Պատրաստի նյութեր

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է վաղ մանկական աուտիզմով երեխաների հաղորդակցման գործընթացում լոգոպեդական աշխատանքի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն դժվարությունները, որոնք կարող են հանդիպել աուտիզմի սպեկտրի խանգարումներով երեխաների հաղորդակցական զարգացման ընթացքում, ինչպես նաև ուսումնասիրել դրանց հաղթահարմանն ուղղված լոգոպեդական աշխատանքի արդյունավետ մոտեցումները։ Աշխատանքի շրջանակում հաղորդակցությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես խոսքի և լեզվի ձևավորման գործընթաց, այլև որպես սոցիալական փոխազդեցության, կարիքների արտահայտման, ուշադրության համատեղ ուղղման, դիմացինին արձագանքելու և հաղորդակցական նախաձեռնություն ցուցաբերելու կարողությունների ամբողջություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ տարիքում խոսքի զարգացման առանձնահատկություններին, քանի որ հենց այս փուլում նպատակային և համակարգված մասնագիտական աջակցությունը կարող է կարևոր դեր ունենալ հաղորդակցական հմտությունների ձևավորման գործում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել խոսքի ուշացման, սահմանափակ բառապաշարի, խոսքային նախաձեռնության դժվարությունների, ոչ խոսքային հաղորդակցության առանձնահատկությունների, ժեստերի և դիմախաղի օգտագործման, ինչպես նաև խոսքի սոցիալական կիրառման խնդիրները։ Լոգոպեդական աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից է երեխայի անհատական հաղորդակցական հնարավորությունների նախնական գնահատումը և դրա հիման վրա անհատականացված միջամտության ծրագրի մշակումը։ Աշխատանքում կարող են ներկայացվել խաղային գործունեության, տեսողական նյութերի, կրկնության, մոդելավորման և այլ տարիքին համապատասխան մեթոդների կիրառման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև ծնողների և մասնագետների համագործակցությունը, քանի որ հաղորդակցական հմտությունների զարգացումը առավել արդյունավետ է, երբ լոգոպեդական աշխատանքը շարունակականորեն ամրապնդվում է երեխայի առօրյա միջավայրում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել լոգոպեդի, հոգեբանի, հատուկ մանկավարժի և ընտանիքի համատեղ աշխատանքի հնարավորությունները՝ երեխայի հաղորդակցական զարգացման համար միասնական և հետևողական միջավայր ստեղծելու նպատակով։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել վաղ մանկական աուտիզմով երեխաների հաղորդակցական կարիքների առավել ամբողջական գնահատմանը, լոգոպեդական միջամտությունների անհատականացմանը և վաղ աջակցության ծրագրերի կատարելագործմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել լոգոպեդների, հատուկ մանկավարժների, հոգեբանների, նախադպրոցական կրթության մասնագետների և ծնողների համար՝ որպես տվյալ խմբի երեխաների հաղորդակցական զարգացմանն ուղղված մասնագիտական աշխատանքի տեսական և գործնական հիմք։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ինովացիոն գործունեության կազմակերպման ֆինանսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նորարարական նախագծերի իրականացման ընթացքում ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, ներգրավման և արդյունավետ օգտագործման հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև առաջարկել դրանց լուծման և ֆինանսավորման համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ ՀՀ օրենսդրությամբ ինովացիոն գործունեության ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրների շարքում նախատեսվում են պետական բյուջեի միջոցները, ինովացիոն գործունեության սուբյեկտների սեփական միջոցները, տեղական և օտարերկրյա ներդրողների ու միջազգային ֆինանսական կազմակերպությունների միջոցները, ինչպես նաև վենչուրային հիմնադրամների ֆինանսավորումը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ինովացիոն նախագծերի ֆինանսավորման տարբեր փուլերը՝ գիտական գաղափարի ձևավորումից և հետազոտական աշխատանքներից մինչև փորձնական մշակում, արտադրության կազմակերպում, տեխնոլոգիական ներդրում և նոր արտադրանքի կամ ծառայության շուկայականացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ինովացիոն նախագծերը սովորաբար բնութագրվում են բարձր անորոշությամբ և ռիսկայնությամբ, ինչի պատճառով դրանց ֆինանսավորումը կարող է դժվար լինել ավանդական վարկային և ներդրումային մեխանիզմների միջոցով։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում է պետական աջակցության դերը՝ դրամաշնորհների, համաֆինանսավորման, երաշխիքների, հարկային և այլ տնտեսական խթանների կիրառման միջոցով։ ՀՀ օրենսդրությունը պետական աջակցության ուղղությունների շարքում ներառում է նաև վենչուրային և ներդրումային հիմնադրամների ձևավորման, ֆինանսական ու ներդրումային աջակցության, ինչպես նաև ինովացիոն ենթակառուցվածքների զարգացման խթանումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆինանսական համակարգի տարբեր օղակների՝ առևտրային բանկերի, ապահովագրական ընկերությունների, կենսաթոշակային ֆոնդերի և արժեթղթերի շուկայի հնարավորությունների ուսումնասիրությունը՝ ինովացիոն նախագծերին երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսներ ուղղելու տեսանկյունից։ ՀՀ-ում այս ուղղությամբ կատարված հետազոտությունները շեշտադրում են «երկար փողերի» օգտագործման, ներդրումային ռեսուրսների առավել արդյունավետ ուղղորդման և ֆինանսավորման հասանելիության բարձրացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև նախնական կամ «seed» ֆինանսավորման պակասը, մասնավոր ներդրողների սահմանափակ ակտիվությունը, վենչուրային կապիտալի շուկայի զարգացման խնդիրները, գիտության և բիզնեսի միջև կապերի ոչ բավարար մակարդակը և ինովացիոն ենթակառուցվածքների ֆինանսական ապահովվածության հարցերը։ Այս խնդիրները կարևոր են հատկապես այն փուլերում, երբ նորարարական գաղափարը դեռևս չունի կայացած շուկա կամ բավարար եկամտաբերության պատմություն և, հետևաբար, դժվարությամբ է ներգրավում ավանդական ֆինանսավորում։ ՀՀ-ում ինովացիոն համակարգի զարգացման վերաբերյալ պետական ծրագրերում նույնպես ընդգծվել են մասնավոր կապիտալի ներգրավումը, համաֆինանսավորման սկզբունքի կիրառումը, ինովացիոն ռիսկերի նվազեցման մեխանիզմների զարգացումը և ֆինանսավորման աղբյուրների վերաբերյալ տեղեկատվական համակարգերի ձևավորումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև պետական և պետական մասնակցությամբ ընկերությունների ինովացիոն գործունեության ֆինանսավորման հնարավորությունները, արժեթղթերի շուկայի օգտագործումը և ներդրումային նախագծերի ֆինանսավորման այլընտրանքային գործիքները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են ուղղված լինել ՀՀ-ում ինովացիոն գործունեության ֆինանսավորման ավելի բազմազան և կայուն համակարգի ձևավորմանը՝ պետական աջակցության և մասնավոր կապիտալի արդյունավետ համադրման, վենչուրային ֆինանսավորման ընդլայնման, ներդրումային ռիսկերի նվազեցման և ֆինանսական ռեսուրսների նպատակային բաշխման միջոցով։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է նրանով, որ ինովացիոն գործունեության ֆինանսական միջավայրի բարելավումը կարող է նպաստել տեխնոլոգիական զարգացմանը, բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրության ընդլայնմանը, ընկերությունների մրցունակության բարձրացմանը և Հայաստանի տնտեսության երկարաժամկետ կառուցվածքային զարգացմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հանրային ծառայողների հոգեկան աշխատունակության կարգավորման նպատակով տեսաձայնային ներազդման մեթոդի արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը վերաբերում է այն հոգեբանական մեխանիզմների բացահայտմանը, որոնց միջոցով նպատակային տեսողական և լսողական ազդակների կիրառումը կարող է նպաստել մարդու հոգեկան վիճակի, ուշադրության, աշխատունակության և գործունեության արդյունավետության կարգավորմանը։ Աշխատանքը պաշտպանվել է 2019 թվականին՝ Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում, ընդհանուր հոգեբանության, հոգեբանության տեսության և պատմության ու անձի հոգեբանության մասնագիտությամբ։ Հետազոտության շրջանակում հանրային ծառայողի աշխատանքային գործունեությունը դիտարկվում է որպես բարձր պատասխանատվություն, ուշադրության կենտրոնացում և հոգեկան ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործում պահանջող մասնագիտական գործընթաց։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրվում են հոգեկան աշխատունակության վրա ազդող գործոնները, հոգնածության և լարվածության առաջացման հնարավոր պատճառները, ուշադրության կայունությունը, հուզական վիճակի կարգավորումը և արդյունավետ աշխատանքային գործունեության պահպանման պայմանները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում տեսաձայնային ներազդմանը՝ որպես հոգեբանական ազդեցության մեթոդի, որի միջոցով հնարավոր է նպատակային կերպով ներգործել անձի հոգեկան վիճակի և ֆունկցիոնալ ակտիվության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մեթոդի տեսական հիմնավորումը, դրա կիրառման պայմանների սահմանումը, փորձարարական ուսումնասիրության իրականացումը և ստացված արդյունքների համեմատական վերլուծությունը։ Արդյունավետության գնահատման համար կարող են դիտարկվել ուշադրության, աշխատունակության, հոգեկան լարվածության, հուզական կայունության և այլ հոգեբանական ցուցանիշների փոփոխությունները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նաև հանրային ծառայության առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ ծառայողի գործունեության արդյունավետությունը կապված է ոչ միայն մասնագիտական գիտելիքների և հմտությունների, այլև հոգեբանական պատրաստվածության և կայունության հետ։ Այս թեմայի վերաբերյալ հայկական հոգեբանական հետազոտություններում նույնպես ընդգծվում է հանրային ծառայողների հոգեբանական պատրաստվածության, գնահատման և հոգեբանական աջակցության նշանակությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հանրային կառավարման համակարգում աշխատակիցների հոգեբանական ապահովման, աշխատանքային արդյունավետության պահպանման, հոգեկան ծանրաբեռնվածության կառավարման և մասնագիտական գործունեության համար բարենպաստ հոգեբանական պայմանների ձևավորման գործում։

Այս հրատարակությունը 1969 թվականի հունվար, փետրվար և մարտ ամիսներին վերաբերող նշանավոր և հիշարժան տարեթվերի թեմատիկ օրացույց-տեղեկատու է։ Այն կազմված է որպես տեղեկատվական և մատենագիտական գործիք՝ տարվա առաջին երեք ամիսների ընթացքում նշվող պատմական, հասարակական, մշակութային, գիտական և այլ կարևոր իրադարձությունների ու տարեդարձերի վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ տրամադրելու նպատակով։ Նման օրացույցները սովորաբար ներառում են նշանավոր անձանց ծննդյան կամ մահվան տարելիցներ, պատմական իրադարձությունների տարեդարձեր, պետական և հասարակական նշանակության ամսաթվեր, ինչպես նաև գրականության, արվեստի, գիտության և մշակույթի բնագավառներում կարևոր հոբելյաններ։ Հրատարակությունը կարող էր ծառայել գրադարանների, մշակութային հաստատությունների, դպրոցների, ակումբների, մամուլի և այլ կազմակերպությունների համար՝ միջոցառումների, ցուցահանդեսների, թեմատիկ երեկոների, դասախոսությունների և գրական-մշակութային նախաձեռնությունների նախապատրաստման ժամանակ։ Աշխատանքի կառուցվածքը ժամանակագրական բնույթ ունի․ նյութը դասավորված է հունվար, փետրվար և մարտ ամիսների կտրվածքով, ինչը հնարավորություն է տալիս արագ գտնել տվյալ ամսաթվին կամ օրվան համապատասխանող հիշարժան իրադարձությունները։ Յուրաքանչյուր ամսաթվի ներքո կարող են ներկայացվել համապատասխան անձի, իրադարձության կամ տարեդարձի մասին համառոտ տեղեկություններ և լրացուցիչ մատենագիտական տվյալներ, որոնք ընթերցողին ուղղորդում են թեմային վերաբերող գրականության կամ այլ աղբյուրների։ Այսպիսի հրատարակությունը կարևոր է նաև 1960-ականների վերջի մշակութային և տեղեկատվական միջավայրի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է այն ժամանակաշրջանում հանրային կրթության, մշակութային դաստիարակության և պատմական հիշողության կազմակերպման առաջնահերթությունները։ Այն կարող է արժեքավոր լինել հատկապես գրադարանագիտության, մատենագիտության, մշակույթի պատմության և խորհրդային շրջանի տեղեկատվական-մշակութային աշխատանքի ուսումնասիրության համար՝ միաժամանակ հանդես գալով որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հիշարժան ամսաթվերի և հասարակական-մշակութային օրակարգի փաստագրական աղբյուր։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում Արաքսի ավազանի գետերի էքստրեմալ ելքերի հաշվարկին և դրանց հետ կապված ռիսկերի գնահատմանը։ Թեման վերաբերում է այն հիդրոլոգիական գործընթացների ուսումնասիրությանը, որոնց ժամանակ գետերում դիտվում են սովորականից զգալիորեն բարձր կամ ցածր ջրի ելքեր, և դրանց հնարավոր ազդեցությանը բնակավայրերի, ենթակառուցվածքների, գյուղատնտեսության ու ջրային էկոհամակարգերի վրա։ Աշխատանքը 2014 թվականին պաշտպանված աշխարհագրական գիտությունների թեկնածուական հետազոտություն է՝ Երևանի պետական համալսարանի շրջանակում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Արաքսի ավազանի գետերի հիդրոլոգիական դիտարկումների և բազմամյա տվյալների վերլուծությունը՝ գետային հոսքի ծայրահեղ արժեքների կրկնելիությունը, փոփոխականությունը և տարածական առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Արաքսի ավազանը Հայաստանի ջրային համակարգի առանցքային հատվածներից է․ Հայաստանի տարածքի մոտ 76%-ը պատկանում է Արաքսի ավազանին, իսկ Արաքսը Հայաստանի տարածքում անցնում է շուրջ 192 կմ՝ ունենալով մոտ 22,560 կմ² ջրահավաք տարածք։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գետերի բացարձակ առավելագույն և նվազագույն ելքերը, դրանց ձևավորման բնական և մարդածին գործոնները, ինչպես նաև ծայրահեղ հոսքերի ժամանակային փոփոխությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի գարնանային վարարումների, տեղատարափ տեղումների, ձնհալի և այլ հիդրոօդերևութաբանական գործընթացների ազդեցության գնահատումը գետային հոսքի վրա։ Արաքսի ավազանի գետերի ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ ծայրահեղ հոսքերի ձևավորման վրա կարող են միաժամանակ ազդել ինչպես բնական, այնպես էլ մարդածին գործոնները, իսկ տարբեր գետերում առավելագույն և նվազագույն հոսքերի փոփոխության միտումները կարող են էապես տարբերվել։ Ռիսկի գնահատման բաղադրիչը հնարավորություն է տալիս հիդրոլոգիական ծայրահեղ երևույթները կապել դրանց հնարավոր հետևանքների հետ՝ գնահատելով ջրհեղեղների, գետային վարարումների, ջրային ռեսուրսների պակասի և այլ վտանգների նկատմամբ տարածքների խոցելիությունը։ Այս մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Հայաստանի գետերին բնորոշ են սեզոնային հոսքի զգալի տատանումները՝ գարնանային վարարումներ և ամռանը համեմատաբար ցածր ջրայնություն։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են կիրառվել վիճակագրական հիդրոլոգիական մեթոդներ, հավանականությունների տեսություն, էքստրեմալ արժեքների շարքերի վերլուծություն, կրկնելիության ժամանակաշրջանների գնահատում և ռիսկի քանակական գնահատման մեթոդներ։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել ջրհեղեղների և վարարումների կանխատեսման ու ռիսկի նվազեցման, ջրային ռեսուրսների կառավարման, հիդրոտեխնիկական կառույցների նախագծման և բնակավայրերի տարածական պլանավորման համար։ Թեմայի արդիականությունը պահպանվում է նաև կլիմայի փոփոխության պայմաններում, քանի որ ջերմաստիճանի և տեղումների փոփոխությունները կարող են ազդել գետային հոսքի ռեժիմի և ծայրահեղ հիդրոլոգիական երևույթների բնույթի վրա։

Այս հրատարակությունը գրականության հանձնարարական ցանկ է, որը կազմվել է «Որակ և արդյունավետություն» թեմատիկ ուղղությամբ և կապված է հնգամյա ժամանակահատվածի հիմնական խնդիրների ու առաջնահերթությունների հետ։ Այն ունի տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթ և նպատակ ունի ընթերցողին, մասնագետներին, ուսանողներին, գրադարանավարներին և համապատասխան ոլորտներով հետաքրքրվող անձանց կողմնորոշել տվյալ թեմային վերաբերող գրականության մեջ։ Հրատարակության հիմնական արժեքը ոչ միայն առանձին գրքերի կամ հրապարակումների թվարկումն է, այլև դրանց համակարգված ներկայացումը՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել արտադրության որակի բարձրացման, աշխատանքի արդյունավետության, կառավարման կատարելագործման, ռեսուրսների խնայողության և տնտեսական գործունեության կազմակերպման հետ կապված նյութեր։ Ցանկում ընդգրկված գրականությունը կարող է անդրադառնալ արտադրական գործընթացների կատարելագործմանը, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը, արտադրանքի որակի վերահսկողությանը, տեխնիկական առաջընթացին, կազմակերպության կառավարման արդյունավետությանը և սահմանափակ ռեսուրսների առավել նպատակային օգտագործմանը։ Խորհրդային շրջանի հնգամյա պլանավորման համատեքստում «որակ» և «արդյունավետություն» հասկացությունները սերտորեն կապված էին արտադրության տեխնիկական վերազինման, աշխատանքի արտադրողականության աճի, արտադրական ծախսերի նվազեցման և պլանային ցուցանիշների կատարման հետ։ Այդ պատճառով հրատարակությունը կարող է ծառայել նաև որպես սկզբնաղբյուր՝ ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի տնտեսական մտածողությունը, արտադրության կազմակերպման վերաբերյալ պատկերացումները և պետական տնտեսական առաջնահերթությունների արտացոլումը գրականության մեջ։ Հանձնարարական ցանկի կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս գրականությունը դիտարկել ոչ միայն որպես ընթերցանության նյութ, այլև որպես ուսումնագիտական աշխատանքների համար անհրաժեշտ տեղեկատվության որոնման գործիք։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, արտադրության կազմակերպման, աշխատանքի տնտեսագիտության, կառավարման, տեխնիկական գիտությունների և խորհրդային ժամանակաշրջանի տնտեսական քաղաքականության պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Հրատարակության ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանների և տեղեկատվական կառույցների կողմից հասարակությանը մասնագիտական գրականություն ներկայացնելու և ընթերցանության ուղղությունները համակարգելու մեթոդների մասին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է քրոնիկ էնդոմետրիտի առաջացման պատճառների, զարգացման մեխանիզմների, ախտորոշման և բուժման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է համակարգել հիվանդության էթիոլոգիայի վերաբերյալ ժամանակակից պատկերացումները և գնահատել բուժական տարբեր ռազմավարությունների արդյունավետությունը։ Քրոնիկ էնդոմետրիտը բնութագրվում է արգանդի լորձաթաղանթի երկարատև բորբոքային փոփոխություններով և կարող է ընթանալ սակավ արտահայտված կամ ոչ սպեցիֆիկ ախտանշաններով, ինչի հետևանքով դրա ախտորոշումը հաճախ պահանջում է հատուկ հետազոտությունների համադրություն։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են հիվանդության հնարավոր վարակային պատճառները, հատկապես տարբեր միկրոօրգանիզմների դերը, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել էնդոմետրիումում բորբոքային գործընթացի պահպանմանը։ Ժամանակակից հետազոտություններում քրոնիկ էնդոմետրիտի ախտորոշման կարևոր գործիքներից են էնդոմետրիումի հյուսվածաբանական գնահատումը, պլազմաբջիջների հայտնաբերումը և CD138 իմունահիստոքիմիական հետազոտությունը, իսկ որոշ դեպքերում կիրառվում են նաև մանրէաբանական և մոլեկուլային մեթոդներ։ (pubmed.ncbi.nlm.nih.gov) Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ հիվանդության ազդեցությանը կանանց վերարտադրողական առողջության վրա, մասնավորապես՝ անպտղության և վերարտադրողական օժանդակ տեխնոլոգիաների արդյունքների հետ հնարավոր կապերին։ Քրոնիկ էնդոմետրիտի և անպտղության փոխկապակցվածության վերաբերյալ հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ հիվանդության ախտորոշումն ու բուժումը կարող են լինել վերարտադրողական բժշկության կարևոր բաղադրիչ, սակայն բուժման արդյունավետության և տարբեր հիվանդների համար օպտիմալ մոտեցումների վերաբերյալ դեռևս կան չլուծված հարցեր։ (pubmed.ncbi.nlm.nih.gov) Բուժական մոտեցումների ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում հակամանրէային թերապիային, դրա ընտրության հիմնավորմանը, բուժման արդյունավետության վերահսկմանը և կրկնակի գնահատման անհրաժեշտությանը։ Միաժամանակ ժամանակակից գրականությունը ընդգծում է, որ քրոնիկ էնդոմետրիտի ախտորոշման չափորոշիչների և բուժման սխեմաների վերաբերյալ դեռևս չկա լիակատար միասնականություն, ուստի բուժման արդյունքների գնահատումը պետք է իրականացվի կլինիկական տվյալների և համապատասխան հետազոտությունների համադրությամբ։ (pubmed.ncbi.nlm.nih.gov) Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել քրոնիկ էնդոմետրիտի վաղ և առավել ճշգրիտ ախտորոշման, հիվանդության պատճառների ավելի ամբողջական գնահատման, բուժման անհատականացված մոտեցումների մշակման և վերարտադրողական առողջության հետ կապված հնարավոր բարդությունների կանխարգելման ուղղությամբ գիտական և կլինիկական մոտեցումների կատարելագործմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է գերխոշոր ինտեգրալ միկրոսխեմաների նախագծման գործընթացի կազմակերպման մաթեմատիկական մոդելավորմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և ուսումնասիրել մաթեմատիկական մոդելներ, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրել բարդ ինտեգրալ սխեմաների նախագծման բազմափուլ գործընթացը, գնահատել դրա առանձին փուլերի փոխկապակցվածությունը և գտնել նախագծային աշխատանքների առավել արդյունավետ կազմակերպման եղանակներ։ Գերխոշոր ինտեգրալ սխեմաների ստեղծումը ներառում է բազմաթիվ հաջորդական և փոխկապակցված գործողություններ՝ ֆունկցիոնալ պահանջների ձևակերպումից և տրամաբանական նախագծումից մինչև սխեմայի սինթեզ, ֆիզիկական նախագծում, տեղաբաշխում և երթուղավորում, մոդելավորում, ստուգում և արտադրության նախապատրաստում։ Աշխատանքի շրջանակում այդ գործընթացները կարող են ներկայացվել որպես բարդ կազմակերպչական և հաշվարկային համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր փուլ ունի իր ժամանակային, տեխնիկական և ռեսուրսային սահմանափակումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նախագծման աշխատանքների պլանավորման և օպտիմալացման մաթեմատիկական մեթոդների ուսումնասիրությունը։ Կարող են կիրառվել գրաֆների տեսության, օպտիմալացման, հավանականությունների տեսության, գործառնությունների հետազոտության և համակարգերի մոդելավորման մեթոդներ՝ նախագծային փուլերի հաջորդականությունը, դրանց միջև կախվածությունները և անհրաժեշտ ռեսուրսների բաշխումը նկարագրելու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավտոմատացված նախագծման համակարգերի դերին, քանի որ ժամանակակից ինտեգրալ սխեմաների բարդության աճը պահանջում է նախագծային գործընթացների զգալի ավտոմատացում։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է գնահատել նախագծման ընդհանուր տևողությունը, հաշվարկային ռեսուրսների օգտագործումը, առանձին փուլերի ծանրաբեռնվածությունը, սխալների հայտնաբերման հավանականությունը և նախագծային որոշումների փոփոխության ազդեցությունը վերջնական արդյունքի վրա։ Աշխատանքը կարող է նաև ուսումնասիրել նախագծման գործընթացի տարբեր կազմակերպչական տարբերակների համեմատական արդյունավետությունը և առաջարկել օպտիմալ ռազմավարություններ՝ նախագծման ժամանակի կրճատման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և վերջնական միկրոսխեմայի որակի բարձրացման համար։ Մաթեմատիկական մոդելների կիրառումը հնարավորություն է տալիս դեռևս նախագծման վաղ փուլերում կանխատեսել հնարավոր խնդիրները և ընտրել առավել նպատակահարմար նախագծային լուծումները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել գերխոշոր ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ավտոմատացման համակարգերի կատարելագործման, նախագծային աշխատանքների կառավարման, հաշվարկային ռեսուրսների օպտիմալ բաշխման և բարձր բարդության միկրոէլեկտրոնային արտադրանքի ստեղծման գործընթացի արդյունավետության բարձրացման համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ենթահանքաստիճաններով բացահանքերի մշակման տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությանը և դրանց հիմնական տեխնոլոգիական պարամետրերի հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել բաց եղանակով հանքավայրերի շահագործման այնպիսի կազմակերպման եղանակները, որոնց դեպքում հանքաստիճանը բաժանվում է առանձին ենթահանքաստիճանների՝ հնարավորություն տալով ավելի արդյունավետ կառավարել հանքաքարի և մակաբացման ապարների հանման գործընթացը։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են բացահանքի կառուցվածքային և տեխնոլոգիական տարրերը, ենթահանքաստիճանների բարձրությունը, լայնությունը, թեքության անկյունները, աշխատանքային հանքակողերի երկրաչափական պարամետրերը, ինչպես նաև հանքային զանգվածի տեղափոխման և արդյունահանման հերթականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեռնային ապարների ֆիզիկամեխանիկական հատկություններին և դրանց ազդեցությանը բացահանքի կայունության ու շահագործման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են դիտարկվել հորատապայթեցման աշխատանքների կազմակերպումը, բարձման և տեղափոխման տեխնիկան, աշխատանքային ճակատի ձևավորումը, հանքաքարի և մակաբացման ապարների տարանջատված արդյունահանումը և դրանց տեղափոխման օպտիմալ սխեմաները։ Ենթահանքաստիճանների կիրառումը հատկապես կարևոր է բարդ երկրաբանական կառուցվածք ունեցող կամ տարբեր ֆիզիկամեխանիկական հատկություններով ապարներից կազմված հանքավայրերի դեպքում, քանի որ համապատասխան պարամետրերի ընտրությունը կարող է ազդել ինչպես արդյունահանման կորուստների և աղքատացման, այնպես էլ լեռնային աշխատանքների անվտանգության և արտադրողականության վրա։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է տեխնոլոգիական պարամետրերի հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով հանքավայրի երկրաբանական կառուցվածքը, հանքամարմնի տեղադրման պայմանները, ապարների ամրությունը, հանքավայրի խորությունը, օգտագործվող լեռնային մեքենաների տեխնիկական հնարավորությունները և նախատեսվող արտադրողականությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև տարբեր տեխնոլոգիական սխեմաների համեմատական արդյունավետությունը՝ ըստ աշխատանքի ինքնարժեքի, էներգիայի և նյութական ռեսուրսների ծախսերի, հանքաքարի կորզման աստիճանի և բացահանքի կայունության։ Մաթեմատիկական հաշվարկների, լեռնատեխնիկական մոդելավորման և արտադրական տվյալների վերլուծության միջոցով հնարավոր է որոշել ենթահանքաստիճանների այնպիսի օպտիմալ չափեր և փոխդասավորություն, որոնք ապահովում են տեխնոլոգիական գործընթացների անվտանգ և արդյունավետ իրականացում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել բացահանքերի նախագծման և վերակառուցման, հանքավայրերի շահագործման տեխնոլոգիական սխեմաների ընտրության, լեռնային աշխատանքների կազմակերպման և արդյունահանման տեխնիկատնտեսական ցուցանիշների բարելավման համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է խոշոր քաղաքի կենտրոնական գոտու միջուկի կառուցվածքային-պլանային հենքի ձևավորման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ վճարովի հողօգտագործման պայմաններում, Երևանի օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն քաղաքաշինական, տարածական և տնտեսական օրինաչափությունները, որոնք ազդում են քաղաքի կենտրոնական հատվածի զարգացման, հողատարածքների օգտագործման և տարբեր գործառույթների տարածական կազմակերպման վրա։ Աշխատանքի շրջանակում կենտրոնական գոտին դիտարկվում է որպես քաղաքի առավել ակտիվ և բազմաֆունկցիոնալ տարածք, որտեղ խտորեն փոխկապակցված են բնակելի, հասարակական, վարչական, առևտրային, մշակութային, տրանսպորտային և հանգստի գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ գործառույթների տարածական փոխհարաբերություններին և դրանց հիման վրա կենտրոնի կառուցվածքային-պլանային համակարգի ձևավորմանը։ Հետազոտության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ քաղաքային տարածքի կազմակերպումը դիտարկվում է վճարովի հողօգտագործման պայմաններում, երբ հողի արժեքը, հողամասերի տնտեսական արդյունավետությունը, սեփականության և օգտագործման իրավական ձևերը կարող են էական ազդեցություն ունենալ քաղաքի տարածական զարգացման վրա։ Այս պայմաններում ուսումնասիրվում են հողօգտագործման ինտենսիվության, կառուցապատման խտության, հողամասերի գործառութային նշանակության փոփոխության և քաղաքաշինական սահմանափակումների փոխկապակցվածությունը։ Երևանի օրինակը հնարավորություն է տալիս դիտարկել պատմականորեն ձևավորված կենտրոնի, հիմնական տրանսպորտային և հետիոտնային կապերի, հասարակական տարածքների, մշակութային օբյեկտների և նոր կառուցապատման փոխհարաբերությունները։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել կենտրոնական գոտու պլանավորման կառուցվածքը, փողոցային ցանցը, հանգույցները, առանցքները, հրապարակները, բաց և կանաչ տարածքները, ինչպես նաև դրանց կապը քաղաքի մյուս հատվածների հետ։ Կարևոր ուղղություն է նաև հողօգտագործման տնտեսական և քաղաքաշինական շահերի հավասարակշռության ուսումնասիրությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ այն խնդրին, թե ինչպես ապահովել հողի տնտեսական արդյունավետ օգտագործումը՝ միաժամանակ պահպանելով քաղաքի պատմական միջավայրը, ճարտարապետական ժառանգությունը, հասարակական տարածքների հասանելիությունը, տրանսպորտային համակարգի արդյունավետությունը և բնակելի միջավայրի որակը։ Աշխատանքի շրջանակում հնարավոր է նաև մշակել կենտրոնական գոտու զարգացման քաղաքաշինական մոդելներ և առաջարկություններ, որոնք հաշվի են առնում հողօգտագործման տնտեսական գործոնները և քաղաքի երկարաժամկետ տարածական զարգացման պահանջները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել Երևանի կենտրոնական հատվածի վերակազմավորման, հողօգտագործման արդյունավետ կառավարման, քաղաքաշինական ծրագրերի մշակման, կառուցապատման գործընթացների կարգավորման և քաղաքային միջավայրի կայուն զարգացման նպատակներով։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության կառուցվածքի ձևավորման, զարգացման և պետական կարգավորման հայեցակարգային հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տնտեսության կառուցվածքը պայմանավորող գործոնները, գնահատել տարբեր ոլորտների փոխհարաբերությունները և ուսումնասիրել այն տնտեսական քաղաքականության մեխանիզմները, որոնց միջոցով պետությունը կարող է ազդել տնտեսության կառուցվածքային փոփոխությունների և երկարաժամկետ զարգացման ուղղությունների վրա։ Աշխատանքի շրջանակում տնտեսության կառուցվածքը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված ոլորտների, ճյուղերի և ինստիտուցիոնալ հարաբերությունների համակարգ, որի փոփոխությունները պայմանավորված են արտադրական ռեսուրսների բաշխմամբ, տեխնոլոգիական առաջընթացով, ներդրումներով, արտաքին առևտրով, աշխատուժի կառուցվածքով և ներքին պահանջարկով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի անկախությունից հետո տնտեսության կառուցվածքային վերափոխումների ուսումնասիրությունը՝ պլանային տնտեսությունից շուկայական հարաբերությունների անցման, սեփականաշնորհման, մասնավոր հատվածի ձևավորման, նոր շուկայական ինստիտուտների ստեղծման և տնտեսության ոլորտային վերակազմավորման գործընթացների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, ծառայությունների, շինարարության, առևտրի և ֆինանսական հատվածի դերին ՀՀ տնտեսության ընդհանուր կառուցվածքում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև տնտեսության կառուցվածքային անհամամասնությունները, արտադրողականության տարբերությունները, տարածքային զարգացման խնդիրները, տնտեսության արտաքին կախվածությունը և արտահանման կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական կարգավորման գործիքների վերլուծությունը՝ հարկաբյուջետային և դրամավարկային քաղաքականությունից մինչև ներդրումային, արդյունաբերական, մրցակցային և սոցիալ-տնտեսական քաղաքականություն։ Պետական կարգավորումը դիտարկվում է ոչ թե որպես շուկայական մեխանիզմների փոխարինող, այլ որպես այնպիսի միջավայրի ձևավորման միջոց, որը կարող է խթանել արտադրության դիվերսիֆիկացումը, տեխնոլոգիական արդիականացումը, ներդրումների ներգրավումը և բարձր ավելացված արժեք ստեղծող ոլորտների զարգացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մակրոտնտեսական ցուցանիշների վերլուծություն, կառուցվածքային և համեմատական վերլուծության մեթոդներ, վիճակագրական տվյալների ուսումնասիրություն և տնտեսական զարգացման տարբեր սցենարների գնահատում։ Աշխատանքի հայեցակարգային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս քննարկել, թե ինչպիսի տնտեսական կառուցվածք է առավել նպաստավոր Հայաստանի երկարաժամկետ, կայուն և մրցունակ զարգացման համար և ինչպիսի պետական քաղաքականություն կարող է աջակցել այդ կառուցվածքի ձևավորմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել ՀՀ տնտեսական քաղաքականության կատարելագործման, կառուցվածքային բարեփոխումների առաջնահերթությունների որոշման, տնտեսության դիվերսիֆիկացման և կայուն տնտեսական աճի ապահովման ուղղությամբ իրականացվող ուսումնասիրությունների համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 330–387 թվականներին Մեծ Հայքի թագավորության ներքին և արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի պատմության համար կարևորագույն քաղաքական և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների ժամանակաշրջանում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են 4-րդ դարի ընթացքում հայկական պետականության առջև ծառացած ներքին կառավարման խնդիրները, արքունիքի քաղաքականությունը, իշխանական տների հարաբերությունները, պետական կառավարման համակարգը, քրիստոնեության տարածումից հետո հասարակական և քաղաքական կյանքի փոփոխությունները, ինչպես նաև կենտրոնական իշխանության ամրապնդման կամ թուլացման գործընթացները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Արշակունյաց թագավորության ներքին քաղաքականության առանձնահատկություններին, թագավորական իշխանության և նախարարական տոհմերի փոխհարաբերություններին, եկեղեցու դերի աճին և երկրի քաղաքական կայունության վրա ազդող գործոններին։ Արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրության առանցքում գտնվում են Մեծ Հայքի հարաբերությունները Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի հետ։ 4-րդ դարում Հայաստանը գտնվում էր այդ երկու հզոր պետությունների շահերի բախման գոտում, ինչի պատճառով արտաքին քաղաքականությունը հաճախ պայմանավորված էր տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցությամբ և Հայաստանի նկատմամբ նրանց ազդեցությունը հաստատելու ձգտմամբ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ Տրդատ Մեծից հետո ձևավորված քաղաքական իրադրությանը, Խոսրով Կոտակի, Տիրանի, Արշակ Բ-ի և Պապ թագավորի կառավարման ժամանակաշրջաններին, ինչպես նաև հայ-պարսկական և հայ-հռոմեական հարաբերությունների տարբեր փուլերին։ Հատկապես կարևոր է Արշակ Բ-ի և Պապի օրոք Հայաստանի՝ արտաքին քաղաքական ինքնուրույնությունը պահպանելու փորձերի ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում ռազմական, դիվանագիտական և ներքաղաքական գործոնները սերտորեն փոխկապակցված էին։ Աշխատանքի առանցքային թեմաներից է նաև 363 թվականի հռոմեա-պարսկական պայմանագրից հետո Հայաստանի միջազգային դրության փոփոխությունը և 387 թվականի Հայաստանի բաժանմանը հանգեցրած քաղաքական գործընթացները։ 387 թվականի պայմանավորվածությունը փաստացի ավարտեց Մեծ Հայքի միասնական թագավորության գոյության փուլը՝ երկրի արևմտյան և արևելյան հատվածների նկատմամբ համապատասխանաբար Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի ազդեցության հաստատմամբ։ Այս իրադարձությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտաքին քաղաքական զարգացումների հետևանք, այլև որպես նախորդ տասնամյակների ներքին և արտաքին քաղաքական գործընթացների արդյունք։ Աշխատանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել 4-րդ դարի Մեծ Հայքի պետական կառավարման, քաղաքական ինստիտուտների, արքունիքի և նախարարական համակարգի փոխհարաբերությունների, ինչպես նաև Հռոմի և Պարսկաստանի միջև Հայաստանի վարած բարդ քաղաքականության մասին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ Հայաստանի վաղ միջնադարյան պատմության, Արշակունյաց թագավորության քաղաքական համակարգի, հայ-հռոմեական և հայ-պարսկական հարաբերությունների ու 387 թվականի Հայաստանի բաժանման նախադրյալների ուսումնասիրության համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է նանոմետրային տեխնոլոգիական գործընթացներով իրականացվող խողովակային անալոգաթվային փոխարկիչների (Pipeline ADC) ավտոմատացված նախագծման միջոցների ուսումնասիրությանը և մշակմանը։ Նման փոխարկիչները կարևոր դեր են կատարում անալոգային ազդանշանները թվային տվյալների վերածող ժամանակակից ինտեգրալ համակարգերում, իսկ նանոմետրային տեխնոլոգիաների կիրառումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել զբաղեցրած մակերեսը և էներգիայի սպառումը, միաժամանակ բարձրացնելով արագագործությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստեղծել նախագծման ավտոմատացման մեթոդներ և ալգորիթմներ, որոնք կօգնեն սահմանված տեխնիկական պահանջներից անցնել փոխարկիչի օպտիմալ կառուցվածքի և էլեկտրական պարամետրերի որոշմանը՝ նվազեցնելով ձեռքով նախագծման համար անհրաժեշտ ժամանակն ու փորձարարական կրկնությունների քանակը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել Pipeline ADC-ի հիմնական հանգույցները՝ նմուշառման և պահման սխեմաները, ենթափոխարկիչները, համեմատիչները, բազմապատկող թվային-անալոգային փոխարկիչները, ուժեղացուցիչները, անջատիչ-կոնդենսատորային շղթաները և կողմնակալման հանգույցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգային և տրանզիստորային մակարդակների միջև նախագծման կապին, քանի որ փոխարկիչի ընդհանուր բնութագրերը կախված են բազմաթիվ փոխկապակցված պարամետրերից։ Ավտոմատացման ալգորիթմները կարող են միաժամանակ հաշվի առնել լուծաչափը, նմուշառման հաճախականությունը, էներգիայի սպառումը, աղմուկը, գծայնությունը, դինամիկ տիրույթը, արտադրական տատանումների նկատմամբ կայունությունը և կիսահաղորդչային բյուրեղի զբաղեցրած մակերեսը։ Հետազոտությունների մեջ նման CAD մոտեցումները կիրառվում են նաև հզորության և արտադրական ելքի միջև օպտիմալ փոխզիջում գտնելու համար՝ համակարգային մակարդակից մինչև տրանզիստորային պարամետրեր։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նանոմետրային տեխնոլոգիաների պայմաններում առաջացող նախագծային սահմանափակումների հաղթահարումը, քանի որ տեխնոլոգիական չափերի փոքրացումը մեծացնում է գործընթացային տատանումների, ցածր սնուցման լարման, աղմուկի և անալոգային հանգույցների նախագծման դժվարությունների նշանակությունը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մաթեմատիկական մոդելների, օպտիմալացման ալգորիթմների, համակարգչային մոդելավորման և ավտոմատացված նախագծման ծրագրային միջոցների մշակում ու փորձարկում։ Վերջնական արդյունքը կարող է լինել նախագծման այնպիսի ավտոմատացված միջավայր կամ մեթոդաբանություն, որը տեխնիկական նախնական պահանջները վերածում է օպտիմալացված սխեմայի պարամետրերի և հնարավորություն է տալիս ստուգել ստացված լուծումը մոդելավորման միջոցով։ Ժամանակակից աշխատանքներում ավտոմատացված նախագծման մեթոդները նույնիսկ կարող են ընդգրկել սխեմայից մինչև տեղաբաշխում և ֆիզիկական նախագծում ամբողջական շղթայի ավտոմատացում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բարձրարագ, ցածր էներգասպառմամբ և բարձր լուծաչափով տվյալների փոխարկիչների նախագծման, ինտեգրալ սխեմաների մշակման և էլեկտրոնային համակարգերի նախագծման գործընթացների արագացման համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետության Քերմանշահի նահանգի գյուղատնտեսության տնտեսության վրա պետական քաղաքականության և իրականացվող ծրագրերի ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Քերմանշահը Իրանի գյուղատնտեսական կարևոր շրջաններից է․ նահանգում տարածված են հացահատիկային մշակաբույսերի, հատկապես ցորենի և գարու, ինչպես նաև շաքարի ճակնդեղի, լոբազգիների, կարտոֆիլի, բանջարեղենի, կերային մշակաբույսերի և խաղողի արտադրությունը, իսկ մշակելի հողերի զգալի մասը կախված է անձրևային գյուղատնտեսությունից։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել պետական միջամտությունների տնտեսական արդյունավետությունը, բացահայտել դրանց դրական և բացասական ազդեցությունները գյուղատնտեսական արտադրության, գյուղական բնակչության եկամուտների և կենսամակարդակի վրա, ինչպես նաև առաջարկել քաղաքականության կատարելագործման ուղղություններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել գյուղատնտեսական սուբսիդավորման և պետական աջակցության մեխանիզմները, արտադրանքի շուկայի կարգավորումը, գյուղատնտեսական արտադրանքի երաշխավորված գնման քաղաքականությունը, արտահանման և ներմուծման կարգավորումները, բանկային վարկավորումը, գյուղատնտեսական տեխնիկայի և մեխանիզացիայի զարգացումը, ոռոգման համակարգերի ընդլայնումը, ենթակառուցվածքային ներդրումները և գյուղատնտեսական ռիսկերի նվազեցման ծրագրերը։ Քերմանշահի վերաբերյալ իրականացված հետազոտություններում պետական ծրագրերի ազդեցությունը գնահատվել է նաև գյուղական բնակչության շրջանում անցկացված հարցումների միջոցով. մասնավորապես, ուսումնասիրվել է 324 գյուղաբնակների կարծիքը 12 հիմնական ցուցանիշների շուրջ։ Հետազոտության արդյունքները ցույց են տվել, որ գյուղացիների գնահատմամբ առավել դրական ազդեցություն են ունեցել կրթության, խորհրդատվության և հետազոտության ծրագրերը, ջրամատակարարման և նոր ոռոգման համակարգերի զարգացումը, ինչպես նաև գյուղատնտեսության մեխանիզացիայի բարելավումը։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է բացահայտել պետական աջակցության արդյունավետության սահմանափակումները՝ գյուղատնտեսական հողերի մասնատվածությունը, չոր հողագործության մեծ տարածվածությունը, տեխնոլոգիական լուծումների սահմանափակ կիրառումը, գյուղատնտեսական արտադրանքի ցածր եկամտաբերությունը, վարկավորման դժվարությունները և շուկայական ռիսկերը։ Առանձին կարևորություն ունի նաև գյուղատնտեսական արտադրության և գյուղական տնտեսության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ նահանգի գյուղական բնակչության զգալի հատվածի եկամուտները կապված են գյուղատնտեսական գործունեության հետ։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել վիճակագրական վերլուծությունը, հարցումները, համեմատական վերլուծությունը և SWOT մեթոդը՝ պետական ծրագրերի ուժեղ և թույլ կողմերը, հնարավորություններն ու սպառնալիքները գնահատելու համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Քերմանշահի գյուղատնտեսության պետական աջակցության առավել արդյունավետ մեխանիզմների մշակման, գյուղատնտեսական արտադրողականության բարձրացման, գյուղական եկամուտների աճի, ռիսկերի նվազեցման և տարածաշրջանի կայուն տնտեսական զարգացման ուղղությամբ առաջարկությունների ձևավորման համար։