Պատրաստի նյութեր

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ֆինանսական համակարգերում տեղեկատվական անվտանգության կառավարման գործընթացների մոդելավորմանն ու տարբեր կառավարման մոդելների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն խնդիրն է, թե ինչպես կարելի է ֆինանսական կազմակերպությունների տեղեկատվական համակարգերում ձևավորել անվտանգության կառավարման արդյունավետ մեխանիզմներ, որոնք կպաշտպանեն տվյալները, տեղեկատվական ենթակառուցվածքները և ֆինանսական գործառնությունները տարատեսակ սպառնալիքներից՝ միաժամանակ ապահովելով համակարգերի բնականոն, շարունակական և վերահսկելի աշխատանքը։ Ֆինանսական համակարգերի առանձնահատկությունը պայմանավորված է դրանց մշակած և պահպանած տեղեկատվության բարձր արժեքով, գործարքների մեծ ծավալով և անվտանգության խախտումների դեպքում հնարավոր զգալի ֆինանսական ու կազմակերպական հետևանքներով։ Աշխատանքում տեղեկատվական անվտանգությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեխնիկական պաշտպանության միջոցների ամբողջություն, այլև որպես կառավարչական գործընթաց, որը ներառում է ռիսկերի բացահայտում և գնահատում, անվտանգության քաղաքականության ձևավորում, վերահսկողության միջոցների ընտրություն, դրանց արդյունավետության մշտադիտարկում և հնարավոր միջադեպերին արձագանքում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տեղեկատվական անվտանգության կառավարման տարբեր մոդելների համադրական վերլուծությունը։ Դիտարկվում են այն մոտեցումները, որոնց միջոցով հնարավոր է կառուցակարգել անվտանգության գործընթացները, սահմանել պատասխանատվության մակարդակները, կազմակերպել վերահսկողությունը և կապել անվտանգության միջոցառումները ֆինանսական համակարգի ընդհանուր նպատակների հետ։ Մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ձևականորեն ներկայացնել անվտանգության կառավարման գործընթացները, դրանց միջև փոխկապակցվածությունը, մուտքային և ելքային տվյալները, որոշումների կայացման փուլերը և վերահսկողության մեխանիզմները։ Աշխատանքում առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում տեղեկատվական ռիսկերի կառավարմանը։ Ֆինանսական համակարգերում ռիսկերը կարող են կապված լինել չարտոնված հասանելիության, տվյալների փոփոխման կամ կորստի, տեղեկատվական համակարգերի խափանման, ծրագրային խոցելիությունների, ներքին և արտաքին սպառնալիքների, ինչպես նաև մարդկային գործոնի հետ։ Ռիսկերի կառավարման մոդելները հնարավորություն են տալիս ոչ միայն արձանագրել հնարավոր վտանգները, այլև գնահատել դրանց հավանականությունն ու ազդեցությունը և համապատասխանեցնել պաշտպանության միջոցները հայտնաբերված ռիսկերի մակարդակին։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև տեղեկատվական անվտանգության հիմնական սկզբունքների ապահովումը՝ տեղեկատվության գաղտնիություն, ամբողջականություն և հասանելիություն։ Այս սկզբունքների համադրումը հատկապես կարևոր է ֆինանսական համակարգերի համար, քանի որ նույնիսկ մեկ բաղադրիչի խախտումը կարող է հանգեցնել գործարքների խափանման, ֆինանսական կորուստների կամ վստահության նվազման։ Այդ պատճառով կառավարման մոդելներում անհրաժեշտ է հաշվի առնել ինչպես տեխնիկական պաշտպանության, այնպես էլ կազմակերպական և ընթացակարգային վերահսկողության միջոցները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև անվտանգության կառավարման գործընթացների ավտոմատացման և մշտադիտարկման հնարավորություններին։ Ժամանակակից ֆինանսական համակարգերում մեծածավալ տեղեկատվության և գործարքների մշտական հոսքը պահանջում է արագ հայտնաբերում, գնահատում և արձագանքում անվտանգության միջադեպերին։ Այդ նպատակով մոդելները կարող են ներառել մոնիթորինգի, ազդանշանների մշակման, միջադեպերի դասակարգման, արձագանքման և վերականգնման գործընթացներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կառավարման որոշումների հիմնավորմանը։ Արդյունավետ մոդելը պետք է հնարավորություն տա պատասխանատու անձանց գնահատել տարբեր պաշտպանության միջոցների անհրաժեշտությունը, դրանց ծախսերը, ռիսկերի նվազեցման ազդեցությունը և համակարգի ընդհանուր անվտանգության մակարդակը։ Այս մոտեցումը տեղեկատվական անվտանգությունը կապում է ոչ միայն տեխնիկական, այլև տնտեսական և կառավարչական նպատակների հետ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև անվտանգության կառավարման գործընթացների շարունակական կատարելագործումը։ Տեղեկատվական սպառնալիքները, տեխնոլոգիաները և ֆինանսական ծառայությունների ձևերը մշտապես փոփոխվում են, ուստի անվտանգության կառավարման համակարգը չի կարող մնալ անփոփոխ։ Անհրաժեշտ է պարբերաբար վերագնահատել ռիսկերը, վերանայել անվտանգության քաղաքականությունները, կատարելագործել վերահսկողության մեխանիզմները և հարմարեցնել կառավարման մոդելները նոր պայմաններին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը տեղեկատվական անվտանգությունը ներկայացնում է որպես ֆինանսական համակարգերի կառավարման անբաժանելի բաղադրիչ և ուսումնասիրում է դրա կազմակերպման տարբեր մոդելային մոտեցումները։ Այն կարող է օգտակար լինել կիբերանվտանգության մասնագետների, տեղեկատվական համակարգերի նախագծողների, ֆինանսական կազմակերպությունների անվտանգության պատասխանատուների, ՏՏ կառավարման մասնագետների, ռիսկերի կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների և տեղեկատվական անվտանգության տեսական ու կիրառական խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների համար։

Այս փաստաթուղթը ներկայացնում է «Մոսկովյան հայկական հրատարակչություն» բաժնետիրական ընկերության կանոնադրությունը՝ որպես կազմակերպության իրավական կարգավիճակը, կառուցվածքը, գործունեության նպատակները և կառավարման սկզբունքները սահմանող հիմնարար կորպորատիվ փաստաթուղթ։ Այն սահմանում է ընկերության գործունեության կազմակերպական և իրավական հիմքերը, բաժնետերերի ու կառավարման մարմինների իրավասությունները, գույքային և ֆինանսական հարաբերությունները, ինչպես նաև ընկերության վերակազմակերպման և լուծարման հետ կապված հիմնական դրույթները։ Փաստաթղում ներկայացվում են ընկերության անվանումը, իրավական կարգավիճակը, գտնվելու վայրը, գործունեության նպատակներն ու հիմնական ուղղությունները։ Հրատարակչական կազմակերպության բնույթից ելնելով՝ կանոնադրությունը կարող է ներառել տպագրական և հրատարակչական գործունեությանը, գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր արտադրանքի թողարկմանն ու տարածմանը վերաբերող դրույթներ, ինչպես նաև ընկերության կողմից օրենքով չարգելված այլ տնտեսական գործունեության իրականացման հնարավորություններ։ Առանձին բաժիններում կարգավորվում են ընկերության գույքի և կանոնադրական կապիտալի ձևավորման հարցերը։ Նկարագրվում են բաժնետոմսերի, բաժնետերերի իրավունքների և պարտականությունների, շահույթի օգտագործման և հնարավոր վնասների ծածկման հետ կապված ընդհանուր կանոնները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ընկերության կառավարման համակարգին։ Փաստաթուղթը սահմանում է բաժնետերերի ընդհանուր ժողովի իրավասությունները, որոշումների ընդունման կարգը և կառավարման այլ մարմինների ձևավորման ու գործունեության սկզբունքները։ Այս դրույթները նախատեսված են ընկերության ներքին կառավարման հստակությունն ու իրավական պատասխանատվության սահմանները ապահովելու համար։ Կանոնադրությունը կարգավորում է նաև բաժնետերերի մասնակցությունը ընկերության կառավարմանը, նրանց տեղեկատվություն ստանալու, շահույթի բաշխմանը մասնակցելու և օրենսդրությամբ նախատեսված այլ իրավունքների իրականացման ընդհանուր հիմքերը։ Միաժամանակ սահմանվում են բաժնետերերի պարտականությունները և ընկերության նկատմամբ նրանց պատասխանատվության սահմանները։ Փաստաթղթի կարևոր բաղադրիչներից է ընկերության ֆինանսատնտեսական գործունեության կարգավորումը։ Սահմանվում են գույքի օգտագործման, եկամուտների ձևավորման, հաշվետվողականության և ֆինանսական գործունեության կազմակերպման ընդհանուր սկզբունքները։ Կանոնադրական դրույթները միտված են ընկերության ինքնուրույն տնտեսական գործունեության և դրա նկատմամբ կորպորատիվ վերահսկողության իրավական հիմքերի ապահովմանը։ Փաստաթղում կարող են ամրագրվել նաև ընկերության մասնաճյուղերի և ներկայացուցչությունների ստեղծման, այլ կազմակերպությունների հետ համագործակցության, ինչպես նաև ընկերության իրավունքների ու պարտականությունների իրականացման հետ կապված դրույթներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ընկերության վերակազմակերպման և լուծարման ընթացակարգերին՝ սահմանելով համապատասխան որոշումների ընդունման և ընկերության գործունեության դադարեցման ընդհանուր իրավական հիմքերը։ Ընդհանուր առմամբ, կանոնադրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ բաժնետիրական ընկերության կազմակերպական կառուցվածքի, կառավարման համակարգի, տնտեսական գործունեության և բաժնետերերի իրավահարաբերությունների վերաբերյալ։ Փաստաթուղթը կարող է հետաքրքրել կորպորատիվ իրավունքի, հրատարակչական գործի և կազմակերպությունների պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև Մոսկվայում հայկական հրատարակչական գործունեության զարգացման պատմությամբ և տվյալ կազմակերպության իրավական ու ինստիտուցիոնալ ձևավորմամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է պիեզոէլեկտրական և մագնիտոէլեկտրաէլաստիկ պարբերական կառուցվածքներում ալիքների տարածման տեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել պարբերաբար կառուցված միջավայրերում մեխանիկական, էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի փոխկապակցվածության հետևանքով առաջացող ալիքային երևույթների օրինաչափությունները և մշակել դրանց նկարագրման համապատասխան մաթեմատիկական մոտեցումներ։ Աշխատանքի հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ պարբերական կառուցվածքի երկրաչափական և նյութական հատկությունները կարող են էականորեն փոխել ալիքների տարածման բնույթը՝ առաջացնելով անդրադարձման, բեկման, ինտերֆերենցիայի և որոշակի հաճախականությունների տիրույթներում ալիքների տարածման սահմանափակման երևույթներ։ Պիեզոէլեկտրական նյութերի դեպքում մեխանիկական դեֆորմացիաները փոխկապակցվում են էլեկտրական դաշտի և էլեկտրական բևեռացման հետ, իսկ մագնիտոէլեկտրաէլաստիկ միջավայրերում այդ փոխազդեցությունն ընդլայնվում է նաև մագնիսական դաշտի ազդեցությամբ։ Աշխատանքում այս բազմաֆիզիկական փոխազդեցությունները դիտարկվում են միասնական տեսական շրջանակում՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել ալիքների արագության, հաճախականության, ալիքային թվի և տարածման պայմանների փոփոխությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պարբերական կառուցվածքների դիսպերսիոն հատկությունների ուսումնասիրությունը։ Դիսպերսիոն կապերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե տվյալ հաճախականությունների դեպքում ինչ պայմաններում կարող են տարածվել ալիքներ, իսկ երբ են առաջանում արգելված կամ կանգառային գոտիներ, որտեղ ալիքային տարածումը սահմանափակվում կամ վերանում է։ Այդ երևույթները հատկապես կարևոր են ֆոնոնային և էլեկտրամեխանիկական բյուրեղների, ալիքատարների, ֆիլտրերի և տարբեր ֆունկցիոնալ նյութերի նախագծման տեսանկյունից։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել պարբերական շերտավոր կառուցվածքներ, տարբեր նյութերի համակցություններ և դրանց սահմանային պայմանները՝ պարզելու համար, թե ինչպես են նյութերի առաձգական, դիէլեկտրական, մագնիսական և պիեզոէլեկտրական հատկությունները ազդում ալիքային համակարգի վարքագծի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութերի և կառուցվածքային պարամետրերի փոփոխության ազդեցությանը։ Շերտերի հաստությունը, նյութերի հարաբերակցությունը, պարբերականության չափը և արտաքին դաշտերի բնութագրերը կարող են փոփոխել ալիքների տարածման դիագրամները և ստեղծել ցանկալի հաճախականային հատկություններով կառուցվածքներ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել արդեն գոյություն ունեցող համակարգերի վարքը, այլև տեսականորեն նախագծել նոր նյութական կառուցվածքներ՝ կանխորոշված ալիքային բնութագրերով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր դեր ունի մաթեմատիկական մոդելավորումը։ Համապատասխան դաշտային հավասարումների և պարբերականության պայմանների համադրումը թույլ է տալիս ստանալ ալիքների տարածման պայմանները և վերլուծել համակարգի սեփական տատանումներն ու դիսպերսիոն հատկությունները։ Տարբեր տեսական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ինչպես առանձին շերտերի հատկությունների, այնպես էլ ամբողջ պարբերական համակարգի ազդեցությունը ալիքների դինամիկայի վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ բազմաֆունկցիոնալ նյութերի և մետանյութերի մշակման համար, քանի որ պիեզոէլեկտրական և մագնիտոէլեկտրական կապերի օգտագործումը հնարավորություն է տալիս կառավարել մեխանիկական ալիքների տարածումը էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի միջոցով։ Այդպիսի հատկությունները հեռանկարային են սենսորների, ակտուատորների, ակուստիկ ֆիլտրերի, ալիքատարների, էներգիայի փոխակերպման համակարգերի և այլ էլեկտրամեխանիկական սարքերի ստեղծման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է պարբերական բազմաֆիզիկական միջավայրերում ալիքային գործընթացների տեսական ուսումնասիրություն՝ միավորելով էլաստոդինամիկան, ակուստիկան, էլեկտրամագնիսական երևույթները և նյութագիտությունը։ Այն նպաստում է պիեզոէլեկտրական և մագնիտոէլեկտրաէլաստիկ պարբերական համակարգերում ալիքների տարածման մեխանիզմների ավելի խորքային ըմբռնմանը և կարող է օգտակար լինել ֆիզիկոսների, մեխանիկայի և նյութագիտության մասնագետների, ինժեներների ու բազմաֆիզիկական նյութերի մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է փորձարարական երկարատև ճզմման համախտանիշի պայմաններում մոնոնուկլեար ֆագոցիտների համակարգի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում օրգանիզմի պաշտպանական համակարգի այն բջիջներն են, որոնք մասնակցում են վնասված հյուսվածքների մաքրմանը, օտարածին մասնիկների հեռացմանը, բորբոքային գործընթացների կարգավորմանը և իմունային պատասխանի ձևավորմանը։ Երկարատև ճզմման համախտանիշը ծանր տրավմատիկ վիճակ է, որի ժամանակ հյուսվածքների երկարատև մեխանիկական սեղմումը կարող է առաջացնել տեղային և համակարգային մի շարք խանգարումներ։ Աշխատանքում այդ գործընթացները դիտարկվում են հատկապես մոնոնուկլեար ֆագոցիտների համակարգի գործունեության տեսանկյունից՝ փորձելով բացահայտել, թե ինչպես է ծանր մեխանիկական վնասվածքն ազդում այդ համակարգի բջիջների քանակական, կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վիճակի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է վնասվածքի զարգացման տարբեր փուլերում ֆագոցիտային համակարգի արձագանքի ուսումնասիրությունը։ Հյուսվածքային վնասումը, բջիջների քայքայումը և նյութափոխանակային խանգարումները կարող են առաջացնել բորբոքային միջնորդների ակտիվացում և փոխել իմունային համակարգի բջիջների գործունեությունը։ Մոնոնուկլեար ֆագոցիտները, ներառյալ մոնոցիտներն ու մակրոֆագները, այդ գործընթացում մասնակցում են վնասված հատվածների մաքրմանը և բորբոքային պատասխանի ձևավորմանն ու հետագա կարգավորմանը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել այդ բջիջների մասնակցությունը պաթոլոգիական գործընթացների զարգացման տարբեր փուլերում և գնահատել դրանց արձագանքի օրինաչափությունները։ Փորձարարական մոդելի կիրառումը հնարավորություն է տալիս վերահսկվող պայմաններում հետևել օրգանիզմում տեղի ունեցող փոփոխություններին և համեմատել տարբեր ժամանակահատվածներում ստացված ցուցանիշները։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել արյան և հյուսվածքների բջջային կազմի փոփոխությունները, ֆագոցիտային ակտիվության դրսևորումները, ներքին օրգանների վիճակը և բորբոքային գործընթացների հետ կապված ձևաբանական փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն օրգաններին և համակարգերին, որոնք կարող են առավել զգայուն արձագանքել ծանր տրավմային և դրա հետևանքով առաջացող համակարգային փոփոխություններին։ Հետազոտության նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ երկարատև ճզմման համախտանիշի դեպքում տեղային վնասվածքը կարող է վերածվել ամբողջ օրգանիզմն ընդգրկող բարդ պաթոֆիզիոլոգիական գործընթացի։ Հյուսվածքների վնասման հետևանքով առաջացող նյութերի ներթափանցումը շրջանառություն, բորբոքային արձագանքը և օրգանների երկրորդային ախտահարումները կարող են փոխկապակցված կերպով ազդել իմունային համակարգի գործունեության վրա։ Այդ համատեքստում մոնոնուկլեար ֆագոցիտների համակարգի ուսումնասիրությունը կարևոր է հիվանդության զարգացման մեխանիզմների ավելի ամբողջական ընկալման համար։ Աշխատանքում կարող են քննարկվել նաև ֆագոցիտների համակարգի և այլ պաշտպանական մեխանիզմների փոխազդեցությունները՝ ընդգծելով բնածին իմունային պատասխանի դերը ծանր վնասվածքների ժամանակ։ Ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե որ փուլերում են առավել արտահայտված ֆագոցիտային համակարգի փոփոխությունները և ինչպես են դրանք կապված ընդհանուր պաթոլոգիական գործընթացի ընթացքի հետ։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ծանր մեխանիկական վնասվածքների ժամանակ օրգանիզմի պաշտպանական արձագանքի առանձնահատկությունների բացահայտմանը և հետագա ախտորոշիչ ու բուժական մոտեցումների գիտական հիմնավորմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հայ կոմպոզիտորների ստեղծած համերգային ջութակի երկերի ուսումնասիրությանը և դրանց կատարողական ավանդույթների վերլուծությանը՝ XIX դարի 80-ական թվականներից մինչև XX դարի 60-ական թվականների վերջն ընկած ժամանակահատվածում։ Հետազոտությունը ներկայացնում է հայկական ջութակի երաժշտության ձևավորման և զարգացման պատմական ընթացքը՝ դիտարկելով այն ազգային երաժշտական մշակույթի ընդհանուր զարգացման համատեքստում և բացահայտելով հայ կոմպոզիտորների ներդրումը ջութակի մենակատարային ու համերգային երկացանկի հարստացման գործում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված ստեղծագործությունների ժանրային, ոճական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանցում ազգային երաժշտական մտածողության դրսևորումները, ինչպես նաև եվրոպական դասական և ռոմանտիկական երաժշտական ավանդույթների ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են հայկական ժողովրդական երաժշտության մեղեդային, ռիթմական, լադային և ինտոնացիոն առանձնահատկությունները վերածվում պրոֆեսիոնալ կոմպոզիտորական լեզվի և արտահայտվում ջութակի համար գրված համերգային երկերում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ստեղծագործությունների կատարողական առանձնահատկությունների բացահայտումը։ Քննարկվում են ջութակահարի առջև դրվող տեխնիկական և գեղարվեստական խնդիրները՝ կապված ձայնարտադրության, աղեղնավարման, դիրքերի փոփոխության, ֆրազավորման, ինտոնացիայի, ռիթմական ճկունության, դինամիկայի և արտահայտչականության հետ։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ ստեղծագործության ամբողջական ընկալման համար կարևոր է ոչ միայն նոտային տեքստի ճշգրիտ վերարտադրությունը, այլև տվյալ երկի ոճական բնույթի, ազգային երաժշտական լեզվի և պատմամշակութային միջավայրի ըմբռնումը։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև հայկական ջութակի կատարողական դպրոցի ձևավորման և զարգացման գործընթացները։ Ուշադրություն է դարձվում կատարողների, մանկավարժների և երաժշտական հաստատությունների գործունեությանը, որոնց միջոցով ձևավորվել և փոխանցվել են մեկնաբանման որոշակի սկզբունքներ ու ավանդույթներ։ Կատարողական ավանդույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են տարբեր սերունդների երաժիշտները մոտեցել նույն ստեղծագործություններին, ինչպիսի փոփոխություններ են տեղի ունեցել կատարողական ոճում և ինչպես են ազգային երաժշտական առանձնահատկությունները պահպանվել կամ վերաիմաստավորվել տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը թույլ է տալիս հետևել հայկական ջութակի երաժշտության զարգացմանը XIX դարի վերջից մինչև XX դարի երկրորդ կեսը՝ բացահայտելով դրա հիմնական փուլերը, գեղարվեստական միտումները և կատարողական մտածողության փոփոխությունները։ Այդ ընթացքում հայկական պրոֆեսիոնալ երաժշտության զարգացման հետ մեկտեղ ընդլայնվել են նաև ջութակի համար ստեղծվող երկերի ժանրային և արտահայտչական հնարավորությունները՝ ձևավորելով ազգային ինքնատիպությամբ առանձնացող համերգային երկացանկ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևորվում է նաև հայ ջութակահարների գործունեության նշանակությունը ստեղծագործությունների տարածման և կատարողական ավանդույթների հաստատման գործում։ Նրանց համերգային գործունեությունը, մանկավարժական աշխատանքը և տարբեր երաժշտական կենտրոնների հետ կապերը նպաստել են հայկական ջութակի երկերի ներգրավմանը մասնագիտական կատարողական պրակտիկայում և դրանց փոխանցմանը հաջորդ սերունդներին։ Աշխատանքը միավորում է երաժշտագիտական, պատմական և կատարողական վերլուծության մեթոդները՝ հնարավորություն տալով ստեղծագործությունները դիտարկել միաժամանակ որպես կոմպոզիտորական արվեստի արդյունք և որպես կենդանի կատարողական ավանդույթի մաս։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է հայկական համերգային ջութակի երաժշտության զարգացման ամբողջական պատկերը՝ ընդգծելով դրա ազգային ինքնատիպությունը, եվրոպական երաժշտական մշակույթի հետ փոխազդեցությունը և կատարողական ավանդույթների շարունակականությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, կատարող երաժիշտներին, ջութակահարներին, երաժշտական մանկավարժներին, արվեստաբաններին և հայկական երաժշտական մշակույթի պատմությամբ ու ազգային կատարողական դպրոցի զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ցինկի օքսիդի հիմքով կոմպոզիցիաների ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը, որոնց բաղադրության մեջ ներառված են սալիցիլիդենամինաթթուների խելատային միացություններ և հակաուռուցքային դեղամիջոց դոքսոռուբիցին։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակը տարբեր քիմիական բաղադրիչների համակցմամբ նոր նյութական համակարգերի ստացման, դրանց կազմի և կառուցվածքի ուսումնասիրման, ինչպես նաև ստացման տեխնոլոգիական պայմանների օպտիմալացման հնարավորությունների բացահայտումն է։ Աշխատանքում կարևորվում է սալիցիլիդենամինաթթուների խելատային միացությունների հատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ նման միացությունները կարող են մետաղների իոնների հետ առաջացնել կայուն կոորդինացիոն համակարգեր և, կախված կառուցվածքից, ցուցաբերել տարբեր ֆիզիկաքիմիական ու կենսաբանական հատկություններ։ Ցինկի օքսիդը դիտարկվում է որպես կոմպոզիցիայի կարևոր բաղադրիչ, որի մակերևութային և քիմիական հատկությունները հնարավորություն են տալիս ձևավորելու բազմաբաղադրիչ համակարգեր և ազդելու դրանց կայունության ու ֆունկցիոնալ բնութագրերի վրա։ Հետազոտության առանձին ուղղություն է դոքսոռուբիցինի ներգրավումը ստացվող համակարգերում։ Դոքսոռուբիցինը լայնորեն կիրառվող անտրացիկլինային հակաուռուցքային դեղամիջոց է, և դրա հետ կապված նյութագիտական ու դեղագործական ուսումնասիրություններում կարևոր են ակտիվ նյութի պահպանման, կայունության, փոխազդեցությունների և հնարավոր նպատակային կիրառման հարցերը։ Աշխատանքը նպատակ ունի ուսումնասիրել, թե ինչ պայմաններում կարելի է ստանալ անհրաժեշտ բաղադրությամբ և վերարտադրելի հատկություններով կոմպոզիցիաներ՝ հաշվի առնելով սկզբնական նյութերի հարաբերակցությունը, ռեակցիայի պայմանները, ջերմաստիճանը, միջավայրի բնույթը, խառնման և չորացման ռեժիմները և այլ տեխնոլոգիական պարամետրեր։ Ստացված նյութերի ուսումնասիրությունը կարող է ներառել դրանց քիմիական կազմի, կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և բաղադրիչների միջև հնարավոր փոխազդեցությունների գնահատում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տեխնոլոգիական գործընթացի վերարտադրելիության ապահովումը, քանի որ բազմաբաղադրիչ համակարգերի դեպքում նույնիսկ փոքր փոփոխությունները կարող են ազդել վերջնական նյութի հատկությունների վրա։ Հետազոտությունը գտնվում է համակարգման քիմիայի, նյութագիտության և դեղագործական քիմիայի հատման ոլորտում և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել մետաղօրգանական բաղադրիչների, անօրգանական հիմքի և կենսաբանորեն ակտիվ դեղանյութի համատեղ համակարգերի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Նման մոտեցումը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել դեղանյութերի կրիչների, ֆունկցիոնալ կոմպոզիցիոն նյութերի և նոր կենսաբժշկական կիրառություններ ունեցող համակարգերի հետագա մշակման տեսանկյունից։ Միաժամանակ աշխատանքը գիտականորեն կարևոր է այն պատճառով, որ համադրում է նյութի ստացման տեխնոլոգիական խնդիրները և դրա կառուցվածքաֆիզիկաքիմիական բնութագրերի ուսումնասիրությունը՝ փորձելով բացահայտել ստացման պայմանների և վերջնական հատկությունների միջև կապերը։ Արդյունքում ձևավորվում է բազմաբաղադրիչ կոմպոզիցիայի ստացման և ուսումնասիրման համալիր մոտեցում, որը կարող է հիմք հանդիսանալ նմանատիպ համակարգերի հետագա կատարելագործման և կիրառական ներուժի գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, նյութագետներին, կենսաքիմիկոսներին և այն հետազոտողներին, ովքեր զբաղվում են կոորդինացիոն միացություններով, մետաղական օքսիդների հիմքով կոմպոզիտներով և կենսաբանական ակտիվ նյութերի նոր ձևերով։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես գիտական հիմք հետագա հետազոտությունների համար, որոնք ուղղված են ստացված համակարգերի կենսաբանական ակտիվության, կայունության, փոխազդեցությունների և հնարավոր դեղագործական կիրառությունների առավել խորքային գնահատմանը։

Այս մաթեմատիկական ուսումնասիրությունը նվիրված է դիֆերենցիալ օպերատորային փնջերի որոշ դասերի եզրային խնդիրների և բազմակի լրիվության հարցերի հետազոտությանը։ Աշխատության հիմքում օպերատորային հավասարումների տեսական ուսումնասիրությունն է, որտեղ դիֆերենցիալ օպերատորների ընտանիքները դիտարկվում են որպես ավելի ընդհանուր կառուցվածքներ՝ իրենց սպեկտրալ և ֆունկցիոնալ հատկություններով։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է եզրային խնդիրների ձևակերպումը և դրանց լուծելիության պայմանների բացահայտումը՝ հաշվի առնելով օպերատորների կառուցվածքը, սահմանային պայմանները և համապատասխան ֆունկցիոնալ տարածությունների հատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սեփականարժեքների և սեփական ֆունկցիաների ուսումնասիրությանը, քանի որ դրանք առանցքային դեր ունեն օպերատորային փնջերի սպեկտրալ տեսության և համապատասխան դիֆերենցիալ խնդիրների լուծումների կառուցման գործում։ Աշխատության մեջ քննության են առնվում նաև սեփական ֆունկցիաների համակարգերի լրիվության հարցերը, մասնավորապես՝ դրանց բազմակի լրիվությունը, որը կապված է ֆունկցիոնալ տարածության տարրերի այդ համակարգով ներկայացման հնարավորությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սեփական և ասիմպտոտիկ սեփական ֆունկցիաների համակարգերի կառուցվածքը, դրանց գեներացրած ենթատարածությունները և ամբողջ տարածությունը ծածկելու պայմանները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև օպերատորային փնջերի սպեկտրալ հատկությունների և եզրային պայմանների միջև կապի բացահայտումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ ուսումնասիրել տվյալ դասի օպերատորների վարքը։ Աշխատության տեսական արդյունքները կարող են հիմնված լինել ֆունկցիոնալ անալիզի, օպերատորների սպեկտրալ տեսության, դիֆերենցիալ հավասարումների և սեփականարժեքային խնդիրների մեթոդների վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել անհրաժեշտ և բավարար պայմանների ստացում, որոշակի դասերի համար թեորեմների ապացուցում և նախկինում հայտնի արդյունքների ընդհանրացում կամ կատարելագործում։ Ուսումնասիրության նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դիֆերենցիալ օպերատորային փնջերը կիրառվում են բազմաթիվ մաթեմատիկական և կիրառական խնդիրների մոդելավորման մեջ, իսկ դրանց սպեկտրալ կառուցվածքի և ֆունկցիոնալ համակարգերի լրիվության ուսումնասիրությունը կարևոր է հավասարումների լուծելիության և լուծումների ներկայացման տեսության համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ֆունկցիոնալ անալիզով, օպերատորների տեսությամբ, դիֆերենցիալ հավասարումներով և մաթեմատիկական ֆիզիկայով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մաթեմատիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս կլինիկա-փորձարարական ուսումնասիրությունը նվիրված է իդիոպաթիկ դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիայի պայմաններում սրտամկանի ռեմոդելավորման մեխանիզմների հետազոտությանը և այդ գործընթացում պրոբորբոքային ցիտոկինների ու աճի հորմոնների դերի բացահայտմանը։ Աշխատության հիմքում սրտամկանի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ուսումնասիրությունն է, որոնք զարգանում են հիվանդության ընթացքում և կարող են հանգեցնել սրտի խոռոչների լայնացման, կծկողականության նվազման և սրտային անբավարարության խորացման։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է իմունային և հորմոնային կարգավորման համակարգերի փոխազդեցությունը սրտամկանի վերակառուցման գործընթացում՝ ուշադրություն դարձնելով բորբոքային միջնորդների ազդեցությանը սրտի հյուսվածքի բջջային և կառուցվածքային փոփոխությունների վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում պրոբորբոքային ցիտոկիններին, որոնք մասնակցում են բորբոքային պատասխանի ձևավորմանը և կարող են ազդել կարդիոմիոցիտների, միջբջջային նյութի, անոթային համակարգի և սրտամկանի մեխանիկական հատկությունների վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է աճի հորմոնների և դրանց հետ կապված կարգավորիչ մեխանիզմների հնարավոր մասնակցությունը սրտամկանի կառուցվածքի ու ֆունկցիայի փոփոխություններին։ Կլինիկական հատվածում կարող են գնահատվել հիվանդների սրտի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վիճակը, հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունները, սրտային անբավարարության արտահայտվածությունը և կենսաքիմիական կամ իմունաբանական ցուցանիշների փոփոխությունները։ Փորձարարական հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս առավել մանրամասն ուսումնասիրելու այն բջջային և մոլեկուլային մեխանիզմները, որոնք դժվար է անմիջականորեն բացահայտել միայն կլինիկական դիտարկումների միջոցով։ Կլինիկական և փորձարարական տվյալների համադրումը կարող է օգնել պարզելու ցիտոկինային և հորմոնային գործոնների միջև փոխկապակցվածությունը և դրանց նշանակությունը սրտամկանի ռեմոդելավորման տարբեր փուլերում։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նաև այնպիսի կենսաբանական ցուցանիշների հայտնաբերումը, որոնք կարող են կապված լինել հիվանդության ծանրության, առաջընթացի կամ կանխատեսման հետ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիայի պաթոգենեզի ավելի խոր ըմբռնմանը և հիվանդության բուժման ու կանխարգելման նոր թիրախների որոնմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ սրտային անբավարարության զարգացման մեխանիզմների ուսումնասիրության, հիվանդության ընթացքի գնահատման և անհատականացված բուժական մոտեցումների կատարելագործման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել սրտաբաններին, պաթոֆիզիոլոգներին, իմունոլոգներին, էնդոկրինոլոգներին, կենսաբժշկական հետազոտողներին, կլինիկական մասնագետներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին։

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Մանհեթենի երկչափ ցանցերի վրա սահմանված որոշ ինտեգրելի մոդելների տեսական հետազոտությանը։ Աշխատության կենտրոնում դիսկրետ մաթեմատիկական համակարգերն են, որոնց կառուցվածքը կապված է երկչափ ցանցային երկրաչափության և ցանցի հանգույցների ու կապերի միջև սահմանվող փոխազդեցությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ինտեգրելիության հատկություններ ունեցող մոդելների կառուցվածքը, դրանց մաթեմատիկական ձևակերպումը և լուծելիության պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ցանցային համակարգերի դիսկրետ բնույթին, տեղային փոխազդեցությունների կազմակերպմանը և այն պայմաններին, որոնց դեպքում հնարավոր է ստանալ համակարգի պահպանվող մեծությունների ամբողջություն կամ կառուցել ճշգրիտ լուծումներ։ Աշխատության մեջ կարող են կիրառվել մաթեմատիկական ֆիզիկայի և ինտեգրելի համակարգերի ուսումնասիրության համար բնորոշ մեթոդներ՝ ներառյալ ցանցային հավասարումների, սիմետրիկ կառուցվածքների, պահպանման օրենքների և սպեկտրալ կամ հանրահաշվական մեթոդների վերլուծությունը։ Մանհեթենի տիպի ցանցի առանձնահատկությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ուղղորդված և կառուցվածքայինորեն տարբեր կապեր ունեցող դիսկրետ համակարգեր, որոնց վարքը կարող է էապես տարբերվել սովորական քառակուսային ցանցերի վրա սահմանվող մոդելներից։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է ինտեգրելիության չափանիշների բացահայտումը և մոդելների այնպիսի ներկայացումների կառուցումը, որոնք թույլ են տալիս վերլուծել դրանց դինամիկան և մաթեմատիկական հատկությունները։ Քննարկվում են նաև տարբեր մոդելների միջև հնարավոր կապերը, դրանց ձևափոխությունները և ընդհանուր կառուցվածքային հատկանիշները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ դիսկրետ ինտեգրելի համակարգերի տեսության, ցանցային մոդելների, մաթեմատիկական ֆիզիկայի և ոչ գծային դիսկրետ դինամիկայի հետագա զարգացման համար։ Ստացված տեսական արդյունքները կարող են կիրառվել նաև ավելի բարդ ցանցային համակարգերի կառուցման և դրանց լուծելիության ուսումնասիրության ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկոսներին, մաթեմատիկական ֆիզիկոսներին, ինտեգրելի համակարգերի և դիսկրետ մաթեմատիկական մոդելների մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտներում գիտահետազոտական աշխատանք իրականացնող ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հիդրոպոնիկ մշակության պայմաններում բույսերի հանքային սնուցման օպտիմալացմանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով երեք տարբեր մշակաբույսերի՝ հավանաբար խնայի, բասմայի և կիտրոնային սորգոյի, աճի ու զարգացման համար անհրաժեշտ սննդային ռեժիմների ուսումնասիրության վրա։ Աշխատության հիմնական նպատակն է որոշել հանքային սննդատարրերի այնպիսի հարաբերակցություններ և խտություններ, որոնք կարող են ապահովել բույսերի բնականոն աճը, բարձր կենսաբանական արտադրողականությունը և ստացվող բուսական հումքի համապատասխան որակը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բույսերի սնուցման հիմնական տարրերի՝ ազոտի, ֆոսֆորի, կալիումի, ինչպես նաև երկրորդային և միկրոտարրերի դերը բույսերի ֆիզիոլոգիական գործընթացներում։ Հիդրոպոնիկ համակարգը հնարավորություն է տալիս վերահսկելի պայմաններում կարգավորել սննդային լուծույթի բաղադրությունը և առանձին գնահատել տարբեր տարրերի ազդեցությունը բույսերի աճի, արմատային համակարգի զարգացման, տերևային մակերեսի ձևավորման և ընդհանուր կենսազանգվածի կուտակման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սննդային լուծույթի խտությանը, թթվայնությանը, էլեկտրահաղորդականությանը և սննդատարրերի հարաբերակցությանը, քանի որ այդ ցուցանիշները անմիջականորեն կապված են արմատների կողմից ջրի և հանքային նյութերի յուրացման արդյունավետության հետ։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև տարբեր բույսերի սննդային պահանջների տարբերությունները՝ հաշվի առնելով դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, աճի արագությունը և արտադրական նշանակությունը։ Հետազոտության ընթացքում գնահատվում են բույսերի մորֆոլոգիական և ֆիզիոլոգիական ցուցանիշները, հնարավոր է նաև՝ պիգմենտների պարունակությունը, ջրային ռեժիմը, սննդատարրերի կուտակումը և բերքատվության կամ բուսական հումքի որակի փոփոխությունները։ Կարևոր խնդիր է սնուցման այնպիսի ռեժիմի ընտրությունը, որը ոչ միայն կբարձրացնի արտադրողականությունը, այլև թույլ կտա խուսափել սննդատարրերի պակասից կամ ավելցուկից, որոնք կարող են բացասաբար անդրադառնալ բույսերի աճի և զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառվել փակ և վերահսկվող պայմաններում բույսերի արտադրության տեխնոլոգիաների կատարելագործման, սննդային լուծույթների կազմի օպտիմալացման և հիդրոպոնիկ տնտեսությունների արտադրական արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ագրոնոմներին, բուսաֆիզիոլոգներին, հիդրոպոնիկ արտադրության մասնագետներին, բուսաբուծության ոլորտի հետազոտողներին, ջերմատնային տնտեսությունների մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հոգեբանական վեպի տեքստի շարահյուսական և ոճական առանձնահատկությունների բացահայտմանը՝ Վիրջինիա Վուլֆի և Ջոզեֆ Հելլերի ստեղծագործությունների նյութի հիման վրա։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ցույց տալ, թե ինչպես են շարահյուսական կառուցվածքները, նախադասությունների կազմակերպումը և տարբեր ոճական միջոցները մասնակցում կերպարների ներաշխարհի, հոգեբանական վիճակների, գիտակցության ընթացքի և հեղինակի գեղարվեստական մտադրության արտահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են հոգեբանական վեպի տեքստի կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով դրա համար բնորոշ ներքին մենախոսությունը, գիտակցության հոսքի ներկայացումը, մտքերի և զգացմունքների հաջորդականության փոխանցումը և պատմողական տարբեր տեսանկյունների կիրառումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարզ և բարդ նախադասությունների հարաբերակցությանը, նախադասության անդամների կառուցվածքին, շարադասությանը, զուգահեռ կառույցներին, կրկնություններին, ընդհատումներին, անավարտ նախադասություններին և այլ շարահյուսական միջոցներին։ Աշխատության մեջ համեմատական տեսանկյունից վերլուծվում են երկու հեղինակների անհատական ոճերը՝ բացահայտելով ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ տարբերակիչ հատկանիշները։ Վիրջինիա Վուլֆի արձակի դեպքում կարևոր նշանակություն ունի ներքին գիտակցության շարժման և հոգեբանական նրբերանգների փոխանցմանը ծառայող ճկուն ու բազմաշերտ շարահյուսությունը, մինչդեռ Ջոզեֆ Հելլերի ստեղծագործություններում կարող են առանձնացվել այլաբանական, հեգնական, կրկնվող և երբեմն միտումնավոր խախտված կառուցվածքներ, որոնք նպաստում են հերոսների հոգեբանական և սոցիալական աշխարհի յուրահատուկ ներկայացմանը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է շարահյուսական ձևի և գեղարվեստական բովանդակության փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ նախադասության կառուցվածքը հոգեբանական արձակում ոչ միայն քերականական, այլև արտահայտչական և իմաստաստեղծ գործառույթ ունի։ Քննության են առնվում նաև հեղինակային կետադրության, ռիթմի, նախադասությունների երկարության փոփոխության և տեքստի ինտոնացիոն կազմակերպման դերը։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հոգեբանական վեպի լեզվական կազմակերպման ընդհանուր օրինաչափությունները և հեղինակային անհատական ոճի դրսևորումները։ Աշխատության արդյունքները կարող են նշանակալի լինել անգլալեզու գեղարվեստական տեքստի լեզվաբանական և ոճագիտական ուսումնասիրության, հոգեբանական արձակի կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտման և գրական տեքստի մեկնաբանության համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, ոճագետներին, գրականագետներին, անգլերենագետներին, թարգմանիչներին, հետազոտողներին և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է համակարգչից օգտվողների ֆունկցիոնալ վիճակի հետազոտությանը տեսատարածական բնույթի գործունեության դինամիկայում։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկարատև կամ տարբեր ինտենսիվությամբ համակարգչային աշխատանքի ընթացքում մարդու օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունների օրինաչափությունները և գնահատել այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել աշխատունակության ու գործունեության արդյունավետության վրա։ Հետազոտության շրջանակում համակարգչային գործունեությունը դիտարկվում է որպես բարձր տեսողական և տարածական ծանրաբեռնվածություն պահանջող աշխատանք, որի ընթացքում կարևոր նշանակություն ունեն տեսողական ընկալումը, ուշադրությունը, տարածական կողմնորոշումը, տեղեկատվության արագ մշակումը և որոշումների ընդունումը։ Ուսումնասիրվում են աշխատանքի տարբեր փուլերում մարդու հոգեֆիզիոլոգիական վիճակի փոփոխությունները՝ ուշադրություն դարձնելով հոգնածության, լարվածության, աշխատունակության և վերականգնման դինամիկային։ Աշխատության մեջ կարող են գնահատվել ֆունկցիոնալ վիճակը բնութագրող մի շարք ֆիզիոլոգիական և հոգեբանական ցուցանիշներ, ինչպես նաև դրանց փոփոխությունները աշխատանքային ծանրաբեռնվածության աճի պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեսողական համակարգի գործունեությանը, քանի որ էկրանի առջև իրականացվող աշխատանքը պահանջում է տեսողական տեղեկատվության շարունակական ընկալում, տարբերակում և տարածական կազմակերպում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ուշադրության կայունության, ռեակցիայի արագության, մտավոր աշխատունակության և առաջադրանքների կատարման ճշգրտության գնահատում՝ տարբեր ժամանակային փուլերում։ Կարևոր խնդիր է ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունների և աշխատանքային արդյունավետության միջև փոխհարաբերությունների բացահայտումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու համակարգչային աշխատանքի ընթացքում առաջացող հոգեֆիզիոլոգիական ծանրաբեռնվածության բնույթը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել աշխատանքի և հանգստի ռեժիմների օպտիմալացման, համակարգչային աշխատատեղերի էրգոնոմիկ կազմակերպման, տեսողական և մտավոր ծանրաբեռնվածության նվազեցման, ինչպես նաև աշխատունակության պահպանմանն ուղղված կանխարգելիչ միջոցառումների մշակման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն հատկապես այն մասնագիտական ոլորտներում, որտեղ համակարգչային աշխատանքը կազմում է աշխատանքային գործունեության հիմնական մասը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հոգեֆիզիոլոգներին, աշխատանքային ֆիզիոլոգիայի և էրգոնոմիկայի մասնագետներին, հոգեբաններին, աշխատանքի անվտանգության ոլորտի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է բազմաստիճան և ցիկլային լարվածության փոփոխությունների պայմաններում գրունտների սողքի և հիստերեզիսի երևույթների հետազոտությանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել գրունտների դեֆորմացիոն վարքի օրինաչափությունները այնպիսի բեռնավորման պայմաններում, երբ լարվածությունը չի մնում հաստատուն, այլ փոփոխվում է աստիճանաբար կամ պարբերական ցիկլերով։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են գրունտների սողքի գործընթացները, այսինքն՝ ժամանակի ընթացքում դեֆորմացիայի շարունակական զարգացումը նույնիսկ համեմատաբար կայուն բեռնվածության պայմաններում, ինչպես նաև բեռնավորման և բեռնաթափման փուլերում առաջացող հիստերեզիսային երևույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրունտի դեֆորմացիայի կախվածությանը լարվածության մեծությունից, դրա փոփոխության արագությունից, ցիկլերի քանակից և բեռնավորման պատմությունից։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել տարբեր տեսակի գրունտների լաբորատոր փորձարկումների արդյունքները՝ տարբեր լարվածային ռեժիմների պայմաններում, ինչը հնարավորություն է տալիս համեմատել դրանց մեխանիկական վարքը և որոշել առավել բնորոշ օրինաչափությունները։ Կարևոր խնդիր է նաև գրունտի մնացորդային դեֆորմացիաների, առաձգական և պլաստիկ բաղադրիչների, ինչպես նաև ժամանակից կախված փոփոխությունների գնահատումը։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա մշակվում կամ կատարելագործվում են գրունտների դեֆորմացիոն հատկությունները նկարագրող հաշվարկային մոտեցումներ և մոդելներ, որոնք կարող են հաշվի առնել բազմաստիճան և կրկնվող բեռնավորման ազդեցությունը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն շինարարական կառույցների հիմքերի, հողային պատվարների, ճանապարհային ծածկույթների, թունելների և այլ գեոտեխնիկական օբյեկտների հաշվարկման համար, քանի որ իրական շահագործման պայմաններում գրունտները հաճախ ենթարկվում են փոփոխական և կրկնվող բեռնվածությունների։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել գրունտների երկարաժամկետ կայունությունը, նստվածքները և դեֆորմացիաները՝ բարձրացնելով նախագծային հաշվարկների հուսալիությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել գեոտեխնիկական նախագծման, հիմքերի և շինությունների հաշվարկման, գրունտների լաբորատոր հետազոտության և ինժեներական երկրաբանության ոլորտներում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրունտների մեխանիկայի մասնագետներին, շինարարական ինժեներներին, գեոտեխնիկներին, ինժեներ-երկրաբաններին, գիտահետազոտական աշխատանք կատարողներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս աշխատությունը նվիրված է Մեծ Արարատի գագաթ բարձրանալու պատմությանը՝ ներկայացնելով տարբեր ժամանակաշրջաններում իրականացված վերելքների նախապատմությունը, ընթացքը և նշանակությունը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Արարատ լեռան՝ որպես բնական, աշխարհագրական և պատմամշակութային նշանակություն ունեցող բարձունքի, հետազոտման և նվաճման պատմությունն է։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում լեռան աշխարհագրական առանձնահատկություններին, բարձրության, կլիմայական պայմանների, ռելիեֆի և սառցադաշտերի առանձնահատկություններին, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել գագաթ բարձրանալու հնարավորությունների և բարդության վրա։ Ներկայացվում են վաղ շրջանի ճանապարհորդների, հետազոտողների և լեռնագնացների փորձերը, նրանց կազմակերպած արշավախմբերը, վերելքների երթուղիները և հանդիպած բնական ու տեխնիկական դժվարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պայմաններին, որոնցում իրականացվել են առաջին հաջողված վերելքները, ինչպես նաև դրանց պատմական հավաստիության, ժամանակագրության և մասնակիցների վերաբերյալ տեղեկություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու լեռնագնացության տեխնիկայի և կազմակերպման զարգացմանը՝ սկսած վաղ շրջանի արշավախմբերից մինչև ավելի համակարգված և մասնագիտացված վերելքներ։ Ուսումնասիրվում են նաև Արարատի հետ կապված ճանապարհորդական գրառումները, գիտական դիտարկումները և քարտեզագրական աշխատանքները, որոնք նպաստել են լեռան վերաբերյալ աշխարհագրական գիտելիքների ընդլայնմանը։ Վերելքների պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես սպորտային կամ արկածային գործունեության պատմություն, այլև որպես գիտական հետազոտությունների, աշխարհագրական բացահայտումների և տարբեր ժողովուրդների ու ճանապարհորդների հետաքրքրությունների արտահայտություն։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նաև լեռան նկատմամբ մշակութային և խորհրդանշական վերաբերմունքը, նրա տեղը տարածաշրջանի պատմական հիշողության մեջ և Արարատի գագաթի նկատմամբ ձևավորված հետաքրքրությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել լեռնագնացության պատմությամբ, աշխարհագրությամբ, ճանապարհորդությունների պատմությամբ, տարածաշրջանի բնական և մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին, ինչպես նաև պատմաբաններին, աշխարհագետներին և լեռնագնացության ոլորտի մասնագետներին։