Աբրոյան, Խաչատուր Հովհաննեսի

Աբրոյան, Խաչատուր Հովհաննեսի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Բժշկություն

Խոցված սրոհունդի լիոֆիլիզացված հանուկի ստացումը և նրա հոգեմետ ակտիվության ուսումնասիրությունը ուղեղի լոկալ իշեմիկ ախտահարումների ժամանակ

Աշխատանքը նվիրված է խոցված սրոհունդի հիմքով լիոֆիլիզացված բուսական հանուկի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացի և դրա հոգեմետ ակտիվության փորձարարական ուսումնասիրությանը՝ ուղեղի լոկալ իշեմիկ ախտահարումների պայմաններում։ Այն ներկայացված է որպես դեղագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի աշխատանք, որը պաշտպանվել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանում 2004 թվականին։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղություններից է բուսական հումքից կենսաբանական ակտիվ նյութերի ստացման և պահպանման համար լիոֆիլիզացման կիրառման հնարավորությունների գնահատումը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հանուկի ստացման տեխնոլոգիական պարամետրերի ընտրություն, ստացված պատրաստուկի հատկությունների ուսումնասիրություն և դրա ակտիվության փորձարարական գնահատում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղեղի տեղային իշեմիկ վնասման պայմաններում հոգեմետ ազդեցությունների ուսումնասիրմանը, ինչը ենթադրում է կենտրոնական նյարդային համակարգի գործունեության, վարքային արձագանքների և հնարավոր նյարդապաշտպանական ազդեցությունների գնահատում։ Աշխատանքի փորձարարական բնույթը թույլ է տալիս դիտարկել բուսական պատրաստուկի ազդեցությունը իշեմիկ ախտահարման հետևանքով առաջացող ֆունկցիոնալ փոփոխությունների պայմաններում և համադրել ստացված արդյունքները վերահսկիչ խմբերի ցուցանիշների հետ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև պատրաստուկի ազդեցության մեխանիզմների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով սրոհունդի կենսաբանական ակտիվ միացությունների հնարավոր ներգործությունը նյարդային համակարգի վրա։ Միաժամանակ նման տվյալները պետք է դիտարկել որպես տվյալ ժամանակաշրջանի նախակլինիկական դեղաբանական հետազոտության արդյունքներ և չնույնացնել հաստատված կլինիկական բուժման արդյունավետության ապացույցների հետ։ Աշխատանքը կարևոր է դեղաբուսական հումքի օգտագործման, բուսական պատրաստուկների տեխնոլոգիական մշակման և կենտրոնական նյարդային համակարգի ախտահարումների պայմաններում դրանց հնարավոր դեղաբանական ազդեցությունների ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել դեղագետներին, դեղաբաններին, ֆարմակոգնոստներին, նյարդաբանության և նյարդադեղաբանության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև դեղաբուսական միջոցների նախակլինիկական ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին։

Թարմացվել է՝ 2026-08-15
Խոցված սրոհունդի լիոֆիլիզացված հանուկի ստացումը և նրա հոգեմետ ակտիվության ուսումնասիրությունը ուղեղի լոկալ իշեմիկ ախտահարումների ժամանակ

Անվճար

Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book19 Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4