Армянская колония в Москве и С.-Петербурге

Այլ առարկաներ

Վարորդական տեսական քննությունների հարցաշարեր - Խումբ 7 ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է վարորդական տեսական քննությունների ավարտական և առավել բարդ մակարդակի պատրաստման համար և ընդգրկում է խորացված, համադրական և բարձր վերլուծական մտածողություն պահանջող հարցաշարեր։ Գրքում ներկայացված են իրավիճակային խնդիրներ, որոնք վերաբերում են երթևեկության կանոնների համակցված կիրառմանը տարբեր բարդ խաչմերուկներում, առաջնահերթության որոշման բացառիկ դեպքերին, վտանգավոր և արտակարգ իրավիճակներում վարորդի ճիշտ ու արագ արձագանքին, ինչպես նաև ճանապարհային անվտանգության ամբողջական գնահատմանը։ Աշխատությունը շեշտադրում է ոչ միայն տեսական գիտելիքների ամրապնդումը, այլ նաև դրանց կիրառումը իրական երթևեկության պայմաններում, որտեղ կարևոր են ուշադրությունը, կանխատեսումը և պատասխանատու վարքագիծը։ Ներառված են նաև հարցեր, որոնք վերաբերում են վարորդական էթիկային, ռիսկերի նվազեցմանը և ճանապարհային մշակույթի ձևավորմանը։ Գիրքը նպատակ ունի վերջնականապես ամրապնդել սովորողների պատրաստվածությունը և ապահովել լիարժեք հաջողություն տեսական քննությունում։

Գրականություն

Ժողովածուն արևմտահայ քնարերգության ամենանուրբ, երաժշտական և զգացմունքային էջերից մեկն է։ Մեծարենցը հայ գրականության ամենաինքնատիպ ու ողբերգական ճակատագիր ունեցող բանաստեղծներից է, որի ստեղծագործությունները լի են կյանքի, բնության, սիրո և մարդկային հոգու գեղեցկության հանդեպ խոր զգայունությամբ։ Նրա պոեզիան առանձնանում է մեղմ քնարականությամբ, երազային պատկերներով, ներքին մաքրությամբ և զգացմունքների բացառիկ նրբությամբ։ Ժողովածուում ընդգրկված բանաստեղծություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բնության պատկերները՝ գարնանային այգիները, ծաղիկները, անձրևը, արևը, գիշերվա լռությունը և գյուղական խաղաղ տեսարանները, որոնք հաճախ դառնում են մարդու ներաշխարհի ու ապրումների խորհրդանիշներ։ Մեծարենցի ստեղծագործություններում բնությունը կենդանի է և շնչող, այն միաձուլվում է բանաստեղծի հոգեվիճակին՝ արտահայտելով նրա ուրախությունը, թախիծը, կարոտն ու կյանքի անցողիկության զգացումը։ Նրա պոեզիայի կարևոր թեմաներից են նաև սերը, երիտասարդության փխրունությունը, երազանքները և մահվան մշտական ներկայությունը։ Քանի որ բանաստեղծը տառապում էր ծանր հիվանդությամբ և մահացավ շատ երիտասարդ տարիքում, նրա ստեղծագործություններում հաճախ զգացվում է կյանքի կարճատևության և անխուսափելի վախճանի գիտակցությունը, սակայն այդ ցավը ներկայացվում է բացառիկ գեղեցկությամբ և հոգևոր լույսով։ Մեծարենցի լեզուն հարուստ է երաժշտականությամբ, գունեղ պատկերներով և նուրբ հնչերանգներով, ինչի շնորհիվ նրա բանաստեղծությունները համարվում են հայ սիմվոլիստական և իմպրեսիոնիստական պոեզիայի լավագույն օրինակներից։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ քնարերգության զարգացման վրա և մինչ օրս շարունակում են հուզել ընթերցողներին իրենց անկեղծությամբ ու մարդկային ջերմությամբ։ «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն կարևոր տեղ ունի հայ դասական գրականության մեջ և հանդիսանում է արևմտահայ պոեզիայի ամենասիրելի ու արժեքավոր գրքերից մեկը։

Գրականություն

Սոցիալ-հոգեբանական ռեալիստական արձակ է, որտեղ կենտրոնական թեման մարդու կյանքի դժվարությունների դեմ մղվող ներքին և արտաքին պայքարն է։ Գործում հեղինակը ցույց է տալիս, որ «պայքարը» միայն ֆիզիկական կամ սոցիալական չէ, այլ նաև հոգեբանական՝ կապված մարդու արժանապատվության, ինքնահաստատման, գոյատևման և բարոյական սկզբունքների պահպանման հետ։ Նար-Դոսը ստեղծում է կերպարներ, որոնք կանգնած են կյանքի ծանր պայմանների, նյութական դժվարությունների կամ հասարակական անարդարությունների առաջ և ստիպված են ընտրել՝ հանձնվել հանգամանքներին, թե պայքարել սեփական տեղը պահպանելու համար։ Ստեղծագործության մեջ կարևոր դեր ունի սոցիալական միջավայրը, որը հաճախ դառնում է մարդու ճակատագրի որոշիչ գործոն՝ ընդգծելով անհավասարության և կյանքի դաժան իրականության թեմաները։ Միաժամանակ հեղինակը հոգեբանական խորությամբ բացահայտում է կերպարների ներաշխարհը՝ նրանց հույսերը, հիասթափությունները, կամքի ուժը և երբեմն նաև կոտրվելը։ Լեզուն պարզ է, իրատեսական և գաղափարական հստակ շեշտադրումներով, ինչը բնորոշ է Նար-Դոսի գրականությանը։ Ընդհանուր առմամբ «Պայքար»-ը կարելի է դիտարկել որպես մարդու գոյության և արժանապատվության մասին պատմվածք, որտեղ ընդգծվում է պայքարի անհրաժեշտությունը թե՛ արտաքին աշխարհի, թե՛ ներքին թուլությունների դեմ։

Գեղարվեստական հայ․

«Արշակ արքա, Դրաստամատ ներքինի»՝ Լ. Խեչոյանի ստեղծագործությունը պատմական վեպ է, որը նկարագրում է Հայոց պատմության կարևոր դրվագներից մեկը՝ Արշակունիների և Դրաստամատ Միհրանյան զորավարի մասին։ Վեպը ներկայացնում է հայոց արքաների և բանակի ղեկավարների, ինչպես նաև ազգային հերոսների հերոսական գործերը, նրանց միջավայրն ու ապագայի համար պայքարը։ Այս ստեղծագործությունը միաժամանակ պատմություն է դավաճանությունների, մեծության և ուժի մասին, որտեղ խաչվում են առասպելներն ու իրականությունը։ Արշակ արքան և Դրաստամատ ներքինը՝ որպես Հայոց պետության կարևոր դեմքեր, ներկայացվում են որպես ժողովուրդը ղեկավարող հզոր և անվեհեր անհատներ, ովքեր առաջնորդում էին երկիրը թե՛ պատերազմում, թե՛ քաղաքական ոլորտում՝ ամեն կերպ պարգևելով ժողովրդին նոր հույս ու ուժ։ Վեպը զարդարված է պատմական մանրամասներով՝ կյանքի ու պատերազմների դրվագներով, որոնք կարևոր դեր են ունեցել հայ ժողովրդի և պետության պատմության մեջ։ Վեպի մեջ վերլուծվում են այնպիսի սուբյեկտներ, որոնք միտված են պատմական դեմքերի և նրանց աշխարհայացքների միջև հակասությունների ու հարցերի: Արշակ արքան և Դրաստամատ ներքինը չեն միայն ռազմիկներ կամ գերբնական հերոսներ, այլ նաև մարդու վախերն ու պայքարները, իրենց ընտրած ուղիներում ունեցած կասկածները, ցավը, թե ինչպես են նրանք այս հսկայական աշխարհում խաչվել: «Արշակ արքա, Դրաստամատ ներքինի» վեպը ամբողջությամբ ներկայացնում է հասարակության բարոյական ու հոգեբանական պայքարը՝ նշելով, որ պատմության մեջ ամենատարբեր կերպարները հանդես են գալիս որպես թե՛ հոգևոր առաջնորդներ, թե՛ պատերազմի մարտիկներ։ Խեչոյանը այս ստեղծագործությամբ մեծ հարգանք է ցուցաբերել Հայոց պատմությանը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով այն ժամանակաշրջանի դաժանությունը և մերձակա հերոսական կառույցների առաջադրած մարտահրավերները։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2013 ISBN - 978-9939-51-466-6

Գրականություն

Այս գիրքը նվիրված է Hovhannes Shiraz-ի կյանքի և ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա որպես բանաստեղծի և մարդու ձևավորման ճանապարհը։ Այն ներկայացնում է Շիրազի կենսագրական ուղին, ստեղծագործական աշխարհի առանձնահատկությունները և նրա պոեզիայի գաղափարական հիմքերը՝ կենտրոնանալով հայրենիքի, սիրո, մոր կերպարի և ազգային ցավի թեմաների վրա։ Գրքում վերլուծվում է նրա բանաստեղծական լեզուն, հուզական խորությունը և ժողովրդական մտածողության ազդեցությունը, որը ձևավորել է նրա ստեղծագործական ոճը։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև Շիրազի հասարակական դիրքորոշումներին, անձնական կյանքին և նրա դերին հայ գրականության զարգացման գործընթացում։ Նյութը համադրում է կենսագրական փաստեր և գրականագիտական վերլուծություն՝ ցույց տալով բանաստեղծի և մարդու միասնական կերպարը։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է ինչպես գրականագետների, այնպես էլ հայ պոեզիայի սիրահարների համար՝ հնարավորություն տալով խորությամբ հասկանալ Շիրազի ստեղծագործական ժառանգությունը և նրա ազդեցությունը հայ մշակույթի վրա։

Բժշկություն

Բրոնխիալ ասթման երեխաների մոտ հանդիսանում է շնչառական համակարգի քրոնիկական հիվանդություն, որի հիմնական առանձնահատկությունն է բրոնխների հիպերռեակտիվությունը և կրկնվող շնչահեղձության նոպաները, որոնք առաջանում են տարբեր արտաքին (ալերգեններ՝ փոշի, ծաղկափոշի, սննդային կամ դեղորայքային նյութեր, վիրուսներ) և ներքին (գենետիկ նախատրամադրվածություն, իմունային համակարգի առանձնահատկություններ, շնչուղիների վարակներ) գործոնների ազդեցությամբ, ինչի արդյունքում զարգանում է բրոնխների սպազմ, լորձաթաղանթի այտուց և խորխի ավելացում՝ դժվարացնելով օդի անցումը և առաջացնելով արտաշնչական շնչահեղձություն։ Երեխաների շրջանում այս հիվանդությունը առանձնապես հաճախ է հանդիպում, հատկապես քաղաքային բնակավայրերում, ինչպիսիք են Երևանը, ինչը պայմանավորված է նաև օդի աղտոտվածությամբ, կենցաղային ալերգենների բարձր կոնցենտրացիայով և վարակային գործոնների հաճախակի ազդեցությամբ։ Հիվանդության կլինիկական պատկերը սովորաբար սկսվում է վաղ տարիքում՝ 1-7 տարեկանների շրջանում, երբ նկատվում են ալերգիկ ռինիտի նշաններ, նոպայաձև հազ կամ շնչառության թեթև դժվարացում, իսկ նոպայի ժամանակ երեխայի մոտ զարգանում է արտահայտված արտաշնչական հևոց, սուլող շնչառություն, երկար արտաշնչում, հաճախ նաև վախի զգացում, անհանգստություն և մարմնի հարկադիր դիրք, իսկ ծանր դեպքերում կարող է առաջանալ ցիանոզ, թթվածնային քաղց և շնչառական անբավարարություն։ Հիվանդության ընթացքը կարող է լինել տարբեր՝ թեթև, միջին կամ ծանր, և ժամանակի ընթացքում որոշ երեխաների մոտ նվազում է, իսկ մյուսների մոտ պահպանվում կամ սրվում է, հատկապես եթե չկանխարգելվեն ալերգենների հետ շփումները կամ չիրականացվի համապատասխան բուժում, որը ներառում է ինչպես նոպայի արագ դադարեցում բրոնխալայնիչ միջոցներով, այնպես էլ երկարաժամկետ վերահսկող բուժում՝ բորբոքման նվազեցման և նոր նոպաների կանխման նպատակով։ Բացի այդ, երեխաների մոտ հաճախ նկատվում է բազմապատճառային սենսիբիլիզացիա, այսինքն՝ միաժամանակ մի քանի ալերգենների նկատմամբ գերզգայնություն, ինչը բարդացնում է հիվանդության կառավարումը և պահանջում է անհատական մոտեցում յուրաքանչյուր երեխայի դեպքում, ներառյալ ալերգենի հայտնաբերումն ու հնարավորինս դրա բացառումը, ինչպես նաև պարբերական բժշկական հսկողություն մանկաբույժի և թոքաբանի կողմից։