Ամենն ամենայնիվ. գիրք Գ 2-րդ մաս (Գյուրջիեվ Գ.) - Գյուրջիեվ Գեորգի

Գրականություն

Նահապետ Քուչակ. Բանաստեղծություններ ժողովածուն ներկայացնում է հայ միջնադարյան գրականության և աշուղական արվեստի վաղ շրջանի ամենակարևոր դեմքերից մեկի՝ Նահապետ Քուչակի ստեղծագործությունները՝ հիմնականում նրա հայրենները, որոնք առանձնանում են խոր զգացմունքայնությամբ, պարզ լեզվով և ժողովրդական մտածողության արտահայտությամբ։ Գրքում ընդգրկված բանաստեղծությունները թեմատիկ առումով բազմազան են՝ սիրո, կարոտի, մարդկային հարաբերությունների, ճակատագրի և հոգևոր ապրումների շուրջ կառուցված, որտեղ հաճախ արտահայտվում են սիրո ցավը, բաժանման տխրությունը և հոգու ներքին պայքարը։ Հեղինակի լեզուն բնորոշվում է հակիրճությամբ և պատկերավորությամբ, իսկ արտահայտչական միջոցները՝ ժողովրդական խոսքի պարզությամբ ու անմիջականությամբ, ինչը Քուչակի ստեղծագործությունները դարձնում է հասանելի և խորապես ազդեցիկ լայն ընթերցողի համար։ Գրքում նաև ներկայացվում է Քուչակի դերը հայ գրականության պատմության մեջ՝ որպես հայրենների ժանրի ձևավորող և ժողովրդական բանաստեղծական մտածողության զարգացման կարևոր ներկայացուցիչ, ով մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա դարերի հայ բանաստեղծական ավանդույթի վրա։ Ընդհանուր առմամբ ժողովածուն ոչ միայն գրական արժեք ունի, այլև մշակութային ու պատմական նշանակություն՝ պահպանելով հայ միջնադարյան հոգևոր և գեղարվեստական աշխարհը։

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է IX դարում Հայաստան-ի պետականության վերականգնումը և Աշոտ Ա-ի դերը որպես անկախ հայկական թագավորության հիմնադիր։ Հիմնական բովանդակությունը․ Աշոտ Ա-ի գահակալությունը Բագրատունյաց իշխանության ամրապնդում և թագավորական իշխանության հաստատում։ Հայաստանի անկախության վերականգնում Արաբական տիրապետության թուլացում և պետական ինքնավարության ձեռքբերում։ Քաղաքական միավորումներ Նախարարական տների համախմբում և կենտրոնացված պետության ձևավորում։ Բյուզանդիայի և խալիֆայության հետ հարաբերություններ Դիվանագիտական և քաղաքական բարդ հարաբերություններ տարածաշրջանային ուժերի հետ։ Բագրատունյաց թագավորության հիմքերը Պետական կառավարման, բանակի և եկեղեցու համագործակցություն։

Արտասահմանյան գրականություն

«Բասքերվիլների շունը» (Արթուր Կոնան Դոյլ) Շերլոք Հոլմսի ամենահայտնի դեպքերից մեկն է, որտեղ հեղինակն իր վարպետությամբ միավորում է հանցագործության հանելուկը և գոթական սարսափի մթնոլորտը։ Պատմությունը սկսվում է, երբ Հոլմսը և Վոթսոնը ստանում են դիմում Բասքերվիլների տոհմից՝ մի արտասովոր և հնագույն ընտանիքի մասին, որի վրա կա մի լեգենդ՝ դևային շան մասին։ Ըստ լեգենդի, բասքերվիլների ընտանիքը դատապարտված է «շան»–ի հարձակումից, որը լուռ, բայց մահացու կերպով հետապնդում է նրանց։ Հոլմսը ու Վոթսոնը ուղևորվում են Մորֆորդհեյթ՝ անտառապատ, խավարոտ և մռայլ հովիտ՝ պարզելու, թե արդյոք սա իսկական ուրվական է, թե՞ մարդու կողմից կազմակերպված խարդախություն։ Գիրքը շոշափում է լեգենդի, գիտության և իրականության միջև գոյություն ունեցող սահմանը, որտեղ մի կողմում՝ վախն է, մյուս կողմում՝ բանականությունն ու հետախուզական մեթոդները։ Վոթսոնը, որպես պատմիչ, ստեղծում է սթափ, բայց զգացմունքային մթնոլորտ՝ ընթերցողին թողնելով անընդհատ սպասման մեջ։ Հոլմսը իր տրամաբանությամբ և մանրակրկիտ դիտարկումներով բացահայտում է, որ սարսափը հաճախ սոսկ քարացած մարդկանց տագնապն է, ոչ թե ինչ-որ գերբնական ուժ։ Գիրքը նաև ցույց է տալիս, թե ինչպես մարդը կարող է օգտագործել «շուն» լեգենդը մարդկանց վրա ահազանգածություն ու վերահսկողություն ստեղծելու համար։ «Բասքերվիլների շունը» հիանալի է՝ որպես դետեկտիվ վեպ, որտեղ յուրաքանչյուր մանրուք կարևոր է, և ամեն մի բացահայտում՝ ավելի է սրում լարվածությունը։ Այս պատմությունը հարմար է բոլոր նրանց համար, ովքեր սիրում են հանելուկներ, սարսափի հոտ և լուրջ, բանական հետախուզական ոճ։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2022 ISBN - 978-9939-9195-4-6

Քաղաքագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայ–ադրբեջանական հակամարտության բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հատուկ շեշտադրելով ոչ միայն քաղաքական և ռազմական, այլև հոգեբանական անվտանգության հարցերը։ Հեղինակը փորձում է ցույց տալ, որ հակամարտությունը չի սահմանափակվում միայն ռազմական գործողություններով, այլ ունի խորքային ազդեցություն հասարակության մտածողության, վարքագծի և ազգային ինքնագիտակցության վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է հակամարտության պատմական և քաղաքական նկարագիրը՝ անդրադառնալով դրա առաջացման պատճառներին, զարգացման փուլերին և հիմնական հանգրվաններին։ Միևնույն ժամանակ, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվական և հոգեբանական ազդեցություններին, որոնք ձևավորվում են երկարատև հակամարտության պայմաններում։ Հեղինակը վերլուծում է հետևյալ հիմնական հարցերը․ հակամարտության ազդեցությունը հասարակության հոգեբանական վիճակի վրա վախի, անորոշության և սպառնալիքի զգացման ձևավորումը տեղեկատվական պատերազմը և քարոզչության դերը ազգային ինքնության և դիմադրողականության (resilience) ձևավորումը հոգեբանական անվտանգության ապահովման մեխանիզմները Գրքում ընդգծվում է, որ Հայաստանի Հանրապետության և Արցախ հասարակությունների համար հոգեբանական անվտանգությունը նույնքան կարևոր է, որքան ֆիզիկական անվտանգությունը։ Երկարատև լարվածության պայմաններում հասարակության կայունությունն ու միասնականությունը մեծապես կախված են տեղեկատվական դաշտից, հանրային տրամադրություններից և պետական քաղաքականությունից։ Աշխատությունը համադրում է պատմագիտական, քաղաքագիտական և հոգեբանական մոտեցումները՝ առաջարկելով համապարփակ պատկեր հակամարտության ազդեցությունների վերաբերյալ։ Այն կարևոր է ոչ միայն գիտական շրջանակների, այլ նաև քաղաքական վերլուծաբանների, հոգեբանների և լայն հասարակության համար։

Գրականություն

Վեպը կառուցված է ուժեղ հուզական լարվածության և բարդ մարդկային հարաբերությունների շուրջ՝ կենտրոնանալով սիրո, ատելության, վրեժի և ճակատագրի թեմաների վրա։ Պատմության առանցքում Հիթքլիֆի և Քեթրինի հարաբերություններն են, որոնք ներկայացվում են ոչ միայն որպես սիրային կապ, այլ նաև որպես կործանարար և միաժամանակ անբաժանելի հոգեբանական կապ։ Ստեղծագործության կառուցվածքը ոչ գծային է՝ պատմությունը ներկայացվում է մի քանի պատմողների միջոցով, ինչը ստեղծում է բազմաշերտ ընկալում և թույլ է տալիս տեսնել իրադարձությունները տարբեր դիտանկյուններից։ Այս տեխնիկան ուժեղացնում է անորոշության, հիշողության և սուբյեկտիվության զգացողությունը։

Փիլիսոփայություն

երհայեցումներիցս մեկի ժամանակ հանդիպեցի նախամարդուն՝ ճիշտ այն պահին, երբ գտնվում էր կենդանական վիճակից մարդկայինին անցնելու կամրջին, բայց ինձ համակած, երբևէ չտեսնված ամոթը թույլ չտվեց զրուցելու չափ մոտ գնալ նրան, իսկ երբ նա ինձ նայեց մարդու կողմից երբևէ տրված բոլոր հարցերը մարմնավորող հայացքով՝ անմեղություն ճառագող ժպիտով, ես, մտաբերելով մարդկային իմացության բոլոր հետևանքները, ուժերի առավելագույն լարումով միայն կարողացա գոռալ․ «Չիմացությունդ քո պաշտպանությու՜նն է, չիմացությունդ քո պաշտպանությու՜նն է, …», ու սթափվեցի սեփական աղաղակումից՝ շուրթերիս զգալով ծորացող, նրան չասված բառեր, որոնք զգուշացմանս շարունակությունն էին. « …` ինքդ քեզանի՜ց, ինքդ քեզանի՜ց …»։ Հետո ես նրան հանդիպեցի ևս մեկ (վերջին) անգամ՝ արդեն իր նախաձեռնությամբ, երբ ինքս էի կանգնած մարդուց Բարձրագույն Ես-ին անցնելու կամրջին, որտեղ նա, մահին նախորդող ու մահն ազդարարող վերջին շնչի հանգստությամբ, շշնջաց զգուշացմանս պատասխանը. «Գիտե՜մ, գիտե՜մ, ․․․», ու հեռացավ՝ շուրթերիս թողնելով անմեղություն ճառագող իր ժպիտը. որ ինքնարարումն այլընտրանք չունի …