Исследование технолого-биохимических процессов производства вина типа xepec и разработка комплексных мероприятии по повышению стабильности готовой продукции

Պատմություն

Մովսես Խորենացի Հայ միջնադարյան պատմագրության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է, որը համարվում է հայ պատմական գիտության հիմնադիրներից մեկը։ Նա ապրել և ստեղծագործել է մոտ V դարում և մեծ ավանդ ունի հայ ժողովրդի ծագման, պետականության և մշակութային զարգացման մասին համակարգված պատմական պատկեր ներկայացնելու գործում։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմություն»-ը, ընդգրկում է հայ ժողովրդի վաղագույն ժամանակներից մինչև իր ժամանակաշրջանը, միավորելով պատմական իրադարձություններ, առասպելաբանություն, բանավոր ավանդություններ և գրավոր աղբյուրներ։ Խորենացին մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ թագավորների, պետական գործիչների և ազգային հերոսների գործունեությանը՝ ձևավորելով ազգային ինքնության և պատմական հիշողության կարևոր հիմքեր։ Նրա աշխատությունը ոչ միայն պատմական աղբյուր է, այլև մշակութային և գրական արժեք, որը ազդեցություն է ունեցել հայ պատմագրության հետագա զարգացման վրա։ Մովսես Խորենացին առանձնահատուկ տեղ ունի նաև որպես լեզվի և գրական ոճի վարպետ, որի շնորհիվ նրա գործը ունի բարձր գեղարվեստական արժեք։ Նրա ստեղծագործությունը դարեր շարունակ օգտագործվել է որպես հիմնական աղբյուր Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության համար և մինչ օրս պահպանում է իր գիտական նշանակությունը։

Քաղաքագիտություն

«Վանոյի հետ և առանց Վանոյի» գիրքը ներկայացնում է մարդկային հարաբերությունների, ընկերության, ճակատագրի և անձնական ինքնաճանաչման թեմաները։ Գիրքը պատմում է մեկ մարդու՝ Վանոյի մասին, նրա կյանքը, մտորումները, ներսի պայքարը և այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունենում, երբ Վանոն կա՝ և երբ չկա՝ պատմվածքի հերոսի կյանքում։ Գիրքը ընդգրկում է՝ մարդու ներսի միտքն ու հոգեվիճակը, ընկերության արժեքը և բացակայության ազդեցությունը, կյանքի դժվարությունները և դրանց հաղթահարումը, հարաբերությունների փոխազդեցությունը և դրանց նշանակությունը։ «Վանոյի հետ և առանց Վանոյի»-ը ընթերցողին տանում է դեպի մարդկային հոգու խորքերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է մի անձի ներկայությունը կամ բացակայությունը կարող է փոխել ամբողջ կյանքը և տեսանկյունը։ Հրատարակիչ - Հեղինակային հրատարակություն Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-0-2960-3

Մաթեմատիկա

Նյութում ընդգրկված են տարբեր բարդության խնդիրներ՝ կապված պատահական իրադարձությունների, հավանականությունների հաշվման, պայմանական հավանականության, անկախ իրադարձությունների և պատահական մեծությունների հետ։ Խնդիրները ուղեկցվում են տեսական հիմնավորումներով և, որոշ դեպքերում, լուծումների օրինակներով, որոնք օգնում են ավելի լավ հասկանալ նյութը։ Ձեռնարկը նպատակ ունի զարգացնել տրամաբանական մտածողությունը, մաթեմատիկական վերլուծության կարողությունները և պատրաստել ուսանողներին ինչպես տեսական, այնպես էլ կիրառական խնդիրների լուծմանը տարբեր ոլորտներում՝ վիճակագրություն, տնտեսագիտություն, ինֆորմատիկա և այլն։

Տնտեսագիտություն

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է մոնետարիզմի տեսության ձևավորմանն ու զարգացմանը՝ համեմատական վերլուծությամբ ներկայացնելով Ջոն Մեյնարդ Քեյնսի և Միլթոն Ֆրիդմանի տնտեսական գաղափարները։ Աշխատանքը ուսումնասիրում է XX դարի մակրոտնտեսական մտքի երկու ազդեցիկ ուղղությունները՝ քեյնսյան պետական միջամտության մոդելը և մոնետարիստական դպրոցի շեշտադրումը դրամական զանգվածի կարգավորման վրա։ Քեյնսի տեսությունը ներկայացվում է որպես տնտեսական ճգնաժամերի պայմաններում պետական ծախսերի և հարկաբյուջետային քաղաքականության ակտիվ կիրառման անհրաժեշտություն ընդգծող մոտեցում, որտեղ պահանջարկի խթանումը դիտարկվում է որպես տնտեսական աճի հիմնական շարժիչ ուժ։ Մյուս կողմից՝ Ֆրիդմանի մոնետարիզմը դիտարկվում է որպես հակադրություն քեյնսյան մոտեցմանը, որտեղ կենտրոնական դերը տրվում է փողի զանգվածի կայուն և կանխատեսելի վերահսկմանը՝ որպես գնաճի և տնտեսական անկայունության կանխման միջոց։ Աշխատանքը նաև անդրադառնում է երկու տեսությունների պատմական համատեքստին, դրանց ազդեցությանը տնտեսական քաղաքականության ձևավորման վրա տարբեր երկրներում, ինչպես նաև դրանց արդիականությանը ժամանակակից տնտեսական համակարգերում։ Քննարկվում են նաև մոնետարիզմի և քեյնսականության միջև հիմնական տարբերությունները՝ ներառյալ պետության դերի, շուկայի ինքնակարգավորման և մակրոտնտեսական կայունության ապահովման մեխանիզմները։

Գրականություն

Ժողովածուն արևմտահայ սիմվոլիստական պոեզիայի ամենահզոր և ողբերգական էջերից է, որտեղ արտացոլվում են XX դարի սկզբի հայ ժողովրդի պատմական ցավը, բռնությունները, ազատագրական պայքարը և մարդկային գոյության դրամատիկ զգացողությունը։ Սիամանթոն՝ Ատոմ Յարճանյանի գրական անունը, իր ստեղծագործություններում միավորում է բարձր զգացմունքայնությունը, մարգարեական տոնայնությունը և պատկերային ուժեղ մտածողությունը՝ ստեղծելով խորապես ազդեցիկ պոետական աշխարհ։ Ժողովածուում ընդգրկված բանաստեղծություններում գերակշռում են ողբերգության, մահվան, բռնության և հայրենիքի կործանման թեմաները, որոնք ներկայացվում են ոչ միայն որպես ազգային ողբ, այլ նաև որպես համամարդկային ցավի արտահայտություն։ Սիամանթոյի լեզուն հագեցած է ուժեղ խորհրդանիշներով, դրամատիկ պատկերներով և բարձր հուզական լիցքով, ինչը նրա պոեզիային հաղորդում է գրեթե մարգարեական բնույթ։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ հանդիպում են արյան, կրակի, ավերածության և տառապանքի պատկերներ, որոնք միաժամանակ արտահայտում են նաև դիմադրության և պայքարի ոգին։ Սիամանթոյի պոեզիան առանձնանում է իր երաժշտականությամբ, ռիթմիկ կառուցվածքով և սիմվոլիստական խորությամբ՝ նրան դարձնելով հայ սիմվոլիզմի ամենախոշոր ներկայացուցիչներից մեկը։ «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն կարևոր դեր ունի հայ գրականության մեջ՝ որպես ազգային ողբերգության և հոգևոր դիմադրության գեղարվեստական արտահայտություն։

Այլ առարկաներ

Арсен Минасович Амирян (1881–1918) был армянским и российским революционером, журналистом и публицистом, одним из активных участников политической жизни начала XX века и членом движения бакинских большевиков; в период своей деятельности он сотрудничал с революционной прессой, выступал с публицистическими материалами и статьями, в которых затрагивал вопросы социальной борьбы, политики и критики националистических течений, а также участвовал в редактировании и подготовке материалов для партийной печати, включая газету «Бакинский рабочий», где его тексты отражали позицию большевиков и актуальные события революционного периода в Закавказье; его статьи характеризуются идеологической направленностью, полемическим стилем и стремлением к политическому анализу происходящих процессов, а сам сборник «Статьи» объединяет его публицистическое наследие, созданное в контексте революционного движения и общественно-политической борьбы начала XX века.