Урок Photoshop для веб дизайнера

Գրականություն

Միջնադարյան Եվրոպայի հերոսական էպոսը. դիցաբանություն․ պատմություն․ պոետիկա․ համեմատաբանության խնդիրներ աշխատությունը համապարփակ գիտական ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է միջնադարյան Եվրոպայի հերոսական էպոսի ձևավորումը և զարգացման փուլերը՝ միաժամանակ դիտարկելով դրա դիցաբանական արմատները, պատմական հիմքերը և պոետիկական կառուցվածքը, այն ընդգրկում է տարբեր ազգային էպիկական ավանդույթներ՝ փորձելով բացահայտել հերոսական պատումների ընդհանուր մոդելները և դրանց առանձնահատկությունները տարբեր մշակույթներում, ուսումնասիրության մեջ մեծ տեղ է տրվում էպոսի հերոսների կերպարային կառուցմանը, արժեքային համակարգերին, մարտական և առասպելական դրվագների խորհրդաբանությանը, ինչպես նաև բանավոր ավանդույթի ազդեցությանը գրավոր ձևավորման վրա, միաժամանակ քննարկվում են համեմատական գրականագիտության խնդիրները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է համադրել տարբեր ժողովուրդների էպոսները և բացահայտել ընդհանուր ինդոեվրոպական կամ տարածաշրջանային մշակութային շերտերը, գիրքը նաև դիտարկում է պոետիկական ձևերի էվոլյուցիան և դրանց կապը միջնադարյան հասարակական ու քաղաքական իրականության հետ։

Իրավաբանություն

Ժամանակակից իրավունքի և բարոյականության հարաբերակցությունը հասարակական կարգի և մարդու վարքագծի կարգավորման երկու փոխկապակցված, բայց ոչ նույնական համակարգերի փոխազդեցությունն է։ Իրավունքը պետականորեն սահմանված և պարտադիր կատարման ենթակա նորմերի ամբողջություն է, որը կարգավորում է հասարակական հարաբերությունները և ապահովվում է պետական հարկադրանքով։ Բարոյականությունը, ընդհակառակը, հասարակության մեջ ձևավորված արժեքների, սկզբունքների և վարքականոնների համակարգ է, որը հիմնված է մարդկանց ներքին համոզմունքների և հասարակական կարծիքի վրա։ Ժամանակակից հասարակություններում իրավունքն ու բարոյականությունը սերտորեն կապված են, քանի որ շատ իրավական նորմեր իրենց հիմքում ունեն բարոյական սկզբունքներ՝ արդարություն, հավասարություն, մարդասիրություն և պատասխանատվություն։ Սակայն դրանց միջև կա նաև տարբերություն․ իրավունքը պարտադիր է բոլորի համար և խախտման դեպքում ենթադրում է իրավական պատասխանատվություն, մինչդեռ բարոյական նորմերի խախտումը կարող է առաջացնել միայն հասարակական դատապարտում։ Իրավունքը կարող է սահմանել այն նվազագույն վարքագիծը, որը պարտադիր է հասարակության համար, իսկ բարոյականությունը հաճախ ներկայացնում է ավելի բարձր պահանջներ մարդու վարքագծի նկատմամբ։ Որոշ դեպքերում իրավական և բարոյական նորմերը կարող են չհամընկնել, երբ իրավականորեն թույլատրելի վարքագիծը կարող է համարվել բարոյապես անընդունելի կամ հակառակը։ Ժամանակակից իրավական համակարգերը փորձում են ներդաշնակեցնել այս երկու ոլորտները՝ ապահովելով ոչ միայն օրինականության, այլ նաև արդարության և մարդասիրության սկզբունքների իրականացումը։

Գրականություն

Այն գրական քննադատության տեսական և կիրառական կողմերը՝ որպես գրականագիտության գործնական, օրինաչափ ու ստեղծագործական ճյուղ։ Գիրքը նպատակ ունի բացատրել քննադատության նշանակությունը՝ որպես գրականության գնահատման, մեկնաբանության և զարգացման կարևոր գործիք։ Այն ցուցաբերում է քննադատության դերն ինչպես գրական գործի ընկալման, այնպես էլ հասարակական-մշակութային կյանքում գրականության ազդեցության բարձրացման գործում։ Հեղինակը ներկայացնում է քննադատական մոտեցումների տարբեր տեսություններ, քննադատական խոսքի կառուցվածքը և տեխնիկան, ինչպես նաև գործնական օրինակների միջոցով ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է քննադատը ճիշտ և հստակ կերպով վերլուծել և գնահատել գրական գործը։ Գիրքը կարևոր է գրականագետների, ուսուցիչների, լրագրողների, մշակութաբանների և գրական սիրահարների համար՝ որպես քննադատական մտածողության զարգացնող ուղեցույց։

Պատմություն

Ցեղը և ցեղային միավորումները Քրդստանում ներկայացնում են քրդական հասարակության ավանդական սոցիալական կազմակերպման ձևերից մեկը, որը ձևավորվել է պատմականորեն և երկար ժամանակ եղել է քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքի հիմնական հիմքերից։ Ցեղը՝ որպես սոցիալական միավոր, սովորաբար բաղկացած է ընդհանուր ծագում ունեցող ընտանիքներից կամ տոհմերից, որոնք միավորված են արյունակցական կապերով, ընդհանուր ինքնությամբ, լեզվով, սովորույթներով և առաջնորդության համակարգով։ Քրդական հասարակությունում ցեղային կառուցվածքը հատկապես ուժեղ է եղել գյուղական և լեռնային շրջաններում, որտեղ պետական կառույցների ազդեցությունը պատմականորեն սահմանափակ է եղել։ Kurdistan-ում ցեղերը հաճախ ունեցել են իրենց առաջնորդները՝ շեյխեր կամ ագաներ, որոնք կարգավորել են ներքին հարաբերությունները, լուծել վեճերը և ներկայացրել ցեղի շահերը արտաքին աշխարհում։ Ցեղային միավորումները հաճախ կազմավորվել են մի քանի ցեղերի կամ տոհմերի դաշինքի հիման վրա՝ անվտանգության, տնտեսական համագործակցության և տարածքային վերահսկողության նպատակներով։ Այս կառուցվածքը պատմականորեն ապահովել է սոցիալական համախմբվածություն և ինքնապաշտպանություն արտաքին սպառնալիքների պայմաններում, սակայն միաժամանակ երբեմն առաջացրել է ներքին մրցակցություն և հակամարտություններ ցեղերի միջև։ Ժամանակի ընթացքում, հատկապես քաղաքայնացման, պետական ինստիտուտների ամրապնդման և քաղաքական շարժումների ազդեցությամբ, ցեղային համակարգերի դերը որոշ շրջաններում նվազել է, բայց դրանք դեռևս շարունակում են ունենալ զգալի սոցիալական և քաղաքական ազդեցություն որոշ համայնքներում։ Այսպիսով, ցեղը և ցեղային միավորումները Քրդստանում կարելի է դիտարկել որպես ավանդական հասարակական կառուցվածքի կարևոր տարր, որը ձևավորել է տարածաշրջանի պատմական զարգացման ընթացքը և մինչ այսօր որոշ չափով պահպանում է իր ազդեցությունը։

Գրականություն

«Ոճիր և պատիժ»-ը ուսումնասիրում է մարդու բարոյականություն, մեղք և արդարություն, ներքին հոգեբանական պայքար և հասարակության արձագանքը իրավախախտման նկատմամբ։ Վեպը կենտրոնանում է Ռասկոլնիկովի կերպարի վրա, որն իր ողջ էությամբ որոնում է արդարացումն ու մարդկային պատասխանատվությունը, ցույց տալով բարոյականության, հանցանքի և փրկության բարդ կապերը։ Հիմնական թեմաները․ Բարոյականություն, մեղք և արդարություն Մարդկային հոգեբանություն և ներքին պայքար Ընտանեկան, սոցիալական և հասարակական հարաբերություններ Աստվածային արդարության և մարդկային պատասխանատվության թեման Ֆիլոսոֆիական և սոցիալ-քաղաքական հայացքներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Հոգեբանական վերլուծության խորությունը և անձի ներքին պայքարի պատկերումը Միավորում է սոցիալական, փիլիսոփայական և բարոյական մոտեցումները Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, փիլիսոփայական ընթերցողների և ռուս գրականության սիրահարների համար Ներկայացնում է 19-րդ դարի ռուսական հասարակության խնդիրներն ու բարոյական ճգնաժամերը

Գրականություն

Sayat-Nova-ը 18-րդ դարի հայ աշուղ-բանաստեղծ, երաժիշտ և երգիչ է, որի ստեղծագործական ժառանգությունը համարվում է հայ, վրացական և պարսկական մշակույթների կարևոր մասերից մեկը։ Նա ստեղծագործել է հիմնականում երեք լեզվով՝ հայերեն, վրացերեն և պարսկերեն, ինչը վկայում է իր բազմամշակութային միջավայրի և բարձր կրթվածության մասին։ Սայաթ-Նովան եղել է Թիֆլիսի արքունական միջավայրի աշուղ, ծառայել է Հերակլ II թագավորի արքունիքում, սակայն հետագայում հեռացվել է պալատից և դարձել հոգևորական՝ անցնելով Սանահինի վանք։ Նրա երգերը հիմնականում սիրային, փիլիսոփայական և բարոյական բովանդակություն ունեն՝ արտահայտելով մարդու զգացմունքների խորությունը, սիրո ուժը և կյանքի անցողիկության գաղափարը։ Սայաթ-Նովայի ստեղծագործությունները առանձնանում են իրենց բարձր գեղարվեստական արժեքով, լեզվական հարուստ պատկերներով և երաժշտական կառուցվածքով, ինչը նրան դարձրել է աշուղական արվեստի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա կյանքի և ստեղծագործության շուրջ ձևավորվել են բազմաթիվ լեգենդներ, իսկ նրա կերպարը լայնորեն ներկայացվել է նաև կինոյում և արվեստում, մասնավորապես Սերգեյ Փարաջանովի հայտնի ֆիլմում։ Սայաթ-Նովան համարվում է ոչ միայն հայ, այլ նաև տարածաշրջանային մշակութային ժառանգության կարևոր դեմք, որի ստեղծագործությունները մինչ այսօր պահպանվում և կատարվում են։