Դեմիրճյան. Երկեր (գիրք առաջին)

Այլ առարկաներ

Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության մասնագետների, ագրոնոմների, ֆերմերների և ուսանողների համար, ովքեր զբաղվում են բուսաբուծությամբ և ցանկանում են զարգացնել սպիտակուցային մշակաբույսերի արտադրությունը։ Նյութում մանրամասն նկարագրվում են հատիկաընդեղեն մշակաբույսերի կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, արմատային համակարգի առանձնահատկությունը և ազոտ ֆիքսող բակտերիաների հետ սիմբիոզի նշանակությունը հողի բերրիության բարձրացման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ցանքաշրջանառության մեջ դրանց դերին՝ որպես հողը ազոտով հարստացնող մշակաբույսեր։ Աշխատությունում ներկայացվում են հողի նախապատրաստման, ցանքի ժամկետների, սերմացուի ընտրության և ցանքի սխեմաների հիմնական սկզբունքները։ Նյութը ընդգրկում է նաև խնամքի ագրոտեխնիկական միջոցառումները՝ մոլախոտերի վերահսկում, պարարտացում, ոռոգում և բերքատվության ձևավորման գործոնների կառավարում։ Բացի այդ, քննարկվում են հիվանդությունների և վնասատուների դեմ պայքարի միջոցառումները՝ շեշտադրելով ինտեգրված և կանխարգելիչ մոտեցումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բերքահավաքի, պահեստավորման և արտադրանքի որակի պահպանման հարցերին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը համադրում է տեսական գիտելիքները և գործնական փորձը՝ ապահովելով հատիկաընդեղեն մշակաբույսերի արդյունավետ և կայուն արտադրության կազմակերպման ամբողջական պատկերացում։

Lեզվաբանություն

Գիրքը ներառում է՝ հայոց լեզվի հնչյունաբանության (ֆոնետիկա) և ձևաբանության (մորֆոլոգիա) հիմունքները, բառագիտության և բառապաշարի առանձնահատկությունները, շարահյուսական կառուցվածքները և նախադասությունների տեսակները, լեզվի զարգացման օրինաչափությունները և նորմերը, գրական հայերենի կանոնների համակարգված ներկայացում։ Այն օգտակար է՝ բուհերի լեզվաբանական ֆակուլտետների ուսանողների համար, հայոց լեզվի ուսուցիչների և մասնագետների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները հայերեն լեզվի վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը համարվում է հիմնարար աղբյուր՝ ժամանակակից հայոց լեզվի տեսական և գործնական ուսումնասիրության համար։

Գրականություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է «Սասնա ծռեր» էպոսը՝ որպես պատումային համակարգ, մոտիվների ամբողջություն և գրքային ավանդույթի կրող։ Աշխատությունում վերլուծվում են էպոսի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հերոսների կերպարները, սյուժետային շղթաները և հիմնական մոտիվները՝ ուժի, արդարության, վրեժի և հայրենիքի պաշտպանության գաղափարների համատեքստում։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև բանավոր ավանդույթի և գրավոր մշակույթի փոխհարաբերությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է էպոսը փոխանցվել սերունդներին և ձևավորվել տարբեր տարբերակներով։ Նյութում քննարկվում են նաև համեմատական դիցաբանական և էպիկական զուգահեռներ այլ ժողովուրդների ավանդությունների հետ։ Գիրքը համադրում է բանագիտության, գրականագիտության և մշակութային ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորությամբ հասկանալ «Սասնա ծռերի» գաղափարական և գեղարվեստական կառուցվածքը։

Պատմություն

Gevorg Chaush-ը հայ ազգային ազատագրական շարժման նշանավոր ֆիդայական հրամանատարներից էր, ով գործել է 19-րդ դարի վերջում և 20-րդ դարի սկզբին՝ Օսմանյան կայսրության հայկական բնակավայրերում հայ բնակչության ինքնապաշտպանության և իրավունքների պաշտպանության նպատակով։ Նա հայտնի է իր կազմակերպչական կարողություններով, անձնական խիզախությամբ և զինված պայքարում ցուցաբերած վճռականությամբ, հատկապես Մուշի, Սասունի և շրջակա շրջանների ինքնապաշտպանական մարտերում։ Գևորգ Չաուշը համագործակցել է այլ հայտնի ֆիդայական առաջնորդների հետ, ինչպիսիք են Անդրանիկ Օզանյանը և Սեբաստացի Մուրադը՝ մասնակցելով հայկական գյուղերի պաշտպանությանը և թուրքական ու քրդական զինված խմբերի հարձակումների դեմ դիմադրությանը։ Նրա գործունեությունը կապված է նաև Հայ հեղափոխական դաշնակցության գաղափարախոսության և կազմակերպչական շրջանակների հետ, որոնք նպատակ ունեին բարձրացնել հայկական հարցը միջազգային ասպարեզում և ապահովել հայ ժողովրդի անվտանգությունը։ Չաուշը աչքի էր ընկնում ոչ միայն ռազմական հմտություններով, այլ նաև իր հեղինակությամբ ժողովրդի շրջանում, որտեղ նրան ընկալում էին որպես պաշտպան և ազատագրական պայքարի խորհրդանիշ։ Նա զոհվել է 1907 թվականին Սուլուխի մոտ տեղի ունեցած մարտի ընթացքում, որը համարվում է ֆիդայական շարժման կարևոր դրվագներից մեկը։ Գևորգ Չաուշի կերպարը մինչ այսօր պահպանվում է որպես ազգային հերոսի օրինակ՝ խորհրդանշելով ինքնապաշտպանություն, ազատության ձգտում և ազգային դիմադրություն։

Մշակույթ

Հակոբ Հովնաթանյան-ը նվիրված է 19-րդ դարի հայ նշանավոր դիմանկարիչ Հակոբ Հովնաթանյանի ստեղծագործական ժառանգությանը և նրա արվեստի առանձնահատկություններին՝ ներկայացնելով այն որպես հայկական կերպարվեստի զարգացման կարևոր փուլ, աշխատությունում (կամ շարքում) դիտարկվում են Հովնաթանյանի դիմանկարային արվեստի հիմնական սկզբունքները՝ ճշգրիտ պատկերագրություն, հոգեբանական խորություն, կերպարների սոցիալական և մշակութային բնութագրում, ինչպես նաև արևելյան և եվրոպական գեղանկարչական ավանդույթների համադրումը նրա աշխատանքներում, ընդգծվում է նրա դերը Թիֆլիսի հայկական մշակութային միջավայրում, որտեղ նա ձևավորել է դիմանկարչական նոր դպրոց և մեծ ազդեցություն ունեցել ժամանակի արվեստի զարգացման վրա, միաժամանակ վերլուծվում է նրա ստեղծագործությունների գեղարվեստական լեզուն, գունային լուծումները և կոմպոզիցիոն առանձնահատկությունները, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Հովնաթանյանի արվեստը ոչ միայն անհատական ստեղծագործական նվաճում է, այլ նաև հայկական քաղաքային մշակույթի և ինքնության արտահայտման կարևոր ձևերից մեկը։

Գրականություն

Հայ քննադատություն. Գիրք Ա-ը գրականագիտական և տեսական բնույթի աշխատություն է, որը ներկայացնում է հայ գրական քննադատության ձևավորման և զարգացման սկզբնական փուլերը՝ ընդգրկելով քննադատական մտքի պատմական ընթացքը, մեթոդաբանական հիմքերը և գրականության գնահատման առաջին համակարգված մոտեցումները, աշխատությունում վերլուծվում են այն հիմնական գաղափարական և գեղարվեստական ուղղությունները, որոնք ազդել են հայ գրականության ընկալման վրա տարբեր պատմական շրջաններում, ինչպես նաև քննադատության դերը որպես գրական գործընթացի ուղեկցող և ուղղորդող գործոն, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դասական գրականության մեկնաբանություններին, գրական լեզվի և ոճի գնահատման չափանիշներին, ինչպես նաև հասարակական և մշակութային միջավայրի ազդեցությանը քննադատական մտածողության ձևավորման վրա, միաժամանակ ներկայացվում են տարբեր հեղինակների և քննադատական դպրոցների մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ձևավորվել հայ գրականագիտական միտքը որպես ինքնուրույն գիտական համակարգ, աշխատությունը ծառայում է որպես տեսական հիմք հետագա գրականագիտական ուսումնասիրությունների համար և նպաստում է գրականության խորքային ըմբռնմանը։