Սև կակաչ

Գեղարվեստական հայ․

«Արշակ արքա, Դրաստամատ ներքինի»՝ Լ. Խեչոյանի ստեղծագործությունը պատմական վեպ է, որը նկարագրում է Հայոց պատմության կարևոր դրվագներից մեկը՝ Արշակունիների և Դրաստամատ Միհրանյան զորավարի մասին։ Վեպը ներկայացնում է հայոց արքաների և բանակի ղեկավարների, ինչպես նաև ազգային հերոսների հերոսական գործերը, նրանց միջավայրն ու ապագայի համար պայքարը։ Այս ստեղծագործությունը միաժամանակ պատմություն է դավաճանությունների, մեծության և ուժի մասին, որտեղ խաչվում են առասպելներն ու իրականությունը։ Արշակ արքան և Դրաստամատ ներքինը՝ որպես Հայոց պետության կարևոր դեմքեր, ներկայացվում են որպես ժողովուրդը ղեկավարող հզոր և անվեհեր անհատներ, ովքեր առաջնորդում էին երկիրը թե՛ պատերազմում, թե՛ քաղաքական ոլորտում՝ ամեն կերպ պարգևելով ժողովրդին նոր հույս ու ուժ։ Վեպը զարդարված է պատմական մանրամասներով՝ կյանքի ու պատերազմների դրվագներով, որոնք կարևոր դեր են ունեցել հայ ժողովրդի և պետության պատմության մեջ։ Վեպի մեջ վերլուծվում են այնպիսի սուբյեկտներ, որոնք միտված են պատմական դեմքերի և նրանց աշխարհայացքների միջև հակասությունների ու հարցերի: Արշակ արքան և Դրաստամատ ներքինը չեն միայն ռազմիկներ կամ գերբնական հերոսներ, այլ նաև մարդու վախերն ու պայքարները, իրենց ընտրած ուղիներում ունեցած կասկածները, ցավը, թե ինչպես են նրանք այս հսկայական աշխարհում խաչվել: «Արշակ արքա, Դրաստամատ ներքինի» վեպը ամբողջությամբ ներկայացնում է հասարակության բարոյական ու հոգեբանական պայքարը՝ նշելով, որ պատմության մեջ ամենատարբեր կերպարները հանդես են գալիս որպես թե՛ հոգևոր առաջնորդներ, թե՛ պատերազմի մարտիկներ։ Խեչոյանը այս ստեղծագործությամբ մեծ հարգանք է ցուցաբերել Հայոց պատմությանը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով այն ժամանակաշրջանի դաժանությունը և մերձակա հերոսական կառույցների առաջադրած մարտահրավերները։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2013 ISBN - 978-9939-51-466-6

Կենսագրություն

«Առանց թույլտվության» Ալեքսիս Օհանյանի գիրքն ուսումնասիրում է այն թեմաները, որոնք կապված են անձնային ազատության, ինքնուրույնության և հասարակական ճնշումների հետ։ Գրքի հիմնական գաղափարը այն է, որ մարդը հաճախ ապրում է «տրված կանոններով», սակայն իրական կյանքի իմաստը բացահայտվում է այն ժամանակ, երբ նա սկսում է ինքնուրույն ընտրել ու գործել՝ առանց ուրիշների թույլտվության։ Գրքում ներկայացվում են տարբեր մարդկանց կերպարներ, որոնք փորձում են գտնել իրենց տեղը՝ դառնում են կամ անկախ, կամ հայտնվում են ներքին հակասությունների մեջ։ Հեղինակը պատկերում է նաև այն իրավիճակները, երբ հասարակությունը, ընտանիքը կամ մոտ մարդիկ փորձում են սահմանել մարդու կյանքը՝ ինչպես պետք է ապրի, ինչ պետք է մտածի, ինչ պետք է զգա։ «Առանց թույլտվության» ընթերցողը հաճախ է զգում, որ գրքի հերոսները շատ նման են իրեն, որովհետև բոլորի կյանքում կան պահեր, երբ անհրաժեշտ է ընդունել պատասխանատվություն և դուրս գալ սահմանափակումներից։ Գիրքը հուզիչ է, քանի որ խոսում է նաև սիրո, հավատարմության, ընտրության և ինքնաճանաչման մասին։ Այն ցույց է տալիս, որ ազատությունը ոչ միայն իրավունք է, այլև բարդ պարտավորություն։ Այս ստեղծագործությունը կարող է լինել մոտիվացնող՝ հատկապես նրանց համար, ովքեր ցանկանում են ազատվել խոչընդոտներից և սկսեն ապրել իրենց իրական ցանկություններով ու նպատակներով։ Հրատարակիչ - Կարապպ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-9195-9-1

Այլ առարկաներ

Գիրքը ներկայացնում է բյուջեի հիմնական կառուցվածքը, ֆինանսական պլանավորման գործընթացը, միջոցների հատկացման սկզբունքները և դրանց արդյունավետ օգտագործումը պետական կառավարման համակարգում։ Անդրադառնում է բյուջեի կատարման վերահսկողությանը, հաշվետվության և վերահաշվառման մեխանիզմներին, ինչպես նաև բյուջետային քաղաքականության ներդրման գործընթացին տարբեր գերատեսչություններում։ Այն նախատեսված է տնտեսագետների, պետական ծառայողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ հասկանալ բյուջեի կառավարման, ծախսերի վերահսկման և ֆինանսական ընթացակարգերի տեսական ու գործնական կողմերը։ Գրքի միջոցով ընթերցողը կարող է ստանալ ամբողջական պատկերացում պետական ֆինանսների կառավարման ամբողջ գործընթացի մասին, ինչը օգտակար է ինչպես պրակտիկ գործունեության, այնպես էլ ակադեմիական ուսումնասիրությունների համար։

Գեղարվեստական հայ․

«Հովազաձորի գերիները» (Վախթանգ Անանյան) պատմվածք է, որը հայ ժամանակակից գրականության մեջ առանձնանում է իր դրվագային ուժով, սոցիալական խորությամբ և մարդկային բարդ զգացմունքներով։ Գիրքը ներկայացնում է մի փոքր գյուղի՝ Հովազաձորի կյանքը, որտեղ մարդիկ ապրում են իրենց ավանդական կյանքով, բայց միաժամանակ գտնվում են մեծ ու դժվար փորձությունների առաջ։ Հերոսները՝ սովորական գյուղացիներ, հայտնվում են իրավիճակում, երբ պետք է դիմակայեն գերիների խնդրին՝ ինչը նրանց համար դառնում է ո՛չ միայն սոցիալական, այլև բարոյական հարց։ Անանյանը շատ հզոր է ներկայացնում գյուղական հասարակության հոգեբանությունը՝ նրանց տխրությունը, հույսը, տանջանքը և մարդկային բարությունը։ Գիրքը ցույց է տալիս, թե ինչպես մեծ պատերազմական կամ քաղաքական իրավիճակները ներթափանցում են փոքր համայնքների մեջ և փոխում մարդկանց կյանքը։ «Հովազաձորի գերիները» խոսում է նաև մարդու արժանապատվության, ինքնազոհության և մարդու նկատմամբ հոգատարության մասին։ Հեղինակի ոճը պարզ է, բայց շատ ազդեցիկ՝ պատկերներով և լեզվական նրբություններով, որոնք ընթերցողին թույլ են տալիս կենդանի տեսնել պատմությունը։ Գիրքը նաև քննադատում է անհատների անտարբերությունը և ցույց է տալիս, որ իրական արժեքը մարդկանց մեջ է՝ ոչ թե մեծ բառերում։ Այս պատմությունը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են հայկական գյուղական թեմաներ, մարդասիրական գրականություն և հոգեբանական դրամա։ Ընդհանուր առմամբ, «Հովազաձորի գերիները» ընթերցողին տալիս է տաք, բայց միաժամանակ ցավոտ պատմություն՝ մարդկային ապրումների և սոցիալական խնդիրների մասին։ Հրատարակիչ - Նահապետ Հրատ. տարեթիվ - 2015 ISBN - 978-9939-856-19-3

Քաղաքագիտություն

Левон Тер-Петросян в Российской прессе Հրատարակիչ - Անտարես ISBN - 978-9939-76-196-1

Գրականություն

Այս ժողովածուն իր բնույթով պատկանում է համաշխարհային գեղարվեստական գրականությանը և ավելի կոնկրետ՝ քսաներորդ դարի արձակի բազմաձև ուղղություններին, որտեղ համադրվում են էքզիստենցիալ, մոդեռնիստական, ալեգորիկ և մոգական ռեալիզմի տարրեր։ Յուրաքանչյուր հեղինակ ներկայացնում է իր յուրահատուկ աշխարհընկալումը՝ տարբեր մշակութային և գաղափարական հորիզոններից։ Քամյուի ստեղծագործություններում հաճախ շեշտվում է մարդու գոյության իմաստի հարցը և աբսուրդի գաղափարը, Վուլֆի մոտ՝ գիտակցության հոսքի տեխնիկան և ներաշխարհի նրբերանգները, Օրվելի մոտ՝ սոցիալական քննադատությունն ու տոտալիտար համակարգերի վերլուծությունը, Բախի մոտ՝ փիլիսոփայական-ալեգորիկ ինքնաճանաչման պատմությունները, իսկ Մարկեսի մոտ՝ իրականության և ֆանտաստիկայի սահմանների խառնուրդը՝ մոգական ռեալիզմի միջոցով։