Экономика предприятия

Այլ առարկաներ

VNC ծրագիր-ը հեռակա աշխատասեղանի կառավարման համակարգ է, որը թույլ է տալիս օգտվողին ինտերնետի կամ տեղային ցանցի միջոցով կառավարել մեկ այլ համակարգիչ այնպես, կարծես նա նստած է դրա դիմաց։ VNC-ն հիմնված է «client-server» մոդելի վրա, որտեղ սերվերային մասը աշխատում է այն համակարգչում, որը պետք է վերահսկվի, իսկ հաճախորդ (client) ծրագիրը օգտագործվում է այն սարքում, որտեղից իրականացվում է կառավարումը։ Այս տեխնոլոգիան լայնորեն կիրառվում է տեխնիկական աջակցության, համակարգերի հեռակա ադմինիստրացիայի, ուսուցման և կորպորատիվ միջավայրերում աշխատանքի կազմակերպման համար։ VNC-ի հիմնական առավելություններից են պլատֆորմային անկախությունը (կարող է աշխատել Windows, Linux, macOS համակարգերում) և պարզ կառուցվածքը, սակայն այն հաճախ պահանջում է լրացուցիչ անվտանգության կարգավորումներ, քանի որ տվյալների փոխանցումը կարող է լինել խոցելի առանց գաղտնագրման։ Գոյություն ունեն տարբեր VNC իրականացումներ և ծրագրեր, օրինակ՝ RealVNC, TightVNC և UltraVNC, որոնք տարբերվում են արագությամբ, անվտանգության մակարդակով և լրացուցիչ հնարավորություններով։

Փիլիսոփայություն

Փիլիսոփայություն-ը գիտելիքի և մտածողության ամենահին համակարգված ոլորտներից է, որը ուսումնասիրում է իրականության, մարդու գոյության, գիտելիքի, արժեքների, բարոյականության և մտածողության հիմնարար հարցերը։ Այն փորձում է պատասխանել այնպիսի ընդհանուր և խորքային հարցերի, ինչպիսիք են՝ ինչ է իրականությունը, ինչ է ճշմարտությունը, ինչ է ճիշտը և սխալը, ինչ է մարդու տեղը աշխարհում և ինչպես կարելի է հասկանալ աշխարհը տրամաբանական ու քննադատական մտածողության միջոցով։ Փիլիսոփայությունը ձևավորվել է Հին Հունաստանում և զարգացել է տարբեր պատմական փուլերում՝ ներառելով բազմաթիվ ուղղություններ, ինչպիսիք են մետաֆիզիկան (իրականության ուսումնասիրություն), էպիստեմոլոգիան (գիտելիքի տեսություն), էթիկան (բարոյականություն), լոգիկան (մտածողության օրենքներ) և էսթետիկան (գեղեցիկի ուսումնասիրություն)։ Փիլիսոփայական մտածողությունը չի սահմանափակվում միայն տեսական հարցերով, այլ նաև ազդում է գիտության, իրավունքի, քաղաքականության և մշակույթի զարգացման վրա՝ ձևավորելով մարդու աշխարհայացքը և քննադատական մտածելու ունակությունը։

Գեղարվեստական հայ․

«Կոմիտասի հիշատակին»՝ Եղիշե Չարենցի այս բանաստեղծությունը հանդիսանում է խորը հուզական ու փիլիսոփայական հարգանքի տուրք Կոմիտաս Վարդապետի հիշատակին՝ հայ մշակույթի ու երաժշտության մեծագույն տիտանիներից մեկին։ Չարենցը, լինելով հայրենասիրական և մշակութային արժեքների մեծ երկրպագու, իր ստեղծագործության մեջ արտահայտում է այն սերն ու հարգանքը, որ կոմիտասյան արվեստն ու անձը ներշնչել են հայ ժողովրդի համար։ Այս բանաստեղծությունը գրվել է Կոմիտասի մահից հետո, երբ նրա արվեստի արժեքը դառնում էր անքննարկելի մի հատկանիշ հայ ժողովրդի մշակութային կյանքում։ Չարենցը, իր բնորոշ պոետիկ ոճով, մարմնավորում է Կոմիտասի կերպարը՝ որպես հայ երաժշտության, արվեստի ու մշակույթի մի բացառիկ խորհրդանիշ։ Եղիշե Չարենցի բանաստեղծության մեջ Կոմիտասը ներկայացվում է ոչ միայն որպես երաժիշտ կամ վարդապետ, այլև որպես ժողովրդի խորհրդանիշ, որի երաժշտությունը վերածվեց ազգային ինքնության, պայքարի ու գոյության լեզվի։ Բանաստեղծությունն անցնում է հայ ժողովրդի մշակութային անցյալով՝ ընդգծելով այն կարևորությունը, որը Կոմիտասը ունեցել է հայության համար՝ ոչ միայն որպես երաժիշտ, այլ նաև որպես ազգային արժեքների պահապան։ Չարենցը մասնավորապես նշում է Կոմիտասի չխափանվող հավատը դեպի հայ ժողովրդի մշակութային ավանդները՝ հատկապես նրա ներաշխարհում գտնվող կապը ժողովրդական արվեստի և սուրբ երաժշտության միջև։ Արտահայտելով խոր գնահատանք ու երկրպագություն Կոմիտասի կերպարին, Չարենցը չի մոռանում, որ Կոմիտասի ստեղծագործությունները կապված էին նաև չարչարանքների, դժվարությունների ու պատմական ողբերգությունների հետ։ Այն մի բանաստեղծություն է, որը զուգահեռում է արվեստի ու քաղաքական, մշակութային խոչընդոտների մասին հիշողությունները՝ Կոմիտասի անձի վերակենդանացման և նրա ժառանգության շարունակականության մասին։ «Կոմիտասի հիշատակին» ծառայում է ոչ միայն որպես մշակութային պոեզիա, այլ նաև որպես հայ ժողովրդի հիշողության մի տարր, որտեղ երաժշտությունը, արվեստը և ազգային ինքնությունը միավորվում են՝ հպարտորեն կանգնած պատմության մեջ։ Հրատարակիչ - ԳԱԹ հրատ. Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-1-0936-7

Պատմություն

Գիրքը ուսումնասիրում է Հայաստանի տարբեր շրջաններում պահպանված ժայռապատկերները՝ սկսած քարի դարից մինչև բրոնզի դար, և փորձում է բացահայտել դրանց իմաստը, խորհրդանիշները և կապը նախնադարյան մարդկանց կյանքին։ Հիմնական բովանդակությունը․ Ժայռապատկերների ծագումը Առաջին պատկերային նշանների առաջացումը նախնադարյան հասարակություններում։ Քարի դարի արվեստ Կենդանիների, որսի տեսարանների և խորհրդանշական պատկերների արտահայտում քարերի վրա։ Բրոնզի դարի զարգացումներ Բարդացված պատկերներ, կրոնական և ծիսական նշանակություն ունեցող նշաններ։ Սիմվոլների վերլուծություն Արեգակ, կենդանիներ, մարդակերպ պատկերներ և դրանց հնարավոր իմաստները։ Հասարակական և կրոնական պատկերացումներ Ինչպես են ժայռապատկերները արտացոլում նախնադարյան մարդկանց հավատալիքներն ու աշխարհընկալումը։ Հայաստանի հնագիտական ժառանգություն Հայաստան-ի ժայռապատկերների կարևորությունը համաշխարհային հնագիտության մեջ։

Ֆիզիկա

Այս ուսումնական-մեթոդական ուղեցույցը նախատեսված է գեոմորֆոլոգիայի դաշտային պրակտիկայի կազմակերպման և իրականացման համար։ Այն նպատակ ունի օգնել ուսանողներին և դասախոսներին արդյունավետ կերպով պլանավորել, իրականացնել և վերլուծել դաշտային հետազոտությունները։ Գրքում ներկայացվում են դաշտային աշխատանքի հիմնական սկզբունքները՝ ինչպես ճիշտ ընտրել ուսումնասիրության տարածքը, ինչպես կատարել ռելիեֆի դիտարկումներ, չափումներ և քարտեզագրական նշումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գեոմորֆոլոգիական ձևերի՝ լեռնային, հարթավայրային, գետային և էրոզիոն կառույցների ուսումնասիրությանը։ Ուղեցույցը ներառում է նաև գործնական մեթոդներ՝ հատվածների նկարագրություն, նմուշառություն, քարտեզագրման տեխնիկա և դաշտային օրագրի վարում։ Բացի այդ, ներկայացվում են տվյալների մշակման և վերլուծության հիմնական քայլերը, որոնք անհրաժեշտ են ստացված արդյունքների ամփոփման համար։ Գիրքը կարևոր դեր ունի ուսանողների մասնագիտական պատրաստվածության մեջ, քանի որ զարգացնում է դաշտային աշխատանքի հմտությունները և օգնում է տեսական գիտելիքները կիրառել իրական բնական միջավայրում։

Lեզվաբանություն

Նորաբանությունները այն բառերն ու արտահայտություններն են, որոնք նոր են ստեղծվում կամ ներմուծվում լեզվի մեջ՝ անվանելու համար նոր երևույթներ, առարկաներ, հասկացություններ կամ տեխնոլոգիական զարգացումներ, որոնք նախկինում գոյություն չեն ունեցել կամ չեն ունեցել համապատասխան անվանում։ Դրանք կարող են ձևավորվել լեզվի ներքին հնարավորություններով՝ օրինակ բառակազմության միջոցով (արմատների, ածանցների, բառահյուսման կիրառմամբ), կամ փոխառվել այլ լեզուներից և հարմարեցվել տվյալ լեզվի հնչյունական ու քերականական համակարգին։ Նորաբանությունները հատկապես ակտիվ են զարգանում գիտության, տեխնիկայի, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և հասարակական կյանքի արագ փոփոխությունների պայմաններում, երբ լեզուն պետք է արագ արձագանքի նոր իրականություններին՝ ստեղծելով համապատասխան անվանումներ։ Օրինակ՝ համակարգիչ, բջջային հեռախոս, համացանց, հավելված և այլ նմանատիպ բառեր ժամանակին եղել են նորաբանություններ։ Ժամանակի ընթացքում որոշ նորաբանություններ կարող են դառնալ ընդհանուր գործածական և մտնել լեզվի հիմնական բառապաշարի մեջ՝ կորցնելով իրենց «նոր» բնույթը, մինչդեռ որոշները կարող են մնալ մասնագիտական կամ սահմանափակ կիրառության շրջանակներում։