կարիքն ունենար։
Հոտառուն ու Վազկանը ծիծաղեցին: Նրանք, ի նշան հիացմունքի, գլխիկները հետ ու առաջ շարժեցին: Այնուհետև Գըմը ցատկեց Նոր Պանրի վրա: Կուշտ ուտելուց հետո նա բարձրացրեց թարմ Պանրի մի կտոր և կենաց ասաց. «Ուռա՛, Փոփոխության կենացը»:
---
Վայելելով Նոր Պանիրը` Գըմը վերաիմաստավորում էր այս ընթացքում սովորածը:
Գիտակցում էր, որ այն ժամանակ, երբ վախենում էր փոփոխությունից, կառչում էր Հին Պանրի պատրանքից, որն այլևս չկար:
Այսպիսով, ի՞նչն էր, որ ստիպեց նրան փոխվել։ Արդյո՞ք սովամահ լինելու վախն էր։ Գըմը ժպտաց՝ մտածելով, որ դա իրոք օգնեց:
Այնուհետև նա ծիծաղեց և հասկացավ, որ սկսել էր փոխվել այն պահից ի վեր, ինչ սովորել էր ծիծաղել ինքն իր վրա և իր կատարած սխալների վրա: Նա գիտակցեց, որ փոխվելու ամենակարճ ուղին սեփական հիմարության վրա ծիծաղելն է, հետո այն թողնելը և արագ առաջ շարժվելը:
Նա գիտեր, որ մի օգտակար բան էր սովորել իր մուկ ընկերներից Հոտառուից ու Վազկանից. այն է` առաջ շարժվելը։ Նրանք պարզ էին ապրում: Նրանք չափից ավելի չէին վերլուծում և չէին բարդացնում երևույթները: Երբ իրավիճակը փոխվեց, Պանիրը տեղաշարժվեց, նրանք էլ տեղաշարժվեցին Պանրի հետ: Նա հիշելու էր դա:
Գըմը նաև օգտագործել էր իր հիանալի ուղեղը՝ անելու այն, ինչ Փոքրիկ մարդիկ ավելի լավ են անում, քան մկները։ Նա իրական մանրամասներով պատկերացնում էր, թե ինչպես է ապագայում գտնելու շատ ավելի լավ բաներ։
Գըմը խորհում էր անցյալում կատարած սխալների մասին և օգտագործում դրանք - ապագայի նախագծերի համար: Նա գիտեր, որ հնարավոր է սովորել ճիշտ վարվել փոփոխությունների հետ:
Պետք էր ավելի մեծ մեծ ուշադրություն դարձնել երևույթներին պարզ նայելուն, ճկուն լինելուն և արագ տեղաշարժվելուն:
Կարիք չկար երևույթները չափից ավելի բարդացնել և շփոթեցնել ինքդ քեզ վախ ներշնչող մտքերով։
---
Պետք էր նկատել փոքր փոփոխությունները` ավելի լավ ավ նախապատրաստված լինելու համար այն մեծ փոփոխությանը, որն ամենայն հավանականությամբ պիտի տեղի ունենար։
Պետք էր ավելի արագ հարմարվել, քանի որ եթե ժամանակին չհարմարվես, գուցե երբեք էլ չստացվի:
Փոփոխության ամենամեծ խոչընդոտը պետք է փնտրես քո մեջ և հիշես, որ ոչինչ առաջ չի զնում, քանի դեռ դու չես փոխվում:
Հավանաբար ամենից կարևոր բանը, որ նա գիտակցեց, այն էր, որ Նոր Պանիր միշտ կա` այնտեղ` ինչ-որ տեղ, անկախ նրանից դու այդ պահին հասկանում ես դա, թե ոչ: Եվ դու դա տանում ես որպես պարգև, երբ հաղթահարում ես վախդ և աճույք ստանում արկածից։
Նա գիտեր, որ վախը որոշ չափով պետք է հարգել, քանի որ այն կարող է իսկական վտանգից քեզ հեռու պահել: Սակայն նա գիտակցում էր նաև, որ իր վախերի մեծ մասը անտրամաբանական էին և իրեն հետ էին պահել փոխվելուց այն դեպքում, երբ ինքը դրա կարիքն ուներ։
Այդ պահին նրան դուր չէր գալիս փոխվելու գաղա- փարը, բայց պարզվեց, որ փոփոխությունը թաքնված օրհնություն էր, քանի որ այն իրեն առաջնորդեց ավելի լավ Պանիր գտնելու։
Այն օգնեց իր ներսում նոր լավ հատկանիշներ բացահայտել:
Երբ վերլուծում էր, թե ինչ է սովորել` Գըմը մտածեց իր ընկեր Հըմի մասին։ Նրան հետաքրքիր էր` արդյո՞ք Հըմը կարդացել էր «Պ» Պանրի կայանում և ամբողջ Լաբիրինթոսով մեկ պատերին թողած իր գրառումները։
Արդյո՞ք Հըմը երբևէ վճռել է թողնել և առաջ գնալ։ Արդյո՞ք երբևէ մտել է Լաբիրինթոս և բացահայտել, թե ինչը կարող է իր կյանքն ավելի լավը դարձնել:
---
Թե՞ Հըմը դեռ իրեն շրջափակված էր պահում, որովհետև չէր ուզում փոխվել։
Գըմը կրկին մտածեց «Պ» Պանրի կայան վերադառնալու մասին, որպեսզի տեսնի Հըմին` ենթադրելով, որ կկարողանա հետդարձի ճանապարհը գտնել: Եթե գտներ Հըմին, հնարավոր է, որ կարողանար ցույց տալ նրան` ինչպես դուրս գալ այդ անախորժ վիճակից։ Բայց Գըմը գիտակցեց նաև, որ արդեն փորձել էր փոխել իր ընկերոջը:
ל
Հըմը պետք է սեփական ուղին գտներ՝ իր համակերպվածությունից և վախերից ազատագրվելով։ Ոչ ոք չէր կարող դա նրա փոխարեն անել կամ համոզել նրան։ Նա ինքը պետք է կարևորեր իրեն փոխելու անհրաժեշտու- թյունը։
Հըմը կկարողանար գտնել իր ուղին, եթե միայն կարդար Գըմի՝ պատին թողած գրությունները։
Գըմը որոշեց «Ն» Պանրի կայանի ամենամեծ պատին ամփոփ գրել այն ամենը, ինչ սովորել էր։ Նա մի մեծ պանրի կտոր նկարեց իր բոլոր եզրակացությունների շուրջ և ժպտաց` նայելով իր սովորածին.
և
---
Պւստի վրայի գրությունները
Փոփոխությունները տեղի են ունենում: Պանիրը Չարանակ տեղափոխվում է։
Սպասի՛ր փոփոխության: Պատրա՛ստ եղիր, որ Պանիրը կարող է տեղափոխվել։
Վերահսկի՛ր փոփոխությունը: Հաճախ հոտոտիր Պանիրը, որպեսզի իմանաս, թե երբ է այն հնանում։
Արագ հարմարվիր փոփոխությանը:
Որքան
ավելի արագ թողնես Հին Պանիրը, այնքան ավելի շուտ կկարողանաս ընբոշխնել Նոր Պանիրը:
Փոխվի՛ր: Գնա՛ Պանրի հետևից:
Վայելի՛ր փոփոխությունը: Համտեսի՛ր արկածը և
ըմբոշխնիր Նոր Պանրի համը։
Պատրաստ եղիր արագ փոխվելուն և վայելիր կրկին ու կրկին:
նու շատաակ տեղափոխում են:
---
Գըմը գիտեր, որ չնայած շատ էր հեռացել «Պ» Պանրի
կայանից, սակայն դժվար չէր լինի վերադառնալ, եթե այստեղ սկսեր չափազանց հարմարավետ զգալ իրեն: Այսպիսով, ամեն օր նա ստուգում էր «Ն» Պանրի կայանը` տեսնելու, թե ինչպիսին էր այստեղ Պանրի վիճակը։ Նա պատրաստվում էր անել ամեն հնարավոր բան, որպեսզի անակնկալի չգար անսպասելի փոփոխությունից։
Մինչդեռ Գըմը Պանրի մեծ պաշար ուներ, նա հաճախ էր դուրս գալիս Լաբիրինթոս և բացահայտում նոր տարածքներ, որպեսզի կապի մեջ մնար այն ամենի հետ, ինչ կատարվում էր իր շուրջը։ Նա իրեն ավելի ապահով էր զգում՝ իմանալով իր ընտրության իրական հնարավորությունների մասին, քան մեկուսանալով իր հարմարվետության գոտում:
Այնուհետև Գըմը Լաբիրինթոսից եկող մի ձայն լսեց: Ձայնը գնալով ուժգնացավ. նա ենթադրեց, որ ինչ-որ մեկը գալիս է։
Հնարավո՞ր էր արդյոք, որ դա Հըմը լիներ։ Մի՞թե քիչ էր մնում, որ նա դուրս գար ճգնաժամից:
Գըմը մի փոքրիկ աղոթք ասաց՝ հուսալով, ինչպես նախկինում շատ անգամներ, որ գուցե թե, վերջապես, իր ընկերը կկարողանար
Գալ Պանրի husungu
վայելել
այն:
Վերջ...
կամ գուցե սա նորի սկի՞զբ է։
---
Քննարկում. նույն օրը՝ ավելի ուշ
Երբ Մայքլն ավարտեց պատմությունը, շուրջը նայեց և տեսավ, որ նախկին դասընկերները ժպտում են։
Նրանք շնորհակալություն հայտնեցին Մայքլին և ասացին, որ պատմությունն իրենց շատ բան տվեց: Նաթանը դիմեց ընկերներին.
Ի՞նչ կասեք, եթե ավելի ուշ հավաքվենք և քննարկենք այս պատմությունը:
Մեծ մասն ասացին, որ սիրով կզրուցեին պատմության մասին և պայմանավորվեցին հանդիպել նախքան ճաշը զրուցելու և մի գավաթ ըմպելու:
ն
Այդ երեկո, հավաքվելով հյուրանոցի հյուրասրահում, մրանք սկսեցին կատակել իրենց «Պանիրը» գտնելու մասին և պատկերացրին. թե Լաբիրինթոսի մեջ են:
Անջելան ուրախ հարցրեց.
Այսպիսով, ո՞ր մեկն էիք դուք պատմության մեջ` Հոտառո՞ւն, Վազկա՞նը, Հը՞մը, թե՞ Գըմը:
Կառլոսն ասաց.
Դե, ես մտածում էի այդ մասին այսօր։ Պարզ հիշում եմ այն ժամանակը, երբ ես դեռ չունեի իմ մարզական գույքի բիզնեսը և որքան ծանր տարա ինձ հանդիպած փոփոխությունը:
Ես Հոտառուն չէի. ես շուտ չառա իրավիճակի հոտը և չտեսա եկող փոփոխությունը: Եվ ես իհարկե Վազկանը չէի, քանի որ անմիջապես գործի չանցա:
Ես ավելի շատ Հըմի նման էի, որը նախընտրում էր մնալ իրեն ծանոթ տարածքում: Ճշմարտությունն այն է, որ ես չէի ուզում առնչվել փոփոխությանը: Ես անգամ չէի ուզում այն տեսնել:
Մայքլը, ով չէր զգում, թե ժամանակ է անցել դպրո- ցական տարիներից, երբ ինքն ու Կառլոսը ընկերներ էին,
---
հարցրեց.
- Ինչի՞ մասին ես խոսում, ընկերս: Կառլոսն ասաց.
- Աշխատանքի անսպասելի փոփոխության: Մայքլը ծիծաղեց.
Քեզ աշխատանքից հեռացրե՞լ են:
Դե, այսպես ասած, ես չէի ուզում գնալ Նոր Պանիր փնտրելու: Ես կարծում էի, թե փոփոխություն չընդունելու լավ պատճառ ունեի։ Դրա համար էլ այդ ժամանակ բավականին ընկճված էի։
Նախկին դասընկերներից մի քանիսը, որոնք սկզբում լուռ էին, այժմ ավելի ազատ զգալով, սկսեցին խոսել, այդ թվում և Ֆրանկը, որն անցել էր զինվորական ծառայության: և Հըմն ինձ հիշեցնում է իմ ընկերներից մեկին,- ասաց Ֆրանկը,- նրա բաժանմունքը լուծարման եզրին էր, սակայն նա չէր ուզում դա նկատել։ Նրա աշխատողներին շարունակ տեղափոխում էին: Մենք փորձում էինք խոսել նրա հետ շատ այլ հնարավորությունների մասին, որ կային ընկերու- թյունում նրանց համար, որոնք ուզում էին ճկուն լինել, բայց նա չէր կարծում, թե ստիպված էր փոխվել։ Նա միակ մարդն էր, որ զարմացավ, երբ իր բաժանմունքը փակվեց։ Հիմա նա դժվար շրջան է անցնում` փորձելով հարմարվել փոփոխությանը, որը նրա կարծիքով չպետք է տեղի ունենար: Ջեսիկան ասաց.
Ես էլ էի կարծում, որ ինձ հետ փոփոխություն չպետք է տեղի ունենա, բայց իմ «Պանիրը» մեկ անգամ չէ, որ տեղափոխվել է` հատկապես անձնական կյանքում, բայց դրան կարող ենք ավելի ուշ անդրադառնալ։
Բոլորը ծիծաղեցին, բացի Նաթանից։
Գուցե ամբողջ իմաստն այն է, որ փոփոխություն բոլորիս հետ էլ պատահում է,- ասաց Նաթանը:
Նա ավելացրեց.
---
Երանի ընտանիքս ավելի շուտ լսած լիներ Պանրի պատմությունը։ Դժբախտաբար, մենք չէինք ուզում տեսնել այն փոփոխությունները, որ առաջանում էին մեր բիզնեսում, իսկ հիմա չափազանց ուշ է` մենք ստիպված ենք փակել մեր խանութներից շատերը:
Դա հավաքվածներից շատերին զարմանք պատճառեց, քանի որ նրանք համոզված էին, որ Նաթանի բախտը բերել էր հուսալի ընտանեկան բիզնեսի հարցում։
Ի՞նչ էր պատահել,- հարցրեց Ջեսիկան։
Մեր փոքր խանութների ցանցը հանկարծ հնաոճ դարձավ. երբ մեր քաղաքում մի նոր սուպերմարկետ բացվեց հսկայական տեսականիով և ցածր գներով: Մենք պարզապես չկարողացանք մրցել նրա հետ:
Հիմա եմ հասկանում, որ, Հոտառուի և Վազկանի նման լինելու փոխարեն, մենք Հըմի նման էինք մեզ պահում: Մենք տեղից չէինք շարժվում և չէինք փոխվում: Փորձում Լինք անտեսել այն, ինչ կատարվում էր մեր շուրջը, և հիմա անախորժության մեջ ենք հայտնվել: Եթե մինչ այդ իմանայինք այդ պատմությունը, կարող էինք Գըմից դասեր քաղել, քանի որ չէինք կարողանում մեզ վրա ծիծաղել և փոխել մեր գործելակերպը:
Լաուրան, որը հաջողակ բիզնեսլեդի էր դարձել, լսում էր, սակայն մինչ այս պահը շատ քիչ բան էր ասել:
- Ես էլ էի այսօր մտածում այս պատմության մասին,- ասաց նա,- մտածում էի, թե ինչպես կարող եմ ավելի շատ Գըմի նման լինել և հասկանալ, թե ինչն եմ սխալ անում, ծիծաղել ինքս ինձ վրա, փոխվել և առաջ գնալ։
Նա ասաց.
Հետաքրքիր է, այստեղ քանի՞սն են վախենում փոփոխություններից:
Ոչ ոք չպատասխանեց, և նա առաջարկեց.
- Իսկ ի՞նչ կասեք ձեռք բարձրացնելու մասին։
---
Միայն մեկ ձեռք բարձրացավ։
– Կարծես թե ընդամենը մեկ ազնիվ մարդ կա մեր խմբում, - ասաց Լաուրան և շարունակեց, - գուցե այս հաջորդ հարցը ձեզ ավելի շատ դուր գա: Ձեզանից քանի՞սն են կարծում, որ ուրիշ մարդիկ վախենում են փոփոխություններից:
Գրեթե բոլորը բարձրացրին ձեռքերը: Հետո սկսեցին ծիծաղել։
Սրանից ի՞նչ հետևություն։
Այն, որ մենք հրաժարվում ենք ընդունել, որ վախենում ենք փոփոխությունից, - պատասխանեց Նաթանը:
Այդպես է, - ընդունեց Մայքլը, - երբեմն մենք անգամ չգիտենք, որ վախենում ենք: Ես էլ գիտեի, որ չեմ վախենում։ Երբ առաջին անգամ լսեցի պատմությունը, ինձ դուր եկավ այն հարցը, թե «Ի՞նչ կանեիր, եթե չվախենայիր»։
Հետո Ջեսիկան ավելացրեց.
Ես պատմությունից քաղեցի այն, որ փոփոխություն- ներն ամենուր են կատարվում, և ես կշահեմ, եթե կարողանամ հնարավորինս արագ հարմարվել դրանց:
Հիշում եմ՝ տարիներ առաջ, երբ մեր ընկերությունը վաճառում էր ավելի քան քսան գրքերից բաղկացած հանրագիտարանը, մի անձնավորություն մեզ ասում էր, որ այն զետեղենք մեկ համակարգչային սկավառակի մեջ և վաճառենք գնի մի մասով։ Այդ կերպ ավելի հեշտ կլիներ թարմացնել հանրագիտարանը, շատ ավելի քիչ գումար կծախսվեր արտադրելու վրա, և ավելի շատ մարդիկ ի վիճակի կլինեին գնել այն։ Սակայն մենք ընդդիմացանք: - Ինչո՞ւ ընդդիմացաք, - հարցրեց Նաթանը:
Որովհետև գտնում էինք, որ մեր ընկերության ողնաշարը վաճառողների խումբն էր, որը տնից տուն առձեռն վաճառք էր իրականացնում։ Ի հաշիվ մեր արտադրանքի բարձր գնի` նրանք բարձր միջնորդավճար էին ստանում։ Երկար ժամանակ մեր գործերն այդ կերպ շատ հաջող էին ընթանում, և կարծում էինք, որ այդպես կշարունակվի
---
ընդմիշտ:
Լաուրան ասաց.
Թերևս պատմության մեջ դա նկատի ունեն` ասելով, որ հաջողությունը Հըմին և Գրմին ամբարտավան դարձրեց։ Նրանք չէին նկատում, որ կարիք ունեին փոխելու մեթոդները, որոնք մի ժամանակ հաջողություն էին բերում։
Նաթանն ասաց.
Ուրեմն դուք կարծում էիք, որ ձեր Հին Պանիրը միակ Պանիրն էր:
Այո, և ուզում էինք կառչել դրանից։
Երբ ես հետ եմ նայում մեզ պատահածին, հասկանում եմ, որ ոչ թե նրանք պարզապես «տեղափոխեցին մեր Պանիրը», այլ «Պանիրն» իր կյանքն ունի և ի վերջո սպառվում է։
Ինչևէ. մենք չփոխվեցինք, բայց մրցակիցը փոխվեց և !եր վաճառքը սաստիկ տուժեց։ Մեզ համար ծանր շրջան է: Այժմ մեկ այլ տեխնոլոգիական փոփոխություն է տեղի ունենում այս ոլորտում, և ընկերությունում ոչ ոք կարծես չի ցանկանում առնչվել դրան։ Այս ամենից լավ հոտ չի գալիս: Հավանաբար շուտով առանց աշխատանքի կմնամ։
Եկել է ԼԱԲԻՐԻՆԹՈՍԻ ժամանակը,- բարձրաձայնեց Կառլոսը:
Բոլորը ծիծաղեցին, այդ թվում՝ Ջեսիկան: Կառլոսը դիմեց Ջեսիկային.
Լավ է, որ կարողանում ես ծիծաղել ինքդ քեզ վրա:
Ֆրանկն առաջարկեց.
Ահա թե ես ինչ սովորեցի պատմությունից։ Ես ինքս ինձ չափազանց լուրջ ընդունելու հակում ունեմ։ Նկատեցի, թե ինչպես Գըմը փոխվեց այն ժամանակ, երբ ի վերջո սովորեց ծիծաղել սեփական եսի և գործելակերպի վրա:
Անջելան հարցրեց.
Ի՞նչ եք կարծում՝ արդյո՞ք Հըմը երբևէ կփոխվեր և կգտներ Նոր Պանիր:
---
Էլենն ասաց.
- Կարծում եմ, այո:
- Ես այդպես չեմ կարծում, - ասաց Քորին, - կան մարդիկ, որ երբեք չեն փոխվում և թանկ են վճարում դրա դիմաց։ Ես հաճախ եմ հանդիպում Հըմի նման մարդկանց իմ բժշկական գործունեության մեջ: Նրանք կարծում են, որ իրավունք ունեն իրենց Պանրի հանդեպ: Նրանք իրենց զոհի նման են զգում, երբ այն սպառվում է, և դրա համար մեղադրում են ուրիշներին: Նրանք ավելի վատ են զգում, քան այն մարդիկ, ովքեր կարողանում են թողնել և առաջ շարժվել:
Այնուհետև Նաթանը ասաց ցածր ձայնով. ասես ինքն իր հետ էր խոսում:
- Կարծում եմ՝ խնդիրն այն է, թե ինչը պետք է թողնել և ուր շարժվել։
Որոշ ժամանակ ոչ ոք ոչինչ չէր ասում:
- Պետք է ընդունեմ, - ասաց Նաթանը, - որ տեսնում էի, թե երկրի այլ մասերում մեր խանութների նման խանութների հետ ինչ էր կատարվում, բայց հույս ունեի, որ դա մեզ վրա չէր անդրադառնա։ Կարծում եմ, որ ավելի հեշտ է նախաձեռնել փոփոխությունը, քան փորձել արձագանքել և հարմարվել դրան։ Գուցե մենք պետք է տեղափոխենք մեր սեփական Պանիրը:
- Ի՞նչ նկատի ունես, - հարցրեց Ֆրանկը:
Նաթանը պատասխանեց.
- Անվերջ մտածում եմ, թե մենք այսօր որտեղ կլինեինք, եթե վաճառած լինեինք մեր բոլոր հին խանութները որպես անշարժ գույք և կառուցած լինեինք մի մեծ ժամանակակից սուպերմարկետ, որը մրցունակ կլիներ լավագույն սուպերմարկետների հետ:
Լաուրան ասաց.
- Գուցե Գըմը դա՞ նկատի ուներ, երբ գրում էր պատին. «Համտեսի՛ր արկածը և գնա Պանրի հետևից»: Ֆրանկն ասաց.
---
Կարծում եմ` կան բաներ, որ չպետք է փոխվեն։
Օրինակ ես ուզում եմ ամուր կառչել իմ հիմնական արժեքներից։ Ինչևէ` այժմ գիտակցում եմ, որ ավելի բարվոք վիճակում կլինեի, եթե իմ կյանքում շատ ավելի վաղ գնացած լինեի Պանրի հետևից:
- Դե Մայքլ. լավ փոքրիկ պատմություն էր,- ասաց դասարանի թերահավատ Ռիչարդը,- կասե՞ս ինչպես այն կիրառեցիր ձեր ընկերությունում։
Դասընկերները դեռ չգիտեին այդ մասին, սակայն Ռիչարդի կյանքում որոշ փոփոխություններ էին տեղի ունեցել: Վերջերս էր բաժանվել կնոջից և հիմա փորձում էր պահել հավասարակշռությունը աշխատանքի ու իր դեռահաս երեխաներին մեծացնելու. միջև:
Մայքլը պատասխանեց.
- Գիտե՞ս, ես կարծում էի, որ իմ գործը միայն ամենօրյա ծագող խնդիրները կառավարելն էր, այնինչ ես պետք է նայեի ավելի հեռուն և ուշադրություն դարձնեի, թե ուր ենք մենք գնում։
Օրվա մեջ քսանչորս ժամ… արդյո՞ք ես տնօրինում էի այդ խնդիրները: Ինձ հետ այդքան էլ հեշտ չէր։ Ես խելահեղ մրցավազքի մեջ էի և չէի կարողանում դուրս գալ դրանից: Լաուրան ասաց.
Այսպիսով, դու կառավարում էիր այն դեպքում, երբ պետք է առաջնորդեիր։
Միանգամայն ճիշտ ես, - ասաց Մայքլը, - այնուհետև, երբ լսեցի «Ո՞ւր է իմ պանիրը» պատմությունը, հասկացա, որ իմ անելիքը լինելու էր Նոր Պանրի պատկերն ստեղծելը, որին մենք բոլորս կձգտեինք հասնել և հաճույք կստանայինք փոխվելուց ու հաջողության հասնելուց՝ լիներ դա գործի մեջ, թե անձնական կյանքում։
Նաթանը հարցրեց.
- Ի՞նչ արեցիր աշխատավայրում:
- Դե, երբ ես մեր ընկերության աշխատակիցներին հարց-
---
նում էի, թե նրանք պատմության հերոսներից ում են իրենց նմանեցնում, ես հասկացա, որ մեր կազմակերպությունում բոլոր չորս հերոսներից էլ ունեինք: Ինձ պարզ դարձավ, որ հոտառուները, վազկանները, հըմերը և գըմերը՝ յուրաքանչյուրն առանձնահատուկ վերաբերմունք էին պահանջում:
Մեր հոտառուները շատ շուտ կանխազգում էին շուկայում սպասվող փոփոխությունները, այսպիսով նրանք օգնում էին թարմացնել մեր կորպորատիվ տեսլականը։ Նրանց հորդորում էինք բացահայտել, թե փոփոխություն- ները ինչպես կազդեին հաճախորդների պահանջարկի վրա: Հոտառուներին դա դուր էր գալիս և նրանք խոստովանեցին, որ հաճույքով են աշխատում մի վայրում, որտեղ հաշվի են նստում փոփոխության հետ և ժամանակին հարմարվում։
Մեր վազկանները սիրում էին, երբ ամեն ինչ արված էր լինում, այսպիսով նրանց խրախուսում էինք գործողություններ ձեռնարկելու` հիմք ընդունելով մեր կորպորատիվ տեսլականը։ Պարզապես պետք էր նրանց ուղղություն ցույց տալ, որպեսզի սխալ ուղղությամբ չվազեին: Այնուհետև նրանք պարգևատրվում էին այն աշխատանքի համար, որը մեզ Նոր Պանիր էր բերում։ Նրանք սիրում էին աշխատել մի ընկերությունում, որը գնահատում էր աշխատանքը և դրա արդյունքը:
- Իսկ ինչ կասե՞ս հըմերի և գըմերի մասին,- հարցրեց Անջելան:
Ցավոք, հըմերը կարծես խարիսխներ էին, որոնք դանդաղեցնում էին մեզ,- պատասխանեց Մայքլը։
- Նրանք չափազանց հարմարված էին և վախենում էին փոփոխությունից: Մեր հըմերից ոմանք միայն փոխվում էին այն ժամանակ, երբ տեսնում էին մեր պատկերած խելամիտ տեսլականը, որը նրանց ցույց էր տալիս, թե փոփոխությունը ի նպաստ իրենց է։
Մեր հըմերն ասում էին, որ իրենք ցանկանում
---
էին աշխատել մի վայրում, որը ապահով էր, այսպիսով փոփոխությունը պետք է խելամիտ լիներ և բարձրացներ նրանց ապահովության զգացումը։ Երբ նրանք գիտակցում Լին չփոխվելու իրական վտանգը, նրանցից ոմանք փոխվում էին և առաջընթաց ունենում։ Տեսլականի շնորհիվ շատ հըմերի հնարավոր եղավ դարձնել գըմեր:
- Իսկ ի՞նչ արեցիր այն հըմերի հետ, որոնք չփոխվեցին, • հետաքրքրվեց Ֆրանկը:
Դե, մենք ստիպված եղանք նրանց արձակել,- տխուր ասաց Մայքլը: -Մենք ցանկանում էինք բոլոր աշխատող- ներին էլ պսհել, սակայն զիտեինք, որ եթե մեր բիզնեսը բավական արագությամբ չփոփոխվեր, մենք կհայտնվեինք անախորժ վիճակում։
Հետո նա ասաց.
Լավ նորությունն այն է, որ թեև սկզբում մեր գրմերը տատանվում էին, նրանք բավական լայնախոհ էին` նորը շու տ յուրացնելու, այլ գործելակերպ ստանձնելու և ժամանակին հարմարվելու համար, որպեսզի մեզ օգնեին հաջողության
հասնելու: Նրանք սկսեցին սպասել փոփոխությունների և ակտիվորեն փնտրել դրանք։ Եվ քանի որ նրանք հասկանում էին մարդկային բնությունը, օգնեցին մեզ ստեղծել Նոր Պանրի իրական պատկերը, որը գրեթե բոլորը խելամիտ էին համարում։
Նրանք ասում էին մեզ, որ ցանկանում են աշխատել մի կազմակերպությունում, որը մարդկանց վստահություն և փոխվելու միջոցներ է տալիս։ Եվ նրանք օգնում էին մեզ պահպանել մեր հումորի զգացումը, երբ մենք գնում էինք մեր Նոր Պանրի հետևից։
Ռիչարդը մեկնաբանեց.
քաղել:
Դու այդ ամենը այդ փոքրիկ պատմությունի՞ց ես
Մայքլը ժպտաց.
---
Հարցը պատմության մեջ չէ, այլ այն, որ մենք սկսեցինք գործել այլ կերպ՝ հիմնվելով այդ պատմությունից քաղածի վրա:
Անջելան խոստովանեց.
- Ես մի քիչ Հըմի նման եմ, և ինձ համար պատմության ամենաուժեղ հատվածը այն էր, երբ Գըմը ծիծաղեց իր վախի վրա և մտքում պատկերեց, թե ինչպես է վայելում Նոր Պանիրը, որի շնորհիվ Լաբիրինթոս գնալը պակաս վախեցնող և առավել հաճելի դարձավ։ Եվ ի վերջո նա ավելի մեծ բան շահեց: Ահա թե ինչ եմ ուզում ինքս էլ ավելի հաճախ անել։
Ֆրանկը քմծիծաղ տվեց.
- Ուրեմն անգամ հըմերը կարող են երբեմն փոխվելու առավելությունը տեսնել:
Կառլոսը ծիծաղեց.
Այնպես, ինչպես իրենց աշխատանքը պահելու առավելությունը:
Անջելան ավելացրեց.
- Կամ անգամ պաշտոնի բարձրացումը։
Ռիչարդը, որն ամբողջ քննարկման ժամանակ մռայլ էր, ասաց.
- Իմ մենեջերը երկար ժամանակ է, ինչ ինձ ասում է, որ մեր ընկերությունը փոփոխության կարիք ունի։ Կարծում եմ՝ իրականում նա նկատի ունի, որ ես ունեմ դրա կարիքը, բայց ես չեմ ցանկացել դա լսել։ Հավանաբար երբեք չեմ էլ իմացել, թե նա ինչ Նոր Պանրի հետևից էր ուզում, որ մենք գնանք: Կամ թե ինչ կկարողանայի շահել դրանից։
Մի թեթև ժպիտ սահեց Ռիչարդի դեմքին, երբ նա ասաց.
Պետք է ընդունեմ, որ ինձ դուր է գալիս «Նոր Պանիր» տեսնելու գաղափարը և պատկերացնել, որ այն ընբոշխնում ես: Ամեն ինչ պայծառանում է, երբ տեսնում ես, թե ինչպես այն կարող է բարելավել կյանքը, և դու ավելի ես շահագրգռվում, որ փոփոխությունը տեղի ունենա։
---
Գուցե պետք է սա նաև անձնական կյանքիս մե՞ջ
օգտագործեմ,- նա ավելացրեց երեխաներս, թվում է, մտածում են, թե ոչինչ իրենց կյանքում երբևէ չպետք է փոխվի: Կարծես Հըմի նման են իրենց պահում. նրանք զայրացած են: Հավանաբար վախենում են, թե ապագան ինչ անակնկալներ կարող է մատուցել։ Հնարավոր է ես նրանց իրական Նոր Պանրի պատկերը լավ չեմ ներկայացրել։ Հնարավոր է, որովհետև ինքս էլ այն չեմ տեսնում։
Հավաքվածները լուռ էին. յուրաքանչյուրը մտածում էր սեփական կյանքի մասին։
Լավ,- ասաց Ջեսիկան - մարդիկ մեծ մասամբ այստեղ խոսում էին աշխատանքի մասին, բայց ես, լսելով պատմությունը, նաև մտածեցի անձնական կյանքի մասին: Կարծում եմ՝ իմ ներկա հարաբերությունները «Հին Պանիր են», որը լրջորեն սկսել է բորբոսնել։
Քորին ծիծաղեց` համաձայնելով.
Ես էլ եմ այդպես կարծում։ Հավանաբար պետք է ազատվեմ վատ հարաբերություններից։ Անջելան հակադրվեց.
- Իսկ գուցե Հին Պանիրը պարզապես հին վարքագի՞ծն է: Իրականում մենք պետք է ազատվենք այն վարքագծից, որը վատ հարաբերությունների պատճառն է։ Եվ հետո անցնենք նոր մտածելակերպին և վարքագծին։
Այո, - արձագանքեց Քորին, - Լավ տեսակետ է: Նոր Պանիրը նոր հարաբերություն է միևնույն մարդու հետ: Ռիչարդն ասաց.
Սկսում եմ մտածել, որ այս ամենն ավելին է, քան կարծում էի: Ինձ դուր է գալիս հին վարքագծից ազատվելու միտքը` հին հարաբերություններից ազատվելու փոխարեն: Միևնույն է, նույն վարքագիծը կրկնելը նույն արդյունքի կհանգեցնի:
- Ինչ վերաբերում է աշխատանքին. գուցե աշխատանքը փոխելու փոխարեն՝ ես պետք է փոխեմ աշխատելաոձս: Եթե
---
այդպես վարված լինեի, թերևս հիմա ավելի լավ աշխատանք կունենայի։
Այնուհետև Բեքին, ով ապրում էր այլ քաղաքում, բայց վերադարձել էր դասարանի հավաքի համար, ասաց.
Լսելով պատմությունը և բոլորի մեկնաբանություն- ները` ստիպված էի ծիծաղել ինքս ինձ վրա: Ես այնքան երկար ժամանակ Հըմի նման եմ եղել՝ ո՛չ հըմ, ո՛չ գըմ, տեղիցս չէի շարժվում և վախենում էի փոփոխություններից։ Չգիտեի, թե ինչքան շատ մարդիկ կան, որ նույնպես այդպես են վարվում։ Վախենամ՝ երեխաներիս էլ եմ փոխանցել այդ գիծը՝ անգամ առանց հասկանալու։
Երբ մտածում եմ այդ մասին, հասկանում եմ, որ փոփոխությունն իսկապես կարող է տանել քեզ մի նոր և ավելի լավ տեղ, չնայած այդ ժամանակ դու կարող ես վախենալ, որ այդպես չի լինի։
Հիշում եմ, երբ որդիս բարձր դասարանի աշակերտ էր, ամուսնուս աշխատանքի բերումով պետք է տեղափոխվեինք Իլինոյսից Վերմոնտ, իսկ որդիս տխուր էր, քանի որ ստիպված էր հեռանալ ընկերներից։ Նա բարձրակարգ լողորդ էր, իսկ Վերմոնտի ավագ դպրոցում լողի խումբ չկար։ Այսպիսով, նա զայրացած էր մեզ վրա, որ ստիպում ենք հեռանալ։
Ինչպես պարզվեց ավելի ուշ, նա սիրահարվեց Վերմոնտի լեռներին, դահուկներով սահել սովորեց, իր դպրոցի թիմի հետ գնաց դահուկասահքի և հիմա երջանիկ ապրում է Կոլորադոյում։
Եթե այն ժամանակ այս «Պանրի» պատմությունը լսեինք մի գավաթ տաք շոկոլադի շուրջ, մեր ընտանիքն այդքան սթրեսից կազատեինք։
Ջեսիկան ասաց.
Գնում եմ տուն` ընտանիքիս պատմեմ այս պատմու- թյունը: Կհարցնեմ երեխաներիս, թե, ըստ իրենց, ես պատմության հերոսներից ո՞ր մեկն եմ` Հոտառո՞ւն,
---
Վազկա՞նը, Հը՚մը թե՞ Գըմը, կամ իրենք նրանցից ում են ավելի մոտ զգում։ Մենք կարող ենք զրուցել այն մասին, թե ինչն է մեր ընտանիքի Հին Պանիրը և ինչը կարող է լինել Նոր Պանիրը։
- Լավ միտք է, - ասաց Ռիչարդը` զարմացնելով բոլորին, անգամ ինքն իրեն:
Հետո Ֆրանկը մեկնաբանեց.
Կարծում եմ` ես կլինեմ ավելի շատ Գըմի նման, կգնամ Պանրի հետևիցևկվայելեմ այն: Եվմտադիր եմ պատմությունն ընկերներիս փոխանցել, որոնք պատրաստվում են թողնել զինվորական ծառայությունը և սնհանգստացած են այդ փոփոխության համար։ Հետաքրքիր քննարկում կլինի։
Մայքլն ասաց.
Հենց այդպես էլ մենք բարելավեցինք մեր բիզնեսը: Սենք մի շարք քննարկումներ էինք անցկացնում և զրուցում այն մասին, թե ինչ քաղեցինք «Պանրի» պատմությունից և ինչպես կարող էինք կիրառել մեր իրավիճակում: Հիանալի էր խոսել փոփոխության հետ առնչվելու մասին՝ զվարճալի պատմությունն օգտագործելով։ Այն շատ արդյունավետ էր հատկապես որ ավելի խոր տարածում գտավ ընկերությունում։
Նաթանը հարցրեց.
- Ի՞նչ նկատի ունես «ավելի խոր» ասելով:
- Դե, ինչքան ավելի խորն էինք ուսումնասիրում մեր անձնակազմը, այնքան ավելի շատ մարդիկ էինք հայտնաբերում, որոնք պակաս ուժեղ էին իրենց զգում: Նրանք ավելի շատ էին վախենում, թե վերևից պարտադրված փոփոխությունն ինչ ազդեցություն կարող էր թողնել իրենց վրա: Այսպիսով, նրանք ընդդիմանում էին փոփոխությանը։ Կարճ ասած, պարտադրված փոփոխությունն ընդդիմություն է առաջացնում։
Բայց երբ մեր կազմակերպության մեջ տառացիորեն բոլորն իմացան Պանրի պատմությունը, այն օգնեց մեզ
---
փոխել փոփոխության հանդեպ մեր վերաբերմունքը: Այն օգնեց յուրաքանչյուրին ծիծաղել կամ գոնե ժպտալ իր հին վախերի վրա և առաջ շարժվելու ցանկություն արթնացրեց։
Երանի թե ավելի շուտ լսած լինեի Պանրի պատմու- թյունը, - ավելացրեց Մայքլը:
- Այդ ինչո՞ւ, - հարցրեց Կառլոսը:
- Որովհետև նախքան փոփոխություններ ձեռնարկելը, մեր բիզնեսն արդեն այնպիսի անկում էր ապրել, որ, ինչպես ավելի վաղ ասացի, ստիպված էինք արձակել մարդկանց` այդ թվում մի քանի մոտիկ ընկերների։ Դա բոլորիս վրա ծանր նստեց: Այնուամենայնիվ, նրանք, ովքեր մնացել էին, և գնացածների մեծ մասը ասում էին, որ «Պանրի» պատմությունն օգնել է իրենց այլ կերպ նայել երևույթներին և ի վերջո ավելի լավ գլուխ հանել դրանցից։
Նրանք, ովքեր ստիպված էին եղել հեռանալ և նոր աշխատանք փնտրել, ասում էին, որ սկզբում դժվար էր, բայց պատմությունը հիշելն իրենց շատ էր օգնում։
Անջելան հարցրեց.
- Ի՞նչը նրանց ամենից շատ օգնեց։
Մայքլը պատասխանեց.
Վախը հաղթահարելուց հետո, նրանք ասացին ինձ, որ լավագույն բանը գիտակցելն էր, որ այնտեղ մի տեղ Նոր Պանիր կա, որը սպասում է, որ իրեն գտնեն:
Նրանք ասացին, որ Նոր Պանրի պատկերը մտքում պահելը, որն իրենց համար նոր աշխատանքի մեջ հաջողություն ունենալն էր, ավելի ինքնավստահ էր դարձնում իրենց և օգնում, որ աշխատանքի ընդունվելու հարցազրույցներում իրենց լավագույնս դրսևորեն։
Արդյունքում շատերն ավելի լավ աշխատանքի անցան: Լաուրան հարցրեց.
- Իսկ ի՞նչ եղավ ձեր ընկերությունում մնացած մարդ- կանց հետ:
- Դե, - ասաց Մայքլը, - տեղի ունեցող փոփոխություն-
---
ներից բողոքելու փոխարեն՝ մարդիկ հիմա ասում էին. Պարզապես մեր Պանրի տեղն է փոխվել: Եկեք փնտրենք Նոր Պանիրը»: Դա շատ ժամանակ խնայեց և նվազեցրեց uppkup:
Շատ չանցած, այն մարդիկ, ովքեր ընդդիմանում էին, հասկացան փոփոխության առավելությունը։ Նրանք անգամ օգնեցին փոփոխություն մտցնելու հարցում։
Քորին ասաց.
Ի՞նչ ես կարծում, ի՞նչը նրանց դրդեց փոխվել։
- Նրանք փոխվեցին այն բանից հետո, երբ մեր ընկերու- թյունում իրար վրա ճնշում գործադրելը փոխվեց։ Նա հարցրեց.
Կազմակերպությունների մեծ մասում, որտեղ եղել էթ ի՞նչ արձագանքներ են լինում, երբ ղեկավարությունը հայտարարում է փոփոխության մասին: Մարդկանց մեծամասնությունը գտնում է, որ փոփոխությունը լա՞վ գաղափար է, թե՛ վատ:
Վատ, - պատասխանեց Ֆրանկը:
Այո, այդպես է. - համաձայնեց Մայքլը,- իսկ ինչո՞ւ։ Կառլոսն ասաց.
Քանի որ մարդիկ ցանկանում են, որ ամեն ինչ նույնը մնա, և նրանք կարծում են, որ փոփոխությունը վատ կանդրադառնա իրենց վրա: Երբ մեկն ասում է, որ փոփոխությունը վատ գաղափար է, մյուսներն էլ են նույնն ասում։
- Այո, իրականում գուցե նրանք այդպես չեն մտածում,- ասաց Մայքլը,- սակայն համաձայնում են, որպեսզի ընդհանուրից չզատվեն։ Դա մի տեսակ սեփական կարծիքի պարտադրում է ուրիշների վրա, որը պայքարում է փոփոխության դեմ ցանկացած կազմակերպությունում: Բեքին հարցրեց.
Եվ ի՞նչ փոխվեց, երբ մարդիկ լսեցին «Պանրի» պատմությունը.
---
Մայքլը պարզ պատասխանեց.
Իրար վրա ճնշում գործադրելը փոխվեց։ Ոչ ոք չէր ցանկանում Հըմին նմանվել:
Բոլորը ծիծաղեցին:
- Նրանք ցանկանում էին ժամանակից շուտ կանխա- զգալ փոփոխությունը և գործի անցնել, քան Հըմի նման տեղից չշարժվել և հետ մնալ:
Նաթանն ասաց.
Լավ տեսակետ է։ Մեր ընկերությունում ոչ ոք չէր ցանկանա Հըմի նմանլինել։ Գուցե անգամ փոխվել ուզենային: Ինչո՞ւ դասարանի անցած հավաքի ժամանակ չպատմեցիր այս պատմությունը: Այն կարող էր որոշակի ներգործություն ունենալ։
Մայքլն ասաց.
- Այն իսկապես ներգործություն կունենար։
Ամենամեծ ներգործությունը լինում է այն ժամանակ, երբ կազմակերպությունում բոլորը իմանում են պատմությունը` լինի դա մեծ կորպորացիա, փոքր բիզնես կամ ձեր ընտանիքը, որովհետև տվյալ հաստատությունը կարող է փոխվել միայն այն դեպքում, եթե նրանում հնարավորինս շատ մարդիկ փոխվեն։
Այնուհետև նա մի վերջին միտք արտահայտեց
Երբ տեսանք, թե մեզ համար ինչքան օգտակար եղավ պատմությունը, մենք այն փոխանցեցինք մարդկանց, որոնց հետ ցանկանում էինք աշխատել` իմանալով, որ նրանք նույնպես առնչվում են փոփոխությունների հետ: Մենք առաջարկեցինք լինել նրանց «Նոր Պանիրը», այլ կերպ ասած՝ ավելի լավ գործընկեր, ում հետ կարող են հաջող համագործակցել, ինչը նոր բիզնեսի հնարավորություններ բացեց։
Ջեսիկայի գլխում մի շարք մտքեր առաջացան, և նա հիշեց, որ վաղ առավոտյան վաճառքի հետ կապված զանգեր ուներ անելու: Նա նայեց ժամացույցին և ասաց.
---
'F.. funthaitnuin timp la ipka aja Chubph quyulup bi
apiúp lıplıþtı sümptuutjiujni pina u humpbaghu Ba
Elypuufu lat, np ujuminum pop chħ oʻquilqati tri lava hnrunų lai, np. ɔminni hlupunļajımı pəjraii unitiza nhulph hầu lu
Վերջ
fimnm my
armori, cionmhramfenyfeddqua bifbqmda tiņi verið ndimmung inint dy indypandyan Shad du tiel sufitymom)
dijumi, dan puisab
---
Կիրառեք «Ո՞ւր է իմ պանիրը»
պատմությունը ձեր կազմակերպությունում
Եթե ցանկանում եք, որ ձեր աշխատակիցներն այլ կերպ սկսեն գործել, օգնեք նրանց ձեռք բերել անհրաժեշտ հմտություններն ու գործիքները:
Օգտագործելով պարզ, գործնական միջոցներ, որոնք հիմնված են փոփոխությանը վերաբերող աշխարհի թիվ 1 դոկտոր Սպենսեր Ջոնսոնի «Ո՞ւր է իմ պանիրը» գրքի վրա, դուք կօգնեք, որ մարդիկ ավելի արագ և հաջող կերպով փոխվեն։
Կարող եք աշխատել ձեր ընկերությունում բոլորի հետ, ղեկավարներից մինչև աշխատողներ` փոփոխությունների հմտություններ զարգացնելու համար, որը ձեզ կդարձնի մրցակցային, և կստանաք այն արդյունքը, որն ակնկալում է ձեր կազմակերպությունը:
---
Սպենսեր Ջոնսոն
Ո՞ւր է իմ պանիրը
Թարգմանիչ` Նազելի Կարապետյան Խմբագրական կազմ՝
Գալյա Հովհաննիսյան,
Աշոտ Գաբրիելյան,
Շավարշ Կարապետյան
Ձևավորող` Արաբո Սարգսյան