Ազնվամորենու բնօրգանական մշակությունը առանց թունանյութերի կիրառման

Պատմություն

Գիրքը պատմում է այն մասին, թե ինչպես հունական վարձկան զորքը, հայտնվելով թշնամական տարածքում առաջնորդի մահից հետո, ստիպված է լինում ինքնուրույն կազմակերպվել և դժվարին ճանապարհով վերադառնալ հայրենիք։ Հիմնական բովանդակությունը․ Ռազմական արշավ Հունական զորքի մասնակցությունը պարսկական ներքին պայքարին։ Կրիտիկական իրավիճակ Առաջնորդի կորուստը և զորքի մնալը թշնամական տարածքում։ Նահանջի կազմակերպում Զորքի ինքնակազմակերպումը, կարգապահությունը և առաջնորդության ձևավորումը։ Դժվար ճանապարհ Լեռներ, թշնամիներ, սով և կլիմայական դժվարություններ։ Առաջնորդության օրինակներ Քսենոփոնը նկարագրում է ինչպես են տարբեր առաջնորդներ օգնում զորքին հասնել անվտանգություն։

Մանկական

«Գունավորիր ջրով․ Չարի վերջը» (Հովհաննես Թումանյան) հեքիաթ-երգ է, որը մեծ սիրելի է երեխաների և մեծերի համար։ Թումանյանը այստեղ ներկայացնում է մի պարզ, բայց խորքային պատմություն՝ ուրախ և սովորական մի թեմայով՝ չարիության և բարության պայքարով։ Գիրքը (կամ հեքիաթը) պատմում է այն մասին, որ չարը երբեք չի հաղթում, որովհետև վերջում միշտ բացահայտվում է իր իսկանման բացասական կողմը։ Թումանյանի լեզուն այստեղ նույնպես պարզ է, երգ-like և շատ պատկերավոր՝ նման գունավոր նկարի, որ կարող է ջրով գունավորել։ Հեքիաթում հանդիպում են զվարճալի ու հիշվող կերպարներ, որոնց միջոցով արտահայտվում է մարդու բնության տարբեր կողմերը։ «Չարի վերջը» սովորեցնում է, որ բարիքը, ազնվությունը և իմաստությունը կարող են հաղթել ամեն տեսակ նենգությանը։ Պատմությունը հագեցած է հումորով, ինչը թույլ է տալիս փոքրիկներին կարդալու ընթացքում էլ սովորել բարոյական դասեր։ Թումանյանը հաճախ այս հեքիաթում օգտվում է կրկնությունների և ռիթմիկ տողերի՝ դարձնելով պատմությունը ավելի մատչելի։ Այս հեքիաթը նաև լավ օրինակ է այն մասին, թե ինչպես կարելի է ճիշտ ձևով պատկերել բարոյական գաղափարները։ «Գունավորիր ջրով․ Չարի վերջը» գրքի/հեքիաթի հիմնական խորհուրդը՝ «չարը չի ապրում, երբեք չի հաղթում»։ Այն հարմար է դպրոցականների համար՝ որպես ընթերցանության և արժեքների կրթության մաս։ Հրատարակիչ - Ջի Էս Էմ Ստուդիա Հրատ. տարեթիվ - 2020

Գեղարվեստական հայ․

«Մամոնտը և Պապոնտը»՝ Վարուժան Նալբանդյանի ստեղծագործությունը հայ գրականության մեջ հանդիսանում է մեկ այլ սուր հեգնանքով ու խորիմաստ քննադատությամբ ձևավորված գործ։ Այս ստեղծագործությունը ոչ միայն գրական երկ է, այլ նաև սոցիալական ու քաղաքական խնդիրներին անդրադարձնող մի վերլուծություն։ Նալբանդյանը, օգտագործելով սրամիտ և հաճախ սև հումորային ոճը, ներկայացնում է մարդկային հասարակության բոլոր այն բացերն ու կոպիտ հակասությունները, որոնք քողարկված են պատրանքների տակ։ Պատմությունը, միանշանակ, պատկերացնում է երկու հակադիր կերպարների՝ **Մամոնտի** և **Պապոնտի** միջև պայքարը, որոնք խորհրդանշում են տարբեր խավերի ու հասարակական կողմերի հակասություններ։ Մամոնտը և Պապոնտը՝ երկու կերպարներ, որոնք նրանցից յուրաքանչյուրը բացահայտում է միմյանց հակասական բնույթը, այնպիսի սոցիալական, քաղաքական ու մարդկային արժեքներ, որոնք ոչ միշտ են համապատասխանում իրականությանը։ Նրանք որպես կերպարներ բախվում են տարբեր տեսակների՝ չարամտության, ավանդապաշտության, բարոյականության ու ընկերական հարաբերությունների։ Նալբանդյանի սրամտությունը ու լեզվաբառական բարձրությունը հաճախ հանդես են գալիս որպես մի տեսակ մերկացման գործիք՝ առանց հարթելու կամ մեղմելու այն հարցերը, որոնք մարդուն կարող են խորապես ցավեցնել։ Բացի այս, «Մամոնտը և Պապոնտը»-ն նաև շատ հաճախ անդրադառնում է իր ժամանակի քաղաքական ու հասարակական դաշտում գտնվող անարդարություններին՝ հեգնանքով ու գովերգմամբ։ Հեղինակը նկարագրում է մարդկանց միջև անարդար ու մանիպուլյատիվ հարաբերությունները, ինչպես նաև այն՝ ինչպես հասարակական ճնշումները ու սոցիալական շերտերը ձևավորում են այսպես կոչված «հերոսներին», որոնք կեղծ արժեքներով առաջնորդվում են։ «Մամոնտը և Պապոնտը»՝ որպես զվարճալի, բայց խորիմաստ պատմություն, ստիպում է ընթերցողին մտածել հասարակության ու մարդուն դասավորելու տարբեր մոտեցումների մասին։ Նալբանդյանը նաև այդ կերպարների միջոցով ցույց է տալիս՝ ինչպես սոցիալական ստանդարտները և հիփոկրիզիաները կարող են փոխել մարդկային բնույթը՝ հիմնելով պատմական և սոցիալական անարդարությունների վրա։ «Մամոնտը և Պապոնտը»-ը կարելի է դիտարկել որպես ոչ միայն ծաղրական ժանրի ստեղծագործություն, այլ նաև այն գրական քննադատությունը, որ ուղղված է մարդու սոցիալական սխալներին ու անհատական մտածողությանը։ Հրատարակիչ - Դարակ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-9239-5-6

Lեզվաբանություն

Գիրքը ընդգրկում է՝ վանկի ընդհանուր լեզվաբանական բնութագիրը, հայերենի վանկային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, հնչույթների համակցման օրենքները և դրանց ազդեցությունը վանկավորման վրա, վանկի դերը արտասանության, շեշտադրության և խոսքի հոսունության մեջ, հայերեն հնչույթաբանության տեսական վերլուծություն՝ հիմնված լեզվական նյութի վրա։ Այն օգտակար է՝ լեզվաբանության և հայագիտության ուսանողների համար, գիտական աշխատողների և հետազոտողների համար, ինչպես նաև հայերենի հնչույթաբանական կառուցվածքով հետաքրքրվող մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը նպաստում է հայերենի հնչույթաբանական համակարգի, մասնավորապես վանկային կառուցվածքի խորքային և համակարգված ըմբռնմանը։

Բնապահպանություն

Այս գիրքը նվիրված է Երկիր մոլորակի կառուցվածքի և նրա աշխարհագրական թաղանթի ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է Երկիրը որպես ամբողջական բնական համակարգ, որտեղ փոխկապակցված են տարբեր բաղադրիչներ՝ մթնոլորտը, ջրոլորտը, քարոլորտը և կենսոլորտը։ Գրքում բացատրվում են աշխարհագրական թաղանթի ձևավորման և զարգացման հիմնական օրինաչափությունները, ինչպես նաև բնական գործընթացները, որոնք տեղի են ունենում դրա սահմաններում։ Քննարկվում են այնպիսի երևույթներ, ինչպիսիք են կլիմայական փոփոխությունները, ջրի շրջապտույտը, երկրաբանական գործընթացները և կենսաբանական համակարգերի զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական համակարգերի փոխազդեցությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր ոլորտները ազդում միմյանց վրա և ձևավորում Երկրի միասնական աշխարհագրական միջավայրը։ Գիրքը նաև անդրադառնում է մարդու գործունեության ազդեցությանը աշխարհագրական թաղանթի վրա՝ ընդգծելով բնապահպանական խնդիրները և դրանց լուծման կարևորությունը։ Ընդհանուր առմամբ, այս աշխատությունը կարևոր հիմք է ֆիզիկական աշխարհագրության ուսումնասիրության համար և օգնում է հասկանալ Երկիրը որպես բարդ և դինամիկ համակարգ։

Պատմություն

Այս աշխատությունը պատմագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է 17-րդ դարի նշանավոր հայ ճանապարհորդի և հիշատակագիրի՝ Զաքարիա Ագուլեցի կյանքին և գործունեությանը, ինչպես նաև նրա ապրած ժամանակաշրջանի պատմական միջավայրին։ Գրքում հեղինակը փորձում է վերականգնել այն դարաշրջանի ամբողջական պատկերը, երբ հայ հասարակությունը գտնվում էր պարսկական և օսմանյան ազդեցությունների խաչմերուկում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում առևտրական ճանապարհներին, քաղաքների կյանքին, սոցիալ-տնտեսական պայմաններին և հայ վաճառականների գործունեությանը։ Զաքարիա Ագուլեցին հայտնի է իր ճանապարհորդական գրառումներով, որտեղ նա մանրամասն նկարագրում է տարբեր քաղաքներ, ժողովուրդներ, սովորույթներ և քաղաքական իրավիճակներ։ Աշխատության հեղինակ Աշոտ Հովհաննիսյանը վերլուծում է այդ հիշատակությունները՝ դրանք դիտարկելով որպես կարևոր պատմական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ժամանակի իրական կյանքը։ Գրքում ընդգծվում են հետևյալ հիմնական թեմաները․ Զաքարիա Ագուլեցու ճանապարհորդությունները և գրառումները 17-րդ դարի հայկական առևտրական սփյուռքը Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական վիճակը պարսկական տիրապետության շրջանում տարածաշրջանային քաղաքական և մշակութային կապերը հիշատակությունների պատմագիտական արժեքը Այս աշխատությունը համադրում է կենսագրական և պատմագիտական մոտեցումները՝ ներկայացնելով թե՛ հեղինակի կյանքը, թե՛ նրա ապրած դարաշրջանի լայն պատկերը։