Չարենցյան ընթերցումներ. Գիրք 9

Գրականություն

Այս ժողովածուն ներկայացնում է Սիամանթոյի և Դանիել Վարուժանի ստեղծագործական ժառանգությունը՝ ընդգրկելով նրանց բանաստեղծություններից ընտրված գործեր, որոնք համարվում են արևմտահայ պոեզիայի բարձրագույն նվաճումներից։ Սիամանթոյի ստեղծագործություններում արտահայտվում են ազգային ցավը, պատմական ողբերգությունների հիշողությունը և մարդու տառապանքի խոր զգացումը՝ ներկայացված բարձր էմոցիոնալ լարվածությամբ և պատկերավոր լեզվով։ Վարուժանի պոեզիան առանձնանում է կյանքի, բնության և մարդու ուժի փառաբանմամբ, ինչպես նաև հեթանոսական և ազգային մոտիվների համադրությամբ։ Երկու բանաստեղծների ստեղծագործությունները միասին ներկայացնում են արևմտահայ գրականության հոգևոր ու գեղարվեստական զարգացման տարբեր ուղղությունները՝ մի կողմից ողբերգական փորձառության արտահայտմամբ, մյուս կողմից՝ կենսասիրության և ստեղծագործ ուժի դրսևորմամբ։ Այս ընտրանին հնարավորություն է տալիս ընթերցողին խորապես ճանաչել նրանց պոետական աշխարհը և արևմտահայ դասական պոեզիայի կարևոր նշանակությունը։

Գրականություն

Գոյա կամ իմացության դժվարին ուղին-ը փիլիսոփայական և իմացաբանական ուղղվածության ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է գիտելիքի ձեռքբերման գործընթացի բարդությունների, ճանաչողության սահմանների և մարդու մտավոր զարգացման ճանապարհի վրա, աշխատությունում քննարկվում են իմացության հիմնական խնդիրները՝ ինչպես է ձևավորվում գիտելիքը, ինչ դեր ունեն փորձը, լեզուն և մտածողությունը իրականության ընկալման մեջ, և ինչ սահմանափակումներ ունի մարդկային ճանաչողությունը, միաժամանակ վերլուծվում են գիտելիքի որոնման տարբեր փուլերը՝ կասկածից և հարցադրումից մինչև համակարգված գիտական մտածողություն, ընդգծվում է նաև ճանաչողության «դժվար ուղու» գաղափարը՝ որպես մտավոր ջանք, սխալների հաղթահարում և շարունակական ինքնավերանայում, աշխատությունը համադրում է փիլիսոփայական հայեցակարգեր և ճանաչողական գործընթացների վերլուծություն՝ ցույց տալով, որ գիտելիքը ոչ թե տրված արդյունք է, այլ զարգացող և մշտապես վերափոխվող գործընթաց։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունում քննարկվում են այդ շուկաների հիմնական կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ ներմուծման և տեղական արտադրության բաժանումը, մրցակցության մակարդակը, գնաճի ռիսկերն ու դրանք վերահսկելու գործիքները։ Հեղինակը շեշտում է, որ այս շուկաների արդյունավետ կարգավորումը կարևոր է ոչ միայն տնտեսական կայունության, այլև սոցիալական բարեկեցության պահպանման համար, քանի որ պարենային ապրանքները և առաջին անհրաժեշտության ոչ պարենային ապրանքները հանդիսանում են բնակչության կենսական անհրաժեշտության համար առանցքային ապրանքներ։ Գրքում ներկայացվում են նաև պետական քաղաքականության գործիքները՝ պարենային շուկայի և առաջին անհրաժեշտության ոչ պարենային ապրանքների վերահսկման և կարգավորման գործում։ Հեղինակը անդրադառնում է Հայաստանում գործող կարգավորող մարմիններին, այդ թվում՝ պարենային անվտանգության ապահովման և գնային վերահսկողության մեխանիզմներին, որոնք ուղղված են շուկայի գների անբարեխիղճ դրսևորումների և մոնոպոլիաների կանխմանը։ Աշխատությունում նաև առաջարկվում են վերակազմավորման հնարավորությունները՝ այդ շուկաների մրցունակությունը և արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով, ինչպես նաև քննարկվում է շուկայի կառավարման միջազգային փորձը, որը կարող է լինել օգտակար Հայաստանում իրականացվող քաղաքականության ձևավորման համար։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագիտության, գյուղատնտեսության, մարքեթինգի, պետական կառավարման և սոցիալական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների, ինչպես նաև ուսանողների համար։

Սոցիոլոգիա

Max Weber-ը համարվում է դասական սոցիոլոգիայի հիմնադիրներից մեկը և ժամանակակից հասարակագիտական մտածողության կարևորագույն ներկայացուցիչներից, որի գործունեությունը հիմնականում ընկնում է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի պատմական ժամանակաշրջանում՝ մի փուլ, երբ Եվրոպան անցնում էր արագ արդյունաբերականացման, կապիտալիստական հարաբերությունների ձևավորման և քաղաքական-սոցիալական մեծ փոփոխությունների միջով։ Նրա ժամանակը բնութագրվում էր նաև ազգային պետությունների ուժեղացմամբ, բյուրոկրատական համակարգերի զարգացմամբ և սոցիալական գիտությունների ձևավորմամբ որպես ինքնուրույն ակադեմիական ոլորտներ։ Վեբերը իր աշխատություններում ուսումնասիրել է հասարակության կառուցվածքը, իշխանության ձևերը, տնտեսության և մշակույթի փոխկապակցվածությունը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ռացիոնալացման գործընթացին, որը նա համարում էր ժամանակակից արևմտյան հասարակությունների հիմնական բնութագիրը։ Նրա հայտնի գաղափարներից է «բողոքական էթիկան և կապիտալիզմի ոգին», որտեղ նա փորձում է բացատրել, թե ինչպես կրոնական արժեքները կարող են ազդել տնտեսական վարքագծի և կապիտալիստական զարգացման ձևավորման վրա։ Վեբերի ժամանակաշրջանը նաև նշանավորվում էր գիտական մոտեցումների արագ զարգացմամբ, որտեղ նա փորձեց սոցիոլոգիան դարձնել խիստ մեթոդաբանական գիտություն՝ հիմնված հասկանալու (Verstehen) մոտեցման վրա։ Նրա աշխատանքները մեծ ազդեցություն են ունեցել ոչ միայն սոցիոլոգիայի, այլ նաև քաղաքական գիտության, տնտեսագիտության և կառավարման տեսության զարգացման վրա՝ ձևավորելով այն հիմքերը, որոնց վրա մինչ այսօր կառուցվում են սոցիալական համակարգերի վերլուծությունները։

Իրավաբանություն

Հանցագործությունը քրեական իրավունքի հիմնարար հասկացություններից է, որը նշանակում է օրենքով արգելված, հասարակության համար վտանգավոր արարք (գործողություն կամ անգործություն), որի կատարման համար նախատեսված է քրեական պատասխանատվություն։ Հանցագործության հիմնական հատկանիշներն են հասարակական վտանգավորությունը, հակաիրավականությունը, մեղավորությունը և պատժելիությունը։ Հասարակական վտանգավորությունը արտահայտում է այն վնասը կամ վտանգը, որը արարքը հասցնում է մարդու կյանքին, առողջությանը, սեփականությանը, հասարակական կարգին կամ պետական անվտանգությանը։ Հակաիրավականությունը նշանակում է, որ տվյալ արարքը ուղղակիորեն արգելված է օրենքով։ Մեղավորությունը ենթադրում է, որ անձը գիտակցաբար կամ անզգուշությամբ է կատարել այդ արարքը։ Պատժելիությունը նշանակում է, որ օրենքով նախատեսված է համապատասխան պատիժ այդ արարքի համար։ Հանցագործությունները կարելի է դասակարգել ըստ տարբեր չափանիշների։ Ըստ ծանրության՝ դրանք բաժանվում են ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների։ Ըստ օբյեկտի՝ առանձնացվում են կյանքի և առողջության դեմ ուղղված, սեփականության դեմ ուղղված, հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված, պետական իշխանության դեմ ուղղված և այլ խմբերի հանցագործություններ։ Ըստ մեղքի ձևի՝ հանցագործությունները լինում են դիտավորյալ և անզգուշությամբ կատարված։ Դիտավորյալ հանցագործությունների դեպքում անձը գիտակցում է իր արարքի վտանգավորությունը և ցանկանում կամ գիտակցաբար թույլ է տալիս դրա հետևանքները, իսկ անզգուշության դեպքում նա կամ չի կանխատեսում հետևանքները, կամ թեթևամտորեն հույս է ունենում դրանց կանխման վրա։ Հանցագործության ճիշտ սահմանումը և դասակարգումը կարևոր են իրավական պետությունում, քանի որ դրանք ապահովում են արդարադատության իրականացումը, պատժի համաչափությունը և հասարակական կարգի պաշտպանությունը։ Քրեական իրավունքի այս ինստիտուտը նաև օգնում է տարբերակել հանցագործությունը այլ իրավախախտումներից, ինչպիսիք են վարչական կամ քաղաքացիական խախտումները։ Այսպիսով, հանցագործությունը հանդիսանում է իրավական համակարգի կենտրոնական հասկացություններից մեկը, որն ուղղակիորեն կապված է հասարակության անվտանգության, իրավակարգի և մարդու իրավունքների պաշտպանության հետ։

Գրականություն

Տվյալ վերնագիրը՝ «Գիշերածաղիկ», իր բնույթով խորհրդանշական է․ այն սովորաբար կապվում է գիշերային ծաղկող բույսի պատկերին, որը գրականության մեջ հաճախ օգտագործվում է որպես ներքին ապրումների, թաքնված զգացմունքների կամ լուռ ու խորքային հոգեվիճակների խորհրդանիշ։ Նման վերնագրերով ստեղծագործություններում կենտրոնական են ոչ այնքան արտաքին իրադարձությունները, որքան մարդու ներաշխարհը, հիշողությունները և զգացմունքային փոփոխությունները։ Եթե գործը դիտարկենք ընդհանուր գրական համատեքստում, ապա այն կարող է դասվել քնարական արձակի կամ պատմվածքային ժողովածուի շարքին, որտեղ լեզուն սովորաբար պատկերավոր է, զգացմունքային և հաճախ կառուցված է մետաֆորների վրա։ Այդպիսի ստեղծագործությունները նպատակ ունեն փոխանցել տրամադրություն, հոգեվիճակ և ներքին փորձառություն, այլ ոչ թե միայն պատմել սյուժե։