Զանգեզուրի գոյամարտը 1920 -1921 թթ.

Հոգեբանություն

Ռոբին Շարմայի «Վանականը, որը վաճառեց իր «Ֆերարին» գիրքը համաշխարհային բեսթսելերների շարքում է: Կառավարիր միտքդ: Հետևիր նպատակիդ: Տիրապետիր ինքնավերահսկողության արվեստին: Հարգիր ժամանակդ: Ունեցիր «ոչ» ասելու համարձակություն: Պարզեցրու կյանքդ: Անշահախնդիր ծառայիր մարդկանց: Ամեն օր բարություն արա: Երախտապարտ եղիր: Ապրիր ներկայով և սովորիր վայելել այն: Գնա ճակատագրիդ ընդառաջ: Ահա այս և մի շարք նման խորհուրդների, հնարքների միջոցով Ռոբին Շարման իր հերոսի՝ վանական դարձած նախկին միլիոնատեր իրավաբան Ջուլիան Մենթլի միջոցով օգնում է մեզ զբաղվել անձնական հոգևոր աճով: Գիրքը հասցեագրված է բոլոր նրանց, ովքեր ուզում են փոխել իրենց մտածելակերպը, չեն վախենում դժվարություններից և փորձում են կյանքում առաջ գնալ ու հասնել հաջողությունների: Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-66-228-2

Բնապահպանություն

Նվիրված է լեռնային էկոհամակարգերի պահպանության, կայուն օգտագործման և կառավարման հիմնարար սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Գիրքը ներկայացնում է լեռնային լանդշաֆտների առանձնահատկությունները՝ ռելիեֆի բարդ կառուցվածքը, կլիմայական փոփոխականությունը, հողերի էրոզիայի բարձր ռիսկը և կենսաբազմազանության յուրահատուկ կազմը՝ ընդգծելով դրանց զգայունությունը մարդու գործունեության նկատմամբ։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է լեռնային տարածքների էկոլոգիական հավասարակշռության խախտման հիմնական պատճառները՝ անտառահատումներ, անթրոպոգեն ճնշում, անասնապահական և զբոսաշրջային ազդեցություններ, ինչպես նաև դրանց հետևանքները՝ սողանքներ, հողի քայքայում և կենսաբազմազանության կորուստ։ Աշխատությունում ներկայացվում են պահպանության և վերականգնման ժամանակակից մոտեցումները՝ ներառյալ էկոհամակարգային կառավարումը, պահպանվող տարածքների ստեղծումը, հողերի ռացիոնալ օգտագործումը և էկոլոգիական մոնիթորինգի կիրառումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայուն զարգացման սկզբունքների կիրառմանը լեռնային շրջաններում և տեղական համայնքների ներգրավմանը բնապահպանական գործընթացներում։ Գիրքը նախատեսված է էկոլոգիայի, աշխարհագրության, բնապահպանության և ռեսուրսների կառավարման ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես համապարփակ գիտական և գործնական ուղեցույց լեռնային լանդշաֆտների պահպանության գործում։

Գրականություն

Զգայական, բնապաշտական և մարդ-բնություն հարաբերությունների թեմաներով գեղարվեստական ստեղծագործություն է, որտեղ հեղինակը նուրբ ու պատկերավոր լեզվով ներկայացնում է մարդու ներաշխարհի կապը բնության հետ։ Գրքում ծառը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես բնության տարր, այլև որպես կյանքի, հիշողության, արմատների, տոկունության և հոգևոր խաղաղության խորհրդանիշ։ Սաթենիկ Ղազարյանը պատմությունների և մտորումների միջոցով փոխանցում է այն գաղափարը, որ մարդը չի կարող ամբողջական լինել առանց բնության հետ ներդաշնակության, իսկ ծառերը կրում են ժամանակի, պատմության և մարդկային ապրումների լուռ վկան լինելու խորհուրդը։ Ստեղծագործության մեջ զգացվում է ջերմություն, կարոտ, մանկության հիշողությունների ու հայրենի հողի հանդեպ կապվածություն, ինչը գիրքը դարձնում է մտերմիկ և հուզական ընթերցում։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև ժամանակակից մարդու հոգևոր օտարման, բնությունից հեռանալու և ներքին հավասարակշռությունը վերագտնելու թեմաներին՝ ընթերցողին մղելով ավելի խոր զգալ շրջապատող աշխարհը։ Գիրքը առանձնանում է մեղմ փիլիսոփայական շնչով, բանաստեղծական պատկերավորմամբ և մարդու ու բնության միասնության գաղափարի ընդգծմամբ։ Այն կարող է հետաքրքրել ժամանակակից հայ գրականություն, բնության թեմայով ստեղծագործություններ և հոգևոր-փիլիսոփայական արձակ սիրող ընթերցողներին։

Մանկավարժություն

Դաստիարակության գործընթացի էությունը կայանում է մարդու անձի ձևավորման, նրա մտավոր, բարոյական, սոցիալական և մշակութային զարգացման նպատակաուղղված ու համակարգված ազդեցության մեջ, որի միջոցով հասարակությունը փոխանցում է իր փորձը, արժեքները, գիտելիքները և վարքագծային նորմերը նոր սերունդներին։ Դաստիարակությունը ոչ միայն գիտելիքների հաղորդման գործընթաց է, այլև անձի աշխարհայացքի, արժեքային համակարգի և վարքային մոդելների ձևավորում, որտեղ կարևոր դեր են խաղում ընտանիքը, դպրոցը, սոցիալական միջավայրը և մշակութային գործոնները։ Այն ունի նպատակային բնույթ, քանի որ ուղղված է հասարակության համար անհրաժեշտ, պատասխանատու և գիտակցված քաղաքացու ձևավորմանը, ինչպես նաև անհատի ներուժի զարգացմանը։ Դաստիարակության գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կրթական մեթոդները, հաղորդակցության ձևերը և դաստիարակչական ազդեցության միջոցները, որոնք միասին ապահովում են անձի համակողմանի զարգացումը։ Այս գործընթացը շարունակական է և սկսվում է վաղ մանկությունից՝ շարունակվելով ամբողջ կյանքի ընթացքում՝ փոփոխվելով ըստ սոցիալական պայմանների և անհատի զարգացման փուլերի։ Դաստիարակության էությունը նաև կայանում է նրանում, որ այն համադրում է անհատական և հասարակական շահերը՝ նպաստելով ինչպես անձի ինքնաիրացմանը, այնպես էլ հասարակության կայունությանն ու առաջընթացին։

Այլ առարկաներ

ՀԷԿ-ի (հիդրոէլեկտրակայանի) կառուցման և շահագործման շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատումը այն գործընթացն է, որի ընթացքում ուսումնասիրվում են նախատեսվող էներգետիկ օբյեկտի հնարավոր ազդեցությունները բնության, մարդկանց առողջության և սոցիալ-տնտեսական պայմանների վրա՝ սկսած նախագծման փուլից մինչև շահագործման ավարտ, և այն նպատակ ունի կանխել կամ նվազեցնել բացասական հետևանքները՝ ապահովելով կայուն զարգացման սկզբունքների պահպանումը, այս գնահատման ընթացքում վերլուծվում են ջրային ռեսուրսների փոփոխությունները, գետերի հոսքի կարգավորումը, ձկնային պաշարների վրա ազդեցությունը, կենսաբազմազանության հնարավոր կորուստը, հողի էրոզիան, անտառածածկույթի փոփոխությունը, ինչպես նաև աղմուկի, փոշու և շինարարական աշխատանքների հետևանքները տեղական բնակչության համար, իսկ շահագործման փուլում ուշադրություն է դարձվում ջրի մակարդակի տատանումներին, էկոհամակարգերի հավասարակշռության խախտման ռիսկերին և էներգիայի արտադրության երկարաժամկետ ազդեցություններին, միաժամանակ գնահատվում են նաև դրական կողմերը՝ վերականգնվող էներգիայի արտադրությունը, ածխաթթու գազի արտանետումների նվազեցումը և էներգետիկ անկախության բարձրացումը, և այս ամբողջ գործընթացը ուղեկցվում է մեղմման միջոցառումների մշակմամբ, ինչպիսիք են ձկնանցումների կառուցումը, էկոլոգիական հոսքի պահպանումը, անտառվերականգնման աշխատանքները և մշտադիտարկման համակարգերի ներդրումը, որպեսզի հնարավոր լինի հավասարակշռել տնտեսական շահերը և բնապահպանական պահանջները։

Գրականություն

Այս գիրքը ներկայացնում է Նահապետ Քուչակի «Աշուն» ստեղծագործությունների համատեքստում դիտվող քնարական և փիլիսոփայական շերտերը՝ ընդգծելով բնության և մարդու ներաշխարհի փոխկապակցվածությունը։ Գրքում վերլուծվում են աշնանային պատկերների խորհրդանշական իմաստները՝ որպես կյանքի անցողիկության, սիրո, կարոտի և ժամանակի հոսքի արտահայտություն։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև միջնադարյան հայ քնարերգության լեզվական առանձնահատկություններին և պատկերավորման համակարգին, որտեղ բնությունը դառնում է մարդկային զգացմունքների արտացոլման միջոց։ Նյութում առանձնացվում է նաև Նահապետ Քուչակի դերը հայ միջնադարյան սիրային պոեզիայի զարգացման մեջ և նրա ազդեցությունը հետագա գրական ավանդույթի վրա։ Գիրքը համադրում է գրականագիտական և մեկնաբանական մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորապես ընկալել ստեղծագործության գաղափարական և գեղարվեստական արժեքը։