Excel - գիրք

Քիմիա

CO2-ը կամ ածխաթթու գազը անգույն, անհոտ գազ է, որը կազմված է մեկ ածխածնի և երկու թթվածնի ատոմներից և հանդիսանում է Երկրի ածխածնային ցիկլի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Այն առաջանում է բազմաթիվ բնական և արհեստական գործընթացների արդյունքում, օրինակ՝ օրգանական նյութերի այրման, կենդանի օրգանիզմների շնչառության, հրաբխային ակտիվության և արդյունաբերական վառելիքների օգտագործման ժամանակ։ CO2-ը համարվում է ջերմոցային գազ, քանի որ այն ունակ է կլանել և պահել ինֆրակարմիր ճառագայթումը մթնոլորտում, ինչի հետևանքով մասնակցում է գլոբալ տաքացման գործընթացին։ Չնայած դրան՝ այն նաև կենսական նշանակություն ունի բույսերի համար, քանի որ ֆոտոսինթեզի ընթացքում բույսերը օգտագործում են CO2՝ օրգանական նյութեր սինթեզելու և թթվածին արտազատելու համար։ Ածխաթթու գազը լուծվում է ջրում՝ առաջացնելով թույլ ածխաթթու, որը կարևոր դեր ունի բնական ջրային համակարգերի քիմիական հավասարակշռության մեջ։ Արդյունաբերության մեջ CO2-ը կիրառվում է տարբեր նպատակներով, օրինակ՝ սննդի արդյունաբերությունում որպես պահպանիչ և գազավորված ըմպելիքների արտադրության մեջ, ինչպես նաև հրդեհաշիջման համակարգերում և քիմիական գործընթացներում։ Նրա չափազանց մեծ կոնցենտրացիան մթնոլորտում համարվում է բնապահպանական լուրջ խնդիր, քանի որ նպաստում է կլիմայական փոփոխություններին և էկոհամակարգերի խաթարմանը։

Պատմություն

Գարեգին Նժդեհը հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարի ամենանշանավոր գործիչներից մեկն է, որը հայտնի է ոչ միայն որպես ռազմական ու քաղաքական առաջնորդ, այլև որպես գաղափարախոս և ազգային մտածող։ Նա ծնվել է Նախիջևանի Կզնուտ գյուղում և երիտասարդ տարիներից ներգրավվել ազգային-հեղափոխական շարժումների մեջ՝ նպատակ ունենալով պաշտպանել հայ ժողովրդի իրավունքներն ու հայրենիքը։ Նժդեհը մասնակցել է Բալկանյան պատերազմներին, Առաջին համաշխարհային պատերազմին և հայկական ինքնապաշտպանական մարտերին, որտեղ դրսևորել է բացառիկ կազմակերպչական ունակություններ և խիզախություն։ Նրա անունը հատկապես կապված է Սյունիքի հերոսական պաշտպանության հետ, երբ նա կարողացավ կազմակերպել ժողովրդի դիմադրությունը և կանխել տարածաշրջանի ամբողջական կորուստը։ Գարեգին Նժդեհը համարվում է Լեռնահայաստանի գաղափարի հիմնադիրներից մեկը, քանի որ նրա պայքարի շնորհիվ Սյունիքը պահպանվեց հայկական պետականության կազմում։ Նա մեծ նշանակություն էր տալիս ազգային ինքնությանը, հայրենասիրությանը և ժողովրդի հոգևոր ամրությանը։ Նժդեհը ձևավորեց «ցեղակրոնություն» գաղափարախոսությունը, որի հիմքում դրված էին ազգի միասնությունը, բարոյական արժեքները, հայրենասիրությունը և ազգային ինքնագիտակցության զարգացումը։ Նրա համոզմամբ՝ յուրաքանչյուր հայ պետք է ապրի ազգային պատասխանատվության զգացումով և պատրաստ լինի ծառայելու հայրենիքին։ Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո Նժդեհը շարունակեց իր գործունեությունը արտասահմանում՝ փորձելով պահպանել ազգային գաղափարները և աջակցել սփյուռքահայությանը։ Սակայն հետագայում նա ձերբակալվեց խորհրդային իշխանությունների կողմից և կյանքի վերջին տարիներն անցկացրեց բանտում։ Չնայած ծանր ճակատագրին՝ Գարեգին Նժդեհը հայ ժողովրդի հիշողության մեջ մնաց որպես անսասան կամքի, ազգային արժանապատվության և պայքարի խորհրդանիշ։ Նրա գաղափարներն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ ազգային մտածողության վրա, իսկ նրա անունը մինչ օրս հարգանքով է հիշատակվում Հայաստանում և սփյուռքում։

Գեղարվեստական հայ․

«P/F: Վեպ» Արամ Պաչյանի մի հետաքրքիր և անսովոր վեպ է, որը ներկայացնում է ժամանակակից հայ գրականության առաջընթացը և հեղինակի նորարարական մոտեցումները։ Պաչյանը այս վեպում օգտագործում է նորաձև լեզվաբառարան և ինքնատիպ կառուցվածք, որը հեռանում է ավանդական վեպի ձևից, բայց մեկաժամանակ չի կորցնում ներքին համաչափությունը և խորությունը։ Վեպը հետազոտում է ժամանակի և մշակույթի ազդեցությունը անհատի վրա, ինչպես նաև մարդու հոգեբանության ու սոցիալական շերտերի փոխհարաբերությունները։ Այն օգտագործում է ոչ միայն նարատիվ մոդելներ, այլ նաև տարբեր ասպեկտներով մտածված ինտրիգներ, որոնք երբեմն կարող են դժվարանալ ընթերցողի համար, սակայն միաժամանակ հետաքրքրություն են առաջացնում։ «P/F»-ն ընդգծում է տեխնոլոգիաների, գիտության և ժամանակակից հասարակության ազդեցությունը մարդուն՝ քանդելով այն ավանդական պատկերը, որը իսպառ փոխվում է։ Վեպը դիպուկ կերպով խոսում է այնպիսի ժամանակակից խնդիրների մասին, որոնք վերաբերում են անձնական անկախությանը, ազատության սահմաններին, մարդու ընտրություններին և դրանց ազդեցությանը։ Սյուժեն զարգանում է ոչ թե միանգամից, այլ երկարատև ժամանակահատվածում՝ հիմնված ներքին պայքարների և սոցիալական խոչընդոտների վրա։ Պաչյանի «P/F: Վեպ»-ը, լինելով բարդ և բազմաշերտ գեղարվեստական աշխատանք, առանձնանում է իր գեղարվեստական լեզվով, որում խառնվում են մոդեռնիզմի և պոստմոդեռնիզմի տարրեր՝ ստեղծելով մի յուրահատուկ գրականություն, որը ընթերցողին ստիպում է խորաթափանցորեն մոտենալ ոչ միայն հեղինակի մտքերին, այլ նաև սեփական գոյության ու նրա համընդհանուր դերին։ Այս վեպը առավել հետաքրքիր է նրանց համար, ովքեր սիրում են նորագույն գրական ձևեր, որոնք անցնում են ավանդական սահմանները և հարցադրում են ժամանակի, անձի և հասարակության մեջ տեղի ունեցող փոխհարաբերությունների մասին։ Հրատարակիչ - Էջ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-9244-2-7

Տնտեսագիտություն

Մելքումյան Մ.Ս., հանդիսանում է գիտահետազոտական և վերլուծական աշխատություն, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական զարգացման առանձնահատկություններին՝ Մաքսային միության (և ավելի լայն՝ ինտեգրացիոն տնտեսական կառույցների) անդամակցության համատեքստում։ Այն ուսումնասիրում է ազգային տնտեսության ոլորտային կառուցվածքի փոփոխությունները, արտաքին տնտեսական հարաբերությունների վերափոխումները և հարկաբյուջետային քաղաքականության վրա արտաքին ինտեգրացիոն գործընթացների ազդեցությունը։ Գրքում մանրամասն վերլուծվում են արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, ծառայությունների և արտաքին առևտրի ոլորտների զարգացման հիմնախնդիրները, ինչպես նաև դրանց մրցունակության բարձրացման հնարավորությունները նոր տնտեսական պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված հարկային և բյուջետային համակարգի արդյունավետությանը, պետական եկամուտների ձևավորման մեխանիզմներին, մաքսային կարգավորումների ազդեցությանը տնտեսության վրա և ֆինանսական քաղաքականության ճկունությանը։ Ներառված են նաև մակրոտնտեսական կայունության, ներդրումային միջավայրի բարելավման և տնտեսական ինտեգրման ռիսկերի ու հնարավորությունների վերլուծություններ։ Այս աշխատությունը նախատեսված է տնտեսագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով Հայաստանի տնտեսական քաղաքականության և տարածաշրջանային ինտեգրացիոն գործընթացների խորքային ընկալմանը։

Գրականություն

Գիրքը ընդգրկում է Ռեմբոյի նշանավոր բանաստեղծությունները, որոնք աչքի են ընկնում նորաոճ պատկերներով, խորհրդանշական մետաֆորներով և լեզվական փորձարկումներով։ Նրա պոեզիան արտացոլում է կյանքի հակասությունները, մարդու ներքին վեճերը և ազատության հանդեպ անհանգիստ ձգտումները։ Ռեմբոյի ստեղծագործություններում արտացոլվում է ռոմանտիզմի և խորհրդանշության ազդեցությունը՝ միաժամանակ գեղարվեստական նորարարությամբ։ Հիմնական թեմաները․ Ազատություն, ինքնություն և ապստամբություն Մարդկային ներքին աշխարհն ու հոգեբանություն Սեր, տառապանք և կյանքի փիլիսոփայություն Ընտանեկան և հասարակական արժեքների քննություն Նորարարական լեզու և խորհրդանշական պատկերներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Խոր հոգեբանական և խորհրդանշական շերտեր Նորարարական լեզվական կառուցվածքներ և պատկերային ձևեր Հարմար է բանաստեղծության սիրահարների, գրականագիտության ուսանողների և խորհրդանշական պոեզիայի հետազոտողների համար Արժև է 19–20-րդ դարերի ֆրանսիական գրականության զարգացման ուսումնասիրության համար

Պատմություն

Հայոց գորգագործությունը հայկական մշակույթի ամենահին և հարուստ ճյուղերից մեկն է, որն ունի հազարավոր տարիների պատմություն և կարևոր տեղ է զբաղեցնում ժողովրդի կենցաղում ու արվեստում։ Հայկական գորգերը հայտնի են իրենց բարձր որակով, յուրահատուկ զարդանախշերով և գունային բազմազանությամբ, որոնք արտացոլում են հայ ժողովրդի մտածողությունը, հավատալիքները և ազգային ավանդույթները։ Գորգագործությունը Հայաստանում զարգացել է դեռևս հին ժամանակներից, ինչի մասին վկայում են հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերված գործվածքների մնացորդները և պատմական աղբյուրները։ Հայկական լեռնաշխարհում գորգագործությունը զարգացել է բնական պայմանների և անասնապահության շնորհիվ, քանի որ բուրդը եղել է հիմնական հումքը գորգերի պատրաստման համար։ Գորգերը ոչ միայն կենցաղային օգտագործման առարկաներ էին, այլև արվեստի արժեքավոր նմուշներ, որոնք հաճախ փոխանցվում էին սերնդեսերունդ։ Հայկական գորգերի վրա պատկերված նախշերը ունեցել են խորհրդանշական նշանակություն։ Դրանցում հաճախ արտացոլվել են արևի, կյանքի ծառի, կենդանիների, բույսերի և երկրաչափական պատկերների մոտիվներ, որոնք կապված էին ժողովրդի հավատալիքների ու բնության հետ։ Տարբեր շրջաններում ձևավորվել են գորգագործության ինքնատիպ դպրոցներ և ոճեր։ Առանձնապես հայտնի էին Արցախի, Վասպուրականի, Սյունիքի և Կարինի գորգերը, որոնք տարբերվում էին իրենց նախշերով և գունային լուծումներով։ Հայ վարպետները հիմնականում օգտագործել են բնական ներկեր, որոնք ստացվել են բույսերից, միջատներից և հանքային նյութերից, ինչի շնորհիվ գույները երկար ժամանակ պահպանել են իրենց պայծառությունն ու որակը։ Միջնադարում հայկական գորգերը մեծ պահանջարկ են ունեցել արևելյան և եվրոպական շուկաներում, իսկ շատ ճանապարհորդներ ու պատմիչներ իրենց աշխատություններում բարձր են գնահատել հայ վարպետների աշխատանքը։ Գորգագործությունը կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական ընտանիքների կյանքում, քանի որ այն համարվել է կանանց հիմնական զբաղմունքներից մեկը և հաճախ եղել է հարսանեկան օժիտի կարևոր մաս։ Ժամանակակից շրջանում հայոց գորգագործությունը շարունակում է մնալ ազգային մշակույթի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Հին հայկական գորգերը պահվում են աշխարհի տարբեր թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում՝ որպես հայկական արվեստի արժեքավոր ժառանգություն։ Այսօր ևս բազմաթիվ վարպետներ շարունակում են պահպանել ու զարգացնել գորգագործության ավանդույթները՝ փոխանցելով դրանք նոր սերունդներին։