ՀՆԱԳՈՒՅՆ ՀՐԱՄԱՅԱԿԱՆ.ԳԱՂՏՆԻ ՕՊԵՐԱՑԻԱՆԵՐ ԵՎ ԾԱԾՈՒԿ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ-ՌՈՈՒԶ ՄԱՐԻ ՇԵԼ

Քիմիա

Նանոտեխնոլոգիան գիտության և տեխնոլոգիայի միջդիսցիպլինար ուղղություն է, որը ուսումնասիրում և կիրառում է նյութերի կառուցվածքը և հատկությունները նանոմաշտաբում՝ սովորաբար 1-ից մինչև 100 նանոմետր չափերի սահմաններում։ Այս մակարդակում նյութերը կարող են դրսևորել այնպիսի ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական հատկություններ, որոնք զգալիորեն տարբերվում են իրենց մակրոմասշտաբային վիճակից, ինչի շնորհիվ հնարավոր է ստեղծել նոր նյութեր և սարքեր՝ բարձր արդյունավետությամբ և յուրահատուկ գործառույթներով։ Նանոտեխնոլոգիան լայն կիրառություն ունի բժշկության մեջ՝ դեղերի նպատակային հասցման, ախտորոշման և բուժման նոր մեթոդների ստեղծման համար, էլեկտրոնիկայում՝ ավելի փոքր, արագ և էներգախնայող սարքերի մշակման համար, ինչպես նաև էներգետիկայում, բնապահպանությունում և նյութագիտությունում։ Նանոմասնիկների և նանոկառուցվածքների միջոցով հնարավոր է բարելավել նյութերի ամրությունը, հաղորդունակությունը, հակաբակտերիալ հատկությունները և այլ կարևոր բնութագրեր։ Չնայած իր մեծ հնարավորություններին՝ նանոտեխնոլոգիան առաջացնում է նաև որոշ ռիսկեր, մասնավորապես՝ մարդու առողջության և շրջակա միջավայրի վրա նանոմասնիկների հնարավոր ազդեցության հետ կապված, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է մանրակրկիտ հետազոտություն և վերահսկում։ Այսպիսով, նանոտեխնոլոգիան հանդիսանում է ժամանակակից գիտության արագ զարգացող ուղղություն, որը մեծապես նպաստում է տեխնոլոգիական առաջընթացին և նորարարական լուծումների ստեղծմանը տարբեր ոլորտներում։

Պատմություն

Գրքի սկզբում հեղինակը ներկայացնում է այն պատմական միջավայրը, որտեղ ձևավորվեցին ազատագրական շարժումները։ Հայկական տարածքները գտնվում էին տարբեր տերությունների՝ Օսմանյան կայսրության և Սեֆյան Պարսկաստանի իշխանության տակ, ինչը ստեղծում էր քաղաքական և սոցիալական ծանր պայմաններ։ Այս իրավիճակում հայերը, զրկված լինելով պետականությունից, սկսեցին փնտրել ազատագրման ուղիներ՝ թե՛ զինված պայքարի, թե՛ դիվանագիտական նախաձեռնությունների միջոցով։ Աշխատության կարևոր հատվածներից մեկը նվիրված է XV–XVI դարերի առաջին փորձերին, երբ ձևավորվում էին ազատագրական գաղափարները։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ այդ շրջանում շարժումները դեռևս կազմակերպված չէին, բայց արդեն երևում էին ապագա պայքարի հիմնական ուղղությունները՝ արտաքին աջակցություն փնտրելը և ներքին ուժերի համախմբումը։ Հետագա գլուխներում մանրամասն ներկայացվում են XVII դարի ծրագրավորված նախաձեռնությունները, որոնց ընթացքում հայ գործիչները սկսեցին ավելի հստակ քաղաքական ծրագրեր մշակել։ Այստեղ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Իսրայել Օրի-ի գործունեությանը, ով փորձում էր եվրոպական պետությունների աջակցությամբ կազմակերպել Հայաստանի ազատագրումը։ Հովհաննիսյանը վերլուծում է Օրիի դիվանագիտական առաքելությունները, նրա ծրագրերը և դրանց ձախողման պատճառները։ Գրքում ներկայացվում են նաև հայկական մելիքությունների դերը, հատկապես Արցախի տարածքում, որտեղ պահպանվում էին ինքնավարության որոշ տարրեր։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես էին այս տեղական իշխանությունները մասնակցում ազատագրական պայքարին՝ փորձելով համատեղել իրենց ուժերը արտաքին աջակցության հետ։ XVIII դարի հատվածում գիրքը անդրադառնում է ազատագրական շարժումների ակտիվացմանը, երբ նոր հույսեր էին առաջանում՝ կապված տարածաշրջանային քաղաքական փոփոխությունների հետ։ Այստեղ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև Դավիթ Բեկ-ի պայքարին, որը խորհրդանշում է զինված դիմադրության բարձրակետերից մեկը։ Նրա ղեկավարությամբ իրականացված գործողությունները ներկայացվում են որպես փորձ վերականգնելու հայկական պետականությունը տեղական ուժերի միջոցով։

Lեզվաբանություն

Նախատեսված է բուհերի ուսանողների համար և նպատակ ունի զարգացնել հայոց լեզվի գործնական կիրառման հմտությունները՝ զուգահեռ ամրապնդելով տեսական գիտելիքները։ Գիրքը կառուցված է թեմատիկ բաժիններով, որոնք ընդգրկում են հայոց լեզվի հիմնական կառուցվածքային մակարդակները՝ ուղղագրություն, կետադրություն, ձևաբանություն, շարահյուսություն և բառագիտություն՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց կիրառությանը ակադեմիական և մասնագիտական գրավոր խոսքում։ Յուրաքանչյուր բաժին ուղեկցվում է բազմազան վարժություններով, վերլուծական առաջադրանքներով և ինքնաստուգման հարցերով, որոնք նպաստում են ուսանողների լեզվական մտածողության զարգացմանը և սխալների ինքնուրույն հայտնաբերմանն ու ուղղմանը։ Հեղինակը շեշտադրում է գրագետ խոսքի կարևորությունը գիտական և մասնագիտական գործունեության մեջ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է լեզվական ճշգրտությունը ազդում մտքի հստակության և հաղորդակցության արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը նաև օգնում է ուսանողներին կատարելագործել իրենց գրավոր խոսքը, ձևավորել լեզվական նորմերի ճիշտ ընկալում և կիրառել դրանք տարբեր ակադեմիական իրավիճակներում։ Գիրքը նախատեսված է բուհական ուսանողների, լեզվաբանության և բանասիրության մասնագիտություններով սովորողների համար՝ ծառայելով որպես գործնական և մեթոդական կարևոր ուղեցույց հայոց լեզվի խորացված ուսումնասիրության համար։

Գեղարվեստական հայ․

Իմ գրադարանը. Գրիգոր Զոհրապ․ Նորավեպեր Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2011 ISBN - 978-9939-52-444-3

Գեղարվեստական հայ․

«Ես իմ անուշ Հայաստանի»՝ Եղիշե Չարենցի հրաշալի բանաստեղծություններից մեկն է, որը համարվում է նրա ստեղծագործության ամենահայտնի և ամենահոգեբույր գործերից մեկը։ Այս տողերը հայրենասիրության և անձնական զգացմունքների խառնուրդ են՝ արտահայտելով մի մեծ սիրո և կարոտի խորությունը դեպի հայրենիքը։ Չարենցի այս բանաստեղծությունը ամբողջությամբ ընկնում է նրա դրամատիկ և պոետիկ մտածողության շրջանակը՝ որտեղ հայրենիքը ոչ միայն արտաքին տարածք է, այլ նաև հոգու և անձի խորը մասն է։ Չարենցը օգտագործում է «անուշ» բառը՝ ցույց տալու, թե որքան նուրբ ու սիրելի է իրեն հայրենիքը, թեև նա գիտակցում է նաև այն դառնությունը, որը կպցվում է, երբ հեռանում ես այնպիսի սրբավայրերից, որոնք անբաժանելի են մարդու հոգուց։ Բանաստեղծությունը ներկայացնում է մի յուրահատուկ տխուր կարոտ՝ միաժամանակ ծաղկող սիրով, իսկ նաև խորագույն թախիծով հայրենի հողի, իր ժողովրդին, անցյալին ու ամեն ինչին, ինչը կապված է այդ հողի հետ։ Չարենցը «Հայաստանը» տեսնում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլև որպես մի հասկացություն, որին կապված է հոգի, սիրտ, հիշողություններ ու հույսեր։ Եղիշե Չարենցի այս բանաստեղծությունը համարվում է հայկական գրականության մեծ հարստությունը, որի մեջ պարփակված է մեր ժողովրդի անցած ճանապարհի ցավը, կորուստները և նրանց հանդեպ ունեցած անմնացորդ սիրո ու հույսի զգացմունքը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի»՝ որպես հայրենասիրական գործ, դարձել է նաև ազգային երգիչների, երաժշտասերների ու արտիստների համար, որոնց համար Չարենցի տողերը շուրթերին փչելուց հետո՝ Հայաստան կոչվողը դարձել է ոչ միայն հայրենի հող, այլ նաև ազգային ու հոգևոր ազատության խորհրդանիշ։ Նշելով «տուփով» արտահայտությունը, հնարավոր է խոսքը վերաբերում է գիրքը կամ բանաստեղծությունն առաքելու ձևին, թեև Չարենցի այս տողերը մեծամասամբ կարող են նույնիսկ առանձին տուփի մեջ պահվել՝ որպես արժեքավոր հիշատակագիր ու սրտի խոսք։ Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-66-227-5

Քիմիա

Նյութը ներկայացնում է հեղուկ դեղաձևերի տեսակները, դրանց պատրաստման սկզբունքները, հատկությունները և կիրառման առանձնահատկությունները բժշկության մեջ։ Այն կարևոր է դեղագործական տեխնոլոգիայի և կլինիկական կիրառման տեսանկյունից։ Հիմնական բովանդակություն Հեղուկ դեղաձևերի տեսակները Դիտարկվում են հիմնական ձևերը՝ լուծույթներ, կախույթներ, էմուլսիաներ, կաթիլներ, օշարակներ և այլն։ Պատրաստման տեխնոլոգիա Նյութը բացատրում է, թե ինչպես են ստացվում հեղուկ դեղաձևերը՝ հաշվի առնելով դեղանյութի լուծելիությունը, կայունությունը և համատեղելիությունը օժանդակ նյութերի հետ։ Կիրառման առանձնահատկություններ Ներկայացվում են հեղուկ դեղերի առավելությունները, օրինակ՝ արագ ներծծումը և հեշտ դեղաչափումը, ինչպես նաև որոշ թերություններ՝ կարճ պահպանման ժամկետ և զգայունություն արտաքին գործոնների նկատմամբ։ Պահպանման և որակի պահանջներ Շեշտվում է ստերիլության, ճիշտ պահման պայմանների և դեղերի կայունության ապահովման կարևորությունը։ Նյութի հիմնական գաղափարը Նյութը ցույց է տալիս, որ հեղուկ դեղաձևերը դեղագործության կարևոր մաս են կազմում, քանի որ ապահովում են դեղանյութերի արագ և արդյունավետ ազդեցություն, սակայն պահանջում են ճիշտ տեխնոլոգիական մոտեցում և խիստ վերահսկում։