Ուիթմենյան ավանդույթները և XX դարի առաջին կեսի ամերիկյան պոեզիան

Հոգեբանություն

Նյութի հիմնական գաղափարն այն է, որ երեխաները հաճախ բախվում են ծանր կամ սթրեսային իրադարձությունների (պատերազմ, կորուստ, բռնություն, ընտանիքի խնդիրներ և այլն), և այդ փորձառությունները կարող են լուրջ ազդեցություն ունենալ նրանց հոգեկան զարգացման վրա։ Ձեռնարկը բացատրում է, թե ինչպես հասկանալ այդ ազդեցությունները և ինչպես ճիշտ աջակցել երեխային։ Հիմնական բովանդակությունը ներառում է․ Հոգետրավմայի հասկացությունը երեխաների մոտ – ինչ է հոգետրավման, ինչպես է այն առաջանում և ինչու երեխաները տարբեր կերպ են արձագանքում նույն իրավիճակին։ Տրավմայի նշանները – վարքային, հուզական և ֆիզիկական դրսևորումներ (վախեր, անհանգստություն, քնի խանգարումներ, ագրեսիա, փակվածություն և այլն)։ Տարիքային առանձնահատկություններ – տարբեր տարիքային խմբերում երեխաների արձագանքները տարբերվում են, և մոտեցումները պետք է համապատասխանեցվեն դրանց։ Աջակցության սկզբունքներ – ինչպես ստեղծել անվտանգ միջավայր, լինել լսող, չդատող և աջակցող մեծահասակ։ Հաղորդակցման կարևորությունը – ինչպես խոսել երեխայի հետ դժվար թեմաների մասին, ինչպես օգնել նրան արտահայտել իր զգացմունքները։ Գործնական խորհուրդներ – խաղի, ստեղծագործության, ռեժիմի պահպանման և վստահության ձևավորման միջոցով երեխային օգնելու մեթոդներ։ Երբ դիմել մասնագետի – ինչ դեպքերում անհրաժեշտ է հոգեբանի կամ այլ մասնագետի միջամտություն։

Գեղարվեստական հայ․

**«Իմ գրադարանը․ Խաչատուր Աբովյան. Վերք Հայաստանի»**՝ այս ժողովածուն ներառում է Խաչատուր Աբովյանի պատմական և գրական ժառանգությունը, նրա ամենանշանավոր գործերից մեկը՝ **«Վերք Հայաստանի»**։ Աբովյանը հայ ազգային գրականության խոշորագույն դեմքերից է, ով իր վիպակում խորը արձագանք է թողել հայ ժողովրդի ապագայի ու ազգային վերածննդի համար։ **«Վերք Հայաստանի»** գրքում, որը բազմաթիվ լեզուներով է թարգմանվել և համարվում է հայ գրականության դասական գործերից մեկը, Աբովյանը դիմում է հայ ժողովրդի ներքին ու արտաքին ճգնաժամերին՝ մանրամասնորեն նկարագրելով պետական անկումը, նվաճող օտար ուժերի ներխուժումը, հասարակության մեջ գոյացող սոցիալական անհավասարությունը և ժողովրդի նահանջած վիճակը։ Վեպը գրողը գրում է իր հայրենիքին վերաբերող խորը ցավով ու իր խորաթափանց հայացքով՝ հայոց երկրի վիճակը ներկայացնելով որպես ազգային վշտի մարմնացում։ Աբովյանի տեսլականում **«Վերք Հայաստանը»** ոչ միայն պատմական դրվագների վերարտադրություն է, այլ նաև խորը փիլիսոփայական, հոգևոր և սոցիալական նկարագրություն, որը բացահայտում է այն հարցերը, որոնք մշտապես կանգնած են եղել հայ ժողովրդի առաջ՝ դիմակայել արտաքին գերիշխանություններին ու վերականգնել ազգային միասնությունը։ Աբովյանը, նաև, հեղինակի ինքնատիպ ոճով, իր ստեղծագործություններում ներկայացնում է հայ ժողովրդի անցյալը, պատմական մշակույթը և, իհարկե, ապագայի անխուսափելիությունն ու կարևորությունը։ Նա քննադատում է հայկական իշխանությունների անօրենությունները, անհանդուրժողականությունը, ծուլությունը և վախը՝ գտնելով դրանց պատասխանատվությունը ազգի հետագա անկման մեջ։ **«Վերք Հայաստանի»**-ը հայ գրականության առասպելական մի դրվագ է, որտեղ Աբովյանը հարվածում է ազգի հոգևոր վերածննդի սլաքներին։ Դա գրականության ու ազգի պատմության մի չքանդակված ձվածեղ է, որ կոչ է անում դրսևորել ազգային համախմբվածություն, արժանապատվություն և ներքին ուժ՝ պայքարելու լարվածության մեջ՝ ինչպես դրսում, այնպես էլ ներսում։ Այս ժողովածուն, որն ընդգրկում է Աբովյանի ստեղծագործության այդ կարևոր հատվածը, ընդգծում է, թե ինչպես նրա խոսքերը, տեսլականներն ու գաղափարներն անմահացել են ու մնացել մեր մշակութային հիշողության մեջ, որպեսզի փոխանցվեն նաև հետագա սերունդներին։ «Վերք Հայաստանի» համարվում է հայ գրականության կարևորագույն ձեռքբերումներից մեկը, և այդ գործը հաճախ պնդվում է որպես հայոց ազգի ինքնագիտակցության հիմնարար հիմքերից մեկը։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2013 ISBN - 978-9939-52-706-2

Այլ առարկաներ

Գիրքը պատմում է մի երիտասարդ արաբական արոտչի՝ Սանտյագոյի պատմությունը, ով իր կյանքը և երազանքը կապում է «անձնական առաքելության» (Personal Legend) հետ։ Սանտյագոն որոշում է թողնել ամեն ինչ և գնալ դեպի Եգիպտոս՝ գտնելու իր երազանքների գանձը։ Ճանապարհին նա հանդիպում է տարբեր մարդկանց, որոնցից յուրաքանչյուրն օգնում է նրան հասկանալու կյանքը, սերը, հավատը և իրական արժեքները։ Գիրքը խորապես անդրադառնում է մարդու ընտրության, երազանքի, հավատքի, բնության հետ համընկնելու և իրականության ներքին ձայնը լսելու թեմաներին։ Կոելյոն օգտագործում է ալքիմիայի և խորհրդանիշների լեզուն՝ ցույց տալով, որ յուրաքանչյուր մարդ ունի իր ճանապարհը և եթե նա հետևի իր սրտին, կհասնա նպատակին։

Պատմություն

Դրասխանակերտցին, լինելով նաև եկեղեցական գործիչ (կաթողիկոս), իր աշխատության մեջ միավորում է պատմական, քաղաքական և եկեղեցական դիտանկյունները։ Նրա պատմությունը միայն իրադարձությունների նկարագրություն չէ, այլ նաև փորձ է մեկնաբանելու դրանց իմաստը՝ հաճախ կրոնական և բարոյական գնահատականների միջոցով։ Այս հանգամանքը բնորոշ է միջնադարյան պատմագրությանը, որտեղ պատմությունը դիտվում էր նաև որպես աստվածային նախախնամության արտահայտություն։ Գրքի առաջին հատվածներում հեղինակը ներկայացնում է Հայաստանի վաղ շրջանի պատմությունը՝ հենվելով իրենից առաջ եղած պատմիչների վրա։ Սակայն աշխատության ամենաարժեքավոր մասը վերաբերում է IX–X դարերին, երբ Դրասխանակերտցին հանդես է գալիս որպես ժամանակակից վկան և երբեմն նույնիսկ անմիջական մասնակից։ Այս հատվածներում ներկայացվում են քաղաքական իրադարձությունները, իշխանությունների պայքարը, արտաքին սպառնալիքները և ներքին զարգացումները՝ առավել կենդանի և մանրամասն կերպով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Բագրատունյաց թագավորության վերականգնում-ին, որը հայոց պետականության վերածննդի կարևոր փուլերից էր։ Դրասխանակերտցին նկարագրում է, թե ինչպես հայկական իշխանները կարողացան վերականգնել թագավորությունը երկարատև օտար տիրապետությունից հետո, ինչպես նաև այն դժվարությունները, որոնց բախվում էր նորաստեղծ պետությունը։ Գրքում զգալի տեղ ունի նաև Հայաստանի հարաբերությունները հարևան պետությունների հետ՝ հատկապես Բյուզանդիայի և արաբական խալիֆայության։ Հեղինակը ներկայացնում է դիվանագիտական հարաբերությունները, ռազմական բախումները և քաղաքական դաշինքները՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես էին այս գործոնները ազդում Հայաստանի ներքին կյանքի վրա։ Դրասխանակերտցու աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է նրա անձնական ներգրավվածությունը։ Որպես եկեղեցական առաջնորդ՝ նա հաճախ անդրադառնում է նաև եկեղեցու դերին, ներքին հակասություններին և հոգևոր կյանքի խնդիրներին։ Սա գրքին տալիս է ոչ միայն պատմական, այլև մշակութային և հոգևոր արժեք։

Հոգեբանություն

«Ունենալ թե լինել» Էրիխ Ֆրոմի փիլիսոփայական աշխատանքն է, որտեղ նա ուսումնասիրում է երկու հիմնական մոտեցումներ մարդկային գոյության ու զարգացման տեսանկյունից՝ «ունենալը» և «լինելը»։ Ֆրոմը ենթադրում է, որ հասարակությունը մեծապես կենտրոնանում է նյութական արժեքների և նյութի վրա, իսկ դա ձևավորում է մարդկանց միտքը՝ նրանց հետապնդել ու հավաքել ավելի շատ իրեր, ֆինանսներ ու ունեցվածք, փոխարենը ներդնելով սեփական ներքին զարգացմանը, հոգեկան և բարոյական արժանապատվությանը։ «Ունենալ» մոտեցումը հիմնված է անընդհատ ձգտման վրա՝ նյութական բարիքների և արտաքին հաջողության հետ, մինչդեռ «լինելը» վերաբերում է մարդկային էությանը, ինքնաճանաչմանը, ազատությանը և ներքին ներդաշնակությանը։ Ֆրոմը պնդում է, որ միայն «լինելով» մարդը կարող է զգալ իրական երջանկություն և լիարժեք կյանք՝ առանց մշտապես վախենալու կորցնելուց կամ հավերժ դավաճանելու։ Ֆրոմը նշում է, որ դա անհրաժեշտ է փոխել ոչ միայն անհատական մակարդակում, այլև ամբողջ հասարակությունում, քանի որ «ունենալ»ը հաճախ հանգեցնում է մարդկային հարաբերությունների հուզական վակուումի, որն միայն «լինելու» պարագայում կարող է լրանալ։ Գիրքը վերաբերելով մարդու ներքին ազատությանը, սոցիալական համակարգերին ու հոգեբանական զարգացմանը, կոչ է անում ուշադրություն դարձնել սեփական ներքին կյանքին՝ որպես իրական զարգացման և երջանկության հիմք։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-5-17-097482-5

Ինֆորմատիկա

Գրքում ներկայացվում են տեղեկատվական համակարգերի տեսակները, տվյալների մշակման մեթոդները, համակարգերի ծրագրային և սարքային բաղադրիչները, ինչպես նաև տեղեկատվության պահպանման, փոխանցման և անվտանգության սկզբունքները։ Անդրադառնում է տեխնոլոգիաների կիրառմանը տարբեր ոլորտներում՝ գործարարությունից մինչև պետական կառավարման համակարգեր, ինչպես նաև տեղեկատվական համակարգերի արդյունավետության և հուսալիության ապահովմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, ծրագրավորողների, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներով հետաքրքրված մասնագետների և համակարգերի զարգացման ու կառավարման ոլորտում աշխատող անձանց համար, տրամադրելով համապարփակ գիտելիքներ տեղեկատվական համակարգերի տեսության և պրակտիկ կիրառման վերաբերյալ։