Մաթեմատիկական անալիզի խնդրագիրք. Առաջին մաս

Այլ առարկաներ

Տարօրինակ արարածներ աշխատությունը նվիրված է կենդանական աշխարհի այն ներկայացուցիչների ուսումնասիրությանը, որոնք առանձնանում են իրենց արտասովոր կենսաբանական կառուցվածքով, վարքագծով և հարմարվողականությամբ։ Գրքում ներկայացվում են տարբեր միջավայրերում ապրող կենդանիներ՝ ծովային խորքերից մինչև անապատներ և արևադարձային անտառներ, որոնց յուրահատուկ առանձնահատկությունները հաճախ հակասում են սովորական պատկերացումներին կենդանական աշխարհի մասին։ Հեղինակը մանրամասն նկարագրում է այդ արարածների անատոմիական կառուցվածքը, սննդառության ձևերը, պաշտպանական մեխանիզմները և վերարտադրողական առանձնահատկությունները՝ բացատրելով, թե ինչպես են նրանք հարմարվում ծայրահեղ պայմաններին։ Շեշտադրվում է նաև էվոլյուցիոն գործընթացների դերը նրանց ձևավորման մեջ, ինչը թույլ է տվել զարգացնել հազվադեպ հանդիպող կենսաբանական հատկություններ՝ լուսարձակություն, միմիկրիա, վերականգնողական ունակություններ և այլն։ Աշխատությունը միավորում է գիտական-բնագիտական տվյալներ և մատչելի նկարագրություններ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ճանաչել կենդանական աշխարհի բազմազանությունն ու նրա քիչ հայտնի, երբեմն «տարօրինակ» ներկայացուցիչներին։ Գիրքը հատկապես հետաքրքիր է կենսաբանությամբ հետաքրքրված ընթերցողների, ուսանողների և բնության սիրահարների համար՝ նպաստելով գիտելիքների ընդլայնմանը և բնաշխարհի նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը։

Գրականություն

Վերնագրով հավաքածուն ներկայացնում է նրա գրական-քնարական ժառանգության այն հատվածը, որտեղ արտահայտված են հոգևոր մաքրություն, բնության հանդեպ խոր զգայունություն, ազգային ինքնության գիտակցում և մարդկային ներսաշխարհի նուրբ ապրումներ։ Թեև Կոմիտասը առավել հայտնի է որպես մեծ երաժշտագետ և հայ ժողովրդական երաժշտության վերածնունդի հիմնադիր, նրա բանաստեղծական տեքստերը նույնպես կարևոր են՝ որպես նրա գեղարվեստական մտածողության լրացում և հոգևոր աշխարհի արտահայտություն։ Այս ստեղծագործություններում զգալի է ժողովրդական մտածողության ազդեցությունը, բնության և մարդու ներդաշնակության գաղափարը, ինչպես նաև պարզության ու հոգևոր բարձրության համադրությունը։ Կոմիտասի քնարական աշխարհում բնությունը ոչ միայն արտաքին պատկեր է, այլ նաև ներքին հոգեվիճակի արտացոլում՝ դաշտերը, գարունը, երգը և լռությունը դառնում են հոգևոր խորհրդանիշներ։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային և երաժշտական, ինչը բնականորեն կապվում է նրա երաժշտական մտածողության հետ։ Բանաստեղծություններում արտահայտվում է նաև հայրենիքի հանդեպ սերը, ազգային մշակույթի արժեքավորումը և կորուսյալ ներդաշնակության կարոտը, որը հատկապես ուժեղ է զգացվում նրա կյանքի ողբերգական ավարտի համատեքստում։ Կոմիտասի ստեղծագործությունները հաճախ ունեն նաև աղոթքի կամ հոգևոր խորհրդածության բնույթ, որտեղ մարդու և Աստծո, մարդու և բնության հարաբերությունները դիտարկվում են որպես ներդաշնակ ամբողջություն։ «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն կարևոր է որպես Կոմիտասի բազմակողմանի ստեղծագործական կերպարի մի մաս, որը բացահայտում է նրա ոչ միայն երաժշտական, այլ նաև գրական և փիլիսոփայական մտածողությունը։

Գրականություն

Նահապետ Քուչակ. Բանաստեղծություններ ժողովածուն ներկայացնում է հայ միջնադարյան գրականության և աշուղական արվեստի վաղ շրջանի ամենակարևոր դեմքերից մեկի՝ Նահապետ Քուչակի ստեղծագործությունները՝ հիմնականում նրա հայրենները, որոնք առանձնանում են խոր զգացմունքայնությամբ, պարզ լեզվով և ժողովրդական մտածողության արտահայտությամբ։ Գրքում ընդգրկված բանաստեղծությունները թեմատիկ առումով բազմազան են՝ սիրո, կարոտի, մարդկային հարաբերությունների, ճակատագրի և հոգևոր ապրումների շուրջ կառուցված, որտեղ հաճախ արտահայտվում են սիրո ցավը, բաժանման տխրությունը և հոգու ներքին պայքարը։ Հեղինակի լեզուն բնորոշվում է հակիրճությամբ և պատկերավորությամբ, իսկ արտահայտչական միջոցները՝ ժողովրդական խոսքի պարզությամբ ու անմիջականությամբ, ինչը Քուչակի ստեղծագործությունները դարձնում է հասանելի և խորապես ազդեցիկ լայն ընթերցողի համար։ Գրքում նաև ներկայացվում է Քուչակի դերը հայ գրականության պատմության մեջ՝ որպես հայրենների ժանրի ձևավորող և ժողովրդական բանաստեղծական մտածողության զարգացման կարևոր ներկայացուցիչ, ով մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա դարերի հայ բանաստեղծական ավանդույթի վրա։ Ընդհանուր առմամբ ժողովածուն ոչ միայն գրական արժեք ունի, այլև մշակութային ու պատմական նշանակություն՝ պահպանելով հայ միջնադարյան հոգևոր և գեղարվեստական աշխարհը։

Գեղարվեստական հայ․

Իմ գրադարանը. Գրիգոր Զոհրապ․ Նորավեպեր Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2011 ISBN - 978-9939-52-444-3

Պատմություն

Հայկական ինքնության հիմնաքարերը գիրքը Արմեն Այվազյանի գիտական և վերլուծական աշխատություն է, որը նպատակ ունի բացահայտելու հայ ազգային ինքնության ձևավորման հիմնական պատմական, մշակութային, հոգևոր և քաղաքական հիմքերը։ Ստեղծագործության մեջ հեղինակը ուսումնասիրում է այն գործոնները, որոնք դարերի ընթացքում ձևավորել են հայ ժողովրդի ինքնագիտակցությունը՝ սկսած պետականության վաղ ձևերից մինչև ժամանակակից ազգային և հասարակական խնդիրներ։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվի, կրոնի, պատմական հիշողության, մշակութային ավանդույթների և պետական մտածողության դերին՝ որպես հայկական ինքնության պահպանման և զարգացման հիմնական բաղադրիչներ։ Այվազյանը վերլուծում է նաև արտաքին քաղաքական ազդեցությունները և պատմական ճնշումները, որոնք ձևավորել են հայ ժողովրդի գոյատևման մարտահրավերները՝ ընդգծելով դիմադրողականության և ինքնապահպանման կարևորությունը։ Ստեղծագործությունը ոչ միայն պատմագիտական ուսումնասիրություն է, այլ նաև գաղափարական վերլուծություն, որտեղ քննարկվում են ազգային ինքնության պահպանման ժամանակակից խնդիրները և դրանց հնարավոր լուծումները։ Գիրքը արժեքավոր է պատմաբանների, քաղաքագետների, մշակութաբանների և ազգային ինքնության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար, քանի որ այն համակարգված կերպով ներկայացնում է հայ ինքնության կառուցվածքային հիմքերը և դրանց փոխկապակցվածությունը։

Իրավաբանություն

Պատիժը քրեական իրավունքում պետական հարկադրանքի միջոց է, որը կիրառվում է դատարանի կողմից հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ և նախատեսված է նրա կողմից կատարված իրավախախտման համար պատասխանատվություն ապահովելու համար։ Պատիժը արտահայտում է պետության բացասական վերաբերմունքը հանցավոր վարքագծի նկատմամբ և ունի ինչպես իրավական, այնպես էլ հասարակական նշանակություն։ Պատժի հիմնական նպատակները բազմաբնույթ են։ Առաջին հերթին այն ուղղված է սոցիալական արդարության վերականգնմանը, այսինքն՝ հանցագործությամբ խախտված հասարակական հավասարակշռության վերականգնմանը։ Երկրորդ նպատակն է հանցագործին ուղղելը և վերադաստիարակելը, որպեսզի նա հետագայում չկրկնի հանցանքը և վերադառնա օրինապահ կյանքի։ Երրորդ կարևոր նպատակը ընդհանուր և հատուկ կանխարգելումն է․ ընդհանուր կանխարգելման միջոցով պատիժը ազդում է հասարակության մյուս անդամների վրա՝ կանխելով նոր հանցագործություններ, իսկ հատուկ կանխարգելումը ուղղված է հենց հանցագործի կրկնահանցագործության կանխմանը։ Պատժի տեսակները տարբեր են և սահմանվում են քրեական օրենսդրությամբ։ Դրանք կարող են լինել ազատազրկում, տուգանք, ուղղիչ աշխատանքներ, որոշակի իրավունքներից զրկում, պայմանական դատապարտում և այլ միջոցներ։ Ամենածանր պատժատեսակը համարվում է ազատազրկումը, որը կիրառվում է հատկապես ծանր հանցագործությունների դեպքում։ Պատիժների կիրառման ժամանակ կարևոր է համաչափության սկզբունքը, այսինքն՝ պատիժը պետք է համապատասխանի կատարված հանցանքի ծանրությանը և մեղավորության աստիճանին։ Ժամանակակից իրավական համակարգերում մեծ նշանակություն ունի նաև մարդասիրության սկզբունքը, որը պահանջում է, որ պատիժը չխախտի մարդու հիմնարար իրավունքները և նպաստի նրա վերասոցիալականացմանը։