Սոցիալ-տնտեսական վերափոխումները Հայաստանի Հանրապետությունում (1990-2003 թթ.)

Փիլիսոփայություն

«Ապրելու արվեստը. Գիրք 9. Ապրիր ներկայում» (Հրաչյա Ամիրյան) ինքնազարգացման և հոգեբանական ոգեշնչման շարքի կարևոր հատոր է։ Գիրքը կոչված է օգնելու ընթերցողին սովորել ապրել ներկա պահին, առանց անցյալից կամ ապագայից ստացված ծանրաբեռնվածության։ Հրաչյա Ամիրյանը պարզ և հասկանալի լեզվով բացատրում է, որ շատ մարդիկ ապրում են մտքում՝ մտավախություններով ու հիասթափություններով, և չեն զգում իրական կյանքի գեղեցկությունը։ Գիրքը տալիս է գործնական մեթոդներ՝ ինչպես կանգ առնել, շնչել, ուշադրությունը կենտրոնացնել ու ամբողջությամբ ներկայանալ իրադարձություններին։ Ամիրյանը նշում է, որ ներկա կյանքում ապրելու արվեստը կարող է նվազեցնել սթրեսը և հոգեկան անհանգստությունը՝ բարձրացնելով երջանկության մակարդակը։ Հատորում կան փոքրիկ վարժություններ, մտքեր և ցուցումներ, որոնք ընթերցողը կարող է կիրառել ամենօրյա կյանքում։ Գիրքը նաև օգնում է հասկանալ, թե ինչպես տարբերակում են իրական զգացողությունները՝ մտավոր մտցվածություններից։ «Ապրիր ներկայում» մոտիվացնում է ճանաչել սեփական ներքին ուժը և գնահատել յուրաքանչյուր պահը։ Գիրքը հարմար է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են զարգացնել ինքնակառավարումը, mindfulness (հետևողական ներկայություն) և հոգեկան հավասարակշռությունը։ Այս աշխատությունը օգտակար է նաև որպես ուղեցույց՝ անհատական աճի, հարաբերությունների բարելավման և հոգևոր խաղաղության համար։ Հրատարակիչ - Զանգակ ISBN - 978-99941-1-930-1

Գրականություն

Ժողովածուն ընդգրկում է հայ գրականության ինքնատիպ և խորապես զգացմունքային հեղինակներից մեկի քնարական ստեղծագործությունները, որոնցում արտահայտված են մարդու ներաշխարհը, հայրենիքի հանդեպ սերը, կարոտը, կյանքի ողբերգականությունն ու գեղեցկությունը։ Թոթովենցը առավել հայտնի է որպես արձակագիր, սակայն նրա պոեզիան նույնպես առանձնանում է յուրահատուկ պատկերային մտածողությամբ, լեզվական նրբությամբ և հոգեբանական խորությամբ։ Այս ժողովածուում տեղ գտած բանաստեղծությունները հաճախ կրում են կենսափիլիսոփայական, հայրենասիրական և հուշագրական երանգներ՝ արտացոլելով հեղինակի անձնական ապրումները և ժամանակի պատմական ծանր իրականությունը։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մանկության հիշողությունները, արևմտահայ կյանքի պատկերները, բնության նկարագրությունները, մարդկային հարաբերությունների ջերմությունն ու կորուստների ցավը։ Թոթովենցի լեզուն միաժամանակ պարզ է և գեղարվեստորեն հարուստ, իսկ պատկերները՝ կենդանի ու զգայական։ Բանաստեղծություններում զգացվում է նաև XX դարի սկզբի հայկական ողբերգական պատմության ազդեցությունը, հատկապես հայրենիքի կորստի, գաղթի և ազգային ցավի թեմաները։ Հեղինակի քնարական աշխարհը լի է մեղմ թախիծով, ներքին պայքարով և մարդկային արժանապատվության պահպանման ձգտումով։ «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն կարևոր տեղ ունի հայ գրական ժառանգության մեջ, քանի որ այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական կերպով ճանաչել Վահան Թոթովենցի ստեղծագործական աշխարհը և նրա զգայական ու հոգևոր մտածողությունը։ Գիրքը հետաքրքիր է թե՛ դասական հայ պոեզիայի սիրահարների, թե՛ այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են բացահայտել արևմտահայ գրականության յուրահատուկ ոճն ու հուզական ուժը։

Lեզվաբանություն

Այս գիրքը ներկայացնում է թարգմանության տեսության հիմնական սկզբունքներն ու մոտեցումները՝ բացատրելով, թե ինչպես է լեզվական և մշակութային տեղեկատվությունը փոխանցվում մի լեզվից մյուսը՝ պահպանելով իմաստը, ոճը և հաղորդակցական արժեքը։ Գրքում քննարկվում են թարգմանության հիմնական տեսակները՝ բառացի, ազատ, ֆունկցիոնալ և հաղորդակցական թարգմանություն, ինչպես նաև դրանց կիրառման ոլորտները։ Հեղինակը անդրադառնում է համարժեքության գաղափարին, լեզվական և մշակութային տարբերությունների ազդեցությանը թարգմանության վրա, ինչպես նաև սխալների և դժվարությունների առաջացման պատճառներին։ Նյութում ներկայացվում են նաև թարգմանական ռազմավարություններ, տեքստի վերլուծության մեթոդներ և տարբեր ժանրերի (գիտական, գրական, տեխնիկական) թարգմանության առանձնահատկությունները։ Գիրքը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով զարգացնել թարգմանական մտածողություն և լեզվական ճշգրտություն։

Կրոն

Հրանտ Աբրահամյանի սույն գիրքը նվիրված է քրիստոնեական թվականության երկրորդ հազարամյակը եզրափակող արցախահայության հերոսամարտին եւ այդ հերոսամարտի ղեկավարներից մեկի՝ ՀԱՄԼԵՏ ՎԱՂԱՐՇԱԿԻ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ գործունեության արտացոլմանը: Գրքում տեղ գտած վավերագրերի եւ արխիվային նյութերի մի մասը շրջանառության մեջ է դրվում առաջին անգամ: Այս գիրքը նախատեսված է մեծ ընթերցասրահի համար։ Այն կգոհացնի բոլոր նրանց, ում հուզում է Արցախի հիմնախնդիրը։

Տնտեսագիտություն

Բազմակողմ առևտրատնտեսական կազմակերպությունները միջազգային կառույցներ են, որոնք ստեղծվում են մի քանի երկրների կողմից՝ համատեղ կարգավորելու առևտրային, տնտեսական և ֆինանսական հարաբերությունները, նպաստելու ազատ առևտրի զարգացմանը և գլոբալ տնտեսական համագործակցության խորացմանը։ Այս կազմակերպությունների հիմնական նպատակն է ստեղծել միասնական կամ համաձայնեցված կանոններ, որոնք հեշտացնում են ապրանքների, ծառայությունների և կապիտալի փոխանակումը անդամ երկրների միջև, նվազեցնում առևտրային խոչընդոտները, ինչպիսիք են մաքսատուրքերը, քվոտաները և տեխնիկական սահմանափակումները։ Դրանց գործունեությունը նպաստում է նաև տնտեսական կայունության ապահովմանը, ներդրումների խթանմանը և զարգացող երկրների ինտեգրմանը համաշխարհային տնտեսությանը։ Ամենահայտնի բազմակողմ առևտրատնտեսական կազմակերպություններից են Առևտրի համաշխարհային կազմակերպությունը, Արժույթի միջազգային հիմնադրամը և Համաշխարհային բանկը, որոնք ունեն տարբեր, բայց փոխլրացնող դերեր գլոբալ տնտեսական համակարգում։ Այս կառույցները նաև ապահովում են վեճերի կարգավորման մեխանիզմներ, տնտեսական քաղաքականությունների համաձայնեցում և տեխնիկական աջակցություն անդամ պետություններին։ Բազմակողմ համագործակցությունը օգնում է փոքր և միջին տնտեսություններին ներգրավվել միջազգային շուկաներում՝ բարձրացնելով նրանց մրցունակությունը։ Միևնույն ժամանակ, նման կազմակերպությունները հաճախ ենթարկվում են քննադատության՝ կապված որոշումների ընդունման անհավասար ազդեցության և զարգացող երկրների շահերի բավարար ներկայացվածության խնդիրների հետ։ Այնուամենայնիվ, նրանք շարունակում են մնալ համաշխարհային տնտեսական համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որը ձևավորում է միջազգային առևտրի կանոններն ու զարգացումները։

Մշակույթ

Հակոբ Հովնաթանյան-ը նվիրված է 19-րդ դարի հայ նշանավոր դիմանկարիչ Հակոբ Հովնաթանյանի ստեղծագործական ժառանգությանը և նրա արվեստի առանձնահատկություններին՝ ներկայացնելով այն որպես հայկական կերպարվեստի զարգացման կարևոր փուլ, աշխատությունում (կամ շարքում) դիտարկվում են Հովնաթանյանի դիմանկարային արվեստի հիմնական սկզբունքները՝ ճշգրիտ պատկերագրություն, հոգեբանական խորություն, կերպարների սոցիալական և մշակութային բնութագրում, ինչպես նաև արևելյան և եվրոպական գեղանկարչական ավանդույթների համադրումը նրա աշխատանքներում, ընդգծվում է նրա դերը Թիֆլիսի հայկական մշակութային միջավայրում, որտեղ նա ձևավորել է դիմանկարչական նոր դպրոց և մեծ ազդեցություն ունեցել ժամանակի արվեստի զարգացման վրա, միաժամանակ վերլուծվում է նրա ստեղծագործությունների գեղարվեստական լեզուն, գունային լուծումները և կոմպոզիցիոն առանձնահատկությունները, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Հովնաթանյանի արվեստը ոչ միայն անհատական ստեղծագործական նվաճում է, այլ նաև հայկական քաղաքային մշակույթի և ինքնության արտահայտման կարևոր ձևերից մեկը։