Ботаника с основами фитоценологии: Анатония и морфология растений

Արտասահմանյան գրականություն

Էրիխ Մարիա Ռեմարկի անչափ ազդեցիկ և սրտառուչ ստեղծագործություններից է, որը տեղի է ունենում Փարիզում՝ 1930-ականներին, երբ Եվրոպան դեռ ապրում էր Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո և անորոշության մեջ էր։ Գիրքն անդրադառնում է այն մարդկանց, ովքեր ապրում են պատերազմի սպառնալիքի ու սոցիալական անկայունության մեջ։ Պատմությունը կենտրոնանում է Ռավիկի՝ հերմետիկ վիրաբույժի վրա, ով փախչել է Նացիստական Գերմանիայից ու ապաստանել Փարիզում։ Հակառակ բոլոր դժվարությունների՝ նա փորձում է հասկանալ մարդու գոյության նշանակությունը՝ սիրո, կյանքի և պատերազմի հետ կապի մեջ։ Ռավիկը հանդիպում է Իննա անունով մի կնոջ, որը ծանր ժամանակներ է ապրում, և նրա միջոցով Ռեմարկը փորձում է բացահայտել մարդկային հոգու խորությունները՝ սիրո և ճակատագրի սահմաններում։ Գիրքը խոսում է գոյության անորոշության մասին, պատերազմի հետևանքների, մարդկային աղքատության ու մխիթարության մասին։ Ռեմարկի անաչառ ու խոր մտածողությամբ ներկայացված վեպը պատկանում է XX դարի լավագույն գրական գործերից մեկը։ **«Հաղթական կամար»**-ը մի պատմություն է այն մարդկանց մասին, ովքեր փորձում են գտնել իրենց տեղը աշխարհում, ուր կյանքը շարունակվում է նաև պատերազմի ու տնտեսական ճգնաժամերի ֆոնին։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-75-211-2

Կենսաբանություն

Учебное пособие «Учебно-полевая практика по ботанике» посвящено организации и проведению полевых ботанических практик для студентов биологических и агрономических специальностей. Книга направлена на формирование практических навыков изучения растительного мира в природных условиях. В пособии рассматриваются: Методы наблюдения и описания растений в естественной среде Сбор, определение и систематизация растительных образцов Правила ведения полевого дневника Основы составления флористических списков Организация и этапы учебно-полевой практики Особое внимание уделяется развитию у студентов навыков самостоятельной работы в природе, а также правильному оформлению научных наблюдений.

Արտասահմանյան գրականություն

«Ապրելու ժամանակը և մեռնելու ժամանակը» (Էրիխ Մարիա Ռեմարկ) ռոման է, որը խորությամբ անդրադառնում է մարդու կյանքի արժեքին և պատերազմի հետևանքներին։ Գիրքը ներկայացնում է այն թեման, թե ինչպես են մարդիկ փորձում գտնել կյանքում իմաստ և սեր, երբ շուրջը խաթարված է պատերազմը և անձնական կորուստները։ Ռեմարկը գրում է շատ մարդկային ու զգայուն լեզվով՝ ցույց տալով, թե ինչպես են հերոսները պայքարում իրենց ներքին տագնապների և արտաքնապես քայքայված աշխարհի հետ։ Գրքում հաճախ հնչում է մի կարևոր հարց՝ ինչպես ապրել, երբ արդեն ոչինչ հաստատ չէ, և ինչպե՞ս պահպանել հոգու խաղաղությունը։ Ռեմարկը ներկայացնում է ոչ միայն պատերազմի դաժանությունը, այլև կյանքի փոքրիկ ուրախությունները՝ սեր, ընկերություն և հույս։ Նրա կերպարները սովորական մարդիկ են, ովքեր փորձում են պարզ մարդկային երջանկություն գտնել՝ նույնիսկ երբ ամեն ինչ շուռ է եկել։ Գիրքը խորը է, բայց միաժամանակ հասկանալի, քանի որ գրողը նկարագրում է մարդու հոգու պարզ, բայց ցավոտ իրականությունը։ «Ապրելու ժամանակը և մեռնելու ժամանակը» հաճախ հիշեցնում է, որ կյանքը թանկ է և յուրաքանչյուր պահ պետք է գնահատել։ Ռեմարկի պատմվածքը հուզական է, բայց չի թաքցնում նաև կյանքի բարդությունը և անհանգստությունը։ Այս ռոմանը հարմար է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են պատերազմի թեմայով, մարդու հոգեբանությամբ և կյանքի իմաստի փնտրտուքով։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-75-339-3

Կենսաբանություն

Учебное пособие «Ботаника. Гербарное дело» посвящено основам ботаники и методике сбора, обработки и оформления гербарных образцов растений. Книга сочетает теоретические сведения о растениях с практическими рекомендациями по работе с гербариями. Основное содержание включает: Базовые понятия ботаники и систематики растений Правила сбора растительного материала в природе Методы сушки и консервации растений Оформление гербарных листов и этикеток Хранение и использование гербарных коллекций в учебной и научной работе Пособие особенно полезно для студентов-биологов и агрономов, так как формирует практические навыки полевой и лабораторной ботанической работы.

Այլ առարկաներ

Գիրքը՝ «Էթոլոգիա և կենդանիների հոգեբանության հիմունքներ», հեղինակը Համբարձումյան Գ.Ռ., հանդիսանում է գիտական և ուսումնական ձեռնարկ, որն ընդգրկում է կենդանիների վարքի ուսումնասիրման և նրանց հոգեբանական հատկությունների ուսումնասիրության հիմնական սկզբունքներն ու մոտեցումները։ Այն ներկայացնում է էթոլոգիայի տեսական հիմքերը՝ վարքի էվոլյուցիոն, կենսաբանական և էկոլոգիական аспեկտներով, մանրամասն բացատրվում են կենդանիների սոցիալական վարքի, փոխազդեցությունների, բնազդային և ստացած սովորությունների մեխանիզմները, ինչպես նաև վարքային արձագանքների ու հոգեբանական կառուցվածքների ձևավորման գործընթացները։ Գրքում ներառված են կենդանիների սենսորային համակարգերի, ճանաչողության, հիշողության, սովորությունների ձևավորման, մոտիվացիայի և սթրեսի ազդեցության ուսումնասիրման մեթոդները, գործնական օրինակներով բացատրվում է կենդանիների վարքաբանական հետազոտությունների կազմակերպումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված մարդու և կենդանու վարքի համեմատական ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև այն կիրառություններին, որոնք օգտակար են վետերինարական, կենդանաբանական, ագրարային և կենդանիների բարեկեցության ոլորտներում։ Գիրքը հանդիսանում է արժեքավոր աղբյուր ուսանողների, գիտնականների, հետազոտողների և կենդանիների հոգեբանության հետաքրքրությամբ զբաղվող մասնագետների համար, տրամադրելով ամբողջական գիտելիքներ էթոլոգիայի և կենդանիների հոգեբանության հիմունքների մասին՝ ժամանակակից գիտական մոտեցումներով։

Գեղարվեստական հայ․

«Վերջին խոսք» Եղիշե Չարենցի անպարտելի ու դրամատիկ ստեղծագործություններից է։ Այս բանաստեղծությունը մելանխոլիկ և խորիմաստ խոսք է՝ լի զգացմունքներով, հայ ժողովրդի գոյատևման ու պայքարի պատմությամբ։ Չարենցը իր ստեղծագործություններում հաճախ բացահայտում է կյանքը ոչ միայն որպես անհատական գոյություն, այլ նաև որպես ազգային, պատմական դառնություն, որը նրա մեջ բազմաթիվ խորհրդանիշներ ու ընկալումներ է պարունակում։ «Վերջին խոսք»-ը առաջին հերթին վերաբերելով Չարենցի սեփական կյանքի փորձառություններին, արտահայտում է գաղափարներ, որոնք կապվում են մահվան, կորուստների, տառապանքների և հայրենիքին տրված պարտավորության հետ։ Դա մաքրում է իրարանցման, ապրելու և դարավոր պատմության հետ կապված ամեն ինչ։ Բանաստեղծությունն իր բովանդակությամբ հանդես է գալիս որպես վերջին դրվագ՝ անձնական կամ ազգային կյանքի համար՝ դեպի մահ, դեպի անհուսություն կամ նոր սկիզբ։ Չարենցը մշտապես որոնում է իր վերջին խոսքը՝ խոսքը, որը դեռ պիտի տրվեր իր գոյության մեջ, բայց միևնույն ժամանակ, նա բախվում է նրա ծանրաբեռնվածության հետ՝ հասկանալով, որ պատմության մի զգալի մասը արդեն կկտրվի այն գաղափարներից, որոնք նա կուզեր հայտարարված լինեն։ Նրա վերջին խոսքը այս դեպքում կարող է լինել խորաթափանց հայացք դեպի սեր, հայրենիք, ինքնություն, իր մոլորակից դուրս՝ իր գոյության իրականությունը հասկանալու փորձ։ Չարենցը այս բանաստեղծության մեջ ցույց է տալիս, թե ինչպես մարդը կարող է մնալ հավատարիմ իր արժեքներին և երկրի նկատմամբ ունեցած սիրուն՝ նույնիսկ եթե այդ ճանապարհը ծանր, խորտակված և դժվարանցանելի է։ «Վերջին խոսք»-ը նաև միստիկ, պոետիկ արտահայտություն է, որն արտացոլում է Չարենցի ներաշխարհը՝ դրամատիկ անցյալով, պայքարներով ու հայացքներով դեպի ապագա։ Դա նրա մխիթարանքը՝ թեեւ խորամանկ և ցավոտ, բայց երբեմն անխուսափելի։ Հրատարակիչ - Հայագիտակ Հրատ. տարեթիվ - 2007 ISBN - 978-99941-980-5-4